title: Sprawa C-134/19 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2020 r. – Bank Refah Kargaran / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) – Artykuł 29 TUE – Artykuł 215 TFUE – Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu – Szkoda i krzywda, jakie miały zostać poniesione przez stronę wnoszącą odwołanie wskutek umieszczenia lub pozostawienia jej nazwy w wykazie osób i podmiotów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie – Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody i krzywdy, jakie miały zostać poniesione z powodu środków ograniczających przewidzianych w decyzjach wydanych w ramach WPZiB – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Niewystarczające uzasadnienie aktów ustanawiających środki ograniczające]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/3

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2020 r. – Bank Refah Kargaran / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska
      (Sprawa C-134/19 P) (1)

      (Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) - Artykuł 29 TUE - Artykuł 215 TFUE - Środki ograniczające podjęte wobec Islamskiej Republiki Iranu - Szkoda i krzywda, jakie miały zostać poniesione przez stronę wnoszącą odwołanie wskutek umieszczenia lub pozostawienia jej nazwy w wykazie osób i podmiotów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie - Właściwość Trybunału do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody i krzywdy, jakie miały zostać poniesione z powodu środków ograniczających przewidzianych w decyzjach wydanych w ramach WPZiB - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Niewystarczające uzasadnienie aktów ustanawiających środki ograniczające)
      (2020/C 414/03)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Bank Refah Kargaran (przedstawiciele: adwokaci J.-M. Thouvenin i I. Boubaker)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i V. Piessevaux, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Tricot, C. Zadra i A. Tizzano, a następnie L. Gussetti, A. Bouquet, R. Tricot i J. Roberti di Sarsina, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Bank Refah Kargaran pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

                  3)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 172 z 20.5.2019.


title: Sprawa C-181/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen – Niemcy) – Jobcenter Krefeld – Widerspruchsstelle / JD [Odesłanie prejudycjalne – Swobodny przepływ osób – Pracownicy – Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 – Artykuł 7 ust. 2 – Równość traktowania – Przywileje socjalne – Artykuł 10 – Dzieci uczęszczające do szkoły – Dyrektywa 2004/38/WE – Artykuł 24 – Świadczenia z zakresu pomocy społecznej – Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 – Artykuł 4 – Artykuł 70 – Specjalne nieskładkowe świadczenia pieniężne – Pracownik migrujący mający na swoim utrzymaniu dzieci uczęszczające do szkoły w przyjmującym państwie członkowskim]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/4

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen – Niemcy) – Jobcenter Krefeld – Widerspruchsstelle / JD
      (Sprawa C-181/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ osób - Pracownicy - Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 - Artykuł 7 ust. 2 - Równość traktowania - Przywileje socjalne - Artykuł 10 - Dzieci uczęszczające do szkoły - Dyrektywa 2004/38/WE - Artykuł 24 - Świadczenia z zakresu pomocy społecznej - Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 - Artykuł 4 - Artykuł 70 - Specjalne nieskładkowe świadczenia pieniężne - Pracownik migrujący mający na swoim utrzymaniu dzieci uczęszczające do szkoły w przyjmującym państwie członkowskim)
      (2020/C 414/04)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Jobcenter Krefeld – Widerspruchsstelle

         Strona pozwana: JD

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 7 ust. 2 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, na mocy którego obywatel innego państwa członkowskiego i jego małoletnie dzieci, którzy korzystają w tym pierwszym państwie członkowskim z prawa pobytu opartego na art. 10 tego rozporządzenia w związku z uczęszczaniem tych dzieci do szkoły w tym państwie, są automatycznie i w każdych okolicznościach pozbawieni prawa do świadczeń na pokrycie kosztów utrzymania. Wykładni tej nie podważa art. 24 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG.

                  2)

                  Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w związku z art. 3 ust. 3 i art. 70 ust. 2 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, na mocy którego obywatel innego państwa członkowskiego i jego małoletnie dzieci, którzy korzystają w pierwszym państwie członkowskim z prawa pobytu opartego na art. 10 rozporządzenia nr 492/2011 w związku z uczęszczaniem tych dzieci do szkoły w tym państwie i którzy podlegają w nim systemowi ubezpieczeń społecznych w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004, są automatycznie i w każdych okolicznościach pozbawieni prawa do specjalnych nieskładkowych świadczeń pieniężnych.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: Sprawy połączone C-245/19 i C-246/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Cour administrative – Luksemburg) – État luxembourgeois / B (C-245/19) i État luxembourgeois / B, C, D, F.C. (C-246/19) [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2011/16/UE – Współpraca administracyjna w dziedzinie opodatkowania – Artykuły 1 i 5 – Nakaz przekazania informacji właściwemu organowi państwa członkowskiego działającemu w następstwie wniosku o wymianę informacji ze strony właściwego organu innego państwa członkowskiego – Osoba posiadająca informacje, do której właściwy organ pierwszego państwa członkowskiego kieruje nakaz przekazania informacji – Podatnik, którego dotyczy dochodzenie będące u podstaw wniosku właściwego organu drugiego państwa członkowskiego – Osoby trzecie z którymi tego podatnika łączą stosunki prawne, bankowe, finansowe lub bardziej ogólnie gospodarcze – Ochrona sądowa – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuł 47 – Prawo do skutecznego środka prawnego – Artykuł 52 ust. 1 – Ograniczenie – Podstawa prawna – Poszanowanie istoty prawa do skutecznego środka prawnego – Istnienie środka prawnego umożliwiającego zainteresowanym podmiotom prawa uzyskanie skutecznej kontroli wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych oraz skutecznej ochrony sądowej praw zagwarantowanych im prawem Unii – Cel interesu ogólnego uznawany przez Unię – Zwalczanie oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania na szczeblu międzynarodowym – Proporcjonalność – Informacje, będące przedmiotem nakazu przekazania informacji, „które wydają się istotne” – Kontrola sądowa – Zakres – Okoliczności osobiste, aspekty czasowe i rzeczowe, które należy uwzględnić]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/6

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Cour administrative – Luksemburg) – État luxembourgeois / B (C-245/19) i État luxembourgeois / B, C, D, F.C. (C-246/19)
      (Sprawy połączone C-245/19 i C-246/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2011/16/UE - Współpraca administracyjna w dziedzinie opodatkowania - Artykuły 1 i 5 - Nakaz przekazania informacji właściwemu organowi państwa członkowskiego działającemu w następstwie wniosku o wymianę informacji ze strony właściwego organu innego państwa członkowskiego - Osoba posiadająca informacje, do której właściwy organ pierwszego państwa członkowskiego kieruje nakaz przekazania informacji - Podatnik, którego dotyczy dochodzenie będące u podstaw wniosku właściwego organu drugiego państwa członkowskiego - Osoby trzecie z którymi tego podatnika łączą stosunki prawne, bankowe, finansowe lub bardziej ogólnie gospodarcze - Ochrona sądowa - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 47 - Prawo do skutecznego środka prawnego - Artykuł 52 ust. 1 - Ograniczenie - Podstawa prawna - Poszanowanie istoty prawa do skutecznego środka prawnego - Istnienie środka prawnego umożliwiającego zainteresowanym podmiotom prawa uzyskanie skutecznej kontroli wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych oraz skutecznej ochrony sądowej praw zagwarantowanych im prawem Unii - Cel interesu ogólnego uznawany przez Unię - Zwalczanie oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania na szczeblu międzynarodowym - Proporcjonalność - Informacje, będące przedmiotem nakazu przekazania informacji, „które wydają się istotne” - Kontrola sądowa - Zakres - Okoliczności osobiste, aspekty czasowe i rzeczowe, które należy uwzględnić)
      (2020/C 414/06)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Cour administrative

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: État luxembourgeois (C-245/19), (C-246/19)

         Strona przeciwna: B (C-245/19), B, C, D, F. C (C-246/19)

         przy udziale: A (C-246/19)

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z jej art. 7, 8 i art. 52 ust. 1 należy interpretować w ten sposób, że:

                              —

                              stoi on na przeszkodzie temu, aby przepisy krajowe państwa członkowskiego wdrażające procedurę wymiany informacji na wniosek ustanowioną dyrektywą Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG, zmienioną dyrektywą Rady 2014/107/UE z dnia 9 grudnia 2014 r., wykluczały, aby decyzja, w drodze której właściwy organ tego państwa członkowskiego zobowiązuje osobę posiadającą informacje do przekazania mu tych informacji w celu wykonania wniosku o wymianę informacji pochodzącego od właściwego organu innego państwa członkowskiego, mogła być przedmiotem skargi wniesionej przez taką osobę, oraz

                              —

                              nie stoi on na przeszkodzie temu, aby takie przepisy wykluczały to, że taka decyzja może być przedmiotem skarg wnoszonych przez podatnika, którego w tym innym państwie członkowskim dotyczy dochodzenie będące u podstaw tego wniosku, a także przez osoby trzecie, których dotyczą odnośne informacje.

                  2)

                  Artykuł 1 ust. 1 i art. 5 dyrektywy 2011/16, zmienionej dyrektywą 2014/107, należy interpretować w ten sposób, że decyzję, w drodze której właściwy organ państwa członkowskiego zobowiązuje osobę posiadającą informacje do dostarczenia mu tych informacji w celu wykonania wniosku o wymianę informacji pochodzącego od właściwego organu innego państwa członkowskiego, należy, wraz z tym wnioskiem, uznać za dotyczącą informacji, które nie jawią się jako pozbawione w oczywisty sposób jakiegokolwiek przewidywalnego związku, w sytuacji gdy decyzja ta wskazuje tożsamość osoby posiadającej odnośne informacje, tożsamość podatnika, którego dotyczy dochodzenie będące u podstaw wniosku o wymianę informacji, i okres objęty tym dochodzeniem oraz gdy dotyczy ona umów, faktur i płatności, które nie są określone precyzyjnie, lecz za pomocą kryteriów dotyczących, po pierwsze, faktu, że zostały odpowiednio zawarte, wystawione lub dokonane przez osobę posiadającą informacje, po drugie, okoliczności, że miały miejsce w okresie objętym tym dochodzeniem, oraz po trzecie, ich związku ze wskazanym podatnikiem.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa C-330/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën / Exter BV [Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 121 ust. 1 – Procedura uszlachetniania czynnego – Dopuszczenie do swobodnego obrotu – Powstanie długu celnego – Określenie długu – Pojęcie „elementów kalkulacyjnych” – Uwzględnienie preferencyjnych środków taryfowych]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/7

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën / Exter BV
      (Sprawa C-330/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Unia celna - Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 - Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 121 ust. 1 - Procedura uszlachetniania czynnego - Dopuszczenie do swobodnego obrotu - Powstanie długu celnego - Określenie długu - Pojęcie „elementów kalkulacyjnych” - Uwzględnienie preferencyjnych środków taryfowych)
      (2020/C 414/07)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Hoge Raad der Nederlanden

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

         Strona przeciwna: Exter BV

         Sentencja

      Artykuł 121 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on zastosowaniu preferencyjnego środka taryfowego prowadzącego do zastosowania obniżonej stawki celnej, obowiązującego w chwili przyjęcia zgłoszenia o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego, który to środek był jednak zawieszony w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie tych towarów do swobodnego obrotu.

         (1)  Dz.U. C 238 z 15.7.2019.


title: Sprawa C-360/19: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven – Niderlandy) – Crown Van Gelder BV / Autoriteit Consument en Markt [Odesłanie prejudycjalne – Rynek wewnętrzny energii elektrycznej – Dyrektywa 2009/72/WE – Artykuł 37 – Obowiązki i uprawnienia organu regulacyjnego – Pozasądowe rozwiązywanie sporów – Pojęcie „strony zgłaszającej skargę” – Skarga złożona przez odbiorcę końcowego na operatora systemu przesyłowego, do którego instalacja tego odbiorcy nie jest bezpośrednio przyłączona – Awaria tego systemu – Brak stosunku umownego pomiędzy wspomnianym odbiorcą a operatorem wspomnianego systemu – Dopuszczalność skargi]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/8

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven – Niderlandy) – Crown Van Gelder BV / Autoriteit Consument en Markt
      (Sprawa C-360/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Rynek wewnętrzny energii elektrycznej - Dyrektywa 2009/72/WE - Artykuł 37 - Obowiązki i uprawnienia organu regulacyjnego - Pozasądowe rozwiązywanie sporów - Pojęcie „strony zgłaszającej skargę” - Skarga złożona przez odbiorcę końcowego na operatora systemu przesyłowego, do którego instalacja tego odbiorcy nie jest bezpośrednio przyłączona - Awaria tego systemu - Brak stosunku umownego pomiędzy wspomnianym odbiorcą a operatorem wspomnianego systemu - Dopuszczalność skargi)
      (2020/C 414/08)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      College van Beroep voor het bedrijfsleven

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Crown Van Gelder BV

         Strona pozwana: Autoriteit Consument en Markt

         przy udziale: TenneT TSO BV

         Sentencja

      Artykuł 37 ust. 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE należy interpretować w ten sposób, że organ regulacyjny może odrzucić skargę wniesioną przez odbiorcę końcowego na operatora systemu przesyłowego po wystąpieniu awarii zasilania w tym systemie na tej podstawie, że instalacja tego odbiorcy końcowego jest przyłączona nie bezpośrednio do wspomnianego systemu przesyłowego, lecz jedynie do systemu dystrybucyjnego zasilanego przez system przesyłowy.

         (1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.


title: Sprawa C-443/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia del País Vasco – Hiszpania) – Vodafone España SAU / Diputación Foral de Gipuzkoa [Odesłanie prejudycjalne – Sieci i usługi łączności elektronicznej – Dyrektywa 2002/20/WE – Artykuł 13 – Opłata za prawo użytkowania częstotliwości radiowych – Sektorowe uregulowanie krajowe ustanawiające opłatę za rezerwację publicznego mienia radiowego – Uregulowanie krajowe ustanawiające podatek od przeniesienia majątku w odniesieniu do ustanowienia koncesji administracyjnych dotyczących mienia stanowiącego własność publiczną]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/8

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia del País Vasco – Hiszpania) – Vodafone España SAU / Diputación Foral de Gipuzkoa
      (Sprawa C-443/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Sieci i usługi łączności elektronicznej - Dyrektywa 2002/20/WE - Artykuł 13 - Opłata za prawo użytkowania częstotliwości radiowych - Sektorowe uregulowanie krajowe ustanawiające opłatę za rezerwację publicznego mienia radiowego - Uregulowanie krajowe ustanawiające podatek od przeniesienia majątku w odniesieniu do ustanowienia koncesji administracyjnych dotyczących mienia stanowiącego własność publiczną)
      (2020/C 414/09)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Tribunal Superior de Justicia del País Vasco

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Vodafone España SAU

         Strona pozwana: Diputación Foral de Gipuzkoa

         Sentencja

      Artykuł 13 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy o zezwoleniach), zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie, którego uregulowanie przewiduje, iż prawo użytkowania częstotliwości radiowych podlega opłacie za rezerwację publicznego mienia radiowego, poddało ponadto ustanowienie koncesji administracyjnych dotyczących tego mienia podatkowi od przeniesienia majątku, obciążającemu powszechnie ustanowienie koncesji administracyjnych dotyczących mienia stanowiącego własność publiczną na podstawie uregulowania, które nie znajduje konkretnie zastosowania do sektora łączności elektronicznej, gdy zdarzenie powodujące powstanie obowiązku zapłaty tego podatku jest związane z przyznaniem praw użytkowania częstotliwości radiowych, pod warunkiem że owa opłata i ów podatek razem wzięte spełniają warunki określone w tym artykule, w szczególności warunek dotyczący proporcjonalnego charakteru kwoty pobranej w zamian za prawo użytkowania częstotliwości radiowych, czego weryfikacja należy do sądu odsyłającego.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa C-456/19: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen – Szwecja) – Aktiebolaget Östgötatrafiken / Patent-och registreringsverket [Odesłanie prejudycjalne – Znaki towarowe – Dyrektywa 2008/95/WE – Artykuł 3 ust. 1 lit. b) – Oznaczenia, które mogą stanowić znak towarowy – Charakter odróżniający – Zgłoszenie do rejestracji jako znaku towarowego oznaczenia dla usługi, składającego się z kolorowych motywów i przeznaczonego do umieszczenia na towarach używanych do świadczenia tej usługi – Ocena charakteru odróżniającego tego oznaczenia – Kryteria]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/9

      Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen – Szwecja) – Aktiebolaget Östgötatrafiken / Patent-och registreringsverket
      (Sprawa C-456/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Znaki towarowe - Dyrektywa 2008/95/WE - Artykuł 3 ust. 1 lit. b) - Oznaczenia, które mogą stanowić znak towarowy - Charakter odróżniający - Zgłoszenie do rejestracji jako znaku towarowego oznaczenia dla usługi, składającego się z kolorowych motywów i przeznaczonego do umieszczenia na towarach używanych do świadczenia tej usługi - Ocena charakteru odróżniającego tego oznaczenia - Kryteria)
      (2020/C 414/10)
      Język postępowania: szwedzki

         Sąd odsyłający

      Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Aktiebolaget Östgötatrafiken

         Strona pozwana: Patent-och registreringsverket

         Sentencja

      Artykuł 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że charakter odróżniający oznaczenia, o którego rejestrację jako znaku towarowego dla usługi wystąpiono, które to oznaczenie składa się z kolorowych motywów i jest przeznaczone do wyłącznego i systematycznego umieszczania w określony sposób na dużej części towarów używanych do świadczenia tej usługi, należy oceniać z uwzględnieniem postrzegania przez właściwy krąg odbiorców umieszczenia tego oznaczenia na tych towarach, bez potrzeby badania, czy oznaczenie to odbiega w sposób znaczący od normy lub zwyczajów danego sektora gospodarki.

         (1)  Dz.U. C 280 z 19.8.2019.


title: Sprawa C-476/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammarrätten i Göteborg – Szwecja) – Allmänna ombudet hos Tullverket / Combinova AB [Odesłanie prejudycjalne – Unijny kodeks celny – Artykuł 124 ust. 1 lit. k) – Wygaśnięcie długu celnego w przypadku braku użycia towarów – Pojęcie „użytego towaru” – Procedura uszlachetniania czynnego – Dług celny powstały w wyniku nieprzestrzegania przepisów określonych w ramach procedury uszlachetniania czynnego – Brak przedstawienia rozliczenia zamknięcia w wyznaczonym terminie]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/10

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammarrätten i Göteborg – Szwecja) – Allmänna ombudet hos Tullverket / Combinova AB
      (Sprawa C-476/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Unijny kodeks celny - Artykuł 124 ust. 1 lit. k) - Wygaśnięcie długu celnego w przypadku braku użycia towarów - Pojęcie „użytego towaru” - Procedura uszlachetniania czynnego - Dług celny powstały w wyniku nieprzestrzegania przepisów określonych w ramach procedury uszlachetniania czynnego - Brak przedstawienia rozliczenia zamknięcia w wyznaczonym terminie)
      (2020/C 414/11)
      Język postępowania: szwedzki

         Sąd odsyłający

      Kammarrätten i Göteborg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Allmänna ombudet hos Tullverket

         Strona przeciwna: Combinova AB

         Sentencja

      Artykuł 124 ust. 1 lit. k) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że użycie towarów, o którym mowa w tym przepisie, oznacza jedynie użycie wykraczające poza procesy przetwarzania, na które organy celne wydały pozwolenie w ramach procedury uszlachetniania czynnego przewidzianej w art. 256 tego kodeksu, a nie użycie zgodne z tymi dozwolonymi procesami przetwarzania.

         (1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.


title: Sprawa C-514/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Francja) – Union des industries de la protection des plantes / Premier ministre, Ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre des Solidarités et de la Santé, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, Agence nationale de sécurité sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 – Wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin – Środki nadzwyczajne – Oficjalne poinformowanie Komisji Europejskiej – Dyrektywa (UE) 2015/1535 – Procedura udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych – Neonikotynoidy – Ochrona pszczół – Zasada lojalnej współpracy]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/10

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État – Francja) – Union des industries de la protection des plantes / Premier ministre, Ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre des Solidarités et de la Santé, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, Agence nationale de sécurité sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail
      (Sprawa C-514/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Rozporządzenie (WE) nr 1107/2009 - Wprowadzanie do obrotu środków ochrony roślin - Środki nadzwyczajne - Oficjalne poinformowanie Komisji Europejskiej - Dyrektywa (UE) 2015/1535 - Procedura udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych - Neonikotynoidy - Ochrona pszczół - Zasada lojalnej współpracy)
      (2020/C 414/12)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Conseil d’État

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Union des industries de la protection des plantes

         Strona pozwana: Premier ministre, Ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre des Solidarités et de la Santé, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, Agence nationale de sécurité sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail
      Przy udziale: Association Générations futures, Union nationale de l’apiculture française (UNAF), Syndicat national de l’apiculture

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 5 dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego i art. 71 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG należy interpretować w ten sposób, że powiadomienie na podstawie art. 5 tej dyrektywy o środku krajowym zakazującym stosowania niektórych substancji czynnych objętych zakresem tego rozporządzenia należy uznać za oficjalne poinformowanie o potrzebie podjęcia środków nadzwyczajnych w rozumieniu art. 71 ust. 1 tego rozporządzenia, jeżeli:

                              —

                              powiadomienie to zawiera jasne przedstawienie danych potwierdzających z jednej strony, że owe substancje czynne mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub dla środowiska, a z drugiej strony, że zagrożenie to nie może być opanowane w zadowalającym stopniu bez pilnego przyjęcia środków przez dane państwo członkowskie, oraz

                              —

                              Komisja Europejska nie zwróciła się do tego państwa członkowskiego z pytaniem, czy należy uznać, że wspomniane powiadomienie stanowi oficjalne poinformowanie na podstawie art. 71 ust. 1 tego rozporządzenia.

                  2)

                  Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009 należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/783 z dnia 29 maja 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej imidachlopryd, rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/784 z dnia 29 maja 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej klotianidyna i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/785 z dnia 29 maja 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej tiametoksam nie można uznać za środki przyjęte przez Komisję Europejską w odpowiedzi na powiadomienie dokonane przez Republikę Francuską w dniu 2 lutego 2017 r.

         (1)  Dz.U. C 295 z 2.9.2019.


title: Sprawa C-558/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – Impresa Pizzarotti & C SPA Italia Sucursala Cluj / Agenţia Naţională de Administrare Fiscală – Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 49 i 63 TFUE – Swoboda przedsiębiorczości – Swobodny przepływ kapitału – Ustalenie podlegającego opodatkowaniu dochodu spółek – Podmioty znajdujące się w sytuacji współzależności – Wyjątkowa korzyść przyznana przez oddział będący rezydentem spółce niebędącej rezydentem – Korekta podlegających opodatkowaniu dochodów oddziału spółki niebędącej rezydentem – Brak korekty podlegających opodatkowaniu dochodów w przypadku identycznej korzyści przyznanej spółce będącej rezydentem przez jej oddział – Zasada wolnej konkurencji – Ograniczenie swobody przedsiębiorczości – Uzasadnienie – Zrównoważony podział władztwa podatkowego pomiędzy państwa członkowskie – Proporcjonalność]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/11

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – Impresa Pizzarotti & C SPA Italia Sucursala Cluj / Agenţia Naţională de Administrare Fiscală – Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili
      (Sprawa C-558/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 49 i 63 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Swobodny przepływ kapitału - Ustalenie podlegającego opodatkowaniu dochodu spółek - Podmioty znajdujące się w sytuacji współzależności - Wyjątkowa korzyść przyznana przez oddział będący rezydentem spółce niebędącej rezydentem - Korekta podlegających opodatkowaniu dochodów oddziału spółki niebędącej rezydentem - Brak korekty podlegających opodatkowaniu dochodów w przypadku identycznej korzyści przyznanej spółce będącej rezydentem przez jej oddział - Zasada wolnej konkurencji - Ograniczenie swobody przedsiębiorczości - Uzasadnienie - Zrównoważony podział władztwa podatkowego pomiędzy państwa członkowskie - Proporcjonalność)
      (2020/C 414/13)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Tribunalul Cluj

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Impresa Pizzarotti & C SPA Italia Sucursala Cluj

         Strona pozwana: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală – Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

         Sentencja

      Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że co do zasady nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, na podstawie którego transfer środków dokonany przez oddział będący rezydentem na rzecz jego spółki dominującej mającej siedzibę w innym państwie członkowskim można przekwalifikować na „transakcję generującą dochód”, w związku z czym zastosowanie przepisów dotyczących cen transferowych staje się obowiązkowe, mimo że gdyby ta sama transakcja została przeprowadzona między oddziałem a spółką dominującą, które mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim, to nie zostałaby ona zakwalifikowana w ten sposób, a wspomniane przepisy nie miałyby do niej zastosowania.

         (1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.


title: Sprawa C-602/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 padziernika 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln – Niemcy) – kohlpharma GmbH / Bundesrepublik Deutschland [Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 36 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Ograniczenia ilościowe – Środki o skutku równoważnym – Odmowa zatwierdzenia zmiany informacji i dokumentów dotyczących produktu leczniczego będącego przedmiotem pozwolenia na przywóz równoległy – Ochrona zdrowia i życia ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/13

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 padziernika 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln – Niemcy) – kohlpharma GmbH / Bundesrepublik Deutschland
      (Sprawa C-602/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 34 i 36 TFUE - Swobodny przepływ towarów - Ograniczenia ilościowe - Środki o skutku równoważnym - Odmowa zatwierdzenia zmiany informacji i dokumentów dotyczących produktu leczniczego będącego przedmiotem pozwolenia na przywóz równoległy - Ochrona zdrowia i życia ludzi - Dyrektywa 2001/83/WE)
      (2020/C 414/15)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Verwaltungsgericht Köln

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: kohlpharma GmbH

         Strona przeciwna: Bundesrepublik Deutschland

         Sentencja

      Artykuły 34 i 36 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one temu, aby właściwy organ pierwszego państwa członkowskiego odmawiał zatwierdzenia zmian informacji i dokumentów dotyczących produktu leczniczego korzystającego z pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w drugim państwie członkowskim i będącego przedmiotem pozwolenia na przywóz równoległy w pierwszym państwie członkowskim z tego tylko powodu, że referencyjne pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w pierwszym państwie członkowskim wygasło i że proponowane zmiany opierają się, wraz ze wskazaniami objętymi pozwoleniem w drugim państwie członkowskim dla produktu leczniczego będącego przedmiotem przywozu równoległego, na wskazaniach dotyczących produktu leczniczego mającego to samo wskazanie terapeutyczne, korzystającego z pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w obu odnośnych państwach członkowskich i produkowanego zasadniczo z tej samej substancji czynnej, lecz pod inną postacią farmaceutyczną, jeżeli pozwolenie na przywóz równoległy jest nadal ważne i nie istnieje jakakolwiek wystarczająca wskazówka świadcząca o ryzyku dla skutecznej ochrony życia i zdrowia ludzkiego.

         (1)  Dz.U. C 357 z 21.10.2019.


title: Sprawa C-641/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – EU/PE Digital GmbH [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2011/83/UE – Artykuł 2 pkt 11, art. 14 ust. 3 i art. 16 lit. m) – Umowa zawierana na odległość – Dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych – Prawo do odstąpienia od umowy – Obowiązki konsumenta w przypadku odstąpienia od umowy – Określenie kwoty, jaką konsument jest zobowiązany zapłacić za świadczenia spełnione przed wykonaniem prawa do odstąpienia od umowy – Wyjątek od prawa do odstąpienia od umowy w przypadku dostarczania treści cyfrowych]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/13

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – EU/PE Digital GmbH
      (Sprawa C-641/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 2011/83/UE - Artykuł 2 pkt 11, art. 14 ust. 3 i art. 16 lit. m) - Umowa zawierana na odległość - Dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych - Prawo do odstąpienia od umowy - Obowiązki konsumenta w przypadku odstąpienia od umowy - Określenie kwoty, jaką konsument jest zobowiązany zapłacić za świadczenia spełnione przed wykonaniem prawa do odstąpienia od umowy - Wyjątek od prawa do odstąpienia od umowy w przypadku dostarczania treści cyfrowych)
      (2020/C 414/16)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Amtsgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: EU

         Strona pozwana: PE Digital GmbH

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 14 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady należy interpretować w ten sposób, że w celu określenia proporcjonalnej kwoty, jaką konsument jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy, w przypadku gdy konsument ten wyraźnie zażądał, aby wykonanie zawartej umowy rozpoczęło się w trakcie biegu terminu uprawniającego do odstąpienia od umowy, i od umowy tej odstępuje, należy co do zasady uwzględnić cenę uzgodnioną we wspomnianej umowie za ogół świadczeń będących jej przedmiotem, a należną kwotę obliczyć pro rata temporis. Jedynie w przypadku gdy zawarta umowa wyraźnie przewiduje, że jedno lub kilka świadczeń będzie w całości spełniane wraz z rozpoczęciem wykonania umowy, w sposób odrębny, po cenie, którą należy uiścić oddzielnie, przy obliczaniu kwoty należnej przedsiębiorcy na podstawie art. 14 ust. 3 tej dyrektywy należy uwzględnić całość ceny przewidzianej za takie świadczenie.

                  2)

                  Artykuł 14 ust. 3 dyrektywy 2011/83 w związku z motywem 50 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że do celów oceny, czy łączna cena jest nadmierna w rozumieniu tego przepisu, należy uwzględnić cenę usługi oferowanej przez danego przedsiębiorcę innym konsumentom na tych samych warunkach, jak również cenę równoważnej usługi świadczonej przez innych przedsiębiorców w chwili zawarcia umowy.

                  3)

                  Artykuł 16 lit. m) dyrektywy 2011/83 w związku z art. 2 pkt 11 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sporządzenie przez internetowy serwis pośredniczący w doborze partnera raportu z oceny osobowości na podstawie testu osobowości utworzonego przez ten serwis nie stanowi dostarczania „treści cyfrowych” w rozumieniu tego przepisu.

         (1)  Dz.U. C 27 z 27.1.2020.


title: Sprawa C-644/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Alba Iulia – Rumunia) – FT / Universitatea „Lucian Blaga” Sibiu; GS i in., HS; Ministerul Educaţiei Naţionale [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Dyrektywa 2000/78/WE – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Artykuły 1, 2 i 3 – Dyrektywa 1999/70/WE – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Klauzula 4 – Zasada niedyskryminacji – Środek przyjęty przez uczelnię w oparciu o przepisy prawa krajowego – Zachowanie statusu nauczyciela mianowanego po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego – Możliwość zarezerwowana dla nauczycieli posiadających status promotora pracy doktorskiej – Nauczyciele nieposiadający tego statusu – Umowy na czas określony – Wynagrodzenie niższe od wynagrodzenia przysługującego nauczycielom mianowanym]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/14

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Alba Iulia – Rumunia) – FT / Universitatea „Lucian Blaga” Sibiu; GS i in., HS; Ministerul Educaţiei Naţionale
      (Sprawa C-644/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 2000/78/WE - Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Artykuły 1, 2 i 3 - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Klauzula 4 - Zasada niedyskryminacji - Środek przyjęty przez uczelnię w oparciu o przepisy prawa krajowego - Zachowanie statusu nauczyciela mianowanego po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego - Możliwość zarezerwowana dla nauczycieli posiadających status promotora pracy doktorskiej - Nauczyciele nieposiadający tego statusu - Umowy na czas określony - Wynagrodzenie niższe od wynagrodzenia przysługującego nauczycielom mianowanym)
      (2020/C 414/17)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel Alba Iulia

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: FT

         Strona pozwana: Universitatea „Lucian Blaga” Sibiu; GS i in..; HS; Ministerul Educaţiei Naţionale

         Sentencja

                  1)

                  Artykuły 1 i 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że nie mają one zastosowania do przepisu prawa krajowego, zgodnie z którym spośród ogółu nauczycieli akademickich uczelni, którzy kontynuują wykonywanie zawodu po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego, tylko nauczyciele posiadający status promotora pracy doktorskiej mogą zachować status nauczyciela mianowanego, podczas gdy nauczyciele niemający statusu promotora pracy doktorskiej mogą jedynie zawierać z tą uczelnią umowy na czas określony przewidujące wynagrodzenie, które jest niższe od wynagrodzenia przysługującego nauczycielom mianowanym.

                  2)

                  Klauzulę 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC, należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisu prawa krajowego, zgodnie z którym spośród ogółu nauczycieli akademickich uczelni, którzy kontynuują wykonywanie zawodu po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego, tylko nauczyciele posiadający status promotora pracy doktorskiej mogą zachować status nauczyciela mianowanego, podczas gdy nauczyciele niemający statusu promotora pracy doktorskiej mogą jedynie zawierać z tą uczelnią umowy na czas określony przewidujące system wynagrodzenia, które jest niższe od wynagrodzenia przysługującego nauczycielom mianowanym, pod warunkiem że ta pierwsza kategoria nauczycieli akademickich składa się z pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony porównywalnych z pracownikami należącymi do tej drugiej kategorii oraz że odmienne traktowanie między innymi ze względu na wspomniany system wynagrodzenia nie jest uzasadnione obiektywnymi względami, czego weryfikacja należy do sądu odsyłającego.

         (1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.


title: Sprawa C-657/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt D / E [Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Zwolnienia – Artykuł 132 ust. 1 lit. g) – Świadczenie usług ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną – Sporządzenie opinii o stanie wymagającym opieki – Podatnik zaangażowany przez służbę medyczną ubezpieczenia pielęgnacyjnego – Podmioty uznane za podmioty o charakterze społecznym]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/15

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Finanzamt D / E
      (Sprawa C-657/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Zwolnienia - Artykuł 132 ust. 1 lit. g) - Świadczenie usług ściśle związanych z opieką i pomocą społeczną - Sporządzenie opinii o stanie wymagającym opieki - Podatnik zaangażowany przez służbę medyczną ubezpieczenia pielęgnacyjnego - Podmioty uznane za podmioty o charakterze społecznym)
      (2020/C 414/18)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesfinanzhof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Finanzamt D

         Strona przeciwna: E

         Sentencja

      Artykuł 132 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że

                  —

                  sporządzenie opinii w zakresie potrzeby opieki przez niezależnego eksperta dla służby medycznej kasy ubezpieczenia pielęgnacyjnego, które to opinie kasa ta wykorzystuje do celów oceny zakresu praw do świadczeń opieki i pomocy społecznej, z których mogą skorzystać jej ubezpieczeni, stanowi świadczenie usług ściśle związane z opieką i pomocą społeczną, pod warunkiem że jest ono niezbędne do zapewnienia prawidłowej realizacji transakcji dotyczących tej dziedziny;

                  —

                  przepis ten nie stoi na przeszkodzie temu, aby odmówiono owemu ekspertowi uznania go za podmiot o charakterze społecznym, pomimo że, po pierwsze, świadczy swoje usługi dotyczące sporządzenia opinii w zakresie potrzeby opieki jako podwykonawca na zlecenie rzeczonej służby medycznej, która jest za taki podmiot uznana, po drugie, koszty sporządzenia tych opinii ponosi pośrednio i ryczałtowo odnośna kasa ubezpieczenia pielęgnacyjnego oraz, po trzecie, ów ekspert ma możliwość na mocy prawa krajowego zawrzeć bezpośrednio z tą kasą umowę o sporządzenie wspomnianych opinii, aby móc zostać uznanym za taki podmiot, ale nie skorzystał z tej możliwości.

         (1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.


title: Sprawa C-711/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Admiral Sportwetten GmbH, Novomatic AG, AKO Gastronomiebetriebs GmbH / Magistrat der Stadt Wien [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa (UE) 2015/1535 – Artykuł 1 – Procedura udzielania informacji w zakresie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego – Pojęcie „przepisu technicznego” – Gry hazardowe – Podatek lokalny od eksploatacji terminali bukmacherskich – Przepisy podatkowe – Brak zgłoszenia Komisji Europejskiej – Możliwość powołania się na przepisy wobec podatnika]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/16

      Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 8 października 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – Admiral Sportwetten GmbH, Novomatic AG, AKO Gastronomiebetriebs GmbH / Magistrat der Stadt Wien
      (Sprawa C-711/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa (UE) 2015/1535 - Artykuł 1 - Procedura udzielania informacji w zakresie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego - Pojęcie „przepisu technicznego” - Gry hazardowe - Podatek lokalny od eksploatacji terminali bukmacherskich - Przepisy podatkowe - Brak zgłoszenia Komisji Europejskiej - Możliwość powołania się na przepisy wobec podatnika)
      (2020/C 414/19)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Verwaltungsgerichtshof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Admiral Sportwetten GmbH, Novomatic AG, AKO Gastronomiebetriebs GmbH

         Strona przeciwna: Magistrat der Stadt Wien

         Sentencja

      Artykuł 1 dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego należy interpretować w ten sposób, że krajowy przepis podatkowy wprowadzający podatek od eksploatacji terminali bukmacherskich nie stanowi „przepisu technicznego” w rozumieniu tego artykułu.

         (1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.


title: Sprawa C-610/19: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Vikingo Fővállalkozó Kft. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuły 168, 178, 220 i 226 – Zasady neutralności podatkowej, skuteczności i proporcjonalności – Prawo do odliczenia VAT – Odmowa – Przesłanki istnienia dostawy towarów – Oszustwo – Dowód – Sankcja – Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/17

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Vikingo Fővállalkozó Kft. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
      (Sprawa C-610/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 168, 178, 220 i 226 - Zasady neutralności podatkowej, skuteczności i proporcjonalności - Prawo do odliczenia VAT - Odmowa - Przesłanki istnienia dostawy towarów - Oszustwo - Dowód - Sankcja - Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem)
      (2020/C 414/21)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Vikingo Fővállalkozó Kft.

         Strona przeciwna: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

         Sentencja

      Dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z zasadami neutralności podatkowej, skuteczności i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie praktyce krajowej, w ramach której organy podatkowe odmawiają podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego z tytułu nabycia dostarczonych mu towarów z tego powodu, że faktur związanych z tym nabyciem nie można uznać za wiarygodne, gdyż, po pierwsze, produkcja tych towarów i ich dostawa nie mogły zostać dokonane przez wystawcę owych faktur ze względu na brak niezbędnych zasobów materialnych i ludzkich, a zatem towary te zostały w rzeczywistości nabyte od niezidentyfikowanej osoby, po drugie, nie dochowano krajowych zasad rachunkowości, po trzecie, łańcuch dostaw, który doprowadził do tego nabycia, nie był ekonomicznie uzasadniony, a po czwarte, przy niektórych wcześniejszych transakcjach w ramach tego łańcucha dostaw wystąpiły nieprawidłowości. W celu uzasadnienia takiej odmowy należy wykazać w sposób wymagany prawem, że podatnik aktywnie uczestniczył w oszustwie lub że wiedział, względnie powinien był wiedzieć, że wskazane transakcje były związane z oszustwem popełnionym przez wystawcę faktury lub inny podmiot występujący na wcześniejszym etapie tego łańcucha dostaw, co powinien zweryfikować sąd odsyłający.

         (1)  Dz.U. C 95 z 23.3.2020.


title: Sprawa C-611/19: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Crewprint Kft. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Zasady neutralności podatkowej, skuteczności i proporcjonalności – Prawo do odliczenia VAT – Odmowa – Oszustwo – Dowód – Łańcuch podwykonawców]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/18

      Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Crewprint Kft. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
      (Sprawa C-611/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Zasady neutralności podatkowej, skuteczności i proporcjonalności - Prawo do odliczenia VAT - Odmowa - Oszustwo - Dowód - Łańcuch podwykonawców)
      (2020/C 414/22)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Crewprint Kft.

         Strona przeciwna: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

         Sentencja

      Dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z zasadami neutralności podatkowej, skuteczności i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie praktyce krajowej, w ramach której organ podatkowy odmawia podatnikowi prawa do odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej na tej podstawie, że zachowanie tego podatnika i wystawcy faktur stanowi oszustwo, gdyż, po pierwsze, ich umowy nie były niezbędne do wykonania danych transakcji gospodarczych i mogły zostać zaklasyfikowane w inny sposób niż wskazany przez nich, po drugie, ów wystawca faktur korzystał, bez konieczności i bez uzasadnienia ekonomicznego, z łańcucha podwykonawców, z których niektórzy nie posiadali niezbędnych zasobów osobowych i materialnych, a po trzecie, ów podatnik miał osobiste lub organizacyjne powiązania z tym wystawcą faktur, jak również z jednym z tych podwykonawców. Aby uzasadnić taką odmowę, należy stwierdzić, w inny sposób niż poprzez przypuszczenia oparte na ustalonych z góry kryteriach, że ten sam podatnik aktywnie uczestniczył w oszustwie lub że wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcje te były związane z oszustwem popełnionym przez wystawcę faktur, co podlega weryfikacji przez sąd krajowy.

         (1)  Dz.U. C 95 z 23.3.2020.


title: Sprawa C-837/19: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 17 września 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – Super Bock Bebidas SA / Autoridade Tributária e Aduaneira [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Odliczenia podatku naliczonego – Szósta dyrektywa 77/388/EWG – Artykuł 17 ust. 6 – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuły 168 i 176 – Wyłączenie z prawa do odliczenia podatku – Nabycie usług zakwaterowania, wyżywienia, napojów, leasingu pojazdów, paliwa i opłaty za przejazd – Klauzula standstill – Przystąpienie do Unii Europejskiej]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/18

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 17 września 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) – Portugalia] – Super Bock Bebidas SA / Autoridade Tributária e Aduaneira
      (Sprawa C-837/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Odliczenia podatku naliczonego - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Artykuł 17 ust. 6 - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 168 i 176 - Wyłączenie z prawa do odliczenia podatku - Nabycie usług zakwaterowania, wyżywienia, napojów, leasingu pojazdów, paliwa i opłaty za przejazd - Klauzula standstill - Przystąpienie do Unii Europejskiej)
      (2020/C 414/23)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD)

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Super Bock Bebidas SA

         Strona pozwana: Autoridade Tributária e Aduaneira

         Sentencja

      Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku jak również art. 168 lit. a) i art. 176 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, które weszły w życie w momencie przystąpienia tego państwa do Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wyłączenia z prawa do odliczenia podatku naliczonego odnośnie do wydatków w szczególności na zakwaterowanie, żywność, napoje, leasing pojazdów, paliwa i opłaty za przejazd stosuje się również w wypadku gdy zostanie wykazane, że owe wydatki zostały wykorzystane do celów nabycia towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika.

         (1)  Dz.U. C 54 z 17.2.2020.


title: Sprawa C-98/20: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obvodní soud pro Prahu 8 – Republika Czeska) – mBank S.A. / PA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Jurysdykcja w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Jurysdykcja sądów państwa członkowskiego, na którego terytorium konsument ma miejsce zamieszkania – Artykuł 18 ust. 2 – Powództwo wytoczone przeciwko konsumentowi przez kontrahenta – Pojęcie „miejsca zamieszkania konsumenta” – Moment mający znaczenie dla ustalenia miejsca zamieszkania konsumenta – Przeniesienie miejsca zamieszkania konsumenta następujące po zawarciu umowy i przed wytoczeniem powództwa]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/19

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obvodní soud pro Prahu 8 – Republika Czeska) – mBank S.A. / PA
      (Sprawa C-98/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Jurysdykcja w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Jurysdykcja sądów państwa członkowskiego, na którego terytorium konsument ma miejsce zamieszkania - Artykuł 18 ust. 2 - Powództwo wytoczone przeciwko konsumentowi przez kontrahenta - Pojęcie „miejsca zamieszkania konsumenta” - Moment mający znaczenie dla ustalenia miejsca zamieszkania konsumenta - Przeniesienie miejsca zamieszkania konsumenta następujące po zawarciu umowy i przed wytoczeniem powództwa)
      (2020/C 414/24)
      Język postępowania: czeski

         Sąd odsyłający

      Obvodní soud pro Prahu 8

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: mBank S.A.

         Strona pozwana: PA

         Sentencja

      Pojęcie „miejsca zamieszkania konsumenta”, o którym mowa w art. 18 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, należy interpretować w ten sposób, że oznacza ono miejsce zamieszkania konsumenta w chwili wytoczenia powództwa.

         (1)  Dz.U. C 137 z 27.4.2020.


title: Sprawa C-135/20: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 30 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – JS / Câmara Municipal de Gondomar [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Dyrektywa 1999/70/WE – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Klauzula 5 – Umowy o pracę w sektorze publicznym zawarte na czas określony – Kolejne umowy – Zakaz przekształcenia umów o pracę zawartych na czas określony w umowę na czas nieokreślony – Dopuszczalność]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/20

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 30 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal Administrativo – Portugalia) – JS / Câmara Municipal de Gondomar
      (Sprawa C-135/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Klauzula 5 - Umowy o pracę w sektorze publicznym zawarte na czas określony - Kolejne umowy - Zakaz przekształcenia umów o pracę zawartych na czas określony w umowę na czas nieokreślony - Dopuszczalność)
      (2020/C 414/25)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Supremo Tribunal Administrativo

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca odwołanie: JS

         Druga strona postępowania: Câmara Municipal de Gondomar

         Sentencja

      Wykładni klauzuli 5 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony z dnia 18 marca 1999 r., zawartego w załączniku do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) należy dokonywać w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie ustawodawstwu państwa członkowskiego, które bezwzględnie zabrania, w sektorze publicznym, przekształcenia następujących po sobie umów o pracę na czas określony w umowę na czas nieokreślony, jeżeli ustawodawstwo to nie zawiera, w odniesieniu do tego sektora, innego skutecznego środka pozwalającego na zapobieganie nadużywaniu oraz, w odpowiednich wypadkach, karanie nadużywania kolejnych umów na czas określony.

         (1)  Dz.U. C 209 z 22.6.2020.


title: Sprawa C-137/20: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca dos Açores – Portugalia) – MV / SATA International – Serviços e Transportes Aéreos SA [Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Transport lotniczy – Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 – Artykuł 5 ust. 3 – Odszkodowanie dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów – Zakres – Zwolnienie z obowiązku wypłaty odszkodowania – Pojęcie „nadzwyczajnych okoliczności” – Brak wystarczającego przedstawienia okoliczności dotyczących ram faktycznych i prawnych postępowania głównego, a także powodów uzasadniających konieczność odpowiedzi na pytania prejudycjalne – Oczywista niedopuszczalność]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/20

      Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca dos Açores – Portugalia) – MV / SATA International – Serviços e Transportes Aéreos SA
      (Sprawa C-137/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Artykuł 5 ust. 3 - Odszkodowanie dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów - Zakres - Zwolnienie z obowiązku wypłaty odszkodowania - Pojęcie „nadzwyczajnych okoliczności” - Brak wystarczającego przedstawienia okoliczności dotyczących ram faktycznych i prawnych postępowania głównego, a także powodów uzasadniających konieczność odpowiedzi na pytania prejudycjalne - Oczywista niedopuszczalność)
      (2020/C 414/26)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Tribunal Judicial da Comarca dos Açores

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: MV

         Strona pozwana: SATA International – Serviços e Transportes Aéreos SA

         Sentencja

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judicial da Comarca dos Açores (sąd okręgowy dla Azorów, Portugalia) postanowieniem z dnia 10 stycznia 2020 r. jest oczywiście niedopuszczalny.

         (1)  Dz.U. C 209 z 22.6.2020.


title: Sprawa C-690/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Hiszpania) w dniu 19 września 2019 r. – XC / Subdelegación del Gobierno en Toledo

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/21

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Hiszpania) w dniu 19 września 2019 r. – XC / Subdelegación del Gobierno en Toledo
      (Sprawa C-690/19)
      (2020/C 414/27)
      Język postępowania: hiszpański

         Oznaczenie sądu odsyłającego

      Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: XC

         Strona pozwana: Subdelegación del Gobierno en Toledo
      Prezes Trybunału Sprawiedliwości zarządził wykreślenie sprawy.


title: Sprawa C-284/20 P: Odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2020 r. przez Bergslagernas Järnvaruaktiebolag od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2020 r. przez Sąd (pierwsza izba) w sprawie T-73/19, Bergslagernas Järnvaruaktiebolag / EUIPO – Scheppach Fabrikation von Holzbearbeitungsmaschinen (Narzędzie do rąbania drewna)

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/21

      Odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2020 r. przez Bergslagernas Järnvaruaktiebolag od wyroku wydanego w dniu 29 kwietnia 2020 r. przez Sąd (pierwsza izba) w sprawie T-73/19, Bergslagernas Järnvaruaktiebolag / EUIPO – Scheppach Fabrikation von Holzbearbeitungsmaschinen (Narzędzie do rąbania drewna)
      (Sprawa C-284/20 P)
      (2020/C 414/28)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Bergslagernas Järnvaruaktiebolag (przedstawiciele: S. Kirschstein-Freund, B. Breitinger, Rechtsanwälte)

         Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
      Postanowieniem z dnia 6 października 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości (izba rozstrzygająca o dopuszczalności odwołań) orzekł, że odwołanie nie zostało dopuszczone i że Bergslagernas Järnvaruaktiebolag pokrywa własne koszty.


title: Sprawa C-313/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 29 kwietnia 2020 r. w sprawie T-106/19, Abarca/EUIPO – Abanca Corporación Bancaria (ABARCA SEGUROS), wniesione w dniu 10 lipca 2020 r. przez Abarca – Companhia de Seguros SA

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/21

      Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 29 kwietnia 2020 r. w sprawie T-106/19, Abarca/EUIPO – Abanca Corporación Bancaria (ABARCA SEGUROS), wniesione w dniu 10 lipca 2020 r. przez Abarca – Companhia de Seguros SA
      (Sprawa C-313/20 P)
      (2020/C 414/29)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Abarca – Companhia de Seguros SA (przedstawiciele: J. M. Pimenta, advogado, Á. Pinho, advogada)

         Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Abanca Corporación Bancaria, SA
      Postanowieniem z dnia 13 października 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył Abarca – Companhia de Seguros SA jej własnymi kosztami.


title: Sprawa C-417/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 3 września 2020 r. – Viasat UK Ltd, Viasat Inc. / Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT), État belge, Inmarsat Ventures SE

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 3 września 2020 r. – Viasat UK Ltd, Viasat Inc. / Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT), État belge, Inmarsat Ventures SE
      (Sprawa C-417/20)
      (2020/C 414/30)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Viasat UK Ltd, Viasat Inc..

         Strona pozwana: Institut belge des services postaux et des télécommunications (IBPT), État belge, Inmarsat Ventures SE
      Postanowieniem z dnia 8 października 2020 r. Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.


title: Sprawa C-419/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 8 września 2020 r. – F. Reyher Nchfg. GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Hamburg

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 8 września 2020 r. – F. Reyher Nchfg. GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Hamburg
      (Sprawa C-419/20)
      (2020/C 414/31)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Finanzgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: F. Reyher Nchfg. GmbH & Co. KG, reprezentowana przez komplementariusza spółkę zarządzającą F. Reyher Nchfg. mbH

         Druga strona postępowania: Hauptzollamt Hamburg

         Pytania prejudycjalne

      Czy naruszenie prawa Unii jako przesłanka roszczenia o odsetki, które Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wywodzi z prawa Unii, występuje również wtedy, gdy organ państwa członkowskiego ustala należność celną, stosując prawo Unii, jednak sąd państwa członkowskiego stwierdza następnie, że nie zostały spełnione faktyczne przesłanki pobrania należności celnej?


title: Sprawa C-427/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 10 września 2020 r. – Flexi Montagetechnik GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Kiel

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/23

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 10 września 2020 r. – Flexi Montagetechnik GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Kiel
      (Sprawa C-427/20)
      (2020/C 414/32)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Finanzgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Flexi Montagetechnik GmbH & Co. KG

         Strona pozwana: Hauptzollamt Kiel

         Pytania prejudycjalne

      Czy naruszenie prawa Unii jako przesłanka roszczenia o odsetki, które Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wywodzi z prawa Unii, występuje również wtedy, gdy organ państwa członkowskiego ustali należność celną z naruszeniem wiążących prawnie przepisów prawa Unii, a sąd państwa członkowskiego stwierdzi to naruszenie prawa Unii?


title: Sprawa C-433/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien (Austria) w dniu 15 września 2020 r. – Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH / Strato AG

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/23

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien (Austria) w dniu 15 września 2020 r. – Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH / Strato AG
      (Sprawa C-433/20)
      (2020/C 414/33)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Oberlandesgericht Wien

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH

         Strona pozwana: Strato AG

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy pojęcie „na dowolnych nośnikach” zawarte w art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również serwery, które znajdują się w posiadaniu osób trzecich udostępniających osobom fizycznym (klientom) do prywatnego użytku (i do celów ani bezpośrednio, ani pośrednio handlowych) na tych serwerach miejsce do przechowywania danych, które klienci ci wykorzystują do zwielokrotniania poprzez zapisywanie („cloud computing”)?

                  2)

                  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej: Czy przepis cytowany w pytaniu pierwszym należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie do uregulowania krajowego, zgodnie z którym autor ma prawo do stosownego wynagrodzenia (wynagrodzenia z tytułu nośników danych),

                              —

                              jeżeli z charakteru utworu (nadawanego przez radio lub publicznie udostępnionego albo utrwalonego na wyprodukowanym do celów handlowych nośniku danych) wynika, że będzie wskutek utrwalenia na „nośniku danych dowolnego rodzaju, który nadaje się do takiego zwielokrotniania i zostaje wprowadzony na rynek krajowy do celów handlowych”, zwielokrotniany na użytek osobisty lub prywatny,

                              —

                              oraz jeżeli wykorzystuje się przy tym metodę zapisu opisaną w pytaniu pierwszym?

         (1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. 2001, L 167, s. 10)


title: Sprawa C-461/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 24 września 2020 r. – Advania Sverige AB, Kammarkollegiet / Dustin Sverige AB

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/24

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (Szwecja) w dniu 24 września 2020 r. – Advania Sverige AB, Kammarkollegiet / Dustin Sverige AB
      (Sprawa C-461/20)
      (2020/C 414/34)
      Język postępowania: szwedzki

         Sąd odsyłający

      Högsta förvaltningsdomstolen

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Advania Sverige AB, Kammarkollegiet

         Druga strona postępowania: Dustin Sverige AB

         Pytanie prejudycjalne

      Czy z okoliczności, że nowy wykonawca przejął prawa i obowiązki pierwotnego wykonawcy wynikające z umowy ramowej, po tym jak ogłoszono upadłość pierwotnego wykonawcy, a syndyk masy upadłościowej dokonał cesji tej umowy, wynika, iż nowy wykonawca wstąpił w prawa i obowiązki pierwotnego wykonawcy w okolicznościach takich jak te, o których mowa w art. 72 ust. 1 lit. d) ppkt (ii) dyrektywy o zamówieniach publicznych (1)?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014, L 94, s. 65).


title: Sprawa C-486/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Ustavno sodišče Republike Slovenije (Słowenia) w dniu 1 października 2020 r. – Varuh človekovih pravic Republike Slovenije

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/24

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Ustavno sodišče Republike Slovenije (Słowenia) w dniu 1 października 2020 r. – Varuh človekovih pravic Republike Slovenije
      (Sprawa C-486/20)
      (2020/C 414/35)
      Język postępowania: słoweński

         Sąd odsyłający

      Ustavno sodišče Republike Slovenije

         Strony w postępowaniu głównym

         Wnioskodawca: Varuh človekovih pravic Republike Slovenije (słoweński rzecznik praw obywatelskich)

         Uczestnicy postępowania: Državni zbor Republike Slovenije, Vlada Republike Slovenije (parlament Republiki Słowenii i rząd Republiki Słowenii)

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy pkt 8 załącznika I do dyrektywy (UE) 2016/681 (1) jest zgodny z art. 7 i 8 oraz z art. 52 akapit pierwszy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę to, że nie jest jasne, czy obejmuje on jedynie informację o tym, że dana osoba ma status stałego klienta, czy również inne informacje dotyczące lotów i rezerwacji, zawartych w programie lojalnościowym, co mogłoby oznaczać, że wymóg jasności i precyzji przepisów mających wpływ na prawo do poszanowania życia prywatnego i prawo do ochrony danych osobowych nie jest spełniony?

                  2)

                  Czy pkt 12 załącznika I do dyrektywy (UE) 2016/681 jest zgodny z art. 7 i 8 oraz z art. 52 akapit pierwszy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę to, że wymagane informacje nie są wskazane w sposób szczegółowy, a jednocześnie, że wymieniony wyżej pkt nie przewiduje ograniczeń co do charakteru i zakresu informacji, co mogłoby oznaczać, iż wymóg jasności i precyzji przepisów mających wpływ na prawo do poszanowania życia prywatnego i prawo do ochrony danych osobowych nie jest spełniony?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania (Dz.U. 2016, L 119, s. 132).


title: Sprawa C-354/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 25 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea Hovrätt – Szwecja) – Novartis AG / Patent-och registreringsverket

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/25

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 25 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea Hovrätt – Szwecja) – Novartis AG / Patent-och registreringsverket
      (Sprawa C-354/19) (1)

      (2020/C 414/36)
      Język postępowania: szwedzki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.


title: Sprawa C-663/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 sierpnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Gera – Niemcy) – MM / Volkswagen AG

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/25

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 24 sierpnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Gera – Niemcy) – MM / Volkswagen AG
      (Sprawa C-663/19) (1)

      (2020/C 414/37)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.


title: Sprawa C-810/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main – Niemcy) – flightright GmbH / Qatar Airways

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/25

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 3 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main – Niemcy) – flightright GmbH / Qatar Airways
      (Sprawa C-810/19) (1)

      (2020/C 414/38)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 77 z 9.3.2020.


title: Sprawa C-904/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 28 sierpnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie – Polska) – E. Sp. z o.o. / K.S.

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/26

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 28 sierpnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie – Polska) – E. Sp. z o.o. / K.S.
      (Sprawa C-904/19) (1)

      (2020/C 414/40)
      Język postępowania: polski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy

         (1)  Dz.U. C 54 z 17.2.2020.


title: Sprawa C-943/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – SIA „ONDO”/ Patērētāju tiesību aizsardzības centrs

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/26

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – SIA „ONDO”/ Patērētāju tiesību aizsardzības centrs
      (Sprawa C-943/19) (1)

      (2020/C 414/41)
      Język postępowania: łotewski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 137 z 27.4.2020.


title: Sprawa C-944/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – AS „4finance”/ Patērētāju tiesību aizsardzības centrs

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/26

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – AS „4finance”/ Patērētāju tiesību aizsardzības centrs
      (Sprawa C-944/19) (1)

      (2020/C 414/42)
      Język postępowania: łotewski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 137 z 27.4.2020.


title: Sprawa C-946/19: Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 25 września 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) – Zjednoczone Królestwo] – MG / HH

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/27

      Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 25 września 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) – Zjednoczone Królestwo] – MG / HH
      (Sprawa C-946/19) (1)

      (2020/C 414/44)
      Język postępowania: angielski
      Prezes pierwszej izby Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 68 z 2.3.2020.


title: Sprawa C-252/20: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 sierpnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – CY/ Eurowings GmbH

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/27

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 sierpnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – CY/ Eurowings GmbH
      (Sprawa C-252/20) (1)

      (2020/C 414/45)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.


title: Sprawy połączone T-515/13 RENV i T-719/13 RENV: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hiszpania i in. / Komisja [Pomoc państwa – Pomoc przyznana przez władze hiszpańskie na rzecz niektórych ugrupowań interesów gospodarczych (UIG) i ich inwestorów – System podatkowy stosowany do niektórych umów leasingu finansowego w celu nabycia statków (hiszpański system leasingu finansowego) – Decyzja uznająca pomoc za w części niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej częściowe odzyskanie – Selektywny charakter – Obowiązek uzasadnienia – Odzyskanie pomocy – Równość traktowania – Uzasadnione oczekiwania – Pewność prawa]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/28

      Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hiszpania i in. / Komisja
      (Sprawy połączone T-515/13 RENV i T-719/13 RENV) (1)

      (Pomoc państwa - Pomoc przyznana przez władze hiszpańskie na rzecz niektórych ugrupowań interesów gospodarczych (UIG) i ich inwestorów - System podatkowy stosowany do niektórych umów leasingu finansowego w celu nabycia statków (hiszpański system leasingu finansowego) - Decyzja uznająca pomoc za w części niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej częściowe odzyskanie - Selektywny charakter - Obowiązek uzasadnienia - Odzyskanie pomocy - Równość traktowania - Uzasadnione oczekiwania - Pewność prawa)
      (2020/C 414/46)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca w sprawie T-515/13 RENV: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel S. Centeno Huerta, pełnomocnik)

         Strona skarżąca w sprawie T-719/13 RENV: Lico Leasing, SA (Madryt, Hiszpania) Pequeños y Medianos Astilleros Sociedad de Reconversión, SA (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci M. Merola i M. Sánchez)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci, É. Gippini Fournier i P. Němečková, pełnomocnicy)

         Interwenienci w sprawie T-719/13 RENV: Bankia, SA (Walencja, Hiszpania) i 32 pozostałych interwenientów, których nazwy wskazane są w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero i A. Lamadrid de Pablo)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2014/200/UE z dnia 17 lipca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.21233 C/11 (ex NN/11, ex CP 137/06) wdrożonej przez Hiszpanię – System podatkowy stosowany do niektórych umów leasingu finansowego, zwany również hiszpańskim systemem leasingu finansowego (Dz.U. 2014, L 114, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Skargi zostają oddalone.

                  2)

                  Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską przed Trybunałem w sprawie C-128/16 P i przed Sądem w sprawach T-515/13 i T-515/13 RENV.

                  3)

                  Lico Leasing, SA, i Pequeños y Medianos Astilleros Sociedad de Reconversión, SA, pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję przed Trybunałem w sprawie C-128/16 P i przed Sądem w sprawach T-719/13 i T-719/13 RENV.

                  4)

                  Bankia, SA, i pozostali interwenienci, których nazwy wskazane są w załączniku, a także Aluminios Cortizo, SAU, pokrywają własne koszty w postępowaniu po przekazaniu sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania.

         (1)  Dz.U. C 336 z 16.11.2013.


title: Sprawa T-381/15 RENV: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – IMG / Komisja [Odpowiedzialność pozaumowna – Współpraca na rzecz rozwoju – Wykonywanie budżetu Unii w trybie zarządzania pośredniego – Decyzja zawieszająca możliwość zawarcia przez skarżącą z Komisją nowych umów o delegowaniu zadań w ramach zarządzania pośredniego – Niezgodność z prawem – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Wniosek o wydanie nakazu – Przekroczenie terminu – Zmiana charakteru żądanego odszkodowania – Niedopuszczalność]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/29

      Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – IMG / Komisja
      (Sprawa T-381/15 RENV) (1)

      (Odpowiedzialność pozaumowna - Współpraca na rzecz rozwoju - Wykonywanie budżetu Unii w trybie zarządzania pośredniego - Decyzja zawieszająca możliwość zawarcia przez skarżącą z Komisją nowych umów o delegowaniu zadań w ramach zarządzania pośredniego - Niezgodność z prawem - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Wniosek o wydanie nakazu - Przekroczenie terminu - Zmiana charakteru żądanego odszkodowania - Niedopuszczalność)
      (2020/C 414/47)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: International Management Group (IMG) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: L. Levi i J.-Y. de Cara, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz i J. Norris, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody, jaką skarżąca miała ponieść w następstwie przyjęcia decyzji Komisji, zawartej w jej piśmie z dnia 8 maja 2015 r., o niezawieraniu ze skarżącą nowych umów o delegowaniu zadań w ramach zarządzania pośredniego „dopóki nie istnieje całkowita pewność co do posiadania przez [nią] statusu organizacji międzynarodowej”.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga o odszkodowanie zostaje oddalona.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty poniesione w postępowaniach przed Sądem.

         (1)  Dz.U. C 337 z 12.10.2015.


title: Sprawa T-401/16 i T-443/16: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – Hiszpania i Włochy / Komisja [System językowy – Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru kierowników zespołu – Znajomość języków – Ograniczenie wyboru drugiego języka konkursu do angielskiego, francuskiego i niemieckiego – Test znajomości języka w języku angielskim, którego niezdanie powoduje eliminację kandydata – Język komunikacji – Rozporządzenie nr 1 – Artykuł 1d ust. 1, art. 27 i art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego – Dyskryminacja ze względu na język – Uzasadnienie – Interes służby – Proporcjonalność]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/29

      Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – Hiszpania i Włochy / Komisja
      (Sprawa T-401/16 i T-443/16) (1)

      (System językowy - Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru kierowników zespołu - Znajomość języków - Ograniczenie wyboru drugiego języka konkursu do angielskiego, francuskiego i niemieckiego - Test znajomości języka w języku angielskim, którego niezdanie powoduje eliminację kandydata - Język komunikacji - Rozporządzenie nr 1 - Artykuł 1d ust. 1, art. 27 i art. 28 lit. f) regulaminu pracowniczego - Dyskryminacja ze względu na język - Uzasadnienie - Interes służby - Proporcjonalność)
      (2020/C 414/48)
      Język postępowania: hiszpański i włoski

         Strony

         Strona skarżąca w sprawie T-401/16: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik)

         Strona skarżąca w sprawie T-443/16: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, którego wspierał P. Gentili, avvocato dello Stato)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: w sprawie T-401/16: G. Gattinara, D. Milanowska i N. Ruiz García; w sprawie T-443/16 G. Gattinara i D. Milanowska, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 263 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AD/323/16 w celu stworzenia list rezerwowy kadrowej administratorów na stanowiska prowadzących dochodzenia (AD 7), obejmującego następujące profile: „1 – Prowadzący dochodzenia w dziedzinie: wydatki UE, zwalczanie korupcji – 2 – Prowadzący dochodzenia w dziedzinie: cła i handel, tytoń i towary podrobione”; oraz EPSO/AD/324/16 w celu stworzenia list rezerwowy kadrowej administratorów na stanowiska „Prowadzący dochodzenia (AD 9): Kierownik zespołu” (Dz.U. 2016, C 187 A, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AD/323/16 w celu stworzenia list rezerwowy kadrowej administratorów na stanowiska prowadzących dochodzenia (AD 7), obejmującego następujące profile: „1 – Prowadzący dochodzenia w dziedzinie: wydatki UE, zwalczanie korupcji – 2 – Prowadzący dochodzenia w dziedzinie: cła i handel, tytoń i towary podrobione”; oraz EPSO/AD/324/16 w celu stworzenia list rezerwowy kadrowej administratorów na stanowiska „Prowadzący dochodzenia (AD 9): Kierownik zespołu”.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Królestwo Hiszpanii w sprawie T-401/16 i przez Republikę Włoską w sprawie T-443/16.

         (1)  Dz.U. C 383 z 17.10.2016.


title: Sprawa T-249/17: Wyrok Sądu z dnia 5 października 2020 r. – Casino, Guichard-Perrachon i AMC/Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Postępowanie administracyjne – Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli – Zarzut niezgodności z prawem art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 – Prawo do skutecznego środka prawnego – Równość broni – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do nienaruszalności miru domowego – Poszlaki o wystarczająco poważnym charakterze – Proporcjonalność]

text:
               30.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/30

      Wyrok Sądu z dnia 5 października 2020 r. – Casino, Guichard-Perrachon i AMC/Komisja
      (Sprawa T-249/17) (1)

      (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Postępowanie administracyjne - Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli - Zarzut niezgodności z prawem art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Prawo do skutecznego środka prawnego - Równość broni - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do nienaruszalności miru domowego - Poszlaki o wystarczająco poważnym charakterze - Proporcjonalność)
      (2020/C 414/49)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Casino, Guichard-Perrachon (Saint-Étienne, Francja) i Achats Marchandises Casino SAS (AMC), dawniej EMC Distribution (Vitry-sur-Seine, Francja) (przedstawiciele: adwokaci D. Théophile, I. Simic, O. de Juvigny, T. Reymond, A. Sunderland i G. Aubron)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Mongin, A. Dawes i I. Rogalski, pełnomocnicy, wspierani przez adwokat F. Ninane)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Boelaert, S. Petrova i O. Segnana, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 1054 final z dnia 9 lutego 2017 r. nakazującej spółce Casino, Guichard-Perrachon oraz wszystkim spółkom kontrolowanym przez nią bezpośrednio lub pośrednio poddanie się kontroli zgodnie z art. 20 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (sprawa AT.40466 – Tute 1).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność art. 1 lit. b) decyzji Komisji C(2017) 1054 final z dnia 9 lutego 2017 r. nakazującej spółce Casino, Guichard-Perrachon oraz wszystkim spółkom kontrolowanym przez nią bezpośrednio lub pośrednio poddanie się kontroli zgodnie z art. 20 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (sprawa AT.40466 – Tute 1).

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Casino, Guichard-Perrachon, Achats Marchandises Casino SAS (AMC), Komisja Europejska i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 221 z 10.7.2017.