title: Sprawa C-236/14: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Irlandii

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/22

         Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Irlandii
   (Sprawa C-236/14)
   2014/C 212/25
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, K. Herrmann, L. Armati, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Irlandia

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że przez nieprzyjęcie przepisów transponujących definicje ustanowione w art. 2 lit. f) h), m), n) i o) oraz wymogów ustanowionych w art. 3 ust. 2 i 4, art. 5, art. 13 ust. 1 lit. a) –e), art. 15 ust. 6 lit. e), art. 16 ust. 1, 3, 5, 6, 7 zdanie drugie i art. 16 ust. 8, art. 17 ust. 1–5, art. 17 ust. 6 dotyczącym biopłynów, art. 17 ust. 8, art. 18 ust. 1 i 3 dotyczącym biopłynów, art. 18 ust. 7, art. 19 ust. 1 i 3, art. 21 ust. 1 zdanie drugie i załączników od II do V i VII do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (1) z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE, a w każdym razie nie podając takich przepisów do wiadomości Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 27 ust. 1 tej dyrektywy;

               —

               nałożenie na Irlandię okresowej kary pieniężnej na podstawie art. 260 ust. 3 w wysokości 25  447,50 EUR dziennie ze skutkiem od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału płatnej na rachunek środków własnych Unii za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach podjętych w celu transpozycji dyrektywy przyjętej zgodnie z procedurą ustawodawczą; oraz

               —

               obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 5 grudnia 2010 r.

      (1)  Dz.U. L 140, s. 16.


title: Sprawa C-432/04: Wyrok Trybunału (pełny skład) z dnia 11 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Edith Cresson (Artykuł 213 ust. 2 WE — Artykuł 126 ust. 2 EA — Naruszenie zobowiązań wynikających z funkcji członka Komisji — Pozbawienie prawa do emerytury)

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/6

         Wyrok Trybunału (pełny skład) z dnia 11 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Edith Cresson
   (Sprawa C-432/04) (1)

   (Artykuł 213 ust. 2 WE - Artykuł 126 ust. 2 EA - Naruszenie zobowiązań wynikających z funkcji członka Komisji - Pozbawienie prawa do emerytury)
   (2006/C 224/11)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H.-P. Hartvig i J. Currall, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Edith Cresson (przedstawiciele: G. Vandersanden, L. Levi i M. Hirsch, adwokaci)

      Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Republika Francuska (przedstawiciele: E. Belliard, C. Jurgensen i G. de Bergues, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Skarga w trybie art. 213 ust. 2 akapit trzeci traktatu WE oraz art. 126 ust. 2 akapit drugi traktatu Euratom — Pozbawienie byłego komisarza prawa do emerytury — Naruszenie zobowiązań wynikających z funkcji członka Komisji
   Sentencja

               1)

               Édith Cresson naruszyła zobowiązania wynikające z funkcji członka Komisji Europejskiej w rozumieniu art. 213 ust. 2 WE i art. 126 ust. 2 EA w związku z zatrudnieniem i warunkami pracy René Berthelota.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Komisja Wspólnot Europejskich, Édith Cresson i Republika Francuska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 300 z 04.12.2004


title: Sprawa C-79/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 11 lutego 2010 r. — Systeme Helmholz GmbH przeciwko Hauptzollamt Nürnberg

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 11 lutego 2010 r. — Systeme Helmholz GmbH przeciwko Hauptzollamt Nürnberg
   (Sprawa C-79/10)
   2010/C 113/35
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Systeme Helmholz GmbH

      Strona pozwana: Hauptzollamt Nürnberg

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 14 ust. 1 lit. b) zdanie 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (1) należy interpretować w ten sposób, że wyłączenie prywatnych, niehandlowych lotów z zakresu zwolnienia od podatku oznacza, że zwolnienia mającego zastosowanie do produktów energetycznych dostarczanych w celu zastosowania jako paliwo do celów żeglugi powietrznej należy udzielić jedynie przedsiębiorstwom żeglugi powietrznej, czy też zwolnieniem tym należy objąć wszystkie paliwa mające zastosowanie w żegludze powietrznej, o ile samolot jest używany do celów zarobkowych?

               2)

               Czy art. 15 ust. 1 lit. j) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy interpretować w ten sposób, że przepis ten odnosi się również do paliw używanych w samolocie podczas lotu do warsztatu i z powrotem, czy też ulga ta przysługuje jedynie przedsiębiorstwom, których rzeczywistym przedmiotem działalności jest wytwarzanie, rozwój, badanie i konserwacja statków powietrznych?

               3)

               Czy art. 11 ust. 3 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy interpretować w ten sposób, że w przypadku użycia samolotu — wykorzystywanego zarówno dla celów prywatnych, jak i dla celów handlowych — w lotach konserwacyjnych i szkoleniowych, zgodnie z art. 14, ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy udzielić zwolnienia od podatku w zakresie użytego w tych lotach paliwa proporcjonalnie do zastosowania handlowego?

               4)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie, czy z braku możliwości zastosowania art. 11 ust. 3 dyrektywy 2003/96/WE w ramach art. 14 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej można wywieść, że przy mieszanym zastosowaniu samolotu do celów prywatnych i handlowych w przypadku lotów konserwacyjnych oraz szkoleniowych nie przysługuje zwolnienie od podatku?

               5)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie lub w przypadku, gdyby z jakiegokolwiek innego przepisu dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej wynikał ten sam skutek prawny, jakie kryteria i jaki okres odniesienia należy przyjąć dla celów określenia udziału danego rodzaju zastosowania w rozumieniu art. 11 ust. 3 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej w zakresie dotyczącym lotów konserwacyjnych i szkoleniowych?

      (1)  Dz.U. L 283, s. 51


title: Sprawa C-312/10: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Köln — Niemcy) — Land Nordrhein-Westfalen przeciwko Melanie Klinz

text:
               11.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 173/9

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 lutego 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Köln — Niemcy) — Land Nordrhein-Westfalen przeciwko Melanie Klinz
   (Sprawa C-312/10) (1)

   2011/C 173/19
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.


title: Sprawy połączone T-711/13 i T-716/13: Wyrok Sądu z dnia 18 lutego 2016 r. – Harrys Pubar i Harry’s New York Bar/OHIM – Harry’s New York Bar i Harrys Pubar (HARRY’S BAR) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego HARRY’S BAR — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy PUB CASINO Harrys RESTAURANG — Częściowa odmowa rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               29.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 111/18

         Wyrok Sądu z dnia 18 lutego 2016 r. – Harrys Pubar i Harry’s New York Bar/OHIM – Harry’s New York Bar i Harrys Pubar (HARRY’S BAR)
   (Sprawy połączone T-711/13 i T-716/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego HARRY’S BAR - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy PUB CASINO Harrys RESTAURANG - Częściowa odmowa rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2016/C 111/21)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Harrys Pubar AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat L.E. Ström) (sprawa T-711/13) i Harry’s New York Bar SA (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat S. Arnaud) (sprawa T-716/13)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: pełnomocnik V. Melgar)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Harry’s New York Bar SA (sprawa T-711/13) i Harrys Pubar AB (interwenient przed Sądem w sprawie T-716/13)

      Przedmiot

   Dwie skargi na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2013 r. (sprawy połączone R 946/2012-1 i R 995/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Harrys Pubar AB a Harry’s New York Bar SA.

      Sentencja

               1)

               W sprawie T-711/13 stwierdza się nieważność pkt 1 sentencji decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 8 października 2013 r. (sprawy połączone R 946/2012-1 i R 995/2012-1) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Harrys Pubar AB a Harry’s New York Bar SA.

               2)

               W sprawie T-716/13 skarga wniesiona przez Harry’s New York Bar zostaje oddalona.

               3)

               Harry’s New York Bar pokrywa własne koszty, połowę kosztów poniesionych przez Harrys Pubar w ramach postępowania przed Sądem oraz koszty poniesione prze Harrys Pubar w toku postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM. OHIM pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Harrys Pubar w ramach postępowania przed Sądem.

      (1)  Dz.U. C 112 z 14.4.2014.


title: Sprawa C-135/13: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 15 maja 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Szatmári Malom kft przeciwko Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve [Rolnictwo — EFRROW — Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 — Artykuły 20, 26 i 28 — Wsparcie na modernizację gospodarstw rolnych i wsparcie na rzecz zwiększenia wartości dodanej produktów rolnych i leśnych — Warunki kwalifikowalności — Uprawnienie państw członkowskich — Wsparcie na modernizację istniejącej wydajności zakładów młynarskich — Zakłady młynarskie zastąpione przez jeden nowy zakład młynarski bez zwiększenia wydajności — Wykluczenie — Zasada równego traktowania]

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/9

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 15 maja 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Szatmári Malom kft przeciwko Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Sprawa C-135/13) (1)

   ([Rolnictwo - EFRROW - Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 - Artykuły 20, 26 i 28 - Wsparcie na modernizację gospodarstw rolnych i wsparcie na rzecz zwiększenia wartości dodanej produktów rolnych i leśnych - Warunki kwalifikowalności - Uprawnienie państw członkowskich - Wsparcie na modernizację istniejącej wydajności zakładów młynarskich - Zakłady młynarskie zastąpione przez jeden nowy zakład młynarski bez zwiększenia wydajności - Wykluczenie - Zasada równego traktowania])
   2014/C 212/09
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Kúria

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Szatmári Malom kft

      Strona pozwana: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Kúria – Wykładnia art. 20 lit. b) ppkt (iii) oraz art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 277, s. 1) – Wsparcie ukierunkowane na konkurencyjność sektora rolnego i leśnego – Środki mające na celu restrukturyzację i rozwój kapitału rzeczowego i wspieranie innowacji – Stworzenie przez określoną spółkę zajmującą się tytułem działalności głównej wytwarzaniem mąki nowego młyna, poprzez połączenie zdolności produkcyjnej swych trzech już istniejących młynów, których zamknięcie jest planowane – Modernizacja gospodarstw rolnych lub zwiększanie wartości dodanej produktów rolnych i leśnych

      Sentencja

               1)

               Artykuł 26 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) należy interpretować w ten sposób, że pojęcie ogólnej poprawy wyników gospodarstwa rolnego w rozumieniu wspomnianego przepisu nie może obejmować operacji, przez którą przedsiębiorstwo zajmujące się działalnością polegającą na prowadzeniu zakładów młynarskich zamyka stare zakłady młynarskie, aby zastąpić je nowym zakładem bez zwiększania istniejącej wydajności.

               2)

               Artykuł 20 lit. b) ppkt (iii) i art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1698/2005 powinny być interpretowane w ten sposób, że operacja polegająca na zamknięciu starych zakładów młynarskich i zastąpieniu ich nowym zakładem młynarskim bez zwiększania istniejącej wydajności może poprawić ogólne wyniki przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1698/2005.

               3)

               Artykuł 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1698/2005 powinien być interpretowany w ten sposób, że nie sprzeciwia się on co do zasady przyjęciu uregulowania krajowego takiego jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, wprowadzającego wsparcie na rzecz zwiększenia wartości dodanej produktów rolnych, które to wsparcie w odniesieniu do przedsiębiorstw prowadzących zakłady młynarskie może być przyznane tylko na rzecz operacji mających na celu modernizację istniejącej wydajności wspomnianych zakładów młynarskich, a nie na rzecz operacji oznaczających utworzenie nowej wydajności. Jednak w sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której jeden zakład młynarski lub wiele zakładów zostało zamkniętych w celu zastąpienia ich nowym zakładem młynarskim bez zwiększania wydajności, zadaniem sądu krajowego jest zapewnienie, by takie uregulowanie było stosowane w sposób zapewniający zagwarantowanie poszanowania zasady równego traktowania.

      (1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.


title: Sprawa T-28/09: Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — Park przeciwko OHIM — Bae (PINE TREE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Graficzny wspólnotowy znak towarowy PINE TREE — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 50 ust. 1 lit. a) i art. 55 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               19.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/21

         Wyrok Sądu z dnia 13 stycznia 2011 r. — Park przeciwko OHIM — Bae (PINE TREE)
   (Sprawa T-28/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny wspólnotowy znak towarowy PINE TREE - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 50 ust. 1 lit. a) i art. 55 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 55/37
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Mo-Hwa Park (Hillscheid, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Lee)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: Chong-Yun Bae (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A.-K. Warnecke i C. Donle)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 listopada 2008 r. (sprawa R 1882/2007-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Mo-Hwa Parkiem a Chong-Yun Baem.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Mo-Hwa Park zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.


title: Sprawa C-585/12 P: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2013 r. — Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd, Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV przeciwko Komisji Europejskiej

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/59

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 kwietnia 2013 r. — Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd, Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-585/12 P) (1)

   2013/C 225/129
   Język postępowania: angielski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 55 z 23.2.2013.


title: Sprawa T-280/11: Wyrok Sądu z dnia 15 maja 2012 r. — Ewald przeciwko OHIM — Kin Cosmetics (Keen) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Keen — Graficzny wspólnotowy znak towarowy KIN — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               30.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/20

         Wyrok Sądu z dnia 15 maja 2012 r. — Ewald przeciwko OHIM — Kin Cosmetics (Keen)
   (Sprawa T-280/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Keen - Graficzny wspólnotowy znak towarowy KIN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2012/C 194/33
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Rita Ewald (Frauenwald, Niemcy) (przedstawiciel: S. Reinhardt adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Kin Cosmetics, S.A. (Sant Feliu de Guixols, Hiszpania).

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 marca 2011 r. (sprawa R 1383/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Kin Cosmetics S.A.a Ritą Ewald.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Rita Ewald zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz. U. C 238 z 13.8.2011.


title: Sprawa T-428/17: Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2017 r. – Alpine Welten Die Bergführer/EUIPO (ALPINEWELTEN Die Bergführer

text:
               21.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 277/60

         Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2017 r. – Alpine Welten Die Bergführer/EUIPO (ALPINEWELTEN Die Bergführer
   (Sprawa T-428/17)
   (2017/C 277/85)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Alpine Welten Die Bergführer GmbH & Co. KG (Berghülen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T.C. Leisenberg)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „ALPINEWELTEN Die Bergführer” – zgłoszenie nr 15 187 826

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie R 1339/2016-1

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-522/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Sparkasse Allgäu/Finanzamt Kempten (Odesłanie prejudycjalne – Swoboda przedsiębiorczości – Artykuł 49 TFUE – Przepisy państwa członkowskiego nakładające na instytucje kredytowe obowiązek przekazania organom podatkowym informacji dotyczących aktywów zmarłych klientów do celów poboru podatku od spadków – Zastosowanie tych przepisów do oddziałów z siedzibą w innym państwie członkowskim, w którym tajemnica bankowa co do zasady zakazuje takiego przekazania)

text:
               13.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/14

      Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Sparkasse Allgäu/Finanzamt Kempten
      (Sprawa C-522/14) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Swoboda przedsiębiorczości - Artykuł 49 TFUE - Przepisy państwa członkowskiego nakładające na instytucje kredytowe obowiązek przekazania organom podatkowym informacji dotyczących aktywów zmarłych klientów do celów poboru podatku od spadków - Zastosowanie tych przepisów do oddziałów z siedzibą w innym państwie członkowskim, w którym tajemnica bankowa co do zasady zakazuje takiego przekazania))
      (2016/C 211/16)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesfinanzhof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Sparkasse Allgäu

         Strona pozwana: Finanzamt Kempten

         Sentencja

      Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu państwa członkowskiego, które zobowiązuje instytucje kredytowe z siedzibą w tym państwie członkowskim do zgłoszenia organom krajowym składników majątkowych przechowywanych lub zarządzanych w ich niesamodzielnych oddziałach w innym państwie członkowskim w wypadku śmierci właściciela tych składników majątkowych będącego rezydentem tego pierwszego państwa członkowskiego, podczas gdy drugie państwo członkowskie nie przewiduje porównywalnego obowiązku zawiadomienia, a instytucje kredytowe są tam objęte tajemnicą bankową, której naruszenie jest zagrożone sankcjami karnymi.

         (1)  Dz.U. C 65 z 23.2.2015.


title: Sprawa T-143/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 listopada 2009 r. — MTZ Polyfilms przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz folii z politereftalanu polietylenu pochodzącej z Indii — Rozporządzenie kończące przegląd okresowy — Zobowiązania do minimalnych cen importowych — Określenie ceny eksportowej — Zastosowanie metody innej niż metoda stosowana w pierwotnym okresie dochodzenia — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 2 ust. 8 i ust. 9 oraz art. 11 ust. 3 i ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 384/96)

text:
               16.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 11/21

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 listopada 2009 r. — MTZ Polyfilms przeciwko Radzie
   (Sprawa T-143/06) (1)

   (Dumping - Przywóz folii z politereftalanu polietylenu pochodzącej z Indii - Rozporządzenie kończące przegląd okresowy - Zobowiązania do minimalnych cen importowych - Określenie ceny eksportowej - Zastosowanie metody innej niż metoda stosowana w pierwotnym okresie dochodzenia - Wybór podstawy prawnej - Artykuł 2 ust. 8 i ust. 9 oraz art. 11 ust. 3 i ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 384/96)
   2010/C 11/39
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: MTZ Polyfilms Ltd (Mumbaj, Indie) (przedstawiciel: adwokat P. De Baere)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.P. Hix, pełnomocnik, wspierany przez adwokata G. Berrischa)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: N. Khan i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 366/2006 z dnia 27 lutego 2006 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1676/2001 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii z politereftalanu polietylenu (PET) pochodzącej między innymi z Indii (Dz.U. L 68, s. 6)

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 366/2006 z dnia 27 lutego 2006 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1676/2001 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii z politereftalanu polietylenu (PET) pochodzącej między innymi z Indii w zakresie, w jakim nakłada ono cło antydumpingowe na MTZ Polyfilms Ltd.

               2)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez MTZ Polyfilms. Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 178 z 29.7.2006.


title: Sprawa C-185/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez House of Lords (Zjednoczone Królestwo) w dniu 2 kwietnia 2007 r. — RAS Riunione Adriatica Di Sicurta SpA i in. przeciwko West Tankers Inc.

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez House of Lords (Zjednoczone Królestwo) w dniu 2 kwietnia 2007 r. — RAS Riunione Adriatica Di Sicurta SpA i in. przeciwko West Tankers Inc.
   (Sprawa C-185/07)
   (2007/C 155/17)
   Język postępowania: angielski
   Sąd krajowy
   House of Lords
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Riunione Adriatica Di Sicurta SpA (RAS)

      Strona pozwana: West Tankers Inc.
   Pytania prejudycjalne
   Czy wydanie przez sąd państwa członkowskiego decyzji zakazującej danej osobie wszczynania i prowadzenia postępowania w innym państwie członkowskim ze względu na fakt, że takie postępowanie narusza zapis na sąd polubowny jest zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 44/2001 (1)?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, str. 1).


title: Sprawa C-609/12: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Ehrmann AG przeciwko Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV [Odesłanie prejudycjalne — Informowanie i ochrona konsumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 — Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne dotyczące żywności — Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych — Artykuł 10 ust. 2 — Stosowanie w czasie — Artykuł 28 ust. 5 i 6 — Środki przejściowe]

text:
               10.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/10

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 kwietnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Ehrmann AG przeciwko Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV
   (Sprawa C-609/12) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Informowanie i ochrona konsumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 - Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne dotyczące żywności - Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych - Artykuł 10 ust. 2 - Stosowanie w czasie - Artykuł 28 ust. 5 i 6 - Środki przejściowe])
   2014/C 175/11
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Ehrmann AG

      Strona pozwana: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Bundesgerichtshof – Wykładnia art. 10 ust. 1 i 2, art. 28 ust. 5, a także art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Dz.U. L 404, s. 9), zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. (Dz.U. L 37, s. 16) – Oświadczenia zdrowotne – Warunki szczególne – Czasowy zakres stosowania

      Sentencja

   Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r., należy interpretować w ten sposób, że obowiązki informacyjne przewidziane w art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia w odniesieniu do oświadczeń zdrowotnych, które nie były zakazane na podstawie art. 10 ust. 1 tego rozporządzenia w związku z jego art. 28 ust. 5 i 6, obowiązywały już w 2010 r.

      (1)  Dz.U. C 101 z 6.4.2013.


title: Sprawa T-463/11: Postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2012 r. — Dectane przeciwko OHIM — Hella (DAYLINE) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/23

         Postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2012 r. — Dectane przeciwko OHIM — Hella (DAYLINE)
   (Sprawa T-463/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)
   2013/C 38/41
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Dectane GmbH (Lipsk, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Ehrlinger i T. Hagen)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo K. Klüpfel, następnie K. Klüpfel i D. Botis, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Hella KGaA Hueck & Co. (Lippstadt, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat R. Schnekenbühl)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 czerwca 2011 r. (sprawa R 1231/2010-1) dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Hella KGaA Hueck & Co. a Dectane GmbH.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz każde z nich połowę kosztów poniesionych przez stronę pozwaną.

      (1)  Dz.U. C 298 z 8.10.2011.


title: Sprawa C-6/10: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 29 lipca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/46/WE — Prawo spółek — Roczne sprawozdania finansowe i skonsolidowane sprawozdania finansowe spółek — Brak transpozycji lub powiadomienia o krajowych przepisach transponujących)

text:
               11.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 246/14

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 29 lipca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-6/10) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2006/46/WE - Prawo spółek - Roczne sprawozdania finansowe i skonsolidowane sprawozdania finansowe spółek - Brak transpozycji lub powiadomienia o krajowych przepisach transponujących)
   2010/C 246/24
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun i L. de Schietere de Lophem, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Belgii (przedstawiciele: M. Jacobs i J.-C. Halleux, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia lub podania do wiadomości w wyznaczonym terminie wszelkich przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 224, s. 1).

      Sentencja

               1)

               Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 80 z 27.3.2010.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 6 października 2004 r. w sprawie T-356/02: Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie odwoławcze — Wcześniejszy znak graficzny zawierający element słowny „Krafft” — Zgłoszenie wspólnotowego znaku słownego VITAKRAFT — Względne podstawy odmowy rejestracji — Rzeczywiste użycie wcześniejszego znaku — Podobieństwo znaków — art. 8 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Zasada 22 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

text:
               18.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/17

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

   z dnia 6 października 2004 r.
   w sprawie T-356/02: Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie odwoławcze - Wcześniejszy znak graficzny zawierający element słowny „Krafft” - Zgłoszenie wspólnotowego znaku słownego VITAKRAFT - Względne podstawy odmowy rejestracji - Rzeczywiste użycie wcześniejszego znaku - Podobieństwo znaków - art. 8 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Zasada 22 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)
   (2004/C 314/44)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie T-356/02, Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG, z siedzibą w Bremie (Niemcy), reprezentowana przez U. Sander, adwokat, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: A. Apostolakis i G. Schneider), inna strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM oraz interwenient przed Sądem Pierwszej Instancji Krafft, SA, z siedzibą w Andoain (Hiszpania), reprezentowana przez P. Koch Moreno, adwokat Ä Skarga na decyzję czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 września 2002 r. (połączone sprawy R 506/2000-4 i R 581/2000-4) w postępowaniu w sprawie sprzeciwu pomiędzy Krafft, SA, a Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG Ä Sąd Pierwszej Instancji (druga izba) w składzie: J. Pirrung, prezes, A.W.H. Meij i N.J. Forwood, sędziowie; B. Pastor, zastępca sekretarza, wydał w dniu 6 października 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Decyzja czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 września 2002 r. (połączone sprawy R 506/2000-4 i R 581/2000-4) zostaje uchylona w zakresie, w którym uwzględniła odwołanie interwenienta do Izby Odwoławczej dotyczące towarów należących do klasy 4 „oleje przemysłowe i tłuszcze; smary; paliwa (również spirytus silnikowy) i materiały oświetleniowe” oraz towarami należącymi do klasy 19 „materiały budowlane niemetalowe, rury sztywne niemetalowe stosowane w budownictwie; asfalt, smoła i bitumy” wymienionymi w zgłoszeniu wspólnotowego znaku towarowego;

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona;

               3)

               Strony ponoszą koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 55 z 8.3.2003.


title: Sprawa C-416/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Republika Słowacka) w dniu 23 sierpnia 2010 r. — Jozef Križan i in. przeciwko Slovenská inšpekcia životného prostredia

text:
               6.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Republika Słowacka) w dniu 23 sierpnia 2010 r. — Jozef Križan i in. przeciwko Slovenská inšpekcia životného prostredia
   (Sprawa C-416/10)
   ()
   2010/C 301/15
   Język postępowania: słowacki

      Sąd krajowy

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Jozef Križan, Katarína Aksamitová, Gabriela Kokošková, Jozef Kokoška, Martina Strezenická, Jozef Strezenický, Peter Šidlo, Lenka Šidlová, Drahoslava Šidlová, Milan Šimovič, Elena Šimovičová, Stanislav Aksamit, Tomáš Pitoňák, Petra Pitoňáková, Mária Križanová, Vladimír Mizerák, Ľubomír Pevný, Darina Brunovská, Mária Fišerová, Lenka Fišerová, Peter Zvolenský, Katarína Zvolenská, Kamila Mizeráková, Anna Konfráterová, Milan Konfráter, Michaela Konfráterová, Tomáš Pavlovič, Jozef Krivošík, Ema Krivošíková, Eva Pavlovičová, Jaroslav Pavlovič, Pavol Šipoš, Martina Šipošová, Jozefína Šipošová, Zuzana Šipošová, Ivan Čaputa, Zuzana Čaputová, Štefan Strapák, Katarína Strapáková, František Slezák, Agnesa Slezáková, Vincent Zimka, Elena Zimková, Marián Šipoš i miasto Pezinok

      Strona pozwana: Slovenská inšpekcia životného prostredia

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy prawo wspólnotowe (w szczególności art. 267 TFUE) nakazuje tudzież zezwala sądowi najwyższemu państwa członkowskiego skierować z urzędu wniosek o wydanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w trybie prejudycjalnym również wtedy gdy sytuacja w postępowaniu przed sądem krajowym przedstawia się następująco: trybunał konstytucyjny uchylił wyrok sądu najwyższego, który został oparty przede wszystkim o zastosowanie prawa wspólnotowego z dziedziny ochrony środowiska nakazując temu sądowi zastosowanie się do swojej oceny prawnej, która oparta została o naruszenie w jednej z części postępowania konstytucyjnych przepisów procesowych i materialnych bez brania pod uwagę aspektów prawa wspólnotowego, pojawiających się w ramach sporu; innymi słowy: w przypadku gdy trybunał konstytucyjny działając w charakterze sądu orzekającego w ostatniej instancji doszedł w niniejszym przypadku do wniosku, że skierowanie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie jest niezbędne i tymczasowo wykluczył zastosowanie w postępowaniu przed sądem odsyłającym przepisów dotyczących ochrony środowiska?

               2)

               Czy możliwa jest realizacja podstawowego celu zintegrowanego zapobiegania, który wynika przede wszystkim z motywów 8, 9 i 23 preambuły oraz z art. 1 i 15 dyrektywy Rady 96/61/WE (1) dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli i ze wspólnotowego prawa ochrony środowiska ogólnie, czyli zintegrowane zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontrola również w drodze przyczynienia się społeczeństwa w osiągnięciu tego celu za pomocą postępowania, w którym zainteresowanemu społeczeństwu w chwili rozpoczęcia procedury zintegrowanego zapobiegania nie został zapewniony dostęp do wszystkich istotnych dokumentów (art. 6 dyrektywy 96/61/WE w związku z jej art. 15), przede wszystkim do decyzji o lokalizacji składowiska odpadów a po przeprowadzeniu postępowania w pierwszej instancji brakujący dokument zostaje załączony do akt, na takich warunkach, że jego treść nie zostaje podana do wiadomości innych stron postępowania z tego względu, że jest to materiał objęty ochroną z tytułu tajemnicy handlowej. Innymi słowy: czy można w sposób uzasadniony stwierdzić, że decyzja o lokalizacji przedsięwzięcia (przede wszystkim jej uzasadnienie) ma merytoryczny wpływ na przedstawianie argumentów, uwag i innych okoliczności?

               3)

               Czy cele dyrektywy Rady 85/337/EWG (2) z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, przede wszystkim w odniesieniu do wspólnotowego prawa ochrony środowiska a ściślej warunku ustanowionego w art. 2, zgodnie z którym przed udzieleniem pozwolenia określone przedsięwzięcia muszą zostać poddane ocenie ich oddziaływania na środowisko w przypadku gdy opinia wyrażona początkowo przez ministerstwo środowiska w 1999 r., w drodze której postępowanie w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko (ooś) zostało w przeszłości zamknięte jest utrzymywana w mocy przez kolejne lata na podstawie zwykłej decyzji bez uprzedniego przeprowadzenia ponownego postępowania ooś. Innymi słowy czy można uznać, że ważność decyzji w rozumieniu dyrektywy Rady 85/337/EWG jest czasowo nieograniczona?

               4)

               Czy wymóg ogólny ustanowiony w dyrektywie 96/61/WE (w szczególności w preambule i w art. 1 i 15a), zgodnie z którym każde państwo członkowskie dąży do zapobiegania zanieczyszczeniu i zmniejszenia jego poziomu również za pomocą zapewnienia zainteresowanemu społeczeństwu dostępu do odpowiednich, rzetelnych i skutecznych postępowań administracyjnych lub sądowych, w związku z art. 10a dyrektywy 85/337/EWG i art. 6 i 9 ust. 2 i 4 konwencji z Aarhus obejmuje także prawo żądania przez to społeczeństwo aby na podstawie prawa krajowego przyjęty został administracyjny lub sądowy środek tymczasowy (na przykład postanowienie o zawieszeniu wykonania decyzji zintegrowanej) który tymczasowo - a mianowicie do chwili wydania rozstrzygnięcia co do istoty – umożliwia przerwanie realizacji zaprojektowanego przedsięwzięcia?

               5)

               Czy jest możliwe, że w drodze orzeczenia sądowego realizującego warunek ustanowiony w dyrektywie 96/61/WE, tudzież w dyrektywie 85/337/EWG lub w art. 9 ust. 2 i 4 konwencji z Aarhus a więc w zastosowaniu uznanego tam prawa społeczeństwa do odpowiedniej ochrony prawnej w rozumieniu art. 191 ust. 1 i 2 TFUE w zakresie polityki Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony środowiska zostaje w sposób niezgodny z prawem naruszone przysługujące zarządcy przedsięwzięcia prawo własności, które zostało zagwarantowane między innymi w art. 1 Protokołu dodatkowego do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności przykładowo w ten sposób, że w toku postępowania sądowego zostaje wobec wnioskodawcy stwierdzona nieważność ostatecznego pozwolenia zintegrowanego dla realizacji nowego przedsięwzięcia?

      (1)  Dz.U. L 257, s. 26.

      (2)  Dz.U. L 175, s. 40.


title: Sprawa T-488/12: Wyrok Sądu z dnia 9 kwietnia 2014 r. – CITEB i Belgo-Metal przeciwko Parlamentowi (Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Procedura przetargowa — Roboty budowlane dotyczące remontu i rozbudowy budynku Eastman w Brukseli — Odrzucenie oferty jednego z oferentów — Przekazanie sprawozdania komisji przetargowej — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               10.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/38

         Wyrok Sądu z dnia 9 kwietnia 2014 r. – CITEB i Belgo-Metal przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-488/12) (1)

   ((Zamówienia publiczne na roboty budowlane - Procedura przetargowa - Roboty budowlane dotyczące remontu i rozbudowy budynku Eastman w Brukseli - Odrzucenie oferty jednego z oferentów - Przekazanie sprawozdania komisji przetargowej - Obowiązek uzasadnienia))
   2014/C 175/51
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Cit Blaton SA (CITEB) (Schaerbeek, Belgia); i Belgo-Metal (Wetteren, Belgia) (przedstawiciel: adwokat R. Simar)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: F. Poilvache i L. Fedel, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dni 7 września 2012 r. w sprawie odrzucenia oferty złożonej przez skarżące w przetargu ogłoszonym w dniu 19 maja 2012 r. w suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2012/S 95-1563620) o numerze NINLO.AO-2012-005-BRU-UPIB-02 na realizację robót dotyczących remontu i rozbudowy budynku Eastman w Brukseli (Belgia) oraz decyzji o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Cit Blaton SA (CITEB) i Belgo-Metal zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 9 z 12.1.2013.


title: Sprawa C-99/06: Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 27 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Stuttgart — Niemcy) — Raiffeisenbank Mutlangen eG przeciwko Roland Schabel

text:
               24.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 128/26

         Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 27 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Stuttgart — Niemcy) — Raiffeisenbank Mutlangen eG przeciwko Roland Schabel
   (Sprawa C-99/06) (1)

   (2008/C 128/48)

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006.


title: Sprawa T-270/13: Postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. – SCABO przeciwko Komisji i INEA (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólnotowa pomoc finansowa dla projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych — Brak bezpośredniego oddziaływania — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Czynność przygotowawcza — Niedopuszczalność)

text:
               10.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/44

         Postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. – SCABO przeciwko Komisji i INEA
   (Sprawa T-270/13) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólnotowa pomoc finansowa dla projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych - Brak bezpośredniego oddziaływania - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Czynność przygotowawcza - Niedopuszczalność))
   2014/C 175/61
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SCABO SpA) (Grassobbio, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Muscardini i G. Greco)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Hottiaux i E. Montaguti, pełnomocnicy) i Agencja Wykonawcza ds. Innowacji i Sieci (INEA) (przedstawiciele I. Ramallo, pełnomocnik oraz adwokaci M. Merola, C. Santacroce oraz L. Armati)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności decyzji Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej (TEN-T EA) z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie niektórych kosztów poniesionych w związku z przeprowadzeniem studium wykonalności dotyczącego intermodalnego charakteru lotniska Bergamo Orio al Serio (Włochy) w wyniku pomocy finansowej przyznanej przez Komisję na rzecz Ente Nazionale per l’Aviazione Civile (ENAC, krajowy organ do spraw włoskiego lotnictwa cywilnego).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Postępowanie w przedmiocie wniosku Rzeczypospolitej Polskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

               3)

               Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SCABO SpA) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i Agencję Wykonawczą ds. Innowacji i Sieci (INEA).

      (1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.


title: Sprawa C-381/11: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Mercantil de Barcelona — Hiszpania) — Manuel Mesa Bertrán, Cristina Farrán Morenilla przeciwko Novacaixagalicia

text:
               10.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/25

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 stycznia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Mercantil de Barcelona — Hiszpania) — Manuel Mesa Bertrán, Cristina Farrán Morenilla przeciwko Novacaixagalicia
   (Sprawa C-381/11) (1)

   2012/C 73/47
   Język postępowania: hiszpański
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 290 z 1.10.2011.


title: Sprawa T-242/09: Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2009 r. — Ralf Schräder przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin — Hansson (Lemon Symphony)

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/42

         Skarga wniesiona w dniu 24 czerwca 2009 r. — Ralf Schräder przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin — Hansson (Lemon Symphony)
   (Sprawa T-242/09)
   2009/C 205/77
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Niemcy) (przedstawiciele: T. Leidereiter i W.-A. Schmidt, adwokaci)

      Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Jørn Hansson (Søndersø, Dania)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej z dnia 23 stycznia 2009 r.;

               —

               obciążenie CPVO kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin, którego dotyczy wniosek: prawo obejmujące odmianę Lemon Symphony

      Posiadacz: Jørn Hansson

      Zaskarżona do Izby Odwoławczej decyzja Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin: odmowa unieważnienia wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin obejmującego odmianę Lemon Symphony zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 2100/94 (1).

      Wnoszący odwołanie do Izby Odwoławczej: Ralf Schräder

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania
   Podniesione zarzuty:

               —

               naruszenie art. 76 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 i zasad proceduralnych ogólnie przyjętych na podstawie art. 81 rozporządzenia nr 2100/94, ponieważ Izba Odwoławcza dokonała ustaleń w zaskarżonej decyzji nie zgromadziwszy wystarczającego materiału dowodowego podlegającego ocenie;

               —

               naruszenie art. 20 ust. 1 lit. a) i art. 7 rozporządzenia nr 2100/94, ponieważ Izba Odwoławcza uznała widocznie w sposób nieprawidłowy, że skarżący nie mógł wykazać, iż przesłanki z art. 20 ust. 1 lit. a) zostały spełnione i z tego względu naruszyła ona zakres tego przepisu;

               —

               naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 2100/94 poprzez to, że Izba Odwoławcza oparła swoją decyzję na względach, w przedmiocie których strona skarżąca nie mogła się wypowiedzieć przed wydaniem tej decyzji;

               —

               naruszenie art. 63 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1239/95 (2) poprzez to, że nie został sporządzony odpowiedni protokół z postępowania ustnego.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (Dz. U. L 227, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1239/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiające zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do postępowania przed Wspólnotowym Urzędem Odmian Roślin (Dz.U. L 121, s. 37).


title: Sprawa C-526/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 18 października 2011 r. — IVD GmbH & Co. KG przeciwko Ärztekammer Westfalen-Lippe

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 18 października 2011 r. — IVD GmbH & Co. KG przeciwko Ärztekammer Westfalen-Lippe
      (Sprawa C-526/11)
      (2012/C 25/48)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd krajowy

      Oberlandesgericht Düsseldorf

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: IVD GmbH & Co. KG

         Strona pozwana: Ärztekammer Westfalen-Lippe

         Interwenient: WWW Druck + Medien GmbH

         Pytania prejudycjalne

      Czy podmiot prawa publicznego (w niniejszej sprawie izba zawodowa) w rozumieniu art. 1 ust. 9 akapit drugi lit. c) dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1) jest „finansowany w przeważającej części przez państwo” lub jego „zarząd podlega nadzorowi ze strony” państwa, jeśli

                  —

                  podmiot ten został wyposażony przez ustawę w uprawnienie do pobierania składek od swoich członków, jednak ustawa nie określa ani wysokości składek, ani zakresu świadczeń podlegających finansowaniu ze składek,

                  —

                  regulamin pobierania składek wymaga jednak zatwierdzenia przez państwo?

         (1)  Dz.U. L 134, s. 114.


title: Sprawa C-157/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 14 marca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie – Belgia) – Samira Achbita; Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding/G4S Secure Solutions NV (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 2000/78/WE — Równe traktowanie — Dyskryminacja ze względu na religię lub przekonania — Postanowienie regulaminu pracy przedsiębiorstwa wprowadzające zakaz noszenia przez pracowników w miejscu pracy widocznych symboli politycznych, światopoglądowych lub religijnych — Dyskryminacja bezpośrednia — Brak — Dyskryminacja pośrednia — Zakaz noszenia przez pracownicę chusty islamskiej)

text:
               15.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/3

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 14 marca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie – Belgia) – Samira Achbita; Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding/G4S Secure Solutions NV
   (Sprawa C-157/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 2000/78/WE - Równe traktowanie - Dyskryminacja ze względu na religię lub przekonania - Postanowienie regulaminu pracy przedsiębiorstwa wprowadzające zakaz noszenia przez pracowników w miejscu pracy widocznych symboli politycznych, światopoglądowych lub religijnych - Dyskryminacja bezpośrednia - Brak - Dyskryminacja pośrednia - Zakaz noszenia przez pracownicę chusty islamskiej))
   (2017/C 151/03)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hof van Cassatie

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Samira Achbita; Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding

      Strona pozwana: G4S Secure Solutions NV

      Sentencja

   Wykładni art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy dokonywać w ten sposób, że zakaz noszenia chusty islamskiej, wprowadzony w postanowieniu regulaminu pracy przedsiębiorstwa sektora prywatnego i przewidujący całkowity zakaz noszenia w miejscu pracy widocznych symboli politycznych, światopoglądowych lub religijnych, nie stanowi przejawu bezpośredniej dyskryminacji ze względu na religię lub przekonania w rozumieniu tej dyrektywy.
   Wspomniane postanowienie regulaminu pracy przedsiębiorstwa sektora prywatnego może natomiast stanowić przejaw dyskryminacji pośredniej w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/78, jeżeli zostanie wykazane, że pozornie neutralny obowiązek w rzeczywistości stawia osoby wyznające określoną religię lub mające określone przekonania w niekorzystnej sytuacji, chyba że takie postanowienie jest obiektywnie uzasadnione zgodnym z prawem celem, takim jak realizowanie przez pracodawcę polityki neutralności politycznej, światopoglądowej i religijnej w relacjach z jego klientami, zaś środki mające służyć realizacji tego celu są właściwe i konieczne, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

      (1)  Dz.U. C 205 z 22.6.2015.


title: Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 235 z 6.10.2007 .

text:
               20.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 247/1

         (2007/C 247/01)
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 235 z 6.10.2007.

   Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 223 z 22.9.2007.

      Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

      Dz.U. C 183 z 4.8.2007.

      Dz.U. C 170 z 21.7.2007.

      Dz.U. C 155 z 7.7.2007.

      Dz.U. C 140 z 23.6.2007.
   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

               EUR-Lex:http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa C-465/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 grudnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajową Izbę Odwoławczą — Polska) — Forposta S.A., ABC Direct Contact Sp. z o.o. przeciwko Poczcie Polskiej S.A. (Dyrektywa 2004/18/WE — Artykuł 45 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) — Dyrektywa 2004/17/WE — Artykuł 53 ust. 3, art. 54 ust. 4 — Zamówienia publiczne — Sektor usług pocztowych — Kryteria wykluczenia z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia — Poważne wykroczenie zawodowe — Ochrona interesu publicznego — Zachowanie uczciwej konkurencji)

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/8

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 grudnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajową Izbę Odwoławczą — Polska) — Forposta S.A., ABC Direct Contact Sp. z o.o. przeciwko Poczcie Polskiej S.A.
   (Sprawa C-465/11) (1)

   (Dyrektywa 2004/18/WE - Artykuł 45 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) - Dyrektywa 2004/17/WE - Artykuł 53 ust. 3, art. 54 ust. 4 - Zamówienia publiczne - Sektor usług pocztowych - Kryteria wykluczenia z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia - Poważne wykroczenie zawodowe - Ochrona interesu publicznego - Zachowanie uczciwej konkurencji)
   2013/C 38/09
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Krajowa Izba Odwoławcza

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Forposta SA, ABC Direct Contact Sp. z o.o.

      Strona pozwana: Poczta Polska S.A.

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Krajowa Izba Odwoławcza — Wykładnia art. 45 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114) oraz art. 53 ust. 3 i art. 54 ust. 4 dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. L 134, s. 1) — Podstawy uzasadniające wykluczenie podmiotu gospodarczego z przetargu — Pojęcie „poważne wykroczenie zawodowe” — Przepisy krajowe zobowiązujące instytucję zamawiającą do wykluczenia oferenta, któremu w ciągu trzech lat poprzedzających przetarg udzieliła ona zamówienia, a następnie rozwiązała umowę ze względu na niezrealizowanie zamówienia w co najmniej 5 % wartości umowy.

      Sentencja

               1)

               Artykuł 45 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowań krajowych stanowiących, że poważne wykroczenie zawodowe, powodujące automatyczne wykluczenie danego wykonawcy z trwającego postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego, zachodzi, gdy z powodu okoliczności, za które wykonawca ten ponosi odpowiedzialność, instytucja zamawiająca rozwiązała albo wypowiedziała wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego, albo odstąpiła od umowy w sprawie zamówienia publicznego z danym wykonawcą, jeżeli rozwiązanie albo wypowiedzenie umowy, albo odstąpienie od niej nastąpiło w okresie trzech lat przed wszczęciem postępowania w toku, a wartość niezrealizowanego zamówienia wyniosła co najmniej 5 % wartości umowy.

               2)

               Zasady i normy prawa Unii z zakresu zamówień publicznych nie uzasadniają tego, by w imię ochrony interesu publicznego oraz słusznych interesów instytucji zamawiających, jak również zachowania uczciwej konkurencji między wykonawcami, uregulowania krajowe, takie jak uregulowania będące przedmiotem postępowania głównego, zobowiązywały instytucję zamawiającą do automatycznego wykluczenia z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego wykonawcy w sytuacji takiej, o jakiej jest mowa w odpowiedzi na pierwsze pytanie.

      (1)  Dz.U. C 13 z 14.1.2012.


title: Sprawa T-494/10: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2010 r. — Bank Saderat Iran przeciwko Radzie

text:
               4.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/55

         Skarga wniesiona w dniu 7 października 2010 r. — Bank Saderat Iran przeciwko Radzie
   (Sprawa T-494/10)
   ()
   2010/C 328/84
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Bank Saderat Iran (Teheran, Iran) (przedstawiciele: S. Gadhia, S. Ashley, solicitors, D. Anderson, QC, i R. Blakeley, barrister)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności pkt 5 tabeli B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 (1) w zakresie, w jakim odnosi się on do strony skarżącej;

               —

               stwierdzenie nieważności pkt 7 tabeli B załącznika II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB (2) w zakresie, w jakim odnosi się on do strony skarżącej;

               —

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej sprawie strona skarżąca zwraca się o stwierdzenie częściowej nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady nr 668/2010 oraz decyzji Rady 2010/413/WPZiB w zakresie, w jakim strona skarżąca widnieje w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których fundusze i zasoby gospodarcze są zamrożone zgodnie z tym uregulowaniem.
   Trzy zarzuty prawne, na które powołuje się strona skarżąca, są identyczne z zarzutami pierwszym, drugim i piątym powołanymi w sprawie T-492/10 Melli Bank przeciwko Radzie lub do nich podobne.

      (1)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 668/2010 z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 195, s. 25).

      (2)  Decyzja Rady z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39).


title: Sprawa F-99/07: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2007 r. — Bernard przeciwko Europolowi

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/55

         Skarga wniesiona w dniu 28 września 2007 r. — Bernard przeciwko Europolowi
   (Sprawa F-99/07)
   (2008/C 22/107)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Marjorie Bernard (Woerden, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat P. de Casparis)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w przedmiocie zażalenia z dnia 26 czerwca 2007 r., doręczonej skarżącej w dniu 28 czerwca 2007 r., jak również ocen z dnia 5 lutego 2007 r. i z dnia 25 lipca 2007 r.;

               —

               obciążenie Europolu:

                           —

                           zapłatą na rzecz skarżącej podwyżki wynagrodzenia okresowego począwszy od dnia 1 września 2006 r., powiększonej o odsetki;

                           —

                           zapłatą odszkodowania do wysokości 7 500 EUR netto;

               —

               obciążenie Europolu kosztami postępowania, w tym porady prawnej.

         Zarzuty i główne argumenty
   Niniejsze postępowanie dotyczy oceny pracy skarżącej w okresie od dnia 1 września 2005 r. do dnia 31 sierpnia 2006 r. Praca skarżącej została oceniona na „2”, co odpowiada kwalifikacji „nie w pełni spełnia wymogi”.
   Skarżąca złożyła zażalenie na ocenę, jak również na brak decyzji dotyczącej przyznania podwyżki wynagrodzenia okresowego, a w tych ramach, odwołała się do wytycznych w sprawie oceny obowiązujących w Europolu. Strona skarżąca podkreśla, że chodzi o oczywisty błąd w ocenie.
   Skarżąca twierdzi między innymi, że jej zarzuty zostały uznane za bezzasadne decyzją z dnia 26 czerwca 2007 r. i podnosi naruszenie zasady uzasadnienia, ponieważ odrzucenie zażalenia nie było uzasadnione. Dyrektor Europolu wskazuje jednak, że ocena została wycofana i miała miejsce ponowna ocena. Ta nowa ocena została wykonana w dniu 25 lipca 2007 r.
   Niniejsza skarga dotyczy zatem decyzji wydanej w przedmiocie zażalenia, jak również oceny z dnia 25 lipca 2007 r.


title: Sprawa T-552/10: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2012 r. — riha przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VITAL&FIT — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy VITAFIT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009)

text:
               8.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 379/22

         Wyrok Sądu z dnia 25 października 2012 r. — riha przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT)
   (Sprawa T-552/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VITAL&FIT - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy VITAFIT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009)
   2012/C 379/38
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: riha Richard Hartinger Getränke GmbH & Co. Handels-KG (Rinteln, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Goldenbaum, T. Melchert i I. Rohr)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: K. Klüpfel i D. Walicka, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Schaeffer i A. Marx)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 października 2010 r. (sprawa R 1229/2009-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Lidl Stiftung & Co. KG a riha Richard Hartinger Getränke GmbH & Co. Handels-KG.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               riha Richard Hartinger Getränke GmbH & Co. Handels-KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.


title: Sprawa C-239/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas w dniu 14 maja 2007 r. — Julius Sabatauskas i in. przeciwko Parlamentowi Republiki Litewskiej

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 170/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas w dniu 14 maja 2007 r. — Julius Sabatauskas i in. przeciwko Parlamentowi Republiki Litewskiej
   (Sprawa C-239/07)
   (2007/C 170/22)
   Język postępowania: litewski
   Sąd krajowy
   Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas.
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Grupa członków Parlamentu Republiki Litewskiej, złożona z Juliusa Sabatauskasa, i in.

      Strona pozwana: Parlament Republiki Litewskiej
   Pytanie prejudycjalne
   Czy art. 20 dyrektywy 2003/54/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE należy interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on państwa członkowskie do przyjęcia uregulowań, na mocy których każdy podmiot, o ile system elektroenergetyczny posiada „konieczną zdolność”, ma prawo swobodnego wyboru sieci elektroenergetycznej — przesyłowej lub dystrybucyjnej — do której ma mieć on dostęp, a operator danego systemu jest zobowiązany zapewnić temu podmiotowi dostęp do sieci?

      (1)  Dz.U. L 176, str. 37


               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/2

         Wybór prezesów izb złożonych z trzech sędziów
   (2007/C 269/02)
   W dniu 25 września 2007 r. sędziowie Trybunału Sprawiedliwości wybrali na podstawie art. 10 §1 akapit drugi regulaminu A. Tizzana, L. Baya Larsena, U. Lõhmusa i G. Arestisa na prezesów, odpowiednio, piątej, szóstej, siódmej i ósmej izby złożonych z trzech sędziów na okres jednego roku, który upływa w dniu 6 października 2008 r.


title: Sprawa C-21/11: Postanowienie Trybunału siódma izba) z dnia 7 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Benevento — Włochy) — Volturno Trasporti Sas di Santoro Nino e c. przeciwko Camera di Commercio di Benevento, Equitalia Polis SpA (Odesłanie prejudycjalne — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               6.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 303/3

         Postanowienie Trybunału siódma izba) z dnia 7 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Benevento — Włochy) — Volturno Trasporti Sas di Santoro Nino e c. przeciwko Camera di Commercio di Benevento, Equitalia Polis SpA
   (Sprawa C-21/11) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Oczywista niedopuszczalność)
   2012/C 303/03
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Commissione tributaria provinciale di Benevento

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Volturno Trasporti Sas di Santoro Nino e c.

      Strona pozwana: Camera di Commercio di Benevento, Equitalia Polis SpA

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Commissione tributaria provinciale di Benevento — Wykładnia art. 10 lit. c) i art. 12 lit. e) dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 249, s. 25) — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Nałożenie opłaty rocznej z tytułu wpisu do rejestru handlowego prowadzonego przez lokalne izby handlowe — Dopuszczalność

      Sentencja

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Benevento (Włochy) postanowieniem z dnia 22 września 2010 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

      (1)  Dz.U. C 95 z 26.3.2011.


title: Sprawa T-53/14: Wyrok Sądu z dnia 19 lutego 2016 r. – Ludwig-Bölkow-Systemtechnik/Komisja (Klauzula arbitrażowa — Szósty program ramowy dotyczący badań, rozwoju technologicznego i prezentacji — Zwrot części wypłaconych kwot i odszkodowań ryczałtowych — Częściowe umorzenie postępowania — Koszty kwalifikujące się do finansowania unijnego — Warunek dotyczący kary umownej — Rażąco nieproporcjonalny charakter)

text:
               29.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 111/19

         Wyrok Sądu z dnia 19 lutego 2016 r. – Ludwig-Bölkow-Systemtechnik/Komisja
   (Sprawa T-53/14) (1)

   ((Klauzula arbitrażowa - Szósty program ramowy dotyczący badań, rozwoju technologicznego i prezentacji - Zwrot części wypłaconych kwot i odszkodowań ryczałtowych - Częściowe umorzenie postępowania - Koszty kwalifikujące się do finansowania unijnego - Warunek dotyczący kary umownej - Rażąco nieproporcjonalny charakter))
   (2016/C 111/22)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Ludwig-Bölkow-Systemtechnik (Ottobrunn, Niemcy) (przedstawiciele: M. Núñez Müller i T. Becker, następnie M. Núñez Müller, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i F. Moro, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Stwierdzenie po pierwsze, że Komisja nie jest uprawniona do tego, by żądać zwrotu zaliczek wypłaconych z tytułu trzech umów, a po drugie, że skarżąca nie jest zobowiązana do uiszczenia odszkodowań ryczałtowych na rzecz Komisji.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie zostaje umorzone w odniesieniu do drugiego i trzeciego żądania skargi.

               2)

               Kwoty należne od Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH z tytułu odszkodowań ryczałtowych zostają obniżone do kwoty odpowiadającej 10 % zaliczek, które mają być zwrócone z tytułu umów dotyczących przedsięwzięć HyWays, HyApproval et HarmonHy.

               3)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               4)

               Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 129 z 28.4.2014.


title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia  27 października 2005 r.  w sprawie C-158/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Swoboda przedsiębiorczości — Swoboda świadczenia usług — Zamówienie publiczne Instytut national de la santé publique — Usługi zdrowotne terapii oddechowej w miejscu zamieszkania — Przesłanka dopuszczenia — Kryteria oceny — Zasada niedyskryminacji)

text:
               24.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 330/1

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 27 października 2005 r.
   w sprawie C-158/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (1)

   (Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda świadczenia usług - Zamówienie publiczne Instytut national de la santé publique - Usługi zdrowotne terapii oddechowej w miejscu zamieszkania - Przesłanka dopuszczenia - Kryteria oceny - Zasada niedyskryminacji)
   (2005/C 330/02)
   Język postępowania: hiszpański
   W sprawie C-158/03, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego na podstawie art. 226 WE, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: G. Valero Jordana i K. Wiedner) przeciwko Królestwu Hiszpanii (pełnomocnik: S. Ortiz Vaamonde), Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas (sprawozdawca), prezes izby i J. Malenowský, J.-P. Puissochet, S. von Bahr i U. Lõhmus, sędziowie; rzecznik generalny: C. Stix-Hackl, sekretarz: M. Ferreira, wydał w dniu 27 października 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Poprzez zawarcie w dokumentacji zamówienia na świadczenie usług zdrowotnych terapii oddechowej w miejscu zamieszkania i innych wspomagających technik oddechowych po pierwsze, przesłanki dopuszczenia, która zobowiązuje przedsiębiorstwo oferenta do posiadania w chwili składania oferty biura dostępnego dla klientów w stolicy prowincji, w której mają być świadczone te usługi, i po drugie, kryteriów oceny ofert, które uwzględniają, poprzez przyznanie dodatkowych punktów, istnienie w chwili złożenia oferty zakładów produkcyjnych produkujących tlen, uzdatniających i napełniających butle tlenem, usytuowanych w niniejszym przypadku w Hiszpanii, w odległości mniejszej niż 1 000 km od tej prowincji lub biur dostępnych dla klientów w innych miejscowościach tam określonych, oraz które w przypadku otrzymania równej ilości punktów przez więcej ofert faworyzują przedsiębiorstwo, które wcześniej świadczyło daną usługę, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 49 WE.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 135 z 07.06.2003.


title: Sprawa C-509/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 26 października 2010 r. — Josef Geistbeck i Thomas Geistbeck przeciwko Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

text:
               29.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 30/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 26 października 2010 r. — Josef Geistbeck i Thomas Geistbeck przeciwko Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH
   (Sprawa C-509/10)
   ()
   2011/C 30/24
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Josef Geistbeck i Thomas Geistbeck

      Strona pozwana: Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

      Pytania prejudycjalne

   Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostają zgodnie z art. 167 ust. 1 lit. b) i ust. 3 TFUE przedstawione następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1768/95 z dnia 24 lipca 1995 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze w zakresie odstępstwa rolnego przewidzianego w art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (2):

               a)

               Czy słuszne wynagrodzenie, które rolnik ma wypłacić na rzecz posiadacza prawa do ochrony odmiany zgodnie z art. 94 ust. 1 rozporządzenia nr 2100/94, ponieważ skorzystał z uzyskanego z własnych zbiorów materiału rozmnożeniowego odmiany chronionej, nie spełniając warunków określonych w art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr 2100/94 i art. 8 rozporządzenia nr 1768/95, należy obliczyć na podstawie średniej kwoty pobieranej na tym samym obszarze za licencjonowaną produkcję analogicznej ilości materiału rozmnożeniowego chronionych odmian danych gatunków roślin, czy też zamiast tego należy ustalić (niższe) wynagrodzenie, które byłoby pobierane w przypadku dozwolonej produkcji nasion ze zbiorów zgodnie z art. 14 ust. 3 tiret czwarte rozporządzenia nr 2100/94 oraz art. 5 rozporządzenia nr 1768/95?

               b)

               W przypadku gdy należy ustalić jedynie wynagrodzenie za dozwoloną produkcję nasion:
               Czy posiadacz prawa do ochrony odmiany może w takiej sytuacji w przypadku jednorazowego zawinionego naruszenia obliczyć należne mu zgodnie z art. 94 ust. 2 rozporządzenia nr 2100/94 odszkodowanie ryczałtowo na podstawie kwoty pobieranej za przyznanie licencji na produkcję materiału rozmnożeniowego?

               c)

               Czy przy obliczaniu słusznego wynagrodzenia należnego zgodnie z art. 94 ust. 1 rozporządzenia nr 2100/94 albo dalszego odszkodowania należnego zgodnie z art. 94 ust. 2 rozporządzenia nr 2100/94 jest dopuszczalne albo wręcz nakazane, aby uwzględnić specjalne nakłady na kontrolę sprawowaną przez organizację chroniącą prawa wielu posiadaczy prawa do ochrony odmian w taki sposób, że przyznana zostanie dwukrotność uzgadnianego z reguły wynagrodzenia lub kwoty należnej zgodnie z art. 14 ust. 3 tiret czwarte rozporządzenia nr 2100/94?

      (1)  Dz.U. L 227, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 173, s. 14.


title: Sprawa T-43/07 P: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 października 2008 r. — Neophytou przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Konkurs otwarty — Odrzucenie kandydatury skarżącego — Skład komisji konkursowej na egzaminach ustnych — Zasada równości traktowania — Nowe zarzuty — Naruszenie prawa — Odwołanie w części bezzasadne i w części zasadne — Odesłanie do Sądu do spraw Służby Publicznej)

text:
               22.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/32

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 października 2008 r. — Neophytou przeciwko Komisji
   (Sprawa T-43/07 P) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Konkurs otwarty - Odrzucenie kandydatury skarżącego - Skład komisji konkursowej na egzaminach ustnych - Zasada równości traktowania - Nowe zarzuty - Naruszenie prawa - Odwołanie w części bezzasadne i w części zasadne - Odesłanie do Sądu do spraw Służby Publicznej)
   (2008/C 301/52)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Neophytos Neophytou (Itzig, Luksemburg) (przedstawiciel: S. Pappas, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i H. Krämer, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) wydanego w dniu 13 grudnia 2006 r. w sprawie F-22/05 Neophytou przeciwko Komisji (dotychczas niepublikowanego w Zbiorze) mające na celu uchylenie tego wyroku
   Sentencja wyroku

               1)

               Wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej wydany w dniu 13 grudnia 2006 r. w sprawie F-22/05 Neophytou przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowany) zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd do spraw Służby Publicznej odrzucił jako niedopuszczalne zarzuty, z wyjątkiem ostatniego, podniesione przez Neophytosa Neophytou na rozprawie w ramach postępowania w pierwszej instancji i streszczone w pkt 27 tego wyroku.

               2)

               W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

               3)

               Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej.

               4)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.

      (1)  Dz.U. C 82 z 14.4.2007.


title: Sprawa F-85/08: Skarga wniesiona w dniu 15 października 2008 r. — Notarnicola przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

text:
               6.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/60

         Skarga wniesiona w dniu 15 października 2008 r. — Notarnicola przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu
   (Sprawa F-85/08)
   (2008/C 313/110)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Pietro Notarnicola (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: A. Gross, adwokat)

      Strona pozwana: Trybunał Obrachunkowy
   Przedmiot i opis sporu
   Stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej informującej skarżącego o rozwiązaniu z nim umowy o pracę oraz przywrócenie go na stanowisko, a także zasądzenie od pozwanej odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu poniesionej szkody i krzywdy
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 lipca 2008 r. i w związku z tym stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 marca 2008 r. informującej skarżącego o rozwiązaniu z nim umowy o pracę z dniem 15 kwietnia 2008 r.;

               —

               przywrócenie skarżącego na stanowisko jako członka personelu tymczasowego z prawem do wynagrodzenia ze skutkiem wstecznym od dnia 16 kwietnia 2008 do dnia wydania wyroku;

               —

               subsydiarnie — zasądzenie od pozwanej kwoty 60 500 euro tytułem naprawienia szkody i kwoty 5 000 euro tytułem zadośćuczynienia za krzywdę


title: Sprawa T-112/14: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2014 r. – Molinos Río de la Plata przeciwko Radzie

text:
               14.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 112/55

         Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2014 r. – Molinos Río de la Plata przeciwko Radzie
   (Sprawa T-112/14)
   2014/C 112/72
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Molinos Río de la Plata SA (Buenos Aires, Argentyna) (przedstawiciele: J.-F. Bellis i R. Luff, lawyer)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1194/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji (Dz.U. L 315, s. 2) w zakresie w jakim dotyczy skarżącej; oraz

               —

               Obciążenie pozwanej kosztami postępowania

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący tego, iż instytucje popełniły oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych stwierdzając, że doszło do zniekształcenia cen nasion soi i oleju sojowego uzasadniającego zastosowanie art. 2. ust 5 akapit drugi podstawowego rozporządzenia antydumpingowego (1).

               2.

               Zarzut drugi dotyczący tego, iż art. 2. ust 5 akapit drugi podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, w rozumieniu przyjętym przez instytucje w niniejszej sprawie, nie może być zastosowany do przywozu z państwa członkowskiego WTO, ponieważ jest niezgodny z Porozumieniem antydumpingowym WTO.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący tego, iż ocena szkody nie uwzględnia czynników przerywających związek przyczynowy pomiędzy zarzucaną szkodą i rzekomym przywozem po cenach dumpingowych z naruszeniem art. 3 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343, s. 51).


title: Sprawa C-34/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 26 stycznia 2005 r., w sprawie Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

text:
               16.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 26 stycznia 2005 r., w sprawie Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit
   (Sprawa C-34/05)
   (2005/C 93/13)
   Język postępowania: niderlandzki
   W dniu 31 stycznia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym w dniu 26 stycznia 2005 r. w sprawie Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit.
   College van Beroep zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1.

               Czy wykładni art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 (1) oraz art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 (2) należy dokonywać w ten sposób, że obszar przeznaczony na pasze nie może zostać uznany za „dostępny” jeżeli w jakimkolwiek momencie okresu mającego znaczenie dla sprawy obszar ten znajdował się pod wodą?

               2.

               Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest pozytywna, czy powyżej powołane przepisy są wiążące w zakresie szczególnych konsekwencji wynikających z takiej odpowiedzi?

               3.

               Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca, jakie kryteria należy stosować dla ustalenia czy dany obszar okresowo znajdujący się pod wodą jest „dostępny” w świetle art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (Dz.U. Dz 160, str. 21).

      (2)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy (Dz.U. L 391, str. 36).


title: Sprawa C-248/10: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

text:
               16.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 120/9

         Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-248/10) (1)

   2011/C 120/20
   Język postępowania: grecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2010.


title: Wyrok Trybunału z dnia 30 marca 2012 r. w połączonych sprawach E-17/10 i E-6/11 – Księstwo Liechtensteinu i VTM Fundmanagement AG przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA (Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Nadzoru EFTA – pomoc państwa – specjalne przepisy podatkowe w odniesieniu do przedsiębiorstw inwestycyjnych – selektywność – istniejąca pomoc i nowa pomoc – zwrot pomocy – prawnie uzasadnione oczekiwania – pewność prawa – wymóg podania przyczyn)

text:
               11.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 307/23

         WYROK TRYBUNAŁU
   z dnia 30 marca 2012 r.
   w połączonych sprawach E-17/10 i E-6/11
   Księstwo Liechtensteinu i VTM Fundmanagement AG przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA
   (Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Nadzoru EFTA – pomoc państwa – specjalne przepisy podatkowe w odniesieniu do przedsiębiorstw inwestycyjnych – selektywność – istniejąca pomoc i nowa pomoc – zwrot pomocy – prawnie uzasadnione oczekiwania – pewność prawa – wymóg podania przyczyn)
   2012/C 307/09
   W połączonych sprawach E-17/10 i E-6/11 między Księstwem Liechtensteinu i VTM Fundmanagement AG a Urzędem Nadzoru EFTA – WNIOSEK o stwierdzenie nieważności decyzji nr 416/10/COL z dnia 3 listopada 2010 r. w sprawie opodatkowania przedsiębiorstw inwestycyjnych na mocy ustawy podatkowej Liechtensteinu, Trybunał w składzie: Carl Baudenbacher, prezes, Per Christiansen i Páll Hreinsson (sędzia sprawozdawca), sędziowie, wydał w dniu 30 marca 2012 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści:
   Trybunał niniejszym:

               1)

               oddala wnioski;

               2)

               obciąża wnioskodawców kosztami postępowania.


title: Sprawa C-294/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 7 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – ADM Hamburg AG/Hauptzollamt Hamburg-Stadt (Odesłanie prejudycjalne – Unia celna i Wspólna taryfa celna – Wspólnotowy kodeks celny – Preferencje taryfowe – Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 – Artykuł 74 ust. 1 – Produkty pochodzące z kraju korzystającego – Transport – Przesyłka złożona z mieszaniny surowego oleju z nasion palmowych pochodzącego z kilku krajów korzystających z takich samych preferencji taryfowych)

text:
               13.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/7

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 7 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg – Niemcy) – ADM Hamburg AG/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
      (Sprawa C-294/14) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Unia celna i Wspólna taryfa celna - Wspólnotowy kodeks celny - Preferencje taryfowe - Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 - Artykuł 74 ust. 1 - Produkty pochodzące z kraju korzystającego - Transport - Przesyłka złożona z mieszaniny surowego oleju z nasion palmowych pochodzącego z kilku krajów korzystających z takich samych preferencji taryfowych))
      (2016/C 211/07)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Finanzgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: ADM Hamburg AG

         Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

         Sentencja

      Artykuł 74 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1063/2010 z dnia 18 listopada 2010 r. należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji tego rodzaju, jaka zaistniała w postępowaniu głównym, w której zostały przedstawione ważne świadectwa pochodzenia, preferencyjne pochodzenie partii surowego oleju z nasion palmowych – w rozumieniu ogólnego systemu preferencji taryfowych ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 732/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. oraz zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 552/97, (WE) nr 1933/2006 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1100/2006 i (WE) nr 964/2007 – może zostać uznane nawet wówczas, gdy owe towary zostały zmieszane w zbiorniku na statku podczas ich przewozu do Unii Europejskiej, gdy można wykluczyć, że do tego zbiornika zostały dodane inne produkty, w szczególności produkty nieobjęte żadnymi preferencjami.

         (1)  Dz.U. C 315 z 15.9.2014.


title: Sprawa C-372/14: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 marca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Prešove – Słowacja) – Provident Financial s. r. o./Zdeněk Sobotka, przy udziale: Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS

text:
               29.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/21

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 marca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Prešove – Słowacja) – Provident Financial s. r. o./Zdeněk Sobotka, przy udziale: Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS
   (Sprawa C-372/14) (1)

   (2015/C 213/37)
   Język postępowania: słowacki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 380 z 27.10.2014.


title: Sprawa F-69/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 8 listopada 2012 r. — Dekker przeciwko Europolowi

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/33

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 8 listopada 2012 r. — Dekker przeciwko Europolowi
   (Sprawa F-69/12) (1)

   2013/C 38/65
   Język postępowania: niderlandzki
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 319 z 20.10.2012, s. 17.