title: Sprawa C-733/19: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2019 r. – Królestwo Niderlandów/Rada Unii Europejskiej, Parlament Europejski

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/28

      Skarga wniesiona w dniu 4 października 2019 r. – Królestwo Niderlandów/Rada Unii Europejskiej, Parlament Europejski
      (Sprawa C-733/19)
      (2019/C 423/35)
      Język postępowania: niderlandzki

         Strony

         Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman, M. Noort, P. Huurnink, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej, Parlament Europejski

         Żądania strony skarżącej

      Skarżąca wnosi do Trybunału:

                  —

                  tytułem żądania głównego: o stwierdzenie nieważności

                              —

                              pkt 1 części D załącznika V, ustanawiającego zakaz połowów przy użyciu włoków rozprzowych zelektryfikowanych;

                              —

                              pkt 2 części D załącznika V w zakresie, w jakim mowa w nim o okresie przejściowym oraz w zakresie, w jakim mowa w nim o warunku by nie więcej niż 5 % floty trawlerów poławiających włokami rozprzowymi stosowało włok rozprzowy zelektryfikowany [pkt 2 lit. a)] oraz

                              —

                              pkt 3, 4 i 5 części D załącznika V do zaskarżonego rozporządzenia (1);

                  —

                  tytułem żądania ewentualnego, na wypadek gdyby Trybunał nie mógł stwierdzić nieważności wskazanych elementów części D załącznika V: o stwierdzenie nieważności części D załącznika V w całości, włącznie ze zdaniem podrzędnym rozpoczynającym się od słów „który jest dozwolony […]”, występującym w art. 7 ust. 1 lit. b) zaskarżonego rozporządzenia i dokonującym odesłania do części D załącznika V;

                  —

                  tytułem kolejnego żądania ewentualnego: na wypadek gdyby Trybunał nie mógł uwzględnić ani żądania głównego, ani żądania ewentualnego dotyczącego stwierdzenia częściowej nieważności zaskarżonego rozporządzenia: o stwierdzenie nieważności rzeczonego rozporządzenia w całości oraz

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

         Zarzut pierwszy: naruszenie art. 3 ust. 3 TUE w zw. z art. 11 TFUE, w zw. z art. 191 ust. 3 TFUE, w zw. z art. 2 ust. 3 lit. c), h), i i) oraz art. 6 ust. 2 rozporządzenia podstawowego (2), a także art. 3 ust. 1 zaskarżonego rozporządzenia ze względu na ustanowienie przez Parlament i Radę zakazu połowów przy użyciu włoków rozprzowych zelektryfikowanych oraz okresu przejściowego bez należytego uwzględnienia najlepszych dostępnych opinii naukowych.

         Zarzut drugi: naruszenie art. 3 ust. 3 TUE w zw. z art. 11 TFUE, w zw. z art. 173 ust. 1 i 3 TFUE, w zw. z art. 2 ust. 3 lit. h) oraz art. 6 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, a także art. 3 ust. 1 zaskarżonego rozporządzenia ze względu na ustanowienie przez Parlament i Radę zakazu połowów przy użyciu włoków rozprzowych zelektryfikowanych oraz okresu przejściowego z naruszeniem obowiązku stymulacji innowacji oraz rozwoju technologii.

         Zarzut trzeci: naruszenie art. 3 ust. 3 TUE w zw. z art. 11 TFUE, w zw. z art. 191 ust. 2 akapit pierwszy TFUE, w zw. z art. 2 ust. 2 oraz art. 3 lit. h) rozporządzenia podstawowego, a także art. 3 ust. 1 zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim Parlament i Rada oparły zakaz połowów przy użyciu włoków rozprzowych zelektryfikowanych oraz okres przejściowy na zasadzie ostrożności.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 2019/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005, Dz.U. 2019, L 198, s. 105.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE, Dz.U. 2013, L 354, s. 22.


title: Sprawa C-762/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rīgas apgabaltiesas Civillietu tiesu kolēģija (Łotwa) w dniu 17 października 2019 r. – SIA „CV-Online Latvia”/SIA „Melons”

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/30

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rīgas apgabaltiesas Civillietu tiesu kolēģija (Łotwa) w dniu 17 października 2019 r. – SIA „CV-Online Latvia”/SIA „Melons”
      (Sprawa C-762/19)
      (2019/C 423/37)
      Język postępowania: łotewski

         Sąd odsyłający

      Rīgas apgabaltiesas Civillietu tiesu kolēģija

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa w pierwszej instancji i druga strona postępowania apelacyjnego: SIA „CV-Online Latvia”

         Strona pozwana w pierwszej instancji i strona wnosząca apelację: SIA „Melons”

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy działanie strony pozwanej polegające na przekierowaniu użytkownika końcowego za pomocą hiperłącza do witryny internetowej strony powodowej, w której to witrynie możliwe jest przeglądanie bazy danych z ogłoszeniami o pracę, należy interpretować w ten sposób, że jest ono objęte definicją „wtórnego wykorzystania” zawartą w art. 7 ust. 2 lit. b) dyrektywy 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych (1), a konkretnie stanowi wtórne wykorzystanie bazy danych poprzez transmisję w innej formie?

                  2)

                  Czy informacje zawierające metaznaczniki wyświetlane w wyszukiwarce strony pozwanej należy interpretować w ten sposób, że są one objęte definicją „pobierania danych” zawartą w art. 7 ust. 2 lit. a) dyrektywy 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych, a konkretnie stanowią one stałe lub czasowe przeniesienie całej lub istotnej części zawartości bazy danych na inny nośnik danych, w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek formie?

         (1)  Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych (Dz.U. 1996, L 77., s. 20).


title: Sprawa T-533/18: Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – Wanda Films i Wanda Visión/EUIPO – Dalian Wanda Group (WANDA FILMS) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WANDA FILMS – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy WANDA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Ograniczenie zgłoszenia do rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/43

      Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – Wanda Films i Wanda Visión/EUIPO – Dalian Wanda Group (WANDA FILMS)
      (Sprawa T-533/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WANDA FILMS - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy WANDA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Ograniczenie zgłoszenia do rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 423/53)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Wanda Films, SL (Pozuelo de Alarcón, Hiszpania) i Wanda Visión, SA (Pozuelo de Alarcón) (przedstawiciel: adwokat C. Planas Silva)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: P. Sipos i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Dalian Wanda Group Co. Ltd (Dalian, Chiny) (przedstawiciele: M. Hawkins, solicitor, i adwokaci T. Dolde i K. Lüder)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 czerwca 2018 r. (sprawa R 401/2017-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Dalian Wanda Group a Wanda Films.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Wanda Films, SL i Wanda Visión, SA pokrywają koszty postępowania, w tym koszty poniesione przez Dalian Wanda Group Co. Ltd w związku z postępowaniem przed izbą odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.


title: Sprawa T-121/15: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Fortischem/Komisja (Pomoc państwa – Przemysł chemiczny – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Pojęcie pomocy państwa – Zasoby państwowe – Korzyść – Odzyskanie pomocy – Ciągłość gospodarcza – Zasada dobrej administracji – Obowiązek uzasadnienia)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/31

      Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Fortischem/Komisja
      (Sprawa T-121/15) (1)

      (Pomoc państwa - Przemysł chemiczny - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie pomocy państwa - Zasoby państwowe - Korzyść - Odzyskanie pomocy - Ciągłość gospodarcza - Zasada dobrej administracji - Obowiązek uzasadnienia)
      (2019/C 423/38)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Fortischem a.s. (Nováky, Słowacja) (przedstawiciele: adwokaci C. Arhold, P. Hodál i M. Staroň)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Armati i G. Conte, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: AlzChem AG (Trostberg, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo P. Alexiadis, solicitor, oraz adwokaci A. Borsos i I. Georgiopoulos, następnie adwokaci P. Alexiadis, A. Borsos i V. Dolka)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 i 3–5 decyzji Komisji Europejskiej (UE) 2015/1826 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.33797 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) wdrożonej przez Słowację na rzecz NCHZ (Dz.U. 2015, L 269, s. 71).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Fortischem a.s. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

                  3)

                  AlzChem AG pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 178 z 1.6.2015.


title: Sprawa T-536/18: Wyrok Sądu z dnia 10 października 2019 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – European Food (FITNESS) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy FITNESS – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Artykuł 65 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 72 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Przedstawienie dowodów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/43

      Wyrok Sądu z dnia 10 października 2019 r. – Société des produits Nestlé/EUIPO – European Food (FITNESS)
      (Sprawa T-536/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy FITNESS - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji - Artykuł 65 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 72 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Przedstawienie dowodów po raz pierwszy przed izbą odwoławczą)
      (2019/C 423/54)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht i C. Elkemann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: V. Ruzek i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: European Food SA (Drăgănești, Rumunia) (przedstawiciele: adwokaci I. Speciac, R. Dincă, I.F. Cofaru, V.F. Diaconită i V. Stănese)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 czerwca 2018 r. (sprawa R 755/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy spółkami European Food a Société des produits Nestlé.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 6 czerwca 2018 r. (sprawa R 755/2018-2).

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Société des produits Nestlé SA.

                  3)

                  European Food SA pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.


title: Sprawa T-500/17: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Hubei Xinyegang Special Tube/Komisja (Dumping – Przywóz niektórych rur i przewodów rurowych bez szwu z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna, o przekroju okrągłym i o średnicy zewnętrznej przekraczającej 406,4 mm pochodzących z Chin – Ostateczne cło antydumpingowe – Szkoda – Podcięcie cenowe – Związek przyczynowy)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/32

      Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Hubei Xinyegang Special Tube/Komisja
      (Sprawa T-500/17) (1)

      (Dumping - Przywóz niektórych rur i przewodów rurowych bez szwu z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna, o przekroju okrągłym i o średnicy zewnętrznej przekraczającej 406,4 mm pochodzących z Chin - Ostateczne cło antydumpingowe - Szkoda - Podcięcie cenowe - Związek przyczynowy)
      (2019/C 423/39)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Hubei Xinyegang Special Tube Co. Ltd (Huangshi, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci E. Vermulst i J. Cornelis)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i N. Kuplewatzky, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: ArcelorMittal Tubular Products Roman SA (Roman, Rumunia), Válcovny trub Chomutov a.s. (Chomutov, Republika Czeska), Vallourec Deutschland GmbH (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: G. Berrisch, adwokat, i B. Byrne, solicitor)

         Przedmiot

      Skarga oparta na art. 263 TFUE zmierzająca do stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/804 z dnia 11 maja 2017 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów rurowych bez szwu z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna, o przekroju okrągłym i o średnicy zewnętrznej przekraczającej 406,4 mm pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2017, L 121, s. 3), w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącej.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/804 z dnia 11 maja 2017 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów rurowych bez szwu z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna, o przekroju okrągłym i o średnicy zewnętrznej przekraczającej 406,4 mm pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w zakresie, w jakim dotyczy ono produktów wytwarzanych przez Hubei Xinyegang Special Tube Co. Ltd.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, również koszty poniesione przez Hubei Xinyegang Special Tube.

                  3)

                  ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Válcovny trub Chomutov a.s. oraz Vallourec Deutschland GmbH pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 318 z 25.9.2017.


title: Sprawa T-542/18: Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – Wanda Films i Wanda Visión/EUIPO – Dalian Wanda Group Co. (wanda films) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego wanda films – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy WANDA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Ograniczenie zgłoszenia do rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/44

      Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – Wanda Films i Wanda Visión/EUIPO – Dalian Wanda Group Co. (wanda films)
      (Sprawa T-542/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego wanda films - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy WANDA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Ograniczenie zgłoszenia do rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 423/55)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Wanda Films, SL (Pozuelo de Alarcón, Hiszpania) i Wanda Visión, SA (Pozuelo de Alarcón) (przedstawiciel: adwokat C. Planas Silva)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: P. Sipos i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Dalian Wanda Group Co. Ltd (Dalian, Chiny) (przedstawiciele: M. Hawkins, solicitor, i adwokaci T. Dolde i K. Lüder)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 lipca 2018 r. (sprawa R 829/2017-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Dalian Wanda Group i Wanda Films.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Wanda Films, SL i Wanda Visión, SA pokrywają koszty postępowania, w tym koszty poniesione przez Dalian Wanda Group Co. w związku z postępowaniem przed izbą odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.


title: Sprawa T-663/18: Postanowienie Sądu z dnia 26 września 2019 r. – Nissin Foods Holdings/EUIPO – The GB Foods (Soba JAPANESE FRIED NOODLES) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Soba JAPANESE FRIED NOODLES – Bezwzględna podstawa unieważnienia – Artykuł 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/54

      Postanowienie Sądu z dnia 26 września 2019 r. – Nissin Foods Holdings/EUIPO – The GB Foods (Soba JAPANESE FRIED NOODLES)
      (Sprawa T-663/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Soba JAPANESE FRIED NOODLES - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Artykuł 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 423/69)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Nissin Foods Holdings Co. Ltd (Osaka, Japonia) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, G. Messenger, barristers i K. Gilbert i G. Lodge, solicitors)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Sakalaitė-Orlovskienė i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: The GB Foods, SA (L’Hospitalet de Llobregat, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat E. Torner Lasalle)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 sierpnia 2018 r. (sprawa R 111/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy The GB Foods a Nissin Foods Holdings.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

                  2)

                  Nissin Foods Holdings Co. Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

                  3)

                  The GB Foods, SA pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.


title: Sprawa T-632/18: Wyrok Sądu z dnia 10 października 2019 r. – ZM i in./Rada (Służba publiczna – Urzędnicy – Personel tymczasowy – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek edukacyjny – Odmowa zwrotu wydatków na edukację – Artykuł 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/45

      Wyrok Sądu z dnia 10 października 2019 r. – ZM i in./Rada
      (Sprawa T-632/18) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Personel tymczasowy - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Dodatek edukacyjny - Odmowa zwrotu wydatków na edukację - Artykuł 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego)
      (2019/C 423/56)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: ZM, ZN, ZO (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: R. Meyer i M. Alver, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Windisch, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Rady o niezwróceniu skarżącym wydatków na edukację za rok szkolny 2017/2018, które to decyzje zostały wyrażone albo w decyzji indywidualnej albo poprzez wzmiankę w wewnętrznym systemie informatycznym Sysper/Ariane.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  ZM, ZN i ZO zostają obciążeni kosztami postępowania.

                  3)

                  Parlament Europejski pokrywa własne koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 455 z 17.12.2018.


title: Sprawa T-805/17: Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – BASF/ECHA (REACH – Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/9 – Obowiązek wspólnego przedłożenia danych – Wspólne przedłożenie z możliwością pełnego odstępstwa – Praktyka administracyjna ECHA wymagająca zawarcia porozumienia w sprawie warunków dostępu do wspólnego przedłożenia z wiodącym rejestrującym w zakresie zarejestrowanej substancji – Brak porozumienia – Mechanizm rozstrzygania sporów stosowany przez analogię – Decyzja w sprawie udzielenia dostępu do wspólnego przedłożenia – Podstawa prawna – Uprawnienia dyskrecjonalne ECHA – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek uzasadnienia – Pewność prawa)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/33

      Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – BASF/ECHA
      (Sprawa T-805/17) (1)

      (REACH - Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/9 - Obowiązek wspólnego przedłożenia danych - Wspólne przedłożenie z możliwością pełnego odstępstwa - Praktyka administracyjna ECHA wymagająca zawarcia porozumienia w sprawie warunków dostępu do wspólnego przedłożenia z wiodącym rejestrującym w zakresie zarejestrowanej substancji - Brak porozumienia - Mechanizm rozstrzygania sporów stosowany przez analogię - Decyzja w sprawie udzielenia dostępu do wspólnego przedłożenia - Podstawa prawna - Uprawnienia dyskrecjonalne ECHA - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Pewność prawa)
      (2019/C 423/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: BASF SE (Ludwigshafen am Rhein, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Cana, D. Abrahams, E. Mullier i H. Widemann)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä, C. Jacquet i T. Basmatzi, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECHA DSH-30–3-0122–2017 z dnia 2 października 2017 r. przyznającej Sustainability Support Services (Europe) AB dostęp do wspólnego przedłożenia złożonego przez REACH & colours jako wiodącego rejestrującego w zakresie substancji 4,4’-bis[(4-anilino-6-morfolino-1, 3, 5-triazin-2-yl)amino]stilben-2,2’-disulfonian disodu, o numerze CE 240–245–2 i o numerze CAS 16090–02–1.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  BASF SE i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 52 z 12.2.2018 r.


title: Sprawa C-674/17: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus - Finlandia) – postępowanie wszczęte przez Luonnonsuojeluyhdistys Tapiola Pohjois-Savo – Kainuu ry (Odesłanie prejudycjalne – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Dyrektywa 92/43/EWG – Artykuł 12 ust. 1 – System ścisłej ochrony gatunków zwierząt – Załącznik IV – Canis lupus (wilk) – Artykuł 16 ust. 1 lit. e) – Odstępstwo zezwalające na pozyskiwanie ograniczonej liczby niektórych okazów danego gatunku – Polowania prowadzone w celu ochrony populacji – Ocena stanu ochrony populacji danego gatunku)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/2

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus - Finlandia) – postępowanie wszczęte przez Luonnonsuojeluyhdistys Tapiola Pohjois-Savo – Kainuu ry
      (Sprawa C-674/17) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory - Dyrektywa 92/43/EWG - Artykuł 12 ust. 1 - System ścisłej ochrony gatunków zwierząt - Załącznik IV - Canis lupus (wilk) - Artykuł 16 ust. 1 lit. e) - Odstępstwo zezwalające na pozyskiwanie ograniczonej liczby niektórych okazów danego gatunku - Polowania prowadzone w celu ochrony populacji - Ocena stanu ochrony populacji danego gatunku)
      (2019/C 423/02)
      Język postępowania: fiński

         Sąd odsyłający

      Korkein hallinto-oikeus

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Luonnonsuojeluyhdistys Tapiola Pohjois-Savo – Kainuu ry

         Strona pozwana: Risto Mustonen, Kai Ruhanen, Suomen riistakeskus

         Sentencja

      Artykuł 16 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przyjmowaniu decyzji wprowadzających odstępstwa od zakazu celowego zabijania wilków, przewidzianego w art. 12 ust. 1 lit. a) w związku z lit. a) załącznika IV do tej dyrektywy, z tytułu polowań prowadzonych w celu ochrony populacji, zmierzających do walki z kłusownictwem, jeżeli:

                  —

                  cel, który realizują takie odstępstwa, nie jest jasno i precyzyjnie uzasadniony i jeżeli, w świetle ścisłych danych naukowych, organ krajowy nie jest w stanie wykazać, że odstępstwa są odpowiednim środkiem do osiągnięcia tego celu,

                  —

                  nie zostało należycie wykazane, że zamierzony cel nie może zostać osiągnięty za pomocą innego zadowalającego rozwiązania, ponieważ samo istnienie nielegalnej działalności lub trudności, na jakie napotyka sprawowanie nad nią kontroli, nie mogą stanowić wystarczającego dowodu w tym względzie,

                  —

                  nie ma gwarancji, że odstępstwa nie zaszkodzą zachowaniu we właściwym stanie ochrony populacji danego gatunku w ich naturalnym zasięgu,

                  —

                  odstępstwa nie były przedmiotem oceny stanu ochrony populacji danego gatunku oraz oddziaływania, jakie przewidziane odstępstwo może na nie wywierać na poziomie terytorium tego państwa członkowskiego lub w stosownych przypadkach na poziomie danego regionu biogeograficznego, jeżeli granice tego państwa członkowskiego pokrywają się z kilkoma regionami biogeograficznymi lub jeżeli wymaga tego naturalny zasięg gatunku oraz, w miarę możliwości, na poziomie transgranicznym, oraz

                  —

                  nie są spełnione wszystkie przesłanki wymagające, by pozyskiwanie ograniczonej i określonej liczby niektórych osobników gatunków wymienionych w załączniku IV do wspomnianej dyrektywy, odbywało się w sposób wybiórczy i w ograniczonym stopniu w ściśle nadzorowanych warunkach, których przestrzeganie musi zostać ustalone w szczególności na podstawie liczebności populacji danego gatunku, jego stanu ochrony i cech biologicznych.
                  Do sądu odsyłającego należy sprawdzenie, czy przypadek taki zachodzi w sprawie w postępowaniu głównym.

         (1)  Dz.U. C 63 z 19.2.2018.


title: Sprawa T-713/18: Postanowienie Sądu z dnia 9 października 2019 r. – Esim Chemicals/EUIPO – Sigma-Tau Industrie Farmaceutiche Riunite (ESIM Chemicals) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego ESIM Chemicals – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ESKIM – Względna podstawa odmowy rejestracji – Niedochowanie obowiązku uiszczenia w terminie opłaty za odwołanie – Decyzja izby odwoławczej uznająca odwołanie za niewniesione – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/55

      Postanowienie Sądu z dnia 9 października 2019 r. – Esim Chemicals/EUIPO – Sigma-Tau Industrie Farmaceutiche Riunite (ESIM Chemicals)
      (Sprawa T-713/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego ESIM Chemicals - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ESKIM - Względna podstawa odmowy rejestracji - Niedochowanie obowiązku uiszczenia w terminie opłaty za odwołanie - Decyzja izby odwoławczej uznająca odwołanie za niewniesione - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 423/70)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Esim Chemicals GmbH (Linz, Austria) (przedstawiciele: adwokaci I. Rungg i I. Innerhofer)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Sigma-Tau Industrie Farmaceutiche Riunite SpA (Rzym, Włochy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 października 2018 r. (sprawa R 1267/2018-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sigma-Tau Industrie Farmaceutiche Riunite a Esim Chemicals.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Esim Chemicals GmbH pokrywa, poza własnymi kosztami postępowania, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 44 z 4.2.2019.


title: Sprawa T-666/18: Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – 6Minutes Media/EUIPO – ad pepper media International (ad pepper) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego – Graficzny znak towarowy ad pepper – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 lit. a) i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/46

      Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – 6Minutes Media/EUIPO – ad pepper media International (ad pepper)
      (Sprawa T-666/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Graficzny znak towarowy ad pepper - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 18 ust. 1 lit. a) i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego)
      (2019/C 423/57)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: 6Minutes Media GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Koch i T. Hilser)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: ad pepper media International NV (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Lux)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 czerwca 2018 r. (sprawa R 839/2017-1), dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego między 6Minutes Media a ad pepper media International

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona

                  2)

                  6Minutes Media GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.


title: Sprawa T-2/19: Postanowienie Sądu z dnia 10 października 2019 r. – Algebris (UK) i Anchorage Capital Group/SRB (Skarga o stwierdzenie nieważności – Polityka gospodarcza i walutowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych – Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/56

      Postanowienie Sądu z dnia 10 października 2019 r. – Algebris (UK) i Anchorage Capital Group/SRB
      (Sprawa T-2/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Polityka gospodarcza i walutowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych - Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2019/C 423/71)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Algebris (UK) Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) i Anchorage Capital Group LLC (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: T. Soames, adwokat, R. East, solicitor, N. Chesaites i D. Mackersie, barristers)

         Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) (przedstawiciele: A. Valavanidou, I. Georgiopoulos i E. Muratori, pełnomocnicy wspierani przez adwokatów H.-G. Kamann, F. Louis, V. Del Pozo Espinosa De Los Monteros, G. Barthet i C. Schwedler)

         Przedmiot

      Sformułowane na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności „decyzji SRB, notyfikowanej skarżącym w dniu 18 grudnia 2018 r., o odstąpieniu od dokonywania ostatecznej wyceny ex post Banco Popular Español, SA”.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Algebris (UK) Ltd i Anchorage Capital Group LLC zostają obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 82 z 4.3.2019.


title: Sprawa T-806/17: Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – BASF i REACH & colours/ECHA (REACH – Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/9 – Wymóg wspólnego przedłożenia danych – Wspólne przedłożenie z opcją całkowitego odstępstwa – Praktyka administracyjna ECHA wymagająca porozumienia dotyczącego warunków dostępu do wspólnego przedłożenia z wiodącym rejestrującym dla substancji zarejestrowanej – Brak porozumienia – Mechanizm rozstrzygania sporów stosowany analogicznie – Decyzja udzielająca dostępu do wspólnego przedłożenia – Podstawa prawna – Uprawnienia dyskrecjonalne ECHA – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek uzasadnienia – Pewność prawa)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/33

      Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – BASF i REACH & colours/ECHA
      (Sprawa T-806/17) (1)

      (REACH - Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/9 - Wymóg wspólnego przedłożenia danych - Wspólne przedłożenie z opcją całkowitego odstępstwa - Praktyka administracyjna ECHA wymagająca porozumienia dotyczącego warunków dostępu do wspólnego przedłożenia z wiodącym rejestrującym dla substancji zarejestrowanej - Brak porozumienia - Mechanizm rozstrzygania sporów stosowany analogicznie - Decyzja udzielająca dostępu do wspólnego przedłożenia - Podstawa prawna - Uprawnienia dyskrecjonalne ECHA - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Pewność prawa)
      (2019/C 423/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: BASF SE (Ludwigshafen am Rhein, Niemcy) i REACH & colours Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. (REACH & colours Kft.) (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: R. Cana, D. Abrahams, E. Mullier i H. Widemann, adwokaci)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä, C. Jacquet, i T. Basmatzi, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji DSH-30-3-0123-2017 wydanej przez ECHA w dniu 2 października 2017 r., udzielającej Sustainability Support Services (Europe) AB dostępu do wspólnego przedłożenia dokonanego przez REACH & colours jako wiodącego rejestrującego dla substancji 2,2’-[winylenobis[(3-sulfoniano-4,1-fenyleno)imino[6-(dietylamino)-1, 3, 5-triazyno-4,2-diylo]imino]]bis(benzeno-1,4-disulfonian) heksasodu, oznaczonej numerem WE 255-217-5 i numerem CAS 41098-56-0.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  BASF SE, REACH & colours Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. (REACH & colours Kft.) i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 52 z 12.2.2018.


title: Sprawa C-692/17: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo - Portugalia) – Paulo Nascimento Consulting - Mediação Imobiliária Lda/Autoridade Tributária e Aduaneira (Odesłanie prejudycjalne – Podatek od towarów i usług (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Zwolnienia – Artykuł 135 ust. 1 lit. b) i d) – Transakcje dotyczące udzielania kredytów i pośrednictwa kredytowego oraz zarządzania kredytami – Transakcje dotyczące długów, z wyjątkiem windykacji należności – Odpłatna cesja na rzecz osoby trzeciej pozycji procesowej w postępowaniu mającym na celu egzekucję wierzytelności, której istnienie zostało stwierdzone orzeczeniem sądowym)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/3

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo - Portugalia) – Paulo Nascimento Consulting - Mediação Imobiliária Lda/Autoridade Tributária e Aduaneira
      (Sprawa C-692/17) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatek od towarów i usług (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Zwolnienia - Artykuł 135 ust. 1 lit. b) i d) - Transakcje dotyczące udzielania kredytów i pośrednictwa kredytowego oraz zarządzania kredytami - Transakcje dotyczące długów, z wyjątkiem windykacji należności - Odpłatna cesja na rzecz osoby trzeciej pozycji procesowej w postępowaniu mającym na celu egzekucję wierzytelności, której istnienie zostało stwierdzone orzeczeniem sądowym)
      (2019/C 423/03)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Supremo Tribunal Administrativo

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Paulo Nascimento Consulting - Mediação Imobiliária Lda

         Strona przeciwna: Autoridade Tributária e Aduaneira

         Sentencja

      Artykuł 135 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że zwolnienie, które przepis ten przewiduje dla transakcji dotyczących udzielania kredytów, pośrednictwa kredytowego lub zarządzania kredytami, nie ma zastosowania do transakcji, która polega na odpłatnej cesji, dokonanej przez podatnika na rzecz osoby trzeciej, wszystkich praw i obowiązków wynikających z jego pozycji procesowej w postępowaniu mającym na celu egzekucję wierzytelności, której istnienie zostało stwierdzone orzeczeniem sądowym i za którą zapłata została zabezpieczona prawem do zajętej nieruchomości przysądzonej temu podatnikowi.

         (1)  Dz.U. C 94 z 12.3.2018.


title: Sprawa T-99/19: Postanowienie Sądu z dnia 25 września 2019 r. – Magnan/Komisja (Skarga na bezczynność, skarga o odszkodowanie i skarga o stwierdzenie nieważności – Swobodny przepływ pracowników – Wolność wyboru zawodu – Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Szwajcarią, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób – Domniemane naruszenie tej umowy przez szwajcarskie przepisy ustawowe i wykonawcze dotyczące wykonywania zawodu lekarza – Żądanie przyjęcia środków przeciwko Szwajcarii oraz żądanie odszkodowania ze względu na poniesione szkody – Odpowiedź ESDZ – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/57

      Postanowienie Sądu z dnia 25 września 2019 r. – Magnan/Komisja
      (Sprawa T-99/19) (1)

      (Skarga na bezczynność, skarga o odszkodowanie i skarga o stwierdzenie nieważności - Swobodny przepływ pracowników - Wolność wyboru zawodu - Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Szwajcarią, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób - Domniemane naruszenie tej umowy przez szwajcarskie przepisy ustawowe i wykonawcze dotyczące wykonywania zawodu lekarza - Żądanie przyjęcia środków przeciwko Szwajcarii oraz żądanie odszkodowania ze względu na poniesione szkody - Odpowiedź ESDZ - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 423/72)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Nathaniel Magnan (Aix-en-Provence, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Fayolle)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Støvlbæk, J. Hottiaux i M. Šimerdová, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 265 TFUE żądanie stwierdzenia, że Komisja w sposób sprzeczny z prawem powstrzymała się od przyjęcia środków przeciwko Konfederacji Szwajcarskiej w związku z domniemanym naruszeniem umowy miedzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (Dz.U. 2002, L 114, s. 6), podpisanej w Luksemburgu w dniu 21 czerwca 1999 r., po drugie, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji dotyczącej odmowy przyjęcia środków przeciwko Konfederacji Szwajcarskiej, zawartej w piśmie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) z dnia 20 grudnia 2018 r. i po trzecie, oparte na art. 268 i 340 TFUE żądanie mające na celu uzyskanie naprawienia szkody, którą skarżący miał ponosić od 2013 r. z powodu naruszenia umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, a także zapłaty okresowej kary pieniężnej.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Nathaniel Magnan zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 206 z 17.6.2019.


title: Sprawa T-112/18: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Pink Lady America/CPVO - WAAA (Odmiany roślin – Postępowanie w sprawie unieważnienia – Odmiana jabłka Cripps Pink – Artykuły 10 i 116 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 – Nowość – Przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa – Pojęcie wykorzystywania odmiany – Ocena handlowa – Artykuł 76 rozporządzenia (WE) nr 874/2009 – Dowody przedstawione z opóźnieniem przed izbą odwoławczą – Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/34

      Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Pink Lady America/CPVO - WAAA
      (Sprawa T-112/18) (1)

      (Odmiany roślin - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Odmiana jabłka Cripps Pink - Artykuły 10 i 116 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 - Nowość - Przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa - Pojęcie wykorzystywania odmiany - Ocena handlowa - Artykuł 76 rozporządzenia (WE) nr 874/2009 - Dowody przedstawione z opóźnieniem przed izbą odwoławczą - Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem)
      (2019/C 423/42)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Pink Lady America LLC (przedstawiciele: początkowo R. Manno i S. Travaglio, a następnie R. Manno, adwokaci)

         Strona przeciwna: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (przedstawiciele: M. Ekvad, F. Mattina i M. Garcia Monco-Fuente, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą CPVO, będąca interwenientem przed Sądem: Western Australian Agruculture Authority (WAAA) (South Perth, Australia) (przedstawiciele: T. Bouvet i L. Romestant, adwokaci)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję izby odwoławczej CPVO z dnia 14 września 2017 (sprawa A 007/2016) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy WAAA i Pink Lady America.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Pink Lady America LLC zostaje obciążona kosztami.

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawa T-102/19 i T-132/19: Postanowienie Sądu z dnia 7 października 2019 r. – Garriga Polledo i in./Parlament (Skarga o stwierdzenie nieważności – Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego – Akt regulacyjny – Środki wykonawcze – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/57

      Postanowienie Sądu z dnia 7 października 2019 r. – Garriga Polledo i in./Parlament
      (Sprawa T-102/19 i T-132/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego - Akt regulacyjny - Środki wykonawcze - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2019/C 423/73)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Skarżący w sprawie T-102/19: Salvador Garriga Polledo (Madryt, Hiszpania) oraz 43 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do postanowienia (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt i A. Waisse)

         Skarżący w sprawie T-132/19: Richard Ashworth (Lingfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt i A. Waisse)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, M. Ecker i Z. Nagy, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Parlamentu z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. 2018, C 466, s. 8).

         Sentencja

                  1)

                  Sprawy T-102/19 i T-132/19 zostają połaczone do celów wydania niniejszego postanowienia..

                  2)

                  Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

                  3)

                  Salvador Garriga Polledo i inni skarżący wymienieni w załączniku oraz Richard Ashworth pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

         (1)  Dz.U. C 139 z 15.4.2019.


title: Sprawa C-703/17: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – Adelheid Krah/Universität Wien (Odesłanie prejudycjalne – Swobodny przepływ osób – Artykuł 45 TFUE – Pracownicy – Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 – Artykuł 7 ust. 1 – Starsi wykładowcy w stopniu doktora – Ograniczenie uwzględnienia wcześniejszych istotnych okresów zatrudnienia ukończonych w innym państwie członkowskim – System wynagrodzeń uzależniający możliwość otrzymania wyższego wynagrodzenia od stażu pracy zdobytego u aktualnego pracodawcy)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/4

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 10 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – Adelheid Krah/Universität Wien
      (Sprawa C-703/17) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ osób - Artykuł 45 TFUE - Pracownicy - Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 - Artykuł 7 ust. 1 - Starsi wykładowcy w stopniu doktora - Ograniczenie uwzględnienia wcześniejszych istotnych okresów zatrudnienia ukończonych w innym państwie członkowskim - System wynagrodzeń uzależniający możliwość otrzymania wyższego wynagrodzenia od stażu pracy zdobytego u aktualnego pracodawcy)
      (2019/C 423/04)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Oberlandesgericht Wien

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Adelheid Krah

         Strona pozwana: Universität Wien

         Sentencja

      Artykuł 45 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu uniwersytetu państwa członkowskiego takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy którego dla celów określenia grupy zaszeregowania płacowego pracownika pracującego na stanowisku starszego wykładowcy w stopniu doktora na tym uniwersytecie uwzględnia się w całkowitej wysokości maksymalnie czterech lat okresy wcześniejszego zatrudnienia ukończone przez tego pracownika w innym państwie członkowskim, gdy to zatrudnienie jest równoważne, a nawet identyczne, z zatrudnieniem wykonywanym przez wspomnianego pracownika na tym stanowisku starszego wykładowcy w stopniu doktora.
      Artykuł 45 TFUE i art. 7 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie takiemu uregulowaniu, gdy wcześniejsze zatrudnienie w tym innym państwie członkowskim nie jest równoważne, lecz jest po prostu użyteczne dla wykonywania zadań na wspomnianym stanowisku starszego wykładowcy w stopniu doktora.

         (1)  Dz.U. C 13 z 9.4.2018.


title: Sprawa T-261/18: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Roxtec/EUIPO – Wallmax (Przedstawienie czarnego kwadratu zawierającego siedem niebieskich koncentrycznych kręgów) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający czarny kwadrat zawierający siedem niebieskich koncentrycznych kręgów – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego – Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/35

      Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Roxtec/EUIPO – Wallmax (Przedstawienie czarnego kwadratu zawierającego siedem niebieskich koncentrycznych kręgów)
      (Sprawa T-261/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający czarny kwadrat zawierający siedem niebieskich koncentrycznych kręgów - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego - Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 423/43)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Roxtec AB (Karlskrona, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci J. Olsson i J. Adamsson)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: V. Ruzek i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Wallmax Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Ferrari i L. Goglia)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 stycznia 2018 r. (sprawa R 940/2017-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Wallmax a Roxtec.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Roxtec AB pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

                  3)

                  Wallmax Srl pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 231 z 2.7.2018.


title: Sprawy połączone C-4/18 i C-5/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 16 października 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesfinanzhof - Niemcy) – Michael Winterhoff, działający w charakterze syndyka masy upadłości DIREKTexpress Holding AG/Finanzamt Ulm (C-4/18) i Jochen Eisenbeis, działający w charakterze syndyka masy upadłości JUREX GmbH/Bundeszentralamt für Steuern (C-5/18) (Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 132 ust. 1 lit. a) – Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym – Publiczne służby pocztowe – Dyrektywa 97/67/WE – Operator świadczący powszechną usługę pocztową – Podmiot prywatny świadczący usługę formalnego doręczenia pism organów sądowych lub administracyjnych)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/4

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 16 października 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesfinanzhof - Niemcy) – Michael Winterhoff, działający w charakterze syndyka masy upadłości DIREKTexpress Holding AG/Finanzamt Ulm (C-4/18) i Jochen Eisenbeis, działający w charakterze syndyka masy upadłości JUREX GmbH/Bundeszentralamt für Steuern (C-5/18)
      (Sprawy połączone C-4/18 i C-5/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 132 ust. 1 lit. a) - Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym - Publiczne służby pocztowe - Dyrektywa 97/67/WE - Operator świadczący powszechną usługę pocztową - Podmiot prywatny świadczący usługę formalnego doręczenia pism organów sądowych lub administracyjnych)
      (2019/C 423/05)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesfinanzhof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Michael Winterhoff, działający w charakterze syndyka masy upadłości DIREKTexpress Holding AG (C-4/18), i Jochen Eisenbeis, działający w charakterze syndyka masy upadłości JUREX GmbH (C-5/18)

         Strona przeciwna: Finanzamt Ulm (C-4/18), Bundeszentralamt für Steuern (C-5/18)

         Sentencja

      Artykuł 2 pkt 13 i art. 3 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/6/WE z dnia 20 lutego 2008 r. należy interpretować w ten sposób, że operatorzy świadczący usługę doręczania listów, tacy jak będący przedmiotem postępowań głównych, którzy jako posiadacze koncesji krajowej upoważniającej ich do świadczenia tej usługi są zobowiązani, zgodnie z przepisami prawa krajowego do świadczenia usług formalnego doręczania pism organów sądowych lub administracyjnych, powinni być uznani za „operatorów świadczących usługę powszechną” w rozumieniu tych przepisów, co oznacza, że usługi te powinny być zwolnione z podatku od wartości dodanej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej jako usługi świadczone przez „publiczne służby pocztowe”.

         (1)  Dz.U. C 123 z 9.4.2018.


title: Sprawa T-300/18: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Yanukovych/Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Obowiązek ustalenia przez Radę, że decyzja organu państwa trzeciego została przyjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/36

      Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Yanukovych/Rada
      (Sprawa T-300/18) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Obowiązek ustalenia przez Radę, że decyzja organu państwa trzeciego została przyjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)
      (2019/C 423/44)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Viktor Feodorovych Yanukovych (Rostów nad Donem, Rosja) (przedstawiciele: T. Beazley, QC, E. Dean i J. Marjason-Stamp, barristers)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič i J.P. Hix, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2018/333 z dnia 5 marca 2018 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2018, L 63, s. 48), a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/326 z dnia 5 marca 2018 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2018, L 63, s. 5) w zakresie, w jakim nazwisko skarżącego utrzymano w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosuje się te środki ograniczające.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2018/333 z dnia 5 marca 2018 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie, a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/326 z dnia 5 marca 2018 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Viktora Feodorovycha Yanukovycha utrzymano w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosuje się te środki ograniczające.

                  2)

                  Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 231 z 2.7.2018.


title: Sprawa T-525/19 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 września 2019 r. – Intering i in./Komisja (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego – Wniosek o zawieszenie wykonania – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/58

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 września 2019 r. – Intering i in./Komisja
      (Sprawa T-525/19 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego - Wniosek o zawieszenie wykonania - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak pilnego charakteru)
      (2019/C 423/74)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Intering Sh.p.k. (Republika Kosowa), Steinmüller Engineering GmbH (Gummersbach, Niemcy), Deling d.o.o. za proizvodnju, promet i usluge (Tuzla, Bośnia i Hercegowina), ZM- Vikom d.o.o. za proizvodnju, konstruckcije i montažu (Šibenik, Chorwacja) (przedstawiciel: R. Spielhofen, Rechtsanwalt)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Aresu, J. Estrada de Solà i B. Bertelmann, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 278 i 279 TFUE żądanie zawieszenia wykonania decyzji Komisji Europejskiej, przekazanej pismem z dnia 30 lipca 2019 r. [Ares(2019) Na/vk], dotyczącej braku zgody dla strony skarżącej na przedstawienie szczegółowej oferty w ramach postępowania w sprawie udzielenia zmówienia EuropeAid/140043/DH/WKS/XK oraz zarządzenia tymczasowego zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia zmówienia.

         Sentencja

                  1)

                  Żądanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w postanowieniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-668/18: Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – 6Minutes Media/EUIPO – ad pepper media International (ADPepper) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego – Słowny znak towarowy ADPepper – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 lit. a), art. 58 ust. 1 lit. a) i art. 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/46

      Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – 6Minutes Media/EUIPO – ad pepper media International (ADPepper)
      (Sprawa T-668/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Słowny znak towarowy ADPepper - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 18 ust. 1 lit. a), art. 58 ust. 1 lit. a) i art. 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Postać różniąca się pod względem elementów, które nie zmieniają charakteru odróżniającego)
      (2019/C 423/58)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: 6Minutes Media GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Koch i T. Hilser)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: ad pepper media International NV (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Lux)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 czerwca 2018 r. (sprawa R 840/2017-1) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między 6Minutes Media a ad pepper media International.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  6Minutes Media GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.


title: Sprawa T-542/19 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 2 października 2019 r. – FV/Rada (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Służba publiczna – Urzędnicy – Skierowanie na urlop i na emeryturę w interesie służby – Artykuł 42c regulaminu pracowniczego – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/59

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 2 października 2019 r. – FV/Rada
      (Sprawa T-542/19 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Służba publiczna - Urzędnicy - Skierowanie na urlop i na emeryturę w interesie służby - Artykuł 42c regulaminu pracowniczego - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
      (2019/C 423/75)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: FV (przedstawiciel: adwokat É. Boigelot)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 278 i 279 TFUE o zawieszenie wykonania decyzji Rady z dnia 3 maja 2019 r. w sprawie skierowania skarżącej na urlop w interesie służby zgodnie z art. 42c Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej ze skutkiem od dnia 31 grudnia 2015 r.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-301/18: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Yanukovych/Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Obowiązek ustalenia przez Radę, że decyzja organu państwa trzeciego została przyjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/37

      Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Yanukovych/Rada
      (Sprawa T-301/18) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Obowiązek ustalenia przez Radę, że decyzja organu państwa trzeciego została przyjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)
      (2019/C 423/45)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciele: T. Beazley, QC, E. Dean i J. Marjason-Stamp, barristers)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič i J.P. Hix, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2018/333 z dnia 5 marca 2018 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2018, L 63, s. 48), a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/326 z dnia 5 marca 2018 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2018, L 63, s. 5) w zakresie, w jakim nazwisko skarżącego utrzymano w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosuje się te środki ograniczające.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2018/333 z dnia 5 marca 2018 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie, a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/326 z dnia 5 marca 2018 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Oleksandra Viktorovycha Yanukovycha utrzymano w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosuje się te środki ograniczające.

                  2)

                  Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 231 z 2.7.2018.


title: Sprawa T-662/19: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2019 r. – BP International/Komisja

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/59

      Skarga wniesiona w dniu 27 września 2019 r. – BP International/Komisja
      (Sprawa T-662/19)
      (2019/C 423/76)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: BP International Ltd (Middlesex, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: M. Anderson, Solicitor)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności całości decyzji strony pozwanej z dnia 2 kwietnia 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.44896 wdrożonej przez Zjednoczone Królestwo w formie zwolnienia podatkowego dla finansowania grup zagranicznych spółek kontrolowanych w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej;

                  —

                  na wypadek, gdyby nie stwierdzono nieważności całości zaskarżonej decyzji, stwierdzenie, że przy ustalaniu podlegającej odzyskaniu kwoty pomocy straty, ulgi lub zwolnienia podatkowe, na które skarżąca mogła powołać się w czasie, gdy wnosiła o zastosowanie zwolnienia podatkowego dla finansowania grup zagranicznych spółek kontrolowanych (group financing exemption, dalej: „GFE”), lub na które skarżąca mogłaby w owym czasie powołać się, gdyby nie wniosła o zastosowanie GFE, powinny w każdym wypadku zostać wzięte pod uwagę, nawet jeśli uprawnienie do powołania się na takie straty, ulgi lub zwolnienia podatkowe uległo już przedawnieniu w świetle prawa Zjednoczonego Królestwa i niezależnie od tego, czy takie straty ulgi lub zwolnienia są uwzględniane automatycznie.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy oparty na twierdzeniu, że strona pozwana nie wykazała, iż GFE stanowi korzyść

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana nie wykazała, iż korzyść występuje w każdym przypadku, w którym zawnioskowano o zastosowanie GFE. Ponadto strona skarżąca twierdzi, że postanowiła zawnioskować o zastosowanie GFE bez rozważenia, czy jej zobowiązanie podatkowe mogłoby być niższe, gdyby przeprowadziła analizę w oparciu o kryterium funkcji kluczowego personelu (significant people funcions test, dalej: „kryterium SPF”) przewidzianego w sekcji 371EB rozdziału 5 części 9A Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [ustawy Zjednoczonego Królestwa z 2010 r. w sprawie regulacji podatkowych (międzynarodowych i innych)].

                  2.

                  Zarzut drugi oparty na twierdzeniu, że nie miała miejsce interwencja państwa ani interwencja przy użyciu zasobów państwowych

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana nie udowodniła, iż ubieganie się o przyznanie GFE oczywiście prowadziło do obniżenia zobowiązania z tytułu brytyjskiego podatku od osób prawnych

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący okoliczności, że GFE nie sprzyja niektórym przedsiębiorstwom ani produkcji niektórych towarów.

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana popełniła błędy polegające na i) zdefiniowaniu systemu odniesienia w sposób zbyt wąski jako przepisów zawartych w części 9A Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 zamiast jako szerszego systemu brytyjskiego podatku od osób prawnych; ii) braku zrozumienia, że rozdział 9 części 9A Taxation (International and Other Other Provisions) Act 2010 nie stanowi odstępstwa od rozdziału 5; oraz iii) braku uznania, że nawet jeśli rzeczony rozdział 9 stanowi odstępstwo od rozdziału 5, to jest ono uzasadnione charakterem i ogólną strukturą wskazanej części 9A.

                  4.

                  Zarzut czwarty, oparty na twierdzeniu, że GFE nie wywiera wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana błędnie uznała, iż GFE może wpływać na decyzje międzynarodowych koncernów dotyczące lokalizacji ośrodków zarządzania finansami oraz wyboru siedziby na terenie Unii.

                  5.

                  Zarzut piąty, w ramach którego strona skarżąca twierdzi, że GFE nie zakłóca konkurencji ani nie grozi jej zakłóceniem

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana nie udowodniła, iż ubieganie się o przyznanie GFE oczywiście prowadziło do obniżenia zobowiązania z tytułu brytyjskiego podatku od osób prawnych.

                  6.

                  Zarzut szósty, oparty na twierdzeniu, że odzyskanie domniemanej pomocy byłoby sprzeczne z zasadami ogólnymi prawa Unii

                              —

                              Strona skarżąca utrzymuje, że kryterium SPF nie spełnia wymogów pewności prawa, że Zjednoczone Królestwo dysponowało zakresem uznania pozwalającym na zajęcie się tą kwestią braku pewności i że strona pozwana uchybiła ciążącemu na niej obowiązkowi przeprowadzenia kompleksowej analizy wszystkich istotnych czynników. Nakazując odzyskanie pomocy strona pozwana postąpiła wbrew art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (1), który zakazuje odzyskania pomocy, w sytuacji gdy byłoby to sprzeczne z ogólną zasadą prawa Unii.

                  7.

                  Zarzut siódmy, oparty na twierdzeniu, że selektywna korzyść zostałaby wyeliminowana, a odzyskanie nie byłoby wymagane, gdyby Zjednoczone Królestwo miało rozszerzyć GFE z mocą wsteczną na pożyczki na rzecz spółek wyższego szczebla oraz na pożyczki na rzecz stron trzecich

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana nie uwzględniła okoliczności, iż podjęcie takiego działania wyeliminowałoby wszelkie selektywne korzyści (zakładając na chwilę, że korzyści takie w ogóle zostały przysporzone) i w takim wypadku nie istniałaby niezgodna z prawem pomoc państwa podlegająca odzyskaniu na podstawie prawa Unii.

                  8.

                  Zarzut ósmy, w ramach którego strona skarżąca twierdzi, że przy ustalaniu kwoty pomocy podlegającej odzyskaniu straty, ulgi lub zwolnienia podatkowe, które były dostępne dla skarżącej (jako roszczenie, w drodze wyboru lub automatycznie) w czasie, gdy wnosiła o zastosowanie GFE, lub które byłyby dla niej dostępne w owym czasie, gdyby nie wniosła o zastosowanie GFE, powinny były zostać uwzględnione, nawet jeśli uprawnienie do powołania się na takie straty, ulgi lub zwolnienia podatkowe uległo już przedawnieniu w świetle prawa Zjednoczonego Królestwa

                              —

                              Strona skarżąca utrzymuje, że w taki sposób należy interpretować motyw 203 zaskarżonej decyzji, przy czym jeśli tak nie jest, to decyzja ta jest nieprawidłowa, ponieważ brak uwzględnienia takich strat, ulg lub zwolnień podatkowych skutkuje zawyżeniem kwoty pomocy, co prowadzi do powstania zakłócenia na rynku wewnętrznym.

                  9.

                  Zarzut dziewiąty, oparty na twierdzeniu, że strona pozwana nie przedstawiła uzasadnienia w odniesieniu do zwolnienia dotyczącego zasobów kwalifikowalnych i zwolnienia dotyczącego zbieżnych interesów oraz nie przeprowadziła kompleksowej analizy wszystkich istotnych czynników

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana nie dokonała rozróżnienia pomiędzy trzema odrębnymi zwolnieniami przewidzianymi w rozdziale 9 części 9A 9A Taxation (International and Other Other Provisions) Act 2010, które funkcjonują niezależnie, i nie zrozumiała, że zwolnienie dotyczące zasobów kwalifikowalnych i zwolnienie dotyczące zbieżnych interesów nie upoważniają do zastosowania kryterium SPF. Co więcej, istnienie we wskazanym rozdziale 9 zwolnienia dotyczącego zbieżnych interesów świadczy o tym, że strona pozwana popełniła błąd, definiując system odniesienia zbyt wąsko jako przepisy zawarte w części 9A Taxation (International and Other Other Provisions) Act 2010, a nie szerzej, jako brytyjski system podatku od osób prawnych.

         (1)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).


title: Sprawa T-372/18: Wyrok Sądu z dnia 10 października 2019 r. – Colombani/ESDZ (Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postepowanie w sprawie awansu 2017 – Decyzja o nieprzyznaniu skarżącemu awansu do grupy zaszeregowania AD 14 – Artykuł 43 i art. 45 ust. 1 regulamin pracowniczego – Porównanie osiągnięć – Uwzględnienie sprawozdań z oceny do celów awansu – Oceny wyłącznie opisowe – Brak metody umożliwiającej porównanie sprawozdań z oceny do celów awansu)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/38

      Wyrok Sądu z dnia 10 października 2019 r. – Colombani/ESDZ
      (Sprawa T-372/18) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postepowanie w sprawie awansu 2017 - Decyzja o nieprzyznaniu skarżącemu awansu do grupy zaszeregowania AD 14 - Artykuł 43 i art. 45 ust. 1 regulamin pracowniczego - Porównanie osiągnięć - Uwzględnienie sprawozdań z oceny do celów awansu - Oceny wyłącznie opisowe - Brak metody umożliwiającej porównanie sprawozdań z oceny do celów awansu)
      (2019/C 423/46)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Jean-Marc Colombani (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

         Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt i R. Spac, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów M. Troncosa Ferrera, F.M. Hislaire’a i S. Moyę Izquierdo)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ESDZ ADMIN(2017) 21 z dnia 9 listopada 2017 r. o nieprzyznaniu skarżącemu awansu do grupy zaszeregowania AD 14 w postępowaniu w sprawie awansu 2017.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) ADMIN(2017) 21 z dnia 9 listopada 2017 r. o nieprzyznaniu Jeanowi-Marcowi Colombaniemu awansu do grupy zaszeregowania AD 14 w postępowaniu w sprawie awansu 2017.

                  2)

                  ESDZ zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 319 z 10.9.2018.


title: Sprawa T-680/19: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2019 r. – Irish Wind Farmers’ Association i in./Komisja

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/62

      Skarga wniesiona w dniu 30 września 2019 r. – Irish Wind Farmers’ Association i in./Komisja
      (Sprawa T-680/19)
      (2019/C 423/77)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Irish Wind Farmers’ Association Clg (Kilkenny, Irlandia), Carrons Windfarm Ltd (Shanagolden, Irlandia), Foyle Windfarm Ltd (Dublin, Irlandia), Greenoge Windfarm Ltd (Bunclody, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci M. Segura Catalán i M. Clayton)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2019) 5257 final z dnia 9 lipca 2019 r. - SA.44671 (2019/NN) – Irlandia, dotyczącej niezgodnej z prawem pomocy państwa przyznanej jakoby na rzecz sektora paliw kopalnych w formie obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postepowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, że Komisja nie wszczęła formalnego postępowania wyjaśniającego na podstawie z art. 108 ust. 2 TFUE oraz art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2015/1589 (1), mimo wątpliwości co do zaistnienia pomocy państwa, pozbawiając tym samym stronę skarżącą jej praw procesowych.

         (1)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).


title: Sprawa T-404/18: Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Zhadanov/EUIPO (PDF Expert) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego PDF Expert – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/38

      Wyrok Sądu z dnia 24 września 2019 r. – Zhadanov/EUIPO (PDF Expert)
      (Sprawa T-404/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego PDF Expert - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 423/47)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Igor Zhadanov (Odessa, Ukraina) (przedstawiciel: adwokat P. Olson)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Bonne i H. O’Neill pełnomocnicy).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 kwietnia 2018 r. (sprawa R 1813/2017-2), dotyczącą rejestracji oznaczenia PDF Expert jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Igor Zhadanov zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.


title: Sprawa T-689/19: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2019 r. – ZU/ESDZ

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/62

      Skarga wniesiona w dniu 8 października 2019 r. – ZU/ESDZ
      (Sprawa T-689/19)
      (2019/C 423/78)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ZU (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 30 listopada 2018 r. oddalających wnioski skarżącego z dnia 27 lipca 2018 r. (i) o zwrot kosztów podróży służbowych i (ii) o udzielenie wsparcia;

                  —

                  zasądzenie od strony pozwanej kwoty 70 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z odsetkami ustawowymi do dnia całkowitej zapłaty;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy odnoszący się do oddalenia wniosku o zwrot kosztów podróży służbowych, dotyczący oczywistego błędu w ocenie, naruszenia zasady dobrej administracji, nieprzestrzegania zasady proporcjonalności, naruszenia art. 71 regulaminu pracowniczego i jego przepisów pochodnych zawartych w załączniku VII do tego regulaminu i wytycznych dotyczących podróży służbowych (2008 r.) oraz dotyczący nieistotności żądania przedstawienia kart pokładowych jako warunku wstępnego zwrotu kosztów podróży służbowych strony skarżącej.

                  2.

                  Zarzut drugi odnoszący się do oddalenia wniosku o udzielenie wsparcia, dotyczący błędu w ocenie, naruszenia art. 12a i 24 regulaminu pracowniczego oraz art. 1, art. 31 ust. 2, art. 41 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także nadużycia władzy.


title: Sprawa C-31/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad - Bułgaria) – „Elektrorazpredelenie Yug” EAD/Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR) (Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2009/72/WE – Rynek wewnętrzny energii elektrycznej – Artykuł 2 pkt 3 – 6 – Pojęcia systemu przesyłu energii elektrycznej i systemu dystrybucji energii elektrycznej – Kryteria rozróżnienia – Poziom napięcia – Własność instalacji – Artykuł 17 ust. 1 lit. a) – Niezależny operator systemu przesyłowego – Artykuły 24 i 26 – Operator systemu dystrybucyjnego – Artykuł 32 ust. 1 – Swobodny dostęp dla osób trzecich – Dostęp do energii elektrycznej średniego napięcia – Punkty wzajemnych połączeń między systemami przesyłowym i dystrybucyjnym – Zakres swobody państw członkowskich)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/5

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 października 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad - Bułgaria) – „Elektrorazpredelenie Yug” EAD/Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)
      (Sprawa C-31/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2009/72/WE - Rynek wewnętrzny energii elektrycznej - Artykuł 2 pkt 3 - 6 - Pojęcia systemu przesyłu energii elektrycznej i systemu dystrybucji energii elektrycznej - Kryteria rozróżnienia - Poziom napięcia - Własność instalacji - Artykuł 17 ust. 1 lit. a) - Niezależny operator systemu przesyłowego - Artykuły 24 i 26 - Operator systemu dystrybucyjnego - Artykuł 32 ust. 1 - Swobodny dostęp dla osób trzecich - Dostęp do energii elektrycznej średniego napięcia - Punkty wzajemnych połączeń między systemami przesyłowym i dystrybucyjnym - Zakres swobody państw członkowskich)
      (2019/C 423/06)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Administrativen sad Sofia-grad

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca:„Elektrorazpredelenie Yug” EAD

         Strona pozwana: Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)

         przy udziale:„BMF Port Burgas” EAD

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 2 pkt 3 i 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE należy interpretować w ten sposób, że:

                              —

                              nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, takiemu jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym, które przewiduje, że przekształcanie napięcia energii elektrycznej w celu umożliwienia przejścia z wysokiego napięcia na średnie napięcie wchodzi w zakres działalności systemu przesyłu energii elektrycznej,

                              —

                              natomiast sprzeciwia się on takim uregulowaniom, które definiują pojęcia systemu przesyłu energii elektrycznej i systemu dystrybucji energii elektrycznej nie tylko na podstawie kryterium poziomu napięcia, ale również na podstawie kryterium własności aktywów wykorzystywanych do prowadzenia działalności odpowiednio w zakresie przesyłu i dystrybucji.
                              Taka wykładnia pozostaje jednak bez uszczerbku, po pierwsze, dla stosowania art. 17 ust. 1 lit. a) wskazanej dyrektywy, zgodnie z którym niezależny operator systemu przesyłowego musi być właścicielem tego systemu, a po drugie, dla prawa państw członkowskich do nałożenia na operatora systemu dystrybucyjnego obowiązku bycia właścicielem tego systemu, pod warunkiem jednak – co powinien ustalić sąd odsyłający – że wymóg ten nie utrudnia realizacji celów wyznaczonych w tej dyrektywie, w szczególności poprzez wyłączenie zastosowania wobec takiego systemu reguł, którym w myśl tej dyrektywy powinien on podlegać.

                  2)

                  Dyrektywę 2009/72, a w szczególności jej art. 2 pkt 3–6 i art. 32 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że użytkownik podłączony do sieci elektrycznej na poziomie urządzenia średniego napięcia nie musi być uznawany za odbiorcę operatora systemu dystrybucji energii elektrycznej posiadającego wyłączną licencję na dystrybucję energii elektrycznej na danym terytorium, niezależnie od charakteru stosunku umownego łączącego tego użytkownika z operatorem systemu przesyłu energii elektrycznej, gdyż użytkownika takiego można uznać za odbiorcę systemu przesyłu energii elektrycznej, w sytuacji gdy jest on przyłączony do urządzenia średniego napięcia będącego częścią – co powinien zweryfikować sąd odsyłający – podstacji elektrycznej, której działanie polegające na przetwarzaniu napięcia elektrycznego w celu umożliwienia przejścia z wysokiego na średnie napięcie wchodzi w zakres funkcjonowania tego systemu.

         (1)  Dz.U. C 123 z 9.4.2018.


title: Sprawa T-721/19: Skarga wniesiona w dniu 18 października 2019 r. – Rübig/Parlament

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/63

      Skarga wniesiona w dniu 18 października 2019 r. – Rübig/Parlament
      (Sprawa T-721/19)
      (2019/C 423/79)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Paul Rübig (Wels, Austria) (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt i A. Waisse)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie, że przedmiotowa skarga jest dopuszczalna;

                  —

                  w razie potrzeby, w ramach środków organizacji postępowania lub środków dowodowych w przedmiotowej sprawie, nakazanie Parlamentowi Europejskiemu ujawnienia opinii wydanych przez służby prawne Parlamentu Europejskiego, które zostały sporządzone w dniach 16 lipca 2018 r. i 3 grudnia 2018 r., niezależnie od dokładnej daty ich sporządzenia, ale w każdym razie przed wydaniem decyzji Prezydium z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniającej przepisy wykonawcze do statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2018/C 466/02, Dz.U. z 28 grudnia 2018 r., C 466/8);

                  —

                  stwierdzenie, na podstawie art. 263 TFUE, nieważności zaskarżonej decyzji indywidualnej, dotyczącej prawa strony skarżącej do uzupełniającego dobrowolnego świadczenia emerytalnego, która została doręczona stronie skarżącej przez Dział Wynagrodzeń i Uprawnień Socjalnych Posłów Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego we wrześniu 2019 r., ze względu na to, że na mocy niniejszej decyzji uzupełniające dobrowolne świadczenie emerytalne należne stronie skarżącej zostało opodatkowane specjalnym podatkiem w wysokości 5 % kwoty nominalnej tego świadczenia, ustanowionym na mocy wyżej wymienionej decyzji Prezydium z dnia 10 grudnia 2018 r.;

                  —

                  uznanie, na podstawie art. 277 TFUE, że powyższa decyzja Prezydium z dnia 10 grudnia 2018 r. nie ma zastosowania w zakresie, w jakim zmienia ona art. 76 przepisów wykonawczych do statutu posła do Parlamentu Europejskiego, między innymi w zakresie, w jakim obciąża ona uzupełniające dobrowolne świadczenie emerytalne należne od dnia 1 stycznia 2019 r. specjalnym podatkiem w wysokości 5 % kwoty nominalnej tego świadczenia;

                  —

                  obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący braku kompetencji ratione materiae Prezydium

                              —

                              po pierwsze, decyzja Prezydium z dnia 10 grudnia 2018 r. (zwana dalej „decyzją Prezydium”) została wydana z naruszeniem statutu posła do Parlamentu Europejskiego przyjętego decyzją Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r., 2005/684/WE, Euratom, (Dz.U. 2005, L 262, s. 1) (zwanego dalej „statutem”). Decyzja Prezydium jest w szczególności sprzeczna z przepisami art. 27 statutu, który wymaga zachowania „praw nabytych” i „praw w trakcie nabywania”.

                              —

                              po drugie, na mocy decyzji Prezydium ustanowiono podatek, wprowadzając specjalny podatek w wysokości 5 % kwoty nominalnej świadczenia emerytalnego, podczas gdy zgodnie z art. 223 ust. 2 TFUE ustanawianie podatków nie wchodzi w zakres kompetencji Prezydium.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych

                              —

                              po pierwsze, Prezydium wydało decyzję z naruszeniem zasad określonych w art. 223 TFUE.

                              —

                              po drugie, decyzja Prezydium jest niewystarczająco uzasadniona i narusza tym samym obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 akapit drugi TFUE i art. 41 ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia praw nabytych i praw w trakcie nabywania oraz zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań

                              —

                              po pierwsze, decyzja Prezydium narusza prawa nabyte i prawa w trakcie nabywania, wynikające zarówno z ogólnych zasad prawa, jak i statutu, który wyraźnie wymaga ich utrzymania „w pełni”(art. 27).

                              —

                              po drugie, decyzja Prezydium narusza zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności oraz zasad równego traktowania i niedyskryminacji

                              —

                              po pierwsze, naruszenia praw strony skarżącej są nieproporcjonalne w stosunku do celów decyzji Prezydium.

                              —

                              po drugie, decyzja Prezydium powinna zostać uznana za niemającą zastosowania ze względu na naruszenie zasad równego traktowania i niedyskryminacji.

                  5.

                  Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady pewności prawa oraz braku przepisów przejściowych

                              —

                              po pierwsze, decyzja Prezydium narusza zasadę pewności prawa, ponieważ niezgodnie z prawem działa wstecz.

                              —

                              po drugie, decyzja Prezydium narusza zasadę pewności prawa, ponieważ nie ustanawia środków przejściowych.


title: Sprawa T-686/18: Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – LegalCareers/EUIPO (LEGALCAREERS) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego LEGALCAREERS – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia)

text:
               16.12.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 423/47

      Wyrok Sądu z dnia 3 października 2019 r. – LegalCareers/EUIPO (LEGALCAREERS)
      (Sprawa T-686/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego LEGALCAREERS - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia)
      (2019/C 423/59)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: LegalCareers GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Nielen)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Schneider i A. Söder, pełnomocnicy).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 września 2018 r. (sprawa R 234/2018-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego LEGALCAREERS jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  LegalCareers GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.