title: Sprawa T-608/16: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2018 r. – PA / Parlament (Służba publiczna – Urzędnicy – Sprawozdanie z oceny – Postępowanie w sprawie oceny za 2014 r. – Awans – Postępowanie w 2015 r. – Obowiązek uzasadnienia – Nadużycie władzy – Artykuł 41 ust. 1 karty praw podstawowych)

text:
               17.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/42

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2018 r. – PA / Parlament
      (Sprawa T-608/16) (1)

      ((Służba publiczna - Urzędnicy - Sprawozdanie z oceny - Postępowanie w sprawie oceny za 2014 r. - Awans - Postępowanie w 2015 r. - Obowiązek uzasadnienia - Nadużycie władzy - Artykuł 41 ust. 1 karty praw podstawowych))
      (2018/C 328/57)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: PA (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Deneys i V. Montebello-Demogeot, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie na podstawie art. 270 TFUE mające na celu stwierdzenie nieważności, po pierwsze, sprawozdania z oceny skarżącego za 2014 r., w brzmieniu określonym ostatecznie w decyzji sekretarza generalnego Parlamentu z dnia 20 października 2015 r., po drugie, decyzji sekretarza generalnego Parlamentu z dnia 9 grudnia 2015 r. przyznającej mu punkt za osiągnięcia w 2014 r., po trzecie, decyzji Parlamentu, przekazanej personelowi tej instytucji w dniu 30 listopada 2015 r., o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AST 11 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2015 r. i w zakresie, w jakim zaistnieje taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 9 czerwca 2016 r. oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 21 stycznia 2016 r.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  PA zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 364 z 3.10.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-38/16 i przekazana Sądowi Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).


title: Sprawa C-220/18 PPU: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen – Niemcy) – Wykonanie europejskiego nakazu aresztowania wydanego przeciwko ML (Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Artykuł 1 ust. 3 – Procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi – Warunki wykonania – Podstawy odmowy wykonania – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 4 – Zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania – Warunki pozbawienia wolności w wydającym nakaz państwie członkowskim – Zakres badania przeprowadzanego przez wykonujące nakaz organy sądowe – Istnienie środka prawnego w wydającym nakaz państwie członkowskim – Zapewnienie złożone przez organy tego państwa członkowskiego)

text:
               17.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/23

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 lipca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen – Niemcy) – Wykonanie europejskiego nakazu aresztowania wydanego przeciwko ML
      (Sprawa C-220/18 PPU) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Pilny tryb prejudycjalny - Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Europejski nakaz aresztowania - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Artykuł 1 ust. 3 - Procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi - Warunki wykonania - Podstawy odmowy wykonania - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 4 - Zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania - Warunki pozbawienia wolności w wydającym nakaz państwie członkowskim - Zakres badania przeprowadzanego przez wykonujące nakaz organy sądowe - Istnienie środka prawnego w wydającym nakaz państwie członkowskim - Zapewnienie złożone przez organy tego państwa członkowskiego))
      (2018/C 328/29)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen

         Strony w postępowaniu głównym

      ML

         Przy udziale: Generalstaatsanwaltschaft Bremen

         Sentencja

      Artykuł 1 ust. 3, art. 5 i art. 6 ust. 1 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, zmienionej decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że gdy wykonujący nakaz organ sądowy dysponuje danymi świadczącymi o istnieniu systemowych lub ogólnych nieprawidłowości dotyczących warunków pozbawienia wolności w zakładach penitencjarnych wydającego nakaz państwa członkowskiego, których dokładność sąd odsyłający powinien sprawdzić przy uwzględnieniu wszystkich uaktualnionych informacji:

                  —

                  wykonujący nakaz organ sądowy nie może wykluczyć istnienia rzeczywistego niebezpieczeństwa, że osoba objęta europejskim nakazem aresztowania wydanym w celu wykonania kary pozbawienia wolności będzie poddana nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu w rozumieniu art. 4 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, na tej tylko podstawie, że osobie tej przysługuje w wydającym nakaz państwie członkowskim środek prawny umożliwiający jej zaskarżenie warunków pozbawienia wolności, choć istnienie takiego środka prawnego może zostać wzięte pod uwagę przez wspomniany organ dla celów podjęcia decyzji o przekazaniu zainteresowanej osoby;

                  —

                  wykonujący nakaz organ sądowy jest zobowiązany do zbadania jedynie warunków pozbawienia wolności w zakładach penitencjarnych, w których według dostępnych mu informacji wspomniana osoba zostanie prawdopodobnie osadzona, w tym tymczasowo lub przejściowo;

                  —

                  wykonujący nakaz organ sądowy musi sprawdzić w tym celu jedynie konkretne i dokładne warunki pozbawienia wolności zainteresowanej osoby, które mają znaczenie dla ustalenia, czy osoba ta będzie narażona na rzeczywiste niebezpieczeństwo nieludzkiego lub poniżającego traktowania w rozumieniu art. 4 karty praw podstawowych;

                  —

                  wykonujący nakaz organ sądowy może wziąć pod uwagę informacje przedstawione przez organy wydającego nakaz państwa członkowskiego inne od wydającego nakaz organu sądowego, takie jak w szczególności zapewnienie, że zainteresowana osoba nie będzie poddana ludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu w rozumieniu art. 4 karty praw podstawowych.

         (1)  Dz.U. C 221 z 25.6.2018.


title: Sprawa T-745/16: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – BPCE / EBC [Polityka gospodarcza i pieniężna – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Artykuł 4 ust. 1 lit. d) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 – Obliczanie wskaźnika dźwigni – Odmowa przez EBC upoważnienia strony skarżącej do wyłączenia ekspozycji spełniających pewne warunki z obliczania wskaźnika dźwigni – Artykuł 429 ust. 14 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – Uprawnienia dyskrecjonalne EBC – Naruszenia prawa – Oczywisty błąd w ocenie]

text:
               17.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/43

      Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – BPCE / EBC
      (Sprawa T-745/16) (1)

      ([Polityka gospodarcza i pieniężna - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Artykuł 4 ust. 1 lit. d) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 - Obliczanie wskaźnika dźwigni - Odmowa przez EBC upoważnienia strony skarżącej do wyłączenia ekspozycji spełniających pewne warunki z obliczania wskaźnika dźwigni - Artykuł 429 ust. 14 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 - Uprawnienia dyskrecjonalne EBC - Naruszenia prawa - Oczywisty błąd w ocenie])
      (2018/C 328/58)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: BPCE (Paryż, Francja) (przedstawiciele: pierwotnie A. Gosset-Grainville, C. Renner i P. Kupka, następnie A. Gosset-Grainville, P. Kupka oraz M. Trabucchi, i wreszcie A. Gosset-Grainville oraz M. Trabucchi, avocats)

         Strona przeciwna: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: pełnomocnicy K. Lackhoff, R. Bax i G. Bassani, wspierani przez de H.G. Kamanna i F. Louisa, avocats)

         Interwenient popierający stronę przeciwną: Republika Finlandii (przedstawiciel: pełnomocnik S. Hartikainen)

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji EBC nr ECB/SSM/2016-9695005MSX1OYEMGDF46/195 z dnia 24 sierpnia 2016 r. podjętej na podstawie art. 4 ust. 1 lit. d) i art. 10 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. 2013, L 287, s. 63) i art. 429 ust. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2013, L 176, s. 1, sprostowania: Dz.U. 2013, L 208, s. 68 i Dz.U. 2013, L 321, s. 6).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) nr ECB/SSM/2016-9695005MSX1OYEMGDF46/195 z dnia 24 sierpnia 2016 r.

                  2)

                  EBC zostaje obciążone kosztami postępowania.

                  3)

                  Republika Finlandii pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 6 z 9.1.2017.


title: Sprawa T-460/18: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2018 r. – eSlovensko Bratislava / Komisja

text:
               17.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/53

      Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2018 r. – eSlovensko Bratislava / Komisja
      (Sprawa T-460/18)
      (2018/C 328/73)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: eSlovensko Bratislava (Bratysława, Słowacja) (przedstawiciele: adwokat B. Fridrich)

         Strona przeciwna: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, a dokładnie indywidulanego aktu prawnego zatytułowanego „Payment by offsetting by outstanding claims and debts” wydanego przez Komisję Europejską, dział ds. wykonania budżetu (budżet ogólny i EFR), nr BUDG/DGA/C4/LM/24307, w dniu 22 czerwca 2018 r.;

                  —

                  nakazanie Komisji zapłaty kosztów kwalifikowanych na rzecz strony skarżącej (numer wpisu do rejestru 42412439) będącej pierwotnym beneficjentem i stroną umowy o udzielenie dotacji INEA/CEF/ICT/A2015/1154788, Action 2015-SK-IA-0038 – „Slovak Safer Internet Centre IV” zgodnie z tą ważną i skuteczną umową o udzielenie dotacji, a w szczególności z art. 4.1.3 owej umowy;

                  —

                  nakazanie Komisji zwrotu kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy zmierzający do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na naruszenie przepisów prawa dotyczących stosowania traktatów, a w szczególności z uwagi na niewłaściwą ocenę prawną okoliczności i faktów dotyczących kompensacji, jako że zgodnie z zasadą wynikającą z wyroku Plaumann strona skarżąca (numer wpisu do rejestru 42412439) jest bezpośrednio dotknięta tą decyzją oraz że decyzja ta wywiera na nią bezpośredni, negatywny wpływ.

                  2.

                  Zarzut drugi zmierzający do tego, aby nakazano Komisji zapłatę kosztów kwalifikowanych na rzecz strony skarżącej będącej pierwotnym beneficjentem i stroną umowy o udzielenie dotacji INEA/CEF/ICT/A2015/1154788, Action 2015-SK-IA-0038 – „Slovak Safer Internet Centre IV” zgodnie z tą ważną i skuteczną umową o udzielenie dotacji, a w szczególności z art. 4.1.3 tej umowy, w oparciu o fakt, że Komisja ma kompetencję do rozpatrywania kwestii w zakresie wdrażania projektu i transferów finansowych związanych z ważną i skuteczną umową zawartą pomiędzy Komisją i stroną skarżącą.

                              —

                              Zaskarżona decyzja Komisji opiera się na art. 68 rozporządzenia finansowego (1), zgodnie z którym „[n]iezbędne jest ustanowienie zasad odnoszących się do ewidencji majątku oraz sprecyzowanie obowiązków księgowych i urzędników zatwierdzających w tym zakresie, jak również zasad mających zastosowanie do odsprzedaży majątku ujętego w ewidencji w celu zapewnienia skutecznego zarządzania aktywami”. W tym zakresie strona skarżąca podkreśla, iż wielokrotnie informowała Komisję, że w postępowaniu Komisji przeciwko stronie skarżącej Komisja myliła ją z innym podmiotem, który uczestniczył w poprzednich projektach o podobnym charakterze.

                  3.

                  Zarzut trzeci zmierzający do tego, aby nakazano Komisji zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z wyżej przedstawionymi argumentami oraz w związku z podnoszonym arbitralnym charakterem zaskarżonej decyzji strona skarżąca domaga się zwrotu kosztów poniesionych w związku z postępowaniem przed Sądem, a także wydatków uiszczonych z tytułu pomocy prawnej związanej z niniejszą skargą.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. 2012, L 298, s. 1).


title: Sprawa T-464/18: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2018 r. – Grupo Bimbo / EUIPO – Rubio Snacks (Tia Rosa)

text:
               17.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/54

      Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2018 r. – Grupo Bimbo / EUIPO – Rubio Snacks (Tia Rosa)
      (Sprawa T-464/18)
      (2018/C 328/74)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Grupo Bimbo, SAB de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: adwokat N. Fernández Fernández-Pacheco)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Rubio Snacks, SL (Bullas, Hiszpania)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Tia Rosa – zgłoszenie nr 14 442 883

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 maja 2018 r. w sprawie R 2739/2017-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim w zaskarżonej decyzji potwierdzono uznanie sprzeciwu nr 002628793 wobec rejestracji graficznego unijnego znaku towarowego nr 14 442 883 Tia Rosa w odniesieniu do towarów z klasy 30:

                     Preparaty zbożowe; tortille kukurydziane lub z mąki; tacos (chipsy); tacos [żywność]; krakersy; krakersy o smaku przypraw; batony zbożowe; wysokoproteinowe batony zbożowe; wyroby zbożowe; chleb; chleb niezakwaszany; bułka tarta; bułki; chleb razowy; chleb wieloziarnisty; pieczywo chrupkie; żywność na bazie mąki; przekąski wykonane z produktów zbożowych; przekąski wykonane z mąki kukurydzianej; gotowe do spożycia solone przekąski z mąki kukurydzianej formowane przez wyciskanie; przekąski na bazie kukurydzy; przekąski na bazie pszenicy; przekąski sezamowe; chrupki zbożowe; przekąski na bazie chrupek kukurydzianych; kukurydza prażona; popcorn smakowy; wszystkie powyższe wyroby z wyraźnym wyłączeniem produktów ziemniaczanych.

                  —

                  potwierdzenie rejestracji unijnego znaku towarowego nr 14 442 883 Tia Rosa dla wszystkich towarów, dla których wnosi się o udzielenie ochrony.

                  —

                  obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania przed EUIPO i przed Sądem.

         Podniesione zarzuty

      Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001.


title: Sprawa C-674/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/10

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 czerwca 2018 r. – Guccio Gucci SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Guess? IP Holder LP
      (Sprawa C-674/16) (1)

      (2018/C 341/12)
      Język postępowania: angielski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 144 z 8.5.2017.


title: Sprawa T-465/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/24

      Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)
      (Sprawa T-465/18)
      (2018/C 341/35)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Strona skarżąca: Eurolamp AVEE Eisagogis kai Emporias Lamptiron (Saloniki, Grecja) (przedstawiciel: adwokat A. Argyriadis)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: zgłoszenie ze skutkiem dla całej Unii Europejskiej słownego znaku towarowego „EUROLAMP pioneers in new technology” – zgłoszenie nr 16 180 879

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 maja 2018 r. w sprawie R 1358/2017-1

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uwzględnienie niniejszej skargi;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  pełne uwzględnienie żądania zgłoszenia unijnego znaku towarowego pod nr 16 180 879 w zakresie wszystkich żądanych towarów;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/1001.


title: Sprawa C-61/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 4 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Bułgarii

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/12

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 4 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Bułgarii
      (Sprawa C-61/18) (1)

      (2018/C 341/19)
      Język postępowania: bułgarski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 112 z 26.3.2018.


title: Sprawa T-377/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – SQ / EBI (Służba publiczna – Personel EBI – Skarga na mobbing – Dochodzenie administracyjne – Pojęcie „mobbingu” – Wymóg, by zarzucane zachowanie powtarzało się, aby mogło stanowić „mobbing” – Odmowa wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec osoby zachowującej się w ten sposób – Obowiązek zachowania poufności dotyczący toczącego się dochodzenia administracyjnego i, w konsekwencji, decyzji w sprawie zakończenia postępowania, w którym stwierdzono istnienie mobbingu)

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/16

      Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – SQ / EBI
      (Sprawa T-377/17) (1)

      ((Służba publiczna - Personel EBI - Skarga na mobbing - Dochodzenie administracyjne - Pojęcie „mobbingu” - Wymóg, by zarzucane zachowanie powtarzało się, aby mogło stanowić „mobbing” - Odmowa wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec osoby zachowującej się w ten sposób - Obowiązek zachowania poufności dotyczący toczącego się dochodzenia administracyjnego i, w konsekwencji, decyzji w sprawie zakończenia postępowania, w którym stwierdzono istnienie mobbingu))
      (2018/C 341/27)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: SQ (przedstawiciele: adwokaci N. Cambonie i P. Walter)

         Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: G. Faedo i K. Carr, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura, i J. Curralla, barrister)

         Przedmiot

      Żądanie na podstawie art. 50a ust. 1 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 41 regulaminu pracowniczego EBI mające na celu, po pierwsze, częściowe stwierdzenie nieważności decyzji prezesa EBI z dnia 20 marca 2017 r., oraz po drugie, naprawienie krzywdy i szkody, jakie zdaniem skarżącej miały zostać jej wyrządzone w następstwie mobbingu przełożonego i zachowania EBI.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się częściową nieważność decyzji prezesa Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) z dnia 20 marca 2017 r. w zakresie, w jakim zastosowano w niej błędną definicję pojęcia „mobbingu”, nie przewidziano natychmiastowej konsekwencji dyscyplinarnej wykazanego mobbingu w ramach EBI, a na adresata tej decyzji nałożono obowiązek zachowania poufności niezgodny z celami dochodzenia w sprawie podnoszonego mobbingu.

                  2)

                  W pozostałym zakresie żądania stwierdzenia nieważności zostają oddalone.

                  3)

                  EBI wypłaci SQ, tytułem wyrządzonej krzywdy, kwotę 10 000 EUR.

                  4)

                  W pozostałym zakresie żądania odszkodowawcze zostają oddalone.

                  5)

                  EBI pokrywa własne koszty postępowania oraz połowę kosztów poniesionych przez SQ.

                  6)

                  SQ pokrywa połowę własnych kosztów postępowania.

         (1)  Dz.U. C 277 z 21.8.2017.


title: Sprawa T-466/18: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/25

      Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2018 r. – Eurolamp/EUIPO (EUROLAMP pioneers in new technology)
      (Sprawa T-466/18)
      (2018/C 341/36)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Strona skarżąca: Eurolamp AVEE Eisagogis kai Emporias Lamptiron (Saloniki, Grecja) (przedstawiciel: adwokat A. Argyriadis)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: zgłoszenie ze skutkiem dla całej Unii Europejskiej graficznego znaku towarowego w kolorze „EUROLAMP pioneers in new technology”, przedstawiającego połączenie następujących kolorów: zielonego i czarnego – zgłoszenie nr 16 180 821

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 maja 2018 r. w sprawie R 1359/2017-1

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uwzględnienie niniejszej skargi;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  pełne uwzględnienie żądania rejestracji unijnego znaku towarowego pod nr 16 180 821 w zakresie wszystkich żądanych towarów;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/1001.


title: Sprawa C-116/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Rumunia

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/12

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 czerwca 2018 r. – Komisja Europejska / Rumunia
      (Sprawa C-116/18) (1)

      (2018/C 341/20)
      Język postępowania: rumuński
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 142 z 23.4.2018.


title: Sprawa T-379/18: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2018 r. – WI / Komisja

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/16

      Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2018 r. – WI / Komisja
      (Sprawa T-379/18)
      (2018/C 341/28)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: WI (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji;

                  —

                  nakazanie wypłaty [WI] renty rodzinnej;

                  —

                  obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi na decyzję Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji Europejskiej z dnia 16 sierpnia 2017 r., w której odmówiono przyznania renty rodzinnej stronie skarżącej, a także na decyzję potwierdzającą, strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie pojęcia żyjącego małżonka oraz naruszenia art. 1d ust. 2 i art. 17 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem”) w zakresie, w jakim zdaniem strony skarżącej Komisja oparła się na błędnej i zawężającej wykładni określonego w regulaminie pojęcia żyjącego małżonka, aby oddalić żądanie strony skarżącej dotyczące uznania jej statusu żyjącego małżonka.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i obowiązku staranności w zakresie, w jakim zdaniem strony skarżącej Komisja powinna była uwzględnić wyjątkowe okoliczności rozpatrywanego przypadku, aby dokonać wykładni art. 17 załącznika VIII do regulaminu w ten sposób, że strona skarżąca może skorzystać z mocy prawa z renty ze względu na posiadanie przez nią statusu żyjącego małżonka.


title: Sprawa T-771/16: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – Toontrack Music / EUIPO (EZMIX) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego EZMIX — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Równość traktowania i zasada dobrej administracji}

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/17

         Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – Toontrack Music / EUIPO (EZMIX)
   (Sprawa T-771/16) (1)

   ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego EZMIX - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Równość traktowania i zasada dobrej administracji})
   (2018/C 013/28)
   Język postępowania: szwedzki

      Strony

      Strona skarżąca: Toontrack Music AB (Umeå, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat L.E. Ström)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i D. Hanf, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 lipca 2016 r. (sprawa R 2436/2015-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego EXMIX jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Toontrack Music AB zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 14 z 16.1.2017.


title: Sprawa C-418/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Nürnberg – Niemcy) – Andreas Fabri, Elisabeth Mathes / Sun Express Deutschland GmbH

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/11

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Nürnberg – Niemcy) – Andreas Fabri, Elisabeth Mathes / Sun Express Deutschland GmbH
   (Sprawa C-418/17) (1)

   (2018/C 013/19)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


title: Sprawa C-542/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 5 lipca 2017 r. w sprawie T-3/16, Allstate Insurance Company / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 14 września 2017 r. przez Allstate Insurance Company

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/2

         Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 5 lipca 2017 r. w sprawie T-3/16, Allstate Insurance Company / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 14 września 2017 r. przez Allstate Insurance Company
   (Sprawa C-542/17 P)
   (2018/C 013/02)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Allstate Insurance Company (przedstawiciele: G. Würtenberger, Rechtsanwalt, R. Kunze, solicitor)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

      Żądania wnoszącej odwołanie

               —

               uchylenie wyroku Sądu z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie T-3/16;

               —

               uwzględnienie wniesionej przez wnoszącą odwołanie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej z dnia 8 października 2015 r. w sprawie R 956/2015-2;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

               1.

               Wnosząca odwołanie twierdzi, że Sąd naruszył art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (1) poprzez zastosowanie błędnych kryteriów przy ocenie bezwzględnej podstawy odmowy rejestracji ze względu na charakter opisowy w rozumieniu wspomnianych przepisów.

               2.

               Poprzez brak oceny bezwzględnej podstawy odmowy rejestracji ze względu na charakter opisowy w odniesieniu do rzeczywistych towarów i usług, o których ochronę wystąpiono, Sąd także pominął przedstawienie uzasadnienia swojego wyroku i naruszył art. 75 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej.

               3.

               Ponadto zaskarżony wyrok Sądu opiera się na przeinaczeniu okoliczności faktycznych w zakresie, w jakim Sąd nie przeprowadził oceny bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji na postawie objętych zgłoszeniem towarów i usług, lecz na podstawie domniemanej specyfikacji wynikającej z interpretacji – czyli przeinaczenia – rzeczywistej specyfikacji towarów i usług.

               4.

               Gdyby Sąd przestrzegał podstawowych zasad prawa, w tym prawa do uzyskania uzasadnienia decyzji, uwzględniłby wniesioną do niego skargę ze względów podanych poniżej.

               5.

               Popełnione błędy mają istotny charakter prawny. Wnosząca odwołanie przedstawi zatem powody, dla których Sąd powinien był stwierdzić, że podniesione przed nim zarzuty były zasadne z uwagi na naruszenie uznanych zasad prawa do rzetelnego procesu oraz w świetle mających znaczenie przepisów rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej, biorąc za podstawę okoliczności przedstawione przed Izbą Odwoławczą.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).


title: Sprawa C-610/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Satamaoperaattorit ry

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Satamaoperaattorit ry
   (Sprawa C-610/17)
   (2018/C 013/10)
   Język postępowania: fiński

      Sąd odsyłający

   Työtuomioistuin

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry

      Strona pozwana: Satamaoperaattorit ry

      Uczestnik: Kemi Shipping Oy

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (1) sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl których pracownik, którego niezdolność do pracy związana z chorobą rozpoczyna się w trakcie corocznego urlopu lub jego części, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia pierwszych sześciu dni niezdolności do pracy przypadających w okresie corocznego urlopu, jeżeli te dni karencji nie zmniejszają prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

               2)

               Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej wywołuje bezpośrednie skutki prawne w odniesieniu do stosunku pracy między prywatnymi podmiotami prawa, tj. bezpośredni skutek horyzontalny?

               3)

               Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej chroni nabyty urlop, jeżeli okres urlopu przekracza przewidziany w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE minimalny wymiar czterech tygodni corocznego urlopu, i czy ten przepis Karty praw podstawowych sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl których pracownik, którego niezdolność do pracy związana z chorobą rozpoczyna się w trakcie corocznego urlopu lub jego części, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia pierwszych sześciu dni niezdolności do pracy przypadających w okresie corocznego urlopu, jeżeli te dni karencji nie zmniejszają prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

      (1)  Dz.U. 2003, L 299, s. 9.


title: Sprawa T-140/15: Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2017 r. – Aurora/CPVO – SESVanderhave (M 02205) [Ochrona odmian roślin — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa — Odmiana buraka cukrowego M 02205 — Artykuł 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2100/94 — Artykuł 7 rozporządzenia nr 2100/94 — Charakter odrębny odmiany roślin — Badanie techniczne — Postępowanie przed Izbą Odwoławczą — Obowiązek zbadania w sposób staranny i bezstronny wszystkich istotnych okoliczności danego przypadku — Kompetencje o charakterze reformatoryjnym]

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/12

         Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2017 r. – Aurora/CPVO – SESVanderhave (M 02205)
   (Sprawa T-140/15) (1)

   ([Ochrona odmian roślin - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa - Odmiana buraka cukrowego M 02205 - Artykuł 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2100/94 - Artykuł 7 rozporządzenia nr 2100/94 - Charakter odrębny odmiany roślin - Badanie techniczne - Postępowanie przed Izbą Odwoławczą - Obowiązek zbadania w sposób staranny i bezstronny wszystkich istotnych okoliczności danego przypadku - Kompetencje o charakterze reformatoryjnym])
   (2018/C 013/20)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Aurora Srl (Finale Emilia, Włochy) (przedstawiciele: początkowo L.B. Buchman, a następnie L.B. Buchman, R. Crespi i M. Razou, adwokaci)

      Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (przedstawiciele: początkowo F. Mattina, a następnie F. Mattina i M. Ekvad oraz w końcu F. Mattina, M. Ekvad i A. Weitz, pełnomocnicy)

      Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą CPVO, występująca przed Sądem w charakterze interwenienta: SESVanderhave NV (Tirlemont, Belgia) (przedstawiciele: początkowo K. Neefs i P. de Jong, a następnie P. de Jong, adwokaci)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 26 listopada 2014 r. (sprawa A 010/2013) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa między Aurorą i SESVanderhave.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO) z dnia 26 listopada 2014 r. (sprawa A 010/2013).

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               CPVO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Aurora Srl.

               4)

               SESVanderhave NV pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 190 z 8.6.2015.


title: Sprawa T-726/17: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2017 r. – Commune de Fessenheim i in. / Komisja

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/23

         Skarga wniesiona w dniu 24 października 2017 r. – Commune de Fessenheim i in. / Komisja
   (Sprawa T-726/17)
   (2018/C 013/37)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Commune de Fessenheim (Fessenheim, Francja), Communauté de communes Pays Rhin-Brisach (Volgelsheim, Francja), Conseil départemental du Haut-Rhin (Colmar, Francja) i Conseil régional Grand Est Alsace Champagne-Ardenne Lorraine (Strasburg, Francja) (przedstawiciel: G. de Rubercy, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 10 sierpnia 2017 r. (GESTDEM 2017/2593) w sprawie odmowy przekazania władzom francuskim pisma Komisji Europejskiej z dnia 22 marca 2017 r. dotyczącego protokołu w przedmiocie odszkodowania dla grupy EDF w związku z uchyleniem pozwolenia na użytkowanie elektrowni jądrowej w Fessenheim;

               —

               zobowiązanie Komisji Europejskiej do przekazania stronie skarżącej wskazanego pisma z dnia 22 marca 2017 r.;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 akapit ostatni rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).

               2.

               Zarzut drugi oparty na naruszeniu art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczącego prawa dostępu do dokumentów.

               3.

               Zarzut trzeci oparty na naruszeniu art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczącego prawa do skutecznego środka prawnego.


title: Sprawa C-627/15: Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 4 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung – Rumunia) – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu / SC Banca Transilvania SA, dawniej SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/9

         Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 4 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung – Rumunia) – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu / SC Banca Transilvania SA, dawniej SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung
   (Sprawa C-627/15) (1)

   (2018/C 013/11)
   Język postępowania: rumuński
   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 165 z 10.5.2016.


title: Sprawa T-564/16: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2017 r. – Bowles / EBC (Służba publiczna — Personel EBC — Wynagrodzenie — Podwyżka wynagrodzenia — Członkowie komitetu pracowniczego — Kwalifikacja — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania — Skarga o odszkodowanie — Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/17

         Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2017 r. – Bowles / EBC
   (Sprawa T-564/16) (1)

   ((Służba publiczna - Personel EBC - Wynagrodzenie - Podwyżka wynagrodzenia - Członkowie komitetu pracowniczego - Kwalifikacja - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania - Skarga o odszkodowanie - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna))
   (2018/C 013/29)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Carlos Bowles (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo L. Levi i A. Tymen, następnie L. Levi)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: F. Malfrère i E. Carlini, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

      Przedmiot

   Wniosek na podstawie art. 270 TFUE zmierzający, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 24 lutego 2015 r., podaje do wiadomości personelu w dniu 13 marca 2015 r., w której EBC odmówił przyznania skarżącemu za 2015 r. dodatkowej podwyżki wynagrodzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji oddalającej specjalną skargę z dnia 9 lipca 2015 r., a po drugie, do uzyskania odszkodowania za poniesioną przez skarżącego szkodę.

      Sentencja

               1)

               Nie zachodzi już potrzeba orzekania w przedmiocie zarzutów stwierdzenia nieważności.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

               3)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 16 z 18.1.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-130/15, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).


title: Sprawa C-545/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 18 września 2017 r. – Mariusz Pawlak przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/3

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 18 września 2017 r. – Mariusz Pawlak przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
   (Sprawa C-545/17)
   (2018/C 013/03)
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Sąd Najwyższy

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Mariusz Pawlak

      Strona pozwana: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 7 ust. 1 zd. 1 w związku z art. 8 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (1) należy interpretować w ten sposób, że prawem szczególnym jest regulacja krajowego prawa procesowego taka jak przewidziana w art. 165 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, zgodnie z którym tylko oddanie pisma procesowego w krajowej placówce pocztowej operatora wyznaczonego, to jest operatora zobowiązanego do świadczenia usługi powszechnej, jest równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu, z wykluczeniem przyznania takiego skutku oddaniu pisma procesowego w krajowej placówce pocztowej innego operatora pocztowego świadczącego usługi powszechne, lecz niebędącego operatorem wyznaczonym?

               2)

               W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie, czy art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE w związku z art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że korzyściami – wynikającymi z przyznania prawa szczególnego operatorowi wyznaczonemu z naruszeniem art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE – należy objąć pozostałych operatorów pocztowych z tym skutkiem, że także oddanie pisma procesowego w krajowej placówce pocztowej operatora pocztowego świadczącego usługi powszechne, lecz niebędącego operatorem wyznaczonym, należy uznać za równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu, na zasadach analogicznych jak wynikające z wyroku TSUE z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawach połączonych od C-231/06 do C-233/06 Jonkman?

               3)

               W przypadku pozytywnej odpowiedzi na drugie pytanie, czy art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE w związku z art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że na sprzeczność z art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE przepisu prawa krajowego, takiego jak art. 165 § 2 k.p.c., może powołać się strona postępowania będąca emanacją Państwa Członkowskiego?

      (1)  Dz.U. L 15, s. 14; Polskie wydanie specjalne Rozdział 06, Tom 3, s. 71.


title: Sprawa T-730/17: Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Evropaïki Dynamiki / Komisja

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/24

         Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Evropaïki Dynamiki / Komisja
   (Sprawa T-730/17)
   (2018/C 013/38)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci M. Sfyri i C.-N. Dede)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji [C(2017) 5879 final] z dnia 22 sierpnia 2017 r. wydanej w imieniu Komisji przez sekretarza generalnego tej instytucji, odrzucającej złożony przez skarżącą wniosek potwierdzający o dostęp do dokumentów Komisji Europejskiej dotyczących wyczerpującego wykazu konkretnych umów zawartych między Komisją a poszczególnymi kontrahentami w ciągu ostatnich sześciu lat oraz kopii wszystkich zapytań ofertowych dotyczących wszystkich tych konkretnych umów;

               —

               zobowiązanie Komisji do przekazania wskazanych informacji w jasny i wyczerpujący sposób w celu umożliwienia opinii publicznej i skarżącej obliczenia liczby osobodni, które były corocznie ujmowane przez kontrahentów w wystawianych Komisji fakturach;

               —

               obciążenie Komisji poniesionymi przez skarżącą kosztami obsługi prawnej oraz innymi kosztami i wydatkami poniesionymi w związku z niniejszą skargą, nawet w wypadku jej oddalenia.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący nieprzeprowadzenia przez pozwaną indywidualnej oceny w związku z żądanymi dokumentami, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 6 i art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001 (1).

               2.

               Zarzut drugi oparty na twierdzeniu, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania żaden z przewidzianych w rozporządzeniu nr 1049/2001 wyjątków uzasadniających odmowę ujawnienia oraz że Komisja nie wykazała nieproporcjonalnego obciążenia, jakie wiązałoby się w jej ocenie z przeprowadzeniem pełnej analizy żądanych dokumentów i z ich ujawnieniem.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).


title: Sprawa C-2/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart – Niemcy) – Staatsanwaltschaft Stuttgart / J. S. R.

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/10

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart – Niemcy) – Staatsanwaltschaft Stuttgart / J. S. R.
   (Sprawa C-2/16) (1)

   (2018/C 013/12)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 118 z 4.4.2016.


title: Sprawa T-618/15: Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Voigt / Parlament (Poseł do Parlamentu Europejskiego — Odmowa udostępnienia pomieszczeń Paramentu — Obywatele państwa trzeciego — Odmowa wstępu do budynków Paramentu — Artykuł 21 Karty praw podstawowych — Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne — Dyskryminacja ze względu na narodowość — Dopuszczalność zarzutu — Dyskryminacja ze względu na poglądy polityczne)

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/13

         Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Voigt / Parlament
   (Sprawa T-618/15) (1)

   ((Poseł do Parlamentu Europejskiego - Odmowa udostępnienia pomieszczeń Paramentu - Obywatele państwa trzeciego - Odmowa wstępu do budynków Paramentu - Artykuł 21 Karty praw podstawowych - Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne - Dyskryminacja ze względu na narodowość - Dopuszczalność zarzutu - Dyskryminacja ze względu na poglądy polityczne))
   (2018/C 013/22)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Udo Voigt (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat P. Richter)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, S. Seyr i M. Windisch, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Parlamentu z dnia 9 czerwca 2015 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu sali w celu przeprowadzenia konferencji prasowej w dniu 16 czerwca 2015 r., a po drugie, decyzji Parlamentu z dnia 16 czerwca 2015 r. o odmowie rosyjskim obywatelom wstępu na teren Parlamentu.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Udo Voigt pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski w tym kosztami postępowania przed Trybunałem.

      (1)  Dz.U. C 106 z 21.3.2016.


title: Sprawa C-547/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 20 lipca 2017 r. w sprawie T-612/15, Basic Net / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (Przedstawienie trzech wertykalnych pasków), wniesione w dniu 18 września 2017 r. przez Basic Net SpA

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/4

         Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 20 lipca 2017 r. w sprawie T-612/15, Basic Net / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (Przedstawienie trzech wertykalnych pasków), wniesione w dniu 18 września 2017 r. przez Basic Net SpA
   (Sprawa C-547/17 P)
   (2018/C 013/04)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Basic Net SpA (przedstawiciel: adwokat D. Sindico)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               tytułem głównym, uchylenie zaskarżonego wyroku, wydanie ostatecznego orzeczenia w sprawie i uwzględnienie w całości lub w części zarzutów i żądań w ramach niniejszej skargi oraz dowodów i dokumentów przedstawionych w ramach wcześniejszego postępowania;

               —

               pomocniczo, uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd w celu uwzględnienia w całości lub w części zarzutów i argumentów w ramach niniejszej skargi oraz dowodów i dokumentów przedstawionych w ramach wcześniejszego postępowania;

               —

               w każdym razie obciążenie EUIPO kosztami postępowania (przed Sądem i przed Trybunałem Sprawiedliwości).

      Zarzuty i główne argumenty

               1.

               Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009
               Sąd stwierdził brak wystarczających dowodów na posiadanie charakteru odróżniającego nabytego w następstwie używania i oddalił skargę, nie podając żadnych powodów, dla których ustalona i uznana zdolność odróżniająca byłaby niewystarczająca i nie mogła zatem pozwolić na rejestrację zgłoszonego znaku towarowego.
               Zaskarżony wyrok jest wadliwy z uwagi na brak uzasadnienia i jest sprzeczny z tym przepisem, ponieważ przesłanki rejestracji znaku są takie, że przedstawienie oznaczenia ma być jasne, precyzyjne, samo w sobie wystarczające lub łatwo dostępne, zrozumiałe, trwałe i obiektywne.

               2.

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 – Charakter wewnętrznie odróżniający i dopuszczający rejestrację oznaczenia, którego rejestracji odmówiono
               Na etapie wcześniejszego postępowania nie dokonano kompleksowego i spójnego badania złożonej dokumentacji, a ustalenia Sądu nie są zgodne ani z literą, ani z duchem przepisów i wcześniejszymi decyzjami EUIPO czy orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości. W szczególności, Izba Odwoławcza EUIPO nie dokonała ogólnej oceny dowodów i ograniczyła się do ich indywidualnej analizy, bez rozpatrywania ich jako całości, z naruszeniem przepisów art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

               3.

               Nieuwzględnienie wcześniejszego unijnego znaku towarowego nr 3971561 wnoszącej odwołanie
               Wnosząca odwołanie podnosi ponadto, że EUIPO i Sąd powinny były rozważyć podstawy (to znaczy uznając te decyzje nie za wiążące precedensy, lecz za znaki towarowe dopuszczone na podstawie prawnego uznania ich dopuszczalności rejestracji), które doprowadziły do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 003971561, którego właścicielem jest również wnosząca odwołanie w odniesieniu do tych samych towarów, opatrzonych oznaczeniem bardzo podobnym do oznaczenia, którego rejestracji odmówiono.

               4.

               Nieuwzględnienie innych znaków towarowych zarejestrowanych jako „połączenie kolorów”
               Na wcześniejszych etapach postępowania przywoływano inne wspólnotowe znaki towarowe, z których wszystkie stanowią niezwykle ważne precedensy w niniejszej sprawie.
               Odmowa rejestracji w stosunku do zgłoszonego znaku towarowego nie wydaje się zatem zasadna, by nie powiedzieć całkowicie nieuzasadniona, i stanowi naruszenie prawa, w szczególności jeżeli uważa się, że orzecznictwo nie stanowi jedynie wiążących decyzji, ale wyraża zasady prawa potwierdzone kilkakrotnie przez EUIPO i Sąd.


title: Sprawa T-784/16: Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2017 r. – Pilla/Komisja i EACEA [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie — Środki tymczasowe — Wniosek o przyznanie pomocy prawnej złożony po wniesienia skargi — Program „Kreatywna Europa (2014–2020)” — Zaproszenie do składania wniosków dotyczących wsparcia na rzecz działania przygotowawczego — Decyzja o odrzuceniu kandydatury ze względu na niespełnienie kryterium dopuszczalności — Dotacje dostępne wyłącznie dla osób prawnych — Uchybienie wymogom formalnym — Niemożność przypisania aktów EACEA — Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części oczywiście pozbawiona podstawy prawnej]

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/18

         Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2017 r. – Pilla/Komisja i EACEA
   (Sprawa T-784/16) (1)

   ([Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Środki tymczasowe - Wniosek o przyznanie pomocy prawnej złożony po wniesienia skargi - Program „Kreatywna Europa (2014–2020)” - Zaproszenie do składania wniosków dotyczących wsparcia na rzecz działania przygotowawczego - Decyzja o odrzuceniu kandydatury ze względu na niespełnienie kryterium dopuszczalności - Dotacje dostępne wyłącznie dla osób prawnych - Uchybienie wymogom formalnym - Niemożność przypisania aktów EACEA - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części oczywiście pozbawiona podstawy prawnej])
   (2018/C 013/30)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Rinaldo Pilla (Venafro, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Silvestri)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Aresu i C. Gheorghiu, pełnomocnicy) i Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) (przedstawiciele: H. Monet i V. Sansonetti, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   W pierwszej kolejności, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 2 września 2016 r. odrzucającej kandydaturę przedstawioną przez skarżącego w ramach zaproszenia do składania wniosków „EAC/S05/2016–Wsparcie na rzecz działania przygotowawczego zmierzającego do ustanowienia nagrody »Festiwale« Unii Europejskiej oraz znaku »Festiwal« Unii Europejskiej w dziedzinie kultury: EFFE (Europa dla festiwali, festiwale dla Europy)” z dnia 26 kwietnia 2016 r., w drugiej kolejności, żądanie, by Sąd, tytułem głównym, stwierdził dopuszczalność kandydatury skarżącego lub, tytułem pomocniczym, stwierdził nieważność „samego postępowania selekcyjnego”, w trzeciej kolejności, żądanie zawieszenia postępowania selekcyjnego, a w czwartej kolejności, oparte na art. 268 TFUE żądanie zasądzenia odszkodowania za szkodę, jaką skarżący miał podobno ponieść z uwagi na odrzucenie jego kandydatury.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna w zakresie, w jakim jest skierowana przeciwko Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA).

               2)

               Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej w zakresie, w jakim jest skierowana przeciwko Komisji Europejskiej.

               3)

               Wniosek o przyznanie pomocy prawnej zostaje odrzucony.

               4)

               Rinaldo Pilla zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 6 z 9.1.2017.


title: Sprawa T-732/17: Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Dreute/Parlament

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/25

         Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Dreute/Parlament
   (Sprawa T-732/17)
   (2018/C 013/39)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Olivier Dreute (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna;

         w konsekwencji

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Sekretarza Generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2017 r. w sprawie przeniesienia skarżącego z gabinetu Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego do Dyrekcji Generalnej parlamentarnych służb badawczych – Dyrekcja Biblioteki Parlamentu Europejskiego ze skutkiem od dnia 17 stycznia 2017 r.;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 20 lipca 2017 r. oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 28 kwietnia 2017 r.;

               —

               w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji Sekretarza Generalnego z dnia 12 lipca 2017 r. w sprawie oddelegowania skarżącego w interesie służby do Komisji od dnia 24 maja 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. w zakresie, w jakim ta decyzja stanowi konsekwencję decyzji z dnia 30 stycznia i z dnia 20 lipca 2017 r.;

               —

               zasądzenie kwoty 20 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

               —

               obciążenie pozwanego całością kosztów.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący braku właściwości autora zaskarżonej decyzji, ponieważ zdaniem strony skarżącej właściwym organem do decydowania o jej nowym zatrudnieniu był urzędujący Przewodniczący Parlamentu Europejskiego, a nie Sekretarz Generalny Parlamentu.

               2.

               Zarzut drugi, podniesiony pomocniczo, dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym oraz decyzji z dnia 24 września 2015 r. PERS-DGD(2015)44042 w sprawie przenoszenia stanowisk w ramach dyrekcji generalnej lub między dyrekcjami generalnymi.

               3.

               Zarzut trzeci, podniesiony pomocniczo, dotyczący naruszenia zasady pewności prawa.

               4.

               Zarzut czwarty, podniesiony pomocniczo, dotyczący nadużycia władzy.

               5.

               Zarzut piąty, podniesiony pomocniczo, dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i obowiązku staranności.


title: Sprawa C-566/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polska) w dniu 26 września 2017 r. – Związek Gmin Zagłębia Miedziowego w Polkowicach przeciwko Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polska) w dniu 26 września 2017 r. – Związek Gmin Zagłębia Miedziowego w Polkowicach przeciwko Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej
   (Sprawa C-566/17)
   (2018/C 013/05)
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Związek Gmin Zagłębia Miedziowego w Polkowicach

      Strona pozwana: Szef Krajowej Administracji Skarbowej

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji?

      (1)  Dz. Urz. L 347, s. 1.


title: Sprawa T-733/17: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2017 r. – GMPO / Komisja

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/26

         Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2017 r. – GMPO / Komisja
   (Sprawa T-733/17)
   (2018/C 013/40)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: GMP-Orphan (Paryż, Francja) (przedstawiciele: M. Demetriou, QC, E. Mackenzie, barrister, L. Tsang i J. Mulryne, solicitors)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności art. 5 decyzji wykonawczej Komisji z dnia 5 września 2017 r. udzielającej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (1), produktu leczniczego „Cuprior-trientine” stosowanego u ludzi;

               —

               zobowiązanie pozwanej do wydania decyzji o zakwalifikowaniu Cuprioru jako sierocego produktu leczniczego i do dokonania aktualizacji Rejestru sierocych produktów leczniczych Wspólnoty, tak aby uwzględniał on tę kwalifikację;

               —

               obciążenie pozwanej poniesionymi przez skarżącą kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy oparty jest na twierdzeniu, że u podstaw art. 5 zaskarżonej decyzji leży błędna interpretacja pojęcia „znaczących korzyści”, którym posłużono się w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 141/2000 (rozporządzenie w sprawie sierocych produktów leczniczych).

                           —

                           Komitet ds. Sierocych Produktów Leczniczych (KSPL)/Komisja popełnił(a) błąd, nie uznając – zgodnie z celami ogółu zharmonizowanych przepisów w dziedzinie produktów leczniczych, a zwłaszcza zgodnie z treścią rozporządzenia w sprawie sierocych produktów leczniczych – że większa dostępność Cuprioru na terenie Unii przynosi znaczące korzyści w rozumieniu tych przepisów.

               2.

               Zarzut drugi oparty jest na twierdzeniu, że KSPL/Komisja naruszył(a) prawo lub popełnił(a) oczywisty błąd w ocenie w związku z zastosowaniem art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie sierocych produktów leczniczych.

                           —

                           KSPL/Komisja nie uznał(a), że jakikolwiek problem z dostępnością trientyny w Unii automatycznie skutkowałby brakiem zaspokojenia potrzeb pacjentów lub wyrządzeniem im szkody (chociaż zgodnie z obowiązującymi wytycznymi nie było w istocie konieczne, aby skarżąca wykazała, że pacjentom została wyrządzona szkoda).

               3.

               Zarzut trzeci, w którym skarżąca utrzymuje, że KSPL/Komisja naruszył(a) prawo bądź zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań lub zasadę sprawiedliwego procesu poprzez zastosowanie późniejszych wytycznych do oznaczenia i kontroli Cuprioru.

                           —

                           Skarżąca twierdzi, że KSPL/Komisja postąpił(a) niesprawiedliwie i naruszył(a) uzasadnione oczekiwania skarżącej przez to, że zastosował(a) zasadniczo wytyczne z 2016 r. zamiast wytycznych z 2003 r.

               4.

               Zarzut czwarty oparty jest na twierdzeniu, że KSPL/Komisja popełnił(a) oczywisty błąd w ocenie w związku z analizą i odrzuceniem przedstawionych przez skarżącą dowodów dotyczących braku dostępności trientyny.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. 2004, L 136, s. 1).


title: Sprawa T-391/17 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 listopada 2017 r. – Rumunia / Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Prawo instytucjonalne — Europejska inicjatywa obywatelska — Ochrona mniejszości narodowych i językowych oraz wzmocnienie różnorodności kulturowej i językowej w Unii — Zasada przyznania — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/19

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 listopada 2017 r. – Rumunia / Komisja
   (Sprawa T-391/17 R)
   ((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Prawo instytucjonalne - Europejska inicjatywa obywatelska - Ochrona mniejszości narodowych i językowych oraz wzmocnienie różnorodności kulturowej i językowej w Unii - Zasada przyznania - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru))
   (2018/C 013/31)
   Język postępowania: rumuński

      Strony

      Strona skarżąca: Rumunia (przedstawiciele: R.-H. Radu, C.-M. Florescu, E. Gane i L. Liţu, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R H. Krämer i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek na podstawie art. 278 i 279 TFUE mający na celu zawieszenie wykonania decyzji Komisji (UE) 2017/652 z dnia 29 marca 2017 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe” (Dz.U. 2017, L 92, s. 100).

      Sentencja

               1)

               Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-581/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 października 2017 r. – Martin Wächtler / Finanzamt Konstanz

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 października 2017 r. – Martin Wächtler / Finanzamt Konstanz
   (Sprawa C-581/17)
   (2018/C 013/06)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Martin Wächtler

      Strona pozwana: Finanzamt Konstanz

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przepisy umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób z dnia 21 czerwca 1999 r. (1), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r., a w szczególności jej preambułę i art. 1, 2, 4, 6, 7, 16 i 21 oraz art. 9 załącznika I, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one regulacji państwa członkowskiego, zgodnie z którą aby nie pominąć żadnego przedmiotu opodatkowania, opodatkowaniu (bez odroczenia) podlegają ukryte, jeszcze niezrealizowane zyski kapitałowe z tytułu udziałów w spółce, jeśli obywatel państwa członkowskiego podlegający najpierw nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w tym kraju przenosi swoje miejsce zamieszkania z tego państwa do Szwajcarii, a nie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub do państwa, dla którego zastosowanie znajduje Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym?

      (1)  Dz.U. 2002, L 114, s. 6.


title: Sprawa T-618/17: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2017 r. – Activa Minoristas del Popular / EBC i SRB

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/19

         Skarga wniesiona w dniu 8 września 2017 r. – Activa Minoristas del Popular / EBC i SRB
   (Sprawa T-618/17)
   (2018/C 013/32)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Activa Minoristas del Popular. Asociación para la tutela de los inversores minoristas afectados por la resolución, supervisión y gestión del Banco Popular (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat C. Arredondo Diaz)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną;

               —

               stwierdzenie prawa skarżącej do zapoznania się z dokumentacją, na której opierają się zaskarżone decyzje;

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji i uznanie, że decyzja ta jest nieważna i bezskuteczna od dnia jej wydania i, tytułem ewentualnym, w przypadku braku możliwości stwierdzenia nieważności, stwierdzenie prawa skarżącej do odszkodowania za szkody wyrządzone decyzją;

               —

               obciążenie pozwanych kosztami poniesionymi przez skarżącą oraz kosztami, które poniesie skarżąca do wydania przez Sąd ostatecznego orzeczenia.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-346/16: Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 20 lipca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Kehl – Niemcy) – C, przy udziale: Staatsanwaltschaft Offenburg

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/10

         Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 20 lipca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Kehl – Niemcy) – C, przy udziale: Staatsanwaltschaft Offenburg
   (Sprawa C-346/16) (1)

   (2018/C 013/13)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.


title: Sprawa T-403/16: Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Stada Arzneimittel / EUIPO – Urgo recherche innovation et developpement (Immunostad) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Immunostad — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ImmunoStim — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo znaków towarowych — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Istotna część właściwego kręgu odbiorców — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 rozporządzenia 2017/1001)]

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/14

         Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Stada Arzneimittel / EUIPO – Urgo recherche innovation et developpement (Immunostad)
   (Sprawa T-403/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Immunostad - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ImmunoStim - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo znaków towarowych - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Istotna część właściwego kręgu odbiorców - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 rozporządzenia 2017/1001)])
   (2018/C 013/23)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Stada Arzneimittel AG (Bad Vilbel, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kaase i J.C. Plate)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo D. Botis, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Urgo recherche innovation et développement, dawniej Société de développement et de recherche industrielle, następnie Vivatech (Chenôve, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Sion i A. Delafond-Nielsen)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 kwietnia 2016 r. (sprawa R 863/2015-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Vivatech a Stada Arzneimittel.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Stada Arzneimittel AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.


title: Sprawa T-711/17: Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Spinoit/Komisja i in.

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/20

         Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Spinoit/Komisja i in.
   (Sprawa T-711/17)
   (2018/C 013/33)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Bernard Spinoit (Charleroi, Belgia) (przedstawiciel: H. Hansen, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Europejska Służba Działań Zewnętrznych

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna;

         w rezultacie,

               —

               stwierdzenie nieważności niedatowanej decyzji oparzonej podpisem elektronicznym w dniu 3 sierpnia 2017 r., zatytułowanej „Wniosek w sprawie zastąpienia starszego specjalisty nr 3 w ramach umowy ENPI/2016/381-920 SOFRECO »Rekrutacja w zakresie wsparcia technicznego w ramach programu pomocy we wdrażaniu układu o stowarzyszeniu (P3A III)«”;

               —

               zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę majątkową i krzywdę jakich miał doznać skarżący w związku z poważnym naruszeniem prawa do dobrej administracji polegającym na przyjęciu niedatowanej decyzji, opatrzonej podpisem elektronicznym w dniu 3 sierpnia 2017 r. zatytułowanej „Wniosek w sprawie zastąpienia starszego specjalisty nr 3 w ramach umowy ENPI/2016/381-920 SOFRECO »Rekrutacja w zakresie wsparcia technicznego w ramach programu pomocy we wdrażaniu układu o stowarzyszeniu (P3A III)«”;

               —

               zasądzenie od pozwanych solidarnie względnie in solidum, ewentualnie od każdego pozwanego, na rzecz skarżącego kwoty w wysokości 209 950 EUR tytułem odszkodowania za szkodę majątkową oraz kwoty w wysokości 15 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę;

         w każdym razie,

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania;

               —

               zastrzeżenie dla skarżącego wszelkich pozostałych praw, roszczeń, żądań i środków prawnych.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca powołuje się na jedyny zarzut oparty na naruszeniu istotnych wymogów proceduralnych, w zakresie w jakim, po pierwsze, strona skarżąca nie została wysłuchana przed przyjęciem zaskarżonej decyzji i nie miała dostępu do dotyczących ją akt, a po drugie, uzasadnienie zawarte w tejże decyzji nie umożliwiało stronie skarżącej zrozumienia co zostało jej zarzucone.


title: Sprawa C-585/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 5 października 2017 r. – Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 5 października 2017 r. – Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr
   (Sprawa C-585/17)
   (2018/C 013/07)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Wnoszący kasację: Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr

      Uczestnik postępowania: Dilly’s Wellnesshotel GmbH

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy zmiana zatwierdzonego programu pomocy polegająca na rezygnacji przez państwo członkowskie ze stosowania tego programu pomocy w stosunku do określonej (możliwej do wydzielenia) grupy beneficjentów pomocy państwa i zmniejszeniu w ten sposób zakresu istniejącej pomocy państwa stanowi w sprawie takiej jak niniejsza zmianę programu pomocy podlegającą (co do zasady) zgłoszeniu na podstawie art. 108 ust. 3 TFUE?

               2)

               Czy w przypadku błędu formalnego przy stosowaniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (1) z dnia 6 sierpnia 2008 r. (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) zawarta w art. 108 ust. 3 TFUE klauzula zawieszająca może skutkować brakiem zastosowania ograniczenia zatwierdzonego programu pomocy, w wyniku czego państwo członkowskie będzie zobowiązane do wypłaty pomocy państwa na rzecz określonych beneficjentów („nakaz implementacji”)?

               3) a.

               Czy regulacja taka jak w niniejszym przypadku, dotycząca zwrotu podatku energetycznego, zgodnie z którą kwota podlegająca zwrotowi określona jest jednoznacznie w ustawie za pomocą formuły kalkulacyjnej, spełnia wymogi rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 (2) z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu?

               3) b.

               Czy zastosowanie art. 58 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 651/2014 skutkuje wyłączeniem tejże regulacji dotyczącej zwrotu podatku energetycznego z mocą od stycznia 2011 r.?

      (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), Dz.U. 2008, L 214, s. 3

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktat, Dz.U. 2014, L, L 187, s. 1


title: Sprawa C-19/17: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 24 października 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Polska) – Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę Dolnośląskiego / Gmina Trzebnica

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/10

         Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 24 października 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Polska) – Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę Dolnośląskiego / Gmina Trzebnica
   (Sprawa C-19/17) (1)

   (2018/C 013/14)
   Język postępowania: polski
   Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 161 z 22.5.2017.


title: Sprawa T-717/17: Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Chioreanu / ERCEA

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/21

         Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Chioreanu / ERCEA
   (Sprawa T-717/17)
   (2018/C 013/34)
   Język postępowania: rumuński

      Strony

      Strona skarżąca: Nicolae Chioreanu (Oradea, Rumunia) (przedstawiciel: D.-C. Rusu, avocat)

      Strona pozwana: Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERCEA)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej wniosek o ponowne zbadanie propozycji nr 741797-NIP, ERC-2016-ADG;

               —

               nakazanie Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych ponownego zbadania propozycji badań.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zarzut dotyczący naruszenia decyzji Komisji C(2015) 4975 ustanawiającej przepisy Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych w sprawie składania propozycji i procedur oceny, wyboru i przydzielania tych propozycji dotyczących programu szczególnego Horyzont 2020.


title: Sprawa C-605/17: Skarga wniesiona w dniu 20 października 2017 r. – Komisja Europejska / Republika Słowacka

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/7

         Skarga wniesiona w dniu 20 października 2017 r. – Komisja Europejska / Republika Słowacka
   (Sprawa C-605/17)
   (2018/C 013/08)
   Język postępowania: słowacki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Javorský, L. Nicolae i G. von Rintelen, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Słowacka

      Żądania strony skarżącej

   Komisja wnosi do Trybunału o:

               —

               orzeczenie, że nie wydając przed dniem 1 stycznia 2016 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się w pełni do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/61/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów realizacji szybkich sieci łączności elektronicznej (1) bądź w każdym razie nie powiadamiając Komisji o tych przepisach, Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 13 wspomnianej dyrektywy;

               —

               zasądzenie od Republiki Słowackiej na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE zapłaty okresowej kary pieniężnej w wysokości 10 036,80 EUR za każdy dzień od dnia ogłoszenia wyroku w tej sprawie, stwierdzającego uchybienie zobowiązaniu polegającemu na powiadomieniu o przyjęciu przepisów transponujących dyrektywę 2014/61/UE;

               —

               obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin do przetransponowania dyrektywy upłynął w dniu 1 stycznia 2016 r.

               1.

               Na podstawie art. 13 dyrektywy 2014/61/UE państwa członkowskie miały przedsięwziąć środki krajowe niezbędne do przetransponowania tej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2016 r. Zważywszy, że Komisja nie otrzymała od Republiki Słowackiej dowodu dokonania pełnej transpozycji dyrektywy 2014/61/UE, Komisja postanowiła wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości.

               2.

               W swojej skardze Komisja wnosi do Trybunału o to, by zasądził od Republiki Słowackiej zapłatę dziennej kary pieniężnej w wysokości 10 036,80 EUR. Wysokość kary została obliczona z uwzględnieniem wagi i czasu trwania naruszenia, jak również skutku odstraszającego, na podstawie zdolności płatniczej tego państwa członkowskiego.

      (1)  Dz.U. L 155 z 23.5.2014, s. 1.


title: Sprawa C-74/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 28 września 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – Jonathan Heintges / Germanwings GmbH

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/10

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 28 września 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – Jonathan Heintges / Germanwings GmbH
   (Sprawa C-74/17) (1)

   (2018/C 013/15)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 151 z 15.5.2017.


title: Sprawa T-736/17: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Lincoln Global / EUIPO (FLEXCUT)

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/27

         Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Lincoln Global / EUIPO (FLEXCUT)
   (Sprawa T-736/17)
   (2018/C 013/41)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Lincoln Global, Inc. (Santa Fe Springs, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat K. Piepenbrink)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „FLEXCUT” – zgłoszenie nr 15 111 198

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 sierpnia 2017 r. w sprawie R 2225/2016-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesiony zarzut

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-609/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry/Hyvinvointialan liitto ry

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry/Hyvinvointialan liitto ry
   (Sprawa C-609/17)
   (2018/C 013/09)
   Język postępowania: fiński

      Sąd odsyłający

   Työtuomioistuin (Finlandia)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry

      Strona pozwana: Hyvinvointialan liitto ry

      Uczestnik: Fimlab Laboratoriot Oy

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (1) sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl którego pracownik, który na początku albo w części urlopu jest niezdolny do pracy, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia urlopu przypadającego w okresie corocznego urlopu, jeżeli nieprzeniesienie urlopu wynikającego z układu zbiorowego nie zmniejsza prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

               2)

               Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej wywołuje bezpośrednie skutki prawne w odniesieniu do stosunku pracy między prywatnymi podmiotami prawa, tj. bezpośredni skutek horyzontalny?

               3)

               Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej chroni nabyty urlop, jeżeli okres urlopu przekracza przewidziany w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE minimalny wymiar czterech tygodni corocznego urlopu, i czy ten przepis Karty praw podstawowych sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl których pracownik, który na początku lub w trakcie corocznego urlopu lub jego części jest niezdolny do pracy, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia urlopu przysługującego mu zgodnie z układem zbiorowym przypadającego w okresie corocznego urlopu, jeżeli nieprzeniesienie urlopu wynikającego z układu zbiorowego nie zmniejsza prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

      (1)  Dz.U. 2003, L 299, s. 9


title: Sprawa T-741/17: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Trasys International i Axianseu Digital Solutions / EASA

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/27

         Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Trasys International i Axianseu Digital Solutions / EASA
   (Sprawa T-741/17)
   (2018/C 013/42)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Trasys International GEIE (Bruksela, Belgia) oraz Axianseu Digital Solutions SA (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciele: L. Masson i G. Tilman, adwokaci)

      Strona pozwana: Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi o Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 28 sierpnia 2017 r. przyjętej w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego przez jej dyrektora w ramach zamówienia o nazwie „EASA.2017.HVP.08: IT Application & Infrastructure Management Services – ITAIMS” […];

               —

               w rezultacie, stwierdzenie nieważności domniemanej decyzji o nieprzyznaniu poszczególnych umów ramowych skarżącym;

               —

               obciążenie Agencji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut oparty na braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji w odniesieniu do anormalnie niskiej ceny.


title: Sprawa C-196/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 września 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover – Niemcy) – Kathrin Meyer / TUIfly GmbH

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/11

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 września 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover – Niemcy) – Kathrin Meyer / TUIfly GmbH
   (Sprawa C-196/17) (1)

   (2018/C 013/16)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 231 z 17.7.2017.


title: Sprawa T-724/17: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2017 r. – The Vianel Group / EUIPO – Viania Dessous (VIANEL)

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/21

         Skarga wniesiona w dniu 17 października 2017 r. – The Vianel Group / EUIPO – Viania Dessous (VIANEL)
   (Sprawa T-724/17)
   (2018/C 013/35)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: The Vianel Group LLC (Dover, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat V. Perrichon)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Viania Dessous GmbH (Mössingen, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego „VIANEL” – zgłoszenie nr 1 181 484

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie R 285/2017-5

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uwzględnienie zgłoszenia dokonanego przez skarżącą

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie wnoszącej sprzeciw kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania przed EUIPO.

      Podniesione zarzuty

               —

               Izba Odwoławcza naruszyła mające zastosowanie przepisy rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej przy ocenie znaczenia przedstawionych przez wnoszącą sprzeciw dowodów używania, podobieństwa rozpatrywanych towarów i oznaczeń oraz prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.


title: Sprawa T-742/17: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2017 r. – Kim i in. / Rada

text:
               15.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/28

         Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2017 r. – Kim i in. / Rada
   (Sprawa T-742/17)
   (2018/C 013/43)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Il-Su Kim (Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna,), Song-Sam Kang (Hamburg, Niemcy), Chun-Sik Choe (Pjongjang), Kyu-Nam Sin (Pjongjang) i Chun-San Pak (Pjongjang) (przedstawiciele: M. Lester, QC, S. Midwinter, QC, T. Brentnall i A. Stevenson, solicitors)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2017/1509 z dnia 30 sierpnia 2017 r. dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 329/2007, w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżących;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy, w którym skarżący twierdzą, że Rada nie przedstawiła odpowiedniego i wystarczającego uzasadnienia dla umieszczenia ich nazwisk w wykazie zawartym w zaskarżonym akcie.

               2.

               Zarzut drugi, w którym skarżący podnoszą, że Rada w sposób oczywisty błędnie stwierdziła, że w przypadku skarżących zostały spełnione jakiekolwiek z kryteriów uzasadniających umieszczenie ich nazwisk w wykazie; nie istnieje żadna podstawa faktyczna dla objęcia skarżących środkami ograniczającymi.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Radę prawa skarżących do równego traktowania.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczących naruszenia przez Radę prawa skarżących do obrony poprzez niedostarczenie im dowodów, na których Rada oparła się, przed ponownym umieszczeniem nazwisk skarżących w wykazie.

               5.

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Radę przepisów dotyczących ochrony danych osobowych.

               6.

               Zarzut szósty dotyczący naruszenia przez Radę bez uzasadnienia lub w sposób nieproporcjonalny praw podstawowych skarżących, w tym prawa do ochrony własności, działalności gospodarczej oraz reputacji.