title: Sprawa C-598/16 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 października 2017 r. – Wiktor Fedorowycz Janukowycz / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Rzeczpospolita Polska (Odwołanie — Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie — Wykaz osób, podmiotów i organów, do których znajduje zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Umieszczenie w wykazie nazwiska skarżącego)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/13

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 października 2017 r. – Wiktor Fedorowycz Janukowycz / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Rzeczpospolita Polska
   (Sprawa C-598/16 P) (1)

   ((Odwołanie - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których znajduje zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie w wykazie nazwiska skarżącego))
   (2017/C 424/18)
   Język postępowania:angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Wiktor Fedorowycz Janukowycz (przedstawiciel: Beazley QC)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič Bruni i M. J.-P. Hix, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo S. Bartelt i J. Norris-Usher, następnie E. Paasivirta i J. Norris-Usher, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Wiktor Fedorowycz Janukowycz zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 30 z 30.1.2017.


title: Sprawa C-579/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Wien (Austria) w dniu 3 października 2017 r. – BUAK Bauarbeiter-, Urlaubs- u. Abfertigungskasse / Gradbeništvo Korana d.o.o.

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Wien (Austria) w dniu 3 października 2017 r. – BUAK Bauarbeiter-, Urlaubs- u. Abfertigungskasse / Gradbeništvo Korana d.o.o.
   (Sprawa C-579/17)
   (2017/C 424/34)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Sozialgericht Wien

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: BUAK Bauarbeiter-, Urlaubs- u. Abfertigungskasse

      Strona pozwana: Gradbeništvo Korana d.o.o.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że sprawy, których przedmiotem jest dochodzenie roszczeń Bauarbeiter-Urlaubs- und Abfertigungskasse (BUAK) o składki od pracodawcy w związku z delegowaniem pracowników niemających zwykłego miejsca pracy w Austrii w celu świadczenia pracy lub w ramach wypożyczenia pracowników do Austrii lub od pracodawcy mającego siedzibę poza terytorium Austrii w związku z zatrudnieniem pracowników mających zwykłe miejsce pracy w Austrii, są „sprawami cywilnymi i handlowymi”, w których ma zastosowanie wymienione rozporządzenie, nawet wtedy, gdy roszczenia BUAK o składki są oparte są na prywatnoprawnych stosunkach pracy i służą zaspokojeniu prywatnoprawnych, wynikających ze stosunków pracy z pracodawcami roszczeń pracowników o urlop i wynagrodzenie urlopowe, niemniej

               —

               zarówno wysokości roszczenia pracowników o wynagrodzenie urlopowe wobec BUAK, jak również wysokości roszczeń BUAK o składki wobec pracodawców nie określa umowa lub układ zbiorowy, lecz rozporządzenie ministra federalnego,

               —

               składki należne BUAK od pracodawców służą oprócz pokrycia kosztów wynagrodzenia urlopowego podlegającego wypłaceniu pracownikom również pokryciu kosztów administracyjnych BUAK oraz

               —

               BUAK przysługują w związku z dochodzeniem i egzekwowaniem swoich roszczeń o takie składki z mocy prawa szersze uprawnienia niż osobie prywatnej poprzez to, że

                           —

                           pod rygorem kary pieniężnej pracodawcy są zobowiązani do dokonywania okazjonalnych jak również regularnych comiesięcznych bieżących zgłoszeń BUAK z zastosowaniem ustanowionego przez BUAK systemu komunikacji, do współdziałania i znoszenia działań kontrolnych BUAK, do zapewnienia wglądu w dokumenty dotyczące wynagrodzenia, działalności i w inne dokumenty oraz do udzielenia BUAK informacji, a także

                     w razie naruszenia przez pracodawców obowiązków zgłoszeniowych BUAK ma prawo do naliczenia składek należnych od pracodawców na podstawie własnych ustaleń, przy czym w tym przypadku roszczenie BUAK o składki istnieje w wysokości obliczonej przez BUAK niezależnie od faktycznych stosunków delegowania lub zatrudnienia?

      (1)  Dz.U. 2012, L 351, s. 1.


title: Sprawa T-844/16: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Alpirsbacher Klosterbräu Glauner/EUIPO (Klosterstoff) / EUIPO {Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Klosterstoff — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Znak towarowy mogący zwieść odbiorców — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), c) i g) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b), c) i g) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Wcześniejsza praktyka EUIPO}

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/34

         Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Alpirsbacher Klosterbräu Glauner/EUIPO (Klosterstoff) / EUIPO
   (Sprawa T-844/16) (1)

   ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Klosterstoff - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Znak towarowy mogący zwieść odbiorców - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), c) i g) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b), c) i g) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Wcześniejsza praktyka EUIPO})
   (2017/C 424/49)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Alpirsbacher Klosterbräu Glauner GmbH & Co. KG (Alpirsbach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci W. Göpfert i S. Hofmann)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 października 2016 r. (sprawa R 2064/2015 5), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Klosterstoff jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Alpirsbacher Klosterbräu Glauner GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 38 z 6.2.2017.


title: Sprawa C-582/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 4 października 2017 r. – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / H.

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/24

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 4 października 2017 r. – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / H.
   (Sprawa C-582/17)
   (2017/C 424/35)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Raad van State.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Strona przeciwna: H.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (1) […], należy interpretować w ten sposób, że tylko pierwsze państwo członkowskie, w którym został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jest zobowiązane do ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego z tym skutkiem, że tylko w tym państwie cudzoziemiec może w ramach środka zaskarżenia podnosić zgodnie z art. 27 rozporządzenia dublińskiego błędne zastosowanie jednego z kryteriów ustalania odpowiedzialności określonych w rozdziale III, w tym w art. 9, rozporządzenia dublińskiego?

      (1)  Dz.U. 2013, L 180, s. 31, zwane dalej „rozporządzeniem dublińskim”.


title: Sprawa C-599/16 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 października 2017 r. – Oleksandr Wiktorowycz Janukowycz / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska (Odwołanie — Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie — Wykaz osób, podmiotów i organów, do których znajduje zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Umieszczenie w wykazie nazwiska skarżącego)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/14

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 października 2017 r. – Oleksandr Wiktorowycz Janukowycz / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska
   (Sprawa C-599/16 P) (1)

   ((Odwołanie - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których znajduje zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Umieszczenie w wykazie nazwiska skarżącego))
   (2017/C 424/19)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Oleksandr Wiktorowycz Janukowycz (przedstawiciel: Beazley QC)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič Bruni i M. J.-P. Hix, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo S. Bartelt i J. Norris-Usher, następnie E. Paasivirta i J. Norris-Usher, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Oleksandr Wiktorowycz Janukowycz zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 30 z 30.1.2017.


title: Sprawa T-857/16: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Erdinger Weißbräu Werner Brombach / EUIPO (Kształt wysokiej szklanki) Znak towarowy Unii Europejskiej — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską — Trójwymiarowy znak towarowy — Kształt wysokiej szklanki — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/35

         Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Erdinger Weißbräu Werner Brombach / EUIPO (Kształt wysokiej szklanki)
   (Sprawa T-857/16) (1)

   (Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Trójwymiarowy znak towarowy - Kształt wysokiej szklanki - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
   (2017/C 424/50)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Erdinger Weißbräu Werner Brombach GmbH & Co. KG (Erding, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Hayn)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 września 2016 r. (sprawa R 659/2016-2) dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską trójwymiarowego znaku towarowego tworzonego przez kształt wysokiej szklanki.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Erdinger Weißbräu Werner Brombach GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 38 z 6.2.2017.


title: Sprawa C-583/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 4 października 2017 r. – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / R.

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/25

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 4 października 2017 r. – Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie / R.
   (Sprawa C-583/17)
   (2017/C 424/36)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Raad van State

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Strona przeciwna: R.

      Pytanie prejudycjalne

               1.

               Czy rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca (1) […], należy interpretować w ten sposób, że tylko pierwsze państwo członkowskie, w którym został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jest zobowiązane do ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego z tym skutkiem, że tylko w tym państwie cudzoziemiec może w ramach środka zaskarżenia podnosić zgodnie z art. 27 rozporządzenia dublińskiego błędne zastosowanie jednego z kryteriów ustalania odpowiedzialności określonych w rozdziale III, w tym w art. 9, rozporządzenia dublińskiego?

               2.

               W jakim zakresie przy udzielaniu odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie fakt, iż w pierwszym państwie członkowskim, w którym został złożony wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, zostało już wydane orzeczenie w sprawie tego wniosku tudzież, że wnioskodawca wycofał wcześniej swój wniosek?

      (1)  Dz.U. 2013, L 180, s. 31, zwane dalej „rozporządzeniem dublińskim”.


title: Sprawa T-663/17: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2017 r. – Sahece i in. / SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/44

         Skarga wniesiona w dniu 27 września 2017 r. – Sahece i in. / SRB
   (Sprawa T-663/17)
   (2017/C 424/65)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Sahece SA (Carrión de los Céspedes, Hiszpania) i 20 innych skarżących (przedstawiciele: M. Romero Rey i I. Salama Salama, adwokaci)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español S.A.;

               —

               zasądzenie, zgodnie z art. 340 akapit drugi TFUE i art. 41 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, od Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na rzecz skarżącej zapłaty odszkodowania za poniesione szkody, którego dokładna kwota zostanie określona po przedstawieniu skarżącej kompletnych żądanych informacji, a w szczególności wstępnego sprawozdania sporządzonego przez Deloitte i realizowanych przez niezależnych ekspertów zgodnie z rozporządzeniem UE 806/2014 sprawozdań, do których skarżąca domaga się dostępu;

               —

               obciążenie, na podstawie art. 133 i 134 regulaminu postępowania przed Sądem, Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-531/15: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia – Hiszpania) – Elda Otero Ramos / Servicio Galego de Saúde, Instituto Nacional de la Seguridad Social Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 92/85/EWG — Artykuł 4 ust. 1 — Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników — Pracownica karmiąca piersią — Ocena zagrożeń występujących na stanowisku pracy — Zakwestionowanie przez pracownicę, której to dotyczy — Dyrektywa 2006/54/WE — Artykuł 19 — Równe traktowanie — Dyskryminacja ze względu na płeć — Ciężar dowodu

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/2

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia – Hiszpania) – Elda Otero Ramos / Servicio Galego de Saúde, Instituto Nacional de la Seguridad Social
   (Sprawa C-531/15) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 92/85/EWG - Artykuł 4 ust. 1 - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Pracownica karmiąca piersią - Ocena zagrożeń występujących na stanowisku pracy - Zakwestionowanie przez pracownicę, której to dotyczy - Dyrektywa 2006/54/WE - Artykuł 19 - Równe traktowanie - Dyskryminacja ze względu na płeć - Ciężar dowodu)
   (2017/C 424/02)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Elda Otero Ramos

      Strona pozwana: Servicio Galego de Saúde, Instituto Nacional de la Seguridad Social

      Sentencja

               1)

               Artykuł 19 ust. 1 dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie w sytuacji takiej jak ta, której dotyczy postępowanie główne, w której pracownica karmiąca piersią kwestionuje przed sądem krajowym lub jakimkolwiek innym właściwym organem danego państwa członkowskiego ocenę zagrożeń występujących na jej stanowisku pracy z uwagi na to, że ocena ta nie została przeprowadzona zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią

               2)

               Artykuł 19 ust. 1 dyrektywy 2006/54 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak ta, której dotyczy postępowanie główne, do zainteresowanej pracownicy należy uprawdopodobnienie okoliczności mogących sugerować, że ocena zagrożeń występujących na jej stanowisku pracy nie została przeprowadzona zgodnie z wymogami art. 4 ust. 1 dyrektywy 92/85, i pozwalających zatem domniemywać istnienie bezpośredniej dyskryminacji ze względu na płeć w rozumieniu dyrektywy 2006/54, czego sprawdzenie należy do sądu odsyłającego. Do strony pozwanej będzie wówczas należeć udowodnienie, że rzeczona ocena zagrożeń została przeprowadzona zgodnie z wymogami tego przepisu, a zatem naruszenie zasady niedyskryminacji nie miało miejsca.

      (1)  Dz.U. C 429 z 21.12.2015.


title: Sprawa T-109/10: Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2017 r. – Luksemburg/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — EFRR — Zmniejszenie pomocy finansowej — Program Interreg II /C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” — Niedotrzymanie terminu przyjęcia decyzji — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Skarga oczywiście zasadna)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/35

         Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2017 r. – Luksemburg/Komisja
   (Sprawa T-109/10) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - EFRR - Zmniejszenie pomocy finansowej - Program Interreg II /C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” - Niedotrzymanie terminu przyjęcia decyzji - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Skarga oczywiście zasadna))
   (2017/C 424/51)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciele: początkowo C. Schiltz, później P. Frantzen, następnie L. Delvaux i D. Holderer, a wreszcie D. Holderer, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata P. Kinscha)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: W. Roels i A. Steiblytė, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Belgii (przedstawiciele: początkowo M. Jacobs i T. Materne, następnie M. Jacobs, a wreszcie M. Jacobs i J.-C. Halleux, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo G. de Bergues i B. Messmer, następnie G. de Bergues, a wreszcie J. Bousin i D. Colas, pełnomocnicy) oraz Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: początkowo C. Wissels, M. Noort i Y. de Vries, następnie M Noort, M. Bulterman i B. Koopman, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesiona na podstawie art. 263 TFUE skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 10712 z dnia 23 grudnia 2009 r. dotyczącej zmniejszenia kwoty pomocy przyznanej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) na rzecz programu inicjatywy wspólnotowej Interreg II/C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” w Królestwie Belgii, Republice Federalnej Niemiec, Republice Francuskiej, Wielkim Księstwie Luksemburga i w Królestwie Niderlandów zgodnie z decyzją Komisji C(97) 3742 z dnia 18 grudnia 1997 r. (EFRR nr 970010008) w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do Wielkiego Księstwa Luksemburga.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2009) 10712 z dnia 23 grudnia 2009 r. dotyczącej zmniejszenia kwoty pomocy przyznanej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) na rzecz programu inicjatywy wspólnotowej Interreg II/C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” w Królestwie Belgii, Republice Federalnej Niemiec, Republice Francuskiej, Wielkim Księstwie Luksemburga i w Królestwie Niderlandów zgodnie z decyzją Komisji C(97) 3742 z dnia 18 grudnia 1997 r. (EFRR nr 970010008) w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do Wielkiego Księstwa Luksemburga.

               2)

               Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Wielkiego Księstwo Luksemburga.

               3)

               Królestwo Belgii, Republika Francuska i Królestwo Niderlandów pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 134 z 22.5.2010.


title: Sprawa C-192/16: Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Stephen Fisher, Anne Fisher, Peter Fisher / Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Artykuł 355 ust. 3 TFUE — Status Gibraltaru — Artykuł 49 TFUE — Artykuł 63 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Swobodny przepływ kapitału — Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/14

         Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) – Zjednoczone Królestwo) – Stephen Fisher, Anne Fisher, Peter Fisher / Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   (Sprawa C-192/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Artykuł 355 ust. 3 TFUE - Status Gibraltaru - Artykuł 49 TFUE - Artykuł 63 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Swobodny przepływ kapitału - Sytuacja o charakterze wyłącznie wewnętrznym))
   (2017/C 424/20)
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Stephen Fisher, Anne Fisher, Peter Fisher

      Strona przeciwna: Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

      z udziałem: Her Majesty’s Government of Gibraltar

      Sentencja

   Artykuł 355 ust. 3 TFUE w związku z art. 49 i 63 TFUE należy interpretować w ten sposób, że korzystanie przez osoby będące obywatelami Zjednoczonego Królestwa ze swobody przedsiębiorczości lub swobodnego przepływu kapitału pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a Gibraltarem stanowi, z punktu widzenia prawa Unii, sytuację, której wszystkie elementy ograniczają się do obrębu jednego państwa członkowskiego.

      (1)  Dz.U. C 200 z 6.6.2016.


title: Sprawa T-664/17: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2017 r. – eSlovensko / Komisja

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/45

         Skarga wniesiona w dniu 27 września 2017 r. – eSlovensko / Komisja
   (Sprawa T-664/17)
   (2017/C 424/66)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: eSlovensko (Łuczeniec, Słowacja) (przedstawiciel: adwokat F. Branislav)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej nr ARES(2017)3107844-21/06/2017 o wykluczeniu skarżącej z udziału we wszystkich postepowaniach w sprawie udzielenia zamówienia publicznego i przyznania subwencji prowadzonych na podstawie rozporządzenia nr 966/2012 oraz z udzielenia jej funduszy na podstawie rozporządzenia 2015/323;

               —

               nakazanie pozwanej przeprowadzenia ponownej kontroli w celu zmiany ustaleń w zakresie dopuszczalnych kosztów;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący nadużycia władzy, a w szczególności niewłaściwej oceny prawnej okoliczności faktycznych i ustaleń.

                           —

                           Skarżąca podnosi, że decyzja Komisji nie ma racjonalnych podstaw.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący nieodpowiedniego uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

                           —

                           Komisja w oczywisty sposób nie rozpatrzyła odpowiednio i bezstronnie wszystkich okoliczności sprawy.


title: Sprawa T-119/10: Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2017 r. – Niderlandy / Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — EFRR — Zmniejszenie pomocy finansowej — Program Interreg II /C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” — Niedotrzymanie terminu przyjęcia decyzji — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Skarga oczywiście zasadna)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/36

         Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2017 r. – Niderlandy / Komisja
   (Sprawa T-119/10) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - EFRR - Zmniejszenie pomocy finansowej - Program Interreg II /C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” - Niedotrzymanie terminu przyjęcia decyzji - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Skarga oczywiście zasadna))
   (2017/C 424/52)
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: początkowo Y. de Vries, J. Langer i C. Wissels, następnie J. Langer, M. Bulterman i B. Koopman, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: W. Roels i A. Steiblytė, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Belgii (przedstawiciele: początkowo M. Jacobs i T. Materne, następnie M. Jacobs i J.C. Halleux, pełnomocnicy) i Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo G. de Bergues i B. Messmer, następnie J. Bousin i D. Colas, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 10712 z dnia 23 grudnia 2009 r. dotyczącej zmniejszenia kwoty pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznanej programowi inicjatywy wspólnotowej Interreg II/C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” w Królestwie Belgii, Republice Federalnej Niemiec, Republice Francuskiej, Wielkim Księstwie Luksemburga i w Królestwie Niderlandów zgodnie z decyzją Komisji C(97) 3742 z dnia 18 grudnia 1997 r. (EFRR nr 970010008).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2009) 10712 z dnia 23 grudnia 2009 r. dotyczącej zmniejszenia kwoty pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznanej programowi inicjatywy wspólnotowej Interreg II/C „Powodzie w dorzeczach Renu i Mozy” w Królestwie Belgii, Republice Federalnej Niemiec, Republice Francuskiej, Wielkim Księstwie Luksemburga i w Królestwie Niderlandów na podstawie decyzji Komisji C(97) 3742 z dnia 18 grudnia 1997 r. (EFRR nr 970010008) w zakresie, w jakim dotyczy ona Królestwa Niderlandów.

               2)

               Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, również koszty postępowania poniesione przez Królestwo Niderlandów.

               3)

               Królestwo Belgii i Republika Francuska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010.


title: Sprawa C-592/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 12 października 2017 r., Skatteministeriet / Baby Dan A/S

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/25

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 12 października 2017 r., Skatteministeriet / Baby Dan A/S
   (Sprawa C-592/17)
   (2017/C 424/37)
   Język postępowania: duński

      Sąd odsyłający

   Skatteministeriet

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Skatteministeriet

      Strona pozwana: Baby Dan A/S

      Pytania prejudycjalne

               1.

               Czy mocowania (wrzeciona) o szczególnych, opisanych właściwościach należy uznać za część bramki zabezpieczającej przeznaczonej do ochrony dzieci?

                           —

                           Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca, czyli jeśli takie mocowania należy uznać za część bramki zabezpieczającej przeznaczonej do ochrony dzieci, czy muszą one być zaklasyfikowane do [pod]pozycji CN 9403 90 10 czy pozycji CN 7326 i 4421?

                           —

                           Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest przecząca, czyli jeśli takich mocowań nie można uznać za część bramki zabezpieczającej przeznaczonej do ochrony dzieci, czy muszą one być zaklasyfikowane do [pod]pozycji CN 7318 15 90 czy podpozycji CN 7318 19 00?

               2)

               Jeżeli mocowania (wrzeciona) o szczególnych, opisanych właściwościach należy zaklasyfikować do [pod]pozycji CN 7318 15 90, wnosi się o wydanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w trybie prejudycjalnym orzeczenia w przedmiocie następującej kwestii:

         czy rozporządzenie Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej jest nieważne ze względu na fakt, iż Komisja i Rada – zdaniem organu apelacyjnego Światowej Organizacji Handlu – oparły się na procesie wiążącym definicję przemysłu UE z chęcią producentów UE do poddania się kontroli wyrywkowej i inspekcji, skutkującym w tym przemyśle procesem doboru we własnym zakresie, co doprowadziło do powstania istotnego ryzyka zakłócenia dochodzenia i jego wyniku?


title: Sprawa C-549/16: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria di Secondo Grado di Bolzano – Włochy) – Agenzia delle Entrate – Direzione provinciale Ufficio controlli di Bolzano / Palais Kaiserkron Srl (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 401 — Pojęcie „podatku obrotowego” — Najem nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej — Objęcie opłatą skarbową i VAT)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/15

         Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 12 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria di Secondo Grado di Bolzano – Włochy) – Agenzia delle Entrate – Direzione provinciale Ufficio controlli di Bolzano / Palais Kaiserkron Srl
   (Sprawa C-549/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 401 - Pojęcie „podatku obrotowego” - Najem nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej - Objęcie opłatą skarbową i VAT))
   (2017/C 424/21)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Commissione tributaria di Secondo Grado di Bolzano

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca odwołanie: Agenzia delle Entrate – Direzione provinciale Ufficio controlli di Bolzano

      Druga strona postępowania: Palais Kaiserkron Srl

      Sentencja

   Artykuł 401 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on pobieraniu proporcjonalnej opłaty skarbowej od umów najmu wykorzystywanych w działalności gospodarczej, takiej jak opłata przewidziana w uregulowaniu krajowym, którego dotyczy postępowanie główne, nawet jeśli owe umowy najmu są objęte również podatkiem od wartości dodanej.

      (1)  Dz.U. C 30 z 30.1.2017.


title: Sprawa C-611/17: Skarga wniesiona w dniu 23 października 2017 r. – Republika Włoska / Rada Unii Europejskiej

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/26

         Skarga wniesiona w dniu 23 października 2017 r. – Republika Włoska / Rada Unii Europejskiej
   (Sprawa C-611/17)
   (2017/C 424/38)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2017/1398 z dnia 25 lipca 2017 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/127 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 29 lipca 2017 r., L 199, a w szczególności jego art. 1 pkt 2 w zakresie, w jakim zmienia załącznik I D do rozporządzenia (UE) 2017/127, całego pkt 3 załącznika do zaskarżonego rozporządzenia [zawierającego zmianę załącznika I D do rozporządzenia (UE) 2017/127], jak również motywów 9, 10, 11 i 12 w całości.

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

         Zarzut pierwszy. Naruszenie art. 1 decyzji 86/238/CEE dotyczącej przystąpienia Unii do międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego.

   Nie istniał obowiązek wykonania decyzji ICCAT dotyczącej kwot połowowych włócznika.

         Zarzut drugi. Brak uzasadnienia (art. 296 akapit drugi TFUE).

   Wspomniana decyzja nie jest w żadnym razie uzasadniona.

         Zarzut trzeci. Naruszenie art. 17 TUE i art. 16 rozporządzenia 1380/2013.

   Decyzja jest sprzeczna z zasadą względnej stabilności oraz z interesem Unii.

         Zarzut czwarty. Naruszenie zasad niedziałania prawa wstecz, pewności prawa oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań.

   W żadnym razie decyzja nie mogła być stosowana do trwającego sezonu połowowego.

         Zarzut piąty. Brak uzasadnienia (naruszenie art. 296 akapit drugi TFUE).

   Decyzja pozbawiona jest uzasadnienia w zakresie, w jakim przyjmuje czteroletni okres 2012–2015 jako okres referencyjny przy podziale kwoty TAC między państwa członkowskie.

         Zarzut szósty. Naruszenie zasady proporcjonalności (art. 5 TUE) i błędna ocena okoliczności faktycznych.

   Wykluczenie lat 2010 i 2011 z okresu referencyjnego jest zbyt daleko idące i błędne w odniesieniu do celu polegającego na włączeniu do danych dotyczących połowów jedynie regularnych połowów.

         Zarzut siódmy. Naruszenie art. 258 i 260 TFUE. Brak właściwości.

   Rada nie była uprawniona do ukarania Włoch za korzystanie z sieci dryfujących.

         Zarzut ósmy. Naruszenie zasady dobrej administracji (art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej) oraz art. 16 rozporządzenia 1380/2013.

   Przyjęcie okresu referencyjnego 2012–2015 było niekorzystne dla Włoch, gdyż ograniczało zdolności połowowe z naruszeniem zasady względnej stabilności i bez odpowiedniego zbadania.

         Zarzut dziewiąty. Naruszenie zasady niedyskryminacji (art. 18 TFUE).

   Owo obniżenie dyskryminuje w sposób nieuzasadniony rybaków włoskich.

         Zarzut dziesiąty. Naruszenie zasad niedziałania prawa wstecz, pewności prawa oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań.

   W żadnym razie obniżenie nie mogło być stosowane do trwającego sezonu połowowego.


title: Sprawa C-640/16 P: Postanowienie Trybunału z dnia 10 października 2017 r. – Greenpeace Energy eG/Komisja Europejska (Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Pomoc państwa — Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 263 TFUE — Dopuszczalność — Planowana przez Zjednoczone Królestwo pomoc na rzecz elektrowni jądrowej Hinkley Point C — Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym — Legitymacja czynna — Skarżący, którego dany akt nie dotyczy indywidualnie)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/16

         Postanowienie Trybunału z dnia 10 października 2017 r. – Greenpeace Energy eG/Komisja Europejska
   (Sprawa C-640/16 P) (1)

   ((Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pomoc państwa - Skarga o stwierdzenie nieważności - Artykuł 263 TFUE - Dopuszczalność - Planowana przez Zjednoczone Królestwo pomoc na rzecz elektrowni jądrowej Hinkley Point C - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Legitymacja czynna - Skarżący, którego dany akt nie dotyczy indywidualnie))
   (2017/C 424/22)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Greenpeace Energy eG (przedstawiciele: D. Fouquet, J. Nysten oraz S. Michaels, Rechtsanwälte).)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck-Putz, P. Němečková oraz T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający żądania Komisji: Republika Francuska (przedstawiciele: D. Colas oraz J. Bousin, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciel: D. Robertson, pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Greenpeace Energy eG pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 38 z 6.2.2017 r.


title: Sprawa T-670/17: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2017 r. – LG Vaquero Aviación i in. / SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/46

         Skarga wniesiona w dniu 29 września 2017 r. – LG Vaquero Aviación i in. / SRB
   (Sprawa T-670/17)
   (2017/C 424/67)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: LG Vaquero Aviación S.L. (Alcorcón, Hiszpania) i 15 innych skarżących (przedstawiciele: M. Romero Rey i I. Salama Salama, adwokaci)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español S.A.;

               —

               zasądzenie, zgodnie z art. 340 akapit drugi TFUE i art. 41 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, od Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na rzecz skarżącej zapłaty odszkodowania za poniesione szkody, którego dokładna kwota zostanie określona po przedstawieniu skarżącej kompletnych żądanych informacji, a w szczególności wstępnego sprawozdania sporządzonego przez Deloitte i realizowanych przez niezależnych ekspertów zgodnie z rozporządzeniem UE 806/2014 sprawozdań, do których skarżąca domaga się dostępu;

               —

               obciążenie, na podstawie art. 133 i 134 regulaminu postępowania przed Sądem, Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-166/17: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça – Portugalia) – Sportingbet PLC, Internet Opportunity Entertainment Ltd / Santa Casa da Misericórdia de Lisboa (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 56 TFUE — Swoboda świadczenia usług — Ograniczenia — Prowadzenie gier losowych za pośrednictwem stron internetowych — Przepisy krajowe przewidujące monopol państwa — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Pytanie identyczne z pytaniem, w którego przedmiocie Trybunał już orzekał lub na które odpowiedź można w sposób jednoznaczny wywieść z orzecznictwa — Artykuł 102 i art. 106 ust. 1 TFUE — Nadużycie pozycji dominującej — Przepisy krajowe zakazujące reklamy gier losowych z wyjątkiem gier urządzanych przez jeden, poddany ścisłemu nadzorowi ze strony organów władzy publicznej podmiot, któremu przyznano wyłączne prawo ich urządzania — Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Pytanie oczywiście niedopuszczalne)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/16

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça – Portugalia) – Sportingbet PLC, Internet Opportunity Entertainment Ltd / Santa Casa da Misericórdia de Lisboa
   (Sprawa C-166/17) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 56 TFUE - Swoboda świadczenia usług - Ograniczenia - Prowadzenie gier losowych za pośrednictwem stron internetowych - Przepisy krajowe przewidujące monopol państwa - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pytanie identyczne z pytaniem, w którego przedmiocie Trybunał już orzekał lub na które odpowiedź można w sposób jednoznaczny wywieść z orzecznictwa - Artykuł 102 i art. 106 ust. 1 TFUE - Nadużycie pozycji dominującej - Przepisy krajowe zakazujące reklamy gier losowych z wyjątkiem gier urządzanych przez jeden, poddany ścisłemu nadzorowi ze strony organów władzy publicznej podmiot, któremu przyznano wyłączne prawo ich urządzania - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Pytanie oczywiście niedopuszczalne))
   (2017/C 424/23)
   Język postępowania: portugalski

      Sąd odsyłający

   Supremo Tribunal de Justiça

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Sportingbet PLC, Internet Opportunity Entertainment Ltd

      Strona pozwana: Santa Casa da Misericórdia de Lisboa

      Sentencja

               1)

               Artykuł 56 TFUE nie stoi na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów państwa członkowskiego, takich jak będące przedmiotem postępowania głównego, zakazujących podmiotom gospodarczym mającym siedzibę w innym państwie członkowskim oferowania gier losowych za pośrednictwem strony internetowej, podczas gdy przepisy te przyznają wyłączne prawo ich urządzania jednemu, poddanemu ścisłemu nadzorowi ze strony organów władzy publicznej podmiotowi.

               2)

               Artykuł 56 TFUE nie stoi na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów państwa członkowskiego, takich jak będące przedmiotem postępowania głównego, zakazujących reklamy gier losowych z wyjątkiem gier urządzanych przez jeden podmiot, któremu przyznano wyłączne prawo ich urządzania.

               3)

               Przedłożone przez Supremo Tribunal de Justiça (sąd najwyższy, Portugalia) pytania pierwsze, piąte szóste oraz ósme do dziesiątego są oczywiście niedopuszczalne.

      (1)  Dz.U. C 202 z 26.6.2017.


title: Sprawa T-704/14: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Marine Harvest/Komisja [Konkurencja — Koncentracje — Decyzja nakładającą grzywnę za dokonanie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią — Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 — Niedbalstwo — Zasada ne bis in idem — Waga naruszenia — Kwota grzywny]

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/28

         Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Marine Harvest/Komisja
   (Sprawa T-704/14) (1)

   ([Konkurencja - Koncentracje - Decyzja nakładającą grzywnę za dokonanie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią - Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 - Niedbalstwo - Zasada ne bis in idem - Waga naruszenia - Kwota grzywny])
   (2017/C 424/39)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Marine Harvest ASA (Bergen, Norwegia) (przedstawiciel: R. Subiotto, QC)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Farley, C. Giolito i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesiona na podstawie art. 263 TFUE skarga zmierzająca, tytułem żądania głównego, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2014) 5089 final z dnia 23 lipca 2014 r., w której Komisja nałożyła grzywnę za dokonanie koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (sprawa COMP/M.7184 – Marine Harvest/Morpol), a tytułem żądania ewentualnego – do uchylenia lub obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Marine Harvest ASA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 409 z 17.11.2014.


title: Sprawa C-65/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Istanbul Lojistik Ltd / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság (Odesłanie prejudycjalne — Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją — Artykuł 9 — Decyzja nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE – Turcja — Artykuły 4, 5 i 7 — Unia celna — Przewóz drogowy — Podatek od pojazdów samochodowych — Opłata od pojazdów ciężarowych zarejestrowanych w Turcji przejeżdżających przez Węgry tranzytem)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/3

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Istanbul Lojistik Ltd / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
   (Sprawa C-65/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją - Artykuł 9 - Decyzja nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE – Turcja - Artykuły 4, 5 i 7 - Unia celna - Przewóz drogowy - Podatek od pojazdów samochodowych - Opłata od pojazdów ciężarowych zarejestrowanych w Turcji przejeżdżających przez Węgry tranzytem))
   (2017/C 424/03)
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Istanbul Lojistik Ltd

      Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

      Sentencja

   Artykuł 4 decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. dotyczącej wprowadzenia ostatniego etapu unii celnej należy interpretować w ten sposób, że podatek od pojazdów samochodowych, taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, który podlega zapłacie przez posiadaczy pojazdów ciężarowych zarejestrowanych w Turcji przejeżdżających tranzytem przez terytorium Węgier, jest opłatą o skutku równoważnym z cłem w rozumieniu tego przepisu.

      (1)  Dz.U. C 175 z 17.5.2016.


title: Sprawa T-671/17: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2017 r. – Turbo-K International / EUIPO – Turbo-K (TURBO-K)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/46

         Skarga wniesiona w dniu 28 września 2017 r. – Turbo-K International / EUIPO – Turbo-K (TURBO-K)
   (Sprawa T-671/17)
   (2017/C 424/68)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Turbo-K International Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: A. Norris, A. Muir Wood, barristers)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Turbo-K Ltd (Winchester, Zjednoczone Królestwo)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „TURBO-K” – zgłoszenie nr 13 458 039

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie R 2135/2016-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie wszystkich zarzutów podniesionych w stosunku do zgłoszenia znaku towarowego;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

      Podniesiony zarzut

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-746/16: Postanowienie Sądu z dnia 17 października 2017 r. – Andreassons Åkeri i in./Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności — Zabezpieczenie społeczne — Decyzja Komisji w sprawie zamknięcia postępowania EU Pilot — Nienadanie biegu skardze — Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Brak bezpośredniego oddziaływania — Oczywista niedopuszczalność — Żądanie skierowania nakazu — Oczywisty brak właściwości)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/37

         Postanowienie Sądu z dnia 17 października 2017 r. – Andreassons Åkeri i in./Komisja
   (Sprawa T-746/16) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Zabezpieczenie społeczne - Decyzja Komisji w sprawie zamknięcia postępowania EU Pilot - Nienadanie biegu skardze - Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Brak bezpośredniego oddziaływania - Oczywista niedopuszczalność - Żądanie skierowania nakazu - Oczywisty brak właściwości))
   (2017/C 424/53)
   Język postępowania: szwedzki

      Strony

      Strona skarżąca: Andreassons Åkeri i Veddige AB (Veddige, Szwecja), Luke Transport AB (Laholm, Szwecja), Zimit Transportförmedling AB (Veddige) (przedstawiciel: C. von Quitzow, profesor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Martin i K. Simonsson, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 10 sierpnia 2016 r. w sprawie zakończenia postępowania EU Pilot 7504/15/EMPL.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona.

               2)

               Andreassons Åkeri i Veddige AB, Luke Transport AB i Zimit Transportförmedling AB zostają obciążeni kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 38 z 6.2.2017.


title: Sprawa C-101/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj – Rumunia) – SC Paper Consult SRL / Direcţia Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Bistriţa Năsăud [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Podatek od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Prawo do odliczenia — Warunki wykonania — Artykuł 273 — Przepisy krajowe — Zwalczanie przestępstw podatkowych i unikania opodatkowania — Faktura wystawiona przez podatnika uznanego przez organ podatkowy za „nieaktywnego” — Ryzyko przestępstwa podatkowego — Odmowa prawa do odliczenia — Proporcjonalność — Odmowa uwzględnienia dowodów na niepopełnienie przestępstwa podatkowego lub na brak utraty wpływów podatkowych — Ograniczenie w czasie skutków wyroku mającego zapaść w sprawie — Brak])

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/3

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj – Rumunia) – SC Paper Consult SRL / Direcţia Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Bistriţa Năsăud
   (Sprawa C-101/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Prawo do odliczenia - Warunki wykonania - Artykuł 273 - Przepisy krajowe - Zwalczanie przestępstw podatkowych i unikania opodatkowania - Faktura wystawiona przez podatnika uznanego przez organ podatkowy za „nieaktywnego” - Ryzyko przestępstwa podatkowego - Odmowa prawa do odliczenia - Proporcjonalność - Odmowa uwzględnienia dowodów na niepopełnienie przestępstwa podatkowego lub na brak utraty wpływów podatkowych - Ograniczenie w czasie skutków wyroku mającego zapaść w sprawie - Brak]))
   (2017/C 424/04)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Curtea de Apel Cluj

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: SC Paper Consult SRL

      Strona pozwana: Direcţia Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca, Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Bistriţa Năsăud

      Sentencja

   Dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w sprawie w postępowaniu głównym, na mocy którego podatnikowi odmawia się prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej z tego względu, że podmiot, który świadczył na jego rzecz usługę i wystawił z tego tytułu fakturę, na której wyraźnie zostały wskazane wydatki i podatek od wartości dodanej, został uznany przez organ podatkowy państwa członkowskiego za nieaktywny, przy czym to uznanie za nieaktywnego zostało opublikowane i jest dostępne na stronie internetowej dla wszystkich podatników w tym państwie, jeżeli owa odmowa prawa do odliczenia jest systematyczna i ostateczna oraz nie pozwala na przedłożenie dowodów na niepopełnienie przestępstwa podatkowego lub na brak utraty wpływów podatkowych.

      (1)  Dz.U. C 175 z 17.5.2016.


title: Sprawa C-519/17 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 czerwca 2017 r. w sprawie T-181/16, L’Oréal / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 30 sierpnia 2017 r. przez L’Oréal

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/17

         Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 czerwca 2017 r. w sprawie T-181/16, L’Oréal / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 30 sierpnia 2017 r. przez L’Oréal
   (Sprawa C-519/17 P)
   (2017/C 424/24)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: L’Oréal (przedstawiciele: adwokaci T. de Haan oraz P. Péters)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO); Guinot

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie T-181/16, EU:T:2017:447;

               —

               przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania; oraz

               —

               postanowienie, iż rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie; ewentualnie obciążenie EUIPO kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania w pierwszej instancji.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zdaniem skarżącej Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne i przedstawione mu argumenty oraz naruszył art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1).

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1; sprostowania: Dz.U. 2016, L 79, s. 44; Dz.U. 2016, L 261, s. 10).


title: Sprawa T-675/17: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2017 r. – Aplicacions de Servei Monsan i in. /SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/47

         Skarga wniesiona w dniu 29 września 2017 r. – Aplicacions de Servei Monsan i in. /SRB
   (Sprawa T-675/17)
   (2017/C 424/69)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Aplicacions de Servei Monsan SLU (Mollet del Vallés, Hiszpania), i 79 innych skarżących (przedstawiciele: M. Romero Rey i I. Salama Salama, adwokaci)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español S.A.;

               —

               zasądzenie, zgodnie z art. 340 akapit drugi TFUE i art. 41 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, od Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na rzecz skarżących zapłaty odszkodowania za poniesione szkody w następujących kwotach:

                           i.

                           Akcjonariusze: wartość majątkową netto za akcję Banco Popular, która zostanie precyzyjnie określona poprzez rozszerzenie naszej ekspertyzy znajdującej się w załączniku A.5, gdy zostaną nam przekazane wyceny wstępna i ostateczna, przeprowadzone przez „niezależnych ekspertów „, zgodnie z wymogami art. 20 rozporządzenia UE 806/2014(wnioski sformułowane w ekspertyzie, załącznik A.5.1, strona 106);

                           ii.

                           Posiadacze instrumentów dodatkowych w Tier I: kwota odpowiadająca wartości nominalnej obligacji uaktualnionej w dniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wraz z odsetkami za zwłokę należnymi od tego dnia do momentu, w którym zostanie dokonany zwrot (ekspertyza, załącznik A.5.2, strona 105);

                           iii.

                           Posiadacze instrumentów dodatkowych w Tier II: kwota odpowiadająca v wartości nominalnej obligacji, uaktualnionej w dniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wraz z odsetkami za zwłokę należnymi od tego dnia do momentu, w którym zostanie dokonany zwrot (ekspertyza, załącznik A.5–3. strona 12);

               —

               obciążenie, na podstawie art. 133 i 134 regulaminu postępowania przed Sądem, Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa T-394/15: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – KPN / Komisja (Konkurencja — Koncentracje — Niderlandzki rynek usług telewizyjnych i usług telekomunikacyjnych — Decyzja uznająca koncentrację za zgodną z rynkiem wewnętrznym i z porozumieniem EOG — Zobowiązania — Obowiązek uzasadnienia — Rynek właściwy — Skutki wertykalne — Kontrola sądowa)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/28

         Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – KPN / Komisja
   (Sprawa T-394/15) (1)

   ((Konkurencja - Koncentracje - Niderlandzki rynek usług telewizyjnych i usług telekomunikacyjnych - Decyzja uznająca koncentrację za zgodną z rynkiem wewnętrznym i z porozumieniem EOG - Zobowiązania - Obowiązek uzasadnienia - Rynek właściwy - Skutki wertykalne - Kontrola sądowa))
   (2017/C 424/40)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: KPN BV (Haga, Niderlandy) (przedstawiciele: J. de Pree, C. van der Hoeven i G. Hakopian, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Malferrari, J. Szczodrowski, H. van Vliet i F. van Schaik, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesiona na podstawie art. 263 TFUE skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2014) 7241 final z dnia 10 października 2014 r. uznającej za zgodną z rynkiem wewnętrznym i z porozumieniem EOG koncentrację zmierzającą do nabycia przez Liberty Global plc wyłącznej kontroli nad Ziggo NV (sprawa COMP/M.7000 – Liberty Global/Ziggo) (Dz.U. 2015, C 145, s. 7).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2014) 7241 final z dnia 10 października 2014 r. uznającej za zgodną z rynkiem wewnętrznym i z porozumieniem EOG koncentrację zmierzającą do nabycia przez Liberty Global plc wyłącznej kontroli nad Ziggo NV (sprawa COMP/M.7000 – Liberty Global/Ziggo).

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 302 z 14.9.2015.


title: Sprawa T-678/17: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2017 r. – Minera Catalano Aragonesa i Luengo Martínez / Komisja i SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/48

         Skarga wniesiona w dniu 3 października 2017 r. – Minera Catalano Aragonesa i Luengo Martínez / Komisja i SRB
   (Sprawa T-678/17)
   (2017/C 424/70)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Minera Catalano Aragonesa SA (Ariñoteruel, Hiszpania) i Ángel Luengo Martínez (Saragossa, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Montejo Pérez, F. Ferrara i F. Banti, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji z dnia 7 czerwca 2017 oznaczonej numerem SRB/EES/2017/08 i decyzji Komisji Europejskiej oznaczonej numerem 1246;

               —

               obciążenie Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-194/16: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 17 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus – Estonia) – Bolagsupplysningen OÜ, Ingrid Ilsjan / Svensk Handel AB [Odesłanie prejudycjalne — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 — Artykuł 7 pkt 2 — Jurysdykcja szczególna w sprawach, których przedmiotem jest czyn niedozwolony lub czyn podobny do czynu niedozwolonego — Naruszenie dóbr osobistych osoby prawnej poprzez publikację w Internecie rzekomo nieprawdziwych informacji dotyczących owej osoby prawnej oraz nieusunięcie skierowanych pod jej adresem komentarzy — Miejsce, w którym szkoda się urzeczywistniła — Centrum interesów danej osoby]

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/4

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 17 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus – Estonia) – Bolagsupplysningen OÜ, Ingrid Ilsjan / Svensk Handel AB
   (Sprawa C-194/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Artykuł 7 pkt 2 - Jurysdykcja szczególna w sprawach, których przedmiotem jest czyn niedozwolony lub czyn podobny do czynu niedozwolonego - Naruszenie dóbr osobistych osoby prawnej poprzez publikację w Internecie rzekomo nieprawdziwych informacji dotyczących owej osoby prawnej oraz nieusunięcie skierowanych pod jej adresem komentarzy - Miejsce, w którym szkoda się urzeczywistniła - Centrum interesów danej osoby])
   (2017/C 424/05)
   Język postępowania: estoński

      Sąd odsyłający

   Riigikohus

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Bolagsupplysningen OÜ, Ingrid Ilsjan

      Strona przeciwna: Svensk Handel AB

      Sentencja

               1)

               Artykuł 7 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że osoba prawna, która podnosi naruszenie jej dóbr osobistych w następstwie opublikowania w Internecie nieprawdziwej informacji o niej oraz nieusunięcia skierowanych pod jej adresem komentarzy, może wytoczyć powództwo o skorygowanie nieprawdziwej informacji, usunięcie komentarzy i zasądzenie odszkodowania za całość doznanych krzywd i poniesionych szkód przed sąd państwa członkowskiego, w którym znajduje się centrum jej interesów.

               2)

               Jeśli osoba prawna wykonuje przeważającą część jej działalności w państwie członkowskim innym aniżeli państwo członkowskie jej siedziby statutowej, może ona pozwać potencjalnego sprawcę naruszenia jej praw w oparciu o łącznik miejsca urzeczywistnienia się szkody w tymże innym państwie członkowskim.

               3)

               Artykuł 7 pkt 2 rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że osoba, która podnosi naruszenie jej dóbr osobistych w następstwie opublikowania w Internecie nieprawdziwej informacji o niej oraz nieusunięcia skierowanych pod jej adresem komentarzy, nie może wytoczyć powództwa o skorygowanie nieprawdziwej informacji i usunięcie naruszających jej prawa komentarzy przed sądem każdego z państw członkowskich, na którego terytorium ta opublikowana w Internecie informacja była lub jest dostępna.

      (1)  Dz.U. C 211 z 13.6.2016.


title: Sprawa T-685/15: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Sulayr Global Service / EUIPO – Sulayr Calidad (sulayr GLOBAL SERVICE) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego sulayr GLOBAL SERVICE — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SULAYR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001}

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/29

         Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Sulayr Global Service / EUIPO – Sulayr Calidad (sulayr GLOBAL SERVICE)
   (Sprawa T-685/15) (1)

   ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego sulayr GLOBAL SERVICE - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SULAYR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001})
   (2017/C 424/41)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Sulayr Global Service, SL (Valle del Zalabi, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci P. López Ronda, G. Macías Bonilla, G. Marín Raigal i E. Armero Lavie)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo S. Palmero Cabezas, następnie J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Sulayr Calidad, SL (Grenada, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo adwokaci E. Bayo de Gispert i G. Hinarejos Mulliez, następnie adwokaci G. Hinarejos Mulliez i I. Valdelomar Serrano)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 września 2015 r. (sprawa R 149/2015-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Sulayr Calidad a Sulayr Global Service.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 września 2015 r. (sprawa R 149/2015-1) w zakresie, w jakim uwzględniono w niej sprzeciw w części, w jakiej został on wniesiony wobec rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla towarów należących do klasy 40.

               2)

               EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sulayr Global Service, SL, w związku z postępowaniem przed Sądem.

               3)

               Sulayr Calidad, SL, pokrywa własne koszty w związku z postępowaniem przed Sądem oraz niezbędne koszty poniesione przez Sulayr Global Service w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą EUIPO.

      (1)  Dz.U. C 38 z 1.2.2016.


title: Sprawa T-528/17: Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2017 r. – Ballesté Torralba i in. / SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/37

         Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2017 r. – Ballesté Torralba i in. / SRB
   (Sprawa T-528/17)
   (2017/C 424/54)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: María Ballesté Torralba (Alcarrás, Hiszpania), David Lozano Jiménez (Alcarrás), María Carmen Estruch Martínez (Alcarrás) i Ramón Ribes Jové (Alcarrás) (przedstawiciel: E. Silva Pacheco, adwokat)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności ex tunc decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji z dnia 7 czerwca 2017 r., co powoduje tym samym jej bezskuteczność.

               —

               Zasądzenie na rzecz skarżących 1 odszkodowania w kwocie 37 877 EUR, na rzecz skarżących 2 w kwocie 11 000 EUR, a na rzecz Maríi Ballesté Torralby w kwocie 1 309,14 EUR.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa C-198/16 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 października 2017 r. – Agriconsulting Europe SA / Komisja Europejska (Odwołanie — Odpowiedzialność pozaumowna Unii — Zamówienie publiczne na usługi — Techniczna pomoc operacyjna na opracowanie i obsługę instrumentu sieciowego w celu wdrożenia europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa — Odrzucenie oferty jednego z oferentów — Rażąco niska oferta — Postępowanie kontradyktoryjne)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/5

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 października 2017 r. – Agriconsulting Europe SA / Komisja Europejska
   (Sprawa C-198/16 P) (1)

   ((Odwołanie - Odpowiedzialność pozaumowna Unii - Zamówienie publiczne na usługi - Techniczna pomoc operacyjna na opracowanie i obsługę instrumentu sieciowego w celu wdrożenia europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa - Odrzucenie oferty jednego z oferentów - Rażąco niska oferta - Postępowanie kontradyktoryjne))
   (2017/C 424/06)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Agriconsulting Europe SA (przedstawiciel: R. Sciaudone, avvocato)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Di Paolo i F. Moro, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1.

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2.

               Agriconsulting Europe SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 279 z 1.8.2016.


title: Sprawa T-680/17: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Helibética / SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/49

         Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Helibética / SRB
   (Sprawa T-680/17)
   (2017/C 424/72)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Helibética SL (Alicante, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Vallina Hoset i A. Lois Perreau de Pinninck, adwokaci)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji [SRB] i zobowiązanie jej do naprawienia poniesionej przez stronę skarżącą szkody wynikającej z wszystkich działań i zaniechań SRB, które skutkowały pozbawieniem skarżącej obligacji i papierów wartościowych Banco Popular Español S.A., które znajdowały się w jej posiadaniu;

               —

               zasądzenie od SRB zapłaty kwoty 50 000 EUR na rzecz niniejszej strony tytułem naprawienia poniesionej szkody („dochodzona kwota”):

                           —

                           tytułem żądania głównego, zwrot dokonanych inwestycji w kwocie 1 010 677,5 EUR w akcjach Banco Popular; lub,

                           —

                           tytułem ewentualnym w stosunku do poprzedniego żądania, kwoty 514 957 EUR;

               —

               zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki wyrównawcze od dnia 7 czerwca 2017 r. do dnia ogłoszenia wyroku kończącego niniejsze postępowanie;

               —

               zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki za opóźnienie od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do całkowitej zapłaty dochodzonej kwoty, według stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonych o dwa punkty procentowe;

               —

               obciążenie SRB kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Główne zarzuty i argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawie T-659/17 Vallina Fonseca/SRB.


title: Sprawa C-200/16: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça – Portugalia) – Securitas – Serviços e Tecnologia de Segurança SA / ICTS Portugal – Consultadoria de Aviação Comercial SA, Arthur George Resendes i in. (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2001/23/WE — Artykuł 1 ust. 1 — Przejęcia przedsiębiorstwa lub zakładu — Ochrona praw pracowników — Obowiązek przejęcia pracowników przez przejmującego — Świadczenie przez przedsiębiorstwo usług w zakresie dozorowania i ochrony — Przetarg — Udzielenie zamówienia innemu przedsiębiorstwu — Nieprzejęcie personelu — Przepis krajowy wykluczający z „pojęcia przejęcia przedsiębiorstwa lub zakładu” utratę klienta przez podmiot w następstwie udzielenia zamówienia na usługi innemu podmiotowi)

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/5

         Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça – Portugalia) – Securitas – Serviços e Tecnologia de Segurança SA / ICTS Portugal – Consultadoria de Aviação Comercial SA, Arthur George Resendes i in.
   (Sprawa C-200/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2001/23/WE - Artykuł 1 ust. 1 - Przejęcia przedsiębiorstwa lub zakładu - Ochrona praw pracowników - Obowiązek przejęcia pracowników przez przejmującego - Świadczenie przez przedsiębiorstwo usług w zakresie dozorowania i ochrony - Przetarg - Udzielenie zamówienia innemu przedsiębiorstwu - Nieprzejęcie personelu - Przepis krajowy wykluczający z „pojęcia przejęcia przedsiębiorstwa lub zakładu” utratę klienta przez podmiot w następstwie udzielenia zamówienia na usługi innemu podmiotowi))
   (2017/C 424/07)
   Język postępowania: portugalski

      Sąd odsyłający

   Supremo Tribunal de Justiça

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Securitas – Serviços e Tecnologia de Segurança SA

      Strona pozwana: ICTS Portugal – Consultadoria de Aviação Comercial SA, Arthur George Resendes i in.

      Sentencja

               1)

               Wykładni art. 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów należy dokonywać w ten sposób, że w zakres pojęcia „przejęcia przedsiębiorstwa [lub] zakładu” w rozumieniu tego przepisu wchodzi sytuacja, w której zleceniodawca wypowiedział umowę o świadczenie usług nadzoru i ochrony swoich obiektów, zawartą z jednym przedsiębiorstwem, a następnie w celu świadczenia tych usług zawarł nową umowę z innym przedsiębiorstwem, które odmawia przejęcia pracowników pierwszego przedsiębiorstwa, jeśli sprzęt niezbędny do wykonywania omawianych usług został przejęty przez drugie przedsiębiorstwo.

               2)

               Wykładni art. 1 ust. 1 dyrektywy 2001/23 należy dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu, takiemu jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, stanowiącemu, iż w zakres pojęcia „przejęcia przedsiębiorstwa [lub] zakładu” w rozumieniu tego art. 1 ust. 1 nie wchodzi utrata klienta przez podmiot w następstwie udzielenia zamówienia na świadczenie usług innemu podmiotowi.

      (1)  Dz.U. C 211 z 13.6.2016.


title: Sprawa C-522/17 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 czerwca 2017 r. w sprawie T-179/16, L’Oréal / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 30 sierpnia 2017 r. przez L’Oréal

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/17

         Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 czerwca 2017 r. w sprawie T-179/16, L’Oréal / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 30 sierpnia 2017 r. przez L’Oréal
   (Sprawa C-522/17 P)
   (2017/C 424/25)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: L’Oréal (przedstawiciele: adwokaci T. de Haan oraz P. Péters)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO); Guinot

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie T-179/16, EU:T:2017:445;

               —

               przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania; oraz

               —

               postanowienie, iż rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie; ewentualnie obciążenie EUIPO kosztami postępowania odwoławczego oraz postępowania w pierwszej instancji.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zdaniem skarżącej Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne i przedstawione mu argumenty oraz naruszył art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1).

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1; sprostowania: Dz.U. 2016, L 79, s. 44; Dz.U. 2016, L 261, s. 10).


title: Sprawa T-685/17: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Miralla Inversiones / SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/50

         Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Miralla Inversiones / SRB
   (Sprawa T-685/17)
   (2017/C 424/73)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Miralla Inversiones SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Vallina Hoset i A. Lois Perreau de Pinninck, adwokaci)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Po pierwsze.- W ramach zastępstwa procesowego, które poświadczam, przyjęcie do wiadomości złożonej skargi i uznanie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español za wniesioną oraz anulowanie wyceny, na której decyzja ta jest oparta; oraz po dokonaniu niezbędnych ustaleń, stwierdzenie dopuszczalności skargi i wszczęcie postępowania określonego w art. 120 i nast. regulaminu postępowania przed Sądem;

               —

               Po drugie.- Zgodnie z treścią skargi nakazanie SRB przedstawienia bezzwłocznie wstępnej wyceny przeprowadzonej przez DELOITTE zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) 806/2014, w celu umożliwienia skutecznego skorzystania z prawa do obrony; oraz po przedstawieniu tej wyceny, wskazanie przez Sąd określonego czasu dla umożliwienia jej przeanalizowania i zbadania z niezbędną szczegółowością, aby umożliwić sprzeciwienie się tej ocenie na etapie repliki;

               —

               Po trzecie.- W wypadku gdyby nie uwzględniono żądania przedstawionego w poprzednim punkcie i postępowanie było dalej kontynuowane, stwierdzenie, że decyzja SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie przyjęcia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español jest niezgodna z prawem Unii i anulowanie wyceny, na której decyzja ta jest oparta.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji


title: Sprawa T-26/16: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2017 r. – Grecja / Komisja [EFRG i EFRROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Nieprawidłowości w ustaleniu kwoty wierzytelności — Opóźnienia w procedurze odzyskiwania wierzytelności — Brak potrąceń między funduszami — Ustalenie wysokości odsetek — Proporcjonalność — Ryczałtowa korekta finansowa — Artykuły 31 – 33 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 — Indywidualna sytuacja]

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/30

         Wyrok Sądu z dnia 25 października 2017 r. – Grecja / Komisja
   (Sprawa T-26/16) (1)

   ([EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Nieprawidłowości w ustaleniu kwoty wierzytelności - Opóźnienia w procedurze odzyskiwania wierzytelności - Brak potrąceń między funduszami - Ustalenie wysokości odsetek - Proporcjonalność - Ryczałtowa korekta finansowa - Artykuły 31 – 33 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 - Indywidualna sytuacja])
   (2017/C 424/42)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: G. Kanellopoulos, O. Tsirkinidou i A. Vasilopoulou, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i A. Sauka, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności w części decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/2098 z dnia 13 listopada 2015 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2015, L 303, s. 35) w zakresie, w jakim dotyczy ona Republiki Greckiej.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 111 z 29.3.2016.


title: Sprawa T-686/17: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Policlínico Centro Médico de Seguros i Medicina Asturiana / SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/50

         Skarga wniesiona w dniu 4 października 2017 r. – Policlínico Centro Médico de Seguros i Medicina Asturiana / SRB
   (Sprawa T-686/17)
   (2017/C 424/74)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Policlínico Centro Médico de Seguros SA (Oviedo, Hiszpania) i Medicina Asturiana SA (Oviedo) (przedstawiciele: R. Vallina Hoset i A. Lois Perreau de Pinninck, adwokaci)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji [SRB] i zobowiązanie jej do naprawienia poniesionej przez stronę skarżącą szkody wynikającej z wszystkich działań i zaniechań SRB, które skutkowały pozbawieniem skarżącej obligacji i papierów wartościowych Banco Popular Español S.A., które znajdowały się w jej posiadaniu;

               —

               zasądzenie od SRB zapłaty kwoty 1 850 000 EUR, wraz z niezapłaconymi, naliczonymi odsetkami obligacji do dnia wykupu na rzecz niniejszej strony tytułem naprawienia poniesionej szkody („dochodzona kwota”);

               —

               zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki wyrównawcze od dnia 7 czerwca 2017 r. do dnia ogłoszenia wyroku kończącego niniejsze postępowanie;

               —

               zwiększenie dochodzonej kwoty o odsetki za opóźnienie od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do całkowitej zapłaty dochodzonej kwoty, według stóp procentowych ustalonych przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonych o dwa punkty procentowe;

               —

               obciążenie Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Główne zarzuty i argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawie T-659/17 Vallina Fonseca/SRB.


title: Sprawa T-330/16: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Hello Media Group/EUIPO – Hola (#hello digitalmente diferentes) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego #hello digitalmente diferentes — Wcześniejsze, graficzne i słowny, unijne znaki towarowe HELLO! — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Wstąpienie do sprawy w miejsce jednej ze stron sporu}

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/30

         Wyrok Sądu z dnia 26 października 2017 r. – Hello Media Group/EUIPO – Hola (#hello digitalmente diferentes)
   (Sprawa T-330/16) (1)

   ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego #hello digitalmente diferentes - Wcześniejsze, graficzne i słowny, unijne znaki towarowe HELLO! - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Wstąpienie do sprawy w miejsce jednej ze stron sporu})
   (2017/C 424/43)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Hello Media Group, SL (Madryt, Hiszpania), dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce Hello Media, SL (przedstawiciel: adwokat A. Alejos Cutuli)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Hola, SL (Madryt) (przedstawiciel: adwokat F. Arroyo Álvarez de Toledo)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 kwietnia 2016 r. (sprawa R 1979/2015-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Hola a Hello Media

      Sentencja

               1)

               Hello Media Group, SL zostaje dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce Hello Media, SL, jako strona skarżąca.

               2)

               Skarga zostaje oddalona.

               3)

               Hello Media Group zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 296 z 16.8.2016.


title: Sprawa T-538/17: Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2017 r. – Jess Liberty / SRB

text:
               11.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 424/38

         Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2017 r. – Jess Liberty / SRB
   (Sprawa T-538/17)
   (2017/C 424/55)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Jess Liberty SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: C. Aguirre de Cárcer Moreno, adwokat)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Uznanie za wniesioną skargi na podjętą na sesji wykonawczej w składzie powiększonym z dnia 7 czerwca 2017 r. decyzję SRB/EES/2017/08 Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, którą to decyzją przyjęto program dotyczący restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español S.A. na podstawie art. 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz, po wcześniejszym umożliwieniu dostępu do całości akt sprawy i przedstawienia dodatkowych uwag, stwierdzenie nieważności lub cofnięcie zaskarżonej decyzji i przywrócenie całkowicie skarżącej skuteczności jej praw majątkowych z zachowaniem wymogów pełnego odszkodowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.