title: Sprawa T-601/11: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 lutego 2012 r. — Dansk Automat Brancheforening przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pomoc państwa — Duńska ustawa wprowadzająca niższe opłaty pobierane od organizatorów internetowych gier losowych — Decyzja stwierdzająca zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru — Ważenie interesów)

text:
               14.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 109/13

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 lutego 2012 r. — Dansk Automat Brancheforening przeciwko Komisji
   (Sprawa T-601/11)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Pomoc państwa - Duńska ustawa wprowadzająca niższe opłaty pobierane od organizatorów internetowych gier losowych - Decyzja stwierdzająca zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru - Ważenie interesów)
   2012/C 109/30
   Język postępowania: duński

      Strony

      Strona skarżąca: Dansk Automat Brancheforening (Fredericia, Dania) (przedstawiciele: K. Dyekjær, T. Høg i J. Flodgaard, advokaterne)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Afonso i C. Barslev, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji z dnia 20 września 2011 r. C(2011) 6499 wersja ostateczna, dotyczącej środka C 35/2010 (uprzednio nr 302/2010) w postaci opłat od internetowych gier losowych, jaki Królestwo Danii zamierzało zastosować na mocy duńskiej ustawy o opłatach od gier losowych.

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-176/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 1 marca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Austia) — KVZ retec GmbH przeciwko Republik Österreich (Odpady — Rozporządzenia (EWG) nr 259/93 — Nadzór i kontrola przesyłania odpadów — Mączka zwierzęca)

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/8

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 1 marca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Austia) — KVZ retec GmbH przeciwko Republik Österreich
   (Sprawa C-176/05) (1)

   (Odpady - Rozporządzenia (EWG) nr 259/93 - Nadzór i kontrola przesyłania odpadów - Mączka zwierzęca)
   (2007/C 95/12)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: KVZ retec GmbH

      Strona pozwana: Republik Österreich
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Wykładnia art. 1 ust. 2 lit. d) i art. 26 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar (Dz.U. L 30, str. 1) — Wysyłka mączki zwierzęcej — Obowiązek powiadomienia
   Sentencja
   Zgodnie z art. 1 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2557/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r. wysyłka mączki zwierzęcej zakwalifikowanej jako odpady z powodu obowiązku lub zamiaru jej usunięcia, przeznaczonej tylko do odzysku i wymienionej w załączniku II do tego rozporządzenia, jest wyłączona z zakresu zastosowania jego przepisów, z wyjątkiem przepisów art. 1 ust. 3 lit. b)-e), jak i art. 11 oraz w art. 17 ust. 1-3 rzeczonego rozporządzenia. Niemniej jednak do sądu krajowego należy zapewnienie, by wyżej wymieniona wysyłka została dokonana zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1774/2002 z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 273, str. 1), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 808/2003 Komisji z dnia 12 maja 2003 r., pośród których istotne mogą okazać się art. 7, 8 i 9, jak również załącznik II do tego rozporządzenia.

      (1)  Dz.U. C 143 z 11.6.2005.


title: Sprawa T-7/08: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2008 r. — Nestlé przeciwko OHIM — Master Beverage Industries (Golden Eagle)

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/56

         Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2008 r. — Nestlé przeciwko OHIM — Master Beverage Industries (Golden Eagle)
   (Sprawa T-7/08)
   (2008/C 64/90)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat A. von Mühlendahl

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Master Beverage Industries Pte Ltd (Singapur, Singapur)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej pozwanego z dnia 1 października 2007 r. w sprawie R 1312/2006-2 (wspólnotowy znak towarowy nr 3 157 534);

               —

               stwierdzenie, że zakwestionowane zgłoszenie nr 3 157 534 wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego czerwony kubek z napisem „Golden Eagle Deluxe” musi zostać odrzucone;

               —

               obciążenie pozwanego kosztami postępowania, w tym koszty poniesione przez skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą;

               —

               obciążenie Master Beverage, drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, w przypadku, gdyby spółka ta zgłosiła udział w niniejszym postępowaniu w charakterze interwenienta.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Master Beverage Industries Pte Ltd

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Golden Eagle Deluxe” zgłoszony dla towarów z klasy 30 — zgłoszenie nr 3 157 534

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wspólnotowe, międzynarodowe i krajowe graficzne i słowne znaki towarowe „Red Cup”, „Gold Blend” oraz przedstawienia kubka do, między innymi, kawy

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ kolidujące znaki towarowe cechują się wysokim stopniem podobieństwa z uwagi na identyczne rozmieszczenie dziewięciu elementów występujących zarazem w zgłoszonym znaku towarowym i w większości wcześniejszych znaków towarowych, które mają samoistny charakter odróżniający.


title: Sprawa T-277/11: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2012 r. — Hotel Reservation Service Robert Ragge przeciwko OHIM — Promotora Imperial (iHotel) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego iHotel — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy i-hotel — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               21.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/21

         Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2012 r. — Hotel Reservation Service Robert Ragge przeciwko OHIM — Promotora Imperial (iHotel)
   (Sprawa T-277/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego iHotel - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy i-hotel - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2012/C 217/45
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH (przedstawiciele: adwokaci M. Koch i D. Hötte)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Promotora Imperial, SA (Pozuelo de Alarcón, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 lutego 2011 r. (sprawa R 832/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Promotora Imperial, SA a Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Hotel Reservation Service Robert Ragge GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM.

      (1)  Dz.U. C 238 z 13.8.2011.


title: Sprawa C-129/06 P: Odwołanie wniesione w dniu  4 marca 2006 r.  przez Autosalone Ispra Snc od wyroku z dnia  30 listopada 2005 r.  w sprawie T-250/02 Autosalone Ispra Snc przeciwko Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej

text:
               6.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/9

         Odwołanie wniesione w dniu 4 marca 2006 r. przez Autosalone Ispra Snc od wyroku z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie T-250/02 Autosalone Ispra Snc przeciwko Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej
   (Sprawa C-129/06 P)
   (2006/C 108/16)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Autosalone Ispra Snc [Przedstawiciel: adwokat B. Casu]

      Drugi uczestnik postępowania: Europejska Wspólnota Energii Atomowej, reprezentowana przez Komisję Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: pełnomocnik E. de March i adwokat A. Dal Ferro]
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie dopuszczalności niniejszego odwołania

               —

               Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w sprawie T-250/02

               —

               Skierowanie sprawy T-250/02 do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Pierwszej Instancji w celu wydania po podjęciu, również z urzędu, odpowiednich środków dowodowych takich jak opinia biegłych, oględziny i wysłuchanie świadków, nowego wyroku uwzględniającego żądania przedstawione w postępowaniu w pierwszej instancji

               —

               Obciążenie Komisji kosztami postępowania włącznie z kosztami pierwszej instancji

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca uważa, że wyrok Sądu jest wadliwy ze względu na:

               wadliwą kwalifikację prawną okoliczności w wyniku błędnej interpretacji i zniekształcenia dowodów;

               naruszenie wspólnotowych przepisów proceduralnych w dziedzinie postępowania dowodowego.


title: Sprawa C-531/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 8 października 2013 r. — Kornhuber i in.

text:
               18.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 15/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 8 października 2013 r. — Kornhuber i in.
   (Sprawa C-531/13)
   2014/C 15/05
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Marktgemeinde Straßwalchen, Heinrich Kornhuber, Helga Kornhuber, Karoline Pöckl, Heinz Kornhuber, Marianne Kornhuber, Wolfgang Kornhuber, Andrea Kornhuber, Alois Herzog, Elfriede Herzog, Katrin Herzog, Stefan Asen, Helmut Zopf, Ingrid Zopf, Silvia Zopf, Daniel Zopf, Maria Zopf, Anton Zopf sen., Paula Loibichler, Theresa Baumann, Josep Schindlauer, Christine Schindlauer, Barbara Schindlauer, Bernhard Schindlauer, Alois Mayrhofer, Daniel Mayrhofer, Georg Rindberger, Maria Rindlberger, Georg Rindlberger sen., Max Herzog, Romana Herzog, Michael Herzog, Markus Herzog, Marianne Herzog, Max Herzog sen., Helmut Lettner, Maria Lettner, Anita Lettner, Alois Lettner sen., Christian Lettner, Sandra Lettner, Anton Nagelseder, Amalie Nagelseder, Josef Nagelseder, Gabriele Schachinger, Thomas Schachinger, Andreas Schinagl, Michaela Schinagl, Lukas Schinagl, Michael Schinagl, Maria Schinagl, Josef Schinagl, Johannn Mayr, Christine Mayr, Martin Mayr, Christian Mayr, Johann Mayr sen., Gerhard Herzog, Anton Mayrhofer, Siegfried Zieher

      Pozwany organ: Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

      Interwenient: Rohöl-Aufsuchungs AG

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy ograniczone zarówno pod względem czasowym jak i ilościowym próbne wydobycie gazu ziemnego z odwiertu wykonanego w celu zbadania opłacalności stałego wydobycia gazu ziemnego na skalę przemysłową stanowi „wydobycie (…) gazu ziemnego do celów handlowych” w rozumieniu pkt 14 załącznika I do dyrektywy Rady 85/377/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1) zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE (dyrektywa 85/337) (2)?
               W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie prejudycjalne przedłożone zostają następujące dalsze pytania

               2)

               Czy pkt 14 załącznika I pkt 14 do dyrektywy 85/337 stoi na przeszkodzie regulacji prawa krajowego, która w przypadku wydobycia gazu ziemnego łączy przewidziane w pkt 14 załącznika I dyrektywy 85/337 progi wydobycia gazu ziemnego nie z wydobyciem jako takim lecz z „eksploatacją jednej sondy wydobywczej”?

               3)

               Czy dyrektywę 85/337 należy interpretować w taki sposób, że właściwy organ w okolicznościach takich jak te zaistniałe w postępowaniu głównym, w którym złożono wniosek o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie próbnego wydobycia gazu ziemnego w ramach odwiertu rozpoznawczego, zobligowany jest przy ustalaniu istnienia obowiązku przeprowadzenia oceny skutków wywieranych na środowisko naturalne do zbadania kumulatywnego oddziaływania wszystkich przedsięwzięć takiego samego typu, a konkretnie wszystkich odwiertów rozpoznawczych na terenie danej gminy?

      (1)  Dz.U. L 175, s. 40.

      (2)  Dz.U. L 140, s. 114


title: Sprawa T-203/09: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2011 r. — Olymp Bezner przeciwko OHIM — Bellido (Olymp) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy Olymp — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OLIMPO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               25.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 186/20

         Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2011 r. — Olymp Bezner przeciwko OHIM — Bellido (Olymp)
   (Sprawa T-203/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy Olymp - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OLIMPO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 186/37
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Olymp Bezner GmbH & Co. KG (Bietigheim-Bissingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Eck i J. Dönch)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Miguel Bellido, SA (Manzanares, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 marca 2009 r. (sprawa R 531/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Miguel Bellido, SA a Olymp Bezner GmbH & Co. KG.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Olymp Bezner GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 167 z 18.7.2009.


               6.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/1

         2010/C 301/01
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

      Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 274 z 9.10.2010.

      Dz.U. C 260 z 25.9.2010.

      Dz.U. C 246 z 11.9.2010.

      Dz.U. C 234 z 28.8.2010.

      Dz.U. C 221 z 14.8.2010.

      Dz.U. C 209 z 31.7.2010.

   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa T-481/13: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Systran przeciwko Komisji

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 336/27

         Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Systran przeciwko Komisji
   (Sprawa T-481/13)
   2013/C 336/57
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Systran (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Hoss)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji z dni 5 lipca 2013 r. i 21 sierpnia 2013 r. wydanych przez Komisję Europejską czy też Unię Europejską;

               —

               Obciążenie Komisji i Unii Europejskiej kosztami postepowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej skardze skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji, w których w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie C-103/11 P Komisja przeciwko Systranowi i Systranowi Luxembourg, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, Komisja postanowiła o odzyskaniu odsetek wyrównawczych powiększonych o odsetki za zwłokę od dnia 19 sierpnia 2013 r. od kwoty, jaką Komisja zapłaciła skarżącej tytułem odszkodowania w następstwie wyroku Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie T-19/07 Systran i Systran Luxembourg przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-6083, uchylonego wyrokiem Trybunału.
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący braku kompetencji Komisji do wydania zaskarżonych decyzji, ponieważ Komisja nie posiada kompetencji do przyznawania sobie samej odsetek wyrównawczych, gdyż mogą one zostać jedynie przyznane przez sąd, gdyż ich przedmiotem jest naprawienie szkody wynikającej z niewykonania przez stronę swoich zobowiązań. Skarżąca podnosi, że przyznanie odsetek wyrównawczych nie mieści się w ramach osiągania skutków wymaganych wyrokiem wydanym przez Trybunał.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia ogólnych zasad prawa europejskiego, zarówno w świetle przyznania odsetek, jak i ogólnej zasady zakazu bezpodstawnego wzbogacenia. Skarżąca podnosi, że:

                           —

                           Komisja naruszyła ogólną zasadę prawa europejskiego, czy też ogólną zasadę wspólną dla państw członkowskich, dotyczące przyznawania odsetek wyrównawczych, przyznając sobie samej odsetki wyrównawcze, w braku jakiegokolwiek czynu wywołującego szkodę, który można by było przypisać skarżącej;

                           —

                           Komisja naruszyła ogólną zasadę zakazu bezpodstawnego wzbogacenia, nakładając na osobę prawną prawa prywatnego obowiązek nieprzewidziany w traktatach, a w każdym razie, w świetle oceny kwoty odsetek, przyznając sobie kwotę ryczałtowych odsetek powiększoną o 2 % z tytułu inflacji.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy przez Komisję, ponieważ nie mogła ona działać na podstawie art. 299 TFUE w celu żądania zapłaty odsetek wyrównawczych w braku podstawy prawnej upoważniającej ją do tego oraz orzeczenia sądu nakazującego skarżącej ich zapłatę.


title: Sprawa C-126/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 sierpnia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schiedsgericht bei der Wirtschaftskammer der Tschechischen Republik und der Agrarkammer der Tschechischen Republik — Republika Czeska) — Reisebüro Bühler GmbH przeciwko Dom.info e.K., Sebastian Dieterle

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/34

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 sierpnia 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schiedsgericht bei der Wirtschaftskammer der Tschechischen Republik und der Agrarkammer der Tschechischen Republik — Republika Czeska) — Reisebüro Bühler GmbH przeciwko Dom.info e.K., Sebastian Dieterle
   (Sprawa C-126/07) (1)

   (2007/C 297/66)

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 117 z 26.5.2007.


title: Sprawa T-121/11: Postanowienie Sądu z dnia 2 września 2011 r. — Versus Bank przeciwko Radzie

text:
               29.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/28

         Postanowienie Sądu z dnia 2 września 2011 r. — Versus Bank przeciwko Radzie
   (Sprawa T-121/11) (1)

   2011/C 319/59
   Język postępowania: francuski
   Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 130 z 30.4.2011.


title: Sprostowanie do komunikatu w Dzienniku Urzędowym w sprawie T-197/17 (Dz.U. C 151 z 15.5.2017)

text:
               3.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/39

         Sprostowanie do komunikatu w Dzienniku Urzędowym w sprawie T-197/17
   (
         Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 151 z dnia 15 maja 2017 r.
      )
   (2017/C 213/53)
   Komunikat w sprawie T-197/17, Abel i in./Komisja powinien mieć następujące brzmienie:

      Skarga wniesiona w dniu 28 marca 2017 r. – Abel i in./Komisja
      (Sprawa T-197/17)
      (2017/C 151/59)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Marc Abel (Montreuil, Francja) i 1 428 innych skarżących (przedstawiciel: J. Assous, adwokat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieprawidłowości zachowania Komisji Europejskiej;

                  —

                  stwierdzenie szkody poniesionej przez skarżących w wyniku przyjęcia rozporządzenia Komisji (UE) 2016/646 z dnia 20 kwietnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6);

                  —

                  zasądzenie od Komisji Europejskiej zapłaty kwoty 1 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez skarżących krzywdę w wyniku przyjęcia rozporządzenia (UE) 2016/646 i zasądzenie zadośćuczynienia w symbolicznej wysokości 1 EUR;

                  —

                  wydanie wobec Komisji Europejskiej nakazu zobowiązującego ją do natychmiastowego doprowadzenia „ostatecznego współczynnika zgodności” ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2016/646 do wartości 1 i do zrezygnowania z „tymczasowego współczynnika zgodności” ustalonego na wartość 2,1;

                  —

                  obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:

                  1.

                  Strona pozwana dopuściła się uchybień przy przyjmowaniu omawianego rozporządzenia w ramach wykonywania kompetencji przekazanej jej przez Parlament Europejski i przez Radę rozporządzeniem (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. 2007, L 171, s. 1) zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Konkretnie chodzi o:

                              —

                              naruszenie norm zarówno pierwotnego, jak i wtórnego prawa Unii w dziedzinie środowiska;

                              —

                              naruszenie uzupełniających norm prawa wspólnotowego, takich jak ogólne zasady nieobniżania poziomu ochrony, ostrożności, prewencji, działania u źródła i zasady „zanieczyszczający płaci”;

                              —

                              obejście zasad proceduralnych ze względu na to, że Komisja nie mogła zastosować procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu zmiany istotnego elementu rozporządzenia (WE) nr 715/2007;

                              —

                              naruszenie istotnych wymogów proceduralnych ze względu na to, że w omawianym rozporządzeniu nie skorzystano z gwarancji demokratycznych oferowanych przez zastosowanie zwykłej procedury ustawodawczej współdecydowania Parlamentu Europejskiego i Rady

                  2.

                  Zaistnienie rzeczywistej i pewnej szkody oraz związek przyczynowy między zachowaniem Komisji a podnoszoną szkodą.


title: Sprawa T-568/11: Wyrok Sądu z dnia 11 stycznia 2013 r. — Kokomarina przeciwko OHIM — Euro Shoe Group (interdit de me gronder IDMG) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Graficzny znak towarowy interdit de me gronder IDMG — Wcześniejszy słowny znak towarowy Beneluksu DMG — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Podważenie rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego po raz pierwszy przed Sądem)

text:
               16.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/18

         Wyrok Sądu z dnia 11 stycznia 2013 r. — Kokomarina przeciwko OHIM — Euro Shoe Group (interdit de me gronder IDMG)
   (Sprawa T-568/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską - Graficzny znak towarowy interdit de me gronder IDMG - Wcześniejszy słowny znak towarowy Beneluksu DMG - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Podważenie rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego po raz pierwszy przed Sądem)
   2013/C 46/32
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Kokomarina (Concarneau, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Charrière-Bournazel)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Euro Shoe Group (Beringen, Belgia) (przedstawiciel: adwokat I. Vernimme)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 lipca 2011 r. (sprawa R 1814/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Euro Shoe Unie a Kokomarina.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona i w pozostałym zakresie oddalona.

               2)

               Kokomarina zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 13 z 14.1.2012.


title: Sprawa T-232/11: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2011 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji

text:
               2.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/19

         Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2011 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji
   (Sprawa T-232/11)
   2011/C 194/31
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Stichting Greenpeace Nederland (Amsterdam, Niderlandy) i Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat B. Kloostra)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie decyzji Komisji z dnia 1 marca 2011 r. (Ares(2011)223668) za niezgodną z rozporządzeniem nr 1367/2006/WE (1);

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 1 marca 2011 r. (Ares(2011)223668);

               —

               nakazanie Komisji dokonania oceny co do istoty wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej z dnia 20 grudnia 2010 r. w terminie wyznaczonym przez Sąd;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy podnoszący, że strona pozwana miała obowiązek przeprowadzenia wewnętrznej procedury odwoławczej w odniesieniu do dyrektywy 2010/77/UE (2) na wniosek skarżących na tej podstawie, że wspomniana dyrektywa nie ma ogólnego zastosowania, jak utrzymuje strona pozwana, ale jest raczej aktem zawierającym konkretne i indywidualne decyzje oparte na indywidualnych wnioskach zainteresowanych producentów.

               2)

               Zarzut drugi podnoszący, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z rozporządzeniem nr 1367/2006/WE, gdyż dyrektywa 2010/77/UE zawiera kilka aktów administracyjnych obejmujących indywidualne decyzje wydane na indywidualne wnioski. Ponadto, ponieważ wspomniana dyrektywa nie została przyjęta w ramach kompetencji legislacyjnych Komisji, należy zagwarantować dostęp do wymiaru sprawiedliwości w odniesieniu do tej dyrektywy.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264, s. 13).

      (2)  Dyrektywa Komisji 2010/77/UE z dnia 10 listopada 2010 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w odniesieniu do dat wygaśnięcia włączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I (Dz.U. L 293, s. 48).


title: Wykreślenie sprawy T-259/99

text:
               22.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/33

         Wykreślenie sprawy T-259/99 (1)

   (2005/C 19/69)

      (Język postępowania: niderlandzki)

   Postanowieniem z dnia 9 listopada 2004 r. prezes drugiej izby w składzie powiększonym Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-259/99, Tankstation Jagt B.V. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

      (1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2000.


title: Sprawa C-182/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 30 kwietnia 2008 r. — Glaxo Wellcome GmbH & Co. przeciwko Finanzamt München II

text:
               2.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 197/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 30 kwietnia 2008 r. — Glaxo Wellcome GmbH & Co. przeciwko Finanzamt München II
   (Sprawa C-182/08)
   (2008/C 197/09)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bundesfinanzhof
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Glaxo Wellcome GmbH

      Strona pozwana: Finanzamt München II
   Pytanie prejudycjalne
   Czy art. 52 EWG (obecnie art. 43 WE) lub art. 73b EWG (obecnie art. 56 WE) stoją na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, na mocy którego w ramach krajowego systemu zaliczania podatku dochodowego od osób prawnych utrata wartości udziałów wskutek wypłaty zysków nie ma wpływu na podstawę wymiaru podatku, jeżeli podatnik uprawniony do zaliczenia podatku dochodowego od osób prawnych nabył udział w spółce kapitałowej podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od udziałowca nieuprawnionego do zaliczenia, podczas gdy w związku z nabyciem udziałów od udziałowca uprawnionego do zaliczenia taka utrata wartości zmniejsza podstawę wymiaru podatku po stronie nabywcy?


title: Sprawa C-13/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 16 stycznia 2015 r. – Cdiscount SA/Ministère public

text:
               30.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 107/20

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 16 stycznia 2015 r. – Cdiscount SA/Ministère public
      (Sprawa C-13/15)
      (2015/C 107/28)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Cour de cassation

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca kasację: Cdiscount SA

         Druga strona postępowania: Ministère public

         Pytania prejudycjalne

      Czy przepisy art. 5–9 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym (1) stoją na przeszkodzie uregulowaniu wprowadzającemu całkowity zakaz stosowania obniżek cen, które nie zostały ustalone w oparciu o cenę referencyjną zdefiniowaną w przepisach rangi wykonawczej, niezależnie od tego, czy informacje o obniżkach cen miały wpływ na decyzję przeciętnego konsumenta?

         (1)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149, s. 22).


title: Sprawa C-96/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pest Megyei Bíróság — Republika Węgierska) — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft. przeciwko Adó — és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály (Swoboda przedsiębiorczości — Opodatkowanie bezpośrednie — Składka na szkolenie zawodowe — Podstawa obliczania składki do opłacenia przez przedsiębiorstwa mające siedzibę na terytorium krajowym — Uwzględnienie kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oddziałach w innym państwie członkowskim — Podwójne opodatkowanie — Możliwość obniżenia kwoty brutto składki)

text:
               5.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 148/5

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pest Megyei Bíróság — Republika Węgierska) — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft. przeciwko Adó — és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály
   (Sprawa C-96/08) (1)

   (Swoboda przedsiębiorczości - Opodatkowanie bezpośrednie - Składka na szkolenie zawodowe - Podstawa obliczania składki do opłacenia przez przedsiębiorstwa mające siedzibę na terytorium krajowym - Uwzględnienie kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oddziałach w innym państwie członkowskim - Podwójne opodatkowanie - Możliwość obniżenia kwoty brutto składki)
   2010/C 148/06
   Język postępowania: węgierski

      Sąd krajowy

   Pest Megyei Bíróság

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft.

      Strona pozwana: Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Pest Megyei Bíróság — Wykładnia art. 43 WE i 48 WE — Uregulowanie krajowe przewidujące uwzględnianie dla celów ustalenia podstawy obliczania składek na szkolenia zawodowe przedsiębiorstwa mającego siedzibę na terytorium krajowym kosztów wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oddziale mającym siedzibę w innym państwie członkowskim, także wówczas, gdy przedsiębiorstwo to jest zobowiązane do ponoszenia równoważnego obciążenia z tytułu zatrudniania pracowników w tym innym państwie członkowskim.

      Sentencja

   Artykuły 43 WE i 48 WE stoją na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, na którego mocy przedsiębiorstwo mające siedzibę w tym państwie jest zobowiązane do opłacania składki takiej jak składka na szkolenie zawodowe, której kwota obliczana jest na podstawie kosztów wynagrodzeń włączając koszty dotyczące oddziału tego przedsiębiorstwa w innym państwie członkowskim, jeżeli w praktyce przedsiębiorstwu takiemu uniemożliwia się skorzystanie, w stosunku do tego oddziału, z przewidzianych w tym uregulowaniu możliwości obniżenia rzeczonej składki lub dostęp do nich.

      (1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.


title: Sprawa C-111/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2011 r. w sprawie T-487/10 Ignacio Ruipérez Aguirre i ATC Petition przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 3 marca 2011 r. przez Ignacia Ruipéreza Aguirre i ATC Petition

text:
               29.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/9

         Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 20 stycznia 2011 r. w sprawie T-487/10 Ignacio Ruipérez Aguirre i ATC Petition przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 3 marca 2011 r. przez Ignacia Ruipéreza Aguirre i ATC Petition
   (Sprawa C-111/11 P)
   2011/C 319/15
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Ignacio Ruipérez Aguirre i ATC Petition (przedstawiciel: adwokat M.J. Sánchez González)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska
   Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. Trybunał Sprawiedliwości (szósta izba) oddalił odwołanie.


title: Sprawa T-211/17: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2017 r. – Amplexor Luxembourg/Komisja

text:
               3.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/31

         Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2017 r. – Amplexor Luxembourg/Komisja
   (Sprawa T-211/17)
   (2017/C 213/42)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Amplexor Luxembourg Sàrl (Bertrange, Luksemburg) (przedstawiciel: J.-F. Steichen, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie niniejszej skargi w jej obecnej formie za dopuszczalną;

               —

               co do istoty sprawy, stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej z dnia 13 lutego 2017 r.;

               —

               w konsekwencji, stwierdzenie nieważności przetargu nr 10651;

               —

               obciążenie strony pozwanej wszystkimi kosztami postępowania w ramach niniejszej instancji;

               —

               zastrzeżenie na rzecz strony skarżącej możliwości powołania się na wszelkie inne prawa oraz możliwości podniesienia wszelkich dodatkowych zarzutów i wytoczenia wszelkich innych skarg.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsza skarga ma na celu uzyskanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej z dnia 13 lutego 2017r. w zakresie, w jakim przyznaje ona skarżącej drugą pozycję w przetargu nr AO 10651 – Przetwarzanie ogłoszeń przeznaczonych do publikacji w suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (Dz. U. S) (Dz. U. 2016/S, 143-258115).
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przepisów i zasad prawa Unii Europejskiej, w zakresie w jakim Urząd Publikacji – umożliwiając oferentom, którzy nie byli jego kontrahentami w momencie składania ofert, skorzystanie z dodatkowych środków na pokrycie kosztów przejęcia zamówienia – w sposób oczywisty naruszył zasadę równego traktowania. Zdaniem strony skarżącej takie postępowanie – poza tym, że jest rażąco dyskryminujące – w sposób rażący narusza sens i podstawowe zasady procedur przetargowych.

               2.

               Zarzut drugi dotyczy nadużycia władzy.


title: Sprawa T-299/11: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2011 r. — European Dynamics Luxembourg i in. przeciwko OHIM

text:
               6.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 232/37

         Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2011 r. — European Dynamics Luxembourg i in. przeciwko OHIM
   (Sprawa T-299/11)
   2011/C 232/64
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luksemburg), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) i European Dynamics Belgium SA (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis i M. Dermitzakis)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji OHIM o wyborze strony skarżącej, w następstwie oferty złożonej w przetargi nr AO/021/10 na „usługi zewnętrzne na potrzeby zarządzania programem i projektem oraz doradztwa technicznego w dziedzinie technologii informatycznych (PMTC)”, jako trzeciego kontrahenta w kaskadowej kolejności udzielania zamówień, dostarczonej stronie skarżącej pismem z dnia 28 marca 2011, i wszystkich powiązanych z nią decyzji OHIM, w tym decyzji o przyznaniu zamówienia na wspomniane usługi pierwszemu i drugiemu kontrahentowi w kaskadowej kolejności udzielania zamówień;

               —

               zasądzenie od OHIM na rzecz strony skarżącej odszkodowania za szkodę poniesioną w związku ze wspomnianym postępowaniem przetargowym w wysokości 6 500 000 EUR;

               —

               dodatkowo zasądzenie od OHIM na rzecz strony skarżącej odszkodowania z tytułu utraconych korzyści i zadośćuczynienia za podważenie jej reputacji i wiarygodności w wysokości 6 500 000 EUR;

               —

               obciążenie OHIM kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w związku z niniejszym postępowaniem, nawet w przypadku oddalenia skargi.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 100 ust. 2 rozporządzenia nr 1605/2002 (1). Strona skarżąca podnosi w szczególności naruszenie obowiązku uzasadnienia przez odmowę przedstawienia stronie skarżącej podstaw podjęcia decyzji lub wyjaśnień i kwestionuje nieujawnienie właściwych informacji dotyczących oferentów, którzy wygrali przetarg.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia warunków określonych w specyfikacji przez uwzględnienie przy ocenie wymogów niewskazanych w owej specyfikacji.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczący oczywistych błędów w ocenie oraz niejasnych i niczym niepopartych komentarzy komisji dokonującej oceny.

               4)

               Zarzut czwarty dotyczący dyskryminacyjnego traktowania oferentów, niedochowania kryteriów wykluczenia w stosunku do oferentów, którzy wygrali przetarg, naruszenia art. 93 ust. 1 lit. f), art. 94 i 96 rozporządzenia nr 1605/2002 i art. 133a i 134b rozporządzenia nr 2342/2002 (2), jak również naruszenia zasady dobrej administracji. Zdaniem strony skarżącej drugiego z oferentów, którzy wygrali przetarg, należało wykluczyć.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1)

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357, s. 1).


title: Sprawa C-103/15P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 21 stycznia 2016 r. – Internationaler Hilfsfonds eV/Komisja Europejska (Odwołanie — Dostęp do dokumentów instytucji Unii Europejskiej — Działania podejmowane w dziedzinach interesujących kraje rozwijające się — Odmowa dostępu do niektórych dokumentów należących do akt sprawy dotyczących umowy „LIEN 97-2011” — Wykonanie wyroku Sądu)

text:
               18.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 136/2

         Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 21 stycznia 2016 r. – Internationaler Hilfsfonds eV/Komisja Europejska
   (Sprawa C-103/15P) (1)

   ((Odwołanie - Dostęp do dokumentów instytucji Unii Europejskiej - Działania podejmowane w dziedzinach interesujących kraje rozwijające się - Odmowa dostępu do niektórych dokumentów należących do akt sprawy dotyczących umowy „LIEN 97-2011” - Wykonanie wyroku Sądu))
   (2016/C 136/03)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Internationaler Hilfsfonds eV (przedstawiciel: H.-H. Heyland, adwokat)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira i T. Scharf, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Internationaler Hilfsfonds eV pokrywa koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 302 z 14.9.2015.


title: Sprawa T-128/13: Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2013 r. — Vicente Gandia Pla przeciwko OHIM — Tesco Stores (MARQUES DE CHIVÉ)

text:
               27.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 123/21

         Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2013 r. — Vicente Gandia Pla przeciwko OHIM — Tesco Stores (MARQUES DE CHIVÉ)
   (Sprawa T-128/13)
   2013/C 123/35
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Vicente Gandia Pla, SA (Chiva, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Temiño Ceniceros)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Tesco Stores Ltd (Cheshunt, Zjednoczone Królestwo)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie dopuszczalności niniejszej skargi wraz z załącznikami;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej;

               —

               obciążenie OHIM i interwenienta kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „MARQUES DE CHIVÉ” dla towarów z klas 29, 32 i 33 — zgłoszenie nr 9571415

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Tesco Stores Ltd

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie słowny znak towarowy nr 1 520 720„MARQUES DE CHIVE” dla towarów z klasy 33

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu wobec rejestracji dla towarów z klasy 33 ze względu na brak rzeczywistego używania

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia dla towarów z klasy 33

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009.


title: Sprawa C-40/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Amsterdam (Niderlandy) w dniu 25 stycznia 2013 r. — X AG i in. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam

text:
               27.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 123/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Amsterdam (Niderlandy) w dniu 25 stycznia 2013 r. — X AG i in. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam
   (Sprawa C-40/13)
   2013/C 123/12
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Gerechtshof Amsterdam

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: X AG, X1 Holding, X2 Holding GmbH, X3 Holding BV, D1 BV, D2 BV, D3 BV

      Strona pozwana: Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy wówczas, gdy dłużnikowi podatkowemu odmawia się zastosowania niderlandzkiej regulacji dotyczącej jednego podmiotu podatkowego w odniesieniu do czynności i majątku mających siedzibę w Niderlandach spółek siostrzanych [X3 Holding], [D1] i [D2] ma miejsce ograniczenie swobody przedsiębiorczości w rozumieniu art. 43 WE w związku z art. 48 WE?
               Czy w tym zakresie i w świetle celów zamierzonych przez niderlandzką regulację dotyczącą jednego podmiotu podatkowego (zob. pkt 4.13.7 –4.13.9) sytuacja spółek [X3 Holding], [D1] i [D2] jest obiektywnie porównywalna z (i) sytuacją mających siedzibę w Niderlandach spółek siostrzanych, które nie dokonały wyboru włączenia do jednego podmiotu podatkowego ze swą spółką dominującą mającą siedzibę w Niderlandach i w związku z tym jako spółki siostrzane, podobnie jak dłużniczki podatkowe, nie korzystają z regulacji dotyczącej jednego podmiotu podatkowego lub z (ii) sytuacją mających siedzibę w Niderlandach spółek siostrzanych, które wraz z ich wspólną spółką dominującą mającą siedzibę w Niderlandach wybrały utworzenie jednego podmiotu podatkowego z ową spółką dominującą mającą siedzibę w Niderlandach, i których czynności oraz majątek są zatem — odmiennie, niż czynności i majątek dłużniczek podatkowych — skonsolidowane do celów podatkowych (zob. pkt 4.13.11–4.13.13)?

               2)

               Czy przy udzielaniu odpowiedzi na pytanie pierwsze zdanie pierwsze ma znaczenie (zob. pkt 4.13.13), czy dane spółki (i) pozostają — jak w przypadku [D1] i [D2] — w posiadaniu wspólnej (bezpośredniej) spółki dominującej w innym państwie członkowskim lub (ii) — jak w przypadku [X3 Holding] z jednej strony oraz [D1] i [D2] z drugiej strony — pozostają w posiadaniu różnych (bezpośrednich) spółek dominujących w innym państwie członkowskim, w związku z czym wspólna (pośrednia) spółka dominująca owych różnych spółek istnieje dopiero na wyższym poziomie struktury koncernu, występującym w owym innym państwie członkowskim?

               3)

               Jeśli należy udzielić odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze zdanie pierwsze: czy tego rodzaju ograniczenie może zostać w tym przypadku uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, w szczególności w oparciu o konieczność utrzymania spójności podatkowej włącznie z zapobieganiem jednostronnego i dwustronnego podwójnego uwzględniania strat […]?

               4)

               Jeśli na pytanie trzecie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej, czy ograniczenie należy w tym przypadku uznać za proporcjonalne […]?


title: Sprawa F-143/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 lipca 2007 r. — Continolo przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Emerytura — Przeniesienie uprawnień emerytalnych — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               8.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/58

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 12 lipca 2007 r. — Continolo przeciwko Komisji
   (Sprawa F-143/06) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Emerytura - Przeniesienie uprawnień emerytalnych - Oczywista niedopuszczalność)
   (2007/C 211/108)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Donato Continolo (Duino-Aurisina, Włochy) (przedstawiciele: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz i R. Albelice, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Martin i M. Velardo, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Służba publiczna — stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie nadania i wyliczenia uprawnień emerytalnych skarżącego w zakresie, w jakim nie uwzględnia ona w całości okresu od dnia 11 czerwca 1981 r. do dnia 1 marca 1983 r., który skarżący spędził na urlopie z przyczyn osobistych.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Każda ze stron pokryje własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 20 z 27.1.2007 r., str. 41.


title: Sprawa T-242/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 września 2006 r. — AEPI przeciwko Komisji (Prawo autorskie i prawa pokrewne — Postępowanie w sprawie stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Umorzenie postępowania dotyczącego skargi wniesionej przez jednostkę — Skarga o stwierdzenie nieważności — Niedopuszczalność)

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/36

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 września 2006 r. — AEPI przeciwko Komisji
   (Sprawa T-242/05) (1)

   (Prawo autorskie i prawa pokrewne - Postępowanie w sprawie stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Umorzenie postępowania dotyczącego skargi wniesionej przez jednostkę - Skarga o stwierdzenie nieważności - Niedopuszczalność)
   (2006/C 281/63)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias (AEPI AE) (Maroussi, Grecja) (przedstawiciel: T. Asprogerakas-Grivas, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. Christoforou i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 20 kwietnia 2005 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Republice Greckiej wraz z wnioskiem o wydanie orzeczenia co do istoty sprawy.
   Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 205 z 20.8.2005


title: Sprawa T-385/10: Postanowienie Sądu z dnia 19 maja 2011 r. — ArcelorMittal Wire France i. in. przeciwko Komisji

text:
               9.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 204/29

         Postanowienie Sądu z dnia 19 maja 2011 r. — ArcelorMittal Wire France i. in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-385/10) (1)

   2011/C 204/53
   Język postępowania: francuski
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa C-437/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bari (Włochy) w dniu 22 września 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Nicoli Seminariowi

text:
               15.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 448/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bari (Włochy) w dniu 22 września 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Nicoli Seminariowi
   (Sprawa C-437/14)
   (2014/C 448/08)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale di Bari

      Strona w postępowaniu głównym

   Nicola Seminario

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE, analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. [w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10], należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

               2)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE, analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

               3)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE, analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?


title: Sprawa T-816/14: Wyrok Sądu z dnia 24 lutego 2016 r. – Tayto Group/OHIM – MIP Metro (REAL HAND COOKED) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego REAL HAND COOKED — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy real Quality — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Nadużycie władzy — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuły 64, 75, 76 i 83 rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               4.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/30

         Wyrok Sądu z dnia 24 lutego 2016 r. – Tayto Group/OHIM – MIP Metro (REAL HAND COOKED)
   (Sprawa T-816/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego REAL HAND COOKED - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy real Quality - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Nadużycie władzy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuły 64, 75, 76 i 83 rozporządzenia nr 207/2009])
   (2016/C 118/34)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Tayto Group Ltd (Corby, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J.C. Plate i R. Kaase)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 października 2014 r. (sprawa R 842/2013-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG a Tayto Group Ltd.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Tayto Group Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 56 z 16.2.2015.


title: Sprawa C-112/06: Skarga wniesiona w dniu  24 lutego 2006 r.  przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

text:
               20.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 121/4

         Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-112/06)
   (2006/C 121/07)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżącą: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Kostantinidis)

      Strona pozwana: Republika Grecka
   Żądania
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               a)

               stwierdzenie, że Republika Grecka nie ustanawiając przepisów niezbędnych w celu zapewnienia, aby:

                           —

                           gospodarka odpadami ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos na Krecie, odbywała się w sposób nie zagrażający zdrowiu ludzkiemu i środowisku naturalnemu;

                           —

                           odpady ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos były przekazywane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje unieszkodliwiania odpadów;

                           —

                           składowisko odpadów Mesomouri, które nie uzyskało zezwolenia na dalsze prowadzenie działalności niezwłocznie zaprzestało funkcjonowania oraz zostało poddane procedurze wymaganej w celu jego dalszego funkcjonowania i gospodarki odpadami, naruszyła zobowiązania, które na niej ciążą na mocy art. 4 i art. 8 dyrektywy Rady 75/422/EWG (1) z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą Rady 91/156/WE (2) z dnia 18 marca 1991 r., jak również art. 14 lit. b) dyrektywy Rady 99/31/WE (3) z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów.

               b)

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

               1.

               Skarżąca jest zdania, że unieszkodliwianie odpadów ze składowisk Mesomouri i Kouroupitos na Krecie odbywało się z naruszeniem zobowiązań ciążących na Republice Greckiej na mocy art. 4 i art. 8 dyrektywy 75/422/EWG w sprawie odpadów, zmienionej dyrektywą 91/156/WE, jak również art. 14 lit. b) dyrektywy nr 99/31/WE w sprawie składowania odpadów.

               2.

               Wnioski sprawozdania ekspertów Komisji dotyczącego niekontrolowanego miejsca unieszkodliwiana odpadów w Mesomouri, wykazały, iż składowanie 90 000 ton odpadów na terenie przywołanego składowiska spowodowało zagrożenie dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Ponadto Komisja podkreśla, iż władze greckie nie ustanowiły przepisów niezbędnych w celu zapewnienia, że odpady składowane w Mesomouri zostaną przekazane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje ich unieszkodliwiania.
               Komisja dodaje, iż władze greckie podjęły decyzję o zamknięciu składowiska Mesomouri uznając, iż konieczna jest jego regeneracja i stworzenie wstępnych warunków w celu zapewnienia jego dalszego funkcjonowania i gospodarki odpadami w ramach niniejszego składowiska. Niemniej jednak decyzja ta nie zawiera szczegółowego terminarza prac dostosowawczych, ani nie została dotychczas wprowadzona w życie z powodu braku środków na jej realizację.

               3.

               Sprawozdanie ekspertów Komisji wskazało w odniesieniu do byłego składowiska odpadów produktów rolniczych w Kouroupitos, iż nie zostało ono poddane regeneracji, sygnalizując możliwe zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Przywołane sprawozdanie stwierdza w szczególności: 1) wymywanie na znacznym obszarze warstwy wierzchniej gleby, 2) zachwianą równowagę i odporność na erozję, 3) spalanie odpadów znajdujących się na terenie przywołanego składowiska, mogące powodować toksyczne emisje. Jednocześnie władze greckie nie ustanowiły przepisów koniecznych w celu zapewnienia, że odpady ze składowiska Kouroupitos zostaną przekazane prywatnemu lub państwowemu punktowi zbierania odpadów, bądź przedsiębiorstwu wykonującemu operacje ich unieszkodliwiania.

      (1)  Dz.U. L 194 z 25.07.1975, str. 39

      (2)  Dz.U. L 78 z 26.03.1991, str. 32

      (3)  Dz.U. L 182 z 16.07.1999, str. 1.


title: Sprawa C-529/06: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               24.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 42/18

         Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-529/06)
   (2007/C 42/32)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: E. Montaguti)

      Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/98/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, a w każdym razie nie przekazując ich do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 lipca 2005 r.

      (1)  Dz.U. L 345, str. 90.


title: Sprawa C-381/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Zamora (Hiszpania) w dniu 17 lipca 2015 r. – Javier Ángel Rodríguez Sánchez/Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU (Banco CEISS)

text:
               14.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 302/26

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Zamora (Hiszpania) w dniu 17 lipca 2015 r. – Javier Ángel Rodríguez Sánchez/Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU (Banco CEISS)
   (Sprawa C-381/15)
   (2015/C 302/33)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Audiencia Provincial de Zamora.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Javier Ángel Rodríguez Sánchez.

      Strona pozwana: Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU (Banco CEISS).

      Pytania prejudycjalne

               1)

               – Czy zgodne z postanowieniem art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG (1) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich jest to, aby skutki wynikające ze stwierdzenia nieważności zawartej w umowie kredytu hipotecznego klauzuli dolnego progu z powodu jej nieuczciwego charakteru nie następowały z mocą wsteczną od dnia podpisania umowy lecz od chwili późniejszej?

               2)

               – Czy stosowanie nieuczciwego warunku w okresie czasu ustalonym przez hiszpański Tribunal Supremo powoduje bezpodstawne wzbogacenie na rzecz podmiotu gospodarczego, nie chronionego przez uregulowanie wspólnotowe, w zakresie w jakim nie przywraca równowagi świadczeń pomiędzy stronami i uprzywilejowuje stronę umowy, która wprowadziła klauzulę finansową uznaną za nieuczciwą?

               3)

               – Czy ryzyko poważnych zakłóceń w gospodarce krajowej jako ograniczenie stosowania i skutków nieuczciwego warunku ma zastosowanie do powództwa indywidualnego wniesionego przez konsumenta, czy przeciwnie, we wspomnianym indywidualnym powództwie poważne zakłócenia powstałyby po stronie finansów konsumenta [w wyniku] ograniczenia skutków nieważnej klauzuli we wskazanym okresie czasu?

      (1)  Dz.U. L 95, s. 29.


title: Sprawa T-276/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia  25 stycznia 2006  — Le Canne przeciwko Komisji (Wyrok stwierdzający nieważność decyzji Komisji zmniejszającej pomoc finansową Wspólnoty — Sposoby realizacji — Skarga na bezczynność — Umorzenie postępowania — Skarga o odszkodowanie)

text:
               25.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 74/16

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 stycznia 2006 — Le Canne przeciwko Komisji
   (Sprawa T-276/03) (1)

   (Wyrok stwierdzający nieważność decyzji Komisji zmniejszającej pomoc finansową Wspólnoty - Sposoby realizacji - Skarga na bezczynność - Umorzenie postępowania - Skarga o odszkodowanie)
   (2006/C 74/32)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Azienda Agricola „Le Canne” (Porto Viro, Włochy) [przedstawiciele: F. Mazzonetto i G. Garraro, adwokaci]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: L. Visaggio i C. Cattabriga, pełnomocnicy wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę]
   Przedmiot sprawy
   Skarga zmierzająca do stwierdzenia, że Komisja bezprawnie zaniechała podjęcia działań wynikających z wyroku Sądu z dnia 5 marca 2002 r. w sprawie T-241/00 Le Canne przeciwko Komisji, Rec. p. II-1251, oraz skarga o wynagrodzenie szkody spowodowanej tym zaniechaniem
   Sentencja wyroku

               1)

               Postępowanie dotyczące stwierdzenia bezczynności jest bezprzedmiotowe.

               2)

               Wniosek o odszkodowanie zostaje oddalony.

               3)

               Każda ze stron zostaje obciążona własnymi kosztami.

      (1)  Dz.U. C 239 z 04.10.2003 r.


title: Sprawa T-376/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 czerwca 2009 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny za lata 2005/2006 — Decyzja o nieawansowaniu wnoszącego odwołanie w ramach postępowania za rok 2007 — Decyzja Trybunału Obrachunkowego o odnowieniu mandatu sekretarza generalnego tej instytucji — Odwołanie częściowo oczywiście niedopuszczalne i częściowo oczywiście bezzasadne)

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 233/17

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 czerwca 2009 r. — Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu
   (Sprawa T-376/08) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Sprawozdanie z oceny za lata 2005/2006 - Decyzja o nieawansowaniu wnoszącego odwołanie w ramach postępowania za rok 2007 - Decyzja Trybunału Obrachunkowego o odnowieniu mandatu sekretarza generalnego tej instytucji - Odwołanie częściowo oczywiście niedopuszczalne i częściowo oczywiście bezzasadne)
   2009/C 233/32
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Bart Nijs (Bereldange, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci F. Rollinger i A. Hertzog)

      Druga strona postępowania: Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. Kennedy, J.-M. Stenier i G. Corstens, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej UE (izba druga) z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu (F-1/08, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze), mające na celu uchylenie tego postanowienia.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               Bart Nijs zostaje obciążony własnymi kosztami postępowania a także kosztami poniesionymi przez Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich w ramach postępowania w niniejszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 301 z 22.11.2008.


title: Sprawa F-11/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 26 czerwca 2012 r. — Ciora przeciwko Komisji

text:
               16.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/33

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 26 czerwca 2012 r. — Ciora przeciwko Komisji
   (Sprawa F-11/12)
   2013/C 46/71
   Język postępowania: rumuński
   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.


title: Sprawy połączone C-401/13 i C-432/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 stycznia 2015 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Curtea de Apel Cluj – Rumunia) – Vasiliki Balazs/Casa Judeţeană de Pensii Cluj (C-401/13), Casa Judeţeană de Pensii Cluj/Attila Balazs (C–432/13) (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 – Artykuł 7 ust. 2 lit. c) – Stosowanie konwencji o zabezpieczeniu społecznym zawartych między państwami członkowskimi – Uchodźca pochodzący z innego państwa członkowskiego powracający do ojczyzny – Ukończenie okresów zatrudnienia na terytorium innego państwa członkowskiego – Wniosek o przyznanie emerytury – Odmowa)

text:
               30.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 107/5

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 22 stycznia 2015 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Curtea de Apel Cluj – Rumunia) – Vasiliki Balazs/Casa Judeţeană de Pensii Cluj (C-401/13), Casa Judeţeană de Pensii Cluj/Attila Balazs (C–432/13)
      (Sprawy połączone C-401/13 i C-432/13) (1)

      ((Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 7 ust. 2 lit. c) - Stosowanie konwencji o zabezpieczeniu społecznym zawartych między państwami członkowskimi - Uchodźca pochodzący z innego państwa członkowskiego powracający do ojczyzny - Ukończenie okresów zatrudnienia na terytorium innego państwa członkowskiego - Wniosek o przyznanie emerytury - Odmowa))
      (2015/C 107/05)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel Cluj

         Strony w postępowaniu głównym

         Strony wnoszące apelację: Vasiliki Balazs (C-401/13), Casa Judeţeană de Pensii Cluj (C-432/13)

         Pozostali uczestnicy postępowania: Casa Judeţeană de Pensii Cluj (C-401/13), Attila Balazs (C-432/13)

         Sentencja

      Wykładni art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionego rozporządzeniem nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 18 grudnia 2006 r., należy dokonywać w ten sposób, że umowa dwustronna dotycząca świadczeń z zabezpieczenia społecznego należnych obywatelom jednego z umawiających się państw, którzy na terytorium drugiego umawiającego się państwa mieli status uchodźców politycznych – którą państwa te zawarły przed przystąpieniem do Unii Europejskiej i która nie została wymieniona w załączniku III do tego rozporządzenia – nie znajduje w dalszym ciągu zastosowania do sytuacji uchodźców politycznych, którzy powrócili do ojczyzny przed zawarciem tej umowy dwustronnej i przed wejściem w życie tego rozporządzenia.

         (1)  Dz.U. C 298 z 12.10.2013.


title: Sprawa T-216/10: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2010 r. — Monster Cable Products przeciwko OHIM — Live Nation (Music) UK Ltd (MONSTER ROCK)

text:
               17.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 195/25

         Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2010 r. — Monster Cable Products przeciwko OHIM — Live Nation (Music) UK Ltd (MONSTER ROCK)
   (Sprawa T-216/10)
   2010/C 195/39
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Monster Cable Products, Inc. (Brisbane, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci O. Günzel i W. von der Osten-Sacken)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Live Nation (Music) UK Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie R 216/2009-1 w zakresie, w jakim oddalono w niej odwołanie;

               —

               oddalenie sprzeciwu nr B 754335 wobec wspólnotowego znaku towarowego nr 3333804 „MONSTER ROCK” w całości; i

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „MONSTER ROCK” dla towarów z klasy 9

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Live Nation (Music) UK Ltd

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 1313176 dla towarów z klasy 16; zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 1313177 dla towarów z klasy 25; zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 1313178 dla towarów z klasy 26; zarejestrowany w Wielkiej Brytanii słowny znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” nr 2299141 dla towarów i usług z klasy 9, 16, 25, 41 i 43; znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” powszechnie znany (w rozumieniu art. 6 bis konwencji paryskiej) w 15 starych państwach członkowskich; niezarejestrowany znak towarowy „MONSTERS OF ROCK” używany w obrocie handlowym w 15 starych krajach członkowskich; nazwa handlowa „MONSTERS OF ROCK” używana w obrocie handlowym w 15 starych krajach członkowskich

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu dla wszystkich spornych towarów i odrzucenie zgłoszenia w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na: i) błędną ocenę Izby Odwoławczej identyczności/podobieństwa towarów; ii) niewzięcie przez Izbę Odwoławczą pod uwagę różnic pomiędzy znakami towarowymi, w szczególności różnic koncepcyjnych, i iii) nieokreślenie przez Izbę Odwoławczą zakresu ochrony wcześniejszego oznaczenia.


title: Wykreślenie sprawy C-256/04

text:
               3.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/32

         Wykreślenie sprawy C-256/04 (1)

   (2005/C 217/65)

      (Język postępowania: grecki)

   Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2005 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-256/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej.

      (1)  Dz.U. C 239 z 25.9.2004


title: Sprawa T-317/12: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Holcim (Romania) przeciwko Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Odpowiedzialność na zasadzie winy — Odmowa ujawnienia przez Komisję informacji i zakazania wszelkich transakcji dotyczących rzekomo skradzionych uprawnień do emisji — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Odpowiedzialność niezależna od winy)

text:
               3.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 388/12

         Wyrok Sądu z dnia 18 września 2014 r. – Holcim (Romania) przeciwko Komisji
   (Sprawa T-317/12) (1)

   ((Odpowiedzialność pozaumowna - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Odpowiedzialność na zasadzie winy - Odmowa ujawnienia przez Komisję informacji i zakazania wszelkich transakcji dotyczących rzekomo skradzionych uprawnień do emisji - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Odpowiedzialność niezależna od winy))
   2014/C 388/13
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Holcim (Romania) SA (Bukareszt, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat L. Arnauts)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Mifsud-Bonnici i E. White, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, przedstawione na gruncie odpowiedzialności na zasadzie winy żądanie zasądzenia odszkodowania za domniemane szkody poniesione przez skarżącą ze względu na odmowę ujawnienia jej przez Komisję informacji dotyczących uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, które – jak twierdzi – zostały jej skradzione, oraz zakazania wszelkich transakcji odnoszących się do tych uprawnień, a po drugie, żądanie zasądzenia odszkodowania przedstawione na gruncie odpowiedzialności niezależnej od winy.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Holcim (Romania) SA zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.


title: Sprawa T-42/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 września 2008 r. — Williams przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty przygotowawcze odnoszące się do przyjęcia dyrektywy 2001/18/WE dotyczącej GMO — Częściowa odmowa dostępu — Dorozumiana odmowa dostępu — Wyjątki dotyczące ochrony interesów handlowych, ochrony relacji międzynarodowych i ochrony procesu decyzyjnego — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               25.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 272/16

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 września 2008 r. — Williams przeciwko Komisji
   (Sprawa T-42/05) (1)

   (Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty przygotowawcze odnoszące się do przyjęcia dyrektywy 2001/18/WE dotyczącej GMO - Częściowa odmowa dostępu - Dorozumiana odmowa dostępu - Wyjątki dotyczące ochrony interesów handlowych, ochrony relacji międzynarodowych i ochrony procesu decyzyjnego - Obowiązek uzasadnienia)
   (2008/C 272/29)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Rhiannon Williams (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Crosby, C. Bryant, solicitors, i R. Lang, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Docksey i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2004 r. odmawiającej w części skarżącej dostępu do niektórych dokumentów odnoszących się do prac przygotowawczych w zakresie uregulowań dotyczących organizmów zmodyfikowanych genetycznie
   Sentencja wyroku

               1)

               Należy umorzyć postępowanie w zakresie zgodności z prawem decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2004 r. odmawiającej w części R. Williams dostępu do niektórych dokumentów dotyczących prac przygotowawczych związanych z uregulowaniami odnoszącymi się do organizmów zmodyfikowanych genetycznie, w zakresie w jakim zawierała ona dorozumianą odmowę dostępu do dokumentów przygotowawczych pochodzących z dyrekcji generalnej Komisji (DG) Handel dotyczących przyjęcia dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 907220/EWG.

               2)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2004 r., w zakresie w jakim odmawia ona w sposób dorozumiany dostępu do dokumentów przygotowawczych dotyczących przyjęcia dyrektywy 2001/18 innych niż te pochodzące z DG Handel.

               3)

               Skarga zostaje odrzucona w pozostałej części.

               4)

               Komisja poniesie własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez R. Williams.

      (1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005.


title: Sprawa T-527/09: Postanowienie Sądu z dnia 31 stycznia 2012 r. — Ayadi przeciwko Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami — Rozporządzenie (WE) nr 881/2002 — Skreślenie zainteresowanego z wykazu osób i podmiotów — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania)

text:
               24.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/23

         Postanowienie Sądu z dnia 31 stycznia 2012 r. — Ayadi przeciwko Komisji
   (Sprawa T-527/09) (1)

   (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami - Rozporządzenie (WE) nr 881/2002 - Skreślenie zainteresowanego z wykazu osób i podmiotów - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)
   2012/C 89/37
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Chafiq Ayadi (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo B. Emmerson, QC, S. Cox, barrister i H. Miller, solicitor, następnie E. Grieves, barrister i E. Miller)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Paasivirta, T. Scharf i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: E. Finnegan i R. Szostak, pelnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 954/2009 z dnia 13 października 2009 r. zmieniającego po raz 114. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami (Dz.U. L 269, s. 20), w zakresie w jakim akt ten dotyczy skarżącego.

      Sentencja

               1)

               Umarza się postępowanie w przedmiocie skargi.

               2)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Chafiqa Ayadiego oraz zwróci do kasy Sądu kwoty wypłacone z tytułu pomocy w zakresie kosztów postępowania.

               3)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 148 z 5.6.2010.


title: Sprawa C-524/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 17 października 2011 r. — Lowlands Design Holding BV przeciwko Minister van Financiën

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 17 października 2011 r. — Lowlands Design Holding BV przeciwko Minister van Financiën
      (Sprawa C-524/11)
      (2012/C 25/47)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd krajowy

      Hoge Raad der Nederlanden.

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Lowlands Design Holding BV

         Strona pozwana: Minister van Financiën

         Pytania prejudycjalne

      Jak należy interpretować podpozycje CN 6209 20 i 6211 42 oraz podpozycję CN 9404 30 w odniesieniu do taryfikacji towarów dla niemowląt i małych dzieci, takich jak w niniejszej sprawie?


title: Sprawa T-23/10: Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2010 r. — Arkema France przeciwko Komisji

text:
               27.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/37

         Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2010 r. — Arkema France przeciwko Komisji
   (Sprawa T-23/10)
   2010/C 80/61
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Arkema France (Colombes, Francja) (przedstawiciele: J. Joshua, barrister, E. Aliende Rodríguez, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 i 2 decyzji Komisji C(2009)8682 z dnia 11 listopada 2009 r w części, w jakiej dotyczy ona skarżącej, a w każdym razie stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 w zakresie, w jakim stanowi on, że skarżąca uczestniczyła w naruszeniu dotyczącym sektora stabilizatorów cynowych w okresie od dnia 16 marca 1994 r. do dnia 31 marca 1996 r.,

               —

               uchylenie grzywien nałożonych na skarżącą w art. 2;

               —

               w przypadku, gdy Sąd nie uchyli w całości grzywien, istotne obniżenie ich wysokości w ramach nieograniczonego prawa orzekania Sądu;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsza skarga zmierza do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 11 listopada 2009 r w sprawie COMP/38.589 – Stabilizatory termiczne, w której Komisja uznała, że skarżąca uczestniczyła w dwóch odrębnych naruszeniach art. 81 WE (obecnie art. 101 TFUE), z których jedno dotyczyło sektora stabilizatorów cynowych, a drugie — sektora ESBO, i nałożyła grzywnę w odniesieniu do każdej kategorii produktu.
   W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi następujące zarzuty:

               Po pierwsze, wskazuje, że — w przypadku właściwego zastosowania art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1) — postępowanie w sprawie Akzo (2) nie zawiesiło biegu terminu, a uprawnienia Komisji do nałożenia grzywien uległy przedawnieniu w odniesieniu do obydwu naruszeń z uwagi na dziesięcioletni okres wynikający z zasady „podwójnego przedawnienia”. Skarżąca uważa, iż Komisja naruszyła prawo, stwierdzając, że postępowanie przed Sądem w sprawie Akzo spowodowało zawieszenie biegu terminu, i niesłusznie uznała, iż dziesięcioletni termin przedawnienia określony w art. 25 ust. 5 wyżej wymienionego rozporządzenia mógł zostać przedłużony w niniejszej sprawie.

               Po drugie, skarżąca twierdzi, że Komisja nie wykazała uzasadnionego interesu w dokonaniu deklaratywnego ustalenia naruszeń, w odniesieniu do których nie miała kompetencji do nałożenia grzywien. Skarżąca podnosi, że w rzeczywistości art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 pozwala Komisji na deklaratywne ustalenie, iż doszło do popełnienia naruszenia, w przypadku gdy nie nakłada grzywny, pod warunkiem że został wykazany uzasadniony interes Komisji.

               Po trzecie, i niezależnie od dwóch poprzednich zarzutów, skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności deklaratywnego ustalenia poczynionego w art. 1 ust. 1 zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym uczestniczyła ona w naruszeniu dotyczącym sektora stabilizatorów cynowych w okresie od dnia 16 marca 1994 r. do dnia 31 marca 1996 r., i podnosi, że Komisja nie wykazała uzasadnionego interesu w dokonaniu tegoż ustalenia.

               Po czwarte, w przypadku gdy Sąd nie uchyli w całości grzywien, skarżąca twierdzi, że Komisja nie wykazała istnienia naruszenia po dniu 23 lutego 1999 r., a zatem grzywna nałożona w związku z drugim okresem istnienia kartelu powinna zostać obniżona w celu odzwierciedlenia krótszego okresu trwania naruszeń.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. 2003 L 1, s. 1)

      (2)  Wyrok Sądu z dnia 17 września 2007 r. w sprawach połączonych T-125/03 i T-253/03 Akzo Nobel Chemicals i Akcros Chemicals przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-3523.


title: Sprawa C-80/07: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

text:
               24.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/15

         Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-80/07)
   (2007/C 69/36)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia i B. Stromsky)

      Strona pozwana: Republika Grecka
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/28/WE (1) z dnia 8 kwietnia 2005 r. ustalającej zasady oraz szczegółowe wytyczne dobrej praktyki klinicznej w odniesieniu do badanych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi, a także wymogi zatwierdzania produkcji oraz przywozu takich produktów, a w każdym razie nie przekazując Komisji tych przepisów, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 31 tej dyrektywy

               —

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2005/28/WE do wewnętrznego porządku prawnego upłynął w dniu 29 stycznia 2006 r.

      (1)  Dz.U. L 91 z dnia 9 kwietnia 2005 r., str. 13.


title: Sprawa F-58/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 marca 2007 r. — Simon przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości i Komisji

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/60

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 marca 2007 r. — Simon przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości i Komisji
   (Sprawa F-58/06) (1)

   (2007/C 95/119)

      Język postępowania: węgierski

   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 190 z 12.8.2006, str. 35.


title: Sprawa T-533/15: Skarga wniesiona w dniu 11 września 2015 r. – Korea National Insurance Corporation Zweigniederlassung Deutschland i in./Rada i Komisja

text:
               16.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 381/49

         Skarga wniesiona w dniu 11 września 2015 r. – Korea National Insurance Corporation Zweigniederlassung Deutschland i in./Rada i Komisja
   (Sprawa T-533/15)
   (2015/C 381/60)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Korea National Insurance Corporation Zweigniederlassung Deutschland (Hamburg, Niemcy), Kim Il Su (Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna), Kang Song Sam (Hamburg), Choe Chun Sik (Pjongjang), Sin Kyu Nam (Pjongjang), Pak Chun San (Pjongjang), So Tong Myong (Pjongjang) (przedstawiciele: M. Lester i S. Midwinter, barristers, T. Brentnall i A. Stevenson, solicitors)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2015/1066 z dnia 2 lipca 2015 r. zmieniającej decyzję 2013/183/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 174, s. 25) oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1062 z dnia 2 lipca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 174, s. 16) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów dodano nazwiska i nazwę skarżących do załącznika V do rozporządzenia nr 329/2007;

               —

               obciążenie pozwanych kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący tego, że pozwane nie przedstawiły odpowiedniego lub wystarczającego uzasadnienia, aby umieścić nazwiska i nazwę skarżących w wykazach.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący tego, że pozwane w sposób oczywisty błędnie stwierdziły, iż kryteria umieszczenia w wykazach spornych aktów były spełnione w wypadku skarżących; nie istnieje podstawa faktyczna, aby umieścić ich nazwiska i nazwę w wykazach.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący tego, że pozwane naruszyły zasady ochrony danych.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący tego, że pozwane naruszyły – bez uzasadnienia lub nieproporcjonalnie – prawa podstawowe skarżących, w tym ich prawo do ochrony ich własności, działalności gospodarczej i reputacji.


title: Sprawa C-649/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de commerce de Versailles (Francja) w dniu 6 grudnia 2013 r. — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in. przeciwko adwokatowi C. Rogeau, syndykowi Nortel Networks SA oraz Alanowi Robertowi Bloomowi i in.

text:
               8.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/14

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de commerce de Versailles (Francja) w dniu 6 grudnia 2013 r. — Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in. przeciwko adwokatowi C. Rogeau, syndykowi Nortel Networks SA oraz Alanowi Robertowi Bloomowi i in.
   (Sprawa C-649/13)
   2014/C 39/23
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Tribunal de commerce de Versailles

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Comité d’entreprise de Nortel Networks SA i in.

      Druga strona postępowania: adwokat C. Rogeau, syndyk Nortel Networks SA oraz Alan Robertowi Bloomowi i in.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy sąd państwa członkowskiego wszczęcia wtórnego postępowania upadłościowego ma jurysdykcję wyłączną, bądź przemienną wraz z sądem państwa członkowskiego wszczęcia głównego postępowania upadłościowego, do rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia składników majątku dłużnika objętych zakresem skutków wtórnego postępowania upadłościowego na podstawie art. 2 lit. g), art. 3 ust. 2 i art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (1) i — w razie posiadania przez ten sąd jurysdykcji wyłącznej, bądź przemiennej —, czy prawem właściwym jest prawo mające zastosowanie do głównego postępowania upadłościowego, czy też prawo mające zastosowanie do wtórnego postępowania upadłościowego?

      (1)  Dz.U. L 160, s. 1.