title: Sprawa T-397/10: Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2011 r. — ara przeciwko OHIM — Allrounder (A) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Niedotrzymanie terminu na złożenie pisma przedstawiającego podstawy odwołania przed izbą odwoławczą — Decyzja izby odwoławczej o oddaleniu wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

text:
               12.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/21

         Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2011 r. — ara przeciwko OHIM — Allrounder (A)
   (Sprawa T-397/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Niedotrzymanie terminu na złożenie pisma przedstawiającego podstawy odwołania przed izbą odwoławczą - Decyzja izby odwoławczej o oddaleniu wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)
   2011/C 331/42
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: ara AG (Langenfeld, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Allrounder SARL (Sarrebourg, Francja)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 czerwca 2010 r. (sprawa R 1543/2009-1) dotyczącą wniosku skarżącej o przywrócenie stanu poprzedniego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej.

               2)

               ara AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa T-293/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia  31 stycznia 2006 r.  — Giulietti przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Konkurs otwarty — Wykluczenie z konkursu — Niezgodność z prawem ogłoszenia o konkursie — Niedopuszczalność — Doświadczenie zawodowe — Praca w pełnym wymiarze czasu)

text:
               8.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 86/25

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2006 r. — Giulietti przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-293/03) (1)

   (Urzędnicy - Konkurs otwarty - Wykluczenie z konkursu - Niezgodność z prawem ogłoszenia o konkursie - Niedopuszczalność - Doświadczenie zawodowe - Praca w pełnym wymiarze czasu)
   (2006/C 86/49)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Carla Giulietti (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: P.-P. Van Gehuchten, J. Sambon i P. Reyniers, avocats]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: G. Berscheid et C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy]
   Przedmiot sprawy
   Po pierwsze żądanie uchylenia decyzji komisji konkursowej konkursu COM/A/6/01 zakomunikowanej pismem z dnia 16 października 2002 r., wykluczającej skarżącą z udziału w tym konkursie z powodu braku doświadczenia zawodowego, po drugie uchylenie decyzji tejże komisji konkursowej zakomunikowanej pismem z dnia 21 listopada 2002 r. potwierdzającej decyzję poprzednio wydaną w odpowiedzi na żądanie dokonania ponownej oceny przez skarżącą, po trzecie uchylenie decyzji z dnia 11 czerwca 2003 r. wyraźnie oddalającej zażalenie skarżącej.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron ponosi własne koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 251 z 18.10.2003


title: Sprawa T-556/13: Wyrok Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. – Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller przeciwko OHIM (Original Eau de Cologne) (Wspólnotowy znak towarowy – Zbiorowe zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Original Eau de Cologne – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Artykuł 7 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               19.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 16/36

      Wyrok Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. – Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller przeciwko OHIM (Original Eau de Cologne)
      (Sprawa T-556/13) (1)

      (Wspólnotowy znak towarowy - Zbiorowe zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Original Eau de Cologne - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
      (2015/C 016/57)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller eV (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Schulte-Beckhausen)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 sierpnia 2013 r. (sprawa R 2064/2012-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Original Eau de Cologne jako wspólnotowego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller eV pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 367 z 14.12.2013.


title: Sprawa T-234/10: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2010 r. — Ebro Puleva przeciwko Komisji

text:
               17.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 195/30

         Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2010 r. — Ebro Puleva przeciwko Komisji
   (Sprawa T-234/10)
   2010/C 195/48
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Ebro Puleva, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan i R. Calvo Salinero, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Komisja stwierdziła w nim, że art. 12 ust. 5 Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (ujednoliconego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych — TRLIS) zawiera elementy pomocy państwa;

               —

               tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 tej decyzji ze względu na to, iż Komisja stwierdziła w nim, że art. 12 ust. 5 TRLIS zawiera elementy pomocy państwa w zakresie, w jakim dotyczy on nabywania udziałów mającego skutkować przejęciem kontroli, oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zaskarżona w niniejszej skardze decyzja została także zakwestionowana w skargach T-219/10 Autogrill España przeciwko Komisji, T-221/10 IBERDROLA przeciwko Komisji oraz T-225/10 BANCO BILBAO VIZCAYA ARGENTARIA przeciwko Komisji.
   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w ramach tych ww. skarg.


title: Sprawa C-384/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 13 sierpnia 2007 r. — Wienstrom GmbH przeciwko Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit

text:
               24.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 283/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 13 sierpnia 2007 r. — Wienstrom GmbH przeciwko Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit
   (Sprawa C-384/07)
   (2007/C 283/13)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Verwaltungsgerichtshof
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Wienstrom GmbH

      Strona pozwana: Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy uwzględnienie art. 88 ust. 3 zdanie ostatnie WE implikuje, że sąd krajowy musi odmówić przyznania dalszych świadczeń pomocowych beneficjentowi pomocy, który jest do nich w zasadzie uprawniony na podstawie prawa krajowego, z powodu zakazu wprowadzenia w życie przewidzianego w tym postanowieniu, chociaż z jednej strony Komisja żałowała, iż nie dokonano notyfikacji pomocy, niemniej nie wydała decyzji negatywnej w rozumieniu art. 4 ust. 2 ani nie podjęła działań zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r., zaś z drugiej strony naruszenie praw osób trzecich nie jest udokumentowane?

               2)

               Czy zakaz wprowadzenia w życie przewidziany w art. 88 ust. 3 WE stoi na przeszkodzie stosowaniu przepisu ustawy krajowej, gdy stosowanie opiera się na nowej wersji tej ustawy, której zgodność ze wspólnym rynkiem została stwierdzona przez Komisję, chociaż z jednej strony dany środek dotyczy okresów poprzedzających tę nową wersję i zmiany decydujące dla oświadczenia o zgodności ze wspólnym rynkiem nie miały jeszcze zastosowania do tego okresu, zaś z drugiej strony naruszenie praw osób trzecich nie jest udokumentowane?


title: Sprawa C-194/10: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 24 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I — Niemcy) — Robert Nicolaus Abt i in. przeciwko Hypo Real Estate Holding AG (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Znaczenie pytania — Brak właściwości)

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/8

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 24 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I — Niemcy) — Robert Nicolaus Abt i in. przeciwko Hypo Real Estate Holding AG
   (Sprawa C-194/10) (1)

   (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Znaczenie pytania - Brak właściwości)
   2011/C 252/13
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Landgericht München I

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Robert Nicolaus Abt, Daniela Kalwarowskyj, Mangusta Beteiligungs GmbH, Karsten Trippel, VC-Services GmbH, Henning Hahmann

      Strona pozwana: Hypo Real Estate Holding AG

      Interwenienci uboczni: Klaus E. H. Zapf, Inge Jung-Arend

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landesarbeitsgericht München — Wykładnia art. 297 WE i art. 5 ust. 1 dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku regulowanym (Dz.U. L 184, s. 17) — Termin zwołania walnego zgromadzenia spółki notowanej na rynku regulowanym — Uregulowanie krajowe, które traci moc z chwilą upływu terminu transpozycji dyrektywy, przewidujące krótszy termin zwołania zgromadzenia niż termin minimalny przewidziany w dyrektywie — Przepis, który może poważnie zagrozić realizacji celu dyrektywy, biorąc pod uwagę uregulowanie krajowe przewidujące, iż niektóre uchwały walnego zgromadzenia zachowują ważność po wpisaniu ich do rejestru handlowego, nawet w przypadku stwierdzenia ich nieważności w postępowaniu sądowym

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest właściwy w zakresie udzielenia odpowiedzi na pierwsze pytanie prejudycjalne przedstawione przez Landgericht München I.

      (1)  Dz.U. C 195 z 17.7.2010.


title: Sprawa T-5/15: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2015 r. – Ice Mountain Ibiza/OHMI – Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/47

      Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2015 r. – Ice Mountain Ibiza/OHMI – Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
      (Sprawa T-5/15)
      (2015/C 073/58)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci L. Gracia Albero i F. Miazzetto)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Marbella Atlantic Ocean Club, SL (Puerto Banús, Hiszpania)

         Dane dotyczące postępowania przed OHIM

         Zgłaszający: Strona skarżąca

         Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „ocean beach club ibiza” – zgłoszenie nr 10 610 491

         Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8.10.2014 w sprawie R 2292/2013-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8.10.2014 w sprawie R 2292/2013-1, tak aby sprzeciw wniesiony przez Marbella Atlantic Ocean Club, SL został w całości odrzucony, a zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 10 610 491 „ocean beach club ibiza” (mieszanego) w klasie 41– uwzględnione, oraz

                  —

                  obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami powstałymi w postępowaniach w niższych instancjach OHIM, to jest przed Wydziałem Sprzeciwów i przed Izbą Odwoławczą, które doprowadziły do wniesienia niniejszej skargi.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-283/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat (Austria) w dniu 8 czerwca 2011 r. — Sky Österreich GmbH przeciwko Österreichischer Rundfunk

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/25

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat (Austria) w dniu 8 czerwca 2011 r. — Sky Österreich GmbH przeciwko Österreichischer Rundfunk
   (Sprawa C-283/11)
   2011/C 269/47
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundeskommunikationssenat

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Sky Österreich GmbH

      Strona pozwana: Österreichischer Rundfunk

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 15 ust. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych) (1) jest zgodny z art. 17 oraz art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, względnie z art. 1 Protokołu dodatkowego nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (zwanego dalej „protokołem dodatkowym nr 1 do EKPC”)?

      (1)  Dz.U. L 95, s. 1.


title: Sprawa T-242/13: Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2013 r. — Castell Macía przeciwko OHIM — PJ Hungary (PEPE CASTELL) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Cofnięcie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

text:
               15.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/34

         Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2013 r. — Castell Macía przeciwko OHIM — PJ Hungary (PEPE CASTELL)
   (Sprawa T-242/13) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Cofnięcie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)
   2014/C 45/58
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: José Castell Macía (Elche, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci G. Marín Raigal, P. López Ronda, G. Macias Bonilla i H. Mosback)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) (Budapeszt, Węgry)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 lutego 2013 r. (sprawa R 1401/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) a Josém Castellem Macíą

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.


title: Sprawa C-490/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dopuszczalność — Artykuł 49 WE — Swoboda świadczenia usług — Delegowanie pracowników — Ograniczenia — Składki na krajowy fundusz urlopów wypoczynkowych — Tłumaczenie dokumentów — Deklaracja dotycząca miejsca świadczenia pracy przez pracowników oddelegowanych)

text:
               6.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/2

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec
   (Sprawa C-490/04) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dopuszczalność - Artykuł 49 WE - Swoboda świadczenia usług - Delegowanie pracowników - Ograniczenia - Składki na krajowy fundusz urlopów wypoczynkowych - Tłumaczenie dokumentów - Deklaracja dotycząca miejsca świadczenia pracy przez pracowników oddelegowanych)
   (2007/C 235/02)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa, G. Braun i H. Kreppel, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: W.-D. Plessing, M. Lumma i C. Schulze-Bahr, pełnonicnicy, T. Lübbig, Rechtsanwalt)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i O. Christmann, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Art. 49 WE — Ograniczenia w zakresie delegowanie pracowników w ramach świadczenia usług przez przedsiębiorstwa z siedzibą na terytorium jednego z państw członkowskich, którym nie podlegają przedsiębiorstwa krajowe — Obowiązek przedsiębiorstw zagranicznych odprowadzania składek do krajowego funduszu wczasów pracowniczych nawet jeśli gdy podlegają one podobnemu obowiązkowi w państwie pochodzenia oraz obowiązek tłumaczenia znacznej ilości dokumentów związanych ze stosunkiem pracy na język danego państwa — Obowiązek zagranicznych agencji pracy tymczasowej deklarowania krajowej inspekcji pracy wszystkich pracowników oddelegowanych do pracy na rzecz przedsiębiorstwa krajowego przed każdorazowym rozpoczęciem budowy
   Sentencja

               1)

               Ustanawiając przepis, taki jak § 3 ust. 2 ustawy o delegowaniu pracowników (Arbeitnehmer-Entsendegesetz) z dnia 26 lutego 1999 r., na mocy którego zagraniczne agencje pracy tymczasowej mają nie tylko obowiązek deklarowania faktu kierowania pracownika do wykonywania pracy na rzecz przedsiębiorstwa użytkownika w Niemczech, ale również wszelkich zmian dotyczących miejsca świadczenia pracy, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 49 WE.

               2)

               Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie.

               3)

               Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa dwie trzecie kosztów. Republika Federalna Niemiec pokrywa koszty w pozostałym zakresie.

               4)

               Republika Francuska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 45 z 19.2.2005.


title: Sprawa C-289/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rovaniemen hallinto-oikeus — Finlandia) — Länsstyrelsen i Norrbottens län przeciwko Lapin liitto (Rozporządzenie (WE) nr 1685/2000 — Załącznik — Podpunkt 1.8 zasady nr 1 — Fundusze strukturalne — Warunki kwalifikacji wydatków — Uwzględnienie kosztów ogólnych)

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/8

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rovaniemen hallinto-oikeus — Finlandia) — Länsstyrelsen i Norrbottens län przeciwko Lapin liitto
   (Sprawa C-289/05) (1)

   (Rozporządzenie (WE) nr 1685/2000 - Załącznik - Podpunkt 1.8 zasady nr 1 - Fundusze strukturalne - Warunki kwalifikacji wydatków - Uwzględnienie kosztów ogólnych)
   (2007/C 95/13)
   Język postępowania: fiński
   Sąd krajowy
   Rovaniemen hallinto-oikeus
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Länsstyrelsen i Norrbottens län

      Strona pozwana: Lapin liitto
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rovaniemen hallinto-oikeus — Wykładnia ppkt 1.7 zasady nr 1 załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1685/2000 z dnia 28 lipca 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 w odniesieniu do warunków, jakie muszą spełniać wydatki na działania współfinansowane z funduszy strukturalnych (Dz.U. L 193, str. 39) — Uwzględnienie kosztów ogólnych
   Sentencja
   Metoda obliczania kosztów ogólnych jako wydatków podlegających kwalifikacji w ramach projektu współfinansowanego z funduszy strukturalnych nie jest sprzeczna z podpunktem 1.8 zasady nr 1 załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1685/2000 z dnia 28 lipca 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 w odniesieniu do warunków, jakie muszą spełniać wydatki na działania współfinansowane z funduszy strukturalnych, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 448/2004 z dnia 10 marca 2004 r., z tego tylko powodu, że metoda ta opiera się na odsetku lub na proporcjonalnej części, w szczególności wydatków na wynagrodzenia lub kosztów związanym z czasem pracy.

      (1)  Dz.U. C 271 z 29.10.2005.


title: Sprawa C-456/16: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 14 lipca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin – Niemcy) – BASF SE/Bundesrepublik Deutschland (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej — Dyrektywa 2003/87/WE — Artykuł 10a ust. 5 — Metoda przydziału uprawnień — Bezpłatny przydział uprawnień — Sposób obliczania jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego — Decyzja 2011/278/UE — Artykuł 15 ust. 3 — Decyzja 2013/448/UE — Artykuł 4 — Załącznik II — Ważność)

text:
               19.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 343/13

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 14 lipca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin – Niemcy) – BASF SE/Bundesrepublik Deutschland
   (Sprawa C-456/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej - Dyrektywa 2003/87/WE - Artykuł 10a ust. 5 - Metoda przydziału uprawnień - Bezpłatny przydział uprawnień - Sposób obliczania jednolitego międzysektorowego współczynnika korygującego - Decyzja 2011/278/UE - Artykuł 15 ust. 3 - Decyzja 2013/448/UE - Artykuł 4 - Załącznik II - Ważność))
   (2016/C 343/20)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Verwaltungsgericht Berlin

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: BASF SE

      Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland

      Sentencja

               1)

               Badanie pierwszego i drugiego pytania prejudycjalnego w żaden sposób nie wykazało niczego, co podważałoby ważność art. 15 ust. 3 decyzji 2011/278/UE Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie, w jakim przepis ten wyklucza uwzględnienie emisji producentów energii elektrycznej w celu określenia maksymalnej rocznej liczby uprawnień.

               2)

               Artykuł 4 i załącznik II do decyzji Komisji 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. dotyczącej krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady są nieważne.

               3)

               Skutki stwierdzenia nieważności art. 4 i załącznika II do decyzji 2013/448 są ograniczone w czasie w ten sposób, że, po pierwsze, owo stwierdzenie wywołuje skutki dopiero po upływie okresu dziesięciu miesięcy, liczonego od daty ogłoszenia wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r., Borealis Polyolefine i in. (C-191/14, C-192/14, C-295/14, C-389/14 i C-391/14 – C-393/14, EU:C:2016:311), w celu umożliwienia Komisji Europejskiej przyjęcia koniecznych środków oraz, po drugie, że środki przyjęte do tego terminu w oparciu o nieważne przepisy nie mogą być kwestionowane.

      (1)  Dz.U. C 389 z 23.11.2015.


title: Sprawa C-448/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour d'appel de Paris z dnia  18 listopada 2005 r.  w sprawie Société Vestel France przeciwko Administration des Douanes et Droits Indirects

text:
               25.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour d'appel de Paris z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie Société Vestel France przeciwko Administration des Douanes et Droits Indirects
   (Sprawa C-448/05)
   (2006/C 48/32)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 16 grudnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour d'appel de Paris z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie Société Vestel France przeciwko Administration des Douanes et Droits Indirects.
   Cour d'appel de Paris zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:
   Czy załącznik 11 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. (1) jest sprzeczny z art. 24 rozporządzenia Rady nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2) i w związku z tym nieważny, jako że stosowanie tego załącznika prowadzi do stwierdzenia, że odbiornik telewizyjny wyprodukowany w Turcji, w okolicznościach wskazanych w dokumentach postępowania, ma pochodzenie chińskie?

      (1)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253, str 1)

      (2)  Dz.U. 302, str 1


title: Sprawa T-243/11: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2011 r. — Glaxo Group przeciwko OHIM — Farmodiética (ADVANCE) (Wspólnotowy znak towarowy — Reprezentowanie skarżącej przez adwokatów lub radców prawnych niebędących osobami trzecimi — Niedopuszczalność)

text:
               7.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/17

         Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2011 r. — Glaxo Group przeciwko OHIM — Farmodiética (ADVANCE)
   (Sprawa T-243/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Reprezentowanie skarżącej przez adwokatów lub radców prawnych niebędących osobami trzecimi - Niedopuszczalność)
   2012/C 6/32
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Glaxo Group Ltd (Greenford, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: O. Benito i C. Mansell, solicitors)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Farmodiética — Cosmética, Dietética e Produtos Farmacêuticos, Lda (Estarda de S. Marcos, Portugalia)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 lutego 2011 r. (sprawa R 665/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu toczącego się pomiędzy Farmodiética — Cosmética, Dietética e Produtos Farmacêuticos, Lda a Glaxo Group Ltd.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Glaxo Group Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 194 z 2.7.2011.


title: Sprawa T-557/08: Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — mPAY24 przeciwko OHIM — Ultra (M PAY) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego M PAY — Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe MPAY24 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               14.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/41

         Wyrok Sądu z dnia 7 lipca 2010 r. — mPAY24 przeciwko OHIM — Ultra (M PAY)
   (Sprawa T-557/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego M PAY - Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe MPAY24 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2010/C 221/66
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: mPAY24 GmbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat H.G. Zeiner)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav (Zagorje ob Savi, Słowenia)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 września 2008 r. (sprawa R 221/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy mPAY24 GmbH a Ultra d.o.o. Proizvodnja elektronskih naprav.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 września 2008 r. (sprawa R 221/2007-1) w zakresie, w jakim w decyzji tej oddalono sprzeciw wniesiony przez mPAY24 GmbH.

               2)

               OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.


title: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-239/02 (wniosek Rechtbank van Koophandelte te Hasselt o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Douwe Egberts NV przeciko Westrom Pharma NV i inni (Zbliżenie ustawodawstw — Wykładnia art. 28 WE oraz dyrektyw 1999/4/WE i 2000/12/WE — Ważność dyrektywy 1999/4/WE — Etykietowanie i reklama środków spożywczych — Zakaz odwoływania się do zdrowia)

text:
               11.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/4

      WYROK TRYBUNAŁU

   (druga izba)
   z dnia 15 lipca 2004 r.
   w sprawie C-239/02 (wniosek Rechtbank van Koophandelte te Hasselt o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Douwe Egberts NV przeciko Westrom Pharma NV i inni (1)

   (Zbliżenie ustawodawstw - Wykładnia art. 28 WE oraz dyrektyw 1999/4/WE i 2000/12/WE - Ważność dyrektywy 1999/4/WE - Etykietowanie i reklama środków spożywczych - Zakaz odwoływania się do zdrowia)
   (2004/C 228/08)
   Język postępowania: niderlandzki
   W sprawie C-239/02, której przedmiotem był skierowany do Trybunału, na mocy art. 234 WE, przez Rechtbank van Koophandelte te Hasselt (Belgia), wniosek o wydanie, w ramach zawisłego przed tym sądem sporu między Douwe Egberts NV a Westrom Pharma NV, Christophem Souranisem, działającym pod firmą „Établissements FICS”, oraz między Douwe Egberts NV a FICS-World BVBA, orzeczenia w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni art. 28 WE, w przedmiocie wykładni i ważności art. 2 dyrektywy 1999/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. odnoszącej się do ekstraktów kawy i ekstraktów cykorii (Dz.U. L 66, str. 26) oraz w przedmiocie wykładni i ważności art. 18 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (Dz.U. L 109, str. 29), Trybunał (druga izba), w składzie: C. W. A. Timmermans, prezes drugiej izby, J.-P. Puissochet, J. N. Cucha Rodrigues (sprawozdawca), R. Schintgen i N. Colneric, sędziowie, rzecznik generalny: L.A. Geelhoed, sekretarz: M.-F. Contet, główny administrator, wydał dnia 15 lipca 2004 r. wyrok o następującym rozstrzygnięciu:

               1)

               Art. 2 dyrektywy 1999/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. odnoszącej się do ekstraktów kawy i ekstraktów cykorii należy interpretować w ten sposób, że przy dystrybucji produktów wymienionych w załączniku do tej dyrektywy nie jest wykluczone stosowanie obok oznaczenia handlowego innych oznaczeń, takich jak nazwa handlowa czy fantazyjna.

               2)

               Art. 18 ust. 1 i 2 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych należy interpretować w ten sposób, że stoi on w sprzeczności z regulacją krajową, taką jak w niniejszym przypadku, która zakazuje odwoływania się, przy okazji etykietowania i prezentacji środków spożywczych, do „wyszczuplenia”, do „lekarskich zaleceń, zaświadczeń, oświadczeń czy opinii”.

               3)

               Art. 28 WE i 30 WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one w sprzeczności z regulacją krajową, która zakazuje odwoływania się, w reklamie środków spożywczych pochodzących z innych Państw Członkowskich, do „wyszczuplenia”, do „lekarskich zaleceń, zaświadczeń, oświadczeń czy opinii”.

      (1)  Dz.U. C 202 z 24.8.2002.


title: Sprawa T-22/10: Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2011 r. — Esprit International przeciwko OHIM — Marc O’Polo International (Przedstawienie litery na kieszeni) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego literę na kieszeni — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający literę — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               17.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 370/23

         Wyrok Sądu z dnia 10 listopada 2011 r. — Esprit International przeciwko OHIM — Marc O’Polo International (Przedstawienie litery na kieszeni)
   (Sprawa T-22/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego literę na kieszeni - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy przedstawiający literę - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2011/C 370/38
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Esprit International LP (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: M. Treis i E. M. Strobel, adwokaci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo S. Schäffner, następnie G. Schneider, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Marc O’Polo International GmbH (Stephanskirchen, Niemcy) (przedstawiciele: A. Gaul, V. Spitz, T. Golda i S. Kirschstein-Freund, adwokaci).

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 listopada 2009 r. (sprawa R 1666/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Marc O’Polo International GmbH a Esprit International LP.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Esprit International LP zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.


title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie C-243/04 P Zoé Gaki-Kakouri przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Uposażenie i świadczenia na rzecz członków i byłych członków Trybunału — Uprawnienia rozwiedzionej małżonki byłego członka Trybunału po jego śmierci)

text:
               28.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 132/12

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 14 kwietnia 2005 r.
   w sprawie C-243/04 P Zoé Gaki-Kakouri przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1)

   (Odwołanie - Uposażenie i świadczenia na rzecz członków i byłych członków Trybunału - Uprawnienia rozwiedzionej małżonki byłego członka Trybunału po jego śmierci)
   (2005/C 132/22)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie C-243/04 P mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 Statutu WE Trybunału Sprawiedliwości, które wpłynęło do Trybunału w dniu 9 czerwca 2004 r., wniesione przez Zoé Gaki-Kakouri zamieszkałą w Atenach (Grecja) (adwokat: H. Tagaras, w której drugą stroną był Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: M. Schauss), Trybunał (trzecia izba) w składzie: A. Rosas (sprawozdawca), prezes izby, A. Borg Barthet, A. La Pergola, S. von Bahr i J. Malenovský, sędziowie; rzecznik generalny: L. A. Geelhoed, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 14 kwietnia 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1.

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2.

               Zoé Gaki-Kakouri zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 190 z 24.07.2004


title: Sprawa T-826/16: Postanowienie Sądu z dnia 9 czerwca 2017 r. – Casasnovas Bernad/Komisja

text:
               14.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/35

         Postanowienie Sądu z dnia 9 czerwca 2017 r. – Casasnovas Bernad/Komisja
   (Sprawa T-826/16) (1)

   (2017/C 269/48)
   Język postępowania: francuski
   Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 22 z 23.1.2017.


title: Sprawa C-188/09: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 29 lipca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny — Rzeczpospolita Polska) — Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku przeciwko Profaktor Kulesza, Frankowski, Jóźwiak, Orłowski spółka jawna w Białymstoku, dawniej Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Podatek VAT — Prawo do odliczenia — Zmniejszenie zakresu prawa do odliczenia w przypadku naruszenia obowiązku stosowania kasy rejestrującej)

text:
               11.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 246/7

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 29 lipca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny — Rzeczpospolita Polska) — Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku przeciwko Profaktor Kulesza, Frankowski, Jóźwiak, Orłowski spółka jawna w Białymstoku, dawniej Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku
   (Sprawa C-188/09) (1)

   (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Podatek VAT - Prawo do odliczenia - Zmniejszenie zakresu prawa do odliczenia w przypadku naruszenia obowiązku stosowania kasy rejestrującej)
   2010/C 246/11
   Język postępowania: polski

      Sąd krajowy

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku

      Strona pozwana: Profaktor Kulesza, Frankowski, Jóźwiak, Orłowski spółka jawna w Białymstoku, dawniej Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Naczelny Sąd Administracyjny — Wykładnia art. 2 akapity pierwszy i drugi pierwszej dyrektywy Rady 67/227/EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych (Dz.U. 71, s. 1301) oraz art. 2, art. 10 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 1 i 2, art. 27 ust. 1 i art. 33 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Zgodność z powyższymi przepisami uregulowania krajowego przewidującego obowiązek stosowania kasy rejestrującej do ewidencji czynności sprzedaży dokonywanych przez podatników VAT na rzecz osób niebędących podatnikami i przewidującego sankcję za naruszenie tego obowiązku w postaci utraty prawa do odliczenia w części wynoszącej 30 % podatku naliczonego

      Sentencja

               1)

               Wspólny system podatku od wartości dodanej, zdefiniowany w art. 2 ust. 1 i 2 pierwszej dyrektywy Rady 67/227/EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych oraz w art. 2, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w brzmieniu zmienionym dyrektywą Rady 2004/7/WE z dnia 20 stycznia 2004 r., nie stoi na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie czasowo ograniczyło zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do podatników, którzy nie dopełnili formalności wpisania dokonanych przez nich czynności sprzedaży do ewidencji, pod warunkiem że tego rodzaju sankcja zgodna jest z zasadą proporcjonalności.

               2)

               Przepisy, takie jak art. 111 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie są „specjalnymi środkami stanowiącymi odstępstwo”, mającymi na celu zapobieganie przypadkom oszustw podatkowych lub unikania opodatkowania, w rozumieniu art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy 77/388, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2004/7.

               3)

               Artykuł 33 szóstej dyrektywy 77/388, w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2004/7, nie stanowi przeszkody dla utrzymywania w mocy przepisów takich jak art. 111 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

      (1)  Dz.U. C 193 z 15.8.2009.


title: Sprawa T-404/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 września 2009 r. — Ryanair przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/82

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 września 2009 r. — Ryanair przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-404/07) (1)

   2009/C 267/147

      Język postępowania: angielski

   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2008


title: Sprawa T-28/08: Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2008 r. — Mars przeciwko OHIM — Ludwig Schokolade (trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający baton czekoladowy)

text:
               12.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 92/31

         Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2008 r. — Mars przeciwko OHIM — Ludwig Schokolade (trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający baton czekoladowy)
   (Sprawa T-28/08)
   (2008/C 92/64)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Mars, Inc. (McLean, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: A. Bryson, Barrister, i G. Mills, Solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG (Bergisch Gladbach, Niemcy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 października 2007 r.,

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający baton czekoladowy dla towarów z klas 5, 29 i 30 — wspólnotowy znak towarowy nr 818 864.

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca.

      Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Ludwig Schokolade GmbH & Co. KG.

      Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie.

      Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień i unieważnienie wymienionego wyżej wspólnotowego znaku towarowego.

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) oraz art. 7 ust. 3, art. 51 ust. 2, art. 73 i art. 74 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 40/94, jako że:

               —

               Izba Odwoławcza powinna była stwierdzić, że występujący w sprawie kształt znacząco odbiega od norm i zwyczajów w danym sektorze;

               —

               Izba Odwoławcza zażądała dowodu na to, że znak towarowy uzyskał charakter odróżniający w każdym z danych państw członkowskich z osobna, a nie dowodu na to, że uzyskał on charakter odróżniający na znaczącej części wspólnotowego rynku batonów czekoladowych;

               —

               Izba Odwoławcza oparła się w zaskarżonej decyzji na kwestii, która nie była wcześniej podniesiona ani przez OHIM ani przez Ludwig Schokolade.


title: Sprawa T-395/16: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2016 r. – Windfinder R&L/EUIPO (Windfinder)

text:
               19.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 343/41

         Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2016 r. – Windfinder R&L/EUIPO (Windfinder)
   (Sprawa T-395/16)
   (2016/C 343/55)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Windfinder R&L GmbH & Co. KG (Kiel, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt B. Schneider)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Windfinder” – zgłoszenie nr 13 350 467

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie R 1206/2015-5

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób, aby zgłoszony znak towarowy nr 13 350 467 został zarejestrowany w zgłoszonym zakresie;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesiony zarzut

               —

               Naruszenie art. 7 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-91/10: Postanowienie Trybunału z dnia 29 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Breda — Niderlandy) — VAV-Autovermietung GmbH przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roosendaal (Artykuł 104 §3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Swoboda świadczenia usług — Artykuły 49 WE — 55 WE — Pojazdy samochodowe — Użycie w państwie członkowskim pojazdu samochodowego zarejestrowanego i wypożyczonego w innym państwie członkowskim — Opodatkowanie tego pojazdu w pierwszym państwie członkowskim przy jego pierwszym użyciu na drogach krajowych)

text:
               29.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 30/13

         Postanowienie Trybunału z dnia 29 września 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Breda — Niderlandy) — VAV-Autovermietung GmbH przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roosendaal
   (Sprawa C-91/10) (1)

   (Artykuł 104 §3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Swoboda świadczenia usług - Artykuły 49 WE — 55 WE - Pojazdy samochodowe - Użycie w państwie członkowskim pojazdu samochodowego zarejestrowanego i wypożyczonego w innym państwie członkowskim - Opodatkowanie tego pojazdu w pierwszym państwie członkowskim przy jego pierwszym użyciu na drogach krajowych)
   2011/C 30/19
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Rechtbank Breda

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: VAV-Autovermietung GmbH

      Strona pozwana: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Zuid/kantoor Roosendaal

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rechtbank Breda — Wykładnia art. 56 TFUE — 62 TFUE — Przepisy krajowe przewidujące pobór podatku rejestracyjnego przy pierwszym użyciu pojazdu na drogach krajowych

      Sentencja

   Artykuły 49 WE — 55 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym takim jak będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, na podstawie których osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim, która użytkuje w tym państwie członkowskim pojazd samochodowy zarejestrowany i wynajęty w innym państwie członkowskim, przy pierwszym użyciu tego pojazdu na drogach pierwszego państwa członkowskiego jest zobowiązana do uiszczenia całego podatku, którego kwota, obliczona w zależności od okresu użytkowania owego pojazdu na rzeczonych drogach, jest zwracana bez odsetek po zakończeniu tego użytkowania.

      (1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010.


title: Sprawy połączone T-83/11 i T-84/11: Wyrok Sądu z dnia 13 listopada 2012 r. — Antrax It przeciwko OHIM — THC (grzejniki) (Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru — Zarejestrowane wzory wspólnotowe przedstawiające termosyfony dla grzejników — Wcześniejszy wzór — Podstawa unieważnienia — Brak indywidualnego charakteru — Brak innego całościowego wrażenia — Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 — Nasycenie stanu sztuki wzorniczej — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               22.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/19

         Wyrok Sądu z dnia 13 listopada 2012 r. — Antrax It przeciwko OHIM — THC (grzejniki)
   (Sprawy połączone T-83/11 i T-84/11) (1)

   (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowane wzory wspólnotowe przedstawiające termosyfony dla grzejników - Wcześniejszy wzór - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Brak innego całościowego wrażenia - Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 - Nasycenie stanu sztuki wzorniczej - Obowiązek uzasadnienia)
   2012/C 399/32
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Antrax It Srl (Resana, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Gazzola)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo G. Mannucci i A. Folliard-Monguiral, a następnie A. Folliard-Monguiral i F. Mattina, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: The Heating Company (THC) (Dilsen, Belgia) (przedstawiciel: adwokat J. Haber)

      Przedmiot

   Skarga na decyzje Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 listopada 2010 r. (sprawy R 1451/2009-3 i R 1452/2009-3) dotyczące postępowania o unieważnienie prawa do wzoru pomiędzy The Heating Company (THC) a Antrax It Srl.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 2 listopada 2010 r. (sprawy R 1451/2009-3 i R 1452/2009-3) w zakresie dotyczącym unieważnienia wzorów nr 000593959 0001 i 000593959 0002.

               2)

               W pozostałym zakresie skargi zostają oddalone.

               3)

               OHIM pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Antrax It Srl w postępowaniu przed Sądem.

               4)

               The Heating Company (THC) pokrywa, poza własnymi kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Sądem, koszty poniesione przez Antrax It w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

      (1)  Dz.U. C 113 z 9.4.2011.


title: Sprawa T-507/08: Wyrok Sądu z dnia 7 czerwca 2011 r. — Psytech International przeciwko OHIM — Institute for Personality & Ability Testing (16PF) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy 16PF — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter odróżniający — Brak charakteru opisowego — Brak oznaczeń, które stały się zwyczajowe — Brak złej wiary — Artykuł 7 ust. 1 lit. b)-d) i art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b)-d) i art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               16.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/23

         Wyrok Sądu z dnia 7 czerwca 2011 r. — Psytech International przeciwko OHIM — Institute for Personality & Ability Testing (16PF)
   (Sprawa T-507/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy 16PF - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Brak charakteru opisowego - Brak oznaczeń, które stały się zwyczajowe - Brak złej wiary - Artykuł 7 ust. 1 lit. b)-d) i art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b)-d) i art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 211/50
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Psytech International Ltd (Pulloxhill, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: N. Phillips, solicitor, N. Saunders, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Institute for Personality & Ability Testing, Inc. (Champaign, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: G. Hobbs, QC, i A. Chaudri, solicitor)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 lipca 2008 r. (sprawa R 1012/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Psytech International Ltd a Institute for Personality & Ability Testing, Inc.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Psytech International Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009.


title: Sprawa T-851/14: Skarga wniesiona w dniu 26 grudnia 2014 r. – Slovak Telekom/Komisja

text:
               20.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 127/30

         Skarga wniesiona w dniu 26 grudnia 2014 r. – Slovak Telekom/Komisja
   (Sprawa T-851/14)
   (2015/C 127/42)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Slovak Telekom a.s. (Bratysława, Republika Słowacka) (przedstawiciele: D. Geradin, lawyer, i R. O’Donoghue, Barrister)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie skargi za dopuszczalną;

               —

               stwierdzenie nieważności art. 1 i art. 2 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;

               —

               posiłkowo, obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w art. 2 zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania;

               —

               obciążenie każdej ze stron kosztami własnymi, na wypadek gdyby Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną lub oddalił ją jako bezzasadną.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej skardze skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 października 2014 r. (AT.39523 – Slovak Telekom) nakładającej na nią i jej spółkę dominującą na podstawie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG grzywnę za zachowanie stanowiące nadużycie na słowackim rynku szerokopasmowym.
   Na poparcie skargi skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie, gdy Komisja stwierdziła, że skarżąca odmówiła realizacji dostaw, dopuszczając się nadużycia.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Komisję prawa skarżącej do obrony poprzez sposób oceny zjawiska nożyc cenowych. Skarżąca twierdzi, że:

                           —

                           Komisja nie przedstawiła uzasadnionych zastrzeżeń co do pewnych zasad kosztów relewantnych, metodologii i danych przekazanych przez skarżącą przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

                           —

                           Komisja zastosowała po raz pierwszy w zaskarżonej decyzji nowe „wielookresowe” podejście, co diametralnie zmieniło wcześniej dodatnią marżę za rok 2005 na ujemną.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący błędów w ustaleniach faktycznych lub naruszenia prawa lub oczywistego błędu w ocenie przez to, że Komisja uznała zachowanie skarżącej za spełniające przesłanki nożyc cenowych. Skarżąca twierdzi, że

                           —

                           Komisja źle zastosowała zasady, metodologię i dane dotyczące długookresowego średniego kosztu przyrostowego (LRAIC) i pominęła efektywne koszty LRAIC skarżącej; i

                           —

                           Komisja naruszyła prawo lub popełniła oczywiste błędy w ocenie wskutek zastosowania „wielookresowego” podejścia.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie przez to, że Komisja uznała, iż skarżąca i Deutsche Telekom są częścią jednego przedsiębiorstwa i obie ponoszą odpowiedzialność za domniemane naruszenie skarżącej.

               5.

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa, oczywistego błędu w ocenie i naruszenia zasady równego traktowania przy ustalaniu przez Komisję wysokości grzywny.


title: Sprawy T-274/08 i T-275/08: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2010 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Europejskiej (EFRG — Rozliczanie rachunków agencji płatniczych państw członkowskich w zakresie wydatków finansowanych przez EFRG — Kwoty podlegające zwrotowi przez Republikę Włoską w związku z nieodzyskaniem w przewidzianych terminach — Pojęcie konsekwencji finansowych — Uwzględnienie odsetek — Artykuł 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005)

text:
               5.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 148/28

         Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2010 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawy T-274/08 i T-275/08) (1)

   (EFRG - Rozliczanie rachunków agencji płatniczych państw członkowskich w zakresie wydatków finansowanych przez EFRG - Kwoty podlegające zwrotowi przez Republikę Włoską w związku z nieodzyskaniem w przewidzianych terminach - Pojęcie konsekwencji finansowych - Uwzględnienie odsetek - Artykuł 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005)
   2010/C 148/49
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Jimeno Fernández i P. Rossi, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   W sprawie T-274/08 wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/396/WE z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2007 (Dz.U. L 139, s. 33) w zakresie, w jakim obejmuje ona odsetki od kwot obciążających budżet państwa włoskiego zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1) oraz, w sprawie T-275/08, wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/394/WE z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Niemczech, Włoszech i na Słowacji dotyczącego wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) za rok budżetowy 2006 (Dz.U. L 139, s. 22) w zakresie, w jakim obejmuje ona odsetki od kwot obciążających budżet państwa włoskiego zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia nr 1290/2005.

      Sentencja

               1)

               Sprawy T-274/08 i T-275/08 zostają połączone w celu wydania wyroku.

               2)

               Skargi zostają oddalone.

               3)

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.


title: Sprawa F-63/06: Skarga wniesiona w dniu  5 maja 2006 r.  — Mascheroni przeciwko Komisji

text:
               29.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/42

         Skarga wniesiona w dniu 5 maja 2006 r. — Mascheroni przeciwko Komisji
   (Sprawa F-63/06)
   (2006/C 178/79)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Luigi Mascheroni (Vergiate, Włochy) (Przedstawiciele: A. Vianello i G. Orelli, avvocati)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie bezprawności postępowania przełożonego skarżącego;

               —

               stwierdzenie krzywdzącego charakteru tego postępowania, a także ustalenie istnienia znacznej szkody poniesionej w rezultacie przez skarżącego;

               —

               stwierdzenie, że skarżący ma prawo do wsparcia ze strony Wspólnoty w postępowaniu, jakie zamierza wszcząć przed sądem krajowym w zakresie poniesionej szkody;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Na poparcie swojej skargi skarżący podnosi, że organ powołujący uznał twierdzenia co do postępowania jego przełożonego za nieudowodnione. Organ powołujący naruszył ponadto wiele zasad prawa, takich jak zasady niedyskryminacji, proporcjonalności, braku nadużycia władzy, obiektywności, spójności, słuszności i rozsądku.


title: Sprawa C-107/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Pordenone (Włochy) w dniu 22 lutego 2016 r. – Postępowanie karne przeciwko Giorgiowi Fidenatowi

text:
               10.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Pordenone (Włochy) w dniu 22 lutego 2016 r. – Postępowanie karne przeciwko Giorgiowi Fidenatowi
   (Sprawa C-107/16)
   (2016/C 165/11)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale di Pordenone

      Postępowanie karne przeciwko

   Giorgio Fidenato

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy na podstawie art. 54 rozporządzenia (WE) nr 178/02 (1) Komisja jest zobowiązana do podjęcia środków nadzwyczajnych również wtedy, gdy nie występuje poważne i oczywiste ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska?

               2)

               Czy w razie powiadomienia ze strony Komisji, że nie występują przesłanki dla podjęcia środków nadzwyczajnych, państwo członkowskie może je podjąć samo na podstawie art. 53 wspomnianego rozporządzenia?

               3)

               Czy państwo członkowskie może w oparciu o zasadę ostrożności podjąć środki nadzwyczajne na podstawie art. 34 rozporządzenia (WE) nr 1829/03 (2) również wtedy, gdy nie występuje poważne i oczywiste ryzyko, i utrzymać je w mocy również po przekazaniu przez Komisję oceny, uwzględniającej opinię EFSA, że nie są spełnione warunki dla podjęcia środków nadzwyczajnych?

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. L 268, s. 1).


title: Sprawa T-11/16: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2016 r. – De Masi/Komisja

text:
               29.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 78/34

         Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2016 r. – De Masi/Komisja
   (Sprawa T-11/16)
   (2016/C 078/47)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Fabio De Masi (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: profesor A. Fischer-Lescano)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r. dotyczącej wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów grupy Code of Conduct (grupy ds. kodeksu postępowania);

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 listopada 2015 r. dotyczącej ograniczonego dostępu do dokumentów grupy Code of Conduct;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez wszelkich interwenientów zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty, z których dwa dotyczą decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r. i pozostałe dwa dotyczą decyzji z dnia 9 listopada 2015 r.

               —

               W przedmiocie decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2015 r.

                           1.

                           Zarzut pierwszy: naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1)

                           Strona skarżąca twierdzi, że decyzja z dnia 9 grudnia 2015 r. narusza przewidziane w wyżej wskazanym przepisie prawo do odpowiedniej decyzji w przedmiocie ponownego wniosku.

                           2.

                           Zarzut drugi: naruszenie art. 15 ust. 3 TFUE w związku z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001
                           Strona skarżąca podnosi również, iż odmowa pełnego dostępu do wydanych przez stronę pozwaną dokumentów dotyczących utworzonej przez Radę grupy ds. kodeksu postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) narusza ponadto zagwarantowane w wyżej wskazanych przepisach prawo strony skarżącej do przeglądu tych dokumentów.

               —

               W przedmiocie decyzji strony pozwanej z dnia 9 listopada 2015 r

                           3.

                           Zarzut trzeci: naruszenie art. 230 ust. 2 TFUE w związku z art. 10 ust. 2 TUE w związku z obowiązkami udzielania informacji
                           W tym względzie strona skarżąca twierdzi, że jako członkowi Parlamentu Europejskiego przysługuje jej na mocy prawa pierwotnego prawo podmiotowe do pełnego dostępu do dokumentów w zakresie, w jakim dokumenty te są niezbędne do przeprowadzenia kontroli parlamentarnej.

                           4.

                           Zarzut czwarty: naruszenie międzyinstytucjonalnej umowy ramowej dotyczącej relacji między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską
                           Wreszcie strona skarżąca twierdzi, że decyzja z dnia 9 listopada 2015 r. narusza także wyżej wskazaną międzyinstytucjonalną umowę ramową, przy stosowaniu której należy uwzględniać cel art. 230 TFUE, tj. jak najszerszy dostęp do dokumentów.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).


title: Sprostowanie opublikowanego w Dzienniku Urzędowym komunikatu w sprawie T-527/10 ( Dz.U. C 227 z 28.7.2012, s. 20 )

text:
               25.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 258/30

         Sprostowanie opublikowanego w Dzienniku Urzędowym komunikatu w sprawie T-527/10
   (
         Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 227 z dnia 28 lipca 2012 r., s. 20
      )
   2012/C 258/55
   Opublikowany w Dz.U. komunikat w sprawie T-527/10 Google przeciwko OHIM – G-mail (GMail) otrzymuje brzmienie:

      Postanowienie Sądu z dnia 6 czerwca 2012 r. – Google przeciwko OHIM – G-mail (GMail)
      (Sprawa T-527/10) (1)

      (Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)
      2012/C 258/55
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Google, Inc. (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci M. Kinkeldey i A. Bognár)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: G-mail GmbH (Los Angeles, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat S. Eble)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 września 2010 r. (sprawa R 342/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Giersch Ventures LLC a Google, Inc.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez stronę pozwaną.

      (1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.


title: Sprawa C-144/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Mestre w dniu 24 marca 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Asadowi Abdallahowi

text:
               21.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 152/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Mestre w dniu 24 marca 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Asadowi Abdallahowi
   (Sprawa C-144/11)
   2011/C 152/30
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Giudice di pace di Mestre

      Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

   Asad Abdallah

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy dyrektywa 2008/115/WE (1) przeciwstawia się przepisowi krajowemu takiemu jak art. 10a Decreto Legislativo nr 286 z dnia 25 lipca 1998 r. uznającemu za przestępstwo podlegające karze grzywny w wysokości od 5 000 do 10 000 EUR, sam wjazd lub pobyt na terytorium kraju obywatela państwa trzeciego, z naruszeniem przepisów prawa imigracyjnego?

               2)

               Czy wykładni art. 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2008/115/WE można dokonywać w ten sposób, że z zakresu stosowania gwarancji przewidzianych we wspomnianej dyrektywie wyłączone jest wydalenie stanowiące karę za sam wjazd lub pobyt na terytorium kraju, orzeczone tytułem sankcji zastępczej takie jak to przewidziane w art. 16 akapit pierwszy Decreto Legislativo nr 286 z dnia 25 lipca 1998 r. w następstwie popełnienia czynu przestępnego takiego jak ten przewidziany w art. 10a Decreto Legislativo nr 286 z dnia 25 lipca 1998 r.?

      (1)  Dz.U. L 48, s. 98.


title: Sprawa C-690/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 maja 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative d’appel de Douai – Francja) – Wenceslas de Lobkowicz/Ministère des Finances et des Comptes publics (Odesłanie prejudycjalne — Urzędnik Unii Europejskiej — Regulamin pracowniczy — Obowiązkowa przynależność do systemu zabezpieczenia społecznego instytucji Unii Europejskiej — Dochody z nieruchomości uzyskiwane w państwie członkowskim — Podleganie na mocy prawa państwa członkowskiego obowiązkowi zapłaty powszechnych składek na zabezpieczenie społeczne, opłaty socjalnej i składek uzupełniających — Udział w finansowaniu systemu zabezpieczenia społecznego tego państwa członkowskiego)

text:
               24.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/9

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 maja 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative d’appel de Douai – Francja) – Wenceslas de Lobkowicz/Ministère des Finances et des Comptes publics
   (Sprawa C-690/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Urzędnik Unii Europejskiej - Regulamin pracowniczy - Obowiązkowa przynależność do systemu zabezpieczenia społecznego instytucji Unii Europejskiej - Dochody z nieruchomości uzyskiwane w państwie członkowskim - Podleganie na mocy prawa państwa członkowskiego obowiązkowi zapłaty powszechnych składek na zabezpieczenie społeczne, opłaty socjalnej i składek uzupełniających - Udział w finansowaniu systemu zabezpieczenia społecznego tego państwa członkowskiego))
   (2017/C 239/11)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour administrative d’appel de Douai

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Wenceslas de Lobkowicz

      Strona pozwana: Ministère des Finances et des Comptes publics

      Sentencja

   Artykuł 14 Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, stanowiącego załącznik do traktatów UE, FUE i Euratom, a także przepisy regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej dotyczące systemu zabezpieczenia społecznego wspólnego dla instytucji Unii należy interpretować w ten sposób, że stoją na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w sprawie w postępowaniu głównym, które przewiduje, że dochody z nieruchomości uzyskiwane w państwie członkowskim przez urzędnika Unii Europejskiej, który ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w tym państwie członkowskim, podlegają składkom i opłatom socjalnym przeznaczonym na finansowanie systemu zabezpieczenia społecznego tego państwa członkowskiego.

      (1)  Dz.U. C 98 z 14.03.2016.


title: Sprawa F-44/12: Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2012 r. — ZZ i ZZ przeciwko Komisji

text:
               23.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/25

         Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2012 r. — ZZ i ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-44/12)
   2012/C 184/55
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ i ZZ (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.N. Louis, É. Marchal i S. Orlandi)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności propozycji przeniesienia uprawnień emerytalnych nabytych przed rozpoczęciem służby w Komisji na podstawie wyliczenia uwzględniającego nowe ogólne przepisy wykonawcze, które weszły w życie po złożeniu przez skarżących wniosków o przeniesienie.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji o oddaleniu wniesionych przez skarżących zażaleń mających na celu zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych i stóp aktuarialnych obowiązujących w chwili złożenia przez nich wniosków o przeniesienie uprawnień emerytalnych;

               —

               w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących wyliczenia dodatku do ich uprawnień emerytalnych nabytych przed rozpoczęciem służby w Komisji;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa C-265/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 kwietnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodny przepływ towarów — Artykuły 28 WE i 30 WE — Artykuły 11 i 13 porozumienia EOG — Ograniczenia ilościowe w przywozie — Środki o skutku równoważnym — Pojazdy samochodowe — Nanoszenie barwnych folii na szyby)

text:
               24.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 128/6

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 kwietnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-265/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swobodny przepływ towarów - Artykuły 28 WE i 30 WE - Artykuły 11 i 13 porozumienia EOG - Ograniczenia ilościowe w przywozie - Środki o skutku równoważnym - Pojazdy samochodowe - Nanoszenie barwnych folii na szyby)
   (2008/C 128/08)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: A. Caeiros, P. Guerra e Andrade i M. Patakia, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska (Przedstawiciele: L. Fernandes, pełnomocnik i A. Duarte de Almeida, adwokat)
   Przedmiot
   Uchylenie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 28 i 30 WE — Ustawodawstwo krajowe wprowadzające zakaz umieszczania barwnych folii na szybach osobowych i ciężarowych pojazdów samochodowych
   Sentencja

               1)

               Zakazując w art. 2 ust. 1 dekretu z mocą ustawy nr 40/2003 z dnia 11 marca 2003 r. nanoszenia barwnych folii na szyby pojazdów samochodowych Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 28 WE i 30 WE oraz art. 11 i 13 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r.

               2)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.


title: Sprawa F-26/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 9 marca 2010 r. — N przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga o odszkodowanie — Dopuszczalność — Mobbing — Obowiązek staranności — Krzywda)

text:
               22.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 134/51

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 9 marca 2010 r. — N przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-26/09) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga o odszkodowanie - Dopuszczalność - Mobbing - Obowiązek staranności - Krzywda)
   2010/C 134/85
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: N (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat É. Boigelot)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: K. Zejdova i R. Ignătescu, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Zasądzenie od Parlamentu zapłaty na rzecz skarżącej kwoty 12 000 EUR tytułem naprawienia poniesionych krzywd wynikających po pierwsze z mobbingu, którego była ona ofiarą i po drugie z braku wewnętrznego dochodzenia administracyjnego przeprowadzonego przez niezależny organ.

      Sentencja wyroku

               1)

               Parlament Europejski zapłaci na rzecz N odszkodowanie w wysokości 2 000 EUR.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Parlament Europejski pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez N.

               4)

               N pokrywa jedną czwartą własnych kosztów.

      (1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009, s. 51.


title: Sprawa C-185/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 29 marca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/83/WE — Artykuły 5 i 6 — Leki gotowe — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu — Przepisy państwa członkowskiego zwalniające z obowiązku uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu podobnych produktów leczniczych mających niższą cenę niż produkty lecznicze objęte pozwoleniem)

text:
               26.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/3

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 29 marca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej
   (Sprawa C-185/10) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2001/83/WE - Artykuły 5 i 6 - Leki gotowe - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu - Przepisy państwa członkowskiego zwalniające z obowiązku uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu podobnych produktów leczniczych mających niższą cenę niż produkty lecznicze objęte pozwoleniem)
   2012/C 151/05
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Šimerdová i K. Herrmann, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: M. Szpunar, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 6 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311, s. 67) — Przepisy państwa członkowskiego dopuszczające wprowadzenie do obrotu w tym państwie, bez uprzedniego pozwolenia, produktów leczniczych mających niższą cenę i podobne właściwości co produkty lecznicze objęte pozwoleniem

      Sentencja

               1)

               Poprzez przyjęcie i utrzymanie w mocy art. 4 ustawy Prawo farmaceutyczne z dnia 6 września 2001 r., znowelizowanej ustawą z dnia 30 marca 2007 r., z tego względu, że przepis ten zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produkty lecznicze pochodzenia zagranicznego zawierające te same substancje czynne, tę samą dawkę i postać, co produkty lecznicze, które otrzymały pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w Polsce, pod warunkiem w szczególności że cena tych sprowadzonych produktów leczniczych jest konkurencyjna w stosunku do ceny produktów leczniczych, które uzyskały takie pozwolenie, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą na mocy art. 6 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r.

               2)

               Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2010.


title: Sprawa T-343/10: Postanowienie Sądu z dnia 21 września 2011 r. — Etimine i Etiproducts przeciwko ECHA (Skarga o stwierdzenie nieważności — REACH — Sklasyfikowanie kwasu borowego i bezwodnego tetraboranu disodu jako substancji wzbudzających szczególnie duże obawy — Brak bezpośredniego oddziaływania — Niedopuszczalność)

text:
               19.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 340/22

         Postanowienie Sądu z dnia 21 września 2011 r. — Etimine i Etiproducts przeciwko ECHA
   (Sprawa T-343/10) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - REACH - Sklasyfikowanie kwasu borowego i bezwodnego tetraboranu disodu jako substancji wzbudzających szczególnie duże obawy - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność)
   2011/C 340/47
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Etimine SA (Bettembourg, Luksemburg) i AB Etiproducts Oy (Espoo, Finlandia) (przedstawiciele: C. Mereu i K. Van Maldegem, adwokaci)

      Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä i W. Broere, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów J. Stuycka i A. M. Vandromme)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i E. Manhaeve, pełnomocnicy, wspierani przez K. Sawyer, barrister)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECHA opublikowanej w dniu 18 czerwca 2010 r. dotyczącej identyfikacji kwasu borowego (EC nr 233-139-2) i bezwodnego tetraboranu disodu (EC nr 215-540-4) jako substancji spełniających kryteria określone w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1) i wpisania tych substancji na kandydacką listę substancji do ewentualnego włączenia do załącznika XIV do tego rozporządzenia zgodnie z art. 59 tego rozporządzenia.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Etimine SA i AB Etiproducts Oy pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA).

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.


title: Sprawa T-31/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

text:
               27.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/20

      Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym)
      (Sprawa T-31/11) (1)

      (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)
      (2012/C 331/35)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 listopada 2010 r. (sprawa R 1284/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 72 z 5.3.2011.


title: Sprawa T-748/15: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Gauff/OHIM – H.P. Gauff Ingenieure (Gauff)

text:
               29.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 78/26

         Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2015 r. – Gauff/OHIM – H.P. Gauff Ingenieure (Gauff)
   (Sprawa T-748/15)
   (2016/C 078/36)
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Gauff GmbH & Co. Engineering KG (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat A. Molnar)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG – JBG (Frankfurt nad Menem, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „Gauff” – zgłoszenie nr 6 192 521

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2015 r. w sprawie R 135/2014-1

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               posiłkowo – przekazanie sprawy OHIM celem dalszego zbadania błędnie pominiętych spornych kwestii;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie 53, 56, 57, 76 rozporządzenia nr 207/2009

               —

               Naruszenie rozporządzenia nr 2868/95;

               —

               Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym;

               —

               Błędne uzasadnienie.


title: Sprawa C-210/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hajdú-Bihar Megyei Bíróság (Republika Węgierska) w dniu 3 maja 2010 r. — Márton Urbán przeciwko Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága

text:
               17.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 195/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hajdú-Bihar Megyei Bíróság (Republika Węgierska) w dniu 3 maja 2010 r. — Márton Urbán przeciwko Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága
   (Sprawa C-210/10)
   2010/C 195/11
   Język postępowania: węgierski

      Sąd krajowy

   Hajdú-Bihar Megyei Bíróság

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Márton Urbán.

      Strona pozwana: Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy system kar, który nakazuje obowiązkowe nałożenie kary pieniężnej w takiej samej kwocie wynoszącej 100 000 HUF za jakiekolwiek naruszenie art. 13-16 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, jest zgodny z wymogiem proporcjonalności ustanowionym w art. 19 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 (2) i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85?

               2)

               Czy system kar, który nie czyni różnicy w wysokości kar pieniężnych w zależności od powagi dokonanego naruszenia, jest zgodny ze wspomnianą zasadą proporcjonalności?

               3)

               Czy system kar, który nie umożliwia uwzględnienia żadnego ewentualnego uzasadnienia ze strony osoby dopuszczającej się naruszenia, jest zgodny ze wspomnianą zasadą proporcjonalności?

               4)

               Czy system kar, który nie czyni żadnego rozróżnienia w zależności od okoliczności osobistych osoby dopuszczającej się naruszenia, jest zgodny ze wspomnianą zasadą proporcjonalności?

      (1)  (Dz.U. L 102, s.1).

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370, s. 8).


title: Sprawa C-407/06: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/27

         Skarga wniesiona w dniu 3 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-407/06)
   (2006/C 281/43)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Schima i J. Hottiaux, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Belgii
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę Rady 96/82/WE w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (1) Królestwo Belgii uchybiło swoim zobowiązaniom ciążącym na nim z mocy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2003/105/WE upłynął w dniu 30 czerwca 2005 r.

      (1)  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 97


title: Sprawa C-358/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 27 czerwca 2013 r. — postępowanie karne przeciwko Markusowi D.

text:
               9.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 325/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 27 czerwca 2013 r. — postępowanie karne przeciwko Markusowi D.
   (Sprawa C-358/13)
   2013/C 325/13
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

   Markus D.

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 1 pkt 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE z dnia 6 listopada 2001 r. (1) zmienionej dyrektywą 2004/27/WE z dnia 31 marca 2004 r. (2) należy interpretować w ten sposób, że substancja lub połączenie substancji w rozumieniu tego przepisu, które jedynie zmieniają funkcje fizjologiczne — a więc ich nie odzyskują lub nie poprawiają — należy uważać za produkt leczniczy tylko wtedy, jeśli mają one korzyści terapeutyczne lub w każdym razie mają działanie powodujące pozytywną zmianę funkcjonowania organizmu? Czy pojęcie produktu leczniczego zawarte w dyrektywie nie obejmuje zatem substancji lub połączenia substancji, które są spożywane wyłącznie ze względu na swoje wywołujące stan odurzenia działanie psychoaktywne i są przy tym w każdym razie szkodliwe dla zdrowia?

      (1)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311, s. 67)

      (2)  Dyrektywa 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE (Dz.U. L 136, s. 34)