title: Sprawa C-351/09: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/45

         Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty
   (Sprawa C-351/09)
   2009/C 267/77
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán, K. Xuereb, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Malty

      Żądania strony skarżącej:

               —

               Stwierdzenie, że Republika Malty narusza art. 8 i 15 dyrektywy 2000/60/WE (1),

                           (a)

                           nie tworząc programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych oraz nie uruchamiając ich zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 tej dyrektywy,

                           (b)

                           nie wykonując także zobowiązania do przedłożenia podsumowujących sprawozdań z programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych przewidzianego w art. 15 ust. 2 tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zgodnie z art. 15 ust. 2 dyrektywy podsumowujące sprawozdania z programów monitorowania powinny były zostać przedłożone najpóźniej do dnia 22 marca 2007 r. Co więcej, zobowiązanie do przedłożenia podsumowujących sprawozdań dotyczących programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych jest niezależne od zobowiązania do przedłożenia pierwszego planu gospodarowania wodami w dorzeczu. W obecnej chwili podsumowujące sprawozdanie dotyczące programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych nie jest dostępne. W związku z tym Komisja uważa, że Republika Malty uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 15 ust. 2 dyrektywy.
   Ponadto w świetle powyższych informacji dostarczonych przez Republikę Malty oraz z uwagi na brak informacji na temat podsumowującego sprawozdania dotyczącego programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych, które powinno zostać przedłożone przez Republikę Malty, Komisja stoi na stanowisku, że na dzień dzisiejszy Republika Malty nie stworzyła programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych i nie uruchomiła ich zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 dyrektywy. Programy te są istotne do ustalenia spójnego i całościowego przeglądu stanu wód w każdym obszarze dorzecza (2).

      (1)  Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327, s. 1).

      (2)  Artykuł 8 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE.


title: Sprawa T-187/14: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2015 r. – Sonova Holding/OHIM (Flex) [Wspólnotowy znak towarowy — Słowny wspólnotowy znak towarowy FLEX — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               30.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 398/46

         Wyrok Sądu z dnia 7 października 2015 r. – Sonova Holding/OHIM (Flex)
   (Sprawa T-187/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Słowny wspólnotowy znak towarowy FLEX - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 398/58)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Sonova Holding AG (Stäfa, Szwajcaria) (przedstawiciel: C. Hawkes, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 grudnia 2013 r. (sprawa R 357/2013-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego FLEX jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sonova Holding AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 151 z 19.5.2014.


title: Sprawa C-382/14: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 listopada 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Rüsselsheim – Niemcy) – Juergen Schneider, Erika Schneider/Condor Flugdienst GmbH

text:
               16.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/11

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 listopada 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Rüsselsheim – Niemcy) – Juergen Schneider, Erika Schneider/Condor Flugdienst GmbH
   (Sprawa C-382/14) (1)

   (2015/C 056/15)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 439 z 8.12.2014.


title: Sprawa T-455/09: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2009 r. — Jiménez Sarmiento przeciwko OHIM — Robin i in. (Q)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/57

         Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2009 r. — Jiménez Sarmiento przeciwko OHIM — Robin i in. (Q)
   (Sprawa T-455/09)
   2010/C 24/102
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Vicente J. Jiménez Sarmiento (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Ma García-Cabrerizo del Santo)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą byli również: Michel Robin (Lasnes, Belgia), Daniel Falzone (Waterloo, Belgia), Maxime Monseur (Tamines, Belgia)

      Żądania strony skarżącej

               —

               wydanie wyroku, w którym na podstawie zasady 70 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2868/95”) stwierdza się, że termin czterech miesięcy do złożenia pisma przedstawiającego podstawy odwołania w postępowaniu prowadzącym do niniejszej skargi upływał w dniu 16 maja 2009 r. oraz że z uwagi na to, iż pismo to zostało złożone w dniu 18 maja 2009 r., którym to dniem była sobota, należy uznać, że zostało ono złożone zgodnie z prawem;

               —

               posiłkowo, w przypadku nieuwzględnienia przez Sąd powyższego żądania, wydanie wyroku stwierdzającego, że przy obliczaniu tego terminu strona skarżąca popełniła dający się uzasadnić błąd;

               —

               po uwzględnieniu któregokolwiek z powyższych żądań, zmiana i stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej OHIM w sprawie R 312/2009-4 z dnia 7 września 2009 r. poprzez orzeczenie, że pismo przedstawiające podstawy odwołania zostało złożone quo terminie, i nakazanie Izbie Odwoławczej OHIM dokonania oceny zasadności tego odwołania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Michel Robin, Daniel Falzone i Maximo Monseu

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy tworzony przez pochyloną literę Q zapisaną w dolnej części (zgłoszenie 4 804 266) dla towarów z klas 18, 25 i 28.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Hiszpański graficzny znak towarowy zawierający element słowny „Q quadrata” (nr 1 770 312) dla towarów z klasy 25.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu z powodu niedopuszczalności

      Decyzja Izby Odwoławczej: Odrzucenie odwołania z powodu niedopuszczalności

      Podniesione zarzuty: Błędne wykładnia i zastosowanie zasady 70 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, odejście w zaskarżonej decyzji od utrwalonej praktyki strony pozwanej oraz istnienie dającego się uzasadnić błędu po stronie skarżącego.


title: Sprawa T-465/15: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2015 r. – Makhlouf/Rada

text:
               12.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 337/33

         Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2015 r. – Makhlouf/Rada
   (Sprawa T-465/15)
   (2015/C 337/35)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Skarżący: Ehab Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Skarżący wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie dopuszczalności i zasadności powództwa skarżącego;

               —

               w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji (WPZiB) 2015/837 z dnia 28 maja 2015 r. i dalszych aktów wykonawczych do niej w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącego;

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi skarżący podnosi trzy zarzuty, które są co do istoty identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-432/11 Makhlouf/Rada (1) lub podobne do nich.

      (1)  Dz.U. C 290, s. 13.


title: Sprawa T-169/09: Wyrok Sądu z dnia 25 listopada 2010 r. — Vidieffe przeciwko OHIM — Ellis International Group (GOTHA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GOTHA — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy gotcha — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               29.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 30/37

         Wyrok Sądu z dnia 25 listopada 2010 r. — Vidieffe przeciwko OHIM — Ellis International Group (GOTHA)
   (Sprawa T-169/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GOTHA - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy gotcha - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 30/65
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Vidieffe Srl (Bolonia, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Lamandini, D. De Pasquale i M. Pappalardo)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Perry Ellis International Group Holdings, Ltd (Nassau, Bahamy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 lutego 2009 r. (sprawa R 657/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Perry Ellis International Group Holdings, Ltd a Vidieffe Srl.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 12 lutego 2009 r. (sprawa R 657/2008-1) w zakresie, w jakim uchyla ona decyzję Wydziału Sprzeciwów OHIM w części dotyczącej odrzucenia sprzeciwu dotyczącego z jednej strony „towarów ze skóry i imitacji skóry, wyrobów z tych materiałów nieujętych w innych klasach; waliz i toreb podróżnych; parasolek, parasoli i lasek”, należących do klasy 18, z drugiej zaś wszystkich towarów należących do klasy 25.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Vidieffe Srl.

      (1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.


title: Sprawa T-116/11: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — EMA przeciwko Komisji

text:
               16.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 120/16

         Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2011 r. — EMA przeciwko Komisji
   (Sprawa T-116/11)
   2011/C 120/38
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: European Medical Association (EMA) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: A.. Franchi, avvocato, L. Picciano, avvocato, N. di Castelnuovo, avvocato)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna

         tytułem żądania głównego

               —

               stwierdzenie i orzeczenie, że EMA prawidłowo dopełniła zobowiązań umownych wiążących ją na podstawie umów 507760 DICOEMS i 507126 COCOON i w konsekwencji ma prawo do zwrotu wydatków poniesionych w wykonaniu tych umów wynikających z FORM C przesłanych Komisji w tym FORM C dotyczącego okresu IV umowy COCOON;

               —

               stwierdzenie i orzeczenie niezgodności z prawem rozwiązującej te umowy decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 5 listopada 2010 r.;

               —

               w konsekwencji orzeczenie iż żądanie Komisji mające na celu uzyskanie zwrotu kwoty 164 080,10 EUR jest bezzasadne a w skutek tego uchylenie i cofnięcie noty debetowej z dnia 13 grudnia 2010 r. w której Komisja zażądała zwrotu powyższej kwoty, również w drodze wydania odpowiadającej jej noty kredytowej lub w każdym razie stwierdzenie że żądanie jest niezgodne z prawem;

               —

               równocześnie nakazanie Komisji zapłaty pozostałych kwot w wysokości 250 999,16 EUR należnych EMA na mocy przekazanych Komisji FORM C;

         tytułem żądania ewentualnego:

               —

               stwierdzenie odpowiedzialności Komisji za bezpodstawne wzbogacenie i za czyn niedozwolony

               —

               w konsekwencji nakazanie Komisji zapłaty odszkodowania za poniesione przez skarżącą szkody majątkowe i niemajątkowe wymagającego obliczenia w niniejszym postępowaniu;

         w każdym razie
       obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej skardze wniesionej zgodnie z art. 272 TFUE i opartej na klauzuli arbitrażowej zawartej w art. 13 umów DICOEMS i COCOON skarżąca podważa zgodność z prawem decyzji Komisji z dnia 5 listopada 2010 r. rozwiązującej w następstwie kontroli księgowej przeprowadzonej przez służby Komisji dwie umowy zawarte ze skarżącą w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju. W konsekwencji skarżąca podważa zgodność z prawem noty debetowej mającej na celu odzyskanie kwot zapłaconych skarżącej przez Komisję za wykonanie dwóch projektów, w których uczestniczyła skarżąca wystawionej przez Komisję w dniu 13 grudnia 2010 r. w świetle sprawozdania z kontroli księgowej.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi pięć zarzutów:

               1)

               Pierwszy zarzut dotyczy wymagalności wierzytelności, której domaga się Komisja oraz kwalifikowalności wszystkich kosztów, które skarżąca zadeklarowała Komisji.

                           —

                           W szczególności skarżąca powołuje się na naruszenie przez Komisję art. 19, 20, 21 i 25 ogólnych warunków umowy odnoszących się do określania kosztów kwalifikowalnych oraz na naruszenie zasady niedyskryminacji w zakresie wykładni przepisów dotyczących księgowości stowarzyszeń o celu niezarobkowym dokonanej w ramach procedury audytu księgowego.

               2)

               Drugi zarzut opiera się na założeniu, że Komisja naruszyła obowiązek lojalnej współpracy i działania w dobrej wierze przy wykonywaniu umowy, ponieważ nie wykonała prawidłowo jej zobowiązań umownych.

                           —

                           W szczególności skarżąca zarzuca Komisji naruszenie obowiązku nadzoru nad prawidłowym wykonaniem projektów z punktu widzenia kontroli finansowej przewidzianej w art. II.3.4 lit. a) ogólnych warunków umowy.

               3)

               Trzeci zarzut dotyczy naruszenia przez Komisję zasady dobrej administracji w świetle ogółu zaniechań, jakie do niego doprowadziły oraz naruszenia zasady proporcjonalności z powodu nieproporcjonalnego charakteru środka zastosowanego przez Komisję — a mianowicie rozwiązania umowy — wobec rzekomego niedopełnienia niektórych obowiązków w zakresie księgowości, które nawet jeżeli nastąpiło w żadnym wypadku nie daje prawa do niemalże całkowitego zwrotu przekazanej zaliczki.

               4)

               Czwarty zarzut dotyczy naruszenia przez Komisję prawa do obrony w związku z jej zachowaniem podczas procedury audytu księgowego.

                           —

                           W szczególności skarżąca powołuje się na brak kontradyktoryjności podczas przeprowadzania audytu księgowego oraz na nieuwzględnienie szeregu dokumentów uzupełniających przekazanych Komisji w dniu 19 sierpnia 2009 r.

               5)

               Piąty zarzut podniesiony tytułem ewentualnym dotyczy odpowiedzialności pozaumownej Komisji na podstawie art. 268 i 340 TFUE.

                           —

                           Po pierwsze skarżąca zarzuca, że doszło do bezpodstawnego wzbogacenia na korzyść Komisji, ponieważ mogła ona korzystać z końcowych rezultatów projektów DICOEMS i COCOON bez całkowitego poniesienia przypadających na nią kosztów.

                           —

                           Po drugie skarżąca występuje z żądaniem odszkodowania za szkody powstałe w skutek popełnionego przez Komisję czynu niedozwolony polegającego na rozesłaniu poważnie szkodzącego dobremu imieniu skarżącej pisma o zniesławiającej treści.


title: Sprawa C-210/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/32

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-210/07) (1)

   (2008/C 64/48)

      Język postępowania: hiszpański

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 129 9.6.2007.


title: Sprawa T-667/14: Wyrok Sądu z dnia 28 stycznia 2016 r. – Słowenia/Komisja (EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFRROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Weryfikacja niewielkich działek — Brak dowodu uzasadniającego poważną i uzasadnioną wątpliwość — Ekstrapolacja wyników kontroli na miejscu)

text:
               14.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/41

         Wyrok Sądu z dnia 28 stycznia 2016 r. – Słowenia/Komisja
   (Sprawa T-667/14) (1)

   ((EFOGR - Sekcja Gwarancji - EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Weryfikacja niewielkich działek - Brak dowodu uzasadniającego poważną i uzasadnioną wątpliwość - Ekstrapolacja wyników kontroli na miejscu))
   (2016/C 098/53)
   Język postępowania: słoweński

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Słowenii (przedstawiciel: L. Bembič, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Rous Demiri i D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2014/458/UE z dnia 9 lipca 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 205, s. 62), w zakresie w jakim wyłącza niektóre wydatki poniesione przez Republikę Słowenii

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji 2014/458/UE z dnia 9 lipca 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim w odniesieniu do Republiki Słowenii wyłącza ona z finansowania Unii kwotę 85 780,08 EUR poniesioną w roku budżetowym 2010, kwotę 115 956,46 EUR poniesioną w roku budżetowym 2011 i kwotę 131 269,23 EUR poniesioną w roku budżetowym 2012.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz dziewięć dziesiątych kosztów poniesionych przez Republikę Słowenii.

               4)

               Republika Słowenii pokrywa jedną dziesiątą własnych kosztów.

      (1)  Dz.U. C 395 z 10.11.2014.


title: Sprawa F-43/07: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2007 r. — Korjus przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/44

         Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2007 r. — Korjus przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości
   (Sprawa F-43/07)
   (2007/C 155/82)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Nina Korjus (Luksemburg, Luksemburg) [przedstawiciel: adwokat J. Ortlinghaus,]

      Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji o powołaniu skarżącej w zakresie, w jakim ustala ona jej zaszeregowanie na podstawie art. 13 ust. 1 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego;

               —

               odtworzenie kariery zawodowej skarżącej (w tym ocena doświadczeń zawodowych w zmienionej grupie zaszeregowania, praw do awansu oraz uprawnień emerytalnych), przyjmując za punkt wyjścia grupę zaszeregowania, do której powinna była zostać powołana na podstawie ogłoszenia o konkursie, w którego następstwie została umieszczona na liście odpowiednich kandydatów, czyli albo do grupy zaszeregowania wymienionej w tym ogłoszeniu o konkursie, albo do grupy zaszeregowania jej odpowiadającej według klasyfikacji przyjętej w nowym regulaminie pracowniczym od dnia wydania decyzji o powołaniu;

               —

               zasądzenie na rzecz skarżącej odsetek za zwłokę według stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do wszystkich kwot odpowiadających różnicy pomiędzy wynagrodzeniem odpowiadającym zaszeregowaniu ustalonym w decyzji o powołaniu a zaszeregowaniu, do którego skarżąca powinna być uprawniona do dnia wydania decyzji o prawidłowym zaszeregowaniu do grupy;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca jest laureatką konkursu CJ/LA/32 (1), którego ogłoszenie zostało opublikowane przed dniem 1 maja 2004 r. Po wejściu w życie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (2) została powołana na urzędnika. Na podstawie przepisów załącznika XIII do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) zmienionego powyższym rozporządzeniem, została zaszeregowana do grupy AD7 zamiast do grup LA7 albo LA6 przewidzianych w ogłoszeniu o konkursie.
   W swojej skardze skarżąca podnosi w szczególności naruszenie art. 5 ust. 5 regulaminu pracowniczego, zasad równości traktowania, proporcjonalności, dobrej administracji i ochrony uzasadnionych oczekiwań, jak również art. 31 ust. 1 regulaminu pracowniczego, ponieważ po pierwsze, przy powołaniu została zaszeregowana do niższej grupy niż grupa wskazana w ogłoszeniu o konkursie oraz po drugie, zaszeregowanie laureatów tego samego konkursu zostało ustalone na różnych poziomach w zależności od tego czy zostali powołani na urzędników przed czy po wejściu w życie rozporządzenia nr 723/2004.
   Ponadto skarżąca podnosi naruszenie art. 10 regulaminu pracowniczego, ponieważ kwestia zaszeregowania laureatów konkursów, których ogłoszenia odnosiły się dawnej struktury kariery zawodowej, nie była konsultowana z komitetem, o którym mowa w tym przepisie.

      (1)  Dz. U. C 221 A z dnia 3 sierpnia 1999 r., str. 7.

      (2)  Dz. U. L 124 z 27.4.2004 r., str. 1.


title: Sprawa T-512/15: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2016 r. – Sun Cali/EUIPO – Abercrombie & Fitch Europe (SUN CALI) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny unijny znak towarowy SUN CALI — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy CaLi co — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Reprezentacja przed izbą odwoławczą — Rzeczywiste i poważne przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe w Unii — Osoby prawne powiązane gospodarczo — Artykuł 92 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               7.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 410/18

         Wyrok Sądu z dnia 22 września 2016 r. – Sun Cali/EUIPO – Abercrombie & Fitch Europe (SUN CALI)
   (Sprawa T-512/15) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy SUN CALI - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy CaLi co - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Reprezentacja przed izbą odwoławczą - Rzeczywiste i poważne przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe w Unii - Osoby prawne powiązane gospodarczo - Artykuł 92 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009])
   (2016/C 410/24)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Sun Cali, Inc. (Denver, Colorado, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat C. Thomas)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Zaera Cuadrado, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: Abercrombie & Fitch Europe SA (Mendrisio, Szwajcaria)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 czerwca 2015 r. (sprawy połączone R 1260/2014-5 i R 1281/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Abercrombie & Fitch Europe a Sun Cali.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sun Cali, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 354 z 26.10.2015.


title: Sprawa T-337/09: Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2009 r. — Colegio Oficial de Farmacéuticos de Valencia przeciwko Komisji

text:
               24.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 256/32

         Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2009 r. — Colegio Oficial de Farmacéuticos de Valencia przeciwko Komisji
   (Sprawa T-337/09)
   2009/C 256/58
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Colegio Oficial de Farmacéuticos de Valencia (Walencja, Hiszpania) (przedstawiciel: E. Navarro Varona, abogada)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 230 i 231 traktatu WE, decyzji Komisji Europejskiej z dnia 15 czerwca 2009 r., w której instytucja ta częściowo odmówiła dostępu do informacji, o który zwróciło się MICOF w swoim pierwotnym wniosku z dnia 23 października 2008 r. i we wniosku potwierdzającym z dnia 19 stycznia 2009 r.

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania, które w związku z tym postępowaniem może ponieść MICOF.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsza skarga złożona została na decyzję Komisji Wspólnot Europejskich, w której udzieliła ona częściowej odmowy dostępu do niektórych dokumentów opracowanych przez firmę doradczą ECORYS Nederland BV do celów przygotowania sprawozdania pt.: „Study of regulatory restrictions in the field of pharmacies” z dnia 22 czerwca 2007 r., przeznaczonego dla dyrekcji generalnej ds. rynku wewnętrznego i usług pozwanej instytucji.
   Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi naruszenie art. 4 ust. 2 i art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1).
   Skarżąca utrzymuje w tym względzie, że w zaskarżonej decyzji:

               —

               brak jest uzasadnienia,

               —

               dokonano nieprawidłowej oceny w zakresie wyjątku dotyczącego interesów handlowych osoby prawnej, w tym własności intelektualnej.

               —

               dopuszczono się oczywistego braku uzasadnienia, ponieważ nie dokonano oceny, czy za udzieleniem dostępu przemawia interes publiczny.

               —

               przekroczono termin na udzielenie odpowiedzi na wniosek potwierdzający o dostęp do dokumentów.

      (1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.


title: Sprawa C-439/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Dresden (Niemcy) w dniu 24 października 2006 r. — citiworks AG przeciwko Sächsisches Staatsministerium für Wirtschaft und Arbeit

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/34

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Dresden (Niemcy) w dniu 24 października 2006 r. — citiworks AG przeciwko Sächsisches Staatsministerium für Wirtschaft und Arbeit
   (Sprawa C-439/06)
   (2006/C 326/73)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Oberlandesgericht Dresden
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: citiworks AG

      Strona pozwana: Sächsisches Staatsministerium für Wirtschaft und Arbeit

      Pozostali uczestnicy postępowania: 1) Flughafen Leipzig/Halle GmbH, 2) Bundesnetzagentur
   Pytanie prejudycjalne
   Czy § 110 ust. 1 pkt 1 Gesetz über de Elektrizitäts- und Gasversorgung (ustawy o zaopatrywaniu w energię i gaz), zwanej również Energiewirtschaftsgesetz — EnWG (prawo energetyczne) z dnia 7 lipca 2005 r. (BGBl. I 2005, 1970) jest zgodny z art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. (1), w zakresie w jakim w wymogach określonych w § 110 ust. 1 pkt 1 EnWG wyłącza się stosowanie ogólnych przepisów dotyczących dostępu do sieci (§ 20–28a EnWG) w odniesieniu do tak zwanej sieci zakładowej również wówczas, gdy wolny dostęp do sieci nie powoduje nadmiernych utrudnień?

      (1)  Dz.U. L 176, str. 37.


title: Sprawa F-94/15 R: Postanowienie Prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 lipca 2015 r. – Wolff/ESDZ (Służba publiczna — Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania — Wybory do komitetu pracowniczego — Pilny charakter — Brak — Wyważenie wchodzących w grę interesów)

text:
               24.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/54

         Postanowienie Prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 lipca 2015 r. – Wolff/ESDZ
   (Sprawa F-94/15 R)
   ((Służba publiczna - Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wniosek o zawieszenie wykonania - Wybory do komitetu pracowniczego - Pilny charakter - Brak - Wyważenie wchodzących w grę interesów))
   (2015/C 279/69)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Oren Wolff (Etterbeek, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

      Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) (przedstawiciele: G. J. Van Hegelsom, S. Marquardt i E. Chaboureau, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji oddalającej sprzeciw skarżącego wobec wyników wyborów do komitetu pracowniczego ESDZ.

      Sentencja

               1)

               Złożony przez O. Wolffa wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-59/06 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 grudnia 2007 r. — Luigi Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Urzędnik — Zatrudnienie w państwie trzecim — Przeniesienie stanowiska i osoby na nie powołanej — Przestrzeganie prawa do obrony — Zakres — Ciężar dowodu)

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/7

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 grudnia 2007 r. — Luigi Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-59/06 P) (1)

   (Odwołanie - Urzędnik - Zatrudnienie w państwie trzecim - Przeniesienie stanowiska i osoby na nie powołanej - Przestrzeganie prawa do obrony - Zakres - Ciężar dowodu)
   (2008/C 22/12)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (przedstawiciel: L. Garofalo, avvocato)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, A. Del Ferro, avvocato)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu do Spraw Służby Publicznej (piąta izba) z dnia 24 listopada 2005 r. w sprawie Marcuccio przeciwko Komisji (T-236/02), w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o przeniesieniu zatrudnienia skarżącego z przedstawicielstwa Komisji w Luandzie (Angola) do siedziby w Brukseli, a także wniosek o zasądzenie odszkodowania
   Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 24 listopada 2005 r. w sprawie Marcuccio przeciwko Komisji (T-236/02) zostaje uchylony.

               2)

               Sprawa zostaje przekazana Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich do ponownego rozpoznania.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 96 z dnia 22.4.2006.


title: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-501/00: Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Art. 4, lit c), EWWiS i art. 67 EWWiS — Decyzja Komisji nr 2496/96/EWWiS — Pomoc w wywozie na rzecz hut stali — Przestrzeganie stosownego terminu — Ulga podatkowa — Obowiązek uzasadnienia — Wybiórczość — Środek ogólny)

text:
               11.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/1

      WYROK TRYBUNAŁU

   (druga izba)
   z dnia 15 lipca 2004 r.
   w sprawie C-501/00: Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (Art. 4, lit c), EWWiS i art. 67 EWWiS - Decyzja Komisji nr 2496/96/EWWiS - Pomoc w wywozie na rzecz hut stali - Przestrzeganie stosownego terminu - Ulga podatkowa - Obowiązek uzasadnienia - Wybiórczość - Środek ogólny)
   (2004/C 228/01)
   Język postępowania: hiszpański
   W sprawie C-501/00, Królestwo Hiszpanii (pełnomocnik: S. Ortiz Vaamonde) popierane przez Diputación Foral de Álava, Diputación Foral de Vizcaya, Diputación Foral de Guipúzcoa, Juntas Generales de Guipúzcoa, Gobierno del País Vasco (adwokat: R. Falcón y Tella) i przez Unión de Empresas Siderúrgicas (Unesid) (adwokaci: L. Suárez de Lezo Mantilla i I. Alonso de Noriega Satrústegui) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: G. Rozet i G. Valero Jordana), której przedmiotem jest unieważnienie decyzji Komisji z dnia 31 października 2000 r., w sprawie hiszpańskich uregulowań dotyczących podatku od osób prawnych (Dz.U. L 60 z 2001 r., str. 57), Trybunał (druga izba), w składzie: C. W. A. Timmermans, prezes izby, J.-P. Puissochet, N. Cunha Rodrigues i R. Schintgen (sprawozdawca) i N. Colneric, sędziowie, rzecznik generalny: A. Tizzano, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 15 lipca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami.

               3)

               Diputación Foral de Álava, Diputación Foral de Vizcaya, Diputación Foral de Guipúzcoa, Juntas Generales de Guipúzcoa, Gobierno del País Vasco i Unión de Empresas Siderúrgicas (Unesid) ponoszą koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 79 z 10.3.2001.


title: Sprawa T-45/12: Postanowienie Sądu z dnia 8 maja 2015 r. – Zjednoczone Królestwo/EBC

text:
               13.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/25

         Postanowienie Sądu z dnia 8 maja 2015 r. – Zjednoczone Królestwo/EBC
   (Sprawa T-45/12) (1)

   (2015/C 228/31)
   Język postępowania: angielski
   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy z rejestru.

      (1)  Dz.U. C 98 z 31.3.2012.


title: Sprawa F-53/07: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 25 listopada 2008 r. — Iordanova przeciwko Komisji (Służba publiczna — zatrudnienie — Konkurs otwarty — Warunki kwalifikacyjne — Odrzucenie kandydatury — Dyplomy)

text:
               21.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/70

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 25 listopada 2008 r. — Iordanova przeciwko Komisji
   (Sprawa F-53/07) (1)

   (Służba publiczna - zatrudnienie - Konkurs otwarty - Warunki kwalifikacyjne - Odrzucenie kandydatury - Dyplomy)
   (2009/C 44/121)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Ivanka Iordanova (Warna, Bułgaria) (przedstawicie: adwokat G. Kerelov)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall et B. Eggers, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursu EPSO/AST/14/06 odmawiającej dopuszczenia skarżącej do egzaminów pisemnych z tego powodu, że dyplom szkolnictwa wyższego nie odpowiadał zadaniom na stanowisku sekretarki oraz z powodu braku trzech lat doświadczenia zawodowego w odnośnej dziedzinie — Wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona

               2)

               Każda ze stron ponosi swoje własne koszty

      (1)  Dz.U. C 107 z 26.4.2008, s. 44.


title: Sprawa T-255/07: Skarga wniesiona w dniu 17 lipca 2007 r. — Algonera de Palma przeciwko Radzie i Komisji

text:
               8.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/49

         Skarga wniesiona w dniu 17 lipca 2007 r. — Algonera de Palma przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawa T-255/07)
   (2007/C 211/93)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Algonera de Palma S.A. (Kordoba, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat L. Ortiz Blanco)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               wydanie wyroku uwzględniającego niniejszą skargę o odszkodowanie, wniesioną na podstawie art. 288 WE, i zasądzającego skarżącej odszkodowanie od Rady i Komisji jako dłużników solidarnych w wysokości ogółem 2 002 344 EUR;

               —

               obciążenie pozwanych instytucji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty są takie same jak w sprawie T-217/07 Las Palmeras przeciwko Radzie i Komisji.


title: Sprawa T-347/12 P: Wyrok Sądu z dnia 21 maja 2014 r. – Mocová przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Członek personelu tymczasowego — Umowa o pracę na czas określony — Decyzja o nieprzedłużeniu umowy — Oddalenie zażalenia — Obowiązek uzasadnienia — Uzasadnienie zawarte w decyzji oddalającej zażalenie)

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/26

         Wyrok Sądu z dnia 21 maja 2014 r. – Mocová przeciwko Komisji
   (Sprawa T-347/12 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Członek personelu tymczasowego - Umowa o pracę na czas określony - Decyzja o nieprzedłużeniu umowy - Oddalenie zażalenia - Obowiązek uzasadnienia - Uzasadnienie zawarte w decyzji oddalającej zażalenie))
   2014/C 212/31
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Dana Mocová (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciele: adwokaci D. de Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie F-41/11 Mocová przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze), w ramach którego wniesiono o uchylenie tego wyroku.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Dana Mocová pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w ramach niniejszego postępowania.

      (1)  Dz.U. C 86 z 23.3.2013.


title: Sprawa C-333/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative d'appel de Lyon, Francja w dniu 17 lipca 2007 r. — Regie Networks przeciwko Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne

text:
               8.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/29

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative d'appel de Lyon, Francja w dniu 17 lipca 2007 r. — Regie Networks przeciwko Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne
   (Sprawa C-333/07)
   (2007/C 211/55)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Cour administrative d'appel de Lyon, Francja.
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Regie Networks.

      Strona pozwana: Direction de contrôle fiscal Rhône-Alpes Bourgogne.
   Pytania prejudycjalne
   Czy decyzja Komisji nr N 679/97 z dnia 10 listopada 1997 r., którą instytucja ta postanowiła nie wnosić sprzeciwu odnośnie do zmian systemu pomocy dla przekazów radiowych wprowadzonych przez décret 92-1053, (1) jest ważna 1) w zakresie jej uzasadnienia, 2) w zakresie oceny zgodności z traktatem WE sposobu finansowania systemu pomocy dla przekazów radiowych ustanowionego na okres 1998-2002 oraz 3) w zakresie motywu opartego na braku zwiększenia środków budżetowych na sporny system pomocy?

      (1)  Décret nr 92-1053 z dnia 30 września 1992 r. w sprawie odnowienia opłaty parapodatkowej na rzecz funduszu pomocy dla przekazów radiowych, JORF nr 228 z dnia 1 października 1992 r. oraz décret nr 97-1263 z dnia 29 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia opłaty parapodatkowej na rzecz pomocy dla funduszu wspierania przekazów radiofonicznych, JORF nr 302 z dnia 30 grudnia 1997 r., str. 19194.


title: Sprawa T-358/07: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2007 r. — Publicare Marketing przeciwko OHIM (Publicare)

text:
               24.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 283/30

         Skarga wniesiona w dniu 17 września 2007 r. — Publicare Marketing przeciwko OHIM (Publicare)
   (Sprawa T-358/07)
   (2007/C 283/56)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Marketing Communications GmbH (Frankfurt, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B.Mohr)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 27 czerwca 2007 r. wydanej w sprawie R 157/2007- 4;

               —

               nakazanie OHIM dokonania rejestracji znaku towarowego „Publicare”, zgłoszenie nr 4 733 069.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Publicare” dla usług należących do klas 35, 38 i 42 (zgłoszenie nr 4 733 069)

      Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1)

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994 L 11, str. 1).


title: Sprawa T-62/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 30 listopada 2009 r. w sprawie F-83/07, Zangerl-Posselt przeciwko Komisji, wniesione w dniu 10 lutego 2010 r. przez Brigitte Zangerl-Posselt

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/49

         Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 30 listopada 2009 r. w sprawie F-83/07, Zangerl-Posselt przeciwko Komisji, wniesione w dniu 10 lutego 2010 r. przez Brigitte Zangerl-Posselt
   (Sprawa T-62/10 P)
   2010/C 113/80
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Brigitte Zangerl-Posselt (Merzig, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Paulmann)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie zaskarżonego wyroku;

               —

               wydanie rozstrzygnięcia w sprawie i zgodnie z tym czego żądała wnosząca odwołanie w pierwszej instancji stwierdzenie nieważności, w międzyczasie utrzymanej w mocy przez decyzję w przedmiocie zażalenia z dnia 13 grudnia 2007 r., decyzji komisji konkursowej dla konkursu EPSO/AST/27/06 z dnia 25 lipca 2007 r. o niedopuszczeniu wnoszącej odwołanie do praktycznych i ustnych egzaminów przeprowadzonych w ramach tego konkursu;

               —

               obciążenie Komisji całością kosztów postępowania w obydwu instancjach.

      Zarzuty i główne argumenty

   Odwołanie dotyczy wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie F-83/07 Zangerl-Posselt przeciwko Komisji, w którym skarga wnoszącej odwołanie została oddalona.
   Celem uzasadnienia odwołania wnosząca je podnosi, że Sąd do spraw Służby Publicznej naruszył prawo przy rozpatrywaniu przesłanek dopuszczenia do konkursu ogólnego EPSO/AST/27/06. W tym względzie zarzuca ona między innymi, że przy rozpatrywaniu czy dysponuje ona dyplomem w rozumieniu ogłoszenia o wspomnianym konkursie Sąd do spraw Służby Publicznej powołał się w największym stopniu na francuską wersję art. 5 ust. 3 lit. a) ppkt ii) regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.
   Ponadto argumentacja Sądu do spraw Służby Publicznej, w drodze której dążył on do oddalenia żądań wnoszącej odwołanie jest obarczona wieloma błędami prawnymi. W tym względzie utrzymuje ona między innymi, że dokonano ustaleń, których nieprawidłowość wynika z akt sprawy a także przeinaczono dowody.
   Wnosząca odwołanie podnosi również, że, co prawda potwierdzono, iż miała miejsce zarzucana przez nią pośrednia dyskryminacja ze względu na wiek, która została jednak uznana za uzasadnioną przy pomocy niewystarczającego i błędnego uzasadnienia.


title: Sprawa C-502/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 10 listopada 2014 r. – Buzzi Unicem SpA i in. przeciwko Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE i in.

text:
               26.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/13

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 10 listopada 2014 r. – Buzzi Unicem SpA i in. przeciwko Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE i in.
   (Sprawa C-502/14)
   (2015/C 026/17)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Buzzi Unicem SpA, Colacem SpA, Cogne Acciai Speciali SpA, Olon SpA, Laterlite SpA

      Strona pozwana: Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dello Sviluppo economico

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy decyzja Komisji Europejskiej 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. jest nieważna ze względu na to, że przy obliczaniu bezpłatnych uprawnień do przydziału nie uwzględnia ona udziału emisji związanych ze spalaniem gazów odlotowych – lub gazów procesowych, wytwarzanych przy wytopie stali – ani emisji związanych z ciepłem wytwarzanym podczas kogeneracji, a tym samym dopuszcza się naruszenia art. 290 TFUE i art. 10a ust. 1, 4 i 5 dyrektywy 2003/87/WE (1), wykraczając poza granice uprawnień przyznanych na mocy tej dyrektywy i stojąc w sprzeczności z celami tej dyrektywy (wspieranie bardziej energooszczędnych technologii oraz ochrona wymogów rozwoju gospodarczego i zatrudnienia)?

               2)

               Czy decyzja Komisji Europejskiej 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. jest nieważna w świetle wspólnotowych zasad skuteczności i proporcjonalności, o których mowa w art. 5 TUE, ponieważ błędnie skutkuje naruszeniem uzasadnionych oczekiwań skarżących spółek w utrzymaniu początkowej liczby przydzielonych im uprawnień, do których mają prawo na podstawie przepisów dyrektywy, a tym samym pozbawia je korzyści ekonomicznej związanej z tym dobrem?

               3)

               Czy decyzja Komisji Europejskiej 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. jest nieważna ze względu na to, że przy obliczaniu bezpłatnych uprawnień do przydziału nie uwzględnia ona emisji z instalacji, które wchodzą w zakres stosowania dyrektywy wyłącznie od 2013 r., w zakresie w jakim są one objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS) na mocy dyrektywy 2009/29/WE?

               4)

               Czy decyzja Komisji Europejskiej 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. jest nieważna, w zakresie w jakim definiuje międzysektorowy współczynnik korygujący z uwagi na naruszenie art. 296 ust. 2 TFUE i art. 41 [karty praw podstawowych], jako że jest ona pozbawiona odpowiedniego uzasadnienia?

               5)

               Czy decyzja Komisji Europejskiej 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. jest nieważna w zakresie, w jakim definiuje międzysektorowy współczynnik korygujący ze względu na naruszenie przepisów proceduralnych zawartych w art. 10a ust. 1 i w art. 23 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE?

      (1)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, s. 32).


title: Sprawy połączone T-428/10 i T-577/10 oraz sprawa T-441/12: Postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. – Trenzas y Cables de Acero/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Europejski rynek stali sprężającej – Ustalanie cen, podział rynku i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE – Decyzja zmieniająca decyzję pierwotną i pozostająca bez wpływu na kwotę nałożonej na skarżącą grzywny – Brak interesu prawnego – Częściowa oczywista niedopuszczalność)

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/32

      Postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. – Trenzas y Cables de Acero/Komisja
      (Sprawy połączone T-428/10 i T-577/10 oraz sprawa T-441/12) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek stali sprężającej - Ustalanie cen, podział rynku i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE - Decyzja zmieniająca decyzję pierwotną i pozostająca bez wpływu na kwotę nałożonej na skarżącą grzywny - Brak interesu prawnego - Częściowa oczywista niedopuszczalność)
      (2015/C 073/42)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Trenzas y Cables de Acero PSC, SL (Santander, Hiszpania) (przedstawiciele: w sprawach T-428/10 i T-577/10, F. González Díaz i A. Tresandi Blanco, a w sprawie T-441/12 początkowo F. González Díaz i P. Herrero Prieto, a następnie F. González Díaz i A. Tresandi Blanco, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i V. Bottka oraz, w sprawie T-441/12, C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy, wspierani przez L. Ortiza Blanca, adwokata)

         Przedmiot

      Żądania stwierdzenia nieważności i zmiany decyzji Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca), zmienionej decyzją Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r. oraz decyzją Komisji C (2011) 2269 wersja ostateczna z dnia 4 kwietnia 2011 r., a także pismem dyrektora generalnego ds. konkurencji Komisji COMP/G2/DVE/nvz/79465 z dnia 25 lipca 2012 r.

         Sentencja

                  1)

                  Przedstawione w sprawie T-428/10 żądania stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca) zostają odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne.

                  2)

                  Skarga w sprawie T-577/10 zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostałych zarzutów i żądań nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

                  4)

                  Trenzas y Cables de Acero PSC, SL ponosi koszty związane z zarzutami i żądaniami skierowanymi wobec decyzji Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r., zmieniającej decyzję Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca) przedstawionymi w sprawie T-428/10, a także koszty związane ze sprawą T-577/10.

         (1)  Dz.U. C 317 z 20.11.2010.


title: Sprawa C-452/04: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 października 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Niemcy)] — Fidium Finanz AG przeciwko Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (Swoboda świadczenia usług — Swobodny przepływ kapitału — Spółka z siedzibą w państwie trzecim — Działalność kierowana całkowicie lub głównie na terytorium państwa członkowskiego — Zawodowe udzielanie kredytów — Wymóg uprzedniego zezwolenia w państwie członkowskim, w którym świadczona jest usługa)

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/9

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 października 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Niemcy)] — Fidium Finanz AG przeciwko Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht
   (Sprawa C-452/04) (1)

   (Swoboda świadczenia usług - Swobodny przepływ kapitału - Spółka z siedzibą w państwie trzecim - Działalność kierowana całkowicie lub głównie na terytorium państwa członkowskiego - Zawodowe udzielanie kredytów - Wymóg uprzedniego zezwolenia w państwie członkowskim, w którym świadczona jest usługa)
   (2006/C 294/15)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Fidium Finanz AG

      Strona pozwana: Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgericht Frankfurt am Main — Wykładnia art. 49 WE, 56 WE i 58 WE — Przedsiębiorstwo z siedzibą w państwie trzecim, którego działalność polegająca na udzielaniu kredytów jest całkowicie lub głównie kierowana na terytorium państwa członkowskiego — Wymóg uprzedniego zezwolenia w państwie członkowskim, w którym świadczona jest usługa
   Sentencja
   System krajowy, na mocy którego państwo członkowskie nakłada obowiązek uzyskania uprzedniego zezwolenia na wykonywanie działalności polegającej na zawodowym udzielaniu kredytów na jego terytorium przez spółkę z siedzibą w państwie trzecim, i na mocy którego można odmówić takiego zezwolenia między innymi wówczas, gdy spółka ta nie ma zarządu głównego lub oddziału na tym terytorium, w istotny sposób wpływa na wykonywanie swobodnego świadczenia usług w rozumieniu art. 49 WE i nast. Spółka z siedzibą w państwie trzecim nie może się powoływać na te przepisy.

      (1)  Dz.U. C 6 z 8.01.2005.


title: Sprawa C-210/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Danieli Tomassi

text:
               1.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Danieli Tomassi
   (Sprawa C-210/14)
   2014/C 292/13
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Corte suprema di cassazione

      Strona w postępowaniu głównym

   Daniela Tomassi

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

               2)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

               3)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?


title: Sprawy połączone T-429/10 i T-578/10 oraz sprawa T-438/12: Postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. – Global Steel Wire/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności – Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Europejski rynek stali sprężającej – Ustalanie cen, podział rynku i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE – Decyzja zmieniająca decyzję pierwotną i pozostająca bez wpływu na kwotę nałożonej na skarżącą grzywny – Brak interesu prawnego – Częściowa oczywista niedopuszczalność)

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/33

      Postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. – Global Steel Wire/Komisja
      (Sprawy połączone T-429/10 i T-578/10 oraz sprawa T-438/12) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek stali sprężającej - Ustalanie cen, podział rynku i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE - Decyzja zmieniająca decyzję pierwotną i pozostająca bez wpływu na kwotę nałożonej na skarżącą grzywny - Brak interesu prawnego - Częściowa oczywista niedopuszczalność)
      (2015/C 073/43)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Global Steel Wire, SA (Cerdanyola del Vallés, Hiszpania) (przedstawiciele: w sprawach T-429/10 i T-578/10, F. González Díaz i A. Tresandi Blanco, a w sprawie T-438/12 początkowo F. González Díaz i P. Herrero Prieto, a następnie F. González Díaz i A. Tresandi Blanco, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i V. Bottka oraz, w sprawie T-438/12, C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy, wspierani przez L. Ortiza Blanca, adwokata)

         Przedmiot

      Żądania stwierdzenia nieważności i zmiany decyzji Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia EOG (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca), zmienionej decyzją Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r. oraz decyzją Komisji C (2011) 2269 wersja ostateczna z dnia 4 kwietnia 2011 r., a także pismem dyrektora generalnego ds. konkurencji Komisji COMP/G2/DVE/nvz/79465 z dnia 25 lipca 2012 r.

         Sentencja

                  1)

                  Przedstawione w sprawie T-429/10 żądania stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca) zostają odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne.

                  2)

                  Skarga w sprawie T-578/10 zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostałych zarzutów i żądań nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

                  4)

                  Global Steel Wire, SA ponosi koszty związane z zarzutami i żądaniami skierowanymi wobec decyzji Komisji C (2010) 6676 wersja ostateczna z dnia 30 września 2010 r., zmieniającej decyzję Komisji C (2010) 4387 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2010 r. dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz w art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) (Sprawa COMP/38344 – Stal sprężająca) przedstawionymi w sprawie T-429/10, a także koszty związane ze sprawą T-578/10.

         (1)  Dz.U. C 317 z 20.11.2010.


title: Sprawa T-751/14: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2014 r. – Hikari Miso/OHIM – Nishimoto Trading (Hikari)

text:
               12.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 7/44

         Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2014 r. – Hikari Miso/OHIM – Nishimoto Trading (Hikari)
   (Sprawa T-751/14)
   (2015/C 007/50)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Hikari Miso Co. Ltd (Suwa-gun, Japonia) (przedstawiciel: D. McFarland, Barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Nishimoto Trading Co. Ltd (Santa Fe Springs, Stany Zjednoczone)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: Nishimoto Trading Co. Ltd

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Zgłoszenie do rejestracji nr 9 5 69  501

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 września 2014 r. w sprawie R 2394/2013-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania oraz zmianę rozstrzygnięcia o kosztach wydanego przez Czwartą Izbę Odwoławczą.

      Podniesione zarzuty

               —

               Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej narusza prawo lub zawiera błędy w odniesieniu do stanu faktycznego;

               —

               Czwarta Izba Odwoławcza przekroczyła swe uprawnienia pozwalając sobie na przyjęcie, jako udowodnionych faktów, twierdzeń, które sprowadzały się jedynie do niepopartych żadnymi dowodami domniemań i hipotez.


title: Sprawa T-174/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 września 2009 r. — Elf Aquitaine przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek kwasu monochlorooctowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Podział rynku i ustalanie cen — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Przypisanie zachowania noszącego znamiona naruszenia — Zasada indywidualizacji kar i sankcji — Zasada legalności kar — Domniemanie niewinności — Zasada dobrej administracji — Zasada pewności prawa — Nadużycie władzy — Grzywny)

text:
               21.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/36

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 września 2009 r. — Elf Aquitaine przeciwko Komisji
   (Sprawa T-174/05) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek kwasu monochlorooctowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Podział rynku i ustalanie cen - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Przypisanie zachowania noszącego znamiona naruszenia - Zasada indywidualizacji kar i sankcji - Zasada legalności kar - Domniemanie niewinności - Zasada dobrej administracji - Zasada pewności prawa - Nadużycie władzy - Grzywny)
   2009/C 282/66
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Francja) (przedstawiciele: adwokaci É. Morgan de Rivery i É. Friedel)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo A. Bouquet i F. Amato, następnie A. Bouquet i X. Lewis, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   W ramach żądania głównego, wniosek o stwierdzenie nieważności art. 1 lit. d), art. 2 lit. c), art. 3 i art. 4 pkt 9 decyzji Komisji C (2004) 4876 wersja ostateczna z dnia 19 stycznia 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/E-1/37.773 — MCAA), oraz w ramach żądania ewentualnego, wniosek o stwierdzenie nieważności art. 2 lit. c) rzeczonej decyzji, oraz w ramach dalszego żądania ewentualnego, wniosek o zmianę art. 2 lit. c) tejże decyzji.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Elf Aquitaine SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 171 z 9.7.2005.


title: Sprawa F-136/15: Skarga wniesiona w dniu 29 października 2015 r. – ZZ/Parlament

text:
               11.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 7/38

         Skarga wniesiona w dniu 29 października 2015 r. – ZZ/Parlament
   (Sprawa F-136/15)
   (2016/C 007/51)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Parlamentu o skorygowaniu sytuacji skarżącego dotyczącej przysługującego mu dodatku edukacyjnego, a po drugie, decyzji o odzyskaniu kwot nienależnie pobranych przez skarżącą z tego tytułu.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji, a w razie potrzeby, decyzji oddalającej zażalenie;

               —

               obciążenie Parlament kosztami postępowania.


title: Sprawa F-44/16: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – ZZ/Komisja

text:
               10.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/31

         Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2016 r. – ZZ/Komisja
   (Sprawa F-44/16)
   (2016/C 371/35)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci N. de Montigny i J.-N. Louis)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej EPSO/AST-SC/01/14 w sprawie nieumieszczenia nazwiska skarżącej na liście rezerwy kadrowej wspomnianego konkursu ze względu na fakt, że nie spełnia ona warunków dotyczących dyplomu i doświadczenia zawodowego, które są wymagane do dopuszczenia do tego konkursu.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji kierownika wydziału komisji do spraw naboru EPSO z dnia 18 lutego 2015 r., informującej skarżącą, że jej kandydatura na stanowisko sekretarki (nr EPSO/ASTSC/01/14) została odrzucona ze względu na fakt, że skarżąca nie posiada dyplomu ani doświadczenia zawodowego umożliwiających jej udział we wspomnianym konkursie;

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji kierownika wydziału komisji do spraw naboru EPSO z dnia 17 września 2015 r., informującej skarżąca o oddaleniu jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i utrzymującej w mocy decyzję z dnia 18 lutego 2015 r.;

               —

               Stwierdzenie nieważności, w razie potrzeby, wyraźnej odpowiedzi o oddaleniu zażalenia z dnia 12 maja 2016 r.;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa T-138/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 października 2007 r. — Komisja przeciwko Impetus (Klauzula arbitrażowa — Programy ramowe ds. badań i rozwoju technologicznego — Umowy dotyczące projektów w dziedzinie systemów telematycznych, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania — Brak dowodów oraz niezgodność części zadeklarowanych wydatków z postanowieniami umownymi — Zwrot wypłaconych kwot)

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/40

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 października 2007 r. — Komisja przeciwko Impetus
   (Sprawa T-138/05) (1)

   (Klauzula arbitrażowa - Programy ramowe ds. badań i rozwoju technologicznego - Umowy dotyczące projektów w dziedzinie systemów telematycznych, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania - Brak dowodów oraz niezgodność części zadeklarowanych wydatków z postanowieniami umownymi - Zwrot wypłaconych kwot)
   (2007/C 297/81)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Triantafyllou, pełnomocnik, wspierany przez adwokata N. Kostikasa)

      Strona pozwana: Impetus Symvouloi Michanikoi — Kainotomia kai Technologia EPE Ateny, Grecja) (przedstawiciel: P. Miliarakis, adwokat)
   Przedmiot sprawy
   Skarga oparta na klauzuli arbitrażowej w rozumieniu art. 238 WE, zmierzająca do nakazania firmie Impetus Symvouloi Michanikoi — Kainotomia kai Technologia EPE zwrotu części kwoty wypłaconej przez Komisję Europejską z tytułu kontraktu Invite (Iland Navigation Telematics) o numerze referencyjnym COP 493 oraz z tytułu kontraktu Ausias (Att in Urban Sites with Integration and Standardisation) o numerze refenecyjnym TR 1006, zawartych w ramach decyzji nr 1110/94/CE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 kwietnia 1994 w sprawie czwartego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej ds. badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (1994-1998) (Dz.U. L 126, str. 1) a także części kwoty wypłaconej z tytułu kontraktu Artis (Advanced Road Transport Informatics in Spain) o numerze referencyjnym V 2043, zawartego w ramach decyzji Rady 90/221/Euroatom, EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie programu ramowego ds. badań wspólnotowych i rozwoju technologicznego (1990-1994) (Dz.U. 117, str. 28).
   Sentencja wyroku

               1)

               Wniosek Komisji dotyczący zwrotu kwoty 136 037,30 EUR z tytułu kontraktu Invite (Inland Navigation Telematics) o numerze referencyjnym COP 493 jest oddalony.

               2)

               Zasądza się zapłatę przez firmę Impetus Symvouloi Michanikoi — Kainotomia kai Technologia EPE na rzecz Komisji tytułem głównym kwoty 14 678,41 EUR z tytułu kontraktu Ausias (Att in Urban Sites with Integration and Standardisation) o numerze referencyjnym TR 1006, powiększonej o odsetki za zwłokę według rocznej stopy ustawowej obowiązującej w Hiszpanii, za okres od dnia 15 listopada 2002 r do dnia całkowitej zapłaty długu.

               3)

               Zasądza się zapłatę przez firmę Impetus Symvouloi Michanikoi — Kainotomia kai Technologia EPE na rzecz Komisji tytułem głównym kwoty 9 230,77 EUR, z tytułu kontraktu Artis (Advanced Road Transport Informatics in Spain) o numerze referencyjnym V 2043, powiększonej o odsetki za zwłokę według rocznej stopy ustawowej obowiązującej w Hiszpanii, za okres od dnia 29 stycznia 2003 r. do dnia całkowitej zapłaty długu.

               4)

               Strony pokrywają swoje własne koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 182 z dnia 23 lipca 2005 r.


title: Sprawa C-123/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 lutego 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — A Oy (Swoboda przedsiębiorczości — Artykuł 49 TFUE — Przepisy podatkowe — Połączenie spółki dominującej z siedzibą w danym państwie członkowskim ze spółką zależną z siedzibą w innym państwie członkowskim — Możliwość odliczenia przez spółkę dominującą strat spółki zależnej wynikających z działalności owej spółki zależnej — Wykluczenie spółek zależnych niebędących rezydentami)

text:
               20.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 114/9

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 lutego 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — A Oy
   (Sprawa C-123/11) (1)

   (Swoboda przedsiębiorczości - Artykuł 49 TFUE - Przepisy podatkowe - Połączenie spółki dominującej z siedzibą w danym państwie członkowskim ze spółką zależną z siedzibą w innym państwie członkowskim - Możliwość odliczenia przez spółkę dominującą strat spółki zależnej wynikających z działalności owej spółki zależnej - Wykluczenie spółek zależnych niebędących rezydentami)
   2013/C 114/10
   Język postępowania: fiński

      Sąd odsyłający

   Korkein hallinto-oikeus

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: A Oy

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Korkein hallinto-oikeus — Wykładnia art. 49 TFUE i art. 54 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Krajowe przepisy podatkowe — Połączenie spółki dominującej mającej siedzibę w danym państwie członkowskim ze spółką zależną, która zakończyła swoją działalność w innym państwie członkowskim — Możliwość odliczenia przez spółkę przejmującą, w państwie członkowskim jej siedziby, całości strat pochodzących z działalności spółki przejmowanej w innym państwie członkowskim

      Sentencja

               1)

               W okolicznościach postępowania głównego art. 49 TFUE i 54 TFUE nie stoją na przeszkodzie przepisom krajowym wykluczającym możliwość odliczenia przez spółkę dominującą — dokonującą połączenia ze spółką zależną mającą siedzibę w innym państwie członkowskim, która zaprzestała działalności — od dochodu podlegającego opodatkowaniu strat poniesionych przez ową spółkę zależną w latach podatkowych poprzedzających połączenie, chociaż przepisy krajowe przyznają taką możliwość, gdy połączenie jest dokonywane ze spółką zależną będącą rezydentem. Tego rodzaju przepisy są jednak niezgodne z prawem Unii, jeśli nie dają spółce dominującej sposobności wykazania, że spółka zależna niebędąca rezydentem wyczerpała możliwości uwzględnienia swych strat oraz że nie istnieją możliwości ich uwzględnienia w państwie jej siedziby w przyszłych latach podatkowych przez nią samą albo przez osobę trzecią.

               2)

               Zasady obliczenia strat spółki zależnej niebędącej rezydentem dla celów ich przejęcia przez spółkę dominującą będącą rezydentem w ramach operacji tego rodzaju jak operacja sporna w postępowaniu głównym nie powinny stanowić nierówności w traktowaniu w porównaniu do zasad obliczania mających zastosowanie, gdyby owo połączenie zostało dokonane ze spółką zależną będącą rezydentem.

      (1)  Dz.U. C 145 z 14.5.2011.


title: Sprawa T-503/13 P: Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2014 r. – Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Artykuł 14 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej — Zasada sędziego powołanego zgodnie z prawem — Odrzucenie skargi w pierwszej instancji jako oczywiście niedopuszczalnej — Skarga wniesiona faksem opatrzonym niewłasnoręcznym podpisem adwokata — Brak identyczności skargi wniesionej za pośrednictwem faksu ze złożonym później oryginałem — Wniesienie skargi z przekroczeniem terminu — Żądanie zapłaty określonej kwoty z tytułu jednej czwartej kosztów poniesionych w postępowaniu w sprawie F-56/09 — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

text:
               15.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/62

         Postanowienie Sądu z dnia 19 czerwca 2014 r. – Marcuccio przeciwko Komisji
   (Sprawa T-503/13 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Artykuł 14 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej - Zasada sędziego powołanego zgodnie z prawem - Odrzucenie skargi w pierwszej instancji jako oczywiście niedopuszczalnej - Skarga wniesiona faksem opatrzonym niewłasnoręcznym podpisem adwokata - Brak identyczności skargi wniesionej za pośrednictwem faksu ze złożonym później oryginałem - Wniesienie skargi z przekroczeniem terminu - Żądanie zapłaty określonej kwoty z tytułu jednej czwartej kosztów poniesionych w postępowaniu w sprawie F-56/09 - Odwołanie oczywiście bezzasadne))
   2014/C 315/103
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Gattinara, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (w składzie jednego sędziego) z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie F-32/12 Marcuccio przeciwko Komisji.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione prze Komisję Europejską w niniejszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 325 z 9.11.2013.


title: Sprawa C-12/09: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

text:
               7.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/21

         Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-12/09)
   (2009/C 55/35)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: C. Cattabriga i S. Mortoni, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Włoska
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, niezbędnych dla zastosowania się do dyrektywy Komisji 2006/17/WE (1) z dnia 8 lutego 2006 r. wprowadzającej w życie dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących dawstwa, pobierania i badania tkanek i komórek ludzkich, a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o ich ustanowieniu, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy.

               —

               obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy 2006/17 upłynął w dniu 1 listopada 2006 r.

      (1)  Dz. U. L 38, s 40.


title: Sprawa T-259/14: Postanowienie Sądu z dnia 12 stycznia 2015 r. – Luksemburg/Komisja

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/50

      Postanowienie Sądu z dnia 12 stycznia 2015 r. – Luksemburg/Komisja
      (Sprawa T-259/14) (1)

      (2015/C 073/62)
      Język postępowania: francuski
      Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 223 z 14.7.2014.


title: Sprawy połączone C-503/13 i C-504/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 5 marca 2015 r. (wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Boston Scientific Medizintechnik GmbH/AOK Sachsen-Anhalt (C-503/13), Betriebskrankenkasse RWE (C-504/13) [Odesłanie prejudycjalne — Ochrona konsumentów — Odpowiedzialność za produkty wadliwe — Dyrektywa 85/374/EWG — Artykuł 1, art. 6 ust. 1 i art. 9 akapit pierwszy lit. a) — Rozrusznik serca i wszczepialny kardiowerter-defibrylator serca — Zawodność produktu — Uszkodzenia ciała — Eksplantacja przypuszczalnie wadliwego produktu i wszczepienie innego — Zwrot kosztów operacji]

text:
               27.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/9

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 5 marca 2015 r. (wnioski o wydanie orzeczeń w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Boston Scientific Medizintechnik GmbH/AOK Sachsen-Anhalt (C-503/13), Betriebskrankenkasse RWE (C-504/13)
   (Sprawy połączone C-503/13 i C-504/13) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Odpowiedzialność za produkty wadliwe - Dyrektywa 85/374/EWG - Artykuł 1, art. 6 ust. 1 i art. 9 akapit pierwszy lit. a) - Rozrusznik serca i wszczepialny kardiowerter-defibrylator serca - Zawodność produktu - Uszkodzenia ciała - Eksplantacja przypuszczalnie wadliwego produktu i wszczepienie innego - Zwrot kosztów operacji])
   (2015/C 138/11)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Boston Scientific Medizintechnik GmbH

      Strony pozwane: AOK Sachsen-Anhalt (C-503/13), Betriebskrankenkasse RWE (C-504/13)

      Sentencja

               1)

               Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy Rady 85/374/EWG z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących odpowiedzialności za produkty wadliwe należy interpretować w ten sposób, że stwierdzenie potencjalnej wady należących do tej samej grupy lub serii produkcyjnej produktów takich jak rozruszniki serca lub wszczepialne kardiowertery-defibrylatory pozwala uznać takie produkty za wadliwe bez konieczności stwierdzenia tej wady w konkretnym produkcie.

               2)

               Artykuł 1 i art. 9 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 85/374 należy interpretować w ten sposób, że szkoda wyrządzona operacją chirurgiczną wymiany wadliwego produktu takiego jak rozrusznik serca lub wszczepialny kardiowerter-defibrylator stanowi „szkodę spowodowaną przez śmierć lub przez uszkodzenie ciała”, za którą odpowiedzialny jest producent, w sytuacji gdy operacja ta jest konieczna do usunięcia wady danego produktu. Do sądu odsyłającego należy ustalenie, czy w postępowaniach głównych przesłanka ta jest spełniona.

      (1)  Dz.U. C 352 z 30.11.2013.


title: Sprawa F-68/11: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 12 stycznia 2012 r. — Schreiber przeciwko Komisji

text:
               12.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/40

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 12 stycznia 2012 r. — Schreiber przeciwko Komisji
   (Sprawa F-68/11) (1)

   2012/C 138/106
   Język postępowania: francuski
   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011, s. 52.


title: Sprawa C-37/14: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 12 lutego 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Francuska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — „Plany interwencyjne”  — Sektor owoców i warzyw — Pomoc przyznana bezprawne i niezgodna z rynkiem wewnętrznym — Odzyskanie — Niewykonanie)

text:
               13.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/10

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 12 lutego 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Francuska
   (Sprawa C-37/14) (1)

   ((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - „Plany interwencyjne” - Sektor owoców i warzyw - Pomoc przyznana bezprawne i niezgodna z rynkiem wewnętrznym - Odzyskanie - Niewykonanie))
   (2015/C 118/13)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.F. Brakeland i B. Stromsky, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: J. Bousin, G. de Bergues i D. Colas, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich środków niezbędnych do odzyskania od beneficjentów pomocy państwa uznanej za przyznaną bezprawnie i niezgodną z rynkiem wewnętrznym w art. 1 decyzji Komisji 2009/402/WE z dnia 28 stycznia 2009 r. w sprawie „planów interwencyjnych” w sektorze owoców i warzyw wprowadzonych przez Francję [C 29/05 (ex NN 57/05)] oraz nie przekazując Komisji Europejskiej w wyznaczonym terminie informacji wymienionych w art. 4 tej decyzji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 288 akapit czwarty TFUE oraz art. 2–4 rzeczonej decyzji.

               2)

               Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 102 z 7.4.2014.


title: Sprawa T-637/15: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2015 r. – Alma-The Soul of Italian Wine/OHIM – Miguel Torres (SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE)

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/70

         Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2015 r. – Alma-The Soul of Italian Wine/OHIM – Miguel Torres (SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE)
   (Sprawa T-637/15)
   (2016/C 027/89)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Alma-The Soul of Italian Wine (Coral gables, Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciel: adwokat F. Terrano)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedès, Hiszpania)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE” – zgłoszenie nr 9 784 539

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3.09.2015 w sprawie R 356/2015-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 5, art. 64 ust. 1 i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-63/13: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2013 r. — Three-N-Products Private przeciwko OHIM — Munindra Holding (AYUR)

text:
               6.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 101/24

         Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2013 r. — Three-N-Products Private przeciwko OHIM — Munindra Holding (AYUR)
   (Sprawa T-63/13)
   2013/C 101/52
   Język skargi: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Three-N-Products Private Ltd (Nowe Delhi, Indie) (przedstawiciele: adwokaci M. Thewes i T. Chevrier)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Munindra Holding BV (Lelystad, Niderlandy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu:

               —

               o stwierdzenie nieważności decyzji R 2296/2011-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 listopada 2012 r.;

               —

               pomocniczo, o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do „usług doradczych w dziedzinie leków ziołowych, odżywiania, zdrowia i zabiegów kosmetycznych” z klasy 44;

               —

               obciążenie OHIM i Munindra Holding BV kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Sądem oraz w postępowaniu przed izbą odwoławczą OHIM.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „AYUR” dla towarów i usług z klas 3, 5, 16 i 44 — wspólnotowy znak towarowy nr 5 429 469

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Munindra Holding BV

      Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „AYUS” zarejestrowany w Beneluksie dla towarów i usług z klas 3, 5, 29, 30 i 31

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Częściowe uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa T-342/15: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)

text:
               24.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/48

         Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2015 r. – Polski Koncern Naftowy Orlen/OHIM (Kształt stacji benzynowej)
   (Sprawa T-342/15)
   (2015/C 279/60)
   Język postępowania: Polski

      Strony

      Strona skarżąca: Polski Koncern Naftowy Orlen SA (Płock, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy (Kształt stacji benzynowej) – zgłoszenie nr 12 416 905

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie R 2249/2014-5

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącego w postepowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM i przed Sądem.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b), art. 7 ust. 2 oraz art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-59/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Catanzaro (Włochy) w dniu 9 lutego 2015 r. – Esse Di Emme Costruzioni Srl/Tribunale Amministrativo Regionale della Calabria, Ministero della Giustizia, Ministero dell‘Economia e delle Finanze

text:
               27.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/35

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Provinciale di Catanzaro (Włochy) w dniu 9 lutego 2015 r. – Esse Di Emme Costruzioni Srl/Tribunale Amministrativo Regionale della Calabria, Ministero della Giustizia, Ministero dell‘Economia e delle Finanze
   (Sprawa C-59/15)
   (2015/C 138/47)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Commissione Tributaria Provinciale di Catanzaro (Włochy)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Esse Di Emme Costruzioni Srl

      Strona pozwana: Tribunale Amministrativo Regionale della Calabria, Ministero della Giustizia, Ministero dell‘Economia e delle Finanze

      Pytanie prejudycjalne

   Czy zasada ustanowiona w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, uszczegółowiona w dziedzinie zamówień publicznych przez art. 1 dyrektywy 9/665/EG Rady z dnia 21 grudnia 1989 r. (1), zgodnie z którym każda osoba, której prawa lub swobody zagwarantowane w prawie Unii zostały naruszone, ma prawo do skutecznego odwołania się do sądu, stoi na przeszkodzie przepisom prawa krajowego takim, jak w niniejszej sprawie art. 9, 13 i 14 dekretu Prezydenta Republiki nr 115 z dnia 30 maja 2002 r., które dla wszczęcia postępowania przed sądami administracyjnymi w dziedzinie zamówień publicznych przewidują wyższą opłatę sądową, niż w przypadku postepowań sądowo-administracyjnych w innych dziedzinach?

      (1)  Dyrektywa Rady z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33).


title: Sprawa T-633/11: Skarga wniesiona w dniu 8 grudnia 2011 r. — Guangdong Kito Ceramics i in. przeciwko Radzie

text:
               4.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/40

         Skarga wniesiona w dniu 8 grudnia 2011 r. — Guangdong Kito Ceramics i in. przeciwko Radzie
   (Sprawa T-633/11)
   2012/C 32/79
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Guangdong Kito Ceramics Co. Ltd (Foshan, Chiny), Jingdezhen Kito Ceramic Co. Ltd (Jingdezhen, Chiny), Jingdezhen Lehua Ceramic Sanitary Ware Co. Ltd (Jingdezhen, Chiny) oraz Zhaoqing Lehua Ceramic Sanitary Ware Co. Ltd (Sihui, Chiny) (przedstawiciel: adwokat M. Sánchez Rydelski)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 917/2011 z dnia 12 września 2011 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2011 L 238, s. 1) w zakresie dotyczącym skarżących, oraz

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczy popełnienia przez pozwaną oczywistego błędu w interpretacji i stosowaniu art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (1).

               2)

               Zarzut drugi dotyczy niedostatecznego uzasadnienia zaskarżonego rozporządzenia.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczy niezgodności postępowania prowadzącego do przyjęcia zaskarżonego rozporządzenia z zasadami ogólnymi prawa UE, takimi jak zasady dobrej administracji i przejrzystości, a także z prawem skarżących do obrony oraz naruszenia przez to postępowanie art. 18 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009 L 343, s. 51).


title: Sprawa C-584/12 P: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 czerwca 2014 r. – El Corte Inglés, SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Emilio Pucci International BV

text:
               15.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/45

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 czerwca 2014 r. – El Corte Inglés, SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Emilio Pucci International BV
   (Sprawa C-584/12 P) (1)

   2014/C 315/73
   Język postępowania: hiszpański
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 63 z 2.3.2013.


title: Sprawa T-404/14: Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2015 r. – Junited Autoglas Deutschland/OHIM – United Vehicles (UNITED VEHICLEs) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego UNITED VEHICLEs — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy Junited — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/47

         Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2015 r. – Junited Autoglas Deutschland/OHIM – United Vehicles (UNITED VEHICLEs)
   (Sprawa T-404/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego UNITED VEHICLEs - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy Junited - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2016/C 027/58)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Junited Autoglas Deutschland GmbH & Co. KG (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Weil)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: United Vehicles GmbH (Monachium, Niemcy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 kwietnia 2014 r. (sprawa R 859/2013-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Junited Autoglas Deutschland GmbH & Co. KG a United Vehicles GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Junited Autoglas Deutschland GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 292 z 1.9.2014.