title: Sprawy połączone C-698/18 i C-699/18: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunalul Specializat Mureş – Rumunia) – SC Raiffeisen Bank SA / JB (C-698/18), BRD Groupe Société Générale SA / KC (C-699/18) [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 93/13/EWG – Umowa kredytu konsumenckiego – Umowa w pełni wykonana – Stwierdzenie nieuczciwego charakteru warunków umowy – Powództwo o zwrot kwot nienależnie zapłaconych na podstawie nieuczciwego warunku umowy – Środki prawne – Powództwo podlegające wytoczeniu na podstawie przepisów ogólnych i dotyczące roszczenia, w stosunku do którego nie obowiązuje termin przedawnienia – Powództwo podlegające wytoczeniu na podstawie przepisów ogólnych i dotyczące roszczenia o charakterze osobistym i majątkowym, w stosunku do którego obowiązuje termin przedawnienia – Moment rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia – Obiektywna chwila powzięcia przez konsumenta wiedzy o istnieniu nieuczciwego warunku]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/4

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunalul Specializat Mureş – Rumunia) – SC Raiffeisen Bank SA / JB (C-698/18), BRD Groupe Société Générale SA / KC (C-699/18)
      (Sprawy połączone C-698/18 i C-699/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 93/13/EWG - Umowa kredytu konsumenckiego - Umowa w pełni wykonana - Stwierdzenie nieuczciwego charakteru warunków umowy - Powództwo o zwrot kwot nienależnie zapłaconych na podstawie nieuczciwego warunku umowy - Środki prawne - Powództwo podlegające wytoczeniu na podstawie przepisów ogólnych i dotyczące roszczenia, w stosunku do którego nie obowiązuje termin przedawnienia - Powództwo podlegające wytoczeniu na podstawie przepisów ogólnych i dotyczące roszczenia o charakterze osobistym i majątkowym, w stosunku do którego obowiązuje termin przedawnienia - Moment rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia - Obiektywna chwila powzięcia przez konsumenta wiedzy o istnieniu nieuczciwego warunku)
      (2020/C 287/05)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Tribunalul Specializat Mureş

         Strony w postępowaniach głównych

         Strony skarżące: SC Raiffeisen Bank SA (C-698/18), BRD Groupe Société Générale SA (C-699/18)

         Strony pozwane: JB (C-698/18), KC (C-699/18)

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 2 lit. b), art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które choć przewiduje, że roszczenie o stwierdzenie nieważności nieuczciwego warunku w umowie zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem nie podlega przedawnieniu, przewiduje termin na wytoczenie powództwa zmierzającego do powołania się na skutki restytucyjne tego stwierdzenia nieważności, o ile termin ten nie będzie mniej korzystny niż terminy dotyczące podobnych środków prawnych istniejących w prawie krajowym (zasada równoważności) oraz nie uczyni on wykonywania praw przyznanych przez porządek prawny Unii, w szczególności dyrektywę 93/13, praktycznie niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym (zasada skuteczności).

                  2)

                  Artykuł 2 lit. b), art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13, a także zasady równoważności, skuteczności i pewności prawa należy interpretować w ten sposób, iż stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej uregulowania krajowego, zgodnie z którą powództwo o zwrot kwot nienależnie zapłaconych na podstawie nieuczciwego warunku w umowie zawartej między konsumentem a przedsiębiorcą podlega trzyletniemu terminowi na jego wytoczenie, który zaczyna biec od dnia pełnego wykonania umowy, w przypadku gdy można założyć, bez potrzeby weryfikacji, że w tym dniu konsument powinien był powziąć wiedzę o nieuczciwym charakterze spornego warunku, lub w przypadku gdy w odniesieniu do podobnych powództw w prawie krajowym termin ten zaczyna biec od dnia ustalenia przez sąd okoliczności stanowiącej podstawę tych powództw.

                  3)

                  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania zadane przez Tribunalul Specializat Mureș (wyspecjalizowany sąd okręgowy w Maruszy, Rumunia) w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2018 r. w odniesieniu do sprawy C-699/18.

         (1)  Dz.U. C 54 z 11.2.2019.


title: Sprawa C-70/19 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. – Komisja Europejska / HM [Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie EPSO/AST-SC/03/15 – Niedopuszczenie do etapu oceny zintegrowanej – Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – Wiadomość przesłana pocztą elektroniczną przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) – Nieprzekazanie komisji konkursowej przez EPSO wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – Podstawa odmowy – Przekroczenie terminu – Kwalifikacja wiadomości EPSO przesłanej pocztą elektroniczną – Decyzja o oddaleniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – Kompetencje – Brak podstawy prawnej – Stwierdzenie nieważności]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/6

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. – Komisja Europejska / HM
      (Sprawa C-70/19 P) (1)

      (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie EPSO/AST-SC/03/15 - Niedopuszczenie do etapu oceny zintegrowanej - Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - Wiadomość przesłana pocztą elektroniczną przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) - Nieprzekazanie komisji konkursowej przez EPSO wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - Podstawa odmowy - Przekroczenie terminu - Kwalifikacja wiadomości EPSO przesłanej pocztą elektroniczną - Decyzja o oddaleniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - Kompetencje - Brak podstawy prawnej - Stwierdzenie nieważności)
      (2020/C 287/07)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: T.S. Bohr i G. Gattinara, pełnomocnicy)

         Druga strona postępowania: HM (przedstawiciel: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

         Sentencja

                  1)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 listopada 2018 r. HM/Komisja (T-587/16, EU:T:2018:818) zostaje uchylony.

                  2)

                  Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa C-81/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj – Rumunia) – NG, OH / SC Banca Transilvania SA [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Zakres stosowania – Artykuł 1 ust. 2 – Pojęcie „obowiązujących przepisów ustawowych lub wykonawczych” – Przepisy dyspozytywne – Umowa kredytu denominowanego w walucie obcej – Warunek odnoszący się do ryzyka kursowego]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/7

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj – Rumunia) – NG, OH / SC Banca Transilvania SA
      (Sprawa C-81/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Zakres stosowania - Artykuł 1 ust. 2 - Pojęcie „obowiązujących przepisów ustawowych lub wykonawczych” - Przepisy dyspozytywne - Umowa kredytu denominowanego w walucie obcej - Warunek odnoszący się do ryzyka kursowego)
      (2020/C 287/09)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel Cluj

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: NG, OH

         Strona pozwana: SC Banca Transilvania SA

         Sentencja

      Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że warunek umowny, który nie był indywidualnie negocjowany, lecz odzwierciedla zasadę, która zgodnie z prawem krajowym znajduje zastosowanie między umawiającymi się stronami z zastrzeżeniem, iż nie dokonano żadnych innych uzgodnień w tym zakresie, nie jest objęty zakresem stosowania tej dyrektywy.

         (1)  Dz.U. C 187 z dnia 3.6.2019.


title: Sprawa C-76/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad – Bułgaria) – Direktor na Teritorialna direktsiya Yugozapadna Agentsiya „Mitnitsi”, dawniej Mitnitsa Aerogara Sofia / „Curtis Balkan” EOOD [Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 32 ust. 1 lit. c) – Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 – Artykuł 157 ust. 2, art. 158 ust. 3 i art. 160 – Ustalanie wartości celnej – Korekta – Opłaty licencyjne dotyczące towarów, dla których ustalana jest wartość celna – Opłaty licencyjne stanowiące „warunek sprzedaży” towarów, dla których ustalana jest wartość celna – Opłaty licencyjne uiszczane przez nabywcę spółce dominującej za dostarczenie know-how niezbędnego do wytworzenia produktów gotowych – Towary nabyte od osób trzecich będące komponentami mającymi stanowić część składową produktów wytwarzanych na podstawie licencji]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/6

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad – Bułgaria) – Direktor na Teritorialna direktsiya Yugozapadna Agentsiya „Mitnitsi”, dawniej Mitnitsa Aerogara Sofia / „Curtis Balkan” EOOD
      (Sprawa C-76/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Unia celna - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 32 ust. 1 lit. c) - Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 - Artykuł 157 ust. 2, art. 158 ust. 3 i art. 160 - Ustalanie wartości celnej - Korekta - Opłaty licencyjne dotyczące towarów, dla których ustalana jest wartość celna - Opłaty licencyjne stanowiące „warunek sprzedaży” towarów, dla których ustalana jest wartość celna - Opłaty licencyjne uiszczane przez nabywcę spółce dominującej za dostarczenie know-how niezbędnego do wytworzenia produktów gotowych - Towary nabyte od osób trzecich będące komponentami mającymi stanowić część składową produktów wytwarzanych na podstawie licencji)
      (2020/C 287/08)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Varhoven administrativen sad

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Direktor na Teritorialna direktsiya Yugozapadna Agentsiya „Mitnitsi”, dawniej Mitnitsa Aerogara Sofia

         Strona przeciwna:„Curtis Balkan” EOOD

         Sentencja

      Artykuł 32 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny w związku z art. 157 ust. 2, art. 158 ust. 3 i art. 160 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92 należy interpretować w ten sposób, że do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary należy dodać proporcjonalną część kwoty opłat licencyjnych uiszczanych przez spółkę na rzecz jej spółki dominującej w zamian za dostarczenie know-how do produkcji wyrobów gotowych, w okolicznościach, w których przywożone towary mają stanowić wraz z innymi komponentami część składową wspomnianych wyrobów gotowych, a ta pierwsza spółka nabywa je od sprzedawców odrębnych od spółki dominującej, jeżeli:

                  —

                  opłaty licencyjne nie zostały ujęte w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej;

                  —

                  odnoszą się one do przywożonych towarów, co wymaga istnienia wystarczająco ścisłego związku między opłatami licencyjnymi a tymi towarami,

                  —

                  uiszczenie opłat licencyjnych stanowi warunek sprzedaży tych towarów, czyli w przypadku braku takiej płatności zawarcie umowy sprzedaży dotyczącej przywożonych towarów, a w konsekwencji ich dostawa, nie miałyby miejsca

                  —

                  da się dokonać stosownego podziału opłat licencyjnych na podstawie obiektywnych i wymiernych danych,
                  co powinien sprawdzić sąd krajowy, biorąc pod uwagę wszystkie istotne czynniki, w szczególności zaś stosunki prawne i faktyczne pomiędzy nabywcą, danymi sprzedającymi i licencjodawcą.

         (1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.


title: Sprawa C-86/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil n°9 de Barcelona – Hiszpania) – SL / Vueling Airlines SA [Odesłanie prejudycjalne – Transport lotniczy – Konwencja montrealska – Artykuł 17 ust. 2 – Odpowiedzialność przewoźników lotniczych za zarejestrowany bagaż – Udowodniona utrata zarejestrowanego bagażu – Prawo do odszkodowania – Artykuł 22 ust. 2 – Granice odpowiedzialności w przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia bagażu – Brak informacji dotyczących utraconego bagażu – Ciężar dowodu – Autonomia proceduralna państw członkowskich – Zasady równoważności i skuteczności]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/8

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no9 de Barcelona – Hiszpania) – SL / Vueling Airlines SA
      (Sprawa C-86/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Transport lotniczy - Konwencja montrealska - Artykuł 17 ust. 2 - Odpowiedzialność przewoźników lotniczych za zarejestrowany bagaż - Udowodniona utrata zarejestrowanego bagażu - Prawo do odszkodowania - Artykuł 22 ust. 2 - Granice odpowiedzialności w przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia bagażu - Brak informacji dotyczących utraconego bagażu - Ciężar dowodu - Autonomia proceduralna państw członkowskich - Zasady równoważności i skuteczności)
      (2020/C 287/10)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: SL

         Strona pozwana: Vueling Airlines SA

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 17 ust. 2 w związku z art. 22 ust. 2 Konwencji o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, zawartej w Montrealu w dniu 28 maja 1999 r., podpisanej przez Wspólnotę Europejską w dniu 9 grudnia 1999 r. i zatwierdzonej w jej imieniu decyzją Rady 2001/539/WE z dnia 5 kwietnia 2001 r., należy interpretować w ten sposób, że kwota przewidziana w tym ostatnim postanowieniu jako ograniczenie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego w przypadku zniszczenia, utraty, uszkodzenia lub opóźnienia zarejestrowanego bagażu nieobjętego specjalną deklaracją interesu w dostawie do miejsca przeznaczenia, stanowi górną granicę odszkodowania, która nie przysługuje danemu pasażerowi z mocy prawa jako kwota ryczałtowa. W konsekwencji do sądu krajowego należy, w ramach tej granicy i w świetle okoliczności sprawy, ustalenie kwoty odszkodowania należnej temu pasażerowi.

                  2)

                  Artykuł 17 ust. 2 w związku z art. 22 ust. 2 konwencji montrealskiej należy interpretować w ten sposób, że kwotę odszkodowania należną pasażerowi, którego zarejestrowany bagaż nieobjęty specjalną deklaracją interesu w dostawie do miejsca przeznaczenia uległ zniszczeniu, utracie, uszkodzeniu lub opóźnieniu, powinien określić sąd krajowy zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego, w szczególności w zakresie przeprowadzania dowodu. Przepisy te nie mogą być jednak mniej korzystne od tych dotyczących podobnych środków zaskarżenia o charakterze krajowym ani ukształtowane w sposób czyniący wykonywanie praw przyznanych przez konwencję montrealską nadmiernie utrudnionym lub praktycznie niemożliwym.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa C-104/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Donex Shipping and Forwarding BV / Staatssecretaris van Financiën [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka handlowa – Dumping – Cła antydumpingowe nałożone na przywóz elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej – Rozporządzenie (WE) nr 91/2009 – Ważność – Rozporządzenie (WE) nr 384/96 – Artykuł 2 ust. 10 i 11 – Prawo do obrony]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/8

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Donex Shipping and Forwarding BV / Staatssecretaris van Financiën
      (Sprawa C-104/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Wspólna polityka handlowa - Dumping - Cła antydumpingowe nałożone na przywóz elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej - Rozporządzenie (WE) nr 91/2009 - Ważność - Rozporządzenie (WE) nr 384/96 - Artykuł 2 ust. 10 i 11 - Prawo do obrony)
      (2020/C 287/11)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Hoge Raad der Nederlanden

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca skargę kasacyjną: Donex Shipping and Forwarding BV

         Druga strona postępowania: Staatssecretaris van Financiën

         Sentencja

      Badanie pytań prejudycjalnych nie ujawniło żadnego elementu mogącego wpłynąć na ważność rozporządzenia Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

         (1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.


title: Sprawa C-199/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi – Polska) – RL sp. z o.o. / J.M. [Odesłanie prejudycjalne – Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych – Dyrektywa 2011/7/UE – Pojęcie „transakcji handlowej” – Świadczenie usług – Artykuł 2 pkt 1 – Umowa najmu – Świadczenia okresowe – Harmonogram płatności w ratach – Artykuł 5 – Zakres]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/9

      Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi – Polska) – RL sp. z o.o. / J.M.
      (Sprawa C-199/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych - Dyrektywa 2011/7/UE - Pojęcie „transakcji handlowej” - Świadczenie usług - Artykuł 2 pkt 1 - Umowa najmu - Świadczenia okresowe - Harmonogram płatności w ratach - Artykuł 5 - Zakres)
      (2020/C 287/12)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: RL sp. z o.o.

         Strona pozwana: J.M.

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych należy interpretować w ten sposób, że umowa, w ramach której świadczenie główne polega na odpłatnym oddaniu nieruchomości do czasowego korzystania, taka jak umowa najmu lokalu użytkowego, stanowi transakcję handlową prowadzącą do świadczenia usług w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem że transakcja ta następuje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a organami publicznymi.

                  2)

                  Jeżeli umowa na czas oznaczony lub nieoznaczony przewidująca świadczenie okresowe, dokonywane w określonych z góry odstępach czasu, takie jak comiesięczny czynsz płacony na podstawie umowy najmu lokalu użytkowego, jest objęta przedmiotowym zakresem stosowania dyrektywy 2011/7 jako transakcja prowadząca do świadczenia usług za wynagrodzeniem w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, jej art. 5 należy interpretować w ten sposób, że aby w przypadku braku zapłaty w uzgodnionym terminie tego rodzaju umowa mogła doprowadzić do powstania uprawnienia do odsetek za opóźnienia w płatnościach i do rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, przewidzianych w art. 3 i 6 owej dyrektywy, nie musi ona zostać uznana za uzgadniającą harmonogram płatności w ratach w rozumieniu owego art. 5.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa C-241/19 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. – George Haswani / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające podjęte wobec Syrii – Środki skierowane przeciwko wiodącym przedsiębiorcom działającym w Syrii – Wykaz osób, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Umieszczenie nazwiska wnoszącego odwołanie w wykazie – Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/10

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. – George Haswani / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska
      (Sprawa C-241/19 P) (1)

      (Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Syrii - Środki skierowane przeciwko wiodącym przedsiębiorcom działającym w Syrii - Wykaz osób, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie nazwiska wnoszącego odwołanie w wykazie - Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie)
      (2020/C 287/13)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: George Haswani (przedstawiciel: G. Karouni, avocat)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou i V. Piessevaux, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo A. Bouquet, L. Baumgart i A. Tizzano, a następnie A. Bouquet i L. Baumgart, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  George Haswani zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.


title: Sprawa C-264/19: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – – Constantin Film Verleih GmbH / YouTube LLC, Google Inc. [Odesłanie prejudycjalne – Prawo autorskie i prawa pokrewne – Platforma wideo online – Zamieszczenie filmu bez zezwolenia podmiotu praw autorskich – Postępowanie sądowe dotyczące naruszenia prawa własności intelektualnej – Dyrektywa 2004/48/WE – Artykuł 8 – Prawo powoda do informacji – Artykuł 8 ust. 2 lit. a) – Pojęcie „adresów” – Adres poczty elektronicznej, adres IP i numer telefonu – Wyłączenie]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/11

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – – Constantin Film Verleih GmbH / YouTube LLC, Google Inc.
      (Sprawa C-264/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Prawo autorskie i prawa pokrewne - Platforma wideo online - Zamieszczenie filmu bez zezwolenia podmiotu praw autorskich - Postępowanie sądowe dotyczące naruszenia prawa własności intelektualnej - Dyrektywa 2004/48/WE - Artykuł 8 - Prawo powoda do informacji - Artykuł 8 ust. 2 lit. a) - Pojęcie „adresów” - Adres poczty elektronicznej, adres IP i numer telefonu - Wyłączenie)
      (2020/C 287/15)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesgerichtshof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Constantin Film Verleih GmbH

         Strona pozwana: YouTube LLC, Google Inc

         Sentencja

      Artykuł 8 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej należy interpretować w ten sposób, że zawarte w nim pojęcie „adresów” nie obejmuje, w odniesieniu do użytkownika, który zamieścił w sieci pliki naruszające prawo własności intelektualnej, jego adresu poczty elektronicznej, numeru telefonu ani adresu IP użytego do zamieszczenia tych plików lub adresu IP użytego do ostatniego uzyskania dostępu do konta użytkownika.

         (1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.


title: Sprawa C-279/19: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wiesbaden – Niemcy) – VQ / Land Hessen. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 267 TFUE – Pojęcie „sądu” – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Zakres stosowania – Artykuł 2 ust. 2 lit. a) – Pojęcie „działalności nieobjętej zakresem prawa Unii” – Artykuł 4 pkt 7 – Pojęcie „administratora danych” – Komisja ds. petycji parlamentu kraju związkowego państwa członkowskiego – Artykuł 15 – Prawo dostępu przysługujące osobie, której dane dotyczą]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/11

      Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wiesbaden – Niemcy) – VQ / Land Hessen.
      (Sprawa C-279/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 267 TFUE - Pojęcie „sądu” - Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych - Rozporządzenie (UE) 2016/679 - Zakres stosowania - Artykuł 2 ust. 2 lit. a) - Pojęcie „działalności nieobjętej zakresem prawa Unii” - Artykuł 4 pkt 7 - Pojęcie „administratora danych” - Komisja ds. petycji parlamentu kraju związkowego państwa członkowskiego - Artykuł 15 - Prawo dostępu przysługujące osobie, której dane dotyczą)
      (2020/C 287/16)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Verwaltungsgericht Wiesbaden

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: VQ

         Strona pozwana: Land Hessen

         Sentencja

      Artykuł 4 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych) należy interpretować w ten sposób, że w zakresie, w jakim komisja ds. petycji parlamentu kraju związkowego państwa członkowskiego określa – samodzielnie lub wspólnie z innymi – cele i sposoby przetwarzania danych, komisja ta powinna zostać uznana za „administratora danych” w rozumieniu tego przepisu, wobec czego przetwarzanie danych osobowych przez taką komisję wchodzi w zakres stosowania tego rozporządzenia, w szczególności jego art. 15.

         (1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.


title: Sprawa C-297/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – Naturschutzbund Deutschland – Landesverband Schleswig-Holstein e.V. / Kreis Nordfriesland [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Odpowiedzialność za środowisko naturalne – Dyrektywa 2004/35/WE – Akapit trzeci tiret drugie załącznika I – Szkoda, której nie można zakwalifikować jako „poważnej szkody” – Pojęcie „normalnego zarządzania siedliskiem, określonego w kartotekach siedliska lub dokumentach założeniowych bądź uprzednio prowadzon[ego] przez właścicieli lub podmioty gospodarcze” – Artykuł 2 pkt 7 – Pojęcie „działalności zawodowej” – Działalność wykonywana w interesie zbiorowości na podstawie ustawowego przekazania zadań – Włączenie lub brak włączenia]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/12

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – Naturschutzbund Deutschland – Landesverband Schleswig-Holstein e.V. / Kreis Nordfriesland
      (Sprawa C-297/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Odpowiedzialność za środowisko naturalne - Dyrektywa 2004/35/WE - Akapit trzeci tiret drugie załącznika I - Szkoda, której nie można zakwalifikować jako „poważnej szkody” - Pojęcie „normalnego zarządzania siedliskiem, określonego w kartotekach siedliska lub dokumentach założeniowych bądź uprzednio prowadzon[ego] przez właścicieli lub podmioty gospodarcze” - Artykuł 2 pkt 7 - Pojęcie „działalności zawodowej” - Działalność wykonywana w interesie zbiorowości na podstawie ustawowego przekazania zadań - Włączenie lub brak włączenia)
      (2020/C 287/17)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesverwaltungsgericht

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Naturschutzbund Deutschland – Landesverband Schleswig-Holstein e.V.

         Strona pozwana: Kreis Nordfriesland

         Przy udziale: Deich- und Hauptsielverband Eiderstedt, Körperschaft des öffentlichen Rechts, Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

         Sentencja

                  1)

                  Pojęcie „normalnego zarządzania siedliskiem, określonego w kartotekach siedliska lub dokumentach założeniowych bądź uprzednio prowadzonego przez właścicieli lub podmioty gospodarcze”, znajdujące się w akapit trzeci tiret drugie załącznika I do dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu, należy interpretować jako obejmujące, po pierwsze, każdy środek administracji lub organizacji, który mógłby mieć wpływ na chronione gatunki i siedliska przyrodnicze znajdujące się na danym obszarze, wynikający z dokumentów zarządzania przyjętych przez państwa członkowskie na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, interpretowanych, w razie potrzeby, poprzez odniesienie do wszystkich przepisów prawa wewnętrznego transponujących te dwie ostatnie dyrektywy, lub w ich braku, poprzez odniesienie do wszystkich przepisów wewnętrznych zgodnych z duchem i celem tych dyrektyw, oraz, po drugie, każdy środek administracji lub organizacji uznany za zwyczajowy, powszechnie uznany, utrwalony i stosowany przez wystarczająco długi okres czasu przez właścicieli lub podmioty gospodarcze do czasu wystąpienia szkody wyrządzonej w wyniku tego środka chronionym gatunkom i siedliskom przyrodniczym, przy czym ogół tych środków powinien być ponadto zgodny z celami leżącymi u podstaw dyrektyw 92/43 i 2009/147 oraz z powszechnie dopuszczalnymi praktykami rolniczymi.

                  2)

                  Artykuł 2 pkt 7 dyrektywy 2004/35 należy interpretować w ten sposób, że zdefiniowane w nim pojęcie „działalności zawodowej” obejmuje również działalność wykonywaną w interesie zbiorowości na podstawie ustawowego przekazania zadań.

         (1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.


title: Sprawa C-343/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Klagenfurt – Austria) – Volkswagen AG [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Artykuł 7 pkt 2 – Jurysdykcja w sprawach, których przedmiotem jest czyn niedozwolony lub czyn podobny do czynu niedozwolonego – Miejsce, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę – Miejsce, w którym szkoda się urzeczywistniła – Manipulacja danymi dotyczącymi emisji spalin przez silniki produkowane przez producenta samochodów)]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/13

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Klagenfurt – Austria) – Volkswagen AG
      (Sprawa C-343/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Artykuł 7 pkt 2 - Jurysdykcja w sprawach, których przedmiotem jest czyn niedozwolony lub czyn podobny do czynu niedozwolonego - Miejsce, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę - Miejsce, w którym szkoda się urzeczywistniła - Manipulacja danymi dotyczącymi emisji spalin przez silniki produkowane przez producenta samochodów))
      (2020/C 287/18)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesgericht Klagenfurt

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Verein für Konsumenteninformation

         Strona pozwana: Volkswagen AG

         Sentencja

      Artykuł 7 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy w danym państwie członkowskim pojazdy zostały niezgodnie z prawem wyposażone przez ich producenta w oprogramowanie manipulujące danymi dotyczącymi emisji spalin, a następnie zostały nabyte od osoby trzeciej w innym państwie członkowskim, miejsce urzeczywistnienia się szkody znajduje się w tym ostatnim państwie członkowskim.

         (1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.


title: Sprawa C-374/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – HF / Finanzamt Bad Neuenahr-Ahrweiler [Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Korekta odliczeń – Zmiana prawa do odliczenia – Dobra inwestycyjne wykorzystywane zarówno do transakcji podlegających opodatkowaniu, jak i do transakcji zwolnionych z podatku – Zaprzestanie działalności dającej prawo do odliczenia – Szczątkowe i wyłączne wykorzystanie do transakcji zwolnionych z podatku]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/13

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – HF / Finanzamt Bad Neuenahr-Ahrweiler
      (Sprawa C-374/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Korekta odliczeń - Zmiana prawa do odliczenia - Dobra inwestycyjne wykorzystywane zarówno do transakcji podlegających opodatkowaniu, jak i do transakcji zwolnionych z podatku - Zaprzestanie działalności dającej prawo do odliczenia - Szczątkowe i wyłączne wykorzystanie do transakcji zwolnionych z podatku)
      (2020/C 287/19)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesfinanzhof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: HF

         Strona przeciwna: Finanzamt Bad Neuenahr-Ahrweiler

         Sentencja

      Artykuły 184, 185 i 187 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym podatnik, który nabył prawo do odliczenia proporcjonalnej części podatku od wartości dodanej (VAT) związanego z budową kawiarni załączonej do domu spokojnej starości, który prowadzi on w celu wykonywania transakcji zwolnionych z VAT, i która to kawiarnia jest przeznaczona do wykorzystywania zarówno do celów opodatkowanych transakcji jak i transakcji zwolnionych, jest zobowiązany do dokonania korekty wstępnego odliczenia VAT, wówczas gdy podatnik ten zaprzestał w lokalach tej kawiarni dokonywania jakichkolwiek opodatkowanych transakcji, o ile nadal dokonywał transakcji zwolnionych w tych lokalach, przeznaczając je w ten sposób jedynie do tych zwolnionych transakcji.

         (1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.


title: Sprawa C-391/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad – Bułgaria) – „Unipack” AD / Direktor na Teritorialna direktsia „Dunavska” kam Agentsia „Mitnitsi”, Prokuror ot Varhovna administrativna prokuratura na Republika Bulgaria [Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Unijny kodeks celny – Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446 – Artykuł 172 ust. 2 – Pozwolenie na zastosowanie procedury końcowego przeznaczenia – Moc wsteczna – Pojęcie „wyjątkowych okoliczności” – Zmiana klasyfikacji taryfowej – Utrata ważności decyzji w sprawie wiążącej informacji taryfowej]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/14

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven administrativen sad – Bułgaria) – „Unipack” AD / Direktor na Teritorialna direktsia „Dunavska” kam Agentsia „Mitnitsi”, Prokuror ot Varhovna administrativna prokuratura na Republika Bulgaria
      (Sprawa C-391/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Unia celna - Unijny kodeks celny - Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446 - Artykuł 172 ust. 2 - Pozwolenie na zastosowanie procedury końcowego przeznaczenia - Moc wsteczna - Pojęcie „wyjątkowych okoliczności” - Zmiana klasyfikacji taryfowej - Utrata ważności decyzji w sprawie wiążącej informacji taryfowej)
      (2020/C 287/20)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Varhoven administrativen sad

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca:„Unipack” AD

         Strona przeciwna: Direktor na Teritorialna direktsia „Dunavska” kam Agentsia „Mitnitsi”, Prokuror ot Varhovna administrativna prokuratura na Republika Bulgaria

         Sentencja

      Artykuł 172 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że za „wyjątkowe okoliczności” w rozumieniu tego przepisu – do celów udzielenia, na podstawie art. 254 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, pozwolenia z mocą wsteczną na zastosowanie procedury końcowego przeznaczenia przewidzianej w tym ostatnim przepisie – nie można uznać okoliczności takich jak wcześniejsze wygaśnięcie ważności decyzji w sprawie wiążącej informacji taryfowej wskutek zmiany w nomenklaturze scalonej, brak reakcji ze strony organów celnych wobec przywozu oznaczonego błędnym kodem ani okoliczności, że towaru użyto w celach zwolnionych z cła antydumpingowego.

         (1)  Dz.U. C 280 z 19.8.2019.


title: Sprawy połączone C-608/18 P, C-609/18 P i C-767/18 P: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 30 kwietnia 2020 r. – Republika Cypryjska / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO); Papouis Dairies LTD; Pagkyprios organismos ageladotrofon (POA) Dimosia Ltd; M. J. Dairies EOOD [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Nieważność znaku towarowego podniesiona przez stronę wnoszącą sprzeciw – Odwołania, które stały się bezprzedmiotowe – Umorzenie postępowania]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/15

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 30 kwietnia 2020 r. – Republika Cypryjska / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO); Papouis Dairies LTD; Pagkyprios organismos ageladotrofon (POA) Dimosia Ltd; M. J. Dairies EOOD
      (Sprawy połączone C-608/18 P, C-609/18 P i C-767/18 P) (1)

      (Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Nieważność znaku towarowego podniesiona przez stronę wnoszącą sprzeciw - Odwołania, które stały się bezprzedmiotowe - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 287/21)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, i V. Marsland, solicitor)

         Pozostali uczestnicy postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája, H. O’Neill i D. Botis, pełnomocnicy), Papouis Dairies LTD (przedstawiciel: N. Korogiannakis, dikigoros) Pagkyprios organismos ageladotrofon (POA) Dimosia Ltd (przedstawiciel: N. Korogiannakis, dikigoros), M. J. Dairies EOOD (przedstawiciel: adwokat D. Dimitrova)

         Sentencja

                  1)

                  Postępowania w sprawie odwołań zostają umorzone.

                  2)

                  Republika Cypryjska zostaje obciążona kosztami postępowań odwoławczych.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.


title: Sprawa C-709/18: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 28 maja 2020 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Špecializovaný trestný súd – Słowacja) – postępowanie karne przeciwko UL, VM [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Dyrektywa (UE) 2016/343 – Artykuły 3 i 4 – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuły 47 i 48 – Publiczne oświadczenia o winie – Sąd krajowy – Przyjęcie postanowieniem oświadczenia o winie jednego z dwóch współoskarżonych o popełnienie czynów karalnych wskazanych w akcie oskarżenia – Badanie winy drugiego współoskarżonego, który oświadczył, że jest niewinny – Skazanie przez ten sam sąd, który przyjął oświadczenie o winie]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/15

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 28 maja 2020 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Špecializovaný trestný súd – Słowacja) – postępowanie karne przeciwko UL, VM
      (Sprawa C-709/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Dyrektywa (UE) 2016/343 - Artykuły 3 i 4 - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 47 i 48 - Publiczne oświadczenia o winie - Sąd krajowy - Przyjęcie postanowieniem oświadczenia o winie jednego z dwóch współoskarżonych o popełnienie czynów karalnych wskazanych w akcie oskarżenia - Badanie winy drugiego współoskarżonego, który oświadczył, że jest niewinny - Skazanie przez ten sam sąd, który przyjął oświadczenie o winie)
      (2020/C 287/22)
      Język postępowania: słowacki

         Sąd odsyłający

      Špecializovaný trestný súd

         Strony w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

      UL, VM

         Przy udziale: Úrad špeciálnej prokuratúry Generálnej prokuratúry Slovenskej republiky

         Sentencja

      Artykuł 3 i art. 4 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym w związku z motywem 16 tej dyrektywy, a także art. 47 akapit drugi i art. 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, by w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko dwóm osobom sąd krajowy najpierw postanowieniem przyjął oświadczenie pierwszej osoby o winie za czyny karalne wymienione w akcie oskarżenia rzekomo popełnione we współsprawstwie z drugą osobą, która nie złożyła oświadczenia o winie, a następnie orzekł po przeprowadzeniu postępowania dowodowego odnoszącego się do czynów zarzucanych drugiej osobie o winie tej osoby, pod warunkiem że z jednej strony wskazanie drugiej osoby jako współsprawcy rzekomo popełnionych czynów karalnych jest konieczne dla kwalifikacji odpowiedzialności prawnej osoby, która złożyła oświadczenie o winie, a z drugiej strony że w tym postanowieniu lub akcie oskarżenia, do którego odnosi się to postanowienie, wskazano wyraźnie, iż wina tej drugiej osoby nie została wykazana prawnie i będzie przedmiotem odrębnego postępowania dowodowego i wyroku.

         (1)  Dz.U. C 44 z 4.2.2019.


title: Sprawa C-153/19: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 28 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – FZ / DER Touristik GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Artykuł 12 – Zorganizowana wycieczka – Duże opóźnienie lotu – Odszkodowanie przysługujące pasażerom – Dalsze odszkodowanie – Prawo pasażera do obniżenia ceny podróży]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/16

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 28 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – FZ / DER Touristik GmbH
      (Sprawa C-153/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Artykuł 12 - Zorganizowana wycieczka - Duże opóźnienie lotu - Odszkodowanie przysługujące pasażerom - Dalsze odszkodowanie - Prawo pasażera do obniżenia ceny podróży)
      (2020/C 287/23)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Amtsgericht Köln

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: FZ

         Strona pozwana: DER Touristik GmbH

         Sentencja

      Artykuł 12 rozporządzenia Rady nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, by pasażer, który otrzymał już odszkodowanie na podstawie art. 7 tego rozporządzenia, mógł uzyskać odszkodowanie w postaci prawa do obniżenia ceny podróży przysługującego mu wobec organizatora wycieczek, przewidziane w prawie danego państwa członkowskiego, w zakresie, w jakim to ostatnie odszkodowanie jest przyznawane za indywidualną szkodę wynikającą z jednej z sytuacji przewidzianych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: Sprawa C-338/19: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna – Włochy) – Telecom Italia SpA / Regione Sardegna [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Pomoc państwa – Artykuł 108 TFUE – Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 – Odzyskanie pomocy przez państwo członkowskie z jego własnej inicjatywy – Rozporządzenie (WE) nr 794/2004 – Stosowana stopa procentowa]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/17

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna – Włochy) – Telecom Italia SpA / Regione Sardegna
      (Sprawa C-338/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pomoc państwa - Artykuł 108 TFUE - Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 - Odzyskanie pomocy przez państwo członkowskie z jego własnej inicjatywy - Rozporządzenie (WE) nr 794/2004 - Stosowana stopa procentowa)
      (2020/C 287/24)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Telecom Italia SpA

         Strona przeciwna: Regione Sardegna

         Sentencja

      Stopa procentowa przewidziana w art. 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. [108 TFUE], zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. nie znajduje zastosowania w sytuacji gdy organ krajowy przystępuje do odzyskania pomocy państwa z własnej inicjatywy.

         (1)  Dz.U. C 312 z 16.9.2019.


title: Sprawa C-390/19 P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Republika Włoska / Komisja Europejska, Republika Francuska, Węgry [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) – Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Sektor cukru – Wydatki wyłączone z finansowania przez Unię Europejską – Wydatki poniesione przez Republikę Włoską – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/17

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Republika Włoska / Komisja Europejska, Republika Francuska, Węgry
      (Sprawa C-390/19 P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) - Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Sektor cukru - Wydatki wyłączone z finansowania przez Unię Europejską - Wydatki poniesione przez Republikę Włoską - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)
      (2020/C 287/25)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierana przez C. Colelli i M.F. Severi, avvocati dello Stato)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i B. Hofstötter, pełnomocnicy), Republika Francuska, Węgry

         Sentencja

                  1.

                  Odwołanie zostaje w części odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne, a w części oddalone jako oczywiście bezzasadne.

                  2.

                  Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postepowania.

         (1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.


title: Sprawa C-399/19: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni / BT Italia SpA i in. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywa 2002/20/WE – Artykuł 12 – Opłaty administracyjne nałożone na przedsiębiorstwa świadczące usługi lub udostępniające sieć łączności elektronicznej – Koszty administracyjne krajowego organu regulacyjnego, które mogą zostać pokryte z opłaty – Coroczny bilans wydatków administracyjnych oraz całkowitej kwoty zebranych opłat]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/18

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni / BT Italia SpA i in.
      (Sprawa C-399/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Sieci i usługi łączności elektronicznej - Dyrektywa 2002/20/WE - Artykuł 12 - Opłaty administracyjne nałożone na przedsiębiorstwa świadczące usługi lub udostępniające sieć łączności elektronicznej - Koszty administracyjne krajowego organu regulacyjnego, które mogą zostać pokryte z opłaty - Coroczny bilans wydatków administracyjnych oraz całkowitej kwoty zebranych opłat)
      (2020/C 287/26)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Wnosząca odwołanie: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

         Druga strona postepowania: BT Italia SpA, Basictel SpA, BT Enia Telecomunicazioni SpA, Telecom Italia SpA, Postepay SpA, anciennement PosteMobile SpA, Vodafone Italia SpA

         przy udziale: Telecom Italia SpA, Fastweb SpA, Wind Tre SpA, Sky Italia SpA, Vodafone Omnitel BV, Vodafone Italia SpA

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 12 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r., należy interpretować w ten sposób, iż koszty, które mogą być pokryte z opłaty nałożonej na mocy tego przepisu na przedsiębiorstwa świadczące usługi lub udostępniające sieć łączności elektronicznej, obejmują wyłącznie koszty związane z trzema kategoriami działań krajowego organu regulacyjnego, wymienionymi w tym przepisie, w tym zadaniami dotyczącymi regulacji, nadzoru, rozstrzygania sporów i nakładania sankcji, i nie ograniczają się do kosztów ponoszonych w związku z działalnością w zakresie regulacji rynku ex ante.

                  2)

                  Artykuł 12 ust. 2 dyrektywy 2002/20, zmienionej dyrektywą 2009/140, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego, na mocy których, po pierwsze, coroczny bilans przewidziany w tym przepisie jest publikowany po zakończeniu roku budżetowego, w którym pobrano opłaty administracyjne, a po drugie, stosownego wyrównania dokonuje się w roku budżetowym, który nie następuje bezpośrednio po roku, w którym pobrano te opłaty.

         (1)  Dz.U. C 312 z 16.9.2019.


title: Sprawy od C-415/19 do C-417/19: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione -Włochy) – Blumar SpA (C-415/19), Roberto Abate SpA (C-416/19), Commerciale Gicap SpA (C-417/19 / Agenzia delle Entrate [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Pomoc przyznawana przez państwa – Decyzja Komisji Europejskiej uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym – Przepisy krajowe wyłączające możliwość przyznania pomocy w ramach zatwierdzonego systemu pomocy w przypadku niespełnienia warunku nieprzewidzianego w decyzji Komisji]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/19

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione -Włochy) – Blumar SpA (C-415/19), Roberto Abate SpA (C-416/19), Commerciale Gicap SpA (C-417/19 / Agenzia delle Entrate
      (Sprawy od C-415/19 do C-417/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pomoc przyznawana przez państwa - Decyzja Komisji Europejskiej uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym - Przepisy krajowe wyłączające możliwość przyznania pomocy w ramach zatwierdzonego systemu pomocy w przypadku niespełnienia warunku nieprzewidzianego w decyzji Komisji)
      (2020/C 287/27)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Corte suprema di cassazione

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca odwołanie: Blumar SpA (C-415/19), Roberto Abate SpA (C-416/19), Commerciale Gicap SpA (C-417/19)

         Druga strona postępowania: Agenzia delle Entrate

         Sentencja

      Artykuł 108 ust. 3 TFUE, decyzję Komisji C(2008) 380 z dnia 25 stycznia 2008 r., „Pomoc państwa N 39/2007 – Włochy – Ulga podatkowa dla nowych inwestycji na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania” i zasadę proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, zgodnie z którymi przyznanie pomocy państwa w ramach systemu pomocy ustanowionego przez to państwo członkowskie i zatwierdzonego w tej decyzji jest uzależnione od złożenia przez wnioskodawcę oświadczenia, że nie był on beneficjentem pomocy uznanej przez Komisję Europejską za przyznaną bezprawnie i niezgodną z rynkiem wewnętrznym, że nie uchylił się od jej zwrotu lub wpłaty na zablokowany rachunek, nawet jeżeli nie była ona przedmiotem żądania zwrotu, a także niezależnie od faktu, że wspomniana decyzja nie przewiduje wyraźnie takiego wymogu.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa C-553/19 P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – International Tax Stamp Association Ltd (ITSA) / Komisja Europejska [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Zbliżanie ustawodawstw – Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów – Ustanowienie i funkcjonowanie systemu identyfikowalności wyrobów tytoniowych – Rozporządzenie delegowane i akty wykonawcze – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Brak bezpośredniego oddziaływania – Artykuł 256 ust. 1 akapit drugi TFUE – Artykuł 58 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – Artykuł 168 § 1 lit. d) i art. 169 § 2 regulaminu postepowania przed Trybunałem – Brak precyzyjnego wskazania zakwestionowanych części zaskarżonego wyroku i konkretnych argumentów prawnych na poparcie odwołania – Argumentacja służąca jedynie poddaniu ponownemu rozpatrzeniu przez Trybunał argumentów podniesionych w pierwszej instancji – Odwołanie oczywiście niedopuszczalne]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/19

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – International Tax Stamp Association Ltd (ITSA) / Komisja Europejska
      (Sprawa C-553/19 P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Zbliżanie ustawodawstw - Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów - Ustanowienie i funkcjonowanie systemu identyfikowalności wyrobów tytoniowych - Rozporządzenie delegowane i akty wykonawcze - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Brak bezpośredniego oddziaływania - Artykuł 256 ust. 1 akapit drugi TFUE - Artykuł 58 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - Artykuł 168 § 1 lit. d) i art. 169 § 2 regulaminu postepowania przed Trybunałem - Brak precyzyjnego wskazania zakwestionowanych części zaskarżonego wyroku i konkretnych argumentów prawnych na poparcie odwołania - Argumentacja służąca jedynie poddaniu ponownemu rozpatrzeniu przez Trybunał argumentów podniesionych w pierwszej instancji - Odwołanie oczywiście niedopuszczalne)
      (2020/C 287/28)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: International Tax Stamp Association Ltd (ITSA) (przedstawiciel: adwokat F. Scanvic)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Rubene i C. Valero, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne.

                  2)

                  International Tax Stamp Association Ltd (ITSA) zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 357 z 21.10.2019.


title: Sprawa C-554/19: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Kehl – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko FU [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Rozporządzenie (UE) 2016/399 – Kodeks graniczny Schengen – Artykuły 22 i 23 – Zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych strefy Schengen – Kontrole przeprowadzane wewnątrz terytorium państwa członkowskiego – Środki mające skutek równoważny z odprawą graniczną – Kontrole tożsamości w pobliżu granicy wewnętrznej strefy Schengen – Możliwości przeprowadzania kontroli niezależnie od zachowania danej osoby lub istnienia okoliczności szczególnych – Wytyczne krajowe dotyczące intensywności, częstotliwości i selektywności kontroli]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/20

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Kehl – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko FU
      (Sprawa C-554/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Rozporządzenie (UE) 2016/399 - Kodeks graniczny Schengen - Artykuły 22 i 23 - Zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych strefy Schengen - Kontrole przeprowadzane wewnątrz terytorium państwa członkowskiego - Środki mające skutek równoważny z odprawą graniczną - Kontrole tożsamości w pobliżu granicy wewnętrznej strefy Schengen - Możliwości przeprowadzania kontroli niezależnie od zachowania danej osoby lub istnienia okoliczności szczególnych - Wytyczne krajowe dotyczące intensywności, częstotliwości i selektywności kontroli)
      (2020/C 287/29)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Amtsgericht Kehl

         Strona w głównym postępowaniu karnym

      FU

         przy udziale: Staatsanwaltschaft Offenburg

         Sentencja

      Artykuł 67 ust. 2 TFUE oraz art. 22 i 23 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeksu granicznego Schengen) należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które przyznaje organom policyjnym danego państwa członkowskiego uprawnienie do kontrolowania tożsamości każdej osoby – w strefie 30 kilometrów od wspólnej granicy lądowej tego państwa członkowskiego z innymi państwami strefy Schengen – w celu uniemożliwienia lub udaremnienia nielegalnego wjazdu na terytorium tego państwa członkowskiego lub niedozwolonego pobytu na jego terytorium, bądź w celu przeciwdziałania popełnieniu niektórych przestępstw stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa granic, niezależnie od zachowania danej osoby i wystąpienia szczególnych okoliczności, w sytuacji gdy uprawnienie to zostało w wystarczająco szczegółowym stopniu doprecyzowane i ograniczone co do intensywności, częstotliwości i selektywności przeprowadzanych kontroli, dzięki czemu istnieje gwarancja, że praktyczne korzystanie z rzeczonego uprawnienia nie będzie mieć skutku równoważnego z odprawą graniczną, przy czym sąd krajowy powinien zweryfikować, czy tak rzeczywiście jest.

         (1)  Dz.U. C 357 z 21.10.2019.


title: Sprawa C-618/19: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 30 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – (Włochy) – Ge.Fi.L. – Gestione Fiscalità Locale SpA / Regione Campania [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 12 ust. 4 – Udzielenie zamówienia instytucji publicznej o charakterze niegospodarczym bez przeprowadzenia postępowania przetargowego – Zamówienie na usługi dotyczące zarządzania podatkiem od pojazdów samochodowych – Wyłączenie dotyczące umów ustanawiających współpracę między podmiotami publicznymi – Przesłanki]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/21

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 30 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – (Włochy) – Ge.Fi.L. – Gestione Fiscalità Locale SpA / Regione Campania
      (Sprawa C-618/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2014/24/UE - Artykuł 12 ust. 4 - Udzielenie zamówienia instytucji publicznej o charakterze niegospodarczym bez przeprowadzenia postępowania przetargowego - Zamówienie na usługi dotyczące zarządzania podatkiem od pojazdów samochodowych - Wyłączenie dotyczące umów ustanawiających współpracę między podmiotami publicznymi - Przesłanki)
      (2020/C 287/30)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Wnosząca odwołanie: Ge.Fi.L. – Gestione Fiscalità Locale SpA

         Druga strona postępowania: Regione Campania

         przy udziale: ACI – Automobile Club d’Italia, ACI Informatica SpA, ACI di Napoli, ACI di Avellino, ACI di Benevento, ACI di Caserta, ACI di Salerno

         Sentencja

      Artykuł 12 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu przepisu krajowego, który umożliwia bezpośrednie udzielenie zamówienia, bez organizowania przetargu, na usługi w zakresie zarządzania podatkiem od pojazdów samochodowych na rzecz instytucji publicznej o charakterze niegospodarczym, której zadaniem jest administrowanie publicznym rejestrem pojazdów.

         (1)  Dz.U. C 413 z 9.12.2019.


title: Sprawa C-628/19 P: Postanowienie Trybunału z dnia 6 maja 2020 r. – Csanád Szegedi / Parlament Europejski [Odwołanie – Parlament Europejski – Uregulowanie dotyczące kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Dodatek na koszty pomocy parlamentarnej – Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/21

      Postanowienie Trybunału z dnia 6 maja 2020 r. – Csanád Szegedi / Parlament Europejski
      (Sprawa C-628/19 P) (1)

      (Odwołanie - Parlament Europejski - Uregulowanie dotyczące kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Dodatek na koszty pomocy parlamentarnej - Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot)
      (2020/C 287/31)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Csanád Szegedi (przedstawiciele: K. Bodó, ügyvéd)

         Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i Z. Nagy, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone jako oczywiście bezzasadne.

                  2)

                  Csanád Szegedi zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.


title: Sprawa C-643/19: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 25 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Norte – Portugalia) – Resopre – Sociedade Revendedora de Aparelhos de Precisão SA / Município de Peso da Régua [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Dyrektywa 2014/24/UE – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/23/UE – Koncesje na usługi – Brak elementów stanu faktycznego lub prawnego umożliwiających Trybunałowi udzielenie użytecznej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne – Niedopuszczalność]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/22

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 25 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Norte – Portugalia) – Resopre – Sociedade Revendedora de Aparelhos de Precisão SA / Município de Peso da Régua
      (Sprawa C-643/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Dyrektywa 2014/24/UE - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2014/23/UE - Koncesje na usługi - Brak elementów stanu faktycznego lub prawnego umożliwiających Trybunałowi udzielenie użytecznej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne - Niedopuszczalność)
      (2020/C 287/32)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Tribunal Central Administrativo Norte

         Strony w postępowaniu głównym

         Wnosząca odwołanie: Resopre – Sociedade Revendedora de Aparelhos de Precisão SA

         Druga strona postępowania: Município de Peso da Régua

         przy udziale: Datarede – Sistemas de Dados e Comunicações SA, Alexandre Barbosa Borges SA, Fernando L. Gaspar – Sinalização e Equipamentos Rodoviários SA

         Sentencja

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Tribunal Central Administrativo Norte (centralny sąd administracyjny dla regionu północnego, Portugalia) postanowieniem z dnia 26 lipca 2019 r., jest oczywiście niedopuszczalny.

         (1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.


title: Sprawa C-692/19: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 22 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Watford Employment Tribunal – Zjednoczone Królestwo) – B / Yodel Delivery Network Ltd [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Dyrektywa 2003/88/WE – Organizacja czasu pracy – Pojęcie „pracownika” – Przedsiębiorstwo prowadzące działalność w zakresie dystrybucji przesyłek – Kwalifikacja kurierów zatrudnionych na podstawy umowy o świadczenie usług – Możliwość posługiwania się przez kurierów podwykonawcami i jednoczesnego świadczenia podobnych usług na rzecz osób trzecich]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/22

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 22 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Watford Employment Tribunal – Zjednoczone Królestwo) – B / Yodel Delivery Network Ltd
      (Sprawa C-692/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Dyrektywa 2003/88/WE - Organizacja czasu pracy - Pojęcie „pracownika” - Przedsiębiorstwo prowadzące działalność w zakresie dystrybucji przesyłek - Kwalifikacja kurierów zatrudnionych na podstawy umowy o świadczenie usług - Możliwość posługiwania się przez kurierów podwykonawcami i jednoczesnego świadczenia podobnych usług na rzecz osób trzecich)
      (2020/C 287/33)
      Język postępowania: angielski

         Sąd odsyłający

      Watford Employment Tribunal

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: B

         Strona pozwana: Yodel Delivery Network Ltd

         Sentencja

      Dyrektywę 2003/88/CE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona temu, aby osoba zatrudniona przez swego domniemanego pracodawcę na podstawie umowy o świadczenie usług stanowiącej, że osoba ta jest niezależnym przedsiębiorcą, była kwalifikowana jako „pracownik” w rozumieniu tej dyrektywy, w sytuacji gdy dysponuje ona uprawnieniami:

                  —

                  do posługiwania się podwykonawcami lub zastępcami w celu wykonania usługi, do której świadczenia się zobowiązała;

                  —

                  do przyjmowania lub odmowy przyjmowania do realizacji różnych zadań oferowanych jej przez domniemanego pracodawcę, lub do jednostronnego określenia maksymalnej ich liczby;

                  —

                  do świadczenia swych usług na rzecz dowolnych osób trzecich, w tym bezpośrednich konkurentów swego domniemanego pracodawcy, oraz

                  —

                  do ustalania własnych godzin „pracy” w ramach określonych parametrów, a także do organizowania swego czasu pracy tak, aby dostosować go do własnych potrzeb, a nie tylko do interesów podmiotu uznawanego za pracodawcę,
                  ponieważ, po pierwsze, niezależność tej osoby nie wydaje się fikcyjna, a po drugie, nie zezwala się na wykazanie istnienia stosunku podporządkowania między rzeczoną osobą a jej domniemanym pracodawcą. Jednakże zadaniem sądu odsyłającego jest zakwalifikowanie tej osoby w świetle dyrektywy 2003/88, z uwzględnieniem wszystkich istotnych elementów jej dotyczących, jak też prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

         (1)  Dz.U. C 423 z 16.12.2019.


title: Sprawa C-723/19: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 30 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Airbnb Ireland UC, Airbnb Payments UK Ltd / Agenzia delle Entrate [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Najem nieruchomości na czas krótszy niż 30 dni – Telematyczny portal pośrednictwa w obrocie nieruchomościami – Oczywista niedopuszczalność]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/23

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 30 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Airbnb Ireland UC, Airbnb Payments UK Ltd / Agenzia delle Entrate
      (Sprawa C-723/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Najem nieruchomości na czas krótszy niż 30 dni - Telematyczny portal pośrednictwa w obrocie nieruchomościami - Oczywista niedopuszczalność)
      (2020/C 287/34)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Airbnb Ireland UC, Airbnb Payments UK Ltd

         Strona pozwana: Agenzia delle Entrate

         przy udziale: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Federazione delle Associazioni Italiane Alberghi e Turismo (Federalberghi), Renting Services Group s.r.l.s., Coordinamento delle Associazioni e dei Comitati di Tutela dell’Ambiente e dei Diritti degli Utenti e dei Consumatori (Codacons)

         Sentencja

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Radę Stanu, Włochy) postanowieniem z dnia 11 lipca 2019 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

         (1)  Dz.U. C 432 z 23.12.2019.


title: Sprawa C-756/19: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 29 kwietnia 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – Ramada Storax SA / Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuły 90 i 273 – Podstawa opodatkowania – Obniżenie – Brak zapłaty – Niewypłacalność dłużnika niebędącego rezydentem na terytorium kraju – Orzeczenie wydane przez sąd innego państwa członkowskiego stwierdzające nieściągalność dochodzonych wierzytelności – Zasady neutralności podatkowej i proporcjonalności]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/24

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 29 kwietnia 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – Ramada Storax SA / Autoridade Tributária e Aduaneira
      (Sprawa C-756/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 90 i 273 - Podstawa opodatkowania - Obniżenie - Brak zapłaty - Niewypłacalność dłużnika niebędącego rezydentem na terytorium kraju - Orzeczenie wydane przez sąd innego państwa członkowskiego stwierdzające nieściągalność dochodzonych wierzytelności - Zasady neutralności podatkowej i proporcjonalności)
      (2020/C 287/35)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Ramada Storax SA

         Strona przeciwna: Autoridade Tributária e Aduaneira

         Sentencja

      Artykuły 90 i 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, zgodnie z którymi podatnikowi odmawia się prawa do obniżenia podatku od wartości dodanej zapłaconego z tytułu wierzytelności uznanych za nieściągalne po zakończeniu postępowania upadłościowego, jeżeli nieściągalność danych wierzytelności została stwierdzona przez sąd innego państwa członkowskiego na podstawie przepisów obowiązujących w tym innym państwie członkowskim.

         (1)  Dz.U. C 19 z 20.1.2020.


title: Sprawa C-766/19: Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca dos Açores – Portugalia) – QE, RD / SATA Internacional – Serviços de Transportes Aéreos SA [Odesłanie prejudycjalne – Art. 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Oczywista niedopuszczalność – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Artykuł 5 ust. 3 – Odszkodowanie dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład i odwołania lub znacznego opóźnienia lotu – Zakres – Zwolnienie z obowiązku zapłaty odszkodowania – Pojęcie „nadzwyczajnych okoliczności” – Ogólna awaria zaopatrzenia w paliwo na lotnisku]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/24

      Postanowienie Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca dos Açores – Portugalia) – QE, RD / SATA Internacional – Serviços de Transportes Aéreos SA
      (Sprawa C-766/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Art. 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Oczywista niedopuszczalność - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Artykuł 5 ust. 3 - Odszkodowanie dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład i odwołania lub znacznego opóźnienia lotu - Zakres - Zwolnienie z obowiązku zapłaty odszkodowania - Pojęcie „nadzwyczajnych okoliczności” - Ogólna awaria zaopatrzenia w paliwo na lotnisku)
      (2020/C 287/36)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Tribunal Judicial da Comarca dos Açores.

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: QE, RD

         Strona pozwana: SATA Internacional – Serviços de Transportes Aéreos SA
      Przy udziale: Ana – Aeroportos de Portugal SA

         Sentencja

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca dos Açores (sąd dla komarki Azory, Portugalia) postanowieniem z dnia 8 lipca 2019 r. jest w sposób oczywisty niedopuszczalny.

         (1)  Dz.U. C 19 z 20.1.2020.


title: Sprawa C-853/19: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Poprad – Słowacja) – IM / Sting Reality s.r.o. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2005/29/WE – Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów – Artykuły 8 i 9 – Agresywne praktyki handlowe – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Warunek negocjowany indywidualnie – Uprawnienia sądu krajowego]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/25

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Poprad – Słowacja) – IM / Sting Reality s.r.o.
      (Sprawa C-853/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 2005/29/WE - Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów - Artykuły 8 i 9 - Agresywne praktyki handlowe - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Warunek negocjowany indywidualnie - Uprawnienia sądu krajowego)
      (2020/C 287/37)
      Język postępowania: słowacki

         Sąd odsyłający

      Okresný súd Poprad

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: IM

         Strona pozwana: Sting Reality s.r.o.

         Sentencja

                  1)

                  Artykuły 8 i 9 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady należy interpretować w ten sposób, że zakwalifikowanie praktyki handlowej jako agresywnej w rozumieniu tych przepisów wymaga przeprowadzenia konkretnej i specyficznej oceny całości okoliczności charakteryzujących tę praktykę, przeprowadzonej w świetle kryteriów określonych w tych przepisach. W wypadku, w którym starsza osoba o znacznym stopniu niepełnosprawności, dysponująca ograniczonymi dochodami, które nie pozwalają jej na spłatę zgromadzonych przez nią długów, fakt, iż zawarta w ten sposób umowa umożliwiła obejście krajowego przepisu chroniącego konsumentów, świadczy o tym, że zainteresowany przedsiębiorca mając świadomość rzeczy zamierzał wykorzystać szczególnie ciężką sytuację wspomnianej osoby, aby wywrzeć wpływ na jej decyzję, co powinien ocenić sąd odsyłający.

                  2)

                  Artykuł 3 dyrektywy Rady 93/13/WE w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy rozpatrujący żądanie zbadania nieuczciwego charakteru warunków umowy zawartej między konsumentem a przedsiębiorcą jest zobowiązany – jeżeli przedsiębiorca odmówi przekazania mu podobnych umów, które zawarł z innymi konsumentami, mimo że zwrócono się o to do niego – zastosować krajowe przepisy procesowe, którymi dysponuje, w celu oceny, czy warunki takiej umowy były negocjowane indywidualnie.

                  3)

                  Trzecie pytanie zadane przez Okresný súd Poprad (sąd rejonowy w Popradzie, Słowacja) jest w sposób oczywisty niedopuszczalne.

         (1)  Dz.U. C 36 z 3.2.2020.


title: Sprawa C-17/20: Postanowienie Trybunału dziewiąta izba) z dnia 28 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo per la Puglia – Włochy) – MC / Ufficio territoriale del governo (U.T.G.) – Prefettura di Foggia [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Oczywista niedopuszczalność – Ogólne zasady prawa Unii Europejskiej – Prawo do dobrej administracji – Prawo do obrony – Prawo do bycia wysłuchanym – Akt wydany przez prefekturę dotyczący zakazu działalności ze względu na zarzucaną infiltrację przez mafię – Ustawodawstwo nieprzewidujące kontradyktoryjnego postępowania administracyjnego]

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/26

      Postanowienie Trybunału dziewiąta izba) z dnia 28 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo per la Puglia – Włochy) – MC / Ufficio territoriale del governo (U.T.G.) – Prefettura di Foggia
      (Sprawa C-17/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 ust. 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Oczywista niedopuszczalność - Ogólne zasady prawa Unii Europejskiej - Prawo do dobrej administracji - Prawo do obrony - Prawo do bycia wysłuchanym - Akt wydany przez prefekturę dotyczący zakazu działalności ze względu na zarzucaną infiltrację przez mafię - Ustawodawstwo nieprzewidujące kontradyktoryjnego postępowania administracyjnego)
      (2020/C 287/38)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale Amministrativo per la Puglia

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: MC

         Strona pozwana: Ufficio territoriale del governo (U.T.G.) – Prefettura di Foggia

         Sentencja

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale amministrativo regionale per la Puglia (regionalny sąd administracyjny dla Apulii, Włochy) postanowieniem z dnia 27 listopada 2019 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

         (1)  Dz.U. C 161 z 11.05.2020.


title: Sprawa C-575/19 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 maja 2019 r. w sprawie T-733/17, GMPO / Komisja, wniesione w dniu 29 lipca 2019 r. przez GMP-Orphan (GMPO)

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/26

      Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 16 maja 2019 r. w sprawie T-733/17, GMPO / Komisja, wniesione w dniu 29 lipca 2019 r. przez GMP-Orphan (GMPO)
      (Sprawa C-575/19 P)
      (2020/C 287/39)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: GMP-Orphan (GMPO) (przedstawiciele: J. Mulryne, L. Tsang, Solicitors, C. Schoonderbeek, adwokat)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska
      Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości (dziewiąta izba) orzekł, że odwołanie należy odrzucić jako oczywiście niedopuszczalne i zarządził, że GMP-Orphan SA pokrywa własne koszty.


title: Sprawa C-747/19 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (druga izba) wydanego w dniu 9 września 2019 r. w sprawie T-524/19, wniesione w dniu 10 października 2019 r. przez Jorge Minguela Rosellò

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/27

      Odwołanie od postanowienia Sądu (druga izba) wydanego w dniu 9 września 2019 r. w sprawie T-524/19, wniesione w dniu 10 października 2019 r. przez Jorge Minguela Rosellò
      (Sprawa C-747/19 P)
      (2020/C 287/40)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Jorge Minguel Rosellò (przedstawiciele: adwokaci V. Falcucci, G. Bonavita)

         Druga strona postępowania: Republika Włoska
      Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2020 r. Trybunał (szósta izba) stwierdził, że odwołanie jest w części oczywiście bezzasadne a w części oczywiście bezskuteczne.


title: Sprawa C-183/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 27 lutego 2020 r. w sprawie T-159/19, Bog-Fran / EUIPO – Fabryki Mebli „Forte”, wniesione w dniu 28 kwietnia 2020 r. przez Fabryki Mebli „Forte” S.A.

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/27

      Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 27 lutego 2020 r. w sprawie T-159/19, Bog-Fran / EUIPO – Fabryki Mebli „Forte”, wniesione w dniu 28 kwietnia 2020 r. przez Fabryki Mebli „Forte” S.A.
      (Sprawa C-183/20 P)
      (2020/C 287/42)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Fabryki Mebli „Forte” S.A. (przedstawiciel: H. Basiński, adwokat)

         Pozostali uczestnicy postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Bog-Fran sp. z o.o. sp.k.
      Postanowieniem z dnia 16 lipca 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył Fabryki Mebli „Forte” S.A. jej własnymi kosztami.


title: Sprawa C-271/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 19 czerwca 2020 r. – Aurubis AG / Bundesrepublik Deutschland

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 19 czerwca 2020 r. – Aurubis AG / Bundesrepublik Deutschland
      (Sprawa C-271/20)
      (2020/C 287/44)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Verwaltungsgericht Berlin

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Aurubis AG

         Strona przeciwna: Bundesrepublik Deutschland, reprezentowana przez Umweltbundesamt

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy przesłanki określone w art. 3 lit. d) decyzji Komisji 2011/278/UE (1) [z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady] są spełnione w odniesieniu do przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na podstawie podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie, jeżeli w instalacji służącej do produkcji metali nieżelaznych, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE], w piecu zawiesinowym służącym do produkcji miedzi pierwotnej jest stosowany zawierający siarkę koncentrat miedzi, a niemierzalne ciepło konieczne do wytopienia rudy miedzi zawartej w koncentracie jest zasadniczo wytwarzane poprzez utlenianie siarki zawartej w koncentracie, wskutek czego koncentrat miedzi jest wykorzystywany zarówno jako nośnik surowca, jak również jako materiał palny w celu wytworzenia ciepła?

                  2)

                  W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:
                  Czy roszczenia o dodatkowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji w odniesieniu do trzeciego okresu rozliczeniowego mogą zostać zaspokojone po zakończeniu tego okresu uprawnieniami z czwartego okresu rozliczeniowego, jeżeli istnienie takiego roszczenia zostanie stwierdzone przez sąd dopiero po upływie trzeciego okresu rozliczeniowego czy też jeszcze niezaspokojone roszczenia wygasają wraz z końcem trzeciego okresu rozliczeniowego?

         (1)  Decyzja Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2011, L 130, s. 1).


title: Sprawa C-193/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 5 marca 2020 r. w sprawie T-80/19, Dekoback GmbH / EUIPO, wniesione w dniu 6 maja 2020 r. przez Dekoback GmbH

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/27

      Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 5 marca 2020 r. w sprawie T-80/19, Dekoback GmbH / EUIPO, wniesione w dniu 6 maja 2020 r. przez Dekoback GmbH
      (Sprawa C-193/20 P)
      (2020/C 287/43)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Dekoback GmbH (przedstawiciel: V. von Moers, Rechtsanwalt)

         Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
      Postanowieniem wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 lipca 2020 r. odwołanie zostało odrzucone jako niedopuszczalne a Dekoback GmbH została obciążona kosztami postępowania.


title: Sprawa C-280/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski rajonen syd (Bułgaria) w dniu 25 czerwca 2020 r. – ZN / Generałno konsułstwo na Republika Byłgarija, Walencja, Królestwo Hiszpanii

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski rajonen syd (Bułgaria) w dniu 25 czerwca 2020 r. – ZN / Generałno konsułstwo na Republika Byłgarija, Walencja, Królestwo Hiszpanii
      (Sprawa C-280/20)
      (2020/C 287/45)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Sofijski rajonen syd

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: ZN

         Strona pozwana: Generałno konsułstwo na Republika Byłgarija, Walencja, Królestwo Hiszpanii

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 (1) w związku z motywem trzecim preambuły tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenie to ma zastosowanie przy określaniu jurysdykcji krajowej sądu państwa członkowskiego w sporze między pracownikiem z tego państwa a jego służbą konsularną mającą siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, czy też przepisy te należy interpretować w ten sposób, że taki spór powinien zostać rozstrzygnięty zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi jurysdykcji państwa wspólnego pochodzenia stron?

         (1)  Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2012, L 351, s. 1).


title: Sprawa C-286/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 29 czerwca 2020 r. – GC, WG / Société Air France SA

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/30

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 29 czerwca 2020 r. – GC, WG / Société Air France SA
      (Sprawa C-286/20)
      (2020/C 287/47)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Amtsgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: GC, WG

         Strona pozwana: Société Air France SA
      Postanowieniem prezesa Trybunału z dnia 15 lipca 2020 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.


title: Sprawa C-291/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 30 czerwca 2020 r. – XQ / Deutsche Lufthansa AG

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/30

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 30 czerwca 2020 r. – XQ / Deutsche Lufthansa AG
      (Sprawa C-291/20)
      (2020/C 287/48)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Köln

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: XQ

         Strona pozwana: Deutsche Lufthansa AG

         Pytanie prejudycjalne

      Czy strajk własnych pracowników przewoźnika lotniczego spowodowany wezwaniem związku zawodowego stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1)?
      Postanowieniem Trybunału z dnia 30 lipca 2020 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).


title: Sprawa C-292/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 30 czerwca 2020 r. – KS / Deutsche Lufthansa AG

text:
               31.8.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/30

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 30 czerwca 2020 r. – KS / Deutsche Lufthansa AG
      (Sprawa C-292/20)
      (2020/C 287/49)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Köln

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: KS

         Strona pozwana: Deutsche Lufthansa AG

         Pytanie prejudycjalne

      Czy strajk własnych pracowników przewoźnika lotniczego spowodowany wezwaniem związku zawodowego stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1)?
      Postanowieniem Trybunału z dnia 30 lipca 2020 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).