title: Sprawa T-702/17: Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (Papouis Halloumi) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Papouis Halloumi – Wcześniejszy słowny unijny znak wspólny HALLOUMI – Względna podstawa odmowy rejestracji – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/41

      Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Papouis Dairies (Papouis Halloumi)
      (Sprawa T-702/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Papouis Halloumi - Wcześniejszy słowny unijny znak wspólny HALLOUMI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 44/51)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC i V. Marsland, solicitor)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Papouis Dairies Ltd (Nikozja) (przedstawiciel: adwokat N. Korogiannakis)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 sierpnia 2017 r. (sprawa R 2782/2014-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Papouis Dairies.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 3 sierpnia 2017 r. (sprawa R 2782/2014-4) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Papouis Dairies Ltd.

                  2)

                  EUIPO pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi.

                  3)

                  Papouis Dairies pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 424 z 11.12.2017.


title: Sprawa T-703/17: Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. – Cypr / EUIPO – Papouis Dairies (Papouis Halloumi) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Papouis Halloumi – Wcześniejszy słowny znak certyfikujący Zjednoczonego Królestwa HALLOUMI – Względna podstawa odmowy rejestracji – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/42

      Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. – Cypr / EUIPO – Papouis Dairies (Papouis Halloumi)
      (Sprawa T-703/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Papouis Halloumi - Wcześniejszy słowny znak certyfikujący Zjednoczonego Królestwa HALLOUMI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 44/52)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciele: S. Malynicz, QC i V. Marsland, solicitor)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Papouis Dairies Ltd (Nikozja, Cypr) (przedstawiciel: adwokat N. Korogiannakis)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 sierpnia 2017 r. (sprawa R 2924/2014-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Republiką Cypryjską a Papouis Dairies

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 3 sierpnia 2017 r. (sprawa R 2924/2014-4)) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Republiką Cypryjską a Papouis Dairies.

                  1)

                  EUIPO pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Republikę Cypryjską.

                  2)

                  Papouis Dairies pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 437 z 18.12.2017.


title: Sprawa T-724/17: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – The Vianel Group/EUIPO – Viania Dessous (VIANEL) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy VIANEL – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy VIANIA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/43

      Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – The Vianel Group/EUIPO – Viania Dessous (VIANEL)
      (Sprawa T-724/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy VIANEL - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy VIANIA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 44/53)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: The Vianel Group LLC (Dover, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat V. Perrichon)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: P. Sipos i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Viania Dessous GmbH (Mössingen, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2017 r. (sprawa R 285/2017-5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Viania Dessous a The Vianel Group

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  The Vianel Group LLC zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w postępowaniu przed Sądem.

         (1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2018.


title: Sprawa T-763/17: Wyrok Sądu z dnia 29 listopada 2018 r. – Septona / EUIPO – Intersnack Group (welly) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego welly – Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe Kelly’s i Kelly’s www.kellys.eu CHIPS – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/43

      Wyrok Sądu z dnia 29 listopada 2018 r. – Septona / EUIPO – Intersnack Group (welly)
      (Sprawa T-763/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego welly - Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe Kelly’s i Kelly’s www.kellys.eu CHIPS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 44/54)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Septona AVEE (Oinofyta, Grecja) (przedstawiciel: adwokat V. Wellens)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Rajh i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Intersnack Group GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lipca 2017 r. (sprawa R 1525/2016-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Intersnack Group a Septona.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 lipca 2017 r. (sprawa R 1525/2016-1.

                  2)

                  EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 22 z 22.1.2018.


title: Sprawa T-824/17: Wyrok Sądu z dnia 27 listopada 2018 r. – H2O Plus / EUIPO (H 2 O+) Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy H 2 O+ – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/44

      Wyrok Sądu z dnia 27 listopada 2018 r. – H2O Plus / EUIPO (H 2 O+)
      (Sprawa T-824/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy H 2 O+ - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 44/55)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: H2O Plus LLC (San Francisco, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci R. Niebel i F. Kerl)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo S. Palmero Cabezas i D. Walicka, następnie S. Palmero Cabezas i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 października 2017 r. (sprawa R 499/2017-1) dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską graficznego znaku towarowego H 2 O+.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  H2O Plus LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 63 z 19.2.2018.


title: Sprawa T-826/17: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – TeamBank/EUIPO – Fio Systems (FYYO) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FYYO – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy FIO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/45

      Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – TeamBank/EUIPO – Fio Systems (FYYO)
      (Sprawa T-826/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FYYO - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy FIO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2019/C 44/56)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: TeamBank AG Nürnberg (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci D. Terheggen i H. Lindner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Fischer i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Fio Systems AG (Lipsk, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Hänsel)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 listopada 2017 r. (sprawa R 2337/2016-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Fio Systems a TeamBank Nürnberg.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  TeamBank AG Nürnberg zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 52 z 12.2.2018.


title: Sprawa T-9/18: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – Addiko Bank / EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego STRAIGHTFORWARD BANKING – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/45

      Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – Addiko Bank / EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING)
      (Sprawa T-9/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego STRAIGHTFORWARD BANKING - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 44/57)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Addiko Bank AG (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat A. Seling)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i D. Walicka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 października 2017 r. (sprawa R 1090/2017-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego STRAIGHTFORWARD BANKING jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Addiko Bank AG zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 72 z 26.2.2018.


title: Sprawa T-59/18: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – Endoceutics / EUIPO – Merck (FEMIVIA) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FEMIVIA – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy FEMIBION INTIMA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/46

      Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – Endoceutics / EUIPO – Merck (FEMIVIA)
      (Sprawa T-59/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FEMIVIA - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy FEMIBION INTIMA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 44/58)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Endoceutics, Inc. (Quebec, Kanada) (przedstawiciel: adwokat M. Wahlin)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Lukošiūtė, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Merck KGaA (Darmstadt, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 listopada 2017 r. (sprawa R 280/2017-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Merck a Endoceutics.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Endoceutics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 112 z 26.3.2018.


title: Sprawa T-78/18: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – AB Mauri Italy / EUIPO – Lesaffre (FERMIN) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FERMIN – Wcześniejsze słowne znaki towarowe, międzynarodowy i Beneluksu, FERMIPAN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/47

      Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. – AB Mauri Italy / EUIPO – Lesaffre (FERMIN)
      (Sprawa T-78/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FERMIN - Wcześniejsze słowne znaki towarowe, międzynarodowy i Beneluksu, FERMIPAN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001)
      (2019/C 44/59)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: AB Mauri Italy SpA (Casteggio, Włochy) (przedstawiciele: B. Brandreth, adwokat, i G. Hussey, solicitor)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Bonne i D. Walicka, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Lesaffre et Cie (Paryż, Francja)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 grudnia 2017 r. (sprawy połączone R 2027/2016-4 i R 2254/2016-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między AB Mauri Italy a Lesaffre et Cie.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 grudnia 2017 r. (sprawy połączone R 2027/2016-4 i R 2254/2016-4) w zakresie, w jakim oddalono w niej, ze względu na brak podobieństwa z „drożdżami” należącymi do klasy 30, sprzeciw wobec zgłoszenia słownego znaku towarowego FERMIN dla niektórych towarów należących do tej samej klasy, takich jak „mieszanki do produktów piekarniczych; mieszanki piekarskie (ciasto gotowe do użycia); preparaty na bazie drożdży do chleba, pieczywa słodkiego i ciasta na pizze”.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez AB Mauri Italy SpA.

         (1)  Dz.U. C 112 z 26.3.2018.


title: Sprawa T-585/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Cheverny Investments/Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/47

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Cheverny Investments/Komisja
      (Sprawa T-585/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/60)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Cheverny Investments Ltd (St. Julians, Malta) (przedstawiciele: adwokaci H. Prinz zu Hohenlohe-Langenburg, R. Staab i S. Rasch)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Cheverny Investments Ltd.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012.


title: Sprawa T-586/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Oppenheim/Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/48

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Oppenheim/Komisja
      (Sprawa T-586/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/61)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Sal. Oppenheim jr. & Cie AG & Co. KGaA (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci W. Deselaers, J. Brückner i M. Haisch, następnie adwokat T. Bernard)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche, M. Adam i M. Noll-Ehlers, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Noll-Ehlers i w końcu R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sal. Oppenheim jr. & Cie AG & Co. KGaA.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012.


title: Sprawa T-610/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Wagon Automotive Nagold / Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/49

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Wagon Automotive Nagold / Komisja
      (Sprawa T-610/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/62)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Wagon Automotive Nagold GmbH (Nagold, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci początkowo T. Hackemann i H. Horstkotte, następnie T. Hackemann i F. von Bredow)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Wagon Automotive Nagold GmbH.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 32 z 4.2.2012.


title: Sprawa T-612/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Treofan Holdings i Treofan Germany / Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/50

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Treofan Holdings i Treofan Germany / Komisja
      (Sprawa T-612/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/63)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Treofan Holdings GmbH (Raunheim, Niemcy), Treofan Germany GmbH & Co. KG (Neunkirchen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat: J de Weerth)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Treofan Holdings GmbH i Treofan Germany GmbH & Co. KG.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 32 z 4.2.2012.


title: Sprawa T-613/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – VMS Deutschland/Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/50

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – VMS Deutschland/Komisja
      (Sprawa T-613/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/64)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: VMS Deutschland Holdings GmbH (Darmstadt, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci D. Pohl, G. Burwitz, M. Maier i P. Werner, następnie D. Pohl i G. Burwitz)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011 L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez VMS Deutschland Holdings GmbH.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 32 z 4.2.2012


title: Sprawa T-619/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – CB / Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/51

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – CB / Komisja
      (Sprawa T-619/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/65)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: CB (przedstawiciele: adwokaci początkowo T. Hackemann i H. Horstkotte, następnie T. Hackemann i F. von Bredow)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche, M. Adam i M. Noll-Ehlers, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Noll-Ehlers i w końcu R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez CB.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 39 z 11.2.2012.


title: Sprawa T-621/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2015 r. – SiNN / Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/52

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2015 r. – SiNN / Komisja
      (Sprawa T-621/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/66)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: SiNN GmbH, dawniej SinnLeffers GmbH (Hagen, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci C. Rupp i H. Wunderlich, następnie H. Wunderlich i T. Engelmann)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez SiNN GmbH.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 39 z 11.2.2012.


title: Sprawa T-626/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Sky Deutschland i Sky Deutschland Fernsehen/Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/53

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Sky Deutschland i Sky Deutschland Fernsehen/Komisja
      (Sprawa T-626/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/67)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Sky Deutschland GmbH, dawniej Sky Deutschland AG, (Unterföhring, Niemcy), Sky Deutschland Fernsehen GmbH & Co. KG (Unterföhring) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Cordewener, F. Kutt i C. Jehke, następnie F. Kutt i C. Jehke)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011 L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sky Deutschland GmbH i Sky Deutschland Fernsehen GmbH & Co. KG.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 49 z 18.2.2012.


title: Sprawa T-628/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Biogas Nord / Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/54

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Biogas Nord / Komisja
      (Sprawa T-628/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/69)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Biogas Nord AG (Bielefeld, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat C. Birkemeyer)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Biogas Nord AG.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 49 z 18.2.2012.


title: Sprawa T-629/11: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Biogas Nord Anlagenbau / Komisja Pomoc państwa – Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/55

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Biogas Nord Anlagenbau / Komisja
      (Sprawa T-629/11) (1)

      (Pomoc państwa - Niemieckie ustawodawstwo podatkowe dotyczące przenoszenia strat na przyszłe lata podatkowe (Sanierungsklausel) - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stwierdzenie przez Trybunał nieważności zaskarżonego aktu - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/70)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Biogas Nord Anlagenbau GmbH (Bielefeld, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Birkemeyer)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Lyal, T. Maxian Rusche i M. Adam, następnie R. Lyal, T. Maxian Rusche i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo T. Henze, K. Petersen i R. Kanitz, następnie T. Henze, R. Kanitz i K. Stranz i w końcu T. Henze, R. Kanitz i S. Eisenberg, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/527/UE z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej pomocy państwa przyznanej przez Niemcy C 7/2010 (ex CP 250/2009 i NN 5/2010) na podstawie klauzuli restrukturyzacyjnej przewidzianej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych („KStG, Sanierungsklausel”) (Dz.U. 2011, L 235, s. 26).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Biogas Nord Anlagenbau GmbH.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 49 z 18.2.2012.


title: Sprawa T-576/16: Postanowienie Sądu z dnia 16 listopada 2018 r. – OT/Komisja Służba publiczna – Personel tymczasowy – Kandydatura na stanowisko dyrektora EMCDDA – Odrzucenie kandydatury – Zawisłość sporu – Oddalenie wniosku o udzielenie wsparcia – Brak interesu prawnego – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/56

      Postanowienie Sądu z dnia 16 listopada 2018 r. – OT/Komisja
      (Sprawa T-576/16) (1)

      (Służba publiczna - Personel tymczasowy - Kandydatura na stanowisko dyrektora EMCDDA - Odrzucenie kandydatury - Zawisłość sporu - Oddalenie wniosku o udzielenie wsparcia - Brak interesu prawnego - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/72)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: OT (przedstawiciel: adwokat D. Sobor)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Simonetti i G. Gattinara, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga [skarżącej] na podstawie art. 270 TFUE zmierzająca, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności: (1) „decyzji [Komisji] z dnia 26 września 2014 r. odrzucającej [jej] kandydaturę […] na stanowisko dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii” (EMCDDA); (2) decyzji z dnia 9 kwietnia 2015 r., na mocy której Komisja oddaliła jej zażalenie na tę decyzję oraz wniosek o udzielenie wsparcia; a także (3) decyzji z dnia 22 października 2015 r., na mocy której Komisja oddaliła jej zażalenie na oddalenie jej wniosku o udzielenie wsparcia, a po drugie, do uzyskania odszkodowania i zadośćuczynienia za poniesioną przez skarżącą w jej ocenie szkodę i doznaną krzywdę.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  OT zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 383 z 17.10.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-116/15 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).


title: Sprawa T-661/16: Postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2018 r. – Credito Fondiario / SRB Skarga o stwierdzenie nieważności – Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych – Jednolity fundusz restrukturyzacji – Ustalenie składki ex ante za rok 2016 – Termin do wniesienia skargi – Przekroczenie terminu – Zarzut niezgodności z prawem – Oczywista niedopuszczalność

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/57

      Postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2018 r. – Credito Fondiario / SRB
      (Sprawa T-661/16) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Unia gospodarcza i walutowa - Unia bankowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych - Jednolity fundusz restrukturyzacji - Ustalenie składki ex ante za rok 2016 - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Zarzut niezgodności z prawem - Oczywista niedopuszczalność)
      (2019/C 44/73)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Credito Fondiario SpA (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Sciaudone, S. Frazzani, A. Neri i F. Iacovone)

         Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (przedstawiciele: adwokaci B. Meyring, A. Villani i M. Caccialanza)

         Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Włoska (przedstawiciel: G. Palmieri, pełnomocnik)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci, A. Steiblytė i K. P. Wojcik, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie, po pierwsze, art. 263 TFUE, zmierzająca do stwierdzenia nieważności decyzji SRB wydanej na sesji wykonawczej z dnia 15 kwietnia 2016 r. w sprawie składek ex ante za rok 2016 na jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/06) i decyzji SRB wydanej na sesji wykonawczej z dnia 20 maja 2016 r. w sprawie korekty składek ex-ante za 2016 r. na jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, uzupełniającej decyzję SRB z dnia 15 kwietnia 2016 r. (SRB/ES/SRF/2016/13), w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej, a po drugie, art. 277 TFUE.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

                  2)

                  Credito Fondiario SpA zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB).

                  3)

                  Komisja Europejska i Republika Włoska ponoszą własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 402 z 31.10.2016


title: Sprawa T-42/17: Postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2018 r. – VR-Bank Rhein-Sieg / SRB Skarga o stwierdzenie nieważności – Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm nadzorczy nad instytucjami kredytowymi i niektórymi firmami inwestycyjnymi (SRM) – Jednolity Fundusz Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRF) – Ustalenie wysokości składki ex ante za rok 2016 – Termin do wniesienia skargi – Przekroczenie terminu – Oczywista niedopuszczalność

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/58

      Postanowienie Sądu z dnia 19 listopada 2018 r. – VR-Bank Rhein-Sieg / SRB
      (Sprawa T-42/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Unia gospodarcza i walutowa - Unia bankowa - Jednolity mechanizm nadzorczy nad instytucjami kredytowymi i niektórymi firmami inwestycyjnymi (SRM) - Jednolity Fundusz Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRF) - Ustalenie wysokości składki ex ante za rok 2016 - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Oczywista niedopuszczalność)
      (2019/C 44/75)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: VR-Bank Rhein-Sieg eG (Siegburg, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger i K. Rübsamen, adwokaci)

         Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) (przedstawiciele: A. Martin-Ehlers, S. Raes, A. Kopp i T. Van Dyck, adwokaci)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Steiblytė i M. K.-Ph. Wojcik, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji SRB podjętej na sesji wykonawczej w dniu 15 kwietnia 2016 r. w sprawie składek ex ante za rok 2016 na Jednolity Fundusz Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB/ES/SRF/2016/06), a po drugie, decyzji SRB podjętej na sesji wykonawczej w dniu 20 maja 2016 r. w przedmiocie dostosowania składek ex ante za rok 2016 na Jednolity Fundusz Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, uzupełniającej decyzję SRB z dnia 15 kwietnia 2016 r. (SRB/ES/SRF/2016/13), w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

                  2)

                  VR-Bank Rhein-Sieg eG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB).

                  3)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 78 z 13.3.2017.


title: Sprawa T-282/17: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – UI / Rada Służba publiczna – Urzędnik – Skarga na bezczynność – Brak decyzji po sporządzeniu sprawozdania z okresu próbnego – Artykuł 34 regulaminu pracowniczego – Decyzja o zwolnieniu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/59

      Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2018 r. – UI / Rada
      (Sprawa T-282/17) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnik - Skarga na bezczynność - Brak decyzji po sporządzeniu sprawozdania z okresu próbnego - Artykuł 34 regulaminu pracowniczego - Decyzja o zwolnieniu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/76)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: UI (przedstawiciel: adwokat J. Diaz Cordova)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: R. Meyer i M. Bauer, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE, w której skarżący domaga się stwierdzenia, że Rada w sposób niezgodny z prawem powstrzymała się od przyjęcia w regulaminowym terminie decyzji o jego powołaniu.

         Sentencja

                  1)

                  Należy umorzyć postępowanie.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 277 z 21.8.2017.


title: Sprawa T-293/17: Postanowienie Sądu z dnia 23 października 2018 r. – Fakro / Komisja Konkurencja – Nadużywanie pozycji dominującej na rynku okien dachowych – Skarga na bezczynność – Oddalająca skargę decyzja kładąca kres bezczynności – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/60

      Postanowienie Sądu z dnia 23 października 2018 r. – Fakro / Komisja
      (Sprawa T-293/17) (1)

      (Konkurencja - Nadużywanie pozycji dominującej na rynku okien dachowych - Skarga na bezczynność - Oddalająca skargę decyzja kładąca kres bezczynności - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/77)
      Język postępowania: polski

         Strony

         Strona skarżąca: Fakro sp z o.o. (Nowy Sącz, Polska) (przedstawiciel: A. Radkowiak-Macuda, radca prawna)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: I.V. Rogalski i J. Szczodrowski, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę skarżącą: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Żądanie stwierdzenia bezczynności Komisji ze względu na to, że instytucja ta niezgodnie z prawem zaniechała zajęcia stanowiska w przedmiocie wniesionej przez skarżącą skargi z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie nadużywania pozycji dominującej na rynku okien dachowych.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  FAKRO sp. z o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

                  3)

                  Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 249 z 31.7.2017.


title: Sprawa T-355/17: Postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. –Daico International / EUIPO – American Franchise Marketing (RoB) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny znak towarowy RoB – Unieważnienie prawa do znaku towarowego – Artykuł 60 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 rozporządzenia 2017/1001) – Zasada 49 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/625] – Zasada 62 ust. 3 rozporządzenia nr 2868/95 (obecnie art. 58 ust. 3 rozporządzenia 2018/625) – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/60

      Postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. –Daico International / EUIPO – American Franchise Marketing (RoB)
      (Sprawa T-355/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny znak towarowy RoB - Unieważnienie prawa do znaku towarowego - Artykuł 60 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 rozporządzenia 2017/1001) - Zasada 49 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/625] - Zasada 62 ust. 3 rozporządzenia nr 2868/95 (obecnie art. 58 ust. 3 rozporządzenia 2018/625) - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/78)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Daico International BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat M. Kassner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: American Franchise Marketing Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 marca 2017 r. (sprawa R 1405/2016-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między American Franchise Marketing a Daico International.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Daico International BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 239 z 24.7.2017.


title: Sprawa T-356/17: Postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. –Daico International / EUIPO – American Franchise Marketing (RoB) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny znak towarowy RoB – Unieważnienie prawa do znaku towarowego – Artykuł 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 94 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Zasada 62 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 58 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/625] – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/61

      Postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2018 r. –Daico International / EUIPO – American Franchise Marketing (RoB)
      (Sprawa T-356/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny znak towarowy RoB - Unieważnienie prawa do znaku towarowego - Artykuł 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 94 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Zasada 62 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 58 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/625] - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/79)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Daico International BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat M. Kassner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: American Franchise Marketing Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 marca 2017 r. (sprawa R 1407/2016-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między American Franchise Marketing a Daico International.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Daico International BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 239 z 24.7.2017.


title: Sprawa T-560/17: Postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2018 r. – Fortischem / Parlament i Rada Skarga o stwierdzenie nieważności – Środowisko naturalne – Rozporządzenie (UE) 2017/852 – Ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego – Zakaz produkcji chloru i sody z wykorzystaniem rtęci jako elektrody – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/62

      Postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2018 r. – Fortischem / Parlament i Rada
      (Sprawa T-560/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Środowisko naturalne - Rozporządzenie (UE) 2017/852 - Ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego - Zakaz produkcji chloru i sody z wykorzystaniem rtęci jako elektrody - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2019/C 44/81)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Fortischem a.s. (Nováky, Słowacja) (przedstawiciele: C. Arhold, P. Hodál i M. Staroň, adwokaci)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: I. McDowell, L. Darie i A. Tamás, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Moore i J. Kneale, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności lit. d) części I załącznika III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie rtęci oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 (Dz.U. 2017, L 137, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Postępowanie w przedmiocie wniosków Komisji Europejskiej i Królestwa Szwecji o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenientów zostaje umorzone.

                  3)

                  Fortischem a.s. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Parlament Europejski z wyjątkiem kosztów dotyczących wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenientów.

                  4)

                  Fortischem, Rada, Parlament, Komisja i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty dotyczące wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenientów.

         (1)  Dz.U. C 369 z 30.10.2017.


title: Sprawa T-658/17: Postanowienie Sądu z dnia 12 listopada 2018 r. – Stichting Against Child Trafficking / Komisja Skarga o stwierdzenie nieważności i na bezczynność – Osoba prawna informująca OLAF o potencjalnie nagannych zachowaniach – Decyzja OLAF o niewszczynaniu dochodzenia – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Niedopuszczalność – Koszty – Zasada słuszności – Artykuł 135 § 1 regulaminu postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/63

      Postanowienie Sądu z dnia 12 listopada 2018 r. – Stichting Against Child Trafficking / Komisja
      (Sprawa T-658/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności i na bezczynność - Osoba prawna informująca OLAF o potencjalnie nagannych zachowaniach - Decyzja OLAF o niewszczynaniu dochodzenia - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność - Koszty - Zasada słuszności - Artykuł 135 § 1 regulaminu postępowania)
      (2019/C 44/82)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Stichting Against Child Trafficking (Nijmegen, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat E. Agstner)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz i C. Tritz, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 i art. 265 TFUE i mające na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia 3 sierpnia 2017 r. o niewszczynaniu dochodzenia administracyjnego w sprawie OC/2017/0451, po drugie, nakazanie OLAF-owi wszczęcie dochodzenia administracyjnego i, w zależności od ustaleń tego dochodzenia, przekazanie sprawy krajowym organom ścigania do celów postępowania karnego lub instytucjom Unii Europejskiej do celów postępowania administracyjnego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Stichting Against Child Trafficking zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 402 z 27.11.2017.


title: Sprawa T-711/17: Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2018 r. – Spinoit / Komisja i in. Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Akt wydany przez szefa delegatury Unii w Algierii w ramach zamówienia publicznego na usługi – Decyzja w sprawie wniosku o zastąpienie skarżącego na stanowisku eksperta – Rozwiązanie umowy między spółką będąca wykonawcą a skarżącym wskutek tej decyzji – Brak statusu strony pozwanej – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Brak wystarczająco istotnego naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Związek przyczynowy – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/64

      Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2018 r. – Spinoit / Komisja i in.
      (Sprawa T-711/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Akt wydany przez szefa delegatury Unii w Algierii w ramach zamówienia publicznego na usługi - Decyzja w sprawie wniosku o zastąpienie skarżącego na stanowisku eksperta - Rozwiązanie umowy między spółką będąca wykonawcą a skarżącym wskutek tej decyzji - Brak statusu strony pozwanej - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Brak wystarczająco istotnego naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Związek przyczynowy - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/83)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Bernard Spinoit (Charleroi, Belgia) (pciel: H. Hansen, avocat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: A. Aresu, pełnomocnik), Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt i R. Spac, pełnomocnicy), Delegatura Unii Europejskiej w Algierii

         Przedmiot

      Pop pierwsze, złożony na podstawie art. 263 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności pisma z dnia 3 sierpnia 2017 r. zawierającego wniosek o zastąpienie skarżącego na stanowisku eksperta w ramach umowy o świadczenie usług, a po drugie, złożony na podstawie art. 268 TFUE wniosek o naprawienie szkody poniesionej przez skarżącego wskutek tej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Bernard Spinoit zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2018.


title: Sprawa T-717/17: Postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2018 r. – Chioreanu / ERCEA Skarga o stwierdzenie nieważności – ERCEA – Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” – Decyzja oddalająca wniosek o dokonanie przeglądu oceny wniosku o przeprowadzenie badań naukowych – Odwołanie w trybie administracyjnym do Komisji – Oddalenie odwołania wniesionego w trybie administracyjnym – Błędne wskazanie strony pozwanej – Wniosek o wydanie nakazu – Oczywista niedopuszczalność

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/65

      Postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2018 r. – Chioreanu / ERCEA
      (Sprawa T-717/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - ERCEA - Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” - Decyzja oddalająca wniosek o dokonanie przeglądu oceny wniosku o przeprowadzenie badań naukowych - Odwołanie w trybie administracyjnym do Komisji - Oddalenie odwołania wniesionego w trybie administracyjnym - Błędne wskazanie strony pozwanej - Wniosek o wydanie nakazu - Oczywista niedopuszczalność)
      (2019/C 44/84)
      Język postępowania: rumuński

         Strony

         Strona skarżąca: Nicolae Chioreanu (Oradea, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat D.C. Rusu)

         Strona pozwana: Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Badań naukowych (przedstawiciele: F. Sgritta i M.E. Chacón Mohedano, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności z jednej strony decyzji ERCEA z dnia 23 marca 2017 r. oddalającej wniosek o dokonanie przeglądu oceny wniosku o przeprowadzenie badań naukowych nr 741797-NIP, ERC-2016-ADG „New and Innovative Powertrain – NIP”, z drugiej zaś – decyzji Komisji C(2017) 5190 final z dnia 27 lipca 2017 r. oddalającej odwołanie w trybie administracyjnym wniesione przez skarżącego na podstawie art. 22 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiającego statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (Dz.U. 2003, L 11, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 1, t. 4, s. 235), i po drugie, żądanie, aby Sąd nakazał ERCEA dokonanie rewizji oceny wspomnianego wniosku o przeprowadzenie badań naukowych.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Nicolae Chioreanu zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2018.


title: Sprawa T-733/17 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. – GMPO / Komisja Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Substancja czynna o nazwie trientyna tetrachlorowodorku – Decyzja Komisji o nieuznaniu produktu leczniczego Cuprior-trientine za sierocy produkt leczniczy – Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/65

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. – GMPO / Komisja
      (Sprawa T-733/17 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Substancja czynna o nazwie trientyna tetrachlorowodorku - Decyzja Komisji o nieuznaniu produktu leczniczego Cuprior-trientine za sierocy produkt leczniczy - Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
      (2019/C 44/85)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: GMP-Orphan (GMPO) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: M. Demetriou, QC, E. Mackenzie, barrister, L. Tsang, i J. Mulryne, solicitors)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Petersen i A. Sipos, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o zawieszenie wykonania art. 5 decyzji Komisji C(2017) 6102 final z dnia 5 września 2017 r. udzielającej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1), produktu leczniczego stosowanego u ludzi Cuprior-trientine.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-756/17: Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2018 r. – CMS Hasche Sigle / EUIPO (WORLD LAW GROUP) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WORLD LAW GROUP – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/66

      Postanowienie Sądu z dnia 27 listopada 2018 r. – CMS Hasche Sigle / EUIPO (WORLD LAW GROUP)
      (Sprawa T-756/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego WORLD LAW GROUP - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/86)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: CMS Hasche Sigle Partnerschaft von Rechtsanwälten und Steuerberatern mbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P.C. Thielen)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Bonne, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 sierpnia 2017 r. (sprawa R 329/2017-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego WORLD LAW GROUP jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  CMS Hasche Sigle Partnerschaft von Rechtsanwälten und Steuerberatern mbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 22 z 22.1.2018.


title: Sprawa T-793/17: Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2018 r. – Bruel / Komisja i in. Skarga o stwierdzenie nieważności oraz skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie – Akt wydany przez szefa sekcji delegatury Unii w Algierii w ramach procedury zamówienia publicznego na usługi – Decyzja w sprawie żądania zastąpienia skarżącego jako eksperta – Rozwiązanie umowy między spółką, która wygrała przetarg a skarżącym w wyniku tej decyzji – Brak statusu strony pozwanej – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Brak wystarczająco istotnego naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Związek przyczynowy – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/67

      Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2018 r. – Bruel / Komisja i in.
      (Sprawa T-793/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności oraz skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie - Akt wydany przez szefa sekcji delegatury Unii w Algierii w ramach procedury zamówienia publicznego na usługi - Decyzja w sprawie żądania zastąpienia skarżącego jako eksperta - Rozwiązanie umowy między spółką, która wygrała przetarg a skarżącym w wyniku tej decyzji - Brak statusu strony pozwanej - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Brak wystarczająco istotnego naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Związek przyczynowy - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/87)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Damien Bruel (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat H. Hansen)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: A. Aresu, pełnomocnik), Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt i R. Spac, pełnomocnicy), Delegatura Unii Europejskiej w Algierii

         Przedmiot

      Po pierwsze, żądanie oparte na art. 263 TFUE i mające na celu stwierdzenie nieważności pisma z dnia 25 września 2017 r. w sprawie żądania zastąpienia skarżącego jako eksperta w ramach umowy o świadczenie usług zawartej między spółką, która wygrała przetarg a skarżącym i, po drugie, żądanie oparte na art. 268 TFUE i mające na celu uzyskanie odszkodowania za szkodę i zadośćuczynienia za krzywdę, jakie miał ponieść skarżący w wyniku tej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

                  2)

                  Damien Bruel zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 52 z 12.2.2018.


title: Sprawa T-809/17: Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2018 r. – Intercontact Budapest / CdT Skarga o stwierdzenie nieważności – Zamówienie publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Zaklasyfikowanie kandydata w postępowaniu kaskadowym – Termin na wniesienie skargi – Przekroczenie terminu – Niedopuszczalność

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/67

      Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2018 r. – Intercontact Budapest / CdT
      (Sprawa T-809/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Zamówienie publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Zaklasyfikowanie kandydata w postępowaniu kaskadowym - Termin na wniesienie skargi - Przekroczenie terminu - Niedopuszczalność)
      (2019/C 44/88)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Strona skarżąca: Intercontact Budapest Fordító és Pénzügyi Tanácsadó Kft. (Intercontact Budapest Kft.) (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: É. Subasicz, adwokat)

         Strona pozwana: Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej (CdT)

         Przedmiot

      Skarga oparta na art. 263 TFUE i zmierzająca do stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w dniu 10 lipca 2017 r. przez CdT klasyfikujących skarżącą, odpowiednio, na drugim i trzecim miejscu klasyfikacji kandydatów wybranych w celu zawarcia wielokrotnych umów w wyniku postępowań przetargowych FL/GEN 16-01 i FL/GEN 16-02.

         Sentencja

      Skarga zostaje oddalona.
      Każda ze stron ponosi własne koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 72 z 26.2.2018.


title: Sprawa T-811/17: Postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2018 r. – Classic Media / EUIPO – Pirelli Tyre (CLASSIC DRIVER) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy CLASSIC DRIVER – Wcześniejszy słowny znak towarowy DRIVER – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust 1 lit. b|) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/68

      Postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2018 r. – Classic Media / EUIPO – Pirelli Tyre (CLASSIC DRIVER)
      (Sprawa T-811/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy CLASSIC DRIVER - Wcześniejszy słowny znak towarowy DRIVER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust 1 lit. b|) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/89)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Classic Media AG (Zug, Suisse) (przedstawiciel: adwokat A. Masberg).

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Fischer i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Pirelli Tyre SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci T.M. Müller i F. Togo)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 października 2017 r. (sprawa R 59/2017-4) dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Pirelli Tyre a Classic Media.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Classic Media AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 52 z 12.2.2018.


title: Sprawa T-45/18: Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2018 r. – Novenco Building & Industry / EUIPO – Novenco Ventilator (Beijing) (NOVENCO) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy NOVENCO – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy Novenco – Wykreślenie rejestracji międzynarodowej – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/69

      Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2018 r. – Novenco Building & Industry / EUIPO – Novenco Ventilator (Beijing) (NOVENCO)
      (Sprawa T-45/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy NOVENCO - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy Novenco - Wykreślenie rejestracji międzynarodowej - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2019/C 44/90)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Novenco Building & Industry A/S (Næstved, Dania) (przedstawiciel: adwokat A. Rasmussen)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Śliwińska i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Novenco Ventilator (Beijing) Co. Ltd (Pekin, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci T. de Haan i P. Péters)

         Przedmiot

      Po pierwsze, skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 listopada 2017 r. (sprawa R 2354/2016-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Novenco Building & Industry a Novenco Ventilator (Beijing), a po drugie skarga wzajemna na tę samą decyzję.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi głównej i skargi wzajemnej zostaje umorzone.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 104 z 19.3.2018.


title: Sprawa T-82/18: Postanowienie Sądu z dnia 21 listopada 2018 r. – Husky CZ / EUIPO – Husky of Tostock (HUSKY) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego HUSKY – Wcześniejsze, słowny i graficzny, unijne znaki towarowe HUSKY – Względna podstawa odmowy rejestracji – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/69

      Postanowienie Sądu z dnia 21 listopada 2018 r. – Husky CZ / EUIPO – Husky of Tostock (HUSKY)
      (Sprawa T-82/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego HUSKY - Wcześniejsze, słowny i graficzny, unijne znaki towarowe HUSKY - Względna podstawa odmowy rejestracji - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2019/C 44/91)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Husky CZ s.r.o. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat L. Lorenc)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Gája i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Husky of Tostock Ltd (Woodbridge, Zjednoczone Królestwo)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 stycznia 2018 r. (sprawa R 812/2017-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Husky of Tostock a Husky CZ.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Husky CZ s.r.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 134 z 16.4.2018.


title: Sprawa T-275/18: Postanowienie Sądu z dnia 30 listopada 2018 r. – Front Polisario/Rada Skarga o stwierdzenie nieważności – Eurośródziemnomorska umowa dotycząca usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony – Akt zawarcia – Brak zastosowania tej umowy do terytorium Sahary Zachodniej – Brak legitymacji procesowej – Niedopuszczalność

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/70

      Postanowienie Sądu z dnia 30 listopada 2018 r. – Front Polisario/Rada
      (Sprawa T-275/18) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Eurośródziemnomorska umowa dotycząca usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony - Akt zawarcia - Brak zastosowania tej umowy do terytorium Sahary Zachodniej - Brak legitymacji procesowej - Niedopuszczalność)
      (2019/C 44/92)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Ludowy Front Wyzwolenia Sakiji al-Hamry i Río de Oro (Front Polisario) (przedstawiciel: adwokat G. Devers)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (UE) 2018/146 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Eurośródziemnomorskiej umowy dotyczącej usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony (Dz.U. 2018, L 26, s. 4).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Umarza się postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenientów złożonych przez Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską i Komisję Europejską.

                  3)

                  Ludowy Front Wyzwolenia Sakiji al-Hamry i Río de Oro (Front Polisario) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

                  4)

                  Front Polisario, Rada, Komisja, Królestwo Hiszpanii i Republika Francuska ponoszą swoje własne koszty związane z wnioskami o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenientów.

         (1)  Dz.U. C 268 z 30.7.2018.


title: Sprawa T-419/18 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Crédit agricole i Crédit agricole Corporate and Investment Bank/Komisja Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Konkurencja – Euro Interbank Offered Rates (Euribor) – Euro Interest Rate Derivatives (EIRD) – Oddalenie wniosku o zachowanie poufności pewnych informacji znajdujących się w decyzji stwierdzającej naruszenie art. 101 TFUE – Zasada domniemania niewinności – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak fumus boni juris

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/73

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Crédit agricole i Crédit agricole Corporate and Investment Bank/Komisja
      (Sprawa T-419/18 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Konkurencja - Euro Interbank Offered Rates (Euribor) - Euro Interest Rate Derivatives (EIRD) - Oddalenie wniosku o zachowanie poufności pewnych informacji znajdujących się w decyzji stwierdzającej naruszenie art. 101 TFUE - Zasada domniemania niewinności - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak fumus boni juris)
      (2019/C 44/96)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Crédit agricole (Montrouge, Francja), Crédit agricole Corporate and Investment Bank (Montrouge) (przedstawiciele: J.-P. Tran Thiet, J. Jourdan, J.-J. Lemonnier, adwokaci, i M. Powell, solicitor)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Mongin, M. Farley i F. van Schaik, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 278 i 279 TFUE żądanie zmierzające, po pierwsze, do zawieszenia wykonania decyzji Komisji C(2018) 2743 z dnia 27 kwietnia 2018 r. w przedmiocie zastrzeżeń odnośnie ujawnienia informacji poprzez ich publikację, podniesionych przez Crédit agricole i Crédit agricole Corporate and Investment Bank na podstawie art. 8 decyzji przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji [sprawa AT.39914 – Instrumenty pochodne stopy procentowej dla euro (Euro Interest Rate Derivatives – EIRD)] i, po drugie, do nakazania Komisji wstrzymania się od publikacji mającej zawierać pewne poufne informacje wersji jej decyzji C(2016) 8530 final z dnia 7 grudnia 2016 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym [sprawa AT.39914 – Instrumenty pochodne stopy procentowej dla euro (Euro Interest Rate Derivatives – EIRD)].

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-420/18 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – JPMorgan Chase i in. / Komisja Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Konkurencja – Euro Interbank Offered Rates (Euribor) – Euro Interest Rate Derivatives (EIRD) – Oddalenie wniosku o zachowanie poufności decyzji stwierdzającej naruszenie art. 101 TFUE – Zasada domniemania niewinności – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak fumus boni iuris

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/73

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – JPMorgan Chase i in. / Komisja
      (Sprawa T-420/18 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Konkurencja - Euro Interbank Offered Rates (Euribor) - Euro Interest Rate Derivatives (EIRD) - Oddalenie wniosku o zachowanie poufności decyzji stwierdzającej naruszenie art. 101 TFUE - Zasada domniemania niewinności - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak fumus boni iuris)
      (2019/C 44/97)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: JPMorgan Chase & Co (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone), JPMorgan Chase Bank, National Association (Columbus, Ohio, Stany Zjednoczone), J.P. Morgan Services LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: M. Lester, QC, D. Piccinin, D. Heaton, adwokaci, B. Tormey, N. French, N. Frey i D. Das, solicitors)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Farley, B. Mongin i F. van Schaik, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o, po pierwsze, zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2018) 2745 final z dnia 27 kwietnia 2018 r. w przedmiocie zastrzeżeń odnośnie do ujawnienia informacji poprzez ich publikację, podniesionych przez JPMorgan Chase & Co., JPMorgan Chase Bank, National Association i J.P. Morgan Services, zgodnie z art. 8 decyzji przewodniczącego Komisji Europejskiej 2011/695/UE z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji [sprawa AT.39914 – Instrumenty pochodne stopy procentowej dla euro (EIRD)], i, po drugie, nakazanie Komisji wstrzymania się z publikacją decyzji Komisji C(2016) 8530 final z dnia 7 grudnia 2016 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG [sprawa AT.39914 – Instrumenty pochodne stopy procentowej dla euro (EIRD)].

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Postanowienie z dnia 11 lipca 2018 r., JPMorgan Chase i in./Komisja (T-420/18 R), zostaje uchylone.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-590/18 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Antonakopoulos / Parlament Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Służba publiczna – Urzędnicy – Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków bez wstrzymania wypłaty wynagrodzenia – Wniosek o zawieszenie wykonania – Naruszenie reputacji – Brak pilnego charakteru

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/74

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – Antonakopoulos / Parlament
      (Sprawa T-590/18 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Służba publiczna - Urzędnicy - Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków bez wstrzymania wypłaty wynagrodzenia - Wniosek o zawieszenie wykonania - Naruszenie reputacji - Brak pilnego charakteru)
      (2019/C 44/98)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Leonidas Antonakopoulos (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Steele i V. Montebello-Demogeot, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o zawieszenie decyzji sekretarza generalnego Parlamentu z dnia 25 września 2018 r. o przyjęciu wobec skarżącego środka w postaci zawieszenia w obowiązkach na określony czas bez wstrzymania wypłaty wynagrodzenia.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-591/18 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – ZD / Parlament Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Służba publiczna – Urzędnicy – Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków bez wstrzymania wypłaty wynagrodzenia – Wniosek o zawieszenie wykonania – Naruszenie reputacji – Brak pilnego charakteru

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/75

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – ZD / Parlament
      (Sprawa T-591/18 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Służba publiczna - Urzędnicy - Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków bez wstrzymania wypłaty wynagrodzenia - Wniosek o zawieszenie wykonania - Naruszenie reputacji - Brak pilnego charakteru)
      (2019/C 44/99)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: ZD (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Steele i V. Montebello-Demogeot, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o zawieszenie decyzji sekretarza generalnego Parlamentu z dnia 25 września 2018 r. o przyjęciu wobec skarżącej środka w postaci zawieszenia w obowiązkach na określony czas bez wstrzymania wypłaty wynagrodzenia.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-603/18 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – ZE/Parlament Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Służba publiczna – Urzędnicy – Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków bez potrącenia wynagrodzenia – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Naruszenie reputacji – Brak pilnego charakteru

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/75

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 25 października 2018 r. – ZE/Parlament
      (Sprawa T-603/18 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Służba publiczna - Urzędnicy - Zawieszenie urzędnika w pełnieniu obowiązków bez potrącenia wynagrodzenia - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Naruszenie reputacji - Brak pilnego charakteru)
      (2019/C 44/100)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: ZE (przedstawiciel: adwokat P. Yatagantzidis)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Steele i V. Montebello-Demogeot, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 278 TFUE i 279 TFUE, mający na celu po pierwsze, zawieszenie wykonania decyzji sekretarza generalnego Parlamentu z dnia 25 września 2018 r. o zawieszeniu skarżącego w pełnieniu obowiązków na czas określony bez potrącenia wynagrodzenia oraz po drugie, nakazanie Parlamentowi zapobieżenia „ewentualnym przeciekom do mediów” zawierającym nazwisko skarżącego oraz niepowielania dalszych a także zwrócenia się do skarżącego o odebranie wszystkich dokumentów osobistych z dokumentów, które kontrolerzy już zebrali w jego biurze.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-708/18: Skarga wniesiona w dniu 28 listopada 2018 r. – ZPC Flis / EUIPO – Aldi Einkauf (FLIS Happy Moreno choco)

text:
               4.2.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/76

      Skarga wniesiona w dniu 28 listopada 2018 r. – ZPC Flis / EUIPO – Aldi Einkauf (FLIS Happy Moreno choco)
      (Sprawa T-708/18)
      (2019/C 44/102)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ZPC Flis sp.j. (Radziejowice, Polska) (przedstawiciel: adwokat M. Kondrat)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca przed Sądem

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego FLIS Happy Moreno choco – zgłoszenie nr 15 030 786

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 września 2018 r. w sprawie R 2113/2017-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do EUIPO w celu ponownego rozpatrzenia;
                  albo

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że nie istnieją żadne względne podstawy do odmowy rejestracji EUTMA 015030786 „Flis Happy Moreno choco” dla wszystkich towarów i usług z klas 30 i 35, a znak towarowy powinien zostać zarejestrowany;

                  —

                  obciążenie kosztami na korzyść strony skarżącej.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady pewności prawa.