title: Sprawa T-570/15: Postanowienie Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Federcaccia della Regione Liguria i in. / Komisja (Środowisko naturalne — Ochrona dzikiego ptactwa — Gatunki łowne — Warunki, które muszą być spełnione przez krajowe przepisy łowieckie — Harmonizacja kryteriów stosowania art. 7 ust. 4 dyrektywy 2009/147 /WE — Okres zakazu polowań w Ligurii)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/42

         Postanowienie Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Federcaccia della Regione Liguria i in. / Komisja
   (Sprawa T-570/15) (1)

   ((Środowisko naturalne - Ochrona dzikiego ptactwa - Gatunki łowne - Warunki, które muszą być spełnione przez krajowe przepisy łowieckie - Harmonizacja kryteriów stosowania art. 7 ust. 4 dyrektywy 2009/147 /WE - Okres zakazu polowań w Ligurii))
   (2018/C 005/57)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Federcaccia della Regione Liguria i in. (Genua, Włochy) i 10 innych skarżących, których nazwiska lub nazwy są zawarte w załączniku do postanowienia (przedstawiciele: adwokaci A. Bruni, P. Balletti i A. Mozzati)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i C. Hermes, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Oparte na art. 265 TFUE żądanie stwierdzenia, że Komisja bezprawnie zaniechała ujawnienia pewnych włoskich danych zawartych w dokumencie dotyczącym pojęć kluczowych, sporządzonym przez komitet ORNIS przewidziany w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. 2010, L 20, s. 7), oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 6 października 2014 r., wskazującego, że przedłużenie we Włoszech sezonu polowań na pewne gatunki ptaków nie jest zgodne z uregulowaniami europejskimi, oraz oparte na art. 268 żądanie zmierzające do uzyskania naprawienia szkody poniesionej rzekomo przez skarżących w wyniku braku zaktualizowania włoskich danych przez Komisję.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona.

               2)

               Federcaccia della Regione Liguria i pozostali skarżący, których nazwiska lub nazwy są zawarte w załączniku, zostają obciążeni kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 381 z 16.11.2015


title: Sprawa T-419/16: Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – Carrera Brands / EUIPO – Autec (Carrera) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny unijny znak towarowy Carrera — Artykuł 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 63 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Dopuszczalność wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku — Klauzula o niekwestionowaniu ważności praw — Orzeczenia sądów krajowych — Nadużycie prawa — Zasada 20 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 71 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430] — Wniosek o zawieszenie postępowania przed EUIPO}

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/33

         Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – Carrera Brands / EUIPO – Autec (Carrera)
   (Sprawa T-419/16) (1)

   ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Carrera - Artykuł 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 63 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Dopuszczalność wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Klauzula o niekwestionowaniu ważności praw - Orzeczenia sądów krajowych - Nadużycie prawa - Zasada 20 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 71 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430] - Wniosek o zawieszenie postępowania przed EUIPO})
   (2018/C 005/43)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Carrera Brands Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciel: adwokat C. Markowsky)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Autec AG (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Früchtl)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 czerwca 2016 r. (sprawa R 278/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Autec a Carrera Brands.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Carrera Brands Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.


title: Sprawa C-552/16: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad – Bułgaria) – „Wind Inovation 1” EOOD, w likwidacji / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” – Sofia [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Wspólny system podatku od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Rozwiązanie spółki powodujące wykreślenie z rejestru podatku od wartości dodanej (VAT) — Obowiązek naliczenia VAT od istniejących aktywów i zapłaty naliczonego VAT państwu — Utrzymanie w mocy lub zmiana ustawy obowiązującej w dniu przystąpienia do Unii Europejskiej — Artykuł 176 akapit drugi — Wpływ na prawo do odliczenia — Artykuł 168]

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/13

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad – Bułgaria) – „Wind Inovation 1” EOOD, w likwidacji / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” – Sofia
   (Sprawa C-552/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Wspólny system podatku od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Rozwiązanie spółki powodujące wykreślenie z rejestru podatku od wartości dodanej (VAT) - Obowiązek naliczenia VAT od istniejących aktywów i zapłaty naliczonego VAT państwu - Utrzymanie w mocy lub zmiana ustawy obowiązującej w dniu przystąpienia do Unii Europejskiej - Artykuł 176 akapit drugi - Wpływ na prawo do odliczenia - Artykuł 168])
   (2018/C 005/17)
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd odsyłający

   Administrativen sad Sofia-grad

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca:„Wind Inovation 1” EOOD, w likwidacji

      Strona pozwana: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” – Sofia

      Sentencja

               1)

               Dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych, na mocy których obowiązkowe wykreślenie z rejestru podatku od wartości dodanej (VAT) spółki, co do której wydano orzeczenie sądu o rozwiązaniu, powoduje powstanie obowiązku naliczenia VAT podlegającego zapłacie lub zapłaconego od posiadanych aktywów w dniu rozwiązania tej spółki oraz zapłacenia tego podatku na rzecz państwa, pod warunkiem że nie przeprowadza ona już transakcji gospodarczych po jej rozwiązaniu.

               2)

               Dyrektywę 2006/112, a w szczególności jej art. 168, należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych, takich jak będące przedmiotem postępowania głównego, na mocy których obowiązkowe wykreślenie z rejestru VAT spółki, co do której wydano orzeczenie sądu o rozwiązaniu, mimo iż spółka ta postawiona w stan likwidacji przeprowadza nadal transakcje gospodarcze, powoduje powstanie obowiązku naliczenia VAT podlegającego zapłacie lub zapłaconego od posiadanych aktywów w dniu tego rozwiązania oraz zapłacenia tego podatku na rzecz państwa, a które to przepisy uzależniają tym samym prawo do odliczenia od zachowania tego obowiązku.

      (1)  Dz.U. C 22 z 23.1.2017.


title: Sprawa T-456/16: Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – Hug (GULLON DARVIDA) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GULLON DARVIDA — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe DAR VIDA — Przedstawienie dokumentów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą — Uprawnienia dyskrecjonalne przyznane na podstawie art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 017/1001] — Zasada 19 ust. 1 i zasada 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 i 7 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430] — Zasada 50 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 017/1001] — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd}

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/33

         Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – Galletas Gullón / EUIPO – Hug (GULLON DARVIDA)
   (Sprawa T-456/16) (1)

   ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GULLON DARVIDA - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe DAR VIDA - Przedstawienie dokumentów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą - Uprawnienia dyskrecjonalne przyznane na podstawie art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 017/1001] - Zasada 19 ust. 1 i zasada 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 i 7 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430] - Zasada 50 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 017/1001] - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd})
   (2018/C 005/44)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Escudero Pérez)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Zaera Cuadrado, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Hug AG (Malters, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Renck i J. Schmitt)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2016 r. (sprawa R 773/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Hug a Galletas Gullón.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Spółka Galletas Gullón, SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Hug AG.

      (1)  Dz.U. C 383 z 17.10.2016.


title: Sprawa C-641/16: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Tünkers France, Tünkers Maschinenbau GmbH / Expert France [Odesłanie prejudycjalne — Postępowanie upadłościowe — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Sąd właściwy — Powództwo dotyczące czynu nieuczciwej konkurencji wytoczone w ramach postępowania upadłościowego — Powództwo wytoczone przez spółkę z siedzibą w innym państwie członkowskim przeciwko podmiotowi przejmującemu dziedzinę działalności spółki objętej postępowaniem upadłościowym — Powództwo niezwiązane z głównym postępowaniem upadłościowym, względnie powództwo wytoczone bezpośrednio na podstawie postępowania upadłościowego i ściśle z nim związane]

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/14

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Tünkers France, Tünkers Maschinenbau GmbH / Expert France
   (Sprawa C-641/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Postępowanie upadłościowe - Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 - Sąd właściwy - Powództwo dotyczące czynu nieuczciwej konkurencji wytoczone w ramach postępowania upadłościowego - Powództwo wytoczone przez spółkę z siedzibą w innym państwie członkowskim przeciwko podmiotowi przejmującemu dziedzinę działalności spółki objętej postępowaniem upadłościowym - Powództwo niezwiązane z głównym postępowaniem upadłościowym, względnie powództwo wytoczone bezpośrednio na podstawie postępowania upadłościowego i ściśle z nim związane])
   (2018/C 005/18)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour de cassation

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Tünkers France, Tünkers Maschinenbau GmbH

      Strona przeciwna: Expert France

      Sentencja

   Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, że do jurysdykcji sądu, który wszczął postępowanie upadłościowe, nie należy rozpoznanie powództwa odszkodowawczego dotyczącego czynu nieuczciwej konkurencji, w którym zarzuca się podmiotowi – przejmującemu w ramach postępowania upadłościowego dziedzinę działalności dłużnika – niezgodne z prawdą przedstawienie się jako wyłączny dystrybutor produktów wytworzonych przez dłużnika.

      (1)  Dz.U. C 70 z 6.3.2017.


title: Sprawa C-98/15: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social n° 33 de Barcelona – Hiszpania) – María Begoña Espadas Recio / Servicio Público de Empleo Estatal (SPEE) (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 97/81/WE — Porozumienie ramowe dotyczące pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC — Klauzula 4 — Pracownicy płci męskiej i pracownicy płci żeńskiej — Równość traktowania w zakresie zabezpieczenia społecznego — Dyrektywa 79/7/EWG — Artykuł 4 — Pracownik zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy o charakterze wertykalnym — Świadczenie z tytułu bezrobocia — Uregulowanie krajowe wyłączające okresy składkowe odnoszące się do nieprzepracowanych dni dla celów ustalenia okresu wypłaty świadczenia)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/2

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona – Hiszpania) – María Begoña Espadas Recio / Servicio Público de Empleo Estatal (SPEE)
   (Sprawa C-98/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 97/81/WE - Porozumienie ramowe dotyczące pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Klauzula 4 - Pracownicy płci męskiej i pracownicy płci żeńskiej - Równość traktowania w zakresie zabezpieczenia społecznego - Dyrektywa 79/7/EWG - Artykuł 4 - Pracownik zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy o charakterze wertykalnym - Świadczenie z tytułu bezrobocia - Uregulowanie krajowe wyłączające okresy składkowe odnoszące się do nieprzepracowanych dni dla celów ustalenia okresu wypłaty świadczenia))
   (2018/C 005/02)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: María Begoña Espadas Recio

      Strona pozwana: Servicio Público de Empleo Estatal (SPEE)

      Sentencja

               1)

               Klauzula 4 pkt 1 Porozumienia ramowego w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin, znajdującego się w załączniku do dyrektywy Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącej Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), nie ma zastosowania do świadczenia składkowego z tytułu bezrobocia takiego jak świadczenie rozpatrywane w postępowaniu głównym.

               2)

               Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustawodawstwu państwa członkowskiego przewidującemu, iż w przypadku pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy o charakterze wertykalnym przy obliczaniu dni, za które odprowadzono składki, następuje wyłączenie dni nieprzepracowanych, co powoduje tym samym skrócenie okresu wypłaty świadczenia z tytułu bezrobocia, w sytuacji gdy stwierdzono, że większość pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy o charakterze wertykalnym stanowią kobiety, dla których skutki takiego ustawodawstwa są niekorzystne.

      (1)  Dz.U. C 171 z 26.5.2015.


title: Sprawa T-458/16: Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – Acquafarm / Komisja (Odpowiedzialność pozaumowna — Rybołówstwo — Program operacyjny finansowany przez Unię — Uregulowania Unii zakazujące przywozu skorupiaków z Australii — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Zaniechanie podjęcia działań — Uzasadnione oczekiwania)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/34

         Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – Acquafarm / Komisja
   (Sprawa T-458/16) (1)

   ((Odpowiedzialność pozaumowna - Rybołówstwo - Program operacyjny finansowany przez Unię - Uregulowania Unii zakazujące przywozu skorupiaków z Australii - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Zaniechanie podjęcia działań - Uzasadnione oczekiwania))
   (2018/C 005/45)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Acquafarm, SL (Huelva, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Pérez Moreno)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Arenas, I. Galindo Martín i F. Moro, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, jaką skarżąca miała ponieść wskutek braku możliwości zakończenia przedsięwzięcia w zakresie akwakultury dotyczącego skorupiaków z Australii i korzystającego ze współfinansowania na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. 2006, L 223, s. 1) ze względu na zakaz przywozu wspomnianych skorupiaków zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającego dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiającego wykaz gatunków-wektorów (Dz.U. 2008, L 337, s. 41).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Acquafarm, SL pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 419 z 14.11.2016.


title: Sprawa T-833/16: Postanowienie Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Karp / Parlament (Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie — Służba publiczna — Personel kontraktowy — Zaszeregowanie — Artykuł 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Akt przygotowawczy — Przedwczesne zażalenie — Nieprawidłowość postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Niedopuszczalność)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/43

         Postanowienie Sądu z dnia 23 października 2017 r. – Karp / Parlament
   (Sprawa T-833/16) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Służba publiczna - Personel kontraktowy - Zaszeregowanie - Artykuł 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt przygotowawczy - Przedwczesne zażalenie - Nieprawidłowość postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Niedopuszczalność))
   (2018/C 005/58)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Kevin Karp (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci N. Lambers i R. Ben Ammar)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: Í. Ní Riagáin Düro i M. Windisch, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek na podstawie art. 270 TFUE zmierzający, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu o zaszeregowaniu skarżącego do grupy funkcyjnej I grupa zaszeregowania 1 w ramach umowy akredytowanego asystenta parlamentarnego zwartej w dniu le 25 lutego 2015 r. i do grupy funkcyjnej II grupa zaszeregowania 4 stopień 1 w ramach umowy członka personelu kontraktowego zawartej w dniu 12 maja 2016 r., a po drugie, do uzyskania naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego z tytułu tego zaszeregowania.

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie postępowania przyspieszonego zostaje oddalony jako oczywiście niedopuszczalny.

               2)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               3)

               Kevin Karp zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 46 z 13.2.2017.


title: Sprawa T-555/16: Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2017 r. – Teeäär / EBC (Służba Publiczna — Personel EBC — Wsparcie w procesie zmiany pracy — Brak kompetencji organy wydającego akt niekorzystny — Zasady dobrej administracji w zarządzaniu personelem — Szkoda majątkowa i krzywda)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/35

         Wyrok Sądu z dnia 17 listopada 2017 r. – Teeäär / EBC
   (Sprawa T-555/16) (1)

   ((Służba Publiczna - Personel EBC - Wsparcie w procesie zmiany pracy - Brak kompetencji organy wydającego akt niekorzystny - Zasady dobrej administracji w zarządzaniu personelem - Szkoda majątkowa i krzywda))
   (2018/C 005/46)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Raivo Teeäär (Tallin, Estonia) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo L. Levi i M. Vandenbussche, następnie L. Levi)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: F. Malfrère i K. Kaiser, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

      Przedmiot

   Wniosek na podstawie art. 270 TFUE zmierzający, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 18 sierpnia 2014 r. oddalającej wniosek skarżącego o przyznanie wsparcia w procesie zmiany pracy, a po drugie, do uzyskania odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za krzywdę, doznane przez skarżącego.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dnia 18 sierpnia 2014 r. oddalającej wniosek Raiva Teeäära o przyznanie wsparcia w procesie zmiany pracy, wprowadzonego przez tę instytucję.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               EBC zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-86/15, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).


title: Sprawa T-619/17: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2017 r. – de la Fuente Martín i in. / SRB

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/44

         Skarga wniesiona w dniu 9 września 2017 r. – de la Fuente Martín i in. / SRB
   (Sprawa T-619/17)
   (2018/C 005/59)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Juan Antonio de la Fuente Martín (Madryt, Hiszpania) i 525 innych skarżących (przedstawiciele: adwokaci M. Durán Muñoz i M. Duran Campos)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności podjętej na sesji wykonawczej w składzie powiększonym z dnia 7 czerwca 2017 r. decyzji SRB/EES/2017/08 Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji [SRB], opublikowanej w częściowy i niepełny sposób w dniu 12 lipca 2017 r., którą to decyzją przyjęto program dotyczący restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español S.A., a w konsekwencji pozbawienie tej decyzji skuteczności i jej uchylenie oraz dokonanie na rzecz akcjonariuszy i posiadaczy instrumentów kapitałowych zwrotu odpowiednio ich akcji i instrumentów kapitałowych, a zatem przywrócenie im całości praw.

               —

               Tytułem ewentualnym, stwierdzenie, że wydanie zaskarżonej decyzji SRB doprowadziło do wyrządzenia akcjonariuszom i posiadaczom obligacji Banco Popular Español S.A. szkód, za które SRB jest zobowiązana do wypłaty im odszkodowania, zgodnie z art. 87 rozporządzenia 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. i zasądzenie od SRB, a zatem od Unii Europejskiej na rzecz skarżących odszkodowania w kwocie równej wartości akcji i instrumentów kapitałowych, których skarżący byli posiadaczami w dniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji lub, w danym przypadku, tytułem ewentualnym, zasądzenie na ich rzecz odszkodowania w kwocie równej wartości ekonomicznej, jaką zachowaliby, gdyby instytucja finansowa została objęta zwykłym postępowaniem upadłościowym w chwili wydania zaskarżonej decyzji SRB.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-356/16: Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel – Belgia) – postępowanie karne przeciwko Wamo BVBA, Lucowi Cecile Jozefowi Van Mol (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Dyrektywa 2005/29/WE — Nieuczciwe praktyki handlowe — Uregulowanie prawa krajowego zakazujące reklamowania zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej lub medycyny estetycznej innej niż chirurgiczna)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/14

         Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 26 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel – Belgia) – postępowanie karne przeciwko Wamo BVBA, Lucowi Cecile Jozefowi Van Mol
   (Sprawa C-356/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Dyrektywa 2005/29/WE - Nieuczciwe praktyki handlowe - Uregulowanie prawa krajowego zakazujące reklamowania zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej lub medycyny estetycznej innej niż chirurgiczna))
   (2018/C 005/19)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

      Strony w postępowaniu głównym z zakresu prawa karnego

   Wamo BVBA, Luc Cecile Jozef Van Mol

      Sentencja

   Dyrektywę 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającą dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywę o nieuczciwych praktykach handlowych”) należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu prawa krajowego takiemu jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym, które chroni zdrowie publiczne oraz godność i nieskazitelność zawodów chirurga plastycznego i lekarza medycyny estetycznej poprzez zakazanie wszelkiej osobie fizycznej lub prawnej reklamowania zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej lub medycyny estetycznej innej niż chirurgiczna.

      (1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.


title: Sprawa T-653/17: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2017 r. – Relea Álvarez i in. / SRB

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/44

         Skarga wniesiona w dniu 26 września 2017 r. – Relea Álvarez i in. / SRB
   (Sprawa T-653/17)
   (2018/C 005/60)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: María Jesús Relea Álvarez (Madryt, Hiszpania) i 20 innych skarżących (przedstawiciele: adwokaci M. Gómez de Liaño Botella, V. Hernández-Talavera Martin, M. Gómez de Liaño Botella, F. Azpeitia Gamazo i L. Lopez Álvarez)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               Stwierdzenie odpowiedzialności majątkowej Unii Europejskiej za wyrządzone szkody i zasądzenie od pozwanej zapłaty z jednolitego mechanizmu restrukturyzacji kwoty odpowiadającej wartości instrumentów kapitałowych przed wdrożeniem mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, lub tytułem ewentualnym, wartości wspomnianych instrumentów według opinii niezależnej osoby, zgodnie z art. 340, na podstawie którego skarżący, oprócz skarg o stwierdzenie nieważności, wnoszą skargę o odszkodowanie;

               —

               Obciążenie pozwanej kosztami postępowania zgodnie z 132 i nast. regulaminu postępowania przed Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-599/17: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2017 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/23

         Skarga wniesiona w dniu 16 października 2017 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii
   (Sprawa C-599/17)
   (2018/C 005/30)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Rius y T. Scharf, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że nie przyjmując do dnia 3 lipca 2016 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania Dyrektywy wykonawczej Komisji (UE) 2015/2392 z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 (1) w odniesieniu do zgłaszania właściwym organom rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń tego rozporządzenia (2), a w każdym razie, nie informując o tych przepisach Komisji, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 13 akapit pierwszy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Królestwo Hiszpanii kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin do dostosowania prawa wewnętrznego do dyrektywy wykonawczej Komisji (UE) 2015/2392 upłynął w dniu 3 lipca 2016 r.

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz.U. 2014 L 173, s. 1).

      (2)  Dz.U. 2015, L 332, s. 126.


title: Sprawa C-489/15: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Berlin – Niemcy) – CTL Logistics GmbH / DB Netz AG (Odesłanie prejudycjalne — Transport kolejowy — Dyrektywa 2001/14/WE — Opłaty za infrastrukturę — Pobieranie opłat — Krajowy organ kontrolny czuwający nad zgodnością opłat za infrastrukturę z tą dyrektywą — Umowa użytkowania infrastruktury zawarta między zarządcą infrastruktury kolejowej a przedsiębiorstwem kolejowym — Zasada niedyskryminacji — Zwrot opłat bez udziału tego organu i poza procedurami odwoławczymi wymagającymi jego udziału — Uregulowanie krajowe pozwalające sądowi cywilnemu na ustalenie właściwej kwoty w wypadku opłat niezgodnych z zasadą słuszności)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/3

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Berlin – Niemcy) – CTL Logistics GmbH / DB Netz AG
   (Sprawa C-489/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Transport kolejowy - Dyrektywa 2001/14/WE - Opłaty za infrastrukturę - Pobieranie opłat - Krajowy organ kontrolny czuwający nad zgodnością opłat za infrastrukturę z tą dyrektywą - Umowa użytkowania infrastruktury zawarta między zarządcą infrastruktury kolejowej a przedsiębiorstwem kolejowym - Zasada niedyskryminacji - Zwrot opłat bez udziału tego organu i poza procedurami odwoławczymi wymagającymi jego udziału - Uregulowanie krajowe pozwalające sądowi cywilnemu na ustalenie właściwej kwoty w wypadku opłat niezgodnych z zasadą słuszności))
   (2018/C 005/03)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Landgericht Berlin

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: CTL Logistics GmbH

      Strona pozwana: DB Netz AG

      Sentencja

   Przepisy dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa, zmienionej dyrektywą 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r., a w szczególności art. 4 ust. 5 i art. 30 ust. 1, 3, 5 i 6 wspomnianej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one stosowaniu uregulowania krajowego takiego jak będące przedmiotem postępowania głównego, przewidującego kontrolę słusznego charakteru opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej w indywidualnych wypadkach przez sądy powszechne i możliwość zmiany w razie potrzeby kwoty tych opłat niezależnie od monitoringu prowadzonego przez organ kontrolny przewidziany w art. 30 dyrektywy 2001/14, zmienionej dyrektywą 2004/49.

      (1)  Dz.U. C 406 z 7.12.2015.


title: Sprawa T-586/16: Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – Vincenti/EUIPO (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu w 2015 r. — Brak sprawozdań z oceny w związku z niezdolnością do pracy wskutek choroby — Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/35

         Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – Vincenti/EUIPO
   (Sprawa T-586/16) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu w 2015 r. - Brak sprawozdań z oceny w związku z niezdolnością do pracy wskutek choroby - Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego))
   (2018/C 005/47)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Guillaume Vincenti (Alicante, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: K. Tóth i A. Lukošiūtė, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO z dnia 24 lipca 2015 r., mocą której skarżący nie został awansowany do wyższej grupy zaszeregowania (AST 8) w ramach postępowania w sprawie awansu w 2015 r. poprzez nieumieszczenie jego nazwiska na liście urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu w 2015 r.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 lipca 2015 r. ustanawiającej listę urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu w 2015 r. w zakresie, w jakim Guillaume Vincenti nie został uwzględniony w postępowaniu w sprawie awansu w 2015 r.

               2)

               EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 191 z 30.5.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-16/16 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).


title: Sprawa C-649/15 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – TV2/Danmark A/S / Komisja Europejska, Królestwo Danii, Viasat Broadcasting UK Ltd (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 107 ust. 1 TFUE — Publiczna usługa nadawcza — Środki przyjęte przez władze duńskie na rzecz duńskiego nadawcy TV2/Danmark — Pojęcie pomocy przyznawanej przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych — Wyrok Altmark)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – TV2/Danmark A/S / Komisja Europejska, Królestwo Danii, Viasat Broadcasting UK Ltd
   (Sprawa C-649/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 1 TFUE - Publiczna usługa nadawcza - Środki przyjęte przez władze duńskie na rzecz duńskiego nadawcy TV2/Danmark - Pojęcie pomocy przyznawanej przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych - Wyrok Altmark))
   (2018/C 005/04)
   Język postępowania: duński

      Strony

      Wnoszący odwołanie: TV2/Danmark A/S (przedstawiciel: O. Koktvedgaard, advokat)

      Pozostali uczestnicy postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche, B. Stromsky i L. Grønfeldt, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning, pełnomocnik, wspierany przez R. Holdgaarda, advokat), Viasat Broadcasting UK Ltd (przedstawiciele: S. Kalsmose-Hjelmborg i M. Honoré, advokater)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               TV2/Danmark A/S pokrywa, poza własnymi kosztami, wszystkie koszty poniesione przez Komisję i przez Viasat Broadcasting UK Ltd zarówno w pierwszej instancji, jak i w ramach niniejszego odwołania.

               3)

               Królestwo Danii pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 48 z 8.2.2016.


title: Sprawa C-474/16: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 24 października 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Colmar – Francja) – postępowanie karne przeciwko Belu Dienstleistung GmbH & Co KG, Stefan Nikless [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Identyczne pytania prejudycjalne — Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego — Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 — Ustawodawstwo mające zastosowanie — Zaświadczenie A1 — Moc dowodowa]

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/15

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 24 października 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Colmar – Francja) – postępowanie karne przeciwko Belu Dienstleistung GmbH & Co KG, Stefan Nikless
   (Sprawa C-474/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Identyczne pytania prejudycjalne - Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego - Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 - Ustawodawstwo mające zastosowanie - Zaświadczenie A1 - Moc dowodowa])
   (2018/C 005/20)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour d'appel de Colmar

      Strony w postępowaniu głównym w sprawie karnej

   Belu Dienstleistung GmbH & Co KG, Stefan Nikless

      przy udziale: Syndicat Prism’emploi, Union départementale CGT du Bas-Rhin, Union de recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d’allocations familiales d’Alsace (Urssaf), następca prawny Urssaf du Bas-Rhin

      Sentencja

   Artykuł 19 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, że zaświadczenie A1, wydane zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego przez instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa członkowskiego, jest wiążące zarówno dla instytucji zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego, w którym praca jest wykonywana, jak i dla sądów tego państwa członkowskiego, nawet jeżeli stwierdzą one, że warunki działalności danego pracownika najemnego w sposób oczywisty nie są objęte przedmiotowym zakresem zastosowania tego przepisu rozporządzenia (WE) nr 883/2004.

      (1)  Dz.U. C 441 z 28.11.2016.


title: Sprawa C-607/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 24 października 2017 r. – Skatteverket / Memira Holding AB

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 24 października 2017 r. – Skatteverket / Memira Holding AB
   (Sprawa C-607/17)
   (2018/C 005/31)
   Język postępowania: szwedzki

      Sąd odsyłający

   Högsta förvaltningsdomstolen

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Skatteverket

      Strona pozwan: Memira Holding AB

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy – przy badaniu czy straty w spółce zależnej mającej siedzibę w innym państwie członkowskim mają charakter ostateczny, w znaczeniu określonym między innymi w wyroku w sprawie A, w związku z czym spółka dominująca może odliczyć stratę na podstawie art. 49 TFUE – należy uwzględnić okoliczność, iż na gruncie przepisów państwa, w którym spółka zależna ma siedzibę, istnieją ograniczenia możliwości dokonywania odliczenia strat przez podmioty inne, niż podmiot, który sam poniósł stratę?

               2)

               W przypadku, jeżeli należy uwzględnić ograniczenie, o którym mowa w pytaniu pierwszym, czy uwzględnienia w przedmiotowej sprawie wymaga kwestia, czy w państwie będącym siedzibą spółki zależnej faktycznie istnieje inny podmiot, który mógłby odliczyć straty, jeżeli byłoby to dozwolone w tymże państwie?


title: Sprawa C-656/15 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – Komisja Europejska / TV2/Danmark A/S, Królestwo Danii, Viasat Broadcasting UK Ltd (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 107 ust. 1 TFUE — Publiczna usługa nadawcza — Środki przyjęte przez władze duńskie na rzecz duńskiego nadawcy TV2/Danmark — Pojęcie pomocy przyznawanej przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/4

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – Komisja Europejska / TV2/Danmark A/S, Królestwo Danii, Viasat Broadcasting UK Ltd
   (Sprawa C-656/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 1 TFUE - Publiczna usługa nadawcza - Środki przyjęte przez władze duńskie na rzecz duńskiego nadawcy TV2/Danmark - Pojęcie pomocy przyznawanej przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych))
   (2018/C 005/05)
   Język postępowania: duński

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky, T. Maxian Rusche i L. Grønfeldt, pełnomocnicy)

      Pozostali uczestnicy postępowania: TV2/Danmark A/S (przedstawiciele: O. Koktvedgaard, advokat), Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning, pełnomocnik, wspierany przez R. Holdgaarda, advokat), Viasat Broadcasting UK Ltd, (przedstawiciele: M. Honoré i S. Kalsmose-Hjelmborg, advokater)

      Interwenient popierający żądania wnoszącego odwołanie: Urząd Nadzoru EFTA (przedstawiciele: C. Zatschler, M. Schneider, Í. Isberg i C. Perrin, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 września 2015 r., TV2/Danmark/Komisja (T-674/11, EU:T:2015:684), zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji Europejskiej 2011/839/UE z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie środków podjętych przez Danię (C 2/03) na rzecz TV2/Danmark ze względu na uznanie przez Komisję Europejską, że wpływy z reklam za lata 1995 i 1996 przekazane TV2/Danmark za pośrednictwem Fonds TV2 stanowią pomoc państwa.

               2)

               Wniesiona przez TV2/Danmark A/S skarga o stwierdzenie nieważności decyzji 2011/839 zostaje oddalona.

               3)

               TV2/Danmark A/S pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską i Viasat Broadcasting UK Ltd zarówno w pierwszej instancji, jak i w ramach niniejszego odwołania.

               4)

               Królestwo Danii i Urząd Nadzoru EFTA pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 48 z 8.2.2016.


title: Sprawa T-666/17: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2017 r. – NeoCell / EUIPO (BIOACTIVE NEOCELL COLLAGEN)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/45

         Skarga wniesiona w dniu 29 września 2017 r. – NeoCell / EUIPO (BIOACTIVE NEOCELL COLLAGEN)
   (Sprawa T-666/17)
   (2018/C 005/61)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: NeoCell Holding Company LLC (Sunrise, Floryda, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Edenborough, QC)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską w odniesieniu do słownego znaku towarowego „BIOACTIVE NEOCELL COLLAGEN” – Międzynarodowe zgłoszenie nr 1 298 829 wskazujące Unię Europejską

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 lipca 2017 r. w sprawie R 147/2017-2

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               tytułem ewentualnym, zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie, że zgłoszenie posiada wystarczająco odróżniający charakter, w związku z czym nie można podnieść względem jego rejestracji żadnego sprzeciwu na mocy art. 7 ust. 1 lit. b) lub c) rozporządzenia;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) lub c) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawy połączone C-655/16 i C-656/16: Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 24 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio – Włochy) – Hitachi Rail Italy Investments Srl (C-655/16), Finmeccanica SpA (C-656/16) / Commissione Nazionale per le Societa e la Borsa (Consob) (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Prawo spółek — Dyrektywa 2004/25/WE — Publiczne oferty przejęcia — Artykuł 5 ust. 4 akapit drugi — Możliwość zmiany ceny oferty w jasno określonych okolicznościach i na podstawie jasno określonych kryteriów — Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość podwyższenia przez organ nadzoru publicznej oferty nabycia w razie zmowy pomiędzy oferentem i sprzedawcą)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/16

         Postanowienie Trybunału ósma izba) z dnia 24 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio – Włochy) – Hitachi Rail Italy Investments Srl (C-655/16), Finmeccanica SpA (C-656/16) / Commissione Nazionale per le Societa e la Borsa (Consob)
   (Sprawy połączone C-655/16 i C-656/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Prawo spółek - Dyrektywa 2004/25/WE - Publiczne oferty przejęcia - Artykuł 5 ust. 4 akapit drugi - Możliwość zmiany ceny oferty w jasno określonych okolicznościach i na podstawie jasno określonych kryteriów - Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość podwyższenia przez organ nadzoru publicznej oferty nabycia w razie zmowy pomiędzy oferentem i sprzedawcą))
   (2018/C 005/21)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Hitachi Rail Italy Investments Srl (C-655/16), Finmeccanica SpA (C-656/16)

      Strona pozwana: Commissione Nazionale per le Societa e la Borsa (Consob)

      przy udziale: Amber Capital Italia Sgr SpA, Amber Capital Uk Llp, Bluebell Partners Limited, Elliot International Lp, The Liverpool Limited Partnership, Elliot Associates L.P.

      Sentencja

   Artykuł 5 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, umożliwiającemu krajowemu organowi nadzoru podwyższenie ceny publicznej oferty przejęcia w razie „zmowy” bez wyszczególnienia konkretnych zachowań chrakteryzujących to pojęcie, o ile wykładnię wspomnianego pojęcia można wywnioskować z owego uregulowania w sposób wystarczająco jasny, dokładny i przewidywalny, stosując metody wykładni uznane w prawie krajowym.

      (1)  Dz.U. C 121 z 18.4.2017.


title: Sprawa C-608/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 24 października 2017 r. – Skatteverket / Holmen AB

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/24

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 24 października 2017 r. – Skatteverket / Holmen AB
   (Sprawa C-608/17)
   (2018/C 005/32)
   Język postępowania: szwedzki

      Sąd odsyłający

   Högsta förvaltningsdomstolen

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Skatteverket

      Strona pozwana: Holmen AB

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy aby spółka dominująca w jednym państwie członkowskim miała – wynikające między innymi ze sprawy Marks & Spencer – wywodzone z art. 49 TFUE prawo do odliczenia ostatecznych strat odnotowanych przez spółkę zależną w innym państwie członkowskim, konieczne jest, by taka spółka zależna należała do spółki dominującej w sposób bezpośredni?

               2)

               Czy część straty, która wskutek przepisów obowiązujących w państwie spółki zależnej, nie może zostać wzajemnie potrącona z zyskami wypracowanymi tam w danym roku, za to może być przeniesiona w celu ewentualnego odliczenia w kolejnym roku, należy postrzegać jako ostateczną?

               3)

               Czy przy dokonywaniu oceny ostatecznego charakteru straty należy uwzględniać fakt, iż zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie spółki zależnej ograniczona jest możliwość odliczenia straty przez podmioty inne niż podmiot odnotowujący stratę?

               4)

               Jeżeli należy uwzględnić ograniczenie, o którym mowa w pytaniu 3, czy należy uwzględnić zakres, w jakim ograniczenie doprowadziło de facto do braku możliwości wzajemnego potrącenia części strat z zysków wypracowanych przez inny podmiot?


title: Sprawa C-657/15 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – Viasat Broadcasting UK Ltd / TV2/Danmark A/S, Komisja Europejska, Królestwo Danii (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 107 ust. 1 TFUE — Publiczna usługa nadawcza — Środki przyjęte przez władze duńskie na rzecz duńskiego nadawcy TV2/Danmark — Pojęcie pomocy przyznawanej przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych — Wyrok Altmark)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/5

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – Viasat Broadcasting UK Ltd / TV2/Danmark A/S, Komisja Europejska, Królestwo Danii
   (Sprawa C-657/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 1 TFUE - Publiczna usługa nadawcza - Środki przyjęte przez władze duńskie na rzecz duńskiego nadawcy TV2/Danmark - Pojęcie pomocy przyznawanej przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych - Wyrok Altmark))
   (2018/C 005/06)
   Język postępowania: duński

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Viasat Broadcasting UK Ltd (przedstawiciele: M. Honoré i S. Kalsmose-Hjelmborg, advokater)

      Pozostali uczestnicy postępowania: TV2/Danmark A/S (przedstawiciele: O. Koktvedgaard, advokat), Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky, T. Maxian Rusche i L. Grønfeldt, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning, pełnomocnik, wspierany przez R. Holdgaarda, advokat)

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 24 września 2015 r., TV2/Danmark/Komisja (T-674/11, EU:T:2015:684), zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji 2011/839/UE z dnia 20 kwietnia 2011 r. w sprawie środków podjętych przez Danię (C 2/03) na rzecz TV2/Danmark ze względu na uznanie przez Komisję Europejską, że wpływy z reklam za lata 1995 i 1996 przekazane TV2/Danmark za pośrednictwem Fonds TV2 stanowią pomoc państwa.

               2)

               W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

               3)

               Wniesiona przez TV2/Danmark A/S skarga o stwierdzenie nieważności decyzji 2011/839 zostaje oddalona.

               4)

               TV2/Danmark A/S pokrywa, poza własnymi kosztami, połowę kosztów poniesionych przez Viasat Broadcasting UK Ltd w ramach niniejszego odwołania, a także całość kosztów poniesionych przez Viasat Broadcasting w pierwszej instancji.

               5)

               Viasat Broadcasting UK Ltd pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych w związku z niniejszym postępowaniem odwoławczym.

               6)

               Komisja Europejska i Królestwo Danii pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 222 z 20.6.2016.


title: Sprawa T-667/16 P: Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – De Meyer i in./Komisja (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu w 2014 r. — Lista urzędników przedstawionych do awansu przez dyrektorów generalnych i szefów służb — Pominięcie nazwisk skarżących — Obowiązek uzasadnienia — Brak naruszenia prawa — Brak przeinaczenia środków dowodowych — Wniosek o wyłączenie sędziego)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/36

         Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – De Meyer i in./Komisja
   (Sprawa T-667/16 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu w 2014 r. - Lista urzędników przedstawionych do awansu przez dyrektorów generalnych i szefów służb - Pominięcie nazwisk skarżących - Obowiązek uzasadnienia - Brak naruszenia prawa - Brak przeinaczenia środków dowodowych - Wniosek o wyłączenie sędziego))
   (2018/C 005/48)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Pieter De Meyer (Bruksela, Belgia) i 8 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciel: adwokat R. Rata)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo G. Berscheid, C. Berardis-Kayser i A.A. Gilly, następnie G. Berscheid, G. Gattinara i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (w składzie jednego sędziego) z dnia 20 lipca 2016 r., Adriaen i in./Komisja (F-113/15, EU:F:2016:162).

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Pieter De Meyer i inni urzędnicy, których nazwiska zostały wymienione w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 441 z 28.11.2016.


title: Sprawa C-46/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) – Valsts ieņēmumu dienests / „LS Customs Services” SIA [Odesłanie prejudycjalne — Unia celna — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Wspólnotowy kodeks celny — Towary niewspólnotowe — Procedura wspólnotowego tranzytu zewnętrznego — Usunięcie spod dozoru celnego towarów podlegających należnościom celnym przywozowym — Ustalanie wartości celnej — Artykuł 29 ust. 1 — Warunki stosowania metody opartej na wartości transakcyjnej — Artykuły 30 i 31 — Wybór metody ustalania wartości celnej — Obowiązek uzasadnienia przez organy celne wyboru przyjętej metody]

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/6

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) – Valsts ieņēmumu dienests / „LS Customs Services” SIA
   (Sprawa C-46/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Unia celna - Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 - Wspólnotowy kodeks celny - Towary niewspólnotowe - Procedura wspólnotowego tranzytu zewnętrznego - Usunięcie spod dozoru celnego towarów podlegających należnościom celnym przywozowym - Ustalanie wartości celnej - Artykuł 29 ust. 1 - Warunki stosowania metody opartej na wartości transakcyjnej - Artykuły 30 i 31 - Wybór metody ustalania wartości celnej - Obowiązek uzasadnienia przez organy celne wyboru przyjętej metody])
   (2018/C 005/07)
   Język postępowania: łotewski

      Sąd odsyłający

   Augstākā tiesa

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Valsts ieņēmumu dienests

      Strona pozwana:„LS Customs Services” SIA

      Sentencja

               1)

               Artykuł 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 955/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 kwietnia 1999 r., należy interpretować w ten sposób, że metoda ustalania wartości celnej, o której mowa w tym przepisie, nie ma zastosowania do towarów, które nie zostały sprzedane w celu wywozu do Unii Europejskiej.

               2)

               Artykuł 31 rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem nr 955/1999, w związku z art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia, ze zmianami, należy interpretować w ten sposób, że organy celne są obowiązane wskazać w decyzji ustalającej wysokość należności celnych przywozowych powody, dla których nie przyjęły żadnej z metod ustalania wartości celnej przewidzianych w art. 29 i 30 tegoż rozporządzenia, ze zmianami, zanim będą mogły zdecydować się na zastosowanie metody przewidzianej w art. 31 kodeksu, a także dane, na podstawie których obliczyły wartością celną rozpatrywanych towarów. Powinny to uczynić, aby umożliwić zainteresowanemu dokonanie oceny zasadności tej decyzji oraz podjęcie z pełną znajomością rzeczy decyzji, czy celowe jest zaskarżenie jej do sądu. Do państw członkowskich należy uregulowanie w ramach ich autonomii proceduralnej skutków naruszenia przez organy celne obowiązku uzasadnienia i określenie, czy i w jakim zakresie możliwe jest sanowanie takiego naruszenia w toku postępowania sądowego, z zastrzeżeniem poszanowania zasad równoważności i skuteczności.

               3)

               Artykuł 30 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem nr 955/1999, należy interpretować w ten sposób, że zanim właściwy organ będzie mógł zaniechać stosowania metody ustalania wartości celnej przewidzianej w tym przepisie, nie musi się zwracać do producenta o przedstawienie informacji niezbędnych w celu zastosowania tej metody. Organ ten jest jednak obowiązany sprawdzić wszelkie źródła informacji i bazy danych, którymi dysponuje. Powinien również umożliwić zainteresowanym podmiotom gospodarczym przekazanie mu wszelkich informacji, które mogą przyczynić się do ustalenia wartości celnej towarów z zastosowaniem tego przepisu.

               4)

               Artykuł 30 ust. 2 rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem nr 955/1999, należy interpretować w ten sposób, że organy celne nie mają obowiązku uzasadnienia faktu niezastosowania metod przewidzianych w tym przepisie w lit. c) i d), w przypadku gdy ustalają wartość celną towarów na podstawie wartości transakcyjnej towarów podobnych zgodnie z art. 151 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1762/95 z dnia 19 lipca 1995 r.

      (1)  Dz.U. C 111 z 29.3.2016.


title: Sprawa T-75/14: Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – USFSPEI/Parlament i Rada [Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Niedopuszczalność — Odpowiedzialność pozaumowna — Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP — Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 — Nieprawidłowości w toku procedury wydania aktów — Brak zasięgnięcia opinii komitetu ds. regulaminu pracowniczego i organizacji związkowych — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom]

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/25

         Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – USFSPEI/Parlament i Rada
   (Sprawa T-75/14) (1)

   ([Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Niedopuszczalność - Odpowiedzialność pozaumowna - Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Nieprawidłowości w toku procedury wydania aktów - Brak zasięgnięcia opinii komitetu ds. regulaminu pracowniczego i organizacji związkowych - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom])
   (2018/C 005/33)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (USFSPEI) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci J.N. Louis i D. de Abreu Caldas, następnie adwokat J.N. Louis)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: A. Troupiotis i E. Taneva, pełnomocnicy) oraz Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i A. Bisch, następnie M. Bauer i M. Veiga, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo G. Gattinara i J. Currall, następnie G. Gattinara et G. Berscheid, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, skarga na podstawie art. 263 TFUE mająca na celu stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 27, 32, 46, 61, 64 lit. b), ust. 65 lit. b) i ust. 67 lit. d) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1023/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2013 r. zmieniającego Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (Dz.U. 2013, L 287, s. 15), a po drugie, skarga na podstawie art. 268 TFUE mająca na celu uzyskanie naprawienia szkody, jaką skarżąca miałaby rzekomo ponieść w następstwie przyjęcia rozporządzenia nr 1023/2013 z naruszeniem porozumienia w sprawie nowelizacji z 2004 r., art. 12 i 27 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 10 regulaminu pracowniczego oraz procedury konsultacji przewidzianej w decyzji Rady z dnia 23 czerwca 1981 r.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (USFSPEI) zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 194 z 24.6.2014.


title: Sprawa C-333/17: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 26 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca de Braga – Portugalia), Caixa Económica Montepio Geral / Carlos Samuel Pimenta Marinho i in. (Odesłanie prejudycjalne — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuły 21 i 38 — Niedyskryminacja — Ochrona konsumentów — Umowa kredytu bankowego — Brak pytania dotyczącego przepisu prawa Unii innego niż postanowienie karty praw podstawowych — Oczywisty brak niewłaściwości Trybunału)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/16

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 26 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca de Braga – Portugalia), Caixa Económica Montepio Geral / Carlos Samuel Pimenta Marinho i in.
   (Sprawa C-333/17) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 21 i 38 - Niedyskryminacja - Ochrona konsumentów - Umowa kredytu bankowego - Brak pytania dotyczącego przepisu prawa Unii innego niż postanowienie karty praw podstawowych - Oczywisty brak niewłaściwości Trybunału))
   (2018/C 005/22)
   Język postępowania: portugalski

      Sąd odsyłający

   Tribunal Judicial da Comarca de Braga

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Caixa Económica Montepio Geral

      Strona pozwana: Carlos Samuel Pimenta Marinho, Maria de Lurdes Coelho Pimenta Marinho, Daniel Pimenta Marinho, Vera da Conceição Pimenta Marinho

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie przedłożone przez Tribunal Judicial da Comarca de Braga (sąd rejonowy w Bradze, Portugalia) postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r.

      (1)  Dz.U. C 256 z 7.8.2017.


title: Sprawa T-831/14: Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – Alfamicro / Komisja (Klauzula arbitrażowa — Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (KIP) (2007-2013) — Sprawozdanie z audytu — Koszty kwalifikowalne — Zwrot wypłaconych kwot — Proporcjonalność — Uzasadnione oczekiwania — Pewność prawa — Zasada dobrej administracji — Obowiązek uzasadnienia — Dostosowanie wniosków w trakcie postępowania — Potrącenie wierzytelności — Żądanie wzajemne — Odsetki za zwłokę)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/26

         Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – Alfamicro / Komisja
   (Sprawa T-831/14) (1)

   ((Klauzula arbitrażowa - Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (KIP) (2007-2013) - Sprawozdanie z audytu - Koszty kwalifikowalne - Zwrot wypłaconych kwot - Proporcjonalność - Uzasadnione oczekiwania - Pewność prawa - Zasada dobrej administracji - Obowiązek uzasadnienia - Dostosowanie wniosków w trakcie postępowania - Potrącenie wierzytelności - Żądanie wzajemne - Odsetki za zwłokę))
   (2018/C 005/34)
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda. (Cascais, Portugalia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci G. Gentil Anastácio, D. Pirra Xarepe i L. Rodrigues Carvalho, następnie adwokaci G. Gentil Anastácio i D. Pirra Xarepe)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà i P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Z jednej strony, wniosek na podstawie art. 272 TFUE mający zasadniczo na celu stwierdzenie nieistnienia wierzytelności, która – jak twierdzi Komisja – przysługuje jej wobec skarżącej na podstawie umowy o udzielenie dotacji nr 238882 w sprawie finansowania przez Unię projektu „Save Energy”, zawartej w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007-2013) ustanowionego decyzją nr 1639/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. (Dz.U. 2006, L 310, s. 15), oraz z drugiej strony, żądanie wzajemne mające zasadniczo na celu zasądzenie od skarżącej zwrotu dotacji wypłaconej nienależnie w ramach wspomnianej wyżej umowy.

      Sentencja

               1)

               Skarga wniesiona przez Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda zostaje oddalona.

               2)

               Od Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal zasądza się na rzecz Komisji Europejskiej zapłatę kwoty 277 849,93 EUR wraz z odsetkami w wysokości 26,88 EUR za każdy dzień opóźnienia począwszy od dnia 20 czerwca 2015 r.

               3)

               Alfamicro – Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 73 z 2.3.2015.


title: Sprawa T-687/17: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Vendrell Marti / SRB

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/46

         Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Vendrell Marti / SRB
   (Sprawa T-687/17)
   (2018/C 005/62)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Pedro Vendrell Marti (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Martínez Martínez i C. López-Mélida de Ramón)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB/EES/2017/08) i anulowanie wyceny niezależnego biegłego, na której opiera się ta decyzja zgodnie z art. 20 ust. 15 rozporządzenia (UE) nr 806/2014;

               —

               uznanie art. 18 i 29 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 za niezgodne z prawem i za niemające zastosowania;

               —

               obciążenie JEDNOLITEJ RADY DS. RESTRUKTURYZACJI I UPORZĄDKOWANEJ LIKWIDACJI kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-500/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main (Niemcy) w dniu 18 sierpnia 2017 r. – Thomas Krauss / TUIfly GmbH

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main (Niemcy) w dniu 18 sierpnia 2017 r. – Thomas Krauss / TUIfly GmbH
   (Sprawa C-500/17)
   (2018/C 005/23)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Landgericht Frankfurt am Main

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Thomas Krauss

      Strona pozwana: TUIfly GmbH
   Postanowieniem Trybunału z dnia 28 września 2017 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.


title: Sprawa C-204/16 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) [Odwołanie — Dumping — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1238/2013 — Artykuł 3 — Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin — Ostateczne cło antydumpingowe — Zwolnienie przywozu stanowiącego przedmiot przyjętego zobowiązania — Rozdzielny charakter]

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/7

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME)
   (Sprawa C-204/16 P) (1)

   ([Odwołanie - Dumping - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1238/2013 - Artykuł 3 - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Ostateczne cło antydumpingowe - Zwolnienie przywozu stanowiącego przedmiot przyjętego zobowiązania - Rozdzielny charakter])
   (2018/C 005/08)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: SolarWorld AG (przedstawiciele: L. Ruessmann, adwokat, J. Beck, Solicitor)

      Pozostali uczestnicy postępowania: Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (przedstawiciele: L. Ruessmann, adwokat, J. Beck, solicitor), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile, pełnomocnik, wspierana przez N. Tuominen, Avocată), Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Demeneix, T. Maxian Rusche oraz J.-F. Brakeland, pełnomocnicy), China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) (przedstawiciele: J.F. Bellis i A. Scalini, adwokaci, F. Di Gianni, avvocato)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               SolarWorld AG zostaje obciążona kosztami postępowania poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 232 z 27.6.2016.


title: Sprawa T-690/17: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Uluru i in. / Komisja i SRB

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/46

         Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Uluru i in. / Komisja i SRB
   (Sprawa T-690/17)
   (2018/C 005/63)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Uluru SL (Madryt, Hiszpania), Juan Adolfo Álvarez Lorenzana (Santo Domingo, Republika Dominikańska) i Raquel Fortet Rodríguez (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci B. Cremades Roman, J. Orts Castro, J. López Useros, S. Cajal Martín, P. Marrodán Lázaro)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) nr SRB/EES/2017/08 i decyzji Komisji (UE) 2017/1246, obu z dnia 7 czerwca 2017 r., a w konsekwencji a) zasądzenie od SRB i od Komisji Europejskiej zwrotu na rzecz skarżących ich inwestycji w Banco Popular w sposób wskazany w skardze lub b) ewentualnie, zasądzenie od SRB i od Komisji Europejskiej zapłaty na rzecz skarżących odszkodowania z tytułu odpowiedzialności pozaumownej w sposób wskazany w skardze;

               —

               zasądzenie od SRB i od Komisji Europejskiej zapłaty na rzecz skarżących odszkodowania z tytułu odpowiedzialności pozaumownej w sposób wskazany w skardze;

               —

               Stwierdzenie nieważności wyceny dokonanej przez niezależnego biegłego SRB oraz, po obliczeniu wartości aktywów netto Banco Popular, zasądzenie od SRB i od Komisji Europejskiej zapłaty odszkodowania na rzecz skarżących w sposób wskazany w skardze.

               —

               obciążenie SRB i Komisji Europejskiej kosztami postępowania;

               —

               nakazanie, by od wszystkich kwot przyznanych skarżącym były naliczane od dnia 23 maja 2017 r. odsetki wyrównawcze (lub, ewentualnie, od dnia 7 czerwca 2017 r.) do dnia wydania wyroku Sądu, a także odsetki za opóźnienie od dnia wydania wyroku, z wyjątkiem kosztów niniejszego postępowania, od których odsetki za opóźnienie będą naliczane od dnia wydania wyroku; oraz

               —

               przyznanie skarżącym wszelkiego innego dodatkowego zadośćuczynienia, jakie Sąd uzna za właściwe pod względem prawnym.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-515/17 P: Odwołanie wniesione w dniu 24 sierpnia 2017 r. przez Uniwersytet Wrocławski od postanowienia Sądu (Ósma izba) z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie T-137/16, Uniwersytet Wrocławski / Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/17

         Odwołanie wniesione w dniu 24 sierpnia 2017 r. przez Uniwersytet Wrocławski od postanowienia Sądu (Ósma izba) z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie T-137/16, Uniwersytet Wrocławski / Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA)
   (Sprawa C-515/17 P)
   (2018/C 005/24)
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Uniwersytet Wrocławski (Przedstawiciele: A. Krawczyk-Giehsmann, K. Szarek, adwokaci)

      Druga strona postępowania: Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych (REA)

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie zaskarżonego postanowienia;

               —

               stwierdzanie, że skarga została wniesiona prawidłowo;

               —

               obciążanie drugiej strony postępowania całością kosztów postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Pierwszy zarzut dotyczy naruszenia art.19 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zarzut ten wywiedziony został w związku z tym, że dokonana przy stosowaniu tego przepisu przez Sąd wykładnia jest wadliwa oraz sprzeczna z zasadami proporcjonalności oraz pomocniczości w związku z tym, iż nie uwzględnia ona tego, że wskazany stosunek prawny łączący radcę prawnego z uczelnią wyższą opiera się na niezależności i równości stron, a zawód radcy prawnego w polskim systemie prawnym ze swej istoty cechuje się niezależnością i brakiem podporządkowania w stosunku do podmiotów trzecich i jest zawodem zaufania publicznego.
   Drugi zarzut dotyczy naruszenia art.119 Regulaminu postępowania przed Sądem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Zarzut ten wywiedziony został w związku z tym, iż Sąd niewłaściwie przedstawił motywy rozstrzygnięcia, bowiem w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sformułował wypowiedź abstrakcyjną i nie odniósł przedstawionego poglądu do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, co znacząco ograniczyło skarżącemu możliwość podjęcia realnej obrony.


title: Sprawa T-697/17: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – De Longhi Benelux / EUIPO (COOKING CHEF GOURMET)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/47

         Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – De Longhi Benelux / EUIPO (COOKING CHEF GOURMET)
   (Sprawa T-697/17)
   (2018/C 005/64)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: De Longhi Benelux SA (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: M. Arnott, A. Nicholls, solicitors, oraz G. Hollingworth, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „COOKING CHEF GOURMET” – zgłoszenie nr 15 549 637

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 lipca 2017 r. w sprawie R 231/2017-1

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed EUIPO oraz Sądem.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-229/15: Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – European Dynamics Luxembourg i in. / EUNB (Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe — Udostępnienie pracowników tymczasowych do działu informatycznego — Odrzucenie oferty jednego z oferentów — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/27

         Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2017 r. – European Dynamics Luxembourg i in. / EUNB
   (Sprawa T-229/15) (1)

   ((Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Udostępnienie pracowników tymczasowych do działu informatycznego - Odrzucenie oferty jednego z oferentów - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie))
   (2018/C 005/36)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Luksemburg, Luksemburg), Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Αteny, Grecja), European Dynamics Belgium SA (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci I. Ampazis, M. Sfyri, C.N. Dede i D. Papadopoulou, następnie M. Sfyri, C.N. Dede i D. Papadopoulou)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) (przedstawiciele: J. Overett Somnier, J. Mifsud i S. Giordano, pełnomocnicy, wspomagani przez H.-adwokatów G. Kamanna i A. Dritsę)

      Przedmiot

   Po pierwsze, wniosek na podstawie art. 263 TFUE zmierzający do stwierdzenia nieważności decyzji EUNB z dnia 2 marca 2015 r., w sprawie odrzucenia oferty skarżących złożonej w przetargu ograniczonym EBA/2014/06/OPS/SER/RT, dotyczącym części 1 zatytułowanej „Udostępnienie pracowników tymczasowych: Udostępnienie pracowników tymczasowych w dziale informatycznym”, a po drugie, wniosek na podstawie art. 268 TFUE o naprawienie szkody poniesionej przez skarżących w następstwie tej decyzji z racji utraty szansy na zaklasyfikowanie się na pierwszym miejscu w kaskadzie w omawianym postępowaniu o udzielenie zamówienia, w wysokości 300 000 EUR z odsetkami.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE i European Dynamics Belgium SA zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2015.


title: Sprawa T-668/16 P: Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – HL przeciwko Komisja (skopiować słowa kluczowe bez cudzysłowia)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/37

         Wyrok Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – HL przeciwko Komisja
   (Sprawa T-668/16 P) (1)

   ((skopiować słowa kluczowe bez cudzysłowia))
   (2018/C 005/49)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: HL (przedstawiciel: adwokat R.Rata)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo G. Berscheid, C. Berardis-Kayser i A.A. Gilly, następnie G. Berscheid, G. Gattinara i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (w składzie jednego sędziego) z dnia 20 lipca 2016 r., HL/Komisja (F-112/15, EU:F:2016:161).

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               HL pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 441 z 28.11.2016.


title: Sprawa C-205/16 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) [Odwołanie — Subsydia — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1239/2013 — Artykuł 2 — Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin — Ostateczne cło wyrównawcze — Zwolnienie przywozu stanowiącego przedmiot przyjętego zobowiązania — Rozdzielny charakter]

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/7

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 9 listopada 2017 r. – SolarWorld AG / Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME)
   (Sprawa C-205/16 P) (1)

   ([Odwołanie - Subsydia - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1239/2013 - Artykuł 2 - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Ostateczne cło wyrównawcze - Zwolnienie przywozu stanowiącego przedmiot przyjętego zobowiązania - Rozdzielny charakter])
   (2018/C 005/09)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: SolarWorld AG (przedstawiciele: L. Ruessmann, adwokat, J. Beck, Solicitor)

      Pozostali uczestnicy postępowania: Brandoni solare SpA, Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (przedstawiciele: L. Ruessmann, adwokat, J. Beck, solicitor), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile, pełnomocnik, wspierana przez N. Tuominen, Avocată), Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Demeneix, J.-F. Brakeland oraz T. Maxian Rusche, pełnomocnicy), China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) (przedstawiciele: J.F. Bellis i A. Scalini, adwokaci, F. Di Gianni, avvocato)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               SolarWorld AG zostaje obciążona kosztami postępowania poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 232 z 27.6.2016.


title: Sprawa C-556/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pécsi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 22 września 2017 r. – Aleksij Torubarov / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/18

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pécsi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 22 września 2017 r. – Aleksij Torubarov / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
   (Sprawa C-556/17)
   (2018/C 005/25)
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Pécsi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Aleksij Torubaro.

      Strona pozwana: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 46 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE (1) z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sądy węgierskie są uprawnione do zmiany decyzji administracyjnych organu właściwego w sprawach azylu odmawiających udzielenia ochrony międzynarodowej, jak również do przyznania takiej ochrony?

      (1)  Dz.U.2013, L 180, s.60


title: Sprawa T-700/17: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Traviacar i in. / SRB

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/48

         Skarga wniesiona w dniu 5 października 2017 r. – Traviacar i in. / SRB
   (Sprawa T-700/17)
   (2018/C 005/65)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Traviacar S.L. (O Carballiño, Hiszpania) i 96 innych skarżących (przedstawiciel: adwokat P. Rúa Sobrino)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB/EES/2017/08) i anulowanie wyceny niezależnego biegłego, na której opiera się ta decyzja zgodnie z art. 20 ust. 15 rozporządzenia (UE) nr 806/2014;

               —

               uznanie art. 18 i 29 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 za niezgodne z prawem i za niemające zastosowania;

               —

               obciążenie JEDNOLITEJ RADY DS. RESTRUKTURYZACJI I UPORZĄDKOWANEJ LIKWIDACJI kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-217/16: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Efeteio Athinon – Grecja) – Komisja Europejska / Dimos Zagoriou (Odesłanie prejudycjalne — Decyzja Komisji Europejskiej dotycząca zwrotu przyznanych kwot stanowiąca tytuł egzekucyjny — Artykuł 299 TFUE — Postępowanie egzekucyjne — Środki egzekucji — Ustalenie sądu krajowego właściwego w przedmiocie sporu z zakresu postępowania egzekucyjnego — Ustalanie osoby, na której ciąży zobowiązanie pieniężne — Przesłanki stosowania krajowych przepisów proceduralnych — Autonomia proceduralna państw członkowskich — Zasady równoważności i skuteczności)

text:
               8.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 5/8

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 listopada 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Efeteio Athinon – Grecja) – Komisja Europejska / Dimos Zagoriou
   (Sprawa C-217/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Decyzja Komisji Europejskiej dotycząca zwrotu przyznanych kwot stanowiąca tytuł egzekucyjny - Artykuł 299 TFUE - Postępowanie egzekucyjne - Środki egzekucji - Ustalenie sądu krajowego właściwego w przedmiocie sporu z zakresu postępowania egzekucyjnego - Ustalanie osoby, na której ciąży zobowiązanie pieniężne - Przesłanki stosowania krajowych przepisów proceduralnych - Autonomia proceduralna państw członkowskich - Zasady równoważności i skuteczności))
   (2018/C 005/10)
   Język postępowania: grecki

      Sąd odsyłający

   Efeteio Athinon

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Komisja Europejska

      Strona przeciwna: Dimos Zagoriou

      Sentencja

               1)

               Artykuł 299 TFUE należy interpretować w ten sposób, że artykuł ten nie określa, który krajowy pion sądów jest właściwy dla rozpatrywania środków zaskarżenia wymierzonych przeciwko egzekucji aktów Komisji Europejskiej nakładających zgodnie z przywołanym przepisem zobowiązania pieniężne na podmioty inne niż państwa i stanowiących tytuł egzekucyjny. Ustalenie sądu właściwego następuje w oparciu o przepisy prawa krajowego, zgodnie z zasadą autonomii proceduralnej, z zastrzeżeniem, że określenie tego sądu nie wpływa negatywnie na stosowanie i skuteczność prawa Unii.
               Do sądu krajowego należy ustalenie, czy stosowanie krajowych przepisów proceduralnych do środków zaskarżenia wymierzonych przeciwko egzekucji aktów, o których mowa w art. 299 TFUE, następuje w sposób niedyskryminujący w stosunku do postępowań zmierzających do rozstrzygnięcia sporów krajowych takiego samego rodzaju i zgodnie z zasadami, które nie utrudniają – w stosunku do porównywalnych przypadków dotyczących wdrażania odnośnych przepisów prawa krajowego – odzyskiwania kwot, na jakie opiewają owe akty.

               2)

               Artykuł 299 TFUE oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 2052/88 z dnia 24 czerwca 1988 r. w sprawie zadań funduszy strukturalnych i ich skuteczności oraz w sprawie koordynacji działań funduszy między sobą i z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, a także rozporządzenie Rady (EWG) nr 4256/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dla rozporządzenia nr 2052/88 w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Sekcja Orientacji należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak zaistniałe w postępowaniu głównym nie określają one kręgu osób, przeciwko którym można prowadzić egzekucję w oparciu o decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą zwrotu uprzednio przyznanych kwot i stanowiącą tytuł egzekucyjny.
               Określenie kręgu tych osób należy do prawa krajowego, z zastrzeżeniem poszanowania zasad równoważności i skuteczności.

      (1)  Dz.U. C 222 z 20.6.2016.