title: Sprawa F-61/14: Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

text:
               24.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 421/61

         Skarga wniesiona w dniu 7 lipca 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-61/14)
   2014/C 421/88
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: A. Salerno, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie nieawansowania strony skarżącej do grupy zaszeregowania AD 13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2013 r.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie nieawansowania strony skarżącej do grupy zaszeregowania AD 13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2013 r.

               —

               obciążenie Komisji wszystkimi kosztami postępowania.


title: Sprawa F-39/06: Skarga wniesiona w dniu  11 kwietnia 2006 r.  — Chassagne przeciwko Komisji

text:
               3.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 131/53

         Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2006 r. — Chassagne przeciwko Komisji
   (Sprawa F-39/06)
   (2006/C 131/97)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Olivier Chassagne (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: S. Rodrigues i Y. Minatchy, avocats]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że art. 8 załącznika VII do nowego regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich jest niezgodny z prawem i w rezultacie nie znajduje zastosowania wobec skarżącego;

               —

               zasądzenie na rzecz skarżącego symbolicznego 1 EUR jako zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz 16 473 EUR tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę materialną.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżący, urzędnik Komisji, pochodzi z wyspy Réunion, francuskiego departamentu zamorskiego. Wniósł on niniejszą skargę w związku z oddaleniem zażalenia, jakie złożył na informację o swoim wynagrodzeniu za lipiec 2005 r., zawierającą zwrot kosztów corocznych podróży.
   Na poparcie swojej skargi skarżący podnosi sprzeczność z prawem art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. Twierdzi on, że przepis ten jest sprzeczny z prawem wspólnotowym, gdyż dopuszcza wiele przypadków nierówności traktowania związanych z miejscem pochodzenia urzędników, jak również sprzeczną zwłaszcza z art. 12 WE i 299 WE dyskryminację urzędników pochodzących z francuskich departamentów zamorskich oraz ogólniej ze względu na przynależność państwową, przynależność do mniejszości grupy językowej, pochodzenie etniczne lub rasę.
   Skarżący twierdzi również, że przepis ten narusza inne zasady ogólne prawa wspólnotowego, takie jak obowiązek uzasadnienia oraz zasady proporcjonalności, przejrzystości i dobrej administracji, jak również ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa.


title: Sprawa T-501/15: Wyrok Sądu z dnia 29 marca 2017 r. – Niderlandy/Komisja [EFRG i EFRROW — Wydatki wykluczone z finansowania — Zintegrowany system zarządzania i kontroli — Zmniejszenia lub wykluczenia w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności — Drobna niezgodność — Artykuł 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 — Artykuł 71 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 — Ciężar dowodu — Wykładnia załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 73/2009)

text:
               15.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/32

         Wyrok Sądu z dnia 29 marca 2017 r. – Niderlandy/Komisja
   (Sprawa T-501/15) (1)

   ([EFRG i EFRROW - Wydatki wykluczone z finansowania - Zintegrowany system zarządzania i kontroli - Zmniejszenia lub wykluczenia w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności - Drobna niezgodność - Artykuł 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 - Artykuł 71 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 - Ciężar dowodu - Wykładnia załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 73/2009))
   (2017/C 151/40)
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman, B. Koopman i H. Stergiou, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Kranenborg i D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandi Północnej (przedstawiciele: początkowo: C. Brodie, następnie J. Kraehling i w końcu J. Kraehling i G. Brown, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Sformułowane na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim dotyczy ona wydatków poniesionych przez Królestwo Niderlandów.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

               3)

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 346 z 19.10.2015.


title: Sprawa T-130/10: Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2010 r. — Lux Management przeciwko OHIM — Zeis Excelsa (KULTE)

text:
               22.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 134/46

         Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2010 r. — Lux Management przeciwko OHIM — Zeis Excelsa (KULTE)
   (Sprawa T-130/10)
   2010/C 134/75
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Lux Management Holding SA (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: S. Mas, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Zeis Excelsa SPA (Montegranaro, Włochy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 stycznia 2010 r. wydana w sprawie R 712/2008-4 jest bezprzedmiotowa;

               —

               ewentualnie, stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 stycznia 2010 r. wydanej w sprawie R 712/2008-4, z uwagi na nieuwzględnienie przedstawionych przez skarżącą dowodów;

               —

               ewentualnie, stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 stycznia 2010 r. wydanej w sprawie R 712/2008-4, z uwagi na to, że nie zawiera ona uzasadnienia w odniesieniu do zaakceptowania wspólnotowego znaku towarowego będącego przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia praw.

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia praw: graficzny znak towarowy „KULTE” dla towarów z klas 14, 18 i 25

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

      Strona wnosząca o stwierdzenie wygaśnięcia praw do wspólnotowego znaku towarowego: Zeis Excelsa SPA

      Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o stwierdzenie wygaśnięcia praw: włoski graficzny znak towarowy „CULT” dla wszystkich towarów z klasy 25; graficzny międzynarodowy znak towarowy „CULT” skuteczny we Francji i w krajach Beneluksu dla towarów z klas 14, 18 i 25

      Decyzja Wydziału Unieważnień: częściowe unieważnienie prawa z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego objętego wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia praw

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 43 rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza nie uznała swojej decyzji za bezprzedmiotową z uwagi na to, że strony doszły do porozumienia w odniesieniu do współistnienia spornych znaków towarowych i późniejszego żądania wycofania wniosku; naruszenie art. 6 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, ze względu na to, że Izba Odwoławcza odmówiła przyjęcia nowych dowodów przedstawionych przez skarżącą; naruszenie art. 57 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 207/2009, ze względu na to, że Izba Odwoławcza dokonała błędnej oceny znaczenia przedstawionych dowodów i nie przedstawiła uzasadnienia w odniesieniu do dowodu zaakceptowania przez drugą stronę postępowania przed Izbą Odwoławczą wspólnotowego znaku towarowego będącego przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia praw.


title: Sprawa C-507/13: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 grudnia 2014 r. – Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej/Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej, interwenient: Komisja Europejska

text:
               4.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 146/31

         Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 9 grudnia 2014 r. – Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej/Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej, interwenient: Komisja Europejska
   (Sprawa C-507/13) (1)

   (2015/C 146/38)
   Język postępowania: angielski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 359 z 7.12.2013.


title: Sprawa T-128/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 listopada 2008 r. — SPM przeciwko Radzie i Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Wspólna organizacja rynków — Banany — Reżim przywozu bananów pochodzących z państw AKP na terytorium Unii Europejskiej — Działanie legalne lub nielegalne — Szkoda, jaką miał ponieść niezależny producent z AKP)

text:
               10.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/20

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 listopada 2008 r. — SPM przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawa T-128/05) (1)

   (Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty - Wspólna organizacja rynków - Banany - Reżim przywozu bananów pochodzących z państw AKP na terytorium Unii Europejskiej - Działanie legalne lub nielegalne - Szkoda, jaką miał ponieść niezależny producent z AKP)
   (2009/C 6/39)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Société des Plantations de Mbanga (SPM) (Douala, Kamerun), (przedstawiciele: pierwotnie P. Soler Couteaux i S. Cahn, następnie adwokaci S. Cahn, B. Doré i A. Farache)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. De Gregorio Merino, M. Balta i A. Westerhof Löfflerova, pełnomocnicy) i Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Clotuche-Duvieusart i L. Visaggio, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Skarga o odszkodowanie, zgodnie z art. 235 WE i art. 288 akapit drugi WE, oparta, tytułem głównym, na nielegalnym działaniu Rady i Komisji w ramach opracowywania uregulowań dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty oraz, tytułem ewentualnym, na odpowiedzialności Wspólnoty w braku nielegalnego działania tych dwóch instytucji.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Société des Plantations de Mbanga (SPM) zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 171 z 9.7.2005.


title: Sprawa C-332/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 lutego 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — ProRail NV przeciwko Xpedys NV, DB Schenker Rail Nederland NV, Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV, FAG Kugelfischer GmbH (Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 — Współpraca przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych i handlowych — Bezpośrednie przeprowadzanie dowodu — Powołanie eksperta — Ekspertyza przeprowadzana częściowo na terytorium państwa członkowskiego sądu odsyłającego, a częściowo na terytorium innego państwa członkowskiego)

text:
               20.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 114/11

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 lutego 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België — Belgia) — ProRail NV przeciwko Xpedys NV, DB Schenker Rail Nederland NV, Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV, FAG Kugelfischer GmbH
   (Sprawa C-332/11) (1)

   (Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 - Współpraca przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych i handlowych - Bezpośrednie przeprowadzanie dowodu - Powołanie eksperta - Ekspertyza przeprowadzana częściowo na terytorium państwa członkowskiego sądu odsyłającego, a częściowo na terytorium innego państwa członkowskiego)
   2013/C 114/15
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hof van Cassatie van België

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: ProRail NV

      Strona pozwana: Xpedys NV, DB Schenker Rail Nederland NV, Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV, FAG Kugelfischer GmbH

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van Cassatie van België — Wykładnia art. 1 i 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych (Dz.U. L 174, s. 1) i art. 33 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (rozporządzenia „Bruksela I”) (Dz.U. 2001, L 12, s. 1) — Bezpośrednie przeprowadzenie dowodu przez sąd wzywający — Powołanie eksperta i zlecenie mu przez sądy państwa członkowskiego sporządzenia ekspertyzy, której część miałaby zostać zrealizowana na terytorium państwa członkowskiego położenia tych sądów, część jednak na terytorium innego państwa członkowskiego — Obowiązek zastosowania metody przewidzianej w art. 17 rozporządzenia nr 1206/2001

      Sentencja

   Artykuł 1 ust. 1 lit. b) i art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych należy interpretować w ten sposób, że sąd państwa członkowskiego, który zmierza do tego, by zlecone biegłemu przeprowadzenie dowodu zostało wykonane na terytorium innego państwa członkowskiego, nie jest koniecznie zobowiązany do skorzystania ze sposobu przeprowadzenia dowodów przewidzianego przez te przepisy, aby mieć możliwość zarządzenia przeprowadzenia tego dowodu.

      (1)  Dz.U. C 269 z 10.9.2011.


title: Sprawa T-480/12: Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2012 r. — Coca-Cola przeciwko OHIM — Mitico (Master)

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/52

         Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2012 r. — Coca-Cola przeciwko OHIM — Mitico (Master)
   (Sprawa T-480/12)
   2013/C 26/105
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: The Coca-Cola Company (Atlanta, USA) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, D. Stone i L. Ritchie, solicitors)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Modern Industrial & Trading Investment Co. Ltd (Mitico) (Damaszek, Syria)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 sierpnia 2012 r. w sprawie R 2156/2011-2; oraz

               —

               nakazanie OHIM i Modern Industrial & Trading Investment Co. Ltd (Mitico) pokrycia własnych kosztów i kosztów poniesionych przez stronę skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Modern Industrial & Trading Investment Co. Ltd (Mitico)

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Master” dla towarów z klas 29, 30 i 32 — wspólnotowy znak towarowy nr 9091612

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny wspólnotowy znak towarowy „Coca-Cola” nr 8792475; graficzny wspólnotowy znak towarowy „Coca-Cola” nr 3021086; graficzny wspólnotowy znak towarowy „Coca-Cola” nr 2117828; graficzny wspólnotowy znak towarowy „Coca-Cola” nr 2107118; graficzny znak towarowy „C” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie pod nr. 2428468

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 207/2009


title: Sprawa C-3/09: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Gent — Belgia) — Erotic Center BVBA przeciwko państwu belgijskiemu (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 12 ust. 3 lit. a) — Załącznik H — Obniżona stawka podatku VAT — Pojęcie „wstęp do kina” — Indywidualna kabina do oglądania filmów na żądanie)

text:
               22.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 134/7

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Gent — Belgia) — Erotic Center BVBA przeciwko państwu belgijskiemu
   (Sprawa C-3/09) (1)

   (Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 12 ust. 3 lit. a) - Załącznik H - Obniżona stawka podatku VAT - Pojęcie „wstęp do kina” - Indywidualna kabina do oglądania filmów na żądanie)
   2010/C 134/11
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hof van Beroep te Gent

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Erotic Center BVBA

      Strona pozwana: państwo belgijskie

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van Beroep te Gent — Wykładnia kategorii 7 załącznika H do szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) (następnie pkt 7 załącznika III do dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej — Dz.U. L 347, s. 1) — Obniżona stawka mająca zastosowanie do pewnych dostaw towarów i świadczenia usług — Kina — Pojęcie — Indywidualna kabina do oglądania filmów na żądanie

      Sentencja

   Pojęcie wstępu do kina zawarte w kategorii 7 akapit pierwszy załącznika H do szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku w brzmieniu zmienionym na mocy dyrektywy Rady 2001/4/WE z dnia 19 stycznia 2001 r. należy rozumieć w ten sposób, że nie obejmuje ono opłaty ponoszonej przez konsumenta w celu uzyskania możliwości indywidualnego oglądania jednego lub więcej filmów albo fragmentów filmów w odosobnionym miejscu, takim jak kabiny, których dotyczy spór przed sądem krajowym.

      (1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.


title: Sprawa C-48/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Liège (Belgia) w dniu 5 lutego 2007 r. — Etat bèlge — SPF Finances przeciwko S.A. Les Vergers du Vieux Tauves

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/21

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Liège (Belgia) w dniu 5 lutego 2007 r. — Etat bèlge — SPF Finances przeciwko S.A. Les Vergers du Vieux Tauves
   (Sprawa C-48/07)
   (2007/C 82/38)
   Język postępowania: francuski
   Oznaczenie sądu krajowego
   Cour d'appel de Liège (Belgia)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Etat bèlge — SPF Finances

      Strona pozwana: S.A. Les Vergers du Vieux Tauves
   Pytanie prejudycjalne
   Czy ustawa z dnia 28 grudnia 1992 r. — dokonująca zmiany treści art. 202 code des impôts sur les revenus 1992 poprzez odwołanie się do dyrektywy Rady 90/435/EWG (1) z dnia 23 lipca 1990 r., przewidująca wymóg posiadania przez odbiorcę dywidendy udziału w kapitale spółki, która ją wypłaciła — nie powtarzając expressis verbis wymogu posiadania prawa pełnej własności i zgodnie z wykładnią przedstawioną przez stronę pozwaną uznając w sposób dorozumiany posiadanie prawa użytkowania udziałów w kapitale za wystarczające do skorzystania ze zwolnienia z podatku od dywidend, jest zgodna z ww. dyrektywą dotyczącą udziału w kapitale, a konkretnie z jej art. 3, 4 i 5?

      (1)  Dyrektywa Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, str. 6).


title: Sprawa T-113/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 grudnia 2007 r. — Angelidis przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Powołanie na stanowisko w grupie zaszeregowania A2 — Odrzucenie kandydatury — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o odszkodowanie)

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/42

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 grudnia 2007 r. — Angelidis przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-113/05) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Powołanie na stanowisko w grupie zaszeregowania A2 - Odrzucenie kandydatury - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga o odszkodowanie)
   (2008/C 22/77)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Angel Angelidis (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat É. Boigelot)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: A. Bencomo Weber, J.F. de Wachter i A. Lukošiūtė, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego o odrzuceniu kandydatury skarżącego na stanowisko dyrektora dyrekcji „sprawy budżetowe” w dyrekcji generalnej komisji odpowiedzialnych za politykę wewnętrzną Parlamentu i o powołaniu innego kandydata na to stanowisko, a także wniosek o odszkodowanie tytułem naprawienia szkody jakoby poniesionej przez skarżącego z powodu odrzucenia jego kandydatury.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji biura Parlamentu Europejskiego z dnia 24 lutego 2004 r. o powołaniu Alfreda De Feo na stanowisko dyrektora dyrekcji „sprawy budżetowe” w dyrekcji generalnej komisji odpowiedzialnych za politykę wewnętrzną Parlamentu.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 115 z 14.5.2005.


title: Sprawa T-278/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 listopada 2006 r. — Jabones Pardo przeciwko OHIM — Quimi Romar (YUKI) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy YUPI — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego YUKI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Żądania OHIM — Dopuszczalność)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/55

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 listopada 2006 r. — Jabones Pardo przeciwko OHIM — Quimi Romar (YUKI)
   (Sprawa T-278/04) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy YUPI - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego YUKI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Żądania OHIM - Dopuszczalność)
   (2006/C 326/119)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Jabones Pardo, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo adwokat J. Astiz Suárez, a następnie adwokat A. Tarí Lázaro)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Laporta Insa, pełnomocnik)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Quimi Romar, SL (Moncada, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci A. Sanz-Bermell y Martínez i J. Carlos Heder)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 kwietnia 2004 r. (sprawy połączone R 547/2003-1 i R 604/2003-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Jabones Pardo, SA a Quimi Romar, SL.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 23 kwietnia 2004 r. (sprawy połączone R 547/2003-1 i R 604/2003-1) w zakresie, w jakim uwzględnione w niej zostało odwołanie interwenienta odnośnie „mydeł, środków perfumeryjnych, olejków eterycznych, kosmetyków, płynów do pielęgnacji włosów i środków do czyszczenia zębów” należących do klasy 3 oraz „środków sanitarnych” należących do klasy 5, wymienionych w zgłoszeniu wspólnotowego znaku towarowego.

               2)

               OHIM ponosi koszty własne oraz połowę kosztów poniesionych przez Jabones Pardo, S.A.

               3)

               Quimi Romar, SL ponosi koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 251 z 09.10.2004.


title: Sprawa T-18/07 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 maja 2007 r. — Kronberger przeciwko Parlamentowi (Postępowanie w sprawie środka tymczasowego — Akt dotyczący wyborów członków Parlamentu Europejskiego — Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych — Niedopuszczalność)

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/24

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 maja 2007 r. — Kronberger przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-18/07 R)
   (Postępowanie w sprawie środka tymczasowego - Akt dotyczący wyborów członków Parlamentu Europejskiego - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Niedopuszczalność)
   (2007/C 155/48)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Hans Kronberger (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: W. L. Weh, adwokat)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: H. Krück, N. Lorenz i M. Windisch, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zmierzający do uzyskania tymczasowego stwierdzenia nieważności przyznania mandatu do Parlamentu Europejskiego jego obecnemu posiadaczowi i do tymczasowego przyznania mandatu skarżącemu.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje odrzucony

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 lipca 2004 r. w sprawach połączonych T-107/01 i T-175/01 Société des mines de Sacilor – Lormines SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Traktat EWWiS — Hutnictwo żelaza — Zrzeczenie się koncesji górniczych — Obciążenia nałożone przez Republikę Francuską na przedsiębiorstwa górnicze — Zażalenie — Brak pozytywnej odpowiedzi ze strony Komisji — Skarga na zaniechanie — Skarga o unieważnienie — Dopuszczalność — Legitymacja do działania — Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 80 WiS)

text:
               25.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/14

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 7 lipca 2004 r.
   w sprawach połączonych T-107/01 i T-175/01 Société des mines de Sacilor – Lormines SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (Traktat EWWiS - Hutnictwo żelaza - Zrzeczenie się koncesji górniczych - Obciążenia nałożone przez Republikę Francuską na przedsiębiorstwa górnicze - Zażalenie - Brak pozytywnej odpowiedzi ze strony Komisji - Skarga na zaniechanie - Skarga o unieważnienie - Dopuszczalność - Legitymacja do działania - Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 80 WiS)
   (2004/C 239/29)
   Język postępowania: francuski
   W sprawach połączonych T-107/01 i T-175/01, Société des mines de Sacilor – Lormines SA z siedzibą w Puteaux (Francja), początkowo reprezentowana przez G. Marty, następnie przez R. Schmitt, adwokatów, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich reprezentowanej przez G. Rozeta oraz L. Ström, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, których przedmiotem są skarga na zaniechanie oraz, ewentualnie, skarga o unieważnienie, skierowane przeciwko odmowie ze strony Komisji uwzględnienia zażalenia złożonego przez skarżącą, mającego na celu uzyskanie stwierdzenia naruszenia przez Republikę Francuską postanowień art. 4 lit. b) i c) WiS i art. 86 WiS w wyniku nałożenia na skarżącą rzekomo nadmiernych obciążeń w ramach procedur opuszczenia i zrzeczenia się posiadanych przez nią koncesji górniczych, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 7 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

               2)

               Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

      (1)  Dz.U. C 227 z 11.8.2001.


title: Sprawa C-76/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Köln z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie Herbert Schwarz i Marga Gootjes-Schwarz przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach

text:
               16.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Köln z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie Herbert Schwarz i Marga Gootjes-Schwarz przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach
   (Sprawa C-76/05)
   (2005/C 93/27)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 16 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Köln z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie Herbert Schwarz i Marga Gootjes-Schwarz przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach.
   Finanzgericht Köln zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

               Czy jest niezgodne z art. 8a (po zmianach art.18 WE; ogólna swoboda przepływu), art. 48 (po zmianach art. 39 WE; swoboda przepływu pracowników), art. 52 (po zmianach art. 43 WE; swoboda przedsiębiorczości) wzgl. art. 59 (po zmianach art. 49 WE; swoboda świadczenia usług) Traktatu WE, że na podstawie § 10 ust. 1 pkt 9 Einkommensteuergesetz (niemiecka ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), w wersji obowiązującej w latach 1998 i 1999, opłaty za naukę w niektórych niemieckich szkołach podlegają odliczeniu, jako wydatki specjalne, od kwoty podatku dochodowego, natomiast już nie podlegają takiemu odliczeniu opłaty za naukę w szkołach na pozostałym obszarze Wspólnoty?


title: Sprawy połączone T-268/08 i T-281/08: Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2012 r. — Land Burgenland i Austria przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Pomoc przyznana przez władze austriackie na rzecz grupy Grazer Wechselseitige (GRAWE) w ramach prywatyzacji Banku Burgenland — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Kryterium rozważnego inwestora prywatnego w gospodarce rynkowej — Obowiązywanie w sytuacji, w której państwo działa w charakterze sprzedającego — Ustalenie ceny rynkowej)

text:
               14.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 109/9

         Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2012 r. — Land Burgenland i Austria przeciwko Komisji
   (Sprawy połączone T-268/08 i T-281/08) (1)

   (Pomoc państwa - Pomoc przyznana przez władze austriackie na rzecz grupy Grazer Wechselseitige (GRAWE) w ramach prywatyzacji Banku Burgenland - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Kryterium rozważnego inwestora prywatnego w gospodarce rynkowej - Obowiązywanie w sytuacji, w której państwo działa w charakterze sprzedającego - Ustalenie ceny rynkowej)
   2012/C 109/19
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Land Burgenland (Austria) (przedstawiciele: U. Soltész oraz C. Herbst, adwokaci) (sprawa T-268/08) i Republika Austrii (przedstawiciele: G. Hesse, C. Pesendorfer, E. Riedl, M. Fruhmann oraz J. Bauer, pełnomocnicy) (sprawa T-281/08)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawieciele: początkowo V. Kreuschitz, N. Khan oraz K. Gross, a następnie V. Kreuschitz, N. Khan oraz T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2008/719/WE z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 56/06 (ex NN 77/06) udzielonej przez Austrię na prywatyzację Banku Burgenland (Dz.U. L 239, s. 32).

      Sentencja

               1)

               Skargi zostają oddalone.

               2)

               Republika Austrii i kraj związkowy Burgenland pokrywają koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 247 z 27.9.2008.


title: Sprawa C-18/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 16 stycznia 2012 r. — Město Žamberk przeciwko Finanční ředitelství v Hradci Králové

text:
               31.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 16 stycznia 2012 r. — Město Žamberk przeciwko Finanční ředitelství v Hradci Králové
   (Sprawa C-18/12)
   2012/C 98/19
   Język postępowania: czeski

      Sąd krajowy

   Nejvyšší správní soud

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Město Žamberk

      Strona pozwana: Finanční ředitelství v Hradci Králové

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy niezorganizowana, niesystematyczna i rekreacyjna aktywność sportowa, jaka może być podejmowana w tej postaci na terenie kompleksu odkrytych basenów (np. pływanie rekreacyjne, rekreacyjna gra w piłkę itp.) może być uznawana za sport lub wychowanie fizyczne w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1)?

               2)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy oferowanie odpłatnego dostępu do takiego kompleksu odkrytych basenów, umożliwiającego odwiedzającym go osobom podejmowanie wyżej opisanej aktywności sportowej, obok innych form rozrywki czy rekreacji, może być uznawane za usługę ściśle związaną ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczoną na rzecz osób uczestniczących w sporcie lub wychowaniu fizycznym w rozumieniu wskazanego przepisu dyrektywy 2006/112/WE, a tym samym za usługę zwolnioną z podatku VAT, o ile świadczona jest ona przez organizację nienastawioną na osiąganie zysku i spełnione są pozostałe warunki określone w tej dyrektywie?

      (1)  Dz.U. L 347, s. 1.


title: Sprawa T-493/10: Wyrok Sądu z dnia 6 września 2013 r. — Persia International Bank przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Błąd w ocenie)

text:
               19.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 304/10

         Wyrok Sądu z dnia 6 września 2013 r. — Persia International Bank przeciwko Radzie
   (Sprawa T-493/10) (1)

   (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie funduszy - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Błąd w ocenie)
   2013/C 304/19
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Persia International Bank plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo S. Gadhia, S. Ashley, solicitors, D. Anderson, QC, i R. Blakeley, barrister, następnie S. Ashley, S. Jeffrey, A. Irvine, solicitors, D. Wyatt, QC, i R. Blakeley)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i A. Vitro, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Boelaert i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 195, s. 25), decyzji Rady 2010/644/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB (Dz.U. L 281, s. 81), rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 423/2007 (Dz.U. L 281, s. 1), decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413 (Dz.U. L 319, s. 71), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia nr 961/2010 (Dz.U. L 319, s. 11) oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1) w zakresie, w jakim wspomniane akty dotyczą strony skarżącej, a po drugie, żądanie stwierdzenia niemożności stosowania art. 7 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 423/2007 r. z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 103, s. 1), art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 961/2010 oraz art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 267/2012 wobec strony skarżącej.

      Sentencja

               1)

               W zakresie dotyczącym Persia International Banku plc stwierdza się nieważność:

                           —

                           punktu 4 tabeli B załącznika II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB;

                           —

                           punktu 2 tabeli B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 668/2010 z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu;

                           —

                           punktu 4 tabeli B części I załącznika do decyzji Rady 2010/644/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. zmieniającej decyzję 2010/413;

                           —

                           punktu 4 tabeli B załącznika VIII do rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 423/2007;

                           —

                           decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413;

                           —

                           rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia nr 961/2010;

                           —

                           punktu 4 tabeli B części I załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie nr 961/2010.

               2)

               Skutki wynikające z decyzji 2010/413, zmienionej decyzją 2010/644 i decyzją 2011/783, zostają utrzymane w mocy wobec Persia International Banku do czasu, gdy skuteczne stanie się stwierdzenie nieważności rozporządzenia nr 267/2012.

               3)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               4)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Persia International Bank.

               5)

               Komisja pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010.


title: Sprawa C-334/08: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 lipca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środki własne Unii — Odmowa udostępnienia Unii środków własnych odpowiadających pewnym niezgodnym z prawem pozwoleniom celnym — Siła wyższa — Oszukańcze zachowanie organów celnych — Odpowiedzialność państw członkowskich — Prawidłowość wpisu ustalonych tytułów dochodów budżetowych w odrębnych rachunkach)

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/5

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 lipca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-334/08) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środki własne Unii - Odmowa udostępnienia Unii środków własnych odpowiadających pewnym niezgodnym z prawem pozwoleniom celnym - Siła wyższa - Oszukańcze zachowanie organów celnych - Odpowiedzialność państw członkowskich - Prawidłowość wpisu ustalonych tytułów dochodów budżetowych w odrębnych rachunkach)
   2010/C 234/07
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: A. Aresu i A. Caeiros, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Włoska (Przedstawiciele: I. Bruni, pełnomocnik, G. Albenzio, avvocato dello Stato)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (Przedstawiciele: M. Lumma i B. Klein, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 10 WE, art. 8 decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 253, s. 42) oraz art. 2, 6, 10, 11 i 17 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 130, s. 11) — Odmowa udostępnienia Wspólnotom środków własnych odpowiadających niektórym, nieprawidłowym pozwoleniom celnym

      Sentencja

               1)

               Odmawiając udostępnienia Komisji Wspólnot Europejskich środków własnych odpowiadających długowi celnemu wynikającemu z udzielenia od dnia 27 lutego 1997 r. niezgodnych z prawem pozwoleń na utworzenie i prowadzenie składów celnych typu C w Taranto przez Direzione compartimentale delle dogane per le Regioni Puglia e Basilicata z siedzibą w Bari oraz następujących po nich pozwoleń na przetwarzanie pod kontrolą celną i na uszlachetnianie czynne do ich cofnięcia w dniu 4 grudnia 2002 r., Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 8 decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich oraz art. 2, 6, 10, 11 i 17 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot.

               2)

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.


title: Sprawa T-327/06: Skarga wniesiona w dniu 22 listopada 2006 r. — Altana Pharma przeciwko OHIM — Avensa (PNEUMO UPDATE)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/75

         Skarga wniesiona w dniu 22 listopada 2006 r. — Altana Pharma przeciwko OHIM — Avensa (PNEUMO UPDATE)
   (Sprawa T-327/06)
   (2006/C 326/154)
   Język skargi: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Altana Pharma AG (Konstancja, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Becker)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Avensa AG (Zug, Szwajcaria)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 września 2006 r. (sprawa R 668/2005-2),

               —

               nakazanie Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) odrzucenie sprzeciwu nr B 575 524 wnoszącego sprzeciw,

               —

               posiłkowo nakazanie Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie sprzeciwu nr B 575 524 wnoszącego sprzeciw z uwzględnieniem rozstrzygnięcia Sądu.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „PNEUMO UPDATE” dla towarów i usług z klas 5, 9, 16, 35, 38 i 41 (zgłoszenie nr 2 462 049).

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Avensa AG

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Niemiecki słowny znak towarowy „Pneumo” dla towarów z klasy 5, przy czym sprzeciw został wniesiony tylko w odniesieniu do rejestracji dotyczącej klasy 5

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Zaskarżona decyzja nie została właściwie uzasadniona i narusza art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ w odniesieniu do spornych znaków nie występuje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. Ponadto skarżąca podnosi, że znak towarowy, na który powołano się w sprzeciwie, nie jest używany.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).


title: Sprawa C-19/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 września 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero dell’Interno przeciwko Fastweb SpA (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne — Dyrektywa 89/665/EWG — Artykuł 2d ust. 4 — Wykładnia i ważność — Procedury odwoławcze w zakresie udzielania zamówień publicznych — Nieskuteczność umowy — Wykluczenie)

text:
               17.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 409/6

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 września 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ministero dell’Interno przeciwko Fastweb SpA
   (Sprawa C-19/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 89/665/EWG - Artykuł 2d ust. 4 - Wykładnia i ważność - Procedury odwoławcze w zakresie udzielania zamówień publicznych - Nieskuteczność umowy - Wykluczenie))
   2014/C 409/08
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Ministero dell’Interno

      Strona pozwana: Fastweb SpA

      przy udziale: Telecom Italia SpA

      Sentencja

               1)

               Artykuł 2d ust. 4 dyrektywy Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej dyrektywą 2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r., należy interpretować z ten sposób, że w przypadku gdy zamówienie publiczne zostało udzielone bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, co nie było dopuszczalne zgodnie z dyrektywą 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, przepis ten wyklucza uznanie tego zamówienia za nieskuteczne, jeśli w rzeczywistości zostały spełnione przesłanki przewidziane w tym przepisie, czego ocena należy do sądu odsyłającego.

               2)

               Analiza drugiego pytania nie ujawniła żadnej okoliczności, która mogłaby mieć wpływ na ważność art. 2d ust. 4 dyrektywy 89/665, zmienionej dyrektywą 2007/66.

      (1)  Dz.U. C 86 z 23.3.2013.


title: Sprawa T-543/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – RWE i RWE Dea przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu parafinowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółkę zależną i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział — Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału — Następstwo prawne — Proporcjonalność — Równość traktowania — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Nieograniczone prawo orzekania)

text:
               1.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/25

         Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2014 r. – RWE i RWE Dea przeciwko Komisji
   (Sprawa T-543/08) (1)

   ((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek wosków parafinowych - Rynek gaczu parafinowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynków - Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółkę zależną i przez wspólne przedsiębiorstwo, w którym spółka dominująca ma częściowy udział - Decydujący wpływ wywierany przez spółkę dominującą - Domniemanie w przypadku posiadania całości kapitału - Następstwo prawne - Proporcjonalność - Równość traktowania - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien - Nieograniczone prawo orzekania))
   2014/C 292/30
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: RWE AG (Essen, Niemcy) i RWE Dea AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: C. Stadler, M. Röhrig i S. Budde, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Antoniadis i R. Sauer, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Tytułem żądania głównego, wniosek o stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) w części dotyczącej skarżących oraz, tytułem żądania ewentualnego, wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżące.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność art. 1 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 – Woski do świec) w zakresie, w jakim Komisja Europejska stwierdziła w niej, że RWE AG i RWE Dea AG uczestniczyły w naruszeniu po dniu 2 stycznia 2002 r.

               2)

               Kwotę grzywny nałożonej na RWE AG i na RWE Dea AG ustala się na 3 5 8 88  562 EUR.

               3)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               4)

               Komisja pokrywa jedną piątych własnych kosztów i jedną piątą kosztów poniesionych przez RWE AG i RWE Dea AG. RWE AG i RWE Dea AG pokrywają cztery piąte własnych kosztów i cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję.

      (1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.


title: Sprawa C-95/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Hannover (Niemcy) w dniu 17 lutego 2016 r. – Angelika Eckert/Société Air France SA

text:
               27.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 232/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Hannover (Niemcy) w dniu 17 lutego 2016 r. – Angelika Eckert/Société Air France SA
   (Sprawa C-95/16)
   (2016/C 232/02)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Amtsgerichts Hannover

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Angelika Eckert

      Strona pozwana: Société Air France SA
   Postanowieniem Trybunału z dnia 19 kwietnia 2016 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.


title: Sprawa T-323/14: Wyrok Sądu z dnia 17 września 2015 r. – Bankia/OHIM – Banco ActivoBank (Portugal) (Bankia) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Bankia — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BANKY — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               3.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 363/38

         Wyrok Sądu z dnia 17 września 2015 r. – Bankia/OHIM – Banco ActivoBank (Portugal) (Bankia)
   (Sprawa T-323/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Bankia - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy BANKY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 363/46)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Bankia, SA (Walencja, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat F. De Barba)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Banco ActivoBank (Portugal), SA (Lizbona, Portugalia)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 lutego 2014 r. (sprawy połączone R 649/2013-2 i R 744/2013-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Banco ActivoBank (Portugal), SA a Bankia, SA.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 14 lutego 2014 r. (sprawy połączone R 649/2013-2 i R 744/2013-2) w zakresie, w jakim uwzględniono w niej skargę Banco ActivoBank (Portugal), SA, dotyczącą „usług związanych z nieruchomościami”, objętych zgłoszeniem wspólnotowego znaku towarowego i należących do klasy 36.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Bankia, SA i OHIM pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 261 z 11.8.2014.


title: Sprawa C-421/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia n ° 2 de Santander (Hiszpania) w dniu 10 września 2014 r. – Banco Primus S.A. przeciwko Jesúsowi Gutiérrezowi Garcíi

text:
               24.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 421/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander (Hiszpania) w dniu 10 września 2014 r. – Banco Primus S.A. przeciwko Jesúsowi Gutiérrezowi Garcíi
   (Sprawa C-421/14)
   2014/C 421/28
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado de Primera Instancia no 2 de Santander

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca/powodowa/wnosząca odwołanie: Banco Primus S.A.

      Strona pozwana, Druga strona postępowania: Jesús Gutiérrez García

      Pytania prejudycjalne

      Pierwsze pytanie:

               1)

               Czy przepis przejściowy 4 Ley 1/2013 należy interpretować w ten sposób, że nie może on stanowić przeszkody dla ochrony konsumentów?

               2)

               Czy zgodnie z dyrektywą Rady 93/13/EWG (1) z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, a w szczególności z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, w celu zapewnienia ochrony konsumentów i użytkowników w myśl zasad równoważności i skuteczności dozwolone jest, by konsument podniósł istnienie nieuczciwych warunków umownych po czasie przewidzianym w przepisach krajowych na podniesienie takiego zarzutu, a sąd krajowy powinien wówczas zbadać takie warunki?

               3)

               Czy zgodnie z dyrektywą Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, a w szczególności z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, w celu zapewnienia ochrony konsumentów i użytkowników w myśl zasad równoważności i skuteczności sąd krajowy powinien zbadać z urzędu istnienie nieuczciwego warunku umownego, wyciągając odpowiednie konsekwencje, nawet jeżeli wcześniej doszedł do przeciwnego wniosku lub odrzucił dokonanie tej oceny w postanowieniu prawomocnym zgodnie z krajowym prawem procesowym?

      Pytanie drugie:

               4)

               W jaki sposób stosunek jakości do ceny może mieć wpływ na kontrolę nieuczciwego charakteru warunków umowy niemających zasadniczego charakteru? Czy dokonując takiej pośredniej kontroli tego rodzaju czynników istotne jest wzięcie pod uwagę prawnych limitów cenowych ustanowionych w przepisach krajowych? Czy może się zdarzyć, że umowy ważne in abstracto utracą ważność, gdy uzna się, że cena transakcji jest bardzo wysoka w stosunku do zwykłej ceny rynkowej?

      Pytanie trzecie:

               5)

               Czy do celów stosowania art. 4 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich można brać pod uwagę okoliczności, które zaistniały po zawarciu umowy, jeżeli tak wynika z analizy przepisów krajowych?

      Pytanie czwarte:

               6)

               Czy art. 693 ust. 2 LEC, zmieniony przez Ley 1/2013 należy interpretować w ten sposób, że nie może on stanowić przeszkody dla ochrony interesów konsumentów?

               7)

               Czy zgodnie z dyrektywą Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, a w szczególności z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, w celu zapewnienia ochrony konsumentów i użytkowników w myśl zasad równoważności i skuteczności, gdy sąd krajowy bada istnienie nieuczciwego warunku umowy dotyczącego natychmiastowej wymagalności, powinien uznać go za niebyły i wyciągnąć właściwe temu konsekwencje, nawet jeżeli przedsiębiorca odczekał minimalny okres przewidziany w przepisach krajowych?

      (1)  Dz.U. L 95, s. 29.


title: Sprawa T-21/17: Skarga wniesiona w dniu 13 stycznia 2017 r. – RL/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

text:
               27.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/14

         Skarga wniesiona w dniu 13 stycznia 2017 r. – RL/Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
   (Sprawa T-21/17)
   (2017/C 095/23)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: RL (przedstawiciele: adwokaci C. Bernard-Glanz i A. Tymen)

      Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 11 maja 2016 r. przez sekretarza Trybunału Sprawiedliwości, której treść została przekazana stronie skarżącej pismem z dnia 20 maja 2016 r. o nieawansowaniu jej do grupy zaszeregowania AD 10 z dniem 1 lipca 2015 r. a jeśli zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności wydanej w dniu 6 października 2016 r. przez komitet ds. zażaleń decyzji w sprawie oddalenia zażalenia złożonego przez stronę skarżącą w dniu 22 lipca 2016 r.;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania na rzecz strony skarżącej;

               —

               obciążenie strony pozwanej całością kosztów.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 45 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i wewnętrznego systemu awansowania wprowadzonego w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasad równego traktowania i jedności europejskiej służby publicznej.


title: Sprawa C-366/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem postanowienie Supremo Tribunal Administrativo z dnia  6 lipca 2005 r.  w sprawie Optmus Telecomunicações, S.A. przeciwko Fazenda Pública

text:
               24.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 330/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem postanowienie Supremo Tribunal Administrativo z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie Optmus Telecomunicações, S.A. przeciwko Fazenda Pública
   (Sprawa C-366/05)
   (2005/C 330/15)
   język postępowania: portugalski
   W dniu 29 września 2005 r. r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Supremo Tribunal Administrativo (Republika Portugalska) z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie Optmus Telecomuncações, S.A. przeciwko Fazenda Pública.
   Supremo Tribunal Administrativo zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1)

               Czy wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 69/335/EWG (1) z dnia 17 czerwca 1969 r. zmienionej dyrektywą Rady 85/303/EWG (2) z dnia 10 czerwca 1985 r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, należy dokonywać w sposób zawężający tak, że warunkiem wstępnym nałożonego w tym przepisie na Państwa Członkowskie obowiązku zwolnienia pewnych transakcji gromadzenia kapitału, będzie wymóg, by były to transakcje, które zgodnie z wersją dyrektywy sprzed 1985 r. mogły być zwolnione z podatku lub obciążone zmniejszoną stawką podatku — to znaczy, jedynie te, o których mowa w art. 4 ust. 2 i art. 8 — i które ponadto znajdowały się w takiej sytuacji w dniu 1 lipca 1984 r.?

               2)

               Czy art. 7 ust. 1 oraz art. 10 dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 czerwca 1969 r. zmienionej dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału należy interpretować w ten sposób, iż zakazują one nakładania opłaty skarbowej na podstawie regulacji krajowej, takiej jak Decreto-lei nr 322-B/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r., wprowadzający pkt 26 — Wnoszenie kapitału — do Tabela Geral do Imposto de Selo (ogólnej tabeli opłaty skarbowej), na spółkę akcyjną prawa portugalskiego w związku z podniesieniem kapitału zakładowego dokonanego poprzez wniesienie wkładów pieniężnych, jeżeli w dniu 1 lipca 1984 r. taka operacja podlegała temu podatkowi, ale była z niego zwolniona?

      (1)  Dz.U. L 249, str. 25.

      (2)  Dz.U. L 156, str. 23.


title: Sprawa C-537/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción n °1 de Catarroja (Hiszpania) w dniu 26 listopada 2012 r. — Banco Popular Español S.A. przeciwko Maria Teodolinda Rivas Quichimbo i Wilmar Edgar Cun Pérez

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 1 de Catarroja (Hiszpania) w dniu 26 listopada 2012 r. — Banco Popular Español S.A. przeciwko Maria Teodolinda Rivas Quichimbo i Wilmar Edgar Cun Pérez
   (Sprawa C-537/12)
   2013/C 38/14
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 1 de Catarroja

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca/powodowa/wnosząca odwołanie: Banco Popular Español S.A.

      Strona pozwana, Druga strona postępowania: Maria Teodolinda Rivas Quichimbo y Wilmar Edgar Cun Pérez

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy dyrektywę 93/13(EWG) (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie istnieniu przepisów państwa członkowskiego, które nie zezwalają sądowi prowadzącemu postępowanie egzekucyjne z hipoteki, takie jak postępowanie uregulowane w art. 681-695 Ley de Enjuiciamiento Civil de España 1/2000 (hiszpańskiego kodeksu postępowania cywilnego), na zbadanie z urzędu lub na wniosek strony nieuczciwego charakteru warunku zawartego w umowie między przedsiębiorcą a konsumentem, niezależnie od tego, czy konsument wniósł w tym względzie zarzut?

               2)

               W przypadku gdy odpowiedź na powyższe pytania będzie twierdząca, jak i w przypadku gdy będzie ona przecząca, czy dyrektywę 93/13 należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie istnieniu przepisów państwa członkowskiego, które nie zezwalają sądowi prowadzącemu postępowanie egzekucyjne z hipoteki, takie jak postępowanie uregulowane w art. 681-695 Ley de Enjuiciamiento Civil de España 1/2000, na zawieszenie rzeczonego postępowania w przypadku późniejszego wszczęcia postępowania rozpoznawczego, którego przedmiotem jest żądanie uznania nieuczciwego charakteru warunku zawartego w umowie między przedsiębiorcą a konsumentem, a która to umowa stanowiła podstawę do wszczęcia przywołanego postępowania egzekucyjnego?

      (1)  Dyrektywą Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29).


title: Sprawa T-390/15: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2016 r. – Perfetti Van Melle Benelux/EUIPO – PepsiCo (3D) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego3D — Wcześniejsze, słowny i graficzne, unijne znaki towarowe 3D’S i 3D’s — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               24.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/37

         Wyrok Sądu z dnia 13 września 2016 r. – Perfetti Van Melle Benelux/EUIPO – PepsiCo (3D)
   (Sprawa T-390/15) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego3D - Wcześniejsze, słowny i graficzne, unijne znaki towarowe 3D’S i 3D’s - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2016/C 392/47)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Perfetti Van Melle Benelux BV (Breda, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat P. Testa)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: PepsiCo, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard i J. Fuhrmann)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 maja 2015 r. (sprawa R 465/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między PepsiCo a Perfetti Van Melle Benelux.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Perfetti Van Melle Benelux BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 311 z 21.9.2015.


title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie C-542/03 Hauptzollamt Hamburg-Jonas przeciwko Milupa GmbH & Co. KG (wniosek Bundesfinanzhof o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) (Rolnictwo — Refundacje wywozowe — Produkty rolne przetworzone i wchodzące w skład towarów nie objętych załącznikiem II do Traktatu WE (obecnie, po zmianie, załącznikiem I WE) — Nieścisłości w zgłoszeniu — Kara)

text:
               20.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/3

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 12 maja 2005 r.
   w sprawie C-542/03 Hauptzollamt Hamburg-Jonas przeciwko Milupa GmbH & Co. KG (1) (wniosek Bundesfinanzhof o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym)
   (Rolnictwo - Refundacje wywozowe - Produkty rolne przetworzone i wchodzące w skład towarów nie objętych załącznikiem II do Traktatu WE (obecnie, po zmianie, załącznikiem I WE) - Nieścisłości w zgłoszeniu - Kara)
   (2005/C 205/06)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie C-542/03 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy), postanowieniem z dnia 18 listopada 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 23 grudnia 2003 r., w postępowaniu: Hauptzollamt Hamburg-Jonas przeciwko Milupa GmbH & Co. KG, Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas (sprawozdawca), prezes izby, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, U. Lõhmus i A. Ó Caoimh, sędziowie, rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 12 maja 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:
   Art. 7 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie, ust. 2 akapit pierwszy oraz ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1222/94 z dnia 30 maja 1994 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nie objęte załącznikiem II do Traktatu oraz kryteria ustalania kwoty takich refundacji w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 229/96 z dnia 7 lutego 1996 r., należy interpretować w ten sposób, że jeżeli eksporter zgłosił we wniosku o refundację wywozową, iż w celu wytworzenia spornych towarów użyto produktu zrównanego z odtłuszczonym mlekiem w proszku wymienionym w załączniku A (PG 2) na podstawie art. 1 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia, podczas gdy użyto innego produktu, również zrównanego z odtłuszczonym mlekiem w proszku na podstawie tego samego przepisu, może on ubiegać się o refundację wywozową, w danym przypadku w wysokości skorygowanej na podstawie art. 11 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania refundacji wywozowych dla produktów rolnych w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 2945/94 z dnia 2 grudnia 1994 r.

      (1)  Dz.U. C 59 z 06.03.2004


title: Sprawa C-424/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof – Niemcy) – Zuchtvieh-Export GmbH/Stadt Kempten (Odesłanie prejudycjalne — Rolnictwo — Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 — Ochrona zwierząt podczas transportu — Długotrwały przewóz z państwa członkowskiego do państwa trzeciego — Artykuł 14 ust. 1 — Kontrola związana z dziennikiem podróży przeprowadzana przez właściwe władze miejsca wyjazdu przed rozpoczęciem długotrwałego przewozu — Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do odcinka trasy przewozu odbywającego się poza terytorium Unii Europejskiej — Stosowanie norm ustanowionych przez rzeczone rozporządzenie do tego odcinka trasy przewozu)

text:
               22.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/5

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof – Niemcy) – Zuchtvieh-Export GmbH/Stadt Kempten
   (Sprawa C-424/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Rolnictwo - Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 - Ochrona zwierząt podczas transportu - Długotrwały przewóz z państwa członkowskiego do państwa trzeciego - Artykuł 14 ust. 1 - Kontrola związana z dziennikiem podróży przeprowadzana przez właściwe władze miejsca wyjazdu przed rozpoczęciem długotrwałego przewozu - Stosowanie tego przepisu w odniesieniu do odcinka trasy przewozu odbywającego się poza terytorium Unii Europejskiej - Stosowanie norm ustanowionych przez rzeczone rozporządzenie do tego odcinka trasy przewozu))
   (2015/C 205/06)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Zuchtvieh-Export GmbH

      Strona pozwana: Stadt Kempten

      przy udziale: Landesanwaltschaft Bayern

      Sentencja

   Artykuł 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającego dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 należy interpretować w ten sposób, iż aby transport wiążący się z długotrwałym przewozem domowych gatunków nieparzystokopytnych innych niż zarejestrowane nieparzystokopytne oraz bydła, owiec, kóz i świń, który rozpoczyna się na terytorium Unii Europejskiej i jest kontynuowany poza jej terytorium, mógł zostać zatwierdzony przez właściwe władze miejsca wyjazdu, organizator przewozu powinien przedstawić dziennik podróży, który – zważywszy na przewidziane ustalenia co do tego przewozu – jest możliwy do zrealizowania i pozwala sądzić, że przepisy niniejszego rozporządzenia będą przestrzegane, w tym w zakresie odcinka trasy tego przewozu przebiegającego na terytorium państw trzecich, przy czym jeśli nie ma to miejsca, właściwe władze mogą wymagać zmiany rzeczonych ustaleń tak, by wspomniane przepisy rozporządzenia były przestrzegane w odniesieniu do całego przewozu.

      (1)  Dz.U. C 336 z 16.11.2013.


title: Sprawa T-527/12: Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2012 r. — DeMaCO Holland przeciwko Komisji

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/68

         Skarga wniesiona w dniu 6 grudnia 2012 r. — DeMaCO Holland przeciwko Komisji
   (Sprawa T-527/12)
   2013/C 26/133
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: DeMaCO Holland (Langedijk, Niderlandy) (przedstawiciele: L. Linders i S. Bishop, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

               —

               w związku z tym nakazanie Euratom natychmiastowego zaprzestania korzystania ze zmodyfikowanego projektu, do którego prawa należą do skarżącej oraz zapłaty przez Euratom na rzecz skarżącej kwoty 100 000 EUR tytułem odszkodowania wstępnego w trybie odpowiedzialności pozaumownej;

               —

               obciążenie Euratom ewentualnymi kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarga ma na celu naprawienie szkody wyrządzonej pozaumownym działaniem Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, reprezentowanej przez Komisje Europejską, polegającym na wykorzystaniu rysunków technicznych należących do skarżącej i przekazaniu ich do wykorzystania przedsiębiorstwu do spraw programu ITER i rozwoju energii termojądrowej (Fusion for Energy) w ramach postępowania przetargowego.
   Na poparcie skargi skarżąca twierdzi, iż pozwana wykorzystała bezprawnie należące do skarżącej rysunki techniczne.
   Pozwana wykorzystała bez zgody skarżącej rysunki techniczne wykonane samodzielnie przez skarżącą, wykraczając poza wszelkie ramy umowne łączące strony. Ponadto pozwana umożliwiła wykorzystanie rysunków technicznych przez osoby trzecie, w szczególności przez Fusion For Energy.
   Świadome bezprawne wykorzystanie rysunków technicznych należących do skarżącej stanowi czyn bezprawny oraz naruszenie praw autorskich skarżącej.
   Z tego względu pozwana uzyskała nienależną korzyść gospodarczą w oparciu o zasoby intelektualne i finansowe skarżącej, co jest sprzeczne z dobrymi obyczajami gospodarczymi i stanowi akt nieuczciwej konkurencji.
   Na szkodę poniesioną przez skarżącą składa się utrata dochodów na skutek postępowania przetargowego przeprowadzonego przez Fusion For Energy, co było możliwe wskutek działania pozwanej, a także szkoda wynikająca z naruszenie praw własności intelektualnej skarżącej.


title: Sprawy połączone C-18/05 i C-155/05: Postanowienie trybunału (piąta izba) z dnia 6 lipca 2006 r. (wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Commissione tributaria provinciale di Napoli i Commissione tributaria regionale di Firenze — Włochy) — Casa di cura privata Salus SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio di Napoli 4 (Artykuł 104 § 3 akapit drugi regulaminu — Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 część B lit. c) — Zwolnienia — Dostawa towarów przeznaczonych w całości do celów działalności zwolnionej od podatku, w przypadku których nie przysługiwało prawo do odliczenia)

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/15

         Postanowienie trybunału (piąta izba) z dnia 6 lipca 2006 r. (wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Commissione tributaria provinciale di Napoli i Commissione tributaria regionale di Firenze — Włochy) — Casa di cura privata Salus SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio di Napoli 4
   (Sprawy połączone C-18/05 i C-155/05) (1)

   (Artykuł 104 § 3 akapit drugi regulaminu - Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 13 część B lit. c) - Zwolnienia - Dostawa towarów przeznaczonych w całości do celów działalności zwolnionej od podatku, w przypadku których nie przysługiwało prawo do odliczenia)
   (2006/C 224/26)
   Język postępowania: włoski
   Sądy krajowe
   Commissione tributaria provinciale di Napoli, Commissione tributaria regionale di Firenze
   Strony w postępowaniach przed sądem krajowym

      Strony skarżące: Casa di cura privata Salus SpA (C-18/05), Agenzia delle Entrate — Ufficio di Firenze 1 (C-155/05)

      Strony pozwane: Agenzia Entrate Ufficio di Napoli 4 (C-18/05), Villa Maria Beatrice Hospital Srl (C-155/05)
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Commissione tributaria provinciale di Napoli — Wykładnia pierwszej części art. 13 część B lit. c) szóstej dyrektywy VAT — Zwolnienia dostaw towarów przeznaczonych w całości do celów działalności zwolnionej od podatku lub w przypadku których nie przysługiwało prawo do odliczenia — Bezpośrednie stosowanie
   Sentencja
   Wykładni pierwszej części art. 13 część B lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy dokonywać w ten sposób, że przewidziane w niej zwolnienie od podatku dotyczy jedynie odsprzedaży towarów nabytych wcześniej przez podatnika dla potrzeb działalności zwolnionej od podatku na mocy tego przepisu, o ile nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej naliczonego przy pierwotnym nabyciu tych towarów.

      (1)  Dz.U. C 93 z 16.04.2005

      Dz.U. C 155 z 25.06.2005


title: Sprawy T-489/09, T-490/09 i T-56/10: Wyrok Sądu z dnia 9 grudnia 2014 r. – Leali i Acciaierie e Ferriere Leali Luigi/Komisja [Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek prętów zbrojeniowych prostych lub w kręgach — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 65 EWWiS, po wygaśnięciu traktatu EWWiS, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1/2003 — Ustalanie cen i terminów płatności — Ograniczanie lub kontrolowanie produkcji lub sprzedaży — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Podstawa prawna — Nadużycie władzy i nadużycie proceduralne — Grzywny — Czas trwania naruszenia — Proporcjonalność — Przedawnienie — Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja zmieniająca — Niedopuszczalność]

text:
               2.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 34/21

         Wyrok Sądu z dnia 9 grudnia 2014 r. – Leali i Acciaierie e Ferriere Leali Luigi/Komisja
   (Sprawy T-489/09, T-490/09 i T-56/10) (1)

   ([Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek prętów zbrojeniowych prostych lub w kręgach - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 65 EWWiS, po wygaśnięciu traktatu EWWiS, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Ustalanie cen i terminów płatności - Ograniczanie lub kontrolowanie produkcji lub sprzedaży - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Podstawa prawna - Nadużycie władzy i nadużycie proceduralne - Grzywny - Czas trwania naruszenia - Proporcjonalność - Przedawnienie - Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja zmieniająca - Niedopuszczalność])
   (2015/C 034/22)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Leali SpA (Odolo, Włochy) (sprawy T-489/09 i T-56/10); oraz Acciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA (Brescia, Włochy) (sprawy T-490/09 i T-56/10) (przedstawiciel: G. Bellotti, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: w sprawach T-489/09 i T-490/09, początkowo R. Sauer i V. Di Bucci, następnie R. Sauer i B. Gencarelli, a wreszcie R. Sauer i R. Striani, a w sprawie T-56/10, początkowo R. Sauer i B. Gencarelli, następnie R. Sauer i R. Striani, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata M. Moretta)

      Przedmiot

   W sprawach T-489/09 i T-490/09 żądania stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2009) 7492 wersja ostateczna z dnia 30 września 2009 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 65 EWWiS (sprawa COMP/37.956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe, ponowne przyjęcie) i ewentualnie – żądania obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżące, a w sprawie T-56/10 żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2009) 9912 wersja ostateczna z dnia 8 grudnia 2009 r. zmieniającej decyzję C (2009) 7492 wersja ostateczna.

      Sentencja

               1)

               Sprawy T-489/09, T-490/09 i T-56/10 zostają połączone do celów wydania niniejszego wyroku.

               2)

               Skargi zostają oddalone.

               3)

               W sprawie T-489/09 Leali SpA zostaje obciążona kosztami.

               4)

               W sprawie T-490/09 Acciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA zostają obciążone kosztami.

               5)

               W sprawie T-56/10 Leali i Acciaierie e Ferriere Leali Luigi zostają obciążone kosztami.

      (1)  Dz.U. C 37 z 13.2.2010.


title: Sprawa C-161/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Włochy) w dniu 2 kwietnia 2012 r. — Anna Muzzio przeciwko A.S.L. Pavia i in.

text:
               2.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 157/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Włochy) w dniu 2 kwietnia 2012 r. — Anna Muzzio przeciwko A.S.L. Pavia i in.
   (Sprawa C-161/12)
   2012/C 157/09
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Anna Muzzio

      Strona pozwana: A.S.L. Pavia i in.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy zasady swobody przedsiębiorczości, niedyskryminacji i ochrony konkurencji, o których mowa w art. 49 i nast. TFUE sprzeciwiają się obowiązywaniu przepisów krajowych, które nie zezwalają farmaceucie — uprawnionemu do wykonywania zawodu i należącemu do odnośnego samorządu zawodowego, lecz nieposiadającemu apteki objętej planem rozmieszczenia — na prowadzenie w punkcie sprzedaży produktów parafarmaceutycznych, którego jest właścicielem sprzedaży detalicznej obejmującej również produkty lecznicze, dostępne tylko na receptę zwaną „białą receptą”, tj. takie, których koszty nie obciążają krajowego systemu opieki zdrowotnej, a pokrywane są w całości przez obywatela, ustanawiając jednocześnie w tym sektorze zakaz sprzedaży określonej kategorii produktów leczniczych jak też reglamentując liczbę aptek, które mogą być utworzone na terytorium krajowym?


title: Sprawy połączone C-33/12 i C-38/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 listopada 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék, Szabolcs Szatmár-Bereg Megyei Bíróság — Węgry) — Körös-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-33/12), Felső-Tisza-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-38/12) przeciwko Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/17

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 listopada 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék, Szabolcs Szatmár-Bereg Megyei Bíróság — Węgry) — Körös-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-33/12), Felső-Tisza-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-38/12) przeciwko Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Sprawy połączone C-33/12 i C-38/12) (1)

   2013/C 38/26
   Język postępowania: węgierski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie spraw.

      (1)  Dz.U. C 126 z 28.4.2012.


title: Sprawa C-51/15: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 grudnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Celle – Niemcy) – Remondis GmbH & Co. KG Region Nord/Region Hannover [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 4 ust. 2 TUE — Poszanowanie tożsamości narodowej państw członkowskich nierozerwalnie związanej z ich podstawowymi strukturami politycznymi i konstytucyjnymi, w tym w odniesieniu do samorządu regionalnego i lokalnego — Wewnętrzna organizacja państw członkowskich — Jednostki samorządu terytorialnego — Instrument prawny tworzący nowy podmiot prawa publicznego i organizujący przekazanie uprawnień i obowiązków związanych z wykonywaniem zadań publicznych — Zamówienia publiczne — Dyrektywa 2004/18/WE — Artykuł 1 ust. 2 lit. a) — Pojęcie „zamówienia publicznego”]

text:
               20.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 53/5

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 grudnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Celle – Niemcy) – Remondis GmbH & Co. KG Region Nord/Region Hannover
   (Sprawa C-51/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 4 ust. 2 TUE - Poszanowanie tożsamości narodowej państw członkowskich nierozerwalnie związanej z ich podstawowymi strukturami politycznymi i konstytucyjnymi, w tym w odniesieniu do samorządu regionalnego i lokalnego - Wewnętrzna organizacja państw członkowskich - Jednostki samorządu terytorialnego - Instrument prawny tworzący nowy podmiot prawa publicznego i organizujący przekazanie uprawnień i obowiązków związanych z wykonywaniem zadań publicznych - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2004/18/WE - Artykuł 1 ust. 2 lit. a) - Pojęcie „zamówienia publicznego”])
   (2017/C 053/06)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Oberlandesgericht Celle

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Remondis GmbH & Co. KG Region Nord

      Strona pozwana: Region Hannover

      przy udziale: Zweckverband Abfallwirtschaft Region Hannover

      Sentencja

   Artykuł 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi należy interpretować w ten sposób, że nie jest zamówieniem publicznym porozumienie zawarte przez dwie jednostki samorządu terytorialnego, takie jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym, na którego podstawie jednostki te przyjmują uchwałę o utworzeniu związku celowego, mającego osobowość publicznoprawną, i o przekazaniu temu nowemu podmiotowi publicznemu określonych kompetencji, które dotychczas należały do tych jednostek samorządu, a które od tej chwili należą do związku celowego.
   Jednak takie przekazanie kompetencji w zakresie realizacji zadań publicznych następuje wyłącznie wówczas, gdy dotyczy ono jednocześnie obowiązków związanych z przekazanymi kompetencjami oraz towarzyszących im uprawnień, tak aby ten nowy kompetentny organ władzy publicznej miał autonomię decyzyjną i finansową, co powinien sprawdzić sąd odsyłający.

      (1)  Dz.U. C 155 z 11.5.2015.


title: Sprawa C-167/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Employment Tribunal Newcastle upon Tyne (Zjednoczone Królestwo) w dniu 3 kwietnia 2012 r. — C.D. przeciwko S.T.

text:
               30.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Employment Tribunal Newcastle upon Tyne (Zjednoczone Królestwo) w dniu 3 kwietnia 2012 r. — C.D. przeciwko S.T.
   (Sprawa C-167/12)
   2012/C 194/15
   Język postępowania: angielski

      Sąd krajowy

   Employment Tribunal Newcastle upon Tyne

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: C.D.

      Strona pozwana: S.T.

      Pytania prejudycjalne

   W każdym z następujących pytań:

               a)

               wyrażenie „matka genetyczna, która posiada dziecko na podstawie umowy o macierzyństwo zastępcze” odnosi się do okoliczności, w których matka genetyczna jest pracownikiem, a sama w żadnym czasie mającym znaczenie dla sprawy nie była w ciąży, ani nie urodziła dziecka, o którym mowa;

               b)

               wyrażenie „matka zastępcza” odnosi się do okoliczności, w których kobieta była w ciąży oraz urodziła dziecko w imieniu matki genetycznej.

                           1)

                           Czy art. 1 ust. 1, art. 2 lit. c), art. 8 ust.1 lub art. 11 ust. 2 lit. b) dyrektywy 92/85/EWG […] ustanawiają prawo do uzyskania urlopu macierzyńskiego przez matkę genetyczną, która posiada dziecko dzięki umowie o macierzyństwo zastępcze?

                           2)

                           Czy dyrektywa 92/85/EWG […] zapewnia prawo do otrzymania urlopu macierzyńskiego matce genetycznej, która posiada dziecko na podstawie umowy o macierzyństwo zastępcze, jeżeli:

                                       a)

                                       może ona karmić piersią po urodzeniu lub

                                       b)

                                       karmi piersią po urodzeniu dziecka?

                           3)

                           Czy nieudzielenie przez pracodawcę urlopu macierzyńskiego matce genetycznej, która posiada dziecko na podstawie umowy o macierzyństwo zastępcze stanowi naruszenie art. 14 w związku z art. 2 ust. 1 lit. a) lub b) lub art. 2 ust. 2 lit. c) dyrektywy 2006/54/WE […]?

                           4)

                           Czy nieudzielenie urlopu macierzyńskiego matce genetycznej, która posiada dziecko na podstawie umowy o macierzyństwo zastępcze stanowi, w związku ze stosunkiem pracownika do matki zastępczej, potencjalne naruszenie art. 14 w związku z art. 2 ust. 1 lit. a) lub b) lub art. 2 ust. 2 lit. c) dyrektywy 2006/54/WE […]?

                           5)

                           Czy mniej korzystne traktowanie matki genetycznej, która posiada dziecko na podstawie umowy o macierzyństwo zastępcze, stanowi, z powodu stosunku matki genetycznej do matki zastępczej dziecka, potencjalne naruszenie art. 14 w związku z art. 2 ust. 1 lit. a) lub b) lub art. 2 ust. 2 lit. c) dyrektywy 2006/54/WE […]?

                           6)

                           W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 4, czy status matki genetycznej wystarczy do uprawnienia jej do urlopu macierzyńskiego na podstawie jej stosunku do matki zastępczej dziecka?

                           7)

                           W przypadku odpowiedzi twierdzącej na którekolwiek z pytań 1, 2, [3] i [4]:

                                       7.1.

                                       Czy dyrektywa 92/85/EWG […] jest bezpośrednio skuteczna w zakresie istotnym dla sprawy oraz

                                       7.2.

                                       Czy dyrektywa 2006/54/WE […] jest bezpośrednio skuteczna w zakresie istotnym dla sprawy?


title: Sprawa T-501/08: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2011 r. — NEC Display Solutions Europe przeciwko OHIM — C More Entertainment (see more) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego see more — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe CMORE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               29.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/14

         Wyrok Sądu z dnia 23 września 2011 r. — NEC Display Solutions Europe przeciwko OHIM — C More Entertainment (see more)
   (Sprawa T-501/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego see more - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe CMORE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 319/26
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: NEC Display Solutions Europe GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Munzinger)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: W. Verburg, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: C More Entertainment AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat R. Almaraz Palmero)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 sierpnia 2008 r. (sprawa R 1388/2007-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między C More Entertainment AB a NEC Display Solutions Europe GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               NEC Display Solutions Europe GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009.


title: Sprawa C-353/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 28 września 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/54/WE — Brak transpozycji w przepisanym terminie)

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/17

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 28 września 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-353/05) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/54/WE - Brak transpozycji w przepisanym terminie)
   (2006/C 294/28)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Schima i F. Simonetti, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga (Przedstawiciel: S. Schreiner, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie w przepisanym terminie przepisów niezbędnych celem zastosowania się do dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE — Deklaracje dotyczące czynności likwidacji i gospodarowania odpadami (Dz.U. L 176, str. 37)
   Sentencja

               1)

               Nie przyjmując w przepisanym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych celem zastosowania się do dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 281 z 12.11.2005.