title: Wyrok Sądu pierwszej instancji (trzecia izba) z dnia 30 września 2009 r. # Lior GEIE przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (T-192/01) i Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Lior GEIE i Lior International NV (T-245/04). # Klauzula arbitrażowa - Programy Thermie i Altener II - Umowy dotyczące projektów w dziedzinie promowania odnawialnych źródeł energii i oszczędności energii - Dopuszczalność - Żądanie zapłaty - Uzasadnienie kosztów - Wniosek o zwrot wypłaconych zaliczek - Odszkodowanie. # Sprawy połączone T-192/01 oraz T-245/04.

text:
      Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 30 września 2009 r. – Lior przeciwko Komisji i Komisja przeciwko Lior
      (sprawy połączone T‑192/01 i T‑245/04)
      Klauzula arbitrażowa – Programy Thermie i Altener II – Umowy dotyczące projektów w dziedzinie promowania odnawialnych źródeł energii i oszczędności energii – Dopuszczalność – Żądanie zapłaty – Uzasadnienie kosztów – Wniosek o zwrot wypłaconych zaliczek – Odszkodowanie
      1.                     Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Osoba prawna (regulamin Sądu, art. 44 § 5 lit. b); rozporządzenie Rady nr 2137/85)
            (por. pkt 213–216, 229, 243)
      2.                     Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej – Umowy przyznające wspólnotowe wsparcie finansowe
            na realizację projektów w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (art. 238 WE) (por. pkt 353, 408, 453,
            456, 481, 523–525, 642, 643, 655, 664, 669, 670)
      Przedmiot

               Dwie skargi na podstawie art. 238 WE wniesione odpowiednio przez Lior GEIE i przez Komisję w związku z siedmioma umowami zawartymi
                  pomiędzy Komisją i Liorem w ramach programu Thermie i jedną umową zawartą pomiędzy Komisją i Liorem w ramach programu Altener
                  II.

            Sentencja

                  1)

                  	Od Liora GEIE zasądza się zapłatę następujących kwot na rzecz Komisji:

            –        6156,75 EUR z tytułu umowy Biogaz, umowy Biomasse i umowy Maxibrochure bioclimatique, wraz z odsetkami począwszy od dnia 28 lutego
         2002 r. według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących
         w euro, obowiązującej w lutym 2002 r., powiększonymi o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu
         począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej zapłaty;

      –        16 325,11 EUR z tytułu umowy Biomasse, wraz z odsetkami począwszy od dnia 30 czerwca 2002 r. według stopy procentowej stosowanej
         przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w euro, obowiązującej w czerwcu 2002 r., powiększonymi
         o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej
         zapłaty;

      –        3980 EUR z tytułu umowy Wind Energy, wraz z odsetkami począwszy od dnia 15 stycznia 2002 r. według stopy procentowej stosowanej
         przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w euro, obowiązującej w styczniu 2002 r., powiększonymi
         o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej
         zapłaty;

      –        36 000 EUR z tytułu umowy Transport, wraz z odsetkami począwszy od dnia 31 sierpnia 2001 r. według stopy procentowej stosowanej
         przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w euro, obowiązującej w sierpniu 2001 r., powiększonymi
         o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej
         zapłaty;

      –        36 000 EUR z tytułu umowy Photovoltaïque, wraz z odsetkami począwszy od dnia 31 sierpnia 2001 r. według stopy procentowej
         stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących w euro, obowiązującej w sierpniu
         2001 r., powiększonymi o jeden i pół punktu do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz o trzy i pół punktu począwszy od dnia 1 stycznia
         2003 r. do dnia całkowitej zapłaty.

                  2)

                  	Od Liora zasądza się zapłatę na rzecz Komisji kwoty 32 800 EUR z tytułu umowy Agores, wraz z odsetkami począwszy od dnia 28 lutego
                     2003 r. według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących
                     w euro, obowiązującej w lutym 2003 r., powiększonymi o jeden i pół punktu do dnia całkowitej zapłaty.

                  3)

                  	Umarza się postępowanie w zakresie żądań Komisji w sprawie T‑245/04 mających na celu pociągnięcie Lior International NV do
                     solidarnej odpowiedzialności z tytułu zapłaty kwot należnych przez Liora.

                  4)

                  	Lior pokrywa, oprócz własnych kosztów związanych z postępowaniem głównym w sprawach połączonych T‑192/01 i T‑245/04, jedną
                     czwartą kosztów Komisji związanych z tym postępowaniem.

                  5)

                  	Lior pokrywa całość kosztów związanych z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego w sprawie T‑192/01 R.

                  6)

                  	Komisja pokrywa trzy czwarte własnych kosztów związanych z postępowaniem głównym w sprawie T‑192/01 oraz trzy czwarte własnych
                     kosztów związanych z postępowaniem wszczętym przeciwko Liorowi w sprawie T‑245/04.

                  7)

                  	Komisja pokrywa własne koszty związane ze skargą wniesioną przeciwko Lior International w sprawie T‑245/04.

                  8)

                  	Lior International pokrywa własne koszty.


title: Wyrok Sądu pierwszej instancji (ósma izba) z dnia 19 listopada 2008 r. # Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko B2 Test SA. # Klauzula arbitrażowa - Umowa zawarta w ramach programu jednostkowego badań i rozwoju technologicznego, w tym prezentacji, w dziedzinie technologii przemysłowych i technologii materiałowych (1994-1998) - Niedotrzymanie warunków umowy - Zwrot kwoty zaliczki wypłaconej przez Komisję. # Sprawa T-317/07.

text:
      Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) z dnia 19 listopada 2008 r. – Komisja przeciwko B2 Test
      (sprawa T‑317/07)
      Klauzula arbitrażowa – Umowa zawarta w ramach programu jednostkowego badań i rozwoju technologicznego, w tym prezentacji, w dziedzinie technologii
         przemysłowych i technologii materiałowych (1994–1998) – Niedotrzymanie warunków umowy – Zwrot kwoty zaliczki wypłaconej przez Komisję

      1.                     Budżet Wspólnot Europejskich – Wspólnotowa pomoc finansowa – Obowiązek przestrzegania przez beneficjenta warunków przyznania
            pomocy (por. pkt 71)
      2.                     Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej (art. 238 WE; decyzja Rady 94/571) (por. pkt 74,
            82, 90, 91, 99–101)
      Przedmiot

               Skarga na podstawie art. 238 WE, mająca na celu zasądzenie od pozwanej zwrotu kwoty zaliczki wypłaconej przez Wspólnotę Europejską
                  wraz z odsetkami za zwłokę, w ramach umowy BRST‑CT‑98‑5452, a także zasądzenie odszkodowania.

            Sentencja

                  1)

                  	Od B2 Test SA zostaje zasądzona na rzecz Komisji kwota główna 43 437,94 EUR, powiększona o odsetki za zwłokę w wysokości ustawowych
                     odsetek obowiązujących we Francji, od dnia 31 lipca 2002 r. do dnia całkowitej spłaty długu.

                  2)

                  	W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  	B2 Test zostaje obciążona kosztami postępowania.