title: Sprawa T-547/08: Wyrok Sądu z dnia 15 czerwca 2010 r. — X Technology Swiss przeciwko OHIM (Barwa pomarańczowa palców skarpety) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego — Barwa pomarańczowa palców skarpety — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               31.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/36

         Wyrok Sądu z dnia 15 czerwca 2010 r. — X Technology Swiss przeciwko OHIM (Barwa pomarańczowa palców skarpety)
   (Sprawa T-547/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego - Barwa pomarańczowa palców skarpety - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2010/C 209/54
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: X Technology Swiss GmbH (Wollerau, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Herbertz et R. Jung)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: C. Jenewein i G. Schneider, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 października 2008 r. (sprawa R 846/2008-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia tworzonego przez barwę pomarańczową palców skarpety jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               X Technology Swiss GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.


title: Sprawa C-496/08 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 marca 2010 r. — Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau, Francisco Javier Solana Ramos przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej (Odwołanie — Urzędnicy — Laureaci konkursów wewnętrznych zmiany kategorii w ramach dawnego regulaminu pracowniczego — Wejście w życie nowego regulaminu pracowniczego — Przepisy przejściowe w zakresie zaszeregowania do grupy — Zarzut niezgodności z prawem — Prawa nabyte — Uzasadnione oczekiwania — Równość traktowania — Zasada dobrej administracji i obowiązek staranności)

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/11

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 marca 2010 r. — Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau, Francisco Javier Solana Ramos przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-496/08 P) (1)

   (Odwołanie - Urzędnicy - Laureaci konkursów wewnętrznych zmiany kategorii w ramach dawnego regulaminu pracowniczego - Wejście w życie nowego regulaminu pracowniczego - Przepisy przejściowe w zakresie zaszeregowania do grupy - Zarzut niezgodności z prawem - Prawa nabyte - Uzasadnione oczekiwania - Równość traktowania - Zasada dobrej administracji i obowiązek staranności)
   2010/C 113/15
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau, Francisco Javier Solana Ramos (przedstawiciel: adwokat E. Boigelot)

      Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: L.G. Knudsen i K. Zejdová, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i K. Zieleśkiewicz, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 18 września 2008 r. w sprawie T-47/05 Angé Serrano i in. przeciwko Parlamentowi, na podstawie którego Sąd oddalił skargę wnoszących odwołanie o stwierdzenie nieważności decyzji indywidualnych o zmianie zaszeregowania do grupy, wydanych na podstawie przepisów przejściowych zawartych w załączniku XIII do Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz. U. L 124, s. 1), a zwłaszcza art. 2 tego załącznika — Uchylenie, w następstwie wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego, zaszeregowania do grupy w związku z pomyślnym przejściem konkursu wewnętrznego przeprowadzonego pod rządami dawnego regulaminu pracowniczego — Zachowanie interesu prawnego pomimo bezskuteczności zaskarżonych decyzji — Zasady zachowania praw nabytych i ochrony uzasadnionych oczekiwań — Zasada równego traktowania

      Sentencja

               1)

               Odwołanie główne zostaje oddalone.

               2)

               Odwołanie wzajemne zostaje oddalone.

               3)

               P. Angé Serrano, J. M. Bras, A. Orcajo Teresa, D. Decoutere, A. Hau i F. J. Solana Ramos, Parlament Europejski oraz Rada Unii Europejskiej pokryją każdy własne koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.


title: Sprawa C-202/16: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka

text:
               6.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 200/14

         Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka
   (Sprawa C-202/16)
   (2016/C 200/20)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: Μ. Patakia i E. Sanfrutos Cano)

      Strona pozwana: Republika Grecka

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że Republika Grecka, tolerując nieprawidłowe funkcjonowanie składowiska Templonio, które nie spełnia warunków i wymogów uregulowań środowiskowych Unii zawartych w art. 13 dyrektywy 2008/98/WE (1) w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy, jak również w art. 8 lit. a), art. 11 ust. 1 i w załączniku Ι do dyrektywy 99/31/WΕ (2) w sprawie składowania odpadów, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie wymienionych wyżej przepisów;

               —

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

               1.

               Niniejsza sprawa dotyczy niewykonania przez Republikę Grecką zobowiązań, które ciążą na niej na podstawie art. 13 dyrektywy 2008/98/WE w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy, jak również na podstawie art. 8 lit. a), art. 11 ust. 1 i załącznika I do dyrektywy 99/31/WE w sprawie składowania odpadów. Naruszenie tych przepisów dotyczy funkcjonowania terenu składowania odpadów (zwanego dalej „składowiskiem”) Templonio na Korfu.

               2.

               Przedmiotem niniejszej skargi jest nieprawidłowe funkcjonowanie składowiska Templonio i szkodliwe skutki tego składowiska dla środowiska, co wiąże się z tym, że władze greckie nie przedsięwzięły koniecznych środków przewidzianych w uregulowaniach środowiskowych Unii w celu zapewnienia, by składowisko mogło funkcjonować z pełnym poszanowaniem warunków i wymogów uregulowań środowiskowych Unii.

               3.

               W trakcie całego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego Komisja zidentyfikowała szereg problemów związanych z błędnym funkcjonowaniem składowiska, które to problemy zostały stwierdzone przez różne kontrole na miejscu przeprowadzone w latach 2009–2012 przez właściwe władze greckie.

               4.

               W swojej ostatniej odpowiedzi z dnia 23 marca 2015 r. władze greckie poinformowały Komisję, że:

                           —

                           został złożony nowy projekt zmiany decyzji o zatwierdzeniu warunków dotyczących ochrony środowiska naturalnego w odniesieniu do składowiska w celu ustalenia różnych robót, które muszą zostać zrealizowane, aby składowisko mogło funkcjonować we właściwy sposób;

                           —

                           po kontroli na miejscu w dniu 8 sierpnia 2014 r. (i stwierdzeniu nowych naruszeń) władze regionalne otwarły na nowo postępowanie w sprawie sankcji administracyjnych wobec podmiotu eksploatującego składowisko;

                           —

                           różne konieczne roboty są nadal prowadzone, jak na przykład roboty dotyczące zarządzania biogazem (Komisja zauważa, że władze greckie wskazują obecnie po raz pierwszy, że zmiana uwarunkowań środowiskowych dla składowiska stanowi niezbędną przesłankę realizacji tych robót);

                           —

                           proces poszukiwania lokalizacji dla nowego składowiska, które ma zostać zbudowane na wyspie, nie został jeszcze zakończony.

               5.

               Komisja uważa, że jasne jest, iż składowisko Templonio stale funkcjonuje w niezadowalający sposób. O ile pewne nieprawidłowości ustały, z biegiem czasu pojawiają się inne, i w związku z taką ciągłą ewolucją nie jest możliwe sporządzenie wyczerpującego wykazu tych nieprawidłowości, gdyż podlegają one ciągłym zmianom. W każdym wypadku bez względu na dokładną liczbę naruszeń zdaniem Komisji oczywiste jest (i władze greckie tego nie kwestionują), że składowisko funkcjonuje w sposób niezgodny z wymogami określonymi w obu wymienionych wyżej dyrektywach. Mimo że kontrole na miejscu wykazywały nieustannie istotne problemy w funkcjonowaniu składowiska, władze greckie nadal tolerują prowadzenie działalności przez to składowisko.

      (1)  Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1.


title: Sprawa T-190/05: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez The Sherwin-Williams Company przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

text:
               9.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/34

         Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez The Sherwin-Williams Company przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)
   (Sprawa T-190/05)
   (2005/C 171/55)
   Język, w którym sporządzono skargę: hiszpański
   W dniu 9 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga The Sherwin-Williams Company, reprezentowanej przez Enrique Armijo Chavarriego i Antonia Castán Pérez-Gómeza, adwokatów, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).
   Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 lutego 2005 r. wydanej w sprawie R 755/2004-2;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:

               Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

               Słowny znak „TWIST & POUR” — zgłoszenie nr 3.071.041 dla towarów z klasy 21 (przenośne pojemniki z plastyku sprzedawane jako integralna część produktu — farby w płynie z mechanizmem do przechowywania i nakładania).

               Decyzja eksperta

               Odrzucenie zgłoszenia.

               Decyzja Izby Odwoławczej

               Nieuwzględnienie odwołania.

               Podniesione zarzuty

               Niewłaściwe zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94.


title: Sprawa C-21/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 15 listopada 2007 r. w sprawie T-38/04 Sunplus Technology Co. Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) wniesione w dniu 22 stycznia 2008 r. przez Sunplus Technology Co. Ltd

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/31

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 15 listopada 2007 r. w sprawie T-38/04 Sunplus Technology Co. Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) wniesione w dniu 22 stycznia 2008 r. przez Sunplus Technology Co. Ltd
   (Sprawa C-21/08 P)
   (2008/C 64/44)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Sunplus Technology Co. Ltd (przedstawiciele: H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, K. Lochner, B. Ertle, C. Neuhierl i S. Prückner, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Sun Microsystems, Inc.
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie zaskarżonego wyroku;

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Wnoszący odwołanie twierdzi, że Sąd Pierwszej Instancji niewłaściwie zastosował art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (1) dokonując porównania pojedynczych części obu znaków towarowych, lecz nie oceniając całościowego wrażenia, jakie wywierają one na konsumencie.
   Zdaniem wnoszącego odwołanie Sąd Pierwszej Instancji dopuścił się czystego błędu w ustaleniach faktycznych i błędnej oceny dowodów, stwierdzając, że graficzna część zgłoszonego znaku towarowego zawiera stylizowane wyobrażenie słońca, a nie symbol „gwiazdy” i nie biorąc pod uwagę litery „S” w ramach porównania całościowego wrażenia wywieranego przez omawiane znaki.
   Wnoszący odwołanie podnosi także, że rozumowanie Sądu Pierwszej Instancji jest wewnętrznie sprzeczne, jako że w pkt 39 wyroku stwierdza on, iż dodatkowe składniki stanowią o różnicach między znakami, lecz nie bierze ich pod uwagę w ramach porównania znaków na płaszczyźnie fonetycznej.
   Wreszcie wnoszący odwołanie stwierdza, że oceniając występowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd Sąd Pierwszej Instancji nieprawidłowo pominął to, do jakiej kategorii dane towary i usługi należą, oraz okoliczności, w jakich są sprzedawane.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, Dz.U. L 11, str. 1.


title: Sprawa C-305/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej

text:
               8.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 273/6

         Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej
   (Sprawa C-305/12)
   2012/C 273/10
   Język postępowania: słowacki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele:.P. Hetsch, D. Düsterhaus, A. Tokár, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Słowacka

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie że nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do dostosowania swego prawa krajowego do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (1) lub w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 40 rzeczonej dyrektywy;

               —

               nałożenie na Republikę Słowacką, zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE, okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach przyjętych w celu dostosowania swego prawa krajowego do dyrektywy 2008/98/WE o dziennej kwocie w wysokości 17 136 EUR naliczanej od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie;

               —

               obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin na przyjęcie środków transponujących dyrektywę upłynął w dniu 12 grudnia 2010 r.

      (1)  Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.


title: Sprawa C-342/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 16 lipca 2014 r. – X-Steuerberatungsgesellschaft przeciwko Finanzamt Hannover-Nord

text:
               20.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 372/3

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 16 lipca 2014 r. – X-Steuerberatungsgesellschaft przeciwko Finanzamt Hannover-Nord
   (Sprawa C-342/14)
   2014/C 372/04
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: X-Steuerberatungsgesellschaft

      Strona pozwana: Finanzamt Hannover-Nord

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 5 dyrektywy 2005/36/WE (1) stoi na przeszkodzie ograniczeniu swobody świadczenia usług w przypadku, gdy spółka doradztwa podatkowego utworzona zgodnie z przepisami państwa członkowskiego w państwie członkowskim, w którym ma ona siedzibę i w którym działalność doradztwa podatkowego nie jest regulowana, sporządza deklarację podatkową dla usługobiorcy w innym państwie członkowskim oraz przekazuje ją organowi podatkowemu, a w tym innym państwie członkowskim krajowe przepisy przewidują, że w celu uzyskania uprawnienia do zawodowego świadczenia pomocy w sprawach podatkowych spółka doradztwa podatkowego wymaga uznania oraz musi być zarządzana przez doradców podatkowych w sposób odpowiedzialny?

               2)

               Czy w okolicznościach, o których mowa w pytaniu pierwszym, spółka doradztwa podatkowego może się skutecznie powołać na art. 16 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/123/WE (2), i to niezależnie od tego, w którym z tych dwóch państw członkowskich świadczy usługi?

               3)

               Czy art 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ograniczeniu swobody świadczenia usług przez przepisy obowiązujące w państwie członkowskim usługobiorcy w okolicznościach, o których mowa w pytaniu pierwszym, jeżeli spółka doradztwa podatkowego nie ma siedziby w państwie członkowskim usługobiorcy?

      (1)  Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych; Dz.U. L 255, s. 22.

      (2)  Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym; Dz.U. L 376, s. 36.


title: Sprawa C-221/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trento (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2013 r. — Teresa Mascellani przeciwko Ministero della Giustizia

text:
               20.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 207/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trento (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2013 r. — Teresa Mascellani przeciwko Ministero della Giustizia
   (Sprawa C-221/13)
   2013/C 207/21
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale di Trento

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Teresa Mascellani

      Druga strona postępowania: Ministero della Giustizia

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy klauzulę 5 pkt 2 porozumienia przyjętego przez dyrektywę 97/81/WE (1) (która stanowi, że „odmowa pracownika przejścia od pracy w pełnym wymiarze godzin do pracy w niepełnym wymiarze godzin lub vice versa nie powinna sama w sobie stanowić ważnej przyczyny zakończenia okresu zatrudnienia, z zastrzeżeniem wygaśnięcia zatrudnienia zgodnie z przepisami prawa krajowego, zbiorowych układów pracy i obowiązującą praktyką, z innych przyczyn, które mogą wynikać z innych wymogów eksploatacyjnych danego zakładu”) należy interpretować w ten sposób, że przepisy prawa krajowego państw członkowskich nie mogą umożliwiać pracodawcy podejmowania decyzji o przekształceniu stosunku pracy w niepełnym wymiarze godzin w stosunek pracy w pełnym wymiarze godzin nawet wbrew woli pracownika?

               2)

               Czy rzeczona dyrektywa stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak art. 16 włoskiej ustawy nr 183 z dnia 4 listopada 2010 r. umożliwiającemu pracodawcy podjęcie decyzji o przekształceniu stosunku pracy w niepełnym wymiarze godzin w stosunek pracy w pełnym wymiarze godzin nawet wbrew woli pracownika?

      (1)  Dyrektywa 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotycząca Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego w dniu 6 czerwca 1997 r. przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców/UNICE/, Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych/CEEP/oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych/ETUC/(Dz.U. L 14, s. 9).


title: Sprawa T-580/08: Skarga wniesiona w dniu 24 grudnia 2008 r. — PJ Hungary przeciwko OHIM — Pepekillo (PEPEQUILLO)

text:
               21.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/66

         Skarga wniesiona w dniu 24 grudnia 2008 r. — PJ Hungary przeciwko OHIM — Pepekillo (PEPEQUILLO)
   (Sprawa T-580/08)
   (2009/C 44/112)
   Język skargi: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) (Budapeszt, Republika Węgierska) (przedstawiciele: adwokaci M. Granado Carpenter i C. Gutiérrez Martínez)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Pepekillo SL (Algeciras, Hiszpania)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 30 kwietnia 2008 r. (sprawa R 72/2007), na mocy której uwzględniono wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego złożony przez Pepekillo SL;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 24 września 2008 r. (sprawa R 72/2007), na mocy której uchylono decyzję Wydziału Sprzeciwów z dnia 9 marca 2007 r. i w konsekwencji dopuszczono do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 3.546.471 „PEPEQUILLO”, wraz z wszystkimi skutkami wynikającymi z prawa wspólnotowego;

               —

               obciążenie pozwanego kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania administracyjnego przed OHIM.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Marta Sancho Lora, która następnie przeniosła zgłoszenie na spółkę PEPEKILLO SL

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „PEPEQUILLO” (zgłoszenie nr 3.546.471) dla towarów z klas 18 i 25 oraz usług z klasy 35

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca, na którą spółka „PEPE JEANS N.V.” przeniosła swe prawa

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowane w Hiszpanii słowne znaki towarowe „PEPE” i „PEPE JEANS”, zarejestrowane w Hiszpanii graficzne znaki towarowe „PEPE JEANS LONDON”, zarejestrowane w Hiszpanii słowne znaki towarowe „PEPE 2XL”, „PEPE F4”, „PEPE M99”, „PEPE F4”, „PEPE M3”, „PEPE M5” i „PEPE F6”, zarejestrowane w Hiszpanii graficzne znaki towarowe „PEPE JEANS LONDON”, „PEPE JEANS 73”, „PEPE JEANS PORTOBELLO”, „PEPE” i zarejestrowane w Hiszpanii słowne znaki towarowe „PEPE JEANS M2”, „PEPE BETTY”, „PEPE CLOTHING” i „PEPECO” dla towarów należących do klas 3, 9, 14, 18 i 25; oraz wspólnotowe, słowny i graficzny, znaki towarowe „PEPE JEANS” zarejestrowane dla towarów należących do klas 3, 9, 14 i 18

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie zarzutów odwołania

      Podniesione zarzuty: Nieprawidłowe zastosowanie art. 78 i 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.


title: Sprawa T-1/08 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 lutego 2008 r. — Buczek Automotive przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania — Artykuł 105 § 2 regulaminu)

text:
               12.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 92/29

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 lutego 2008 r. — Buczek Automotive przeciwko Komisji
   (Sprawa T-1/08 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wniosek o zawieszenie wykonania - Artykuł 105 § 2 regulaminu)
   (2008/C 92/60)
   Język postępowania: polski
   Strony

      Strona skarżąca: Buczek Automotive sp. z o.o. (Sosnowiec, Polska) (przedstawiciel: T. Gackowski, radca prawny)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2007) 5087 wersja ostateczna z dnia 23 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 23/2006 (ex NN 35/2006) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali Grupy Technologie Buczek.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Zawiesza się wykonanie decyzji Komisji C (2007) 5087 wersja ostateczna z dnia 23 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 23/2006 (ex NN 35/2006) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali Grupy Technologie Buczek w zakresie dotyczącym Buczek Automotive sp. z o.o. do czasu wydania postanowienia kończącego niniejsze postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego.

               2)

               Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.


title: Sprawa C-491/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 14 września 2016 r. – Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP/Maxiflor – Promoção e Comercialização de Plantas, Importação e Exportação, Lda

text:
               28.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 441/10

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo (Portugalia) w dniu 14 września 2016 r. – Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP/Maxiflor – Promoção e Comercialização de Plantas, Importação e Exportação, Lda
      (Sprawa C-491/16)
      (2016/C 441/13)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Supremo Tribunal Administrativo.

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP.

         Strona pozwana: Maxiflor – Promoção e Comercialização de Plantas, Importação e Exportação, Lda.

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy Programa Operacional de Desenvolvimento Rural (program operacyjny rozwoju obszaru wiejskiego, zwany „programem AGRO”), należy uznać za „program wieloletni” w rozumieniu art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. (1) [które w międzyczasie zostało uchylone zgodnie z art. 107 i z zastrzeżeniem art. 105 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 (2) r.]?

                  2)

                  Czy program AGRO należy uznać za „program wieloletni” dla celów zastosowania przepisu zawartego w [drugiej] części akapitu drugiego art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 (3) z dnia 18 grudnia 1995 r., zgodnie z którym „[w] przypadku programów wieloletnich okres przedawnienia w każdym przypadku biegnie do momentu ostatecznego zakończenia programu”?

                  3)

                  Czy jeżeli program AGRO zostanie uznany za „program wieloletni” dla celów zastosowania przepisu zawartego w drugiej części akapitu drugiego art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE, EURATOM) nr 2988/95, to:

                              —

                              przedawnienie postępowań administracyjnych wszczętych w jego ramach podlega czteroletniemu terminowi przewidzianemu w art. 3 ust. 1?

                              —

                              czy jeżeli czteroletni termin upływa przed zakończeniem programu, dochodzi do przedawnienia, czy

                              —

                              z uwagi na postanowienia [drugiej] części akapitu drugiego art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE, EURATOM) nro 2988/95, dies ad quem terminu przedawnienia rozciąga się na, to znaczy jest nim dzień „ostatecznego zakończenia [wieloletniego] programu”?

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz.U. 1999 r., L 161, str. 1)

         (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25).

         (3)  Rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1).


title: Sprawa T-112/11: Skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2011 r. — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse przeciwko Komisji

text:
               14.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 145/29

         Skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2011 r. — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse przeciwko Komisji
   (Sprawa T-112/11)
   2011/C 145/49
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse eV (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: M. Loschelder i V. Schoene, Rechtsanwälte)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 1121/2010 z dnia 2 grudnia 2010 r. rejestrującego w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Edam Holland (ChOG)];

               —

               obciążenie Komisji niezbędnymi kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów.

               1)

               Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia podziału kompetencji

                           —

                           W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca podnosi, że naruszony został podział kompetencji przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 510/2006 (1), gdyż nie przeprowadzono żadnego postępowania krajowego w przedmiocie zarejestrowanego na mocy zaskarżonego rozporządzenia chronionego oznaczenia geograficznego „Edam Holland”

                           —

                           Strona skarżąca utrzymuje, że pierwotny wniosek dotyczył rejestracji wyrażenia „Hollandse Edam” i tylko w odniesieniu do tej nazwy przeprowadzono obowiązkowe krajowe postępowanie wstępne zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 510/2006.

               2)

               Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1898/2006 (2)

                           —

                           W tym miejscu strona skarżąca podnosi, że sformułowanie „Edam Holland” nie jest wyrażeniem w języku niderlandzkim.

               3)

               Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 510/2006 oraz art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1898/2006

                           —

                           W ramach zarzutu trzeciego strona skarżąca utrzymuje, że zarejestrowana nazwa nie jest używana.

               4)

               Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 510/2006

                           —

                           Strona skarżąca twierdzi, że dopuszczono się naruszenia art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 510/2006, gdyż „Edam Holland” nie jest „tradycyjną” nazwą niegeograficzną.

               5)

               Zarzut piąty, dotyczący naruszenia art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 510/2006

                           —

                           W ramach zarzutu piątego strona skarżąca podnosi, że naruszono art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 510/2006, gdyż oznaczenie „Edam Holland” nie posiada żadnych szczególnych cech charakterystycznych ani charakterystycznego wyglądu.

               6)

               Zarzut szósty, dotyczący naruszenia art. 30 i 36 TFUE

                           —

                           Strona skarżąca podnosi w tym względzie, że zaskarżone rozporządzenie w nieuzasadniony sposób narusza swobodę przepływu towarów ze względu na to, że mleko od hodowców krów mlecznych z terenu Niderlandów, które zostało dopuszczone do wytwarzania „Edam Holland” nie posiada szczególnych właściwości.

               7)

               Zarzut siódmy, dotyczący naruszenia art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 510/2006

                           —

                           Strona skarżąca podnosi w tym miejscu w szczególności, że naruszono art. 2 ust. 2 w związku z art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 510/2006, jako że słowo „Holland” jest synonimem nazwy kraju „Niderlandy”. Ponadto nie zostały spełnione szczególne wymogi odnoszące się do rejestracji nazw krajów.

               8)

               Zarzut ósmy, dotyczący naruszenia art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 510/2006

                           —

                           W tym względzie strona skarżąca twierdzi, że wobec wcześniejszego zarejestrowania oznaczenia „Noord-Hollandse Edammer g.U.” rejestracja oznaczenia „Edam Holland” została dokonana z naruszeniem uczciwych miejscowych zwyczajów i doprowadziła do powstania ryzyka wprowadzenia w błąd.

               9)

               Zarzut dziewiąty, dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności i zasad postępowania, a także przekroczenia zakresu uznania

                           —

                           Strona skarżąca podnosi wreszcie, że strona pozwana nie wyjaśniła w zaskarżonym rozporządzeniu, że oznaczenie „Edam” jest nazwą rodzajową. Według strony skarżącej, w świetle orzecznictwa Trybunału i praktyki Komisji takie wyjaśnienie było możliwe, a w rozpatrywanym stanie rzeczy konieczne. Brak rzeczonego wyjaśnienia oznacza naruszenie zasady proporcjonalności i zasad postępowania, a także przekroczenie zakresu uznania.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. Dz 93, s. 12).

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. określające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. Dz 369, s. 1).


title: Sprawa C-573/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Liège (Belgia) w dniu 9 listopada 2015 r. – État belge/Oxycure Belgium SA

text:
               1.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/27

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Liège (Belgia) w dniu 9 listopada 2015 r. – État belge/Oxycure Belgium SA
   (Sprawa C-573/15)
   (2016/C 038/39)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour d'appel de Liège.

      Strony w postępowaniu głównym

      Wnosząca odwołanie: État belge.

      Druga strona postępowania: Oxycure Belgium SA.

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 98 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) w związku z załącznikiem III pkt 3 i 4 do dyrektywy VAT, biorąc pod uwagę w szczególności zasadę neutralności podatkowej, stoją na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który przewiduje obniżoną stawkę VAT do leczenia tlenem za pomocą zbiorników tlenu, podczas gdy leczenie tlenem za pomocą koncentratora tlenu podlega standardowej stawce VAT?

      (1)  Dz.U. L 347, s. 1.


title: Sprawa T-463/04: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2004 r. przez Danish Management A/S przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               8.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/46

         Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2004 r. przez Danish Management A/S przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-463/04)
   (2005/C 6/90)
   Język postępowania: angielski
   W dniu 2 grudnia 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Danish Management A/S z siedzibą w Viby J (Dania), reprezentowanej przez C. Kennedy-Loest i C. Thomas, solicitors, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Danish Management A/S wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 listopada 2004 r. i z dnia 30 listopada 2004 r. odrzucających ofertę przedłożoną przez skarżącą w postępowaniu przetargowym na zawarcie umowy o usługi z zakresu systemu monitorującego realizację projektów i programów zewnętrznej współpracy finansowanych przez Wspólnotę Europejską – część 2: Kraje Afryki, Karaibów i Pacyfiku (ACP), Południowa Afryka i Kuba – EuropeAid 119453/C/SV/Multi;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca przedłożyła ofertę zawarcia umowy o usługi z zakresu systemu monitorującego realizację projektów i programów zewnętrznej współpracy finansowanych przez Wspólnotę Europejską – część 2: obejmująca kraje Afryki, Karaibów i Pacyfiku (ACP), Południową Afrykę i Kubę, która została ogłoszona w dniu 26 maja 2004 r. (1)

   Komisja odrzuciła ofertę decyzją z dnia 18 listopada 2004 r. uzasadniając to tym, iż istniała rozbieżność między finansową ofertą skarżącej a jej ofertą techniczną w odniesieniu do wymaganej liczby osób/dni. Komisja podtrzymała swoją decyzję pismem z dnia 30 listopada 2004 r.
   Skarżąca podnosi, iż decyzja Komisji jest oparta na błędzie faktycznym, gdyż – zdaniem skarżącej – nie było takiej rozbieżności pomiędzy dwiema częściami oferty spółki.
   Ponadto skarżąca twierdzi, że Komisja powinna była dążyć do wyjaśnienia rzekomej rozbieżności i że – nie uczyniwszy tego przed odrzuceniem oferty skarżącej – Komisja podjęła nieproporcjonalne działanie oraz nie dochowała należytej staranności, tym samym naruszając swój obowiązek starannego działania.

      (1)  Dz.U. S 102-081573


title: Sprawa T-517/14: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Pelikan./OHIM – Hachette Filipacchi Presse (be.bag)

text:
               15.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 448/26

         Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – Pelikan./OHIM – Hachette Filipacchi Presse (be.bag)
   (Sprawa T-517/14)
   (2014/C 448/34)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG (Hanower, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Hachette Filipacchi Presse SA (Levallois Perret, Francja)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny znak towarowy „be.bag” – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1192/2013-1

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 kwietnia 2014 w sprawie R 1192/2013-1

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-206/16: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 lipca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Marco Tronchetti Provera SpA i in./Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob) (Odesłanie prejudycjalne — Prawo spółek — Dyrektywa 2004/25/WE — Oferty przejęcia — Artykuł 5 ust. 4 akapit drugi — Możliwość dostosowania ceny oferty w okolicznościach i zgodnie z kryteriami, które są jasno ustalone — Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość podwyższenia przez organy nadzoru ceny wskazanej w ofercie przejęcia w przypadku zmowy pomiędzy oferentem lub osobami działającymi z nim w porozumieniu a jednym lub kilkoma zbywcami)

text:
               11.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/5

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 lipca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Marco Tronchetti Provera SpA i in./Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
   (Sprawa C-206/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Prawo spółek - Dyrektywa 2004/25/WE - Oferty przejęcia - Artykuł 5 ust. 4 akapit drugi - Możliwość dostosowania ceny oferty w okolicznościach i zgodnie z kryteriami, które są jasno ustalone - Uregulowanie krajowe przewidujące możliwość podwyższenia przez organy nadzoru ceny wskazanej w ofercie przejęcia w przypadku zmowy pomiędzy oferentem lub osobami działającymi z nim w porozumieniu a jednym lub kilkoma zbywcami))
   (2017/C 300/06)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Marco Tronchetti Provera SpA, Antares European Fund Limited, Antares European Fund II Limited, Antares European Fund LP, Luca Orsini Baroni, UniCredit SpA, Camfin SpA

      Strona przeciwna: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

      przy udziale: Camfin SpA, Generali Assicurazioni Generali SpA, Antares European Fund Limited, Antares European Fund II Limited, Antares European Fund LP, Luca Orsini Baroni, Marco Tronchetti Provera & C. SpA, UniCredit SpA

      Sentencja

   Artykuł 5 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które pozwala krajowemu organowi nadzoru na podwyższenie ceny oferty przejęcia w przypadku „zmowy”, bez sprecyzowania szczególnych zachowań, które charakteryzują to pojęcie, pod warunkiem że wykładnię omawianego pojęcia można wywieść z tego uregulowania w sposób wystarczająco jasny, precyzyjny i przewidywalny przy zastosowaniu metod interpretacyjnych uznanych w prawie krajowym.

      (1)  Dz.U. C 251 z 11.7.2016.


title: Sprawa T-307/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 października 2006 r.  — Fermont przeciwko Komisji (Kwestie proceduralne — Zarzut niedopuszczalności — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Niedopuszczalność)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/58

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 października 2006 r. — Fermont przeciwko Komisji
   (Sprawa T-307/05) (1)

   (Kwestie proceduralne - Zarzut niedopuszczalności - Skarga wszczynająca postępowanie - Wymogi formalne - Niedopuszczalność)
   (2006/C 326/125)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Alain Fermont (Kraainem, Belgia) (przedstawiciele: L. Kakiese i N. Luzeyemo, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i F. Dintilhac, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Skarga o naprawienie szkody i zadośćuczynienie za krzywdę, jakich miał doznać skarżący.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Skarżący pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

      (1)  Dz.U. C 121 z 20.5.2006.


title: Sprawa T-86/09: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2009 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/38

         Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2009 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji
   (Sprawa T-86/09)
   2009/C 113/76
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: N. Korogiannakis i P. Katsimani, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o odrzuceniu oferty skarżącej złożonej w odpowiedzi na zaproszenie do składania ofert w przetargu nieograniczonym MARE/2008/01 na „Świadczenie usług informatycznych i usług z nimi związanych, w tym utrzymanie i rozwój systemów informatycznych DG MARE” (1) przekazanej do wiadomości skarżącej pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. oraz wszystkich późniejszych powiązanych z nią decyzji, w tym decyzji o udzieleniu zamówienia wyłonionemu w przetargu wykonawcy;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącej odszkodowania w kwocie 2 520 000 EUR tytułem wyrównania szkód poniesionych przez skarżącą w związku z uczestnictwem w tym postępowaniu przetargowym;

               —

               obciążenie Komisji kosztami obsługi prawnej i wydatkami poniesionymi przez skarżącą w związku z niniejszą skargą, także w przypadku jej oddalenia.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej sprawie skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności wydanej przez pozwaną decyzji o odrzuceniu oferty złożonej w odpowiedzi na zaproszenie do składania ofert w przetargu nieograniczonym MARE/2008/01 na „Świadczenie usług informatycznych i usług z nimi związanych, w tym utrzymanie i rozwój systemów informatycznych DG MARE ” oraz udzieleniu zamówienia wyłonionemu w przetargu wykonawcy. Skarżąca wnosi nadto o zasądzenie na jej rzecz odszkodowania za szkody, które poniosła — jak twierdzi — w związku z postępowaniem przetargowym.
   W uzasadnieniu swych żądań skarżąca podnosi cztery zarzuty.
   Po pierwsze twierdzi ona, że Komisja naruszyła zasadę równego traktowania, gdyż nie uwzględniła sformułowanych w art. 93 ust. 1 i art. 94 rozporządzenia finansowego (2) kryteriów wykluczenia z procedury przetargowej w odniesieniu do członka zwycięskiego konsorcjum i dopuściła się wobec skarżącej dyskryminacji, gdyż nie umożliwiła jej zapoznania się z dostępną dokumentacją techniczną oraz kodami źródłowymi, do których dostęp miał wyłącznie wyłoniony w przetargu wykonawca. Skarżąca twierdzi także, iż waga, jaka w przetargu tym przypisana została kryterium „najkorzystniejszej pod względem gospodarczym oferty” praktycznie neutralizowała znaczenie czynnika ceny, co stanowi naruszenie przepisów rozporządzenia finansowego. Ponadto skarżąca podnosi, że pozwana dokonała oceny złożonej przez nią oferty w oparciu o kryteria inne niż te, które sformułowano w specyfikacji warunków zamówienia, naruszając przez to obowiązek przejrzystości.
   Po drugie skarżąca utrzymuje, że pozwana nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia swej decyzji, w szczególności zaś w odniesieniu do kryteriów jakościowych 2 i 3, naruszając tym samym zasadę przejrzystości.
   Po trzecie skarżąca wyraża swe zastrzeżenia co do tego, że członkowie komisji przetargowej pełnili swe funkcje, mimo iż pozostawali oni w konflikcie interesów, naruszając przez to wymogi proceduralne.
   Po czwarte skarżąca twierdzi, iż pozwana popełniła kilka oczywistych błędów w ocenie i przekroczyła granice uznania.

      (1)  Dz.U. 2008/S 115-152936

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1)


title: Sprawa C-373/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia 22 stycznia 2007 r. — Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Urzędnicy — Decyzja o nieawansowaniu urzędnika do grupy zaszeregowania LA5 — Uprzednie zażalenie — Tożsamość przedmiotu i podstawy — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/9

         Postanowienie Trybunału z dnia 22 stycznia 2007 r. — Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-373/05 P) (1)

   (Odwołanie - Urzędnicy - Decyzja o nieawansowaniu urzędnika do grupy zaszeregowania LA5 - Uprzednie zażalenie - Tożsamość przedmiotu i podstawy - Odwołanie oczywiście bezzasadne)
   (2007/C 82/17)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Bart Nijs (przedstawiciele: F. Rollinger, adwokat)

      Druga strona postępowania: Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. Kennedy i G. Corstens, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie T-377/04 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, odrzucającego jako niedopuszczalną skargę o uchylenie decyzji Trybunału Obrachunkowego o nieprzedstawieniu skarżącego do awansu do grupy zaszeregowania tłumaczy-weryfikatorów (LA5) w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2003
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               Bart Nijs zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 330 z 24.12.2005.


title: Sprawa C-336/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 16 lipca 2012 r. — Ministeriet for Forskning, Innovation og Videregående Uddannelser przeciwko Manova A/S

text:
               22.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/25

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 16 lipca 2012 r. — Ministeriet for Forskning, Innovation og Videregående Uddannelser przeciwko Manova A/S
   (Sprawa C-336/12)
   2012/C 287/47
   Język postępowania: duński

      Sąd krajowy

   Østre Landsret

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Ministeriet for Forskning, Innovation og Videregående Uddannelser

      Strona pozwana: Manova A/S

      Pytanie prejudycjalne

   Czy ustanowiona w prawie Unii Europejskiej zasada równego traktowania oznacza, że po upływie terminu dokonywania zgłoszeń udziału w postępowaniu przetargowym instytucja zamawiająca nie może otrzymać wymaganej w ogłoszeniu o przetargu informacji dotyczącej ostatniego opublikowanego sprawozdania finansowego, jeżeli dany oferent nie załączył takiej informacji do swojego zgłoszenia?


title: Sprawa C-338/06: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/12

         Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-338/06)
   (2006/C 261/22)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: G. Braun i R. Vidal Puig, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, iż poprzez brak prawidłowej transpozycji dyrektywy Rady 77/91/EWG (1) z dnia 13 grudnia 1976 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 58 akapit drugi traktatu w celu uzyskania ich równoważności dla ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich w zakresie tworzenia spółki akcyjnej, jak również utrzymania i zmian jej kapitału, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy, a w szczególności:

                           1)

                           jej art. 42 w związku z art. 29 ust. 1 i 4, zezwalając na to, aby walne zgromadzenie postanowiło o emisji nowych akcji z wyłączeniem prawa pierwszeństwa ich nabycia po cenie niższej od ich rozsądnej wartości;

                           2)

                           jej art. 29 ust. 1 przyznając prawo pierwszeństwa objęcia akcji w przypadku podwyższenia kapitału poprzez wniesienie wkładów pieniężnych nie tylko akcjonariuszom, ale także posiadaczom obligacji zamiennych na akcje;

                           3)

                           jej art. 29 ust. 6 w związku z art. 29 ust. 1 przyznając prawo pierwszeństwa objęcia obligacji zamiennych na akcje nie tylko akcjonariuszom ale także posiadaczom obligacji zamiennych na akcje wcześniejszych emisji;

                           4)

                           jej art. 29 ust. 6 w związku z art. 29 ust. 4 poprzez brak postanowienia, iż walne zgromadzenie akcjonariuszy może postanowić o wyłączeniu prawa pierwszeństwa objęcia obligacji zamiennych na akcje.

               —

               obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Komisja twierdzi, iż art. 158, 158 i 293 Real Decreto Legislativo 1564/1989, de 22 de diciembre de 1989 r. por el quo se aprueba El Texto Refundido de la Ley de Sociedades Anónimas (królewski dekret ustawodawczy 1564/1989 z dnia 22 grudnia 1989 ustanawiający tekst jednolity ustawy o spółkach akcyjnych, „LSA”) dokonały nieprawidłowej transpozycji dyrektywy 77/91/EWG z następujących powodów:

               1)

               art. 159 ust. 1 akapit drugi LSA narusza art. 42 w związku z art. 29 ust. 1 i 4 dyrektywy 77/91/EWG zezwalając na to, aby walne zgromadzenie akcjonariuszy mogło postanowić o emisji nowych akcji z wyłączeniem prawa pierwszeństwa ich objęcia po cenie niższej niż ich wartość rynkowa;

               2)

               art. 158 ust. 1 LSA narusza art. 29 ust. 1 dyrektywy 77/91/EWG przyznając prawo pierwszeństwa objęcia akcji w przypadku podwyższenia kapitału poprzez wniesienie wkładów pieniężnych nie tylko akcjonariuszom ale także posiadaczom obligacji zamiennych na akcje;

               3)

               art. 158 ust. 1 LSA narusza art. 29 ust. 6 dyrektywy 77/91/EWG w związku z art. 29 ust. 1 przyznając prawo pierwszeństwa objęcia obligacji zamiennych na akcje nie tylko akcjonariuszom ale także posiadaczom obligacji zamiennych na akcje wcześniejszych emisji;

               4)

               art. 293 ust. 2 LSA narusza art. 29 ust. 6 dyrektywy 77/91/EWG w związku z art. 29 ust. 4 nie przewidując możliwości postanowienia przez walne zgromadzenie akcjonariuszy o wyłączeniu prawa pierwszeństwa objęcia obligacji zamiennych na akcje.

      (1)  Dz.U. L 26 z dnia 31.1.1977, str. 1.


title: Sprawa F-50/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 12 maja 2011 r. — Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie — Zasada zgodności pomiędzy wnioskiem, zażaleniem i skargą w sprawach odszkodowawczych — Postępowanie kontradyktoryjne — Wykorzystanie przed sądem poufnego dokumentu oznaczonego klauzulą „Zastrzeżone UE” — odpowiedzialność pozaumowna instytucji — Odpowiedzialność za niezgodne prawem działanie — Związek przyczynowy — Wielość przyczyn powstania szkody — Spowodowanie przez osobę trzecią — Odpowiedzialność niezależna od winy — Obowiązek wspomagania — Ciążący na instytucji obowiązek zapewnienia ochrony personelowi — Zabójstwo urzędnika i jego małżonki przez osobę trzecią — Utrata szansy na przeżycie)

text:
               6.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 232/39

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 12 maja 2011 r. — Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji
   (Sprawa F-50/09) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie - Zasada zgodności pomiędzy wnioskiem, zażaleniem i skargą w sprawach odszkodowawczych - Postępowanie kontradyktoryjne - Wykorzystanie przed sądem poufnego dokumentu oznaczonego klauzulą „Zastrzeżone UE” - odpowiedzialność pozaumowna instytucji - Odpowiedzialność za niezgodne prawem działanie - Związek przyczynowy - Wielość przyczyn powstania szkody - Spowodowanie przez osobę trzecią - Odpowiedzialność niezależna od winy - Obowiązek wspomagania - Ciążący na instytucji obowiązek zapewnienia ochrony personelowi - Zabójstwo urzędnika i jego małżonki przez osobę trzecią - Utrata szansy na przeżycie)
   2011/C 232/66
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Missir Mamachi di Lusignano (Kerkhove-Avelgem, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci F. Di Gianni, R. Antonini i N. Silona)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Pignataro, B. Eggers i D. Martin, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie nakazania stronie pozwanej zapłaty kwoty pieniężnej tytułem naprawienia szkody i krzywdy poniesionej przez skarżącego w następstwie zabójstwa jego syna, byłego urzędnika.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Fragmenty dokumentu z 2006 r. w sprawie norm i kryteriów bezpieczeństwa, które zostały przekazane przez Komisję Europejską Sądowi w toku postępowania, zostają niezwłocznie zwrócone Komisji Europejskiej poufną przesyłką oznaczoną klauzulą „zastrzeżone UE”.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa całość kosztów.

      (1)  Dz.U. C 167 z 18.7.2009, s. 27.


title: Sprawa F-84/09: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Larue i Seigneur przeciwko Europejskiemu Bankowi Centralnemu

text:
               19.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 312/44

         Skarga wniesiona w dniu 16 października 2009 r. — Larue i Seigneur przeciwko Europejskiemu Bankowi Centralnemu
   (Sprawa F-84/09)
   2009/C 312/73
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Emmanuel Larue i Olivier Seigneur (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności informacji o wynagrodzeniu za styczeń 2009 r.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności informacji o wynagrodzeniu za styczeń 2009 r.

               —

               w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji oddalających wnioski o ponowne rozpoznanie sprawy i zażalenia złożone przez skarżących, decyzji odpowiednio z dnia 20 kwietnia 2009 r. i z dnia 6 sierpnia 2009 r.

               —

               w ramach środków organizacji postępowania wezwanie pozwanej do okazania akt administracyjnych, a przynajmniej dokumentów, pochodzących z DG-H i przedłożonych zarządowi, dotyczących ogólnej waloryzacji wynagrodzeń (GSA) za 2009 r., projektu zarządu w sprawie GSA za 2009 r., dokumentów pochodzących z DG-H przedłożonych radzie prezesów dotyczących GSA za 2009 r., decyzji rady prezesów w sprawie GSA za 2009 r.;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania za wyrządzoną skarżącym szkodę w wysokości 5 000 EUR dla każdego ze skarżących ze względu na utratę siły nabywczej od dnia 1 stycznia 2009 r., z tytułu zaległych wynagrodzeń w wysokości podwyżki wynagrodzeń skarżących o 1,5 % od dnia 1 stycznia 2009 r. i z tytułu odsetek od kwoty zaległych wynagrodzeń od odpowiedniego dnia ich wymagalności do dnia ich zapłaty. Ta stopa odsetek powinna zostać obliczona na podstawie stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowych, stosowanej w okresie właściwym dla wydarzeń będących podstawą sporu, powiększonej o dwa punkty.

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.


title: Sprawa T-152/14: Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2014 r. – Medilab przeciwko Komisji i EBC

text:
               26.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 159/32

         Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2014 r. – Medilab przeciwko Komisji i EBC
   (Sprawa T-152/14)
   2014/C 159/44
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Medilab Ltd (Nikozja, Cypr) (przedstawiciel: C. Paschalides, Solicitor i A. Paschalides, prawnik)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny i Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie, by pozwani naprawili poniesioną przez skarżącego szkodę na podstawie art. 268 TFUE.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżacy twierdzi, że pozwani z winy pozwanych stracił środki pieniężne na swoim koncie bankowym, ponieważ w ramach warunków związanych z finansowym wsparciem udzielonym Cyprowi w dniu 26 kwietnia 2013 r. zgodnie z art. 13 traktatu o mechanizmie stabilności z 2012 r. spowodowali oni przedwczesne nałożenie instrumentu „bail-in” na jego depozyt w banku; a konkretnie: a) pozwani „w sposób oczywisty poważnie naruszyli granice” swych kompetencji jako instytucje UE na podstawie art. 136 ust. 3 TFEU; b) niezgodnie z prawem odstąpili od skutecznej kontroli swych funkcji jako instytucje UE; c) spowodowali przedwczesne nałożenie instrumentu „bail-in” na depozyty w Bank of Cyprus i Cyprus Popular Bank, który nie został wprowadzony do prawa UE; d) wprowadzili ograniczenia w przepływie pieniędzy, uniemożliwiając posiadaczom rachunków bankowych wycofanie lub przeniesienie swych funduszy do bezpieczniejszych instytucji; a także e) postąpili tak z naruszeniem zasad pewności prawa, słuszności i praw człowieka.


title: Sprawa T-331/12: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2012 r. — Sartorius Weighing Technology przeciwko OHIM (Przedstawienie żółtego łuku na dolnej krawędzi ekranu reklamowego)

text:
               22.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/34

         Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2012 r. — Sartorius Weighing Technology przeciwko OHIM (Przedstawienie żółtego łuku na dolnej krawędzi ekranu reklamowego)
   (Sprawa T-331/12)
   2012/C 287/64
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Sartorius Weighing Technology GmbH (Göttingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat K. Welkerling)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 maja 2012 r. w sprawie R 1783/2011-1;

               —

               obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Znak towarowy przedstawiający żółty łuk na dolnej krawędzi elektronicznego ekranu reklamowego dla towarów i usług z klas 7, 9, 10 i 11

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009


title: Sprawa C-315/08: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 29 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Angelo Grisoli przeciwko Regione Lombardia (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Artykuł 49 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Zdrowie publiczne — Apteki — Odległość — Zaopatrzenie ludności w produkty lecznicze — Zezwolenie na prowadzenie — Rozmieszczenie geograficzne aptek — Minimalna odległość między aptekami)

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/20

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 29 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Angelo Grisoli przeciwko Regione Lombardia
      (Sprawa C-315/08) (1)

      (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Artykuł 49 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Zdrowie publiczne - Apteki - Odległość - Zaopatrzenie ludności w produkty lecznicze - Zezwolenie na prowadzenie - Rozmieszczenie geograficzne aptek - Minimalna odległość między aptekami)
      (2012/C 25/34)
      Język postępowania: włoski

         Sąd krajowy

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Angelo Grisoli

         Strona pozwana: Regione Lombardia

         Przy udziale: Comune di Roccafranca

         Przedmiot

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Consiglio di Stato — Wykładnia art. 152 WE i 153 WE — Otwarcie nowych aptek — Uregulowania krajowe ustanawiające ograniczenia w zależności od liczby mieszkańców i ustanawiające warunki otrzymania zezwolenia na otwarcie nowej apteki

         Sentencja

      Artykuł 49 TFUE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak przepisy będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, które ustanawiają ograniczenia przy tworzeniu nowych aptek, przewidując, że:

                  —

                  w gminach, w których liczba mieszkańców nie przekracza 4 000 może być utworzona jedna apteka oraz

                  —

                  w gminach, w których liczba mieszkańców przekracza 4 000 utworzenie nowej apteki jest uzależnione od przesłanek, zgodnie z którymi wymagana liczba mieszkańców na jedną aptekę została przekroczona co najmniej o 50 % oraz zachowana została minimalna odległość względem istniejących już aptek,

            pod warunkiem, że takie przepisy umożliwiają, na zasadzie odstępstwa od podstawowych przepisów, utworzenie wystarczającej liczby aptek mogących zapewnić odpowiednią opiekę farmaceutyczną na obszarach o szczególnych uwarunkowaniach demograficznych lub geograficznych, a zadanie sprawdzenia, czy tak jest, należy do sądu krajowego.

         (1)  Dz.U. C 260 z 11.10.2008.


title: Sprawa T-246/14: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – Yoworld przeciwko OHIM – Nestlé (yogorino)

text:
               21.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/21

         Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – Yoworld przeciwko OHIM – Nestlé (yogorino)
   (Sprawa T-246/14)
   2014/C 235/29
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Yoworld SA (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci A. Tornato i D. Hazan)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie R 115/2013-2;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „yogorino” dla towarów i usług z klas 5, 35 i 43 – zgłoszenie nr 9 4 36  536

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wcześniejszy wspólnotowy znak towarowy nr 7 2 56  829

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania i częściowe uchylenie zaskarżonej decyzji

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa C-285/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 7 czerwca 2012 r. — Aboubacar Diakite przeciwko Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides

text:
               4.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 7 czerwca 2012 r. — Aboubacar Diakite przeciwko Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides
   (Sprawa C-285/12)
   2012/C 235/21
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Conseil d'État

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Aboubacar Diakite

      Strona pozwana: Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 15 lit. c) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony (1) należy interpretować w ten sposób, że ten przepis przyznaje ochronę jedynie w sytuacji „wewnętrznego konfliktu zbrojnego” w znaczeniu nadanym w międzynarodowym prawie humanitarnym, a w szczególności w odniesieniu do art. 3 wspólnego czterem konwencjom genewskim z dnia 12 sierpnia 1949 r. (dotyczącym, odpowiednio, polepszenia losu rannych i chorych w armiach czynnych na lądzie; polepszenia losu rannych, chorych i rozbitków sił zbrojnych na morzu; traktowania jeńców i ochrony osób cywilnych podczas wojny)?
   Jeżeli pojęcie wewnętrznego konfliktu zbrojnego, o którym mowa w art. 15 lit. c) dyrektywy 2004/83 należy interpretować w sposób autonomiczny względem art. 3 wspólnego czterem konwencjom genewskim z dnia 12 sierpnia 1949 r., jakie są w tym przypadku kryteria służące ocenie istnienia takiego „wewnętrznego konfliktu zbrojnego”?

      (1)  Dz.U. L 304, s. 12.


title: Sprawa T-435/09 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 15 marca 2010 r. — GL2006 Europe przeciwko Komisji i OLAF (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wspólnotowe programy badań i rozwoju technologicznego — Klauzula arbitrażowa — Nakaz zwrotu — Nota debetowa — Wniosek o zawieszenie wykonania — Szkoda finansowa — Brak wyjątkowych okoliczności — Brak pilnego charakteru)

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/46

         Postanowienie prezesa Sądu z dnia 15 marca 2010 r. — GL2006 Europe przeciwko Komisji i OLAF
   (Sprawa T-435/09 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wspólnotowe programy badań i rozwoju technologicznego - Klauzula arbitrażowa - Nakaz zwrotu - Nota debetowa - Wniosek o zawieszenie wykonania - Szkoda finansowa - Brak wyjątkowych okoliczności - Brak pilnego charakteru)
   2010/C 113/76
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: GL2006 Europe Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci M. Gardenal i E. Belinguier-Raiz)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Delaude i N. Bambara, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata R. Van der Hout)

      Przedmiot

   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji zawartej w piśmie Komisji z dnia 10 lipca 2009 r., na mocy której Komisja wypowiada skarżącej udział w dwóch projektach wspólnotowych, oraz not debetowych wystawionych w dniu 7 sierpnia 2009 r., na podstawie których Komisja żąda zwrotu kwot wypłaconych w ramach projektów wspólnotowych, w których uczestniczyła skarżąca.

      Sentencja

               1)

               Komisja Europejska zostaje uznana za jedyną stronę pozwaną.

               2)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-499/11 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 lipca 2013 r. — The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek kauczuku butadienowego i kauczuku butadienowo-styrenowego wytwarzanego metodą polimeryzacji emulsyjnej — Ustalanie cen docelowych, podział klientów w drodze porozumień o nieagresji i wymiana informacji handlowych — Przypisanie zachowania noszącego znamiona naruszenia — Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji — Mnożnik o celu odstraszającym — Równość traktowania)

text:
               7.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/7

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 lipca 2013 r. — The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-499/11 P) (1)

   (Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek kauczuku butadienowego i kauczuku butadienowo-styrenowego wytwarzanego metodą polimeryzacji emulsyjnej - Ustalanie cen docelowych, podział klientów w drodze porozumień o nieagresji i wymiana informacji handlowych - Przypisanie zachowania noszącego znamiona naruszenia - Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji - Mnożnik o celu odstraszającym - Równość traktowania)
   2013/C 260/11
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH (przedstawiciele: D. Schroeder i T. Kuhn, Rechtsanwälte, i adwokat T. Graf)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Kellerbauer i V. Bottka, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie T-42/07 Dow Chemical i in. przeciwko Komisji, którym Sąd oddalił w części skargę o stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2006) 5700 wersja ostateczna z dnia 29 listopada 2006 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F/38.638 — Kauczuk butadienowy i emulsyjny kauczuk butadienowo–styrenowy), w sprawie kartelu w zakresie ustalania cen docelowych, podziału klientów na podstawie porozumień o niepodejmowaniu agresywnych działań i wymiany informacji handlowych, a także, posiłkowo, obniżenie kwoty nałożonej na wnoszące odwołanie grzywny.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH i Dow Europe GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.


title: Sprawa T-338/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 28 czerwca 2007 r. w sprawie F-38/06 Bianchi przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia Zawodowego, wniesione w dniu 4 września 2007 r. przez Irène Bianchi

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/57

         Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 28 czerwca 2007 r. w sprawie F-38/06 Bianchi przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia Zawodowego, wniesione w dniu 4 września 2007 r. przez Irène Bianchi
   (Sprawa T-338/07 P)
   (2007/C 269/102)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Irène Bianchi (Turyn, Włochy) (przedstawiciel: M.-A. Lucas, adwokat)

      Druga strona postępowania: Europejska Fundacja Kształcenia Zawodowego
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie wyroku drugiej izby Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 28 czerwca 2007 r. w sprawie F-38/06,

               —

               uznanie żądań podnoszonych przez wnosząca odwołanie w postępowaniu w pierwszej instancji;

               —

               obciążenie Europejskiej Fundacji Kształcenia Zawodowego kosztami postępowania w obydwu instancjach.

         Zarzuty i główne argumenty
   W uzasadnieniu odwołania wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd do spraw Służby Publicznej nie wziął pod uwagę lub zniekształcił pewne okoliczności stanu faktycznego, co doprowadziło do błędnej oceny stanu faktycznego i naruszenia art. 25 ust. 2 oraz art. 26 regulaminu pracowniczego. Wnosząca odwołanie podnosi w szczególności, że zniekształcając przedstawione przez nią dowody Sąd do spraw Służby Publicznej naruszył prawo wspólnotowe, a szczególności przepisy proceduralne. W końcu wnosząca odwołanie podnosi zarzut dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i naruszenia prawa w wyniku braku wzięcia pod uwagę lub zniekształcenia okoliczności stanu faktycznego lub przedstawionych przez wnoszącą odwołanie dowodów oraz niewłaściwej oceny stanu faktycznego.


title: Sprawa T-715/13: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – Horno del Espinar (Castello) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Castello — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Castelló — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawo do bycia wysłuchanym — Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               22.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/30

         Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – Horno del Espinar (Castello)
   (Sprawa T-715/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Castello - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Castelló - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009])
   (2015/C 205/40)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Wolter, M. Kefferpütz i A. Marx)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Horno del Espinar, SL (El Espinar, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 października 2013 r. (sprawa R 2338/2012-2) dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu miedzy Horno del Espinar, SL a Lidl Stiftung & Co. KG.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM) z dnia 1 października 2013 r. (sprawa R 2338/2012-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Horno del Espinar, SL a Lidl Stiftung & Co. KG.

               2)

               OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 78 z 15.3.2014.


title: Sprawa C-61/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Niemcy) w dniu 6 lutego 2017 r. – Miriam Bichat przeciwko APSB – Aviation Passage Service Berlin GmbH & Co. KG

text:
               8.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 144/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Niemcy) w dniu 6 lutego 2017 r. – Miriam Bichat przeciwko APSB – Aviation Passage Service Berlin GmbH & Co. KG
   (Sprawa C-61/17)
   (2017/C 144/30)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Miriam Bichat

      Strona pozwana: APSB – Aviation Passage Service Berlin GmbH & Co. KG

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy przedsiębiorstwem, które sprawuje kontrolę nad pracodawcą, w rozumieniu art. 2 ust. 4 akapit pierwszy dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (1) jest jedynie przedsiębiorstwo, którego wpływ jest zapewniony poprzez udziały i prawa głosu, czy też wystarczy wpływ zapewniony umownie lub faktycznie (np. możliwość wydawania poleceń przez osoby fizyczne)?

               2)

               Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź, w której zostanie stwierdzone, iż nie jest konieczny wpływ na udziały i prawa głosu:
               Czy „decyzja dotycząca zwolnień grupowych” w rozumieniu art. 2 ust. 4 akapit pierwszy dyrektywy 98/59/WE ma również wtedy miejsce, gdy przedsiębiorstwo, które sprawuje kontrolę nad pracodawcą, wyda pracodawcy wytyczne, które ze względów ekonomicznych wymagają od pracodawcy zwolnień grupowych?

               3)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:
               Czy art. 2 ust. 4 akapit drugi w związku z art. 2 ust. 3 lit. a) i art. 3 ust. 3 lit. b) ppkt i), a także z art. 2 ust. 1 dyrektywy 98/59/WE wymaga, aby przedstawiciele pracowników byli również informowani o tym, z jakich gospodarczych lub innych powodów przedsiębiorstwo, które sprawuje kontrolę nad pracodawcą, podejmuję decyzję, że pracodawca przeprowadzi zwolnienia grupowe?

               4)

               Czy z art. 2 ust. 4 w związku z art. 3 ust. 3 lit. a) i art. 3 ust. 3 lit. b) pkt i), a także z art. 2 ust. 1 dyrektywy 98/59/WE zgodne jest, że na pracowników, którzy na drodze sądowej dochodzą uznania wypowiedzenia dokonanego w ramach zwolnień grupowych za bezskuteczne, powołując się na fakt, że pracodawca składający wypowiedzenie nie przeprowadził w odpowiedni sposób konsultacji z przedstawicielami pracowników, zostaje nałożony ciężar dowodu i argumentacji wychodzący poza zakres przedstawienia przesłanek?

               5)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte:
               Jakie inne obowiązki w zakresie przedstawienia dowodów i argumentacji można w takim przypadku nałożyć na pracowników zgodnie z wyżej podanymi przepisami?

      (1)  Dz.U. 1998, L 225, s. 16.


title: Sprawa T-474/17: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2017 r. – Portugalia/Komisja

text:
               23.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 357/16

         Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2017 r. – Portugalia/Komisja
   (Sprawa T-474/17)
   (2017/C 357/21)
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão, J. Saraiva de Almeida, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2017) 4136 z dnia 26 czerwca 2017 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim Komisja wyłączyła tą decyzją z finansowania Unii zadeklarowane przez Republikę Portugalską wydatki związane z zarzucanym Republice Portugalskiej nieprzestrzeganiem pułapów terminów płatności.

               —

               Obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, oparty na naruszeniu art. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (Dz.U. 2006, L 171, s. 90).

               2.

               Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. 2009, L 30, s. 16).

               3.

               Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 31 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. 2005, L 209, s. 1).

               4.

               Zarzut czwarty, oparty na naruszeniu art. 9 ust. 3 i art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 968/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (Dz.U. 2006, L 176, s. 32).


title: Sprawa T-343/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 marca 2009 r. — allsafe Jungfalk przeciwko OHIM (ALLSAFE) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALLSAFE — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/34

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 marca 2009 r. — allsafe Jungfalk przeciwko OHIM (ALLSAFE)
   (Sprawa T-343/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALLSAFE - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   2009/C 113/70
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: allsafe Jungfalk GmbH & Co. KG (Engen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Mes, J. Bühling, C. Graf von der Groeben, G. Rother, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt i M. Bergermann)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

      Przedmiot sprawy

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 lipca 2007 r. (sprawa R 454/2006-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego ALLSAFE jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               allsafe Jungfalk GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.


title: Sprawa T-313/08: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2008 r. — Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore przeciwko Komisji

text:
               25.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 272/33

         Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2008 r. — Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore przeciwko Komisji
   (Sprawa T-313/08)
   (2008/C 272/61)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc (Katania, Włochy) (przedstawiciele: A. Maiorana, avvocato, A. De Matteis, avvocato, A. De Francesco, avvocato)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 530/2008 z dnia 12 czerwca 2008 r. opublikowanego w Dz.U. L 155 z dnia 13 czerwca 2008 r.

               —

               obciążenie przegranej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych, które zostały podniesione w sprawie T-305/08 Republika Włoska przeciwko Komisji. Zarzuca się przede wszystkim naruszenie art. 12 Traktatu WE. Strona skarżąca twierdzi w tym względzie, że zaskarżone rozporządzenie przewiduje traktowanie dyskryminujące na korzyść Królestwa Hiszpanii, którego przydział uznano za wyczerpany w dniu 23 czerwca, nie zaś w dniu 16 czerwca.


title: Sprawa T-364/11: Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2011 r. — Arla Foods przeciwko OHIM — Artax (Lactofree)

text:
               24.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/26

         Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2011 r. — Arla Foods przeciwko OHIM — Artax (Lactofree)
   (Sprawa T-364/11)
   2011/C 282/55
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Arla Foods AMBA (Viby J, Dania) (przedstawiciel: adwokat J. Hansen)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Artax Beteiligungs- und Vermögensverwaltungs AG (Linz, Austria)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie R 1357/2009-2 oraz unieważnienie prawa do znaku towarowego zarejestrowanego jako wspólnotowy znak towarowy pod nr 4647533 dla towarów z klas 5, 29, 30 i 32 zgodnie z decyzją Wydziału Unieważnień z dnia 11 września 2009 r.; oraz

               —

               obciążenie strony pozwanej oraz Artax Beteiligungs- und Vermögensverwaltungs AG kosztami postępowania przed Wydziałem Unieważnień, Izbą Odwoławczą oraz Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: graficzny znak towarowy „Lactofree” dla towarów z klas 5, 29, 30, i 32 — rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nr 4647533

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Artax Beteiligungs- und Vermögensverwaltungs AG

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

      Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: strona wnosząca o unieważnienie prawa do znaku oparła swój wniosek zgodnie z art. 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 na wcześniejszej rejestracji — jako wspólnotowego znaku towarowego pod nr 4532751 — graficznego znaku towarowego (w kolorze) „lactofree” dla towarów z klasy 29

      Decyzja Wydziału Unieważnień: unieważnienie prawa do znaku w odniesieniu do części towarów

      Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień oraz oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 z tego względu, że Izba Odwoławcza dokonała błędnej oceny porównania oznaczeń, a tym samym błędnej całościowej oceny co do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku graficznych znaków towarowych „lactofree” i „Lactofree”.


title: Sprawa C-406/07: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swoboda przedsiębiorczości — Swoboda przepływu kapitału — Podatki bezpośrednie — Opodatkowanie dywidend z tytułu akcji spółek — Stawka podatku od spółek osobowych)

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/10

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 kwietnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-406/07) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda przepływu kapitału - Podatki bezpośrednie - Opodatkowanie dywidend z tytułu akcji spółek - Stawka podatku od spółek osobowych)
   2009/C 141/14
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: D. Triantafyllou, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Grecka (Przedstawiciele: P. Mylonopoulos, M. Tassopoulou i I. Pouli, pełnomicnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 43 i 53 WE — Uregulowanie krajowe przewidujące zwolnienie podatkowe dywidend wypłacanych przez spółki krajowe z wyłączeniem dywidend wypłacanych przez spółki mające siedzibę w innym państwie członkowskim

      Sentencja

               1)

               Poprzez stosowanie do dywidend pochodzących z zagranicy mniej korzystnego systemu opodatkowania niż system przewidziany dla dywidend pochodzenia krajowego, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 56 i 43 oraz art. 40 i 31 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., to jest jego art.31 i 40.
               Poprzez utrzymanie w mocy przepisów kodeksu podatku dochodowego (ustawa 2238/94, w brzmieniu zmienionym ustawą 3296/2004), na podstawie których spółki osób zagranicznych podlegają w Grecji wyższemu podatkowi, niż podatek ciążący na spółkach krajowych Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 43 WE i art. 31 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.


title: Sprawa F-32/10: Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2010 r. — Wilk przeciwko Komisji

text:
               3.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/60

         Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2010 r. — Wilk przeciwko Komisji
   (Sprawa F-32/10)
   2010/C 179/106
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Christian Wilk (Trewir, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat R. Adam)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji nakazujących zwrot, w związku z rozwodem skarżącego, połowy wypłaconego mu dodatku na zagospodarowanie wraz z odsetkami.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 20 sierpnia 2009 r. i z dnia 8 września 2009 r. nakazujących zwrot rzekomo nadpłaconych kwot;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 lutego 2010 r. potwierdzającej zasadność tego zwrotu;

               —

               zasądzenie od Komisji zwrotu pobranej przez nią kwoty wraz z odsetkami ustawowymi od dnia pobrania do dnia wypłaty;

               —

               zasądzenie od Komisji odszkodowania za poważne naruszenie dobrego imienia i reputacji skarżącego;

               —

               pomocniczo, zastrzeżenie po stronie skarżącego prawa do ubiegania się o dodatkowe odszkodowanie za poniesioną szkodę;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.


title: Sprawa T-611/13: Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2013 r. — Australian Gold przeciwko OHIM — Effect Management & Holding (HOT)

text:
               25.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/34

         Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2013 r. — Australian Gold przeciwko OHIM — Effect Management & Holding (HOT)
   (Sprawa T-611/13)
   2014/C 24/63
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Australian Gold LLC (Indianapolis, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i H. Hartwig)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Effect Management & Holding GmbH (Vöcklabruck, Austria)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 10 września 2013 r. w sprawie R 1881/2012-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej i drugiej strony w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, w przypadku wstąpienia przez nią w charakterze interwenienta, kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „HOT”, zarejestrowany dla towarów z klas 3, 5, 16 i 25 — międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską nr 797 277

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Effect Management & Holding GmbH

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

      Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Podstawa unieważnienia prawa do znaku określona w art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Częściowe uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

      Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. a), b) i c) oraz art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009