title: Sprawa C-154/10 P: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 9 lutego 2011 r. — Nokia Oyj przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Medion AG

text:
               11.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 173/9

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 9 lutego 2011 r. — Nokia Oyj przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Medion AG
   (Sprawa C-154/10 P) (1)

   2011/C 173/18
   Język postępowania: fiński
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010.


title: Sprawa T-143/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lutego 2007 r. — Camorato Carfagno przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej — Ocena za okres 2001/2002 — Skarga o uchylenie — Zarzut niezgodności z prawem — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/31

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lutego 2007 r. — Camorato Carfagno przeciwko Komisji
   (Sprawa T-143/04) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Ocena - sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej - Ocena za okres 2001/2002 - Skarga o uchylenie - Zarzut niezgodności z prawem - Oczywisty błąd w ocenie)
   (2007/C 82/68)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Antonietta Camorato Carfagno (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel(-e): C. Mourato, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Joris i M. Velardo, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Żądanie uchylenia decyzji z dnia 9 kwietnia 2003 r. zatwierdzającej sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r.
   Sentencja wyroku

               1)

               Decyzja z dnia 9 kwietnia 2003 r. zatwierdzająca sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. zostaje uchylona.

               2)

               Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 190 z 24.7.2004.


title: Sprawa T-289/05 R: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia  13 października 2005 r.  — Milella i Campanella przeciwko Komisji

text:
               10.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/19

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 października 2005 r. — Milella i Campanella przeciwko Komisji
   (Sprawa T-289/05 R)
   (2005/C 315/36)

      Język postępowania: francuski

   Prezes Sądu zarządził wykreślenie sprawy.


title: Sprawa T-645/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 9 grudnia 2011 r. przez Michaela Heatha od wyroku wydanego w dniu 29 września 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-121/10 Heath przeciwko EBC

text:
               3.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 65/14

         Odwołanie wniesione w dniu 9 grudnia 2011 r. przez Michaela Heatha od wyroku wydanego w dniu 29 września 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-121/10 Heath przeciwko EBC
   (Sprawa T-645/11 P)
   2012/C 65/28
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Michael Heath (Southampton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

      Druga strona postępowania: Europejski Bank Centralny (EBC)

      Żądania

   Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 29 września 2011 r. w sprawie F-121/10;

               —

               w konsekwencji, uwzględnienie żądań wnoszącego odwołanie, przedstawionych w pierwszej instancji, a tym samym:

                           —

                           stwierdzenie nieważności rozliczenia wynagrodzenia za styczeń 2010 r. oraz za kolejne miesiące w związku z tym, że zastosowano w nich podwyżkę emerytury o 0,6% celem zastosowania podwyżki o 2,1% obliczonej zgodnie z prawidłowym GSA [General Salary Adjustment];

                           —

                           o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji, odpowiednio z dnia 11 maja 2010 r. i z dnia 9 września 2010 r., w sprawie oddalenia wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy i zażaleń złożonych przez wnoszącego odwołanie;

                           —

                           zobowiązanie strony pozwanej do zapłaty różnicy pomiędzy podwyżką emerytury o 0,6%, przyznaną wnoszącemu odwołanie z naruszeniem prawa począwszy od stycznia 2010 r., a podwyżką o 2,1%, do której miał prawo, czyli do podwyżki wynagrodzenia o 1,5 % miesięcznie, począwszy od stycznia 2010 r. Kwoty te powinny zostać podwyższone o odsetki od dnia wymagalności do dnia rzeczywistej wypłaty, obliczone według stawki ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, mającej zastosowanie w odnośnym okresie, powiększonej o 2 punkty;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej 5 000 EUR celem naprawienia poniesionej przez wnoszącego odwołanie szkody, wynikającej z utraty siły nabywczej;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej 5 000 EUR, która to kwota została oszacowana ex aequo et bono, celem zadośćuczynienia krzywdzie;

               —

               obciążenie strony pozwanej całością kosztów;

               —

               obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania w obu instancjach.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi pięć zarzutów.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa, błędnej wykładni pojęcia aktu niekorzystnego oraz naruszenia zasady pewności prawa.

               2)

               Zarzuty drugi i trzeci dotyczące błędnej kontroli oczywistego błędu w ocenie, przeinaczenia faktów wynikających z akt sprawy oraz naruszenie: obowiązku uzasadnienia, art. 17 ust. 7 załącznika III do warunków zatrudnienia a także zasad dotyczących ciężaru dowodu podczas dokonywanej przez SSP kontroli zgodności z prawem opinii aktuarialnej oraz zgodności z prawem jej treści.

               3)

               Zarzut czwarty dotyczący przeinaczenia faktów wynikających z akt sprawy oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia i prawa do obrony, ponieważ SSP w ogóle nie zbadał tego, czy działanie aktuariusza EBC zatrudnionego do dnia 31 października 2009 r. były prawidłowe po dniu 1 listopada 2009 r.

               4)

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 48 warunków zatrudnienia, jak również naruszenia swobody stowarzyszania się oraz podstawowego prawa do rokowań zbiorowych, chronionych między innymi na mocy art. 11 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC) i na mocy art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ SSP stwierdził, że „skarżący nie może zarzucać EBC, że ten nie przeprowadził konsultacji z komitetem pracowniczym przed ustaleniem waloryzacji emerytur za 2010 r.”.


title: Sprawy połączone T-463/13 i T-464/13: Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2015 r. – Comunidad Autónoma de Galicia i Retegal/Komisja [Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na oddalonych i mniej zurbanizowanych obszarach w Hiszpanii — Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie przedsiębiorstwa — Działalność gospodarcza — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Selektywny charakter — Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE — Nowa pomoc — Obowiązek uzasadnienia]

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/37

         Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2015 r. – Comunidad Autónoma de Galicia i Retegal/Komisja
   (Sprawy połączone T-463/13 i T-464/13) (1)

   ([Pomoc państwa - Telewizja cyfrowa - Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na oddalonych i mniej zurbanizowanych obszarach w Hiszpanii - Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie przedsiębiorstwa - Działalność gospodarcza - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Selektywny charakter - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Nowa pomoc - Obowiązek uzasadnienia])
   (2016/C 027/43)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Comunidad Autónoma de Galicia (Hiszpania) (przedstawiciele: M. Lorenzo Outón i P. Egerique Mosquera, adwokaci) (sprawa T-463/13) i Redes de Telecomunicación Galegas Retegal SA (Retegal) (Santiago de Compostela, Hiszpania) (przedstawiciele: F. García Martínez i B. Pérez Conde, adwokaci) (sprawa T-464/13)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, B. Stromsky i P. Němečková, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: SES Astra (Betzdorf, Luksemburg) (przedstawiciele: F. González Díaz i F. Salerno oraz w sprawie T-464/13 V. Romero Algarra, adwokaci)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2014/489/UE z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.28599 [(C 23/2010) (ex NN 36/2010, ex CP 163/2009)] wdrożonej przez Królestwo Hiszpanii na rzecz rozwinięcia [wdrożenia] naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych (poza regionem Kastylia-La Mancha) (Dz.U. L 217, s. 52).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Comunidad Autónoma de Galicia (Hiszpania) i Redes de Telecomunicación Galegas Retegal, SA (Retegal) pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i SES Astra.

      (1)  Dz.U. C 304 z 19.10.2013.


               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/1

         2009/C 113/01
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

      Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

      Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

      Dz.U. C 69 z 21.3.2009.

      Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

      Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

      Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa C-105/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 4 marca 2013 r. — P. J. Vonk Noordegraaf przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken

text:
               25.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 147/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 4 marca 2013 r. — P. J. Vonk Noordegraaf przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken
   (Sprawa C-105/13)
   2013/C 147/20
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: P. J. Vonk Noordegraaf

      Strona pozwana: Staatssecretaris van Economische Zaken

      Pytanie prejudycjalne

   Czy rozporządzenie (WE) nr 73/2009 (1), w szczególności art. 34, 36 i 137, jest stosowane prawidłowo, jeżeli rolnikowi, który na podstawie produkcji niezależnej od gruntu dysponuje uprawnieniami do płatności przypisanymi obszarowi znajdującemu się w jego posiadaniu, nie zostaje wypłacona istotna część owych uprawnień do płatności jedynie z tego względu, że obszar kwalifikujący się do wsparcia, ustalany dla celów płatności okazuje się być mniejszy wskutek zmienionej metody pomiaru, pomimo że ów rolnik wskazał ten obszar, obejmujący niezmiennie znajdujące się w jego posiadaniu hektary, w dobrej wierze zgodnie z metodą pomiaru stosowaną przez państwo członkowskie przy aktywowaniu uprawnień do płatności na podstawie art. 34 owego rozporządzenia, która została później odrzucona przez Komisję?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30, s. 16).


title: Sprawa T-89/05: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2005 r. przez GAEC SALAT przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               30.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/40

         Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2005 r. przez GAEC SALAT przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-89/05)
   (2005/C 106/79)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 21 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga GAEC SALAT, z siedzibą w Cussac (Francja), reprezentowanej przez adwokata François Delpeucha, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               1)

               stwierdzenie, że odmowa orzeczenia przez Komisję Europejską w sprawie skargi złożonej przez GAEC SALAT w dniu 15 października 2004 r. i wpisanej do rejestru w dniu 26 października 2004 r., sygnatura: 0411325, jest niezgodna z prawem,

               2)

               wyciągnięcie z tego wszystkich konsekwencji prawnych.

         Zarzuty i główne argumenty
   W niniejszej sprawie skarżąca złożyła do Komisji Europejskiej skargę w sprawie zmiany specyfikacji nazwy pochodzenia „SALERS” przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2003 z dnia 14 maja 2003 r. zmieniające specyfikację 16 nazw znajdujących się w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia, zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92. Wspomniana nazwa pochodzenia została już zarejestrowana jako taka na mocy rozporządzenia (WE) nr 1107/96.
   Według skarżącej, zmiana specyfikacji narusza ogólne zasady prawa, a mianowicie zasadę równego traktowania i niedyskryminacji w stosunku do nazw pochodzenia sera Salers i sera Laguiole.


title: Sprawa C-606/15: Skarga wniesiona w dniu 17 listopada 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Czeska

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/22

         Skarga wniesiona w dniu 17 listopada 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Czeska
   (Sprawa C-606/15)
   (2016/C 027/26)
   Język postępowania: czeski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawicie: Z. Malůšková, J. Hottiaux, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Czeska

      Żądania strony skarżącej

   Skarżąca wnosi do Trybunału

               —

               o stwierdzenie, że:

                           —

                           powierzając organowi dochodzeniowemu kontrolę systemu kolejowego, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy art. 19 ust. 1 dyrektywy 2004/49/WE;

                           —

                           nie gwarantując, że organ dochodzeniowy rozpoczyna dochodzenie nie później niż jeden tydzień po otrzymaniu raportu dotyczącego wypadku lub incydentu, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy art. 21 ust. 3 dyrektywy 2004/49/WE;

                           —

                           nie gwarantując, że końcowy raport z dochodzenia jest przedkładany właściwym stronom wymienionym w art. 22 ust. 3 dyrektyw 2004/49/WE, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy art. 23 ust. 2 dyrektywy 2004/49/WE;

                           —

                           nie gwarantując, że organ dochodzeniowy kieruje rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa do władz bezpieczeństwa, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy art. 25 ust. 2 dyrektywy 2004/49/WE;

                           —

                           nie zobowiązując władz bezpieczeństwa do podjęcia działań w celu zapewnienia, że rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa zostały właściwie potraktowane i zrealizowane, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy art. 25 ust. 2 dyrektywy 2004/49/WE;

                           —

                           nie zobowiązując władz bezpieczeństwa do przedstawienia przynajmniej co rocznie zwrotnego raportu o środkach podjętych bądź planowanych do podjęcia jako reakcja na rekomendacje, Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, ciążącym na niej na mocy art. 25 ust. 3 dyrektywy 2004/49/WE;

               —

               obciążenie Republiki Czeskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie swojej skargi Komisja podnosi następujące argumenty:
   Republika Czeska do dnia 30 czerwca 2015 r., w którym to dniu upłynął termin wyznaczony w uzasadnionej opinii, nie powiadomiła o zmianach w krajowych przepisach w celu dostosowania ich do art. 19 ust. 1, art. 21 ust. 3, art. 23 ust. 2 oraz art. 25 ust. 2 i 3 dyrektyw 2004/49/WE (1).

      (1)  Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (Dz.U. L 164, s. 44).


title: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 lipca 2005 r. w sprawie C-449/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2001/51/WE — Brak transpozycji w zakreślonym terminie)

text:
               3.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/21

      WYROK TRYBUNAŁU

   (szósta izba)
   z dnia 21 lipca 2005 r.
   w sprawie C-449/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2001/51/WE - Brak transpozycji w zakreślonym terminie)
   (2005/C 217/41)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie C-449/04, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 27 października 2004 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: C. O'Reilly i A.-M. Rouchaud-Joët ) przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (pełnomocnik: S. Schreiner), Trybunał (szósta izba) w składzie: A. Borg Barthet, prezes izby, J.-P. Puissochet i A. Ó Caoimh (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: M. R. Grass., wydał w dniu 21 lipca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Nie wydając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniającej postanowienia art. 26 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 314 z 18.12.2004


               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/1

         Złożenie ślubowania przez nowych członków Trybunału
   (2006/C 326/01)
   J.-C. Bonichot, P. Lindh i T. von Danwitz, mianowani decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Wspólnot Europejskich z dnia 6 kwietnia 2006 r. (1) i z dnia 6 lipca 2006 r. (2) sędziami Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres od dnia 7 października 2006 r. do dnia 6 października 2012 r., złożyli w dniu 6 października 2006 r. ślubowanie przed Trybunałem.
   Y. Bot, J. Mazák i V. Trstenjak, mianowani decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Wspólnot Europejskich z dnia 6 kwietnia 2006 r. (1) rzecznikami generalnymi Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres od dnia 7 października 2006 r. do dnia 6 października 2012 r., złożyli w dniu 6 października 2006 r. ślubowanie przed Trybunałem.

      (1)  Dz. U. L 104 z 13 kwietnia 2006 r., str. 39.

      (2)   Dz. U. L 215 z 5 sierpnia 2006 r., str. 30.


title: Sprawa C-80/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bíróság (Węgry) w dniu 22 lutego 2011 r. — Mahagében Kft. przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

text:
               18.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Baranya Megyei Bíróság (Węgry) w dniu 22 lutego 2011 r. — Mahagében Kft. przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
   (Sprawa C-80/11)
   2011/C 179/10
   Język postępowania: węgierski

      Sąd krajowy

   Baranya Megyei Bíróság

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Mahagében Kft.

      Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy dyrektywę 2006/112 (1) należy interpretować w ten sposób, że podatnik spełniający wszelkie materialne przesłanki odliczenia podatku VAT określone we wskazanej dyrektywie może zostać pozbawiony prawa do odliczenia na mocy przepisów lub praktyki krajowej, które nie dopuszczają do odliczenia podatku VAT zapłaconego przy zakupie towarów w przypadku, gdy jedynym dowodem potwierdzającym, że dostawa towarów została faktycznie dokonana jest wiarygodna faktura, jednak podatnik nie dysponuje dokumentem pochodzącym od wystawcy faktury, na podstawie którego możnaby wykazać, że dostawca posiadał omawiane towary, mógł je dostarczyć, oraz że spełnił on ciążące na nim obowiązki związane z deklaracjami? Czy państwo członkowskie może wymagać na podstawie art. 273 dyrektywy, celem zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom, aby adresat faktury posiadał inne dokumenty pozwalające wykazać, że wystawca faktury posiadał omawiane towary, i że towary te zostały mu dostarczone lub przekazane?

               2)

               Czy pojęcie „należytej staranności” zawarte w art. 44 ust. 5 ustawy krajowej w sprawie podatku VAT jest zgodne z zasadami neutralności i proporcjonalności wielokrotnie uznanymi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie stosowania dyrektywy wówczas, gdy pojęcie to oznacza wedle organów podatkowych i utrwalonego orzecznictwa, że adresat faktury powinien się upewnić, czy wystawca faktury jest podatnikiem, czy wpisał omawiane towary do ksiąg rachunkowych, czy posiada fakturę zakupu obejmującą te towary, oraz czy wypełnił swe obowiązki związane z deklaracją i zapłatą podatku VAT?

               3)

               Czy art. 167 i 178 lit. a) dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom lub praktyce krajowej, na mocy których możliwość wykonania prawa do odliczenia jest uzależniona od wykazania przez adresata faktury, że spółka wystawiająca fakturę działała w sposób zgodny z prawem?

      (1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1)


title: Sprawa C-347/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lipca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Włochy) — ASM Brescia SpA przeciwko Comune di Rodengo Saiano (Artykuły 43 WE, 49 WE i 86 WE — Koncesja na publiczne usługi dystrybucji gazu — Dyrektywa 2003/55 — Wcześniejsze rozwiązanie z upływem okresu przejściowego — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa)

text:
               30.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/7

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lipca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Włochy) — ASM Brescia SpA przeciwko Comune di Rodengo Saiano
   (Sprawa C-347/06) (1)

   (Artykuły 43 WE, 49 WE i 86 WE - Koncesja na publiczne usługi dystrybucji gazu - Dyrektywa 2003/55 - Wcześniejsze rozwiązanie z upływem okresu przejściowego - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa)
   (2008/C 223/09)
   Język postępowania: włoski
   Sąd krajowy
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: ASM Brescia SpA

      Strona pozwana: Comune di Rodengo Saiano

      Uczestnik postęowania: Anigas — Associazione Nazionale Industriali del Gas
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Wykładnia art. 43 WE, 49 WE i 86 ust. 1 WE oraz art. 23 ust. 1 dyrektywy 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 98/30/WE (Dz.U. L 176, s. 57) — Automatyczne przedłużenie koncesji w zakresie zarządzania publicznymi usługami dystrybucji gazu
   Sentencja

               1)

               Dyrektywa 2003/55 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 98/30/WE, nie stoi na przeszkodzie, by przepisy państwa członkowskiego, takie jak będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, wprowadziły przedłużenie, na wskazanych w nich warunkach, okresu przejściowego z upływem którego następuje wcześniejsze rozwiązanie koncesji na dystrybucję gazu ziemnego, takiej jak rozpatrywana przed sądem krajowym. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że również art. 10 WE i zasada proporcjonalności nie stoją na przeszkodzie takiemu uregulowaniu.

               2)

               Artykuły 43 WE, 49 WE i 86 ust. 1 WE, nie stoją na przeszkodzie temu, by przepisy państwa członkowskiego, takie jak będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, wprowadziły przedłużenie, na wskazanych w nich warunkach, okresu przejściowego, z upływem którego następuje wcześniejsze rozwiązanie koncesji na dystrybucję gazu ziemnego, takiej jak rozpatrywana przed sądem krajowym, w zakresie w jakim przedłużenie takie można uznać za niezbędne dla umożliwienia kontrahentom rozwiązania ich stosunków umownych na warunkach, które mogą być zaakceptowane zarówno z punktu widzenia wymogów usługi publicznej jak i z punktu widzenia ekonomicznego.

      (1)  Dz.U. C 281 z 18.11.2006.


title: Sprawa T-539/14: Wyrok Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. – North Drilling/Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie środków finansowych — Błąd w ocenie — Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności)

text:
               18.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 16/35

         Wyrok Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. – North Drilling/Rada
   (Sprawa T-539/14) (1)

   ((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie środków finansowych - Błąd w ocenie - Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności))
   (2016/C 016/43)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: North Drilling Co. (Teheran, Iran) (przedstawiciele: adwokaci J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea i J. Iriarte Ángel)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. de Elera-San Miguel Hurtado i M. Bishop, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2014/222/WPZiB z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 119, s. 65) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 397/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 119, s. 1) w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącej.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Rady 2014/222/WPZiB z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu oraz art. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 397/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iran w zakresie, w jakim dotyczą one North Drilling Co.

               2)

               Skutki art. 1 decyzji 2014/222 i art. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 397/2014 zostają utrzymane w mocy wobec North Drilling do momentu upływu terminu na wniesienie odwołania, o którym mowa w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, bądź – jeżeli w terminie tym zostanie wniesione odwołanie – do daty jego oddalenia.

               3)

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.


title: Sprawa T-324/13: Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2013 r. — Endoceutics przeciwko OHIM — Merck (FEMIVIA)

text:
               31.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/32

         Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2013 r. — Endoceutics przeciwko OHIM — Merck (FEMIVIA)
   (Sprawa T-324/13)
   2013/C 252/53
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Endoceutics, Inc. (Quebec, Kanada) (przedstawiciel: adwokat M. Wahlin)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Merck KGaA (Darmstadt, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2013 r. w sprawie R 1021/2012-4;

               —

               oddalenie sprzeciwu drugiej strony i dopuszczenie rejestracji zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego, mianowicie zgłoszenia znaku towarowego FEMIVIA pod numerem 9 386 343;

               —

               obciążenie drugiej strony kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu skargowym i w postępowaniu przed OHIM

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „FEMIVIA” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 386 343

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Merck KGaA

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy „FEMIBION” dla towarów z klasy 5 i międzynarodowa rejestracja ze skutkiem w Unii Europejskiej graficznego czarno-białego znaku towarowego „femibion” dla towarów z klas 5, 29 i 30

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.


title: Sprawa C-308/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 30 maja 2016 r. – Kozuba Premium Selection sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie

text:
               12.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 335/32

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 30 maja 2016 r. – Kozuba Premium Selection sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
   (Sprawa C-308/16)
   (2016/C 335/43)
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Kozuba Premium Selection sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

      Strona pozwana: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się krajowemu uregulowaniu [art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej „u.p.t.u.”)], zgodnie z którym zwolniona od VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

               a)

               dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

               b)

               pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata w zakresie, w jakim art. 2 pkt 14 u.p.t.u. definiuje, że pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

                           a)

                           wybudowaniu lub

                           b)

                           ulepszeniu, jeżeli wydatki porneerone na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej?

      (1)  Dz.U. L 347, s. 1


title: Sprawa C-14/15: Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2015 r. – Parlament Europejski/Rada Unii Europejskiej

text:
               23.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/7

         Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2015 r. – Parlament Europejski/Rada Unii Europejskiej
   (Sprawa C-14/15)
   (2015/C 096/09)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2014/731/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie uruchomienia na Malcie zautomatyzowanej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów (1), decyzji Rady 2014/743/UE z dnia 21 października 2014 r. w sprawie uruchomienia na Cyprze zautomatyzowanej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów (2) oraz decyzji Rady 2014/744/UE z dnia 21 października 2014 r. w sprawie uruchomienia w Estonii zautomatyzowanej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów (3);

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi o stwierdzenie nieważności Parlament podnosi dwa zarzuty dotyczące naruszenia traktatów oraz naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.
   Po pierwsze Parlament podnosi, że Rada zastosowała niewłaściwą podstawę prawną dla przyjęcia zaskarżonych decyzji.
   Po drugie zarzuca on Radzie zastosowanie niewłaściwej z prawnego punktu widzenia procedury decyzyjnej.

      (1)  Dz.U. L 302, s; 56.

      (2)  Dz.U. 308, s. 100.

      (3)  Dz.U. 308, s. 102.


title: Sprawa T-15/09: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2010 r. — Euro-Information przeciwko OHIM (EURO AUTOMATIC CASH) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego EURO AUTOMATIC CASH — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/43

         Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2010 r. — Euro-Information przeciwko OHIM (EURO AUTOMATIC CASH)
   (Sprawa T-15/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego EURO AUTOMATIC CASH - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2010/C 113/69
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Européenne de traitement de l’information (Euro-Information) (Strasburg, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Grolée)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 listopada 2008 r. (sprawa R 70/2006-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego EURO AUTOMATIC CASH jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 18 listopada 2008 r. (sprawa R 70/2006-4).

               2)

               OHIM pokrywa cztery piąte kosztów poniesionych przez strony postępowania przez Sądem.

               3)

               Européenne de traitement de l’information (Euro-Information) pokrywa jedną piątą kosztów poniesionych przez strony postępowania przez Sądem.

               4)

               OHIM pokrywa niezbędne koszty poniesione przez skarżącą w związku z postępowaniem przez Izbą Odwoławczą OHIM.

      (1)  Dz.U. C 69 z 21.3.2009.


title: Sprawa C-552/09 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 marca 2011 r. — Ferrero SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Graficzny wspólnotowy znak towarowy TiMi KiNDERJOGHURT — Wcześniejszy słowny znak towarowy KINDER — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Artykuł 52 ust. 1 lit. a) — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 — Ocena podobieństwa oznaczeń — Rodzina znaków towarowych)

text:
               21.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 152/8

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 marca 2011 r. — Ferrero SpA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck
   (Sprawa C-552/09 P) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Graficzny wspólnotowy znak towarowy TiMi KiNDERJOGHURT - Wcześniejszy słowny znak towarowy KINDER - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Artykuł 52 ust. 1 lit. a) - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 - Ocena podobieństwa oznaczeń - Rodzina znaków towarowych)
   2011/C 152/13
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Ferrero SpA (przedstawiciel: C. Gielen, advocaat)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik), Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 14 października 2009 r. w sprawie T-140/08 Ferrero SpA przeciwko OHIM — Tirol Milch, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji R 682/2007-2 Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 30 stycznia 2008 r. uchylającej decyzję Wydziału Unieważnień o unieważnieniu słownego znaku towarowego „TiMi KINDERJOGHURT” dla towarów należących do klasy 29 w wyniku wniosku o unieważnienie złożonego przez skarżącą

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Ferrero SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 80 z 27.3.2010.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie T-396/02 August Storck KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Trójwymiarowy znak towarowy — Kształt cukierka — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania — Art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               22.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/22

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 10 listopada 2004 r.
   w sprawie T-396/02 August Storck KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Trójwymiarowy znak towarowy - Kształt cukierka - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania - Art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   (2005/C 19/47)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie T-396/02, August Storck KG, z siedzibą w Berlinie (Niemcy), reprezentowanej przez adwokatów H. Wrage-Mokenthina, T. Rehera, A. Heisego i I. Robra, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), (pełnomocnicy: Müller i G. Schneider), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 października 2002 r. (sprawa R 187/2001-4), odmawiającej rejestracji trójwymiarowego znaku towarowego, na który składa się kształt cukierka koloru jasnobrązowego, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: B. Pastor, zastępca sekretarza, wydał w dniu 10 listopada 2004 r. wyrok zawierający następujące rozstrzygnięcie:

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 55 z 8.3.2003.


title: Sprawa C-19/07: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Paul Chevassus-Marche przeciwko Groupe Danone, Société Kro beer brands SA (BKSA), Société Evian eaux minérales d'Evian SA (SAEME) (Zbliżanie ustawodawstw — Dyrektywa 86/653/EWG — Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek — Prawo do prowizji przedstawiciela, któremu powierzono obszar geograficzny — Transakcje zawarte bez udziału zleceniodawcy)

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/11

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 stycznia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Paul Chevassus-Marche przeciwko Groupe Danone, Société Kro beer brands SA (BKSA), Société Evian eaux minérales d'Evian SA (SAEME)
   (Sprawa C-19/07) (1)

   (Zbliżanie ustawodawstw - Dyrektywa 86/653/EWG - Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek - Prawo do prowizji przedstawiciela, któremu powierzono obszar geograficzny - Transakcje zawarte bez udziału zleceniodawcy)
   (2008/C 64/16)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Cour de cassation
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Paul Chevassus-Marche

      Strona pozwana: Groupe Danone, Société Kro beer brands SA (BKSA), Société Evian eaux minérales d'Evian SA (SAEME)
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Wykładnia art. 7 ust. 2 dyrektywy 86/653/EWG z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek (Dz.U. L 382, str. 17) — Zerwanie umowy agencyjnej — Prowizja należna przedstawicielowi handlowemu, któremu powierzono określony obszar geograficzny lub określoną grupę osób — Prawo do prowizji w sytuacji braku sprawowania przez zleceniodawcę bezpośredniej oraz pośredniej kontroli nad transakcjami dokonanymi między podmiotem trzecim a klientem pochodzącym z obszaru geograficznego powierzonego przedstawicielowi
   Sentencja
   Wykładni art. 7 ust. 2 tiret pierwsze dyrektywy Rady 86/653/EWG z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek należy dokonać w taki sposób, że przedstawiciel handlowy, któremu powierzono określony obszar geograficzny nie ma prawa do prowizji od transakcji zawartych przez klientów pochodzących z tego obszaru z osobą trzecią bez bezpośredniego lub pośredniego udziału zleceniodawcy.

      (1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.


title: Sprawa C-526/03: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia  14 listopada 2005 r.  — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

text:
               17.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/29

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 listopada 2005 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-526/03) (1)

   (2006/C 143/55)

      Język postępowania: grecki

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 71 z 20.3.2004


title: Sprawa C-538/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia de Olot (Hiszpania) w dniu 15 października 2015 r. – Francesc de Bolós Pi/Urbaser, S.A.

text:
               21.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 429/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia de Olot (Hiszpania) w dniu 15 października 2015 r. – Francesc de Bolós Pi/Urbaser, S.A.
   (Sprawa C-538/15)
   (2015/C 429/16)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado de Primera Instancia de Olot.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Francesc de Bolós Pi.

      Strona pozwana: Urbaser, S.A..

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy jest zgodne z art. 101 TFUE w związku z art. 10 i art. 4 ust. 3 TUE uregulowanie ustanawiające stawki pełnomocników sądowych (procuradores), takie jak Real Decreto 1373/2003 z dnia 7 listopada, poddające minimalnej stawce lub taryfie ich wynagrodzenie, które może zostać zmniejszone lub podwyższone jedynie o 12 %, jeżeli ani organy państwa członkowskiego, ani jego sądy, nie mogą odstąpić od tych minimalnych stawek nawet w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności?

               2)

               Czy można w celu odejścia od stosowania minimalnego wynagrodzenia przy stosowaniu wspomnianych stawek przewidzianych w prawie uznać za nadzwyczajne okoliczności występowanie istotnej dysproporcji między rzeczywistym nakładem pracy a wysokością wynagrodzenia wynikającą z zastosowania tej stawki?

               3)

               Czy Real Decreto 1373/2006 jest zgodny z art. 56 TFUE?

               4)

               Czy wspomniany Real Decreto spełnia przesłanki konieczności i proporcjonalności z art. 15 ust. 3 dyrektywy 2006/123/WE (1)?

               5)

               Czy art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności obejmuje prawo do skutecznej obrony przed ustaleniem wynagrodzenia pełnomocnika sądowego, które okaże się nieproporcjonalnie wysokie i które nie odpowiada rzeczywistemu nakładowi pracy?

      (1)  Dyrektywa 2006/123/Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376, s. 36).


title: Sprawa C-357/14 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 1 października 2015 r. – Electrabel SA i Dunamenti Erőmű Zrt/Komisja Europejska (Odwołanie — Pomoc państwa — Pomoc przyznana przez władze węgierskie na rzecz niektórych producentów energii elektrycznej — Umowy zakupu energii elektrycznej zawierane między przedsiębiorstwem publicznym i niektórymi wytwórcami energii — Decyzja uznająca tę pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie „strony” mogącej wnieść odwołanie do Trybunału — Przystąpienie Węgier do Unii Europejskiej — Data mająca znaczenie dla oceny istnienia pomocy — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść — Kryterium inwestora prywatnego — Metodologia obliczania wysokości takiej pomocy)

text:
               16.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 381/9

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 1 października 2015 r. – Electrabel SA i Dunamenti Erőmű Zrt/Komisja Europejska
   (Sprawa C-357/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Pomoc państwa - Pomoc przyznana przez władze węgierskie na rzecz niektórych producentów energii elektrycznej - Umowy zakupu energii elektrycznej zawierane między przedsiębiorstwem publicznym i niektórymi wytwórcami energii - Decyzja uznająca tę pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie „strony” mogącej wnieść odwołanie do Trybunału - Przystąpienie Węgier do Unii Europejskiej - Data mająca znaczenie dla oceny istnienia pomocy - Pojęcie pomocy państwa - Korzyść - Kryterium inwestora prywatnego - Metodologia obliczania wysokości takiej pomocy))
   (2015/C 381/10)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Electrabel SA i Dunamenti Erőmű Zrt (przedstawiciele: J. Philippe, F.-H. Boret i A.-C. Guyon, adwokaci, P. Turner, QC)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Dunamenti Erőmű Zrt. zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

               3)

               Electrabel SA pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 329 z 22.9.2014.


title: Sprawa C-373/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Prešove (Słowacja) w dniu 3 sierpnia 2012 r. — G.I.C. Cash, a.s. przeciwko Mariánowi Gunčadze

text:
               17.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Prešove (Słowacja) w dniu 3 sierpnia 2012 r. — G.I.C. Cash, a.s. przeciwko Mariánowi Gunčadze
   (Sprawa C-373/12)
   2012/C 355/13
   Język postępowania: słowacki

      Sąd krajowy

   Krajský súd v Prešove

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: G.I.C. Cash, a.s.

      Strona pozwana: Marián Gunčaga

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy wykładni art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (1) (zwanej dalej „Kartą”) w związku z jej art. 38, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG (2) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy dokonywać w ten sposób, iż w przypadku gdy organ sądowy przed którym toczy się spór dotyczący umowy konsumenckiej musi ocenić czy warunek umowny jest nieuczciwy a organ sądowy innego państwa członkowskiego orzekł już w umotywowany sposób w analogicznych okolicznościach faktycznych, że warunek umowny o podobnej lub identycznej do tegoż warunku treści jest nieuczciwy, konsument ma prawo aby przy ocenie nieuczciwego charakteru spornego warunku organ sądowy do którego wniósł on skargę uwzględnił orzeczenie wydane przez organ sądowy innego państwa członkowskiego?

               2)

               W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy organ sądowy, do którego wniesiono skargę narusza prawo podstawowe konsumenta przewidziane w art. 47 Karty w związku z jej art. 38 w sytuacji gdy nie uwzględnia umotywowanego orzeczenia organu sądowego innego państwa członkowskiego dotyczącego nieuczciwego charakteru warunku umownego o podobnej lub identycznej treści?

      (1)  Dz.U. C 364 z 18.12.2000, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29).


title: Sprawa C-491/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 92/43/EWG — Ochrona siedlisk przyrodniczych — Dzika fauna i flora — Teren mający znaczenie dla Wspólnoty — System ochrony — Kompleks turystyczny „Is Arenas” )

text:
               31.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/7

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 czerwca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-491/08) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 92/43/EWG - Ochrona siedlisk przyrodniczych - Dzika fauna i flora - Teren mający znaczenie dla Wspólnoty - System ochrony - Kompleks turystyczny „Is Arenas”)
   2010/C 209/09
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciel: D. Recchia, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: I. Bruni, pełnomocnik, G. Aiello, avvocato dello Stato)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 2006, s.7) — Tereny mające znaczenie dla Wspólnoty — Teren „Is Arenas” — Budowa pola golfowego

      Sentencja

               1)

               W odniesieniu do przedsięwzięcia dotyczącego kompleksu turystycznego-mieszkalnego „Is Arena”, który oddziaływuje na teren „Is Arena”:

                           —

                           nie podejmując przed dniem 19 lipca 2006 r., tj. datą umieszczenia terenu „Is Arenas” w wykazie terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, działań ochronnych, właściwych z punktu widzenia celu ochrony przewidzianego dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, tak, aby objąć ochroną istotny interes przyrodniczy, jaki zgłoszony teren jako teren mający znaczenie dla Wspólnoty reprezentuje na szczeblu krajowym, a w szczególności — nie zakazując działań, które stwarzają potencjalne zagrożenia dla charakterystyki przyrodniczej terenu, oraz

                           —

                           nie podejmując po dniu 19 lipca 2006 r. stosownych działań w celu uniknięcia pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych, dla ochrony których wspomniany teren mający znaczenie dla Wspólnoty został wyznaczony,
                           Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom państwa członkowskiego, które spoczywają na niej na mocy dyrektywy 92/43, a konkretnie, jeśli chodzi o zarzut drugi — na mocy art. 6 ust. 2 tej dyrektywy.

               2)

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009


title: Sprawa C-602/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 15 września 2016 r. w sprawie T-111/14, Unitec Bio/Rada, wniesione w dniu 24 listopada 2016 r. przez Radę Unii Europejskiej

text:
               30.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 30/31

         Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 15 września 2016 r. w sprawie T-111/14, Unitec Bio/Rada, wniesione w dniu 24 listopada 2016 r. przez Radę Unii Europejskiej
   (Sprawa C-602/16 P)
   (2017/C 030/35)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile, pełnomocnik, N. Tuominen, avocat)

      Druga strona postępowania: Unitec Bio SA, Komisja Europejska, European Biodiesel Board (EBB)

      Żądania wnoszącego odwołanie

   Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu z dnia 15 września 2016 r., doręczonego Radzie w dniu 16 września 2016 r. w sprawie T-111/14 Unitec Bio/Rada Unii Europejskiej

               —

               oddalenie wniesionego przez skarżącą w pierwszej instancji żądania stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozporządzenia; oraz

               —

               obciążenie skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania w pierwszej instancji i w odwołaniu.

         Tytułem ewentualnym,

               —

               skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

               —

               pozostawienie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w pierwszej instancji i postępowania odwoławczego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

      Zarzuty i główne argumenty

               1.

                  Po pierwsze, Sąd zastosował błędne kryterium prawne przy ocenie czy Rada miała dowody, aby stwierdzić, że krajowe ceny surowców znajdujące się w zapisach księgowych zbadanych argentyńskich producentów eksportujących były wystarczająco zniekształcone żeby uzasadniać brak ich uwzględnienia i wykorzystanie metody przewidzianej w art. 2 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia podstawowego (1). W ten sposób Sąd nałożył na instytucję zbyt duży ciężar dowodu.

               2.

                  Po drugie wniosek Sądu, iż dowody przedstawione przez instytucje nie wystarczały do wykazania, że doszło do znacznego zniekształcenia cen surowców w Argentynie wskutek systemu zróżnicowanego podatku wywozowego, nie ma właściwego uzasadnienia.

               3.

                  Po trzecie sentencja zaskarżonego wyroku stwierdzająca nieważność ceł antydumpingowych, w zakresie w jakim dotyczą skarżącej w pierwszej instancji jest nieproporcjonalna w stosunku do jedynej podstawy nieważności zbadanej przez Sąd i wywołuje nienależne skutki stwierdzonej bezprawności.

               4.

               Rada wykaże, że zaskarżony wyrok zawiera liczne naruszenia prawa mające wpływ na jego ważność. Ponadto Rada twierdzi, że okoliczności leżące u podstaw pierwszego zarzutu skarżącej w pierwszej instancji są wystarczająco ustalone, aby Trybunał Sprawiedliwości mógł orzec w przedmiocie tego zarzutu i oddalić skargę.

               5.

               Rada wnosi więc odpowiednio o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia wniesionej przez skarżącą w pierwszej instancji.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009, L 343, s. 51, „rozporządzenie podstawowe”).


title: Sprawa T-357/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2006 r. — Chetcuti przeciwko Komisji (Urzędnicy — Konkurs wewnętrzny — Niedopuszczenie do egzaminów jako członka personelu pomocniczego)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/56

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 listopada 2006 r. — Chetcuti przeciwko Komisji
   (Sprawa T-357/04) (1)

   (Urzędnicy - Konkurs wewnętrzny - Niedopuszczenie do egzaminów jako członka personelu pomocniczego)
   (2006/C 326/120)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Marguerite Chetcuti (Zejtun, Malta) (przedstawiciel: M.-A. Lucas, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Tserepa — Lacombe i M.Velardo, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o uchylenie decyzji komisji konkursowej z dnia 22 czerwca 2004 r. odrzucającej kandydaturę skarżącej oraz późniejszych aktów postępowania w sprawie konkursu.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron pokryje własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 284 z 20.11.2004 r.


title: Sprawa C-411/04 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 stycznia 2007 r. — Salzgitter Mannesmann GmbH, dawna Mannesmannröhren-Werke GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Konkurencja — Kartel — Rynek rur stalowych bez szwu — Rzetelny proces sądowy — Dowody z anonimowego źródła — Grzywna — Współpraca — Równość traktowania)

text:
               10.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 stycznia 2007 r. — Salzgitter Mannesmann GmbH, dawna Mannesmannröhren-Werke GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-411/04 P) (1)

   (Odwołanie - Konkurencja - Kartel - Rynek rur stalowych bez szwu - Rzetelny proces sądowy - Dowody z anonimowego źródła - Grzywna - Współpraca - Równość traktowania)
   (2007/C 56/05)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Salzgitter Mannesmann GmbH, dawna Mannesmannröhren-Werke GmbH (przedstawiciele: M. Klusmann i F. Wiemer, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy A. Whelan i H. Fading oraz H.-J. Freund, Rechtsanwalt)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie Mannesmannröhren-Werke przeciwko Komisji (T-44/00) w zakresie, w którym wyrok ten oddala skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/382/WE z dnia 8 grudnia 1999 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (sprawa IV-1/35.860.B — Rury stalowe bez szwów) (Dz. U. L 140, str. 1) — Prawo do rzetelnego procesu — Stosowanie art. 81 WE — Zasada równego traktowania
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Salzgitter Mannesmann GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 273 z 6.11.2004.


title: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia  15 grudnia 2005 r.  w sprawach połączonych C-151/04 i C-152/04 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de police de Neufchâteau): postępowania karne przeciwko Claude'owi Nadinowi, Nadin-Lux S.A. i Jeanowi- Pascalowi Durré'owi (Swobodny przepływ osób i usług — Pojęcie  pracownika  — Konieczność istnienia stosunku podporządkowania — Pojazd mechaniczny — Pozostawienie do dyspozycji pracownikowi przez pracodawcę — Pojazd zarejestrowany za granicą — Pracodawca mający siedzibę w innym Państwie Członkowskim — Rejestracja i opodatkowanie pojazdów mechanicznych)

text:
               25.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/5

      WYROK TRYBUNAŁU

   (pierwsza izba)
   z dnia 15 grudnia 2005 r.
   w sprawach połączonych C-151/04 i C-152/04 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de police de Neufchâteau): postępowania karne przeciwko Claude'owi Nadinowi, Nadin-Lux S.A. i Jeanowi- Pascalowi Durré'owi (1)

   (Swobodny przepływ osób i usług - Pojęcie „pracownika” - Konieczność istnienia stosunku podporządkowania - Pojazd mechaniczny - Pozostawienie do dyspozycji pracownikowi przez pracodawcę - Pojazd zarejestrowany za granicą - Pracodawca mający siedzibę w innym Państwie Członkowskim - Rejestracja i opodatkowanie pojazdów mechanicznych)
   (2006/C 48/10)
   Język postępowania: francuski
   W sprawach połączonych C-151/04 i C-152/04, mających za przedmiot wnioski o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez tribunal de police de Neufchâteau (Belgia) postanowieniami z dnia 16 stycznia 2004 r., które wpłynęły do Trybunału w dniu 25 marca 2004 r., w postępowaniach karnych przeciwko Claude'owi Nadinowi, Nadin-Lux S.A. (C-151/04) oraz Jeanowi-Pascalowi Durré'owi (C-152/04), Trybunał (pierwsza izba), w składzie: P. Jann, prezes izby, K. Schiemann, N. Colneric (sprawozdawca), J. N. Cunha Rodrigues, E. Levits, sędziowie; rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: K. Sztanc (administrator), wydał w dniu 15 grudnia 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:
   Artykuł 43 WE sprzeciwia się temu, aby uregulowania krajowe jednego Państwa Członkowskiego, takie jak te rozważane w sprawach przed sądem krajowym, nakładały na osobę prowadzącą działalność na własny rachunek, zamieszkałą w tym Państwie Członkowskim, obowiązek zarejestrowania w nim pojazdu należącego do spółki, oddanego tej osobie do dyspozycji przez zatrudniającą ją spółkę, mającą siedzibę w innym Państwie Członkowskim, jeżeli pojazd należący do spółki nie jest ani zasadniczo przeznaczony do stałego wykorzystywania w tym Państwie Członkowskim, ani też w rzeczywistości nie jest wykorzystywany w ten sposób.

      (1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.


title: Sprawa C-462/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia z dnia 12 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dopuszczalność — Powaga rzeczy osądzonej — Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 4 ust. 5 akapit pierwszy, art. 12 ust. 3 lit. a) i art. 28 ust. 2 lit. e))

text:
               15.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/3

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia z dnia 12 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-462/05) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dopuszczalność - Powaga rzeczy osądzonej - Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 4 ust. 5 akapit pierwszy, art. 12 ust. 3 lit. a) i art. 28 ust. 2 lit. e))
   (2008/C 209/03)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: R. Lyal, M. Afonso, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska (Przedstawiciele: L. Fernandes, Â. Seiça Neves oraz R. Aires, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 12 i 28 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1) — Utrzymanie w mocy obniżonej 5 % stawki opodatkowania, stosowanej do opłat za przejazd przez most na rzece Tag w Lizbonie
   Sentencja

               1)

               Utrzymując w mocy obniżoną 5 % stawkę podatku od wartości dodanej w stosunku do opłat za przejazd drogowy przez Tag w Lizbonie, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 12 i 28 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2001/4/WE z dnia 19 stycznia 2001 r.

               2)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie T-281/02: Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy MEHR FÜR IHR GELD — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter odróżniający — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               25.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/20

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 30 czerwca 2004 r.
   w sprawie T-281/02: Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy MEHR FÜR IHR GELD - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   (2004/C 239/41)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie T-281/02, Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG z siedzibą w Norymberdze (Niemcy), reprezentowana przez S. Rojahna i S. Freytaga, adwokaci, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnik: D. Schennen), mającej za przedmiot skargę wniesioną na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lipca 2002 r. (sprawa R 239/2002-3), dotyczącą rejestracji słownego znaku towarowego MEHR FÜR IHR GELD jako wspólnotowego znaku towarowego, Sąd (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili oraz M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 30 czerwca 2004 r. wyrok, który zawiera następujące rozstrzygnięcie:

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 274 z 9.11.2002.


title: Sprawa C-545/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 2 lutego 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Konwencja określająca Statut Szkół Europejskich — Wykładnia i stosowanie art. 12 pkt 4 lit. a) i art. 25 pkt 1 — Prawo oddelegowanych nauczycieli do dostępu do takiej samej ścieżki awansu zawodowego i płacowego, jaki mają ich krajowi odpowiednicy — Wykluczenie dostępu niektórych nauczycieli oddelegowanych przez Zjednoczone Królestwo do Szkół Europejskich do wyższych siatek płac i innych dodatkowych składników wynagrodzenia przyznawanych ich krajowym odpowiednikom — Niezgodność z art. 12 pkt 4 lit. a) i art. 25 pkt 1)

text:
               17.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/2

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 2 lutego 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
   (Sprawa C-545/09) (1)

   (Konwencja określająca Statut Szkół Europejskich - Wykładnia i stosowanie art. 12 pkt 4 lit. a) i art. 25 pkt 1 - Prawo oddelegowanych nauczycieli do dostępu do takiej samej ścieżki awansu zawodowego i płacowego, jaki mają ich krajowi odpowiednicy - Wykluczenie dostępu niektórych nauczycieli oddelegowanych przez Zjednoczone Królestwo do Szkół Europejskich do wyższych siatek płac i innych dodatkowych składników wynagrodzenia przyznawanych ich krajowym odpowiednikom - Niezgodność z art. 12 pkt 4 lit. a) i art. 25 pkt 1)
   2012/C 80/02
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i B. Eggers, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: H. Walker, pełnomocnik, J. Coppel, Barrister)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 12 ust. 4 lit. a) Konwencji określającej Statut Szkół Europejskich (Dz.U. L 212, s. 3) — Wynagrodzenie nauczycieli oddelegowanych do Szkół Europejskich — Wykluczenie podczas oddelegowania z dostępnych nauczycielom szkół krajowych możliwości dostosowywania płac.

      Sentencja

               1)

               Artykuł 12 pkt 4 lit. a) ostatnie zdanie Konwencji określającej Statut Szkół Europejskich z dnia 21 czerwca 1994 r. należy interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on państwa członkowskie będące stronami konwencji do zapewnienia, iż nauczycielom oddelegowanym lub mianowanym na stanowiska w Szkołach Europejskich przysługiwać będą, w okresie, na który zostaną oddelegowani lub mianowani, takie same prawa do postępu na ścieżce kariery zawodowej i do emerytury, jakie mają zastosowanie do ich krajowych odpowiedników na podstawie uregulowań ich państwa członkowskiego pochodzenia.

               2)

               Wykluczając dostęp angielskich i walijskich nauczycieli mianowanych lub oddelegowanych na stanowiska w Szkołach Europejskich w okresie ich mianowania lub oddelegowania do korzystniejszych siatek płac, w szczególności tzw. „threshold pay”, „excellent teacher system” lub „advanced skills teachers” oraz do innych dodatkowych składników wynagrodzenia, takich jak „teaching and learning responsibility payments”, określonych w „School Teachers Pay and Conditions Document”, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej nieprawidłowo zastosowało art. 12 pkt 4 lit. a) i art. 25 pkt 1 wskazanej konwencji.

               3)

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 63 z 13.3.2010.


title: Sprawa T-536/08: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Huvis przeciwko Radzie

text:
               7.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/28

         Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Huvis przeciwko Radzie
   (Sprawa T-536/08)
   (2009/C 55/53)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Huvis Corporation (Seul, Korea Południowa) (przedstawiciele: J.-F. Bellis, F. Di Gianni, R. Antonini, prawnicy)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 893/2008 z dnia 10 września 2008 r. w sprawie utrzymania cła antydumpingowego na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej, Arabii Saudyjskiej i Korei w następstwie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (1) w zakresie, w jakim rozporządzenie to nie uchyla cła antydumpingowego obowiązującego względem skarżącej od dnia 29 grudnia 2006 r. tj. dnia, w którym przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Tajwanu i Malezji został objęty tymczasowym cłem antydumpingowym, którego na mocy decyzji z dnia 19 czerwca 2007 r. nr 2007/430/WE (2) Komisja postanowiła nie pobierać;

               —

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W niniejszej skardze skarżąca — spółka posiadająca swoją siedzibę w Korei, żąda częściowego stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady nr 893/2008 w zakresie, w jakim nie uchyla ono cła antydumpingowego na poliestrowe włókna odcinkowe (PSF) na dzień 29 grudnia 2006 r. produkowane przez skarżącą i pochodzące z Korei. Skarżąca twierdzi, że traktowanie zastosowane przez Komisję w decyzji nr 2007/430/WE dotyczącej PSF pochodzących z Tajwanu i Malezji powinno być takie same także w odniesieniu do decyzji dotyczącej PSF pochodzących z Korei. Dlatego też, zdaniem skarżącej, cło antydumpingowe powinno zostać uchylone w tym samym dniu w odniesieniu do PSF pochodzących z Korei.
   Skarżąca przedstawia dwa zarzuty na poparcie swojej skargi.
   Skarżąca twierdzi, że utrzymując środki antydumpingowe na przywozie PSF pochodzących z Korei — podczas gdy przywóz PSF z Malezji i Tajwanu nie został objęty tymi środkami — instytucje europejskie naruszyły podstawową zasadę niedyskryminacji. Skarżąca kwestionuje przedstawione przez Radę trzy argumenty mające na celu uzasadnienie odmiennego traktowania. Zdaniem skarżącej fakt, że skarga w sprawie PSF pochodzących z Malezji i Tajwanu została wycofana i Rada nie podjęła ostatecznych ustaleń nie może uzasadniać dyskryminacyjnego traktowania w sprawie dotyczącej PSF pochodzących z Korei. Skarżąca kwestionuje ponadto fakt, że kryterium interesu Wspólnoty zastosowane w sprawie PSF pochodzących z Malezji i Tajwanu różniło się od kryterium interesu Wspólnoty zastosowanego w sprawie PSF pochodzących z Korei może uzasadnić dyskryminacyjne traktowanie w tej drugiej sprawie. W dalszej kolejności skarżąca uważa, że wbrew twierdzeniom Rady, traktowania dyskryminacyjnego nie może uzasadnić fakt, iż inne wnioski wyciągnięto w postępowaniu dotyczącym Malezji i Tajwanu niż w postępowaniu w sprawie Korei.
   Ponadto zdaniem skarżącej twierdzenie — że uchylenie środków antydumpingowych na przywóz PSF produkowanych i wywożonych przez skarżącą nie znajduje uzasadnienia z punktu widzenia interesu wspólnotowego — wypaczają zasadnicze sprzeczności i brak spójności.

      (1)  Dz.U. L 247, s. 1.

      (2)  2007/430/WE: decyzja Komisji z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu syntetycznych włókien odcinkowych z poliestrów (PSF) pochodzących z Malezji i Tajwanu oraz zwolnienia kwot zabezpieczonych z tytułu nałożenia ceł tymczasowych (Dz.U. L 160, s. 30).


title: Sprawa T-260/17: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2017 r. – Bank of New York Mellon/EUIPO – Nixen Partners (NEXEN PULSE)

text:
               10.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/34

         Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2017 r. – Bank of New York Mellon/EUIPO – Nixen Partners (NEXEN PULSE)
   (Sprawa T-260/17)
   (2017/C 221/47)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: The Bank of New York Mellon Corp. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci A. Klett i K. Schlüter)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Nixen Partners (Paryż, Francja)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „NEXEN PULSE” – zgłoszenie nr 13 374 194

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie R 1571/2016-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania oraz postępowań przed Izbą Odwoławczą oraz Wydziałem Sprzeciwów, w tym wszystkimi koniecznymi wydatkami poniesionymi przez skarżącego w niniejszym postepowaniu.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-385/05 TO R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 4 lutego 2010 r. — Portugalia przeciwko Transnáutice i Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Unia celna — Powództwo osoby trzeciej przeciwko prawomocnemu orzeczeniu — Wyrok Sądu — Wniosek o zawieszenie wykonania — Uchybienie wymogom formalnym — Niedopuszczalność)

text:
               27.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/25

         Postanowienie prezesa Sądu z dnia 4 lutego 2010 r. — Portugalia przeciwko Transnáutice i Komisji
   (Sprawa T-385/05 TO R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Unia celna - Powództwo osoby trzeciej przeciwko prawomocnemu orzeczeniu - Wyrok Sądu - Wniosek o zawieszenie wykonania - Uchybienie wymogom formalnym - Niedopuszczalność)
   2010/C 80/44
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Osoba trzecia wnosząca powództwo przeciwko prawomocnemu orzeczeniu: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, A. C. Santos, J. Gomes i P. Rocha, pełnomocnicy)

      Pozostałe strony postępowania: Transnáutica — Transportes e Navegação, SA (Matosinhos, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci C. Fernández Vicién i D. Ortigão Ramos); Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i L. Bouyon, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Wniosek o zawieszenie wykonania wyroku Sądu z dnia 23 września 2009 r. w sprawie T-385/05 Transnáutica przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, w ramach postępowania w sprawie powództwa osoby trzeciej przeciwko prawomocnemu orzeczeniu.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa F-57/13: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 29 sierpnia 2016 r. – Hoeve/Komisja

text:
               10.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/35

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 29 sierpnia 2016 r. – Hoeve/Komisja
   (Sprawa F-57/13) (1)

   (2016/C 371/43)
   Język postępowania: francuski
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 226 z 3.8.2013, s. 27.


title: Sprawa C-521/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 stycznia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover – Niemcy) – Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter/Germanwings GmbH

text:
               24.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/14

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 stycznia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover – Niemcy) – Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter/Germanwings GmbH
   (Sprawa C-521/16) (1)

   (2017/C 129/23)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 30 z 30.1.2017.


title: Sprawa C-110/04 P: Postanowienie Trybunału z dnia  30 marca 2006 r.  — Strintzis Lines Shipping SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Artykuł 85 ust. 1 traktatu WE (obecnie art. 81 ust. 1 WE) — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Porozumienie między przedsiębiorstwami — Uprawnienia kontrolne Komisji)

text:
               29.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/11

         Postanowienie Trybunału z dnia 30 marca 2006 r. — Strintzis Lines Shipping SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-110/04 P) (1)

   (Odwołanie - Artykuł 85 ust. 1 traktatu WE (obecnie art. 81 ust. 1 WE) - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Porozumienie między przedsiębiorstwami - Uprawnienia kontrolne Komisji)
   (2006/C 178/18)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Strintzis Lines Shipping SA (Przedstawiciele: adwokaci A. Kalogeropoulos, K. Adamantopoulos, M. Nissen i E. Petritsi)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: R. Lyal i T. Christoforou, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata G. Athanassiou)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie T-65/99 Strintzis Lines Shipping SA przeciwko Komisji oddalającego jako bezzasadną skargę mającą na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 9 grudnia 1998 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 85 traktatu WE (IV/34466 — Greek Ferry Boats)
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Odwołanie wzajemne wniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich zostaje oddalone.

               3)

               Strintzis Lines Shipping SA zostaje obciążona 90 % kosztów postępowania.

               4)

               Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona 10 % kosztów postępowania.

      (1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.


title: Sprawa F-148/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Collée przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie przyznania punktów za zasługi w Parlamencie Europejskim — Porównanie zasług)

text:
               21.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/69

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Collée przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-148/06) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie przyznania punktów za zasługi w Parlamencie Europejskim - Porównanie zasług)
   (2009/C 44/119)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Laurent Collée (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. Burgos i A. Lukošiūtė)
   Przedmiot sprawy
   Po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r. o przyznaniu skarżącemu dwóch punktów za zasługi w ramach postępowania w sprawie awansu za 2004 r., a po drugie uznanie za niezgodny z prawem pkt I.3 „Instrukcji dotyczących procedury przyznawania punktów awansu” Parlamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2002 r.
   Sentencja wyroku

               1)

               Zostaje stwierdzona nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego o przyznaniu L. Collée'emu dwóch punktów za zasługi w ramach postępowania w sprawie awansu za 2004 r.

               2)

               Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie.

               3)

               Parlament Europejski zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 42 z 24.2.2007 r., s. 48.


title: Wyrok Trybunału (drugiej izby) z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-55/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Art. 1, 6 i 7 dyrektywy 98/59/WE — Pojęcie „zwolnień grupowych” — Przypadki równoznaczne ze zwolnieniami — Niepełna transpozycja)

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/4

      WYROK TRYBUNAŁU

   (drugiej izby)
   z dnia 12 października 2004 r.
   w sprawie C-55/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Art. 1, 6 i 7 dyrektywy 98/59/WE - Pojęcie „zwolnień grupowych” - Przypadki równoznaczne ze zwolnieniami - Niepełna transpozycja)
   (2004/C 300/07)
   Język postępowania: portugalski
   W sprawie C-55/02 mającej za przedmiot skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego na mocy art. 226 WE, złożoną w dniu 22 lutego 2002 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Sack i M. França) przeciwko Republice Portugalskiej (pełnomocnicy: L. Fernandes i F. Ribeiro Lopes), Trybunał (druga izba), w składzie: C. W. A. Timmermans, prezes izby, C. Gulmann, F. Macken, N. Colneric (sprawozdawca) i J. N. Cunha Rodrigues, sędziowie, rzecznik generalny: A. Tizzano, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 12 października 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Ograniczając pojęcie zwolnień grupowych do zwolnień z powodów strukturalnych, technologicznych lub koniunkturalnych i nie rozszerzając tego pojęcia na zwolnienia z wszelkich powodów niedotyczących pracownika, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które spoczywają na niej na mocy art. 1 i 6 dyrektywy Rady nr 98/59/WE z 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych.

               2)

               W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

               3)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami.

      (1)  Dz.U. C 97 z 20.4.2002.


title: Sprawa T-66/05: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Jörna Sacka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               30.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/32

         Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Jörna Sacka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-66/05)
   (2005/C 106/67)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 17 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Jörna Sacka, zamieszkałego w Tervuren (Belgia), reprezentowanego przez adwokatów U. Lehmannn-Braunsa oraz D. Mahlo przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie decyzji dotyczących wymiaru jego wynagrodzenia za miesiące od maja 2004 r. do lutego 2005 r. w związku z naruszeniem zasady równości traktowania oraz ponowne obliczenie wynagrodzenia za te miesiące z uwzględnieniem zasady równości traktowania;

               —

               uchylenie odmownej decyzji dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Personelu i Administracji z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie odwołania strony skarżącej wniesionego w dniu 21 czerwca 2004 r.;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Strona skarżąca była urzędnikiem Służby Prawnej Komisji w grupie zaszeregowania A*14. W związku z pełnieniem przez nią szczególnej funkcji w ramach Służby Prawnej strona skarżąca wniosła o traktowanie jej jak urzędnika średniego stopnia kierowniczego i w związku z tym o przyznanie jej dodatków przewidzianych w art. 44 ust. 2 i 46 oraz w art. 7 ust. 4 Załącznika XIII regulaminu pracowniczego.
   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi po pierwsze, że decyzja oddalająca odwołanie zawiera formalny błąd co do prawa, ponieważ po pierwsze została sporządzona wyłącznie w języku angielskim, mimo iż pierwsze odwołanie strony skarżącej zostało sporządzone w języku niemieckim i po drugie, naruszając art. 253 WE nie zawiera ustosunkowania do podniesionych przez nią w odwołaniu argumentów o charakterze całkowicie osobistym.
   Ponadto strona skarżąca wskazuje na naruszenie ogólnej zasady równości traktowania w ramach oceny i zakwalifikowania wykonywanej przez nią pracy. Strona skarżąca podnosi, że wykonywane przez nią obowiązki były tej samej wartości co obowiązki szefa działu. Okoliczność, że następca na stanowisku strony skarżącej otrzymuje dodatek, stanowi kolejne naruszenie zasady równości traktowania.


title: Sprawa C-541/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 września 2010 r. — (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym przez Giudice di pace di Varese — Włochy) — Siddiquee Mohammed Mohiuddin przeciwko Azienda Sanitaria Locale Provincia di Varese

text:
               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/38

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 września 2010 r. — (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym przez Giudice di pace di Varese — Włochy) — Siddiquee Mohammed Mohiuddin przeciwko Azienda Sanitaria Locale Provincia di Varese
   (Sprawa C-541/09) (1)

   ()
   2010/C 346/71
   Język postępowania: włoski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 63 z 13.3.2010.


title: Sprawa C-366/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Budapesti XX., XXI. és XXIII. Kerületi Bíróság (Węgry) w dniu 28 lipca 2014 r. – Herrenknecht przeciwko Hév-Sugár

text:
               6.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 351/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Budapesti XX., XXI. és XXIII. Kerületi Bíróság (Węgry) w dniu 28 lipca 2014 r.– Herrenknecht przeciwko Hév-Sugár

   (Sprawa C-366/14)
   2014/C 351/07
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Budapesti XX., XXI. és XXIII. Kerületi Bíróság

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Herrenknecht AG

      Strona pozwana: Hév-Sugár Kft.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Jak należy interpretować art. 23 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 44/2001/WE (1) w kwestii, jaki sąd posiada jurysdykcję wyłączną, gdy prowadzące spór strony umowy wskazały w ogólnych warunkach ich umowy kilka różnych sądów właściwych do rozstrzygania sporów wynikających ze wspomnianej umowy: czy strona powodowa może swobodnie dokonać wyboru między wskazanymi sądami, których jurysdykcja jest wyłączna, a tymi, których jurysdykcja jest fakultatywna, i czy można z tego wywieść, że sąd rozpatrujący niniejszy spór posiada jurysdykcję wyłączną?

               2)

               Jak należy interpretować art. 3 ust. 1 konwencji rzymskiej (2) w odniesieniu do następującej kwestii: przepisy materialne którego prawa krajowego są właściwe przy badaniu umowy, jeżeli strony umowy wskazały w ogólnych warunkach ich umowy jako prawo właściwe dla tej umowy prawo krajowe kilku państw członkowskich?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1).

      (2)  80/934/EWG: Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwarta do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 roku (Dz.U. 1980, L 266, s. 1).


title: Sprawa F-119/11: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 4 czerwca 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Artykuł 34 ust. 1 regulaminu postępowania — Skarga wniesiona faksem w terminie do wniesienia skargi i podpisana za pomocą pieczęci lub innego sposobu odwzorowania podpisu adwokata — Wniesienie skargi z przekroczeniem terminu)

text:
               31.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/49

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 4 czerwca 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji
   (Sprawa F-119/11) (1)

   (Służba publiczna - Artykuł 34 ust. 1 regulaminu postępowania - Skarga wniesiona faksem w terminie do wniesienia skargi i podpisana za pomocą pieczęci lub innego sposobu odwzorowania podpisu adwokata - Wniesienie skargi z przekroczeniem terminu)
   2013/C 252/89
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i J. Baquero Cruz, w charakterze pełnomocników, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji o oddaleniu wniosku skarżącego mającego na celu po pierwsze naprawienie szkód, jakie miał on ponieść w związku z wejściem członków personelu Komisji do jego mieszkania służbowego w Luandzie w dniach 14, 16 i 19 marca 2002 r., i po drugie wydanie kopii zdjęć wykonanych przy tej okazji oraz zniszczenie wszelkich dokumentów dotyczących tego zdarzenia.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście bezzasadna.

               2)

               Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012, s. 71.