title: Sprawa T-128/17: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Torné / Komisja Służba publiczna – Urzędnicy – Nowelizacja regulaminu pracowniczego z 2014 r. – Urlop z przyczyn osobistych – Jednoczesne zatrudnienie w charakterze członka personelu tymczasowego – Przepisy przejściowe dotyczące niektórych sposobów obliczania uprawnień emerytalnych – Wniosek o wydanie decyzji wstępnej – Akt niekorzystny – Cel przepisów przejściowych – Zakres stosowania ratione personae – Rozpoczęcie służby

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/49

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Torné / Komisja
      (Sprawa T-128/17) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Nowelizacja regulaminu pracowniczego z 2014 r. - Urlop z przyczyn osobistych - Jednoczesne zatrudnienie w charakterze członka personelu tymczasowego - Przepisy przejściowe dotyczące niektórych sposobów obliczania uprawnień emerytalnych - Wniosek o wydanie decyzji wstępnej - Akt niekorzystny - Cel przepisów przejściowych - Zakres stosowania ratione personae - Rozpoczęcie służby)
      (2019/C 93/61)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Isabel Torné (Algés, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo G. Berscheid i A. C. Simon, następnie G. Berscheid i L. Radu Bouyon, a ostatecznie G. Berscheid i B. Mongin, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę skarżącą: Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (przedstawiciele: początkowo S. Manessi, a następnie P. Martinet, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów S. Orlandiego oraz T. Martina); Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (przedstawiciele: H. Caniard i S. Drew, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów S. Orlandiego i T. Martina); Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (przedstawiciele: M. Chiodi, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron); Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego (przedstawiciele: S Dunlop, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów S. Orlandiego i T. Martina); Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (przedstawiciele: S. Giordano i J. Overett Somnier, pełnomocnicy); Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (przedstawiciele: A. Lorenzet i N. Vasse, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów S. Orlandiego i T. Martina); Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (przedstawiciele: początkowo W. Stevens, a następnie M. Vitsa, pełnomocnicy, wspierani przez adwokat A. Duron)

         Przedmiot

      Oparta na art. 270 TFUE skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącej z dnia 16 grudnia 2015 r. o wydanie decyzji wstępnej ustalającej datę rozpoczęcia przez nią służby w rozumieniu przepisów przejściowych załącznika XIII do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej dotyczących niektórych sposobów obliczania uprawnień emerytalnych.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 16 kwietnia 2016 r., potwierdzonej pismem Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) z dnia 29 kwietnia 2016 r.

                  2)

                  Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Isabel Torné.

                  3)

                  Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER), Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex), Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA), Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EBA), Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) oraz Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 129 z 24.4.2017.


title: Sprawa T-464/17: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – TP / Komisja Służba publiczna – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Wstrzymanie wypłaty wynagrodzenia – Alimenty przyznane przez sąd krajowy w postępowaniu rozwodowym – Lojalna współpraca z sądami krajowymi – Ograniczona swoboda – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Europejski kodeks dobrej praktyki administracyjnej – Zasada zgodności – Akt niekorzystny – Wniosek o odszkodowanie – Przestrzeganie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/51

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – TP / Komisja
      (Sprawa T-464/17) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Wstrzymanie wypłaty wynagrodzenia - Alimenty przyznane przez sąd krajowy w postępowaniu rozwodowym - Lojalna współpraca z sądami krajowymi - Ograniczona swoboda - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Europejski kodeks dobrej praktyki administracyjnej - Zasada zgodności - Akt niekorzystny - Wniosek o odszkodowanie - Przestrzeganie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi)
      (2019/C 93/63)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: TP (przedstawiciel: adwokat W. Limuti)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid i R. Striani, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o wstrzymaniu na miesiąc wypłaty wynagrodzenia skarżącemu tytułem alimentów płaconych byłej małżonce w wykonaniu orzeczenia wydanego przez włoski sąd, a po drugie, naprawienie poniesionej przez skarżącego szkody.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  TP zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 309 z 18.9.2017.


title: Sprawa T-477/17: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Haswani / Rada Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Błąd w ocenie

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/51

      Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Haswani / Rada
      (Sprawa T-477/17) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Błąd w ocenie)
      (2019/C 93/64)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: George Haswani (Jabrud, Syria) (przedstawiciel: adwokat G. Karouni)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou oraz A. Sikora-Kalėda, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Baumgart, A. Bouquet oraz A. Tizzano, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 125), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2016/840 z dnia 27 maja 2016 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2016, L 141, s. 30), decyzji Rady (WPZiB) 2017/917 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2017, L 139, s. 62), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2017/907 z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2017, L 139, s. 15), decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2017/1245 z dnia 10 lipca 2017 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2017, L 178, s. 13), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2017/1241 z dnia 10 lipca 2017 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2017, L 178, s. 1), decyzji Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2018, L 131, s. 16) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/774 z dnia 28 maja 2018 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2018, L 131, s. 1), w zakresie w jakim akty te dotyczą skarżącego, a po drugie oparte na art. 268 TFUE żądanie zasądzenia zadośćuczynienia za krzywdę, która skarżący miał ponieść w następstwie decyzji 2017/917 i rozporządzenia wykonawczego 2017/907.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  George Haswani zostaje obciążony własnymi kosztami, a także kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

         (1)  Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


title: Sprawa T-489/17: Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Windspiel Manufaktur / EUIPO (Przedstawienie sposobu umiejscowienia zamknięcia butelki) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie unijnego znaku towarowego przedstawiającego zamknięcie butelki – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/52

      Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Windspiel Manufaktur / EUIPO (Przedstawienie sposobu umiejscowienia zamknięcia butelki)
      (Sprawa T-489/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie unijnego znaku towarowego przedstawiającego zamknięcie butelki - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 93/65)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Windspiel Manufaktur GmbH (Daun, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Löffel)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: V. Mensing, M. Fischer i D. Walicka., pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 czerwca 2017 r. (sprawa R 1374/2016-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia przedstawiającego zamknięcie butelki jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Windspiel Manufaktur GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 309 z 18.9.2017.


title: Sprawa T-572/17: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – UC/Parlament Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu w 2015 r. – Sprawozdanie z oceny – Przyznanie punktów za osiągnięcia – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Oczywisty błąd w ocenie – Odpowiedzialność – Krzywda

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/53

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – UC/Parlament
      (Sprawa T-572/17) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu w 2015 r. - Sprawozdanie z oceny - Przyznanie punktów za osiągnięcia - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Oczywisty błąd w ocenie - Odpowiedzialność - Krzywda)
      (2019/C 93/66)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: UC (przedstawiciel: adwokat A. Tymen)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Steele i J. Van Pottelberge, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE zmierzająca, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny skarżącego za 2015 r., decyzji o przyznaniu mu 2 punktów za osiągnięcia w tym samym roku, a także decyzji oddalającej jego zażalenie, a po drugie, do uzyskania zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej w swej ocenie doznał skarżący.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  UC zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 369 z 30.10.2017.


title: Sprawa T-576/17: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Mas Que Vinos Global / EUIPO – JESA (EL SEÑORITO) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego EL SEÑORITO – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SEÑORITA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/53

      Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Mas Que Vinos Global / EUIPO – JESA (EL SEÑORITO)
      (Sprawa T-576/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego EL SEÑORITO - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SEÑORITA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 93/67)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Mas Que Vinos Global, S.L. (Dosbarrios, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M. J. Sanmartín Sanmartín)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Jose Estevez, SA (JESA) (Jerez de la Frontera, Hiszpania) przedstawiciel: adwokat M. de Justo Bailey)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 czerwca 2017 r. (sprawa R 1775/2016-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między JESA a Mas Que Vinos Global.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

                  2)

                  Mas Que Vinos Global S. L. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 357 z 23.10.2017.


title: Sprawa T-671/17: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Turbo-K International/EUIPO – Turbo-K (TURBO-K) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego TURBO-K – Niezarejestrowane wcześniejsze znaki towarowe TURBO-K – Względna podstawa odmowy rejestracji – Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny – Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Istniejące w systemie common law powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) – „Goodwill”

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/54

      Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Turbo-K International/EUIPO – Turbo-K (TURBO-K)
      (Sprawa T-671/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego TURBO-K - Niezarejestrowane wcześniejsze znaki towarowe TURBO-K - Względna podstawa odmowy rejestracji - Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Istniejące w systemie common law powództwo oparte na bezprawnym używaniu nazwy (action for passing off) - „Goodwill”)
      (2019/C 93/68)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Turbo-K International Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: A. Norris i A. Muir Wood, barristers)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Turbo-K Ltd (Winchester, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokat O. van Haperen, oraz T. St Quintin, barrister, i E. Morris, solicitor)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2017 r. (sprawa R 2135/2016-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Turbo-K i Turbo-K International.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Skarga wzajemna zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  3)

                  Turbo-K International Ltd i Turbo-K Ltd pokrywają własne koszty oraz, po połowie, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 424 z 11.12.2017.


title: Sprawa T-761/17: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – UR/Komisja Służba publiczna – Konkurs otwarty – Ogłoszenie o konkursie EPSO/AD/322/16 w celu zatrudnienia administratorów w obszarze audytu (AD 5/AD 7) – Warunek dopuszczenia – Wymagany dyplom – Nieumieszczenie na liście rezerwy kadrowej – Obowiązek uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – Artykuł 27 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/55

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – UR/Komisja
      (Sprawa T-761/17) (1)

      (Służba publiczna - Konkurs otwarty - Ogłoszenie o konkursie EPSO/AD/322/16 w celu zatrudnienia administratorów w obszarze audytu (AD 5/AD 7) - Warunek dopuszczenia - Wymagany dyplom - Nieumieszczenie na liście rezerwy kadrowej - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Artykuł 27 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego)
      (2019/C 93/69)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: UR (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Mihaylova i B. Mongin, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE zmierzająca do stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursowej EPSO/AD/322/16 z dnia 11 sierpnia 2017 r., wydanej po ponownym rozpatrzeniu, o niewpisaniu skarżącego na listę rezerwy kadrowej tego konkursu.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  UR zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 32 z 29.1.2018.


title: Sprawa T-801/17: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Dermatest / EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Brak charakteru odróżniającego – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/55

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Dermatest / EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de)
      (Sprawa T-801/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 93/70)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Bühling i D. Graetsch)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Hanf i D. Walicka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 września 2017 r. (sprawa R 524/2017-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego ORIGINAL excellent dermatest 3-star-guarantee.de jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 42 z 5.2.2018.


title: Sprawa T-802/17: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Dermatest / EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Brak charakteru odróżniającego – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/56

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Dermatest / EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED)
      (Sprawa T-802/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 93/71)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Bühling i D. Graetsch)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Hanf i D. Walicka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 września 2017 r. (sprawa R 525/2017-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego ORIGINAL excellent dermatest 5-star-guarantee.de CLINICALLY TESTED jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 42 z 5.2.2018.


title: Sprawa T-803/17: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Dermatest / EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ORIGINAL excellent dermatest – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Brak charakteru odróżniającego – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/57

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Dermatest / EUIPO (ORIGINAL excellent dermatest)
      (Sprawa T-803/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ORIGINAL excellent dermatest - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 93/72)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Körperpflegemitteln mbH (Münster, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Bühling i D. Graetsch)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Hanf i D. Walicka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 września 2017 r. (sprawa R 526/2017-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego ORIGINAL excellent dermatest jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Dermatest Gesellschaft für allergologische Forschung u. Vertrieb von Köperpflegemitteln mbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 42 z 5.2.2018.


title: Sprawa T-832/17: Wyrok Sądu z dnia 10 stycznia 2019 r. – achtung! / EUIPO (achtung!) Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy achtung! – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/57

      Wyrok Sądu z dnia 10 stycznia 2019 r. – achtung! / EUIPO (achtung!)
      (Sprawa T-832/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy achtung! - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001)
      (2019/C 93/73)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: achtung! GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G.J. Seelig i D. Bischof)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo A. Söder, J. Schäfer i D. Walicka, następnie A. Söder, J. Schäfer i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 października 2017 r. (sprawa R 490/2017-4) dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską graficznego znaku towarowego achtung!.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  achtung! GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 63 z 19.2.2018.


title: Sprawa T-7/18: Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Inforsacom Logicalis/EUIPO (Business and technology working as one) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Business and technology working as one – Znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/58

      Wyrok Sądu z dnia 14 grudnia 2018 r. – Inforsacom Logicalis/EUIPO (Business and technology working as one)
      (Sprawa T-7/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Business and technology working as one - Znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 93/74)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Inforsacom Logicalis GmbH (Neu Isenburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i M. Alber)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Hanf i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 grudnia 2017 r. (sprawa R 808/2017-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Business and technology working as one jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Inforsacom Logicalis GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 72 z 26.2.2018.


title: Sprawa T-30/18: Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2018 r. – Yado/EUIPO – Dvectis CZ (Poduszka służąca jako oparcie) Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Wzór wspólnotowy nr 2371591-0001 (Poduszka służąca jako oparcie) – Niedopuszczalność odwołania do izby odwoławczej – Przesłanie dokumentu do EUIPO poprzez formularz kontaktowy – Przesłanie dokumentu do EUIPO poprzez elektroniczny środek komunikacji i faksem

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/58

      Wyrok Sądu z dnia 13 grudnia 2018 r. – Yado/EUIPO – Dvectis CZ (Poduszka służąca jako oparcie)
      (Sprawa T-30/18) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Wzór wspólnotowy nr 2371591-0001 (Poduszka służąca jako oparcie) - Niedopuszczalność odwołania do izby odwoławczej - Przesłanie dokumentu do EUIPO poprzez formularz kontaktowy - Przesłanie dokumentu do EUIPO poprzez elektroniczny środek komunikacji i faksem)
      (2019/C 93/75)
      Język postępowania: słowacki

         Strony

         Strona skarżąca: Yado s.r.o. (Handlová, Słowacja) (przedstawiciel: adwokat D. Futej)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: R. Cottrell i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Dvectis CZ s.r.o. (Brno, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat L. Litváková)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 listopada 2017 r. (sprawa R 1017/2017-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Dvectis CZ a Yado.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 14 listopada 2017 r. (sprawa R 1017/2017-3).

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Yado s.r.o.

                  3)

                  Dvectis CZ s.r.o. pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 94 z 12.3.2018.


title: Sprawa T-40/18: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Ecolab USA / EUIPO (SOLIDPOWER) Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy SOLIDPOWER – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/59

      Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Ecolab USA / EUIPO (SOLIDPOWER)
      (Sprawa T-40/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy SOLIDPOWER - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001)
      (2019/C 93/76)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Ecolab USA, Inc. (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci V. Töbelmann, K. Middelhoff i C. Saatkamp)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: K. Kompari i D. Walicka., pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 listopada 2017 r. (sprawa R 1182/2017-5) dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską słownego znaku towarowego SOLIDPOWER.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Ecolab USA, Inc zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 104 z 19.3.18.


title: Sprawa T-91/18: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Equity Cheque Capital Corporation / EUIPO (DIAMOND CARD) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego DIAMOND CARD – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/60

      Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – Equity Cheque Capital Corporation / EUIPO (DIAMOND CARD)
      (Sprawa T-91/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego DIAMOND CARD - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 93/77)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Equity Cheque Capital Corporation (Victoria, Kanada) (przedstawiciele: I. Berkeley, barrister, P. Wheeler i C. Rani, solicitors)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Rajh i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 grudnia 2017 r. (sprawa R 1544/2017-4), dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego DIAMOND CARD jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Equity Cheque Capital Corporation zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 134 z 16.4.2018.


title: Sprawa T-368/18: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – ETI Gıda Sanayi ve Ticaret / EUIPO – Grupo Bimbo (ETI Bumbo) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego ETI Bumbo – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy BIMBO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Właściwy krąg odbiorców – Podobieństwo oznaczeń – Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/60

      Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2019 r. – ETI Gıda Sanayi ve Ticaret / EUIPO – Grupo Bimbo (ETI Bumbo)
      (Sprawa T-368/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego ETI Bumbo - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy BIMBO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Właściwy krąg odbiorców - Podobieństwo oznaczeń - Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 93/78)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: ETI Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ (Eskişehir, Turcja) (przedstawiciele: adwokaci D. Cañadas Arcas, P. Merino Baylos, D. Gómez Sánchez i N. Martínez de las Rivas Malagón)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Palmero Cabezas i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Grupo Bimbo, SAB de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: adwokat N. A. Fernández Fernández-Pacheco)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 kwietnia 2018 r. (sprawa R 1459/2017-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Grupo Bimbo a ETI Gıda Sanayi ve Ticaret.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

                  2)

                  ETI Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 276 z 6.8.2018.


title: Sprawa T-160/18: Postanowienie Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Theodorakidi / EUIPO – Benopoulou (THYREOS VASSILIKI) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy THYREOS VASSILIKI – Unieważnienie prawa do znaku towarowego – Prawo do nazwy Vassiliki w Grecji – Względna podstawa unieważnienia dotycząca naruszenia prawa do nazwy lub nazwiska – Artykuł 60 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/61

      Postanowienie Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Theodorakidi / EUIPO – Benopoulou (THYREOS VASSILIKI)
      (Sprawa T-160/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy THYREOS VASSILIKI - Unieważnienie prawa do znaku towarowego - Prawo do nazwy Vassiliki w Grecji - Względna podstawa unieważnienia dotycząca naruszenia prawa do nazwy lub nazwiska - Artykuł 60 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 93/79)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Vassiliki Theodorakidi (Weria, Grecja) (przedstawiciel: adwokat F. Ikonomidou Ikonomou)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: K. Markakis, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Vassiliki Benopoulou (Kifisia, Grecja)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 grudnia 2017 r. (sprawa R 40/2017-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między V. Benopoulou a V. Theodorakidi.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Vassiliki Theodorakidi pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawa T-304/18: Postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2019 r. – MLPS / Komisja Skarga o stwierdzenie nieważności i na bezczynność – Nienadanie biegu skardze – Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania opartego na art. 7 TUE – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/61

      Postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2019 r. – MLPS / Komisja
      (Sprawa T-304/18) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności i na bezczynność - Nienadanie biegu skardze - Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania opartego na art. 7 TUE - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2019/C 93/80)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Mouvement pour la liberté de la protection sociale (MLPS) (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat M. Gibaud)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Tserepa–Lacombe i H. Krämer, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 7 maja 2018 r. dotyczącej odmowy dalszego rozpatrywania skargi mającej na celu wszczęcie postępowania opartego na art. 7 TUE wobec Republiki Francuskiej, a po drugie, oparte na art. 265 TFUE żądanie mające na celu stwierdzenie, że Komisja bezprawnie zaniechała dalszego rozpatrywania tej skargi.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Mouvement pour la liberté de la protection sociale (MLPS) pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 259 z 23.7.2018.


title: Sprawa C–645/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark (Austria) w dniu 15 października 2018 r. – NE

text:
               1.4.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 122/2

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark (Austria) w dniu 15 października 2018 r. – NE
      (Sprawa C–645/18)
      (2019/C 122/02)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesverwaltungsgericht Steiermark

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: NE

         Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld

         Przy udziale: Finanzpolizei

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 56 TFUE oraz dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one normie krajowej, która w odniesieniu do naruszeń obowiązków formalnych w wypadku transgranicznego wykorzystania siły roboczej, takich jak brak posiadania dostępnych do weryfikacji dokumentów dotyczących wynagrodzeń oraz ubezpieczenia społecznego lub niezgłoszenie centralnej jednostce koordynacyjnej, przewiduje bardzo wysokie grzywny, a w szczególności wysokie kary minimalne, które nakłada się na zasadzie kumulacji za każdego pracownika, którego dotyczy naruszenie?

                  2)

                  W przypadku gdy na pytanie pierwsze nie zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
                  Czy art. 56 TFUE oraz dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one nakładaniu grzywien na zasadzie kumulacji w razie naruszeń obowiązków formalnych w przypadku transgranicznego wykorzystania siły roboczej bez absolutnych wysokości maksymalnych?


title: Sprawa C-712/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark (Austria) w dniu 13 listopada 2018 r. — ZR, AR, BS

text:
               1.4.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 122/3

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark (Austria) w dniu 13 listopada 2018 r. — ZR, AR, BS
      (Sprawa C-712/18)
      (2019/C 122/04)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesverwaltungsgericht Steiermark

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: ZR, AR i BS

         Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld

         Przy udziale: Finanzpolizei

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 56 TFUE oraz dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (1) i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE (2) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one normie krajowej, która w odniesieniu do naruszeń obowiązków formalnych w wypadku transgranicznego wykorzystania siły roboczej, takich jak brak posiadania dostępnych do weryfikacji dokumentów dotyczących wynagrodzeń oraz ubezpieczenia społecznego lub niezgłoszenie centralnej jednostce koordynacyjnej, przewiduje bardzo wysokie grzywny, a w szczególności wysokie kary minimalne, które nakłada się na zasadzie kumulacji za każdego pracownika, którego dotyczy naruszenie?

                  2)

                  W przypadku gdy na pytanie pierwsze nie zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

                  3)

                  Czy art. 56 TFUE oraz dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one nakładaniu grzywien na zasadzie kumulacji w razie naruszeń obowiązków formalnych w przypadku transgranicznego wykorzystania siły roboczej bez absolutnych wysokości maksymalnych?

         (1)  Dz.U. 1997, L 18, s. 1.

         (2)  Dz.U. 2014, L 159, s. 11.


title: Sprawa C-791/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 17 grudnia 2018 r. — Stichting Schoonzicht/Staatssecretaris van Financiëen

text:
               1.4.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 122/5

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 17 grudnia 2018 r. — Stichting Schoonzicht/Staatssecretaris van Financiëen
      (Sprawa C-791/18)
      (2019/C 122/06)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Hoge Raad der Nederlanden

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Stichting Schoonzicht

         Strona przeciwna: Staatssecretaris van Financiëen

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 184–187 dyrektywy VAT z 2006 r. (1) stoją na przeszkodzie krajowemu uregulowaniu korekty VAT w odniesieniu do dóbr inwestycyjnych, przewidującemu korektę obejmującą okres kilku lat, przy czym w roku rozpoczęcia korzystania z dobra inwestycyjnego — będącym jednocześnie pierwszym rokiem objętym korektą — całkowita kwota wstępnego odliczenia dokonanego w odniesieniu do tego dobra inwestycyjnego jest dostosowywana (korygowana) jednorazowo, jeżeli przy okazji rozpoczęcia korzystania z owego dobra kapitałowego okazuje się, że wstępne odliczenie odbiega od odliczenia, do którego stosowania podatnik jest uprawniony ze względu na rzeczywisty sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego?

                  2)

                  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
                  Czy art. 189 lit. b) lub c) dyrektywy VAT z 2006 r. należy interpretować w ten sposób, że jednorazowe dostosowanie, o którym mowa w pytaniu pierwszym, wstępnego odliczenia dokonanego w pierwszym roku objętym korektą, stanowi środek, który Niderlandy mogą przyjąć do celów stosowania art. 187 dyrektywy VAT z 2006 r.?

         (1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, Dz.U. 2006, L 347, s. 1.


title: Sprawa C-231/18: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 7 lutego 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Oldenburg — Niemcy) — NK (Odesłanie prejudycjalne — Transport — Transport drogowy — Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 — Rozporządzenie (UE) nr 165/2014 — Obowiązek używania tachografów — Odstępstwo w odniesieniu do pojazdów wykorzystywanych do przewozu żywych zwierząt z gospodarstw na miejscowe targowiska i z powrotem lub z targowisk do miejscowych rzeźni)

text:
               8.4.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 131/15

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 7 lutego 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Oldenburg — Niemcy) — NK
      (Sprawa C-231/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Transport - Transport drogowy - Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 - Rozporządzenie (UE) nr 165/2014 - Obowiązek używania tachografów - Odstępstwo w odniesieniu do pojazdów wykorzystywanych do przewozu żywych zwierząt z gospodarstw na miejscowe targowiska i z powrotem lub z targowisk do miejscowych rzeźni)
      (2019/C 131/18)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Oberlandesgericht Oldenburg

         Strona w postępowaniu głównym

      NK

         przy udziale: Staatsanwaltschaft Oldenburg, Staatliches Gewerbeaufsichtsamt Oldenburg

         Sentencja

      Wyrażenie „miejscowe targowiska” znajdujące się w art. 13 ust. 1 lit. p) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. należy tak interpretować, iż nie może ono oznaczać ani transakcji dokonywanej między hurtowym sprzedawcą bydła i prowadzącym gospodarstwo rolne, ani samego hurtowego sprzedawcy bydła, wobec czego zakres stosowania odstępstwa przewidzianego w tym przepisie nie może być rozszerzony na pojazdy transportujące żywe zwierzęta bezpośrednio z gospodarstw do miejscowych rzeźni.

         (1)  Dz.U. C 221 z 25.6.2018.


title: Sprawa T-757/16: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Société générale / EBC [Polityka gospodarcza i pieniężna – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Artykuł 4 ust. 1 lit. d) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 – Obliczanie wskaźnika dźwigni – Odmowa przez EBC upoważnienia strony skarżącej do wyłączenia ekspozycji spełniających pewne warunki z obliczania wskaźnika dźwigni – Artykuł 429 ust. 14 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – Uprawnienia dyskrecjonalne EBC – Naruszenia prawa – Oczywisty błąd w ocenie]

text:
               17.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/44

      Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Société générale / EBC
      (Sprawa T-757/16) (1)

      ([Polityka gospodarcza i pieniężna - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Artykuł 4 ust. 1 lit. d) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 - Obliczanie wskaźnika dźwigni - Odmowa przez EBC upoważnienia strony skarżącej do wyłączenia ekspozycji spełniających pewne warunki z obliczania wskaźnika dźwigni - Artykuł 429 ust. 14 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 - Uprawnienia dyskrecjonalne EBC - Naruszenia prawa - Oczywisty błąd w ocenie])
      (2018/C 328/59)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Société générale (Paryż, Francja) (przedstawiciele: pierwotnie A. Gosset-Grainville, C. Renner i P. Kupka, następnie A. Gosset-Grainville, P. Kupka oraz M. Trabucchi, i wreszcie A. Gosset-Grainville oraz M. Trabucchi, avocats)

         Strona przeciwna: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: pełnomocnicy K. Lackhoff, R. Bax i G. Bassani, wspierani przez de H.G. Kamanna i F. Louisa, avocats)

         Interwenient popierający stronę przeciwną: Republika Finlandii (przedstawiciel: pełnomocnik S. Hartikainen)

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji EBC nr ECB/SSM/2016-O2RNE8IBXP4R0TD8PU41/72 z dnia 24 sierpnia 2016 r. podjętej na podstawie art. 4 ust. 1 lit. d) i art. 10 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. 2013, L 287, s. 63) i art. 429 ust. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2013, L 176, s. 1, sprostowania: Dz.U. 2013, L 208, s. 68 i Dz.U. 2013, L 321, s. 6).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) nr ECB/SSM/2016-O2RNE8IBXP4R0TD8PU41/72 z dnia 24 sierpnia 2016 r.

                  2)

                  EBC zostaje obciążone kosztami postępowania.

                  3)

                  Republika Finlandii pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 6 z 9.1.2017.


title: Sprawa C-269/18 PPU: Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / C i J, S / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej – Dyrektywa 2013/32/UE – Artykuł 46 ust. 6 i 8 – Oczywiście bezzasadny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej – Prawo do skutecznego środka prawnego – Zezwolenie na pozostanie na terytorium państwa członkowskiego – Dyrektywa 2008/115/WE – Artykuły 2, 3 i 15 – Nielegalny pobyt – Zatrzymanie)

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/3

      Postanowienie Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Niderlandy) – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / C i J, S / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
      (Sprawa C-269/18 PPU) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Pilny tryb prejudycjalny - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej - Dyrektywa 2013/32/UE - Artykuł 46 ust. 6 i 8 - Oczywiście bezzasadny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej - Prawo do skutecznego środka prawnego - Zezwolenie na pozostanie na terytorium państwa członkowskiego - Dyrektywa 2008/115/WE - Artykuły 2, 3 i 15 - Nielegalny pobyt - Zatrzymanie))
      (2018/C 341/03)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Raad van State

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, J, S

         Strona pozwana: C, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

         Sentencja

      Dyrektywę Rady i Parlamentu Europejskiego 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, jak również dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej należy interpretować w ten sposób, iż stoją one na przeszkodzie temu, aby obywatel państwa trzeciego, którego wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został oddalony w pierwszej instancji przez właściwy organ jako oczywiście bezzasadny, był umieszczony w ośrodku detencyjnym w celu wydalenia, w sytuacji gdy zgodnie z art. 46 ust. 6 i 8 dyrektywy 2013/32 na podstawie obowiązujących przepisów ma prawo przebywać na terytorium krajowym do momentu wydania rozstrzygnięcia w sprawie jego skargi dotyczącej prawa do pozostania na tym terytorium w oczekiwaniu na rezultat skargi na decyzję oddalającą jego wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.

         (1)  Dz.U. C 276 z 6.8.2018.


title: Sprawa T-477/18: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2018 r. – Užstato sistemos administratorius / EUIPO – DPG Deutsche Pfandsystem (Przedstawienie butelki i strzałki)

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/27

      Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2018 r. – Užstato sistemos administratorius / EUIPO – DPG Deutsche Pfandsystem (Przedstawienie butelki i strzałki)
      (Sprawa T-477/18)
      (2018/C 341/39)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Užstato sistemos administratorius VšĮ (Wilno, Litwa) (przedstawiciel: adwokat I. Lukauskienė)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: DPG Deutsche Pfandsystem GmbH (Berlin, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie butelki i strzałki) – zgłoszenie nr 14 481 519

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie R 2203/2017-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w części dotyczącej stwierdzenia, że decyzja Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2017 r., zgodnie z którą oznaczenia wywierają odmienne całościowe wrażenie, co wyklucza prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, podlega uchyleniu, oraz utrzymanie w mocy decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 sierpnia 2017 r.;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001.


title: Sprawa C-173/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – FS / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/12

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – FS / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
      (Sprawa C-173/18) (1)

      (2018/C 341/22)
      Język postępowania: węgierski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 221 z 25.6.2018.


title: Spawa C-63/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – Banque Solfea SA / Jean-François Veitl

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/10

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’Instance de Limoges – Francja) – Banque Solfea SA / Jean-François Veitl
      (Spawa C-63/17) (1)

      (2018/C 341/14)
      Język postępowania: francuski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 144 z 8.5.2017.


title: Sprawa C-328/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 marca 2018 r. w sprawie T-6/17 Equivalenza Manufactory / EUIPO – ITM Entreprises (Black Label by Equivalenza), wniesione w dniu 17 maja 2018 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/3

      Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 7 marca 2018 r. w sprawie T-6/17 Equivalenza Manufactory / EUIPO – ITM Entreprises (Black Label by Equivalenza), wniesione w dniu 17 maja 2018 r. przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
      (Sprawa C-328/18 P)
      (2018/C 341/04)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carillo, pełnomocnik)

         Druga strona postępowania: Equivalenza Manufactory, S.L. i ITM Entreprises SAS

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  uchylenie zaskarżonego wyroku;

                  —

                  obciążenie kosztami stronę skarżącą w postępowaniu przed Sądem.

         Zarzuty i główne argumenty

      Sąd naruszył art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 z poniższych względów:

                  1.

                  Sąd przeczy sobie, uznając, że istnieje wizualne podobieństwo, a zarazem negując, że oznaczenia są podobne na płaszczyźnie wizualnej;

                  2.

                  Sąd błędnie potwierdził, nie wprowadzając żadnych niuansów, podnoszoną różnicę konceptualną ocenioną przez Izbę Odwoławczą;

                  3.

                  Sąd popełnił błąd, ponieważ przeanalizował zachowania nabywczych w kontekście badania podobieństwa oznaczeń, zamiast zająć się tym zagadnieniem w momencie dokonywania całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd;

                  4.

                  Sąd błędnie stwierdził, że kolidujące ze sobą oznaczenia nie są podobne, mimo że uznał ich przeciętne podobieństwo na płaszczyźnie fonetycznej.


title: Sprawa T-479/18: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2018 r. – Multifit / EUIPO (Premiere)

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/28

      Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2018 r. – Multifit / EUIPO (Premiere)
      (Sprawa T-479/18)
      (2018/C 341/40)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Multifit Tiernahrungs GmbH (Krefeld, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Weber i L. Thiel)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Premiere” – zgłoszenie nr 16 660 383

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 maja 2018 r. w sprawie R 2365/2017-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit b) rozporządzenia (UE) 2017/1001.


title: Sprawa C-256/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Rotterdam – Niderlandy) – Sandd BV / Autoriteit Consument en Markt, przy udziale: Koninklijke PostNL BV

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/11

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Rotterdam – Niderlandy) – Sandd BV / Autoriteit Consument en Markt, przy udziale: Koninklijke PostNL BV
      (Sprawa C-256/17) (1)

      (2018/C 341/15)
      Język postępowania: niderlandzki
      Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 256 z 7.8.2017.


title: Sprawa C-392/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Oradea – Rumunia) – Sindicatul Energia Oradea / SC Termoelectrica SA

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/11

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Oradea – Rumunia) – Sindicatul Energia Oradea / SC Termoelectrica SA
      (Sprawa C-392/17) (1)

      (2018/C 341/16)
      Język postępowania: rumuński
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 293 z 4.9.2017.


title: Sprawa C-205/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă / Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/13

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Piteşti – Rumunia) – Maria-Cristina Dospinescu, Filofteia-Camelia Ganea, Petre Sinca, Luminiţa-Maria Ioniţă, Maria Burduv, Raluca-Marinela Traşcă / Spitalul Judeţean de Urgenţă Vâlcea
      (Sprawa C-205/18) (1)

      (2018/C 341/23)
      Język postępowania: rumuński
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 211 z 18.6.2018.


title: Sprawa C-413/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 21 czerwca 2018 r. przez H

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/4

      Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H / Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 21 czerwca 2018 r. przez H
      (Sprawa C-413/18 P)
      (2018/C 341/05)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: H (przedstawiciel: M. Velardo, avvocatessa)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  uchylenie wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 r. w sprawie T-271/10 RENV, H/Rada Unii Europejskiej w zakresie, w jakim oddalono nim skargę wnoszącej odwołanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 kwietnia 2010 r., podpisanej przez szefa personelu Misji Policyjnej Unii Europejskiej, na mocy której wnosząca odwołanie została przeniesiona na stanowisko „Criminal Justice Adviser – Prosecutor” w biurze regionalnym w Banja Luce (Bośnia i Hercegowina) oraz ewentualnie decyzji z dnia 30 kwietnia 2010 r., podpisanej przez szefa misji, o którym mowa w art. 6 decyzji Rady 2009/906/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) (1), oraz w zakresie, w jakim oddalono jej żądanie o wypłatę odszkodowania ze względu na niezgodność wspomnianych decyzji z prawem.

                  —

                  rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, oraz ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji kosztami postępowania w sprawie C-455/14 P oraz kosztami niniejszego postępowania

         Zarzuty i główne argumenty

                  —

                  Wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do naruszenia art. 216 regulaminu postępowania przed Sądem oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim zaskarżony wyrok został wydany przez izbę złożoną częściowo z tym samych sędziów, którzy wydali postanowienie, które zostało następnie uchylone przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

                  —

                  Odnośnie do uprawnień szefa misji do wydawania decyzji związanych z przeniesieniem personelu oraz roli, jaką odgrywa państwo członkowskie pochodzenia w kontekście przeniesienia oddelegowanego pracownika, wnosząca odwołanie twierdzi, że doszło do naruszenia art. 61 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości w zakresie, w jakim sąd pierwszej instancji nie uwzględnił rozstrzygnięcia w sprawie przekazanej mu do ponownego rozpoznania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

                  —

                  Przeinaczenie dowodów

                  —

                  Naruszenie prawa do obrony oraz równego traktowania w zakresie, w jakim wnosząca odwołanie nie została wysłuchana na okoliczność pewnych dokumentów oraz uwag na piśmie przedstawionych przez Radę w ramach postępowania w pierwszej instancji.

                  —

                  Naruszenie art. 134 § 1 regulaminu postępowania w zakresie, w jakim wnoszącą odwołanie obciążono kosztami sprawy C-455/14 P, która została rozstrzygnięta na jej korzyść.

         (1)  Dz.U. 2009, L 322, s. 22.


title: Sprawa T-180/14: Postanowienie Sądu z dnia 19 lipca 2018 r. – Front Polisario/Rada (Skarga o stwierdzenie nieważności – Porozumienie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Unią Europejską i Królestwem Marokańskim – Protokół ustalający uprawnienia do połowów przewidziane w tym porozumieniu – Akt zawarcia – Możliwość stosowania tego porozumienia i tego protokołu do terytorium Sahary Zachodniej i do wód do niej przyległych – Brak czynnej legitymacji procesowej – Niedopuszczalność)

text:
               22.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 381/24

      Postanowienie Sądu z dnia 19 lipca 2018 r. – Front Polisario/Rada
      (Sprawa T-180/14) (1)

      ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Porozumienie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Unią Europejską i Królestwem Marokańskim - Protokół ustalający uprawnienia do połowów przewidziane w tym porozumieniu - Akt zawarcia - Możliwość stosowania tego porozumienia i tego protokołu do terytorium Sahary Zachodniej i do wód do niej przyległych - Brak czynnej legitymacji procesowej - Niedopuszczalność))
      (2018/C 381/28)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Front populaire pour la libération de la Saguia-el-Hamra et du Rio de Oro (Front Polisario) (przedstawiciel: G. Devers, adwokat)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou, A. de Elera-San Miguel Hurtado i A. Westerhof Löfflerová, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet, F. Castillo de la Torre i E. Paasivirta, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2013/785/UE z dnia 16 grudnia 2013 r. dotyczącej zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Porozumieniu o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (Dz.U. 2013, L 349, s. 1), a po drugie, decyzji Komisji (UE) 2018/393 z dnia 12 marca 2018 r. zatwierdzającej, w imieniu Unii Europejskiej, zmianę protokołu między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Porozumieniu o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (Dz.U. 2018, L 69, s. 60).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Front populaire pour la libération de la Saguia-el-Hamra et du Rio de Oro (Front Polisario) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

                  3)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 184 z 6.6.2014.


title: Sprawa T-750/17: Postanowienie Sądu z dnia 19 lipca 2018 r. – Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Wniosek o udzielenie dostępu do uwag Komisji Europejskiej oraz szczegółowej opinii państwa członkowskiego w ramach procedury powiadamiania na podstawie dyrektywy (UE) 2015/1535 – Odmowa dostępu – Ujawnienie po wniesieniu skargi – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

text:
               29.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/30

      Postanowienie Sądu z dnia 19 lipca 2018 r. – Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych / Komisja
      (Sprawa T-750/17) (1)

      ([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Wniosek o udzielenie dostępu do uwag Komisji Europejskiej oraz szczegółowej opinii państwa członkowskiego w ramach procedury powiadamiania na podstawie dyrektywy (UE) 2015/1535 - Odmowa dostępu - Ujawnienie po wniesieniu skargi - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania])
      (2018/C 392/37)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych (Warszawa, Polska) (przedstawiciel: adwokat P. Hoffman)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Sformułowane na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji C(2017) 6020 wersja ostateczna Komisji Europejskiej z dnia 29 sierpnia 2017 r. w sprawie odmowy udzielenia na wniosek strony skarżącej dostępu do uwag Komisji Europejskiej oraz szczegółowej opinii Republiki Malty w ramach procedury powiadamiania 2016/398/PL na podstawie dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. 2015, L 241, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Wniosek Rzeczpospolitej Polskiej o dopuszczenie do sprawy jest bezprzedmiotowy.

                  3)

                  Każda ze stron ponosi własne koszty.

                  4)

                  Rzeczpospolita Polska ponosi własne koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 22 z 22.1.2018.


title: Sprawa T-79/17: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2018 r. – Schoonjans / Komisja (Służba publiczna – Personel kontraktowy – Zatrudnienie – Konkurs wewnętrzny – Stworzenie listy rezerwy kadrowej celem naboru asystentów – Warunek dopuszczenia dotyczący grupy funkcyjnej, w której kandydat jest zaszeregowany w dniu upływu terminu do zgłoszenia kandydatury – Niedopuszczenie do udziału w egzaminach konkursowych)

text:
               29.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/24

      Wyrok Sądu z dnia 12 września 2018 r. – Schoonjans / Komisja
      (Sprawa T-79/17) (1)

      ((Służba publiczna - Personel kontraktowy - Zatrudnienie - Konkurs wewnętrzny - Stworzenie listy rezerwy kadrowej celem naboru asystentów - Warunek dopuszczenia dotyczący grupy funkcyjnej, w której kandydat jest zaszeregowany w dniu upływu terminu do zgłoszenia kandydatury - Niedopuszczenie do udziału w egzaminach konkursowych))
      (2018/C 392/29)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Alain Schoonjans (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie, na podstawie art. 270 TFUE, zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu wewnętrznego COM/02/AST/16 (AST 2) dotyczącej odrzucenia kandydatury skarżącego i po drugie, do zadośćuczynienia krzywdzie, jakiej miał doznać skarżący.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursowej konkursu wewnętrznego COM/02/AST/16 (AST 2) dotyczącej odrzucenia kandydatury Alaina Schoonjansa.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 112 z 10.4.2017.


title: Sprawy T-735/14 i T-799/14: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – Gazprom Neft / Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie – Umieszczenie, a następnie pozostawienie nazwy skarżącej w wykazie podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające – Obowiązek uzasadnienia – Podstawa prawna – Umowa o partnerstwie i współpracy pomiędzy Unią Europejską a Rosją – Prawo własności – Prawo wykonywania działalności gospodarczej – Proporcjonalność)

text:
               29.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/16

      Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – Gazprom Neft / Rada
      (Sprawy T-735/14 i T-799/14) (1)

      ((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie - Umieszczenie, a następnie pozostawienie nazwy skarżącej w wykazie podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające - Obowiązek uzasadnienia - Podstawa prawna - Umowa o partnerstwie i współpracy pomiędzy Unią Europejską a Rosją - Prawo własności - Prawo wykonywania działalności gospodarczej - Proporcjonalność))
      (2018/C 392/19)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Gazprom Neft PAO, dawniej Gazprom Neft OAO (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci L. Van den Hende i J. Charles oraz S. Cogman, solicitor)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i S. Boelaert, pełnomocnicy

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo C. Brodie i S. Simmons, następnie C. Brodie i V. Kaye, następnie C. Brodie, C. Crane i S. Brandon, wreszcie C. Brodie, R. Fadoju i S. Brandon, pełnomocnicy, wspierani przez G. Facennę, QC, i C. Bannera, barrister), Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Havas, T. Scharf i D. Gauci, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności, po pierwsze, art. 1 ust. 2 lit. b)–d), art. 1 ust. 3 i 4, art. 4, 4a, art. 7 ust. 1 lit. a) oraz załącznika III do decyzji Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 13), zmienionej decyzją Rady 2014/659/WPZiB z dnia 8 września 2014 r. (Dz.U. 2014, L 271, s. 54) oraz decyzją Rady 2014/872/WPZiB z dnia 4 grudnia 2014 r. (Dz.U. 2014, L 349, s. 58) oraz, po drugie, art. 3, 3a, art. 4 ust. 3 i 4, art. 5 ust. 2 lit. b)–d), art. 5 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 1 lit. a) i załącznika VI do rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 1; sprostowanie: Dz.U. 2014, L 246, s. 59), zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 960/2014 z dnia 8 września 2014 r. (Dz.U. 2014, L 271, s. 3) i rozporządzeniem Rady (UE) nr 1290/2014 z dnia 4 grudnia 2014 r. (Dz.U. 2014, L 349, s. 20).

         Sentencja

                  1)

                  Sprawy T-735/14 i T-799/14 zostają połączone dla celów wydania wyroku.

                  2)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Gazprom Neft PAO pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

                  4)

                  Komisja Europejska i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają swoje własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 448 z 15.12.2014.


title: Sprawa T-93/17: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2018 r. – Duferco Long Products / Komisja (Pomoc państwa – Sektor hutnictwa żelaza i stali – Pomoc przyznana przez Belgię na rzecz szeregu przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie – Obowiązek uzasadnienia – Pojęcie pomocy państwa – Korzyść – Kryterium inwestora prywatnego)

text:
               29.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/25

      Wyrok Sądu z dnia 18 września 2018 r. – Duferco Long Products / Komisja
      (Sprawa T-93/17) (1)

      ((Pomoc państwa - Sektor hutnictwa żelaza i stali - Pomoc przyznana przez Belgię na rzecz szeregu przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie - Obowiązek uzasadnienia - Pojęcie pomocy państwa - Korzyść - Kryterium inwestora prywatnego))
      (2018/C 392/30)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Duferco Long Products SA (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci J.F. Bellis, R. Luff i M. Favart)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, V. Bottka i G. Luengo, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniesione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji (UE) 2016/2041 z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.33926 2013/C (ex 2013/NN, 2011/CP) wdrożonej przez Belgię na rzecz Duferco (Dz.U. 2016, L 314, s. 22).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Duferco Long Products SA zostaje obciążona kosztami postępowania

         (1)  Dz.U. C 121 z 18.4.2017.


title: Sprawa T-737/18: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – Vnesheconombank / Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie – Umieszczenie nazwy skarżącego w wykazie podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające – Obowiązek uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Nadużycie władzy – Prawo własności – Prawo do wykonywania działalności gospodarczej – Równość traktowania)

text:
               29.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/17

      Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – Vnesheconombank / Rada
      (Sprawa T-737/18) (1)

      ((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte ze względu na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie - Umieszczenie nazwy skarżącego w wykazie podmiotów, do których mają zastosowanie środki ograniczające - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Nadużycie władzy - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej - Równość traktowania))
      (2018/C 392/20)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Bank for Development and Foreign Economic Affairs (Vnesheconombank) (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci J. M. Viñals Camallonga, J. L. Iriarte Ángel i L. Barriola Urruticoechea)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo A. de Elera-San Miguel Hurtado i G. Étienne, następnie F. Florindo Gijón, P. Mahnič Bruni i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, D. Gauci i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 13) w brzmieniu wynikającym z decyzji Rady 2014/659/WPZiB z dnia 8 września 2014 r., zmieniającej decyzję 2014/512 (Dz.U. 2014, L 271, s. 54) oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 1; sprostowanie: Dz.U. 2014, L 246, s. 59) w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Rady (UE) nr 960/2014 z dnia 8 września 2014 r. zmieniającym rozporządzenie nr 833/2014 (Dz.U. 2014, L 271, s. 3) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Bank for Development and Foreign Economic Affairs (Vnesheconombank) pokrywa, oprócz swoich własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej w niniejszym postępowaniu oraz w postępowaniu w przedmiocie środka tymczasowego.

                  3)

                  Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 7 z 12.1.2015.


title: Sprawa T-94/17: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – ACTC / EUIPO – Taiga (tigha) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego tigha – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TAIGA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001] – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego

text:
               29.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/26

      Wyrok Sądu z dnia 13 września 2018 r. – ACTC / EUIPO – Taiga (tigha)
      (Sprawa T-94/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego tigha - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy TAIGA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001] - Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego)
      (2018/C 392/31)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ACTC GmbH (Erkrath, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci V. Hoene, D. Eickemeier i S. Gantenbrink)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Kusturovic, D. Walicka i J. Ivanauskas, pełnomocnicy)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Taiga AB (Varberg, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci C. Eckhartt i K. Thanbichler-Brandl)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 grudnia 2016 r. (sprawa R 693/2015-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Taiga a ACTC.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  ATC GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 112 z 10.4.2017.


title: Sprawa T-520/18: Skarga wniesiona w dniu 29 sierpnia 2018 r. – BGC Partners / EUIPO – Bankgirocentralen BGC (BGC PARTNERS)

text:
               29.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/33

      Skarga wniesiona w dniu 29 sierpnia 2018 r. – BGC Partners / EUIPO – Bankgirocentralen BGC (BGC PARTNERS)
      (Sprawa T-520/18)
      (2018/C 392/41)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: BGC Partners LP (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat P. Walsh)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Bankgirocentralen BGC AB (Sztokholm, Szwecja)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy BGC PARTNERS – unijny znak towarowy nr 3 808 185

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie R 2185/2014-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza stwierdziła, że należy unieważnić prawo do znaku towarowego w odniesieniu do „usług finansowych; spraw monetarnych; usług bankowych; usług finansowych; finansowych izb rozrachunkowych”, należących do klasy 36;

                  —

                  obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą;

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach i obciążenie, zgodnie z art. 134 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem, interwenienta kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą i postępowania w sprawie sprzeciwu.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Izba Odwoławcza błędnie stwierdziła, że dowody używania są wystarczające, aby wykazać rzeczywiste używanie znaku towarowego;

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-533/18: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2018 r. – Wanda Films i Wanda Visión / EUIPO – Dalian Wanda Group Co. (WANDA FILMS)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/46

      Skarga wniesiona w dniu 6 września 2018 r. – Wanda Films i Wanda Visión / EUIPO – Dalian Wanda Group Co. (WANDA FILMS)
      (Sprawa T-533/18)
      (2018/C 399/61)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Wanda Films, SL (Pozuelo de Alarcón, Hiszpania) i Wanda Visión, SA (Pozuelo de Alarcón) (przedstawiciel: adwokat C. Planas Silva)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Dalian Wanda Group Co. Ltd (Dalian, Chiny)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Wanda Films, SL

         Sporny znak towarowy: zgłoszenie do rejestracji słownego unijnego znaku towarowego „WANDA FILMS” – zgłoszenie nr 13 912 829

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 czerwca 2018 r. w sprawie R 401/2017-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uwzględnienie niniejszej skargi, argumentów i dokumentów (zwłaszcza tych przedstawionych na poparcie tej skargi oraz tych przedstawionych przez stronę skarżącą w trakcie postępowania w sprawie sprzeciwu i postępowania odwoławczego);

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  wydanie orzeczenia zezwalającego na rejestrację znaku towarowego, w którego obronie wystąpiła strona skarżąca wnosząc niniejszą skargę.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-392/17 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 lipca 2018 r. – TE / Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Odrzucenie skargi w postepowaniu głównym – Umorzenie postepowania)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/35

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 lipca 2018 r. – TE / Komisja
      (Sprawa T-392/17 R)
      ((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Odrzucenie skargi w postepowaniu głównym - Umorzenie postepowania))
      (2018/C 399/47)
      Język postępowania: czeski

         Strony

         Strona skarżąca: TE (przedstawiciel: adwokat J. Bartončík)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz i Z. Malůšková, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Przedstawione na podstawie art. 278 TFUE żądanie zawieszenia decyzji o wszczęciu dochodzenia zewnętrznego prowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), [poufne] (1), dotyczącego skarżącej jako osoby zainteresowanej i mającego za przedmiot [poufne].

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego zostaje umorzone.

                  2)

                  TE zostaje obciążona kosztami postepowania.

         (1)  Dane utajnione.


title: Sprawa C-530/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Ilfov (Rumunia) w dniu 13 sierpnia 2018 r. – EP /FO

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/23

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Ilfov (Rumunia) w dniu 13 sierpnia 2018 r. – EP /FO
      (Sprawa C-530/18)
      (2018/C 399/32)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Tribunalul Ilfov

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: EP

         Strona pozwana: FO

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej (1) należy interpretować w ten sposób, że ustanawia on wyjątek od zasady jurysdykcji sądu krajowego miejsca, w którym dziecko rzeczywiście ma miejsce zamieszkania?

                  2)

                  Czy art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej należy interpretować w ten sposób, że kryteriami wskazującymi na szczególny związek dziecka z Francją są kryteria określone przez stronę w sprawie (a mianowicie: dziecko urodziło się we Francji, ma ojca, który jest obywatelem Francji, ma rodzinę opartą na więzach pokrewieństwa, składającą się z dwóch sióstr i brata, siostrzenicy, dziadka ze strony ojca, obecnej partnerki ojca i ich małoletniej córki we Francji, natomiast w Rumunii nie ma żadnego krewnego ze strony matki, uczęszcza do francuskiej szkoły, wykształcenie i mentalność dziecka od zawsze były francuskie, a w domu między rodzicami oraz między rodzicami a dzieckiem zawsze używany był język francuski), w związku z czym sąd odsyłający musi stwierdzić, że sąd francuski może lepiej osądzić sprawę?

                  3)

                  Czy art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej należy interpretować w ten sposób, że różnice proceduralne między przepisami obu państw, takie jak prowadzenie postępowania na posiedzeniu niejawnym przez wyspecjalizowany sąd, służą dobru dziecka w rozumieniu tego przepisu [prawa Unii]?

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. 2003, L 338, s. 1).