title: Sprawa T-430/15: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2015 r. – Flowil International Lighting/OHIM – Lorimod Prod Com (Silvania Food)

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/38

         Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2015 r. – Flowil International Lighting/OHIM – Lorimod Prod Com (Silvania Food)
   (Sprawa T-430/15)
   (2015/C 320/55)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Flowil International Lighting (Holding) BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat J. Güell Serra)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: SC Lorimod Prod Com, Srl (Simleul Silvaniei, Rumunia)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: SC Lorimod Prod Com, Srl

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „Silvania Food” – zgłoszenie nr 11 042 082

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 maja 2015 r. w sprawie R 616/2014-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-165/12: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2012 r. — European Dynamics Luxembourg i Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji Europejskiej

text:
               23.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/17

         Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2012 r. — European Dynamics Luxembourg i Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa T-165/12)
   2012/C 184/30
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luksemburg) i Εvropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: V. Christianos, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 8 lutego 2012 r. nr CMS/cms D(2012)/00008, doręczonej skarżącym w dniu 9 lutego 2012 r., w której to decyzji Komisja Europejska odrzuciła ich ofertę w ograniczonym postępowaniu przetargowym nr EuropeAid/131431/C/SER/AL i

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej skardze skarżące domagają się stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 8 lutego 2012 r. nr CMS/cms D(2012)/00008, doręczonej skarżącym w dniu 9 lutego 2012 r., w której to decyzji Komisja Europejska odrzuciła ich ofertę w ograniczonym postępowaniu przetargowym nr EuropeAid/131431/C/SER/AL.
   Skarżące twierdzą, że należy stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 263 TFUE z powodu naruszenia przepisów prawa Unii i, mówiąc dokładniej, z następujących względów:

               1)

               w pierwszej kolejności z powodu naruszenia przez Komisję zasady przejrzystości, ponieważ zaskarżona decyzja, nawet po piśmie Komisji z dnia 21 lutego 2012 r., nie umożliwiła oferentom dostępu do sprawozdania komitetu oceniającego oferty;

               2)

               w drugiej kolejności z powodu naruszenia przez Komisję obowiązku uzasadnienia:

                           —

                           ponieważ jeśli chodzi o cechy charakterystyczne i korzyści oferty technicznej wybranego konkurenta, w zaskarżonej decyzji, nawet po piśmie Komisji z dnia 21 lutego 2012 r., brakowało całkowicie zarówno punktacji analitycznej przyznanej ofercie technicznej wybranego konkurenta, jak i uzasadnienia tej punktacji.

                           —

                           ponieważ jeśli chodzi o ofertę techniczną samych skarżących, zaskarżona decyzja, nawet po piśmie Komisji z dnia 21 lutego 2012 r., zawierała całkiem niewystarczające uzasadnienie przyznanej punktacji.


title: Sprawa T-543/12: Wyrok Sądu z dnia 24 października 2014 r. – Grau Ferrer przeciwko OHIM – Rubio Ferrer (Bugui va) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Bugui va — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Bugui oraz wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy BUGUI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Oddalenie sprzeciwu — Artykuł 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Istnienie wcześniejszego znaku towarowego — Nieuwzglednienie dowodów przedstawionych na poparcie sprzeciwu przed Izbą Odwoławczą — Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej — Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 — Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Postać różniąca się w elementach, które nie zmieniają charakteru odróżniającego]

text:
               8.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 439/27

         Wyrok Sądu z dnia 24 października 2014 r. – Grau Ferrer przeciwko OHIM – Rubio Ferrer (Bugui va)
   (Sprawa T-543/12) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Bugui va - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Bugui oraz wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy BUGUI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Oddalenie sprzeciwu - Artykuł 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Istnienie wcześniejszego znaku towarowego - Nieuwzglednienie dowodów przedstawionych na poparcie sprzeciwu przed Izbą Odwoławczą - Swobodna ocena przysługująca izbie odwoławczej - Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 - Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Postać różniąca się w elementach, które nie zmieniają charakteru odróżniającego])
   (2014/C 439/36)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Xavier Grau Ferrer (Caldes de Montbui, Hiszpnia) (przedstawiciel: adwokat J. Carbonell Callicó)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Palmero Cabezas i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM byli również, interwenienci przed Sądem: Juan Cándido Rubio Ferrer (Xeraco, Hiszpania) i Alberto Rubio Ferrer (Xeraco) (przedstawiciel: adwokat A. Cañizares Doménech)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 października 2012 r. (sprawy połączone R 274/2011-4 i R 520/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Xavierem Grauem Ferrerem z jednej strony a Juanem Cándidem Rubiem Ferrerem i Albertem Rubiem Ferrerem z drugiej strony.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 11 października 2012 r. w sprawach połączonych R 274/2011-4 i R 520/2011-4.

               2)

               OHIM pokryje własne koszty oraz koszty poniesione przez Xaviera Graua Ferrera.

               3)

               Juan Cándido Rubio Ferrer i Alberto Rubio Ferrer pokryją swoje własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 55 z 23.2.2013.


title: Sprawa T-353/16: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2016 r. – European Social Enterprise Law Association/EUIPO (EUROPEAN SOCIAL ENTERPRISE LAW ASSOCIATION.)

text:
               29.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/31

         Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2016 r. – European Social Enterprise Law Association/EUIPO (EUROPEAN SOCIAL ENTERPRISE LAW ASSOCIATION.)
   (Sprawa T-353/16)
   (2016/C 314/42)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: European Social Enterprise Law Association (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: L. Fletcher, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „EUROPEAN SOCIAL ENTERPRISE LAW ASSOCIATION” – zgłoszenie nr 14 062 129

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 kwietnia 2016 r. w sprawie R 2208/2015-4

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-532/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Zaragoza (Hiszpania) w dniu 9 października 2015 r. – Eurosaneamientos S.L. i in./ArcelorMittal Zaragoza, S.A.

text:
               21.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 429/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Zaragoza (Hiszpania) w dniu 9 października 2015 r. – Eurosaneamientos S.L. i in./ArcelorMittal Zaragoza, S.A.
   (Sprawa C-532/15)
   (2015/C 429/15)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Audiencia Provincial de Zaragoza

      Strony w postępowaniu głównym

      Wnoszący odwołanie: Eurosaneamientos S.L., Entidad Urbanística Conservación Parque Tecnológico de reciclado López Soriano, UTE PTR Acciona Infraestructuras S.A.

      Strona pozwana: ArcelorMittal Zaragoza, S.A.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy istnienie wprowadzonego przez państwo uregulowania prawnego nakładającego wymóg kontroli ze strony państwa przy ustalaniu opłat pełnomocników sądowych przez wskazanie w drodze przepisów określających dokładną, wiążącą kwotę tych opłat i powierzenie sądom, w szczególności w przypadku obciążenia kosztami postępowania, następczej kontroli w każdym konkretnym przypadku określania tych opłat, mimo iż ogranicza się ona do sprawdzenia ścisłego stosowania stawki, bez możliwości odejścia od granic wskazanych przepisami stawek w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności i w drodze decyzji zawierającej uzasadnienie, jest zgodna z art. 4 ust. 3 [TUE] i 101 TFUE?

               2)

               Czy dokonane przez Trybunał określenie pojęć „nadrzędnego interesu publicznego”, „proporcjonalności” i „konieczności” w art. [4] i [15] dyrektywy dotyczącej swobody świadczenia usług na rynku wewnętrznym (1) pozwala sądom krajowym w sytuacjach, w których ustalenie ceny usług jest przewidziane w ustawodawstwie państwa i istnieje dorozumiane oświadczenie ze względu na brak uregulowania w przepisach transponujących w przedmiocie istnienia nadrzędnego interesu publicznego, mimo iż zbadanie go w świetle orzecznictwa wspólnotowego w żaden sposób nie pozwala na jego potwierdzenie, na uznanie, że istnieje w konkretnym przypadku ograniczenie nieuzasadnione interesem ogólnym i w związku z tym niestosowania uregulowania prawnego regulującej wynagrodzenie pełnomocników sądowych lub zmianę tego uregulowania?

               3)

               Czy ustanowienie takiej normy prawnej może być sprzeczne z prawem do rzetelnego procesu sądowego w wykładni nadanej mu przez Trybunał?

      (1)  Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376, s. 36).


title: Sprawa T-411/08 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2008 r. — Artisjus przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie uzgodnionej praktyki w zakresie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/39

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2008 r. — Artisjus przeciwko Komisji
   (Sprawa T-411/08 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie uzgodnionej praktyki w zakresie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
   (2009/C 69/90)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Artisjus Magyar Szerzői Jogvédő Iroda Egyesület (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: Z. Hegymegi-Barakonyi i P. Vörös, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i V. Bottka, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zawieszenie wykonania art. 3 w związku z art. 4 ust. 2 i 3 decyzji Komisji C(2008) 3435 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC), w zakresie w jakim dotyczą one skarżącej.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.


title: Sprawa T-482/04: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2004 r. przez Komsa Kommunikation Sachsen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

text:
               5.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 57/30

         Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2004 r. przez Komsa Kommunikation Sachsen AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa T-482/04)
   (2005/C 57/52)
   Język, w którym sporządzono skargę: niemiecki
   W dniu 13 grudnia 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komsa Kommunikation Sachsen AG, z siedzibą w Hartmannsdorf (Niemcy), reprezentowanej przez adwokata F. Hagemanna przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).
   Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była także Anders + Kern Präsentationssysteme GmbH & Co. KG., z siedzibą w Norderstedt (Niemcy).
   Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 września 2004 r. (sprawa R65/2003-4) w części, w jakiej zostało w niej uwzględnione odwołanie złożone do Izby Odwoławczej w stosunku do wymienionych w zgłoszeniu wspólnotowego znaku towarowego towarów: „Urządzenia służące do zapisywania, przekazywania i odtwarzania obrazu, dźwięku i danych; elektroniczne i elektrotechniczne urządzenia i składające się z tego systemy zdalnego sterowania procesów przemysłowych; wszystkie ww. towary zdolne także do montażu w pojazdach; zdolne do mechanicznego odczytu zaprogramowane nośniki danych”;

               —

               obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

               Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

               Skarżąca

               Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

               Znak wizualny „@k” dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 37, 38 i 42 (zgłoszenie nr 132 2460)

               Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie:

               Anders + Kern Präsentationssysteme GmbH & Co. KG

               Znak lub oznaczenie, na który powołano się w sprzeciwie:

               Wizualny wspólnotowy znak towarowy „A+K” dla towarów z klas 6, 9 i 20 (Wspólnotowy znak towarowy nr 294 546)

               Decyzja Wydziału Sprzeciwów:

               Odrzucenie sprzeciwu

               Decyzja Izby Odwoławczej:

               Uwzględnienie odwołania Anders + Kern Präsentationssysteme GmbH & Co. KG w zakresie dotyczącym towarów „urządzenia służące do zapisywania, przekazywania i odtwarzania obrazu, dźwięku i danych; elektroniczne i elektrotechniczne urządzenia i składające się z tego systemy zdalnego sterowania procesów przemysłowych; wszystkie ww. towary zdolne także do montażu w pojazdach; zdolne do mechanicznego odczytu zaprogramowane nośniki danych”. W pozostałym zakresie odrzucenie odwołania.

               Zarzuty:

               Decyzja Izby Odwoławczej narusza art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza niewłaściwie oceniła przesłanki zaistnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Takie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd między porównywanymi znakami nie istnieje.


title: Sprawa C-249/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 października 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad — Bułgaria) — Christo Bjankow przeciwko Gławen sekretar na Ministerstwo na wytresznite raboti (Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Dyrektywa 2004/38/WE — Artykuł 27 — Administracyjny zakaz opuszczania kraju z powodu niespłacenia długu zaciągniętego wobec osoby prawnej prawa prywatnego — Zasada pewności prawa w odniesieniu do aktów administracyjnych, które stały się ostateczne — Zasady równoważności i skuteczności)

text:
               24.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 366/12

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 października 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad — Bułgaria) — Christo Bjankow przeciwko Gławen sekretar na Ministerstwo na wytresznite raboti
   (Sprawa C-249/11) (1)

   (Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich - Dyrektywa 2004/38/WE - Artykuł 27 - Administracyjny zakaz opuszczania kraju z powodu niespłacenia długu zaciągniętego wobec osoby prawnej prawa prywatnego - Zasada pewności prawa w odniesieniu do aktów administracyjnych, które stały się ostateczne - Zasady równoważności i skuteczności)
   2012/C 366/20
   Język postępowania: bułgarski.

      Sąd krajowy

   Administratiwen syd Sofija-grad

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Christo Bjankow

      Strona pozwana: Gławen sekretar na Ministerstwo na wytresznite raboti

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Administratiwen syd Sofija-grad — Wykładnia art. 4 TUE w związku z art. 20 TFUE i 21 TFUE, jak również art. 52 ust.1 Karty praw podstawowych — Wykładnia art. 27 ust. 1 oraz art. 31 ust. 1 i 3 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158, s. 77) — Ograniczenia w prawie do swobodnego przemieszczania się — Zarządzenie nakładające na dłużnika sankcję administracyjną polegającą na zakazie opuszczenia terytorium z powodu nieuregulowania wierzytelności — Zasada pewności prawa w odniesieniu do aktów administracyjnych, które stały się ostateczne — Obowiązek albo brak obowiązku właściwych władz administracyjnych do ponownego zbadania zgodności z prawem niezaskarżonego aktu administracyjnego, który w ten sposób stał się ostateczny, w celu zagwarantowania braku nieproporcjonalnego ograniczenia prawa do swobodnego przemieszczania się.

      Sentencja

               1)

               Prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie stosowaniu przepisu krajowego przewidującego nałożenie ograniczenia w korzystaniu przez obywatela państwa członkowskiego z prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii Europejskiej z samego tylko powodu istnienia zaciągniętego przezeń względem osoby prawnej prawa prywatnego niezabezpieczonego zobowiązania w wysokości przekraczającej kwotę określoną w ustawie.

               2)

               Prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie stosowaniu uregulowania państwa członkowskiego, na mocy którego postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zakazu opuszczania kraju takiego jak ten będący przedmiotem sporu przed sądem krajowym, który stał się ostateczny i wobec którego nie wniesiono sądowego środka zaskarżenia, może zostać wznowione — w przypadku gdy zakaz ten jest oczywiście sprzeczny z prawem Unii — wyłącznie w przypadkach określonych wyczerpująco w art. 99 Administratiwnoprocesualen kodeks (kodeksu postępowania administracyjnego), i to niezależnie od faktu, że taki zakaz wciąż wywołuje skutki prawne w stosunku do swego adresata.

      (1)  Dz.U. C 232 z 6.8.2011.


title: Sprawa C-396/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Klagenævnet for Udbud (Dania) w dniu 20 sierpnia 2014 r. – MT Højgaard A/S i Züblin A/S przeciwko Banedanmark

text:
               3.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 388/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Klagenævnet for Udbud (Dania) w dniu 20 sierpnia 2014 r. – MT Højgaard A/S i Züblin A/S przeciwko Banedanmark
   (Sprawa C-396/14)
   2014/C 388/06
   Język postępowania: duński

      Sąd odsyłający

   Klagenævnet for Udbud

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: MT Højgaard A/S i Züblin A/S

      Strona pozwana: Banedanmark

      Pytanie prejudycjalne

   Czy zasadę równości traktowania ustanowioną w art. 10 w związku z art. 51 dyrektywy 2004/17/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji tego rodzaju, jak w postępowaniu głównym, stoi ona na przeszkodzie udzieleniu przez instytucję zamawiającą zamówienia publicznego oferentowi, który nie przedłożył kandydatury w ramach preselekcji, i który w związku z tym nie został wybrany w ramach preselekcji?

      (1)  Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. L 134, s. 1).


title: Sprawa T-294/13: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2013 r. — Fialtor przeciwko Komisji i EBC

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 226/19

         Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2013 r. — Fialtor przeciwko Komisji i EBC
   (Sprawa T-294/13)
   (2013/C 226/26)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Fialtor Ltd (Belize, Belize) (przedstawiciele: C. Paschalides, Solicitor i adwokat A. Paschalides)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny, Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               zasądzenie odszkodowania w kwocie 278 925,79 EUR na tej podstawie, że klauzule protokołu ustaleń z dnia 26 kwietnia 2013 r. podpisanego przez Cypr i pozwanych zawierają w pkt 1.23 — 1.27 wymagania stanowiące wystarczająco poważne naruszenie normy prawnej wyższego rzędu chroniącej podmioty indywidualne, a mianowicie art. 17 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i art. 1 protokołu nr 1 do europejskiej konwencji praw człowieka;

               —

               uznanie stosownych klauzul za nieważne i niebyłe oraz nakazanie pilnego przeglądu instrumentów pomocy finansowej przewidzianych w art. 14 — 18 Traktatu ustanawiającego europejski mechanizm stabilności (zwanego dalej „traktatem EMS”), zgodnie z art. 19 tego traktatu, w świetle orzeczenia Sądu i celem wprowadzenia zmian niezbędnych, by zastosować się do tego orzeczenia;

               —

               jeżeli odszkodowanie wskazane w żądaniu pierwszym nie zostanie przyznane z tego powodu, że stosowne klauzule powinny zostać uznane za nieważne — zasądzenie odszkodowania z tytułu naruszenia art. 263 TFUE.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1)

               Zarzut pierwszy, zgodnie z którym stosowne klauzule protokołu ustaleń zawierają wymagania stanowiące „wystarczająco poważne naruszenie normy prawnej wyższego rzędu chroniącej podmioty indywidualne” (1), z tego względu, że:

                           —

                           wspomniana norma prawna ma charakter nadrzędny, gdyż jest zawarta w karcie praw podstawowych i w europejskiej konwencji praw człowieka;

                           —

                           na mocy art. 51 ust. 1 karty i art. 6 ust. 2 TUE pozwani mają obowiązek przestrzegać podstawowych praw zagwarantowanych w karcie i konwencji oraz popierać ich stosowanie; oraz

                           —

                           depozyty bankowe stanowią własność w rozumieniu wspomnianego art. 17 karty i art. 1 protokołu nr 1 do konwencji.

               2)

               Zarzut drugi, zgodnie z którym poniższe naruszenia rozpatrywane łącznie są tak rozległe, że stanowią wystarczająco poważne naruszenie normy prawnej wyższego rzędu:

                           —

                           w czasie kiedy strona skarżąca została pozbawiona depozytów bankowych nie istniały ograniczenia „przewidziane ustawą” w acquis regulujące kwestie pozbawienia depozytów bankowych, niezgodnie z wymogami karty i protokołu;

                           —

                           strona skarżąca została pozbawiona depozytów bankowych bez „słusznego odszkodowania […] wypłaconego we właściwym terminie” niezgodnie z art. 17 karty i art. 1 protokołu;

                           —

                           pozbawienie depozytów jest prima facie nielegalne, chyba że „[z] zastrzeżeniem zasady proporcjonalności, [jest ono] […] konieczne i rzeczywiście odpowiada[…] celom interesu ogólnego uznawanym przez Unię lub potrzebom ochrony praw i wolności innych osób” (2);

                           —

                           stanowiący przeciwwagę interes publiczny polegający na zapobieżeniu, w krótkim i średnim terminie, panice i szturmowi na banki, nie został uwzględniony przy dokonywaniu oceny interesu publicznego w rozumieniu art. 17 karty i art. 1 protokołu;

                           —

                           celem nie było skrzywdzenie lub ukaranie Cypru, lecz objęcie go oraz strefy euro wsparciem na rzecz stabilności, a tym samym odciążenie, a nie destabilizacja jego instytucji finansowych oraz żywotności gospodarczej;

                           —

                           nie ma mowy o zachowaniu proporcjonalności ingerencji względem uzasadnionego celu, gdyż zgodnie z art. 3 traktatu EMS jego prawdziwym celem jest „uruchamianie funduszy oraz udzielanie jego członkom napotykającym lub mogącym napotkać poważne trudności finansowe, pod rygorystycznymi warunkami […], wsparcia na rzecz stabilności, jeżeli będzie to konieczne do zapewnienia stabilności finansowej strefy euro w całości i jej państw członkowskich” bez równoczesnego paraliżowania ich gospodarki.

               3)

               Zarzut trzeci, zgodnie z którym wskazane pozbawienie depozytów strony skarżącej nie było konieczne, ani proporcjonalne.

               4)

               Zarzut czwarty, zgodnie z którym ostatecznie to pozwani spowodowali pozbawienie strony skarżącej jej depozytów bankowych, ponieważ gdyby nie to wystarczająco poważne naruszenie depozyty bankowe strony skarżącej byłyby chronione prawami wynikającymi z karty i protokołu, skutkiem czego szkoda poniesiona przez stronę skarżącą jest wystarczająco bezpośrednia i przewidywalna.

               5)

               Zarzut piąty, zgodnie z którym skoro powyższe żądania są uzasadnione, stosowne klauzule należy uznać za nieważne i niebyłe pomimo faktu, że odnoszą się one do Cypru, ponieważ dotyczą strony skarżącej bezpośrednio i indywidualnie na tej podstawie, że stosowne klauzule i sposób ich wykonania naruszają traktat lub reguły prawne związane z jego stosowaniem, lub — w zakresie w jakim zostałoby orzeczone, że pozbawienie strony skarżącej jej depozytów bankowych podważało zasadę prawną wyrażoną w art. 6 ust. 1 TUE — że miało miejsce nadużycie władzy.

      (1)  Zobacz wyrok z dnia 2 grudnia 1971 r. w sprawie 5/71 Zuckerfabrik Schoeppenstedt przeciwko Radzie, Rec. s. 975.

      (2)  Artykuł 52 ust. 1 karty.


title: Sprawa T-253/14: Postanowienie Sądu z dnia 8 września 2015 r. – Chemo Ibérica/OHIM – Novartis (EXELTIS)

text:
               16.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 381/58

         Postanowienie Sądu z dnia 8 września 2015 r. – Chemo Ibérica/OHIM – Novartis (EXELTIS)
   (Sprawa T-253/14) (1)

   (2015/C 381/74)
   Język postępowania: hiszpański
   Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.


title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 października 2004 r. w sprawie C-279/02 P: Nuno Antas de Campos przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Odwołanie — Urzędnik — Rozporządzenie (WE, Euratom, EWWiS) nr 2688/95 — Odrzucenie wniosku o skorzystanie z możliwości zwolnienia w związku z reorganizacją)

text:
               18.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/1

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 14 października 2004 r.
   w sprawie C-279/02 P: Nuno Antas de Campos przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (1)

   (Odwołanie - Urzędnik - Rozporządzenie (WE, Euratom, EWWiS) nr 2688/95 - Odrzucenie wniosku o skorzystanie z możliwości zwolnienia w związku z reorganizacją)
   (2004/C 314/01)
   Język postępowania: portugalski
   W sprawie C-279/02 P, Nuno Antas de Campos urzędnik Parlamentu Europejskiego zamieszkały w Lizbonie (Portugalia) (adwokaci: C. Botelho Moniz i E. Maia Cadete) przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (pełnomocnicy: R. da Silva Passos i J. F. de Wachter), której przedmiotem jest odwołanie w trybie art. 49 statutu WE Trybunału Sprawiedliwości wniesione w dniu 29 lipca 2002 r., Trybunał (trzecia izba), w składzie A. Rosas, wykonujący obowiązki prezesa trzeciej izby, N. Colneric i K. Schiemann (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: C. Stix-Hackl, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 14 października 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Pan Antas de Campos zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 274 z 9.11.2002.


title: Sprawa T-657/14: Postanowienie Sądu z dnia 9 lutego 2015 r. – Hiszpania/Komisja

text:
               30.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 107/39

      Postanowienie Sądu z dnia 9 lutego 2015 r. – Hiszpania/Komisja
      (Sprawa T-657/14) (1)

      (2015/C 107/52)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 380 z 27.10.2014.


               15.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 193/1

         2009/C 193/01
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 180 z 1.8.2009.

      Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 167 z 18.7.2009.

      Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

      Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

      Dz.U. C 129 z 6.6.2009.

      Dz.U. C 113 z 16.5.2009.

      Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa T-648/11: Postanowienie Sądu z dnia 17 lipca 2014 r. – Smart Technologies przeciwko OHIM (SMART NOTEBOOK)

text:
               22.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/24

         Postanowienie Sądu z dnia 17 lipca 2014 r. – Smart Technologies przeciwko OHIM (SMART NOTEBOOK)
   (Sprawa T-648/11) (1)

   2014/C 329/35
   Język postępowania: angielski
   Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 58 z 25.2.2012.


title: Sprawa C-547/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 maja 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Innsbruck — Austria) — Pensionsversicherungsanstalt przeciwko Andrei Schwab

text:
               6.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 232/23

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 maja 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Innsbruck — Austria) — Pensionsversicherungsanstalt przeciwko Andrei Schwab
   (Sprawa C-547/09) (1)

   2011/C 232/36
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.


title: Sprawa C-289/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 24 maja 2016 r. – Kamin und Grill Shop GmbH/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main e.V.

text:
               26.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 350/14

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 24 maja 2016 r. – Kamin und Grill Shop GmbH/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main e.V.
   (Sprawa C-289/16)
   (2016/C 350/17)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca rewizję: Kamin und Grill Shop GmbH

      Druga strona postępowania: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main e.V.

      Pytania prejudycjalne

   Czy sprzedaż „bezpośrednia” w rozumieniu art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 (1) występuje już w wypadku, gdy podmiot gospodarczy lub jego personel zajmujący się sprzedażą sprzedaje produkt konsumentowi końcowemu bez włączania podmiotu trzeciego, czy też sprzedaż „bezpośrednia” ponadto wymaga, by sprzedaży dokonywano w miejscu przechowywania produktu przy jednoczesnej obecności podmiotu gospodarczego lub jego personelu zajmującego się sprzedażą oraz konsumenta końcowego?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189, s. 1).


title: Wykreślenie sprawy C-256/03

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/37

         Wykreślenie sprawy C-256/03 (1)

   (2004/C 300/73)
   Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2004 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-256/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii.

      (1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003.


title: Sprawa C-138/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin – Niemcy) – Naime Dogan przeciwko Bundesrepublik Deutschland (Odesłanie prejudycjalne — Układ stowarzyszeniowy EWG -Turcja — Protokół dodatkowy — Artykuł 41 ust. 1 — Prawo pobytu członków rodziny obywateli tureckich — Przepisy krajowe wymagające wykazania podstawowej znajomości języka przez członka rodziny zamierzającego wjechać na terytorium krajowe — Dopuszczalność — Dyrektywa 2003/86/WE — Łączenie rodzin — Artykuł 7 ust. 2 — Zgodność)

text:
               15.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/11

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 lipca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin – Niemcy) – Naime Dogan przeciwko Bundesrepublik Deutschland
   (Sprawa C-138/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Układ stowarzyszeniowy EWG -Turcja - Protokół dodatkowy - Artykuł 41 ust. 1 - Prawo pobytu członków rodziny obywateli tureckich - Przepisy krajowe wymagające wykazania podstawowej znajomości języka przez członka rodziny zamierzającego wjechać na terytorium krajowe - Dopuszczalność - Dyrektywa 2003/86/WE - Łączenie rodzin - Artykuł 7 ust. 2 - Zgodność))
   2014/C 315/15
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Verwaltungsgericht Berlin

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Naime Dogan

      Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland

      Sentencja

   Artykuł 41 ust. 1 protokołu dodatkowego podpisanego w dniu 23 listopada 1970 r. w Brukseli oraz zawartego, zatwierdzonego i ratyfikowanego w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2760/72 z dnia 19 grudnia 1972 r. dotyczącym zawarcia protokołu dodatkowego oraz protokołu finansowego, podpisanych dnia 23 listopada 1970 r., załączonych do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją i odnoszącym się do środków, które należy podjąć w celu ich wprowadzenia w życie, należy interpretować w ten sposób, że określona w tym przepisie klauzula standstill stoi na przeszkodzie wprowadzonemu po wejściu w życie wspomnianego protokołu dodatkowego w danym państwie członkowskim uregulowaniu prawa krajowego nakładającemu na małżonków obywateli tureckich zamieszkałych we wspomnianym państwie członkowskim, którzy to małżonkowie zamierzają wjechać na terytorium tego państwa w celu łączenia rodziny, warunek uprzedniego wykazania nabycia podstawowej znajomości języka urzędowego tego państwa członkowskiego.

      (1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.


title: Sprawa C-583/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus (Estonia) w dniu 12 grudnia 2012 r. — Sintax Trading OÜ przeciwko Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus

text:
               23.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus (Estonia) w dniu 12 grudnia 2012 r. — Sintax Trading OÜ przeciwko Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus
   (Sprawa C-583/12)
   2013/C 55/07
   Język postępowania: estoński

      Sąd odsyłający

   Riigikohus

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Sintax Trading OÜ

      Strona pozwana: Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus

      Przy udziale: OÜ Acerra

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy wymienione w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 1383/2003 (1)„postępowani[e] mające […] ustalić, czy nastąpiło naruszenie prawa własności intelektualnej […]” może zostać przeprowadzone również przez służbę celną, czy też uregulowany w rozdziale III rozporządzenia „organ właściwy do podjęcia decyzji” musi być podmiotem odrębnym względem organu celnego?

               2)

               W motywie drugim rozporządzenia nr 1383/2003 jako cel rozporządzenia wskazana została ochrona konsumenta, a zgodnie z motywem trzecim należy ustanowić procedurę umożliwiającą organom celnym jak najbardziej rygorystyczne przestrzeganie zakazu wprowadzania na obszar celny Wspólnoty towarów naruszających prawo własności, nie ograniczając jednak przy tym, przywołanej w motywie drugim tego rozporządzenia i w motywie pierwszym rozporządzenia wykonawczego nr 1891/2004 (2), wolności handlu zgodnego z prawem.
               Czy z celami tymi jest zgodne, jeżeli środki określone w art. 17 rozporządzenia nr 1383/2003 mogą być stosowane tylko wtedy, gdy właściciel prawa wszczyna, wymienione w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 1383/2003, postępowanie mające ustalić, czy nastąpiło naruszenie prawa własności intelektualnej, czy też — ze względu na jak najbardziej rygorystyczne realizowanie tych celów — również organ celny musi mieć możliwość wszczęcia odnośnego postępowania?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczące działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa (Dz.U. L 196, s. 7)

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1891/2004 z dnia 21 października 2004 r. ustalające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1383/2003 dotyczącego działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa (Dz.U. L 328, s. 16)


title: Sprawa T-309/15 P: Wyrok Sądu z dnia 27 października 2016 r. – CW/Parlament (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Mobbing — Obowiązek wspomagania ciążący na administracji — Artykuł 24 regulaminu pracowniczego — Wniosek o udzielenie wsparcia — Działania mające na celu tymczasowe odseparowanie od siebie stron konfliktu — Obowiązek staranności — Odpowiedzialność — Żądanie odszkodowawcze — Decyzja o oddaleniu zażalenia złożonego w trybie administracyjnym — Przeinaczenie dowodów — Naruszenie prawa)

text:
               12.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/20

         Wyrok Sądu z dnia 27 października 2016 r. – CW/Parlament
   (Sprawa T-309/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Mobbing - Obowiązek wspomagania ciążący na administracji - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Działania mające na celu tymczasowe odseparowanie od siebie stron konfliktu - Obowiązek staranności - Odpowiedzialność - Żądanie odszkodowawcze - Decyzja o oddaleniu zażalenia złożonego w trybie administracyjnym - Przeinaczenie dowodów - Naruszenie prawa))
   (2016/C 462/24)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: CW (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

      Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Dean i E. Taneva, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2015 r., CW/Parlament (F-124/13, EU:F:2015:23).

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2015 r., CW/Parlament (F-124/13) zostaje uchylony.

               2)

               Sprawa zostaje przekazana do izby Sądu innej niż ta, która orzekała w przedmiocie niniejszego odwołania do ponownego rozstrzygnięcia.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 270 z 17.8.2015.


title: Sprawa T-30/13: Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2013 r. — GRE przeciwko OHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)

text:
               16.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/27

         Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2013 r. — GRE przeciwko OHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)
   (Sprawa T-30/13)
   2013/C 79/47
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (Kloster Lehnin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. Memmler i S. Schulz)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Villiger Söhne GmbH (Waldshut-Tiengen, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 listopada 2012 r. w sprawie R 731/2012-1;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „LIBERTE american blend” dla towarów z klasy 34 — zgłoszenie nr 7481252

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Villiger Söhne GmbH

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy zawierający elementy słowne „La LIBERTAD” dla towarów z klas 14 i 34

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-345/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich w dniu 10 sierpnia 2006 r. — w sprawie Gottffrieda Heinricha

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich w dniu 10 sierpnia 2006 r. — w sprawie Gottffrieda Heinricha
   (Sprawa C-345/06)
   (2006/C 281/30)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Gottffried Heinrich
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy dokumentami w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1) są również akty, które wymagają publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej na podstawie art. 254 WE?

               2)

               Czy rozporządzenia lub fragmenty rozporządzeń mają moc wiążącą, jeżeli wbrew wymogowi określonemu w art. 254 ust. 2 WE nie zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej?

      (1)  Dz.U. L 145, str. 43


title: Wykreślenie sprawy C-35/04

text:
               19.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/19

         Wykreślenie sprawy C-35/04 (1)

   (2005/C 45/40)

      (Język postępowania: francuski)

   Postanowieniem z dnia 24 września 2004 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-35/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga.

      (1)  Dz.U. C 71 z 20.3.2004


title: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-407/03: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom przez Państwo Członkowskie — Ochrona siedlisk przyrodniczych — Dzika fauna i flora)

text:
               11.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/15

      WYROK TRYBUNAŁU

   (piąta izba)
   z dnia 15 lipca 2004 r.
   w sprawie C-407/03: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom przez Państwo Członkowskie - Ochrona siedlisk przyrodniczych - Dzika fauna i flora)
   (2004/C 228/28)
   Język postępowania: fiński
   W sprawie C-407/03, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. van Beek i M. Huttunen) przeciwko Republice Finlandii (pełnomocnik: A. Guimaraes-Purokoski) w przedmiocie stwierdzenia, że nie przewidując w swoim ustawodawstwie wystarczającego bezpieczeństwa prawnego zawierającego obowiązek wykonania w przypadku każdego projektu, włączywszy w to projekty podlegające ocenie ich skutków dla środowiska, odpowiedniej oceny przywołanej w art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/WEE z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, str. 7), Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy, Trybunał (piąta izba), w składzie: C. Gulmann, prezes izby, S. von Bahr i R. Silva de Lapuerta, sędziowie, rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: R. Grass, wydał dnia 15 lipca 2004 r. wyrok o następującym rozstrzygnięciu:

               1)

               Nie przewidując w swoim ustawodawstwie wystarczającego bezpieczeństwa prawnego zawierającego obowiązek wykonania odpowiedniej oceny w przypadku każdego projektu, włączywszy w to projekty podlegające ocenie ich skutków dla środowiska, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/WEE z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.

               2)

               Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 275 z 15.11.2003.


title: Sprawa C-443/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) — Zjednoczone Królestwo) — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd przeciwko Sanofi (Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Dodatkowe świadectwo ochronne — Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 — Artykuł 3 — Warunki uzyskania tego świadectwa — Kolejne wprowadzenie do obrotu dwóch produktów leczniczych zawierających częściowo lub całkowicie ten sam składnik aktywny — Mieszanina aktywnych składników, z których jeden znajdował się już w obrocie jako produkt leczniczy zawierający jeden tylko składnik aktywny — Możliwość uzyskania więcej niż jednego świadectwa ochronnego na podstawie jednego patentu i dwóch pozwoleń na dopuszczenie do obrotu)

text:
               22.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/18

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) — Zjednoczone Królestwo) — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd przeciwko Sanofi
   (Sprawa C-443/12) (1)

   (Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Dodatkowe świadectwo ochronne - Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 - Artykuł 3 - Warunki uzyskania tego świadectwa - Kolejne wprowadzenie do obrotu dwóch produktów leczniczych zawierających częściowo lub całkowicie ten sam składnik aktywny - Mieszanina aktywnych składników, z których jeden znajdował się już w obrocie jako produkt leczniczy zawierający jeden tylko składnik aktywny - Możliwość uzyskania więcej niż jednego świadectwa ochronnego na podstawie jednego patentu i dwóch pozwoleń na dopuszczenie do obrotu)
   2014/C 52/30
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd

      Strona pozwana: Sanofi

      przy udziale: Sanofi Pharma Bristol-Myers Squibb SNC

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — High Court of Justice (Chancery Division) — Wykładnia art. 3 lit. a) i c) rozporządzenia nr 469/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (Dz.U. L 152, s.1) — Warunki uzyskania dodatkowego świadectwa ochronnego — Pojęcie produktu chronionego patentem podstawowym pozostającym w mocy — Kryteria — Możliwość uzyskania świadectwa dla każdego produktu leczniczego, w przypadku gdy ochroną z patentu objętych jest kilka produktów leczniczych

      Sentencja

   W okolicznościach takich jak te występujące w postępowaniu głównym, gdzie na podstawie patentu chroniącego innowacyjny składnik aktywny i pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego zawierającego wyłącznie ten składnik aktywny uprawniony z patentu otrzymał już dla tego składnika aktywnego dodatkowe świadectwo ochronne pozwalające mu na sprzeciwienie się wykorzystywaniu tego składnika aktywnego samodzielnie lub w połączeniu z innymi składnikami aktywnymi, art. 3 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by na podstawie tego samego patentu, jednak w oparciu o późniejsze pozwolenie na dopuszczenie do obrotu innego produktu leczniczego zawierającego wspomniany składnik aktywny w połączeniu z innym składnikiem aktywnym, który jako taki nie był chroniony wspomnianym patentem, uprawniony z tego samego patentu uzyskał drugie dodatkowe świadectwo ochronne dotyczące tej mieszaniny składników aktywnych.

      (1)  Dz.U. C 389 z 15.12.2012.


title: Sprawy połączone T-142/94 i T-143/94: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 maja 2009 r. — Roche przeciwko Radzie i Komisji

text:
               4.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 153/50

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 maja 2009 r. — Roche przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawy połączone T-142/94 i T-143/94) (1)

   2009/C 153/94

      Język postępowania: angielski

   Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 174 z 25.6.1994


title: Sprawa T-41/10: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2011 r. — SIMS — École de ski internationale przeciwko OHIM — SNMSF (esf école du ski français) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Graficzny wspólnotowy znak towarowy esf école du ski français — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Godło państwa — Artykuł 7 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 6 ter konwencji paryskiej — Znak towarowy mogący zwieść odbiorców — Artykuł 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 207/2009)

text:
               25.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 186/24

         Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2011 r. — SIMS — École de ski internationale przeciwko OHIM — SNMSF (esf école du ski français)
   (Sprawa T-41/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Graficzny wspólnotowy znak towarowy esf école du ski français - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Godło państwa - Artykuł 7 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 6 ter konwencji paryskiej - Znak towarowy mogący zwieść odbiorców - Artykuł 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 207/2009)
   2011/C 186/45
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Syndicat international des moniteurs de ski — École de ski internationale (SIMS — École de ski internationale) (Albertville, Francja) (przedstawiciel: adwokat L. Raison-Rebufat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: początkowo A. Folliard-Monguiral, następnie A. Folliard-Monguiral i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: Syndicat national des moniteurs du ski français (SNMSF) (Meylan, Francja) (przedstawiciel: adwokat J.P. Stouls)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 listopada 2009 r. (sprawa R 235/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy Syndicat international des moniteurs de ski — École de ski internationale (SIMS — École de ski internationale) a Syndicat national des moniteurs du ski français (SNMSF).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Syndicat international des moniteurs de ski — École de ski internationale (SIMS — École de ski internationale) pokrywa koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

               3)

               Syndicat national des moniteurs du ski français pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.


title: Sprawy połączone C-231/07 i C-232/07: Postanowienie Trybunału z dnia 14 maja 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles, Belgia) — Tiercé Ladbroke SA (C-231/07), Derby SA (C-232/07) przeciwko Państwu Belgijskiemu (Regulamin — Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy — Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 część B lit. d) pkt 3 — Zwolnienia — Pojęcie depozytu i płatności — Odmowa zwolnienia)

text:
               19.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/6

         Postanowienie Trybunału z dnia 14 maja 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles, Belgia) — Tiercé Ladbroke SA (C-231/07), Derby SA (C-232/07) przeciwko Państwu Belgijskiemu
   (Sprawy połączone C-231/07 i C-232/07) (1)

   (Regulamin - Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy - Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 13 część B lit. d) pkt 3 - Zwolnienia - Pojęcie „depozytu’ i „płatności’ - Odmowa zwolnienia)
   (2008/C 183/11)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Cour d'appel de Bruxelles,
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Tiercé Ladbroke SA (C-231/07), Derby SA (C-232/07) przeciwko Belgii

      Strona pozwana: Państwo Belgijskie
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d'appel de Bruxelles (Belgia) — Wykładnia art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1) — Zwolnienia transakcji, włączywszy w to pośrednictwo, dotyczących depozytu i płatności — Zakłady, loterie i inne rodzaje gier hazardowych lub pieniężnych — Usługi świadczone przez buralistes zobowiązanych do przyjmowania zakładów na rachunek dających zlecenie i wypłaty ewentualnych wygranych na rzecz zakładających się — Możliwość objęcia zwolnieniem przewidzianym w art. 13 część B lit. d) pkt 3
   Sentencja
   Pojęcia „transakcje, w tym pośrednictwo, dotyczące depozytu i płatności”, zastosowane w art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, powinny być interpretowane w ten sposób, że nie obejmują one świadczenia usług przez przedstawiciela działającego na rachunek mocodawcy wykonującego działalność z zakresu przyjmowania zakładów dotyczących wyścigów konnych i innych wydarzeń sportowych, polegające na tym, iż przedstawiciel przyjmuje zakłady w imieniu dającego zlecenie, rejestruje zakład, potwierdza jego przyjęcie poprzez wydanie klientowi biletu, zbiera pieniądze, wypłaca wygrane, ponosi wyłączną odpowiedzialność vis-à-vis dającego zlecenie za zarządzenie zebranymi pieniędzmi i ewentualną kradzież lub utratę pieniędzy, w zamian za co przedstawiciel ten otrzymuje wynagrodzenie w postaci prowizji od dającego zlecenie.

      (1)  Dz.U. C 170 z 21.7.2007.


title: Sprawa T-130/14 P: Wyrok Sądu z dnia 22 października 2015 r. – Rada/Simpson (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Przeniesienie do innej grupy zaszeregowania — Grupa zaszeregowania — Decyzja o nieprzyznaniu zainteresowanemu grupy zaszeregowania AD 9 po pomyślnym przejściu konkursu otwartego AD 9 — Przeinaczenie dowodów)

text:
               14.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/28

         Wyrok Sądu z dnia 22 października 2015 r. – Rada/Simpson
   (Sprawa T-130/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Przeniesienie do innej grupy zaszeregowania - Grupa zaszeregowania - Decyzja o nieprzyznaniu zainteresowanemu grupy zaszeregowania AD 9 po pomyślnym przejściu konkursu otwartego AD 9 - Przeinaczenie dowodów))
   (2015/C 414/36)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i A. Bisch, następnie M. Bauer i E. Rebasti, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Erik Simpson (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu częściowe uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. Simpson/Rada (F-142/11, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:201).

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2013 r. Simpson/Rada (F-142/11, Zb.Orz.SP, EU:F:2013:201) zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd do spraw Służby Publicznej stwierdził nieważność decyzji, mocą której Rada Unii Europejskiej oddaliła wniosek Erika Simpsona w sprawie przeniesienia do grupy zaszeregowania AD 9 z uwagi na pomyślne przejście konkursu EPSO/AD/113/07 oraz w jakim obciążył Radę całością kosztów postępowania (pkt 1 i 3 sentencji tego wyroku).

               2)

               Sprawa zostaje przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej celem ponownego rozpoznania.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 135 z 5.5.2014.


title: Sprawa T-338/11: Wyrok Sądu z dnia 21 listopada 2012 r. — Getty Images przeciwko OHIM (PHOTOS.COM) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PHOTOS.COM — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               12.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 9/35

         Wyrok Sądu z dnia 21 listopada 2012 r. — Getty Images przeciwko OHIM (PHOTOS.COM)
   (Sprawa T-338/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PHOTOS.COM - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2013/C 9/62
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Getty Images (US) Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat P. Olson)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 kwietnia 2011 r. (sprawa R 1831/2010-2) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia słownego PHOTOS.COM.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Getty Images (US) zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.


title: Sprawa C-361/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 13 maja 2014 r. w sprawach połączonych od T-458/10 do T-467/10 i T-471/10 Peter McBride i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 25 lipca 2014 r. przez Komisję Europejską

text:
               29.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/14

         Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 13 maja 2014 r. w sprawach połączonych od T-458/10 do T-467/10 i T-471/10 Peter McBride i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 25 lipca 2014 r. przez Komisję Europejską
   (Sprawa C-361/14 P)
   2014/C 339/16
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet, A. Szmytkowska, pełnomocnicy oraz B. Doherty, barrister)

      Pozostałe strony postępowania: Peter McBride, Hugh McBride, Mullglen Ltd, Cathal Boyle, Thomas Flaherty, Ocean Trawlers Ltd, Patrick Fitzpatrick, Eamon McHugh, Eugene Hannigan, Larry Murphy i Brendan Gill

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej (siódma izba) wydanego w dniu 13 maja 2014 r. w sprawach połączonych od T-458/10 do T-467/10 i T-471/10 Peter McBride i in. przeciwko Komisji Europejskiej;

               —

               oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności albo, w każdym wypadku, zarzutu pierwszego;

               —

               pomocniczo, przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania podniesionych przed nim zarzutów, w przedmiocie których Trybunał Unii Europejskiej nie zajął stanowiska; oraz

               —

               obciążenie skarżących w pierwszej instancji kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania przed Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

   W ocenie Komisji zaskarżony wyrok powinien zostać uchylony z następujących powodów:

               Po pierwsze, Sąd błędnie zinterpretował i zastosował art. 266 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFEU” lub „traktatem”) w związku z art. 263 TFEU oraz zasadę skuteczności, zasadę kompetencji powierzonych, zasadę pewności prawa, zasadę ciągłości porządku prawnego, zasadę stosowania prawa w czasie, zasadę uzasadnionych oczekiwań, a także zasady następstwa przepisów w czasie w zakresie, w jakim Sąd stwierdził nieważność niektórych decyzji Komisji wydanych w celu wykonania obowiązków nałożonych na nią w wyroku w sprawach połączonych do T-218/03 do T-241/03 Boyle i in. przeciwko Komisji oraz w wyroku w sprawach połączonych C-373/06 P, C-379/06 P i C-382/06 P Flaherty i in. przeciwko Komisji. W zaskarżonym wyroku stwierdzono, że Komisja miała obowiązek podjęcia stosownych środków w celu wykonania tych wyroków, lecz nie miała kompetencji w tym zakresie.

               Po drugie, Sąd wystarczająco nie uzasadnił zaskarżonego wyroku oraz nie odniósł się do głównego argumentu Komisji (ani też do kwestii dopuszczalności jednej ze spraw). Tym samym naruszył art. 36 statutu Trybunału Sprawiedliwości oraz art. 81 regulaminu postępowania przed Sądem.


title: Sprawa C-342/08: Skarga wniesiona w dniu 24 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

text:
               8.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 285/17

         Skarga wniesiona w dniu 24 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-342/08)
   (2008/C 285/29)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Rozet i A. Sipos, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Belgii
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie zapewniając sporządzenia zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych w odniesieniu do zakładów, do których odnosi się w art. 9 dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (1), zmienionej dyrektywą 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r. (2), Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 11 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Komisja podnosi, że sporządzenie zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych dotyczących środków, jakie należy podjąć poza terenem zakładów, do których odnosi się art. 9 dyrektywy 96/82/WE jest podstawowym wymogiem tej dyrektywy. Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy, ponieważ nie sporządziło ono takich planów w odniesieniu do 59 zakładów znajdujących się na jego terytorium, podczas gdy zgodnie z jej brzmieniem wyżej wymienione plany winny były zostać sporządzone najpóźniej na trzy lata po ostatecznym terminie transpozycji dyrektywy, tj. 3 lutego 2002 r.

      (1)  Dz.U. 1997, L 10, s. 13.

      (2)  Dyrektywa 2003/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2003 r. zmieniająca dyrektywę Rady 96/82/WE w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (Dz.U. L 345, s. 9).


title: Sprawa C-595/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën/Fiscale Eenheid X NV cs [Odesłanie prejudycjalne — Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienia — Artykuł 13 część B lit. d) pkt 6 — Specjalne fundusze inwestycyjne — Pojęcie — Inwestycje w nieruchomości — Zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi — Pojęcie — Faktyczne zarządzanie nieruchomością]

text:
               8.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/2

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën/Fiscale Eenheid X NV cs
   (Sprawa C-595/13) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Szósta dyrektywa VAT - Zwolnienia - Artykuł 13 część B lit. d) pkt 6 - Specjalne fundusze inwestycyjne - Pojęcie - Inwestycje w nieruchomości - Zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi - Pojęcie - Faktyczne zarządzanie nieruchomością])
   (2016/C 048/02)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

      Strona pozwana: Fiscale Eenheid X NV cs

      Sentencja

               1)

               Artykuł 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 91/680/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r., należy interpretować w ten sposób, że spółki inwestycyjne takie jak spółki będące przedmiotem postępowania głównego, w których kapitał jest gromadzony przez wielu inwestorów, którzy ponoszą ryzyko związane z zarządzaniem zgromadzonymi w nich aktywami z zamiarem nabycia, posiadania, zarządzania i sprzedaży nieruchomości w celu osiągnięcia z tego zysku, który zostanie podzielony pomiędzy wszystkich uczestników w formie dywidendy, a ci ostatni także osiągają korzyść ze względu na wzrost wartości ich udziałów, mogą być uważane za „specjalne fundusze inwestycyjne” w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem że dane państwo członkowskie poddało te spółki szczególnemu nadzorowi państwowemu.

               2)

               Artykuł 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tym przepisie pojęcie „zarządzania” nie obejmuje faktycznej eksploatacji nieruchomości specjalnego funduszu inwestycyjnego.

      (1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.


title: Sprawa C-500/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lipca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Genova — Włochy) — Corporación Dermoestética SA przeciwko To Me Group Advertising Media (Artykuły 3, ust. 1, lit. g) WE, 4 WE, 10 WE, 43 WE, 49 WE, 81 WE, 86 WE i 98 WE — Uregulowania krajowe zakazujące reklamy dotyczącej zabiegów leczniczo-chirurgicznych w zakresie zabiegów estetycznych)

text:
               30.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/10

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lipca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di Genova — Włochy) — Corporación Dermoestética SA przeciwko To Me Group Advertising Media
   (Sprawa C-500/06) (1)

   (Artykuły 3, ust. 1, lit. g) WE, 4 WE, 10 WE, 43 WE, 49 WE, 81 WE, 86 WE i 98 WE - Uregulowania krajowe zakazujące reklamy dotyczącej zabiegów leczniczo-chirurgicznych w zakresie zabiegów estetycznych)
   (2008/C 223/14)
   Język postępowania: włoski
   Sąd krajowy
   Giudice di pace di Genova
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Corporación Dermoestética SA

      Strona pozwana: To Me Group Advertising Media

      Przy udziale: Cliniche Futura Srl
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Giudice di pace di Genova — Wykładnia art. 43, 49, 81, 86 i 98 WE — Zgodność przepisu krajowego zabraniającego reklamy zabiegów medyczno-chirurgicznych, wykonywanych w autoryzowanych klinikach prywatnych, na kanałach telewizyjnych o zasięgu krajowym i ograniczających wydatki na reklamę do 5 % dochodu zadeklarowanego za rok poprzedni
   Sentencja
   Artykuły 43 WE i 49 WE w związku z art. 48 WE i 55 WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniom takim jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, które zakazują reklamy w stacjach telewizyjnych o zasięgu ogólnokrajowym zabiegów leczniczych i chirurgicznych wykonywanych w prywatnych placówkach medycznych, przy równoczesnym dopuszczeniu, pod pewnymi warunkami, możliwości nadawania takiej reklamy w lokalnych stacjach telewizyjnych.

      (1)  Dz.U. C 42 z 24.2.2007.


title: Sprawa C-494/07: Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

text:
               12.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 8/10

         Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-494/07)
   (2008/C 8/17)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia i D. Recchia, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów niezbędnych w celu dokonania prawidłowej transpozycji do prawa krajowego zobowiązań wynikających z art. 6 ust. 4, art. 12 i art. 13 (całości załącznika IV) dyrektywy Rady 92/43/EWG (1) z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tych przepisów;

               —

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Komisja dokonała analizy zgodności ustanowionych przez Republikę Grecką przepisów dokonujących transpozycji dyrektywy 92/43/EWG.
   Analiza ta wykazała, że transpozycja niektórych przepisów miła charakter częściowy lub nie została dokonana w sposób prawidłowy.
   W szczególności Komisja jest zdania, że użycie w przepisach greckich sformułowania „λόγοι ουσιώδους δημοσίου συμφέροντος” („powody wynikające z istotnego interesu publicznego”), zamiast sformułowania „επιτακτικοί λόγοι σημαντικού δημοσίου συμφέροντος”  („powody o charakterze zasadniczym wynikające z nadrzędnego interesu publicznego”) użytego w art. 6 ust. 4 dyrektywy, stanowi błędną transpozycję tego przepisu, ponieważ rozszerza zakres przewidzianego nim wyjątku i jest sprzeczne z wymogiem wąskiej wykładni dyrektywy.
   Ponadto Komisja jest zdania, że włączenie do przepisów greckich sformułowania „szczególne znaczenie gospodarcze” jako jednego z „powodów o charakterze zasadniczym wynikających z nadrzędnego interesu publicznego”, od którego art. 6 ust. 4 uzależnia zastosowanie wyjątków przewidzianych tym przepisem, stanowi nieprawidłową transpozycję art. 6 ust. 4 dyrektywy, gdyż stwarza możliwość dodatkowych wyłączeń.
   Wreszcie Komisja stwierdza, co przyznają władze greckie, że przepisy ustawodawstwa greckiego dokonujące transpozycji art. 12 i 13 dyrektywy, nie odsyłają do załącznika, który uściśla ich zakres zastosowania, wobec czego transpozycja przywołanych przepisów dyrektywy nie została dokonana w sposób prawidłowy.
   Komisja uważa zatem, że Republika Grecka nie dokonała prawidłowej transpozycji art. 6 ust. 4, art. 112 i art. 13 dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.

      (1)  Dz.U. L 206 z 24.3.2007.


title: Sprawa T-77/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia  25 listopada 2005 r.  Balduini przeciwko Komisji

text:
               28.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/26

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 listopada 2005 r. Balduini przeciwko Komisji
   (Sprawa T-77/05) (1)

   (2006/C 22/51)

      Język postępowania: włoski

   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005.


title: Sprawy połączone C-147/11 i C-148/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for Work and Pensions przeciwko Łucji Czop (C-147/11), Margicie Punakovej (C-148/11) (Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo stałego pobytu — Świadczenia z zakresu pomocy społecznej — Piecza nad dzieckiem — Okresy pobytu ukończone przed przystąpieniem państwa pochodzenia do Unii)

text:
               27.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/8

      Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for Work and Pensions przeciwko Łucji Czop (C-147/11), Margicie Punakovej (C-148/11)
      (Sprawy połączone C-147/11 i C-148/11) (1)

      (Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 - Dyrektywa 2004/38/WE - Prawo stałego pobytu - Świadczenia z zakresu pomocy społecznej - Piecza nad dzieckiem - Okresy pobytu ukończone przed przystąpieniem państwa pochodzenia do Unii)
      (2012/C 331/11)
      Język postępowania: angielski

         Sąd krajowy

      Upper Tribunal

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Secretary of State for Work and Pensions

         Strona pozwana: Łucja Czop (C-147/11), Margita Punakova (C-148/11)

         Przedmiot

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Upper Tribunal — Wykładnia art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, s. 2) oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (Dz.U. L 158, s. 77) — Prawo pobytu obywatelki polskiej, która przybyła do Zjednoczonego Królestwa przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, po akcesji wykonywała działalność na własny rachunek przez okres krótszy niż rok i sprawuje pieczę nad dzieckiem, które rozpoczęło naukę w szkole powszechnej po zakończeniu okresu wykonywania działalności na własny rachunek

         Sentencja

      Artykuł 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty należy interpretować w ten sposób, że przyznano w nim osobie rzeczywiście sprawującej pieczę nad dzieckiem pracownika migrującego lub byłego pracownika migrującego, które to dziecko pobiera naukę w przyjmującym państwie członkowskim, prawo pobytu na terytorium tego państwa, podczas gdy wspomnianego artykułu nie powinno się interpretować w ten sposób, że przyznano w nim takie prawo osobie sprawującej rzeczywistą pieczę nad dzieckiem osoby prowadzącej działalność na własny rachunek.
      Artykuł 16 ust. 1 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG należy interpretować w ten sposób, że obywatel Unii będący obywatelem państwa członkowskiego, które niedawno przystąpiło do Unii Europejskiej, może na podstawie tego przepisu powołać się na prawo stałego pobytu, jeżeli zamieszkiwał w przyjmującym państwie członkowskim przez nieprzerwany okres pięciu lat, którego część miała miejsce przed przystąpieniem tego pierwszego państwa do Unii Europejskiej, o ile zamieszkiwał zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2004/38.

         (1)  Dz.U. C 152 z 21.5.2011.


title: Sprawa T-775/14: Skarga wniesiona w dniu 24 listopada 2014 r. – Red Lemon/OHIM – Lidl Stiftung (ABTRONIC)

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/39

      Skarga wniesiona w dniu 24 listopada 2014 r. – Red Lemon/OHIM – Lidl Stiftung (ABTRONIC)
      (Sprawa T-775/14)
      (2015/C 073/50)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Red Lemon Inc. (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci T. Wieland i S. Müller)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed OHIM

         Zgłaszający: Strona skarżąca

         Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „ABTRONIC” – zgłoszenie nr 8 534 811

         Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 września 2014 r. w sprawie R 2060/2013-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu;

                  —

                  obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

      Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-283/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 lutego 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Warszawa — Rzeczpospolita Polska) — Artur Weryński przeciwko Mediatel 4B spółce z o.o. (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Przeprowadzanie dowodów — Przesłuchanie świadka przez sąd wezwany na wniosek sądu wzywającego — Zwrot należności świadka)

text:
               2.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 103/5

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 lutego 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy Warszawa — Rzeczpospolita Polska) — Artur Weryński przeciwko Mediatel 4B spółce z o.o.
   (Sprawa C-283/09) (1)

   (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Przeprowadzanie dowodów - Przesłuchanie świadka przez sąd wezwany na wniosek sądu wzywającego - Zwrot należności świadka)
   2011/C 103/06
   Język postępowania: polski

      Sąd krajowy

   Sąd Rejonowy Warszawa

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Artur Weryński

      Strona pozwana: Mediatel 4B spółka z o.o.

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Wykładnia rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z 28 maja 2001 r. dotyczącego współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 174, s. 1) — Przesłuchanie świadka przez sąd państwa członkowskiego na wniosek sądu innego państwa członkowskiego — Zwrot należności świadka — Możliwość żądania przez sąd wezwany wpłaty zaliczki przez sąd wzywający na poczet zwrotu należności przesłuchiwanego świadka

      Sentencja

   Artykuły 14 i 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych należy interpretować w ten sposób, że sąd wzywający nie ma obowiązku wpłaty na rzecz sądu wezwanego zaliczki na poczet należności świadka ani następczego dokonania zwrotu należności przesłuchanego świadka.

      (1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009.


title: Sprawa C-321/16: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dublin District Court – Irlandia) – postępowanie karne przeciwko Owenowi Pardue’owi (Odesłanie prejudycjalne — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Preambuła oraz art. 6, 20, 41, 47 i 48 — Uprawnienia krajowego organu ścigania — Brak zastosowania prawa Unii — Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Oczywisty brak właściwości Trybunału)

text:
               27.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/12

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 10 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dublin District Court – Irlandia) – postępowanie karne przeciwko Owenowi Pardue’owi
   (Sprawa C-321/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Preambuła oraz art. 6, 20, 41, 47 i 48 - Uprawnienia krajowego organu ścigania - Brak zastosowania prawa Unii - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Oczywisty brak właściwości Trybunału))
   (2017/C 063/17)
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   Dublin District Court

      Strona w głównym postępowaniu karnym

   Owen Pardue

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest w oczywisty sposób niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania, z którymi zwrócił się Dublin District Court (sąd okręgowy w Dublinie, Irlandia) postanowieniem z dnia 27 maja 2016 r.

      (1)  Dz.U. C 279 z 1.6.2016


title: Sprawa C-329/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 3 lipca 2015 r. – ENEA S.A. w Poznaniu przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 3 lipca 2015 r. – ENEA S.A. w Poznaniu przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
   (Sprawa C-329/15)
   (2015/C 320/22)
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Sąd Najwyższy

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: ENEA S.A. w Poznaniu

      Strona pozwana: Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że pomoc publiczną stanowi obowiązek zakupu energii elektrycznej wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła przewidziany w art. 9a ust. 8 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., nadanym na podstawie art. 1 pkt 13 ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2005 r., nr 62, poz. 552)?

               2)

               W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że na naruszenie tego przepisu może powołać się w postępowaniu przed sądem krajowym przedsiębiorstwo energetyczne traktowane jako emanacja państwa członkowskiego, które było zobowiązane do wykonania obowiązku kwalifikowanego jako pomoc publiczna?

               3)

               W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytania nr 1 i 2, czy art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Unię Europejską należy interpretować w ten sposób, że sprzeczność wynikającego z prawa krajowego obowiązku z art 107 Traktatu ustanawiającego Unię Europejską wyłącza możliwość nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorstwo, które nie wykonało tego obowiązku?


title: Sprawa T-17/10: Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2012 r. — Steinberg przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty związane z decyzjami finansowymi dotyczącymi subwencji przyznanych pozarządowym organizacjom izraelskim i palestyńskim w ramach programu „Partnerstwo dla pokoju” oraz Europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka — Częściowa odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony interesu publicznego w dziedzinie bezpieczeństwa publicznego — Obowiązek uzasadnienia — Skarga częściowo oczywiście niedopuszczalna i częściowo oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/44

         Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2012 r. — Steinberg przeciwko Komisji
   (Sprawa T-17/10) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty związane z decyzjami finansowymi dotyczącymi subwencji przyznanych pozarządowym organizacjom izraelskim i palestyńskim w ramach programu „Partnerstwo dla pokoju” oraz Europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka - Częściowa odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesu publicznego w dziedzinie bezpieczeństwa publicznego - Obowiązek uzasadnienia - Skarga częściowo oczywiście niedopuszczalna i częściowo oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)
   2013/C 26/86
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Gerald Steinberg (Jerozolima, Izrael) (przedstawiciel: T. Asserson, solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Tufvesson i C. ten Dam, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji SG.E.3/MV/psi D (2009) 3914 Komisji z dnia 15 maja 2009 r. odmawiającej częściowo udzielenia skarżącemu dostępu do pewnych dokumentów związanych z decyzjami finansowymi dotyczącymi subwencji przyznanych pozarządowym organizacjom izraelskim i palestyńskim w ramach programu „Partnerstwo dla pokoju” i Europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej

               2)

               Gerald Steinberg pokrywa poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 80 z 27.3.2010.


title: Sprawa C-284/08: Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 5 marca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/35

         Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 5 marca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
   (Sprawa C-284/08) (1)

   2009/C 141/67

      Język postępowania: angielski

   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.


title: Sprawa F-3/07: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2007 r. — Moschonaki przeciwko Eurofound

text:
               10.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/43

         Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2007 r. — Moschonaki przeciwko Eurofound
   (Sprawa F-3/07)
   (2007/C 56/82)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Chrysanthe Moschonaki (Ballybrack, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal)

      Strona pozwana: Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound)
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie decyzji dyrektora Eurofound o nieudzielaniu skarżącej zezwolenia na podróż służbową celem uczestniczenia w posiedzeniu w dniach 30 i 31 marca 2006 r. zgromadzenia komitetów personelu agencji;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca podnosi przede wszystkim, że w związku z oddaleniem wniosku o podróż służbową celem uczestniczenia w posiedzeniu w dniach 30 i 31 marca 2006 r. zgromadzenia komitetów personelu agencji, Eurofound naruszyła art. 24b i 9 ust. 3 regulaminu pracowniczego, jak również art. 1 akapit szósty załącznika 2 do regulaminu pracowniczego, ustanawiające swobodę zrzeszania i przedstawicielstwa związkowego, rolę konsultacji i zarządzania komitetu pracowniczego oraz zakaz niekorzystnego traktowania w związku z wypełnianiem przez członków komitetu pracowniczego ich zadań.
   Skarżąca podnosi ponadto naruszenie art. 110 ust. 4 regulaminu pracowniczego oraz art. 126 warunków zatrudnienia innych pracowników. Z przepisów tych wynika, że komórki administracyjne instytucji oraz agencji powinny regularnie konsultować się z komitetem pracowniczym celem zapewnienia jednolitego stosowania regulaminu pracowniczego.
   Zaskarżona decyzja naruszyła również zasadę dobrego zarządzania i dobrej administracji.


title: Sprawa C-270/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 25 marca 2015 r. w sprawie T-538/11 Belgia/Komisja, wniesione w dniu 8 czerwca 2015 r. przez Królestwo Belgii

text:
               3.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 254/14

         Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 25 marca 2015 r. w sprawie T-538/11 Belgia/Komisja, wniesione w dniu 8 czerwca 2015 r. przez Królestwo Belgii
   (Sprawa C-270/15 P)
   (2015/C 254/18)
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Królestwo Belgii (przedstawiciele: C. Pochet i J.-C. Halleux oraz adwokat L. Van Den Hende)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uchylenie wyroku Sądu z dnia 25 marca 2015 r.;

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 lipca 2011 r. w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła [pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04)];

               —

               Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarzut pierwszy: Sąd dopuścił się wielu naruszeń prawa i nie wypełnił swego obowiązku uzasadnienia w odniesieniu do istnienia korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

               a)

                  Część pierwsza: Sąd naruszył prawo i nie wypełnił swego obowiązku uzasadnienia, w szczególności zakładając, że za każdym razem kiedy władze nakładają na określone przedsiębiorstwo obowiązek ustawowy lub administracyjny, koszty związane z tym obowiązkiem automatycznie powinny ponieść dane przedsiębiorstwa, a władze nie mogą w jakikolwiek sposób nic w tym zmienić i to niezależnie od celu środka i związku z wykonywaniem uprawnień władczych. Z tym podejściem nie można się zgodzić, ale Sąd nie wyjaśnia, dlaczego koszty testów BSE stanowią obciążenie, które „normalnie” powinno ponieść przedsiębiorstwo. Jednocześnie Sąd nie wypełnia swego obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 36 w związku z art. 53 Statusu Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności w zakresie, w jakim nie rozpatruje różnych argumentów i precedensów przytoczonych przez skarżących lub nie dostrzega ich istotności.

               b)

                  Część druga: Sąd naruszył prawo, gdyż uważa, że występowanie lub brak przepisów harmonizujących jest kompletnie bez znaczenia dla oceny występowania pomocy państwa. Sąd naruszył przy tym także obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 36 w związku z art. 53 Statusu Trybunału Sprawiedliwości, gdyż nie rozpatrzył argumentów Królestwa Belgii.

               c)

                  Część trzecia: w zaskarżonym wyroku Sąd wychodzi niesłusznie z założenia, że Królestwo Belgii nie wskazuje, dlaczego występowanie lub brak nadmiernej kompensacji ma prawne znaczenie dla istnienia korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Poza tym zaskarżony wyrok narusza prawo w zakresie, w jakim wydaje się przyjmować, że ten argument pod względem faktycznym nie jest wystarczająco wyjaśniony.

      Zarzut drugi: Sąd naruszył prawo i nie wypełnił swego obowiązku uzasadnienia w odniesieniu do przesłanki selektywności w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Sąd naruszył prawo, przyjmując w sposób uogólniający, że przedsiębiorstwa zobowiązane do przeprowadzenia kontroli, zanim będą mogły wprowadzić swoje towary na rynek lub sprzedawać je, z definicji są w „podobnej sytuacji faktycznej i prawnej”. W każdym razie Sąd nie wypełnił swego obowiązku uzasadnienia, gdyż nie wyjaśnia, dlaczego wszystkie te przedsiębiorstwa znajdują się w „podobnej sytuacji faktycznej i prawnej”, jeżeli chodzi o pomoc państwa, i nie odpowiedział na zastrzeżenia zgłoszone przez Królestwo Belgii.