title: Sprawa T-177/05: Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2005 r. przez Republikę Finlandii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               25.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/30

         Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2005 r. przez Republikę Finlandii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-177/05)
   (2005/C 155/57)
   Język postępowania: fiński
   W dniu 6 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Republiki Finlandii, reprezentowanej przez Tuula Pynnä, valtionasiamies, Alice Guimaraes-Purkoski, valtionasiamies suplente, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               1.

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu Komisji z dnia 28 lutego 2005 r. skierowanego do Stałego Przedstawiciela Finlandii przy Unii Europejskiej, jak również w potwierdzającym tę decyzję piśmie Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu Komisji z dnia 25 kwietnia 2005 r. skierowanego do Stałego Przedstawiciela Finlandii przy Unii Europejskiej, w którym ponadto Komisja odmawia wszczęcia negocjacji z Finlandią dotyczących warunkowych płatności należności celnych nałożonych z mocą wsteczną, których zapłaty wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi do dnia zapłaty Komisja domaga się od Finlandii w postępowaniu w sprawie o uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego 2003/2180, wszczętym na podstawie art. 226 WE;

               2.

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   W dniu 28 lutego 2005 r. Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu Komisji, L. Romero, skierował pismo do Stałego Przedstawiciela Finlandii przy Unii Europejskiej. W piśmie tym Komisja informuje o odmownej decyzji podjętej w sprawie wszczęcia negocjacji dotyczących warunkowych płatności należności celnych nałożonych z mocą wsteczną, których zapłaty przez Finlandię wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi do dnia zapłaty Komisja domaga się na podstawie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 (1) w postępowaniu w sprawie o uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego 2003/2180, wszczętym na podstawie art. 226 WE. Komisja pismem z dnia 25 kwietnia 2005 r. do Stałego Przedstawiciela Finlandii przy Unii Europejskiej. potwierdziła decyzję Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu Komisji.
   Finlandia uważa, iż przyjmując zaskarżoną decyzję Komisja naruszyła Traktat WE lub reguły prawne związane z jego stosowaniem w rozumieniu art. 230 WE akapit drugi

               —

               poprzez odmówienie, wbrew zasadzie lojalnej współpracy ustanowionej w art. 10 WE i orzecznictwu Trybunału Sprawiedliwości dotyczącemu płatności warunkowych, wszczęcia negocjacji dotyczących warunkowych płatności należności celnych nałożonych z mocą wsteczną, których zapłaty przez Finlandię wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi do dnia zapłaty Komisja domaga się na podstawie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 w postępowaniu w sprawie o uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego 2003/2180 oraz

               —

               poprzez brak uzasadnienia decyzji odmownej, co stanowi naruszenie art. 253 WE.

         Odmowa negocjacji skutkuje tym, iż Finlandia nie może zrealizować warunkowych płatności należności celnych z mocą wsteczną, których zapłaty wraz z odsetkami za zwłokę Komisja domaga się na podstawie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 w postępowaniu w sprawie o uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego 2003/2180, jednocześnie zapewniając, iż sporne w przedmiotowej sprawie o uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego kwestie prawne zostaną przedstawione Trybunałowi Sprawiedliwości.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) z dnia 22 maja 2000 r. wykonujące decyzję 94/728/WE Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 130, z 31.5.2000, str. 1).


title: Sprawy połączone C-581/13 P i C-582/13 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 20 listopada 2014 r. – Intra-Presse/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Golden Balls Ltd [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Artykuł 8 ust. 5 — Słowny znak towarowy GOLDEN BALLS — Sprzeciw właściciela wcześniejszego słownego wspólnotowego znaku towarowego BALLON D’OR — Właściwy krąg odbiorców — Podobieństwo oznaczeń — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd]

text:
               26.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/7

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 20 listopada 2014 r. – Intra-Presse/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Golden Balls Ltd
   (Sprawy połączone C-581/13 P i C-582/13 P) (1)

   ([Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Artykuł 8 ust. 5 - Słowny znak towarowy GOLDEN BALLS - Sprzeciw właściciela wcześniejszego słownego wspólnotowego znaku towarowego BALLON D’OR - Właściwy krąg odbiorców - Podobieństwo oznaczeń - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd])
   (2015/C 026/08)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Intra-Presse (przedstawiciele: P. Péters, advocaat, T. de Haan, avocat)

      Pozostali uczestnicy postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, agent), Golden Balls Ltd (przedstawiciel: M. Edenborough QC)

      Sentencja

               1)

               Wyroki Sądu Unii Europejskiej Balls/OHIM – Intra-Presse (GOLDEN BALLS) (T-448/11, EU:T:2013:456) i Golden Balls/OHIM – Intra-Presse (GOLDEN BALLS) (T-437/11, EU:T:2013:441) zostają uchylone w zakresie dotyczącym oddalenia dwóch żądań stwierdzenia nieważności wysuniętych przez Intra-Presse SAS.

               2)

               W pozostałym zakresie odwołania zostają oddalone.

               3)

               Stwierdza się nieważność pkt 2 sentencji decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 czerwca 2011 r. (sprawa R 1432/2010-1) i pkt 2 sentencji decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 maja 2011 r. (sprawa R 1310/2010).

               4)

               Intra-Presse SAS, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i Golden Balls Ltd pokrywają własne koszty poniesione w związku z postępowaniem w pierwszej instancji i z postępowaniem odwoławczym.

      (1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.


title: Sprawa C-365/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 maja 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Agrana Zucker GmbH przeciwko Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft (Cukier — Rozporządzenie (WE) nr 318/2006 — Artykuł 16 — Obliczanie wysokości opłaty produkcyjnej — Włączenie do podstawy wymiaru opłaty produkcyjnej ilości cukru kwotowego będącej przedmiotem wycofania z rynku — Zasady proporcjonalności i niedyskryminacji)

text:
               3.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/5

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 maja 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Agrana Zucker GmbH przeciwko Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
   (Sprawa C-365/08) (1)

   (Cukier - Rozporządzenie (WE) nr 318/2006 - Artykuł 16 - Obliczanie wysokości opłaty produkcyjnej - Włączenie do podstawy wymiaru opłaty produkcyjnej ilości cukru kwotowego będącej przedmiotem wycofania z rynku - Zasady proporcjonalności i niedyskryminacji)
   2010/C 179/07
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Agrana Zucker GmbH

      Strona pozwana: Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) — Wykładnia art. 34 WE, w szczególności zakazu dyskryminacji, oraz zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności — Wykładnia i obowiązywanie art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 58, s. 1) — Uwzględnienie w wymiarze opłaty produkcyjnej tej części kwoty, której dotyczyło wycofanie zapobiegawcze w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 290/2007 z dnia 16 marca 2007 r. ustalającego, na rok gospodarczy 2007/2008, współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 (Dz.U. L 78, s. 20)

      Sentencja

               1)

               Artykuł 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru należy interpretować w ten sposób, że ilość cukru kwotowego, będąca przedmiotem wycofania z rynku na podstawie art. 19 tego rozporządzenia oraz art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 290/2007 z dnia 16 marca 2007 r. ustalającego, na rok gospodarczy 2007/2008, współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006, jest wliczana do podstawy wymiaru opłaty produkcyjnej.

               2)

               Analiza drugiego pytania prejudycjalnego nie wykazała niczego, co naruszałoby ważność art. 16 rozporządzenia nr 318/2006.

      (1)  Dz.U. C 285 z 8.11.2008.


title: Sprawa C-577/10: Skarga wniesiona w dniu 10 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

text:
               5.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 72/7

         Skarga wniesiona w dniu 10 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-577/10)
   2011/C 72/10
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Traversa i C.Vrignon)

      Strona pozwana: Królestwo Belgii

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że ustanawiając art. 137 pkt 8, 138 tiret trzecie, 153 i 157 pkt 3 ustawy programowej (I) z dnia 27 grudnia 2006 r. (1), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2007 r., Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy postanowień art. 56 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               —

               obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Komisja utrzymuje w skardze, że uregulowania krajowe nakazujące niezależnym usługodawcom mającym siedzibę w innym państwie członkowskim, którzy zamierzają świadczyć tymczasowo usługi w Belgii, uprzednie złożenie deklaracji (deklaracja „Limosa”), stanowi ograniczenie swobody świadczenia usług.
   Komisja argumentuje w pierwszym rzędzie, że kwestionowane przepisy stanowią ograniczenie o charakterze dyskryminacyjnym, ponieważ, po pierwsze, wprowadzają one dodatkowe, uciążliwe formalności administracyjne, zniechęcające dla zainteresowanych niezależnych usługodawców, a po drugie ustanawiają mechanizm kontroli dotyczący wyłącznie usługodawców mających siedzibę w innym państwie członkowskim, bez obiektywnego uzasadnienia dla takiego odmiennego traktowania.
   Skarżąca twierdzi następnie, że takie ograniczenie swobody świadczenia usług, nawet gdyby nie miało charakteru dyskryminacyjnego, nie jest uzasadnione względami interesu ogólnego dotyczącymi zachowania równowagi finansowej systemu ubezpieczeń społecznych, zapobiegania nadużyciom finansowym, czy ochrony pracowników.

      (1)  Moniteur belge z dnia 28 grudnia 2006 r., s. 75178.


title: Sprawa T-323/12: Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2015 r. – Knauf Insulation Technology/OHIM – Saint Gobain Cristalería (ECOSE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy ECOSE — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ECOSEC FACHADAS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               14.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 302/41

         Wyrok Sądu z dnia 15 lipca 2015 r. – Knauf Insulation Technology/OHIM – Saint Gobain Cristalería (ECOSE)
   (Sprawa T-323/12) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską - Słowny znak towarowy ECOSE - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ECOSEC FACHADAS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 302/52)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Knauf Insulation Technology (Visé, Belgia) (przedstawiciel: adwokat K. Manhaeve)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Geroulakos, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Saint Gobain Cristalería, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Montañá, S. Sebé i I. Carulla)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 kwietnia 2012 r. (sprawa R 259/2011-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Saint Gobain Cristalería, SL a Knauf Insulation Technologies.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Knauf Insulation Technology zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 295 z 29.9.2012.


title: Sprawa C-435/07: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/39

         Skarga wniesiona w dniu 18 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-435/07)
   (2007/C 269/66)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: C. Zadra i M. Telles Romão, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w celu wykonania dyrektywy 2005/39/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej dyrektywę Rady 74/408/EWG w sprawie pojazdów silnikowych w odniesieniu do siedzeń, ich punktów mocowania i zagłówków, a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               —

               obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin dostosowania prawa krajowego do dyrektywy upłynął w dniu 19 kwietnia 2006 r.

      (1)  Dz.U. L 255, str. 143.


title: Sprawa T-430/16: Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2017 r. – Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO (BRENT INDEX) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego BRENT INDEX — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               8.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 144/41

         Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2017 r. – Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO (BRENT INDEX)
   (Sprawa T-430/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego BRENT INDEX - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 144/55)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Intercontinental Exchange Holdings, Inc. (Atlanta, Georgia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat P. Heusler)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Bonne, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2016 r. (sprawa R 8/2016-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego BRENT INDEX jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Intercontinental Exchange Holdings, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 371 z 10.10.2016.


title: Sprawa C-335/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 7 czerwca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln — Niemcy) — Řízení Letového Provozu ČR, s.p. przeciwko Bundesamt für Finanzen (Trzynasta dyrektywa VAT — Artykuł 2 ust. 2 — GATS — Klauzula największego uprzywilejowania — Wykładnia wtórnego prawa wspólnotowego z uwzględnieniem umów międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę)

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 170/5

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 7 czerwca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln — Niemcy) — Řízení Letového Provozu ČR, s.p. przeciwko Bundesamt für Finanzen
   (Sprawa C-335/05) (1)

   (Trzynasta dyrektywa VAT - Artykuł 2 ust. 2 - GATS - Klauzula największego uprzywilejowania - Wykładnia wtórnego prawa wspólnotowego z uwzględnieniem umów międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę)
   (2007/C 170/08)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Finanzgericht Köln
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Řízení Letového Provozu ČR s.p.

      Strona pozwana: Bundesamt für Finanzen
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Köln — Wykładnia art. 2 ust. 2 dyrektywy 86/560/EWG: trzynastej dyrektywy Rady 86/560/EWG z dnia 17 listopada 1986 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych — warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium Wspólnoty (Dz.U. L 326, str. 40) — Możliwość uzależnienia zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikowi mającemu siedzibę na terytorium państwa trzeciego będącego członkiem WTO od warunku istnienia wzajemności w stosunkach z tym państwem — Zgodność z klauzulą największego uprzywilejowania zawartą w art. II ust. 1 Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (GATS) — Interpretacja zgodna z dyrektywą
   Sentencja
   Artykuł 2 ust. 2 trzynastej dyrektywy Rady 86/560/EWG z dnia 17 listopada 1986 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych — warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium Wspólnoty musi być interpretowany w ten sposób, że zawarte w nim wyrażenie „państwa trzecie” obejmuje wszystkie państwa trzecie oraz, że przepis ten nie wpływa na możliwość przestrzegania przez państwa członkowskie zobowiązań, jakie na nich ciążą na mocy umów międzynarodowych, takich jak Układ ogólny w sprawie handlu usługami (GATS), ani na odpowiedzialność za ich przestrzeganie.

      (1)  Dz.U. C 315 z 10.12.2005.


title: Sprawa C-551/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 13 września 2010 r. w sprawie T-279/04 Éditions Jacob przeciwko Komisji, wniesione w dniu 25 listopada 2010 r. przez Éditions Odile Jacob SAS

text:
               12.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/4

         Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 13 września 2010 r. w sprawie T-279/04 Éditions Jacob przeciwko Komisji, wniesione w dniu 25 listopada 2010 r. przez Éditions Odile Jacob SAS
   (Sprawa C-551/10 P)
   2011/C 46/06
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Éditions Odile Jacob SAS (przedstawiciele: O. Fréget, M. Struys, M. Potel-Saville i L. Eskenazi, adwokaci)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Lagardère SCA

      Żądania wnoszącej odwołanie

               —

               Uchylenie wyroku Sądu z dnia 13 września 2010 r. w sprawie T-279/04 Editions Odile Jacob SAS przeciwko Komisji, w którym oddalono skargę wniesioną przez Odile Jacob, oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami, jakimi obciążono Odile Jacob w pierwszej instancji, a także kosztami poniesionymi przez nią w związku z niniejszym odwołaniem.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu odwołania strona wnosząca odwołanie podnosi cztery zarzuty.
   W ramach zarzutu pierwszego Editions Odile Jacob twierdzi, że błędnie zastosowano pojęcie koncentracji w rozumieniu rozporządzenia 4064/89 (1) i że dokonano błędnej kwalifikacji prawnej transakcji przeniesienia aktywów, bez uwzględnienia właściwych kryteriów kontroli na podstawie art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 4064/89. Przede wszystkim, analizując transakcję przeniesienia aktywów, w ramach której Natexis Banques Populaires (NBP) została tymczasowym nabywcą Vivendi Universal Publishing, w oderwaniu od konstrukcji prawnej, która doprowadziła do przejęcia kontroli nad VUP przez Lagardère, Sąd nie wziął pod uwagę ogólnego celu kontroli koncentracji, jakim jest zrozumienie realiów gospodarczych leżących u podstaw wszystkich transakcji prawnych. Sąd nie tylko stworzył w ten sposób nowy wyjątek od rozporządzenia 4064/89, pozwalający aby transakcje przeniesienia aktywów — bez względu na tożsamość przedsiębiorstwa, za pośrednictwem którego następuje przeniesienie aktywów przeznaczonych do zbycia — zostały wyjęte z zakresu kontroli koncentracji, ale także pozbawił skuteczności art. 3 ust. 5 lit. a) wskazanego rozporządzenia.
   Po drugie, wnosząca odwołanie twierdzi, iż — w każdym razie — wykluczając kwalifikację transakcji przeniesienia aktywów zgodnie z art. 3 ust. 5 lit. a) rozporządzenia nr 4064/89, Sąd zastosował art. 3 ust. 3 rozporządzenia w sposób błędny i fragmentaryczny, ograniczając się do analizy tych elementów umowy, które były składnikami spornej transakcji.
   W ramach zarzutu drugiego wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo przez to, że nie wyciągnął konsekwencji prawnych z popełnionych przez Komisję uchybień proceduralnych. Całkowicie wyłączając z zakresu kontroli te naruszenia rozporządzenia 4064/89, polegające w szczególności na naruszeniu obowiązku zawieszenia wykonania, braku zgłoszenia, które uzasadniałoby kompetencje Komisji, oraz obejściu prawa poprzez pozorną zmianę osoby nabywcy, Sąd usankcjonował naruszenie prawa równoważne z nadużyciem władzy przez Komisję.
   W ramach zarzutu trzeciego Editions Odile Jacob twierdzi, że Sąd naruszył prawo przez to, że nie stwierdził nieważności decyzji Komisji ze względu popełnione przy jej wydaniu naruszenie istotnych przepisów proceduralnych. Zarzut ten dotyczy w szczególności braku uzasadnienia co do kwestii kwalifikacji spornej transakcji oraz zastosowania art. 3 ust. 5 lit. a) rozporządzenia 4064/89 do części tej transakcji, a także naruszenia zasad równości, pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań.
   W ramach czwartego i ostatniego zarzutu wnosząca odwołanie utrzymuje, że Sąd dopuścił się naruszeń prawa oraz oczywistych błędów w ocenie przez to że nie uwzględnił kryteriów prawnych właściwych dla oceny kwestii powstania lub wzmocnienia pozycji dominującej, ani nie ocenił kwestii, czy zobowiązania były właściwe w świetle poczynionych przez Komisję ustaleń.

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 395, s. 1).


title: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia  22 czerwca 2005 r.  w sprawie C-281/04 P Michael Leighton, Graham French i John Steven Neiger przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Komisji Wspólnot Europejskich oraz Johnowi Pascoe, Richardowi Micklethwaitowi i Ruth Margaret Micklethwait (Odwołanie — Skarga na bezczynność — Brak wszczęcia postępowania z tytułu uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               26.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/9

      POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU

   (szósta izba)
   z dnia 22 czerwca 2005 r.
   w sprawie C-281/04 P Michael Leighton, Graham French i John Steven Neiger przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Komisji Wspólnot Europejskich oraz Johnowi Pascoe, Richardowi Micklethwaitowi i Ruth Margaret Micklethwait (1)

   (Odwołanie - Skarga na bezczynność - Brak wszczęcia postępowania z tytułu uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty - Oczywista niedopuszczalność)
   (2005/C 296/17)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie C-281/04 P, mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 Statutu Trybunału Sprawiedliwości, które wpłynęło w dniu 25 czerwca 2004 r., wniesione przez Michaela Leightona, Grahama Frencha i Johna Stevena Neigera (adwokat: J. Barnett), w której drugą stroną byli: Rada Unii Europejskiej, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: E. Traversa M. Shotter) oraz John Pascoe, Richard Micklethwait i Ruth Margaret Micklethwait, Trybunał (szósta izba), w składzie: A. Borg Barthet, prezes izby, J.-P. Puissochet i U. Lõhmus (sprawozdawca), sędziowie; rzecznik generalny: A. Tizzano, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 22 czerwca 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje odrzucona.

               2)

               Michael Leighton, Graham French i John Steven Neiger zostają obciążeni kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 288 z 11.9.2004


title: Sprawa C-355/14: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 czerwca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Аdministrativen sad – Pleven – Bułgaria) – „Polihim-SS” EOOD/Nachalnik na Mitnitsa Svishtov (Odesłanie prejudycjalne — Podatki pośrednie — Podatek akcyzowy — Dyrektywa 2008/118/WE — Wymagalność podatku akcyzowego — Artykuł 7 ust. 2 — Pojęcie „opuszczenia procedury zawieszenia poboru akcyzy w odniesieniu do wyrobów akcyzowych” — Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej — Dyrektywa 2003/96/WE — Artykuł 14 ust. 1 lit. a) — Wykorzystywanie produktów energetycznych do produkcji energii elektrycznej — Nabycie i odsprzedaż przez pośredniego nabywcę produktów energetycznych znajdujących się w składzie podatkowym — Bezpośrednia dostawa produktów energetycznych podmiotowi gospodarczemu w celu produkcji energii elektrycznej — Wskazanie pośredniego nabywcy jako „odbiorcy” produktów w dokumentach podatkowych — Naruszenie wymogów prawa krajowego odnoszących się do zwolnienia z podatku akcyzowego — Odmowa zwolnienia — Dowód wykorzystywania produktów w warunkach umożliwiających zwolnienie z podatku akcyzowego — Proporcjonalność)

text:
               8.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/5

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 czerwca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Аdministrativen sad – Pleven – Bułgaria) – „Polihim-SS” EOOD/Nachalnik na Mitnitsa Svishtov
   (Sprawa C-355/14) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Podatki pośrednie - Podatek akcyzowy - Dyrektywa 2008/118/WE - Wymagalność podatku akcyzowego - Artykuł 7 ust. 2 - Pojęcie „opuszczenia procedury zawieszenia poboru akcyzy w odniesieniu do wyrobów akcyzowych” - Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej - Dyrektywa 2003/96/WE - Artykuł 14 ust. 1 lit. a) - Wykorzystywanie produktów energetycznych do produkcji energii elektrycznej - Nabycie i odsprzedaż przez pośredniego nabywcę produktów energetycznych znajdujących się w składzie podatkowym - Bezpośrednia dostawa produktów energetycznych podmiotowi gospodarczemu w celu produkcji energii elektrycznej - Wskazanie pośredniego nabywcy jako „odbiorcy” produktów w dokumentach podatkowych - Naruszenie wymogów prawa krajowego odnoszących się do zwolnienia z podatku akcyzowego - Odmowa zwolnienia - Dowód wykorzystywania produktów w warunkach umożliwiających zwolnienie z podatku akcyzowego - Proporcjonalność))
   (2016/C 287/06)
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd odsyłający

   Аdministrativen sad – Pleven

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca:„Polihim-SS” EOOD

      Strona pozwana: Nachalnik na Mitnitsa Svishtov

      Przy udziale: Okrazhna prokuratura Pleven

      Sentencja

               1)

               Artykuł 7 ust. 2 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG, należy interpretować w ten sposób, że sprzedaż wyrobu akcyzowego przechowywanego w składzie podatkowym przez uprawnionego prowadzącego taki skład pociąga za sobą dopuszczenie tego wyrobu do konsumpcji dopiero w momencie, gdy wyrób ów opuszcza fizycznie dany skład podatkowy.

               2)

               Artykuł 14 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej w związku z art. 7 dyrektywy 2008/118 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie odmowie przez władze krajowe zwolnienia z akcyzy produktów energetycznych, które po tym, jak zostały sprzedane przez uprawnionego prowadzącego skład podatkowy pośredniemu nabywcy, zostają odsprzedane przez tego nabywcę końcowemu podmiotowi zużywającemu, który spełnia wszystkie wymogi przewidziane w prawie krajowym do celów zwolnienia z akcyzy i któremu produkty te zostają bezpośrednio dostarczone ze składu podatkowego przez tego uprawnionego prowadzącego ów skład, z tego tylko względu, że pośredni nabywca, wskazany przez tego uprawnionego prowadzącego skład podatkowy jako ich odbiorca, nie ma statusu końcowego podmiotu zużywającego uprawnionego na mocy prawa krajowego do odbierania produktów energetycznych zwolnionych z akcyzy.

      (1)  Dz.U. C 329 du 22.9.2014.


title: Sprawa F-23/14: Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2014 r. – ZZ przeciwko EKES

text:
               16.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/42

         Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2014 r. – ZZ przeciwko EKES
   (Sprawa F-23/14)
   2014/C 184/70
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Tymen)

      Strona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES)

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji o przeniesieniu skarżącego z urzędu ze stanowiska kierownika wydziału na stanowisko doradcy i o zaprzestaniu wypłaty dodatku dla kadry zarządzającej oraz żądanie zapłaty odszkodowania.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji 326/13 A sekretarza generalnego EKES z dnia 26 czerwca 2013 r. o przeniesieniu skarżącego z urzędu na stanowisko doradcy dyrektora dyrekcji ds. logistyki ze skutkiem od 1września 2013 r.;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji 344/13 A sekretarza generalnego EKES z dnia 1 lipca 2013 r. zarządzającej zaprzestanie wypłaty skarżącemu dodatku dla kadry zarządzającej od dnia 1września 2013 r.;

               —

               przyznanie odszkodowania w wysokości 5 000 EUR w związku z wyrównaniem szkody poniesionej przez skarżącego;

               —

               w każdym wypadku obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania.


title: Sprawa C-359/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 2 sierpnia 2007 r. — SOBO Sport & Entertainment GmbH przeciwko Land Baden-Württemberg

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 2 sierpnia 2007 r. — SOBO Sport & Entertainment GmbH przeciwko Land Baden-Württemberg
   (Sprawa C-359/07)
   (2007/C 269/39)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Verwaltungsgericht Stuttgart (Niemcy).
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: SOBO Sport & Entertainment GmbH.

      Strona pozwana: Land Baden-Württemberg.
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 43 WE i art. 49 WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie krajowemu monopolowi na niektóre gry losowe, jak na przykład zakłady sportowe i loterie, jeżeli w skali danego państwa członkowskiego nie jest realizowana spójna i systematyczna polityka ograniczania gier losowych, ponieważ organizatorzy posiadający krajową koncesję zachęcają i nakłaniają do udziału w innych grach losowych — jak państwowe zakłady sportowe i loterie -, a poza tym inne gry o takim samym bądź wyższym współczynniku uzależnienia — jak zakłady wzajemne na niektóre imprezy sportowe (wyścigi konne), gry na automatach i kasyna — mogą być organizowane przez prywatne przedsiębiorstwa usługowe?

               2)

               Czy art. 43 WE i art. 49 WE należy interpretować w ten sposób, że wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego zezwolenia na organizowanie zakładów sportowych, które nie są ograniczone do danego terytorium krajowego, uprawniają ich adresatów oraz osoby przez nich upoważnione do składania ofert na zawarcie umów oraz ich wykonywania także w innych państwach członkowskich, bez potrzeby uzyskania w tych państwach dodatkowych zezwoleń?


title: Sprawa T-412/05: Skarga wniesiona w dniu  18 listopada 2005 r.  —  M  przeciwko Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich

text:
               25.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/35

         Skarga wniesiona w dniu 18 listopada 2005 r. — „M” przeciwko Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich
   (Sprawa T-412/05)
   (2006/C 48/69)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca:„M” (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: G. Vandersanden, adwokat)

      Strona pozwana: Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że uzasadniona jest odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty Europejskiej na postawie art. 288 akapit drugi WE z uwagi na naruszenie przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich swoich obowiązków, a w szczególności z powodu opublikowania swojego sprawozdania 1288/99OV niesłusznie imiennie wymieniającego skarżącego oraz z powodu braku staranności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przy rozpoznawaniu sprawy i w odniesieniu do niewłaściwych wniosków, do jakich doszedł;

               —

               zasądzenie w konsekwencji na rzecz skarżącego od Wspólnoty Europejskiej, reprezentowanej przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, zapłaty kwoty 150.000 EUR, wstępnie oszacowanej i z zastrzeżeniem jej zmiany w toku postępowania, tytułem naprawienia poniesionej szkody w sferze zawodowej, krzywdy, jak również uszczerbku na zdrowiu;

               —

               obciążenie Wspólnoty Europejskiej reprezentowanej przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Grupa obywateli w drodze skargi wniesionej do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich wniosła o stwierdzenie istnienia przypadku niewłaściwego administrowania w działaniu Komisji w ramach rozpoznawania ich skargi wniesionej przeciwko władzom krajowym. W decyzji z dnia 18 lipca 2002 r. Rzecznik stwierdził przypadek niewłaściwego administrowania oraz stronniczego rozpoznania skargi przez Komisję.
   Przedmiotem niniejszej skargi wniesionej przez urzędnika jednostki Komisji właściwej do rozpoznania powołanej skargi jest naprawienie szkody poniesionej przez skarżącego z powodu, jego zdaniem, powołania jego nazwiska w decyzji 1288/99/OV oraz z powodu braku staranności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przy rozpoznawaniu sprawy i w odniesieniu do niewłaściwych wniosków, do jakich doszedł w wymienionej decyzji. Skarżący podnosi, że po opublikowaniu decyzji jego nazwisko zostało powołane w komunikacie prasowym opublikowanym przez Rzecznika oraz powielone w różnych dziennikach i na różnych stronach internetowych, wskutek czego poniósł on szkodę. Szkoda jest tym bardziej poważna, że skarżący pełni istotne funkcje i opublikowanie decyzji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich wywołało znaczną szkodę w jego sferze zawodowej.
   Skarżący oparł swoją skargę na art. 288 akapit drugi WE, który przewiduje odpowiedzialność pozaumowną Wspólnoty Europejskiej, znajdującą zdaniem skarżącego zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na błędne postępowanie Rzecznika.
   Na poparcie swojej skargi skarżący podnosi przede wszystkim, że w niniejszej sprawie Rzecznik dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków poprzez imienne powołanie w swoim sprawozdaniu osób — wśród nich skarżącego — naruszając w ten sposób zasadę poufności i proporcjonalności, ponieważ opublikowanie nazwiska skarżącego nie było w jego opinii konieczne oraz nie mogło być uzasadnione wyjątkiem od ogólnej zasady poufności (1).
   Ponadto skarżący utrzymuje, że postępowanie Rzecznika i jego służb stanowi naruszenie zasady kontradyktoryjności postępowania, będącej podstawową zasadą praw obrony. Twierdzi on również, iż jest niedozwolone zamieszczenie niekorzystnej oceny dotyczącej osoby fizycznej lub prawnej w sprawozdaniu, które ma być podane do ogólnej wiadomości oraz opublikowane i przeznaczone do szerokiego rozpowszechnienia.
   Wreszcie, skarżący podnosi także, że Rzecznik wydając przedmiotową decyzję dokonał błędnej oceny stanu faktycznego i oparł się na niewystarczających podstawach.

      (1)  Na poparcie swoich wniosków skarżący powołuje między innymi wyrok Trybunału z dnia 10 lipca 2001 r. w sprawie C-315/99 P ISMERI-EUROPA przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, Rec., str. I-5281


title: Sprawa C-257/14: Wyrok Trybunału (izba dziewiąta) z dnia 17 września 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – C. van der Lans/Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV [Odesłanie prejudycjalne — Transport lotniczy — Prawa pasażerów w przypadku opóźnienia lub odwołania lotu — Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 — Artykuł 5 ust. 3 — Odmowa przyjęcia na pokład i odwołanie lotu — Duże opóźnienie lotu — Odszkodowanie i pomoc dla pasażerów — Nadzwyczajne okoliczności]

text:
               9.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/11

         Wyrok Trybunału (izba dziewiąta) z dnia 17 września 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – C. van der Lans/Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
   (Sprawa C-257/14) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Transport lotniczy - Prawa pasażerów w przypadku opóźnienia lub odwołania lotu - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Artykuł 5 ust. 3 - Odmowa przyjęcia na pokład i odwołanie lotu - Duże opóźnienie lotu - Odszkodowanie i pomoc dla pasażerów - Nadzwyczajne okoliczności])
   (2015/C 371/13)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Rechtbank Amsterdam

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: C. van der Lans

      Strona pozwana: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

      Sentencja

   Artykuł 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że problem techniczny taki jak ten w postępowaniu głównym, który wystąpił niespodziewanie i nie jest następstwem nieprawidłowej obsługi technicznej, ani nie został wykryty podczas wykonywania regularnej kontroli, nie mieści się w pojęciu „nadzwyczajnych okoliczności” w rozumieniu tego przepisu.

      (1)  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.


title: Sprawa F-87/14: Skarga wniesiona w dniu 1 września 2014 r. – ZZ przeciwko Radzie

text:
               1.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 431/49

         Skarga wniesiona w dniu 1 września 2014 r. – ZZ przeciwko Radzie
   (Sprawa F-87/14)
   (2014/C 431/78)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenia nieważności decyzji Rady w sprawie refundacji skarżącej kosztów hospitalizacji oraz zasądzenie od Rady, po pierwsze, odsetek za zwłokę, a po drugie, zadośćuczynienia za krzywdę.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności w części decyzji biura ds. rozliczeń w Brukseli, wynikających z rozliczenia 55 z dnia 27 września 2013 r., dotyczących wniosku z dnia 12 lipca 2012 r. o zwrot kosztów hospitalizacji skarżącej;

               —

               Uznanie za niebyłe pism z dnia 19 listopada 2013 r. szefa biura ds. rozliczeń, dotyczących odmownego rozpatrzenia rzekomego wniosku o wydanie uprzedniej zgody z dnia 12 lipca 2012 r., lub ewentualnie, stwierdzenie ich nieważności;

               —

               W razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 22 maja 2014 r. oddalającej zażalenia skarżącej z dni 27 grudnia 2013 r. i 18 lutego 2014 r.;

               —

               zasądzenie od Rady odsetek za zwłokę od chwili, gdy dochodzone kwoty stały się wymagalne, oraz zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącą;

               —

               obciążenie Radzie kosztami postępowania.


title: Sprawa T-142/17 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 23 marca 2017 r. – Kaimbi/Rada (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Środki ograniczające — Demokratyczna Republika Konga — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

text:
               6.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/24

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 23 marca 2017 r. – Kaimbi/Rada
   (Sprawa T-142/17 R)
   ((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Środki ograniczające - Demokratyczna Republika Konga - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru))
   (2017/C 178/35)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Delphin Kaimbi (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: O. Okito i A. Ouannès, avocats)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Przedmiot

   Wniosek złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE i mający na celu zawieszenie wykonania rozporządzenia Rady (UE) 2016/2230 z dnia 12 grudnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2016, L 336 I, s. 1).

      Sentencja

               1)

               Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-460/12: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2012 r. — Virgin Media przeciwko Komisji

text:
               8.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 379/28

         Skarga wniesiona w dniu 17 października 2012 r. — Virgin Media przeciwko Komisji
   (Sprawa T-460/12)
   2012/C 379/49
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Virgin Media Ltd (Hook, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Ellison I D. Slater, Solicitors, oraz adwokat D. Waelbroeck)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie pomocy państwa SA.33540 z dnia 12 czerwca 2012 r., opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii europejskiej w dniu 25 lipca 2012 r., uznającej środek pomocy „City of Birmingham — Digital Districts NGA Network” za zgodny z art. 107 ust. 3 lit. c) Traktau o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy, dotyczący niesłusznych ustaleń faktycznych w zaskarżonej decyzji obejmujących między innymi:

                           —

                           uznanie, że strona skarżąca nie jest konkurencyjna na obszarze Digital Districts (dzielnic cyfrowych) w Birmingham, obejmujących Digbeth, Eastside i Jewellery Quarter (zwanych dalej „rozpatrywanym obszarem”);

                           —

                           uznanie, że na rozpatrywanym obszarze istnieją jedynie ograniczone możliwości w zakresie szerokopasmowego dostępu nowej generacji [next generation access („NGA”)] polegające na rozwoju światłowodowej sieci dostępowej typu Fibre-to-the-cabinet („FTTC”) planowanym przez BP Group plc na części obszaru;

                           —

                           uznanie, że przepustowość łączy szerokopasmowych w rozpatrywanym obszarze jest bardzo niska (20 Mbps przy pobieraniu i 2 Mbps przy wysyłce);

                           —

                           uznanie, że niepowodzenia rynku wynikają z tego, iż małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) nie mają na tym obszarze dostępu do określonych usług po cenach dla nich przystępnych;

                           —

                           uznanie, że żadna ze stron nie była przeciwna systemowi pomocy Birmingham City Council (rady miasta Birmingham) na rzecz dostępu szerokopasmowego NGA dotyczącemu Digital Districts („system pomocy”);

                           —

                           uznanie, że opracowanie karty postępowania konsultacyjnego potwierdza brak niekorzystnego wpływu systemu pomocy na konkurencję.

               2)

               Zarzut drugi, dotyczący niewłaściwego zastosowania zasad dotyczących pomocy państwa, w szczególności zasad wyrażonych w Wytycznych wspólnotowych w sprawie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiego wdrażania sieci szerokopasmowych (Dz.U. 2009 C 235, s. 7) (zwanych dalej wytycznymi w sprawie sieci szerokopasmowych). Błędne zastosowanie przez pozwaną zasad TFUE dotyczących pomocy państwa obejmuje, między innymi, następujące braki:

                           —

                           strona pozwana nie odrzuciła domniemania zgodności pomocy państwa na obszarze, na którym użytkownicy prywatni maja dostęp do konkurencyjnych usług szerokopasmowych (pkt 77 i 78 wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych);

                           —

                           strona pozwana nie wykazała istnienia nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku (pkt 35 wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych) ani nie określiła, w szczególności, rzekomo nieprawidłowo funkcjonującego rynku wewnętrznego; pozwana nie przedstawiła wystarczających dowodów, które umożliwiałyby stwierdzenie „nieprawidłowego funkcjonowania” wyłącznie na podstawie ceny;

                           —

                           strona pozwana nie przeprowadziła odpowiednich konsultacji na temat rynku [pkt 51 lit. a) wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych);

                           —

                           strona pozwana nie oceniła wpływu pomocy państwa na konkurencję na właściwych rynkach zgodnie z pkt 34 i 35 wytycznych w sprawie sieci szerokopasmowych.


title: Sprawa T-475/04: Skarga wniesiona w dniu 24 listopada 2004 r. przez Bouygues SA i Bouygues Télécom przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               19.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/20

         Skarga wniesiona w dniu 24 listopada 2004 r. przez Bouygues SA i Bouygues Télécom przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-475/04)
   (2005/C 69/37)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 24 listopada 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Bouygues SA z siedzibą w Paryżu i Bouygues Télécom z siedzibą w Boulogne-Billancourt (Francja) reprezentowanych przez adwokatów Louisa Vogela, Josepha Vogela, Bernarda Amory'ego, Alexandra Verheydena, Françoisa Sureau'a i Diediera Teophila przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżące wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

               1.

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2004)2647 z dnia 20 lipca 2004 r. – Pomoc państwa – Francja dotyczącej zmiany opłat należnych od Orange i SFR z tytułu udzielenia koncesji na Universal Mobile Telecommunication System (UMTS);

               2.

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji nr C(2004)2647 fin z dnia 20 lipca 2004 r., stwierdzającej brak pomocy ze strony państwa francuskiego na rzecz Orange France i SFR w związku ze zmniejszeniem a posteriori opłat w wysokości 4,995 miliardów euro, które każdy z operatorów był zobowiązany uiścić na rzecz państwa francuskiego z tytułu udzielenia im w dniu 18 lipca 2001 r. koncesji na Universal Mobile Telecommunication System (UMTS). Poprzez wydanie tej decyzji został oddalony wniosek o stwierdzenie naruszenia reguł konkurencji złożony przez skarżące spółki.
   W tym względzie należy przypomnieć, że rząd francuski ogłosił dwa przetargi dla podmiotów pragnących uzyskać koncesję na UMTS. Pierwszy, w którym udział brały Orange France i SFR, został ogłoszony w sierpniu 2000 r. Wysokość opłaty za każdą z koncesji została ustalona na kwotę 4,995 miliardów euro. Bouygues Télécom zdecydował się nie wziąć udziału w przetargu ze względu na ustaloną wysokość opłaty. W ramach drugiego przetargu wysokość opłaty została pomniejszona do kwoty 619 milionów euro. W wyniku drugiego przetargu Bouygues Télécom uzyskał koncesję na UMTS. Jednakże rząd francuski zdecydował się w międzyczasie wyrównać z mocą wsteczną wysokość opłat przewidzianych w ramach pierwszego przetargu do wysokości opłat przewidzianych w drugim przetargu.
   Na poparcie swoich zarzutów skarżące podnoszą przede wszystkim naruszenie art. 87 Traktatu. W tym względzie twierdzą one, że:

               —

               Opłaty na rzecz Skarbu Państwa stanowią dochody publiczne i państwo francuskie zmieniając z mocą wsteczną kwotę opłat, do których uiszczenia zobowiązane są Orange i SFR, zrezygnowała z dochodzenia bezspornej, wymagalnej i określonej wierzytelności.

               —

               Opierając się na twierdzeniu, że zaskarżona decyzja usprawiedliwiona jest zasadą niedyskryminacji, Komisja uniknęła w niniejszym przypadku rozpoznania istoty sprawy. W tym względzie okazuje się w szczególności, że wskutek decyzji rządu francuskiego Orange i SFR mogły odnieść tymczasową korzyść polegającą na możliwości wcześniejszego zaistnienia na rynku UMTS, mając gwarancję, że kwota ich opłat z tytułu koncesji na UMTS zostanie obniżona do poziomu wymaganego w ramach drugiego przetargu, mimo iż w toku pierwszego przetargu żadne rozwiązanie tego typu nie zostało przewidziane.

               —

               Omawiana decyzja w sposób rzeczywisty zakłóciła konkurencję umożliwiając Orange i SFR, operatorom już wcześniej posiadającym silną pozycję na francuskim rynku telefonii komórkowej, na umocnienie swojej pozycji na tworzącym się rynku UMTS i w konsekwencji na ograniczenie dostępu konkurentów do tego rynku.

         Ponadto, skarżące utrzymują, że ograniczając się do stwierdzenia, że udzielenia koncesji na UMTS nie można przyrównać do transakcji rynkowej, niepopartego dalszym uzasadnieniem, pozwana nie umotywowała wystarczająco swej decyzji, naruszając art. 230 Traktatu.
   Skarżące stwierdzają na zakończenie, że Komisja, nie przeprowadzając badania przedmiotowego środka w ramach formalnej procedury dochodzenia przewidzianej tymi postanowieniami, naruszyła art. 87 i 88 WE.


title: Sprawa C-152/12: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 13 lutego 2014 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Bułgarii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Transport — Dyrektywa 2001/14/WE — Rozwój kolei w Unii — Pobieranie opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej — Artykuł 7 ust. 3 i art. 8 ust. 1 — Możliwość pobierania podwyżek opłat — Koszt, który jest bezpośrednio ponoszony jako rezultat wykonywania przewozów pociągami)

text:
               29.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/4

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 13 lutego 2014 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Bułgarii
   (Sprawa C-152/12) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Transport - Dyrektywa 2001/14/WE - Rozwój kolei w Unii - Pobieranie opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej - Artykuł 7 ust. 3 i art. 8 ust. 1 - Możliwość pobierania podwyżek opłat - Koszt, który jest bezpośrednio ponoszony jako rezultat wykonywania przewozów pociągami)
   2014/C 93/06
   Język postępowania: bułgarski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Vasileva i H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Bułgarii (przedstawiciele: T. Ivanov, D. Drambozova i E. Petranova, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna i M. Szpunar, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 1 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa (Dz.U. L 75, s. 29) — System pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej — Pojęcie „kosztu, który jest bezpośrednio ponoszony jako rezultat wykonywania przewozów pociągami” — Opłaty przekraczające koszty ponoszone bezpośrednio jako rezultat wykonywania przewozów pociągami — Warunki zastosowania art. 8 ust. 1 dyrektywy 2001/14/WE

      Sentencja

               1)

               Zezwalając na uwzględnienie w obliczaniu opłat pobieranych za minimalny pakiet dostępu i dostęp do torów w celu obsługi urządzeń kosztów, a mianowicie wynagrodzeń personelu i składek na ubezpieczenie społeczne, których nie można uznać za koszty, które są bezpośrednio ponoszone jako rezultat wykonywania przewozów pociągami, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na podstawie art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 1 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa, zmienionej dyrektywą 2007/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Komisja Europejska, Republika Bułgarii i Rzeczpospolita Polska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 174 z 16.6.2012.


title: Sprawa C-160/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 1 marca 2017 r. – Raoul Thybaut, Johnny De Coster, Frédéric Romain/Région wallonne

text:
               6.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 1 marca 2017 r. – Raoul Thybaut, Johnny De Coster, Frédéric Romain/Région wallonne
   (Sprawa C-160/17)
   (2017/C 178/12)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Conseil d'État.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Raoul Thybaut, Johnny De Coster, Frédéric Romain.

      Druga strona postępowania: Région wallonne.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 2 lit. a) dyrektywy 2001/42/WE w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1) należy interpretować w ten sposób, że pojęcie planu lub programu obejmuje ustanowienie przez organ regionalny obszaru na mocy przepisu o charakterze prawodawczym:

               —

               mające na celu jedynie określenie granic terenu, na którym może zostać zrealizowany projekt zagospodarowania przestrzennego, zważywszy, że projekt ten, który musi zmierzać do osiągnięcia określonego celu – w niniejszym przypadku polegającego na zmianie i rozwoju funkcji miejskich i wymagającego utworzenia, zmiany, rozszerzenia, rozbiórki lub podniesienia lądowych ciągów komunikacyjnych i przestrzeni publicznych – stanowi podstawę ustanowienia obszaru, a zatem skutkuje akceptacją koncepcji owego projektu, przy czym do realizacji projektu konieczne jest jeszcze uzyskanie pozwolenia, wymagającego z kolei oceny oddziaływania na środowisko,

               —

               a konsekwencją owego ustanowienia z punktu widzenia proceduralnego jest to, że wnioski o pozwolenie na działania lub prace w obrębie owego obszaru są wydawane w postępowaniu umożliwiającym odstępstwa od założeń zagospodarowania przestrzennego, przy czym założenia zagospodarowania przestrzennego mające zastosowanie do odnośnych gruntów przed ustanowieniem owego obszaru zachowują moc, lecz postępowanie to może pozwolić na łatwiejsze uzyskanie odstępstw od owych założeń,

               —

               przy czym wspomniany obszar korzysta z domniemania celu publicznego w odniesieniu do dokonania wywłaszczeń w ramach planu wywłaszczeń załączonego do ustanawiającego ten obszar przepisu?

      (1)  Dyrektywa 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197, s. 30).


title: Sprawa C-347/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Finanzgericht Köln wydanego dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie REWE Zentralfinanz e.G. jako następcy prawnego ITS Reisen GmBH przeciwko Finanzamt Köln Mitte

text:
               6.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 273/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Finanzgericht Köln wydanego dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie REWE Zentralfinanz e.G. jako następcy prawnego ITS Reisen GmBH przeciwko Finanzamt Köln Mitte
   (Sprawa C-347/04)
   (2004/C 273/21)
   Do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich został wniesiony wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Finanzgericht Köln wydanego dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie REWE Zentralfinanz e.G. jako następcy prawnego ITS Reisen GmBH przeciwko Finanzamt Köln Mitte, który wpłynął do Sekretariatu Trybunału dnia 13 sierpnia 2004 r.
   Finanzgericht Köln zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

               —

               Czy wykładnia art. 52 (obecnie art. 43) w związku z art. 58 (obecnie art. 48) oraz art. 67 – 73, 73 b i nast. (obecnie art. 56 i nast.) Traktatu WE powinna być dokonywana w taki sposób, że nie jest z nimi zgodna regulacja krajowa, która – tak jak przepisy sporne w postępowaniu przed sądem krajowym zawarte w art. 2a ust. 1 pkt. 3 lit. a) oraz ust. 2 EStG (Einkommensteuergesetz – niemiecka ustawa o podatku dochodowym) - ogranicza możliwość natychmiastowego podatkowego wyrównania strat wynikłych z odpisów amortyzacyjnych od wartości udziałów w spółkach – córkach mających siedzibę w innych państwach członkowskich w sytuacji, gdy dokonują one czynności biernych (passive Tätigkeiten) w rozumieniu przepisów krajowych lub gdy dokonują czynności czynnych (aktive Tätigkeiten) jedynie poprzez swoje własne spółki – córki, podczas gdy dokonanie odpisów amortyzacyjnych od wartości udziałów w krajowych spółkach – córkach jest możliwe bez tych ograniczeń?


title: Sprawa T-302/10: Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2010 r. — Crocs przeciwko OHIM — Holey Soles i Partenaire Hospitalier International (Przedstawienie obuwia)

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/19

         Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2010 r. — Crocs przeciwko OHIM — Holey Soles i Partenaire Hospitalier International (Przedstawienie obuwia)
   (Sprawa T-302/10)
   ()
   2010/C 260/26
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Crocs, Inc. (Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: I.R. Craig, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą były również: Holey Soles Holdings Ltd (Vancouver, Kanada) i Partenaire Hospitalier International (La Haie Foissière, Francja)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie R 9/2008-3;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: numer 257001-0001 (obuwie)

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Holey Soles Holdings Ltd i Partenaire Hospitalier International

      Decyzja Wydziału Unieważnień: unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 i art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 ze względu na błędne zastosowanie przez Izbę Odwoławczą przepisów tych artykułów i poczynienie nieprawidłowych ustaleń co do cechy nowości, indywidualnego charakteru i funkcji technicznej wzoru wspólnotowego.


title: Sprawa T-472/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Marsh/EUIPO (LegalPro)

text:
               17.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 383/21

         Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – Marsh/EUIPO (LegalPro)
   (Sprawa T-472/16)
   (2016/C 383/29)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Marsh GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Riegger)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „LegalPro” – zgłoszenie nr 13 954 177

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie R 146/2016-4

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem odwoławczym.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-54/10 P: Odwołanie wniesione w dniu 2 lutego 2010 r. przez Agencję Wydawniczą Technopol sp. z o.o. od wyroku Sądu z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawach połączonych T-64/07 do T-66/07, Agencja Wydawnicza Technopol/OHMI (350)

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/18

         Odwołanie wniesione w dniu 2 lutego 2010 r. przez Agencję Wydawniczą Technopol sp. z o.o. od wyroku Sądu z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawach połączonych T-64/07 do T-66/07, Agencja Wydawnicza Technopol/OHMI (350)
   (Sprawa C-54/10 P)
   2010/C 113/27
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. (Przedstawiciel D. Rzążewska, pełnomocnik)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

               —

               unieważnienie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawach połączonych od T-64/07 do T-66/07;

               —

               przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd;

               —

               obciążenie Urzędu kosztami postępowania przed Trybunałem.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca zarzuca Sądowi Pierwszej Instancji naruszenie Artykuł 7 (1) (c) RWZT (1) przez zastosowanie błędnych kryteriów prawnych przy ustaleniu, że znaki towarowe należące do skarżącej nie nadają się do rejestracji.
   Skarżąca ponadto zarzuca Sądowi Pierwszej Instancji naruszenie Artykułu 7 (1) (c) RWZT lub Artykułu 76 RWZT, lub obu tych przepisów, przez nie wzięcie należycie pod uwagę praktyki Urzędu dotyczącej rejestracji oznaczeń składających się z cyfr lub wskazujących na treść publikacji.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) Nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 17 Tom 01 P. 146 — 180; zastąpione przez Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Wersja ujednolicona) Dz. U. L 78 z 24.3.2009, str. 1


title: Sprawa T-273/11: Postanowienie Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Régie Networks i NRJ Global przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Program pomocy wdrożony przez Francję na rzecz radiofonii — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Brak interesu prawnego — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/22

         Postanowienie Sądu z dnia 14 maja 2013 r. — Régie Networks i NRJ Global przeciwko Komisji
   (Sprawa T-273/11) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Program pomocy wdrożony przez Francję na rzecz radiofonii - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Brak interesu prawnego - Oczywista niedopuszczalność)
   2013/C 189/45
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Régie Networks (Lyon, Francja) i NRJ Global (Paryż, Francja) (przedstawiciele: B. Geneste i C. Vannini, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky i S. Thomas, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 6483 wersja ostateczna z dnia 29 września 2010 r. w sprawie programu pomocy C-4/09 (ex N 679/97) wdrożonego przez (Republikę Francuską) na rzecz radiofonii, uznającej ten program za zgodny z rynkiem wewnętrznym, z zastrzeżeniem określonych warunków.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona.

               2)

               Régie Networks i NRJ Global zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 226 z 30.7.2011.


title: Sprawa C-286/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 23 maja 2016 r. – SC Exmitiani SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj

text:
               16.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 23 maja 2016 r. – SC Exmitiani SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj
   (Sprawa C-286/16)
   (2016/C 296/26)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Curtea de Apel Cluj

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: SC Exmitiani SRL

      Strona pozwana: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym, w której zaskarżony akt administracyjny został wydany przed przystąpieniem Rumunii do Unii Europejskiej, natomiast organ podatkowy wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie odwołania wniesionego od tego aktu po przystąpieniu, zasada lojalnej współpracy wymaga, aby przepisy krajowe interpretować w świetle dyrektyw Unii Europejskiej mających zastosowanie w dziedzinie podatku VAT (1)?

               2)

               Czy w świetle okoliczności postępowania głównego, zasadę pewności prawa należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie dla praktyki organów podatkowych, która w oparciu o takie same okoliczności faktyczne, prowadzi do wniosków odmiennych niż wysnute przez organy odpowiedzialne za prowadzenie postępowań karnych w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług bezpośrednio związanych z międzynarodowym transportem pasażerskim?

               3)

               Czy zasadę lojalnej współpracy należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie dla przepisów krajowych przewidujących, iż w wypadku niepodniesienia w ramach odwołania od aktu administracyjnego zarzutów opartych na przepisach prawa Unii Europejskiej, zarzutów tych nie można podnieść również w postępowaniu przed sądem?

      (1)  Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006 L 347, s. 1).


title: Sprawa T-421/05: Skarga wniesiona w dniu  3 listopada 2005 r.  — Kay przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               25.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/36

         Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2005 r. — Kay przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-421/05)
   (2006/C 48/72)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Roderick Neil Kay (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: T. Bontinck i J. Feld, avocats]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie decyzji Komisji z dnia 31 stycznia 2005 r.;

               —

               obciążenie Komisji całością kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżący był urzędnikiem Komisji w grupie zaszeregowania B*7. Jako laureat konkursu otwartego COM/A/3/02 został mianowany na stanowisko administratora i zaszeregowany do grupy A*6.
   Wnosząc niniejszą skargę skarżący kwestionuje swe zaszeregowanie i uważa, że powinien był zostać zaszeregowany do grupy A*8, A*9 albo A*10. Ponadto skarżący kwestionuje wynikającą z jego nowego zaszeregowania utratę wszystkich punktów promocyjnych stanowiących tzw. dorobek punktowy.
   W uzasadnieniu skargi skarżący powołuje się na naruszenie art. 2 ust. 2 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, który jego zdaniem powinien był zostać zastosowany względem niego zamiast zastosowanego przez Komisję art. 5 ust. 2 tego załącznika. Ponadto skarżący podnosi naruszenie zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań, ochrony praw słusznie nabytych oraz równego traktowania urzędników.


title: Sprawa T-451/15: Wyrok Sądu z dnia 7 września 2017 r. – AlzChem/Komisja [Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie kontroli pomocy państwa — Odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Obowiązek przeprowadzenia konkretnego i indywidualnego badania — Nadrzędny interes publiczny]

text:
               23.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 357/10

         Wyrok Sądu z dnia 7 września 2017 r. – AlzChem/Komisja
   (Sprawa T-451/15) (1)

   ([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące postępowania w sprawie kontroli pomocy państwa - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Obowiązek przeprowadzenia konkretnego i indywidualnego badania - Nadrzędny interes publiczny])
   (2017/C 357/12)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: AlzChem AG (Trostberg, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Borsos i J. Guerrero Pérez, następnie adwokaci A. Borsos, J. Guerrero Pérez i I. Georgiopoulos)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Buchet, M. Konstantinidis i L. Armati, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na podstawie art. 263 TFUE, mająca na celu stwierdzenie nieważności odmownej decyzji Komisji z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie udzielenia skarżącej dostępu do dokumentów dotyczących postępowania w sprawie kontroli pomocy państwa.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               AlzChem AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2015.


title: Sprawa T-224/09: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2009 r. — CEVA przeciwko Komisji

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/40

         Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2009 r. — CEVA przeciwko Komisji
   (Sprawa T-224/09)
   2009/C 205/74
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) (Pleubian, Francja) (przedstawiciel: J.-M. Peyrical, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               tytułem głównym stwierdzenie braku więzi umownych pomiędzy Komisją Europejską a CEVA i w związku z tym,

               —

               stwierdzenie nieważności tytułu wykonawczego nr 3230900440 Komisji Europejskiej z dnia 6 kwietnia 2009 r.,

               —

               tytułem ewentualnym stwierdzenie braku uzasadnienia tytułu wykonawczego nr 3230900440 Komisji Europejskiej z dnia 6 kwietnia 2009 r.,

               —

               stwierdzenie zagrożenia bezpodstawnym wzbogaceniem Komisji w razie zwrotu przez CEVA kwoty 179 896 EUR wraz z odsetkami za zwłokę,

               —

               w konsekwencji stwierdzenie nieważności tytułu wykonawczego nr 3230900440 Komisji Europejskiej z dnia 6 kwietnia 2009 r.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej skardze skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności tytułu wykonawczego, w którym Komisja zażądała zwrotu wszystkich zaliczek wpłaconych skarżącej w ramach umowy PROTOP no EVK3-CT-2002-30004 dotyczącej projektu badań i rozwoju technologicznego.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty:

               —

               niedopuszczalność tytułu wykonawczego z braku więzi umownych pomiędzy skarżącą a Komisją,

               —

               brak wystarczającego uzasadnienia w zakresie w jakim Komisja oparła się na rzekomym naruszeniu zobowiązań umownych przez skarżącą nie wskazując podstaw prawnych i faktycznych tego zarzutu,

               —

               naruszenie zasady braku bezpodstawnego wzbogacenia, jako że pełny zwrot żądanej przez Komisję kwoty prowadzi do powstania bezpodstawnego wzbogacenia po jej stronie, w zakresie w jakim dysponowałaby ona pracami i studiami wykonanymi przez skarżącą, nie zapłaciwszy za ich wykonanie.


title: Sprawa C-307/12: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Bułgarii

text:
               29.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 295/17

         Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Bułgarii
   (Sprawa C-307/12)
   2012/C 295/28
   Język postępowania: bułgarski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, D. Düsterhaus, S. Petrova)

      Strona pozwana: Republika Bułgarii

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że Republika Bułgarii uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 40 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (1), nie przyjmując przepisów prawnych i administracyjnych niezbędnych do tego, by doprowadzić jej prawo krajowe do zgodności z dyrektywą, lub w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji;

               —

               nałożenie na Republikę Bułgarii na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE grzywny w wysokości 15 200,80 EUR dziennie liczonej od dnia ogłoszenia rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu z powodu niewypełnienia obowiązku powiadomienia o środkach podjętych w celu doprowadzenia do zgodności jej prawa krajowego z dyrektywą 2008/98/WE;

               —

               obciążenie Republiki Bułgarii kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin przyjęcia środków transponujących dyrektywę upłynął w dniu 12 grudnia 2010 r.

      (1)  Dz.U. L 312, s. 3.


title: Sprawa C-410/12 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 16 października 2013 r. — medi GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego medi — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Przeinaczenie dowodów — Brak)

text:
               21.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 377/3

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 16 października 2013 r. — medi GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-410/12 P) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego medi - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Przeinaczenie dowodów - Brak)
   2013/C 377/04
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: medi GmbH & Co. KG (przedstawiciel: D. Terheggen, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie T-470/09 medi przeciwko OHIM, w którym Sąd oddalił skargę na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 października 2009 r. (sprawa R 692/2008-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego „medi” jako wspólnotowego znaku towarowego — Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1) — Charakter odróżniający oznaczenia słownego „medi”.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone i w pozostałym zakresie oddalone.

               2)

               medi GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 331 z 27.10.2012.


title: Sprawa C-332/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 kwietnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Josef Holzinger przeciwko Bundesministerin für Bildung, Wissenschaft und Kultur

text:
               30.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/39

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 kwietnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Josef Holzinger przeciwko Bundesministerin für Bildung, Wissenschaft und Kultur
   (Sprawa C-332/07) (1)

   (2008/C 223/66)

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.


title: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie C-172/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Brak transpozycji — Dyrektywa 1999/31/WE — Gospodarka odpadami — Składowanie odpadów — Odpady obojętne pochodzące z budów i prac publicznych)

text:
               19.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/11

      WYROK TRYBUNAŁU

   (piąta izba)
   z dnia 16 grudnia 2004 r.
   w sprawie C-172/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Brak transpozycji - Dyrektywa 1999/31/WE - Gospodarka odpadami - Składowanie odpadów - Odpady obojętne pochodzące z budów i prac publicznych)
   (2005/C 45/22)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie C-172/04, Komisja Wspólnot Europejskich, reprezentowana przez C.-F. Jurand i M. Konstantinidisa przeciwko Republice Francuskiej, reprezentowanej przez G. de Berguesa i C. Mercier), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, w trybie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną dnia 7 kwietnia 2004 r., Trybunał (piąta izba), w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes, C. Gulmann i J. Klučka (sprawozdawca), sędziowie; rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 16 grudnia 2004 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu dostosowania się do dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004


title: Sprawa C-393/11: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 7 marca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Autorità per l'energia elettrica e il gas przeciwko Antonelli Bertazzi i in. (Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/170/WE — Porozumienie ramowe UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony — Klauzula 4 — Umowy o pracę na czas określony zawierane w sektorze publicznym — Procedura stabilizacji — Nabór pracowników zatrudnionych na czas określony jako urzędników bez przeprowadzania konkursu otwartego — Ustalanie stażu pracy — Całkowity brak uwzględnienia okresów służby ukończonych na podstawie umów o pracę na czas określony — Zasada niedyskryminacji)

text:
               4.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/2

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 7 marca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Autorità per l'energia elettrica e il gas przeciwko Antonelli Bertazzi i in.
   (Sprawa C-393/11) (1)

   (Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/170/WE - Porozumienie ramowe UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony - Klauzula 4 - Umowy o pracę na czas określony zawierane w sektorze publicznym - Procedura stabilizacji - Nabór pracowników zatrudnionych na czas określony jako urzędników bez przeprowadzania konkursu otwartego - Ustalanie stażu pracy - Całkowity brak uwzględnienia okresów służby ukończonych na podstawie umów o pracę na czas określony - Zasada niedyskryminacji)
   2013/C 129/02
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca odwołanie: Autorità per l'energia elettrica e il gas

      Druga strona postępowania: Antonella Bertazzi, Annalise Colombo, Maria Valeria Contin, Angela Filippina Marasco, Guido Giussani, Lucia Lizzi, Fortuna Peranio

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Consiglio di Stato Wykładnia klauzuli 4 załącznik do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175, s. 43) — Ustawodawstwo krajowe przewidujące możliwość podpisywania przez organy administracji publicznej umów o pracę na czas nieokreślony z pracownikami w nich już zatrudnionymi na czas określony, w drodze odstępstwa od zasady rekrutacji urzędników publicznych w drodze konkursów otwartych — Nieuwzględnienie długości stażu pracy uzyskanego na podstawie poprzedniej umowy na czas określony nawet w przypadku kontynuacji stosunku pracy

      Sentencja

   Wykładni klauzuli 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), należy dokonywać w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak w postępowaniu głównym, które całkowicie wyklucza uwzględnienie okresów służby ukończonych przez pracownika organu publicznego zatrudnionego dotąd na czas określony przy ustalaniu jego stażu pracy w związku z zatrudnieniem go na czas nieokreślony w charakterze urzędnika przez ten sam organ w ramach szczególnej procedury stabilizacji jego stosunku pracy, chyba że funkcje sprawowane w ramach umowy o pracę na czas określony nie odpowiadają funkcjom sprawowanym przez urzędnika należącego do stosownej kategorii tego organu władzy publicznej lub, jeśli nie ma to miejsca, takie wykluczenie jest uzasadnione „powodami o charakterze obiektywnym” w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1 lub 4, czego ocena należy do sądu krajowego. Sama tylko okoliczność, że pracownik zatrudniony na czas określony ukończył te okresy służby na podstawie umów o pracę lub stosunku pracy na czas określony, nie stanowi takiego powodu o charakterze obiektywnym.

      (1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.


title: Sprawa C-346/14: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 maja 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Austrii [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 4 ust. 3 TUE — Artykuł 288 TFUE — Dyrektywa 2000/60/WE — Polityka wodna Unii — Artykuł 4 ust. 1 — Zapobieganie pogorszeniu się stanu części wód powierzchniowych — Artykuł 4 ust. 7 — Odstępstwo od zakazu pogarszania stanu — Nadrzędny interes ogólny — Pozwolenie na budowę elektrowni wodnej na rzece Schwarze Sulm (Austria) — Pogorszenie stanu wód]

text:
               4.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 243/8

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 maja 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Austrii
   (Sprawa C-346/14) (1)

   ([Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 4 ust. 3 TUE - Artykuł 288 TFUE - Dyrektywa 2000/60/WE - Polityka wodna Unii - Artykuł 4 ust. 1 - Zapobieganie pogorszeniu się stanu części wód powierzchniowych - Artykuł 4 ust. 7 - Odstępstwo od zakazu pogarszania stanu - Nadrzędny interes ogólny - Pozwolenie na budowę elektrowni wodnej na rzece Schwarze Sulm (Austria) - Pogorszenie stanu wód])
   (2016/C 243/05)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Manhaeve, C. Hermes i G. Wilms, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciel: C. Pesendorfer, pełnomocnik)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, Z. Petzl i J. Vláčil, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 361 z 13.10.2014.


title: Sprawa T-293/11 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 29 lipca 2011 r. — Holcim (Deutschland) przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych — Konkurencja — Żądanie udzielenia informacji — Artykuł 18 ust. 3 rozporządzenia WE nr 1/2003 — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

text:
               24.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/23

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 29 lipca 2011 r. — Holcim (Deutschland) przeciwko Komisji
   (Sprawa T-293/11 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Konkurencja - Żądanie udzielenia informacji - Artykuł 18 ust. 3 rozporządzenia WE nr 1/2003 - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
   2011/C 282/49
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Holcim AG (Hamburg, Niemcy); et Holcim Ltd (Rapperswil-Jona, Szwajcaria) (przedstawiciele: P. Niggemann i K. Gaßner, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Kellerbauer, R. Sauer i C. Hödlmayr, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2011) 2363 wersja ostateczna z dnia 31 marca 2011 r. w postępowaniu na podstawie art. 18 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003, (sprawa 39520 — Cement i produkty pokrewne).

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-535/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 20 września 2012 r. w sprawie T-294/12, Rafael Faet Oltra przeciwko Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, wniesione w dniu 23 listopada 2012 r. przez Rafaela Faeta Oltrę.

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/56

         Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 20 września 2012 r. w sprawie T-294/12, Rafael Faet Oltra przeciwko Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, wniesione w dniu 23 listopada 2012 r. przez Rafaela Faeta Oltrę.
   (Sprawa C-535/12 P)
   2013/C 225/105
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rafael Faet Oltra (przedstawiciel: R. Faet Oltra, abogado)

      Druga strona postępowania: Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r. Trybunał Sprawiedliwości (szósta izba) oddalił odwołanie.


title: Sprawa C-334/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 79/409/EWG — Załącznik I — Ochrona dzikiego ptactwa — Obszary specjalnej ochrony — IBA 2000 — Znaczenie — Jakość danych — Kryteria — Swoboda uznania — Klasyfikacja oczywiście niewystarczająca — Tereny podmokłe)

text:
               22.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/3

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-334/04) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 79/409/EWG - Załącznik I - Ochrona dzikiego ptactwa - Obszary specjalnej ochrony - IBA 2000 - Znaczenie - Jakość danych - Kryteria - Swoboda uznania - Klasyfikacja oczywiście niewystarczająca - Tereny podmokłe)
   (2007/C 315/04)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia i M. van Beek,, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i C. Jurgensen-Mercier, pełnomocnicy), Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Fernandes i M. Lois, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: T. Pynnä, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak dokonania w wyznaczonym terminie transpozycji dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, str. 1) — Naruszenie art. 4 dyrektywy dotyczącego ustanowienia obszarów specjalnej ochrony — Niedostateczna liczba sklasyfikowanych obszarów w Grecji
   Sentencja

               1)

               Republika Grecka

                           —

                           klasyfikując jako obszary specjalnej ochrony tereny, których liczba i łączna powierzchnia jest oczywiście mniejsza od liczby i łącznej powierzchni terenów, które spełniają przesłanki klasyfikacji jako obszary specjalnej ochrony w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, str. 1), zmienionej między innymi dyrektywą Komisji 97/49/WE z dnia 29 lipca 1997,

                           —

                           nie ustanawiając obszaru specjalnej ochrony w celu zapewnienia ochrony gatunkowi kowalika tureckiego (Sitta krueperi) oraz

                           —

                           klasyfikując jako obszary specjalnej ochrony tereny, na których gatunki kormorana czubatego (Phalacrocorax aristotelis desmarestii), ostrosępa brodatego (Gypaetus barbatus), sępa kasztanowatego (Aegypius monachus), orlika krzykliwego (Aquila pomarina), orła cesarskiego (Aquila heliaca), kurhannika (Buteo rufinus), orzełka południowego (Hieraaetus fasciatus), pustułeczki (Falco naumanni), sokoła skalnego (Falco eleonorae), raroga górskiego (Falco biarmicus) oraz trznadla zwyczajnego (Emberiza cineracea) nie występują w liczbie to uzasadniającej,

                     uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy 79/409, zmienionej dyrektywą 97/49.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

               4)

               Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Portugalska oraz Republika Finlandii ponoszą własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 239 z 25.9.2004.


title: Sprawa C-113/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ragusa (Włochy) w dniu 7 marca 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Mohamedowi Aliemu Cherni

text:
               13.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 238/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ragusa (Włochy) w dniu 7 marca 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Mohamedowi Aliemu Cherni
   (Sprawa C-113/11)
   2011/C 238/05
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale di Ragusa

      Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

   Mohamed Ali Cherni
   Postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. Trybunał wykreślił sprawę z rejestru.


title: Sprawa F-39/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 7 lipca 2009 r. — Lebedef przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Urlop — Czynności przedstawiciela pracowników — Oddelegowanie w połowie wymiaru czasu pracy do celów reprezentacji związkowej — Czynności reprezentacji ustanowionej na podstawie regulaminu pracowniczego — Nieobecność nieusprawiedliwiona — Pomniejszenie prawa do urlopu — Artykuł 60 regulaminu pracowniczego)

text:
               21.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/63

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 7 lipca 2009 r. — Lebedef przeciwko Komisji
   (Sprawa F-39/08) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Urlop - Czynności przedstawiciela pracowników - Oddelegowanie w połowie wymiaru czasu pracy do celów reprezentacji związkowej - Czynności reprezentacji ustanowionej na podstawie regulaminu pracowniczego - Nieobecność nieusprawiedliwiona - Pomniejszenie prawa do urlopu - Artykuł 60 regulaminu pracowniczego)
   2009/C 282/119
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Lebedef (Senningerberg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Frabetti)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Berscheid i K. Herrmann, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności szeregu decyzji dotyczących pomniejszenia o 32 dni prawa skarżącego do urlopu za 2007 r.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona

               2)

               G. Lebedef ponosi całość kosztów postępowania

      (1)  Dz.U. C 158 z 21.06.2008, s. 27


title: Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 129 z 9.6.2007 .

text:
               23.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 140/1

         (2007/C 140/01)
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 129 z 9.6.2007.

   Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 117 z 26.5.2007.

      Dz.U. C 96 z 28.4.2007.

      Dz.U. C 95 z 28.4.2007.

      Dz.U. C 82 z 14.4.2007.

      Dz.U. C 69 z 24.3.2007.

      Dz.U. C 56 z 10.3.2007.
   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

               EUR-Lex:http://eur-lex.europa.eu