title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C-287/02: Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (EFOGR — Rozliczenie rachunków — Rok budżetowy 2001 — Szczegółowe zasady stosowania)

text:
               6.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 193/3

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 9 czerwca 2005 r.
   w sprawie C-287/02: Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (EFOGR - Rozliczenie rachunków - Rok budżetowy 2001 - Szczegółowe zasady stosowania)
   (2005/C 193/04)
   Język postępowania: hiszpański
   W sprawie C-287/02, Królestwo Hiszpanii (pełnomocnik: L. Fraguas Gadea) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Niejahr i S. Pardo Quintillán), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 230 WE, wniesioną w dniu 9 sierpnia 2002 r., Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet, S. von Bahr i J. Malenovský (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji 2002/461/WE z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie rozliczenia rachunków Państw Członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) Sekcja Gwarancji za rok budżetowy 2001 w zakresie zawartej w jej załączniku I, w ramach kwoty podlegającej odzyskaniu od Królestwa Hiszpanii, korekty finansowej rachunków agencji płatniczej dla Kastylii-La Manchy odpowiadającej kwocie rekompensat.

               2)

               W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

               3)

               Królestwo Hiszpanii oraz Komisja Wspólnot Europejskich ponoszą koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 233 z 28.9.2002.


title: Sprawa T-349/04: Skarga wniesiona dnia 23 sierpnia 2004 r. przez Parfümerie Douglas GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/43

         Skarga wniesiona dnia 23 sierpnia 2004 r. przez Parfümerie Douglas GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa T-349/04)
   (2004/C 300/85)
   Język, w którym sporządzono skargę: niemiecki
   Dnia 23 sierpnia 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) przez Parfümerie Douglas GmbH z siedzibą w Hagen (Niemcy), reprezentowaną przez Christopha Schumanna, Rechtsanwalt. Stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą był również Jürgen Heinz Douglas zamieszkały w Hamburgu (Niemcy).
   Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               dopuszczenie niniejszej skargi wraz z załączonymi dokumentami, stwierdzenie, iż skarga skierowana przeciwko decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 24 maja 2004 r. w sprawie odwoławczej R 795/2002-4 została złożona prawidłowo i w terminie oraz stwierdzenie nieważności tej decyzji, odrzucenie sprzeciwu i obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

               Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

               skarżąca

               Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

               Słowny znak towarowy „Douglas beauty spa” dla usług z klasy 39 (planowanie i organizowanie podróży; towarzyszenie podróżnym w czasie podróży; rezerwacja pokoi hotelowych i innych kwater) – zgłoszenie nr 1 459 197

               Właściciel znaku towarowego lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie:

               Jürgen Heinz Douglas

               Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie:

               Niemiecki znak towarowy „Douglas Touristik” dla usług z klasy 39 (planowanie i organizowanie podróży; wynajem pojazdów mechanicznych i łodzi).

               Decyzja Wydziału Sprzeciwów:

               Odrzucenie zgłoszenia

               Decyzja Izby Odwoławczej:

               Odrzucenie odwołania skarżącej

               Podniesione zarzuty:

               Naruszenie art. 42, 43, 74 i 79 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 w związku z zasadami 15, 16 i 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95.


title: Sprawa C-422/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 listopada 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patents Court) — Zjednoczone Królestwo) — Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago przeciwko Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks (Produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka — Dodatkowe świadectwo ochronne — Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 — Artykuł 3 — Warunki uzyskania świadectwa — Pojęcie „produktu chronionego na podstawie patentu podstawowego pozostającego w mocy” — Kryteria — Dodatkowe lub inne kryteria dla produktu leczniczego obejmującego więcej niż jeden aktywny składnik lub dla szczepionki skojarzonej ( „multi disease vaccine” lub „vaccin multivalent” ))

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/15

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 listopada 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patents Court) — Zjednoczone Królestwo) — Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago przeciwko Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
      (Sprawa C-422/10) (1)

      (Produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka - Dodatkowe świadectwo ochronne - Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 - Artykuł 3 - Warunki uzyskania świadectwa - Pojęcie „produktu chronionego na podstawie patentu podstawowego pozostającego w mocy” - Kryteria - Dodatkowe lub inne kryteria dla produktu leczniczego obejmującego więcej niż jeden aktywny składnik lub dla szczepionki skojarzonej („multi disease vaccine” lub „vaccin multivalent”))
      (2012/C 25/24)
      Język postępowania: angielski

         Sąd krajowy

      High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Patents Court) (Zjednoczone Królestwo)

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Georgetown University, University of Rochester, Loyola University of Chicago

         Strona pozwana: Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

         Przedmiot

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — High Court of Justice (Chancery Division) — Wykładnia art. 3 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (Dz.U. L 152, s. 1) — Przesłanki uzyskania świadectwa — Możliwość przyznania dodatkowego świadectwa ochronnego pojedynczemu składnikowi aktywnemu lub mieszaninie składników aktywnych w sytuacji, gdy patent podstawowy pozostający w mocy chroni pojedynczy aktywny składnik lub mieszaninę aktywnych składników, w rozumieniu art. 3 lit. a) rozporządzenia.

         Sentencja

      Artykuł 3 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych należy interpretować w ten sposób, że z zastrzeżeniem spełnienia również innych wymogów przewidzianych w tym artykule nie sprzeciwia się on temu, by służby państwa członkowskiego właściwe w dziedzinie własności przemysłowej wydały dodatkowe świadectwo ochronne w odniesieniu do aktywnego składnika, określonego w zastrzeżeniach powołanego patentu podstawowego, jeżeli produkt leczniczy, którego zezwolenie na obrót przedłożono na poparcie wniosku o wydanie dodatkowego świadectwa ochronnego, zawiera nie tylko ten aktywny składnik, lecz także inne aktywne składniki.

         (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa T-125/09: Postanowienie Sądu z dnia 2 września 2010 r. — Gruener Janura przeciwko OHIM — Centum Aqua Marketing (Hundertwasser)

text:
               23.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/66

      Postanowienie Sądu z dnia 2 września 2010 r. — Gruener Janura przeciwko OHIM — Centum Aqua Marketing (Hundertwasser)
      (Sprawa T-125/09) (1)

      ()
      (2010/C 288/120)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009.


title: Sprawa T-378/04: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2004 r. przez Orsay GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

text:
               18.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/21

         Skarga wniesiona w dniu 22 września 2004 r. przez Orsay GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa T-378/04)
   (2004/C 314/52)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 22 września 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Orsay GmbH, z siedzibą w Willstätt (Niemcy), reprezentowanej przez adwokata D. von Schultza, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).
   Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 15 czerwca 2004 r. w sprawie R 0909/2002-4 Orsay (słowny/graficzny znak towarowy) przeciwko D'ORSAY (słowny/graficzny znak towarowy) oraz decyzji 2562/2002 Wydziału Sprzeciwów Urzędu Harmonizacji z dnia 28 sierpnia 2002 r. w zakresie, w którym na skutek sprzeciwu nr B 242 075 dokonano odmowy rejestracji zgłoszenia znaku towarowego UE 1 042 605 dla towarów odzież, botki, buty i pantofle domowe; nakrycia głowy;

               —

               stwierdzenie, że Urząd Harmonizacji zobowiązany jest do dokonania rejestracji zgłoszenia znaku towarowego UE 1 042 605 „Orsay” dla towarów odzież, botki, buty i pantofle domowe; nakrycia głowy z klasy 25;

               —

               obciążenie pozwanego Urzędu kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

               Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

               Skarżąca

               Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

               Graficzny znak towarowy „Orsay” dla towarów z klasy 23 (tekstylia itd.), 24 (odzież itd.), 25 (nakrycia głowy) – zgłoszenie nr 1 042 605

               Decyzja eksperta:

               Odmowa rejestracji zgłoszonego znaku towarowego

               Decyzja Izby Odwoławczej:

               Odrzucenie odwołania

               Podniesione zarzuty:

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 (1)

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1)


title: Sprawa C-7/14 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 26 marca 2015 r. – Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG/Komisja Europejska (Odwołanie — Wspólnotowy kodeks celny — Artykuł 220 ust. 2 i art. 239 — Umorzenie należności celnych przywozowych — Przywóz grzybów konserwowych pochodzących z Chin — Decyzja stwierdzająca, że umorzenie należności celnych przywozowych nie jest uzasadnione)

text:
               26.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/6

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 26 marca 2015 r. – Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG/Komisja Europejska
   (Sprawa C-7/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 220 ust. 2 i art. 239 - Umorzenie należności celnych przywozowych - Przywóz grzybów konserwowych pochodzących z Chin - Decyzja stwierdzająca, że umorzenie należności celnych przywozowych nie jest uzasadnione))
   (2015/C 171/08)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG (przedstawiciele: adwokaci K. Landry i G. Schwendinger)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Caeiros i B.R. Killmann, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona

               2)

               Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 52 z 22.02.2014.


title: Sprawa T-23/17: Skarga wniesiona w dniu 17 stycznia 2017 r. – Barnett/EKES

text:
               3.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 104/50

         Skarga wniesiona w dniu 17 stycznia 2017 r. – Barnett/EKES
   (Sprawa T-23/17)
   (2017/C 104/70)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Inge Barnett (Roskilde, Dania) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, T. Martin)

      Strona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               tytułem głównym, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 21 marca 2016 r., wydanej w celu wykonania wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 22 września 2015 r., pozbawiającego stronę skarżącą prawa do wcześniejszej emerytury bez obniżenia świadczenia emerytalnego;

               —

               tytułem posiłkowym, zasądzenie od Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na rzecz skarżącej kwoty 207 994,14 euro z tytułu odszkodowania za szkodę majątkową poniesioną przez stronę skarżącą, powiększoną o odsetki za zwłokę liczone od dnia, w którym stanie się wymagalna, według stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny (EBC) dla podstawowych operacji refinansujących powiększonej o trzy i pół punktu, jak również kwoty zryczałtowanej w wysokości 25 000 euro tytułem zadośćuczynienia za doznane przez nią krzywdy;

               —

               w każdym przypadku, obciążenie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia art. 266 TFUE, gdyż strona pozwana nie wzięła pod uwagę uzasadnienia wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 22 września 2015 r, Barnett/EKES, (F-20/14, zwanego dalej „wyrokiem SSP”, EU:F:2015:107) w celu przyjęcia środków wykonawczych. W szczególności, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, strona pozwana porzuciła kryteria ustalone w swych ogólnych przepisach wykonawczych (OPW) przy dokonywaniu rzekomego ponownego rozpatrzenia kandydatury strony skarżącej. W każdym przypadku, zaskarżona decyzja nie byłaby w stanie usunąć niezgodności z prawem stwierdzonej przez Sąd do spraw Służby Publicznej, tj. braku określenia interesu służby w OPW ustanowionych przez EKES.

               2.

               Zarzut drugi wywodzony z faktu, że – zdaniem skarżącej – zaskarżona decyzja miała szereg oczywistych błędów w ocenie interesu służby istniejącego jakoby w 2013 r.

               3.

               Zarzut trzeci, podniesiony posiłkowo, dotyczący braku kompetencji EKES-u do podejmowania nowych decyzji w sprawie przyznania prawa do wcześniejszej emerytury bez obniżenia świadczenia emerytalnego na skutek skreślenia art. 9 ust. 2 załącznika VII regulaminu pracowniczego, przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (Dz. U. 2013, L 287, s. 15). W rezultacie, z powodu niezgodności z prawem stwierdzonej w wyroku SSP, strona skarżąca została całkowicie pozbawiona możliwości skorzystania z przedmiotowego środka. Z tego względu należy przyznać skarżącej pełne odszkodowanie.


title: Sprawa T-24/15: Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2015 r. – NICO/Rada

text:
               16.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/35

         Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2015 r. – NICO/Rada
   (Sprawa T-24/15)
   (2015/C 089/42)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (Pully, Szwajcaria) (przedstawiciele: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey i D. Rovetta, prawnicy)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2014/776/WPZiB z dnia 7 listopada 2014 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1202/2014 z dnia 7 listopada 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (2) w zakresie, w jakim akty te traktują stronę skarżącą jako należącą do kategorii osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi oraz

               —

               obciążenie Rady kosztami niniejszego postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów: naruszenie prawa do bycia wysłuchanym, niedostateczne uzasadnienie, naruszenie prawa do obrony, oczywisty błąd w ocenie i naruszenie prawa podstawowego w postaci prawa własności.
   Strona skarżąca uważa, że Rada zaniechała jej wysłuchania i że żadne dowody przeciwne nie są w stanie tego uzasadnić, w szczególności zaś dowody związane z nałożeniem środków ograniczających na aktualne zobowiązania umowne. Ponadto Rada nie przedstawiła dostatecznego uzasadnienia. W wyniku tych zaniechań Rada naruszyła prawo strony skarżącej do obrony, włącznie z prawem do skutecznej ochron sądowej. W przeciwieństwie do twierdzenia Rady strona skarżąca nie jest spółką zależną NICO Ltd wskazanej przez Radę, jako że spółka ta nie istnieje już w Jersey, ani w Iranie; a w każdym razie Rada nie wykazała, że nawet gdyby strona skarżąca była spółką zależną powodowałoby to powstanie korzyści gospodarczej po stronie państwa irańskiego, która to korzyść byłaby niezgodna z celem zaskarżonych aktów. W końcu nakładając środki ograniczające na prawo własności strony skarżącej i jej aktualne zobowiązania umowne, Rada naruszyła prawo podstawowe w postaci prawa własności środkami, których proporcjonalność nie może zostać udowodniona.

      (1)  Dz.U. L 325, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 325, s. 3.


title: Sprawa C-485/10: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 28 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc przyznana Ellinika Nafpigeia AE — Niezgodność ze wspólnym rynkiem — Odzyskanie — Niewykonanie)

text:
               25.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 258/4

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 28 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-485/10) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Pomoc przyznana Ellinika Nafpigeia AE - Niezgodność ze wspólnym rynkiem - Odzyskanie - Niewykonanie)
   2012/C 258/06
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciele: P. Milonopoulos i K. Boskovits, pełnomocnicy, V. Christianos, dikigoros)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Nieprzyjęcie w przewidzianym terminie środków koniecznych do zastosowania się do decyzji Komisji 2009/610/WE z dnia 2 lipca 2008 r. dotyczącej pomocy C 16/04 (ex NN 29/04, CP 71/02 i CP 133/05) przyznanej przez Grecję przedsiębiorstwu Hellenic Shipyards SA (notyfikowanej jako dokument nr C(2008) 3118) (Dz.U. L 225, s. 104)

      Sentencja

               1)

               Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszelkich środków koniecznych do wykonania decyzji Komisji 2009/610/WE z dnia 2 lipca 2008 r. dotyczącej pomocy C 16/04 (ex NN 29/04, CP 71/02 i CP 133/05) przyznanej przez Grecję przedsiębiorstwu Hellenic Shipyards SA oraz nie przedstawiając Komisji Europejskiej w wyznaczonym terminie informacji wymienionych w art. 19 tej decyzji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2, 3, 5, 6, 8, 9 i 11–19 owej decyzji.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010.


title: Sprawa C-176/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België (Belgia) w dniu 10 kwietnia 2014 r. – Joris Van Hauthem, Ann Frans przeciwko Vlaamse Gemeenschap

text:
               21.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State van België (Belgia) w dniu 10 kwietnia 2014 r. – Joris Van Hauthem, Ann Frans przeciwko Vlaamse Gemeenschap
   (Sprawa C-176/14)
   2014/C 235/05
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Raad van State van België

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Joris Van Hauthem, Ann Frans

      Strona pozwana: Vlaamse Gemeenschap

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 10 załącznika I do umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, podpisanego – wraz z załącznikami I, II i III, Protokołami oraz Aktem Końcowym, podpisanymi w Luksemburgu w dniu 21 czerwca 1999 r. (1), należy interpretować w ten sposób, że ma on na celu wykluczenie zatrudnienia na stanowiskach tego samego rodzaju co art. 45 ust. 4 TFUE i art. 24 ust. 4 porozumienia EOG?

               2)

               Czy art. 14 dyrektywy Rady 2003/109/WE (2) z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi należy interpretować w ten sposób, że w przypadku braku specjalnego wykluczenia możliwości wykonywania działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 3 będący obywatelem państwa trzeciego rezydent długoterminowy uzyskuje nieograniczony dostęp do belgijskiego rynku pracy, łącznie z dostępem do stanowisk, na których zatrudnienia można na podstawie art. 11 ust. 1 lit. a) lub art. 11 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2003/109 odmówić długotrwałym rezydentom Belgii lub w odniesieniu do których możliwe jest wykluczenie obywateli państw należących do EOG na podstawie art. 45 ust. 4 TFUE lub art. 28 ust. 4 porozumienia EOG?

               3)

               Czy art. 6 i 7 decyzji nr 1/80 września 1980 r. (3) w sprawie rozwoju stowarzyszenia, wydanej przez Radę Stowarzyszenia powołaną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego w dniu 12 września 1963 r. w Ankarze przez Republikę Turcji z jednej strony i przez państwa członkowskie EWG oraz Wspólnotę z drugiej strony, który został zawarty, zatwierdzony i ratyfikowany w imieniu tej ostatniej decyzją Rady 64/732/EWG z dnia 23 grudnia 1963 r. należy interpretować w ten sposób, że wyrażenia „swobodn[y] dostę[p] do dowolnej pracy najemnej”, „swobodn[y] dostę[p] do dowolnej pracy najemnej” i „dowoln[a] ofert[a] pracy” obejmują również zatrudnienie na wszelkiego rodzaju stanowiskach w ramach administracji publicznej, czy też do stosowania tych przepisów mają w drodze analogii zastosowanie ograniczenia, o których mowa w art. 45 ust. 4 TFUE i art. 28 ust. 4 porozumienia EOG lub ograniczenia, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2003/109?

               4)

               Czy art. 7 decyzji nr 1/80 należy interpretować w ten sposób, że również członkowie rodziny pracownika tureckiego, spełniający wszystkie warunki określone w tym przepisie, mają – niezależnie od ich przynależności państwowej – dostęp do zatrudnienia na wszelkiego rodzaju stanowiskach w administracji państwowej, czy też mają do nich w drodze analogii zastosowanie ograniczenia, o których mowa w art. 45 ust. 4 TFUE i art. 28 ust. 4 porozumienia EOG lub ograniczenia, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2003/109?

               5)

               Czy w ramach postępowania sądowego wszczętego przez obywatela zaskarżającego środek o zasięgu ogólnym, przyznający obywatelom tureckim i członkom ich rodzin zgodnie z decyzją nr 1/80, ale nie uwzględniając przepisów prawa krajowego wyższej rangi, dostęp do zatrudnienia na pewnych rodzajach stanowisk w administracji publicznej sąd krajowy może powołać się na tę decyzję, mimo iż nie została ona oficjalnie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej?

               6)

               Czy dla odpowiedzi na poprzednie pytanie ma znaczenie, że skarżący powołuje się przy tym na interes związany ze sprawowaną przez niego funkcją członka parlamentu Flandrii, w związku z czym nie może być on traktowany jak zwykły obywatel?

      (1)  Dz.U. 2002, L 114, s. 6.

      (2)  Dyrektywa z dnia 25 listopada 2003 r. (Dz.U. 2004, L 16, s. 44).

      (3)  Decyzja z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia, wydana przez Radę Stowarzyszenia powołaną na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie.


title: Sprawa C-436/07 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Efrosyni Alexiadou (Odwołanie — Klauzula arbitrażowa — Umowa dotycząca projektu rozwoju technologii produkcji skór nieprzepuszczalnych — Zwrot wypłaconych zaliczek — Odsetki)

text:
               10.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/7

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Efrosyni Alexiadou
   (Sprawa C-436/07 P) (1)

   (Odwołanie - Klauzula arbitrażowa - Umowa dotycząca projektu rozwoju technologii produkcji skór nieprzepuszczalnych - Zwrot wypłaconych zaliczek - Odsetki)
   (2009/C 6/12)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: D. Triantafyllou, pełnomocnik)

      Druga strona postępowania: Efrosyni Alexiadou (przedstawiciele: Ch. Matellas i E. Alexiadou, dikigoros)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 12 lipca 2007 r. w sprawie T-312/05 Komisja przeciwko Alexiadou, w którym Sąd oddalił skargę opartą na klauzuli arbitrażowej zmierzającą do zobowiązania pozwanej do zwrotu kwoty zaliczki wypłaconej przez Komisję w ramach umowy dotyczącej projektu rozwoju technologii produkcji skór nieprzepuszczalnych (umowa G1ST-CT-2002-50227)
   Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie T-312/05 Komisja przeciwko Alexiadou zostaje uchylony.

               2)

               Sprawa zostaje przekazana do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich do ponownego rozpatrzenia.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.


title: Sprawa C-308/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

text:
               8.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 273/7

         Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej
   (Sprawa C-308/12)
   2012/C 273/11
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: P. Hetsch, D. Düsterhaus, i K. Herrmann, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (1),i w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 40 ust.1 tejże dyrektywy;

               —

               nałożenie na Rzeczpospolitą Polskę zgodnie z art. 260 ust.3 TFUE okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji dyrektywy 2008/98/WE o dziennej stawce w wysokości 67 314,24 EUR naliczanej od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie;

               —

               obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin transpozycji dyrektywy 2008/98/WE upłynął w dniu 12 grudnia 2010 r.

      (1)  Dz.U. L 312, s.3


title: Sprawa C-524/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Niemcy) w dniu 28 grudnia 2006 r. — Heinz Huber przeciwko Republice Federalnej Niemiec

text:
               10.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Niemcy) w dniu 28 grudnia 2006 r. — Heinz Huber przeciwko Republice Federalnej Niemiec
   (Sprawa C-524/06)
   (2007/C 56/34)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Heinz Huber

      Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec
   Pytanie prejudycjalne
   Czy ogólne przetwarzanie danych osobowych dotyczących cudzoziemców będących zarazem obywatelami Unii w centralnym rejestrze cudzoziemców jest zgodne z:

               a)

               zakazem wszelkiej dyskryminacji obywateli Unii, którzy korzystają z przysługującego im prawa do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich, ze względu na przynależność państwową (art. 12 akapit pierwszy WE w zw. z art. 17 i 18 ust. 1 WE),

               b)

               zakazem ograniczania swobody przedsiębiorczości obywateli jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego (art. 43 akapit pierwszy WE),

               c)

               wymogiem konieczności przewidzianym w art. 7 lit. e) dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1)?

      (1)  Dz.U. L 281, str. 31.


title: Sprawa C-126/13 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 lipca 2014 r. – BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) — Charakter opisowy — Odmowa rejestracji słownego znaku towarowego ecoDoor — Cecha części produktu]

text:
               15.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/10

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 lipca 2014 r. – BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-126/13 P) (1)

   ([Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) - Charakter opisowy - Odmowa rejestracji słownego znaku towarowego ecoDoor - Cecha części produktu])
   2014/C 315/14
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (przedstawiciel: adwokat S. Biagosch)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 164 z 8.6.2013.


title: Sprawa T-101/09: Skarga wniesiona w dniu 1 września 2010 r. — Maftah przeciwko Komisji

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/26

         Skarga wniesiona w dniu 1 września 2010 r. — Maftah przeciwko Komisji
   (Sprawa T-101/09)
   ()
   2011/C 13/51
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Elmabruk Maftah (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: E. Grieves, Barrister i A. McMurdie, Solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 1330/2008 (1) w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącego;

               —

               nakazanie pozwanej natychmiastowego usunięcia nazwiska skarżącego z załącznika do wspomnianego rozporządzenia;

               —

               obciążenie pozwanej i/lub Rady Unii Europejskiej obowiązkiem zapłaty, oprócz swoich kosztów postępowania, również kosztów poniesionych przez skarżącego oraz kwot udostępnionych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej tytułem pomocy w zakresie kosztów postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W drodze niniejszej skargi wnoszący ją domaga się stwierdzenia nieważności rozporządzenia (WE) Komisji nr 1330/2008 na podstawie art. 263 TFUE w zakresie w jakim jego nazwisko zostało umieszczone na liście osób i podmiotów, wobec których stosowane są określone środki restrykcyjne.
   Celem uzasadnienia skargi wnoszący ją podnosi następujące zarzuty:

               Po pierwsze, Komisja nigdy nie przeprowadziła niezależnej kontroli dotyczącej przyczyn umieszczenia nazwiska skarżącego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 (2) i nie przedstawiła w tym względzie żadnych przyczyn lub dowodów.

               Poza tym, Komisja nie przedstawiła skarżącemu żadnego uzasadnienia i następnie nie poinformowała go o żadnych odpowiednich przyczynach umieszczenia jego nazwiska w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002, co w świetle europejskiej konwencji praw człowieka stanowi naruszenie prawa skarżącego do skutecznej ochrony sądowej, jego prawa do obrony oraz naruszenie prawa własności.

               Wreszcie, pozostawienie nazwiska skarżącego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 jest nieracjonalne, ponieważ: i) nie istniały powody spełniające kryteria umieszczenia we wspomnianym załączniku; ii) rząd Zjednoczonego Królestwa uważa, że skarżący już nie spełnia stosujących się kryteriów oraz iii) zostało wydane orzeczenie przez specjalny sąd brytyjski, zgodnie z którym Libyan Islamic Fighting Group nie przystąpiła do sieci Al-Kaida i nie wszystkie osoby będące członkami Libyan Islamic Fighting Group przyjmują ideologię przemocy Al-Kaidy dotyczącą światowego dżihadu.

      (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1330/2008 z dnia 22 grudnia 2008 r. zmieniające po raz 103. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami (Dz.U. L 345, s. 60).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do Talibów w Afganistanie (Dz.U. L 139, s. 9).


title: Sprawa T-51/11: Wyrok Sądu z dnia 19 kwietnia 2013 r. — Aecops przeciwko Komisji (EFS — Cykl szkoleń — Obniżenie kwoty pierwotnie przyznanej pomocy finansowej — Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 — Przedawnienie — Bezpieczeństwo prawne — Prawo do obrony — Rozsądny termin — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               1.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/38

         Wyrok Sądu z dnia 19 kwietnia 2013 r. — Aecops przeciwko Komisji
   (Sprawa T-51/11) (1)

   (EFS - Cykl szkoleń - Obniżenie kwoty pierwotnie przyznanej pomocy finansowej - Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 - Przedawnienie - Bezpieczeństwo prawne - Prawo do obrony - Rozsądny termin - Obowiązek uzasadnienia)
   2013/C 156/69
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (Lizbona, Portugalia) (przedstawieciele: początkowo J. da Cruz Vilaça i L. Pinto Monteiro, następnie L. Pinto Monteiro, P. Farinha Alves i N. Morais Sarmento, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Guerra e Andrade i D. Recchia, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 27 października 2010 r. określającej ostateczną kwotę wydatków kwalifikujących się jako pomoc z Europejskiego Funduszu Społecznego przyznaną skarżącej na działania w ramach szkoleń mocą decyzji nr C(88) 831 z dnia 29 kwietnia 1988 r. na finansowanie cyklu szkoleń (sprawa 88 0369 P1).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 139 z 7.5.2011.


title: Sprawa T-22/17: Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2017 r. – Republika Portugalska/Komisja Europejska

text:
               3.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 104/49

         Skarga wniesiona w dniu 16 stycznia 2017 r. – Republika Portugalska/Komisja Europejska
   (Sprawa T-22/17)
   (2017/C 104/69)
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Portugalska (przedstawiciel: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão i J. Saraiva de Almeida, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/2018 z dnia 15 listopada 2016 r., (Dz.U. 2016, L 312, s. 26) wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie w jakim wyłącza ona z finansowania kwotę 1 990 810,30 EUR wydatków zdeklarowanych przez Portugalię w ramach środka „Rozwój obszarów wiejskich, EFRROW, inwestycje – prywatni beneficjenci” w latach obrachunkowych 2010, 2011, 2012, 2013 i 2014;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca formułuje dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 31 ust. 4 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. 2005, L 209, s. 1).

               2.

               Zarzut drugi dotyczy braku uzasadnienia. Zarzut ten składa się z trzech części:

                           —

                           w ramach części pierwszej, strona skarżąca twierdzi, że Komisja nie przedstawiła dowodu na istnienie poważnych i uzasadnionych wątpliwości;

                           —

                           w ramach części drugiej, strona skarżąca twierdzi, że wytyczne zawarte w dokumencie VI/5330/97 z dnia 23 grudnia 1997 r., nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie;

                           —

                           w ramach części trzeciej, strona skarżąca twierdzi, że Komisja nie powołała okoliczności fatycznych, których zaistnienie jest koniecznym warunkiem zastosowania 5 % korekty finansowej przewidzianej w dokumencie VI/5330/97 z dnia 23 grudnia 1997 r.


title: Sprawa T-72/15: Postanowienie Sądu z dnia 16 lipca 2015 r. – Hippler/Komisja

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/51

         Postanowienie Sądu z dnia 16 lipca 2015 r. – Hippler/Komisja
   (Sprawa T-72/15) (1)

   (2015/C 320/71)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 138 z 27.4.2015.


title: Sprawa T-45/15: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – Hydrex/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych — Umowa o udzielenie dotacji na projekt dotyczący instrumentu finansowego na rzecz środowiska — Wezwanie do zapłaty — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak przestrzegania wymogów formalnych — Niedopuszczalność)

text:
               22.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/34

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. – Hydrex/Komisja
   (Sprawa T-45/15)
   ((Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Umowa o udzielenie dotacji na projekt dotyczący instrumentu finansowego na rzecz środowiska - Wezwanie do zapłaty - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak przestrzegania wymogów formalnych - Niedopuszczalność))
   (2015/C 205/46)
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Hydrex NV (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciel: adwokat P. Van Eysendeyk)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Lejeune i G. Wils, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie zawieszenia wykonania decyzji Komisji Europejskiej C(2015) 103 wersja ostateczna z dnia 12 stycznia 2015 r. dotyczącej skierowanego do skarżącej wezwania do zapłaty nr 3241405101 w przedmiocie kwoty 5 40  721,10 EUR.

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje odrzucony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.


title: Sprawa C-44/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 5 lutego 2015 r. – Hauptzollamt Frankfurt am Main przeciwko Duval GmbH & Co. KG

text:
               20.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 127/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 5 lutego 2015 r. – Hauptzollamt Frankfurt am Main przeciwko Duval GmbH & Co. KG
   (Sprawa C-44/15)
   (2015/C 127/17)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Hauptzollamt Frankfurt am Main

      Strona pozwana: Duval GmbH & Co. KG

      Pytania prejudycjalne

               1.

               Czy w braku abstrakcyjnej definicji charakteryzującej termometr ujęty w pozycji CN 9025 należy w ramach tej pozycji sklasyfikować wyjątkowo jedynie urządzenia wyliczone w notach wyjaśniających do zharmonizowanego systemu dotyczących pozycji CN 9025, część B (termometry, termografy i pirometry – pkt 08.0 do 28.0)?

               2.

               W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej: czy z wyliczenia urządzeń w notach wyjaśniających do zharmonizowanego systemu dotyczących pozycji CN 9025 należy wywieść, że przyrządy, które nie mają funkcji owych urządzeń (określenie temperatury przy pomocy np. mechanicznego rozszerzenia cieczy lub metali, fizykalnych zmian lub impulsów elektrycznych itd.), nie mogą zostać sklasyfikowane w ramach pozycji CN 9025?

               3.

               W przypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi przeczącej: czy termometr w rozumieniu pozycji CN 9025 jest również przyrządem ukazującym, że mierzona temperatura danego przedmiotu osiągnęła określoną wcześniej wartość (wartość progową), nawet wówczas, gdy przyrząd nie spełnia kryteriów takich jak możliwość odtworzenia wyników pomiaru, ukazanie przebiegu temperatury w sposób ciągły oraz możliwość wielokrotnego użycia urządzenia?


title: Sprawa T-422/08 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2008 r. — Sacem przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie praktyki uzgodnionej w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

text:
               10.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/31

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2008 r. — Sacem przeciwko Komisji
   (Sprawa T-422/08 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie praktyki uzgodnionej w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
   (2009/C 6/65)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (Sacem) (Neuilly-sur-Seine, Francja) (représentant: H. Calvet, avocat (przedstawiciel: adwokat H. Calvet)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy F. Castillo de la Torre i É. Gippini Fournier)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C (2008) 3435 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/C2/38.698 CISAC).
   Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2004 r. W sprawie T-341/02, Regione Siciliana przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (EFRR — Rozporządzenie (EWG) nr 4253/88 — Zamknięcie pomocy finansowej — Skarga o stwierdzenie nieważności — Bezpośrednie oddziaływanie — Niedopuszczalność)

text:
               9.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 251/15

      POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 8 lipca 2004 r.
   W sprawie T-341/02, Regione Siciliana przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (EFRR - Rozporządzenie (EWG) nr 4253/88 - Zamknięcie pomocy finansowej - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie oddziaływanie - Niedopuszczalność)
   (2004/C 251/27)
   Język postępowania: włoski
   W sprawie T-341/02 Regione Siciliana, reprezentowanej przez I. Braguglia, avvocato dello Stato, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: E. de March i L. Flynn, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji D (2002) 810439 z dnia 5 września 2002 r. dotyczącej zamknięcia pomocy finansowej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) na projekt „Autostrada Messyna-Palermo” (EFRR nr 93.05.03.001 – Arinco nr 93.IT.16.009), Sąd (trzecia izba), w składzie J. Azizi, prezes, M. Jaeger i F. Dehousse, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 8 lipca 2004 r. postanowienie, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Skarżąca poniesie koszty własne oraz koszty poniesione przez stronę pozwaną.

      (1)  Dz.U. C 7 z 11.1.2003.


title: Sprawa T-534/13: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2015 r. – Panrico/OHIM – HDN Development (Krispy Kreme DOUGHNUTS) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy Krispy Kreme DOUGHNUTS — Wcześniejsze graficzne i słowne, międzynarodowy i krajowy, znaki towarowe DONUT, DOGHNUTS, donuts i donuts cream — Względne podstawy odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] — Prawdopodobieństwo czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszych znaków towarowych — Prawdopodobieństwo działania na szkodę — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009)]

text:
               30.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 398/35

         Wyrok Sądu z dnia 7 października 2015 r. – Panrico/OHIM – HDN Development (Krispy Kreme DOUGHNUTS)
   (Sprawa T-534/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy Krispy Kreme DOUGHNUTS - Wcześniejsze graficzne i słowne, międzynarodowy i krajowy, znaki towarowe DONUT, DOGHNUTS, donuts i donuts cream - Względne podstawy odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] - Prawdopodobieństwo czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszych znaków towarowych - Prawdopodobieństwo działania na szkodę - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009)])
   (2015/C 398/45)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Panrico, SA (Esplugues de Llobregat, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat D. Pellisé Urquiza)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: HDN Development Corp. (Frankfort, Kentucky, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci H. Granado Carpenter i M. Polo Carreño)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 lipca 2013 r. (sprawa R 623/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Panrico, SA a HDN Development Corp.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

               2)

               Panrico, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 9 z 11.1.2014.


title: Sprawa T-412/09: Skarga wniesiona w dniu 14 października 2009 r. — CEA przeciwko Komisji

text:
               19.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 312/35

         Skarga wniesiona w dniu 14 października 2009 r. — CEA przeciwko Komisji
   (Sprawa T-412/09)
   2009/C 312/58
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Commissariat à l’énergie atomique (CEA) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: J. García-Gallardo Gil-Fournier, M. Arias Díaz i C. Humpe, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               potwierdzenie wpłynięcia skargi (skargi, pełnomocnictwa procesowego oraz kopii dokumentów) i uznanie jej za dopuszczalną;

               —

               rozpoznanie skargi wniesionej w imieniu i na rzecz CEA przez jej przedstawicieli prawnych;

               —

               stwierdzenie nieważności — zgodnie z art. 230 WE — decyzji Komisji notyfikowanej CEA pismem z dnia 29 lipca 2009, odmawiającej potraktowania odpraw emerytalnych wypłaconych przez CEA jako kwalifikowanych kosztów pośrednich i przyznania CEA świadectwa metodologii księgowej;

               —

               posiłkowo stwierdzenie na podstawie art. 238 WE, że i) odprawa emerytalna stanowi koszt kwalifikowany na podstawie reguł umownych siódmego porozumienia ramowego w sprawie badań i rozwoju oraz ii) że Wspólnota Europejska nie wypełnia swych zobowiązań umownych względem CEA, wynikających z siódmego ramowego programu badań i rozwoju;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W pierwszej kolejności skarga oparta na art. 230 WE ma na celu stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Komisji notyfikowanej Commissariat à l’énergie atomique (CEA) w dniu 29 lipca 2009 r., odmawiającej potraktowania odpraw emerytalnych wypłaconych przez CEA jako kwalifikowanych kosztów pośrednich i przyznania CEA świadectwa metodologii księgowej, tak aby podmiot ten mógł zadeklarować koszty pośrednie personelu w celu uzyskania zwrotu nakładów poniesionych przy realizacji projektów współfinansowanych w ramach siódmego ramowego programu badań i rozwoju.
   CEA twierdzi, że decyzja Komisji, w świetle której odprawy emerytalne nie stanowią kwalifikowanych kosztów pośrednich została wydana z naruszeniem prawa oraz zawiera oczywiste błędy w zakresie oceny okoliczności faktycznych, a także że Komisja naruszyła zasady dobrej administracji, pewności prawa, proporcjonalności i ochrony uzasadnionych oczekiwań.
   Posiłkowo, na podstawie art. 238 WE, strona skarżąca wnosi o stwierdzenie, że odmawiając potraktowania odpraw emerytalnych wypłaconych przez CEA jako kosztów kwalifikowanych, a tym samym odmawiając zwrotu tych kosztów, Komisja nie wypełnia swych zobowiązań umownych względem CEA.


title: Sprawa C-126/13: Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 23 kwietnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Edgar Brück przeciwko Agentur für Arbeit Villingen-Schwenningen — Familienkasse

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/56

         Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 23 kwietnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Edgar Brück przeciwko Agentur für Arbeit Villingen-Schwenningen — Familienkasse
   (Sprawa C-126/13) (1)

   2013/C 225/110
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 184 z 23.6.2012.


title: Sprawa T-391/10: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2015 r. – Nedri Spanstaal/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek stali sprężającej — Ustalanie kwot i cen, podział rynku i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE — Pułap 10 % obrotów — Obrót właściwy — Współpraca w toku postępowania administracyjnego — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r.)

text:
               14.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 302/33

         Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2015 r. – Nedri Spanstaal/Komisja
   (Sprawa T-391/10) (1)

   ((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek stali sprężającej - Ustalanie kwot i cen, podział rynku i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE - Pułap 10 % obrotów - Obrót właściwy - Współpraca w toku postępowania administracyjnego - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r.))
   (2015/C 302/42)
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Nedri Spanstaal BV (Venlo, Niderlandy) (przedstawiciele: początkowo M. Slotboom i B. Haan, a następnie M. Slotboom, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Van Nuffel, S. Noë i V. Bottka, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. C(2010) 4387 wersja ostateczna dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38.344 – Stal sprężająca), zmienionej decyzją Komisji C(2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r. oraz decyzją Komisji C(2011) 2269 wersja ostateczna z dnia 4 kwietnia 2011 r.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Nedri Spanstaal BV zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa T-303/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 grudnia 2006 r. Westfalen Gassen Nederland przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niderlandzki rynek gazu przemysłowego i medycznego — Ustalanie cen — Dowód udziału w porozumieniach, decyzjach i uzgodnionych praktykach — Dowód zdystansowania się — Zasady niedyskryminacji i proporcjonalności — Obliczanie kwoty grzywien)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/30

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 grudnia 2006 r. Westfalen Gassen Nederland przeciwko Komisji
   (Sprawa T-303/02) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Niderlandzki rynek gazu przemysłowego i medycznego - Ustalanie cen - Dowód udziału w porozumieniach, decyzjach i uzgodnionych praktykach - Dowód zdystansowania się - Zasady niedyskryminacji i proporcjonalności - Obliczanie kwoty grzywien)
   (2006/C 331/66)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Westfalen Gassen Nederland BV (Deventer, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci M. Essers i M. Custers, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: pełnomocnik A. Bouquet)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2003/207/WE z dnia 24 lipca 2002 r. w sprawie postępowania na mocy art. 81 Traktatu WE (sprawa COMP/E-3/36.700 — Gazy przemysłowe i medyczne) (Dz.U. 2003, L 84, str. 1), a ewentualnie wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Westfalen Gassen Nederland BV zostaje obciążona własnymi kosztami, jak również trzema czwartymi kosztów poniesionych przez Komisję. Komisja pokrywa jedną czwartą swoich kosztów.

      (1)  Dz.U. C 305 z 7.12.2002.


title: Sprawa T-493/07: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2007 r. — GlaxoSmithkline przeciwko OHIM — Serono Genetics Institute (FAMOXIN)

text:
               23.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 51/59

         Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2007 r. — GlaxoSmithkline przeciwko OHIM — Serono Genetics Institute (FAMOXIN)
   (Sprawa T-493/07)
   (2008/C 51/107)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: GlaxoSmithkline SpA (Werona, Włochy) (przedstawiciel: G. Richard, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Serono Genetics Institute SA (Evry, Francja)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 14 września 2007 r. w sprawie R 8/2007-1 i uznanie zasadności wniesionego przez skarżącą wniosku o unieważnienie;

               —

               stwierdzenie nieważności wszystkich wydanych przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego w stosunku do skarżącej rozstrzygnięć w sprawie kosztów postępowania i obciążenie Urzędu kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: wspólnotowy słowny znak towarowy „FAMOXIN” dla towarów i usług z klasy 5 — zgłoszenie nr 2 491 298

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Serono Genetics Institute SA

      Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

      Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: krajowy słowny znak towarowy „LANOXIN” dla towarów z klasy 5

      Decyzja Wydziału Unieważnień: odrzucenie w całości wniosku o unieważnienie

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 rozporządzenia (WE) nr 40/94.


title: Sprawa C-610/14: Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 18 stycznia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Prešov – Słowacja) – Helena Kolcunová/Provident Financial s. r. o.

text:
               18.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 136/22

         Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 18 stycznia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Prešov – Słowacja) – Helena Kolcunová/Provident Financial s. r. o.
   (Sprawa C-610/14) (1)

   (2016/C 136/28)
   Język postępowania: słowacki
   Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 118 z 13.4.2015.


title: Sprawa T-40/08: Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2008 r. — EREF przeciwko Komisji

text:
               26.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 107/26

         Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2008 r. — EREF przeciwko Komisji
   (Sprawa T-40/08)
   (2008/C 107/45)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat D. Fouquet)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2007)4323 wersja ostateczna z dnia 25 września 2007 r.;

               —

               stwierdzenie, że instrument finansowy, którego rzecz dotyczy, stanowi w swej obecnej formie i strukturze niedozwoloną pomoc państwa;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej wszystkimi kosztami postępowania, włącznie z kosztami poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca wniosła w 2004 r. skargę do Komisji, podnosząc m.in., iż różne aspekty finansowania nowej elektrowni atomowej, budowanej w Finlandii, stanowią pomoc państwa, o której nie powiadomiono Komisji. Skarga, w zakresie dotyczącym pomocy państwa została zarejestrowana przez Komisję jako sprawa nr CP 238/04, a w 2006 r. Komisja podzieliła akta na dwie sprawy o numerach NN 62/A/2006 i NN 62/B/2006.
   W niniejszej sprawie skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2007)4323 wersja ostateczna z dnia 25 września 2007 r. dotyczącej sprawy pomocy państwa NN 62/A/2006, którą doręczono skarżącej 14 listopada 2007 r., i w drodze której Komisja zdecydowała o zakończeniu dochodzenia, stwierdzając, że gwarancja eksportowa, przyznana przez francuską agencję ubezpieczeń kredytów eksportowych („COFACE”)w związku z udzieleniem kredytu na budowę nowej elektrowni atomowej „Olkiluoto 3”, nabytej przez fińską spółkę produkującą energię, o nazwie Teollisuuden Voima Oy („TVO”), nie stanowi niezgodnej z prawem pomocy państwa.
   Skarżąca twierdzi, że gwarancja eksportowa i ubezpieczenie kredytu na kwotę 570 000 euro, przyznane TVO przez COFACE, stanowią niezgodną z prawem pomoc wewnątrzwspólnotową, z uwagi na znaczący udział tych środków w finansowaniu całości projektu. Skarżąca utrzymuje, że gwarancja stanowi bezprawną pomoc państwa, ponieważ została ona udzielona przez COFACE, działającą jako agencja państwowa, reprezentująca państwo francuskie, która zobowiązała się dokonać zwrotu udzielonego przez konsorcjum bankowe kredytu, w wypadku niemożliwości dokonania jego spłaty przez TVO, jak również ze względu na fakt, iż wiąże się ona ze stworzeniem na korzyć TVO, w sposób nieuzasadniony, uprzywilejowanej sytuacji z gospodarczego punktu widzenia, poprzez ułatwienie jej dostępu do rynku i zagwarantowanie możliwości finansowania w przyszłości. Ponadto skarżąca utrzymuje, że tego rodzaju zabezpieczona pożyczka umożliwi TVO obniżenie kosztów związanych z produkcją energii.
   Skarżąca twierdzi również, że podział akt na dwie odrębne sprawy stanowi naruszenie istotnych wymogów proceduralnych i prowadzi do nieścisłości przy dokonywaniu oszacowania.


title: Sprawy połączone C- C-91/16 i C-120/16: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 8 września 2016 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado de Primera Instancia n° 60 de Madrid – Hiszpania) – Caixabank SA/Héctor Benlliure Santiago (C-91/16), Abanca Corporación Bancaria SA/Juan José González Rey, María Consuelo González Rey, Francisco Rodríguez Alonso (C-120/16) (Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki umowne – Wysokość odsetek za zwłokę – Zastosowanie stopy odsetek stanowiących wynagrodzenie banku – Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Niedopuszczalność)

text:
               5.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 454/14

      Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 8 września 2016 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado de Primera Instancia no 60 de Madrid – Hiszpania) – Caixabank SA/Héctor Benlliure Santiago (C-91/16), Abanca Corporación Bancaria SA/Juan José González Rey, María Consuelo González Rey, Francisco Rodríguez Alonso (C-120/16)
      (Sprawy połączone C- C-91/16 i C-120/16) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki umowne - Wysokość odsetek za zwłokę - Zastosowanie stopy odsetek stanowiących wynagrodzenie banku - Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Niedopuszczalność))
      (2016/C 454/27)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de Primera Instancia no 60 de Madrid

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Caixabank SA (C-91/16), Abanca Corporación Bancaria SA (C-120/16)

         Strona pozwana: Héctor Benlliure Santiago (C-91/16), Juan José González Rey, María Consuelo González Rey, Francisco Rodríguez Alonso (C-120/16)

         Sentencja

      Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado de Primera Instancia no 60 (sąd rejonowy nr 60 w Madrycie, Hiszpania) postanowieniami z dnia 8 lutego 2016 r. (sprawa C-91/16) oraz dnia 18 lutego 2016 r. (sprawa C-120/16) są w oczywisty sposób niedopuszczalne.

         (1)  Dz.U. C 175 z 17.05.2016.


title: Sprawa C-417/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte Suprema di Cassazione (Włochy) w dniu 23 sierpnia 2010 r. — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko 3 M Italia Spa

text:
               23.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/23

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte Suprema di Cassazione (Włochy) w dniu 23 sierpnia 2010 r. — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko 3 M Italia Spa
      (Sprawa C-417/10)
      ()
      (2010/C 288/41)
      Język postępowania: włoski

         Sąd krajowy

      Corte Suprema di Cassazione

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

         Strona pozwana: 3 M Italia Spa

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy zasada zwalczania nadużycia prawa w sprawach podatkowych, tak jak została ona zdefiniowana w wyrokach z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie C-255/02 Halifax i in., Zb.Orz. s. I-1609 oraz z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service, Zb.Orz. s. I-897, stanowi podstawową zasadę prawa wspólnotowego wyłącznie w zakresie podatków zharmonizowanych i w sprawach uregulowanych normami wtórnego prawa wspólnotowego czy też rozciąga się, jak przypadki nadużycia podstawowych swobód, na sprawy z zakresu podatków niezharmonizowanych, takich jak podatki bezpośrednie, gdy przedmiotem opodatkowania są transgraniczne operacje gospodarcze, takie jak nabycie przez spółkę praw do czerpania korzyści z akcji innej spółki mającej siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim?

                  2)

                  Abstrahując od odpowiedzi na poprzednie pytanie, czy istnieje interes o znaczeniu wspólnotowym w przewidzeniu przez państwa członkowskie odpowiednich instrumentów walki z unikaniem opodatkowania w zakresie podatków niezharmonizowanych; czy takiemu interesowi stoi na przeszkodzie niestosowanie — w ramach środka abolicji podatkowej — zasady nadużycia prawa uznanej także jako reguła prawa krajowego i czy w takim przypadku występuje naruszenie zasad wynikających z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej?

                  3)

                  Czy z zasad, które regulują rynek jednolity, można wywieść zakaz przewidzenia — poza nadzwyczajnymi środkami polegającymi na całkowitym zrzeczeniu się roszczenia podatkowego — nadzwyczajnego środka w zakresie zakańczania sporów podatkowych, którego zastosowanie jest ograniczone w czasie i uzależnione od zapłaty tylko części należnego podatku, i to znacznie niższej od pełnej kwoty tego podatku?

                  4)

                  Czy zasada niedyskryminacji i uregulowanie w zakresie pomocy państwa stoją na przeszkodzie systemowi zakańczania sporów podatkowych, o który chodzi w niniejszej sprawie?

                  5)

                  Czy zasada skutecznego stosowania prawa wspólnotowego stoi na przeszkodzie nadzwyczajnemu uregulowaniu proceduralnemu ograniczonemu w czasie, które usuwa kontrolę zgodności z prawem (a w szczególności kontrolę prawidłowej wykładni i stosowania prawa wspólnotowego) przez sąd orzekający w ostatniej instancji, na którym spoczywa obowiązek przedłożenia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych dotyczących ważności i wykładni?


title: Sprawa C-88/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2006 r. — Republika Portugalska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Decyzja 2003/442/WE — Przepisy podatkowe uchwalone przez jednostkę samorządu lokalnego lub regionalnego — Obniżenie stawki podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę dla celów podatkowych na Azorach — Zakwalifikowanie jako pomoc państwa — Selektywny charakter — Uzasadnienie charakterem i strukturą systemu podatkowego — Obowiązek uzasadnienia — Zgodność ze wspólnym rynkiem)

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/1

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2006 r. — Republika Portugalska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-88/03) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Decyzja 2003/442/WE - Przepisy podatkowe uchwalone przez jednostkę samorządu lokalnego lub regionalnego - Obniżenie stawki podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę dla celów podatkowych na Azorach - Zakwalifikowanie jako pomoc państwa - Selektywny charakter - Uzasadnienie charakterem i strukturą systemu podatkowego - Obowiązek uzasadnienia - Zgodność ze wspólnym rynkiem)
   (2006/C 261/01)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Republika Portugalska przeciwko (przedstawiciele: L. Fernandes, pełnomocnik, J. da Cruz Vilaça i L. Romão, advogados)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci i F. de Sousa Fialho, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (pełnomocnik: N. Díaz Abad), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (pełnomocnik: R. Caudwell, wspierana przez D. Andersona, QC)
   Przedmiot
   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji COM(2002) 4487 końc. w zakresie uznającym za pomoc niezgodną ze wspólnym rynkiem obniżenie stawek podatku dochodowego w stosunku do osób fizycznych i prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę do celów podatkowych na Azorach i wykonujących pewne rodzaje działalności finansowej (sekcja J poz. 65, 66 i 67 oraz sekcja K poz. 74 statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej — NACE Rev. 1.1)
   Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwo Hiszpanii ponoszą własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 112 z 10.5.2003.


title: Sprawa F-7/09: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2009 r. — Faria przeciwko OHIM

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/55

         Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2009 r. — Faria przeciwko OHIM
   (Sprawa F-7/09)
   (2009/C 69/122)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Marie-Hélène Faria (Muchamiel, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Przedmiot i opis sporu
   Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny za okres od 1 października 2006 r. do 30 września 2007 r. oraz zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącą.
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny za okres od 1 października 2006 r. do 30 września 2007 r.;

               —

               w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 października 2008 r. oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącą;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia z tytułu poniesionej krzywdy moralnej oszacowanego ex aequo et bono na 100 000 EUR;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.


title: Sprawa C-46/07: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 141 WE — Polityka społeczna — Równość wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej — Pojęcie wynagrodzenia — System emerytalny urzędników)

text:
               10.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/3

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-46/07) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 141 WE - Polityka społeczna - Równość wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej - Pojęcie „wynagrodzenia’ - System emerytalny urzędników)
   (2009/C 6/05)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Pignataro-Nolin i M. van Beek, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: I. Braguglia, pełnomocnik; adwokaci G. Fiengo i W. Ferrante)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 141 WE — Naruszenie zasady równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej –Uregulowanie krajowe przewidujące zróżnicowany w zależności od płci wiek emerytalny w odniesieniu do urzędników publicznych
   Sentencja

               1)

               Utrzymując w mocy przepisy, zgodnie z którymi urzędnicy są uprawnieni do pobierania świadczeń emerytalnych w różnym wieku w zależności od tego, czy są mężczyznami, czy kobietami, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom przewidzianym w art. 141 WE.

               2)

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 82 z 14.4.2007.


title: Sprawa T-331/15: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Bimbo/OHIM (THE SNACK COMPANY)

text:
               10.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/37

         Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2015 r. – Bimbo/OHIM (THE SNACK COMPANY)
   (Sprawa T-331/15)
   (2015/C 262/50)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Bimbo, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: J. Carbonell Callicó, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „THE SNACK COMPANY” – zgłoszenie nr 12 173 852

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie R 954/2014-2

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               zezwolenie na rejestrację zgłoszonego znalu towarowego;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie zasady równości traktowania;

               —

               Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-144/14: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2014 r. – EE przeciwko OHIM (Przedstawienie białych punktów na tle koloru kości słoniowej)

text:
               5.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 135/57

         Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2014 r. – EE przeciwko OHIM (Przedstawienie białych punktów na tle koloru kości słoniowej)
   (Sprawa T-144/14)
   2014/C 135/75
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: EE Ltd (Hatfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: P. Brownlow, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie R 705/2013-1.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający białe punkty na tle koloru kości słoniowej dla towarów i usług z klas 7, 9, 16, 25, 35–39, 41, 42 i 45 – zgłoszenie nr 11 388 493

      Decyzja eksperta: Uznanie zgłoszonego znaku za niezdolny do rejestracji

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa T-255/15: Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2015 r. – Almaz-Antey/Rada

text:
               7.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/69

         Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2015 r. – Almaz-Antey/Rada
   (Sprawa T-255/15)
   (2015/C 294/84)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: OAO Concern PVO Almaz-Antey (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci C. Stumpf i A. Haak)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/432 z dnia 13 marca 2015 r. zmieniającej decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. L 70, s. 47) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/427 z dnia 13 marca 2015 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.U. L 70, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą strony skarżącej;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą/

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Rada nie wskazała właściwych lub wystarczających powodów dla umieszczenia strony skarżącej w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi w związku z sytuacją na Ukrainie.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący tego, że Rada w sposób oczywiście błędny uznała, że w przypadku strony skarżącej zostały spełnione kryteria umieszczenia w wykazie osób i podmiotów objętych zakwestionowanymi środkami.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący tego, że decyzja pozwanej narusza zasadę proporcjonalności.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący tego, że całe rozumowanie pozwanego nie spełnia wymogów nałożenia środków ograniczających.

               5.

               Zarzut piąty dotyczący tego, że Rada w sposób nieuzasadniony i nieproporcjonalny naruszyła podstawowe prawa strony skarżącej, w tym przysługujące jej prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej.


title: Sprawa C-330/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Austria) w dniu 16 lipca 2007 r. — Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH przeciwko Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Austria) w dniu 16 lipca 2007 r. — Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH przeciwko Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs
   (Sprawa C-330/07)
   (2007/C 269/33)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH

      Strona pozwana: Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs
   Pytanie prejudycjalne
   Czy przepisy dotyczące swobody przedsiębiorczości (art. 43 WE i nast.) lub swobody świadczenia usług (art. 49 WE i nast.) sprzeciwiają się uregulowaniu krajowemu obowiązującemu w dniu 1 grudnia 2003 r., zgodnie z którym przyznanie przedsiębiorstwu ulgi podatkowej (ulgi inwestycyjnej) w związku z nabyciem nieużywanych środków trwałych jest uzależnione między innymi od tego, by rzeczone środki trwałe były wykorzystywane wyłącznie w zakładzie położonym na terytorium kraju, natomiast w przypadku nabycia nieużywanych środków trwałych, które są wykorzystywane w zakładzie położonym za granicą, a tym samym na pozostałym obszarze Unii Europejskiej, taka ulga podatkowa (ulga inwestycyjna) nie jest przyznawana?


title: Sprawa T-175/09 P: Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Rada przeciwko Stolsowi (Odwołanie — Służba publiczna — Awans — Porównanie osiągnięć — Oczywisty błąd w ocenie — Przeinaczenie dowodów)

text:
               5.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/12

         Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Rada przeciwko Stolsowi
   (Sprawa T-175/09 P) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Awans - Porównanie osiągnięć - Oczywisty błąd w ocenie - Przeinaczenie dowodów)
   2011/C 38/20
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i G. Kimberley, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Willem Stols (Halsteren, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 17 lutego 2009 r. w sprawie F-51/08 Stols przeciwko Radzie, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, mające na celu uchylenie tego wyroku.

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 17 lutego 2009 r. w sprawie F-51/08 Stols przeciwko Radzie, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze zostaje uchylony.

               2)

               Sprawa zostaje przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U C 167 z 18.7.2009.


title: Sprawa T-491/17: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2017 r. – Opere Pie d’Onigo/Komisja

text:
               2.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 330/14

         Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2017 r. – Opere Pie d’Onigo/Komisja
   (Sprawa T-491/17)
   (2017/C 330/19)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Istituzione Pubblica di Assistenza e Beneficienza „Opere Pie d’Onigo” (Pederobba, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Maso)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności – w całości lub pojedynczych części – decyzji Komisji wydanej w dniu 27 marca 2017 r. (SA.38825) Pomoc państwa – Włochy, domniemana pomoc państwa na rzecz prywatnych podmiotów świadczących usługi społeczne i zdrowotne.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 107 TFUE i popełnionego przez Komisję błędu poprzez uznanie za uzasadnione selektywnego wyłączenia instytucji publicznych świadczących usługi społeczne i zdrowotne z ubezpieczenia macierzyńskiego INPS (Istituto nazionale di previdenza sociale – państwowego zakładu ubezpieczeń społecznych) i ze zwrotu kosztów z tytułu nieobecności pracowników, którzy opiekują się członkami rodziny z poważną niepełnosprawnością.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący państwowego pochodzenia pomocy, ponieważ zdaniem skarżącej środki przeznaczone na pokrycie kosztów, które dla przedsiębiorstw prywatnych stanowią ubezpieczenie macierzyńskie i koszty związane z nieobecnością pracowników opiekujących się członkami rodziny z poważną niepełnosprawnością, są wypłacane przez INPS i w związku z tym przez państwo włoskie przy użyciu zasobów państwowych.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący okoliczności, że środki te sprzyjają zdaniem skarżącej przedsiębiorstwom prywatnym poprzez przyznanie im korzyści w porównaniu z instytucjami publicznymi świadczącymi takie same usługi, które to instytucje muszą ponosić całość kosztów związanych z okresami nieobecności pracowników z powodu macierzyństwa i opieki nad członkami rodziny z poważną niepełnosprawnością, co pociąga poważne skutki finansowe.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący okoliczności, że sporne środki wpływają zdaniem skarżącej na wymianę handlową między państwami członkowskimi, ponieważ przynoszą one korzyści grupom wielonarodowym i przedsiębiorstwom włoskim z udziałem kapitału zagranicznego, które inwestują we Włoszech w celu osiągania zysków, i karzą instytucje publiczne o mniejszych rozmiarach, które nie mają celu zarobkowego, poprzez zmianę ich struktury kosztów siły roboczej.


title: Sprawa T-8/95 i T-9/95: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 listopada 2008 r. — Pelle i Konrad przeciwko Radzie i Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — Mleko — Opłata dodatkowa do mleka — Ilość referencyjna — Rozporządzenie (WE) nr 2187/93 — Odszkodowanie na rzecz producentów — Wyrok częściowy — Umorzenie postępowania)

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/34

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 listopada 2008 r. — Pelle i Konrad przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawa T-8/95 i T-9/95) (1)

   (Odpowiedzialność pozaumowna - Mleko - Opłata dodatkowa do mleka - Ilość referencyjna - Rozporządzenie (WE) nr 2187/93 - Odszkodowanie na rzecz producentów - Wyrok częściowy - Umorzenie postępowania)
   (2009/C 32/64)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Wilhelm Pelle (Kluse-Ahlen, Niemcy) i Ernst-Reinhard Konrad (Löllbach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze i W. Haneklaus)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo A. Brautigam i A.-M. Colaert, następnie A.-M. Colaert, pełnomocnicy) oraz Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo D. Booß i M. Niejahr, następnie M. Niejahr i T. van Rijn, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez de H.-J. Rabego i G. Berrischa, następnie przez adwokatów H.-J. Rabego i M. Núñez-Müllera)
   Przedmiot sprawy
   Skarga odszkodowawcza na podstawie art. 178 traktatu WE (obecnie art. 235 WE) i art. 215 akapit drugi traktatu WE (obecnie art. 288 akapit drugi WE) z tytułu szkody poniesionej przez skarżących wskutek stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 857/84 z dnia 31 marca 1984 r. ustalającego ogólne zasady stosowania opłaty z art. 5 c rozporządzenia (EWG) nr 804/68 w sektorze mleka i produktów mlecznych (Dz. U. L 90, s. 13), zmienionej rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1371/84 z dnia 16 maja 1984 r. ustalającym szczegółowe zasady stosowania opłaty dodatkowej z art. 5 c rozporządzenia nr 804/68 (Dz.U. L 132, s. 11)
   Sentencja

               1)

               Umarza się postępowania w niniejszej sprawie. Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Każda ze stron postępowania ponosi własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 74 z 25.3.1995.


title: Sprawa F-71/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 30 kwietnia 2015 r. – Maraoud/ESDZ (Służba publiczna — Personel ESDZ — Członek personelu kontraktowego — Misja w państwie trzecim — Wypadek przy wykonywaniu obowiązków służbowych — Dodatek ze względu na warunki życia — Dni niewykorzystanego urlopu — Pokrycie kosztów leczenia — Nieprzestrzeganie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               15.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 198/50

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 30 kwietnia 2015 r. – Maraoud/ESDZ
   (Sprawa F-71/14) (1)

   ((Służba publiczna - Personel ESDZ - Członek personelu kontraktowego - Misja w państwie trzecim - Wypadek przy wykonywaniu obowiązków służbowych - Dodatek ze względu na warunki życia - Dni niewykorzystanego urlopu - Pokrycie kosztów leczenia - Nieprzestrzeganie postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Oczywista niedopuszczalność))
   (2015/C 198/68)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Hayet Maraoud (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci L. F. de Castro Fernandez i J.L. Gillain)

      Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt i M. Silva, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zaprzestania wypłaty dodatku ze względu na warunki życia (ICV), dodatku wyrównawczego (IC) w świetle warunków życia w miejscu zatrudnienia skarżącej i diety dziennej (IJ) oraz w sprawie wypłaty ekwiwalentu za 49 dni niewykorzystanego urlopu w 2012 r., jak również żądanie naprawienia szkody poniesionej ze względu na nieudzielenie wsparcia i porzucenie po wypadku przy pracy, jakiemu uległa skarżąca.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Hayet Maraoud pokrywa własne koszty postępowania oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych

      (1)  Dz.U. C 388 z 3.11.2014, s. 29.


title: Sprawy połączone T-239/05, T-240/05, od T-245/05 do T-247/05, T-255/05, od T-274/05 do T-280/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 maja 2007 r. — Black & Decker przeciwko OHIM — Atlas Coco (Przedstawienie w formie przestrzennej narzędzia o napędzie elektrycznym w kolorze żółtym i czarnym) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Termin do wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu — Przekazanie faksem — Dopuszczalność — Określenie w sposób czytelny wcześniejszego znaku towarowego — Zasada 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

text:
               23.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 140/21

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 maja 2007 r. — Black & Decker przeciwko OHIM — Atlas Coco (Przedstawienie w formie przestrzennej narzędzia o napędzie elektrycznym w kolorze żółtym i czarnym)
   (Sprawy połączone T-239/05, T-240/05, od T-245/05 do T-247/05, T-255/05, od T-274/05 do T-280/05) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Termin do wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu - Przekazanie faksem - Dopuszczalność - Określenie w sposób czytelny wcześniejszego znaku towarowego - Zasada 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)
   (2007/C 140/36)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: The Black & Decker Corporation (Towson, Maryland, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: H. Carr, QC i P. Harris, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: pełnomocnik A. Folliard-Monguiral)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Atlas Copco AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciele: R. Meade, barrister i M.Gilbert, solicitor )
   Przedmiot sprawy
   Trzynaście skarg wniesionych odpowiednio na decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 kwietnia (R 727/2004-1, R 729/2004-1, R 723/2004-1, R 730/2004-1 i R 724/2004-1), z dnia 27 kwietnia (R 722/2004-1) oraz z dnia 3 maja 2005 r. (R 788/2004-1, R 789/2004-1, R 790/2004-1, R 791/2004-1, R 792/2004-1, R 793/2004-1 i R794/2004-1) dotyczące postępowania w sprawie sprzeciwu między Atlas Copco AB a The Black & Decker Corporation
   Sentencja wyroku

               1)

               Skargi zostają oddalone.

               2)

               Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 205 z 20.8.2005


title: Sprawy połączone T-415/07 i T-416/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 listopada 2009 r. — RedEnvelope przeciwko OHMI — Red Letter Days (redENVELOPE)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/69

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 listopada 2009 r. — RedEnvelope przeciwko OHMI — Red Letter Days (redENVELOPE)
   (Sprawy połączone T-415/07 i T-416/07) (1)

   2010/C 24/125

      Język postępowania: angielski

   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie spraw połączonych.

      (1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2008.