title: Sprawa T-85/05: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2005 r. przez wspólnotę terytorialną zwaną „gminą Ano Liosia” i sześć innych osób przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               30.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/39

         Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2005 r. przez wspólnotę terytorialną zwaną „gminą Ano Liosia” i sześć innych osób przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-85/05)
   (2005/C 106/78)
   Język postępowania: grecki
   W dniu 16 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga gminy Ano Liosia, z siedzibą w Ano Liosia (Attyka), Théodory Gouli, Argyrisa Argyropoulosa, Ioannisa Manisa, Eleni Dalipi, Vassilisa Papagrigoriou i Georgiosa Frangalexisa, reprezentowanych przez adwokata G. E. Kalavrosa, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżący wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności w całości decyzji Komisji z dnia 21 grudnia 2004 r. nr 5522 dotyczącej przyznania pomocy finansowej przez Fundusz Spójności na rzecz projektu „fazy A budowy drugiego składowiska odpadów w Attyce Zachodniej w Skalisiri, gminie Fyli (Grecja) (nr CCI: 2004 GR 16 C PE 001)”;

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Na poparcie swojej skargi skarżący podnoszą, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z celami zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska, ochrony zdrowia ludzkiego oraz ostrożnego i racjonalnego wykorzystania zasobów naturalnych, przewidzianymi w art. 2, 4 i 174 WE, ponieważ decyzja ta zmusza region Ano Liosia — który skarżący uważają za zanieczyszczony i zdegradowany — do przyjmowania większych ilości odpadów niż dwa pozostałe miejsca zajmujące się gospodarką odpadami, które są przewidziane w departamencie Attyka. Skarżący powołują się w tym kontekście na różne problemy związane z miejscem, które zostało wybrane na konstrukcję składowiska, takie jak okoliczność, że składowisko to stanowi w zasadzie kontynuację już istniejącego urządzenia, okoliczność, że przedmiotowy region został zaklasyfikowany do strefy absolutnej ochrony środowiska naturalnego i że jedna jego część jest zalesiona, a druga powinna być ponownie zalesiona, że stosunki własnościowe nie są wyjaśnione oraz, że region ten nie jest najbardziej odpowiedni, zgodnie z przeprowadzoną w tym względzie oceną wpływu na środowisko.
   Ponadto skarżący podnoszą, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z zobowiązaniami Republiki Greckiej do:

               —

               podjęcia odpowiednich środków celem wspierania zapobiegania lub ograniczania produkcji odpadów oraz ich szkodliwości, rozwoju czystych technologii, bardziej oszczędnych, jeżeli chodzi o wykorzystanie przez nie zasobów naturalnych, oraz zapewnienia, że odpady są odzyskiwane lub unieszkodliwiane bez zagrażania zdrowiu ludzkiemu oraz bez stosowania procesów lub metod, które mogłyby szkodzić środowisku naturalnemu, tak jak jest to przewidziane w art. 3 i 4 dyrektywy 91/156/EWG (1);

               —

               przestrzegania regionalnego planu zapobiegania, recyklingu oraz przetwarzania odpadów, tak jak to wynika z art. 3, 4 i 6 dyrektywy 75/442/EWG (2);

               —

               zapewnienia, aby przy obsłudze nowej instalacji podjęto wszystkie właściwe środki zapobiegające zanieczyszczeniu, by nie powstawało żadne istotne zanieczyszczenie, tak jak przewiduje art. 3 dyrektywy Rady 96/61/WE (3);

         oraz z zobowiązaniami Republiki Greckiej wynikającymi z art. 1 dyrektywy 97/11/WE (4).

      (1)  Dyrektywa Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. zmieniająca dyrektywę 75/442/EWG w sprawie odpadów (Dz.U. L 78, str. 32 z 26.3.2001).

      (2)  Dyrektywa Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (Dz.U. L 194, str. 39 z 25.7.1975).

      (3)  Dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (Dz.U. L 257, str. 26 z 10.10.1996).

      (4)  Dyrektywa Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko (Dz.U. L 73, str. 5 z 14.3.1997).


title: Sprawa C-278/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 4 czerwca 2012 r. — A. Adil przeciwko Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

text:
               22.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 4 czerwca 2012 r. — A. Adil przeciwko Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
   (Sprawa C-278/12)
   2012/C 287/30
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Raad van State

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: A. Adil

      Strona pozwana: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 21 kodeksu granicznego Schengen (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie krajowemu uprawnieniu ustanowionemu w art. 50 Vreemdelingenwet 2000 i szczegółowo uregulowanemu w art. 4.17a Vreemdelingenbesluit 2000 polegającemu na przeprowadzaniu kontroli osób w obszarach za granicami wewnętrznymi celem sprawdzenia, czy spełnione zostały obowiązujące w państwie członkowskim przesłanki legalnego pobytu?

               2)

                           a)

                           Czy art. 21 kodeksu granicznego Schengen stoi na przeszkodzie kontrolom krajowym, takim jak wskazane w art. 50 Vreemdelingenwet 2000, które są przeprowadzane na podstawie ogólnych informacji i doświadczenia dotyczących nielegalnego pobytu osób w miejscu przeprowadzanej kontroli w sposób określony w art. 4.17a ust. 2 Vreemdelingenbesluit 2000, czy też przy przeprowadzaniu tego rodzaju kontroli muszą istnieć konkretne informacje wskazujące na to, że osoba kontrolowana przebywa w danym państwie członkowskim nielegalnie?

                           b)

                           Czy art. 21 kodeksu granicznego Schengen stoi na przeszkodzie tego rodzaju kontroli, jeżeli jest ona przeprowadzona w celu pozyskania wskazanych w lit. a) ogólnych informacji i doświadczenia dotyczących nielegalnego pobytu i odbywa się to w ograniczonym zakresie?

               3)

               Czy art. 21 kodeksu granicznego Schengen należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie uprawnienia do kontroli w sposób określony w przepisach ustawowych tego rodzaju, jak art. 4.17a Vreemdelingenbesluit 2000 w sposób wystarczający zapewnia, że kontrola nie będzie miała w rzeczywistości skutku odprawy granicznej, zakazanego na mocy art. 21 kodeksu granicznego Schengen?

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105, s. 1).


title: Sprawa C-356/08: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

text:
               27.9.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 247/10

         Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-356/08)
   (2008/C 247/17)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa, A. Böhlke, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Austrii
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, iż poprzez wprowadzenie obowiązku otwarcia przez każdego lekarza, który zamierza prowadzić działalność w Landzie Oberösterreich (Górna Austria) konta bankowego w banku Oberösterreichische Landesbank, na które powinno być wpłacane przez kasy chorych wynagrodzenie za świadczenia rzeczowe, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom z art. 43, 49 i 56 Traktatu WE

               —

               obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Wprowadzenie obowiązku otwarcia konta, na które dodatkowo ma być przelewane przez kasy chorych całe wynagrodzenie za udzielone świadczenia, jest nieproporcjonalne do celu polegającego na zagwarantowaniu, iż składki przysługujące izbom lekarskim będą należycie obliczone i zapłacone przez lekarzy. mających siedzibę w Górnej Austrii. Zakwestionowane przepisy stanowią nieuzasadnione ograniczenie trzech podstawowych swobód przysługujących na podstawie traktatu, a mianowicie swobody prowadzenia działalności przez lekarzy mających swoją siedzibę w innym państwie członkowskim, swobody świadczenia usług oraz swobody przepływu kapitału.


title: Sprawa C-171/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 15 kwietnia 2015 r. — Connexxion Taxi Services BV/Staat der Nederlanden (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) i in.

text:
               29.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/16

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 15 kwietnia 2015 r. — Connexxion Taxi Services BV/Staat der Nederlanden (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) i in.
   (Sprawa C-171/15)
   (2015/C 213/26)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca w postępowaniu kasacyjnym: Connexxion Taxi Services BV

      Druga strona postępowania kasacyjnego: Staat der Nederlanden (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport), Transvision BV, Rotterdamse Mobiliteit Centrale RMC BV, Zorgvervoercentrale Nederland BV

      Pytania prejudycjalne

               1.

                           a.

                           Czy prawo Unii, a w szczególności art. 45 ust. 2 dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1), sprzeciwia się temu, żeby prawo krajowe nakładało na instytucję zamawiającą obowiązek dokonania oceny w oparciu o zasadę proporcjonalności, czy należy faktycznie wykluczyć oferenta, który dopuścił się poważnego wykroczenia zawodowego?

                           b.

                           Czy ma przy tym znaczenie, że instytucja zamawiająca zawarła w warunkach przetargu postanowienie, zgodnie z którym oferta, względem której ma zastosowanie jedna z podstaw wykluczenia, pozostaje bez rozpoznania i nie jest brana pod uwagę przy szczegółowej ocenie pod względem treści?

               2.

               W przypadku udzielenia na pytanie 1a odpowiedzi przeczącej: czy prawo Unii uniemożliwia sądom krajowym dokonanie oceny w oparciu o zasadę proporcjonalności, tak jak została ona przeprowadzona w konkretnym przypadku przez instytucję zamawiającą, nie w sposób „kompleksowy”, lecz musi się zadowolić („sumaryczną”) oceną, czy instytucja zamawiająca przy rozsądnej ocenie mogła dojść do rozstrzygnięcia, aby jednak nie wykluczać oferenta, który popełnił poważne wykroczenie zawodowe w rozumieniu art. 45 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy?

      (1)  Dz.U. L 134, s. 114.


title: Sprawa C-436/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 1 października 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) – Zjednoczone Królestwo) – E przeciwko B (Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 — Artykuły 8, 12 i 15 — Jurysdykcja w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej — Postępowanie dotyczące pieczy nad dzieckiem, które ma zwykłe miejsce pobytu w państwie członkowskim miejsca zamieszkania swojej matki — Prorogacja jurysdykcji na rzecz sądu państwa członkowskiego miejsca zamieszkania ojca tego dziecka — Zakres)

text:
               24.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 421/14

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 1 października 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) – Zjednoczone Królestwo) – E przeciwko B
   (Sprawa C-436/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Artykuły 8, 12 i 15 - Jurysdykcja w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej - Postępowanie dotyczące pieczy nad dzieckiem, które ma zwykłe miejsce pobytu w państwie członkowskim miejsca zamieszkania swojej matki - Prorogacja jurysdykcji na rzecz sądu państwa członkowskiego miejsca zamieszkania ojca tego dziecka - Zakres))
   2014/C 421/19
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: E

      Strona pozwana: B

      Sentencja

   Jurysdykcja w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, prorogowana zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 na rzecz sądu państwa członkowskiego, przed którym podmioty odpowiedzialności rodzicielskiej wszczęły postępowanie na podstawie wspólnego porozumienia, ustaje wraz z ogłoszeniem prawomocnego orzeczenia w ramach tego postępowania.

      (1)  Dz.U. C 298 z 12.10.2013.


title: Sprawa T-275/17: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2017 r. – Michela Curto/Parlament

text:
               24.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/49

         Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2017 r. – Michela Curto/Parlament
   (Sprawa T-275/17)
   (2017/C 239/62)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Michela Curto (Genua, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i C. Bernard-Glanz)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie odrzucenia wniosku skarżącej o udzielenie wsparcia i w razie konieczności decyzji oddalającej zażalenie;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej na rzecz strony skarżącej kwoty 10 000 EUR lub innej, którą Sąd uzna za właściwą, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, wraz z odsetkami w wysokości ustawowej do chwili faktycznej zapłaty całej kwoty;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie.

                           —

                           Strona skarżąca uważa, że strona pozwana popełniła błąd stwierdzając, że sporne zachowanie nie było niewłaściwe oraz kolejny błąd stwierdzając, że nie godziło ono w osobowość, godność oraz integralność fizyczną i psychiczną strony skarżącej.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 24 regulaminu pracowniczego i obowiązku wspomagania.

                           —

                           Strona skarżąca wskazuje w szczególności, że strona pozwana nie rozpatrzyła wniosku o udzielenie wsparcia w sposób poważny i sprawny, jak wymaga tego odpowiednie orzecznictwo.


title: Sprawa C-288/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Koophandel te Dendermonde (Belgia) w dniu 2 czerwca 2010 r. — Wamo BVBA przeciwko JBC NV i Modemakers Fashion NV

text:
               11.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 246/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Koophandel te Dendermonde (Belgia) w dniu 2 czerwca 2010 r. — Wamo BVBA przeciwko JBC NV i Modemakers Fashion NV
   (Sprawa C-288/10)
   ()
   2010/C 246/34
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Rechtbank van Koophandel te Dendermonde

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Wamo BVBA

      Strona pozwana: JBC NV i Modemakers Fashion NV

      Pytanie prejudycjalne

   Czy dyrektywa 2005/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. o nieuczciwych praktykach handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak art. 53 Wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en bescherming van de consument (ustawy z dnia 14 lipca 1991 r. o praktykach handlowych oraz o informowaniu i ochronie konsumentów), który to przepis zakazuje dokonywania w ściśle określonych okresach ogłoszeń o obniżkach cen i ogłoszeń sugerujących obniżkę cen?

      (1)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149, s. 22).


title: Sprawa C-14/06: Skarga wniesiona w dniu  11 stycznia 2006 r.  przez Parlament Europejski przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               8.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 86/11

         Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2006 r. przez Parlament Europejski przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-14/06)
   (2006/C 86/18)
   Język postępowania: angielski
   W dniu 11 stycznia 2006 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła (przesłana faksem w dniu 6 stycznia 2006 r.) skarga Parlamentu Europejskiego, reprezentowanego przez K. Bradley'a, A. Neergaarda i I. Klavinę, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               1.

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/717/WE z dnia 13 października 2005 r. zmieniającej, w celu dostosowania do postępu technicznego Załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

               2.

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Decyzja Komisji 2005/717/WE z dnia 13 października 2005 r. (1) zwalnia eter dekabromodifenylowy z ustanowionego w art. 4 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/95 (2) z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym zakazu wprowadzania do obrotu. Strona skarżąca podnosi, iż Komisja naruszyła przesłanki tego rodzaju zwolnienia ustanowione w art. 5 ust. 1 rzeczonej dyrektywy i tym samym przekroczyła uprawnienia przysługujące jej na podstawie rzeczonego przepisu. W sytuacji braku ostatecznych naukowych dowodów co do skutków, jakie powoduje eter dekabromodifenylowy dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego, Komisja błędnie oceniła dowody naukowe i naruszyła zasadę ostrożności. Obejmując zwolnieniem wszystkie bez wyjątku zastosowania polimerowe eteru dekabromodifenylowego naruszyła ona zasadę proporcjonalności. Komisja nie uzasadniła decyzji o zwolnieniu eteru dekabromodifenylowego z zakazu wprowadzania do obrotu.

      (1)  Dz.U. L 271, str. 48

      (2)  Dz.U. L 37, str. 19


title: Sprawa C-459/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt

text:
               20.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 317/23

         Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 20 września 2010 r. przez Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt
   (Sprawa C-459/10 P)
   ()
   2010/C 317/41
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt (przedstawiciele: A. Rosenfeld i I. Liebach, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszących odwołanie

   Wnoszący odwołanie wnoszą o:

               1)

               uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie T-396/08 Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącej stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa, którą Niemcy zamierzają przyznać firmie DHL, oraz stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r.;

               2)

               ewentualnie, uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej wskazanego w pkt 1 powyżej i przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania;

               3)

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Odwołanie jest skierowane przeciwko wyrokowi Sądu, w którym skarga wnoszących odwołanie o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/878/WE z dnia 2 lipca 2008 r. została oddalona. W decyzji tej Komisja uznała za niezgodną ze wspólnym rynkiem znaczną część zgłoszonej pomocy szkoleniowej, jaką Freistaat Sachsen i Land Sachsen-Anhalt chciały przyznać DHL.
   W odwołaniu wnoszący odwołanie powołują się na następujące naruszenia prawa Unii popełnione przez Sąd:

               —

               Sąd naruszył rozporządzenie nr 68/2001, dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE i zasadę równego traktowania, ponieważ badanie konieczności pomocy było błędne. Naruszenie rozporządzenia (WE) nr 68/2001 wynika stąd, że zbadane zostały materialne kryteria, które nie są określone w rozporządzeniu, co wyjątkowo jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy uzasadniają to szczególne okoliczności konkretnego przypadku. Do naruszenia dawnego art. 87 ust. 3 WE doszło dlatego, że Sąd błędnie nie uznał, iż pomoc szkoleniowa służyła bądź mogła służyć celom określonym w dawnym art. 87 ust. 3 lit. c) WE, oraz że powinno to było zostać uwzględnione przez Komisję w ramach konkretnego badania na podstawie art. 87 ust. 3 WE. Wreszcie wnoszący odwołanie twierdzą, że naruszona została zasada równego traktowania, ponieważ we wcześniejszych decyzjach w porównywalnych okolicznościach faktycznych Komisja ani nie badała, ani nie stwierdzała konieczności pomocy szkoleniowej. To nierówne traktowanie nie znajduje obiektywnego uzasadnienia.

               —

               Nawet gdyby należało wyjść z założenia, że kryterium konieczności zostało słusznie zastosowane, doszło do naruszenia prawa. Wnoszące odwołanie powołują się na to, że Sąd pominął rozporządzenie nr 68/2001, wytyczne Komisji w sprawie pomocy na cele regionalne oraz dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE, ponieważ w ramach badania konieczności pomocy nie wziął pod uwagę zachęcających skutków dla wyboru lokalizacji. Z treści rozporządzenia nr 68/2001 wynika bowiem okoliczność, że pomoc szkoleniowa może zawierać przynajmniej także aspekty regionalne. Przyjęte przez Sąd założenie, że wspieranie zakładów na mniej uprzywilejowanych obszarach oraz zakładanie nowych przedsiębiorstw może następować jedynie w drodze pomocy regionalnej, jest nietrafne.

               —

               Ponadto Sąd naruszył rozporządzenie nr 68/2001, dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE oraz zasadę równego traktowania w ten sposób, że przy dokonywaniu oceny konieczności pomocy niezgodnie z prawem zastosował niewłaściwe kryteria. Z jednej strony nie mógł on przy tym uwzględnić praktyki i strategii gospodarczej beneficjenta pomocy, gdyż w ten sposób przedsiębiorstwa, które na podstawie wewnętrznych standardów ustalają wysoki poziom wykształcenia, byłyby z punktu widzenia prawa do pomocy w gorszej sytuacji w porównaniu z przedsiębiorstwami, w których jest niski poziom wykształcenia. Z drugiej strony pomocy nie można było uznać za niekonieczną z tego tylko powodu, że była ona przewidziana w przepisach prawa krajowego. Zdaniem wnoszących odwołanie prowadzi to do tego, że przedsiębiorstwa z państw członkowskich z wysokim poziomem wykształcenia nakazanym ustawowo znajdują się w gorszej sytuacji w stosunku do przedsiębiorstw z państw członkowskich z porównywalnie niskim poziomem wykształcenia.

               —

               Wreszcie zdaniem wnoszących odwołanie Sąd naruszył także dawny art. 87 ust. 3 lit. c) WE, jako że niezgodnie z prawem nie uwzględnił pozytywnych skutków zewnętrznych spornych działań szkoleniowych.


title: Sprawa C-348/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Murcia (Hiszpania) w dniu 30 lipca 2008 r. — Aurelio Choque Cabrera przeciwko Delegación del Gobierno en Murcia

text:
               11.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Murcia (Hiszpania) w dniu 30 lipca 2008 r. — Aurelio Choque Cabrera przeciwko Delegación del Gobierno en Murcia
   (Sprawa C-348/08)
   (2008/C 260/17)
   Język postępowania: hiszpański
   Sąd krajowy
   Tribunal Superior de Justicia de Murcia (Hiszpania)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Aurelio Choque Cabrera

      Strona pozwana: Delegación del Gobierno en Murcia
   Pytania prejudycjalne
   Czy przepisy traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 62 ust. 1 i ust. 2 lit. a), a także przepisy rozporządzenia (WE) nr 562/2006 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), w szczególności art. 5, 11 i 13 powinny być interpretowane w ten sposób, że sprzeciwiają się one uregulowaniu, takiemu jak uregulowanie krajowe wraz z interpretującym je orzecznictwem, które umożliwia zastąpienie wydalenia każdego „obywatela państwa trzeciego” nieposiadającego tytułu uprawniającego go do wjazdu i przebywania na terytorium Unii Europejskiej przez nałożenie grzywny?

      (1)  Dz.U. L 105, s. 1.


title: Sprawa T-515/12: Wyrok Sądu z dnia 15 października 2014 r. – El Corte Inglés przeciwko OHIM – English Cut (The English Cut) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego The English Cut — Wcześniejsze, słowny krajowy i graficzne wspólnotowe, znaki towarowe El Corte Inglés — Względne podstawy odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak prawdopodobieństwa skojarzenia — Związek między oznaczeniami — Brak podobieństwa oznaczeń — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               24.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 421/33

         Wyrok Sądu z dnia 15 października 2014 r. – El Corte Inglés przeciwko OHIM – English Cut (The English Cut)
   (Sprawa T-515/12) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego The English Cut - Wcześniejsze, słowny krajowy i graficzne wspólnotowe, znaki towarowe El Corte Inglés - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak prawdopodobieństwa skojarzenia - Związek między oznaczeniami - Brak podobieństwa oznaczeń - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009])
   2014/C 421/45
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Seijo Veiguela, J. L. Rivas Zurdo i I. Munilla Muñoz)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: The English Cut, SL (Malaga, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 września 2012 r. (sprawa R 1673/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między El Corte Inglés, SA a The English Cut, SL.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               El Corte Inglés, SA zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.


title: Wykreślenie sprawy T-244/04

text:
               9.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/35

         Wykreślenie sprawy T-244/04 (1)

   (2005/C 171/59)

      (Język postępowania: niderlandzki)

   Postanowieniem z dnia 4 maja 2005 r. prezes drugiej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-244/04 Elisabeth Saskia Smit przeciwko Europese Politiedienst (Europol).

      (1)  Dz.U. C 217 z 28.8.2004


title: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie T-288/00, Gardena Hotels S.r.l. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Pomoc państwa — Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność ze wspólnym rynkiem bezprawnych systemów pomocy i nakładająca obowiązek windykacji pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem — Wyłączenie z krajowego postępowania windykacyjnego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak interesu prawnego — Niedopuszczalność)

text:
               25.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/20

      POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 10 marca 2005 r.
   w sprawie T-288/00, Gardena Hotels S.r.l. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (Pomoc państwa - Decyzja Komisji stwierdzająca niezgodność ze wspólnym rynkiem bezprawnych systemów pomocy i nakładająca obowiązek windykacji pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem - Wyłączenie z krajowego postępowania windykacyjnego - Skarga o stwierdzenie nieważności - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność)
   (2005/C 155/39)
   Język postępowania: włoski
   W sprawie T-288/00, Gardena Hotels S.r.l., Principessa S.r.l. oraz Comitato Venezia Vuole Vivere z siedzibą w Wenecji (Włochy), reprezentowane przez adwokata A. Bianchiniego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: V. Di Bucci, wspierany przez adwokata A. Dal Ferro, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2000/394/WE z dnia 25 listopada 1999 r. w sprawie pomocy dla przedsiębiorstw w Wenecji i Chioggii w drodze obniżenia wysokości składek na zabezpieczenie społeczne na mocy ustaw nr 30/1997 i 206/1995 (Dz.U. 2000, L 150, str. 50), Sąd Pierwszej Instancji (druga izba w składzie powiększonym), w składzie: J. Pirrung, prezes izby, A.W.H. Meij, N.J. Forwood, I. Pelikánová i S. Papasavvas, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 10 marca 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Skarga T-288/00 zostaje w części odrzucona jako niedopuszczalna, w zakresie, w jakim została ona wniesiona przez spółkę Gardena Hotels S.r.l. oraz Comitato Venezia Vuole Vivere.

               2)

               Gardena Hotels S.r.l. pokrywa koszty własne.

               3)

               Comitato Venezia Vuole Vivere zostaje obciążony własnymi kosztami postępowania oraz kosztami, które do chwili obecnej Komisja poniosła w związku ze skargą przezeń wniesioną.

               4)

               Komisja zostaje obciążona kosztami, które poniosła do chwili obecnej w związku ze skargą wniesioną przez Gardena Hotels S.r.l.

               5)

               Jeśli chodzi o pozostałą część sprawy, rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.

      (1)  Dz.U. C 372 z 23.12.2000


title: Sprawa T-216/11: Wyrok Sądu z dnia z dnia 28 stycznia 2014 r. — Progust przeciwko OHIM — Sopralex & Vosmarques (IMPERIA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IMPERIA — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy IMPERIAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               8.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 71/16

      Wyrok Sądu z dnia z dnia 28 stycznia 2014 r. — Progust przeciwko OHIM — Sopralex & Vosmarques (IMPERIA)
      (Sprawa T-216/11) (1)

      (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego IMPERIA - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy IMPERIAL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
      (2014/C 71/27)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Progust, SL (Girona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci początkowo M. E. López Camba, J. L. Rivas Zurdo, E. Seijo Veiguela i I. Munilla Muñoz, następnie J. L. Rivas Zurdo, E. Seijo Veiguela i I. Munilla Muñoz)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Sopralex & Vosmarques SA (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci P. Maeyaert i V. Fossoul)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 stycznia 2011 r. (sprawa R 1036/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sopralex & Vosmarques SA a Progust, SL.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Progust, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 194 z 2.7.2011.


title: Sprawa F-94/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 21 marca 2013 r. — Brune przeciwko Komisji (Służba publiczna — Konkurs otwarty — Stwierdzenie nieważności decyzji o nieumieszczeniu na liście rezerwy kadrowej — Wykonanie orzeczenia mającego powagę rzeczy osądzonej — Zasada legalności — Zarzut niezgodności z prawem decyzji o ponownym przeprowadzeniu konkursu)

text:
               4.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/30

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 21 marca 2013 r. — Brune przeciwko Komisji
   (Sprawa F-94/11) (1)

   (Służba publiczna - Konkurs otwarty - Stwierdzenie nieważności decyzji o nieumieszczeniu na liście rezerwy kadrowej - Wykonanie orzeczenia mającego powagę rzeczy osądzonej - Zasada legalności - Zarzut niezgodności z prawem decyzji o ponownym przeprowadzeniu konkursu)
   2013/C 129/55
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Markus Brune (Bonn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Mannes)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i B. Eggers, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EPSO o ponownym przeprowadzeniu konkursu otwartego EPSO/AD/26/05 i zaproszeniu skarżącego do ponownego odbycia egzaminu ustnego oraz stwierdzenia nieważności decyzji o wykluczeniu go ze wspomnianego konkursu z uwagi na nieobecność na tym egzaminie.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               M. Brune pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 355 z 3.12.2011, s. 30.


title: Sprawa C-437/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (w składzie jednego sędziego) wydanego w dniu 1 czerwca 2016 r. w sprawie T-34/15, Wolf Oil Corp./Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 4 sierpnia 2016 r. przez Wolf Oil Corp.

text:
               21.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 428/4

         Odwołanie od wyroku Sądu (w składzie jednego sędziego) wydanego w dniu 1 czerwca 2016 r. w sprawie T-34/15, Wolf Oil Corp./Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 4 sierpnia 2016 r. przez Wolf Oil Corp.
   (Sprawa C-437/16 P)
   (2016/C 428/05)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Wolf Oil Corp. (przedstawiciele: P. Maeyaert, J. Muyldermans, advocaten)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

      Żądania wnoszącej odwołanie

               —

               uchylenie orzeczenia Sądu z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie T-34/15;

               —

               obciążenie EUIPO i interwenienta w pierwszej instancji własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Wolf Oil.

      Zarzuty i główne argumenty

   W ramach odwołania wnosząca je (Wolf Oil) zwraca się do Trybunału o uchylenie wyroku Sądu z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie T-34/15 (zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”), w którym Sąd oddalił skargę wniesioną przez Wolf Oil na decyzję Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 31 października 2014 r. (sprawa 1596/2013–5). Odwołanie opiera się na dwóch zarzutach.
   W ramach zarzutu pierwszego Wolf Oil kwestionuje zaskarżony wyrok z uwagi na brak właściwego uzasadnienia i przeinaczenie dowodów w zakresie, w jakim nie przedstawiono w nim żadnej odpowiedzi na szereg argumentów i niespójności przywołanych przez Wolf Oil na poparcie zarzutu, że EUIPO nie zastosował poprawnie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd [art. 8 ust. 1 lit. b)] z rozporządzenia (WE) w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (1) (zmienionego niedawno rozporządzeniem 2015/2424 (2)).
   W ramach zarzuty drugiego Wolf Oil podnosi, że zaskarżonym wyrokiem naruszano art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej poprzez błędne zastosowanie zasad dotyczących prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Zarzut dzieli się na trzy części. Pierwsze dwie części zarzutu drugiego dotyczą niepoprawnej interpretacji dobrze utrwalonej w orzecznictwie Sądu i Trybunału zasady, zgodnie z którą różnice konceptualne pomiędzy dwoma znakami towarowymi mogą w pewnym zakresie neutralizować istniejące między nimi podobieństwa wizualne i fonetyczne. Trzecia część zarzutu drugiego kwestionuje zaskarżony wyrok w zakresie, w jakim w ramach całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd nie wzięto w nim pod uwagę faktycznego używania znaków towarowych na rynku.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2424 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Dz.U. L 341, s. 21).


title: Sprawa F-45/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 4 kwietnia 2011 r. — AO przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Kara dyscyplinarna — Odwołanie ze stanowiska — Artykuł 35 ust. 1 lit. d) i ust. 2 lit. a) regulaminu postępowania — Skarga w części oczywiście niedopuszczalna a w części oczywiście bezzasadna)

text:
               28.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 160/28

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 4 kwietnia 2011 r. — AO przeciwko Komisji
   (Sprawa F-45/10) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Kara dyscyplinarna - Odwołanie ze stanowiska - Artykuł 35 ust. 1 lit. d) i ust. 2 lit. a) regulaminu postępowania - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna a w części oczywiście bezzasadna)
   2011/C 160/44
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: AO (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Schober)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Po pierwsze wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji CMS 07/046 odwołującej skarżącego ze stanowiska, bez zmniejszenia uprawnień emerytalnych, ze skutkiem od dnia 15 sierpnia 2009 r., jak również o stwierdzenie nieważności wszystkich decyzji wydanych względem skarżącego w okresie pomiędzy wrześniem 2003 r. a jego odwołaniem, a po drugie wniosek o odszkodowanie.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako w części oczywiście niedopuszczalna a w części oczywiście bezzasadna.

               2)

               Skarżący pokrywa wszystkie koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 221 z 14.8.2010, s. 60.


title: Sprawa C-490/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Słowenia) w dniu 14 września 2016 r. – A.S./Republika Słowenii

text:
               14.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 419/34

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Słowenia) w dniu 14 września 2016 r. – A.S./Republika Słowenii
   (Sprawa C-490/16)
   (2016/C 419/44)
   Język postępowania: słoweński

      Sąd odsyłający

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca środek odwoławczy: A.S.

      Druga strona postępowania: Republika Słowenii

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy ochrona sądowa przewidziana w art. 27 rozporządzenia nr 604/2013 dotyczy również wykładni warunków kryterium określonego w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 604/2013, w sytuacji, kiedy chodzi o orzeczenie, że państwo członkowskie nie rozpatrzy wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, gdy inne państwo członkowskie uznało swoją odpowiedzialność za rozpatrzenie wniosku wnioskodawcy na tej samej podstawie, zaś wnioskodawca się z tym nie zgadza?

               2)

               Czy warunek dotyczący nieprawidłowego przekroczenia, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 604/2013, należy interpretować w sposób niezależny i autonomiczny, czy też w związku z art. 3 ust. 2 dyrektywy 2008/115 w sprawie powrotów i art. 5 kodeksu granicznego Schengen, które definiują nielegalne przekroczenie granicy, i czy wykładnia ta powinna być stosowana również w odniesieniu do art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 604/2013?

               3)

               Przy uwzględnieniu odpowiedzi na pytanie drugie, czy pojęcie nieprawidłowego przekroczenia granicy, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 604/2013, w okolicznościach niniejszej sprawy należy interpretować w ten sposób, że nieprawidłowe przekroczenie granicy nie następuje, jeżeli organy państwa członkowskiego organizują przekroczenie granicy w celu przejazdu do innego państwa członkowskiego UE?

               4)

               W wypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy w konsekwencji art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 604/2013 należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on odesłania obywatela państwa trzeciego do państwa, w którym początkowo wjechał on na terytorium UE?

               5)

               Czy art. 27 rozporządzenia nr 604/2013 należy interpretować w ten sposób, że terminy, o których mowa w art. 13 ust. 1 i art. 29 ust. 2, nie biegną, jeżeli wnioskodawca korzysta z prawa do ochrony sądowej, szczególnie kiedy powoduje to wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym lub kiedy sąd krajowy oczekuje na odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na takie pytanie postawione w innej sprawie? Ewentualnie, czy w takim wypadku terminy biegną, jednak odpowiedzialne państwo członkowskie nie ma prawa odmówić przyjęcia?


title: Sprawa C-532/12: Skarga wniesiona w dniu 23 listopada 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/37

         Skarga wniesiona w dniu 23 listopada 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-532/12)
   2013/C 26/70
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, O. Beynet, A. Tokár, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że nie wydając wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniającej dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy art. 72 ust. 1 tej dyrektywy.

               —

               Nakazanie Wielkiemu Księstwu Luksemburga na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE zapłaty okresowej kary pieniężnej w wysokości 8 320 EUR dziennie licząc od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie.

               —

               Obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin transpozycji dyrektywy 2009/81/WE minął w dniu 21 sierpnia 2011 r.

      (1)  Dz.U. L 216 z 20.8.2009, s. 76.


title: Wykreślenie sprawy T-59/97

text:
               3.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/63

         Wykreślenie sprawy T-59/97 (1)

   (2005/C 217/129)

      (Język postępowania: niderlandzki)

   Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2005 r. prezes piątej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-59/97 A. Lukens Folkers przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich.

      (1)  Dz.U. C 142 z 10.5.1997


title: Sprawa T-380/06: Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Vischim przeciwko Komisji

text:
               27.1.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 20/31

         Skarga wniesiona w dniu 15 grudnia 2006 r. — Vischim przeciwko Komisji
   (Sprawa T-380/06)
   (2007/C 20/47)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Vischim Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: C. Mereu, K. Van Maldegem, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności w części dyrektywy Komisji 2006/76/WE, w szczególności jej art. 2 ust. 2;

               —

               nakazanie pozwanej wypełnienia zobowiązań ciążących na niej na mocy prawa wspólnotowego oraz ustalenia precyzyjnych, rozsądnych i akceptowalnych w świetle prawa przyszłych ram czasowych;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca w skardze wnosi o stwierdzenie nieważności w części dyrektywy Komisji 2006/76/WE (1) z dnia 22 września 2006 r., a w szczególności jej art. 2 ust. 2, ponieważ zmieniona specyfikacja substancji aktywnej chlorotalonilu, wymienionego w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG (2) dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, nie określiła rozsądnych ram czasowych, które pokrywałyby się z terminami wyznaczonymi dla innych substancji czynnych w ramach bieżącej weryfikacji, powodując stosowanie jej przepisów z mocą wsteczną.
   Skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła jej prawa i uzasadnione oczekiwania jako zgłaszającego i głównego dostawcy danych w zakresie chlorotalonilu, w rozumieniu dyrektywy 91/414/EWG i przepisów wykonawczych, ponieważ nie wyznaczono rozsądnego terminu przed włączeniem zmienionej specyfikacji tej substancji aktywnej do załącznika I, w którym państwa członkowskie i skarżąca miałby szansę na spełnienie nowych wymogów. Skarżąca podnosi, że zamiast wyznaczyć stosowny termin dla dokonania stosownej oceny w celach ponownej rejestracji produktów na bazie chlorotalonilu w państwach członkowskich, sporna dyrektywa weszła w życie w dniu 23 września 2006 r. przewidując stosowanie jej przepisów z mocą wsteczną od dnia 1 września 2006 r. w odniesieniu do sytuacji, które zrodziły skutki prawne do dnia 31 sierpnia 2006 r. Ponadto skarżąca podnosi, że sporna dyrektywa pozostaje w sprzeczności z wymogami ustanowionymi dyrektywą 91/414/EWG, oraz że nie jest wystarczająco uzasadniona w rozumieniu art. 253 WE. Wreszcie skarżąca twierdzi, że bez obiektywnego uzasadnienia sporny przepis powoduje dyskryminujące traktowanie skarżącej w stosunku do innych zgłaszających w procesie weryfikacji istniejących substancji aktywnych.

      (1)  Dyrektywa Komisji 2006/76/WE z dnia 22 września 2006 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w zakresie specyfikacji substancji czynnej chlorotalonilu (Dz.U. L 263, str. 9)

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. 230, str. 1).


title: Sprawa F-75/12: Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2012 r. — ZZ i ZZ przeciwko Komisji

text:
               22.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/41

         Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2012 r. — ZZ i ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-75/12)
   2012/C 287/76
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ i ZZ (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.N. Louis, E. Marchal i S. Orlandi)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących obliczenia dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury w odniesieniu do uprawnień emerytalnych uzyskanych przed rozpoczęciem służby w Komisji Europejskiej i w razie potrzeby decyzji o oddaleniu zażaleń wniesionych przez skarżących.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących obliczenia dodatkowych lat zaliczanych do okresu uprawniającego do emerytury w odniesieniu do uprawnień emerytalnych uzyskanych przed rozpoczęciem służby w Komisji Europejskiej;

               —

               w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji o oddaleniu wniesionych przez skarżących zażaleń mających na celu zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych i stóp aktuarialnych obowiązujących w chwili złożenia przez nich wniosków o przeniesienie uprawnień emerytalnych;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa C-412/14: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 stycznia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Rüsselsheim – Niemcy) – Dagmar Wedel, Rudi Wedel/Condor Flugdienst GmbH

text:
               4.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 146/32

         Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 stycznia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Rüsselsheim – Niemcy) – Dagmar Wedel, Rudi Wedel/Condor Flugdienst GmbH
   (Sprawa C-412/14) (1)

   (2015/C 146/43)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 448 z 15.12.2014.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy ROCKBASS — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Badanie stanu faktycznego z urzędu przez Izbę Odwoławczą — Nieuwzględnienie środków dowodowych przedłożonych przez stronę skarżącą — Artykuł 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94)

text:
               6.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 193/26

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 8 czerwca 2005 r.
   w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy ROCKBASS - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Badanie stanu faktycznego z urzędu przez Izbę Odwoławczą - Nieuwzględnienie środków dowodowych przedłożonych przez stronę skarżącą - Artykuł 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94)
   (2005/C 193/42)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie T-315/03, Hans-Peter Wilfer, zamieszkały w Markneukirchen (Niemcy), reprezentowany przez adwokata A. Kockläuner, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), reprezentowanemu przez D. Schennena i G. Schneidera, działających w charakterze pełnomocników, mającej za przedmiot skargę na decyzję pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 lipca 2003 r. (sprawa R 266/2002 1) dotyczącej rejestracji oznaczenia słownego ROCKBASS jako wspólnotowego znaku towarowego, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, P. Lindh i V. Vadapalas, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 8 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Strona skarżąca ponosi trzy czwarte kosztów własnych i trzy czwarte kosztów OHIM.

               3)

               OHIM ponosi jedną czwartą kosztów własnych i jedną czwartą kosztów strony skarżącej.

      (1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003


title: Sprawa T-337/16: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2016 r. – Versace 19.69 Abbigliamento Sportivo/EUIPO – Gianni Versace (VERSACCINO)

text:
               16.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/36

         Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2016 r. – Versace 19.69 Abbigliamento Sportivo/EUIPO – Gianni Versace (VERSACCINO)
   (Sprawa T-337/16)
   (2016/C 296/46)
   Język skargi: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Versace 19.69 Abbigliamento Sportivo Srl (Busto Arsizio, Włochy) (przedstawiciel: adwokat F. Caricato)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Gianni Versace SpA (Mediolan, Włochy)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy Unii Europejskiej zawierający element słowny „VERSACCINO” – zgłoszenie nr 11 957 685

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 kwietnia 2016 r. w sprawie R 172/2015-1

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uwzględnienie niniejszej skargi;

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji a w rezultacie zarejestrowanie znaku towarowego nr 11 957 685 w odniesieniu do wszystkich żądanych towarów, bez uszczerbku dla już przyznanych;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania

      Podniesione zarzuty

   Strona skarżąca utrzymuje, że decyzja z dnia 6 kwietnia 2016 r. była zagrożona od samego początku i wadliwa z uwagi na niewystarczające badanie środków dowodowych, ale przede wszystkim z uwagi na powierzchowną ocenę znaków w kontekście niejasności w języku włoskim, do którego EUIPO wydaje się odnosić.


title: Sprawa T-246/12: Postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2013 r. — Cat Media Pty przeciwko OHIM — Avon Products (RETANEW) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/24

         Postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2013 r. — Cat Media Pty przeciwko OHIM — Avon Products (RETANEW)
   (Sprawa T-246/12) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)
   2013/C 189/49
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Cat Media Pty Ltd (Warriewood, Australia) (przedstawiciel: I. De Freitas, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Avon Products, Inc. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat U. Stelzenmüller)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 marca 2012 r. (sprawa R 740/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Avon Products, Inc. a Cat Media Pty Ltd.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Strona skarżąca i interwenient pokrywają swoje własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez stronę pozwaną.

      (1)  Dz.U. C 243 z 11.8.2012.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 29 czerwca 2004 r. w sprawie T-188/03, Joëlle Hivonnet przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Zasiłek na naukę — Warunki przyznania — Szkolnictwo podstawowe — Przedszkole)

text:
               25.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/22

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 29 czerwca 2004 r.
   w sprawie T-188/03, Joëlle Hivonnet przeciwko Radzie Unii Europejskiej (1)

   (Urzędnicy - Zasiłek na naukę - Warunki przyznania - Szkolnictwo podstawowe - Przedszkole)
   (2004/C 239/47)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie T-188/03, Joëlle Hivonnet, urzędnik Rady Unii Europejskiej, zamieszkała w Nowym Jorku (Stany Zjednoczone), reprezentowana przez G. Vandersandena i L. Levi'ego, adwokatów, przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: M. Sims i F. Anton), której przedmiotem było żądanie uchylenia decyzji Rady o odmowie przyznania skarżącej zasiłku na naukę swojej córki za okres roku szkolnego 1999/2000 i 2000/2001 oraz o przyznaniu tylko w drodze wyjątku tego zasiłku za rok szkolny 2001/2002, jak również żądanie odszkodowania wraz z odsetkami za opóźnienie odpowiadające kwotom zasiłku i zadośćuczynienia krzywdzie moralnej poniesionej w związku z tą decyzją, Sąd (w składzie jednoosobowym: N. J. Forwood); sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 29 czerwca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron poniesie koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003.


title: Sprawa F-45/08: Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2008 r. — Bernard przeciwko Europolowi

text:
               5.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/51

         Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2008 r. — Bernard przeciwko Europolowi
   (Sprawa F-45/08)
   (2008/C 171/102)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Marjorie Bernard (Haga, Niderlandy) (przedstawiciel: P. de Casparis, avocate)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol)
   Przedmiot i opis sporu
   Po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji Europolu dotyczącej oceny skarżącej i dorozumianego oddalenia jej zażalenia w przedmiocie tej oceny, a po drugie zasądzenie od Europolu odszkodowania.
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności oceny z dnia 25 lipca 2007 r. i dorozumianej decyzji o oddaleniu zażalenia wniesionego przez M. Bernard w dniu 23 października 2007 r.;

               —

               zasądzenie od Europolu odszkodowania w wysokości 7 500 EUR;

               —

               obciążenie Europolu kosztami postępowania.


title: Sprawa C-496/14: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 7 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Sibiu – Rumunia) – Statul român/Tamara Văraru, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării (Odesłanie prejudycjalne — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Zasady równego traktowania i niedyskryminacji w dziedzinie zabezpieczenia społecznego — Obliczanie kwoty dodatków na dziecko pozostające na utrzymaniu — Niewprowadzenie w życie prawa Unii — Oczywisty brak właściwości Trybunału)

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/11

         Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 7 maja 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Sibiu – Rumunia) – Statul român/Tamara Văraru, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
   (Sprawa C-496/14) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Zasady równego traktowania i niedyskryminacji w dziedzinie zabezpieczenia społecznego - Obliczanie kwoty dodatków na dziecko pozostające na utrzymaniu - Niewprowadzenie w życie prawa Unii - Oczywisty brak właściwości Trybunału))
   (2015/C 320/15)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Tribunalul Sibiu

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca apelację: Statul român

      Strona przeciwna: Tamara Văraru, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie skierowane do niego w postanowieniu z dnia 9 października 2014 r. wydanym przez Tribunalul Sibiu (Rumunia).

      (1)  Dz.U. C 46 z 9.2.2015.


title: Sprawa F-78/10: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2010 r. — Antelo Sanchez i in. przeciwko Parlamentowi

text:
               6.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/65

         Skarga wniesiona w dniu 18 września 2010 r. — Antelo Sanchez i in. przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-78/10)
   ()
   2010/C 301/106
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Pilar Antelo Sanchez (Bruksela, Belgia) i in. (przedstawiciel: adwokat M. Casado Garcia-Hirschfeld)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej zawartej w odcinkach wynagrodzenia skarżących o ograniczeniu dostosowania ich miesięcznych wynagrodzeń od lipca 2009 r. do indeksacji wynoszącej 1,85% w ramach rocznego dostosowania wynagrodzeń urzędników i innych członków personelu na podstawie rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim ustala ona stopień indeksacji wynagrodzeń na 1,85% w ramach wykonania rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur;

               —

               zasądzenie na rzecz skarżących odsetek za zwłokę ustalonych w oparciu o stopę procentową Europejskiego Banku Centralnego w odniesieniu do całości kwot odpowiadających różnicy między wynagrodzeniem zawartym w odcinkach wynagrodzenia od stycznia 2010 r. i tym, które powinno przysługiwać za okres od lipca 2009 r. do grudnia 2009 r. i okres późniejszy aż do chwili prawidłowego dostosowania wynagrodzeń;

               —

               obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.


title: Sprawa F-144/12: Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/77

         Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-144/12)
   2013/C 26/163
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis, E. Marchal i D. Abreu Caldas)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżącego do systemu emerytalnego Unii, która została wydana na podstawie nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie niezgodności z prawem art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 3 lutego 2012 r. o zastosowaniu parametrów, o których mowa w ogólnych przepisach wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r., w celu przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżącego;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa T-90/16: Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2016 r. – Murphy/EUIPO – Nike Innovate (Instrumenty, aparatura i urządzenia do mierzenia)

text:
               2.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/51

         Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2016 r. – Murphy/EUIPO – Nike Innovate
   (Instrumenty, aparatura i urządzenia do mierzenia)
   (Sprawa T-90/16)
   (2016/C 156/69)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Thomas Murphy (Blackrock, Irlandia) (przedstawiciele: N. Travers, SC, J. Gormley, barrister, M. O’Connor, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Nike Innovate CV (Beaverton, Stany Zjednoczone)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Właściciel spornego wzoru: Nike Innovate CV

      Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy „Instrumenty, aparatura i urządzenia do mierzenia” – wzór wspólnotowy nr 2 159 640-0002

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 listopada 2015 r. w sprawie R 736/2014-3

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Izba Odwoławcza nie zapewniła skarżącemu możliwości rzetelnego i odpowiedniego wypowiedzenia się;

               —

               Izba Odwoławcza nie określiła rzeczywistego poziomu swobody projektowania oraz poziomu ograniczeń projektowych, co sprawia, że zaskarżona decyzja nie została uzasadniona, bądź została uzasadniona niewłaściwie;

               —

               Izba Odwoławcza nie dokonała właściwej, dokładnej, zgodnej ze stanem faktycznym i realistycznej analizy całościowego wrażenia przeciwstawianych sobie wzorów oraz nie zastosowała tej analizy, oceniając indywidualny charakter tych wzorów.


title: Sprawa C-590/15 P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 10 listopada 2016 r. – Alain Laurent Brouillard/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji na zawarcie umów ramowych o tłumaczenie tekstów prawniczych — Wykluczenie zaproponowanego podwykonawcy — Kwalifikacje zawodowe — Wymóg pełnego wykształcenia prawniczego — Uznawanie dyplomów)

text:
               27.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/7

         Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 10 listopada 2016 r. – Alain Laurent Brouillard/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
   (Sprawa C-590/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji na zawarcie umów ramowych o tłumaczenie tekstów prawniczych - Wykluczenie zaproponowanego podwykonawcy - Kwalifikacje zawodowe - Wymóg pełnego wykształcenia prawniczego - Uznawanie dyplomów))
   (2017/C 063/10)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Alain Laurent Brouillard (przedstawiciel: P. Vande Casteele, adwokat)

      Druga strona postępowania: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Inghelram i S. Chantre, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Alain Laurent Brouillard zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 48 z 8.2.2016.


title: Sprawa T-215/14 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 20 sierpnia 2014 r. – Gmina Miasto Gdynia i Port Lotniczy Gdynia Kosakowo przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pomoc państwa — Infrastruktura lotniskowa — Finansowanie publiczne przyznane przez gminy na rzecz regionalnego portu lotniczego — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

text:
               13.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 361/9

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 20 sierpnia 2014 r. – Gmina Miasto Gdynia i Port Lotniczy Gdynia Kosakowo przeciwko Komisji
   (Sprawa T-215/14 R)
   ((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Pomoc państwa - Infrastruktura lotniskowa - Finansowanie publiczne przyznane przez gminy na rzecz regionalnego portu lotniczego - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru))
   2014/C 361/11
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Gmina Miasto Gdynia (Polska) i Port Lotniczy Gdynia Kosakowo Sp. z o.o. (Gdynia, Polska) (przedstawiciele: adwokat T. Koncewicz oraz radca prawny K. Gruszecka-Spychała)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Grespan, S. Noë i A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2014) 759 final z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie środka SA. 35388 (2013/C) (ex 2013/NN i ex 2012/N) – Polska – Utworzenie portu lotniczego Gdynia-Kosakowo.

      Sentencja

               1)

               Wniosek zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-128/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Liège (Belgia) w dniu 28 marca 2008 r. — Jacques Damseaux przeciwko État belge

text:
               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 142/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Liège (Belgia) w dniu 28 marca 2008 r. — Jacques Damseaux przeciwko État belge
   (Sprawa C-128/08)
   (2008/C 142/26)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Tribunal de première instance de Liège
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Jacques Damseaux

      Strona pozwana: État belge
   Pytania prejudycjalne

               1

               Czy art. 56 traktatu WE należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on ograniczenia wynikającego z umowy zawartej między Francją i Belgią o unikaniu podwójnego opodatkowania i zasadach wzajemnej pomocy administracyjnej i prawnej w dziedzinie podatków dochodowych, które pozwala na istnienie częściowego podwójnego opodatkowania dywidend od akcji spółek mających siedzibę we Francji i które sprawia, że opodatkowanie tych dywidend jest wyższe niż belgijska zaliczka na podatek od dochodów kapitałowych pobierana od dywidend wypłaconych przez spółkę belgijską na rzecz akcjonariusza mającego miejsce zamieszkania w Belgii?

               2

               Czy art. 293 traktatu WE należy interpretować w ten sposób, że brak podjęcia przez Belgię działań w celu renegocjowania z Francją nowego sposobu zniesienia podwójnego opodatkowania dywidend od akcji spółek mających siedzibę we Francji jest niezgodny z prawem wspólnotowym?


title: Sprawa F-101/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 12 lipca 2011 r. — Massez i in. przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/58

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 12 lipca 2011 r. — Massez i in. przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości
   (Sprawa F-101/10) (1)

   2011/C 252/132
   Język postępowania: francuski
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 30 z 29.1.11, s. 63.


title: Sprawa C-258/04: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie wyroku cour du travail de Liège (dziewiątej izby) wydanego w dniu 7 czerwca 2004 r. w sprawie Office national de l'emploi przeciwko Ioannisowi Ioannidisowi

text:
               7.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/14

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie wyroku cour du travail de Liège (dziewiątej izby) wydanego w dniu 7 czerwca 2004 r. w sprawie Office national de l'emploi przeciwko Ioannisowi Ioannidisowi
   (Sprawa C-258/04)
   (2004/C 201/28)
   Dnia 17 czerwca 2004 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie wyroku cour du travail de Liège (dziewiątej izby) wydanego w dniu 7 czerwca 2004 r. w sprawie Office national de l'emploi przeciwko Ioannisowi Ioannidisowi.
   Cour du travail de Liège (dziewiąta izba) zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o rozstrzygnięcie następującej kwestii:
   Czy jest sprzeczna z prawem wspólnotowym (a w szczególności z art. 12, 17 i 18 Traktatu WE) regulacja Państwa Członkowskiego (taka jak, w Belgii, dekret królewski z dnia 25 listopada 1991 r. o bezrobociu), która przyznaje osobom w wieku, co do zasady, poniżej 30 lat, ubiegającym się o zatrudnienie, zasiłki na czas poszukiwania pracy na podstawie uzyskanego przez nich średniego wykształcenia, nakładająca na osoby ubiegające się o zatrudnienie będące obywatelami innego Państwa Członkowskiego warunek mający zastosowanie również do jego własnych obywateli, zgodnie z którym zasiłki te są przyznawane wyłącznie w przypadku, gdy wymagane wykształcenie zostało uzyskane w instytucji edukacyjnej prowadzonej, subsydiowanej lub uznanej przez jedną z trzech wspólnot krajowych (jak zostało przewidziane w art. 36 § 1 akapit pierwszy pkt 2, lit. a)), w taki sposób, że zasiłków na czas poszukiwania pracy odmawia się młodej osobie ubiegającej się o zatrudnienie, która – nie będąc członkiem rodziny pracownika migrującego – jest jednakże obywatelem innego Państwa Członkowskiego, w którym, przed rozpoczęciem przemieszczania się w obrębie Unii, pobierała i uzyskała średnie wykształcenie, uznane za ekwiwalent wykształcenia wymaganego przez władze Państwa, w którym został złożony wniosek o przyznanie zasiłku na czas poszukiwania pracy?


title: Sprawa C-211/04: Skarga wniesiona dnia 12 maja 2004 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               10.7.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/8

         Skarga wniesiona dnia 12 maja 2004 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-211/04)
   (2004/C 179/16)
   Dnia 12 maja 2004 r. Republika Włoska, reprezentowana przez Ivo Maria Bragugliego, Avvocato oraz Avvocato dello Stato Maurizio Fiorilliego, wniosła do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich skargę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 316/2004 (1) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 753/2002 (2) ustanawiające niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 (3) odnośnie opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina, w szczególności w zakresie dotyczącym zmian art. 24, 36 i 37 w/w rozporządzenia nr 753/2002, dotyczących ochrony tradycyjnych terminów.

         Zarzuty i główne argumenty
   Strona skarżąca jest zdania, że rozporządzenie zmieniające rozporządzenie nr 753/2002 jest wadliwe ze względu na:

               —

               niezgodność z prawem procedury przyjęcia rozporządzenia z powodu naruszenia przepisów proceduralnych i istoty postępowania kontradyktoryjnego;

               —

               brak porównania interesów producentów ze Wspólnoty z interesami producentów spoza Wspólnoty;

               —

               brak upoważnienia i naruszenie przepisów Rady;

               —

               naruszenie art. 24 ust. 3 porozumienia TRIPS.

      (1)  Dz.U. L 55 z 24. 2. 2004, str. 16.

      (2)  Dz.U. L 118 z 4.5.2002, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1.


title: Sprawa T-276/99: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 października 2006 r. — Self Service Station Hasselerbaan przeciwko Komisji

text:
               16.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/28

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 października 2006 r. — Self Service Station Hasselerbaan przeciwko Komisji
   (Sprawa T-276/99) (1)

   (2006/C 310/54)

      Język postępowania: niderlandzki

   Prezes drugiej izby w składzie powiększonym zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 47 z 19.2.2000.


title: Sprawa T-501/17: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2017 r. – Mutualidad Complementaria de Previsión Social Renault España/Komisja i SRB

text:
               9.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 338/16

         Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2017 r. – Mutualidad Complementaria de Previsión Social Renault España/Komisja i SRB
   (Sprawa T-501/17)
   (2017/C 338/17)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Mutualidad Complementaria de Previsión Social Renault España (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: A. Solana López, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie naruszenia prawa europejskiego przez SRB poprzez wydanie decyzji SRB/EES/2017/08 przyjętej na sesji wykonawczej w dniu 7 czerwca 2017 r. w sprawie przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español, S.A.;

               —

               stwierdzenie w konsekwencji nieważności wspomnianego aktu, a także późniejszych aktów wykonawczych, które SRB mogła wydać, ze skutkiem ex tunc.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawach: T-478/17, Mutualidad de la Abogacía y Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17, García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17, Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17, Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, i T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja Comisión i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji


title: Sprawa C-485/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven – Niderlandy) – Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie [Rolnictwo — Wspólna polityka rolna — Systemy wsparcia bezpośredniego — Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 — Zintegrowany system zarządzania niektórymi systemami pomocy i ich kontroli — System identyfikacji działek rolnych — Warunki kwalifikowalności do pomocy — Kontrole administracyjne — Kontrole na miejscu — Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 — Określenie powierzchni kwalifikujących się do pomocy — Teledetekcja — Fizyczna kontrola działek rolnych]

text:
               10.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/8

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven – Niderlandy) – Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie
   (Sprawa C-485/12) (1)

   ([Rolnictwo - Wspólna polityka rolna - Systemy wsparcia bezpośredniego - Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 - Zintegrowany system zarządzania niektórymi systemami pomocy i ich kontroli - System identyfikacji działek rolnych - Warunki kwalifikowalności do pomocy - Kontrole administracyjne - Kontrole na miejscu - Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 - Określenie powierzchni kwalifikujących się do pomocy - Teledetekcja - Fizyczna kontrola działek rolnych])
   2014/C 175/09
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer

      Strona pozwana: Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – College van Beroep voor het Bedrijfsleven – Niderlandy – Wykładnia art. 32 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U. L 141, s. 18) – Kontrole na miejscu związane z jednorazowymi wnioskami dotyczącymi systemu jednolitej płatności obszarowej – Teledetekcja – Właściwy organ, który na podstawie zdjęć lotniczych stwierdził nieprawidłowość deklaracji rolnika dotyczącej wniosku o pomoc

      Sentencja

   Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 972/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że jeżeli automatyczne kontrole krzyżowe mające na celu zweryfikowanie kwalifikowalności do pomocy działek zadeklarowanych we wniosku rolnika o płatność jednolitą są ze względu na aktualizację systemu identyfikacji działek rolnych uzupełniane weryfikacją na podstawie nowych zdjęć lotniczych prowadzącą do stwierdzenia nieprawidłowości w deklaracji tegoż rolnika, to właściwy organ nie jest zobowiązany do przeprowadzenia inspekcji terenowej, lecz dysponuje, zgodnie z art. 24 ust. 2 tego rozporządzenia, uprawnieniami dyskrecjonalnymi w odniesieniu do środków, które w konsekwencji należy przyjąć. W szczególności organ ten nie może być zobowiązany do przeprowadzenia pomiaru na terenie danych działek, jeżeli nie ma on wątpliwości co do danych pomiarowych, które zaczerpnął z dostępnych mu zdjęć lotniczych.

      (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.


title: Sprawa T-160/11: Postanowienie Sądu z dnia 6 lipca 2011 r. — Petroci przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające w związku z sytuacją w Wybrzeżu Kości Słoniowej — Skreślenie z wykazu osób i podmiotów — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania)

text:
               24.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/22

         Postanowienie Sądu z dnia 6 lipca 2011 r. — Petroci przeciwko Radzie
   (Sprawa T-160/11) (1)

   (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające w związku z sytuacją w Wybrzeżu Kości Słoniowej - Skreślenie z wykazu osób i podmiotów - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)
   2011/C 282/45
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Société nationale d'opérations pétrolières de la Côte d'Ivoire Holding (Petroci Holding) (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat M. Ceccaldi)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i A. Vitro, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U. L 11, s. 36) i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U. L 11, s. 1) w zakresie, w jakim akty te ustanawiają niekorzystne dla skarżącej środki ograniczające

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Rada Unii Europejskiej ponosi zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Nie ma potrzeby rozstrzygania w przedmiocie wniosku Komisji o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

      (1)  Dz.U. C 139 z 7.5.2011


title: Sprawa T-414/13: Wyrok Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r. – Tsujimoto/OHIM – Kenzo (KENZO ESTATE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy KENZO ESTATE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy KENZO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Renoma — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/34

         Wyrok Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r. – Tsujimoto/OHIM – Kenzo (KENZO ESTATE)
   (Sprawa T-414/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską - Słowny znak towarowy KENZO ESTATE - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy KENZO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Renoma - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2016/C 027/39)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Kenzo Tsujimoto (Osaka, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci A. Wenninger-Lenz, W. von der Osten-Sacken i M. Ring)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: M. Rajh i P. Bullock, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Kenzo (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi i N. Parrotta)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 maja 2013 r. (sprawa R 333/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Kenzo a K. Tsujimotem.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Kenzo Tsujimoto zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 304 z 19.10.2013.


title: Sprawa T-470/11: Wyrok Sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. – Total i Elf Aquitaine/Komisja (Konkurencja — Rynek metakrylanów — Grzywny — Odpowiedzialność solidarna spółek dominujących i ich spółki zależnej za zachowanie o znamionach naruszenia tej ostatniej — Natychmiastowa zapłata całej grzywny przez spółkę zależną — Obniżenie, w następstwie wyroku Sądu, kwoty grzywny nałożonej na spółkę zależną — Pisma, w których Komisja żąda od spółek dominujących zapłaty kwoty zwróconej przez Komisję spółce zależnej, wraz z odsetkami za zwłokę — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt zaskarżalny — Dopuszczalność — Odsetki za zwłokę)

text:
               15.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 198/27

         Wyrok Sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. – Total i Elf Aquitaine/Komisja
   (Sprawa T-470/11) (1)

   ((Konkurencja - Rynek metakrylanów - Grzywny - Odpowiedzialność solidarna spółek dominujących i ich spółki zależnej za zachowanie o znamionach naruszenia tej ostatniej - Natychmiastowa zapłata całej grzywny przez spółkę zależną - Obniżenie, w następstwie wyroku Sądu, kwoty grzywny nałożonej na spółkę zależną - Pisma, w których Komisja żąda od spółek dominujących zapłaty kwoty zwróconej przez Komisję spółce zależnej, wraz z odsetkami za zwłokę - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Dopuszczalność - Odsetki za zwłokę))
   (2015/C 198/36)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Total SA (Courbevoie, Francja) i Elf Aquitaine SA (Courbevoie) (przedstawiciel: początkowo A. Noël-Baron i É. Morgan de Rivery, następnie É. Morgan de Rivery i E. Lagathu, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Mongin i V. Bottka, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o stwierdzenie nieważności pism Komisji BUDG/DGA/C4/BM/s746396 z dnia 24 czerwca 2011 r. i BUDG/DGA/C4/BM/s812886 z dnia 8 lipca 2011 r. lub tytułem żądania ewentualnego – wniosek o obniżenie wymaganych kwot lub tytułem dalszego żądania ewentualnego – wniosek o uchylenie odsetek za opóźnienie wymaganych od Elf Aquitaine, wynoszących 3 1 3 12  114,58 EUR, do zapłaty których Total jest zobowiązana solidarnie do kwoty 1 9 1 91  296,03 EUR.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność pism Komisji BUDG/DGA/C4/BM/s746396 z dnia 24 czerwca 2011 r. i BUDG/DGA/C4/BM/s812886 z dnia 8 lipca 2011 r., w zakresie w jakim Komisja Europejska zażądała w nich od Elf Aquitaine SA odsetek za opóźnienie wynoszących 3 1 3 12  114,58 EUR, do zapłaty których Total jest zobowiązana solidarnie do kwoty 1 9 1 91  296,03 EUR.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa dwie piąte kosztów poniesionych przez Total i Elf Aquitaine oraz trzy piąte własnych kosztów. Total i Elf Aquitaine pokrywają natomiast trzy piąte własnych kosztów oraz dwie piąte kosztów poniesionych przez Komisję.

      (1)  Dz.U. C 319 z 29.10.2011.


title: Sprawa T-50/08: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 22 listopada 2007 r. w sprawie F-34/06 Ch. Michaïl przeciwko Komisji, wniesione w dniu 18 stycznia 2008 r. przez Ch. Michaïl

text:
               24.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 128/34

         Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 22 listopada 2007 r. w sprawie F-34/06 Ch. Michaïl przeciwko Komisji, wniesione w dniu 18 stycznia 2008 r. przez Ch. Michaïl
   (Sprawa T-50/08)
   (2008/C 128/73)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Ch. Michaïl (przedstawiciel: Ch. Meïdanis, adwokat)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszego odwołania od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej;

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej;

               —

               zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie pieniężnego zadośćuczynienia za doznane krzywdy w wysokości 120 000 EUR;

               —

               orzeczenie w przedmiocie kosztów zgodnie z przepisami prawa.

         Zarzuty i główne argumenty
   Wnoszący odwołanie podnosi, że w zaskarżonym wyroku Sąd do spraw Służby Publicznej (zwany dalej „SSP”) dokonał błędnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej przez niego skargi, w której wnoszący odwołanie domagał się stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej za 2004 r. i decyzji organu powołującego oddalającej zażalenia wniesione przez niego na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.
   W szczególności wnoszący odwołanie podnosi, po pierwsze, okoliczność, że SSP dokonał błędnej wykładni art. 43 regulaminu pracowniczego i przepisów ogólnych przyjętych w celu wykonania tego przepisu. Po drugie zdaniem wnoszącego odwołanie SSP nie dokonał właściwej interpretacji żądania wniesionej przez niego skargi i dokonał błędnej oceny dowodów. Po trzecie wnoszący odwołanie podnosi, że oddalając wniesioną przez niego skargę SSP oparł swoje rozstrzygnięcie na sprzecznym uzasadnieniu, co doprowadziło do naruszenia praw procesowych wnoszącego odwołanie. Po czwarte wnoszący odwołanie podnosi, że SSP popełnił błąd odmawiając wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie przedmiotowego żądania skargi, w związku z brakiem którego wyrok nie jest dostatecznie uzasadniony i w końcu, że SSP popełnił błąd oddalając część wniesionej przez niego skargi ze względu na jej nieprecyzyjność.