title: Sprawa C-658/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 czerwca 2014 r. – Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej [Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2011/640/WPZiB — Podstawa prawna — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) — Artykuł 37 TUE — Umowa międzynarodowa dotycząca wyłącznie WPZiB — Artykuł 218 ust. 6 akapit drugi TFUE — Obowiązek natychmiastowego i pełnego informowania Parlamentu — Artykuł 218 ust. 10 TFUE — Utrzymanie skutków w mocy]

text:
               1.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/2

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 24 czerwca 2014 r. – Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-658/11) (1)

   ([Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja 2011/640/WPZiB - Podstawa prawna - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) - Artykuł 37 TUE - Umowa międzynarodowa dotycząca wyłącznie WPZiB - Artykuł 218 ust. 6 akapit drugi TFUE - Obowiązek natychmiastowego i pełnego informowania Parlamentu - Artykuł 218 ust. 10 TFUE - Utrzymanie skutków w mocy])
   2014/C 292/02
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: R. Passos, A. Caiola i M. Allik, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis, R. Troosters i L. Gussetti, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Naert, G. Étienne, M. Bishop i G. Marhic, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, E. Ruffer i D. Hadroušek, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, N. Rouam i E. Belliard, pełnomocnicy), Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik wspierana przez P. Gentilego, avvocato dello Stato), Królestwo Szwecji (przedstawiciel: A. Falk, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: L. Christie i A. Robinson, pełnomocnicy wspierani przez D. Bearda, QC, oraz G. Facennę, barrister)

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2011/640/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu.

               2)

               Skutki decyzji 2011/640 zostają utrzymane w mocy.

               3)

               Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

               4)

               Republika Czeska, Republika Francuska, Republika Włoska, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 58 z 25.2.2012.


title: Sprawa C-24/10: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/46/WE — Sprawozdania roczne i sprawozdania skonsolidowane spółek — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

text:
               20.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 317/12

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 23 września 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-24/10) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2006/46/WE - Sprawozdania roczne i sprawozdania skonsolidowane spółek - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)
   2010/C 317/22
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Karanasou Apostolopoulou i G. Braun, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: N. Dafniou, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych finansowych skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 224, s. 1)

      Sentencja

               1)

               Nie ustanawiając w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych finansowych skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 63 z 13.3.2010.


title: Sprawa C-290/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 marca 2013 r. w sprawie T-96/10, Rütgers Germany GmbH i in. przeciwko Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), wniesione w dniu 27 maja 2013 r. przez Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd

text:
               31.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/17

         Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 marca 2013 r. w sprawie T-96/10, Rütgers Germany GmbH i in. przeciwko Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), wniesione w dniu 27 maja 2013 r. przez Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd
   (Sprawa C-290/13 P)
   2013/C 252/26
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd (przedstawiciel: adwokat K. Van Maldegem)

      Druga strona postępowania: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA)

      Żądania wnoszącego odwołanie

   Wnoszący odwołanie zwracają się do Trybunału o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-96/10 oraz

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) ED/68/2009 (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) w sprawie identyfikacji oleju antracenowego (pasty antracenowej) jako substancji, którą należy umieścić na liście substancji kandydackich zgodnie z art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (zwanego dalej „rozporządzeniem REACH”) (1) lub

               —

               tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Sądowi do wydania ponownego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej przez wnoszących odwołanie skargi o stwierdzenie nieważności oraz

               —

               obciążenie drugiej strony postępowania wszystkimi kosztami postępowania (w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Sądem).

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnoszący odwołanie podnoszą, że oddalając ich skargę o stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji, Sąd naruszył prawo wspólnotowe. Wnoszący odwołanie w szczególności twierdzą, że Sąd popełnił szereg błędów w zakresie interpretacji ram prawnych mających zastosowanie do sytuacji wnoszących odwołanie. Spowodowało to szereg naruszeń prawa przez Sąd, który w szczególności uznał, że:

               —

               sprawa dotyczyła złożonych okoliczności faktycznych o charakterze naukowym i technicznym oraz że decyzja w sprawie identyfikacji oleju antracenowego (pasty) jako mającego właściwości PBT i vPvB na podstawie jego składników o stężeniu wynoszącym co najmniej 0,1 % nie zawierała oczywistego błędu w ocenie;

               —

               składniki nie wymagają indywidualnego zidentyfikowania jako mające właściwości PBT lub vPvB w odrębnej decyzji ECHA na podstawie pogłębionej oceny dokonanej w tym celu;

               —

               nie naruszono art. 59 ust. 3 i załącznika XV do rozporządzenia REACH, ponieważ w dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV nie znajdowały się informacje dotyczące substancji alternatywnych oraz

               —

               nie została naruszona zasada równego traktowania.

         Z tych powodów wnoszący odwołanie żądają uchylenia wyroku wydanego przez Sąd w sprawie T-96/10 i stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396, s. 1)


title: Sprawy połączone T-15/12 i T-16/12: Postanowienie Sądu z dnia 19 lutego 2013 r. — Provincie Groningen i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — System subwencji na nabycie obszarów przyrodniczych w celu ochrony przyrody — Decyzja stwierdzająca zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym — Brak interesu prawnego — Niedopuszczalność)

text:
               13.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/26

         Postanowienie Sądu z dnia 19 lutego 2013 r. — Provincie Groningen i in. przeciwko Komisji
   (Sprawy połączone T-15/12 i T-16/12) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - System subwencji na nabycie obszarów przyrodniczych w celu ochrony przyrody - Decyzja stwierdzająca zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność)
   2013/C 108/67
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Provincie Groningen (Niderlandy) i jedenastu innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciele: adwokaci P. Kuypers i N. van Nuland) (sprawa T-15/12); Stichting Het Groninger Landschap (Haren, Niderlandy) i dwunastu innych skarżących, których nazwiska figurują w załączniku do postanowienia (przedstawiciele: adwokaci P. Kuypers i N. van Nuland) (sprawa T-16/12)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. van Vliet i P.J. Loewenthal, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający strony skarżące: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze, K. Petersen i A. Wiedmann, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels, J. Langer i M. Bulterman, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2011) 4945 z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie niewnoszenia zastrzeżeń co do pomocy państwa, którą władze niderlandzkie zamierzają przyznać w postaci subwencji mającej zastosowanie do nabycia terenów w celu ochrony przyrody (N 308/2010 — Niderlandy)

      Sentencja

               1)

               Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

               2)

               Nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez Landgoed Den Alerdinck II, Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters, Landgoed Welna oraz Heerlijkheid Mariënwaerdt.

               3)

               Provincie Groningen, Provincie Friesland, Provincie Drenthe, Provincie Overijssel, Provincie Gelderland, Provincie Flevoland, Provincie Utrecht, Provincie Noord-Holland, Provincie Zuid-Holland, Provincie Zeeland, Provincie Noord-Brabant, Provincie Limburg, Stichting Het Groninger Landschap, It Fryske Gea, Stichting Het Drentse Landschap, Stichting Landschap Overijssel, Stichting Het Geldersch Landschap, Stichting Flevo-landschap, Stichting Het Utrechts Landschap, Stichting Landschap Noord-Holland, Stichting Het Zuid-Hollands Landschap, Stichting Het Zeeuwse Landschap, Stichting Het Noordbrabants Landschap, Stichting Het Limburgs Landschap oraz Vereniging tot behoud van Natuurmonumenten in Nederland pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

               4)

               Republika Federalna Niemiec i Królestwo Niderlandów pokrywają własne koszty.

               5)

               Landgoed Den Alerdinck II, Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters, Landgoed Welna oraz Heerlijkheid Mariënwaerdt, wnoszący o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta, pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 109 z 14.4.2012.


title: Sprawa T-113/08: Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2010 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Pomoc na rzecz produkcji oliwy z oliwek — Pomoc związaną z powierzchnią uprawy roślin)

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/23

         Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2010 r. — Hiszpania przeciwko Komisji
   (Sprawa T-113/08) (1)

   (EFOGR - Sekcja Gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego - Pomoc na rzecz produkcji oliwy z oliwek - Pomoc związaną z powierzchnią uprawy roślin)
   2011/C 13/44
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M. Muñoz Pérez, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: F. Jimeno Fernández, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji 2008/68/WE z dnia 20 grudnia 2007 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. 2008, L 18, s. 12), w zakresie w jakim dotyczy ona niektórych wydatków poniesionych przez Królestwo Hiszpanii w sektorach oliwy z oliwek i uprawy roślin.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 107 z 26.4.2008.


20150731036616942015/C 270/323552011TC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL20150601262611Sprawa T-355/11: Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Segovia Bonet/OHMI – IES (IES) (Wspólnotowy znak towarowy – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie sprzeciwu – Umorzenie postępowania)
 ---documentbreak--- C2702015PL2610120150601PL0032261261Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. – Segovia Bonet/OHMI – IES (IES)
   (Sprawa T-355/11) (
         1
      )
   „(Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)”2015/C 270/32Język postępowania: angielski
      Strony

      Strona skarżąca: Jorge Segovia Bonet (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: początkowo M. López Camba i J. L. Rivas Zurdo, następnie J. L. Rivas Zurdo, E. Seijo Veiguela i I. Munilla Muñoz, adwokaci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: IES Insurance Engineering Services Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva, G. Locurto i M. Lucchini)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 marca 2011 r. (sprawa R 749/2010-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Jorge Segovia Bonet a IES Insurance Engineering Services Srl.

      Sentencja

            1)

            Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

            2)

            Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz, każde z nich, połowę kosztów poniesionych przez stronę pozwaną.

      (
         1
      )	Dz.U. C 269 z 10.9.2011.


title: Sprawa C-71/06: Skarga wniesiona w dniu  7 lutego 2006 r.  przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

text:
               25.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 74/12

         Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-71/06)
   (2006/C 74/23)
   Język postępowania: włoski
   W dniu 7 lutego 2006 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez L. Visaggię, działającego w charakterze pełnomocnika, przeciwko Republice Włoskiej.
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               1)

               stwierdzenie, że Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 93 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/85/WE (1) z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania pryszczycy, uchylająca dyrektywę 85/511/EWG (2) i decyzje 9/531/EWG (3) i 91/665/EWG (4) oraz zmieniająca dyrektywę 92/46/EWG (5), nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do tej dyrektywy lub w każdym razie nie informując Komisji o ustanowieniu takich przepisów;

               2)

               obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 30 czerwca 2004 r.

      (1)  Dz.U. L 306 z 22.11.2003 r., str. 1.

      (2)  Dz.U. L 315 z 26.11.1985 r., str. 11.

      (3)  Dz.U. L 279 z 28.9.1989 r., str. 32.

      (4)  Dz.U. L 368 z 31.12.1991 r., str. 19.

      (5)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992 r., str. 1.


title: Sprawa F-103/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 23 kwietnia 2008 r. — Pickering przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Wynagrodzenie — Współczynniki korygujące — Wypłata części wynagrodzenia poza kraj zatrudnienia — Emerytury — Postępowanie zaoczne — Stosowanie w czasie regulaminu Sądu — Odcinki wynagrodzenia — Zarzut niezgodności z prawem — Równe traktowanie urzędników — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań, praw nabytych, zasada pewności prawnej i obowiązek starannego działania — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 142/38

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 23 kwietnia 2008 r. — Pickering przeciwko Komisji
   (Sprawa F-103/05) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Współczynniki korygujące - Wypłata części wynagrodzenia poza kraj zatrudnienia - Emerytury - Postępowanie zaoczne - Stosowanie w czasie regulaminu Sądu - Odcinki wynagrodzenia - Zarzut niezgodności z prawem - Równe traktowanie urzędników - Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań, praw nabytych, zasada pewności prawnej i obowiązek starannego działania - Obowiązek uzasadnienia)
   (2008/C 142/70)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Stephen Pickering (La Hulpe, Belgia) (przedstawiciel: N. Lhoëst, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Joris i D. Martin, działający w charakterze pełnomocników).
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności odcinków wynagrodzenia skarżącego za grudzień 2004, styczeń i luty 2005 r., a także odcinków następnych, w zakresie, w jakim stanowią one zastosowanie przepisów rozporządzenia nr 723/2004 zmieniającego regulamin pracowniczy urzędników, rzekomo niezgodnych z prawem, i dotyczą transferu części wynagrodzenia do kraju pochodzenia urzędnika (wcześniej T-393/05).
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron pokrywa koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 10 z 14.1.2006, str. 27 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod sygnaturą T-393/05 i przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005).


title: Sprawa T-596/13: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Emsibeth przeciwko OHIM — Peek & Cloppenburg (Nael)

text:
               8.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/21

         Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2013 r. — Emsibeth przeciwko OHIM — Peek & Cloppenburg (Nael)
   (Sprawa T-596/13)
   2014/C 39/37
   Język, w którym została zredagowana skarga: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Emsibeth SpA (Werona, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Arpaia)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; i

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „Nael” dla towarów należących do klasy 3 — zgłoszenie nr 9 726 894

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Peek & Cloppenburg KG

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „Mc Neal” dla towarów z klasy 3

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i odmowa rejestracji

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa T-396/11: Wyrok Sądu z dnia 30 majaj 2013 r. — ultra air przeciwko OHIM — Donaldson Filtration Deutschland (ultrafilter international) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy ultrafilter international — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Nadużycie prawa)

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/71

         Wyrok Sądu z dnia 30 majaj 2013 r. — ultra air przeciwko OHIM — Donaldson Filtration Deutschland (ultrafilter international)
   (Sprawa T-396/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy ultrafilter international - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Nadużycie prawa)
   2013/C 225/156
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: ultra air GmbH (Hilden, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. König)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Donaldson Filtration Deutschland GmbH (Haan, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Siebertz i M. Teworte-Vey)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 maja 2011 r. (sprawa R 374/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między ultra air GmbH a Donaldson Filtration Deutschland GmbH,

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 18 maja 2011 r. (sprawa R 374/2010-4).

               2)

               OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez ultra air GmbH.

               3)

               Donaldson Filtration Deutschland GmbH pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 298 z 8.10.2011.


title: Sprawa C-321/13: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 października 2013 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

text:
               7.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 102/30

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 października 2013 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-321/13) (1)

   2014/C 102/48
   Język postępowania: francuski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 226 z 3.8.2013.


title: Sprawa T-369/00 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 20 lutego 2013 r. — Département du Loiret przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Cena sprzedaży działki — Decyzja nakazująca odzyskanie pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem — Umowa, na mocy której wszystkie aktywa beneficjenta pomocy zostały przeniesione na organy władzy, które przyznały tą pomoc — Umorzenie postępowania)

text:
               13.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/25

         Postanowienie Sądu z dnia 20 lutego 2013 r. — Département du Loiret przeciwko Komisji
   (Sprawa T-369/00 RENV) (1)

   (Pomoc państwa - Cena sprzedaży działki - Decyzja nakazująca odzyskanie pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem - Umowa, na mocy której wszystkie aktywa beneficjenta pomocy zostały przeniesione na organy władzy, które przyznały tą pomoc - Umorzenie postępowania)
   2013/C 108/65
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Département du Loiret (Francja) (przedstawiciel: A. Carnelutti, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky i J. Flett, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie częściowego stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2002/14/WE z dnia 12 lipca 2000 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz Scott Paper SA/Kimberly-Clark (Dz.U. 2002, L 12, s. 1).

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Département du Loiret zostaje obciążony kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Trybunałem i przed Sądem.

      (1)  Dz.U. C 61 z 24.2.2001.


title: Sprawa C-227/12: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 23 kwietnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam — Niderlandy) — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, TUI Airlines Nederland BV, działające pod nazwą ArkeFly przeciwko Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/57

         Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 23 kwietnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam — Niderlandy) — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, TUI Airlines Nederland BV, działające pod nazwą ArkeFly przeciwko Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
   (Sprawa C-227/12) (1)

   2013/C 225/114
   Język postępowania: niderlandzki
   Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 250 z 18.8.2012.


title: Sprawa T-598/10: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Biodes przeciwko OHIM — Manasul International (LINEASUL)

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/21

         Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2010 r. — Biodes przeciwko OHIM — Manasul International (LINEASUL)
   (Sprawa T-598/10)
   2011/C 80/41
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Biodes (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat E. Manresa Medina)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Manasul International S.L. (Ponferrada, Hiszpania)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 września 2010 r. w sprawie R 1520/2009-1

               —

               obciążenie strony pozwanej i ewentualnych interwenientów kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający element słowny „LINEASUL” dla towarów należących do klas 5, 30 i 31

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Manasul International S.L.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: krajowe graficzne znaki towarowe zawierające elementy słowne „MANASUL” i „MANASUL ORO” dla towarów należących do klas 5, 30 i 31

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: uwzględnienie odwołania i odrzucenie zgłoszonego znaku towarowego

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), dlatego że nie istnieje żadne podobieństwo między badanymi znakami oraz dlatego, że Izba Odwoławcza zaniechała przeprowadzenia dowodów na używanie wcześniejszych znaków.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).


title: Sprawa F-38/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 17 lutego 2009 r. — Liotti przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — Sprawozdanie z przebiegu kariery — Postępowanie w sprawie oceny za rok 2006 — Reguły oceny stosowane przez oceniających)

text:
               4.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/36

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 17 lutego 2009 r. — Liotti przeciwko Komisji
   (Sprawa F-38/08) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Ocena - Sprawozdanie z przebiegu kariery - Postępowanie w sprawie oceny za rok 2006 - Reguły oceny stosowane przez oceniających)
   (2009/C 82/62)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Amerigo Liotti (Senningerberg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Frabetti)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy B. Eggers i K. Herrmann)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery skarżącego za rok 2006
   Sentencja wyroku

               1)

               Sprawozdanie z przebiegu kariery skarżącego za okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. jest nieważne

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 158 z 21.6.2008, s. 26.


title: Sprawa C-280/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 1 marca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny — Polska) — Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu (Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 9, 168, 169 i 178 — Odliczenie podatku naliczonego w związku z czynnościami dokonanymi celem podjęcia planowanej działalności gospodarczej — Nabycie działki przez wspólników spółki — Wystawienie faktur przed zarejestrowaniem spółki składającej wniosek o odliczenie)

text:
               21.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/2

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 1 marca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny — Polska) — Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu
   (Sprawa C-280/10) (1)

   (Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 9, 168, 169 i 178 - Odliczenie podatku naliczonego w związku z czynnościami dokonanymi celem podjęcia planowanej działalności gospodarczej - Nabycie działki przez wspólników spółki - Wystawienie faktur przed zarejestrowaniem spółki składającej wniosek o odliczenie)
   2012/C 118/02
   Język postępowania: polski

      Sąd krajowy

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna

      Strona pozwana: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Naczelny Sąd Administracyjny — Wykładnia art. 9, 168 i 169 dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Odliczenie podatku naliczonego w związku z czynnościami dokonanymi celem podjęcia planowanej działalności gospodarczej, lecz przed zarejestrowaniem spółki — Nabycie działki przez przyszłych wspólników

      Sentencja

               1)

               Artykuły 9, 168 i 169 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, które nie umożliwiają ani wspólnikom spółki, ani tejże spółce dochodzenia prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej naliczonego w związku z wydatkami inwestycyjnymi dokonanymi przez rzeczonych wspólników przed zawiązaniem i rejestracją powyższej spółki, na potrzeby i cele jej działalności gospodarczej.

               2)

               Artykuł 168 i art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, na których podstawie, w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, naliczony podatek od wartości dodanej nie może być odliczony przez spółkę, jeżeli faktura, wystawiona przed rejestracją i identyfikacją rzeczonej spółki do celów podatku od wartości dodanej, została wydana na przyszłych wspólników tejże spółki.

      (1)  Dz.U. C 234 z 28.8.2010.


title: Sprawa C-167/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 91/271/EWG — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie — Niewykonanie — Artykuł 260 ust. 2 TFUE — Kary pieniężne — Ryczałt i okresowa kara pieniężna)

text:
               7.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 406/5

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 października 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka
   (Sprawa C-167/14) (1)

   ((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 91/271/EWG - Oczyszczanie ścieków komunalnych - Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie - Niewykonanie - Artykuł 260 ust. 2 TFUE - Kary pieniężne - Ryczałt i okresowa kara pieniężna))
   (2015/C 406/04)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Zavvos i E. Manhaeve, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Nie podejmując wszelkich środków zapewniających wykonanie wyroku Komisja/Grecja (C-440/06, EU:C:2007:642), Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 260 ust. 1 TFUE.

               2)

               Na wypadek gdyby uchybienie stwierdzone w punkcie 1 nadal istniało w dniu ogłoszenia niniejszego wyroku, od Republiki Greckiej zasądza się zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej, na rachunek „Środki własne Unii Europejskiej”, okresowej kary pieniężnej w wysokości 3 6 40  000 EUR za każde pół roku zwłoki we wprowadzeniu w życie środków niezbędnych do zastosowania się do wyroku Komisja/Grecja (C-440/06, EU:C:2007:642) począwszy od daty ogłoszenia niniejszego wyroku do momentu pełnego wykonania wyroku Komisja/Grecja (C-440/06, EU:C:2007:642), przy czym rzeczywistą kwotę okresowej kary pieniężnej należy obliczać co sześć miesięcy i obniżać łączną kwotę odnoszącą się do każdego z tych okresów o procent odpowiadający stosunkowi reprezentującemu równoważną liczbę mieszkańców aglomeracji, których systemy zbierania i oczyszczania ścieków komunalnych zostały dostosowane do wyroku Komisja/Grecja (C-440/06, EU:C:2007:642) w momencie upływu danego okresu w stosunku do równoważnej liczby mieszkańców aglomeracji, które nie dysponują takimi systemami w dniu ogłoszenia niniejszego wyroku.

               3)

               Od Republiki Greckiej zasądza się zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej, na rachunek „Środki własne Unii Europejskiej”, ryczałtu w wysokości 10 mln EUR.

               4)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 261 z 11.8.2014.


title: Sprawa T-308/10 P: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Komisja przeciwko Nanopoulosowi (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Obowiązek wspomagania — Artykuł 24 regulaminu pracowniczego — Odpowiedzialność pozaumowna — Artykuły 90 i 91 regulaminu pracowniczego — Złożenie żądania zadośćuczynienia w rozsądnym terminie — Termin na udzielenie odpowiedzi — Wszczęcie postępowania dyscyplinarnego — Kryterium wymagające „wystarczająco istotnego naruszenia” — Przecieki do prasy danych osobowych — Nieprzydzielanie urzędnikowi zadań odpowiadających jego grupie zaszeregowania — Wysokość zadośćuczynienia)

text:
               25.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 258/17

         Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Komisja przeciwko Nanopoulosowi
   (Sprawa T-308/10 P) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Obowiązek wspomagania - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Odpowiedzialność pozaumowna - Artykuły 90 i 91 regulaminu pracowniczego - Złożenie żądania zadośćuczynienia w rozsądnym terminie - Termin na udzielenie odpowiedzi - Wszczęcie postępowania dyscyplinarnego - Kryterium wymagające „wystarczająco istotnego naruszenia” - Przecieki do prasy danych osobowych - Nieprzydzielanie urzędnikowi zadań odpowiadających jego grupie zaszeregowania - Wysokość zadośćuczynienia)
   2012/C 258/29
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja (przedstawiciele: J Currall, pełnomocnik, wspierany przez E. Bourtzalas i E. Antypasa adwokatów)

      Druga strona postępowania: Fotios Nanopoulos (Itzig, Luksemburg) (przedstawiciel: V. Christianos, adwokat)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 11 maja 2010 r. w sprawie F-30/08 Nanopoulos przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze), zawierające żądanie uchylenia tego wyroku, a w razie braku podstaw do jego uchylenia — ustalenia prawidłowej wysokości zadośćuczynienia.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Komisja Europejska poniesie swoje własny koszty oraz koszty poniesione przez F. Nanopoulosa w niniejszym postępowaniu

      (1)  Dz.U C 274 z 9.10.2010.


title: Sprawa T-114/08 P: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2009 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Rozsądny termin do wniesienia wniosku o odszkodowanie — Przekroczenie terminu — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/38

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 czerwca 2009 r. — Marcuccio przeciwko Komisji
   (Sprawa T-114/08 P) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Rozsądny termin do wniesienia wniosku o odszkodowanie - Przekroczenie terminu - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)
   2009/C 205/70
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 14 grudnia 2007 r. w sprawie F-21/07 Marcuccio przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, i mające na celu uchylenie tego postanowienia.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

               2)

               Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich w postępowaniu odwoławczym.

      (1)  Dz.U C 107 z 26.4.2008.


title: Sprawa T-44/10 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 25 listopada 2009 r. w sprawie F-11/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 3 lutego 2010 r. przez Luigiego Marcuccio

text:
               27.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/43

         Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 25 listopada 2009 r. w sprawie F-11/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 3 lutego 2010 r. przez Luigiego Marcuccio
   (Sprawa T-44/10 P)
   2010/C 80/69
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               w każdym razie: uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia;

               —

               stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, w związku z którą zostało wydane zaskarżone postanowienie była całkowicie dopuszczalna;

               —

               tytułem żądania głównego: uwzględnienie w całości żądań skargi wniesionej w pierwszej instancji;

               —

               nakazanie drugiej stronie postępowania zapłaty na rzecz wnoszącego odwołanie wszystkich kosztów poniesionych przez niego na wszystkich dotychczasowych etapach postępowania;

               —

               tytułem żądania pomocniczego: odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej w celu wydania przezeń ponownego rozstrzygnięcia w zmienionym składzie osobowym

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsze odwołanie dotyczy postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 25 listopada 2009 r. Postanowieniem tym odrzucono jako częściowo oczywiście niedopuszczalną i częściowo oczywiście bezzasadną skargę dotycząca odmówienia przez drugą stronę postępowania przejęcia w 100 % kosztów medycznych wnoszącego odwołanie.
   Celem uzasadnienia swoich żądań wnoszący odwołanie podnosi dokonanie błędnej wykładni i błędne zastosowanie pojęcia uzasadnienia decyzji przyjętej przez instytucje Unii Europejskiej, koncepcji integralności uzasadnienia decyzji a także zasad prawnych dotyczących przedstawiania i oceny dowodów.
   Wnoszący odwołanie podnosi również dokonanie błędnej wykładni i błędne zastosowanie pojęcia aktu zaskarżalnego oraz decyzji mającej charakter czysto potwierdzający w stosunku do wcześniejszej decyzji.


title: Sprawa T-322/13: Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2013 r. — Tsujimoto przeciwko OHIM — Kenzo (KENZO)

text:
               31.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/31

         Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2013 r. — Tsujimoto przeciwko OHIM — Kenzo (KENZO)
   (Sprawa T-322/13)
   2013/C 252/51
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Kenzo Tsujimoto (Osaka, Japonia) (przedstawiciel: adwokat A. Wenninger-Lenz)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Kenzo (Paryż, Francja)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 marca 2013 r. (sprawa R 1364/2012-2);

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „KENZO” dla usług z klas 35, 41 i 43 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 8 701 286

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Kenzo

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy „KENZO” dla towarów z klas 3, 18 i 25

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 76 ust. 2 i art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.


title: Sprawa T-752/14: Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2014 r. – Combaro/Komisja

text:
               2.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 34/39

         Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2014 r. – Combaro/Komisja
   (Sprawa T-752/14)
   (2015/C 034/46)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Combaro SA (Lozanna, Szwajcaria) (przedstawiciel: D. Ehle, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2014 r. (REM 05/2013) dotyczącej oddalenia wniosku o umorzenie należności celnych przywozowych w wysokości 4 61  415,12 EUR,

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi skarżąca podnosi, że cła pobrane retrospektywnie w związku z przywozem tkanin lnianych z Łotwy w latach 1999 – 2002 powinny zostać umorzone na podstawie art. 239 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1) ze względu na wystąpienie szczególnych okoliczności. Jako szczególne okoliczności przytacza ona ciężkie naruszenia obowiązków przez łotewski urząd celny, ciężkie naruszenie obowiązków przez Komisję Europejską i OLAF oraz poważne zaniedbanie niemieckich organów celnych. Jej zdaniem okoliczności te nie wynikają z oczywistego niedbalstwa z jej strony.


title: Sprawa C-486/13: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena – Hiszpania) – Caixabank SA przeciwko Antonio Galán Rodríguez

text:
               16.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/25

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena – Hiszpania) – Caixabank SA przeciwko Antonio Galán Rodríguez
   (Sprawa C-486/13) (1)

   2014/C 184/41
   Język postępowania: hiszpański
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 352 z 30.11.2013.


title: Sprawa T-305/09: Postanowienie Sądu z dnia 2 kwietnia 2014 r. – Unicid przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Ramowy program działań prowadzonych przez uznane we Francji międzyzawodowe organizacje rolnicze na rzecz podmiotów należących do reprezentowanych sektorów rolniczych — Finansowanie z dobrowolnych składek, które stały się obowiązkowe — Decyzja uznająca system pomocy za zgodny ze wspólnym rynkiem — Cofnięcie decyzji — Umorzenie postępowania)

text:
               4.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 253/28

         Postanowienie Sądu z dnia 2 kwietnia 2014 r. – Unicid przeciwko Komisji
   (Sprawa T-305/09) (1)

   ((Pomoc państwa - Ramowy program działań prowadzonych przez uznane we Francji międzyzawodowe organizacje rolnicze na rzecz podmiotów należących do reprezentowanych sektorów rolniczych - Finansowanie z dobrowolnych składek, które stały się obowiązkowe - Decyzja uznająca system pomocy za zgodny ze wspólnym rynkiem - Cofnięcie decyzji - Umorzenie postępowania))
   2014/C 253/40
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Union nationale interprofessionnelle cidricole (Unicid) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci V. Ledoux i B. Néouze)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo B. Stromsky i C. Urraca Caviedes, następnie B. Stromsky i S. Thomas, wreszcie B. Stromsky, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji K(2008) 7846 wersja ostateczna z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa nr 561/2008, dotyczącej ramowego programu działań prowadzonych przez uznane we Francji międzyzawodowe organizacje rolnicze na rzecz podmiotów należących do reprezentowanych sektorów rolniczych.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone.

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009.


title: Sprawa C-89/09: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/23

         Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-89/09)
   2009/C 113/45
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Rozet i E. Traversa, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika francuska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że ograniczając do jednej czwartej udziały — a zatem prawo głosu — które mogą być posiadane przez osoby nie będące biologami w Société d'Exercice Libéral à Responsabilité Limitée prowadzącej laboratoria analiz biologii medycznej, i zakazując posiadania udziałów w więcej niż dwóch spółkach utworzonych w celu wspólnego prowadzenia jednego lub więcej laboratoriów analiz biologii medycznej, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 43 WE;

               —

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Komisja podnosi na poparcie swej skargi dwa zarzuty oparte na naruszeniu art. 43 WE.
   W swym pierwszym zarzucie skarżąca podnosi, że ograniczając do 25 % udziały, które mogą być posiadane przez wspólników niewykonujących zawodu biologa w Société d'Exercice Libéral à Responsabilité Limitée prowadzącej laboratoria analiz biologii medycznej, ustawodawstwo krajowe bezzasadnie ogranicza gwarantowaną traktatem swobodę przedsiębiorczości. Wskazany na uzasadnienie cel w zakresie ochrony zdrowia publicznego może bowiem zostać osiągnięty za pomocą środków mniej ograniczających niż zastosowane w rozpatrywanej sprawie. Komisja podnosi w tym zakresie, że o ile wydaje się uzasadnione, by analizy w zakresie biologii medycznej były wykonywane przez kompetentny personel o odpowiednim wykształceniu, to wymóg posiadania takich kwalifikacji wyłącznie w zakresie własności lub prowadzenia laboratoriów biologii medycznej wydaje się nieproporcjonalny dla osiągnięcia realizowanego celu.
   W swym drugim zarzucie Komisja kwestionuje ogólny zakaz w stosunku do osób niewykonujących zawodu biologa posiadania udziałów w więcej niż dwóch spółkach utworzonych w celu wspólnego prowadzenia jednego lub więcej laboratoriów analiz biologii medycznej. Cel wskazany przez pozwaną w zakresie zagwarantowania uprawnień decyzyjnych i niezależności finansowej profesjonalistom z danego sektora, oraz równomiernego rozłożenia laboratoriów na terytorium krajowym nie uzasadnia krajowych środków ograniczających.


title: Sprawa T-12/08 P-RENV-RX: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2010 r. — M przeciwko EMA (Odwołanie — Służba publiczna — Poddanie wyroku Sądu wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania — Stan postępowania pozwalający na wydanie orzeczenia w sprawie)

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/31

         Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2010 r. — M przeciwko EMA
   (Sprawa T-12/08 P-RENV-RX) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Poddanie wyroku Sądu wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania - Stan postępowania pozwalający na wydanie orzeczenia w sprawie)
   2010/C 234/53
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: M (Brouwbourne, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal, adwokaci)

      Druga strona postępowania: Europejska Agencja Leków (EMA) (przedstawiciele: V. Salvatore i N. Rampal Olmedo, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 19 października 2007 r. w sprawie F-23/07 M przeciwko EMEA, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, zmierzające do uchylenia tego postanowienia.

      Sentencja

               1)

               Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej w celu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie żądań dotyczących zadośćuczynienia za krzywdę rzekomo doznaną przez M.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U C 64 z 8.3.2008.


title: Sprawa T-200/17: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2017 r. – SB/EUIPO

text:
               6.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/29

         Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2017 r. – SB/EUIPO
   (Sprawa T-200/17)
   (2017/C 178/42)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: SB (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji odmownej dyrektora wykonawczego Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie przedłużenia po raz drugi ze skarżącą umowy zatrudnienia oraz decyzji dyrektora wykonawczego EUIPO z dnia 19 grudnia 2016 r. oddalającej zażalenie skarżącej z dnia 1 września 2016 r.;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej w wyniku zastosowania wewnętrznych przepisów skarżącej zrównujących urzędników i personel tymczasowy zatrudniony na czas nieokreślony. Co więcej, dokonując rozróżnienia między personelem tymczasowym zatrudnionym na czas określony i personelem tymczasowym mającym umowy na czas nieokreślony pozwana narusza regulamin pracowniczy oraz, w niniejszej sprawie, zasadę równego traktowania

               2.

               Zarzut drugi dotyczący braku uzasadnienia lub niezgodnego z prawem, wewnętrznie sprzecznego i niewystarczającego uzasadnienia.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący nieposzanowania obowiązku staranności wobec personelu.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący dyskryminacji ze względu na wiek w wyniku stosowania przez pozwaną polityki kadrowej nakierowanej na obniżenie średniego wieku personelu.


title: Sprawa T-161/12: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2012 r. — Free przeciwko OHIM — Conradi + Kaiser (FreeLounge)

text:
               30.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/22

         Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2012 r. — Free przeciwko OHIM — Conradi + Kaiser (FreeLounge)
   (Sprawa T-161/12)
   2012/C 194/37
   Język skargi: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Free (Paryż, Francja) (przedstawiciel: Y. Coursin, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Conradi + Kaiser GmbH (Kleinmaischeid, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie R 437/201-2;

               —

               orzeczenie, że należy odmówić rejestracji zgłoszonego spornego znaku towarowego na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; oraz

               —

               obciążenie Conradi + Kaiser GmbH kosztami postępowania przed Sądem i przed OHIM.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Conradi + Kaiser GmbH

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „FreeLounge” dla towarów i usług należących do klas 16, 35 i 41 — zgłoszenie do rejestracji nr 8442832

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: francuski graficzny znak towarowy „free LA LIBERTÉ N'A PAS DE PRIX” nr 99785839 dla towarów i usług należących do klas 9 i 38; francuski słowny znak towarowy „FREZ” nr 1734391dla usług należących do klasy 38; firma „FREE” używana w obrocie gospodarczym we Francji; nazwa domeny internetowej „FREE.FR” używana w obrocie gospodarczym

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uchylenie zaskarżonej decyzji

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa C-351/05: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Estonii

text:
               12.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/12

         Skarga wniesiona w dniu 22 września 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Estonii
   (Sprawa C-351/05)
   (2005/C 281/23)
   Język postępowania: estoński
   W dniu 22 września 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez B. Schima i E. Randvere, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Estonii.
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               —

               stwierdzenie, że Republika Estonii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 2003/55/EWG (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 98/30/WE, przez to, że nie poinformowała Komisji o wszystkich, lecz jedynie o części przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do stosowania tej dyrektywy.

               —

               obciążenie Republiki Estonii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Termin na dostosowanie prawa krajowego do dyrektywy upłynął w dniu 1 lipca 2004 r.

      (1)  Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str.57.


title: Sprawa C-331/14: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 lipca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče – Słowenia) – Petar Kezić s.p. Trgovina Prizma/Republika Slovenija (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Podatek od wartości dodanej — Szósta dyrektywa 77/388/EWG — Artykuł 2 pkt 1 i art. 4 ust. 1 — Opodatkowanie — Transakcje na nieruchomościach — Sprzedaż terenów zaliczonych do majątku prywatnego osoby fizycznej wykonującej działalność samodzielnego przedsiębiorcy — Podatnik działający w takim charakterze)

text:
               7.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/13

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 lipca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče – Słowenia) – Petar Kezić s.p. Trgovina Prizma/Republika Slovenija
   (Sprawa C-331/14) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Artykuł 2 pkt 1 i art. 4 ust. 1 - Opodatkowanie - Transakcje na nieruchomościach - Sprzedaż terenów zaliczonych do majątku prywatnego osoby fizycznej wykonującej działalność samodzielnego przedsiębiorcy - Podatnik działający w takim charakterze))
   (2015/C 294/17)
   Język postępowania: słoweński

      Sąd odsyłający

   Vrhovno sodišče

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Petar Kezić s.p. Trgovina Prizma

      Strona pozwana: Republika Slovenija

      Sentencja

   Artykuł 2 pkt 1 i art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym, w których podatnik nabył działki, z których część zaliczył do swego majątku prywatnego, a część do majątku przedsiębiorstwa i na których całości wybudował, jako podatnik, centrum handlowe, które następnie sprzedał, podobnie jak działki, na których wzniesiony został ten budynek, sprzedaż działek zaliczonych do majątku prywatnego tego podatnika musi podlegać podatkowi od wartości dodanej, jako że podatnik ów działał w ramach tej transakcji w takim charakterze.

      (1)  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.


title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 września 2004 r. w sprawie C-297/02: Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (EFOGR — Rozliczanie rachunków — Magazynowanie publiczne alkoholu — Pomoc na produkcję oliwy z oliwek — Lata budżetowe 1997, 1998 i 1999 — Decyzja 2002/523/WE)

text:
               20.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 284/2

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 23 września 2004 r.
   w sprawie C-297/02: Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (EFOGR - Rozliczanie rachunków - Magazynowanie publiczne alkoholu - Pomoc na produkcję oliwy z oliwek - Lata budżetowe 1997, 1998 i 1999 - Decyzja 2002/523/WE)
   (2004/C 284/03)
   Język postępowania: włoski
   W sprawie C-297/02, Republika Włoska (pełnomocnik: I. M. Brauguglia, wspierany przez M. Fiorilliego), przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: M. Aresu) mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 WE, wniesioną dnia 21 sierpnia 2002 r., Trybunał (trzecia izba), w składzie A. Rosas, pełniący obowiązki prezesa trzeciej izby, R. Schintgen i N. Colneric (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 23 września 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 247 z 12.10.2002.


title: Sprawa T-167/12 P: Odwołanie wniesione w dniu 4 kwietnia 2012 r. przez Radę Unii Europejskiej od wyroku wydanego w dniu 8 lutego 2012 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-23/11 AY przeciwko Radzie

text:
               23.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/17

         Odwołanie wniesione w dniu 4 kwietnia 2012 r. przez Radę Unii Europejskiej od wyroku wydanego w dniu 8 lutego 2012 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-23/11 AY przeciwko Radzie
   (Sprawa T-167/12 P)
   2012/C 184/31
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer et A.-F. Jensen, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: AY (Bousval, Belgia)

      Żądania

   Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie F-23/11 AY przeciwko Radzie;

               —

               przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania;

               —

               obciążenie drugiej strony postępowania całością kosztów postępowania w pierwszej instancji jak i postępowania odwoławczego.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszeń prawa w ramach przedstawionego przez SSP rozumowania podczas badania podniesionego w pierwszej instancji zarzutu naruszenia art. 24a i 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w związku z tym, że Rada nie uwzględniła, przy porównywaniu osiągnięć a w szczególności dokształcania zawodowego, okoliczności, iż zainteresowany pomyślnie przeszedł egzaminy w programie szkolenia przewidzianym w ramach procedury certyfikacji urzędników należących do grupy funkcyjnej AST celem przeniesienia do grupy funkcyjnej AD (pkt 23–32 zaskarżonego wyroku). Rada utrzymuje, że stwierdzenie dokonane w pkt 28 wyroku, jakoby certyfikacja urzędników należących do grupy funkcyjnej AST z definicji wchodziła w zakres dokształcania zawodowego jest z prawnego punktu widzenia niewłaściwe lub co najmniej nieprecyzyjne.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący przeinaczenia faktów i środków dowodowych (pkt 33–37 zaskarżonego wyroku), ponieważ SSP nie znalazł w aktach sprawy żadnej podstawy, by wywnioskować w pkt 35 zaskarżonego wyroku, że „organ powołujący nie uwzględnił certyfikacji urzędników przy porównywaniu ich osiągnięć przed sporządzeniem listy urzędników grupy AST 8 awansowanych do grupy AST 9 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2010 r.”.


title: Sprawa C-150/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 29 marca 2012 r. — Eva-Marie Brännström i Rune Brännström przeciwko Ryanair Holdings plc

text:
               2.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 157/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 29 marca 2012 r. — Eva-Marie Brännström i Rune Brännström przeciwko Ryanair Holdings plc
   (Sprawa C-150/12)
   2012/C 157/06
   Język postępowania: szwedzki

      Sąd krajowy

   Högsta domstolen

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Eva-Marie Brännström i Rune Brännström

      Strona pozwana: Ryanair Holdings plc

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy odpowiedzialność przewoźnika za szkodę spowodowaną opóźnieniem na podstawie art. 19 konwencji montrealskiej obejmuje również sytuacje, w których pasażer dodarł do miejsca przeznaczenia z opóźnieniem z powodu odwołania lotu? Czy ma tu znaczenie moment, w którym lot został odwołany, na przykład po odprawie?

               2)

               Czy awaria techniczna na lotnisku, która jako jedyna przyczyna lub w połączeniu z warunkami atmosferycznymi uniemożliwia lądowanie, stanowi „nadzwyczajną okoliczność” w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1)? Czy fakt, że przewoźnik wiedział o awarii wpływa na ocenę zaistnienia takiej nadzwyczajnej okoliczności?

               3)

               W razie twierdzącej odpowiedzi na pierwsze pytanie w pkt 2 — jakie środki powinien podjąć przewoźnik w celu uniknięcia obowiązku zapłaty odszkodowania zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia?

                           —

                           Czy można oczekiwać, a jeżeli tak, to na jakich warunkach i w jakim zakresie, że przewoźnik zapewni zapasowe zasoby w postaci na przykład samolotów lub personelu, gotowe wykonać lot, który w innym razie musiałby zostać odwołany lub w celu wykonania lotu zastępczego w zamian za odwołany lot?

                           —

                           Czy można oczekiwać, że przewoźnik zapewni pasażerom połączenie zastępcze zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) [ww. rozporządzenia]? W takim razie jaki jest zakres jego obowiązków, na przykład w kwestii czasu wylotu lub skorzystania z lotów innych przewoźników?

               4)

               W razie twierdzącej odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 1, czy istnieje różnica między środkami, jakie przewoźnik powinien podjąć w celu uniknięcia obowiązku zapłaty odszkodowania zgodnie z art. 5 ust. 3 [ww. rozporządzenia] a środkami, jakie musi podjąć w celu uniknięcia odpowiedzialności za szkodę na podstawie art. 19 konwencji montrealskiej?

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. L 46, s. 1).


title: Sprawa C-229/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 14 maja 2012 r. — Fastweb SpA przeciwko Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni i in.

text:
               21.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 14 maja 2012 r. — Fastweb SpA przeciwko Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni i in.
   (Sprawa C-229/12)
   2012/C 217/18
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Fastweb SpA

      Strona pozwana: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni i in.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy wykładni wspólnotowych przepisów sektorowych, w szczególności przepisów dyrektywy 2002/20/WE (1) należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwiają się one przywołanym przepisom krajowym, a zwłaszcza ustawie nr 266 z 2005 r., w szczególności z uwagi na to jak te przepisy krajowe są stosowane in concreto na szczeblu wykonawczym.

      (1)  Dyrektywa 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach); Dz.U. L 108, s. 21.


title: Sprawa C-101/06: Skarga wniesiona w dniu  21 lutego 2006 r.  przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               8.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 86/21

         Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-101/06)
   (2006/C 86/40)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 21 lutego 2006 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez B. Stromsky'ego, działającego w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Francuskiej.
   Komisja wnosi do Trybunału o:

               1.

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, odnoszących się do wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych, przeznaczonych do stosowania przez człowieka (1), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

               2.

               stwierdzenie, że każdym razie nie powiadamiając Komisji o przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, odnoszących się do wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych, przeznaczonych do stosowania przez człowieka, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

               3.

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Termin transpozycji dyrektywy 2001/20/WE upłynął w dniu 30 kwietnia 2003 r.

      (1)  Dz.U. L 121, str. 34.


20150731048617042015/C 270/52512013TC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL20150629424211Sprawa T-51/13: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/EBI
 ---documentbreak--- C2702015PL4210120150629PL0052421421Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2015 r. – Evropaïki Dynamiki/EBI
   (Sprawa T-51/13) (
         1
      )2015/C 270/52Język postępowania: greckiPrezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 86 z 23.3.2013.


title: Sprawa C-542/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 27 listopada 2014 r. – SIA „VM Remonts” (dawniej SIA „DIV un Ko” ), SIA „Ausma grupa” i SIA „Pārtikas kompānija” /Konkurences padome

text:
               16.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 27 listopada 2014 r. – SIA „VM Remonts” (dawniej SIA „DIV un Ko”), SIA „Ausma grupa” i SIA „Pārtikas kompānija”/Konkurences padome
   (Sprawa C-542/14)
   (2015/C 056/08)
   Język postępowania: łotewski

      Sąd odsyłający

   Augstākā tiesa

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: SIA „VM Remonts” (dawniej SIA „DIV un Ko”), SIA „Ausma grupa” i SIA „Pārtikas kompānija”

      Strona pozwana: Konkurences padome

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 101 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że, aby stwierdzić, iż przedsiębiorstwo uczestniczyło w porozumieniu ograniczającym konkurencję, należy wykazać osobiste zachowanie kierującego przedsiębiorstwem lub świadomość, lub zgodę odnośnie do zachowania osoby świadczącej usługi zewnętrzne wobec przedsiębiorstwa i jednocześnie działającej na rachunek innych uczestników ewentualnego zakazanego porozumienia?


title: Sprawa C-130/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 6 kwietnia 2009 r. — Paul Fastrez, Henriette Fastrez przeciwko Région wallonne

text:
               4.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 153/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 6 kwietnia 2009 r. — Paul Fastrez, Henriette Fastrez przeciwko Région wallonne
   (Sprawa C-130/09)
   2009/C 153/37
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Conseil d'État

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Paul Fastrez, Henriette Fastrez.

      Strona pozwana: Région wallonne

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 1.5 dyrektywy 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1) może być interpretowany w ten sposób, iż wyklucza on ze swego zakresu zastosowania akty ustawodawcze — takie jak dekret Regionu Walonii z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie kilku pozwoleń, których wydanie uzasadnione jest nadrzędnymi względami interesu ogólnego — które ograniczają się do stwierdzenia istnienia „oczywistych nadrzędnych względów interesu ogólnego”, przyznając decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pozwolenie środowiskowe oraz poszczególne pozwolenia dotyczące czynności i robót wymienionych w akcie ustawodawczym i które „zatwierdzają” pozwolenia, w przypadku których stwierdzone jest istnienie „oczywistych nadrzędnych względów interesu ogólnego”?

               2)

                           a)

                           Czy art. 1, 5, 6, 7, 8 i 10a dyrektywy 85/337/EWG zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE (2) oraz dyrektywą 2003/35/WE (3) Parlamentu Europejskiego i Rady wykluczają możliwość, aby w danym systemie prawnym pozwolenie na zrealizowanie przedsięwzięcia, w przypadku którego wymagane jest przeprowadzenie oceny jego wpływu na środowisko naturalne było wydawane w drodze aktu ustawodawczego, który nie jest zaskarżalny w procedurze odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, pozwalającej zakwestionować materialną i proceduralną legalność decyzji przyznającej uprawnienie do realizacji tego przedsięwzięcia?

                           b)

                           Czy art. 9 konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, zawartej w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej przez Wspólnotę Europejską decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r. (4) należy interpretować w ten sposób, iż nakłada on na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia dostępu do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, umożliwiającej zakwestionowanie materialnej i proceduralnej legalności decyzji, aktów lub zaniechań objętych przepisami art. 6 w każdej kwestii z zakresu przepisów prawa materialnego i przepisów proceduralnych regulujących wydawanie pozwoleń na realizację przedsięwzięć, w przypadku których wymagana jest ocena ich wpływu na środowisko naturalne?

                           c)

                           Czy w świetle konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, zawartej w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej przez Wspólnotę Europejską decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r., art. 10a dyrektywy 85/337/EWG, zmienionej dyrektywą 2003/35/WE, należy interpretować w ten sposób, iż nakłada on na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia dostępu do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, umożliwiającej zakwestionowanie materialnej i proceduralnej legalności decyzji, aktów lub zaniechań, zarówno w zakresie przepisów prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych regulujących wydawanie pozwoleń na realizację przedsięwzięć, w przypadku których wymagana jest ocena ich wpływu na środowisko naturalne?

      (1)  Dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U. L 175, s. 40).

      (2)  Dyrektywa Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko (Dz.U. L 73, s. 5).

      (3)  Dyrektywa 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidująca udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniająca w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE — Oświadczenie Komisji (Dz.U. L 156, s. 17).

      (4)  Decyzja Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz.U. L 124, s. 1)


title: Sprawa F-96/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 5 lutego 2016 r. – Bulté i Krempa/Komisja (Służba publiczna — Następcy prawni byłego zmarłego urzędnika — Emerytury — Renty rodzinne — Artykuł 85 regulaminu pracowniczego — Zwrot nienależnych kwot — Nieprawidłowość wypłaty — Oczywisty charakter nieprawidłowości wypłaty — Brak)

text:
               21.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/47

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 5 lutego 2016 r. – Bulté i Krempa/Komisja
   (Sprawa F-96/14) (1)

   ((Służba publiczna - Następcy prawni byłego zmarłego urzędnika - Emerytury - Renty rodzinne - Artykuł 85 regulaminu pracowniczego - Zwrot nienależnych kwot - Nieprawidłowość wypłaty - Oczywisty charakter nieprawidłowości wypłaty - Brak))
   (2016/C 106/56)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Hilde Bulté i Tom Krempa (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J. Lombaert i A. Surny)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy, następnie G. Gattinara, pełnomocnik)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności wydanej przez Komisję decyzji w sprawie dokonania ponownej kontroli z mocą wsteczną przyznanych skarżącym rent rodzinnych i nakazania zwrotu nadpłaconych kwot, które zostały nienależnie pobrane

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 22 listopada 2013 r., która wynika z opinii Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych z tego samego dnia, w sprawie zmiany z mocą wsteczną od dnia 1 sierpnia 2010 r. rent przyznanych odpowiednio H. Bulté i T. Krempie, jako następcom prawnym byłego zmarłego urzędnika, oraz w sprawie windykacji kwot, które zostały im niezależnie wypłacone za okres od dnia 1 sierpnia 2010 r. do listopada 2013 r.

               2)

               Komisja Europejska zwróci H. Bulté i T. Krempie kwoty pobrane, na podstawie decyzji wymienionej w pkt 1 niniejszej sentencji, z ich rent rodzinnych.

               3)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 7 z 12.1.2015, s. 49.


title: Sprawa T-296/15: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Industrias Químicas del Vallès/Komisja

text:
               3.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 254/19

         Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. – Industrias Químicas del Vallès/Komisja
   (Sprawa T-296/15)
   (2015/C 254/22)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Industrias Químicas del Vallès, S.A. (Mollet del Vallès, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia Rivas i C. Vila Gisbert)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie braku zastosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, w szczególności art. 24 i załącznika II pkt 4;

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 2015/408 z dnia 11 marca 2015 r. w zakresie dotyczącym wpisania substancji Metalaxil do wykazu substancji kwalifikujących się do zastąpienia zawartego w załączniku do owego rozporządzenia;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący przyjęcia rozporządzenia wykonawczego na podstawie przepisu niezgodnego z prawem, jako że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin narusza prawo Unii Europejskiej, ponieważ:

                           —

                           narusza ono zasadę ostrożności przewidując mechanizm zastąpienia substancji czynnych na podstawie hipotetycznego, obiektywnie nieuzasadnionego ryzyka;

                           —

                           odnosząc skutki względem dopuszczonych substancji narusza zasadę proporcjonalności wykraczając poza to, co ściśle konieczne dla osiągnięcia celu wysokiego poziomu ochrony;

                           —

                           zakłóca konkurencję na rynku wewnętrznym wspierając zastąpienie substancji w tych warunkach; oraz

                           —

                           narusza obowiązek uzasadnienia w związku z kryterium „znaczącej ilości izomerów nieaktywnych” zawartym w załączniku II pkt 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez rozporządzenie (UE) nr 2015/408 obowiązku uzasadnienia, ponieważ wpisanie substancji Metalaxil do wykazu substancji kwalifikujących się do zastąpienia nie jest uzasadnione na podstawie kryteriów naukowych i technicznych i stanowi naruszenie zasady niedyskryminacji względem substancji Metalaxil-M.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez rozporządzenie (UE) nr 2015/408 zasady proporcjonalności w zakresie dotyczącym celów zmniejszenia ryzyka dla zdrowia i środowiska wspieranych przez Unię Europejską.


title: Sprawa C-459/08: Skarga wniesiona w dniu 21 października 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Portugalii

text:
               6.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/21

         Skarga wniesiona w dniu 21 października 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Portugalii
   (Sprawa C-459/08)
   (2008/C 313/31)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Støvlbæk i M. França, pełnomocnicy Komisji)

      Strona pozwana: Republika Portugalska
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, iż nie ustanawiając i nie ogłaszając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2005/36/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, a w każdym razie nie powiadamiając o ich ustanowieniu Komisji, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy

               —

               obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 20 października 2007 r.

      (1)  Dz.U. L 255, s. 22.


title: Sprawa F-41/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Mocová przeciwko Komisji (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Uprawnienia dyskrecjonalne — Artykuł 8 WZiP — Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u — Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego)

text:
               28.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 227/36

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 czerwca 2012 r. — Mocová przeciwko Komisji
   (Sprawa F-41/11) (1)

   (Służba publiczna - Personel tymczasowy - Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony - Uprawnienia dyskrecjonalne - Artykuł 8 WZiP - Artykuł 4 decyzji dyrektora generalnego OLAF-u z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie nowej polityki w zakresie naboru i zatrudniania personelu tymczasowego OLAF-u - Maksymalny czas trwania umów o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego)
   2012/C 227/59
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Dana Mocová (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji dyrektora generalnego OLAF-u w sprawie wniosku strony skarżącej o przedłużenie jej umowy o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego w rozumieniu art. 2 lit. a) WZiP.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011, s. 51.


title: Sprawa T-266/11: Postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. – El Gazaerly przeciwko Radzie

text:
               16.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/38

         Postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. – El Gazaerly przeciwko Radzie
   (Sprawa T-266/11) (1)

   2014/C 184/61
   Język postępowania: angielski
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 219 z 23.7.2011.


title: Sprawa C-121/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 listopada 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

text:
               13.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/44

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 listopada 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-121/09) (1)

   2010/C 63/73

      Język postępowania: włoski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.


title: Sprawa T-399/10: Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2011 r. — ArcelorMittal España przeciwko Komisji

text:
               23.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 219/21

         Postanowienie Sądu z dnia 7 czerwca 2011 r. — ArcelorMittal España przeciwko Komisji
   (Sprawa T-399/10) (1)

   2011/C 219/34
   Język postępowania: angielski
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa T-252/16: Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2017 r. – Cleversafe/EUIPO (Beyond Scale)

text:
               8.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 144/62

         Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2017 r. – Cleversafe/EUIPO (Beyond Scale)
   (Sprawa T-252/16) (1)

   (2017/C 144/94)
   Język postępowania: angielski
   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 287 z 8.8.2016.


title: Sprawa T-278/11: Postanowienie Sądu z dnia 13 listopada 2012 r. — ClientEarth i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dorozumiana odmowa dostępu — Termin do wniesienia skargi — Przekroczenie terminu — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/46

         Postanowienie Sądu z dnia 13 listopada 2012 r. — ClientEarth i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-278/11) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dorozumiana odmowa dostępu - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Oczywista niedopuszczalność)
   2013/C 26/90
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: ClientEarth (Londyn, Zjednoczone Królestwo); Friends of the Earth Europe (Amsterdam, Niderlandy); Stichting FERN (Lejda, Niderlandy); i Stichting Corporate Europe Observatory (Amsterdam) (przedstawiciel: adwokat P. Kirch)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i C. ten Dam, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji Komisji, sformułowanej w dniu 22 kwietnia 2011 r. i odmawiającej dostępu do pewnych dokumentów związanych z dobrowolnymi systemami certyfikacji, o których uznanie wystąpiono na podstawie art. 18 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz.U. L 140, s. 16).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty i trzy czwarte kosztów poniesionych przez ClientEarth, Friends of the Earth Europe, Stichting FERN i Corporate Europe Observatory, które pokryją jedną czwartą własnych kosztów.

      (1)  Dz.U. C 219 z 23.7.2011.


title: Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony przez Fürstliches Landgericht na mocy postanowienia tego sądu z dnia 31 stycznia 2007 r. , wydanego w ramach postępowania karnego przeciwko Sedin Poric (Sprawa E-1/07)

text:
               28.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/13

         Wniosek do Trybunału EFTA o wydanie opinii doradczej złożony przez Fürstliches Landgericht na mocy postanowienia tego sądu z dnia 31 stycznia 2007 r., wydanego w ramach postępowania karnego przeciwko Sedin Poric

   (Sprawa E-1/07)
   (2007/C 143/08)
   W dniu 7 lutego 2007 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek złożony do Trybunału EFTA na mocy postanowienia Fürstliches Landgericht (Okręgowy Sąd Książęcy) o wydanie, w związku z postępowaniem karnym przeciwko Sedin Poric, opinii doradczej dotyczącej następujących kwestii:

               1)

               Czy przepisy takie jak art. 57a ustawy o adwokaturze (Rechtsanwaltsgesetz) obowiązującej w Lichtensteinie, stanowiące, że postępowanie, w którym strona jest reprezentowana przez adwokata, lub w którym konieczne jest powołanie obrońcy, adwokat wspólnotowy występujący w sprawie musi zwrócić się do miejscowego adwokata o wspólną reprezentację klienta (Einvernehmensrechtsanwalt), przewidzianą w art. 49 ustawy o adwokaturze obowiązującej w Lichtensteinie, są zgodne z postanowieniami porozumienia EOG dotyczącymi swobody świadczenia usług (art. 36 ust. 1 porozumienia EOG), w szczególności z dyrektywą Rady 77/249/EWG z dnia 22 marca 1977 r. mającą na celu ułatwienie skutecznego korzystania przez prawników ze swobody świadczenia usług, a konkretnie z jej art. 5 tiret drugie?

               2)

               W przypadku, gdy odpowiedź Trybunału EFTA na pierwsze pytanie będzie negatywna: czy przepis prawa krajowego, taki jak art. 57a ustawy o adwokaturze obowiązującej w Lichtensteinie, w którym dokonano nieprawidłowej transpozycji do prawa krajowego dyrektywy przyjętej zgodnie z art. 7 lit. b) porozumienia EOG, takiej jak dyrektywa wymieniona w pytaniu nr 1, może być pomimo tego stosowany w państwie będącym stroną porozumienia EOG?


title: Sprawa T-111/17: Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2017 r. – Computer Market/EUIPO (COMPUTER MARKET)

text:
               3.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/30

         Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2017 r. – Computer Market/EUIPO (COMPUTER MARKET)
   (Sprawa T-111/17)
   (2017/C 213/41)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Computer Market (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat B. Dimitrova)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „COMPUTER MARKET” – zgłoszenie nr 14 688 477

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie R 1778/2016-2

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

      Podniesiony zarzut

               —

               Naruszenie art. 60 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-55/16 P: Postanowienie Sądu z dnia 3 maja 2017 r. – De Nicola/EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Ocena — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny za 2009 r. — Naruszenia prawa — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)

text:
               10.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/26

         Postanowienie Sądu z dnia 3 maja 2017 r. – De Nicola/EBI
   (Sprawa T-55/16 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Personel EBI - Ocena - Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Postępowanie w sprawie oceny za 2009 r. - Naruszenia prawa - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne))
   (2017/C 221/36)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat G. Ferabecoli)

      Druga strona postępowania: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: G. Nuvoli i G. Faedo pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu częściowe uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (w składzie jednego sędziego) z dnia 18 grudnia 2015 r., De Nicola/EBI (F-45/11, EU:F:2015:167).

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               Carlo De Nicola pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) w niniejszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 106 z 21.3.2016.