title: Sprawa T-336/15: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2015 r. – Windrush Aka/OHIM – Dammers (The Specials)

text:
               7.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/77

         Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2015 r. – Windrush Aka/OHIM – Dammers (The Specials)
   (Sprawa T-336/15)
   (2015/C 294/92)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Windrush Aka LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, i S. Britton, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Jerry Dammers (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Właściciel spornego znaku towarowego: Jerry Dammers

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „The Specials” – wspólnotowy znak towarowy nr 3 725 082

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie R 1412/2014-1

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               nakazanie OHIM pokrycia własnych kosztów oraz kosztów poniesionych przez skarżącą.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-222/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 7 maja 2014 r. – Konstantinos Maistrellis przeciwko Ypourgos Dikaiosynis, Diafaneias kai Anthropinon Dikaiomaton

text:
               21.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 7 maja 2014 r. – Konstantinos Maistrellis przeciwko Ypourgos Dikaiosynis, Diafaneias kai Anthropinon Dikaiomaton
   (Sprawa C-222/14)
   2014/C 235/11
   Język postępowania: grecki

      Sąd odsyłający

   Symvoulio tis Epikrateias (Rada Stanu, Grecja)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Konstantinos Maistrellis

      Strona pozwana: Ypourgos Dikaiosynis Diafaneias kai Anthropinon Dikaiomaton (ministerstwo sprawiedliwości, przejrzystości i praw człowieka)

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przepisy dyrektywy 96/34/WE (1) i dyrektywy 2006/54/WE (2), które mają zastosowanie w niniejszym przypadku, powinny być interpretowane w ten sposób, iż stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które – tak jak sporny przepis art. 53 ust. 3 akapit trzeci ustawy 3528/2007 – przewidują, że jeżeli żona urzędnika nie pracuje lub nie wykonuje żadnego zawodu, jej małżonek nie ma prawa do urlopu rodzicielskiego, chyba że z powodu poważnej choroby lub niepełnosprawności zostanie ona uznana za niezdolną do sprostania potrzebom związanym z wychowywaniem dziecka?

      (1)  Dyrektywa Rady 96/34/WE z dnia 31 czerwca 1996 r. w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC (Dz.U. L 145, s. 4).

      (2)  Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana) (Dz.U. L 204, s. 23).


title: Sprawa T-23/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lutego 2007 r. — CAS przeciwko Komisji (Układ stowarzyszeniowy pomiędzy EWG a Republiką Turcji — Umorzenie należności celnych przywozowych — Przywożony z Turcji koncentrat soku owocowego — Wspólnotowy kodeks celny — Świadectwa przewozowe — Szczególna sytuacja — Prawo do obrony)

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/30

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lutego 2007 r. — CAS przeciwko Komisji
   (Sprawa T-23/03) (1)

   (Układ stowarzyszeniowy pomiędzy EWG a Republiką Turcji - Umorzenie należności celnych przywozowych - Przywożony z Turcji koncentrat soku owocowego - Wspólnotowy kodeks celny - Świadectwa przewozowe - Szczególna sytuacja - Prawo do obrony)
   (2007/C 82/65)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: CAS SpA (Werona, Włochy) (przedstawiciel: D. Ehle, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: X. Lewis, pełnomocnik, wspierany przez adwokata M. Nuñeza Müllera)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji z dnia 18 października 2002 r. (REC 10/01), dotyczącej wniosku o umorzenie należności celnych przywozowych.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 83 z 5.4.2003.


title: Sprawa T-202/14: Skarga wniesiona w dniu 28 marca 2014 r. – LR Health & Beauty Systems przeciwko OHIM – Robert McBride (LR nova pure.)

text:
               21.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/20

         Skarga wniesiona w dniu 28 marca 2014 r. – LR Health & Beauty Systems przeciwko OHIM – Robert McBride (LR nova pure.)
   (Sprawa T-202/14)
   2014/C 235/27
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: LR Health & Beauty Systems GmbH (Ahlen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Weber i L. Thiel)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Robert McBride Ltd (Manchester, Zjednoczone Królestwo)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 stycznia 2014 r. w sprawie R 272/2013-2;

               —

               obciążenie strony pozwanej oraz Robert McBride Ltd, jeśli wstąpi do postępowania, kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „LR nova pure.” dla towarów z klasy 3 – zgłoszenie nr 9 8 51  361

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Robert McBride Ltd

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny międzynarodowy znak towarowy NOVA

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa T-220/13: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2016 r. – Scuola Elementare Maria Montessori/Komisja [Pomoc państwa — Komunalny podatek od nieruchomości — Zwolnienie z podatku podmiotów niekomercyjnych prowadzących szczególną działalność — Ujednolicona ustawa o podatku dochodowym — Zwolnienie z jednolitego podatku komunalnego — Decyzja stwierdzająca w części brak pomocy państwa, a w części uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych — Bezpośrednie oddziaływanie — Dopuszczalność — Całkowita niemożność odzyskania pomocy — Artykuł 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 — Obowiązek uzasadnienia]

text:
               31.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 402/25

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2016 r. – Scuola Elementare Maria Montessori/Komisja
   (Sprawa T-220/13) (1)

   ([Pomoc państwa - Komunalny podatek od nieruchomości - Zwolnienie z podatku podmiotów niekomercyjnych prowadzących szczególną działalność - Ujednolicona ustawa o podatku dochodowym - Zwolnienie z jednolitego podatku komunalnego - Decyzja stwierdzająca w części brak pomocy państwa, a w części uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych - Bezpośrednie oddziaływanie - Dopuszczalność - Całkowita niemożność odzyskania pomocy - Artykuł 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 - Obowiązek uzasadnienia])
   (2016/C 402/25)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Nucara i E. Gambaro, a następnie E. Gambaro)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo V. Di Bucci, G. Conte i D. Grespan, a następnie G. Conte, D. Grespan i F. Tomat, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri i G. De Bellis, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE, zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2013/284/UE z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie pomocy państwa nr S.A.20829 [C 26/2010, ex NN 43/2010 (ex CP 71/2006)] Program dotyczący zwolnienia z podatku komunalnego od nieruchomości stosowanego do nieruchomości użytkowanych przez podmioty niekomercyjne do określonych celów wdrożonej przez Włochy (Dz.U. 2013, L 166, s. 24).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Scuola Elementare Maria Montessori Srl pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

               3)

               Republika Włoska pokrywa własne koszty związane z interwencją.

      (1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.


title: Sprawa T-67/14: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2014 r. – Viraj Profiles przeciwko Radzie

text:
               14.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 112/48

         Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2014 r. – Viraj Profiles przeciwko Radzie
   (Sprawa T-67/14)
   2014/C 112/61
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Viraj Profiles Ltd (Maharasztra, Indie) (przedstawiciele: adwokaci V. Akritidis i Y. Melin)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1106/2013 z dnia 5 listopada 2013 r. (Dz.U. L 298, s. 1) nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii, w zakresie, w jakim znajduje ono zastosowanie do Viraj Profiles Limited;

               —

               Obciążenie Rady i wszelkich interwenientów, którzy mogą zostać dopuszczeni do udziału w postępowaniu po stronie Rady, kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, że koszt produkcji wyliczony w spornym rozporządzeniu został dostosowany w oczywiście błędny sposób, z naruszeniem art. 2 ust. 1, 3, 4, 5, 6, 11 i 12 rozporządzenia podstawowego. Instytucje UE zastosowały dostosowanie w górę przy użyciu metodologii, która przy jej stosowaniu daje dostosowanie niższe niż to ujawnione przez Komisję. Dostosowanie obejmuje również pozycje, których nie należało uwzględniać w kosztach produkcji skarżącego. Margines dumpingi obliczony na podstawie tej błędnej metodologii narusza art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

               2.

               Zarzut drugi, że ustalenie, jakoby szkoda wyrządzona przemysłowi Unii była spowodowana importem z Indii, jest oczywiście błędne, ponieważ nie uwzględnia wpływu importu z Chin, który był główną przyczyną szkód w rozpatrywanym okresie i zerwał związek przyczynowy między towarami przywożonymi z Indii po cenach dumpingowych i szkodą, a instytucje UE nie dokonały analizy w sprawie braku przypisania szkody, z naruszeniem art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego.

               3.

               Zarzut trzeci, że Komisja nie zbadała dokładności i odpowiedniego charakteru materiałów dowodowych na temat związku przyczynowego dostarczonych we wniosku uzasadniającym wszczęcie postępowania wbrew przepisom art. 5 ust. 2, 3, 7 i art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.


title: Sprawa C-382/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 25 stycznia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich — Austria) — Michael Neukirchinger przeciwko Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen (Transport lotniczy — Licencje na organizację handlowych lotów balonem — Artykuł 12 WE — Wymóg miejsca zamieszkania lub siedziby — Kary administracyjne)

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/2

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 25 stycznia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich — Austria) — Michael Neukirchinger przeciwko Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen
   (Sprawa C-382/08) (1)

   (Transport lotniczy - Licencje na organizację handlowych lotów balonem - Artykuł 12 WE - Wymóg miejsca zamieszkania lub siedziby - Kary administracyjne)
   2011/C 80/02
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Michael Neukirchinger

      Strona pozwana: Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich — Wykładnia art. 49 i nast. traktatu WE — Uregulowania krajowe zakazujące pod karą administracyjną organizacji handlowych lotów balonem bez krajowej licencji, której wydanie jest uzależnione od posiadania miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium kraju

      Sentencja

   Artykuł 12 WE stoi na przeszkodzie stosowaniu przepisów państwa członkowskiego, tego rodzaju jak w sprawie przed sądem krajowym, które, przy organizacji lotów balonem na terytorium tego państwa, pod groźbą kary administracyjnej w razie ich naruszenia:

               —

               od podmiotu mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w innym państwie członkowskim i posiadającego w tym państwie licencję na organizację handlowych lotów balonem, wymagają miejsca zamieszkania lub siedziby w przyjmującym państwie członkowskim oraz

               —

               zobowiązują ten podmiot do uzyskania nowej licencji, bez uwzględnienia w należyty sposób, że warunki uzyskania takiej licencji są co do zasady takie same, jak warunki otrzymania licencji wydanej już w innym państwie członkowskim.

      (1)  Dz.U. C 285 z 8.11.2008.


title: Wykreślenie sprawy C-450/02

text:
               11.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/34

         Wykreślenie sprawy C-450/02 (1)

   (2004/C 228/74)
   Postanowieniem z dnia 5 maja 2004 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził o wykreśleniu sprawy C-450/02 (wniosek Bundesfinanzhof o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Finanzamt Kassel-Goethestraße przeciwko Qualitair Engineering Services Ltd.

      (1)  Dz.U. C 70 z 22.3.2003.


title: Sprawa C-454/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal in Northern Ireland (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 października 2008 r. — Seaport Investments Ltd przeciwko Department of the Environment for Northern Ireland

text:
               12.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 220/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal in Northern Ireland (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 października 2008 r. — Seaport Investments Ltd przeciwko Department of the Environment for Northern Ireland
   (Sprawa C-454/08)
   2009/C 220/30
   Język postępowania: angielski

      Sąd krajowy

   Court of Appeal in Northern Ireland

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Seaport Investments Ltd

      Strona pozwana: Department of the Environment for Northern Ireland
   Postanowieniem z dnia 20 maja 2009 r. Trybunał (szósta izba) stwierdził niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.


title: Sprawa C-375/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Rzeczpospolita Polska) w dniu 23 września 2009 r. — Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów/Tele2 Polska Sp. z o.o., obecnie Netia S.A.

text:
               5.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Rzeczpospolita Polska) w dniu 23 września 2009 r. — Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów/Tele2 Polska Sp. z o.o., obecnie Netia S.A.
   (Sprawa C-375/09)
   2009/C 297/25
   Język postępowania: polski

      Sąd krajowy

   Sąd Najwyższy

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

      Strona pozwana: Tele2 Polska Sp. z o.o., obecnie Netia S.A.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 5 rozporządzenia Rady nr 1/2003 z 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (1) należy interpretować w ten sposób, że krajowy organ ochrony konkurencji nie może wydać decyzji o niestwierdzeniu stosowania praktyki ograniczającej konkurencję w rozumieniu art. 82 Traktatu, jeżeli po przeprowadzeniu postępowania uznaje, że przedsiębiorstwo nie naruszyło zakazu nadużywania pozycji dominującej wynikającego z tego przepisu Traktatu?

               2)

               Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest pozytywna, to czy w sytuacji, gdy krajowe prawo ochrony konkurencji upoważnia krajowy organ ochrony konkurencji do zakończenia postępowania antymonopolowego — w przypadku stwierdzenia, że zachowanie przedsiębiorstwa nie narusza zakazu z art. 82 Traktatu — wyłącznie do wydania decyzji o niestwierdzeniu praktyki ograniczającej konkurencję, przepis art. 5 tiret 3 rozporządzenia Rady nr 1/2003 z 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu należy interpretować w ten sposób, że stanowi on bezpośrednią podstawę prawną do wydania przez ten organ „decyzji o braku podstaw do działania z jego strony”?

      (1)  Dz. Urz. L 1 s. 1; Polskie wydanie specjalne Rozdział 08 Tom 2, s. 205


title: Sprawa T-863/16: Postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. – Le Pen/Parlament (Skarga o stwierdzenie nieważności — Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego — Dodatek na zatrudnienie asystentów parlamentarnych — Windykacja nienależnie wypłaconych kwot — Częściowa oczywista niedopuszczalność — Częściowe umorzenie postępowania)

text:
               14.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/23

         Postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. – Le Pen/Parlament
   (Sprawa T-863/16) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Dodatek na zatrudnienie asystentów parlamentarnych - Windykacja nienależnie wypłaconych kwot - Częściowa oczywista niedopuszczalność - Częściowe umorzenie postępowania))
   (2017/C 269/34)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Jean-Marie Le Pen (Saint-Cloud, Francja) (przedstawiciele: adwokaci M. Ceccaldi i J.-P. Le Moigne)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: pełnomocnicy S. Seyr i G. Corstens)

      Przedmiot

   Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie odzyskania od skarżącego kwoty 320 026,23 EUR nienależnie wypłaconej z tytułu zatrudnienia asystentów parlamentarnych i stwierdzenia nieważności związanej z tą decyzją noty obciążeniowej z dnia 4 lutego 2016 r. oraz decyzji kwestorów z dnia 4 października 2016 r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzję z dnia 29 stycznia 2016r.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna w zakresie, w jakim odnosi się ona do żądania stwierdzenia nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie odzyskania od Jeana-Marie Le Pena kwoty 320 026,23 EUR nienależnie wypłaconej z tytułu zatrudnienia asystentów parlamentarnych, związanej z tą decyzją noty obciążeniowej z dnia 4 lutego 2016 r. oraz żądania zasądzenia od Parlamentu na rzecz skarżącego 50 000 EUR tytułem kosztów podlegających zwrotowi.

               2)

               Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone w zakresie, w jakim odnosi się ono do żądania stwierdzenia nieważności decyzji kwestorów z dnia 4 października 2016.r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzję z dnia 29 stycznia 2016 r.

               3)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 38 z 6.2.2017.


title: Sprawa T-341/17: Skarga wniesiona w dniu 31 maja 2017 r. – British Airways/Komisja

text:
               24.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/62

         Skarga wniesiona w dniu 31 maja 2017 r. – British Airways/Komisja
   (Sprawa T-341/17)
   (2017/C 239/74)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: British Airways plc (Harmondsworth, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Turner, QC, R. O'Donoghue, barrister i A. Lyle-Smythe, solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2017) 1742 final z dnia 17 marca 2017 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 53 Porozumienia EOG oraz art. 8 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego (Sprawa AT.39258 – Lotniczy transport towarowy) w całości lub w części;

               —

               w dalszej kolejności lub tytułem żądania ewentualnego, w ramach służącego Sądowi nieograniczonego prawa orzekania, uchylenie lub istotne obniżenie kwoty grzywny nałożonej na stronę skarżącą w zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu strona skarżąca formułuje dziewięć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy, zgodnie z którym Komisja naruszyła prawo lub istotne wymogi proceduralne, przyjmując decyzję stwierdzającą istnienie naruszenia, opierającą się na dwóch niespójnych ocenach okoliczności faktycznych i stanu prawnego, co skutkowało jej wewnętrzną niespójnością, jej sprzecznością z zasadą pewności prawa oraz możliwością powodowania niejasności w ramach porządku prawnego UE.

               2.

               Zarzut drugi, zgodnie z którym, Komisja wydając ponownie decyzję przyjęła środek, który miał na celu usunięcie podstawowych błędów wskazanych przez Sąd w wyroku wydanym w sprawie T-48/11 tymczasem błędy te uwypuklił zamiast naprawić, w związku z czym Komisja naruszyła obowiązek ciążący na niej na mocy art. 266 TFUE.

               3.

               Zarzut trzeci, zgodnie z którym Komisja naruszyła prawo lub istotne wymogi proceduralne, nie przedstawiając stosownego uzasadniania nałożenia grzywny na stronę skarżącą. W opinii strony skarżącej, podstawą nałożenia grzywny były ustalenia dotyczące naruszenia nie figurujące w spornej decyzji, a które pozostawały w sprzeczności z ustaleniami zawartym w tej decyzji. W dalszej kolejności lub tytułem żądania ewentualnego strona skarżąca podnosi, że Komisja przekroczyła w tym zakresie swe kompetencje.

               4.

               Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja nie ma kompetencji do stosowania art. 101 TFUE/art. 53 porozumienia EOG w odniesieniu do zarzucanych ograniczeń konkurencji w zakresie świadczenia usług lotniczego przewozu towarów na połączeniach przychodzących do UE/EOG. Strona skarżąca podnosi w dalszej kolejności, że tego rodzaju ograniczenia nie wchodzą w terytorialny zakres zastosowania art. 101 TFUE ani art. 53 porozumienia EOG.

               5.

               Zarzut piąty, zgodnie z którym Komisja błędnie zastosowała art. 101 TFUE/art. 53 porozumienia EOG do koordynacji w zakresie dopłat za usługi lotniczego przewozu towarów do/z niektórych państw z powodu znajdujących zastosowanie systemów prawnych i uregulowań oraz ich praktycznych skutków, oraz że zastosowane w tym przypadku obniżenie grzywny było arbitralne i nieodpowiednie. Strona skarżąca podnosi jednocześnie, że w każdym wypadku rozumowanie Komisji w odniesieniu do niektórych państw, których sprawa dotyczy jest w sposób oczywisty błędne.

               6.

               Zarzut szósty, zgodnie z którym Komisja doszła od błędnego wniosku o udziale strony skarżącej w naruszeniu dotyczącym (nie)uiszczenia prowizji od dopłat.

               7.

               Zarzut siódmy, zgodnie z którym Komisja błędnie ustaliła „wartość sprzedaży” w celu określenia w decyzji kwoty grzywny. Zdaniem strony skarżącej, Komisja powinna była uznać, że znaczenie mają wyłącznie przychody pochodzące z dopłat, wyłączając tym samym obrót związany z usługami w zakresie połączeń przychodzących do UE/EOG.

               8.

               Zarzut ósmy, zgodnie z którym Komisja błędnie stwierdziła, że strona skarżąca była dziewiątym podmiotem składającym wiosek o złagodzenie sankcji, w związku z czym ma prawo wyłącznie do 10 % obniżenia grzywny, mimo że w istocie strona skarżąca jako pierwsza złożyła wniosek o złagodzenie sankcji po podmiocie wnioskującym o zwolnienie z grzywny oraz że dostarczyła istotnych informacji.

               9.

               Zarzut dziewiąty, zgodnie z którym Komisja błędnie ustaliła datę rozpoczęcia naruszenia przez stronę skarżącą. Zdaniem strony skarżącej, prawidłową datą początkową był październik 2001 r. a dowody przedstawione w celu wykazania prawdziwości innej daty wcześniejszej nie spełnią przewidzianych prawem wymogów.


title: Sprawa C-288/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 listopada 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea Hovrätt — Szwecja) — Kemikalieinspektionen przeciwko Nordiska Dental AB (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 93/42/EWG — Wyroby medyczne — Zakaz wywozu amalgamatu stomatologicznego zawierającego rtęć i opatrzonego oznaczeniem zgodności CE — Ochrona zdrowia i środowiska naturalnego)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/8

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 listopada 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea Hovrätt — Szwecja) — Kemikalieinspektionen przeciwko Nordiska Dental AB
   (Sprawa C-288/08) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 93/42/EWG - Wyroby medyczne - Zakaz wywozu amalgamatu stomatologicznego zawierającego rtęć i opatrzonego oznaczeniem zgodności CE - Ochrona zdrowia i środowiska naturalnego)
   2010/C 24/12
   Język postępowania: szwedzki

      Sąd krajowy

   Svea Hovrätt

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Kemikalieinspektionen

      Strona pozwana: Nordiska Dental AB

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Svea Hovrätt — Wykładnia art. 29 WE i 30 WE oraz art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (Dz.U. L 169, s. 1) — Prawo krajowe zakazujące wywozu amalgamatu stomatologicznego zawierającego rtęć

      Sentencja

   Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych, zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r. powinien być interpretowany w ten sposób, iż sprzeciwia się on przepisom państwa członkowskiego takim jak te będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, które przewidują z uwagi na ochronę środowiska i ochronę zdrowia zakaz wywozu w celach handlowych, amalgamatu stomatologicznego zawierającego rtęć i noszącego oznaczenie CE zgodnie z art. 17 tej dyrektywy.

      (1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008.


title: Sprawa T-468/15: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2015 r. – Souruh/Rada

text:
               12.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 337/35

         Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2015 r. – Souruh/Rada
   (Sprawa T-468/15)
   (2015/C 337/38)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Souruh SA (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie dopuszczalności i zasadności powództwa strony skarżącej;

               —

               w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji (WPZiB) 2015/837 z dnia 28 maja 2015 r. i dalszych aktów wykonawczych do niej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty, które są co do istoty identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-432/11 Makhlouf/Rada (1) lub podobne do nich.

      (1)  Dz.U. C 290, s. 13.


title: Sprawa C-126/10: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo — Portugalia) — FOGGIA-Sociedade Gestora de Participações Sociais SA przeciwko Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais (Zbliżanie ustawodawstw — Dyrektywa 90/434/EWG — Wspólny system opodatkowania mający zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich — Artykuł 11 ust. 1 lit. a) — Uzasadnione cele gospodarcze — Restrukturyzacja lub racjonalizacja działalności spółek uczestniczących w operacji — Pojęcia)

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/8

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 10 listopada 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo — Portugalia) — FOGGIA-Sociedade Gestora de Participações Sociais SA przeciwko Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais
      (Sprawa C-126/10) (1)

      (Zbliżanie ustawodawstw - Dyrektywa 90/434/EWG - Wspólny system opodatkowania mający zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich - Artykuł 11 ust. 1 lit. a) - Uzasadnione cele gospodarcze - Restrukturyzacja lub racjonalizacja działalności spółek uczestniczących w operacji - Pojęcia)
      (2012/C 25/12)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd krajowy

      Supremo Tribunal Administrativo

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: FOGGIA-Sociedade Gestora de Participações Sociais SA

         Strona pozwana: Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais

         w obecności: Ministério Público

         Przedmiot

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Supremo Tribunal Administrativo — Wykładnia art. 11 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, s. 1) — Operacje mające na celu dokonanie nadużyć podatkowych lub unikanie opodatkowania — Pojęcia „uzasadnionych celów gospodarczych” oraz „restrukturyzacji lub racjonalizacji działalności spółek uczestniczących w operacji”

         Sentencja

      Artykuł 11 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich należy interpretować w ten sposób, że w odniesieniu do operacji połączenia dwóch spółek należących do tej samej grupy okoliczność, iż w chwili połączenia przejmowana spółka nie prowadzi żadnej działalności, nie ma żadnych udziałów finansowych i przynosi spółce przejmującej jedynie straty w znacznej wysokości i spowodowane nieznanymi przyczynami, może uzasadniać domniemanie, że operacja nie została dokonana w „uzasadnionych celach gospodarczych” w rozumieniu tego przepisu, nawet jeżeli przynosi ona korzyści w zakresie kosztów strukturalnych grupy. Do sądu krajowego należy ustalenie, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności rozpatrywanego sporu, czy w sporze tym występują czynniki uzasadniające domniemanie nadużyć podatkowych lub unikania opodatkowania w rozumieniu omawianego przepisu.

         (1)  Dz.U. C 134 z 22.5.2010.


title: Sprawa T-736/15: Skarga wniesiona w dniu 17 grudnia 2015 r. – Aldi/OHIM – Sky (SKYLITE)

text:
               7.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 90/20

         Skarga wniesiona w dniu 17 grudnia 2015 r. – Aldi/OHIM – Sky (SKYLITE)
   (Sprawa T-736/15)
   (2016/C 090/28)
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen i N. Bertram)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sky plc (Isleworth, Zjednoczone Królestwo)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „SKYLITE” – zgłoszenie nr 11 595 311

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 października 2015 r. w sprawie R 2771/2014-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 15 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawy połączone C-497/15 i C-498/15: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 22 marca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Euro-Team Kft. (C-497/15), Spirál-Gép Kft. (C–498/15)/Budapest Rendőrfőkapitánya (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Transport drogowy — Postanowienia podatkowe — Dyrektywa 1999/62/WE — Pobieranie opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe — Opłata za przejazd — Obowiązek państw członkowskich ustanowienia skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji — Grzywna ryczałtowa — Proporcjonalność)

text:
               29.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 168/12

         Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 22 marca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Euro-Team Kft. (C-497/15), Spirál-Gép Kft. (C–498/15)/Budapest Rendőrfőkapitánya
   (Sprawy połączone C-497/15 i C-498/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Transport drogowy - Postanowienia podatkowe - Dyrektywa 1999/62/WE - Pobieranie opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe - Opłata za przejazd - Obowiązek państw członkowskich ustanowienia skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji - Grzywna ryczałtowa - Proporcjonalność))
   (2017/C 168/13)
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Euro-Team Kft. (C-497/15), Spirál-Gép Kft. (C-498/15)

      Strona pozwana: Budapest Rendőrfőkapitánya

      Sentencja

               1)

               Artykuł 9a dyrektywy 1999/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/76/UE z dnia 27 września 2011 r., należy interpretować w ten sposób, że określony w tym przepisie wymóg proporcjonalności stoi na przeszkodzie systemowi sankcji takiemu jak rozpatrywany w postępowaniach głównych, który przewiduje nałożenie grzywny o zryczałtowanej wysokości za wszelkie naruszenia – niezależnie od ich charakteru i wagi – przepisów dotyczących obowiązku uprzedniego uiszczenia opłaty za przejazd związanej z korzystaniem z infrastruktury drogowej.

               2)

               Artykuł 9a dyrektywy 1999/62, zmienionej dyrektywą 2011/76, należy interpretować w ten sposób, że określony w tym przepisie wymóg proporcjonalności nie stoi na przeszkodzie systemowi sankcji takiemu jak rozpatrywany w postępowaniach głównych, który ustanawia odpowiedzialność obiektywną. Natomiast wymóg ów należy interpretować jako stojący na przeszkodzie wysokości sankcji przewidzianej w tym systemie.

      (1)  Dz.U. C 27 z 25.1.2016.


title: Sprawa C-263/04: Skarga wniesiona dnia 24 czerwca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               7.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/15

         Skarga wniesiona dnia 24 czerwca 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-263/04)
   (2004/C 201/30)
   Dnia 24 czerwca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Republice Francuskiej sporządzona przez Komisję Wspólnot Europejskich reprezentowaną przez E. Gippini Fourniera oraz K. Mojzesowicz, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.
   Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

               1.

               stwierdzenie, że nie przekazując Komisji wymaganych informacji pozwalających jej na potwierdzenie, że przepisy dyrektywy 2002/77/WE (1) zostały wykonane, Francja uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 9 wspomnianej dyrektywy;

               2.

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami.

         Zarzuty i główne argumenty
   Artykuł 9 Dyrektywy Komisji 2002/77/WE zobowiązuje Państwa Członkowskie do przekazania Komisji, nie później niż do dnia 24 lipca 2003 r. takich informacji, które pozwolą Komisji na potwierdzenie, że przepisy wspomnianej dyrektywy zostały wykonane.

      (1)  Dyrektywa Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej (Dz.U. L 249, str. 21).


title: Sprawa C-72/08: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 1 lipca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/52

         Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 1 lipca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej
   (Sprawa C-72/08) (1)

   2009/C 267/87

      Język postępowania: polski

   Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 92 z 12.4.2008r.


title: Sprawa C-412/13 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r. – Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 34 ust. 1, art. 75 i 77 ust. 1 — Wcześniejsze graficzne krajowe i międzynarodowe znaki towarowe MEDINET — Zastrzeżenie pierwszeństwa — Odmowa]

text:
               11.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/8

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r. – Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-412/13 P) (1)

   ([Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 34 ust. 1, art. 75 i 77 ust. 1 - Wcześniejsze graficzne krajowe i międzynarodowe znaki towarowe MEDINET - Zastrzeżenie pierwszeństwa - Odmowa])
   2014/C 261/13
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (przedstawiciele: R. Kunze i G. Würtenberger, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.

               2)

               Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 298 z 12.10.2013.


title: Sprawa C-210/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lutego 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hajdú-Bihar Megyei Bíróság — Węgry) — Márton Urbán przeciwko Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága (Transport drogowy — Naruszenia przepisów dotyczących używania tachografów — Obowiązek państw członkowskich ustanowienia proporcjonalnych kar — Grzywna ryczałtowa — Proporcjonalność kar)

text:
               17.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/2

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lutego 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hajdú-Bihar Megyei Bíróság — Węgry) — Márton Urbán przeciwko Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága
   (Sprawa C-210/10) (1)

   (Transport drogowy - Naruszenia przepisów dotyczących używania tachografów - Obowiązek państw członkowskich ustanowienia proporcjonalnych kar - Grzywna ryczałtowa - Proporcjonalność kar)
   2012/C 80/03
   Język postępowania: węgierski

      Sąd krajowy

   Hajdú-Bihar Megyei Bíróság

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Márton Urbán

      Strona pozwana: Vám- és Pénzügyőrség Észak-alföldi Regionális Parancsnoksága

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hajdú-Bihar Megyei Bíróság — Wykładnia art. 19 ust 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102, s. 1), a także art. 13–16 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370, s. 8) — Uregulowanie krajowe sankcjonujące wszystkie naruszenia przepisów dotyczących używania tachografów grzywną w równej wysokości bez uwzględniania powagi danego naruszenia i nie przewidując jakiejkolwiek możliwości uzasadnienia — Obowiązek państw członkowskich ustanowienia proporcjonalnych kar

      Sentencja

               1)

               Wymóg proporcjonalności ustanowiony w art. 19 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 powinien być interpretowany w ten sposób, że sprzeciwia się on systemowi kar tego rodzaju, jaki został wprowadzony na mocy a közúti árufuvarozáshoz és személyszállításhoz kapcsolódó egyes rendelkezések megsértése esetén kiszabható bírságok összegéről szóló 57/2007. Korm. Rendelet (rozporządzenia rządu nr 57/2007 ustalającego wysokość grzywien stosowanych w przypadku naruszeń poszczególnych przepisów w dziedzinie transportu drogowego towarów i osób) z dnia 31 marca 2007 r., które przewiduje nałożenie grzywny o zryczałtowanej wysokości za wszelkie naruszenia — niezależnie od ich wagi — przepisów dotyczących używania wykresówek ustanowionych w art. 13–16 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, zmienionego rozporządzeniem nr 561/2006.

               2)

               Wymóg proporcjonalności ustanowiony w art. 19 ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 561/2006 powinien być interpretowany w ten sposób, że nie sprzeciwia się systemowi kar, takiemu jak system przyjęty na mocy rozporządzenia rządu nr 57/2007 z dnia 31 marca 2007 r. ustalającego wysokość grzywien stosowanych w przypadku naruszeń poszczególnych przepisów w dziedzinie transportu drogowego towarów i osób, który ustanawia odpowiedzialność obiektywną. Wymóg ów powinien być natomiast interpretowany w ten sposób, że sprzeciwia się surowości kary przewidzianej w ramach tego systemu.

      (1)  Dz.U. C 195 z 17.7.2010.


title: Sprawa T-84/07: Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2007 r. — Mineral and Chemical Company EuroChem przeciwko Radzie

text:
               26.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 117/26

         Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2007 r. — Mineral and Chemical Company „EuroChem ”przeciwko Radzie
   (Sprawa T-84/07)
   (2007/C 117/40)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Open Joint Stock Company Mineral and Chemical Company „EuroChem ”(Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: P. Vander Schueren i B. Evtimov, lawyers)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia, a w szczególności art. 1, w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącej i powiązanych z nią spółek wymienionych w motywach 14(a) i (b) zaskarżonego rozporządzenia; oraz

               —

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Strona skarżąca, rosyjski producent i eksporter roztworów mocznika i azotanu amonu, wnosi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1911/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz roztworów mocznika i azotanu amonu pochodzących z Algierii, Białorusi, Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (1).
   Na poparcie swojego wniosku strona skarżąca podnosi, że instytucje wspólnotowe błędnie ustaliły wartość normalną w odniesieniu do skarżącej oraz dokonały błędnego porównania z ceną eksportową i w związku z tym doszły do błędnego wniosku, że wystąpił dumping. Tym samym instytucje wspólnotowe dopuściły się wielu rażąco błędnych ocen i naruszyły podstawowe zasady prawa wspólnotowego.
   Ponadto strona skarżąca twierdzi, że instytucje wspólnotowe naruszyły art. 11 ust. 1 i 3 rozporządzenia podstawowego (2) z powodu nieprzeprowadzenia przez nie przeglądu okresowego wraz z przeglądem wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego oraz z powodu przyjęcia przez nie zaskarżonego rozporządzenia, na mocy którego okres stosowania ceł w początkowej wysokości został wydłużony, pomimo spoczywającego na nich obowiązku i możliwości wszczęcia z urzędu lub stosownie do wystarczających dowodów dostarczonych przez skarżącą przeglądu tymczasowego.

      (1)  Dz.U. 2006 L 365, str. 26.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996 L 56, str. 1).


title: Sprawa T-176/14: Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2014 r. – Georgsmarienhütte przeciwko Komisji

text:
               12.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 142/49

         Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2014 r. – Georgsmarienhütte przeciwko Komisji
   (Sprawa T-176/14)
   2014/C 142/63
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Georgsmarienhütte GmbH (Georgsmarienhütte, Niemcy) (przedstawiciele: H. Höfler, C. Kahle i V. Winkler, Rechtsanwälte)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności ogłoszonej w drodze zaproszenia do zgłaszania uwag (Dz.U. 2014, C 37, s. 73) decyzji pozwanej o wszczęciu formalnego postępowania na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE w sprawie pomocy państwa SA.33995 C (2013) – Niemcy, wsparcie dla produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz zmniejszone dla przedsiębiorstw energochłonnych dopłaty na podstawie ustawy o energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca zasadniczo podnosi następujące zarzuty:

               1.

               Naruszenie podstawowych przepisów postępowania

                           —

                           Skarżąca w tym miejscu podnosi, że pozwana niewystarczająco uzasadniła zgodnie z art. 296 ust. 2 TFUE swoją decyzję w sprawie wszczęcia formalnego postępowania kontrolnego na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE. Decyzja wszczynająca postępowanie nie zawiera jakiejkolwiek odnośnej materialnej oceny, opartej na podstawach faktycznych i prawnych z punktu widzenia istnienia przesłanek pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

               2.

               Naruszenie traktatów

                           —

                           Skarżąca w tym miejscu podnosi, że decyzja Komisji wszczynająca postępowanie narusza art. 107 ust. 1 TFUE. W tym kontekście wyjaśnia, że Trybunał orzekł już w swoim wyroku z dnia 13 marca 2001 r. w sprawie C-379/98 PreussenElektra, Rec. 2001, s. I 2099, że Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien (ustawa o energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, zwana dalej „EEG”) nie przyznaje żadnej pomocy państwa. EEG obowiązuje nadal niezmiennie w swoim zasadniczym kształcie. W szczególności nie uległy zmianie aspekty istotne dla oceny z punktu widzenia pomocy państwa. To samo odnosi się względem decyzji pozwanej z dnia 22 maja 2002 r. (Dz.U. C 164, s. 5), mocą której pozwana stwierdziła, że EEG nie stanowi żadnej pomocy państwa.

                           —

                           Następnie skarżąca utrzymuje, że zmniejszenie dopłaty EEG nie spełnia przesłanek pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE. W tym kontekście w szczególności twierdzi, że zmniejszenie dopłaty EEG nie stanowi żadnego przysporzenia, jakiego przedsiębiorstwo nie otrzymałoby w normalnych warunkach rynkowych, że nie posiada charakteru selektywnego, że w jej przypadku nie chodzi o pomoc przyznaną przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych oraz że nie prowadzi ani do zakłócenia konkurencji, ani nie ma negatywnego wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

               3.

               Zgodność ze wspólnym rynkiem

                           —

                           W wypadku, gdyby Sąd stanął na stanowisku, że ma miejsce pomoc państwa, to w myśl opinii skarżącej byłaby ona zgodna ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) i c) TFUE.


title: Sprawa C-431/07 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 2 kwietnia 2009 r. — Bouygues SA, Bouygues Télécom SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Republice Francuskiej, Orange France S.A., Société française du radiotéléphone — SFR (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Artykuł 88 ust. 2 WE — Przesłanki wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego — Poważne trudności — Kryteria uznania za pomoc państwa — Zasoby państwa — Zasada niedyskryminacji)

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/12

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 2 kwietnia 2009 r. — Bouygues SA, Bouygues Télécom SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Republice Francuskiej, Orange France S.A., Société française du radiotéléphone — SFR
   (Sprawa C-431/07 P) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Artykuł 88 ust. 2 WE - Przesłanki wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Poważne trudności - Kryteria uznania za pomoc państwa - Zasoby państwa - Zasada niedyskryminacji)
   2009/C 141/18
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona wnosząca odwołanie: Bouygues SA, Bouygues Télécom SA (przedstawiciele: adwokaci F. Sureau, D. Théophile, S. Perrotet, A. Bénabent, J. Vogel i L. Kogel)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich, (przedstawiciel: C Giolito, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, O. Christmann i A.L. Vendrolini, pełnomocnicy), Orange France S.A (przedstawiciele: adwokaci S. Hautbourg, S. Quesson i L. Olza Moreno), Société française du radiotéléphone — SFR (przedstawiciel: adwokat A. Vincent i C. Vajda QC)

      Przedmiot

   Odwołanie wniesione od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 4 lipca 2007 r. w sprawie Bouygues i Bouygues Télécom przeciwko Komisji (T-475/04), w którym Sąd oddalił skargę skarżących zmierzającą do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 20 lipca 2004 r. (Pomoc państwa NN 42/2004 — Francja) w sprawie zmiany opłat należnych od Orange i SFR z tytułu licencji UMTS (Universal Mobile Telecommunications System) — Pomoc państwa — Przesłanki wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego na podstawie art. 88 ust. 2 WE — Istotne kryteria pomocy państwa — Pojęcia zasobów państwa, korzyści konkurencyjnej i niedyskryminacji

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Bouygues SA i Bouygues Télécom SA zostają obciążone kosztami postępowania.

               3)

               Republika Francuska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.


title: Sprawa T-330/16: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2016 r. – Hello Media/EUIPO — Hola (#hello digitalmente diferentes)

text:
               16.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/31

         Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2016 r. – Hello Media/EUIPO — Hola (#hello digitalmente diferentes)
   (Sprawa T-330/16)
   (2016/C 296/40)
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Hello Media, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Alejos Cutuli)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Hola, SL (Madryt, Hiszpania)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „#hello digitalmente diferentes” – zgłoszenie nr 12 440 574

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie R 1979/2015-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               oddalenie sprzeciwu B 2 336 348 wobec zgłoszenia unijnego znaku towarowego nr 12 440 574;

               —

               nakazanie rejestracji unijnego znaku towarowego nr 12 440 574 „#hello digitalmente diferentes” (z grafiką)

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-52/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 października 2006 r. — Harry's Morato przeciwko OHIM — Ferrero Deutschland (MORATO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wykreślenie wcześniejszego znaku towarowego — Umorzenie postępowania)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/58

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 października 2006 r. — Harry's Morato przeciwko OHIM — Ferrero Deutschland (MORATO)
   (Sprawa T-52/06) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wykreślenie wcześniejszego znaku towarowego - Umorzenie postępowania)
   (2006/C 326/126)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Harry's Morato SpA (Altavilla Vicentina, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci N. Ferretti, G. Casacci i F. Trevisan)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: C. Negro i O. Montaldo, pełnomocnicy)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Ferrero Deutschland GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Kefferpütz)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 grudnia 2005 r. (sprawa R 600/2005-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między spółkami Harry's Morato SpA i Ferrero Deutschland GmbH
   Sentencja postanowienia

               1)

               Umarza się postępowania w sprawie skargi.

               2)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006.


title: Sprawa C-281/11: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 grudnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Zamknięte użycie mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie — Dyrektywa 2009/41/WE — Nieprawidłowa i niepełna transpozycja)

text:
               22.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/5

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 grudnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej
   (Sprawa C-281/11) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Zamknięte użycie mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie - Dyrektywa 2009/41/WE - Nieprawidłowa i niepełna transpozycja)
   2014/C 52/07
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Pignataro-Nolin i M. Owsiany-Hornung, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna i M. Szpunar, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprawidłowa i niepełna transpozycja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/41/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (Dz.U. L 125, s. 75)

      Sentencja

               1)

               Nie dokonując transpozycji art. 3 ust. 3, art. 7, art. 8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 2 lit. a), jak też art. 18 ust. 1 akapit drugi i art. 18 ust. 3 i 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/41/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tej dyrektywy.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Komisja Europejska i Rzeczpospolita Polska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.


title: Sprawa C-144/08: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 83/182/EWG — Zwolnienia od podatku — Czasowy przywóz pojazdów — Miejsce stałego pobytu)

text:
               1.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 180/17

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii
   (Sprawa C-144/08) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 83/182/EWG - Zwolnienia od podatku - Czasowy przywóz pojazdów - Miejsce stałego pobytu)
   2009/C 180/27
   Język postępowania: fiński

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: I. Koskinen i D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Finlandii (Przedstawiciel: A. Guimaraes-Purokoski, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego (Dz.U. 1983 L 105, s. 59) — Niekompletna definicja zwykłego miejsca zamieszkania dla celów ustalenia ewentualnego prawa do zwolnienia

      Sentencja

               1)

               Używając niepełnej definicji miejsca stałego pobytu dla celów określenia ewentualnych praw do zwolnienia od podatku w przypadku czasowego przywozu pojazdów, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 83/182/EWG z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie zwolnień podatkowych we Wspólnocie, dotyczących niektórych środków transportu czasowo wwożonych do jednego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego.

               2)

               Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 171 z 5.7.2008.


title: Sprawa C-356/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Niemcy) w dniu 27 lipca 2012 r. — Wolfgang Glatzel przeciwko Freistaat Bayern

text:
               12.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 9/25

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof (Niemcy) w dniu 27 lipca 2012 r. — Wolfgang Glatzel przeciwko Freistaat Bayern
   (Sprawa C-356/12)
   2013/C 9/41
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Wolfgang Glatzel

      Strona pozwana: Freistaat Bayern

      Pytania prejudycjalne

   Czy pkt 6.4 załącznika III do dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (1) w brzmieniu zmienionym dyrektywą Komisji 2009/113/WE z dnia 25 sierpnia 2009 r. (2) jest zgodny z art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 26 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim przepis ten nie przewidując możliwości odstępstwa wymaga od ubiegających się o prawo jazdy kategorii C1 i C1E minimalnej ostrości widzenia w wysokości 0,1 w gorszym oku także wówczas, gdy osoby te widzą na oboje oczu i w obu oczach posiadają normalne pole widzenia?

      (1)  Dz.U. L 403, s.18

      (2)  Dz.U. L 223, s. 31


title: Sprawa C-282/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien – Austria) – RMF Financial Holdings Sàrl/Heta Asset Resolution AG

text:
               20.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 86/22

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien – Austria) – RMF Financial Holdings Sàrl/Heta Asset Resolution AG
   (Sprawa C-282/16) (1)

   (2017/C 086/28)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

      (1)  Dz.U. C 314 z 29.8.2016.


title: Sprawa C-25/12 P: Postanowienie Trybunału z dnia 4 lipca 2012 r. — Gino Trevisanato przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Artykuł 119 regulaminu postępowania — Żądanie nakazania Komisji, aby zajęła stanowisko w przedmiocie wykładni i transpozycji dyrektywy — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               6.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 303/7

         Postanowienie Trybunału z dnia 4 lipca 2012 r. — Gino Trevisanato przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-25/12 P) (1)

   (Odwołanie - Artykuł 119 regulaminu postępowania - Żądanie nakazania Komisji, aby zajęła stanowisko w przedmiocie wykładni i transpozycji dyrektywy - Oczywista niedopuszczalność)
   2012/C 303/14
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Gino Trevisanato (przedstawiciel: L. Sulfaro, avvocato)

      Druga strona postępowania: Komisja

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu (siódma izba) z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie T-510/11 Trevisanato przeciwko Komisji, w którym odrzucił on skargę zmierzającą do nakazania Komisji, aby zajęła stanowisko w przedmiocie skargi złożonej przez wnoszącego odwołanie — Brak wydania przez Komisję wiążącej opinii w przedmiocie zakresu stosowania dyrektywy Rady nr 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz.U L 225, s. 16) — Oczywisty brak właściwości Sądu — Warunki stosowania art. 111 regulaminu postępowania przed Sądem

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               Pan Trevisanato pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 65 z 3.3.2012.


title: Sprawa T-493/04: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2004 r. przez Deutsche Post AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               5.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 31/29

         Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2004 r. przez Deutsche Post AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-493/04)
   (2005/C 31/55)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 22 grudnia 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Deutsche Post AG z siedzibą w Bonn (Niemcy), reprezentowanej przez adwokata J. Sedemunda, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżąca wnosi do Trybunału o:

               1)

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 20 października 2004 r. (K(2004)4001/3) dotyczącej niemieckich ram prawnych w dziedzinie przygotowawczych usług pocztowych, w szczególności dostępu pośredników przewożących przesyłki we własnym zakresie i podmiotów grupujących przesyłki do publicznej sieci pocztowej i związanych z tym taryf szczególnych (BdKEP – ograniczenia w dziedzinie przygotowawczych usług pocztowych);

               2)

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty przedstawione przez Deutsche Post AG w skardze wniesionej na podstawie art. 230 ust. 4 WE odpowiadają odnośnie art. 82 WE i dyrektywy pocztowej 97/67/WE (1) zarzutom i głównym argumentom w sprawie T-490/04.

      (1)  Dyrektywa 97/67 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (Dz.U. L 15, str. 14).


title: Sprawa C-82/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 września 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodny przepływ towarów — Artykuł 28 WE — Ograniczenia ilościowe — Środki o skutku równoważnym — Wprowadzanie do obrotu mrożonych produktów piekarskich)

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/13

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 września 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-82/05) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swobodny przepływ towarów - Artykuł 28 WE - Ograniczenia ilościowe - Środki o skutku równoważnym - Wprowadzanie do obrotu mrożonych produktów piekarskich)
   (2006/C 281/20)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: M. Patakia, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: N. Dafniou i M. Apessos, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 28 WE — Ustawodawstwo krajowe uznające proces „bake-off” (rozmrożenie i odgrzanie częściowo upieczonego i zamrożonego chleba) za proces produkcji chleba i zastrzegające piekarniom prawo sprzedaży chleba wyprodukowanego zgodnie z tą metodą
   Sentencja

               1)

               Zrównując proces końcowego pieczenia i odgrzewania produktów „bake-off” z pełnym procesem produkcji chleba jak też podporządkowując go warunkom ustanowionym w ustawodawstwie krajowym z zakresu piekarnictwa, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 28 WE.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz. U. C 93 z 16.04.2005


title: Sprawa T-348/13: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Kadhaf Al Dam przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające zastosowane w związku z sytuacją w Libii — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności — Odpowiedzialność pozaumowna)

text:
               3.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 388/16

         Wyrok Sądu z dnia 24 września 2014 r. – Kadhaf Al Dam przeciwko Radzie
   (Sprawa T-348/13) (1)

   ((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające zastosowane w związku z sytuacją w Libii - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności - Odpowiedzialność pozaumowna))
   2014/C 388/20
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Ahmed Mohammed Kadhaf Al Dam (Kair, Egipt) (przedstawiciel: adwokat H. de Charette)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. L 58, s. 53), rozporządzenia Rady (UE) nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. L 58, s. 1), decyzji Rady 2013/182/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. zmieniającej decyzję 2011/137 (Dz.U. L 111, s. 50), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 689/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. dotyczące wykonania art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 204/2011 (Dz.U. L 183, s. 1) oraz decyzji Rady 2014/380/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. zmieniającej decyzję 2011/137 (Dz.U. L 183, s. 52) w zakresie w jakim akty te dotyczą skarżącego oraz, po drugie, żądanie naprawienia szkody wyrządzonej tymi aktami.

      Sentencja

               1)

               Decyzje Rady 2013/182/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. oraz 2014/380/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. zmieniające decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii są nieważne w zakresie, w jakim pozostawiają nazwisko Ahmeda Mohammeda Kadhafa Al Dama w wykazach zawartych w załącznikach II i IV decyzji Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii.

               2)

               Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 689/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. dotyczące wykonania art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 204/2011 jest nieważne w zakresie, w jakim pozostawia nazwisko Ahmeda Mohammeda Kadhafa Al Dama w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii.

               3)

               Skutki decyzji 2013/182, decyzji 2014/380 i rozporządzenia wykonawczego nr 689/2014 w odniesieniu do A.M. Kadhafa Al Dama pozostają w mocy do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania od niniejszego wyroku, a w razie wniesienia odwołania w terminie – do dnia wydania przez Trybunał orzeczenia w jego przedmiocie.

               4)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               5)

               Ahmed Mohammed Kadhaf Al Dam pokryje koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej oraz własne koszty związane z żądaniem naprawienia szkody.

               6)

               Rada pokryje koszty poniesione przez A.M. Kadhafa Al Dama oraz własne koszty związane z żądaniem stwierdzenia nieważności.

      (1)  Dz.U. C 298 z 12.10.2013.


title: Sprawa C-519/07 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 września 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Koninklijke FrieslandCampina NV, dawniej Koninklijke Friesland Foods NV, dawniej Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV (Odwołanie — Pomoc państwa — Podatkowy system pomocy realizowany przez Niderlandy w zakresie międzynarodowej działalności finansowej — Decyzja nr 2003/515/WE — Brak zgodności ze wspólnym rynkiem — Przepisy przejściowe — Dopuszczalność — Legitymacja procesowa — Interes prawny — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań — Zasada równości traktowania)

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/13

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 września 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Koninklijke FrieslandCampina NV, dawniej Koninklijke Friesland Foods NV, dawniej Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV
   (Sprawa C-519/07 P) (1)

   (Odwołanie - Pomoc państwa - Podatkowy system pomocy realizowany przez Niderlandy w zakresie międzynarodowej działalności finansowej - Decyzja nr 2003/515/WE - Brak zgodności ze wspólnym rynkiem - Przepisy przejściowe - Dopuszczalność - Legitymacja procesowa - Interes prawny - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań - Zasada równości traktowania)
   2009/C 267/22
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. van Vliet i S. Noë, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Koninklijke FrieslandCampina NV, dawniej Koninklijke Friesland Foods NV, dawniej Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV (przedstawiciele: E. Pijnacker Hordijk i W. Geursen, advocaaten)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 12 września 2007 r. w sprawie T-348/03 Koninklijke Friesland Foods NV (dawniej Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV) przeciwko Komisji, w którym Sąd stwierdził nieważność art. 2 decyzji Komisji 2003/515/WE z dnia 17 lutego 2003 r. w sprawie systemu pomocy wprowadzonego przez Niderlandy na rzecz przedsiębiorstw prowadzących międzynarodową działalność finansową (Dz.U. L 180, s. 52), w zakresie w jakim wyłącza on z systemu przejściowego podmioty, które do dnia 11 lipca 2001 r. złożyły do niderlandzkiej administracji skarbowej wniosek o zastosowanie wspomnianego systemu pomocy, ale wniosek ten nie był jeszcze w tym dniu rozpatrzony.

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 12 września 2007 r. w sprawie T-348/03 Koninklijke Friesland Foods przeciwko Komisji zostaje uchylony.

               2)

               Sprawa zostaje przekazana Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich do ponownego rozpoznania.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 37 z 9.2.2008.


title: Sprawa F-117/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 2 lipca 2007 r. — Sanchez Ferriz przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Brak wpisu na listę urzędników awansowanych — Postępowanie w sprawie awansu za 2004 r. — Punkty pierwszeństwa — Zasługi — Staż pracy — Dopuszczalność)

text:
               25.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/48

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 2 lipca 2007 r. — Sanchez Ferriz przeciwko Komisji
   (Sprawa F-117/05) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Brak wpisu na listę urzędników awansowanych - Postępowanie w sprawie awansu za 2004 r. - Punkty pierwszeństwa - Zasługi - Staż pracy - Dopuszczalność)
   (2007/C 199/93)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Carlos Sanchez Ferriz (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: F. Frabetti, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i H. Kraemer, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Unieważnienie listy urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu za 2004 r. w zakresie, w jakim nie zawiera ona nazwiska skarżącego, jak również stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie przyznania punktów pierwszeństwa skarżącemu w ramach tego samego postępowania.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako w części oczywiście niedopuszczalna, a w części jako oczywiście bezzasadna.

               2)

               Każda ze stron pokryje własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 36 z 11.2.2006 r., str. 35.


title: Sprawa C-188/08: Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2008 r. — Komisja przeciwko Irlandii

text:
               2.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 197/7

         Skarga wniesiona w dniu 6 maja 2008 r. — Komisja przeciwko Irlandii
   (Sprawa C-188/08)
   (2008/C 197/11)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i D. Lawunmi, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Irlandia
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że w odniesieniu do ścieków domowych, usuwanych na terenach wiejskich poprzez szamba przepływowe lub inne indywidualne systemy oczyszczania, które zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (1), zmienionej dyrektywą Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r. (2), nie są objęte inną legislacją wspólnotową lub irlandzką, Irlandia [uchybiła swoim zobowiązaniom], nie dokonując pełnej i prawidłowej transpozycji do prawa krajowego wymogów art. 4 i 7–14 dyrektywy oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską

               —

               obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Komisja podnosi, że w Irlandii brak jest zarówno przepisów krajowych, jak i wspólnotowych regulujących zgodną z dyrektywą gospodarkę ściekami domowymi, usuwanymi poza terenami dużych aglomeracji poprzez szamba przepływowe lub inne indywidualne systemy oczyszczania.
   W braku innej legislacji Irlandia jest zobowiązana transponować i stosować wymogi dyrektywy w odniesieniu do takich ścieków domowych. Irlandia jednak ani nie transponowała takich wymogów, ani nie twierdzi, że je transponowała. Ponadto również w praktyce nie stosowała tych wymogów. W szczególności w odniesieniu do wspomnianych ścieków domowych Irlandia zaniechała:

               —

               transpozycji art. 4 dyrektywy: transpozycja art. 4 ma ważne znaczenie, gdyż zawiera on cele środowiskowe, które powinny być realizowane i przestrzegane w odniesieniu do innych obowiązków określonych w dyrektywie. Artykuł 4 naruszony jest w praktyce również w dorzeczu Lough Leane. Potwierdza to dowód, który przedstawiła Komisja w odniesieniu do szkód środowiskowych wynikających z braku odpowiednich kontroli szamb.

               —

               transpozycji art. 7 dyrektywy: art. 7 ma ważne znaczenie dla unikania szkód środowiskowych, ponieważ m.in. przewiduje on obejmujące całe terytorium planowanie usuwania odpadów na odpowiednich składowiskach. Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 7 dyrektywy, lecz również w praktyce nie wykonała planów, które odpowiadałyby wymogom art. 7 w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

               —

               transpozycji art. 8 dyrektywy: art. 8 ma ważne znaczenie, gdyż stanowi on, że odpady należy unieszkodliwiać zgodnie z przepisami dyrektywy. Również w praktyce Irlandia narusza art. 8, gdyż nie gwarantuje ona usuwania ścieków domowych zgodnie z dyrektywą.

               —

               transpozycji art. 9 dyrektywy: art. 9 ma ważne znaczenie, gdyż przewiduje on formalne zezwolenie na procedurę usuwania odpadów, które powinno zawierać środki ochrony środowiska. Metody stosowane w praktyce przez Irlandię w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania nie odpowiadają tym kryteriom, wobec czego ma miejsce naruszenie art. 9.

               —

               transpozycji art. 10 dyrektywy: zdaniem Komisji w przypadku usuwania ścieków domowych poprzez szamba lub inne indywidualne systemy oczyszczania w praktyce chodzi prawie zawsze o usuwanie w rozumieniu dyrektywy. Niemniej można sobie wyobrazić, że ta metoda unieszkodliwiania w niektórych okolicznościach może być uznana za proces odzyskiwania. Może to mieć miejsce np. w odniesieniu do późniejszego wykorzystania jako nawozu przy suchym kompostowaniu ścieków domowych. Dlatego Komisja włączyła art. 10 do skargi.

               —

               transpozycji art. 11 dyrektywy: Irlandia nie podnosi ani zgodnie z art. 11 ust. 3, ani w inny sposób, że dokonała transpozycji art. 11 dyrektywy. Na wypadek gdyby to uczyniła, Komisja twierdzi, że uregulowania przyjęte przez Irlandię w odniesieniu do szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania nie są wystarczające dla transpozycji art. 11 ust. 1 i 2 dyrektywy. W szczególności uregulowania obowiązujące w Irlandii nie gwarantują zachowania wymogów art. 4 dyrektywy. Poza tym brak jest systemu rejestracji szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

               —

               transpozycji art. 12 dyrektywy: art. 12 ma ważna znaczenie dla szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania, ponieważ systemy takie w celu skutecznej eksploatacji wymagają okresowego wybierania i usuwania osadów. W zakresie w jakim dotyczy to usług specjalistycznych, irlandzkie przepisy i praktyka prawna nie zajmują się tym zgodnie z dyrektywą.

               —

               transpozycji art. 13 dyrektywy: art. 13 ma ważne znaczenie, ponieważ bez prawidłowej konserwacji nawet prawidłowo umiejscowione i zainstalowane szamba i inne indywidualne systemy oczyszczania mogą źle funkcjonować i spowodować szkody środowiskowe. Z tego powodu system kontrolny jest niezwykle istotny. Dowód w postaci ekspertyzy Lough Leane wskazuje na to, że Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 13 dyrektywy, lecz również nie zachowuje w praktyce wymogów dotyczących szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

               —

               transpozycji art. 14 dyrektywy: art. 14 dyrektywy ma ważne znaczenie w odniesieniu do dokumentacji pozwalającej na zapewnienie, że szamba i inne indywidualne systemy oczyszczania nie będą przepełniane i że będą prawidłowo konserwowane. Dowód w postaci ekspertyzy Lough Leane wskazuje na to, że Irlandia nie tylko nie dokonała transpozycji art. 14 dyrektywy, lecz również nie zachowuje w praktyce wymogów dotyczących szamb i innych indywidualnych systemów oczyszczania.

      (1)  Dz.U. L 194, str. 39.

      (2)  Dz.U. L 78, str. 32.


title: Sprawa T-52/09 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 kwietnia 2009 r. — Nycomed Danmark przeciwko EMEA (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pozwolenie na dopuszczenie produktu leczniczego do obrotu — Środek umożliwiający obrazowanie w ultrasonokardiografii dla celów diagnostycznych (perflubutan) — Odmowa EMEA przyznania zwolnienia z obowiązku złożenia planu badania pediatrycznego — Wniosek o zawieszenie wykonania i zastosowanie środków tymczasowych — Brak okoliczności niecierpiących zwłoki)

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/43

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 kwietnia 2009 r. — Nycomed Danmark przeciwko EMEA
   (Sprawa T-52/09 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Pozwolenie na dopuszczenie produktu leczniczego do obrotu - Środek umożliwiający obrazowanie w ultrasonokardiografii dla celów diagnostycznych (perflubutan) - Odmowa EMEA przyznania zwolnienia z obowiązku złożenia planu badania pediatrycznego - Wniosek o zawieszenie wykonania i zastosowanie środków tymczasowych - Brak okoliczności niecierpiących zwłoki)
   2009/C 141/91
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Nycomed Danmark ApS (Roskilde, Dania) (przedstawiciele: Schoonderbeek i H. Speyart van Woerden, adwokaci

      Strona pozwana: Europejska Agencja Leków (EMEA) (przedstawiciele: V. Salvatore i N. Rampal Olmedo, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek dotyczący, po pierwsze, zawieszenie wykonania decyzji EMEA z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie oddalenia wniosku o zastosowanie zwolnienia dotyczącego perflubutanu, a po drugie, zastosowania innych środków tymczasowych.

      Sentencja

               1)

               Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach zostaje odroczone do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-682/11 P: Postanowienie Trybunału z dnia 6 grudnia 2012 r. — GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej (Odwołanie — Rozporządzenie (UE) nr 1210/2010 — Weryfikacja autentyczności monet euro — Postępowanie z monetami euro nienadającymi się do obiegu — Artykuł 8 ust. 2 — Uprawnienie państw członkowskich do odmowy zwrotu równowartości monet euro nienadających się do obiegu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Osoba, której akt dotyczy bezpośrednio)

text:
               13.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/7

         Postanowienie Trybunału z dnia 6 grudnia 2012 r. — GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-682/11 P) (1)

   (Odwołanie - Rozporządzenie (UE) nr 1210/2010 - Weryfikacja autentyczności monet euro - Postępowanie z monetami euro nienadającymi się do obiegu - Artykuł 8 ust. 2 - Uprawnienie państw członkowskich do odmowy zwrotu równowartości monet euro nienadających się do obiegu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Osoba, której akt dotyczy bezpośrednio)
   2013/C 108/12
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH (przedstawiciel: J. Schmidt, Rechtsanwalt)

      Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: U. Rösslein i A. Neergaard, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Monteiro i M. Simm, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) z dnia 12 października 2011 r. w sprawie T-149/11 GS przeciwko Parlamentowi i Radzie, którym Sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę wnoszącego odwołanie o stwierdzenie nieważności art. 8 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1210/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu (Dz.U. L 339, s. 1) — Akty dotyczące bezpośrednio i indywidualnie osób fizycznych lub prawnych — Przesłanka bezpośredniego oddziaływania

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 65 z 3.3.2012.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 czerwca 2005 r. w sprawie T-102/03, Centro informativo per la collaborazione tra le imprese e la promozione degli investimenti in Sicilia SpA (CIS) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego — Cofnięcie pomocy finansowej — Nieuwzględnienie wydatków poniesionych przez beneficjenta pomocy — Artykuł 24 rozporządzenia (EWG) nr 4253/88 — Obowiązek uzasadnienia — Uwzględnienie z urzędu)

text:
               20.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/19

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 22 czerwca 2005 r.
   w sprawie T-102/03, Centro informativo per la collaborazione tra le imprese e la promozione degli investimenti in Sicilia SpA (CIS) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego - Cofnięcie pomocy finansowej - Nieuwzględnienie wydatków poniesionych przez beneficjenta pomocy - Artykuł 24 rozporządzenia (EWG) nr 4253/88 - Obowiązek uzasadnienia - Uwzględnienie z urzędu)
   (2005/C 205/32)
   Język postępowania: włoski
   W sprawie T-102/03, Centro informativo per la collaborazione tra le imprese e la promozione degli investimenti in Sicilia SpA (CIS) z siedzibą siedzibą w Katanii (Włochy), reprezentowana przez adwokatów A. Scuderiego i G. Mottę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: E. de March i L. Flynn, wspierani przez adwokata A. Dal Ferro, z adresem do doręczeń w Luksemburgu) mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2002) 4155 z dnia 15 listopada 2002 r. w sprawie cofnięcia pomocy Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznanej w formie globalnej dotacji na działalność centrum informacji na rzecz współpracy między przedsiębiorstwami oraz wspierania inwestycji decyzją Komisji C (93) 256/4 z dnia 16 lutego 1993 r. oraz odzyskania zaliczki wypłaconej przez Komisję na poczet tej pomocy, Sąd Pierwszej Instancji (pierwsza izba), w składzie: J. D. Cooke, prezes, R. García-Valdecasas i I. Labucka, sędziowie; sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 22 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Decyzja C (2002) 4155 Komisji z dnia 15 listopada 2002 r. w sprawie cofnięcia pomocy Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, przyznanej decyzją C (93) 256/4 Komisji z dnia 16 lutego 1993 r., jest nieważna w części, w której cofa ona pomoc dotyczącą wydatków zrealizowanych przez Centro informativo per la collaborazione tra le imprese e la promozione degli investimenti in Sicilia SpA w poświadczonej kwocie 688 505 743 lirów włoskich.

               2)

               Komisja obciążona zostaje własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez skarżącą.

      (1)  Dz.U. C 112 z 10.5.2003.


title: Sprawa C-290/10 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 9 września 2010 r. — Franssons Verkstäder AB przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Lindner Recyclingtech GmbH (Odwołanie — Skarga do Sądu o stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM — Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 — Termin do wniesienia skargi — Niedopuszczalność z powodu wniesienia skargi po terminie — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/9

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 9 września 2010 r. — Franssons Verkstäder AB przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Lindner Recyclingtech GmbH
   (Sprawa C-290/10 P) (1)

   (Odwołanie - Skarga do Sądu o stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM - Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 - Termin do wniesienia skargi - Niedopuszczalność z powodu wniesienia skargi po terminie - Odwołanie oczywiście bezzasadne)
   2011/C 80/17
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Franssons Verkstäder AB (przedstawiciel: O. Öhlén, advokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Lindner Recyclingtech GmbH

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie T-98/10 Franssons Verkstäder przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez właściciela wzoru wspólnotowego nr 253778-0001 (sieczkarnia), na decyzję R 690/2007-3 Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 22 października 2009 r. uchylającą decyzję Wydziału Unieważnień, którą oddalono wniosek o unieważnienie praw do tego wzoru złożony przez Lindner Recyclingtech — Termin do wniesienia skargi — Oczywista niedopuszczalność

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Franssons Verkstäder AB zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010.


title: Sprawa T-194/13: Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2016 r. – United Parcel Service/Komisja [Konkurencja — Koncentracje — Rozporządzenie (WE) nr 139/2004 — Usługi międzynarodowe ekspresowej dystrybucji niewielkich przesyłek w EOG — Przejęcie TNT Express przez UPS — Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Prawdopodobny wpływ na ceny — Analiza ekonometryczna — Prawo do obrony]

text:
               18.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 121/20

         Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2016 r. – United Parcel Service/Komisja
   (Sprawa T-194/13) (1)

   ([Konkurencja - Koncentracje - Rozporządzenie (WE) nr 139/2004 - Usługi międzynarodowe ekspresowej dystrybucji niewielkich przesyłek w EOG - Przejęcie TNT Express przez UPS - Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Prawdopodobny wpływ na ceny - Analiza ekonometryczna - Prawo do obrony])
   (2017/C 121/28)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: United Parcel Service, Inc. (Atlanta, Georgia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo A. Ryan, B. Graham, solicitors, adwokaci W. Knibbeler i P. Stamou, a następnie adwokaci A. Ryan, W. Knibbeler, P. Stamou, A. Pliego Selie, F. Hoseinian i P. van den Berg)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo T. Christoforou, N. Khan, A. Biolan, N. von Lingen i H. Leupold, a następnie T. Christoforou, N. Khan, A. Biolan i H. Leupold, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: FedEx Corp. (Memphis, Tennessee, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo F. Carlin, barrister, G. Bushell, solicitor, i adwokat Q. Azau, a następnie adwokaci F. Carlin, G. Bushell i N. Niejahr)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności, oparte na art. 263 TFUE, decyzji Komisji C(2013) 431 z dnia 30 stycznia 2013 r. uznającej koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym oraz z funkcjonowaniem porozumienia EOG (sprawa COMP/M.6570 – UPS/TNT Express).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2013) 431 z dnia 30 stycznia 2013 r. uznającej koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym oraz z funkcjonowaniem porozumienia EOG (sprawa COMP/M.6570 – UPS/TNT Express).

               2)

               Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez United Parcel Service, Inc.

               3)

               FedEx Corp. pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 147 z 25.5.2013.


title: Sprawa T-205/10: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2010 r. — Cervecería Modelo przeciwko OHIM — Plataforma Continental (LA VICTORIA DE MEXICO)

text:
               3.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/52

         Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2010 r. — Cervecería Modelo przeciwko OHIM — Plataforma Continental (LA VICTORIA DE MEXICO)
   (Sprawa T-205/10)
   2010/C 179/89
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Cervecería Modelo SA de CV (przedstawiciel: adwokat C. Lema Devesa)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Plataforma Continental SL (Madryt, Hiszpania)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie częściowej nieważności decyzji wydanej w dniu 5 marca 2010 r. przez Drugą Izbę Odwoławczą OHIM (sprawa R 322/2009-2) jedynie w części odmawiającej rejestracji znaku towarowego „LA VICTORIA DE MÉXICO” dla oznaczenia towarów należących do klasy 32 i w konsekwencji orzeczenie, że należy ten znak zarejestrować

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „LA VICTORIA DE MÉXICO” (zgłoszenie nr 4 551 214) dla towarów i usług należących do klas 25, 32 i 43.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Plataforma Continental SL.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „VICTORIA” dla towarów należących do klas 31, 32 i 33; hiszpański słowny znak towarowy „VICTORIA” dla towarów należących do klasy 32.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uchylenie zaskarżonej decyzji i częściowe odrzucenie zgłoszenia

      Podniesione zarzuty: błędna wykładnia i zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego