title: Sprawa C-663/20 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 marca 2022 r. – Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB)/Hypo Vorarlberg Bank AG [Odwołanie – Artykuł 182 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) – Obliczenie składek ex ante za rok 2017 – Uwierzytelnienie decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) – Obowiązek uzasadnienia – Dane poufne]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/2

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 marca 2022 r. – Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB)/Hypo Vorarlberg Bank AG
      (Sprawa C-663/20 P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 182 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Unia bankowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRM) - Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) - Obliczenie składek ex ante za rok 2017 - Uwierzytelnienie decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) - Obowiązek uzasadnienia - Dane poufne)
      (2022/C 222/03)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) (przedstawiciele: początkowo P.A. Messina, J. Kerlin i H. Ehlers, pełnomocnicy, wspierani przez H.-G. Kamanna i P. Geya, Rechtsanwälte oraz F. Louisa, avocat, następnie J. Kerlin i H. Ehlers, pełnomocnicy, wspierani przez H.-G. Kamanna i P. Geya, Rechtsanwälte oraz F. Louisa, avocat)

         Druga strona postępowania: Hypo Vorarlberg Bank AG (przedstawiciele: G. Eisenberger i A. Brenneis, Rechtsanwälte)

         Sentencja

                  1)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 23 września 2020 r., Hypo Vorarlberg Bank/SRB (T-414/17, niepublikowany, EU:T:2020:437) zostaje uchylony.

                  2)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji wydanej podczas jej sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r., w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w odniesieniu do Hypo Vorarlberg Bank AG.

                  3)

                  Skutki decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji wydanej podczas jej sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r., w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w odniesieniu do Hypo Vorarlberg Bank AG zostają utrzymane w mocy do momentu wejścia w życie, w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 6 miesięcy od momentu podpisania niniejszego postanowienia, nowej decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017.

                  4)

                  Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji pokrywa, poza kosztami poniesionymi przez nią zarówno na etapie postępowania w pierwszej instancji, jak i postępowania w przedmiocie odwołania, koszty poniesione przez Hypo Vorarlberg Bank AG na etapie postępowania w pierwszej instancji.

                  5)

                  Hypo Vorarlberg Bank AS pokrywa własne koszty poniesione na etapie postępowania w przedmiocie odwołania.

                  6)

                  Nie ma potrzeby rozstrzygania w przedmiocie żądania Królestwa Hiszpanii w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze interwenienta popierającego żądania Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.

         (1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021.


title: Sprawa C-664/20P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 marca 2022 r. – Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB)/Portigon AG, Komisja Europejska [Odwołanie – Artykuł 182 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) – Obliczenie składek ex ante za rok 2017 – Uwierzytelnienie decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) – Obowiązek uzasadnienia – Dane poufne]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/3

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 marca 2022 r. – Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB)/Portigon AG, Komisja Europejska
      (Sprawa C-664/20P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 182 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Unia bankowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRM) - Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) - Obliczenie składek ex ante za rok 2017 - Uwierzytelnienie decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) - Obowiązek uzasadnienia - Dane poufne)
      (2022/C 222/04)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) (przedstawiciele: początkowo P.A. Messina i J. Kerlin, pełnomocnicy, wspierani przez H.-G. Kamanna i P. Geya, Rechtsanwälte oraz F. Louisa, avocat, następnie K. Jakub, pełnomocnik, wspierany przez H.-G. Kamanna i P. Geya, Rechtsanwälte oraz F. Louisa, avocat)

         Druga strona postępowania: Portigon AG (przedstawiciele: D. Bliesener, F. Geber i V. Jungkind, Rechtsanwälte), Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou, A. Nijenhuis i A. Steiblytė, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 23 września 2020 r., Portigon/SRB (T-420/17, niepublikowany, EU:T:2020:438) zostaje uchylony.

                  2)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji wydanej podczas jej sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r., w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w odniesieniu do Portigon AG.

                  3)

                  Skutki decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji wydanej podczas jej sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r., w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w odniesieniu do Portigon AG zostają utrzymane w mocy do momentu wejścia w życie, w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 6 miesięcy od momentu podpisania niniejszego postanowienia, nowej decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w sprawie obliczenia składek ex ante za rok 2017.

                  4)

                  Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji pokrywa, poza kosztami poniesionymi przez nią zarówno na etapie postępowania w pierwszej instancji, jak i postępowania w przedmiocie odwołania, koszty poniesione przez Portigon AG na etapie postępowania w pierwszej instancji.

                  5)

                  Portigon AS pokrywa własne koszty poniesione na etapie postępowania w przedmiocie odwołania.

                  6)

                  Nie ma potrzeby rozstrzygania w przedmiocie żądania Królestwa Hiszpanii w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze interwenienta popierającego żądania Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.

         (1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021.


title: Sprawa C-28/21: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 31 stycznia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Łodzi – Polska) – TM/EJ [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych – Dyrektywa 2009/103/WE – Artykuł 3 – Obowiązek objęcia szkód majątkowych ochroną ubezpieczeniową – Zakres – Uregulowanie państwa członkowskiego wyłączające utracone korzyści z pokrycia obowiązkowym ubezpieczeniem w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/4

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 31 stycznia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Łodzi – Polska) – TM/EJ
      (Sprawa C-28/21) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych - Dyrektywa 2009/103/WE - Artykuł 3 - Obowiązek objęcia szkód majątkowych ochroną ubezpieczeniową - Zakres - Uregulowanie państwa członkowskiego wyłączające utracone korzyści z pokrycia obowiązkowym ubezpieczeniem w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych)
      (2022/C 222/05)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Okręgowy w Łodzi

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: TM

         Strona pozwana: EJ

         Sentencja

      Artykuł 3 akapit pierwszy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu, na mocy którego obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych nie obejmuje szkody w postaci utraconych korzyści, pod warunkiem że to ograniczenie zakresu pokrycia ma zastosowanie bez różnicy w traktowaniu w zależności od państwa członkowskiego miejsca zamieszkania lub siedziby poszkodowanego czy też właściciela lub posiadacza uszkodzonego pojazdu.

         (1)  Dz.U. C 182 z 10.5.2021.


title: Sprawa C-35/21: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 9 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven kasatsionen sad – Bułgaria) – „Konservinvest” OOD/„Bulkons Parvomay” OOD [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Systemy jakości mające zastosowanie do produktów rolnych i środków spożywczych – Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 – Nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne – Artykuł 9 – Tymczasowa ochrona krajowa – Oznaczenie geograficzne odnoszące się do produktu rolnego, zarejestrowane zgodnie z prawem państwa członkowskiego i objęte ochroną na poziomie krajowym]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/5

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 9 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven kasatsionen sad – Bułgaria) – „Konservinvest” OOD/„Bulkons Parvomay” OOD
      (Sprawa C-35/21) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Systemy jakości mające zastosowanie do produktów rolnych i środków spożywczych - Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 - Nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne - Artykuł 9 - Tymczasowa ochrona krajowa - Oznaczenie geograficzne odnoszące się do produktu rolnego, zarejestrowane zgodnie z prawem państwa członkowskiego i objęte ochroną na poziomie krajowym)
      (2022/C 222/06)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Varhoven kasatsionen sad (Bułgaria)

         Strony w postępowaniu głównym

         Skarżąca w postępowaniu kasacyjnym:„Konservinvest” OOD

         Druga strona postępowania kasacyjnego:„Bulkons Parvomay” OOD

         Sentencja

      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych należy interpretować w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego przewidującemu krajowy system rejestracji i ochrony kwalifikowanych nazw geograficznych odnoszących się do produktów rolnych i środków spożywczych objętych zakresem stosowania tego rozporządzenia, mający zastosowanie wyłącznie do sporów w przedmiocie naruszeń praw wynikających z tych nazw między przedsiębiorcami z owego państwa członkowskiego, którzy wytwarzają na jego terytorium produkty, dla których wspomniane nazwy zostały zarejestrowane zgodnie z tym uregulowaniem.

         (1)  Dz.U. C 98 z 22.3.2021.


title: Sprawa C-493/21: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 1 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal – Irlandia) – Postępowanie karne wszczęte przeciwko K.M. [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wspólna polityka rybołówstwa – Rozporządzenie (WE) nr 1224/2009 – System kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa – Artykuł 89 – Środki zapewniające przestrzeganie przepisów – Artykuł 90 – Sankcje karne – Zasada proporcjonalności – Wykładnia wyroku z dnia 11 lutego 2021 r., K.M. (Sankcje nałożone na kapitana statku) (C-77/20, EU:C:2021:112)]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/5

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 1 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal – Irlandia) – Postępowanie karne wszczęte przeciwko K.M.
      (Sprawa C-493/21) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wspólna polityka rybołówstwa - Rozporządzenie (WE) nr 1224/2009 - System kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa - Artykuł 89 - Środki zapewniające przestrzeganie przepisów - Artykuł 90 - Sankcje karne - Zasada proporcjonalności - Wykładnia wyroku z dnia 11 lutego 2021 r., K.M. (Sankcje nałożone na kapitana statku) (C-77/20, EU:C:2021:112))
      (2022/C 222/07)
      Język postępowania: angielski

         Sąd odsyłający

      Court of Appeal

         Strony w postępowaniu głównym

         Wnoszący odwołanie: K.M.

         przy udziale: Director of Public Prosecutions

         Sentencja

      Artykuły 89 i 90 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006, w świetle zasady proporcjonalności ustanowionej w art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, należy interpretować w ten sposób, że do sądów krajowych należy dokonanie oceny, przy zastosowaniu kryteriów oceny przedstawionych przez Trybunał w wyroku z dnia 11 lutego 2021 r., K.M. (Sankcje nałożone na kapitana statku) (C-77/20, EU:C:2021:112), czy w odniesieniu do popełnionego czynu zabronionego, w tym jego wagi, sankcja obejmująca bezwzględny przepadek połowów i narzędzi połowowych znajdujących się na pokładzie danego statku jest proporcjonalna do realizacji uzasadnionego celu, któremu służy zakaz dotyczący urządzeń sortujących przewidziany w art. 32 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 227/2013 z dnia 13 marca 2013 r., oraz zbadanie, w stosownym przypadku, potrzeby dostosowania, zmiany lub złagodzenia zakresu decyzji o przepadku połowów i narzędzi połowowych.

         (1)  Dz.U. C 401 z 4.10.2021.


title: Sprawa C-526/21P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 1 marca 2022 r. – Antonius Maria Vervloet, Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder/Agència Estatal de Resolució d’Entitats Bancàries (AREB) [Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wymóg dotyczący jasności i precyzyjności zarzutów – Oczywista niedopuszczalność]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/6

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 1 marca 2022 r. – Antonius Maria Vervloet, Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder/Agència Estatal de Resolució d’Entitats Bancàries (AREB)
      (Sprawa C-526/21P) (1)

      (Odwołanie - Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Wymóg dotyczący jasności i precyzyjności zarzutów - Oczywista niedopuszczalność)
      (2022/C 222/08)
      Język postępowania: niderlandzki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Antonius Maria Vervloet, Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder (przedstawiciel): P. Van der Veld, avocaat)

         Druga strona postępowania: Agència Estatal de Resolució d’Entitats Bancàries (AREB)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne.

                  2)

                  Antonius Maria Vervloet i Cornelia Wilhelmina Vervloet-Mulder ponoszą własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 158 z 11.4.2022.


title: Sprawa C-503/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 22 czerwca 2021 r. w sprawie T-13/21, Krátky/Parlament Europejski i in., wniesione w dniu 16 sierpnia 2021 r. przez Bálinta Krátkyego

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/6

      Odwołanie od postanowienia Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 22 czerwca 2021 r. w sprawie T-13/21, Krátky/Parlament Europejski i in., wniesione w dniu 16 sierpnia 2021 r. przez Bálinta Krátkyego
      (Sprawa C-503/21 P)
      (2022/C 222/09)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Bálint Krátky (przedstawiciel: I. Kriston, ügyvéd)

         Druga strona postępowania: Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska
      Trybunał (dziewiąta izba) odrzucił odwołanie postanowieniem z dnia 22 marca 2022 r. i obciążył wnoszącego odwołanie kosztami.


title: Sprawa C-554/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 września 2021 r. – Financijska agencija/HANN-INVEST d.o.o.

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/7

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 września 2021 r. – Financijska agencija/HANN-INVEST d.o.o.
      (Sprawa C-554/21)
      (2022/C 222/10)
      Język postępowania: chorwacki

         Sąd odsyłający

      Visoki trgovački sud Republike Hrvatske

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca apelację: Financijska agencija

         Druga strona postępowania: HANN-INVEST d.o.o.

         Pytania prejudycjalne

      Czy należy uznać, że zasada przewidziana w drugiej części pierwszego zdania i w drugim zdaniu art. 177 ust. 3 Sudski poslovnik (regulaminu postępowania przed sądem), która brzmi: „W sądach drugiej instancji sprawa jest uznana za zakończoną w momencie wysłania orzeczenia z gabinetu sędziego, po tym jak sprawa wróci z biura rejestracji orzeczeń sądowych. Biuro rejestracji orzeczeń sądowych powinno w możliwie najkrótszym terminie od dnia otrzymania akt zwrócić je do gabinetu sędziego. Sekretariat sądowy w terminie kolejnych 8 dni wysyła orzeczenie z sądu” jest zgodna z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych?


title: Sprawa C-622/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 7 października 2021 r. – Financijska agencija/MINERAL-SEKULINE d.o.o.

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/7

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 7 października 2021 r. – Financijska agencija/MINERAL-SEKULINE d.o.o.
      (Sprawa C-622/21)
      (2022/C 222/11)
      Język postępowania: chorwacki

         Sąd odsyłający

      Visoki trgovački sud Republike Hrvatske

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca apelację: Financijska agencija

         Druga strona postępowania: MINERAL-SEKULINE d.o.o.

         Pytania prejudycjalne

      Czy należy uznać, że zasada przewidziana w drugiej części pierwszego zdania i w drugim zdaniu art. 177 ust. 3 Sudski poslovnik (regulaminu postępowania przed sądem), która brzmi: „W sądach drugiej instancji sprawa jest uznana za zakończoną w momencie wysłania orzeczenia z gabinetu sędziego, po tym jak sprawa wróci z biura rejestracji orzeczeń sądowych. Biuro rejestracji orzeczeń sądowych powinno w możliwie najkrótszym terminie od dnia otrzymania akt zwrócić je do gabinetu sędziego. Sekretariat sądowy w terminie kolejnych 8 dni wysyła orzeczenie z sądu” jest zgodna z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych?


title: Sprawa C-672/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 8 września 2021 r. w sprawie T-489/20 Eos Products Sàrl/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 9 listopada 2021 r. przez Eos Products Sàrl

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/8

      Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 8 września 2021 r. w sprawie T-489/20 Eos Products Sàrl/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 9 listopada 2021 r. przez Eos Products Sàrl
      (Sprawa C-672/21 P)
      (2022/C 222/12)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Eos Products Sàrl (przedstawiciel: S. Stolzenburg-Wiemer, Rechtsanwältin)

         Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
      Postanowieniem z dnia 4 lutego 2022 r. Trybunał (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i nakazał wnoszącej odwołanie pokrycie własnych kosztów.


title: Sprawa C-727/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 30 listopada 2021 r. – UDRUGA KHL MEDVEŠČAK ZAGREB

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/8

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 30 listopada 2021 r. – UDRUGA KHL MEDVEŠČAK ZAGREB
      (Sprawa C-727/21)
      (2022/C 222/13)
      Język postępowania: chorwacki

         Sąd odsyłający

      Visoki trgovački sud Republike Hrvatske

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca apelację: UDRUGA KHL MEDVEŠČAK ZAGREB

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy należy uznać, że zasada przewidziana w drugiej części pierwszego zdania i w drugim zdaniu art. 177 ust. 3 Sudski poslovnik (regulaminu postępowania przed sądem; Narodne novine: 37/14, 49/14, 8/15, 35/15, 123/15, 45/16, 29/17, 33/17, 34/17, 57/17, 101/18, 119/18, 81/19, 128/19, 39/20 i 47/20), która brzmi: „W sądach drugiej instancji sprawa jest uznana za zakończoną w momencie wysłania orzeczenia z gabinetu sędziego, po tym jak sprawa wróci z biura rejestracji orzeczeń sądowych. Biuro rejestracji orzeczeń sądowych powinno w możliwie najkrótszym terminie od dnia otrzymania akt zwrócić je do gabinetu sędziego. Sekretariat sądowy w terminie kolejnych 8 dni wysyła orzeczenie z sądu” jest zgodna z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych?

                  2)

                  Czy art. 40 ust. 2 Zakon o sudovima (ustawy o sądach), który stanowi: „Stanowiska prawne przyjęte na posiedzeniu wszystkich sędziów lub sędziów jednego z wydziałów Vrhovni sud Republike Hrvatske (sądu najwyższego Republiki Chorwacji), Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu gospodarczego Republiki Chorwacji), Visoki upravni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu administracyjnego Republiki Chorwacji), Visoki kazneni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu karnego Republiki Chorwacji), Visoki prekršajni sud Republike Hrvatske (apelacyjnego sądu ds. wykroczeń Republiki Chorwacji) i na posiedzeniu sędziów jednego z wydziałów sądu okręgowego obowiązuje w drugiej instancji wszystkie izby lub sędziów orzekających w składzie jednoosobowym w ramach tego wydziału lub sądu” jest zgodny z art. 19 ust. 1 TUE i art. 47 karty praw podstawowych?


title: Sprawa C-552/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 25 stycznia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wiesbaden – Niemcy) – FT/Land Hessen, przy udziale: SCHUFA Holding AG

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/25

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 25 stycznia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wiesbaden – Niemcy) – FT/Land Hessen, przy udziale: SCHUFA Holding AG
      (Sprawa C-552/21) (1)

      (2022/C 222/40)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 2 z 3.1.2022.


title: Sprawa C-751/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Salzburg – Austria) – PJ/Eurowings GmbH

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/26

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Salzburg – Austria) – PJ/Eurowings GmbH
      (Sprawa C-751/21) (1)

      (2022/C 222/41)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 95 z 28.2.2022.


title: Sprawa C-771/21: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Győri Járásbíróság – Węgry) – JH/Wizz Air Hungary Légiközlekedési Zrt. (Wizz Air Hungary Zrt.)

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/26

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 lutego 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Győri Járásbíróság – Węgry) – JH/Wizz Air Hungary Légiközlekedési Zrt. (Wizz Air Hungary Zrt.)
      (Sprawa C-771/21) (1)

      (2022/C 222/42)
      Język postępowania: węgierski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 128 z 21.3.2022.


title: Sprawa C-786/21 P: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2022 r. – Nec Corp./Komisja Europejska

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/26

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2022 r. – Nec Corp./Komisja Europejska
      (Sprawa C-786/21 P) (1)

      (2022/C 222/43)
      Język postępowania: angielski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 84 z 21.2.2022.


title: Sprawa C-828/21 P: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 lutego 2022 r. – European Union Copper Task Force/Komisja Europejska, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/26

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 lutego 2022 r. – European Union Copper Task Force/Komisja Europejska, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej
      (Sprawa C-828/21 P) (1)

      (2022/C 222/44)
      Język postępowania: angielski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 73 z 14.2.2022.


title: Sprawa T-118/21: Wyrok Sądu z dnia 6 kwietnia 2022 r. – Cilem Records International/EUIPO – KVZ Music (HALIX RECORDS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego HALIX RECORDS – Wcześniejsze krajowe, słowny i graficzny, znaki towarowe HALIX RECORDS – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Zasada 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625]]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/27

      Wyrok Sądu z dnia 6 kwietnia 2022 r. – Cilem Records International/EUIPO – KVZ Music (HALIX RECORDS)
      (Sprawa T-118/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego HALIX RECORDS - Wcześniejsze krajowe, słowny i graficzny, znaki towarowe HALIX RECORDS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Zasada 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 [obecnie art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625])
      (2022/C 222/45)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Cilem Records International UG (Augsburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat E. Hecht)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i D. Hanf, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: KVZ Music Ltd (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat D. Stechern)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 stycznia 2021 r. (sprawa R 1060/2020-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Cilem Records International a KVZ Music.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Cilem Records International UG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez EUIPO.

                  3)

                  KVZ Music Ltd pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 128 z 12.4.2021.


title: Sprawa T-370/21: Wyrok Sądu z dnia 6 kwietnia 2022 r. – Biogena/EUIPO – Alter Farmacia (NUTRIFEM AGNUBALANCE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy NUTRIFEM AGNUBALANCE – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy NUTRIBEN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/27

      Wyrok Sądu z dnia 6 kwietnia 2022 r. – Biogena/EUIPO – Alter Farmacia (NUTRIFEM AGNUBALANCE)
      (Sprawa T-370/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy NUTRIFEM AGNUBALANCE - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy NUTRIBEN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2022/C 222/46)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Biogena GmbH & Co KG (Salzburg, Austria) (przedstawiciel: adwokat I. Schiffer)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: (przedstawiciel: J.F. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Alter Farmacia, SA (Madryt, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 kwietnia 2021 r. (sprawa R 1208/2020-5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Alter Farmacią a Biogeną.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 kwietnia 2021 r. (sprawa R 1208/2020-5) w zakresie, w jakim dotyczy ona towarów należących do klasy 5 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, oraz „ziół suszonych; przypraw i ziół konserwowanych”, należących do klasy 30.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 329 z 16.8.2021.


title: Sprawa T-151/21: Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2022 r. – Saure/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Dostępu do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Korespondencja Komisji dotycząca ilości i terminów dostaw szczepionek przeciw COVID-19 firmy BioNTech SE – Początkowa odmowa – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Wniosek o dostosowanie żądań – Ocena dopuszczalności skargi w chwili jej wniesienia – Oczywista niedopuszczalność]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/28

      Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2022 r. – Saure/Komisja
      (Sprawa T-151/21) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Dostępu do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Korespondencja Komisji dotycząca ilości i terminów dostaw szczepionek przeciw COVID-19 firmy BioNTech SE - Początkowa odmowa - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Wniosek o dostosowanie żądań - Ocena dopuszczalności skargi w chwili jej wniesienia - Oczywista niedopuszczalność)
      (2022/C 222/47)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Hans-Wilhelm Saure (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Partsch)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Spina, K. Herrmann i G. Gattinara, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący żąda stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 27 stycznia 2021 r. oddalającego pierwszy wniosek o dostęp do pewnych dokumentów.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

                  2)

                  Hans-Wilhelm Saure zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w związku z wnioskami o dostosowanie skargi, a Komisja zostaje obciążana własnymi kosztami związanymi ze skargą.

         (1)  Dz.U. C 189 z 17.5.2021.


title: Sprawa T-327/21: Postanowienie Sądu z dnia 30 marca 2022 r. – Scania CV/EUIPO (V8) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/29

      Postanowienie Sądu z dnia 30 marca 2022 r. – Scania CV/EUIPO (V8)
      (Sprawa T-327/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2022/C 222/48)
      Język postępowania: szwedzki

         Strony

         Strona skarżąca: Scania CV AB (Södertälje, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci C. Langenius, P. Sundin i S. Falkner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Bosse, D. Hanf, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 kwietnia 2021 r. (sprawa R 1868/2020-1) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia graficznego V8 jako znaku towarowego Unii Europejskiej.

         Sentencja

                  1)

                  Umarza się postępowanie w przedmiocie skargi.

                  2)

                  Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Scania CV AB.

         (1)  Dz.U. C 297 z 26.7.2021.


title: Sprawa T-342/21: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Bambu Sales/EUIPO (BAMBU) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/29

      Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2022 r. – Bambu Sales/EUIPO (BAMBU)
      (Sprawa T-342/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2022/C 222/49)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Bambu Sales, Inc. (Secaucus, New Jersey, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat T. Stein)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 kwietnia 2021 r. (sprawa R 1702/2020-1) w sprawie zgłoszenia do rejestracji oznaczenia słownego BAMBU jako znaku towarowego Unii Europejskiej.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Bambu Sales, Inc.

         (1)  Dz.U. C 329 z 16.8.2021.


title: Sprawa T-691/21: Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2022 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Konkurencja – Postępowanie ugodowe – Pismo Komisji wzywające przedsiębiorstwo do przedstawienia swojego interesu we wznowieniu postępowania ugodowego – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt przygotowawczy – Akt pośredni – Niedopuszczalność]

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/30

      Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2022 r. – Alcogroup i Alcodis/Komisja
      (Sprawa T-691/21) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Konkurencja - Postępowanie ugodowe - Pismo Komisji wzywające przedsiębiorstwo do przedstawienia swojego interesu we wznowieniu postępowania ugodowego - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt przygotowawczy - Akt pośredni - Niedopuszczalność)
      (2022/C 222/50)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Alcogroup (Bruksela, Belgia), Alcodis (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci P. de Bandt, C. Binet i M. Nuytten)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Berghe, T. Baumé i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE, złożonej do sekretariatu Sądu w dniu 27 października 2021 r., strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej z dnia 17 września 2021 r., w którym Komisja wezwała ją do poinformowania jej w terminie dwóch tygodni o jej ewentualnym interesie we wznowieniu postępowania ugodowego, w rozumieniu art. 10a rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszącego się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. [101 i 102 TFUE] (Dz.U. L 123, s. 18), ze zmianami, w związku z możliwym naruszeniem przez stronę skarżącą wraz z innymi przedsiębiorstwami art. 101 TFUE.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Alcogroup i Alcodis zostają obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 513 z 20.12.2021.


title: Sprawa T-117/22: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2022 r. – Grodno Azot i Khimvolokno Plant / Rada

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/30

      Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2022 r. – Grodno Azot i Khimvolokno Plant / Rada
      (Sprawa T-117/22)
      (2022/C 222/51)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Grodno Azot AAT (Grodno, Białoruś) i Khimvolokno Plant (Grodno) (przedstawiciele: adwokaci N. Tuominen i L. Engelen)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2021/2125 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie wykonania decyzji 2021/642/WPZiB dotyczącej środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/2124 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi (2) (zwanych dalej „zaskarżonymi aktami”); oraz

                  —

                  obciążenie Rady kosztami niniejszego postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący tego, że umieszczając nazwy skarżących w załącznikach do zaskarżonych aktów, Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie. Według skarżących uzasadnienie umieszczenia ich nazw w wykazie widniejące w zaskarżonych aktach jest niepoparte dowodami, niedokładne i bezzasadne. Ponadto błędne uzasadnienie nie wykazuje wystarczająco istotnego związku z zakresem stosowania środków.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżone akty nie spełniają wymogów dowodowych wymaganych do przyjęcia indywidualnych sankcji. Próbując skorzystać z indywidualnych środków w celu osiągnięcia celu polegającego na ograniczeniu działalności gospodarczej i zysków zagranicznego przedsiębiorstwa publicznego, Rada posłużyła się środkiem, który jest niezgodny z prawem.

         (1)  Dz.U. L 430 I, s. 16.

         (2)  Dz.U. L 430 I, s. 1.


title: Sprawa T-166/22: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2022 r. – Seifert/Rada

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/31

      Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2022 r. – Seifert/Rada
      (Sprawa T-166/22)
      (2022/C 222/52)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Evgenia Seifert (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Seifert)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności art. 1 pkt 9 rozporządzenia Rady (UE) 2022/328 z dnia 25 lutego 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie;

                  —

                  obciążenie Unii Europejskiej kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zdaniem skarżącej art. 1 pkt 9 rozporządzenia Rady (UE) 2022/328 z dnia 25 lutego 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (1) dyskryminuje ją ze względu na jej pochodzenie jako obywatelkę rosyjską i narusza w ten sposób art. 14 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w związku z prawami przysługującymi jej na podstawie art. 8 ust. 1 tej konwencji. W tym względzie Rada nie może powoływać się na przypadek niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 15 ust. 1 tej konwencji, ani na uchylenie zobowiązań w rozumieniu art. 15 ust. 3 tej konwencji.

         (1)  Dz.U. 2022, L 49, s. 1.


title: Sprawa C-730/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawach T-128/20 i T-129/20, Collibra/EUIPO – Dietrich (COLLIBRA and collibra), wniesione w dniu 1 grudnia 2021 r. przez Collibrę

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/9

      Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 22 września 2021 r. w sprawach T-128/20 i T-129/20, Collibra/EUIPO – Dietrich (COLLIBRA and collibra), wniesione w dniu 1 grudnia 2021 r. przez Collibrę
      (Sprawa C-730/21 P)
      (2022/C 222/14)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Collibra (przedstawiciele: A. Renck i A. Bothe, Rechtsanwälte, oraz I. Junkar, abogada)

         Pozostałe strony postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Hans Dietrich
      Postanowieniem z dnia 23 marca 2022 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył Collibrę jej własnymi kosztami.


title: Sprawa C-781/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 6 października 2021 r. w sprawie T-32/21 Daw SE/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 16 grudnia 2021 r. przez Daw SE

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/9

      Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 6 października 2021 r. w sprawie T-32/21 Daw SE/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 16 grudnia 2021 r. przez Daw SE
      (Sprawa C-781/21 P)
      (2022/C 222/15)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Daw SE (przedstawiciel: A. Haberl, Rechtsanwalt)

         Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
      Postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. Trybunał (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i nakazał wnoszącej odwołanie pokrycie własnych kosztów.


title: Sprawa C-816/21 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 25 października 2021 r. w sprawie T-595/21, Novais/Portugalia, wniesione w dniu 21 grudnia 2021 r. przez Luisa Miguela Novaisa

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/9

      Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 25 października 2021 r. w sprawie T-595/21, Novais/Portugalia, wniesione w dniu 21 grudnia 2021 r. przez Luisa Miguela Novaisa
      (Sprawa C-816/21 P)
      (2022/C 222/16)
      Język postępowania: portugalski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Luis Miguel Novais (przedstawiciele: Á. Oliveira i C. Almeida Lopes, advogados)

         Druga strona postępowania: Republika Portugalska
      Postanowieniem z dnia 11 marca 2022 r. Trybunał (ósma izba) postanowił odrzucić odwołanie jako oczywiście niedopuszczalne i obciążyć Lusia Miguela Novaisa własnymi kosztami postępowania.


title: Sprawa C-102/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 1 grudnia 2021 r. w sprawie T-804/19, HC/Komisja, wniesione w dniu 11 lutego 2022 r. przez HC

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/10

      Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 1 grudnia 2021 r. w sprawie T-804/19, HC/Komisja, wniesione w dniu 11 lutego 2022 r. przez HC
      (Sprawa C-102/22 P)
      (2022/C 222/17)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: HC (przedstawiciel: D. Rovetta, V. Villante, avvocati)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  uchylenie wyroku Sądu z dnia 1 grudnia 2021 r. w sprawie T-804/19, HC/Komisja Europejska (EU:T:2021:849), doręczonego HC w dniu 1 grudnia 2021 r.;

                  —

                  stwierdzenie, że na podstawie art. 277 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zarzut niezgodności z prawem spornego ogłoszenia o konkursie dotyczącego jego systemu językowego jest dopuszczalny i zasadny;

                  —

                  stwierdzenie nieważności „drugiej zaskarżonej decyzji” w pierwszej instancji, a mianowicie pisma/decyzji z dnia 21 marca 2019 r., w którym EPSO oddaliło wniosek o ponowne zbadanie sprawy, informując wnoszącego odwołanie, że komisja konkursowa utrzymała w mocy swoją decyzję o niezaproszeniu go do udziału w ocenie zintegrowanej;

                  —

                  zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie 50 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

                  —

                  tytułem ewentualnym, uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

                  —

                  obciążenie Komisji Europejskiej kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w niniejszym postępowaniu odwoławczym.

         Zarzuty i główne argumenty

      W niniejszym odwołaniu wnoszący je podnosi dwa główne zarzuty.
      Zarzut pierwszy dotyczy błędnej kwalifikacji okoliczności faktycznych i wypaczenia dowodów przez Sąd w odniesieniu do ich oceny oraz orzeczenia w przedmiocie drugiej części pierwszego zarzutu podniesionego przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji, a także naruszenia ogłoszenia o konkursie. Wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi błędną kwalifikację okoliczności faktycznych, wypaczenie dowodów i naruszenie ogłoszenia o konkursie, które miało do niego zastosowanie w odniesieniu do oceny doświadczenia zawodowego i kwalifikacji akademickich wnoszącego odwołanie.
      Drugi zarzut odwołania dotyczy naruszenia i błędnej wykładni art. 277 TFUE a także naruszenia art. 1–4 rozporządzenia nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. (1). w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w jego obecnie obowiązującej wersji oraz naruszenia art. 1d i art. 28 regulaminu pracowniczego i art. 1 ust. 1 lit. f) załącznika III do tego regulaminu. Wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi zbyt ścisłą wykładnię wymogu dotyczącego „ścisłego związku” między spornym ogłoszeniem o konkursie a zaskarżoną decyzją przed Sądem w celu podniesienia zarzutu niezgodności z prawem na podstawie art. 277 TFUE wobec takiego ogłoszenia o konkursie. Wnoszący odwołanie jest zdania, że taki „ścisły związek” istnieje, a zatem podniesiony przez niego zarzut niezgodności z prawem ograniczenia do używania jako drugiego języka w spornym konkursie języka francuskiego i angielskiego jest dopuszczalny i zasadny.

         (1)  Dz.U. 1958, 17, s. 385.


title: Sprawa C-111/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 21 grudnia 2021 r. w sprawie T-159/20 Hamers/Cedefop, wniesione w dniu 17 lutego 2022 r. przez Helene Hamers

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/11

      Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 21 grudnia 2021 r. w sprawie T-159/20 Hamers/Cedefop, wniesione w dniu 17 lutego 2022 r. przez Helene Hamers
      (Sprawa C-111/22 P)
      (2022/C 222/18)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Helene Hamers (przedstawiciel: Vasileios Spiridon Christianos, Alexandros Politis i Michail Rodopoulos, dikigoroi)

         Druga strona postępowania: Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop)

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  częściowe uchylenie wyroku Sądu z dnia 12 grudnia 2021 r. w sprawie T-159/20, Hamers/Cedefop (EU:T:2021:913);

                  —

                  w razie potrzeby, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

                  —

                  obciążenie Cedefop kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Przedmiotem zaskarżonego wyroku jest szkoda poniesiona przez wnoszącą odwołanie z powodu działań i zaniechań Cedefopu w trakcie i po zakończeniu krajowego postępowania karnego przed greckimi organami sądowymi, które dotyczyło prawidłowości i zgodności z prawem udzielania przez Cedefop zamówień publicznych na usługi osobom trzecim w latach 2001–2005.
      Wnosząca odwołanie podnosi dwa zarzuty i twierdzi, że zaskarżony wyrok:

                  —

                     po pierwsze, w pkt 55–61 i 83, zawiera naruszenie prawa w zakresie wykładni art. 41 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), tj. wbrew stwierdzeniu Sądu w tych punktach sprawa wnoszącej odwołanie nie została rozpatrzona przez Cedefop w sposób bezstronny, a ponadto decyzja komisji odwoławczej Cedefop nie usunęła wadliwości decyzji z dnia 3 lipca 2019 r. Wobec tego, z tych względów Sąd przedstawił niewystarczające uzasadnienie we wspomnianych powyżej punktach;

                  —

                     po drugie, w pkt 65, pkt 68–75 i pkt 83, zawiera naruszenie prawa w zakresie wykładni domniemania niewinności w rozumieniu art. 48 ust. 1 karty, na które powołuje się wnosząca odwołanie, które zostało również spotęgowane naruszeniem zasady lojalnej współpracy w rozumieniu art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Wobec tego, z tych względów Sąd nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia w powyższych punktach.


title: Sprawa C-133/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 28 lutego 2022 r. – LACD GmbH/BB Sport GmbH & Co. KG

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/11

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 28 lutego 2022 r. – LACD GmbH/BB Sport GmbH & Co. KG
      (Sprawa C-133/22)
      (2022/C 222/19)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesgerichtshof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca skargę rewizyjną: LACD GmbH

         Druga strona postępowania: BB Sport GmbH & Co. KG

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy można uznać, że występuje inny wymóg niezwiązany ze zgodnością z umową w rozumieniu art. 2 pkt 14 dyrektywy 2011/83/UE (1) lub w rozumieniu art. 2 pkt 12 dyrektywy (UE) 2019/771 (2), jeżeli zobowiązanie gwaranta wiąże się z okolicznościami dotyczącymi osoby konsumenta, w szczególności z subiektywnym stosunkiem konsumenta do zakupionej rzeczy (w niniejszym przypadku z pozostawionym do uznania konsumenta zadowoleniem z zakupionej rzeczy), przy czym te osobiste okoliczności nie muszą być związane ze stanem zakupionej rzeczy lub jej cechami?

                  2)

                  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
                  Czy niespełnienie wymogów wynikających z okoliczności dotyczących osoby konsumenta (w niniejszym przypadku jego zadowolenia z nabytego towaru) musi być możliwe do stwierdzenia na podstawie obiektywnych okoliczności?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2011, L 304, s. 64; sprostowanie Dz.U. 2019, L 270, s. 126).

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniająca rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylająca dyrektywę 1999/44/WE (Dz.U. 2019, L 136, s. 28; sprostowanie Dz.U. 2019, L 305, s. 66).


title: Sprawa C-134/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 1 marca 2022 r. – MO/SM jako syndyk zarządzający majątkiem spółki G GmbH

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/12

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht (Niemcy) w dniu 1 marca 2022 r. – MO/SM jako syndyk zarządzający majątkiem spółki G GmbH
      (Sprawa C-134/22)
      (2022/C 222/20)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesarbeitsgericht

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: MO

         Druga strona postępowania: SM jako syndyk zarządzający majątkiem spółki G GmbH

         Pytania prejudycjalne

      Jaki cel ma art. 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (1), zgodnie z którym pracodawca zobowiązany jest do przesyłania właściwemu organowi władzy publicznej kopii, zawierającej przynajmniej dane zawarte w pisemnym komunikacie do przedstawicieli pracowników, który jest przewidziany w akapicie pierwszym lit. b) ppkt i)–v)?

         (1)  Dz.U. 1998, L 225, s. 16.


title: Sprawa C-155/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Niederösterreich (Austria) w dniu 3 marca 2022 r. – RE/Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/12

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Niederösterreich (Austria) w dniu 3 marca 2022 r. – RE/Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld
      (Sprawa C-155/22)
      (2022/C 222/21)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesverwaltungsgericht Niederösterreich

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: RE

         Zaskarżony organ: Bezirkshauptmannschaft Lilienfeld

         przy udziale: Arbeitsinspektorat NÖ Wald- und Mostviertel

         Pytania prejudycjalne

      Czy prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że jest z nim zgodny przepis krajowy, który zezwala osobom odpowiedzialnym karnie za przedsiębiorstwo transportowe na przeniesienie za wspólną zgodą na osobę fizyczną odpowiedzialności za bardzo poważne naruszenia przepisów wspólnotowych w dziedzinie czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku kierowców, jeżeli wskutek tego przeniesienia nie zostaje przeprowadzona ocena dobrej reputacji w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 (1), przewidziana według przepisów krajowych tylko dla przypadku ukarania dokonujących wspomnianego przeniesienia osób odpowiedzialnych karnie?

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. 2009, L 300, s. 51).


title: Sprawa C-156/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 17 lutego 2022 r. – TAP Portugal/flightright GmbH

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/13

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 17 lutego 2022 r. – TAP Portugal/flightright GmbH
      (Sprawa C-156/22)
      (2022/C 222/22)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Stuttgart

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: TAP Portugal

         Strona pozwana: flightright GmbH

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że nadzwyczajna okoliczność w rozumieniu tego przepisu zachodzi wówczas, gdy lot z lotniska znajdującego się poza bazą obsługującego przewoźnika lotniczego zostaje odwołany, ponieważ członek załogi biorący udział w tym locie (tutaj: drugi pilot), który bez zastrzeżeń przeszedł wymagane przepisami regularne badania lekarskie, zmarł nagle i nieprzewidywalnie dla przewoźnika lotniczego na krótko przed rozpoczęciem lotu lub zapadł na tak poważną chorobę, że nie jest w stanie wykonać lotu?

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).


title: Sprawa C-157/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 17 lutego 2022 r. – TAP Portugal/ Myflyright GmbH

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/13

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 17 lutego 2022 r. – TAP Portugal/ Myflyright GmbH
      (Sprawa C-157/22)
      (2022/C 222/23)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Stuttgart

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: TAP Portugal

         Strona pozwana: Myflyright GmbH

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że nadzwyczajna okoliczność w rozumieniu tego przepisu zachodzi wówczas, gdy lot z lotniska znajdującego się poza bazą obsługującego przewoźnika lotniczego zostaje odwołany, ponieważ członek załogi biorący udział w tym locie (tutaj: drugi pilot), który bez zastrzeżeń przeszedł wymagane przepisami regularne badania lekarskie, zmarł nagle i nieprzewidywalnie dla przewoźnika lotniczego na krótko przed rozpoczęciem lotu lub zapadł na tak poważną chorobę, że nie jest w stanie wykonać lotu?

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).


title: Sprawa C-158/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 17 lutego 2022 r. – TAP Portugal/ Myflyright GmbH

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/14

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 17 lutego 2022 r. – TAP Portugal/ Myflyright GmbH
      (Sprawa C-158/22)
      (2022/C 222/24)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Stuttgart

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: TAP Portugal

         Strona pozwana: Myflyright GmbH

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy interpretować w ten sposób, że nadzwyczajna okoliczność w rozumieniu tego przepisu zachodzi wówczas, gdy lot z lotniska znajdującego się poza bazą obsługującego przewoźnika lotniczego zostaje odwołany, ponieważ członek załogi biorący udział w tym locie (tutaj: drugi pilot), który bez zastrzeżeń przeszedł wymagane przepisami regularne badania lekarskie, zmarł nagle i nieprzewidywalnie dla przewoźnika lotniczego na krótko przed rozpoczęciem lotu lub zapadł na tak poważną chorobę, że nie jest w stanie wykonać lotu?

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).


title: Sprawa C-169/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 4 marca 2022 r. – Groenland Poultry SRL w likwidacji/Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură – Centrul Judeţean Dâmboviţa

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/14

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 4 marca 2022 r. – Groenland Poultry SRL w likwidacji/Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură – Centrul Judeţean Dâmboviţa
      (Sprawa C-169/22)
      (2022/C 222/25)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel Bucureşti

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca i strona wnosząca apelację: Groenland Poultry SRL w likwidacji

         Druga strona postępowania w pierwszej instancji i w postępowaniu apelacyjnym: Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură – Centrul Judeţean Dâmboviţa

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1) należy interpretować w ten sposób, że przypadki „siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności” obejmują również sytuacje, w których beneficjent pomocy traci prawo do korzystania z aktywów będących przedmiotem najmu w następstwie zakończenia obowiązywania umowy najmu z powodu niewypłacalności właściciela aktywów będących przedmiotem najmu (wynajmującego)?

                  2)

                  Czy w świetle zasady proporcjonalności art. 44 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy w okresie wykonywania zobowiązania podjętego jako warunek przyznania finansowania gospodarstwo beneficjenta zostaje przekazane w całości lub w części na rzecz innej osoby, a ten drugi beneficjent, mimo iż wypełnił znaczną część zobowiązania, zaprzestaje prowadzenia działalności rolniczej a przejęcie zobowiązania przez następcę jest niewykonalne, drugi beneficjent zobowiązania [właściwiej, pomocy] musi zwrócić pomoc, którą otrzymał (dotyczącą okresu, w którym był beneficjentem pomocy), czy też musi on zwrócić również pomoc otrzymaną przez pierwszego beneficjenta pomocy?

                  3)

                  Jakie przesłanki powinien wziąć pod uwagę sąd krajowy przy dokonywaniu wykładni art. 44 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w celu dokonania oceny, czy „przejęcie zobowiązania przez następcę jest niewykonalne”?

         (1)  Dz.U. 2006, L 368, s. 15.


title: Sprawa C-179/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 8 marca 2022 r. – Postępowanie karne przeciwko AR

text:
               7.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 222/15

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 8 marca 2022 r. – Postępowanie karne przeciwko AR
      (Sprawa C-179/22)
      (2022/C 222/26)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel Bucureşti

         Osoba objęta europejskim nakazem aresztowania

      AR

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy przepisy art. 25 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW (1) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy organ sądowy wykonujący europejski nakaz [aresztowania] zamierza zastosować art. 4 [pkt] 6 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (2) w celu uznania wyroku skazującego, jest on zobowiązany wystąpić z wnioskiem o [przekazanie] wyroku i zaświadczenia wydanych na podstawie decyzji ramowej 2008/909/WSiSW oraz uzyskać zgodę państwa skazania zgodnie z art. 4 [ust.] 2 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW?

                  2)

                  Czy przepisy art. 4 [pkt] 6 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW w związku z art. 25 i art. 4 [ust.] 2 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW należy interpretować w ten sposób, że odmowa wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności i uznanie wyroku skazującego bez faktycznego wykonania kary poprzez osadzenie osoby skazanej w zakładzie karnym w następstwie jej ułaskawienia i zawieszenia wykonania kary zgodnie z prawem państwa wykonującego oraz bez uzyskania zgody państwa skazania w ramach postępowania w sprawie uznania [powodują] utratę przez państwo skazania prawa do wykonania kary zgodnie z art. 22 [ust.] 1 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW?

                  3)

                  Czy art. 8 [ust.] 1 lit. c) decyzji ramowej 2002/584/WSiSW należy interpretować w ten sposób, że wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności – na podstawie którego wydano europejski nakaz aresztowania, którego wykonania odmówiono zgodnie z art. 4 pkt 6 [tej decyzji ramowej], przy jednoczesnym uznaniu wyroku, ale bez faktycznego wykonania kary poprzez osadzenie osoby skazanej w zakładzie karnym w następstwie jej ułaskawienia i zawieszenia wykonania kary zgodnie z prawem państwa wykonującego oraz bez uzyskania zgody państwa skazania w ramach postępowania w sprawie uznania – traci swoją wykonalność?

                  4)

                  Czy przepisy art. 4 [pkt] 5 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW należy interpretować w ten sposób, że wyrok odmawiający wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności i uznający wyrok skazujący na podstawie art. 4 [pkt] 6 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, ale bez faktycznego wykonania kary poprzez osadzenie osoby skazanej w zakładzie karnym w następstwie jej ułaskawienia i zawieszenia wykonania kary zgodnie z prawem państwa wykonującego (państwa członkowskiego Unii) oraz bez uzyskania zgody państwa skazania w ramach postępowania w sprawie uznania, stanowi wyrok skazujący „odnośnie do tych samych czynów” wydany przez państwo trzecie?
                  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte:

                  5)

                  Czy przepisy art. 4 [pkt] 5 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW należy interpretować w ten sposób, że wyrok odmawiający wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności i uznający wyrok skazujący zgodnie z art. 4 [pkt] 6 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, przy jednoczesnym zawieszeniu wykonania kary zgodnie z prawem państwa wykonującego, stanowi „wyrok aktualnie wykonywany”, jeżeli dozór osoby skazanej jeszcze się nie rozpoczął?

         (1)  Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, L 327, s. 27).

         (2)  Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. 2002, L 190, s. 1).


title: Sprawy połączone C-160/21 i C-217/21: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Veliko Tarnovo- Bułgaria) – „Nikopolis AD Istrum 2010” EOOD (C-160/21), „Agro – eko 2013” EOOD (C-217/21)/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond „Zemedelie” [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka rolna – Systemy wsparcia bezpośredniego – Rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 – Płatności na rzecz beneficjentów – Artykuł 75 – Termin zapłaty – Przestrzeganie – Brak – Dorozumiana decyzja odmowna w sprawie wniosku o pomoc]

text:
               20.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/16

      Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Veliko Tarnovo- Bułgaria) – „Nikopolis AD Istrum 2010” EOOD (C-160/21), „Agro – eko 2013” EOOD (C-217/21)/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond „Zemedelie”
      (Sprawy połączone C-160/21 i C-217/21) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Wspólna polityka rolna - Systemy wsparcia bezpośredniego - Rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 - Płatności na rzecz beneficjentów - Artykuł 75 - Termin zapłaty - Przestrzeganie - Brak - Dorozumiana decyzja odmowna w sprawie wniosku o pomoc)
      (2022/C 237/21)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Administrativen sad Veliko Tarnovo

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca:„Nikopolis AD Istrum 2010” EOOD (C-160/21), „Agro – eko 2013” EOOD (C-217/21)

         Strona pozwana: Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond „Zemedelie”

         Sentencja

      Artykuł 75 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 z dnia 13 grudnia 2017 r., należy interpretować w ten sposób, że braku płatności przez agencję płatniczą państwa członkowskiego pomocy, o którą zwrócił się rolnik, przed upływem terminu określonego w tym przepisie nie należy uważać za dorozumianą decyzję odmowną w sprawie rozpatrywanego wniosku o przyznanie pomocy, niezależnie od okoliczności, czy dany rolnik został powiadomiony o prowadzeniu ewentualnych dodatkowych kontroli, które uzasadniałyby takie przekroczenie terminu.

         (1)  Dz.U. C 206 z dnia 31.5.2021.

         Dz.U. C 242 z dnia 21.6.2021.


title: Sprawa C-251/21: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – „Piltenes meži” SIA/Lauku atbalsta dienests [Odesłanie prejudycjalne – Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 – Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich przez EFRROW – Artykuł 30 – Płatności dla obszarów Natura 2000 – Zakres stosowania – Wniosek o przyznanie pomocy z tytułu mikrorezerwatu utworzonego w lesie niestanowiącym części sieci Natura 2000, w celu przyczynienia się do zapewnienia ochrony jednego gatunku dzikiego ptactwa – Rozporządzenie (UE) nr 702/2014 – Wyłączenie grupowe niektórych systemów pomocy na rzecz sektorów rolnego i leśnego – Stosowanie do pomocy współfinansowanej ze środków Unii Europejskiej – Niezastosowanie do przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji]

text:
               20.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/17

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – „Piltenes meži” SIA/Lauku atbalsta dienests
      (Sprawa C-251/21) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 - Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich przez EFRROW - Artykuł 30 - Płatności dla obszarów Natura 2000 - Zakres stosowania - Wniosek o przyznanie pomocy z tytułu mikrorezerwatu utworzonego w lesie niestanowiącym części sieci Natura 2000, w celu przyczynienia się do zapewnienia ochrony jednego gatunku dzikiego ptactwa - Rozporządzenie (UE) nr 702/2014 - Wyłączenie grupowe niektórych systemów pomocy na rzecz sektorów rolnego i leśnego - Stosowanie do pomocy współfinansowanej ze środków Unii Europejskiej - Niezastosowanie do przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji)
      (2022/C 237/22)
      Język postępowania: łotewski

         Sąd odsyłający

      Augstākā tiesa (Senāts)

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca i wnosząca kasację:„Piltenes meži” SIA

         Druga strona postępowania: Lauku atbalsta dienests

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 należy interpretować, biorąc pod uwagę w szczególności jego ust. 6, w ten sposób, że objęta wnioskiem pomoc z tytułu mikrorezerwatu utworzonego w lesie w związku z realizacją celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa wchodzi w zakres stosowania tego art. 30.

                  2)

                  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 [TFUE] należy interpretować w ten sposób, że wykluczone jest uznanie za zgodną z rynkiem wewnętrznym na podstawie tego rozporządzenia objętej wnioskiem na podstawie rozporządzenia nr 1305/2013 pomocy z tytułu mikrorezerwatu utworzonego w lesie w związku z realizacją celów dyrektywy 2009/147 przez przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 pkt 14 rozporządzenia nr 702/2014.

         (1)  Dz.U. C 252 z 28.6.2021.


title: Sprawa C-277/21: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – Secrétariat général de l’Enseignement catholique ASBL (SeGEC) i in./Institut des Comptes nationaux (ICN), Banque nationale de Belgique [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (UE) nr 549/2013 – Europejski system rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej – Punkt 20.15 załącznika A – Sprawowana przez krajowy instytut rachunków narodowych kontrola nad władzami organizującymi niezależne subwencjonowane instytucje szkolnictwa w formie instytucji o celach niezarobkowych – Instytucje szkolnictwa korzystające z finansowania publicznego oraz z konstytucyjnie gwarantowanej swobody nauczania – Punkt 20.15 zdanie drugie załącznika A – Pojęcie „interwencji publicznej w postaci ogólnych przepisów mających zastosowanie do wszystkich jednostek prowadzących taki sam rodzaj działalności” – Zakres – Punkt 20.15 zdanie pierwsze załącznika A – Punkt 2.39 lit. b), pkt 20.15 lit. b) i pkt 20.309 lit. h) załącznika A – Pojęcie „nadmiernych regulacji” – Zakres]

text:
               20.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/18

      Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Belgia) – Secrétariat général de l’Enseignement catholique ASBL (SeGEC) i in./Institut des Comptes nationaux (ICN), Banque nationale de Belgique
      (Sprawa C-277/21) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (UE) nr 549/2013 - Europejski system rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej - Punkt 20.15 załącznika A - Sprawowana przez krajowy instytut rachunków narodowych kontrola nad władzami organizującymi niezależne subwencjonowane instytucje szkolnictwa w formie instytucji o celach niezarobkowych - Instytucje szkolnictwa korzystające z finansowania publicznego oraz z konstytucyjnie gwarantowanej swobody nauczania - Punkt 20.15 zdanie drugie załącznika A - Pojęcie „interwencji publicznej w postaci ogólnych przepisów mających zastosowanie do wszystkich jednostek prowadzących taki sam rodzaj działalności” - Zakres - Punkt 20.15 zdanie pierwsze załącznika A - Punkt 2.39 lit. b), pkt 20.15 lit. b) i pkt 20.309 lit. h) załącznika A - Pojęcie „nadmiernych regulacji” - Zakres)
      (2022/C 237/23)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Conseil d’État

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Secrétariat général de l’Enseignement catholique ASBL (SeGEC), Fédération des Établissements libres subventionnés indépendants ASBL (FELSI), Groupe scolaire Don Bosco à Woluwe-Saint-Lambert ASBL, École fondamentale libre de Chênée ASBL, Collège Saint-Guibert de Gembloux ASBL, Collège Saint-Benoit de Maredsous ASBL, Pouvoir organisateur des Centres PMS libres à Woluwe ASBL

         Strona pozwana: Institut des Comptes nationaux (ICN), Banque nationale de Belgique

         Sentencja

                  1)

                  Wykładni pkt 20.309 lit. h) załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej w związku z pkt 2.39 lit. b) i pkt 20.15 lit. b) tego załącznika należy dokonywać w ten sposób, że pojęcie „nadmiernych regulacji” obejmuje uregulowanie krajowe dotyczące instytucji niekomercyjnych (INK) prowadzących działalność w dziedzinie szkolnictwa, które choć są subwencjonowane przez właściwe krajowe organy administracji publicznej, korzystają ze swobody nauczania zagwarantowanej przez konstytucję, jeżeli uregulowanie to powierza tej administracji zadanie lub prawo:

                              —

                              zatwierdzania programu nauczania,

                              —

                              regulowania zarówno struktury nauczania, jak i priorytetów i konkretnych zadań, organizowania kontroli warunków przyjmowania i relegowania uczniów, decyzji rad klasowych i partycypacji finansowej, organizowania zgrupowania szkół w ramach zorganizowanych sieci oraz wymagania opracowania projektów edukacyjnych, pedagogicznych i wychowawczych, a także składania sprawozdań z działalności,

                              —

                              organizowania kontroli i inspekcji odnoszących się zwłaszcza do nauczanych kierunków, poziomu studiów i stosowania ustaw językowych, z wyłączeniem metod nauczania, i

                              —

                              decydowania o minimalnej liczbie uczniów według klasy, wydziału, stopnia lub innych podgrup, z wyjątkiem zwolnienia ministerialnego,

                        jeśli te zadania i prawa ingerują dostatecznie głęboko, aby faktycznie określić ogólną politykę lub program tych INK, umożliwiając w sposób trwały i ciągły wywieranie rzeczywistego i znaczącego wpływu na określenie i realizację celów tych INK, ich działalności i aspektów operacyjnych, a także założeń strategicznych i wytycznych, które te INK zamierzają realizować przy wykonywaniu swojej działalności, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

                  2)

                  Wykładni pkt 20.15 zdanie drugie załącznika A do rozporządzenia nr 549/2013 należy dokonywać w ten sposób, że pojęcie „ogólnych przepisów mających zastosowanie do wszystkich jednostek prowadzących taki sam rodzaj działalności” nie obejmuje uregulowania krajowego stanowiącego część systemu prawnego mającego zastosowanie wyłącznie do członków personelu INK prowadzących działalność w dziedzinie szkolnictwa finansowanych przez administrację publiczną.

         (1)  Dz.U. C 278 z 12.7.2021.


title: Sprawa C-286/21: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Francuska [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Środowisko naturalne – Dyrektywa 2008/50/WE – Jakość powietrza – Artykuł 13 ust.1 i załącznik XI – Systematyczne i trwałe przekraczanie dopuszczalnych wartości ustalonych dla pyłu zawieszonego (PM10) w niektórych strefach Francji – Artykuł 23 ust. 1 – Załącznik XV – „Jak najkrótszy” okres przekroczenia – Odpowiednie środki]

text:
               20.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/19

      Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. – Komisja Europejska/Republika Francuska
      (Sprawa C-286/21) (1)

      (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środowisko naturalne - Dyrektywa 2008/50/WE - Jakość powietrza - Artykuł 13 ust.1 i załącznik XI - Systematyczne i trwałe przekraczanie dopuszczalnych wartości ustalonych dla pyłu zawieszonego (PM10) w niektórych strefach Francji - Artykuł 23 ust. 1 - Załącznik XV - „Jak najkrótszy” okres przekroczenia - Odpowiednie środki)
      (2022/C 237/24)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: O. Beynet i M. Noll-Ehlers, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: T. Stéhelin i W. Zemamta, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Republika Francuska

                              —

                              nie zapewniając, aby nie miało miejsca systematyczne i trwałe przekraczanie dziennej dopuszczalnej wartości stężenia pyłu zawieszonego (PM10), od dnia 1 stycznia 2005 r. do 2019 r. włącznie, w aglomeracji i w strefie niskich emisji Paryża (FR04A01/FR11ZAG01) oraz, w od 1 stycznia 2005 r. do 2016 r. włącznie, z wyjątkiem 2008 r., w aglomeracji i strefie niskich emisji Martynika/Fort-de-France (FR39N10/FR02ZAR01), uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy w związku z załącznikiem XI do tej dyrektywy oraz

                              —

                              nie zapewniając, aby plany ochrony jakości powietrza przewidywały środki odpowiednie ku temu, aby okres przekroczenia tej wartości był jak najkrótszy, uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 23 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2008/50/WE w związku z załącznikiem XV do tej dyrektywy.

                  2)

                  Republika Francuska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 252 z 28.6.2021.


title: Sprawa C-804/21 PPU: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus – Finlandia) – C, CD / Syyttäjä [Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Europejski nakaz aresztowania – Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW – Artykuł 23 ust. 3 – Wymóg podjęcia czynności przez wykonujący nakaz organ sądowy – Artykuł 6 ust. 2 – Służby policji – Wyłączenie – Siła wyższa – Pojęcie – Przeszkody prawne w przekazaniu – Środki prawne wniesione przez osobę, której dotyczy wniosek – Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej – Wyłączenie – Artykuł 23 ust. 5 – Upływ terminów przekazania – Konsekwencje – Zwolnienie z aresztu – Obowiązek podjęcia wszelkich innych niezbędnych środków w celu zapobieżenia ucieczce]

text:
               20.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/20

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 28 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus – Finlandia) – C, CD / Syyttäjä
      (Sprawa C-804/21 PPU) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Pilny tryb prejudycjalny - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Europejski nakaz aresztowania - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Artykuł 23 ust. 3 - Wymóg podjęcia czynności przez wykonujący nakaz organ sądowy - Artykuł 6 ust. 2 - Służby policji - Wyłączenie - Siła wyższa - Pojęcie - Przeszkody prawne w przekazaniu - Środki prawne wniesione przez osobę, której dotyczy wniosek - Wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej - Wyłączenie - Artykuł 23 ust. 5 - Upływ terminów przekazania - Konsekwencje - Zwolnienie z aresztu - Obowiązek podjęcia wszelkich innych niezbędnych środków w celu zapobieżenia ucieczce)
      (2022/C 237/25)
      Język postępowania: fiński

         Sąd odsyłający

      Korkein oikeus

         Strony w postępowaniu głównym

         Strony skarżące: C, CD

         Druga strona postępowania: Syyttäjä

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 23 ust. 3 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, zmienionej decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że pojęcie siły wyższej nie obejmuje przeszkód prawnych w przekazaniu wynikających z wniesienia środków prawnych przez osobę, której dotyczy europejski nakaz aresztowania, opartych na prawie wykonującego nakaz państwa członkowskiego, jeżeli wykonujący nakaz organ sądowy wydał prawomocną decyzję w sprawie przekazania zgodnie z art. 15 ust. 1 rzeczonej decyzji ramowej.

                  2)

                  Artykuł 23 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299, należy interpretować w ten sposób, że określony w tym przepisie wymóg podjęcia czynności przez wykonujący nakaz organ sądowy nie jest spełniony, gdy wykonujące nakaz państwo członkowskie powierza służbie policji zadanie zbadania istnienia siły wyższej i spełnienia przesłanek utrzymania aresztu tymczasowego wobec osoby, której dotyczy europejski nakaz aresztowania, oraz wyznaczenia, w stosownym przypadku, nowego terminu przekazania, i to nawet jeśli osoba ta ma prawo zwrócić się w każdej chwili do wykonującego nakaz organu sądowego o wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wyżej wymienionych kwestii.
                  Artykuł 23 ust. 5 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299, należy interpretować w ten sposób, iż w przypadku gdy określony w art. 23 ust. 3 owej decyzji ramowej wymóg podjęcia czynności przez wykonujący nakaz organ sądowy nie został spełniony, należy uznać, że terminy, o których mowa w ust. 2–4 tego art. 23, upłynęły, co skutkuje tym, że wspomniana osoba powinna zostać zwolniona z aresztu.

         (1)  Dz.U. C 95 z dnia 28.2.2022.


title: Sprawy połączone C-306/19, C-512/19, C-595/19 i od C-608/20 do C-611/20: Postanowienie Trybunału dziesiąta izba) z dnia 1 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio – Włochy) – Milis Energy SpA/Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dello Sviluppo economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (C-306/19), Go Sun Srl, Malby Energy 4 Srl/Ministero dello Sviluppo economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Autorità di Regolazione per Energia, Reti e Ambiente, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (C-512/19), Fototre Srl/Ministero dello Sviluppo economico, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (C-595/19), Interporto di Trieste SpA (C-608/20), Soelia SpA (C-609/20), Cosilt – Consorzio per lo sviluppo economico locale di Tolmezzo (C-610/20 i C-611/20) /Ministero dello Sviluppo economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Środowisko – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuły 16 i 17 – Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań – Traktat karty energetycznej – Artykuł 10 – Stosowanie – Dyrektywa 2009/28/WE – Artykuł 3 ust. 3 lit. a) – Wspieranie użycia energii ze źródeł odnawialnych – Produkcja energii elektrycznej w słonecznych instalacjach fotowoltaicznych – Zmiana systemu pomocy]

text:
               20.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/21

      Postanowienie Trybunału dziesiąta izba) z dnia 1 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio – Włochy) – Milis Energy SpA/Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dello Sviluppo economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (C-306/19), Go Sun Srl, Malby Energy 4 Srl/Ministero dello Sviluppo economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Autorità di Regolazione per Energia, Reti e Ambiente, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (C-512/19), Fototre Srl/Ministero dello Sviluppo economico, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (C-595/19), Interporto di Trieste SpA (C-608/20), Soelia SpA (C-609/20), Cosilt – Consorzio per lo sviluppo economico locale di Tolmezzo (C-610/20 i C-611/20) /Ministero dello Sviluppo economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA
      (Sprawy połączone C-306/19, C-512/19, C-595/19 i od C-608/20 do C-611/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Środowisko - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 16 i 17 - Zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań - Traktat karty energetycznej - Artykuł 10 - Stosowanie - Dyrektywa 2009/28/WE - Artykuł 3 ust. 3 lit. a) - Wspieranie użycia energii ze źródeł odnawialnych - Produkcja energii elektrycznej w słonecznych instalacjach fotowoltaicznych - Zmiana systemu pomocy)
      (2022/C 237/26)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Strony w postępowaniu głównym

         (Sprawa C-306/19)

         Strona skarżąca: Milis Energy SpA

         Strona pozwana: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dello Sviluppo economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

         (Sprawa C-512/19)

         Strona skarżąca: Go Sun Srl, Malby Energy 4 Srl

         Strona pozwana: Ministero dello Sviluppo economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Autorità di Regolazione per Energia, Reti e Ambiente, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

         (Sprawa C-595/19)

         Strona skarżąca: Fototre Srl

         Strona pozwana: Ministero dello Sviluppo economico, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

         (Sprawy C-608/20, C-609/20, C-610/20 i C-611/20)

         Strona skarżąca: Interporto di Trieste SpA (C-608/20), Soelia SpA (C-609/20), Cosilt – Consorzio per lo sviluppo economico locale di Tolmezzo (C-610/20 i C-611/20)

         Strona pozwana: Ministero dello Sviluppo economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

         Sentencja

         Z zastrzeżeniem weryfikacji, których przeprowadzenie należy do sądu krajowego, i z uwzględnieniem wszystkich istotnych elementów art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE i art. 16 i 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w świetle zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisom krajowym przewidującym zmniejszenie lub odroczenie wypłaty zachęt do wytwarzania energii w słonecznych instalacjach fotowoltaicznych, przyznanych uprzednio w drodze decyzji administracyjnych i potwierdzonych w porozumieniach ad hoc zawartych między operatorami tych instalacji a spółką publiczną, jeżeli przepisy te dotyczą zachęt już przewidzianych, lecz jeszcze niewymagalnych.

         (1)  Dz.U. C 213 z dnia 24.6.2019

         Dz.U. C 357 z dnia 21.10.2019

         Dz.U. C 53 z dnia 15.2.2021.


title: Sprawa C-464/21: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 26 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social n.° 3 de Barcelona – Hiszpania) – QL/Universitat de Barcelona [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Polityka społeczna – Dyrektywa 1999/70/WE – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Kolejne umowy o pracę na czas określony w sektorze publicznym – Klauzula 2 i klauzula 3 pkt 1 – Zakres stosowania – Pojęcie „pracownika zatrudnionego na czas określony”]

text:
               20.6.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/22

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 26 kwietnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social n.o 3 de Barcelona – Hiszpania) – QL/Universitat de Barcelona
      (Sprawa C-464/21) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Kolejne umowy o pracę na czas określony w sektorze publicznym - Klauzula 2 i klauzula 3 pkt 1 - Zakres stosowania - Pojęcie „pracownika zatrudnionego na czas określony”)
      (2022/C 237/27)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de lo Social n.o 3 de Barcelona

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: QL

         Strona pozwana: Universitat de Barcelona

         Sentencja

      Klauzulę 2 i klauzulę 3 pkt 1 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), należy interpretować w ten sposób, że zakresem stosowania tego porozumienia ramowego jest objęty pracownik, który był związany z pracodawcą z sektora publicznego kolejnymi umowami o pracę na czas określony i którego stosunek pracy może zostać przekwalifikowany tytułem sankcji na „stosunek pracy na czas nieokreślony, ale nie na stałe”.

         (1)  Data wpływu: 29.7.2021.