title: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 stycznia 2008 r.#Emm. G. Lianakis AE, Sima Anonymi Techniki Etaireia Meleton kai Epivlepseon i Nikolaos Vlachopoulos przeciwko Dimos Alexandroupolis i innym.#Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Symvoulio tis Epikrateias - Grecja.#Dyrektywa 92/50/EWG - Zamówienia publiczne na usługi - Realizacja projektu dotyczącego katastru, zagospodarowania przestrzennego i wdrożenia dla dzielnicy mieszkalnej - Kryteria, które można przyjąć jako "kryteria wyboru jakościowego" lub jako "kryteria udzielenia zamówienia"- Najkorzystniejsza ekonomicznie oferta - Przestrzeganie określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia - Ustalenie w terminie późniejszym współczynników wagi i podkryteriów w zakresie kryteriów udzielenia zamówienia - Zasada równego traktowania podmiotów gospodarczych i obowiązek przejrzystości.#Sprawa C-532/06.

text:
      Sprawa C‑532/06
      Emm. G. Lianakis AE i in.
      przeciwko
      Dimos Alexandroupolis i in.
      (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias)
      Dyrektywa 92/50/EWG – Zamówienia publiczne na usługi – Realizacja projektu dotyczącego katastru, zagospodarowania przestrzennego i wdrożenia dla dzielnicy mieszkalnej – Kryteria, które można przyjąć jako „kryteria wyboru jakościowego” lub jako „kryteria udzielenia zamówienia”– Najkorzystniejsza ekonomicznie oferta – Przestrzeganie określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia – Ustalenie w terminie późniejszym współczynników wagi i podkryteriów w zakresie kryteriów udzielenia zamówienia – Zasada równego traktowania podmiotów gospodarczych i obowiązek przejrzystości
      Streszczenie wyroku
      1.        Zbliżanie ustawodawstw – Procedury udzielania zamówień publicznych na usługi – Dyrektywa 92/50 – Udzielanie zamówień
      (dyrektywa Rady 92/50, art. 23 ust. 1, art. 32, art. 36 ust. 1)
      2.        Zbliżanie ustawodawstw – Procedury udzielania zamówień publicznych na usługi – Dyrektywa 92/50 – Udzielanie zamówień
      (dyrektywa Rady 92/50, art. 36 ust. 2)
      1.        Artykuły 23 ust. 1, art. 32 i art. 36 ust. 1 dyrektywy 92/50 odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych
         na usługi, zmienionej przez dyrektywę 97/52 stoją na przeszkodzie temu, by w ramach postępowania przetargowego instytucja
         zamawiająca brała pod uwagę doświadczenie oferentów, ich personel i wyposażenie oraz ich zdolność do wykonania zamówienia
         w przewidzianym terminie, nie jako „kryteria wyboru jakościowego”, lecz jako „kryteria udzielenia zamówienia”.

      W istocie, chociaż dyrektywa ta teoretycznie nie wyklucza możliwości jednoczesnego przeprowadzenia sprawdzenia odpowiedniości
         oferentów i udzielenia zamówienia, to jednak obie te czynności są odrębnymi czynnościami i podlegają różnym przepisom. Sprawdzenia
         odpowiedniości oferentów dokonuje się według kryteriów możliwości ekonomicznych, finansowych i technicznych określonych w art. 31
         i 32 tej dyrektywy, podczas gdy zamówienia udziela się na podstawie kryteriów wymienionych w art. 36 ust. 1 dyrektywy, to
         jest bądź najniższej ceny, bądź najkorzystniejszej ekonomicznie oferty.

      (por. pkt 26–28, 32)
      2.        Artykuł 36 ust. 2 dyrektywy 92/50 odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi, zmienionej
         przez dyrektywę 97/52 w związku z zasadą równego traktowania podmiotów gospodarczych i wynikającym z niej obowiązkiem przejrzystości,
         stoi na przeszkodzie temu, by w ramach postępowania przetargowego instytucja zamawiająca ustalała w terminie późniejszym współczynniki
         wagi i podkryteria w zakresie określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia. Artykuł 36
         ust. 22 wymaga tego, by wszystkie czynniki, które instytucja zamawiająca bierze pod uwagę w celu wyłonienia najkorzystniejszej
         ekonomicznie oferty, oraz ich stosunkowa waga były znane potencjalnym oferentom w chwili przygotowywania swoich ofert. Zatem
         instytucja zamawiająca nie może stosować reguł dotyczących ważenia lub podziału na podkryteria kryteriów udzielenia zamówienia,
         o których nie powiadomiła uprzednio oferentów.

      (por. pkt 36, 38, 45; sentencja)
WYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)
      z dnia 24 stycznia 2008 r.(*)

      Dyrektywa 92/50/EWG – Zamówienia publiczne na usługi – Realizacja projektu dotyczącego katastru, zagospodarowania przestrzennego i wdrożenia dla dzielnicy mieszkalnej – Kryteria, które można przyjąć jako „kryteria wyboru jakościowego” lub jako „kryteria udzielenia zamówienia”– Najkorzystniejsza ekonomicznie oferta – Przestrzeganie określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia – Ustalenie w terminie późniejszym współczynników wagi i podkryteriów w zakresie kryteriów udzielenia zamówienia – Zasada równego traktowania podmiotów gospodarczych i obowiązek przejrzystości
      W sprawie C‑532/06
      mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Symvoulio
         tis Epikrateias (Grecja) postanowieniem z dnia 28 listopada 2006 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 29 grudnia 2006 r.,
         w postępowaniu:

      Emm. G. Lianakis AE,

      Sima Anonymi Techniki Etaireia Meleton kai Epivlepseon,

      Nikolaos Vlachopoulos
      przeciwko
      Dimos Alexandroupolis,

      Planitiki AE,

      Aikaterini Georgouli,

      Dimitriosowi Vasiosowi,

      N. Loukatos kai Synergates AE Meleton,

      Eratosthenis Meletitiki AE,

      A. Pantazis – Pan. Kyriopoulou kai syn/tes os „Filon” OE,

      Nikolaosowi Siderisowi,

      TRYBUNAŁ (pierwsza izba),
      w składzie: P. Jann (sprawozdawca), prezes izby, A. Tizzano, A. Borg Barthet, M. Ilešič i E. Levits, sędziowie,
      rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer,
      sekretarz: R. Grass,
      uwzględniając procedurę pisemną,
      rozważywszy uwagi przedstawione:
      –        w imieniu N. Loukatos kai Synergates AE Meleton, Eratosthenis Meletitiki AE, A. Pantazis – Pan. Kyriopoulou kai syn/tes os
         „Filon” OE oraz Nikolaosa Siderisa przez E. Konstantopoulou oraz P. E. Bitsaxisa, dikigoroi,

      –        w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez M. Patakię oraz D. Kukoveca, działających w charakterze pełnomocników,
      podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
      wydaje następujący
      Wyrok
      1        Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 23 ust. 1, art. 32 i 36 dyrektywy Rady 92/50/EWG
         z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (Dz.U. L 209, s. 1),
         zmienionej przez dyrektywę 97/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r. (Dz.U. L 328, s. 1, zwanej
         dalej „dyrektywą 92/50”).

      2        Wniosek ten został złożony w ramach dwóch sporów toczących się między konsorcjum biur projektów i ekspertów złożonym z Emm.
         G. Lianakis AE (następca prawny ogólny Emm. Lianakis EPE), Sima Anonymi Techniki Etaireia Meleton kai Epivlepseon i Nikolaosa
         Vlachopoulosa (zwanym dalej „konsorcjum Lianakis”) oraz konsorcjum złożonym z Planitiki AE, Aikaterini Georgouli i Dimitriosa
         Vasiosa (zwanym dalej „konsorcjum Planitiki”) a Dimos Alexandroupolis (gminą Alexandroupolis) i konsorcjum złożonym z N. Loukatos
         kai Synergates AE Meleton, Eratosthenis Meletitiki AE, A. Pantazis – Pan. Kyriopoulou kai syn/tes os „Filon” OE i Nikolaosa
         Siderisa (zwanym dalej „konsorcjum Loukatos”), w przedmiocie udzielenia zamówienia na projekt dotyczący katastru, zagospodarowania
         przestrzennego i wdrożenia dla części Dimos Alexandroupolis.

       Ramy prawne
      3        Dyrektywa 92/50/EWG koordynuje procedury udzielania zamówień publicznych na usługi.

      4        W tym celu dyrektywa określa po pierwsze zamówienia, które powinny podlegać procedurom przetargowym, a po drugie, obowiązujące
         zasady proceduralne, w tym zaś w szczególności zasadę równego traktowania podmiotów gospodarczych, kryteria wyboru podmiotów
         pod względem jakościowym (tzw. kryteria wyboru jakościowego) oraz kryteria udzielania zamówień (tzw. kryteria udzielenia zamówienia).

      5        A zatem art. 3 ust. 2 dyrektywy 92/50 stanowi, że „instytucje zamawiające zapewniają, aby nie istniała dyskryminacja między
         różnymi usługodawcami”.

      6        Artykuł 23 ust. 1 tej dyrektywy stanowi, że „zamówienie jest udzielane na podstawie kryteriów, określonych w rozdziale 3 [tj.
         art. 36 i 37], uwzględniając art. 24, po sprawdzeniu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 31 i 32 przez instytucje zamawiające
         odpowiedniości usługodawców, którzy nie zostali wyłączeni na mocy art. 29”.

      7        Artykuł 32 dyrektywy stanowi:

      „1. Zdolność usługodawców do wykonania usług może być oceniana w szczególności w odniesieniu do ich kwalifikacji, efektywności,
         doświadczenia i rzetelności.

      2. Dowodem możliwości technicznych usługodawcy zgodnie z charakterem, ilością i celem świadczonych usług może być:
      a) wykształcenie i kwalifikacje zawodowe usługodawcy i/lub personelu zarządzającego przedsiębiorstwem, w szczególności osoby
         lub osób odpowiedzialnych za świadczenie usług;

      b) wykaz głównych usług, świadczonych w ciągu ostatnich trzech lat, z podaniem kwot, dat wykonania oraz odbiorców, publicznych
         lub prywatnych:

      […]
      c) wskazanie pracowników technicznych lub instytucji technicznych, niezależnie od tego, czy należą oni bezpośrednio do usługodawcy,
         w szczególności tych odpowiedzialnych za kontrolę jakości;

      d) oświadczenie, z którego wynika roczne średnie zatrudnienie u usługodawcy w ciągu ostatnich trzech lat oraz liczebność personelu
         zarządzającego w ostatnich trzech latach;

      e) oświadczenie dotyczące wyposażenia, sprzętu i dostępnych urządzeń technicznych usługodawcy do celów świadczenia usług;
      f) opis środków zapewniających jakość oraz opis możliwości naukowych i badawczych usługodawcy;
      […]”.
      8        Artykuł 36 dyrektywy 92/50 stanowi:

      „1. Bez uszczerbku dla krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych dotyczących wynagrodzenia za określone
         usługi kryteriami, na których instytucja zamawiająca opiera się, udzielając zamówień, są:

      a) w przypadku gdy udzielenie zamówienia jest dokonywane na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie – różne kryteria
         odnoszące się do zamówienia, na przykład: jakość, wartość techniczna, estetyka, użyteczność, pomoc techniczna i serwis po
         sprzedaży, data zrealizowania usługi, okres bądź termin realizacji usługi, cena, albo

               b) wyłącznie najniższa cena.
      2. W przypadku zamówień udzielanych na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie instytucje zamawiające zamieszczają
         w dokumentacji zamówienia lub w ogłoszeniu o przetargu wszystkie kryteria, które zamierzają zastosować, w miarę możliwości,
         w kolejności przyznanego im znaczenia”.

       Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne
      9        W 2004 r. rada gminy Alexandroupolis ogłosiła przetarg na wykonanie projektu dotyczącego katastru, zagospodarowania przestrzennego
         i wdrożenia dla dzielnicy Palagia, stanowiącej część tej gminy, której liczba mieszkańców wynosiła poniżej 2 000. Na projekt
         ten przeznaczono budżet wynoszący 461 737 EUR.

      10      W ogłoszeniu o zamówieniu jako kryteria udzielenia zamówienia, według pierwszeństwa, wymieniono po pierwsze, udowodnione doświadczenie
         eksperckie nabyte w zakresie podobnych projektów przeprowadzonych w ciągu ostatnich trzech lat, po drugie, personel i wyposażenie
         biura, oraz po trzecie, zdolność do wykonania projektu w danym terminie w związku ze zobowiązaniami biura i potencjałem personelu.

      11      Na ogłoszenie o zamówieniu odpowiedziało trzynaście biur projektów, a wśród nich w szczególności konsorcja Lianakis i Planitiki
         oraz konsorcjum Loukatos.

      12      W celu przeprowadzenia oceny ofert komisja ds. przetargów Dimos Alexandroupolis (zwana dalej „komisją przetargową”) ustanowiła,
         w trakcie procedury oceny, współczynniki wagi i podkryteria w zakresie określonych w ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia
         zamówienia.

      13      I tak ustaliła ona wagę trzech określonych w ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia na odpowiednio 60%, 20%
         i 20%.

      14      Ponadto określiła, że doświadczenie (pierwsze z kryteriów udzielenia zamówienia) należy oceniać pod kątem wartości przeprowadzonych
         projektów. Zatem oferent uzyskiwał 0 punktów za wartość wynoszącą do 500 000 EUR, 6 punktów za wartość wynoszącą od 500 000
         do 1 000 000 EUR, 12 punktów za wartość wynoszącą od 1 000 000 do 1 500 000 EUR i tak dalej do maksymalnej możliwej do uzyskania
         liczby 60 punktów za wartość powyżej 12 000 000 EUR.

      15      Personel i wyposażenie biura (drugie z kryteriów udzielenia zamówienia) należało oceniać pod kątem liczebności zespołu projektowego.
         Oferent uzyskiwał w ten sposób 2 punkty za zespół złożony z 1–5 osób, 4 punkty za zespół 6–10 osobowy i tak dalej, do maksymalnej
         możliwej do uzyskania liczby 20 punktów za zespół liczący ponad 45 osób.

      16      Wreszcie komisja przetargowa zdecydowała, że zdolność realizacji projektu w przewidzianym terminie (trzecie z kryteriów udzielenia
         zamówienia) należy oceniać pod kątem wartości zaciągniętych zobowiązań. Tak więc oferent uzyskiwał maksymalną liczbę 20 punktów
         za kwotę poniżej 15 000 EUR, 18 punktów za kwotę od 15 000 do 60 000 EUR, 16 punktów za kwotę od 60 000 do 100 000 EUR i tak
         dalej aż do minimalnej możliwej do uzyskania liczby 0 punktów, w przypadku kwoty przekraczającej 1 500 000 EUR.

      17      Stosując te zasady, komisja przetargowa zaklasyfikowała konsorcjum Loukatos na pierwszym miejscu z 78 punktami, konsorcjum
         Planitiki na miejscu drugim z 72 punktami, a konsorcjum Lianakis na miejscu trzecim z 70 punktami. W protokole z dnia 27 kwietnia
         2005 r. przedstawiła zatem propozycję udzielenia zamówienia na projekt konsorcjum Loukatos.

      18      Decyzją z dnia 10 maja 2005 r. rada gminy Alexandroupolis zatwierdziła protokół komisji przetargowej i udzieliła zamówienia
         na realizację projektu konsorcjum Loukatos.

      19      Uznawszy, że powyższe konsorcjum mogło wygrać przetarg wyłącznie dzięki ustaleniu w terminie późniejszym przez komisję przetargową
         współczynników wagi i podkryteriów w zakresie określonych w ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia, konsorcja
         Lianakis i Planitiki odwołały się od podjętej przez radę gminy Alexandroupolis decyzji, najpierw do samej rady gminy, a następnie
         do Symvoulio tis Epikrateias (greckiej rady stanu, zwanej dalej „Symvoulio tis Epikrateias”), podnosząc w szczególności zarzuty
         naruszenia art. 36 ust. 2 dyrektywy 92/50.

      20      W tych okolicznościach Symvoulio tis Epikrateias postanowiła zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym
         pytaniem prejudycjalnym:

      „Czy w przypadku gdy ogłoszenie o zamówieniu na świadczenie usług, udzielanym w trybie przetargu, określa jedynie pierwszeństwo
         kryteriów udzielenia zamówienia, bez ustalania współczynników wagi każdego z kryteriów, art. 36 dyrektywy 92/50/EWG zezwala
         na to, aby współczynniki wagi kryteriów udzielenia zamówienia były ustalane w późniejszym terminie przez komisję przetargową,
         a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, pod jakimi warunkami?”.

       W przedmiocie pytania prejudycjalnego
      21      Przy pomocy swego pytania prejudycjalnego sąd krajowy pragnie się w istocie dowiedzieć, czy art. 36 ust. 2 dyrektywy 92/50
         stoi na przeszkodzie temu, by w ramach postępowania przetargowego instytucja zamawiająca ustalała w terminie późniejszym współczynniki
         wagi i podkryteria w zakresie określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia.

      22      Komisja Wspólnot Europejskich podnosi w uwagach przedstawionych na piśmie, że przed udzieleniem odpowiedzi na to pytanie należy
         zbadać, czy dyrektywa 92/50 stoi na przeszkodzie temu, by w ramach postępowania przetargowego instytucja zamawiająca brała
         pod uwagę doświadczenie oferentów, ich personel i wyposażenie oraz ich zdolność do wykonania zamówienia w przewidzianym terminie
         nie jako „kryteria wyboru jakościowego”, lecz jako „kryteria udzielenia zamówienia”.

      23      W tym względzie stwierdzić należy, że chociaż formalnie sąd krajowy ograniczył swoje pytanie do wykładni art. 36 ust. 2 dyrektywy
         92/50 pod kątem ewentualnej zmiany, w terminie późniejszym, kryteriów udzielenia zamówienia, okoliczność ta nie stoi na przeszkodzie
         temu, by Trybunał udzielił mu wykładni prawa wspólnotowego we wszelkim zakresie mogącym być użytecznym dla rozstrzygnięcia
         zawisłej przed nim sprawy, bez względu na to, czy sąd ten odniósł się do tego w treści swego pytania, czy też nie (zob. wyrok
         z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie C‑392/05 Alevizos, Zb.Orz. s. I‑3505, pkt 64 i przywołane w nim orzecznictwo).

      24      Zatem na początku należy sprawdzić zgodność z prawem kryteriów przyjętych jako „kryteria udzielenia zamówienia”, a następnie
         zbadać możliwość ustalenia w terminie późniejszym współczynników wagi i podkryteriów w zakresie określonych w ogłoszeniu o zamówieniu
         kryteriów udzielenia zamówienia.

       W przedmiocie kryteriów, które można przyjąć jako „kryteria udzielenia zamówienia” (art. 23 i 36 ust. 1 dyrektywy 92/50)
      25      W tym względzie przypomnieć należy, że art. 23 ust. 1 dyrektywy 92/50 stanowi, że zamówienie jest udzielane na podstawie kryteriów
         określonych w art. 36 i 37, z uwzględnieniem art. 24, po sprawdzeniu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 31 i 32 przez
         instytucje zamawiające odpowiedniości usługodawców, którzy nie zostali wyłączeni na mocy art. 29.

      26      Z orzecznictwa wynika, że chociaż dyrektywa 92/50 teoretycznie nie wyklucza możliwości jednoczesnego przeprowadzenia sprawdzenia
         odpowiedniości oferentów i udzielenia zamówienia, to jednak obie te czynności są odrębnymi czynnościami i podlegają różnym
         przepisom (zob. podobnie, w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane, wyrok z dnia 20 września 1988 r. w sprawie
         31/87 Beentjes, Rec. s. 4635, pkt 15 i 16).

      27      Sprawdzenia odpowiedniości oferentów instytucje zamawiające dokonują bowiem według kryteriów możliwości ekonomicznych, finansowych
         i technicznych (zwanych „kryteriami wyboru jakościowego”), określonych w art. 31 i 32 tej dyrektywy (zob. w odniesieniu do
         zamówień publicznych na roboty budowlane ww. wyrok w sprawie Beentjes, pkt 17).

      28      Natomiast zamówienia udziela się na podstawie kryteriów wymienionych w art. 36 ust. 1 dyrektywy, tj. bądź najniższej ceny,
         bądź najkorzystniejszej ekonomicznie oferty (zob. podobnie, w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane, ww.
         wyrok Beentjes, pkt 18).

      29      Tymczasem choć wprawdzie w tym ostatnim przypadku kryteria, które instytucje zamawiające mogą stosować, nie są w sposób wyczerpujący
         wymienione w art. 36 ust. 1 dyrektywy 92/50 i w związku z tym przepis ten pozostawia instytucjom zamawiającym wybór co do
         kryteriów udzielenia zamówienia, które zechcą zastosować, to jednak wybór ten musi się ograniczać do kryteriów zmierzających
         do wyłonienia najkorzystniejszej ekonomicznie oferty (zob. podobnie, w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane,
         ww. wyrok w sprawie Beentjes, pkt 19 i wyrok z dnia 18 października 2001 r. w sprawie C‑19/00 SIAC Construction, Rec. s. I‑7725,
         pkt 35 i 36, a w odniesieniu do zamówień publicznych na usługi, wyroki z dnia 17 września 2002 r. w sprawie C‑513/99 Concordia
         Bus Finland, Rec. s. I‑7213, pkt 54 i 59, oraz z dnia 19 czerwca 2003 r. w sprawie C‑315/01 GAT, Rec. s. I‑6351, pkt 63 i 64).

      30      Jako „kryteria udzielenia zamówienia” są więc wykluczone kryteria, które nie mają na celu wyłonienia najkorzystniejszej ekonomicznie
         oferty, lecz są związane zasadniczo z oceną odpowiedniości oferentów w zakresie wykonania danego zamówienia.

      31      W postępowaniu przed sądem krajowym kryteria przyjęte przez instytucję zamawiającą jako „kryteria udzielenia zamówienia” dotyczą
         jednak w głównej mierze doświadczenia, kwalifikacji i środków zapewniających właściwe wykonanie zamówienia. Chodzi tu o kryteria
         dotyczące odpowiedniości oferentów w zakresie wykonania tego zamówienia, niemające w związku z tym charakteru „kryteriów udzielenia
         zamówienia” w rozumieniu art. 36 ust. 1 dyrektywy 92/50.

      32      Należy zatem stwierdzić, że art. 23 ust. 1, art. 32 i 36 ust. 1 dyrektywy 92/50 stoją na przeszkodzie temu, by w ramach postępowania
         przetargowego instytucja zamawiająca brała pod uwagę doświadczenie oferentów, ich personel i wyposażenie oraz ich zdolność
         do wykonania zamówienia w przewidzianym terminie, nie jako „kryteria wyboru jakościowego”, lecz jako „kryteria udzielenia
         zamówienia”.

       W przedmiocie ustalenia w późniejszym terminie współczynników wagi i podkryteriów w zakresie określonych w specyfikacji lub
            w ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia
      33      W tym względzie przypomnieć należy, że art. 3 ust. 2 dyrektywy 92/50 zobowiązuje instytucje zamawiające do zapewnienia, aby
         nie istniała dyskryminacja między różnymi usługodawcami.

      34      Zapisana w ten sposób zasada równego traktowania zawiera w sobie również obowiązek przejrzystości (zob. podobnie, w odniesieniu
         do zamówień publicznych na dostawy, wyrok z dnia 18 listopada 1999 r. w sprawie C‑275/98 Unitron Scandinavia i 3-S, Rec. s. 8291,
         pkt 31, a w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane, ww. wyrok w sprawie SIAC Construction, pkt 41).

      35      Ponadto z art. 36 ust. 2 dyrektywy 92/50 wynika, że w przypadku zamówień udzielanych na podstawie oferty najkorzystniejszej
         ekonomicznie instytucje zamawiające zamieszczają w specyfikacji zamówienia lub w ogłoszeniu o zamówieniu kryteria, które zamierzają
         zastosować, w miarę możliwości w kolejności przyznanego im znaczenia.

      36      Zgodnie z orzecznictwem, powyższy przepis, w związku z zasadą równego traktowania podmiotów gospodarczych, zawartą w art. 3
         ust. 2 dyrektywy 92/50 oraz wynikającym z niej obowiązkiem przejrzystości, wymaga tego, by wszystkie czynniki, które instytucja
         zamawiająca bierze pod uwagę w celu wyłonienia najkorzystniejszej ekonomicznie oferty, oraz ich stosunkowa waga były znane
         potencjalnym oferentom w chwili przygotowywania swoich ofert (zob. podobnie, w odniesieniu do zamówień publicznych w sektorach
         gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji, wyrok z dnia 25 kwietnia 1996 r. w sprawie C‑87/94 Komisja przeciwko
         Belgii, Rec. s. I‑2043, pkt 88; w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane, wyrok z dnia 12 grudnia 2002 r.
         w sprawie C‑470/99 Universale-Bau i in., Rec. s. I‑11617, pkt 98, a w odniesieniu do zamówień publicznych na usługi, wyrok
         z dnia 24 listopada 2005 r. w sprawie C‑331/04 ATI EAC e Viaggi di Maio i in., Zb.Orz. s. I‑10109, pkt 24).

      37      Potencjalnym oferentom należy bowiem umożliwić uzyskanie w chwili przygotowania swoich ofert wiedzy o istnieniu i zakresie
         tych czynników (zob. podobnie, w odniesieniu do zamówień publicznych na usługi, ww. wyroki w sprawie Concordia Bus Finland,
         pkt 62 i ATI EAC e Viaggi di Maio i in., pkt 23).

      38      Zatem instytucja zamawiająca nie może stosować reguł dotyczących ważenia lub podziału na podkryteria kryteriów udzielenia
         zamówienia, o których nie powiadomiła uprzednio oferentów (zob. analogicznie, w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty
         budowlane, ww. wyrok w sprawie Universale-Bau i in., pkt 99).

      39      Wykładnia ta znajduje oparcie w celu dyrektywy 92/50, która zmierza do zniesienia przeszkód w swobodnym przepływie usług i w związku
         z tym do ochrony interesów podmiotów gospodarczych mających siedzibę w jednym z państw członkowskich, pragnących oferować
         swe usługi instytucjom zamawiającym mającym siedzibę w innym państwie członkowskim (zob. podobnie wyrok z dnia 3 października
         2000 r. w sprawie C‑380/98 University of Cambridge, Rec. s. I‑8035, pkt 16).

      40      Żeby tak się stało, oferenci muszą być traktowani na równi w czasie trwania całego postępowania, co wymaga tego, by kryteria
         i warunki obowiązujące w każdym przetargu zostały w odpowiedni sposób ogłoszone przez instytucje zamawiające (zob. podobnie,
         w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane, ww. wyroki w sprawie Beentjes, pkt 21, i SIAC Construction, pkt 34,
         oraz w odniesieniu do zamówień publicznych na usługi, ww. wyrok w sprawie ATI EAC e Viaggi di Maio i in., pkt 22).

      41      Wbrew wątpliwościom wyrażanym przez sąd krajowy, stwierdzenia te nie kolidują z wykładnią art. 36 ust. 2 dyrektywy 92/50 udzieloną
         przez Trybunał w ww. wyroku w sprawie ATI EAC e Viaggi di Maio i in.

      42      W tamtej sprawie zarówno kryteria udzielenia zamówienia i dotyczące ich współczynniki wagi, jak również podkryteria w zakresie
         tych kryteriów udzielenia zamówienia zostały bowiem określone wcześniej i ogłoszone w specyfikacji warunków zamówienia. Tamta
         instytucja zamawiająca określiła jednak ex post, na krótko przed otwarciem kopert, współczynniki wagi w zakresie podkryteriów.

      43      W tamtym wyroku Trybunał orzekł, że art. 36 ust. 2 dyrektywy 92/50 nie stoi na przeszkodzie takiemu działaniu pod trzema dokładnie
         określonymi warunkami, a więc jeżeli decyzja taka:

      –        nie zmienia określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia;
      –        nie zawiera informacji, które – jeżeli byłyby znane na etapie przygotowywania ofert – mogłyby mieć na nie wpływ;
      –        nie została wydana z uwzględnieniem okoliczności, które mogłyby skutkować dyskryminacją jednego z oferentów (zob. podobnie
         ww. wyrok w sprawie ATI EAC e Viaggi di Maio i in., pkt 32).

      44      W sprawie będącej przedmiotem postępowania przed sądem krajowym należy natomiast stwierdzić, że komisja przetargowa zamieściła
         w ogłoszeniu o zamówieniu jedynie same kryteria udzielenia zamówienia i ustaliła ex post, po złożeniu ofert i otwarciu wniosków
         ze zgłoszeniami zainteresowania udziałem w przetargu, zarówno współczynniki wagi, jak i podkryteria w zakresie kryteriów udzielenia
         zamówienia. Zaś to w oczywisty sposób nie spełnia obowiązku ogłaszania, o którym mowa w art. 36 ust. 2 dyrektywy 92/50, w związku
         z zasadą równego traktowania podmiotów gospodarczych i obowiązkiem przejrzystości.

      45      W związku z powyższym należy więc na zadane pytanie odpowiedzieć w ten sposób, że art. 36 ust. 2 dyrektywy 92/50, w związku
         z zasadą równego traktowania podmiotów gospodarczych i wynikającym z niej obowiązkiem przejrzystości stoi na przeszkodzie
         temu, by w ramach postępowania przetargowego instytucja zamawiająca ustalała w terminie późniejszym współczynniki wagi i podkryteria
         w zakresie określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia.

       W przedmiocie kosztów
      46      Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej
         przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi,
         inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.

      Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:
      Artykuł 36 ust. 2 dyrektywy Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień
            publicznych na usługi, zmienionej przez dyrektywę 97/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r.,
            w związku z zasadą równego traktowania podmiotów gospodarczych i wynikającym z niej obowiązkiem przejrzystości stoi na przeszkodzie
            temu, by w ramach postępowania przetargowego instytucja zamawiająca ustalała w terminie późniejszym współczynniki wagi i podkryteria
            w zakresie określonych w specyfikacji lub ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielenia zamówienia.
      Podpisy
      * Język postępowania: grecki.