title: Sprawa C-502/21 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-231/20, Price / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Davida Price'a

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/14

      Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2021 r. w sprawie T-231/20, Price / Rada, wniesione w dniu 13 sierpnia 2021 r. przez Davida Price'a
      (Sprawa C-502/21 P)
      (2021/C 452/14)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: David Price (przedstawiciel: adwokat J. Fouchet)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

         Żądania wnoszącego odwołanie

      Tytułem żądania głównego:

                  —

                  Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-231/20);

                  —

                  stwierdzenie nieważności w całości decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i załącznikami do tej umowy; w stosownym wypadku ze zmianą retroaktywnego skutku stwierdzenia nieważności.

            Tytułem żądania ewentualnego:

                  —

                  Uchylenie postanowienia z dnia 8 czerwca 2021 r. (T-231/20);

                  —

                  stwierdzenie nieważności w części decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, wraz z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w zakresie, w jakim akty te wprowadzają automatyczne i generalne rozróżnienie, bez jakiejkolwiek kontroli proporcjonalności, między obywatelami Unii oraz obywatelami Zjednoczonego Królestwa począwszy od dnia 1 lutego 2020 r., a tym samym stwierdzenie nieważności w szczególności motywu szóstego preambuły oraz art. 9, 10 i 127 umowy o wystąpieniu;

                  —

                  obciążenie Unii Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami adwokata w wysokości 5 000 EUR.

         Zarzuty i główne argumenty

      A.   Nieprawidłowości proceduralne i zaskarżone postanowienie
      Sąd naruszył art. 130 regulaminu postępowania, wyznaczając tylko jeden termin, a mianowicie termin przyznany Radzie na przedstawienie odpowiedzi na skargę co do istoty. Nie wyznaczył on żadnego terminu wnoszącemu odwołanie, który musiał czekać na „nowe terminy w celu kontynuacji postępowania”, zanim mógł się wypowiedzieć w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności oraz co do istoty sprawy.
      Ponadto Sąd postanowił nie przekazywać wnoszącemu odwołanie odpowiedzi na skargę co do istoty, uniemożliwiając mu dowiedzenie się, kiedy ma się on wypowiedzieć w kwestii dopuszczalności.
      Wreszcie, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, nie przeprowadzając rozprawy i nie orzekając w przedmiocie dwóch wniosków: o zawieszenie postępowania i przekazanie akt sprawy Trybunałowi, które to wnioski miały jednak wpływ na dalszy ciąg postępowania.
      B.   Naruszenie prawa Unii w odniesieniu do dopuszczalności skargi
      i)   W odniesieniu do kryterium, które wymaga, by decyzje będące przedmiotem skargi bezpośredniej były aktami regulacyjnymi niewymagającymi przyjęcia środków wykonawczych
      Zdaniem wnoszącego odwołanie, po pierwsze, Sąd błędnie i bez wyjaśnienia uznał, że umowa o wystąpieniu jest międzynarodowym aktem prawnym, mimo że – z uwagi na swój przedmiot i swoje skutki – umowa ta podlega nadal prawu wewnętrznemu Unii, ponieważ reguluje przyszłe stosunki między Unią Europejską a jednym z jej państw członkowskich na podstawie prawa wewnętrznego ustanowionego przez Unię w okresie wynoszącym ponad 50 lat (jeśli chodzi o Zjednoczone Królestwo), powodując, że prawo to ma nadal zastosowanie.
      Ponadto art. 4 umowy o wystąpieniu ogranicza w swoich ust. 4 i 5 suwerenność sądową Zjednoczonego Królestwa, aby umożliwić jednolitą wykładnię sądową umowy o wystąpieniu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Takie postanowienie nie jest charakterystyczne dla umowy międzynarodowej.
      Po drugie, zakładając, że Trybunał Sprawiedliwości także uważa, iż umowa o wystąpieniu jest międzynarodowym aktem prawnym, Sąd nie uwzględnił art. 275 TFUE, który wyklucza właściwość Trybunału jedynie w odniesieniu do niektórych aktów odnoszących się do „postanowień dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa”. A zatem Sąd niewłaściwie połączył art. 263 i 275 TFUE, które oznaczają, że Trybunał jest właściwy w przypadku wszystkich aktów regulacyjnych niewymagających przyjęcia środków wykonawczych, z wyjątkiem aktów przyjętych na podstawie postanowień dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Tymczasem w świetle art. 23 i 26 Traktatu o Unii Europejskiej umowa o wystąpieniu nie wchodzi – ani pod względem treści, ani pod względem procedury – w zakres wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
      Po trzecie, argumenty przyjęte przez Sąd zakładają zasadniczo, że Trybunał powinien zrezygnować ze sprawowania kontroli praworządności w odniesieniu do umowy międzynarodowej. Ani na płaszczyźnie politycznej, ani na płaszczyźnie prawnej takie stanowisko jest jednak nie do przyjęcia, ponieważ oznacza ono, że Rada może bez kontroli podważać samo stosowanie traktatów oraz ustanowione w nich wartości.
      Po czwarte, Rada i Francja uważają, że umowa o wystąpieniu uchyla automatycznie obywatelstwo europejskie wnoszącego odwołanie, co oznacza, iż z tego punktu widzenia nie są potrzebne żadne środki wykonawcze, aby mogła ona wywierać swe skutki, przy czym przypomniano, że skarga wnoszącego odwołanie nie może – wbrew temu, co uznał Sąd – ograniczać się jedynie do kwestii przysługującego mu prawa do głosowania.
      ii)   W odniesieniu do kryterium indywidualnego oddziaływania
      Zdaniem wnoszącego odwołanie, po pierwsze, w chwili wniesienia skargi wnoszący odwołanie należał do niewielkiej mniejszości Brytyjczyków, którym miało zostać przyznane prawo do głosowania w drugiej turze.
      Po drugie, Sąd popełnił poważny błąd w analizie, wskazując, że decyzja w sprawie podpisania umowy o wystąpieniu ma wpływ na sytuację wnoszącego odwołanie „z uwagi na [jego] obiektywny status obywatel[a] Zjednoczonego Królestwa”, mimo iż wnoszący odwołanie kwestionuje umowę o wystąpieniu jako obywatel brytyjski zamieszkały na terytorium Unii ze względu na skutki umowy o wystąpieniu dla jego sytuacji.
      Po trzecie, Sąd oparł się wyłącznie na niemożliwości głosowania przez wnoszącego odwołanie w wyborach samorządowych, chociaż jest to tylko jedna z konsekwencji, na które skarży się wnoszący odwołanie.
      C.   W przedmiocie naruszenia prawa w związku z odmową przekazania Trybunałowi sprawy zawisłej przed Sądem na podstawie art. 256 ust. 3 TFUE
      Zdaniem wnoszącego odwołanie art. 256 ust. 3 TFUE, postrzegany niezależnie od pozostałych ustępów, umożliwia dialog między sądami Unii. Jeżeli sprawa może mieć wpływ na jedność lub spójność prawa Unii – wbrew temu, co wskazał Sąd – sąd pierwszej instancji może przekazać sprawę do rozpoznania Trybunałowi.


title: Sprawa C-545/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 31 sierpnia 2021 r. – ANAS SpA / Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/16

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 31 sierpnia 2021 r. – ANAS SpA / Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
      (Sprawa C-545/21)
      (2021/C 452/15)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: ANAS SpA

         Strona przeciwna: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 70 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1), art. 27 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1828/2006 (2), art. 1 konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, o której mowa w akcie Rady z dnia 26 lipca 1995 r., art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2988/95 (3) i art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy UE/2017/1371 (4), należy interpretować w ten sposób, że zachowanie, które teoretycznie może sprzyjać wykonawcy, w toku procedury udzielania zamówień publicznych, zawsze wchodzi w zakres pojęcia „nieprawidłowości” lub „nadużycia finansowego” i stanowi w związku z tym podstawę prawną do cofnięcia pomocy, nawet jeśli nie ma wystarczającego dowodu, że takie zachowanie rzeczywiście miało miejsce, lub nie ma wystarczającego dowodu, że było ono czynnikiem decydującym przy wyborze beneficjenta?

                  2)

                  Czy art. 45 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2004/18/WE (5) stoi na przeszkodzie uregulowaniu, takiemu jak art. 38 ust. 1 lit. f) dekretu ustawodawczego nr 163/2006, które nie zezwala na wykluczenie z przetargu wykonawcy, który usiłował wpłynąć na proces podejmowania decyzji przez instytucję zamawiającą, w szczególności, gdy próba ta polegała na korupcji niektórych członków komisji przetargowej?

                  3)

                  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na jedno lub oba z powyższych pytań sąd odsyłający zastanawia się, czy powołane przepisy należy interpretować w ten sposób, że zawsze zobowiązują państwo członkowskie do cofnięcia pomocy, a Komisję do dokonania korekty finansowej w wysokości 100 %, nawet jeśli pomoc została jednak wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem i na projekt kwalifikujący się do finansowania europejskiego oraz rzeczywiście zrealizowany?

                  4)

                  W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie, czyli w ten sposób, że nie ma obowiązku cofnięcia pomocy lub dokonania korekty finansowej w wysokości 100 %, sąd odsyłający zastanawia się, czy przepisy, o których mowa w pytaniu pierwszym oraz przestrzeganie zasady proporcjonalności umożliwiają nakazanie cofnięcia pomocy i dokonania korekty finansowej przy uwzględnieniu rzeczywistych szkód gospodarczych wyrządzonych w budżecie ogólnym Unii Europejskiej: w szczególności tut. sąd zastanawia się, czy w sytuacji takiej jak będąca przedmiotem niniejszego postępowania, „skutki finansowe” w rozumieniu art. 98 ust. 3 rozporządzenia UE nr 1083/2006 mogą być ustalane w sposób ryczałtowy, poprzez zastosowanie kryteriów określonych w tabeli w ust. 2 decyzji Komisji nr 9527 z dnia 19 grudnia 2013 r. (6)?

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. 2006, L 210, s. 25).

         (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz.U. 2006, L 371, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. 1995, L 312, s. 1).

         (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1371 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie zwalczania za pośrednictwem prawa karnego nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii (Dz.U. 2017, L 198, s. 29).

         (5)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. 2004, L 134, s. 114).

         (6)  Decyzja Komisji z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie określenia i zatwierdzenia wytycznych dotyczących określania korekt finansowych dokonywanych przez Komisję w odniesieniu do wydatków finansowanych przez Unię w ramach zarządzania dzielonego, w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zamówień publicznych.


title: Sprawa T-364/15: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – ADR Center / Komisja [Pomoc finansowa – Program ogólny „Prawa podstawowe i wymiar sprawiedliwości na lata 2007 – 2013” – Program szczegółowy „Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych” – Skarga o stwierdzenie nieważności – Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny – Umowy o udzielenie dotacji – Odzyskanie części wypłaconego wkładu finansowego – Powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa – Klauzula arbitrażowa – Siła wyższa – Koszty kwalifikowalne – Proporcjonalność – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/18

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – ADR Center / Komisja
      (Sprawa T-364/15) (1)

      (Pomoc finansowa - Program ogólny „Prawa podstawowe i wymiar sprawiedliwości na lata 2007 – 2013” - Program szczegółowy „Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych” - Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja stanowiąca tytuł egzekucyjny - Umowy o udzielenie dotacji - Odzyskanie części wypłaconego wkładu finansowego - Powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa - Klauzula arbitrażowa - Siła wyższa - Koszty kwalifikowalne - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia)
      (2021/C 452/16)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ADR Center Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Guillerme i T. Bontinck)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà i M. Ilkova, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2015) 3117 final z dnia 4 maja 2015 r. dotyczącej odzyskania części wkładu finansowego wypłaconego skarżącej w wykonaniu dwóch umów o udzielenie dotacji zawartych w ramach programu szczegółowego „Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych”, a po drugie, żądanie uznania za kwalifikowalne kosztów, które w decyzji tej Komisja uznała za niekwalifikowalne.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  ADR Center Srl pokrywa koszty postępowania głównego oraz koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

         (1)  Dz.U. C 302 z 14.9.2015.


title: Sprawy połączone T-337/18 i T-347/18: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratoire Pareva i Biotech3D / Komisja [Produkty biobójcze – Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) – Odmowa zatwierdzenia w odniesieniu do grup produktowych 1, 5 i 6 – Zatwierdzenie z zastrzeżeniem określonych wymogów w odniesieniu do grup produktowych 2 i 4 – Ryzyko dla zdrowia ludzkiego i środowiska – Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 – Artykuł 6 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 – Zharmonizowana klasyfikacja substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 – Uprzednie zasięgnięcie opinii ECHA – Oczywisty błąd w ocenie – Podejście przekrojowe – Prawo do bycia wysłuchanym]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/18

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratoire Pareva i Biotech3D / Komisja
      (Sprawy połączone T-337/18 i T-347/18) (1)

      (Produkty biobójcze - Substancja czynna PHMB (1415; 4.7) - Odmowa zatwierdzenia w odniesieniu do grup produktowych 1, 5 i 6 - Zatwierdzenie z zastrzeżeniem określonych wymogów w odniesieniu do grup produktowych 2 i 4 - Ryzyko dla zdrowia ludzkiego i środowiska - Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 - Artykuł 6 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 - Zharmonizowana klasyfikacja substancji czynnej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 - Uprzednie zasięgnięcie opinii ECHA - Oczywisty błąd w ocenie - Podejście przekrojowe - Prawo do bycia wysłuchanym)
      (2021/C 452/17)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca w sprawach połączonych T-337/18 i T-347/18: Laboratoire Pareva (Saint-Martin-de-Crau, Francja) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem, S. Englebert, P. Sellar i M. Grunchard)

         Strona skarżąca pozwana w sprawie T-347/18: Biotech3D Ltd & Co. KG (Gampern, Austria) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem, S. Englebert, P. Sellar i M. Grunchard)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lindenthal i K. Mifsud-Bonnici, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: A.-L. Desjonquères, J. Traband, E. Leclerc i W. Zemamta, pełnomocnicy), Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: M. Heikkilä, C. Buchanan i T. Zbihlej, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądania stwierdzenia nieważności – w sprawie T-337/18 – decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/619 z dnia 20 kwietnia 2018 r. niezatwierdzającej PHMB (1415; 4.7) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1, 5 i 6 (Dz.U. 2018, L 102, s. 21) i – w sprawie T-347/18 – rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/613 z dnia 20 kwietnia 2018 r. w sprawie zatwierdzenia PHMB (1415; 4.7) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 4 (Dz.U. 2018, L 102, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Sprawy T-337/18 i T-347/18 zostają połączone do celów niniejszego wyroku.

                  2)

                  Skargi zostają oddalone.

                  3)

                  W sprawie T-337/18 Laboratoire Pareva pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawach zarejestrowanych pod sygnaturami T-337/18 R i T-337/18 R II.

                  4)

                  W sprawie T-347/18 Laboratoire Pareva i Biotech3D Ltd & Co. KG pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję, w tym koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R. Laboratoire Pareva pokrywa także koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą T-347/18 R II.

                  5)

                  Republika Francuska i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.


title: Sprawa T-24/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – INC i Consorzio Stabile Sis / Komisja [Pomoc państwa – Autostrady włoskie – Przedłużenie koncesji w celu wykonania robót – Usługi w ogólnym interesie gospodarczym – Ograniczenie opłat za przejazd – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Artykuł 106 ust. 2 TFUE – Skargi wniesione przez konkurentów beneficjenta – Rezygnacja z planu przyznania pomocy przez państwo członkowskie – Plan, który nie może zostać wdrożony w formie, w jakiej został zatwierdzony – Stwierdzenie nieważności nieprzynoszące korzyści skarżącym – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/19

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – INC i Consorzio Stabile Sis / Komisja
      (Sprawa T-24/19) (1)

      (Pomoc państwa - Autostrady włoskie - Przedłużenie koncesji w celu wykonania robót - Usługi w ogólnym interesie gospodarczym - Ograniczenie opłat za przejazd - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Artykuł 106 ust. 2 TFUE - Skargi wniesione przez konkurentów beneficjenta - Rezygnacja z planu przyznania pomocy przez państwo członkowskie - Plan, który nie może zostać wdrożony w formie, w jakiej został zatwierdzony - Stwierdzenie nieważności nieprzynoszące korzyści skarżącym - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)
      (2021/C 452/18)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: INC SpA (Turyn, Włochy), Consorzio Stabile Sis SCpA (Turyn) (przedstawiciele: adwokaci H.-G. Kamann, F. Louis i G. Tzifa)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Haasbeek, D. Recchia i S. Noë, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 2435 final z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej do celów planu inwestycyjnego dotyczącego włoskich autostrad [sprawy SA.49335 (2017/N) i SA.49336 (2017/N)].

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w sprawie skargi wniesionej przez INC SpA i przez Consorzio Stabile Sis SCpA zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa oprócz własnych kosztów połowę kosztów poniesionych przez INC i przez Consorzio Stabile Sis.

                  3)

                  INC i Consorzio Stabile Sis pokrywają połowę własnych kosztów.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.


title: Sprawa T-193/19: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Achema i Achema Gas Trade / Komisja [Pomoc państwa – Pomoc na rzecz Litgasu w zakresie dostaw minimalnej ilości LNG do terminalu LNG w porcie morskim w Kłajpedzie – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Ochrona praw proceduralnych – Zasady ramowe Unii dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych – Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym – Rekompensata za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym – Koszty związane z parowaniem – Koszty bilansowania – Bezpieczeństwo dostaw – Artykuł 14 dyrektywy 2004/18/WE – Łańcuch zgodnych poszlak]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/20

      Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Achema i Achema Gas Trade / Komisja
      (Sprawa T-193/19) (1)

      (Pomoc państwa - Pomoc na rzecz Litgasu w zakresie dostaw minimalnej ilości LNG do terminalu LNG w porcie morskim w Kłajpedzie - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Ochrona praw proceduralnych - Zasady ramowe Unii dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych - Usługa świadczona w ogólnym interesie gospodarczym - Rekompensata za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym - Koszty związane z parowaniem - Koszty bilansowania - Bezpieczeństwo dostaw - Artykuł 14 dyrektywy 2004/18/WE - Łańcuch zgodnych poszlak)
      (2021/C 452/19)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Achema AB (Janów, Litwa), Achema Gas Trade UAB (Janów) (przedstawiciele: J. Ruiz Calzado, J. Wileur i N. Solárová, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i A. Bouchagiar, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Litewska (przedstawiciele: K. Dieninis i R. Dzikovič, pełnomocnicy), Ignitis UAB, dawniej Lietuvos energijos tiekimas UAB (Wilno, Litwa) (przedstawiciel: K. Kačerauskas, adwokat)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 7141 final z dnia 31 października 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.44678 (2018/N) dotyczącej zmiany pomocy dla terminalu LNG na Litwie.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2018) 7141 final z dnia 31 października 2018 r. w sprawie pomocy państwa SA.44678 (2018/N) dotyczącej zmiany pomocy dla terminalu LNG na Litwie w zakresie, w jakim Komisja postanowiła nie wnosić zastrzeżeń w odniesieniu do pomocy państwa wynikającej ze zmian z 2016 r.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Achema AB, Achema Gas Trade UAB, Komisja Europejska, Republika Litewska oraz Ignitis UAB pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 206 z 17.6.2019.


title: Sprawa T-359/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Daimler / Komisja [Środowisko naturalne – Rozporządzenie (WE) nr 443/2009 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 – Decyzja wykonawcza (UE) 2015/158 – Decyzja wykonawcza (UE) 2019/583 – Emisje dwutlenku węgla – Metoda testowania – Samochody osobowe]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/21

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Daimler / Komisja
      (Sprawa T-359/19) (1)

      (Środowisko naturalne - Rozporządzenie (WE) nr 443/2009 - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 725/2011 - Decyzja wykonawcza (UE) 2015/158 - Decyzja wykonawcza (UE) 2019/583 - Emisje dwutlenku węgla - Metoda testowania - Samochody osobowe)
      (2021/C 452/20)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Daimler AG (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Wimmer, C. Arhold i G. Ollinger)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Talabér-Ritz i A. Becker, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/583 z dnia 3 kwietnia 2019 r. potwierdzającej lub zmieniającej wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji dla producentów samochodów osobowych w roku kalendarzowym 2017 oraz dla niektórych producentów należących do grupy Volkswagena w latach kalendarzowych 2014, 2015 i 2016 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. 2019, L 100, s. 66) w zakresie, w jakim wyłącza ona w odniesieniu do skarżącego średni indywidualny poziom emisji CO2 i oszczędności CO2 przypisywane ekoinnowacjom.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 1 decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/583 z dnia 3 kwietnia 2019 r. potwierdzającej lub zmieniającej wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji dla producentów samochodów osobowych w roku kalendarzowym 2017 oraz dla niektórych producentów należących do grupy Volkswagena w latach kalendarzowych 2014, 2015 i 2016 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 w związku z tabelami 1 i 2, kolumny D i I, załącznika I do tej decyzji w zakresie, w jakim wskazuje on w odniesieniu do Daimler AG średni indywidualny poziom emisji CO2 i oszczędności CO2 wynikające z zastosowania ekoinnowacji.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Daimler AG.

         (1)  Dz.U. C 263 z 5.8.2019.


title: Sprawa T-700/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ghaoud / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Libii – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii Europejskiej – Wykaz osób objętych ograniczeniami wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach – Obowiązek uzasadnienia – Błąd w ocenie – Śmierć skarżącego]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/21

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ghaoud / Rada
      (Sprawa T-700/19) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Libii - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii Europejskiej - Wykaz osób objętych ograniczeniami wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie - Śmierć skarżącego)
      (2021/C 452/21)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Tareg Ghaoud, działający w charakterze spadkobiercy Abdela Majida Al-Gaouda (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciel: S. Bafadhel, barrister)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: P. Mahnič i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie, na podstawie art. 263 TFUE, stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/1299 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2019, L 204, s. 44), a także decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/1137 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2020, L 247, s. 40) w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazach zawartych w załącznikach II i IV do decyzji Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającej decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. 2015, L 206, s. 34), oraz po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/1292 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2019, L 204, s. 1), a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1130 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2020, L 247, s. 14) w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 204/2011 (Dz.U. 2016, L 12, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/1299 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii, a także decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/1137 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazach zawartych w załącznikach II i IV do decyzji Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającej decyzję 2011/137/WPZiB.

                  2)

                  Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/1292 z dnia 31 lipca 2019 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii, a także rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1130 z dnia 30 lipca 2020 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim utrzymano w nich nazwisko Abdela Majida Al-Gaouda w wykazie zawartym w załączniku III do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 204/2011.

                  3)

                  Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Tarega Ghaouda, działającego w charakterze spadkobiercy Abdela Majida Al-Gaouda.

         (1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.


title: Sprawy połączone od T-720/19 do T-725/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ashworth i in./Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana dodatkowego (dobrowolnego) systemu emerytalnego – Zawiadomienie dotyczące ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych – Zarzut niezgodności z prawem – Kompetencje Prezydium Parlamentu – Prawa nabyte i praw w trakcie nabywania – Proporcjonalność – Równość traktowania – Pewność prawa]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/22

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ashworth i in./Parlament
      (Sprawy połączone od T-720/19 do T-725/19) (1)

      (Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana dodatkowego (dobrowolnego) systemu emerytalnego - Zawiadomienie dotyczące ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych - Zarzut niezgodności z prawem - Kompetencje Prezydium Parlamentu - Prawa nabyte i praw w trakcie nabywania - Proporcjonalność - Równość traktowania - Pewność prawa)
      (2021/C 452/22)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Richard Ashworth (Lingfield, Zjednoczone Królestwo) i 5 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt et A. Grosjean)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, M. Ecker i S. Seyr, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu zawartych w zawiadomieniach dotyczących ustalenia wysokości dodatkowych (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych skarżących w zakresie, w jakim skarżący zostali w nich poinformowani o wprowadzaniu – względem emerytur ustanowionych po dniu 1 stycznia 2019 r. – specjalnego podatku w wysokości 5 % kwoty nominalnej świadczenia emerytalnego wpłacanego na rzecz dodatkowego (dobrowolnego) funduszu emerytalnego, na mocy decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego zmieniającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. 2018, C 466, s. 8).

         Sentencja

                  1)

                  Sprawy od T-720/19 do T-725/19 zostają połączone do celów wydania wyroku.

                  2)

                  Skargi zostają oddalone.

                  3)

                  Richard Ashworth i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku zostają obciążeni kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 413 z 9.12.2019.


title: Sprawa T-852/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Albéa Services / EUIPO – dm-drogerie markt (ALBÉA) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy ALBÉA – Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy Balea – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Charakter odróżniający wcześniejszej rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/23

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Albéa Services / EUIPO – dm-drogerie markt (ALBÉA)
      (Sprawa T-852/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy ALBÉA - Wcześniejsza rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy Balea - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Charakter odróżniający wcześniejszej rejestracji międzynarodowej wskazującej Unię Europejską - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 452/23)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Albéa Services (Gennevilliers, Francja) (przedstawiciel: adwokat J.-H. de Mitry)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Bludovsky)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 września 2019 r. (sprawa R 1480/2019-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między dm-drogerie markt a Albéa Services.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 23 września 2019 r. (sprawa R 1480/2019-2) w zakresie, w jakim uchylono w niej decyzję Wydziału Sprzeciwów, z wyjątkiem uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów w odniesieniu do „kosmetyków” ujętych w klasie 3.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Albéa Services.

                  4)

                  dm-drogerie markt GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 68 z 2.3.2020.


title: Sprawa T-85/20: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (EDUCTOR) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy EDUCTOR – Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy EDUCTOR – Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Artykuł 6a konwencji paryskiej]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/24

      Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (EDUCTOR)
      (Sprawa T-85/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy EDUCTOR - Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy EDUCTOR - Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) - Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 - Artykuł 6a konwencji paryskiej)
      (2021/C 452/24)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Qx World Kft. (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci Á. László i A. Cserny)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Mandelay Magyarország Kereskedelmi Kft. (Mandelay Kft.) (Szigetszentmiklós, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci V. Luszcz, C. Sár i É. Ulviczki)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r. (sprawa 1311/2019–5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Qx World a Mandelay.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r.

                  2)

                  Qx World Kft, EUIPO i Mandelay Kft pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 114 z 6.4.2020.


title: Sprawa T-86/20: Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (SCIO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy SCIO – Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy SCIO – Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Artykuł 6a konwencji paryskiej]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/24

      Wyrok Sądu z dnia 8 września 2021 r. – Qx World / EUIPO – Mandelay (SCIO)
      (Sprawa T-86/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy SCIO - Wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy SCIO - Artykuł 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) - Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 72 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Artykuł 16 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 - Artykuł 6a konwencji paryskiej)
      (2021/C 452/25)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Qx World Kft. (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci Á. László i A. Cserny)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Mandelay Magyarország Kereskedelmi Kft. (Mandelay Kft.) (Szigetszentmiklós, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci V. Luszcz, C. Sár i É. Ulviczki)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r. (sprawa 1312/2019–5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Qx World a Mandelay.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2019 r.

                  2)

                  Qx World Kft, EUIPO i Mandelay Kft pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 114 z 6.4.2020.


title: Sprawa T-95/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kazembe Musonda / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/25

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kazembe Musonda / Rada
      (Sprawa T-95/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/26)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Jean-Claude Kazembe Musonda (Lubumbashi, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Jean-Claude Kazembe Musonda zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-97/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kande Mupompa / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/26

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kande Mupompa / Rada
      (Sprawa T-97/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/27)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Alex Kande Mupompa (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Alex Kande Mupompa zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-101/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ilunga Luyoyo / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/26

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ilunga Luyoyo / Rada
      (Sprawa T-101/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/28)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Ferdinand Ilunga Luyoyo (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Ferdinand Ilunga Luyoyo zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-102/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kampete / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/27

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kampete / Rada
      (Sprawa T-102/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/29)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Ilunga Kampete (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Ilunga Kampete zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-103/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Mutondo / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/28

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Mutondo / Rada
      (Sprawa T-103/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/30)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Kalev Mutondo (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Kalev Mutondo zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-104/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ramazani Shadary / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/28

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ramazani Shadary / Rada
      (Sprawa T-104/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/31)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Emmanuel Ramazani Shadary (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Emmanuel Ramazani Shadary zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-105/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ruhorimbere / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/29

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Ruhorimbere / Rada
      (Sprawa T-105/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/32)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Éric Ruhorimbere (Mbuji-Mayi, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Éric Ruhorimbere zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-106/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Amisi Kumba / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/30

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Amisi Kumba / Rada
      (Sprawa T-106/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/33)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Gabriel Amisi Kumba (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Gabriel Amisi Kumba zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-107/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Boshab / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/30

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Boshab / Rada
      (Sprawa T-107/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/34)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Évariste Boshab (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i S. Lejeune, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Évariste Boshab zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-109/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Numbi / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/31

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Numbi / Rada
      (Sprawa T-109/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/35)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: John Numbi (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  John Numbi zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-110/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kanyama / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach – Oczywisty błąd w ocenie – Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Zarzut niezgodności z prawem]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/32

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Kanyama / Rada
      (Sprawa T-110/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenie wstępu na terytorium państw członkowskich - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach osób objętych środkami ograniczającymi - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Dowód zasadności umieszczenia i pozostawienia w wykazach - Oczywisty błąd w ocenie - Trwanie okoliczności faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie środków ograniczających - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Zarzut niezgodności z prawem)
      (2021/C 452/36)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Célestin Kanyama (Kinszasa, Demokratyczna Republika Konga) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck, P. De Wolf, A. Guillerme i T. Payan)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-C. Cadilhac i H. Marcos Fraile, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Rady (WPZiB) 2019/2109 z dnia 9 grudnia 2019 r. zmieniającej decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 218, s. 134) oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/2101 z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie wykonania art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom naruszającym embargo na broń w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. 2019, L 318, s. 1) w zakresie, w jakim środki te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Célestin Kanyama zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-127/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Francja / ECHA [REACH – Ocena substancji – Chlorek glinu – Zasadowy chlorek glinu – Siarczan glinu – Decyzje, w których ECHA zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji – Artykuł 46 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Odwołanie wniesione do izby odwoławczej – Wielowątkowość uzasadnienia decyzji izby odwoławczej – Względy mogące uzasadniać decyzję – Nieskuteczność zarzutów skierowanych przeciwko pozostałym elementom uzasadnienia]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/32

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Francja / ECHA
      (Sprawa T-127/20) (1)

      (REACH - Ocena substancji - Chlorek glinu - Zasadowy chlorek glinu - Siarczan glinu - Decyzje, w których ECHA zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji - Artykuł 46 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Odwołanie wniesione do izby odwoławczej - Wielowątkowość uzasadnienia decyzji izby odwoławczej - Względy mogące uzasadniać decyzję - Nieskuteczność zarzutów skierowanych przeciwko pozostałym elementom uzasadnienia)
      (2021/C 452/37)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: T. Stehelin, W. Zemamta i A.-L. Desjonquères, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) (przedstawiciele: M. Heikkilä, M. Goodacre i W. Broere, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający żądania strony skarżącej: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: D. Klebs, S. Heimerl i S. Costanzo, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Kemira Oyj (Helsinki, Finlandia), Grace Silica GmbH (Düren, Niemcy) (przedstawiciele: J.-P. Montfort i T. Delille, adwokaci)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 17 grudnia 2019 r., w której izba odwoławcza ECHA uchyliła trzy decyzje ECHA z dnia 21 grudnia 2017 r., dotyczące przeprowadzenia przez zgłaszających przeprowadzenia nowych badań w ramach oceny chlorku glinu, chlorku glinu zasadowego oraz siarczanu glinu (sprawy połączone A-003–2018, A-004–2018 i A-005–2018).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz te poniesione przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), Kemira Oyj i Grace Silica GmbH.

                  3)

                  Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 191 z 8.6.2020


title: Sprawa T-207/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Residencial Palladium / EUIPO – Palladium Gestión (PALLADIUM HOTELS & RESORTS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy PALLADIUM HOTELS & RESORTS – Przesłanki dopuszczalności wniosku o unieważnienie prawa do znaku – Artykuł 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 56 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 63 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/33

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Residencial Palladium / EUIPO – Palladium Gestión (PALLADIUM HOTELS & RESORTS)
      (Sprawa T-207/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy PALLADIUM HOTELS & RESORTS - Przesłanki dopuszczalności wniosku o unieważnienie prawa do znaku - Artykuł 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 60 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 56 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 63 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001))
      (2021/C 452/38)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Residencial Palladium, SL (Ibiza, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat D. Solana Giménez)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Palladium Gestión, SL (Ibiza) (przedstawiciel: adwokat J. Rojo García-Lajara), dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce Fiesta Hotels & Resorts, SL

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2020 r. (sprawa R 231/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Residencial Palladium a Fiesta Hotels & Resorts.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 lutego 2020 r. (sprawa R 231/2019-4).

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Residencial Palladium, SL.

                  4)

                  Palladium Gestión, SL pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawy od T-240/20 do T-245/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Arnaoutakis i in. / Parlament [Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego – Zmiana uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego – Odmowa przyznania dobrowolnej emerytury uzupełniającej – Zarzut niezgodności z prawem – Kompetencja Prezydium Parlamentu – Prawa nabyte i będące w trakcie nabywania – Proporcjonalność – Równość traktowania – Pewność prawa]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/34

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Arnaoutakis i in. / Parlament
      (Sprawy od T-240/20 do T-245/20) (1)

      (Prawo instytucjonalne - Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana uzupełniającego dobrowolnego systemu emerytalnego - Odmowa przyznania dobrowolnej emerytury uzupełniającej - Zarzut niezgodności z prawem - Kompetencja Prezydium Parlamentu - Prawa nabyte i będące w trakcie nabywania - Proporcjonalność - Równość traktowania - Pewność prawa)
      (2021/C 452/39)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Stavros Arnaoutakis (Heraklion, Grecja) i 5 innych skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokaci A. Schmitt i A. Grosjean)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, M. Ecker i S. Seyr, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu o oddaleniu wniosków skarżących, ze względu na nieukończenie przez nich wymaganego wieku 65 lat, przyznania im dobrowolnej emerytury uzupełniającej, na podstawie decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. 2018, C 466, s. 8).

         Sentencja

                  1)

                  Sprawy od T-240/20 do T-245/20 zostają połączone do celów wydania wyroku.

                  2)

                  Skargi zostają oddalone.

                  3)

                  Stavros Arnaoutakis i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, zostają obciążeni kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.


title: Sprawa T-274/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – MHCS / EUIPO – Lidl Stiftung (Odcień koloru pomarańczowego) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający odcień koloru pomarańczowego – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/2001 – Charakter znaku towarowego – Znak towarowy w postaci koloru – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/34

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – MHCS / EUIPO – Lidl Stiftung (Odcień koloru pomarańczowego)
      (Sprawa T-274/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający odcień koloru pomarańczowego - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/2001 - Charakter znaku towarowego - Znak towarowy w postaci koloru - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001)
      (2021/C 452/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: MHCS (Épernay, Francja) (przedstawiciele: adwokaci O. Vrins i B. Raus)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Kefferpütz i K. Wagner)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 lutego 2020 r. (sprawa R 2392/2018-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Lidl Stiftung & Co. a MHCS.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 lutego 2020 r. (R 2392/2018-1).

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez MHCS.

                  3)

                  Lidl Stiftung & Co. KG pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez MHCS.

         (1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.


title: Sprawa T-331/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratorios Ern / EUIPO – Le-Vel Brands (Le-Vel) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego znaku towarowego Unii Europejskiej Le-Vel – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LEVEL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa towarów i usług – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/35

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Laboratorios Ern / EUIPO – Le-Vel Brands (Le-Vel)
      (Sprawa T-331/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego znaku towarowego Unii Europejskiej Le-Vel - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy LEVEL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 452/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokatka S. Correa Rodríguez)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Vuijst i D. Gája, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Le-Vel Brands LLC (Frisco, Teksas, Stany Zjednoczone)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 marca 2020 r. (sprawa R 2113/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Laboratorios Ern a Le-Vel Brands.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Laboratorios Ern, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.


title: Sprawa T-377/20: Wyrok Sądu z dnia 1 września 2021 r. – KN / EKES [Prawo instytucjonalne – Członek EKES-u – Dochodzenie OLAF-u w sprawie zarzutów stosowania mobbingu – Decyzja o zwolnieniu członka z pełnienia jego funkcji w zakresie kierowania i zarządzania personelem – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt zaskarżalny – Dopuszczalność – Środek przyjęty w interesie służby – Podstawa prawna – Prawo do obrony – Odmowa dostępu do załączników do raportu OLAF-u – Ujawnienie istoty zeznań w formie streszczenia – Odpowiedzialność]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/36

      Wyrok Sądu z dnia 1 września 2021 r. – KN / EKES
      (Sprawa T-377/20) (1)

      (Prawo instytucjonalne - Członek EKES-u - Dochodzenie OLAF-u w sprawie zarzutów stosowania mobbingu - Decyzja o zwolnieniu członka z pełnienia jego funkcji w zakresie kierowania i zarządzania personelem - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Dopuszczalność - Środek przyjęty w interesie służby - Podstawa prawna - Prawo do obrony - Odmowa dostępu do załączników do raportu OLAF-u - Ujawnienie istoty zeznań w formie streszczenia - Odpowiedzialność)
      (2021/C 452/42)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: KN (przedstawiciele: adwokaci M. Casado García-Hirschfeld i M. Aboudi)

         Strona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) (przedstawiciele: M. Pascua Mateo, K. Gambino, X. Chamodraka, A. Carvajal García-Valdecasas i L. Camarena Januzec, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Duron)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji EKES-u z dnia 9 czerwca 2020 r. oraz, po drugie, oparte na art 268 TFUE żądanie zmierzające do uzyskania odszkodowania za szkodę i zadośćuczynienia za krzywdę, jakich miał doznać skarżący.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

                  2)

                  KN zostaje obciążony kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniami w przedmiocie środków tymczasowych.

         (1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2020.


title: Sprawa T-466/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – LF / Komisja [Służba publiczna – Personel kontraktowy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Odmowa przyznania dodatku zagranicznego – Zwykłe miejsce zamieszkania – Obowiązki wykonywane w organizacji międzynarodowej mającej siedzibę w państwie zatrudnienia]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/36

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – LF / Komisja
      (Sprawa T-466/20) (1)

      (Służba publiczna - Personel kontraktowy - Wynagrodzenie - Dodatek zagraniczny - Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Odmowa przyznania dodatku zagranicznego - Zwykłe miejsce zamieszkania - Obowiązki wykonywane w organizacji międzynarodowej mającej siedzibę w państwie zatrudnienia)
      (2021/C 452/43)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: LF (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i A.-C. Simon, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji z dnia 11 września 2019 r. o odmowie przyznania skarżącemu dodatku zagranicznego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  LF pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 313 z 21.9.2020.


title: Sprawa T-673/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Celler Lagravera / EUIPO – Cyclic Beer Farm (Cíclic) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Cíclic – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CYCLIC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/37

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Celler Lagravera / EUIPO – Cyclic Beer Farm (Cíclic)
      (Sprawa T-673/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Cíclic - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CYCLIC - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 452/44)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Celler Lagravera, SLU (Alfarràs, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Rivas Zurdo)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Cyclic Beer Farm, SL (Barcelona, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 sierpnia 2020 r. (sprawa R 465/2020-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Cyclic Beer Farm a Celler Lagravera.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Celler Lagravera, SLU zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 19 z 18.1.2021.


title: Sprawa T-688/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Freshly Cosmetics / EUIPO – Misiego Blázquez (IDENTY BEAUTY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego IDENTY BEAUTY – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IDENTITY THE IMAGE CLUB – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/37

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Freshly Cosmetics / EUIPO – Misiego Blázquez (IDENTY BEAUTY)
      (Sprawa T-688/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego IDENTY BEAUTY - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IDENTITY THE IMAGE CLUB - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 452/45)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Freshly Cosmetics, SL (Reus, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Roiger Bellostes)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Crawcour i D. Hanf, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Francisco Misiego Blázquez (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M. Salas Martín)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 września 2020 r. (sprawa R 205/2020-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między F. Misiego Blázquezem a Freshly Cosmetics.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Freshly Cosmetics, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 19 z 18.1.2021.


title: Sprawa T-702/20: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Beelow / EUIPO (made of wood) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego made of wood – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001]

text:
               8.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 452/38

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – Beelow / EUIPO (made of wood)
      (Sprawa T-702/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego made of wood - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001)
      (2021/C 452/46)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Timo Beelow (Wuppertal, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Vogtmeier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Bosse i E. Markakis, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 września 2020 r. (sprawa R 108/2020-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego made of wood jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Timo Beelow zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 28 z 25.1.2021.