title: Sprawa T-661/20: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2020 r. – NV / eu-LISA

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/60

      Skarga wniesiona w dniu 30 października 2020 r. – NV / eu-LISA
      (Sprawa T-661/20)
      (2021/C 19/64)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: NV (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Champetier)

         Strona pozwana: Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 3 lutego 2020 r. w zakresie, w jakim udziela się w niej skarżącej nagany;

                  —

                  w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 3 sierpnia 2020 r. oddalającej zażalenie strony skarżącej z dnia 9 kwietnia 2020 r.;

                  —

                  zasądzenie zadośćuczynienia za krzywdę, szacowaną ex aequo et bono na kwotę 5 000 EUR;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczący braku zgodności z prawem decyzji zarządu (2015-014) w sprawie dochodzeń administracyjnych z dnia 28 stycznia 2015 r.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do obrony oraz art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz prawa do bycia wysłuchanym, a ponadto naruszenia obowiązku zachowania poufności.

                  3.

                  Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia art. 12, 12a, 17 I 19 regulaminu pracowniczego oraz zasady dobrej administracji, a ponadto oczywistych błędów w ocenie.

                  4.

                  Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia art. 10 załącznika IX do regulaminu pracowniczego, dotyczącego postępowania dyscyplinarnego, oraz naruszenia obowiązku dbałości.


title: Sprawa T-670/20: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2020 r. – Sam McKnight / EUIPO – Carolina Herrera (COOL GIRL)

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/61

      Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2020 r. – Sam McKnight / EUIPO – Carolina Herrera (COOL GIRL)
      (Sprawa T-670/20)
      (2021/C 19/65)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sam McKnight Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard i J. Fuhrmann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Carolina Herrera Ltd (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego COOL GIRL – zgłoszenie nr 16 681 975

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 sierpnia 2020 r. w sprawie R 689/2019-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania oraz – w przypadku przystąpienia Caroliny Herrery do postępowania – interwenienta.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-673/20: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2020 r. – Celler Lagravera / EUIPO – Cyclic Beer Farm (Cíclic)

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/62

      Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2020 r. – Celler Lagravera / EUIPO – Cyclic Beer Farm (Cíclic)
      (Sprawa T-673/20)
      (2021/C 19/66)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Celler Lagravera, SLU (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J.L. Rivas Zurdo)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Cyclic Beer Farm, SL (Barcelona, Hiszpania)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Cíclic – zgłoszenie nr 17 948 980

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie R 465/2020-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim – oddalając odwołanie Celler Lagravera SLU – utrzymano w niej w mocy decyzję Wydziału Sprzeciwów nr B 3 071 125 uwzględniającą sprzeciw w odniesieniu do wszystkich towarów oznaczonych unijnym znakiem towarowym nr 17 948 980 „Cíclic” (graficznym), oznaczającym „wina” należące do klasy 33;

                  —

                  obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania.

         Podniesiony zarzut

      Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-679/20: Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2020 r. – Dr. August Wolff / EUIPO – Combe International (Vagisan)

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/63

      Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2020 r. – Dr. August Wolff / EUIPO – Combe International (Vagisan)
      (Sprawa T-679/20)
      (2021/C 19/68)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel (Bielefeld, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Thünken)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Combe International Ltd (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego Vagisan – międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską nr 10 985 168

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 września 2020 r. w sprawie R 2459/2019-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Unieważnień EUIPO nr 000018101 C z dnia 11 września 2019 r.;

                  —

                  obciążenie EUIPO oraz, w stosownym przypadku, interwenienta, kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi w postępowaniu przed EUIPO.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-680/20: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2020 r. – Novelis / Komisja

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/64

      Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2020 r. – Novelis / Komisja
      (Sprawa T-680/20)
      (2021/C 19/69)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Novelis Inc. (Mississauga, Ontario, Kanada) (przedstawiciele: S. Völcker, T. Caspary i R. Benditz, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności, w całości lub w części, decyzji Komisji z dnia 31 sierpnia 2020 r. w sprawie nr M.9076 – Novelis/Aleris oddalającej złożony przez Novelis wniosek o przedłużenie o jeden miesiąc okresu zamknięcia zgodnie z klauzulą 49 zobowiązań Novelis/Aleris

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja została przyjęta przez zastępcę dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji, a nie przez kolegium komisarzy, co narusza zasadę kolegialności.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa strony skarżącej do bycia wysłuchanym.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący braku odpowiedniego uzasadnienia pozwalającego stronie skarżącej na wykonanie w skuteczny sposób prawa do obrony.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja zawiera szereg błędów w ocenie i nie uwzględnia, że strona skarżąca ma podstawy wnosić o przedłużenie terminu. Strona skarżąca twierdzi ponadto, że ze względu na jej skutki prawne i dostępność różnych łagodniejszych środków zaskarżona decyzja narusza zasadę proporcjonalności.


title: Sprawa T-681/20: Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2020 r. – OC/ESDZ

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/65

      Skarga wniesiona w dniu 13 listopada 2020 r. – OC/ESDZ
      (Sprawa T-681/20)
      (2021/C 19/70)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: OC (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Champetier)

         Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych

         Żądania

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna;
                  w konsekwencji

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 27 stycznia 2020 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej złożony przez skarżącą wniosek o odszkodowanie z dnia 27 września 2019 r.;

                  —

                  o ile zaistnieje taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 4 sierpnia 2020 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej złożone przez skarżącą zażalenie z dnia 17 kwietnia 2020 r.;

                  —

                  zobowiązanie strony pozwanej do naprawienia krzywdy i szkody skarżącej, które zostały oszacowane odpowiednio, ex aequo et bono, na 20 000 EUR i 580 889 EUR;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 22a Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, naruszenia art. 3.3 karty zadań i obowiązków administratorów środków zaliczkowych ESDZ, naruszenia art. 3 kodeksu standardów zawodowych dla pracowników odpowiedzialnych za audyt finansowy ESDZ oraz naruszenia art. 2 decyzji PROC HR(2011)008 Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku dbałości. Skarżąca podnosi w tym względzie w szczególności, że decyzja o jej przeniesieniu z urzędu została podjęta bez poszanowania zasady równoważności stanowisk oraz że biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, jej przeniesienie nie było uzasadnione interesem służby.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym i obowiązku uzasadnienia oraz naruszenia ochrony danych osobowych i prawa do poszanowania życia prywatnego.


title: Sprawa T-682/20: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Legero Schuhfabrik/EUIPO – Rieker Schuh (Schuhwaren)

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/65

      Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Legero Schuhfabrik/EUIPO – Rieker Schuh (Schuhwaren)
      (Sprawa T-682/20)
      (2021/C 19/71)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Legero Schuhfabrik GmbH (Feldkirchen bei Graz, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Rieker Schuh AG (Thayngen, Szwajcaria)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 451 421-0185

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 września 2020 r. w sprawie R 1650/2019-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 5 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 62 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 62 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.


title: Sprawa T-683/20: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Legero Schuhfabrik/EUIPO – Rieker Schuh (Schuhwaren)

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/66

      Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Legero Schuhfabrik/EUIPO – Rieker Schuh (Schuhwaren)
      (Sprawa T-683/20)
      (2021/C 19/72)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Legero Schuhfabrik GmbH (Feldkirchen bei Graz, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Rieker Schuh AG (Thayngen, Szwajcaria)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 457 113-0405

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 września 2020 r. w sprawie R 1648/2019-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 5 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 62 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 62 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.


title: Sprawa T-684/20: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Legero Schuhfabrik/EUIPO – Rieker Schuh (Schuhwaren)

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/67

      Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Legero Schuhfabrik/EUIPO – Rieker Schuh (Schuhwaren)
      (Sprawa T-684/20)
      (2021/C 19/73)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Legero Schuhfabrik GmbH (Feldkirchen bei Graz, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Rieker Schuh AG (Thayngen, Szwajcaria)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 457 113-0075

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 września 2020 r. w sprawie R 1649/2019-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 5 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 62 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 62 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002.


title: Sprawa T-688/20: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Freshly Cosmetics / EUIPO – Misiego Blázquez (IDENTY BEAUTY)

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/69

      Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2020 r. – Freshly Cosmetics / EUIPO – Misiego Blázquez (IDENTY BEAUTY)
      (Sprawa T-688/20)
      (2021/C 19/75)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Freshly Cosmetics, SL (Reus, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Roiger Bellostes)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Francisco Misiego Blázquez (Madryt, Hiszpania)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego IDENTY BEAUTY – zgłoszenie nr 17 913 910

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 listopada 2020 r. w sprawie R 205/2020-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i uwzględnienie zgłoszenia unijnego znaku towarowego nr 17 913 910 IDENTY BEAUTY w odniesieniu do wszystkich jej towarów i usług należących do klasy 3;

                  —

                  obciążenie właściciela wcześniejszego hiszpańskiego znaku towarowego kosztami postępowania.

         Podniesiony zarzut

      Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-692/20: Skarga wniesiona w dniu 18 listopada 2020 r. – Iliad Italia / Komisja

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/70

      Skarga wniesiona w dniu 18 listopada 2020 r. – Iliad Italia / Komisja
      (Sprawa T-692/20)
      (2021/C 19/76)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Iliad Italia (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: D. Fosselard i D. Waelbroeck, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji C(2020) 1573 final z dnia 6 marca 2020 r. o niezgłaszaniu sprzeciwu wobec zgłoszonej operacji w sprawie M.9674-Vodafone Italia / TIM / INWIT JV w postaci zmienionej zobowiązaniami i o uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym oraz z funkcjonowaniem porozumienia EOG;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący tego, że zobowiązania nie dostarczają jasnej definicji lub nie określają liczbowo minimalnego poziomu mocy wymaganej do spełnienia obowiązku dostarczenia wystarczającej wolnej przestrzeni, co jest centralnym filarem skuteczności zobowiązań.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący tego, że zobowiązania nie wymagają wyraźnie i jasno dla nowego operatora prawa do uzyskania od początku wdrażania zobowiązań usług hostingowych obejmujących pasmo 700MHz, co ma zasadnicze znaczenie dla skutecznego działania konkurencyjnej sieci ruchomej.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący tego, że zobowiązania nie zakazują stronom wyraźnie i jasno wybierania niewłaściwych miejsc wypełniania swojego obowiązku zapewnienia dostępu nowym operatorom i nie dają ochrony przed stronami działającymi stronniczo przy wyborze, do których miejsc dać dostęp.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący tego, że zobowiązania przewidują niewystarczającą i niejasną procedurę regulowania dostępu do danych miejsc, co powoduje, że nowi operatorzy nie mają możliwości skutecznego korzystania z miejsc oferowanych na podstawie zobowiązań.


title: Sprawa T-693/20: Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2020 r. – Hansol Paper / Komisja

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/71

      Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2020 r. – Hansol Paper / Komisja
      (Sprawa T-693/20)
      (2021/C 19/77)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Hansol Paper Co. Ltd (Seul, Korea południowa) (przedstawiciele: B. Servais i V. Crochet, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1524 z dnia 19 października 2020 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów ciężkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei w zakresie, w jakim dotyczy ona strony skarżącej;

                  —

                  obciążenie Komisji lub któregokolwiek interwenienta, który może być dopuszczony do wspierania Komisji, kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący tego, że metoda ustalenia przez Komisję marginesów podcięcia cenowego i zaniżania cen narusza art. 3 ust. 1–3 i 6 oraz art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.


title: Sprawa T-110/18: Postanowienie Sądu z dnia 28 października 2020 r. – Grange Backup Power / Komisja

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/71

      Postanowienie Sądu z dnia 28 października 2020 r. – Grange Backup Power / Komisja
      (Sprawa T-110/18) (1)

      (2021/C 19/78)
      Język postępowania: angielski
      Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 166 z 14.5.2018


title: Sprawa T-741/18: Postanowienie Sądu z dnia 23 października 2020 r. – ZZ / EBC

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/72

      Postanowienie Sądu z dnia 23 października 2020 r. – ZZ / EBC
      (Sprawa T-741/18) (1)

      (2021/C 19/79)
      Język postępowania: angielski
      Prezes czwartej izby w składzie powiększonym zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 103 z 18.3.2019.


title: Sprawa T-222/20: Postanowienie Sądu z dnia 27 października 2020 r. – CH i CN / Parlament

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/72

      Postanowienie Sądu z dnia 27 października 2020 r. – CH i CN / Parlament
      (Sprawa T-222/20) (1)

      (2021/C 19/80)
      Język postępowania: francuski
      Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa T-490/20: Postanowienie Sądu z dnia 27 października 2020 r. – CH i CN / Parlament

text:
               18.1.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/72

      Postanowienie Sądu z dnia 27 października 2020 r. – CH i CN / Parlament
      (Sprawa T-490/20) (1)

      (2021/C 19/81)
      Język postępowania: francuski
      Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 329 z 5.10.2020.


title: Sprawa C-16/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 stycznia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Krakowie – Polska) – VL / Szpital Kliniczny im. dra J. Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2 lit. a) i b) – „Pojęcie dyskryminacji” – Dyskryminacja bezpośrednia – Dyskryminacja pośrednia – Dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność – Odmienne traktowanie w ramach grupy pracowników niepełnosprawnych – Przyznanie dodatku do wynagrodzenia pracownikom niepełnosprawnym, którzy przedłożyli orzeczenie potwierdzające niepełnosprawność po dacie wybranej przez pracodawcę – Wykluczenie pracowników niepełnosprawnych, którzy przedłożyli orzeczenie przed tą datą]

text:
               15.3.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 88/6

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 stycznia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Krakowie – Polska) – VL / Szpital Kliniczny im. dra J. Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie
      (Sprawa C-16/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2 lit. a) i b) - „Pojęcie dyskryminacji” - Dyskryminacja bezpośrednia - Dyskryminacja pośrednia - Dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność - Odmienne traktowanie w ramach grupy pracowników niepełnosprawnych - Przyznanie dodatku do wynagrodzenia pracownikom niepełnosprawnym, którzy przedłożyli orzeczenie potwierdzające niepełnosprawność po dacie wybranej przez pracodawcę - Wykluczenie pracowników niepełnosprawnych, którzy przedłożyli orzeczenie przed tą datą)
      (2021/C 88/06)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Okręgowy w Krakowie

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: VL

         Strona pozwana: Szpital Kliniczny im. dra J. Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie

         Sentencja

      Wykładni art. 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy dokonywać w ten sposób, że:

                  —

                  praktyka pracodawcy polegająca na wypłacie dodatku do wynagrodzenia pracownikom niepełnosprawnym, którzy przedłożyli orzeczenie potwierdzające niepełnosprawność po wybranej przez tego pracodawcę dacie i nieuwzględniająca pracowników niepełnosprawnych, którzy przedłożyli takie orzeczenie przed tą datą, może stanowić bezpośrednią dyskryminację, jeżeli okaże się, że praktyka ta jest oparta na kryterium nierozerwalnie związanym z niepełnosprawnością, ponieważ jest ona w stanie definitywnie uniemożliwić spełnienie tego warunku czasowego wyraźnie określonej grupie pracowników, składającej się ze wszystkich pracowników niepełnosprawnych, o których niepełnosprawności pracodawca musiał wiedzieć w momencie wprowadzania tej praktyki;

                  —

                  wspomniana praktyka, jakkolwiek pozornie neutralna, może stanowić dyskryminację pośrednio ze względu na niepełnosprawność, jeżeli okaże się, że prowadzi do postawienia w szczególnej niekorzystnej sytuacji pracowników niepełnosprawnych w zależności od rodzaju ich niepełnosprawności, w szczególności jej widocznego charakteru czy też powodowanej przez nią konieczności wprowadzenia racjonalnych usprawnień warunków pracy, w sytuacji gdy praktyka taka nie jest obiektywnie uzasadniona zasługującym na ochronę celem, a środki mające służyć osiągnięciu tego celu nie są właściwe i konieczne.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa C-236/18: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation - Francja) – GRDF SA/Eni Gas & Power France SA, Direct énergie, Commission de régulation de l’énergie, Procureur général près la cour d'appel de Paris (Odesłanie prejudycjalne – Wspólne zasady rynku wewnętrznego gazu ziemnego – Dyrektywa 2009/73/WE – Artykuł 41 ust. 11 – Rozstrzyganie sporów dotyczących obowiązków nałożonych na operatora systemu – Skutki w czasie decyzji organu rozstrzygającego spory – Pewność prawa – Uzasadnione oczekiwania)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/7

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation - Francja) – GRDF SA/Eni Gas & Power France SA, Direct énergie, Commission de régulation de l’énergie, Procureur général près la cour d'appel de Paris
      (Sprawa C-236/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Wspólne zasady rynku wewnętrznego gazu ziemnego - Dyrektywa 2009/73/WE - Artykuł 41 ust. 11 - Rozstrzyganie sporów dotyczących obowiązków nałożonych na operatora systemu - Skutki w czasie decyzji organu rozstrzygającego spory - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania)
      (2020/C 68/03)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Cour de cassation

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: GRDF SA

         Strona przeciwna: Eni Gas & Power France SA, Direct énergie, Commission de régulation de l’énergie, Procureur général près la cour d'appel de Paris

         Sentencja

      Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającą dyrektywę 2003/55/WE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by skutki decyzji wydanej przez organ rozstrzygający spory, o której mowa w art. 41 ust. 11 tej dyrektywy, rozciągały się na sytuację stron sporu zawisłego przed nim, która miała miejsce między nimi przed powstaniem tego sporu, w szczególności w odniesieniu do umowy przesyłu gazu ziemnego, poprzez nakazanie stronie tego sporu doprowadzenia do zgodności tej umowy z prawem Unii w odniesieniu do całego okresu obowiązywania umowy.

         (1)  Dz.U. C 190 z 4.6.2018.


title: Sprawa C-385/18: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato - Włochy) – Arriva Italia Srl, Ferrotramviairia SpA, Consorzio Trasporti Aziende Pugliesi (CO.TRA.P)/Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti (Odesłanie prejudycjalne – Pomoc państwa – Pojęcie – Publiczne przedsiębiorstwo kolejowe znajdujące się w trudnej sytuacji finansowej – Środki pomocy – Przydział pomocy finansowej – Cel – Kontynuacja działalności publicznego przedsiębiorstwa kolejowego – Przydział kapitału i udział w kapitale tego przedsiębiorstwa publicznego – Przeniesienie kapitału do innego przedsiębiorstwa publicznego – Kryterium inwestora prywatnego – Obowiązek uprzedniego zgłoszenia nowej pomocy)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/9

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato - Włochy) – Arriva Italia Srl, Ferrotramviairia SpA, Consorzio Trasporti Aziende Pugliesi (CO.TRA.P)/Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
      (Sprawa C-385/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Pomoc państwa - Pojęcie - Publiczne przedsiębiorstwo kolejowe znajdujące się w trudnej sytuacji finansowej - Środki pomocy - Przydział pomocy finansowej - Cel - Kontynuacja działalności publicznego przedsiębiorstwa kolejowego - Przydział kapitału i udział w kapitale tego przedsiębiorstwa publicznego - Przeniesienie kapitału do innego przedsiębiorstwa publicznego - Kryterium inwestora prywatnego - Obowiązek uprzedniego zgłoszenia nowej pomocy)
      (2020/C 68/05)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Arriva Italia Srl, Ferrotramviairia SpA, Consorzio Trasporti Aziende Pugliesi (CO.TRA.P)

         Strona pozwana: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

         przy udziale: Ferrovie dello Stato Italiane SpA, Gestione Commissariale per Le Ferrovie del Sud Est e Servizi Automobilistici Srl a socio unico, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 107 TFUE należy interpretować w ten sposób, że – z zastrzeżeniem ustaleń, których powinien dokonać sąd odsyłający – zarówno przyznanie kwoty pieniężnej publicznemu przedsiębiorstwu kolejowemu znajdującemu się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, jak i przeniesienie całego posiadanego przez dane państwo członkowskie udziału w kapitale tego przedsiębiorstwa na inne przedsiębiorstwo publiczne, bez wynagrodzenia, lecz z zastrzeżeniem ciążącego na tym drugim przedsiębiorstwieT obowiązku zaradzenia nierównowadze aktywów tego pierwszego przedsiębiorstwa, mogą zostać zakwalifikowane jako „pomoc państwa” w rozumieniu art. 107 TFUE.

                  2)

                  Prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji gdy środki takie jak przyznanie kwoty pieniężnej przedsiębiorstwu publicznemu znajdującemu się w bardzo trudnej sytuacji finansowej lub przeniesienie całego posiadanego przez dane państwo członkowskie udziału w kapitale tego przedsiębiorstwa na inne przedsiębiorstwo publiczne bez wynagrodzenia, lecz z zastrzeżeniem ciążącego na tym drugim przedsiębiorstwie obowiązku zaradzenia nierównowadze aktywów tego pierwszego przedsiębiorstwa, należy uznać za „pomoc państwa” w rozumieniu art. 107 TFUE, zadaniem sądu odsyłającego jest wyciągnięcie wszelkich konsekwencji wynikających z faktu, że pomoc ta nie została zgłoszona Komisji Europejskiej, z naruszeniem postanowień art. 108 ust. 3 TFUE, wobec czego powinna zostać uznana za niezgodną z prawem.

         (1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.


title: C-418/18 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – Patrick Grégor Puppinck i in./Rzeczpospolita Polska, Komisja Europejska, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej, European Citizens' Initiative One of Us (Odwołanie – Prawo instytucjonalne – Inicjatywa obywatelska „Jeden z nas” – Komunikat Komisji Europejskiej przedstawiający jej wnioski oraz powody niepodejmowania działań żądanych w inicjatywie obywatelskiej)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/10

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – Patrick Grégor Puppinck i in./Rzeczpospolita Polska, Komisja Europejska, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej, European Citizens' Initiative One of Us
      (C-418/18 P) (1)

      (Odwołanie - Prawo instytucjonalne - Inicjatywa obywatelska „Jeden z nas” - Komunikat Komisji Europejskiej przedstawiający jej wnioski oraz powody niepodejmowania działań żądanych w inicjatywie obywatelskiej)
      (2020/C 68/06)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Patrick Grégor Puppinck, Filippo Vari, Josephine Quintavalle, Edith Frivaldszky, Jakub Baltroszewicz, Alicia Latorre Canizares, Manfred Liebner (przedstawiciele: R. Kiska, Solicitor, P. Diamond, Barrister)

         Druga strona postępowania: European Citizens’ Initiative One of Us, Komisja Europejska (przedstawiciel: H. Krämer, pełnomocnik), Rzeczpospolita Polska, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Patrick Grégor Puppinck, Filippo Vari, Jakub Baltroszewicz, Manfred Liebner, Josephine Quintavalle, Edith Frivaldszky i Alicia Latorre Canizares zostają obciążeni, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 341 z 24.9.2018.


title: Sprawy połączone C-453/18 i C-494/18: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado de Primera Instancia no 11 de Vigo, Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona - Hiszpania) – Bondora AS/Carlos V. C. (C-453/18), XY (C-494/18) (Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty – Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 – Dostarczenie dodatkowych dokumentów na poparcie roszczenia – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Dyrektywa 93/13/EWG – Kontrola dokonywana przez sąd rozpoznający pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/11

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Juzgado de Primera Instancia no 11 de Vigo, Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona - Hiszpania) – Bondora AS/Carlos V. C. (C-453/18), XY (C-494/18)
      (Sprawy połączone C-453/18 i C-494/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty - Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 - Dostarczenie dodatkowych dokumentów na poparcie roszczenia - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Dyrektywa 93/13/EWG - Kontrola dokonywana przez sąd rozpoznający pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty)
      (2020/C 68/07)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de Primera Instancia no 11 de Vigo, Juzgado de Primera Instancia no 20 de Barcelona

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Bondora AS

         Strona pozwana: Carlos V. C. (C-453/18), XY (C-494/18)

         Sentencja

      Artykuł 7 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającego postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty oraz art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, interpretowane zgodnie z wykładnią dokonaną przez Trybunał i w świetle art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że umożliwiają one „sądowi” w rozumieniu tego rozporządzenia, rozpatrującemu pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty, na wezwanie wierzyciela do przedstawienia dodatkowych informacji dotyczących warunków umownych powoływanych na poparcie spornego roszczenia, w celu przeprowadzenia z urzędu kontroli ewentualnego nieuczciwego charakteru tych postanowień umowy, a w konsekwencji, iż stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu uznającemu za niedopuszczalne dodatkowe dokumenty przedstawione w tym celu.

         (1)  Dz.U. C 381 z 22.10.2018.


title: Sprawa C-460/18 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – HK/Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej (Odwołanie – Służba publiczna – Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej – Artykuł 1d – Artykuł 17 akapit pierwszy załącznika VIII do regulaminu pracowniczego – Renta rodzinna – Warunki przyznania – Pojęcie „żyjącego małżonka” urzędnika Unii – Małżeństwo i związek partnerski niebędący małżeństwem – Konkubinat – Zasada niedyskryminacji – Porównywalna sytuacja – Brak – Warunek stażu małżeńskiego – Zwalczanie oszustw – Względy uzasadniające)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/11

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – HK/Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej
      (Sprawa C-460/18 P) (1)

      (Odwołanie - Służba publiczna - Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej - Artykuł 1d - Artykuł 17 akapit pierwszy załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Renta rodzinna - Warunki przyznania - Pojęcie „żyjącego małżonka” urzędnika Unii - Małżeństwo i związek partnerski niebędący małżeństwem - Konkubinat - Zasada niedyskryminacji - Porównywalna sytuacja - Brak - Warunek stażu małżeńskiego - Zwalczanie oszustw - Względy uzasadniające)
      (2020/C 68/08)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: HK (przedstawiciele: A. Champetier i S. Rodrigues, adwokaci)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i B. Mongin, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 3 maja 2018 r., HK/Komisja (T–574/16, niepublikowany, EU:T:2018:252) zostaje uchylony.

                  2)

                  Oddala się wniesioną przez HK skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej odmawiającej mu przyznania renty rodzinnej oraz o naprawienie poniesionej przez niego szkody majątkowej i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

                  3)

                  HK, Komisja Europejska i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty związane z postępowaniem w pierwszej instancji i z postępowaniem odwoławczym.

         (1)  Dz.U. C 381 z 22.10.2018.


title: Sprawa C-465/18: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – AV, BU/Comune di Bernareggio (Odesłanie prejudycjalne – Swoboda przedsiębiorczości – Zbycie apteki w ramach postępowania przetargowego – Ustawodawstwo krajowe – Prawo pierwokupu przysługujące pracownikom zbywanej apteki)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/12

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – AV, BU/Comune di Bernareggio
      (Sprawa C-465/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Swoboda przedsiębiorczości - Zbycie apteki w ramach postępowania przetargowego - Ustawodawstwo krajowe - Prawo pierwokupu przysługujące pracownikom zbywanej apteki)
      (2020/C 68/09)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: AV, BU

         Strona pozwana: Comune di Bernareggio

         przy udziale: CT

         Sentencja

      Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który przyznaje bezwarunkowe prawo pierwokupu farmaceutom zatrudnionym przez aptekę gminną w razie zbycia tej apteki w drodze przetargu.

         (1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.


title: Sprawa C-592/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven - Niderlandy) – Darie BV/Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu (Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 – Artykuł 3 ust. 1 lit. a) i c) – Pojęcie „produktu biobójczego” – Pojęcie „substancji czynnej” – Produkt zawierający gatunek bakterii Bacillus ferment – Działanie, które nie jest jedynie fizyczne lub mechaniczne – Działanie pośrednie – Okres działania produktu)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/13

      Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven - Niderlandy) – Darie BV/Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
      (Sprawa C-592/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 - Artykuł 3 ust. 1 lit. a) i c) - Pojęcie „produktu biobójczego” - Pojęcie „substancji czynnej” - Produkt zawierający gatunek bakterii Bacillus ferment - Działanie, które nie jest jedynie fizyczne lub mechaniczne - Działanie pośrednie - Okres działania produktu)
      (2020/C 68/10)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      College van Beroep voor het bedrijfsleven

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Darie BV

         Strona pozwana: Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

         Sentencja

                  1)

                  Pojęcie „produktu biobójczego” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. dotyczącego udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono swoim zakresem produkty zawierające jeden lub więcej gatunków bakterii, enzymów lub innych składników, które z uwagi na swój specyficzny sposób działania zasadniczo mają wpływ nie bezpośrednio na zwalczane szkodliwe organizmy, lecz na powstanie lub istnienie ewentualnego środowiska życia tych organizmów, pod warunkiem że produkty te powodują działanie inne niż działanie czysto fizyczne lub mechaniczne, stanowiąc integralną część łańcucha przyczynowego, który ma na celu działanie hamujące występowanie organizmów szkodliwych.

                  2)

                  Artykuł 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 528/2012 należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż dany produkt powinno się stosować na konserwowanej powierzchni dopiero po usunięciu zwalczanych organizmów szkodliwych występujących na tej powierzchni, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania tego produktu jako „produktu biobójczego” w rozumieniu tego przepisu.

                  3)

                  Artykuł 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 528/2012 należy interpretować w ten sposób, że okres, w którym produkt wywołuje działanie, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania tego produktu jako „produktu biobójczego” w rozumieniu tego przepisu.

         (1)  Dz.U. C 436 z 3.12.2018.


title: Sprawa C-677/18: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) - Zjednoczone Królestwo) – Amoena Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Odesłanie prejudycjalne – Wspólna taryfa celna – Klasyfikacja taryfowa – Nomenklatura scalona – Pozycje 6212 i 9021 – Biustonosze po mastektomii – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1167 – Ważność – Pojęcie „akcesoriów” – Lojalna współpraca)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/14

      Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) - Zjednoczone Królestwo) – Amoena Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
      (Sprawa C-677/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Wspólna taryfa celna - Klasyfikacja taryfowa - Nomenklatura scalona - Pozycje 6212 i 9021 - Biustonosze po mastektomii - Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1167 - Ważność - Pojęcie „akcesoriów” - Lojalna współpraca)
      (2020/C 68/11)
      Język postępowania: angielski

         Sąd odsyłający

      First-tier Tribunal (Tax Chamber)

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Amoena Ltd

         Strona przeciwna: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

         Sentencja

      Badanie pytań prejudycjalnych nie ujawniło żadnego elementu mogącego wpłynąć na ważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1167 z dnia 26 czerwca 2017 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.


title: Sprawa C-707/18: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Timiș - Rumunia) – Amărăști Land Investment SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Timișoara, Administrația Județeană a Finanțelor Publice Timiș (Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Dyrektywa 2006/112/WE – Czynności podlegające opodatkowaniu – Odliczenie podatku naliczonego – Nabycie nieruchomości niewpisanych do krajowej księgi wieczystej – Pokrycie przez nabywcę kosztów pierwszego wpisu do wymienionej księgi wieczystej – Skorzystanie z usług wyspecjalizowanych przedsiębiorstw będących podmiotami trzecimi – Wzięcie udziału w świadczeniu usługi lub poniesienie wydatków inwestycyjnych na potrzeby przedsiębiorstw)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/14

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Timiș - Rumunia) – Amărăști Land Investment SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Timișoara, Administrația Județeană a Finanțelor Publice Timiș
      (Sprawa C-707/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Wspólny system podatku od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Czynności podlegające opodatkowaniu - Odliczenie podatku naliczonego - Nabycie nieruchomości niewpisanych do krajowej księgi wieczystej - Pokrycie przez nabywcę kosztów pierwszego wpisu do wymienionej księgi wieczystej - Skorzystanie z usług wyspecjalizowanych przedsiębiorstw będących podmiotami trzecimi - Wzięcie udziału w świadczeniu usługi lub poniesienie wydatków inwestycyjnych na potrzeby przedsiębiorstw)
      (2020/C 68/12)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Tribunalul Timiș

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Amărăști Land Investment SRL

         Strona przeciwna: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Timișoara, Administrația Județeană a Finanțelor Publice Timiș

         Sentencja

                  1)

                  Dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, by strony transakcji mającej na celu przeniesienie własności nieruchomości uzgodniły w umowie, że nabywca poniesie całość lub część kosztów związanych z formalnościami urzędowymi dotyczącymi tej transakcji, w szczególności z pierwszym wpisem tych nieruchomości do krajowej księgi wieczystej. Samo istnienie takiej klauzuli w umowie przedwstępnej sprzedaży nieruchomości nie ma jednak decydującego znaczenia dla ustalenia, czy przyszły nabywca ma prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej związanego z pokryciem kosztów wynikających z dokonania pierwszego wpisu danych nieruchomości do krajowej księgi wieczystej.

                  2)

                  Dyrektywę 2006/112, a w szczególności jej art. 28, należy interpretować w ten sposób, że w ramach umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości niewpisanych do krajowej księgi wieczystej uznaje się, że przyszły nabywca będący podatnikiem, który, zobowiązawszy się do tego wobec sprzedającego w umowie, przeprowadza czynności niezbędne do dokonania pierwszego wpisu danych nieruchomości do tej księgi, korzystając z usług osób trzecich będących podatnikami, osobiście wyświadcza na rzecz sprzedającego omawiane usługi w rozumieniu wspomnianego art. 28, mimo że strony umowy uzgodniły, iż cena sprzedaży tych nieruchomości nie obejmuje kosztów czynności związanych z wpisem do ewidencji gruntów.

         (1)  Dz.U. C 54 z 11.2.2019.


title: Sprawa C-290/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Trnave – Słowacja) – RN/Home Credit Slovakia a.s. (Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2008/48/WE – Umowy o kredyt konsumencki – Artykuł 10 ust. 2 – Informacje zamieszczane w umowach o kredyt – Rzeczywista roczna stopa oprocentowania – Brak wskazania dokładnej wartości procentowej tej stopy – Stopa oprocentowania wyrażona za pomocą przedziału wynoszącego od 21,5% do 22,4%)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/15

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Trnave – Słowacja) – RN/Home Credit Slovakia a.s.
      (Sprawa C-290/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 2008/48/WE - Umowy o kredyt konsumencki - Artykuł 10 ust. 2 - Informacje zamieszczane w umowach o kredyt - Rzeczywista roczna stopa oprocentowania - Brak wskazania dokładnej wartości procentowej tej stopy - Stopa oprocentowania wyrażona za pomocą przedziału wynoszącego od 21,5% do 22,4%)
      (2020/C 68/13)
      Język postępowania: słowacki

         Sąd odsyłający

      Krajský súd v Trnave

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: RN

         Strona pozwana: Home Credit Slovakia a.s.

         Sentencja

      Artykuł 10 ust. 2 lit. g) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG, zmienionej dyrektywą Komisji 2011/90/UE z dnia 14 listopada 2011 r., należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by w umowie o kredyt konsumencki rzeczywista roczna stopa oprocentowania została wyrażona nie za pomocą pojedynczej stopy oprocentowania, lecz za pomocą przedziału wskazującego minimalną i maksymalną stopę oprocentowania.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa C-502/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo –Hiszpania) – postępowanie karne przeciwko Oriolowi Junquerasowi Viesowi (Odesłanie prejudycjalne – Postępowanie w trybie przyspieszonym – Prawo instytucjonalne – Obywatel Unii Europejskiej, który będąc tymczasowo aresztowany w postępowaniu karnym, został wybrany do Parlamentu Europejskiego – Artykuł 14 TUE – Pojęcie „członka Parlamentu Europejskiego” – Artykuł 343 TFUE – Immunitety niezbędne do wykonywania zadań Unii – Protokół (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej – Artykuł 9 – Immunitety przysługujące członkom Parlamentu Europejskiego – Immunitet dotyczący podróży – Immunitety w okresie sesji – Podmiotowy, czasowy i przedmiotowy zakres stosowania różnych immunitetów – Uchylenie immunitetu przez Parlament Europejski – Wniosek o uchylenie immunitetu złożony przez sąd krajowy – Akt dotyczący wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich – Artykuł 5 – Mandat – Artykuł 8 – Procedura wyborcza – Artykuł 12 – Weryfikacja mandatów członków Parlamentu Europejskiego po oficjalnym ogłoszeniu wyników wyborów – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 39 ust. 2 – Wybór członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, w głosowaniu wolnym i tajnym – Prawo kandydowania)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/16

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo –Hiszpania) – postępowanie karne przeciwko Oriolowi Junquerasowi Viesowi
      (Sprawa C-502/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Postępowanie w trybie przyspieszonym - Prawo instytucjonalne - Obywatel Unii Europejskiej, który będąc tymczasowo aresztowany w postępowaniu karnym, został wybrany do Parlamentu Europejskiego - Artykuł 14 TUE - Pojęcie „członka Parlamentu Europejskiego” - Artykuł 343 TFUE - Immunitety niezbędne do wykonywania zadań Unii - Protokół (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej - Artykuł 9 - Immunitety przysługujące członkom Parlamentu Europejskiego - Immunitet dotyczący podróży - Immunitety w okresie sesji - Podmiotowy, czasowy i przedmiotowy zakres stosowania różnych immunitetów - Uchylenie immunitetu przez Parlament Europejski - Wniosek o uchylenie immunitetu złożony przez sąd krajowy - Akt dotyczący wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich - Artykuł 5 - Mandat - Artykuł 8 - Procedura wyborcza - Artykuł 12 - Weryfikacja mandatów członków Parlamentu Europejskiego po oficjalnym ogłoszeniu wyników wyborów - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 39 ust. 2 - Wybór członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, w głosowaniu wolnym i tajnym - Prawo kandydowania)
      (2020/C 68/14)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Tribunal Supremo

         Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

      Oriol Junqueras Vies

         przy udziale: Ministerio Fiscal, Abogacía del Estado, Partido político VOX

         Sentencja

      Artykuł 9 protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że:

                  —

                  osobę, której wybór do Parlamentu Europejskiego został oficjalnie ogłoszony w czasie, gdy była tymczasowo aresztowana w sprawie o poważne przestępstwa, lecz której nie zezwolono na zastosowanie się do określonych wymogów przewidzianych przez prawo krajowe w następstwie takiego ogłoszenia i na udanie się do Parlamentu Europejskiego w celu wzięcia udziału w jego pierwszej sesji, należy uważać za osobę korzystającą z immunitetu na podstawie akapitu drugiego tego artykułu;

                  —

                  immunitet ten oznacza konieczność uchylenia zastosowanego wobec takiej osoby środka w postaci tymczasowego aresztowania w celu umożliwienia jej udania się do Parlamentu Europejskiego i dopełnienia tam wymaganych formalności. Jeżeli jednak właściwy sąd krajowy uzna za stosowne utrzymanie tego środka po uzyskaniu przez daną osobę statusu członka Parlamentu Europejskiego, powinien on jak najszybciej złożyć do Parlamentu Europejskiego wniosek o uchylenie immunitetu na podstawie art. 9 akapit trzeci tego samego protokołu.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa C-181/18 P: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 4 grudnia 2019 r. – Rzeczpospolita Polska/PGNiG Supply & Trading GmbH, Komisja Europejska (Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Dopuszczalność – Decyzja niedotycząca skarżącej ani bezpośrednio, ani indywidualnie – Akt regulacyjny – Brak – Artykuł 130 regulaminu postępowania przed Sądem – Ocena zarzutów co do istoty – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo do skutecznej ochrony sądowej i rzetelnego procesu – Zasada kontradyktoryjności – Odwołanie oczywiście niedopuszczalne)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/17

      Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 4 grudnia 2019 r. – Rzeczpospolita Polska/PGNiG Supply & Trading GmbH, Komisja Europejska
      (Sprawa C-181/18 P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Skarga o stwierdzenie nieważności - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Dopuszczalność - Decyzja niedotycząca skarżącej ani bezpośrednio, ani indywidualnie - Akt regulacyjny - Brak - Artykuł 130 regulaminu postępowania przed Sądem - Ocena zarzutów co do istoty - Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Prawo do skutecznej ochrony sądowej i rzetelnego procesu - Zasada kontradyktoryjności - Odwołanie oczywiście niedopuszczalne)
      (2020/C 68/15)
      Język postępowania: polski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

         Druga strona postępowania: PGNiG Supply & Trading GmbH (przedstawiciel: M. Jeżewski, adwokat), Komisja Europejska (przedstawiciele: O. Beynet i K. Herrmann, pełnomocnicy)

         Interwenient: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze i R. Kanitz, następnie R. Kanitz, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne.

                  2)

                  Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawa C-362/18: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Székesfehérvári Törvényszék - Węgry) – Hochtief AG/Fővárosi Törvényszék (Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Procedury odwoławcze – Dyrektywa 89/665/EWG – Dyrektywa 92/13/EWG – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Zasady skuteczności i równoważności – Skarga o rewizję orzeczeń sądowych naruszających prawo Unii – Odpowiedzialność państw członkowskich w przypadku naruszenia prawa Unii przez sądy krajowe – Ocena objętej odszkodowaniem szkody)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/18

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 18 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Székesfehérvári Törvényszék - Węgry) – Hochtief AG/Fővárosi Törvényszék
      (Sprawa C-362/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Procedury odwoławcze - Dyrektywa 89/665/EWG - Dyrektywa 92/13/EWG - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Zasady skuteczności i równoważności - Skarga o rewizję orzeczeń sądowych naruszających prawo Unii - Odpowiedzialność państw członkowskich w przypadku naruszenia prawa Unii przez sądy krajowe - Ocena objętej odszkodowaniem szkody)
      (2020/C 68/16)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Székesfehérvári Törvényszék

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Hochtief AG

         Strona pozwana: Fővárosi Törvényszék

         Sentencja

                  1)

                  Odpowiedzialność państwa członkowskiego za szkody spowodowane orzeczeniem sądu krajowego orzekającego w ostatniej instancji, które narusza przepis prawa Unii, podlega przesłankom określonym przez Trybunał, w szczególności w pkt 51 wyroku z dnia 30 września 2003 r., Köbler (C-224/01, EU:C:2003:513), co nie wyklucza możliwości powstania odpowiedzialności państwa na podstawie mniej restrykcyjnych przesłanek na gruncie prawa krajowego. Odpowiedzialności tej nie jest wyłącza fakt nabrania przez to orzeczenie powagi rzeczy osądzonej. W ramach stosowania zasad tej odpowiedzialności sąd krajowy, do którego wniesiono o naprawienie szkody, powinien ocenić, biorąc pod uwagę wszelkie czynniki charakteryzujące rozpatrywaną sytuację, czy sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji dopuścił się wystarczająco istotnego naruszenia prawa Unii, w sposób oczywisty naruszając mające zastosowanie prawo Unii, w tym właściwe orzecznictwo Trybunału. Prawo Unii stoi natomiast na przeszkodzie obowiązywaniu przepisu prawa krajowego, który w takim wypadku wyłącza w sposób ogólny z zakresu podlegającej naprawieniu szkody koszty poniesione przez stronę na skutek wyrządzającego szkodę orzeczenia sądu krajowego.

                  2)

                  Prawo Unii, a w szczególności dyrektywę Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/66/WE z dnia 11 grudnia 2007 r., i dyrektywę Rady 92/13/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania przepisów wspólnotowych w procedurach zamówień publicznych podmiotów działających w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji, zmienioną dyrektywą 2007/66, a także zasady równoważności i skuteczności należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowania państwa członkowskiego, które nie dopuszcza zmiany mającego powagę rzeczy osądzonej wyroku sądu tego państwa członkowskiego, który orzekł w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności aktu instytucji zamawiającej, bez rozpatrzenia kwestii, której zbadanie przewidywał wcześniejszy wyrok Trybunału, wydany w odpowiedzi na wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony w ramach postępowania w przedmiocie tej skargi o stwierdzenie nieważności lub wcześniejszy wyrok Trybunału, wydany w odpowiedzi na wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w innej sprawie. Jednakże jeśli obowiązujące krajowe normy proceduralne obejmują możliwość dokonania przez sąd krajowy zmiany orzeczenia mającego powagę rzeczy osądzonej, aby doprowadzić do zgodności sytuacji stworzonej wskutek tego wyroku z wcześniejszym prawomocnym krajowym orzeczeniem sądowym, które było już znane sądowi, który wydał ten wyrok, jak również stronom w postępowaniu, w którym on zapadł, wówczas rozwiązanie to, zgodnie z zasadami równoważności i skuteczności, stosowane na takich samych warunkach, musi przeważyć, aby doprowadzić do zgodności sytuacji z prawem Unii w wykładni nadanej wcześniejszym wyrokiem Trybunału.

         (1)  Dz.U. C 311 z 3.9.2018.


title: Sprawa C-431/18: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 11 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial Sección no 4 de Zaragoza - Hiszpania) – María Pilar Bueno Ruiz, Zurich Insurance PL, Sucursal de España/Irene Conte Sánchez (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych – Dyrektywa 2009/103/WE – Artykuł 3 akapit pierwszy – Pojęcie „ruchu pojazdów” – Wyciek oleju i innych płynów z pojazdu silnikowego – Odszkodowanie)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/19

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 11 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial Sección no 4 de Zaragoza - Hiszpania) – María Pilar Bueno Ruiz, Zurich Insurance PL, Sucursal de España/Irene Conte Sánchez
      (Sprawa C-431/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych - Dyrektywa 2009/103/WE - Artykuł 3 akapit pierwszy - Pojęcie „ruchu pojazdów” - Wyciek oleju i innych płynów z pojazdu silnikowego - Odszkodowanie)
      (2020/C 68/17)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Audiencia Provincial Sección no 4 de Zaragoza

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: María Pilar Bueno Ruiz, Zurich Insurance PL, Sucursal de España

         Strona pozwana: Irene Conte Sánchez

         Sentencja

      Artykuł 3 akapit pierwszy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności należy interpretować w ten sposób, że zakresem pojęcia „ruchu pojazdów”, zawartego w tym przepisie, objęta jest sytuacja, w której pojazd, który wykonywał manewry lub był zaparkowany na prywatnym parkingu zgodnie ze swą funkcją środka transportu, uczestniczy w wypadku na tym parkingu.

         (1)  Dz.U. C 373 z 15.10.2018.


title: Sprawa C-568/18 P: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 grudnia 2019 r. – Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH/Komisja Europejska (Odwołanie – Dostęp do dokumentów instytucji – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Artykuł 4 ust. 2 tiret pierwsze – Wyjątki od prawa dostępu – Ochrona interesów handlowych określonej osoby fizycznej lub prawnej – Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 – Artykuł 6 ust. 1 – Stosowanie wyjątków dotyczących wniosków o udzielenie informacji dotyczących środowiska – Dokumenty sporządzone przez Komisję Europejską w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Odmowa dostępu – Późniejsze przekazanie żądanych dokumentów – Artykuł 149 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/19

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 grudnia 2019 r. – Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH/Komisja Europejska
      (Sprawa C-568/18 P) (1)

      (Odwołanie - Dostęp do dokumentów instytucji - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 2 tiret pierwsze - Wyjątki od prawa dostępu - Ochrona interesów handlowych określonej osoby fizycznej lub prawnej - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Artykuł 6 ust. 1 - Stosowanie wyjątków dotyczących wniosków o udzielenie informacji dotyczących środowiska - Dokumenty sporządzone przez Komisję Europejską w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Odmowa dostępu - Późniejsze przekazanie żądanych dokumentów - Artykuł 149 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 68/18)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (przedstawiciele: S. Altenschmidt i D. Jacob, Rechtsanwälte)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Krämer i F. Clotuche-Duvieusart, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie odwołania zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami poniesionymi w niniejszym postępowaniu odwoławczym.

         (1)  Dz.U. C 16 z 14.1.2019.


title: Sprawa C-618/18: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 17 grudnia 2019 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di L’Aquila – Włochy) – Gabriele Di Girolamo/Ministero della Giustizia (Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Praca na czas określony – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Pojęcie „pracownika na czas określony” – Sędziowie pokoju – Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Oczywista niedopuszczalność)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/20

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 17 grudnia 2019 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di L’Aquila – Włochy) – Gabriele Di Girolamo/Ministero della Giustizia
      (Sprawa C-618/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Praca na czas określony - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Pojęcie „pracownika na czas określony” - Sędziowie pokoju - Artykuł 53 ust. 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Oczywista niedopuszczalność)
      (2020/C 68/19)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Giudice di pace di L’Aquila

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Gabriele Di Girolamo

         Strona pozwana: Ministero della Giustizia

         przy udziale: Unione Nazionale Giudici di Pace (Unagipa)

         Sentencja

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di pace di L’Aquila (sędziego pokoju z L’Aquila, Włochy), postanowieniem z dnia 19 września 2018 r., jest oczywiście niedopuszczalny.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.


title: Sprawa C-645/18: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark – Austria) – NE/Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Swoboda świadczenia usług – Delegowanie pracowników – Artykuł 56 TFUE – Dyrektywa 2014/67/UE – Artykuły 9 i 20 – Zgłoszenie pracowników – Przechowywanie dokumentacji płacowej – Sankcje – Proporcjonalność – Grzywny w z góry określonej wysokości minimalnej – Kumulacja – Brak określenia maksymalnego wymiaru – Koszty sądowe)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/21

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Steiermark – Austria) – NE/Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld
      (Sprawa C-645/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Swoboda świadczenia usług - Delegowanie pracowników - Artykuł 56 TFUE - Dyrektywa 2014/67/UE - Artykuły 9 i 20 - Zgłoszenie pracowników - Przechowywanie dokumentacji płacowej - Sankcje - Proporcjonalność - Grzywny w z góry określonej wysokości minimalnej - Kumulacja - Brak określenia maksymalnego wymiaru - Koszty sądowe)
      (2020/C 68/20)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesverwaltungsgericht Steiermark

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: NE

         Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld

         przy udziale: Finanzpolizei

         Sentencja

      Artykuł 20 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniającej rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („rozporządzenie w sprawie IMI”) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, które w razie nieprzestrzegania przepisów prawa pracy dotyczących zgłoszenia pracowników i przechowywania dokumentacji płacowej, przewiduje nałożenie grzywien o dużej wysokości:

                  —

                  które nie mogą być niższe od z góry określonej kwoty;

                  —

                  które są nakładane w sposób kumulatywny za każdego pracownika, którego dotyczy naruszenie i bez określenia maksymalnego ich wymiaru, oraz

                  —

                  do których dodaje się, w wypadku oddalenia skargi na decyzję je nakładającą, udział w kosztach postępowania w wysokości 20 % ich kwoty.

         (1)  Dz.U. C 122 z 1.4.2019.


title: Sprawa C-741/18 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – OPS Újpesti Csökkentmunkaképességűek Ipari és Kereskedelmi Kft. (OPS Újpest Kft.)/Komisja Europejska (Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Pomoc państwa – Pomoc wdrożona przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników – Skarga o stwierdzenie nieważności – Domniemane decyzje o niewnoszeniu zastrzeżeń – Termin do wniesienia skargi – Rozpoczęcie biegu terminu – Wiedza o istnieniu zaskarżonego aktu – Wniosek o przetłumaczenie zaskarżonego aktu – Rozsądny termin – Przekroczenie terminu – Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji – Ocena okoliczności faktycznych – Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/22

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – OPS Újpesti Csökkentmunkaképességűek Ipari és Kereskedelmi Kft. (OPS Újpest Kft.)/Komisja Europejska
      (Sprawa C-741/18 P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pomoc państwa - Pomoc wdrożona przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników - Skarga o stwierdzenie nieważności - Domniemane decyzje o niewnoszeniu zastrzeżeń - Termin do wniesienia skargi - Rozpoczęcie biegu terminu - Wiedza o istnieniu zaskarżonego aktu - Wniosek o przetłumaczenie zaskarżonego aktu - Rozsądny termin - Przekroczenie terminu - Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji - Ocena okoliczności faktycznych - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)
      (2020/C 68/21)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: OPS Újpesti Csökkentmunkaképességűek Ipari és Kereskedelmi Kft. (OPS Újpest Kft.) (przedstawiciel: L. Szabó, ügyvéd)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i C. Georgieva-Kecsmar, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje odrzucone jako w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne.

                  2)

                  OPS Újpesti Csökkentmunkaképességűek Ipari és Kereskedelmi Kft. (OPS Újpest Kft.) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.


title: Sprawa C-747/18 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – Lux-Rehab Foglalkoztató Non-Profit Kft. (Lux-Rehab Non-Profit Kft.)/Komisja Europejska (Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Pomoc państwa – Pomoc wdrożona przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników – Skarga o stwierdzenie nieważności – Domniemane decyzje o niewnoszeniu zastrzeżeń – Brak legitymacji procesowej – Osoba, której decyzja nie dotyczy indywidualnie – Skarga, która nie została wniesiona w celu zachowania praw procesowych – Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji – Odwołanie oczywiście bezzasadne)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/22

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – Lux-Rehab Foglalkoztató Non-Profit Kft. (Lux-Rehab Non-Profit Kft.)/Komisja Europejska
      (Sprawa C-747/18 P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pomoc państwa - Pomoc wdrożona przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników - Skarga o stwierdzenie nieważności - Domniemane decyzje o niewnoszeniu zastrzeżeń - Brak legitymacji procesowej - Osoba, której decyzja nie dotyczy indywidualnie - Skarga, która nie została wniesiona w celu zachowania praw procesowych - Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji - Odwołanie oczywiście bezzasadne)
      (2020/C 68/22)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Lux-Rehab Foglalkoztató Non-Profit Kft. (Lux-Rehab Non-Profit Kft.) (przedstawiciel: L. Szabó, ügyvéd)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i C. Georgieva-Kecsmar, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście bezzasadne.

                  2)

                  Lux-Rehab Foglalkoztató Non-Profit Kft. (Lux-Rehab Non-Profit Kft.) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.


title: Sprawa C-748/18 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – Motex Ipari és Szolgáltató Rehabilitációs Kft. (Motex Kft.)/Komisja Europejska (Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Pomoc państwa – Pomoc wdrożona przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników – Skarga o stwierdzenie nieważności – Domniemane decyzje o niewnoszeniu zastrzeżeń – Brak legitymacji procesowej – Osoba, której decyzja nie dotyczy indywidualnie – Skarga, która nie została wniesiona w celu zachowania praw procesowych – Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji – Odwołanie oczywiście bezzasadne)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/23

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. – Motex Ipari és Szolgáltató Rehabilitációs Kft. (Motex Kft.)/Komisja Europejska
      (Sprawa C-748/18 P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pomoc państwa - Pomoc wdrożona przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników - Skarga o stwierdzenie nieważności - Domniemane decyzje o niewnoszeniu zastrzeżeń - Brak legitymacji procesowej - Osoba, której decyzja nie dotyczy indywidualnie - Skarga, która nie została wniesiona w celu zachowania praw procesowych - Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji - Odwołanie oczywiście bezzasadne)
      (2020/C 68/23)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Motex Ipari és Szolgáltató Rehabilitációs Kft. (Motex Kft.) (przedstawiciel: L. Szabó, ügyvéd)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i C. Georgieva-Kecsmar, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście bezzasadne.

                  2)

                  Motex Ipari és Szolgáltató Rehabilitációs Kft. (Motex Kft.) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.


title: Sprawa C-757/18P: Postanowienie Trybunału z dnia 19 grudnia 2019 r. – M-Sansz Kereskedelmi, Termelő és Szolgáltató Kft. (M-Sansz Kft.)/Komisja Europejska (Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postepowania przed Trybunałem – Pomoc państwa – Pomoc wdrożona na Węgrzech na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników – Skarga o stwierdzenie nieważności – Rzekome decyzje Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń – Brak legitymacji procesowej – Osoba, której dany akt dotyczy indywidualnie – Skarga, która nie została wniesiona w celu zachowania praw procesowych – Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji – Odwołanie oczywiście bezzasadne)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/24

      Postanowienie Trybunału z dnia 19 grudnia 2019 r. – M-Sansz Kereskedelmi, Termelő és Szolgáltató Kft. (M-Sansz Kft.)/Komisja Europejska
      (Sprawa C-757/18P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postepowania przed Trybunałem - Pomoc państwa - Pomoc wdrożona na Węgrzech na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników - Skarga o stwierdzenie nieważności - Rzekome decyzje Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń - Brak legitymacji procesowej - Osoba, której dany akt dotyczy indywidualnie - Skarga, która nie została wniesiona w celu zachowania praw procesowych - Niedopuszczalność skargi w pierwszej instancji - Odwołanie oczywiście bezzasadne)
      (2020/C 68/24)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: M-Sansz Kereskedelmi, Termelő és Szolgáltató Kft. (M-Sansz Kft.) (przedstawiciel: L. Ravasz, ügyvéd)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i C. Georgieva-Kecsmar, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone jako oczywiście bezzasadne.

                  2)

                  M-Sansz Kereskedelmi, Termelő és Szolgáltató Kft. (M Sansz Kft.) pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 148 z 29.4.2019.


title: Sprawy połączone C-123/19 P i C-125/19 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 12 grudnia 2019 r. – Vans, Inc./Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Deichmann SE (Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie sprzeciwu – Odwołania, które stały się bezprzedmiotowe – Umorzenie postępowania – Koszty)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/24

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 12 grudnia 2019 r. – Vans, Inc./Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Deichmann SE
      (Sprawy połączone C-123/19 P i C-125/19 P) (1)

      (Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie sprzeciwu - Odwołania, które stały się bezprzedmiotowe - Umorzenie postępowania - Koszty)
      (2020/C 68/25)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Vans, Inc. (przedstawiciele: M. Hirsch i M. Metzner, Rechtsanwälte)

         Pozostali uczestnicy postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik), Deichmann SE (przedstawiciel: C. Onken, Rechtsanwältin)

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie rozpatrywanych odwołań zostaje umorzone.

                  2)

                  Vans Inc., Deichmann SE i Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 220 z 1.7.2019.


title: Sprawy połączone C-140/19, C-141/19 i od C-492/19 do C-494/19: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Landesverwaltungsgericht Steiermark – Austria) – EX EX (C-140/19 i C-141/19), OK (C-492/19), PL (C-493/19), QM (C-494/19)/Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Swoboda świadczenia usług – Delegowanie pracowników – Artykuł 56 TFUE – Dyrektywa 2014/67/UE – Artykuły 9 i 20 – Zgłoszenie pracowników – Przechowywanie dokumentacji płacowej – Sankcje – Proporcjonalność – Grzywny w z góry określonej wysokości minimalnej – Kumulacja – Brak określenia maksymalnego wymiaru – Koszty sądowe – Oczywista niedopuszczalność)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/25

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 grudnia 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Landesverwaltungsgericht Steiermark – Austria) – EX EX (C-140/19 i C-141/19), OK (C-492/19), PL (C-493/19), QM (C-494/19)/Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld
      (Sprawy połączone C-140/19, C-141/19 i od C-492/19 do C-494/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Swoboda świadczenia usług - Delegowanie pracowników - Artykuł 56 TFUE - Dyrektywa 2014/67/UE - Artykuły 9 i 20 - Zgłoszenie pracowników - Przechowywanie dokumentacji płacowej - Sankcje - Proporcjonalność - Grzywny w z góry określonej wysokości minimalnej - Kumulacja - Brak określenia maksymalnego wymiaru - Koszty sądowe - Oczywista niedopuszczalność)
      (2020/C 68/26)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesverwaltungsgericht Steiermark

         Strony w postępowaniu głównym

         Strony skarżące: EX EX (C-140/19 i C-141/19), OK (C-492/19), PL (C-493/19), QM (C-494/19)

         Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfel

         przy udziale: Finanzpolizei

         Sentencja

      Artykuł 20 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniającej rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („rozporządzenie w sprawie IMI”) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, które w razie nieprzestrzegania przepisów prawa pracy dotyczących zgłoszenia pracowników i przechowywania dokumentacji płacowej, przewiduje nałożenie grzywien o dużej wysokości:

                  —

                  które nie mogą być niższa od z góry określonej kwoty;

                  —

                  które są nakładane w sposób kumulatywny za każdego pracownika, którego dotyczy naruszenie i bez określenia maksymalnego ich wymiaru, oraz

                  —

                  do których dodaje się, w wypadku oddalenia skargi na decyzję je nakładającą, udział w kosztach postępowania w wysokości 20 % ich kwoty.

         (1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.

         Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa C-200/19: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Trgovački sud u Zagrebu - Chorwacja) – INA-INDUSTRIJA NAFTE d.d. i in./LJUBLJANSKA BANKA d.d. (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postepowania przed Trybunałem – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie w sprawach cywilnych i handlowych – Artykuł 7 pkt 1 lit. a) – Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy – Pojęcie „spraw dotyczących umowy” – Zobowiązania finansowe ciążące na podstawie ustawy krajowej na współwłaścicielach nieruchomości – Powództwo o wykonanie tych zobowiązań)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/26

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Trgovački sud u Zagrebu - Chorwacja) – INA-INDUSTRIJA NAFTE d.d. i in./LJUBLJANSKA BANKA d.d.
      (Sprawa C-200/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postepowania przed Trybunałem - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie w sprawach cywilnych i handlowych - Artykuł 7 pkt 1 lit. a) - Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy - Pojęcie „spraw dotyczących umowy” - Zobowiązania finansowe ciążące na podstawie ustawy krajowej na współwłaścicielach nieruchomości - Powództwo o wykonanie tych zobowiązań)
      (2020/C 68/27)
      Język postępowania: chorwacki

         Sąd odsyłający

      Trgovački sud u Zagrebu

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: INA-INDUSTRIJA NAFTE d.d., CROATIA osiguranje d.d., REPUBLIKA HRVATSKA, Croatia Airlines d.d., GRAD ZAGREB, HRVATSKA ELEKTROPRIVREDA d.d., HRVATSKE ŠUME d.o.o., KAPITAL d.o.o. u stečaju, w stanie upadłości, PETROKEMIJA d.d., Đuro Đaković Holding d.d., ENERGOINVEST d.d., TELENERG d.o.o., ENERGOCONTROL d.o.o., UDRUGA POSLODAVACA U ZDRAVSTVU, HRVATSKI ZAVOD ZA MIROVINSKO OSIGURANJE, ZAGREPČANKA-POSLOVNI OBJEKTI d.d., BRODOGRADILIŠTE VIKTOR LENAC d.d., INOVINE d.d., MARAT INŽENJERING d.o.o., GOYA - COMPANY d.o.o., METROPOLIS PLAN d.o.o., Dalekovod d.d., INFRATERRA d.o.o., Citat d.o.o., STAROSTA d.o.o., METALKA METALCOM d.o.o., I.Š., B.C., Z.N., D.G., M.R., A.T.

         Strona pozwana: LJUBLJANSKA BANKA d.d.

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że należy uznać, iż spór o niewykonanie zobowiązań finansowych ciążących na mocy ustawy krajowej na współwłaścicielach nieruchomości wchodzi w zakres pojęcia „spraw dotyczących umowy” w rozumieniu art. 7 pkt 1 lit. a) tego rozporządzenia.

                  2)

                  Artykuł 7 pkt 5 rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że spór taki jak ten rozpatrywany w postepowaniu głównym, dotyczący obowiązku wynikającego z posiadania przez spółkę lokalu użytkowego, w którym ma siedzibę i prowadzi działalność, nie stanowi „sporu wynikającego z działalności filii, agencji lub innego oddziału” w rozumieniu tego przepisu.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.05.2019.


title: Sprawa C-465/19: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 17 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Straubing – Niemcy) – B & L Elektrogeräte GmbH przeciwko GC (Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2011/83/UE – Artykuł 2 pkt 8 lit. c) oraz art. 2 pkt 9 – Umowa zawierana poza lokalem przedsiębiorstwa – Pojęcie „lokalu przedsiębiorstwa” – Umowa zawarta na stoisku wystawienniczym targów bezpośrednio po tym, jak przedsiębiorca nawiązał kontakt z konsumentem znajdującym się w przestrzeni wspólnej hali wystawienniczej)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/27

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 17 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Straubing – Niemcy) – B & L Elektrogeräte GmbH przeciwko GC
      (Sprawa C-465/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 2011/83/UE - Artykuł 2 pkt 8 lit. c) oraz art. 2 pkt 9 - Umowa zawierana poza lokalem przedsiębiorstwa - Pojęcie „lokalu przedsiębiorstwa” - Umowa zawarta na stoisku wystawienniczym targów bezpośrednio po tym, jak przedsiębiorca nawiązał kontakt z konsumentem znajdującym się w przestrzeni wspólnej hali wystawienniczej)
      (2020/C 68/28)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Amtsgericht Straubing

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: B & L Elektrogeräte GmbH

         Strona pozwana: GC

         Sentencja

      Artykuł 2 pkt 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w związku z jej art. 2 pkt 9 należy interpretować w ten sposób, że umowa zawarta między przedsiębiorcą a konsumentem na stoisku prowadzonym przez przedsiębiorcę na targach, bezpośrednio po tym, jak przedsiębiorca nawiązał kontakt z konsumentem znajdującym się we wspólnej dla wielu stoisk alei hali wystawienniczej targów, stanowi umowę „zawieraną poza lokalem przedsiębiorstwa” w rozumieniu tego przepisu.

         (1)  Dz.U. C 348 z 14.10.2019.


title: Sprawa C-483/19: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 11 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Liège – Belgia) – Ville de Verviers/J (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Polityka społeczna – Dyrektywa 1999/70/WE – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Klauzula 2 – Zakres stosowania porozumienia ramowego – Możliwość wyłączenia przez państwa członkowskie z tego zakresu wstępnego szkolenia zawodowego lub praktyk oraz umów lub stosunków pracy zawartych w ramach szczególnego publicznego albo wspieranego przez władze publiczne programu szkolenia zawodowego, integracji zawodowej czy przekwalifikowania zawodowego – Skutki)

text:
               2.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/27

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 11 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Liège – Belgia) – Ville de Verviers/J
      (Sprawa C-483/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Klauzula 2 - Zakres stosowania porozumienia ramowego - Możliwość wyłączenia przez państwa członkowskie z tego zakresu wstępnego szkolenia zawodowego lub praktyk oraz umów lub stosunków pracy zawartych w ramach szczególnego publicznego albo wspieranego przez władze publiczne programu szkolenia zawodowego, integracji zawodowej czy przekwalifikowania zawodowego - Skutki)
      (2020/C 68/29)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Cour du travail de Liège

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Ville de Verviers (miasto Verviers)

         Strona pozwana: J.

         Sentencja

      Klauzulę 2 ust. 2 lit. b) porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie temu, aby ustawodawca krajowy, który zgodnie z uprawnieniem przyznanym mu na mocy tego przepisu wyłączył z zakresu stosowania przepisów krajowych dokonujących transpozycji dyrektywy 1990/70 i porozumienia ramowego pewną kategorię umów o pracę, został zwolniony z obowiązku przyjęcia przepisów krajowych mających na celu zapewnienie poszanowania celów realizowanych poprzez to porozumienie ramowe w stosunku do pracowników, z którymi zawarto umowy tej kategorii.

         (1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.