title: Sprawa T-457/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Zotkov/Komisja (Służba publiczna – Personel kontraktowy – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Wniosek o traktowanie osoby jako dziecka pozostającego na utrzymaniu – Warunki przyznania – Czynniki, jakie należy uwzględnić przy obliczaniu kosztów utrzymania – Naruszenie prawa)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/26

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Zotkov/Komisja
      (Sprawa T-457/18) (1)

      (Służba publiczna - Personel kontraktowy - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Wniosek o traktowanie osoby jako dziecka pozostającego na utrzymaniu - Warunki przyznania - Czynniki, jakie należy uwzględnić przy obliczaniu kosztów utrzymania - Naruszenie prawa)
      (2020/C 61/31)
      Język postępowania: bułgarski

         Strony

         Strona skarżąca: Rosen D. Zotkov (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat N. Stankov)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: Y. Marinova i D. Milanowska, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 kwietnia 2018 r. oddalającej wniosek skarżącego o przyznanie dodatku dla osób traktowanych jako dziecko pozostające na utrzymaniu, a po drugie, zmianę tej decyzji przez Komisję, po dokonaniu korekty obliczeń finansowych.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Rosen D. Zotkov zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 341 z 24.9.2018.


title: Sprawa T-501/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Currency One/EUIPO – Cinkciarz.pl (CINKCIARZ) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy CINKCIARZ – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Określenie pejoratywne wiążące się z danymi towarami lub usługami)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/27

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Currency One/EUIPO – Cinkciarz.pl (CINKCIARZ)
      (Sprawa T-501/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy CINKCIARZ - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Określenie pejoratywne wiążące się z danymi towarami lub usługami)
      (2020/C 61/32)
      Język postępowania: polski

         Strony

         Strona skarżąca: Currency One S.A. (Poznań, Polska) (przedstawiciele: adwokat P. Szmidt i radca prawny B. Jóźwiak)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Cinkciarz.pl sp. z o.o. (Zielona Góra, Polska) (przedstawiciele: radca prawny E. Skrzydło-Tefelska i adwokat K. Gajek)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 czerwca 2018 r. (sprawa R 2598/2017-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy Currency One a Cinkciarz.pl.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Currency One S.A. pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz przez Cinkciarz.pl sp. z o.o.

         (1)  Dz.U. C 364 z 8.10.2018.


title: Sprawa T-846/19: Skarga wniesiona w dniu 12 grudnia 2019 r. – Golden Omega/Komisja

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/48

      Skarga wniesiona w dniu 12 grudnia 2019 r. – Golden Omega/Komisja
      (Sprawa T-846/19)
      (2020/C 61/62)
      Język postępowania: niderlandzki

         Strony

         Strona skarżąca: Golden Omega S.A. (Santiago, Chile) (przedstawiciel: S. Moolenaar, advocaat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2019/1661 z dnia 24 września 2019 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. 2019, L 251, s. 1).

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy: dokonując niezgodnie z prawem zmiany zakresu stosowania pozycji CN 1516 Komisja przekroczyła zakres kompetencji przyznanych jej na mocy art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87.

                  2.

                  Zarzut drugi: dokonując niezgodnie z prawem zmiany stawki celnej Komisja przekroczyła zakres kompetencji przyznanych jej na mocy art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 2658/87, ponieważ rzeczone rozporządzenie dotyczące klasyfikacji dokonuje zmiany stawki celnej w taki sposób, że na mocy rzeczonego rozporządzenia towary zostają wyłączone z pozycji CN, do której - ze względu na ich obiektywne cechy i właściwości - należałoby je zakwalifikować.


title: Sprawa T-851/19: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2019 r. – Body Attack Sports Nutrition/EUIPO – Sakkari (SAKKATTACK)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/49

      Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2019 r. – Body Attack Sports Nutrition/EUIPO – Sakkari (SAKKATTACK)
      (Sprawa T-851/19)
      (2020/C 61/63)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Body Attack Sports Nutrition GmbH & Co. KG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Labesius)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Maria Sakkari (Nikozja, Cypr)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy SAKKATTACK w kolorach czarnym, czerwonym, żółtym, białym i szarym – zgłoszenie nr 16 603 557

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 października 2019 r. w sprawie R 2560/2018-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  połączenie niniejszej sprawy ze sprawą T-788/19;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 37 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

                  —

                  Naruszenie zasady równego traktowania i dobrej administracji;

                  —

                  Naruszenie art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-857/19: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2019 r. – Dehousse/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/50

      Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2019 r. – Dehousse/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
      (Sprawa T-857/19)
      (2020/C 61/64)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Franklin Dehousse (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: L. Levi i S. Rodrigues, avocats)

         Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszej skargi;

                  —

                  uchylenie zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi na decyzję sekretarza Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 października 2019 r. w przedmiocie środka zapewniającego wykonanie wyroku z dnia 20 września 2019 r., Dehousse/Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (T-433/17, EU:T:2019:632), strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 266 TFUE, ponieważ zaskarżona decyzja nie stanowi właściwego środka dla celów wykonania wyroku wydanego w sprawie T-433/17, Dehousse/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia decyzji Trybunału z 2016 r. w przedmiocie dostępu do dokumentów administracyjnych, art. 15 ust. 3 TFUE i art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności publicznego dostępu do dokumentów instytucji i organów UE oraz obowiązku przejrzystości.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawa do dobrej administracji, w tym obowiązku uzasadnienia.


title: Sprawa T-862/19: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2019 r. – Brasserie St Avold przeciwko EUIPO (Kształt butelki)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/51

      Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2019 r. – Brasserie St Avold przeciwko EUIPO (Kształt butelki)
      (Sprawa T-862/19)
      (2020/C 61/65)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Brasserie St Avold (Saint-Avold, Francja) (przedstawiciel: adwokat P. Greffe)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską trójwymiarowego znaku towarowego (Kształt butelki) – Zgłoszenie nr 1 408 065

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 października 2019 r. w sprawie R 466/2019-4

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

      Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-865/19: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2019 r. – Nevinnomysskiy Azot and NAK „Azot”/Komisja

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/53

      Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2019 r. – Nevinnomysskiy Azot and NAK „Azot”/Komisja
      (Sprawa T-865/19)
      (2020/C 61/68)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: AO Nevinnomysskiy Azot (Niewinnomyssk, Rosja), AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot” (Nowomoskowsk, Rosja) (przedstawiciele: adwokaci E. Gergondet i P. Vander Schueren)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  dopuszczenie skargi;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie mającym zastosowanie do skarżących; oraz

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez skarżących.

         Zarzuty i główne argumenty

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1688 (1).
      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, iż pozwana naruszyła art. 2 ust. 1, 9 I 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (2) („rozporządzenia podstawowego”) i popełniła oczywiste błędy w ocenie, nieprawidłowo ustalając cenę eksportową i wartość normalną, oraz naruszyła art. 2 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia podstawowego poprzez dokonanie zwykłego ustalenia dotyczącego handlu w oparciu o skorygowane koszty produkcji.

                  2.

                  Zarzut drugi, iż pozwana naruszyła art. 3 ust. 2, 3 i 6 rozporządzenia podstawowego, popełniła oczywiste błędy w ocenie, naruszyła prawo do dobrej administracji i zasadę niedyskryminacji w wyniku swojej niewłaściwej analizy skutków przywozu po cenach dumpingowych na ceny podobnych produktów na rynku Unii Europejskiej.

                  3.

                  Zarzut trzeci, iż pozwana naruszyła art. 3 ust. 7 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, popełniła oczywiste błędy w ocenie i naruszyła prawo do dobrej administracji poprzez brak oceny innych znanych czynników powodujących szkody dla przemysłu Unii oraz brak zapewnienia, żeby szkody spowodowane tymi innymi czynnikami nie zostały przypisane przywozowi po cenach dumpingowych.

                  4.

                  Zarzut czwarty, iż pozwana naruszyła art. 7 ust. 2a, 9 ust. 4, 9 ust. 5, 18 ust. 1, 4 i 5 rozporządzenia podstawowego, popełniła oczywiste błędy w ocenie, naruszyła prawo do dobrej administracji i zasadę równości i niedyskryminacji przy podejmowaniu decyzji o niestosowaniu zasady niższego cła do dokonywanych przez skarżących przywozów.

         (1)  Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1688 z dnia 8 października 2019 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. 2019 L 258, s. 21).

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016 L 176, s. 21).


title: Sprawa T-869/19: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2019 r. – Tetra/EUIPO – Neusta next (Wave)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/54

      Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2019 r. – Tetra/EUIPO – Neusta next (Wave)
      (Sprawa T-869/19)
      (2020/C 61/69)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Tetra GmbH (Melle, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwältin E. Kessler)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Neusta next GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy Wave – unijny znak towarowy nr 12 324 042

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 października 2019 r. w sprawie R 2440/2018-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i cofnięcie unieważnienia prawa do unijnego znaku towarowego nr 12 324 042;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-876/19: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2019 r. – Broadcom/Komisja

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/55

      Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2019 r. – Broadcom/Komisja
      (Sprawa T-876/19)
      (2020/C 61/70)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Broadcom Inc. (San Jose, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci L. Kjølbye, J. Ruiz Calzado, L. Crocco i J. Bourke, J. Holmes, Barristers)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji w całości lub w części oraz

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez Broadcom.

         Zarzuty i główne argumenty

      W skardze strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 października 2019 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 54 porozumienia EOG dotyczącej postępowania na podstawie art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 54 porozumienia EOG i art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 (sprawa AT.40608 - Broadcom) [notyfikowana jako dokument nr C(2019) 7406 final].
      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczy naruszeń prawa i błędów w ustaleniach faktycznych obarczających stwierdzenie przez Komisję prima facie naruszenia, które wynikają z a) błędnej interpretacji przez Komisję warunków umów, które Broadcom zawarła z sześcioma klientami („umowy”), b) wniosku Komisji, że nie miała ona obowiązku rozważać prawdopodobnych skutków umów dla konkurencji, c) niewystarczającej oceny przez Komisję by zarzucane ograniczenia prima facie były w stanie ograniczać konkurencję oraz d) bezpodstawnego wniosku Komisji, że Broadcom „na pierwszy rzut oka”zajmuje pozycję dominującą na jednym z przedmiotowych rynków właściwych.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczy naruszeń prawa i błędów w ustaleniach faktycznych obarczających stwierdzenie przez Komisję, że środki tymczasowe były pilnie potrzebne w celu odniesienia się do ryzyka poważnej i nieodwracalnej szkody dla konkurencji na którymkolwiek z przedmiotowych rynków właściwych, które wynikają z a) z wprowadzenia przez Komisję nieznanego pojęcia pilnego charakteru, które jest uzasadnione jedynie wolnym tempem jej własnych postępowań, co stoi w sprzeczności z wyjątkowym charakterem środków wynikającym z samej ich natury, b) braku szczególnych czynników przemawiających za pilną potrzebą podjęcia działań, ponieważ Komisja ogranicza się do przywołania szeregu ogólnych twierdzeń oraz c) niewykazanie przez Komisję jakiejkolwiek prawdopodobnej szkody dla konkurencji na którymkolwiek z właściwych rynków.

                  3.

                  Zarzut trzeci, naruszeń prawa i błędów w ustaleniach faktycznych obarczających dokonaną przez Komisję ocenę proporcjonalności, które wynikają z braku oceny, czy przyspieszone dochodzenie byłoby bardziej proporcjonalne niż ograniczenie swobody Broadcom przez okres trzech lat; oraz z braku wyważenia odnośnych interesów.


title: Sprawa T-877/19: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2019 r. – Einkaufsbüro Deutscher Eisenhändler/EUIPO – Tigges (TOOLINEO)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/56

      Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2019 r. – Einkaufsbüro Deutscher Eisenhändler/EUIPO – Tigges (TOOLINEO)
      (Sprawa T-877/19)
      (2020/C 61/71)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Einkaufsbüro Deutscher Eisenhändler GmbH (Wuppertal, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Schmitz i M. Breuer)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Tigges Rechtsanwälte und Steuerberater Partnerschaft mbB (Düsseldorf, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „TOOLINEO” – zgłoszenie nr 13 959 481

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 października 2019 r. w sprawie R 34/2019-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-878/19: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2019 r. – Bende/EUIPO – Julius-K9 (K-9)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/57

      Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2019 r. – Bende/EUIPO – Julius-K9 (K-9)
      (Sprawa T-878/19)
      (2020/C 61/72)
      Język skargi: węgierski

         Strony

         Strona skarżąca: Gábor Bende (Beloinannisz, Węgry) (przedstawiciel: adwokat R. Tóth)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Julius-K9 Zrt. (Szigetszentmiklós, Węgry)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „K-9” – zgłoszenie nr 12 040 382

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 października 2019 r. w sprawie R 560/2018-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. d) i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 95 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-884/19: Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2019 r. – Folschette i in./Komisja

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/58

      Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2019 r. – Folschette i in./Komisja
      (Sprawa T-884/19)
      (2020/C 61/74)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Marc Folschette (Leudelange, Luksemburg), Tetyana Grygorenko (Leudelange) i Professional Business Solutions SA (Leudelange) (przedstawiciel: adwokat N. Bauer)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna;

                  —

                  stwierdzenie, że skarga jest zasadna;

                  —

                  stwierdzenie powstania odpowiedzialności pozaumownej strony pozwanej;

                  —

                  zasądzenie od strony pozwanej następujących kwot z wyżej wymienionych powodów:

                              —

                              na rzecz Marca Folschette’a kwoty w wysokości 219 210 EUR (słownie: dwieście dwadzieścia cztery tysiące dwadzieścia pięć euro i dziewięćdziesiąt pięć centów);

                              —

                              na rzecz Tetyany Grygorenko kwoty w wysokości 75 000 EUR (słownie: siedemdziesiąt pięć tysięcy euro);

                              —

                              na rzecz spółki akcyjnej Professional Business Solutions SA kwoty w wysokości 500 000 EUR (słownie: pięćset tysięcy euro);

                  —

                  wraz z określonymi przez prawo odsetkami ustawowymi, naliczanymi od dnia ogłoszenia wyroku uniewinniającego wydanego przez Sąd Apelacyjny w dniu 11 stycznia 2017 r., w przeciwnym razie od dnia wystąpienia z niniejszym powództwem, do dnia zapłaty;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania;

                  —

                  zastrzeżenie możliwości powołania się przez skarżących na wszelkie inne prawa, podniesienia przez nich innych zarzutów i wniesienia innych skarg.

         Zarzuty i główne argumenty

      W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podnoszą jeden zarzut, dotyczący wystarczająco poważnego naruszenia normy prawa europejskiego mającej na celu przyznanie praw jednostkom. Skarżący zarzucają Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), który należy do struktur Komisji Europejskiej, umyślne naruszenie szeregu przepisów prawa europejskiego w sposób wystarczająco poważny poprzez ciężkie i oczywiste naruszenie granic swoich uprawnień dyskrecjonalnych. OLAF nie wywiązał się z obowiązku przestrzegania zasady domniemania niewinności ani z prawnego obowiązku zbadania zarówno okoliczności obciążających, jak i uniewinniających oraz zamknięcia dochodzenia, jeżeli nie doprowadziło ono do ujawnienia okoliczności obciążających. Naruszenia te stanowią bezpośrednią przyczynę pewnej, bezpośredniej i rzeczywistej szkody poniesionej przez skarżących, za którą żądają oni odszkodowania na podstawie art. 340 i 268 TFUE.


title: Sprawa T-886/19: Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2019 r. – Design Light & Led Made in Europe i Design Luce & Led Made in Italy/Komisja

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/59

      Skarga wniesiona w dniu 28 grudnia 2019 r. – Design Light & Led Made in Europe i Design Luce & Led Made in Italy/Komisja
      (Sprawa T-886/19)
      (2020/C 61/75)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Design Light & Led Made in Europe (Mediolan, Włochy), Design Luce & Led Made in Italy (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: M. Maresca, D. Maresca i S. Pelleriti, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2019) 7805, doręczonej w dniu 29 października 2019 r., którą została odrzucona skarga do Komisji złożona przez nią na Koninklijke Philips N.V.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 105 TFUE.

                              —

                              Strona skarżąca podnosi naruszenie art. 105 TFUE przez to, że Komisja skorzystała niezgodnie z prawem z własnych uprawnień dyskrecjonalnych, decydując o nieprzeprowadzeniu bardziej szczegółowego postępowania wyjaśniającego w sprawie skargi złożonej przez stronę skarżącą. W tym względzie Komisja oparła się na nieprawidłowych ocenach przedstawionych dowodów naruszenia art. 101 i 102 TFUE, a poza tym nie uwzględniła należycie odnośnego utrwalonego orzecznictwa.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania art. 102 TFUE.

                              —

                              Zdaniem strony skarżącej zaskarżoną decyzją Komisja błędnie i bez jakiejkolwiek oceny o charakterze technicznym bądź prawnym przyjęła, że nie występuje prawdopodobieństwo stwierdzenia naruszenia art. 102 TFUE zarówno w odniesieniu do pozycji dominującej (dotyczącej istnienia programu patentów Philipsa i jego zachowania niezależnego od konkurentów i dostawców), jak i w odniesieniu do zachowań stanowiących nadużycie polegających na stosowaniu dyskryminujących cen, a także na narzucaniu zawierania umów licencyjnych z powodu rzekomych naruszeń zbioru patentów, które nigdy nie zostały wykazane.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący błędnego zastosowania art. 101 TFUE

                              —

                              Komisja błędnie oceniła dowody naruszenia art. 101 TFUE, uznając, iż nie występowało prawdopodobieństwo, by PLP („Patent Licensing Program”) i umowy koncesji krzyżowych między spółkami Philips, Osram i Zumtobel stanowiły porozumienie lub praktykę uzgodnioną w rozumieniu tej normy, przyjmując bez zweryfikowania jednostronny charakter zachowań (które w konsekwencji stanowią jednak przyznanie naruszenia art. 102 TFUE) i nie uwzględniając, że również porozumienie przygotowane jednostronnie, takie jak to, o którym tu umowa, może – wręcz przeciwnie – kryć właśnie porozumienie zakazane. Do tego dochodzi fakt, że podmioty składające skargę do Komisji nie były zobowiązane do wykazania rzeczywistej szkody dla rynku dostawców, gdyż wystarczało, by przedstawiły dowody, na podstawie których mogła i powinna była ona przeprowadzić pogłębioną analizę.


title: Sprawa T-15/20: Skarga wniesiona w dniu 10 stycznia 2020 r. – Skyliners przeciwko EUIPO – Sky (SKYLINERS)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/60

      Skarga wniesiona w dniu 10 stycznia 2020 r. – Skyliners przeciwko EUIPO – Sky (SKYLINERS)
      (Sprawa T-15/20)
      (2020/C 61/76)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Skyliners GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Renck i C. Stöber)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sky Ltd (Isleworth, Zjednoczone Królestwo)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „SKYLINERS” – zgłoszenie nr 14 570 915

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 października 2019 r. w sprawie R 798/2018-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO oraz, na wypadek gdyby druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą przystąpiła do sprawy, interwenienta, kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 46 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 oraz zasady 19 ust. 2 i 15 ust. 2 lit. h) ppkt iii) rozporządzenia Komisji nr 2868/95;

                  —

                  Naruszenie zasady 50 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia Komisji nr 2868/95 oraz art. 95 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 95 ust. 2 w związku z art. 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-16/20: Skarga wniesiona w dniu 10 stycznia 2020 r. – Hub Culture przeciwko EUIPO – PayPal (VEN)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/61

      Skarga wniesiona w dniu 10 stycznia 2020 r. – Hub Culture przeciwko EUIPO – PayPal (VEN)
      (Sprawa T-16/20)
      (2020/C 61/77)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Hub Culture Ltd (Hamilton, Bermudy) (przedstawiciel: adwokat A. Dellmeier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: PayPal, Inc. (San Jose, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „VEN” – unijny znak towarowy nr 9 158 734

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 listopada 2019 r. w sprawie R 1988/2018-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-509/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Republika Czeska/Komisja (EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Terminy obowiązujące pomiędzy szeregiem wizyt krajowych organów kontrolnych – Zapowiadanie kontroli na miejscu – Dorozumiane zapowiedzenie – Artykuły 25 i 26 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 – Ryczałtowa korekta finansowa)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/27

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Republika Czeska/Komisja
      (Sprawa T-509/18) (1)

      (EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Terminy obowiązujące pomiędzy szeregiem wizyt krajowych organów kontrolnych - Zapowiadanie kontroli na miejscu - Dorozumiane zapowiedzenie - Artykuły 25 i 26 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 - Ryczałtowa korekta finansowa)
      (2020/C 61/33)
      Język postępowania: czeski

         Strony

         Strona skarżąca: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Pavliš, O. Serdula i J. Vláčil, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Lewis, A. Sauka i K. Walkerová, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/873 z dnia 13 czerwca 2018 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2018, L 152, s. 29) w zakresie, w jakim wyłącza ona poniesione przez Republikę Czeską wydatki w ramach EFRROW w kwocie 151 116,65 EUR.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/873 z dnia 13 czerwca 2018 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim Komisja wyłączyła z niej płatności dokonane przez Republikę Czeską w ramach EFRROW w wysokości 151 116,65 EUR.

                  2)

                     Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.


title: Sprawa T-589/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Vins el Cep/EUIPO – Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien (MIM NATURA) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MIM NATURA – Wcześniejsze rejestracje międzynarodowe słowna MM i graficzna MM i wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MUMM – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/28

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Vins el Cep/EUIPO – Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien (MIM NATURA)
      (Sprawa T-589/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MIM NATURA - Wcześniejsze rejestracje międzynarodowe słowna MM i graficzna MM i wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MUMM - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 61/34)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Vins el Cep, SL (Sant Sadurní d'Anoia, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Vázquez Salleras i G. Ferrer Gonzalvez)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Markakis i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien GmbH (Eltville, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Berlit)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lipca 2018 r. (sprawa R 2270/2017-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sektkellereien a Vins el Cep, SL.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Vins el Cep, SL, pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 427 z 26.11.2018.


title: Sprawa T-624/18: Wyrok Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Gres de Aragón/EUIPO (GRES ARAGÓN) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GRES ARAGÓN – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Naruszenie prawa)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/29

      Wyrok Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Gres de Aragón/EUIPO (GRES ARAGÓN)
      (Sprawa T-624/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GRES ARAGÓN - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Naruszenie prawa)
      (2020/C 61/35)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Gres de Aragón, SA (Alcalñiz, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Learte Álvarez)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Palmero Cabezas, H. O’Neill i D. Botis, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwotnej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 sierpnia 2018 r. (sprawa R 2269/2017-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego GRES ARAGÓN jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 sierpnia 2018 r. (sprawa R 2269/2017-1).

                  2)

                     EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 445 z 10.12.2018.


title: Sprawa T-647/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – ZQ/Komisja (Służba publiczna – Urzędnicy – Mobbing – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Oddalenie wniosku – Rozsądny termin – Brak uprawdopodobnienia – Obowiązek uzasadnienia – odpowiedzialność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/30

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – ZQ/Komisja
      (Sprawa T-647/18) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Mobbing - Artykuł 12a regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Oddalenie wniosku - Rozsądny termin - Brak uprawdopodobnienia - Obowiązek uzasadnienia - odpowiedzialność)
      (2020/C 61/36)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: ZQ (przedstawiciele: adwokaci B. Cortese i C. Cortese)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (B. Mongin, pełnomocnik, wspomagany przez adwokata A. Dal Ferra)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 grudnia 2017 r. oddalającej wniosek o udzielenie wsparcia złożony przez skarżącego w dniu 18 sierpnia 2017 r., oraz w stosownym wypadku, decyzji Komisji z dnia 19 lipca 2018 r. oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 19 marca 2018 r., a po drugie, o odszkodowanie i zadośćuczynienie za doznane szkodę i krzywdę.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     ZQ pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 16 z 14.1.2019.


title: Sprawa T-690/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Sony Interactive Entertainment Europe/EUIPO – Vieta Audio (Vita) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy Vita – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Artykuł 65 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 72 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Powaga rzeczy osądzonej)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/30

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Sony Interactive Entertainment Europe/EUIPO – Vieta Audio (Vita)
      (Sprawa T-690/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Vita - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji - Artykuł 65 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 72 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Powaga rzeczy osądzonej)
      (2020/C 61/37)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestw) (przedstawiciel: S. Malynicz, QC)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Vieta Audio, SA (Barcelona, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 września 2018 r. (sprawa R 695/2018 4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Vieta Audio a Sony Interactive Entertainment Europe.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 10 września 2018 r. (sprawa R 695/2018 4) dotyczącej postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku pomiędzy Vieta Audio, SA a Sony Interactive Entertainment Europe Ltd.

                  2)

                     EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Sony Interactive Entertainment Europe.

         (1)  Dz.U. C 35 z 28.1.2019.


title: Sprawa T-729/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – El Corte Inglés/EUIPO – Lloyd Shoes (LLOYD) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie unijnego graficznego znaku towarowego LLOYD – Graficzny unijny znak towarowy LLOYD’S – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa towarów i usług – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/31

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – El Corte Inglés/EUIPO – Lloyd Shoes (LLOYD)
      (Sprawa T-729/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie unijnego graficznego znaku towarowego LLOYD - Graficzny unijny znak towarowy LLOYD’S - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 61/38)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J.L. Rivas Zurdo)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J.F. Crespo Carrillo i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Lloyd Shoes GmbH (Sulingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Stöckel)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 września 2018 r. (sprawa R 2385/2017-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między El Corte Inglés a Lloyd Shoes.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     El Corte Inglés, SA pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

                  3)

                     Lloyd Shoes GmbH pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 44 z 4.2.2019.


title: Sprawa T-743/18: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Japan Tobacco/EUIPO – I.J. Tobacco Industry (I.J. TOBACCO INDUSTRY) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego I.J. TOBACCO INDUSTRY – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy JTi – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/32

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Japan Tobacco/EUIPO – I.J. Tobacco Industry (I.J. TOBACCO INDUSTRY)
      (Sprawa T-743/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego I.J. TOBACCO INDUSTRY - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy JTi - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 61/39)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Japan Tobacco, Inc. (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci J. Gracia Albero i R. Ahijón Lana)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Śliwińska, J. Ivanauskas i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: I.J. Tobacco Industry FZE (Ras al-Chajma, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciel: adwokat A.-E. Malami)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 października 2018 r. (sprawa R 979/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Japan Tobacco a I.J. Tobacco Industry.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Japan Tobacco, Inc pokrywa własne koszty, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), a także koszty poniesione przez I.J. Tobacco Industry FZE.

         (1)  Dz.U. C 65 z 18.2.2019.


title: Sprawa T-28/19: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Karlovarské minerální vody/EUIPO – Aguas de San Martín de Veri (VERITEA) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VERITEA – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy VERI – AGUA PURA DEL PIRINEO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/33

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Karlovarské minerální vody/EUIPO – Aguas de San Martín de Veri (VERITEA)
      (Sprawa T-28/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego VERITEA - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy VERI - AGUA PURA DEL PIRINEO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia)
      (2020/C 61/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Karlovarské minerální vody a.s. (Karlowe Wary, Czechy) (przedstawiciel: adwokat J. Mrázek)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Lapinskaite, J. Crespo Carrillo i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Aguas de San Martín de Veri, SA (Bisaurri, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. González-Bueno Catalán de Ocón)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 listopada 2018 r. (sprawa R 499/2018-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Aguas de San Martín de Veri et Karlovarské minerální vody.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Karlovarské minerální vody a.s. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 82 z 4.3.2019.


title: Sprawa T-40/19: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Amigüitos pets & life/EUIPO – Société des produits Nestlé (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ONE – Względne podstawy odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/33

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Amigüitos pets & life/EUIPO – Société des produits Nestlé (THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect)
      (Sprawa T-40/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego THE ONLY ONE by alphaspirit wild and perfect - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ONE - Względne podstawy odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 61/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Amigüitos pets & life, SA (Lorca, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat N. Fernández Fernández-Pacheco)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Sakalaitė-Orlovskienė i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht i C. Elkemann)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 listopada 2018 r. (sprawa 272/2018–4), dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Société des produits Nestlé a Amigüitos pets & life.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 19 listopada 2018 r. (sprawa R 272/2018-4).

                  2)

                     W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

                  3)

                     EUIPO pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Amigüitos pets & life, SA, w tym kosztów związanych z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

                  4)

                     Société des produits Nestlé, SA pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Amigüitos pets & life, SA, w tym kosztów związanych z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.


title: Sprawa T-54/19: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Nosio/EUIPO (BIANCOFINO) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego BIANCOFINO – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/34

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Nosio/EUIPO (BIANCOFINO)
      (Sprawa T-54/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego BIANCOFINO - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001)
      (2020/C 61/42)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Nosio SpA (Mezzocorona, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci J. Graffer i A. Ottolini)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 listopada 2018 r. (sprawa R 2434/2017-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego BIANCOFINO jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Nosio SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.


title: Sprawa T-69/19: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Südwestdeutsche Salzwerke/EUIPO (Bad Reichenhaller Alpensaline) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Bad Reichenhaller Alpensaline – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/35

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Südwestdeutsche Salzwerke/EUIPO (Bad Reichenhaller Alpensaline)
      (Sprawa T-69/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Bad Reichenhaller Alpensaline - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 61/43)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Südwestdeutsche Salzwerke AG (Heilbronn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Douglas)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i A. Söder, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 września 2018 r. (sprawa R 412/2018-1) dotyczącą zgłoszenia do rejestracji oznaczenia graficznego Bad Reichenhaller Alpensaline jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Südwestdeutsche Salzwerke AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.


title: Sprawa T-175/19: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Vereinigung der Bayerischen Wirtschaft/EUIPO (eVoter) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego eVoter – Względne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/36

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Vereinigung der Bayerischen Wirtschaft/EUIPO (eVoter)
      (Sprawa T-175/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego eVoter - Względne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 61/44)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Vereinigung der Bayerischen Wirtschaft eV (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat L. Genz)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i A. Söder, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 stycznia 2019 r. (sprawa R 1983/2018-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego eVoter jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Vereinigung der Bayerischen Wirtschaft eV zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa T-270/19: Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Amazon Technologies/EUIPO (ring) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy ring – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/36

      Wyrok Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Amazon Technologies/EUIPO (ring)
      (Sprawa T-270/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy ring - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 61/45)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Amazon Technologies, Inc. (Seattle, Waszyngton, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci A. Klett i C. Mikyska)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: L. Lapinskaite, pełnomocnik).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2019 r. (sprawa R 2211/2018-5), dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską graficznego znaku towarowego ring.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Amazon Technologies, Inc., pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa T-188/16: Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2019 r. – repowermap.org/EUIPO – Repower (REPOWER) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy REPOWER – Cofnięcie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/37

      Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2019 r. – repowermap.org/EUIPO – Repower (REPOWER)
      (Sprawa T-188/16) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy REPOWER - Cofnięcie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 61/46)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: repowermap.org (Berno, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat P. González-Bueno Catalán de Ocón)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Repower AG (Brusio, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunz-Hallstein i H.P. Kunz-Hallstein)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 lutego 2016 r. (sprawa R 2311/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między repowermap.org a Repower.

         Sentencja

                  1)

                     Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                     Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 222 z 20.6.2016.


title: Sprawa T-394/18: Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2019 r. – Kipper/Komisja (Niezależny usługodawca Komisji (free-lance) – Wniosek o przyznanie świadczeń socjalnych przyznawanych urzędnikom kategorii B – Brak właściwości)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/38

      Postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2019 r. – Kipper/Komisja
      (Sprawa T-394/18)
      (Niezależny usługodawca Komisji (free-lance) - Wniosek o przyznanie świadczeń socjalnych przyznawanych urzędnikom kategorii B - Brak właściwości)
      (2020/C 61/47)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Michael Kipper (Remich, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat H-J. Dupré)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Mongin i T. Bohr, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek o przyznanie szeregu świadczeń socjalnych przyznawanych urzędnikom kategorii B.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona z uwagi na wniesienie jej do niewłaściwego do jej rozpoznania sądu.

                  2)

                     Michael Kipper zostaje obciążony kosztami postępowania.


title: Sprawa T-756/18: Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2019 r. – AG/Europol (Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Decyzja Rady (UE) 2015/1889 w sprawie likwidacji funduszu emerytalnego Europolu – Nieprawidłowości w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/38

      Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2019 r. – AG/Europol
      (Sprawa T-756/18) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Służba publiczna - Decyzja Rady (UE) 2015/1889 w sprawie likwidacji funduszu emerytalnego Europolu - Nieprawidłowości w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/48)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: AG (przedstawiciel: adwokat C. Abrar)

         Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (przedstawiciele: J. Tael i A. Ketels, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Europolu oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 2 lipca 2018 r. na dorozumianą decyzję odmowną Europolu w przedmiocie wydania decyzji z uzasadnieniem dotyczącej uprawnień skarżącego w ramach niezależnego tymczasowego funduszu emerytalnego utworzonego na podstawie art. 37 załącznika 6 do regulaminu pracowniczego Europolu.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                     Postępowanie w sprawie wniosku Rady Unii Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

                  3)

                     AG i Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) pokrywają własne koszty.

                  4)

                     Rada pokrywa własne koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.


title: Sprawa T-763/18: Postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Pomoc przyznana jakoby bezprawnie przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników – Rzekome decyzje Komisji uznające środek pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym – Termin do wniesienia skargi – Rozpoczęcie biegu terminu – Powzięcie wiadomości – Dowód – Obowiązek staranności – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/39

      Postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi/Komisja
      (Sprawa T-763/18) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Pomoc przyznana jakoby bezprawnie przez Węgry na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników - Rzekome decyzje Komisji uznające środek pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym - Termin do wniesienia skargi - Rozpoczęcie biegu terminu - Powzięcie wiadomości - Dowód - Obowiązek staranności - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/49)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Strona skarżąca: Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. (Lazarus Kft.) (Békés, Węgry) (przedstawiciel: adwokat L. Szabó)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i C. Georgieva-Kecsmar, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, które Komisja wydała podobno w przedmiocie, po pierwsze, skargi SA.29432 – CP 290/2009 – Węgry – Pomoc na rzecz zatrudnienia niepełnosprawnych pracowników, która miała zostać przyznana bezprawnie z uwagi na dyskryminujący charakter uregulowań, a po drugie, skargi SA.45498 (FC/2016) – Skarga OPS Újpest-lift Kft. dotycząca pomocy państwa przyznanej w latach 2006–2012 na rzecz przedsiębiorstw zatrudniających niepełnosprawnych pracowników.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                     Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. (Lazarus Kft.) zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 103 z 18.3.2019.


title: Sprawa T-12/19: Postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Nowhere/EUIPO – Junguo Ye (APE TEES) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/40

      Postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Nowhere/EUIPO – Junguo Ye (APE TEES)
      (Sprawa T-12/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 61/50)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Nowhere Co. Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciel: adwokat A. Norris)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: P. Sipos i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Junguo Ye (Elche, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 października 2018 r. (sprawa R 2474/2017-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Nowhere i J. Ye.

         Sentencja

                  1)

                     Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                     Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 72 z 25.2.2019.


title: Sprawa T-66/19: Postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2019 r. – Vlaamse Gemeenschap i Vlaams Gewest/Parlament i Rada (Skarga o stwierdzenie nieważności – Rynek wewnętrzny – Podstawowe swobody – Rozporządzenie (UE) 2018/1724 – Utworzenie jednolitego portalu cyfrowego w celu zapewnienia dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia i rozwiązywania problemów – Jednostka niższego rzędu niż państwo – Legitymacja procesowa czynna – Indywidualne oddziaływanie – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/40

      Postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2019 r. – Vlaamse Gemeenschap i Vlaams Gewest/Parlament i Rada
      (Sprawa T-66/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Rynek wewnętrzny - Podstawowe swobody - Rozporządzenie (UE) 2018/1724 - Utworzenie jednolitego portalu cyfrowego w celu zapewnienia dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia i rozwiązywania problemów - Jednostka niższego rzędu niż państwo - Legitymacja procesowa czynna - Indywidualne oddziaływanie - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/51)
      Język postępowania: niderlandzki

         Strony

         Strona skarżąca: Vlaamse Gemeenschap (Belgia) i Vlaams Gewest (Belgia) (przedstawiciele: adwokaci T. Eyskens, N. Bonbled i P. Geysens)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: I. McDowell, R. van de Westelaken i M. Peternel, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Michoel i O. Segnana, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1724 z dnia 2 października 2018 r. w sprawie utworzenia jednolitego portalu cyfrowego w celu zapewnienia dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia i rozwiązywania problemów, a także zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz.U. 2018, L 295, s. 1)

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     Nie ma konieczności wydawania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

                  3)

                     Vlaamse Gemeenschap i Vlaams Gewest pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej.

                  4)

                     Komisja pokrywa własne koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 122 z 1.4.2019.


title: Sprawa T-74/19: Postanowienie Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – DK Company/EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Graficzny unijny znak towarowy DENIM HUNTER – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/41

      Postanowienie Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – DK Company/EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER)
      (Sprawa T-74/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Graficzny unijny znak towarowy DENIM HUNTER - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 61/52)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: DK Company A/S (Ikast, Dania) (przedstawiciel: adwokat S. Hansen)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Hunter Boot (Edynburg, Zjednoczone Królestwo)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 listopada 2018 r. (sprawa R 849/2018-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Hunter Boot a DK Company

         Sentencja

                  1)

                     Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                     Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.


title: Sprawa T-154/19: Postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2019 r. – ZU/ESDZ (Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Urzędnicy – Koszty podróży służbowej – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt niewywołujący niekorzystnych skutków – Nieprawidłowość postępowania poprzedzającego wniesienie skargi – Przedwczesna skarga – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/42

      Postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2019 r. – ZU/ESDZ
      (Sprawa T-154/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Służba publiczna - Urzędnicy - Koszty podróży służbowej - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt niewywołujący niekorzystnych skutków - Nieprawidłowość postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Przedwczesna skarga - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/53)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ZU (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt i R. Spac, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego ESDZ z dnia 30 listopada 2018 r. w zakresie, w jakim oddalono w niej zażalenie skarżącego z dnia 27 lipca 2018 r., ponieważ w sposób dorozumiany oddalono wniosek skarżącego z dnia 26 lutego 2018 r. dotyczący kosztów podróży służbowej.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     ZU zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C C 155 z 6.5.2019.


title: Sprawa T-192/19: Postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Ceramica Flaminia/EUIPO – Ceramica Cielo (goclean) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy goclean – Artykuł 103 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/43

      Postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r. – Ceramica Flaminia/EUIPO – Ceramica Cielo (goclean)
      (Sprawa T-192/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy goclean - Artykuł 103 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 61/54)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Ceramica Flaminia SpA (Civita Castellana, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Improda i R. Arista)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ceramica Cielo SpA (Fabrica di Roma, Włochy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 stycznia 2019 r. (sprawa R 991/2018-2), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Ceramica Cielo a Ceramica Flaminia.

         Sentencja

                  1)

                     Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                     Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 206 z 17.6.2019.


title: Sprawa T-210/19: Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2019 r. – Società Agricola Tenuta di Rimale i in./Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności – Wspólna polityka rolna – Wiążące normy dotyczące regulowania podaży sera opatrzonego chronioną nazwą pochodzenia – Oddalenie wniosku o przyjęcie aktów wykonawczych – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/43

      Postanowienie Sądu z dnia 17 grudnia 2019 r. – Società Agricola Tenuta di Rimale i in./Komisja
      (Sprawa T-210/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna polityka rolna - Wiążące normy dotyczące regulowania podaży sera opatrzonego chronioną nazwą pochodzenia - Oddalenie wniosku o przyjęcie aktów wykonawczych - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/55)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Società Agricola Tenuta di Rimale Ss (Fidenza, Włochy) i 9 pozostałych skarżących, których nazwy zostały wymienione w załączniku do postanowienia (przedstawiciele: M. Libertini, A. Scognamiglio i M. Spolidoro, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i F. Moro, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji jakoby zawartej w piśmie Komisji z dnia 6 lutego 2019 r. [Ares(2019) 677860] oddalającym wniosek skarżących, po pierwsze, o stwierdzenie naruszenia przez władze włoskie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. 2013, L 347, s. 671) i art. 101 TFUE, oraz, po drugie, o przyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych na podstawie art. 150 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia nakładających na Republikę Włoską obowiązek uchylenia przepisów dotyczących regulowania podaży sera Parmigiano Reggiano w odniesieniu do okresu 2017–2019.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     Società Agricola Tenuta di Rimale Ss i pozostałe skarżące, których nazwy zostały wymienione w załączniku, zostają obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa T-297/19: Postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2019 r. – Dragomir/Komisja (Odpowiedzialność pozaumowna – Państwo prawa – Niezawisłość sądownictwa – Prawo do rzetelnego procesu – Ochrona danych osobowych – Nieprzyjęcie przez Komisję środków mających na celu zapewnienie, by Rumunia przestrzegała ciążących na niej zobowiązań – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/44

      Postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2019 r. – Dragomir/Komisja
      (Sprawa T-297/19) (1)

      (Odpowiedzialność pozaumowna - Państwo prawa - Niezawisłość sądownictwa - Prawo do rzetelnego procesu - Ochrona danych osobowych - Nieprzyjęcie przez Komisję środków mających na celu zapewnienie, by Rumunia przestrzegała ciążących na niej zobowiązań - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2020/C 61/56)
      Język postępowania: rumuński

         Strony

         Strona skarżąca: Daniel Dragomir (Bukareszt, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat R. Chirița)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i H. Stancu, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 268 TFUE żądanie uzyskania odszkodowania za szkodę, jaką skarżący miał ponieść ze względu na, po pierwsze, niewypełnienie przez Komisję ciążących na niej zobowiązań związanych z przestrzeganiem przez Rumunię zasady państwa prawa, niezawisłości sądownictwa i prawa do rzetelnego procesu, a po drugie niewypełnienie przez Komisję ciążących na niej zobowiązań związanych z ochroną danych osobowych.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Daniel Dragomir ponosi koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.


title: Sprawa T-319/19: Postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2019 r. – Gollnisch/Parlament (Skarga o stwierdzenie nieważności – Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana w ramach uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego – Akt regulacyjny – Termin do wniesienia skargi – Przekroczenie terminu – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Uchybienie wymogom formalnym – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/45

      Postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2019 r. – Gollnisch/Parlament
      (Sprawa T-319/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana w ramach uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego - Akt regulacyjny - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Uchybienie wymogom formalnym - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/57)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Bruno Gollnisch (Villiers-le-Mahieu, Francja) (przedstawiciel: adwokat B. Bonnefoy-Claudet)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: Z. Nagy i M. Ecker, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 10 grudnia 2018 r., zmieniającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. 2018 C 466, s. 8) oraz o stwierdzenie nieważności pisma Przewodniczącego Parlamentu z dnia 26 marca 2019 r. oddalającego odwołanie od decyzji Prezydium Parlamentu, jak również wszystkich aktów wydanych na mocy tej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     Bruno Gollnisch pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski.

         (1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.


title: Sprawa T-360/19: Postanowienie Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Jalkh/Parlament (Skarga o stwierdzenie nieważności – Prawo instytucjonalne – Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt przygotowawczy – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/46

      Postanowienie Sądu z dnia 19 grudnia 2019 r. – Jalkh/Parlament
      (Sprawa T-360/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Prawo instytucjonalne - Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt przygotowawczy - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/58)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Jean-François Jalkh (Gretz-Armainvilliers, Francja) (przedstawiciel: adwokat F. Wagner)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: Z. Nagy i S. Lucente, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 883/2013 dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w odniesieniu do współpracy z Prokuraturą Europejską i skuteczności dochodzeń prowadzonych przez OLAF [COM(2018)0338 – C8–0214/2018 20182018J0170(COD)].

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     Jean-François Jalkh pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 263 z 5.8.2019.


title: Sprawa T-654/19 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – FF/Komisja (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Prawo instytucjonalne – Odpowiedzialność Unii – Fotografia mężczyzny użyta jako ostrzeżenie zdrowotne – Skarga o zadośćuczynienie – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Konieczność – Niedopuszczalność)

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/46

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – FF/Komisja
      (Sprawa T-654/19 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Prawo instytucjonalne - Odpowiedzialność Unii - Fotografia mężczyzny użyta jako ostrzeżenie zdrowotne - Skarga o zadośćuczynienie - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Konieczność - Niedopuszczalność)
      (2020/C 61/59)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: FF (przedstawiciel: A. Fittante, avocat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Rubene i D. Martin, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o zarządzenie sporządzenia ekspertyzy jako środka tymczasowego

         Sentencja

                  1)

                     Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

                  2)

                     Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-411/18: Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2019 r. – WM/Komisja

text:
               24.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/47

      Skarga wniesiona w dniu 13 grudnia 2019 r. – WM/Komisja
      (Sprawa T-411/18)
      (2020/C 61/60)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: WM (przedstawiciel: B. Entringer, lawyer)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej z dnia 27 września 2017 r., utworzonej na potrzeby konkursu otwartego EPSO/AD/338/17, o nieumieszczeniu skarżącego na liście rezerwy kadrowej;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 19 kwietnia 2018 r. oddalającej zażalenie nr R/75/17;

                  —

                  zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty nie mniejszej niż 25 000 EUR tytułem odszkodowania;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jedyny zarzut dotyczący naruszenia przez Komisję zasady niedyskryminacji oraz równego traktowania w dziedzinie zatrudnienia i pracy.

                  —

                  Na poparcie tego zarzutu skarżący powołuje się na art. 5 dyrektywy 2000/78 (1) i na art. 1d Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz podnosi, że strona pozwana nie dokonała wymaganej, indywidualnej oceny potrzeb skarżącego.

         (1)  Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. 2000 L 303, s. 16).


title: Sprawa C-60/19 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 27 listopada 2018 r. w sprawie T-829/16, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlament, wniesione w dniu 24 stycznia 2019 r. przez Mouvement pour une Europe des nations et des libertés

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/36

      Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 27 listopada 2018 r. w sprawie T-829/16, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlament, wniesione w dniu 24 stycznia 2019 r. przez Mouvement pour une Europe des nations et des libertés
      (Sprawa C-60/19 P)
      (2019/C 93/47)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (przedstawiciel: adwokat A. Varaut)

         Druga strona postępowania: Parlament Europejski

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  uchylenie zaskarżonego wyroku;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2016 r. uznającej niektóre wydatki za niekwalifikowalne do celu otrzymania dotacji za rok budżetowy 2015’

                  —

                  obciążenie Parlamentu wszystkimi kosztami postępowania;

                  —

                  zasądzenie na rzecz strony skarżącej poniesionych przez nią kosztów.

         Zarzuty i główne argumenty

      Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (MENL) opublikował plakat dotyczący kryzysu migracyjnego i układu z Schengen, który zawierał jego logo oraz, znacznie bardziej dyskretne, logo Frontu Narodowego i Vlaams Belang.
      Parlament nie zgodził się na pokrycie kosztów tego plakatu, uznając że stanowiłoby to nienależne wsparcie dla krajowej partii politycznej.
      Zaskarżonym wyrokiem Sąd oddalił skargę MENL o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
      MENL domaga się uchylenia zaskarżonego wyroku z powodu następujących naruszeń prawa:

                  —

                  Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne, stwierdziwszy najpierw, że Prezydium Parlamentu nie znało argumentów obrony MENL, a następnie uznając, że MENL miał możliwość obrony, ponieważ jego argumenty zostały przekazane asystentowi jednego z członków Prezydium;

                  —

                  Sąd naruszył art. 41 Karty, art. 16 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej oraz art. 8 decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2004 r. ustanawiającej przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim (1), ponieważ uznał, że decyzje służb Parlamentu mogą zastąpić decyzję Prezydium Parlamentu.

                  —

                  Sąd niesłusznie oddalił zarzut niezgodności z prawem art. 7 rozporządzenia nr 2004/2003, podniesiony na podstawie art. 277 TFUE, uznając, że treść zakazu pośredniego finansowania partii politycznych stanowi nieostre pojęcie prawne, a jednocześnie przyznał, że ma on zastosowanie;

                  —

                  Sąd naruszył art. 7 rozporządzenia nr 2004/2003, uznając, że obecność logo partii politycznej, niezależnie od jej wielkości, na plakacie europejskiej partii politycznej stanowiła ze względu na swój charakter niezgodne z prawem bezpośrednie finansowanie tej partii.

         (1)  Dz.U. 2003, L 297, s. 1.


title: Sprawa T-331/18: Postanowienie Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Szécsi i Somossy / Komisja Skarga o odszkodowanie – Prawo instytucjonalne – Brak podjęcia przez Komisję kroków odpowiednich do upewnienia się, że sądy węgierskie przestrzegają art. 13 dyrektywy 2005/29 i odnośnego krajowego przepisu transponującego – Niedopuszczalność

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/62

      Postanowienie Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. – Szécsi i Somossy / Komisja
      (Sprawa T-331/18) (1)

      (Skarga o odszkodowanie - Prawo instytucjonalne - Brak podjęcia przez Komisję kroków odpowiednich do upewnienia się, że sądy węgierskie przestrzegają art. 13 dyrektywy 2005/29 i odnośnego krajowego przepisu transponującego - Niedopuszczalność)
      (2019/C 93/81)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: István Szécsi (Segedyn, Węgry) i Nóra Somossy (Segedyn) (przedstawiciel: adwokat D. Lazar)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Bertelmann i N. Ruiz García, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, jaką skarżący mieli ponieść wskutek naruszenia przez Komisję ciążącego na niej obowiązku nadzorowania

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  István Szécsi i Nóra Somossy zostają obciążeni kosztami postępowania

         (1)  Dz.U. C 259 z 23.7. 2018.


title: Sprawa T-436/18: Postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2019 r. – Prigent / Komisja Skarga o stwierdzenie nieważności – Nienadanie biegu skardze – Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/62

      Postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2019 r. – Prigent / Komisja
      (Sprawa T-436/18) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Nienadanie biegu skardze - Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2019/C 93/82)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Claude Prigent (Caudan, Francja) (przedstawiciel: A. Bove, avocat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: D. Martin, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 23 maja 2018 r. o nienadaniu biegu skardze wniesionej przez skarżącego i mającej na celu stwierdzenie naruszenia przez organu francuskie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. 2009, L 335, s.1).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Claude Prigent pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 352 z 1.10.2018.


title: Sprawa T-557/18: Postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2019 r. – LG Electronics / EUIPO – Beko (BECON) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie sprzeciwu – Umorzenie postępowania

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/63

      Postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2019 r. – LG Electronics / EUIPO – Beko (BECON)
      (Sprawa T-557/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 93/83)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: LG Electronics, Inc. (Seul, Korea Południowa) (przedstawiciel: adwokat M. Graf)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Beko plc (Watford, Zjednoczone Królestwo)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 lipca 2018 r. (sprawa R 41/2018-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Beko plc a LG Electronics, Inc.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  LG Electronics, Inc. Pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.


title: Sprawa T-574/18: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 21 stycznia 2019 r. – Agrochem-Maks / Komisja Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Środki ochrony roślin – Substancja czynna o nazwie oxasulfuron – Nieodnawianie zatwierdzenia substancji czynnej w celu wprowadzenia do obrotu – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru – Wyważenie interesów

text:
               11.3.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/64

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 21 stycznia 2019 r. – Agrochem-Maks / Komisja
      (Sprawa T-574/18)
      (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Środki ochrony roślin - Substancja czynna o nazwie oxasulfuron - Nieodnawianie zatwierdzenia substancji czynnej w celu wprowadzenia do obrotu - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru - Wyważenie interesów)
      (2019/C 93/84)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Agrochem-Maks (Zagrzeb, Chorwacja) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Lewis, I. Naglis et G. Koleva, agents)

         Przedmiot

      Oparte na art. 278 i 279 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1019 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej oksasulfuron zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2018, L 183, s. 14).

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.