title: Sprawa C-535/03: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia  23 marca 2006 r.  [wniosek High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym] — Unitymark Ltd, North Sea Fishermen's Organisation, The Queen przeciwko Department for Environment, Food and Rural Affairs (Rybołówstwo — Dorsz — Ograniczenie nakładu połowowego — Włoki ramowe z sieciami otwartymi — Zasady proporcjonalności i niedyskryminacji)

text:
               3.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 131/7

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 marca 2006 r. [wniosek High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym] — Unitymark Ltd, North Sea Fishermen's Organisation, The Queen przeciwko Department for Environment, Food and Rural Affairs
   (Sprawa C-535/03) (1)

   (Rybołówstwo - Dorsz - Ograniczenie nakładu połowowego - Włoki ramowe z sieciami otwartymi - Zasady proporcjonalności i niedyskryminacji)
   (2006/C 131/12)
   Język postępowania: angielski
   Sąd krajowy
   High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Unitymark Ltd, North Sea Fishermen's Organisation, The Queen

      Strona pozwana: Department for Environment, Food and Rural Affairs
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) — Ważność pkt 4 lit. b) i pkt 6 lit. a) załącznika XVII do rozporządzenia Rady (WE) nr 2341/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. ustanawiającego na 2003 r. możliwości połowowe i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz dla statków wspólnotowych na wodach, gdzie obowiązują ograniczenia połowowe (Dz.U. L 356, str. 12) — Ważność art. 1 decyzji Komisji 2003/185/WE z dnia 14 marca 2003 r. w sprawie przyznania dodatkowych dni nieobecności w portach dla państw członkowskich zgodnie z załącznikiem XVII do rozporządzenia Rady (WE) nr 2341/2002 — Zgodność z art. 28, 29, 33 i 34 WE — Podstawowe prawo swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej
   Sentencja
   Analiza postawionego pytania nie wykazała niczego, co naruszałoby ważność:

               —

               punktu 4 lit. b) i pkt 6 lit. a) załącznika XVII do rozporządzenia Rady (WE) nr 2341/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. ustanawiającego na 2003 r. możliwości połowowe i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz dla statków wspólnotowych na wodach, gdzie obowiązują ograniczenia połowowe;

               —

               punktu 4 lit. b) i pkt 6 lit. a)tego samego załącznika zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 671/2003 z dnia 10 kwietnia 2003 r.,

               —

               artykułu 1 decyzji Komisji 2003/185/WE z dnia 14 marca 2003 r. w sprawie przyznania dodatkowych dni nieobecności w portach dla państw członkowskich zgodnie z załącznikiem XVII do rozporządzenia nr 2341/2002.

      (1)  Dz.U. C 47 z 21.02.2004.


title: Sprawa T-709/13: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2013 r. — Steinbeck przeciwko OHIM — Alfred Sternjakob (BE HAPPY)

text:
               1.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 61/15

         Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2013 r. — Steinbeck przeciwko OHIM — Alfred Sternjakob (BE HAPPY)
   (Sprawa T-709/13)
   2014/C 61/27
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Steinbeck GmbH (Fulda, Niemcy) (przedstawiciel: adwokaci M. Heinrich i M. Fischer)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Alfred Sternjakob GmbH & Co. KG (Frankenthal, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 października 2013 r. w sprawie R 32/2013-1;

               —

               obciążenie pozwanego urzędu kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „BE HAPPY”, zarejestrowany dla towarów z klas 16, 21, 28 i 30 — wspólnotowy znak towarowy nr 5 310 057

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Alfred Sternjakob GmbH & Co. KG

      Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji określone w art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa C-451/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Włochy) w dniu 3 października 2007 r. — Federfarma przeciwko Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/27

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Włochy) w dniu 3 października 2007 r. — Federfarma przeciwko Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
   (Sprawa C-451/07)
   (2007/C 297/43)
   Język postępowania: włoski
   Sąd krajowy
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Federfarma

      Strona pozwana: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute
   Pytania prejudycjalne

               1)

               W dalszej części, po przepisach zawartych w art. 2 i 3, które dotyczą relacji między władzami państwa członkowskiego i przedsiębiorstwami farmaceutycznymi — przewidując określenie ceny produktu leczniczego lub podjęcie decyzji co do jej podniesienia na wniosek tych [ostatnich], ale pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe władze, czyli w wyniku dialogu między samym przedsiębiorstwem a władzami właściwymi w zakresie kontroli wydatków na produkty lecznicze — art. 4 ust. 1 reguluje sytuację, „gdy ceny na wszystkie produkty lecznicze lub na pewne ich grupy zostały zamrożone”, określając takie zamrożenie cen jako ogólny środek, którego utrzymanie uzależnione jest od kontroli, przeprowadzanej co najmniej raz do roku, w świetle kryteriów makroekonomicznych występujących w państwie członkowskim. Przepis przyznaje właściwym władzom 90-dniowy terminy na podjęcie decyzji, stanowiąc, że po jego upływie ogłaszają one czy i jakie obniżki lub podwyżki cen zostaną wprowadzone. Należy rozstrzygnąć kwestie, czy przepis ten w części, która odnosi się do „[ewentualnych obniżek cen]”, należy rozumieć w ten sposób, że oprócz ogólnego środka w postaci zamrożenia cen na wszystkie produkty lecznicze lub niektóre ich grupy, można zastosować inny ogólny środek w postaci obniżenia cen na wszystkie produkty lecznicze lub niektóre ich grupy, czy też „[ewentualne obniżenie cen]” odnosi się wyłącznie do produktów leczniczych, których ceny zostały zamrożone;

               2)

               czy art. 4 ust. 1, w części w której zobowiązuje właściwe władze państwa członkowskiego do sprawdzenia co najmniej raz do roku, w przypadku zamrożenia cen, czy warunki makroekonomiczne usprawiedliwiają utrzymanie niezmienionych zamrożonych cen, należy interpretować w ten sposób, że jeżeli w odpowiedzi na pytanie pierwsze zostanie uznane, że dopuszcza się obniżenie cen, możliwe jest odwołanie się do takiego środka wielokrotnie w ciągu roku oraz wielokrotnie w ciągu kilku la (od 2002 r. do 2010 r.);

               3)

               czy w rozumieniu wspomnianego art. 4, interpretowanego w świetle założeń przyjętych zgodnie z głównym celem środków kontroli cen produktów leczniczych, jakim jest „wspieranie zdrowia publicznego poprzez zapewnienie odpowiedniego zaopatrzenia w produkty lecznicze dostępne po umiarkowanych cenach oraz unikanie różnic we wspomnianych środkach mogących wpływać na handel produktami leczniczymi wewnątrz Wspólnoty lub zakłócać go” — można uznać, że przyjęcie środków, które odwołują się do „przewidywanej” a nie „ustalonej” kwoty wydatków jest zgodne z prawem wspólnotowym (pytanie obejmuje obydwa przypadki);

               4)

               czy wymogi dotyczące przestrzegania progów wydatków na produkty lecznicze, które każde państwo członkowskie jest uprawnione ustalić, powinny być szczególnie związane z samymi wydatkami na produkty lecznicze czy też państwo członkowskie jest uprawnione do uwzględnienia również danych dotyczących innych wydatków związanych ze zdrowiem;

               5)

               czy wynikające z dyrektywy zasady przejrzystości i uczestnictwa przedsiębiorstw zainteresowanych zamrożeniem lub ogólnym obniżeniem cen produktów leczniczych należy interpretować w ten sposób, że powinno się przewidzieć w każdej sytuacji możliwości odstępstwa od narzuconej ceny (art. 4 ust. 2) oraz rzeczywisty udział przedsiębiorstwa przedstawiającego wniosek, w wyniku czego władze administracyjne w przypadku ewentualnej odmowy są zobowiązane taką odmowę uzasadnić.


title: Sprawa C-221/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 lipca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Cour — Irlandia) — Sam Mc Cauley Chemists (Blackpool) Ltd, Mark Sadja przeciwko Pharmaceutical Society of Ireland, Minister for Health and Children, Ireland, Attorney General (Dyrektywa 85/433/EWG — Wzajemne uznawanie dyplomów — Farmaceuci — Uznawanie dyplomów farmaceutów pracujących w nowo zakładanych ogólnodostępnych aptekach — Zakres uprawnień dyskrecjonalnych państw członkowskich)

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/13

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 lipca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Cour — Irlandia) — Sam Mc Cauley Chemists (Blackpool) Ltd, Mark Sadja przeciwko Pharmaceutical Society of Ireland, Minister for Health and Children, Ireland, Attorney General
   (Sprawa C-221/05) (1)

   (Dyrektywa 85/433/EWG - Wzajemne uznawanie dyplomów - Farmaceuci - Uznawanie dyplomów farmaceutów pracujących w nowo zakładanych ogólnodostępnych aptekach - Zakres uprawnień dyskrecjonalnych państw członkowskich)
   (2006/C 224/24)
   Język postępowania: angielski
   Sąd krajowy
   Supreme Court
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Sam Mc Cauley Chemists (Blackpool) Ltd, Mark Sadja

      Strona pozwana: Pharmaceutical Society of Ireland, Minister for Health and Children, Ireland, Attorney General
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Supreme Cour — Wykładnia art. 2 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 85/433/EWG z dnia 16 września 1985 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie farmacji, zawierającej środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości odnoszącego się do niektórych działalności z dziedziny farmacji (Dz.U. L 253, p. 37) — Zakres uprawnień dyskrecjonalnych państw członkowskich w odniesieniu do uznawania dyplomów farmaceutów pracujących w nowo zakładanych ogólnodostępnych aptekach
   Sentencja
   Artykuł 2 dyrektywy Rady 85/433/EWG z dnia 16 września 1985 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie farmacji, zawierającej środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości odnoszącego się do niektórych działalności z dziedziny farmacji, należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, które stosuje się tylko do minimalnego wymogu uznawania dyplomów, przewidzianego przez tę dyrektywę, nie korzysta z żadnego uznania przez nią nadaną.

      (1)  Dz.U. C 182 z 23.07.2005.


title: Sprawa C-128/06: Skarga wniesiona w dniu  3 marca 2006 r.  — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               6.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/9

         Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-128/06)
   (2006/C 108/15)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Maidani i G. Braun, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2003/124/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie definicji i publicznego ujawniania informacji wewnętrznych oraz definicji manipulacji na rynku (1), a w każdym razie niepodając tych przepisów do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2003/124/WE upłynął w dniu 12 października 2004 r.

      (1)  Dz.U. L 339, str. 70.


title: Sprawa C-387/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 8 lipca 2013 r. — VAEX Varkens- en Veehandel BV przeciwko Productschap Vee en Vlees

text:
               21.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 274/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 8 lipca 2013 r. — VAEX Varkens- en Veehandel BV przeciwko Productschap Vee en Vlees
   (Sprawa C-387/13)
   2013/C 274/16
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: VAEX Varkens- en Veehandel BV

      Druga strona postępowania: Productschap Vee en Vlees

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy mające zastosowanie europejskie ramy prawne (1)
                   (2)
                   (3)
                   (4) stoją w przypadku takim jak rozpatrywany na przeszkodzie

                           a)

                           wypłacie wnioskowanej refundacji;

                           b)

                           zwolnieniu zabezpieczenia złożonego w ramach wniosku o pozwolenie?

               2)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na jedno lub na oba pytania: czy rozpatrywane ramy prawne stoją w niniejszym przypadku na przeszkodzie zatwierdzeniu a posteriori, tak aby można było nadal zaliczyć działanie na poczet pozwolenia i na tej podstawie nadal wypłacić refundację lub w odpowiednim wypadku nadal zwolnić złożone zabezpieczenie?

               3)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: czy rozpatrywane ramy prawne są w niniejszym przypadku nieważne w zakresie, w jakim nie przewidują wypłaty refundacji lub w odpowiednim wypadku zwolnienia złożonego zabezpieczenia w przypadku takim jak rozpatrywany, w którym pozwolenie zostało wykorzystane jeden dzień za wcześnie?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (wersja skodyfikowana) (Dz.U. L 114, s. 3).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2008 z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny (wersja przekształcona) (Dz.U. L 115, s. 10).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (wersja przekształcona) (Dz.U. L 186, s. 1).


title: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 21 października 2004 r. w sprawie C-426/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Opłaty o skutku równoważnym — Wspólna polityka handlowa — Przywóz towarów pochodzących z Państw Członkowskich i państw trzecich — Opłaty pobierane za zatwierdzenie faktur)

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/14

      WYROK TRYBUNAŁU

   (piąta izba)
   z dnia 21 października 2004 r.
   w sprawie C-426/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Opłaty o skutku równoważnym - Wspólna polityka handlowa - Przywóz towarów pochodzących z Państw Członkowskich i państw trzecich - Opłaty pobierane za zatwierdzenie faktur)
   (2004/C 300/28)
   Język postępowania: grecki
   W sprawie C-426/02, mającej za przedmiot skargę na uchybienie zobowiązaniom na podstawie art. 226 WE, złożoną w Trybunale w dniu 22 listopada 2002 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: X. Lewis i M. Konstantinidis) przeciwko Republice Greckiej (pełnomocnicy: A. Samoni-Rantou i N. Dafniou), Trybunał (piąta izba), w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes izby, C. Gulmann (sprawozdawca) i S. von Bahr, sędziowie, rzecznik generalny: A. Tizzano, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 21 października 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Republika Grecka – wprowadzając na rzecz Ethnikos Organismos Farmakon (krajowa organizacja farmaceutyczna) opłatę za legalizację faktur na przywóz surowców do użytku farmaceutycznego oraz gotowych produktów leczniczych i półproduktów leczniczych pochodzących z innych Państw Członkowskich lub państw trzecich – naruszyła zobowiązania, które na niej spoczywają na mocy art. 23 WE, 25 WE i 133 WE.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 31 z 8.2.2003.


title: Sprawa C-290/03: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia  4 maja 2006 r.  (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez House of Lords — Zjednoczone Królestwo) — Diane Barker (FC) przeciwko London Borough of Bromley (Dyrektywa 85/337/EWG — Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne — Przedsięwzięcie  Crystal Palace  — Przedsięwzięcia wchodzące w zakres załącznika II do dyrektywy 85/337 — Zezwolenie udzielone w wieloetapowym postępowaniu)

text:
               15.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/1

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 maja 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez House of Lords — Zjednoczone Królestwo) — Diane Barker (FC) przeciwko London Borough of Bromley
   (Sprawa C-290/03) (1)

   (Dyrektywa 85/337/EWG - Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne - Przedsięwzięcie „Crystal Palace” - Przedsięwzięcia wchodzące w zakres załącznika II do dyrektywy 85/337 - Zezwolenie udzielone w wieloetapowym postępowaniu)
   (2006/C 165/02)
   Język postępowania: angielski
   Sąd krajowy
   House of Lords
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Diane Barker (FC)

      Strona pozwana: London Borough of Bromley
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — House of Lords — Wykładnia art. 1 ust. 2 oraz art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U. L 175, str. 40) — Niedokonanie oceny oddziaływania na środowisko przed udzieleniem zezwolenia na przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko — Obowiązek poddania przedsięwzięcia późniejszej ocenie — Budowa centrum rozrywki w Crystal Palace
   Sentencja

               1)

               Zakwalifikowanie danej decyzji jako „zezwolenie na inwestycję” w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne powinno być dokonane na podstawie prawa krajowego w zgodzie z prawem.

               2)

               Artykuł 2 ust. 1 oraz artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 85/337 należy interpretować w ten sposób, że nakładają one obowiązek przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli w przypadku wieloetapowego postępowania w sprawie wydania zezwolenia, w trakcie etapu drugiego okazuje się, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko, w szczególności z powodu jego charakteru, rozmiaru lub lokalizacji.

      (1)  Dz.U. C 213 z 06.09.2003.


title: Sprawa T-206/06: Wyrok Sądu z dnia 7 czerwca 2011 r. — Total i Elf Aquitaine przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek metakrylanów — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG — Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia — Prawo do obrony — Domniemanie niewinności — Obowiązek uzasadnienia — Zasada równego traktowania — Zasada indywidualizacji kar i sankcji — Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar — Zasada dobrej administracji — Zasada pewności prawa — Nadużycie władzy — Grzywny — Obciążenie odpowiedzialnością za zapłatę w ramach grupy spółek)

text:
               16.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/22

         Wyrok Sądu z dnia 7 czerwca 2011 r. — Total i Elf Aquitaine przeciwko Komisji
   (Sprawa T-206/06) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek metakrylanów - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG - Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia - Prawo do obrony - Domniemanie niewinności - Obowiązek uzasadnienia - Zasada równego traktowania - Zasada indywidualizacji kar i sankcji - Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar - Zasada dobrej administracji - Zasada pewności prawa - Nadużycie władzy - Grzywny - Obciążenie odpowiedzialnością za zapłatę w ramach grupy spółek)
   2011/C 211/47
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Total SA (Courbevoie, Francja) i Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Francja) (przedstawiciele: adwokaci É. Morgan de Rivery i S. Thibault-Liger)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Arbault i V. Bottka, a następnie V. Bottka i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 lit. c) i d), art. 2 lit. b) oraz art. 3 i 4 decyzji Komisji C(2006) 2098 wersja ostateczna z dnia 31 maja 2006 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE oraz art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/F/38.645 — Metakrylany), a także — posiłkowo — żądanie zmiany art. 2 lit. b) tej decyzji.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Total S.A. i Elf Aquitaine S.A. zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 261 z 28.10.2006.


title: Sprawa C-247/14 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 marca 2016 r. – HeidelbergCement AG/Komisja Europejska [Odwołanie — Konkurencja — Rynek cementu i produktów pokrewnych — Postępowanie administracyjne — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Artykuł 18 ust. 1 i 3 — Decyzja w sprawie żądania informacji — Uzasadnienie — Precyzyjność żądania]

text:
               2.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/6

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 marca 2016 r. – HeidelbergCement AG/Komisja Europejska
   (Sprawa C-247/14 P) (1)

   ([Odwołanie - Konkurencja - Rynek cementu i produktów pokrewnych - Postępowanie administracyjne - Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 - Artykuł 18 ust. 1 i 3 - Decyzja w sprawie żądania informacji - Uzasadnienie - Precyzyjność żądania])
   (2016/C 156/06)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: HeidelbergCement AG (przedstawiciele: U. Denzel, C. von Köckritz oraz P. Pichler, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Kellerbauer, L Malferrari oraz R. Sauer, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 marca 2014 r. HeidelbergCement/Komisja (T-302/11, EU:T:2014:128) zostaje uchylony.

               2)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2011) 2361 wersja ostateczna z dnia 30 marca 2011 r. w postępowaniu na podstawie art. 18 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (sprawa COMP/39520 – Cement i produkty pokrewne).

               3)

               Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez HeidelbergCement AG zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji w sprawie T-302/11, jak i te w ramach odwołania.

      (1)  Dz.U. C 223 z 14.7.2014.


title: Sprawa C-251/05: Wyrok Trybunału Sprawiedliwości (pierwsza izba) z dnia 6 czerwca 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) — Talacre Beach Caravan Sales Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise (Szósta dyrektywa — Artykuł 28 — Zwolnienie dające prawo do zwrotu zapłaconego podatku — Sprzedaż towarów opodatkowanych według stawki zerowej wyposażonych w towary opodatkowane według stawki zwykłej — Przyczepy kempingowe — Jedna dostawa)

text:
               2.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/8

         Wyrok Trybunału Sprawiedliwości (pierwsza izba) z dnia 6 czerwca 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) — Talacre Beach Caravan Sales Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise
   (Sprawa C-251/05) (1)

   (Szósta dyrektywa - Artykuł 28 - Zwolnienie dające prawo do zwrotu zapłaconego podatku - Sprzedaż towarów opodatkowanych według stawki zerowej wyposażonych w towary opodatkowane według stawki zwykłej - Przyczepy kempingowe - Jedna dostawa)
   (2006/C 212/14)
   Język postępowania: angielski
   Oznaczenie sądu krajowego:
   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym:

      Strona wnosząca odwołanie: Talacre Beach Caravan Sales Ltd

      Strona pozwana: Commissioners of Customs & Excise
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Wykładnia art. 28 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1) — sprzedaż towarów opodatkowanych według stawki zerowej (przyczepy kempingowe) wyposażonych w towary opodatkowane według stawki zwykłej — Kryteria stosowane przy ustaleniu czy dla celów podatku VAT transakcję należy zakwalifikować jako jedną dostawę
   Sentencja:
   Okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmuje towar główny objęty przez ustawodawstwo danego państwa członkowskiego zwolnieniem dającym prawo do zwrotu zapłaconego podatku w rozumieniu art. 28 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych–wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 92/77/EWG z dnia 19 października 1992 r. uzupełniającą wspólny system podatku od wartości dodanej i zmieniająca dyrektywę 77/388/EWG (zbliżanie stawek VAT), oraz z drugiej strony towary wyłączone przez to ustawodawstwo z zakresu zastosowania tego zwolnienia, nie stoi na przeszkodzie temu, aby dane państwo członkowskie pobierało podatek VAT od dostawy towarów wyłączonych według stawki zwykłej.

      (1)  Dz.U. C 205, z 20.8.2005.


title: Sprawa C-333/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Włochy) w dniu 5 lipca 2010 r. — E.On Energy Trading SpA przeciwko Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas

text:
               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/26

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Włochy) w dniu 5 lipca 2010 r. — E.On Energy Trading SpA przeciwko Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas
   (Sprawa C-333/10)
   ()
   2010/C 346/44
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (regionalny sąd administracyjny dla Lombardii — wydział trzeci)

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: E.On Energy Trading SpA

      Strona pozwana: Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas (urząd ds. energii elektrycznej i gazu)

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 23, 43, 49 i 56 traktatu oraz art. 11 ust. 2 i 6 i art. 24 dyrektywy 54/2003 (1) sprzeciwiają się obowiązywaniu przepisów krajowych, o których nie powiadomiono Komisji Europejskiej i które wymagają od niektórych producentów energii elektrycznej, mających w pewnych okolicznościach zasadnicze znaczenie dla zaspokajania potrzeb w zakresie usług dysponowania energią, przedstawienia na rynku giełdowym energii elektrycznej ofert, zgodnie z programem określonym jednostronnie przez operatora sieci, i które uniemożliwiają swobodne ustalenie przez producentów wynagrodzenia za te oferty, uzależniając je od parametrów, które nie zostały określone wcześniej zgodnie z „przejrzystymi, niedyskryminacyjnymi procedurami opartymi na warunkach rynkowych”?

      (1)  Dyrektywa 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 96/92/WE (Dz.U. L 176, s. 37 — wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 12, t. 2, s. 211).


title: Sprawa T-273/07: Skarga wniesiona w dniu 16 lipca 2007 r. — Torres przeciwko OHIM — Vinícola de Tomelloso (TORREGAZATE)

text:
               6.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/13

         Skarga wniesiona w dniu 16 lipca 2007 r. — Torres przeciwko OHIM — Vinícola de Tomelloso (TORREGAZATE)
   (Sprawa T-273/07)
   (2007/C 235/23)
   Język skargi: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Miguel Torres, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Armijo Chávarri, M. Baz de San Ceferino i A. Castán Pérez-Gómez)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vinícola de Tomelloso, S.C.L.
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 maja 2007 r. w sprawie R 610/2006-2 i obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Vinícola de Tomelloso, S.C.L.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „TORREGAZATE” (zgłoszenie nr 3.134.665) dla towarów z klasy 33 (wino, wyroby spirytusowe i likiery).

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Różne krajowe słowne znaki towarowe „TORRES” dla towarów z klasy 33 i inne wspólnotowe, międzynarodowe i krajowe słowne i graficzne znaki towarowe, składające się z określenia „TORRES” lub zawierające je i obejmujące te same towary, co poprzednie znaki towarowe.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu.

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania.

      Podniesione zarzuty: Niewłaściwe zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.


title: Sprawa T-690/13: Postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2015 r. – In vivo/Komisja Europejska (Skarga na bezczynność — Odmowa przez OLAF otwarcia dochodzenia zewnętrznego — Zajęcie stanowiska — Wniosek o nakazanie — Brak bezpośredniego oddziaływania — Niedopuszczalność)

text:
               21.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/45

         Postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2015 r. – In vivo/Komisja Europejska
   (Sprawa T-690/13) (1)

   ((Skarga na bezczynność - Odmowa przez OLAF otwarcia dochodzenia zewnętrznego - Zajęcie stanowiska - Wniosek o nakazanie - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność))
   (2015/C 311/48)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: In vivo OOO (Abińsk, Rosja) (przedstawiciel: T. Huopalainen, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. P. Keppenne i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga zmierzająca do stwierdzenia przez Sąd bezczynności Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) polegającej na odmowie wszczęcia dochodzenia zewnętrznego i nakazanie podjęcia działania.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona jako niedopuszczalna.

               2)

               In vivo OOO zostaje obciążone kosztami.

      (1)  Dz.U. C 151 z 19.5.2014.


title: Sprawa C-117/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin postanowieniem z dnia  21 lutego 2006 r.  w sprawie z zakresu ksiąg wieczystych Gerda Möllendorf, Christiane Möllendorf-Niehuus, uczestnicy 1. Salem-Abdul Ghani El-Rafei, 2. Dr. Kamal Rafehi, 3. Ageel A. Al-Ageel

text:
               6.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin postanowieniem z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie z zakresu ksiąg wieczystych Gerda Möllendorf, Christiane Möllendorf-Niehuus, uczestnicy 1. Salem-Abdul Ghani El-Rafei, 2. Dr. Kamal Rafehi, 3. Ageel A. Al-Ageel
   (Sprawa C-117/06)
   (2006/C 108/09)
   Język postępowania: niemiecki
   Oznaczenie sądu krajowego
   Kammergericht Berlin
   Strony postępowania przed sądem krajowym

      Skarżący: Gerda Möllendorf, Christiane Möllendorf-Niehuus

      Uczestnicy: 1. Salem-Abdul Ghani El-Rafei, 2. Dr. Kamal Rafehi, 3. Ageel A. Al-Ageel
   Pytania prejudycjalne:

               1.

               Czy przepisy art. 2 ust. 3, art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. (1) zakazują powzdania (przeniesienia własności) nieruchomości na osobę fizyczną wymienioną w załączniku I do ww. rozporządzenia, które następuje w wykonaniu umowy kupna?

               2.

               W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy rozporządzenie (WE) nr 881/2002 zakazuje dokonania niezbędnego do przeniesienia własności nieruchomości przepisania w księdze wieczystej także wtedy, gdy umowa kupna zobowiązująca do tego przeniesienia została zawarta przed opublikowaniem ograniczenia rozporządzania w Dzienniku Urzędowym WE i oświadczenia w sprawie powzdania zostały złożone w wiążący sposób, zaś przed tą chwilą cena należna zgodnie z umową kupna została

                           a)

                           wpłacona tytułem depozytu na konto założone w imieniu notariusza lub

                           b)

                           wypłacona sprzedającemu przez osobę fizyczną wymienioną w załączniku I do rozporządzenia?

      (1)  Dz.U. L 139, str. 9.


title: Sprawa C-97/12 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 15 maja 2014 r. – Louis Vuitton Malletier przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Friis Group International ApS [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny znak towarowy przedstawiający system zamykający — Brak charakteru odróżniającego — Częściowe unieważnienie — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b)]

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/3

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 15 maja 2014 r. – Louis Vuitton Malletier przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Friis Group International ApS
   (Sprawa C-97/12 P) (1)

   ([Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny znak towarowy przedstawiający system zamykający - Brak charakteru odróżniającego - Częściowe unieważnienie - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 7 ust. 1 lit. b)])
   2014/C 212/03
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Louis Vuitton Malletier (przedstawiciele: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto, E. Gavuzzi i N. Parrotta, avvocati)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik), Friis Group International (przedstawiciel: C. Type Jardorf, advokat)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie T-237/10 Vuitton Malletier przeciwko OHIM i Friis Group International (przedstawienie systemu zamykającego), którym Sąd częściowo uwzględnił wniesioną przez właściciela graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego system zamykający dla towarów należących do klas 9, 14, 18 i 25 skargę o stwierdzenie nieważności decyzji R 1590/2008-1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 24 lutego 2010 r., na mocy której stwierdzono częściową nieważność odmownej decyzji Wydziału Unieważnień w sprawie żądania unieważnienia omawianego znaku towarowego

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Odwołanie wzajemne zostaje oddalone.

               3)

               Louis Vuitton Malletier, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Friis Group International ApS pokrywają każdy własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 126 z 28.4.2012.


title: Sprawa C-658/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 7 grudnia 2015 r. – Robeco Hollands Bezit NV i in./Stichting Autoriteit Financiële Markten (AFM)

text:
               14.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 7 grudnia 2015 r. – Robeco Hollands Bezit NV i in./Stichting Autoriteit Financiële Markten (AFM)
   (Sprawa C-658/15)
   (2016/C 098/24)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca apelację: Robeco Hollands Bezit NV, Robeco Duurzaam Aandelen NV, Robeco Safe Mix NV, Robeco Solid Mix NV, Robeco Balanced Mix NV, Robeco Growth Mix NV, Robeco Life Cycle Funds NV, Robeco Afrika Fonds NV, Robeco Global Stars Equities, Robeco All Strategy Euro Bonds, Robeco High Yield Bonds, Robeco Property Equities

      Druga strona postępowania: Stichting Autoriteit Financiële Markten (AFM)

      Pytanie prejudycjalne

   Czy system -, do którego należą liczni fund agents (agenci obsługujący fundusze) i brokerzy, którzy w ramach owego systemu reprezentują na potrzeby realizowanych transakcji odpowiednio otwarte fundusze inwestycyjne i inwestorów, – który to system w rzeczywistości jedynie ułatwia otwartym funduszom inwestycyjnym wywiązanie się z zobowiązania do wykonania zleceń udzielonych im przez inwestorów w zakresie kupna i sprzedaży jednostek uczestnictwa, należy uznać za rynek regulowany w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39 (1), a jeśli tak, to jakie jego cechy są decydujące dla takiej kwalifikacji?

      (1)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG, Dz.U. L 145, s. 1.


title: Sprawa C-534/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 12 września 2007 r. w sprawie T-30/05 William Prym GmbH & Co. KG oraz Prym Consumer GmbH & Co. KG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 30 listopada 2007 r. przez William Prym GmbH & Co. KG i Prym Consumer GmbH

text:
               9.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/16

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 12 września 2007 r. w sprawie T-30/05 William Prym GmbH & Co. KG oraz Prym Consumer GmbH & Co. KG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 30 listopada 2007 r. przez William Prym GmbH & Co. KG i Prym Consumer GmbH
   (Sprawa C-534/07 P)
   (2008/C 37/21)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: William Prym GmbH & Co. KG i Prym Consumer GmbH (przedstawiciele: adwokaci H.-J. Niemeyer i Ch. Hermann)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania wnoszącego odwołanie

               1.

               Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 12 września 2007 r. w sprawie T-30/05 w zakresie, w jakim dotyczy on wnoszących odwołanie,

               2.

               Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2004) 4221 wersja ostateczna z dnia 26 października 2004 (Sprawa COMP/F-1/38.338 — PO/Igły) w zakresie, w jakim dotyczy ona wnoszących odwołanie,
               tytułem pomocniczym uchylenie grzywny nałożonej w art. 2 lub obniżenie jej,

               3.

               Tytułem pomocniczym w stosunku do żądania zawartego w pkt 2 przekazanie sprawy do rozstrzygnięcia Sądowi,

               4.

               Obciążenie drugiej strony postępowania odwoławczego wszystkimi kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

               —

               Sąd niesłusznie stwierdził, że podział początkowo jednolitego postępowania w sprawie „twardych wyrobów pasmanteryjnych” na postępowanie w sprawie „twardych wyrobów pasmanteryjnych: igły” i postępowanie w sprawie „twardych wyrobów pasmanteryjnych: zamki” bez uzasadnienia takiego podziału nie naruszał praw do obrony wnoszących odwołanie, a w szczególności prawa do bycia wysłuchanym.

               —

               Odmawiając zbadania, czy podział postępowania w sprawie „twardych wyrobów pasmanteryjnych” był niezgodny z prawem, ponieważ sporne naruszenie miało jednolity i ciągły charakter, Sąd naruszył zasadę zakazującą odmowy udzielenia dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz podstawowe prawo do bycia wysłuchanym.

               —

               Sąd niesłusznie zaprzeczył, jakoby został naruszony obowiązek uzasadnienia wynikający z art. 253 WE. Niesłusznie również stwierdził, że zawierająca luki analiza Komisji dotycząca rozmiaru rynków uznanych za właściwe w sprawie i konkretnych skutków naruszenia na rynku, nie ma znaczenie dla sprawy.

               —

               Sąd naruszył wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien. Wagę naruszenia określił on w odniesieniu do abstrakcyjnej formy naruszenia a najniższą kwotę podstawową grzywny odpowiadającą stopniowi wagi naruszenia uznał za kwotę minimalną, która nie może zostać obniżona. Odmówił on także uwzględnienia dobrowolnego zakończenia naruszenia jako okoliczności łagodzącej, naruszając zasady państwa prawa i równego traktowania.

               —

               W końcu Sąd naruszył zasadę proporcjonalności. Zastosował wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien określając wagę naruszenia równie jednostronnie i formalnie na niekorzyść wnoszących odwołanie, jak zrobiła to druga strona postępowania odwoławczego. Dodatkowo nie podjął się wyważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, tak jak wymaga tego zasada proporcjonalności, lecz zbadał proporcjonalność grzywny wyłącznie w świetle pojedynczych kryteriów różnych w danym wypadku.


title: Sprawa T-636/14: Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2015 r. – Włochy/Komisja (System językowy — Ogłoszenie o naborze na stanowisko dyrektora Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii — Wymogi językowe zamieszczone w module zgłoszeń on-line — Podnoszona rozbieżność z ogłoszeniem o naborze opublikowanym w Dzienniku Urzędowym — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/55

         Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2015 r. – Włochy/Komisja
   (Sprawa T-636/14) (1)

   ((System językowy - Ogłoszenie o naborze na stanowisko dyrektora Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii - Wymogi językowe zamieszczone w module zgłoszeń on-line - Podnoszona rozbieżność z ogłoszeniem o naborze opublikowanym w Dzienniku Urzędowym - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej))
   (2016/C 027/71)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierany przez P. Gentiliego, avvocato dello Stato)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Litewska (przedstawiciele: D. Kriaučiūnas, V. Čepaitė i R. Krasuckaitė, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszenia o naborze COM/2014/10356 na stanowisko dyrektora Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (Dz.U. 2014, C 185 A, s. 1).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona.

               2)

               Republika Włoska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

               3)

               Republika Litewska pokrywa swoje własne koszty związane z interwencją.

      (1)  Dz.U. C 388 z 3.11.2014.


title: Sprawa C-220/07: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2002/22/WE — Łączność elektroniczna — Wyznaczenie przedsiębiorstw świadczących usługę powszechną — Nieprawidłowa transpozycja)

text:
               15.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/12

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 19 czerwca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-220/07) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2002/22/WE - Łączność elektroniczna - Wyznaczenie przedsiębiorstw świadczących usługę powszechną - Nieprawidłowa transpozycja)
   (2008/C 209/16)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: J.-P. Keppenne i M. Shotter, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Francuska (Przedstawiciele: G. de Bergues i B. Messmer, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprawidłowa transpozycja [art. 8, art. 12 i art. 13] dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108, s. 51) — Obowiązek wyznaczenia przedsiębiorstw do zagwarantowania świadczenia usługi powszechnej w efektywnym, celowym, przejrzystym i niedyskryminującym postępowaniu — Przepisy krajowe a priori wykluczające podmioty gospodarcze, które nie są w stanie zagwarantować świadczenia tej usługi na całym terytorium kraju
   Sentencja

               1)

               Transponując do prawa krajowego przepisy dotyczące wyznaczania przedsiębiorstw do zagwarantowania świadczenia usługi powszechnej Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 8 ust. 2, art. 12 i art. 13 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) oraz na mocy załącznika IV do tej dyrektywy.

               2)

               Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.


title: Sprawa T-392/13: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2016 r. – La Ferla/Komisja i ECHA (REACH — Opłata należna za rejestrację substancji — Ulga przyznana mikro-, małym i średnim przedsiębiorstwom — Błąd w oświadczeniu dotyczącym wielkości przedsiębiorstwa — Zalecenie 2003/361/WE — Decyzja nakładająca opłatę administracyjną — Żądanie udzielenia informacji — Uprawnienia ECHA — Proporcjonalność)

text:
               31.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 402/25

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2016 r. – La Ferla/Komisja i ECHA
   (Sprawa T-392/13) (1)

   ((REACH - Opłata należna za rejestrację substancji - Ulga przyznana mikro-, małym i średnim przedsiębiorstwom - Błąd w oświadczeniu dotyczącym wielkości przedsiębiorstwa - Zalecenie 2003/361/WE - Decyzja nakładająca opłatę administracyjną - Żądanie udzielenia informacji - Uprawnienia ECHA - Proporcjonalność))
   (2016/C 402/26)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Leone La Ferla SpA (Melilli, Włochy) (przedstawiciele: G. Passalacqua, J. Occhipinti i G. Calcerano, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Di Paolo i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy) i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: początkowo M. Heikkilä, A. Iber, E. Bigi, E. Maurage i J.P. Trnka, następnie M. Heikkilä, E. Bigi, E. Maurage i J.P. Trnka, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata C. Garcię Molyneux)

      Przedmiot

   Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności szeregu aktów Komisji lub ECHA, po drugie, żądanie zasądzenia od ECHA zwrotu kwot, które zostały nienależnie pobrane, a po trzecie, oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, jaką miała ponieść skarżąca.

      Sentencja

               1)

               Skarga – w zakresie, w jakim została wniesiona przeciwko Komisji Europejskiej – zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Skarga – w zakresie, w jakim została wniesiona przeciwko Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) – zostaje w części odrzucona jako niedopuszczalna, a w części oddalona jako bezzasadna.

               3)

               Leone La Ferla SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 291 z 5.10.2013.


title: Sprawa T-464/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2009 r. — Korsch przeciwko OHIM (PharmaResearch) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PharmaResearch — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] — Ograniczenie towarów określonych w zgłoszeniu znaku towarowego)

text:
               1.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 180/47

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2009 r. — Korsch przeciwko OHIM (PharmaResearch)
   (Sprawa T-464/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PharmaResearch - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] - Ograniczenie towarów określonych w zgłoszeniu znaku towarowego)
   2009/C 180/86
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Korsch AG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: J. Grzam, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 października 2007 r. (sprawa R 924/2007-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego PharmaResearch jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Korsch AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008.


title: Sprawa C-261/17 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 marca 2017 r. w sprawie T-889/16, Ccc Event Management GmbH/Sąd Unii Europejskiej, wniesione w dniu 15 maja 2017 r. przez Ccc Event Management GmbH

text:
               2.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 330/2

         Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 marca 2017 r. w sprawie T-889/16, Ccc Event Management GmbH/Sąd Unii Europejskiej, wniesione w dniu 15 maja 2017 r. przez Ccc Event Management GmbH
   (Sprawa C-261/17 P)
   (2017/C 330/02)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Ccc Event Management GmbH (przedstawiciel: A. Schuster, Rechtsanwalt)

      Druga strona postępowania: Sąd Unii Europejskiej
   Postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dziesiąta izba) oddalił odwołanie i postanowił, że wnosząca odwołanie pokrywa własne koszty.


title: Sprawa T-678/16 P: Odwołanie wniesione w dniu 23 września 2016 r. przez Sergia Siragusę od postanowienia wydanego w dniu 13 lipca 2016 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-124/15, Siragusa/Rada

text:
               14.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 419/55

         Odwołanie wniesione w dniu 23 września 2016 r. przez Sergia Siragusę od postanowienia wydanego w dniu 13 lipca 2016 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-124/15, Siragusa/Rada
   (Sprawa T-678/16 P)
   (2016/C 419/72)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Sergio Siragusa (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

      Druga strona postępowania: Rada Unii europejskiej, Parlament Europejski

      Żądania

   Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 lipca 2016 r., doręczonego w dniu 14 lipca 2016 r., Siragusa/Rada Unii Europejskiej (F-124/15);

               —

               odniesienie się do istoty skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia;

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postepowania w obu instancjach.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi jeden zarzut dotyczący naruszenia prawa.
   Utrzymuje, że Sąd do spraw Służby Publicznej popełnił naruszenie prawa w zakresie kwalifikacji prawnej decyzji Rady zatwierdzającej jego wniosek z dnia 11 lipca 2013 r. o przejście na wcześniejszą emeryturę. W rezultacie uważa, że decyzja odmowna organu powołującego z dnia 12 listopada 2014 r. w sprawie jego przejścia na wcześniejszą emeryturę powinna zostać zakwalifikowana jako akt niekorzystny wycofujący wcześniejszą decyzję, w której wyrażono zgodę na wcześniejsze przejście na emeryturę, a nie jako decyzja potwierdzająca dorozumianą decyzję oddalającą.
   Wnoszący odwołanie utrzymuje wreszcie, że ponieważ omawiana decyzja z dnia 12 listopada 2014 r. została w ten sposób zaskarżona w terminie, skarga wniesiona w pierwszej instancji jest dopuszczalna i powinna zostać zbadana co do istoty.


title: Sprawa T-123/08: Postanowienie Sądu z dnia 2 września 2010 r. — Spitzer przeciwko OHIM — Homeland Housewares (Magic Butler) (Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak działania strony skarżącej — Umorzenie postępowania)

text:
               6.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/29

         Postanowienie Sądu z dnia 2 września 2010 r. — Spitzer przeciwko OHIM — Homeland Housewares (Magic Butler)
   (Sprawa T-123/08) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Brak działania strony skarżącej - Umorzenie postępowania)
   2010/C 301/48
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Harald Spitzer (Hörsching, Austria) (przedstawiciel: adwokat T.H. Schmitz)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Homeland Housewares LLC (Los Angeles, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 stycznia 2008 r. (sprawa R 1508/2006-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Homeland Housewares, LLC a Harald Spitzer.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone.

               2)

               Harald Spitzer pokrywa koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 116 z 9.5.2008.


title: Sprawa T-647/16: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2016 r. – Camerin/Parlement

text:
               7.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 410/23

         Skarga wniesiona w dniu 15 września 2016 r. – Camerin/Parlement
   (Sprawa T-647/16)
   (2016/C 410/32)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Laure Camerin (Etterbeek, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Casado García-Hirschfeld)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna;

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi skierowanej przeciwko decyzji odmownej sekretarza generalnego grupy S&D Parlamentu Europejskiego z dnia 1 grudnia 2015 r. w sprawie przedłużenia świadczenia pracy po ukończeniu 65 roku życia do dnia 31 grudnia 2016 r. (zaskarżona decyzja), strona skarżąca podnosi jeden zarzut, składający się z dwóch części.

               —

               Pierwsza część, dotycząca naruszenia art. 52 regulaminu pracowniczego, oczywistego błędu w ocenie, a także naruszenia zasady dobrej administracji.

               —

               Druga część, dotycząca naruszenia art. 1 akapit szósty załącznika II do regulaminu pracowniczego.


title: Sprawa C-241/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 3 lipca 2009 r. — Fluxys S.A. przeciwko Commission de régulation de l'électricité et du gaz (Creg)

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/28

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 3 lipca 2009 r. — Fluxys S.A. przeciwko Commission de régulation de l'électricité et du gaz (Creg)
   (Sprawa C-241/09)
   2009/C 205/48
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Cour d'appel de Bruxelles

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Fluxys S.A.

      Strona pozwana Commission de régulation de l'électricité et du gaz (Creg)

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 1, 2 i 18 dyrektywy 2003/55/WE (1) i art. 3 rozporządzenia nr 1775/2005/WE (2) stoją na przeszkodzie wprowadzeniu w drodze przepisów krajowych szczególnego systemu taryfowego w odniesieniu do działalności w zakresie tranzytu, jako wyjątku od zasad regulujących działalność w zakresie przesyłu i utworzeniu w ramach przesyłu rozróżnienia na „przesyłanie” i „tranzyt”?

      (1)  Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 98/30/WE (Dz.U. L 176, s. 57).

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (Dz.U. L 289, s. 1).


title: Sprawa T-562/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Yoo Holdings/OHIM – Eckes-Granini Group (YOO) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego YOO — Słowne wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe YO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               20.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 236/42

         Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Yoo Holdings/OHIM – Eckes-Granini Group (YOO)
   (Sprawa T-562/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego YOO - Słowne wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe YO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 236/56)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Yoo Holdings Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat D. Farnsworth)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel S. Bonne, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Eckes-Granini Group GmbH (Nieder-Olm, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Berlit)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 kwietnia 2014 r. (sprawa R 762/2013-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Eckes-Granini Group GmbH a Yoo Holdings Ltd.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Yoo Holdings Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 351 z 6.10.2014.


title: Sprawa C-342/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Törvényszék (Węgry) w dniu 24 czerwca 2013 r. — Sebestyén Katalin przeciwko Kővári Zsolt Csaba, OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt., Raiffeisen Bank Zrt.

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 336/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Törvényszék (Węgry) w dniu 24 czerwca 2013 r. — Sebestyén Katalin przeciwko Kővári Zsolt Csaba, OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt., Raiffeisen Bank Zrt.
   (Sprawa C-342/13)
   2013/C 336/13
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Szombathelyi Törvényszék.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Sebestyén Katalin.

      Strona pozwana, Druga strona postępowania: Kővári Zsolt Csaba, OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt., Raiffeisen Bank Zrt.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy na podstawie art. 3 ust. 1[dyrektywy Rady 93/13/EWG (1) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich] należy uznać, że warunek umowny, zgodnie z którym spory związane z umową pożyczki zawartą pomiędzy konsumentem a bankiem zostają poddane wyłącznej właściwości sądu złożonego z trzech arbitrów Pénz- és Tőkepiaci Állandó Választottbíróság (stałego sądu arbitrażowego ds. dewiz i kapitału), jest nieuczciwy?

               2)

               Czy na podstawie art. 3 pkt 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach z konsumentami należy uznać, że warunek umowny, na podstawie którego poza wyjątkami ustanowionymi w umowie, spory dotyczące umowy pożyczki zawartej pomiędzy konsumentem a bakiem poddane zostają wyłącznej właściwości sądu złożonego z trzech arbitrów Pénz- és Tőkepiaci Állandó Választottbíróság (stałego sądu arbitrażowego ds. dewiz i kapitału), przy czym w umowie pożyczki znajduje się ogólna informacja dotycząca różnic pomiędzy postępowaniem regulowanym przez ustawę nr LXXI z 1994 r. o arbitrażu, a zwykłym postępowaniem sądowym, jest nieuczciwy niezależnie od tej informacji?

      (1)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29).


title: Sprawa T-43/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lipca 2006 r. — Cofira-Sac przeciwko Komisji

text:
               2.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/46

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 lipca 2006 r. — Cofira-Sac przeciwko Komisji
   (Sprawa T-43/06) (1)

   (2006/C 212/81)

      Język postępowania: włoski

   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 86 z 8.4.2006.


title: Sprawa C-232/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Arbeitsgericht Düsseldorf, wydanego dnia 5 maja 2004, w sprawie Nurten Güney-Görres przeciwko Securicor Aviation Limited Securicor Aviation (Germany) Limited i Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG

text:
               11.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Arbeitsgericht Düsseldorf, wydanego dnia 5 maja 2004, w sprawie Nurten Güney-Görres przeciwko Securicor Aviation Limited Securicor Aviation (Germany) Limited i Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG
   (Sprawa C-232/04)
   (2004/C 228/38)
   Dnia 3 czerwca 2004 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony na podstawie postanowienia wydanego przez Arbeitsgericht Düsseldorf dnia 5 maja 2004 r. w sprawie Nurten Güney-Görres przeciwko Securicor Aviation Limited Securicor Aviation (Germany) Limited i Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG.
   Arbeitsgericht Düsseldorf zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1)

               Czy przy ocenie zaistnienia przejęcia zakładu na podstawie art. 1 dyrektywy 2001/23/WE (1), w przypadku udzielenia nowego zlecenia, przesłanką dla stwierdzenia, że środki zakładowe przeszły z pierwotnego zleceniobiorcy na nowego zleceniobiorcę jest – niezależnie od kwestii stosunków własnościowych - okoliczność, że środki te zostały pozostawione uprawnionemu do użytku dla celów jego własnej działalności? Czy dla potwierdzenia przejęcia środków zakładowych jest wobec tego konieczne, aby zleceniobiorcy zostało udzielone uprawnienie do rozstrzygania o sposobie użytkowania tych środków zgodnie z jego własnym interesem gospodarczym? Czy, wobec tego, należy dokonać rozróżnienia pomiędzy sytuacją, w której środki dostarczone przez zleceniodawcę stanowią „przedmiot” świadczenia wykonywanego przez zleceniobiorcę, a sytuacją, w której środki te stanowią „narzędzie” do wykonania zlecenia?

               2)

               W przypadku twierdzącej odpowiedzi Trybunału na pierwsze pytanie:

                           a)

                           Czy zakwalifikowanie środków zakładowych jako użytkowanych dla celów własnej działalności jest wykluczone, jeżeli środki te zostaną przez zleceniodawcę pozostawione do użytku zleceniobiorcy, a konserwacja, włącznie ze związanymi z tym kosztami zostanie przejęta przez zleceniodawcę?

                           b)

                           Czy przy przeprowadzaniu kontroli pasażerów na lotniskach, w przypadku, w którym zleceniobiorca korzysta z udostępnionych mu przez zleceniodawcę detektorów metali w postaci bramek, jak również ręcznych detektorów metali i urządzeń prześwietlających, zachodzi użytkowanie środków zakładowych we własnej działalności zleceniobiorcy?

      (1)  Dz.U. L 82 z 22.3.2001, str. 16.


title: Sprawa C-663/16 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 lipca 2017 r. – Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH, Ecolab Deutschland GmbH/Europejska Agencja Chemikaliów (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 — Udostępnianie na rynku i stosowanie produktów biobójczych — Artykuł 95 — Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) — Publikacja wykazu substancji czynnych — Wpisanie przedsiębiorstwa jako dostawcy substancji czynnej)

text:
               11.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/9

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 lipca 2017 r. – Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH, Ecolab Deutschland GmbH/Europejska Agencja Chemikaliów
   (Sprawa C-663/16 P) (1)

   ((Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 - Udostępnianie na rynku i stosowanie produktów biobójczych - Artykuł 95 - Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) - Publikacja wykazu substancji czynnych - Wpisanie przedsiębiorstwa jako dostawcy substancji czynnej))
   (2017/C 300/11)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH, Ecolab Deutschland GmbH (przedstawiciele: adwokaci M. Grunchard i K. Van Maldegem, P. Sellar, Advocate)

      Druga strona postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä i C. Buchanan, pełnomocnicy, P. Oliver, Barrister)

      Sentencja

               1.

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2.

               Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH i Ecolab Deutschland GmbH zostają obciążeni kosztami postępowania.

               3.

               Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH, Ecolab Deutschland GmbH, Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), BASF SE i Oxea GmbH pokrywają własne koszty związane z postępowaniem w przedmiocie wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

      (1)  Dz.U. C 53 z 20.2.2017.


title: Sprawa T-111/06: Skarga wniesiona w dniu  12 kwietnia 2006 r.  — Wesergold Getränkeindustrie przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT)

text:
               17.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/32

         Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2006 r. — Wesergold Getränkeindustrie przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT)
   (Sprawa T-111/06)
   (2006/C 143/64)
   Język skargi: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co KG (Rinteln, Niemcy) (Przedstawiciele: P. Godenbaum, T. Melchert i I. Rohr, advokaci]

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 16 lutego 2006 r. (R 3/2005-2) oraz

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „VITAL&FIT” dla towarów z klasy 32 (zgłoszenie nr 1 457 951)
   Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Lidl Stiftung & Co. KG.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niemiecki słowny znak towarowy „VITAFIT” nr 1 050 163 dla towarów z klasy 32.
   Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu
   Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania

      Podniesione zarzuty: niewłaściwa ocena przedmiotu odwołania przez Izbę Odwoławczą [art. 62 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1)]; naruszenie prawa do bycia wysłuchanym oraz obowiązku uzasadnienia [art. 73 rozporządzenia (WE) nr 40/94]; naruszenie obowiązku uwzględnienia okoliczności faktycznych i dowodów przedstawionych w terminie (art. 74 rozporządzenia (WE) nr 40/94); naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, ponieważ nie występuje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd między spornymi znakami towarowymi.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1).


title: Sprawa F-4/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 6 listopada 2014 r. – DH przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnik na okresie próbnym — Artykuł 34 regulaminu pracowniczego — Sprawozdanie z okresu próbnego stwierdzające oczywistą niezdolność urzędnika na okresie próbnym do należytego wypełniania obowiązków — Przedłużenie okresu próbnego — Powierzenie nowego stanowiska — Zwolnienie po okresie próbnym — Warunki odbywania okresu próbnego — Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych — Obowiązek staranności — Zasada dobrej administracji)

text:
               15.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 448/38

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 6 listopada 2014 r. – DH przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-4/14) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnik na okresie próbnym - Artykuł 34 regulaminu pracowniczego - Sprawozdanie z okresu próbnego stwierdzające oczywistą niezdolność urzędnika na okresie próbnym do należytego wypełniania obowiązków - Przedłużenie okresu próbnego - Powierzenie nowego stanowiska - Zwolnienie po okresie próbnym - Warunki odbywania okresu próbnego - Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych - Obowiązek staranności - Zasada dobrej administracji))
   (2014/C 448/47)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: DH (przedstawiciele: adwokaci A. Salerno i B. Cortese)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Alves i M. Ecker, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zwolnienia skarżącego po okresie próbnym.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               DH pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski.

      (1)  Dz.U. C 61 z 1.3.2014, s. 22.


title: Sprawa C-473/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 29 sierpnia 2016 r. – F/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

text:
               14.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 419/31

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 29 sierpnia 2016 r. – F/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
   (Sprawa C-473/16)
   (2016/C 419/40)
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: F.

      Strona pozwana: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 4 dyrektywy 2004/83/WE (1) w świetle art. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, że w odniesieniu do wnioskujących o azyl należących do grupy LGBTI (grupy obejmującej lesbijki, gejów, biseksualistów, transseksualistów i interseksualistów) zarządza się przeprowadzenie opinii biegłego psychologa sądowego opartej o testy wykazujące osobowość i jej ocenę, jeżeli w celu jej przeprowadzenia nie są zadawane pytania dotyczące zwyczajów seksualnych wnioskującego o azyl ani też wnioskujący nie jest poddawany badaniu fizycznemu?

               2)

               Czy w przypadku gdy opinia biegłego, o której mowa w pytaniu pierwszym nie mogłaby być stosowana jako dowód, art. 4 dyrektywy 2004/83 w świetle art. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wniosek o azyl jest oparty na prześladowaniach ze względu na orientację seksualną, ani krajowe organy administracyjne, ani sądy nie mają żadnej możliwości zbadania za pomocą opinii biegłych prawdziwości twierdzenia podnoszonego przez ubiegającego się o azyl, niezależnie od szczególnych cech charakterystycznych wspomnianej opinii biegłego?

      (1)  Dyrektywa Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony (Dz.U. L 304, s. 12).


title: Sprawa C-393/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 29 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii (Rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 — Ekologiczna produkcja produktów rolnych — Prywatne podmioty kontrolujące — Wymóg posiadania zakładu lub stałej infrastruktury w państwie członkowskim świadczenia usług — Uzasadnienie — Udział w wykonywaniu władzy publicznej — Artykuł 55 WE — Ochrona konsumentów)

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 29 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-393/05) (1)

   (Rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 - Ekologiczna produkcja produktów rolnych - Prywatne podmioty kontrolujące - Wymóg posiadania zakładu lub stałej infrastruktury w państwie członkowskim świadczenia usług - Uzasadnienie - Udział w wykonywaniu władzy publicznej - Artykuł 55 WE - Ochrona konsumentów)
   (2008/C 22/05)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa i G. Braun, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciel: C. Pesendorfer, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 49 WE — Swobodne świadczenie usług — Wymóg posiadania zakładu lub stałej infrastruktury w Austrii stosowany wobec podmiotów kontrolujących w dziedzinie ekologicznej produkcji rolnej zatwierdzonych w innym państwie członkowskim
   Sentencja

               1)

               Wymagając od prywatnych podmiotów kontrolujących produkty rolnictwa ekologicznego, zatwierdzonych w innym państwie członkowskim, posiadania zakładu na terytorium austriackim, aby móc świadczyć tam usługi kontrolne, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 49 WE.

               2)

               Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 10 z 14.1.2006.


title: Sprawa T-104/16: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2016 r. – Puma/EUIPO (FOREVER FASTER)

text:
               10.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/16

         Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2016 r. – Puma/EUIPO (FOREVER FASTER)
   (Sprawa T-104/16)
   (2016/C 165/17)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy) (przedstawiciel: prawnik M. Schunke)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego „FOREVER FASTER” – zgłoszenie nr 1 217 411

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie R 770/2015-1

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i nakazanie EUIPO dopuszczenia rejestracji określenia „FOREVER FASTER” dla zakwestionowanych towarów;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie zasad równości i dobrej administracji ustanowionych w prawie europejskim.


title: Sprawa C-171/15: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 grudnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Connexxion Taxi Services BV/Staat der Nederlanden, Transvision BV, Rotterdamse Mobiliteit Centrale RMC BV, Zorgvervoercentrale Nederland BV (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne na usługi — Dyrektywa 2004/18/WE — Artykuł 45 ust. 2 — Sytuacja podmiotowa kandydata lub oferenta — Fakultatywne podstawy wykluczenia — Poważne wykroczenie zawodowe — Uregulowania krajowe przewidujące badanie każdego przypadku oddzielnie z zastosowaniem zasady proporcjonalności — Decyzje instytucji zamawiających — Dyrektywa 89/665/EWG — Kontrola sądowa)

text:
               13.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/3

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 grudnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Connexxion Taxi Services BV/Staat der Nederlanden, Transvision BV, Rotterdamse Mobiliteit Centrale RMC BV, Zorgvervoercentrale Nederland BV
   (Sprawa C-171/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne na usługi - Dyrektywa 2004/18/WE - Artykuł 45 ust. 2 - Sytuacja podmiotowa kandydata lub oferenta - Fakultatywne podstawy wykluczenia - Poważne wykroczenie zawodowe - Uregulowania krajowe przewidujące badanie każdego przypadku oddzielnie z zastosowaniem zasady proporcjonalności - Decyzje instytucji zamawiających - Dyrektywa 89/665/EWG - Kontrola sądowa))
   (2017/C 046/03)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Connexxion Taxi Services BV

      Strona pozwana: Staat der Nederlanden, Transvision BV, Rotterdamse Mobiliteit Centrale RMC BV, Zorgvervoercentrale Nederland BV

      Sentencja

               1)

               Prawo Unii, a w szczególności art. 45 ust. 2 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi nie stoi na przeszkodzie temu, by krajowe przepisy takie jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym zobowiązywały instytucję zamawiającą do zbadania z zastosowaniem zasady proporcjonalności, czy faktycznie należy wykluczyć kandydata w przetargu publicznym, który popełnił poważne wykroczenie zawodowe.

               2)

               Przepisy dyrektywy 2004/18, w szczególności zaś przepisy jej art. 2 oraz pkt 17 załącznika VIIA do tej dyrektywy w świetle zasady równego traktowania oraz wynikającego z niej obowiązku przejrzystości należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by instytucja zamawiająca podjęła decyzję o udzieleniu zamówienia publicznego oferentowi, który popełnił poważne wykroczenie zawodowe, ze względu na to, że wykluczenie tego oferenta z postępowania byłoby wbrew zasadzie proporcjonalności, mimo że zgodnie z warunkami zamówienia oferent, który popełnił poważne wykroczenie zawodowe, musi obowiązkowo zostać wykluczony, bez brania pod uwagę proporcjonalności tej sankcji.

      (1)  Dz.U. C 213 z 29.6.2015.


title: Sprawa T-370/13: Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Gemeente Eindhoven/Komisja

text:
               7.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 410/32

         Postanowienie Sądu z dnia 7 września 2016 r. – Gemeente Eindhoven/Komisja
   (Sprawa T-370/13) (1)

   (2016/C 410/46)
   Język postępowania: niderlandzki
   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 274 z 21.9.2013.


title: Sprawa C-34/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 stycznia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia de Alicante – Hiszpania) – Manuel González Poyato, Ana Belén Tovar García/Banco Popular Español SA

text:
               10.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 112/31

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 stycznia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia de Alicante – Hiszpania) – Manuel González Poyato, Ana Belén Tovar García/Banco Popular Español SA
   (Sprawa C-34/16) (1)

   (2017/C 112/43)
   Język postępowania: hiszpański
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 136 z 18.4.2016.


title: Sprawa C-21/14 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – Komisja Europejska/Rusal Armenal ZAO, Rada Unii Europejskiej (Odwołanie — Dumping — Przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej pochodzących z Armenii, Brazylii i Chin — Przystąpienie Republiki Armenii do Światowej Organizacji Handlu (WTO) — Artykuł 2 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 384/96 — Zgodność z porozumieniem w sprawie stosowania art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT))

text:
               21.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/7

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – Komisja Europejska/Rusal Armenal ZAO, Rada Unii Europejskiej
   (Sprawa C-21/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Dumping - Przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej pochodzących z Armenii, Brazylii i Chin - Przystąpienie Republiki Armenii do Światowej Organizacji Handlu (WTO) - Artykuł 2 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 384/96 - Zgodność z porozumieniem w sprawie stosowania art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT)))
   (2015/C 311/08)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-F. Brakeland, M. França i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Rusal Armenal ZAO (przedstawiciel: B. Evtimov, adwokat), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Boelaert i J.-P. Hix, pełnomocnicy, wspierani przez B. O'Connora, solicitor, S. Gubela, adwokata)

      Interwenient popierający wnoszącego odwołanie: Parlament Europejski (przedstawiciele: D. Warin i A. Auersperger Matić, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Unii Europejskiej w sprawie Rusal Armenal/Rada (T-512/09, EU:T:2013:571) zostaje uchylony.

               2)

               Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej, aby orzekł on w przedmiocie zarzutów, których nie rozpatrzył.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 61 z 1.3.2014.


title: Sprawa C-92/07: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/23

         Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów
   (Sprawa C-92/07)
   (2007/C 95/42)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: P. J. Kuijper i S. Boelart)

      Strona pozwana: Królestwo Niderlandów
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że wprowadzając i utrzymując uregulowanie dotyczące opłat za wydanie pozwolenia na pobyt, które są wyższe aniżeli opłaty za wydanie odnośnego dokumentu na rzecz obywateli Norwegii, Islandii, Lichtensteinu i Szwajcarii i stosując przedmiotowe uregulowanie względem obywateli Turcji, którzy zgodnie z Układem ustanawiającym stowarzyszenie (1), Protokołem dodatkowym (2) oraz decyzją nr 1/80 (3) korzystają z prawa pobytu w Niderlandach, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie, w szczególności art. 9 tego układu, Protokołu dodatkowego, w szczególności art. 41 tego protokołu oraz decyzji nr 1/80, w szczególności art. 10 ust. 1 oraz art. 13 tej decyzji;

               —

               obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Komisja podnosi, że stawki opłat pobieranych przez Niderlandy począwszy od 1994 r. od obywateli tureckich za wydanie pozwolenia na pobyt naruszają klauzule „standstill ”i przepisy ustanawiające zakaz dyskryminacji Układu ustanawiającego stowarzyszenie, Protokołu dodatkowego oraz decyzji nr 1/80.
   Na podstawie klauzul „standstill ”Protokołu dodatkowego oraz decyzji nr 1/80 państwom członkowskim zabrania się wprowadzenia nowego środka, który miałby na celu lub prowadziłby do poddania surowszemu reżimowi praw obywateli tureckich wynikających z Układu ustanawiającego stowarzyszenie, Protokołu dodatkowego oraz decyzji nr 1/80 i związanego z nimi prawa pobytu. Komisja uważa, że pobieranie przez Niderlandy spornych opłat za wydanie pozwolenia na pobyt narusza klauzule „standstill”, ponieważ opłaty zostały wprowadzone po wejściu w życie tych przepisów i ponieważ utrudniają lub czynią mniej atrakcyjnym korzystanie przez obywateli tureckich z praw przyznanych im przez Układ ustanawiający stowarzyszenie, Protokół dodatkowy oraz decyzję nr 1/80.
   Ponadto Komisja podnosi, że jeżeli chodzi o pobieranie przez Niderlandy opłat za wydanie pozwolenia na pobyt od obywateli tureckich to w świetle przepisów Układu ustanawiającego stowarzyszenie i decyzji nr 1/80 ustanawiających zakaz dyskryminacji opłaty te nie mogą być wyższe aniżeli opłaty za wydanie odnośnych dokumenty na rzecz obywateli Unii oraz obywateli norweskich, islandzkich, Lichtensteinu i Szwajcarii.

      (1)  Układ ustanawiający Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją zawarty, zatwierdzony i ratyfikowany w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 64/733/EWG z dnia 23 grudnia 1963 r. (Dz.U. 1964 L 217, str. 3685).

      (2)  Protokół dodatkowy zawarty, zatwierdzony i potwierdzony w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2760/72 z dnia 19 grudnia 1972 r. (Dz.U. L 293, str. 1).

      (3)  Decyzja nr 1/80 Rady Stowarzyszenia z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją.


title: Sprawa T-602/11: Wyrok Sądu z dnia 27 lutego 2014 r. – Pêra-Grave przeciwko OHIM – Fundação Eugénio de Almeida (Q TA S. JOSÉ DE PERAMANCA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego QTA S. JOSÉ DE PERAMANCA — Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe VINHO PERA-MANCA TINTO, VINHO PERA-MANCA BRANCO i PÊRA-MANCA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               14.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 112/28

         Wyrok Sądu z dnia 27 lutego 2014 r. – Pêra-Grave przeciwko OHIM – Fundação Eugénio de Almeida (QTA S. JOSÉ DE PERAMANCA)
   (Sprawa T-602/11) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego QTA S. JOSÉ DE PERAMANCA - Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe VINHO PERA-MANCA TINTO, VINHO PERA-MANCA BRANCO i PÊRA-MANCA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   2014/C 112/36
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Pêra-Grave – Sociedade Agrícola, Unipessoal, Ld
      a (Evora, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat J. de Oliveira Vaz Miranda Sousa)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel. J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Fundação Eugénio de Almeida (Evora) (przedstawiciele: adwokaci B. Braga da Cruz i J. Pimenta

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 września 2011 r. (sprawa R 1797/2010-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Fundação Eugénio de Almeida a Pêra-Grave – Sociedade Agrícola, Unipessoal Lda.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Pêra-Grave – Sociedade Agrícola, Unipessoal Lda zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi wydatkami poniesionymi przez Fundação Eugénio de Almeida w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

      (1)  Dz.U. C 32 z 4.2.2012.


title: Sprawa T-373/94: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 grudnia 2006 r. Werners przeciwko Radzie i Komisji (Skarga o odszkodowanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Mleko — Dodatkowa opłata wyrównawcza — Ilość referencyjna — Producenci, którzy podjęli zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu — Producenci SLOM 1984 — Niewznowienie produkcji z chwilą wygaśnięcia zobowiązania)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/27

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 grudnia 2006 r. Werners przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawa T-373/94) (1)

   (Skarga o odszkodowanie - Odpowiedzialność pozaumowna - Mleko - Dodatkowa opłata wyrównawcza - Ilość referencyjna - Producenci, którzy podjęli zobowiązanie do niewprowadzania do obrotu - Producenci SLOM 1984 - Niewznowienie produkcji z chwilą wygaśnięcia zobowiązania)
   (2006/C 331/60)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: R.W. Werners (Meppel, Niderlandy) (przedstawiciele: początkowo H. Bronkhorst i E. Pijnacker Hordijk, adwokaci, następnie E. Pijnacker Hordijk)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo A. Brautigam i A.-M. Colaert, pełnomocnicy, następnie A.-M. Colaert) oraz Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo T. van Rijn, pełnomocnik, wspierany przez H.-J. Rabego, adwokata, następnie T. van Rijn)
   Przedmiot
   Skarga o odszkodowanie na podstawie art. 178 traktatu WE (obecnie art. 235 WE) i art. 215 akapit drugi traktatu WE (obecnie art. 288 akapit drugi WE) z tytułu szkody poniesionej rzekomo przez skarżącego z powodu uniemożliwienia mu wprowadzania do obrotu mleka na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 857/84 z dnia 31 marca 1984 r. dotyczącego zasad zastosowania opłaty zgodnie z art. 5c rozporządzenia (EWG) nr 804/68 w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 90, str. 13), zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1371/84 z dnia 16 maja 1984 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dodatkowej opłaty wyrównawczej określonej w art. 5c rozporządzenia nr 804/68 (Dz.U. L 132, str. 11)
   Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               R. W. Werners zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 370 z 24.12.1994.