title: Sprawa T-275/17: Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Curto / Parlament (Służba publiczna – Akredytowani asystenci parlamentarni – Artykuł 24 regulaminu pracowniczego – Wniosek o udzielenie wsparcia – Artykuł 12a regulaminu pracowniczego – Mobbing – Komitet doradczy ds. mobbingu i zapobiegania mu w miejscu pracy rozpatrujący skargi akredytowanych asystentów parlamentarnych wobec członków Parlamentu – Decyzja oddalająca wniosek o udzielenie wsparcia – Błąd w ocenie – Zakres obowiązku wspomagania – Czas trwania postępowania administracyjnego – Rozsądny termin – Odmowa przekazania sporządzonych przez komitet doradczy sprawozdań)

text:
               24.9.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/15

      Wyrok Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. – Curto / Parlament
      (Sprawa T-275/17) (1)

      ((Służba publiczna - Akredytowani asystenci parlamentarni - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Wniosek o udzielenie wsparcia - Artykuł 12a regulaminu pracowniczego - Mobbing - Komitet doradczy ds. mobbingu i zapobiegania mu w miejscu pracy rozpatrujący skargi akredytowanych asystentów parlamentarnych wobec członków Parlamentu - Decyzja oddalająca wniosek o udzielenie wsparcia - Błąd w ocenie - Zakres obowiązku wspomagania - Czas trwania postępowania administracyjnego - Rozsądny termin - Odmowa przekazania sporządzonych przez komitet doradczy sprawozdań))
      (2018/C 341/26)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Michela Curto (Genua, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: O. Caisou-Rousseau, E. Taneva i M. Rantala, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 30 czerwca 2016 r., w której organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia Parlamentu oddalił wniosek o udzielenie wsparcia wniesiony przez skarżącą w dniu 14 kwietnia 2014 r., a po drugie, naprawienia szkody poniesionej przez skarżącą z racji naruszenia przez ten organ obowiązku wspomagania przewidzianego w art. 24 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, a w szczególności z racji przewlekłości postepowania.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 30 czerwca 2016 r., w drodze której organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia Parlamentu oddalił wniosek o udzielenie wsparcia wniesiony przez Michelę Curto w dniu 14 kwietnia 2014 r.

                  2)

                  Parlament wypłaci na rzecz Micheli Curto tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 10 000 EUR powiększoną o odsetki za zwłokę naliczane od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku według stawki ustalonej przez Europejski Bank Centralny (EBC) dla głównych operacji refinansujących.

                  3)

                  Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 239 z 24.7.2017.


title: Sprawa C-472/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Hiszpania) w dniu 19 lipca 2018 r. – ER / Agencia Estatal de la Administración Tributaria

text:
               15.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 373/7

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Hiszpania) w dniu 19 lipca 2018 r. – ER / Agencia Estatal de la Administración Tributaria
      (Sprawa C-472/18)
      (2018/C 373/08)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Tribunal Superior de Justicia de Galicia

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: ER

         Strona pozwana: Agencia Estatal de la Administración Tributaria

         Pytania prejudycjalne

      Czy przepis zawarty w układzie zbiorowym pracy oraz praktyka pracodawcy, zgodnie z którymi, w celu ustalenia wynagrodzenia i dla celów awansu zawodowego, staż pracy pracownicy zatrudnionej w niepełnym wymiarze czasu pracy z pionowym rozkładem czasu pracy powinien być obliczony w rocznym wyliczeniu, biorąc pod uwagę jedynie czas wykonywania pracy, jest sprzeczny z postanowieniami klauzuli 4 pkt 1 i 2 Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin – dyrektywa Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. (1) oraz z art. 2 ust. 1 lit. b) i art. 14 ust. 1 dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana) (2)?

         (1)  Dyrektywa Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotycząca Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców /UNICE/, Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych /CEEP/ oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych /ETUC/ (Dz.U. 1998, L 14, s. 9).

         (2)  Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. 2006, L 204, p. 23).


title: Sprawa T-562/18: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2018 r. – YP/Komisja

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/57

      Skarga wniesiona w dniu 21 września 2018 r. – YP/Komisja
      (Sprawa T-562/18)
      (2018/C 399/73)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: YP (przedstawiciel: adwokat J.N. Louis)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 września 2017 r. o nałożeniu na nią kary dyscyplinarnej w postaci nagany;

                  —

                  Obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jedyny zarzut dotyczący oczywistego błędu w ocenie, jaki miałaby popełnić strona pozwana, gdy stwierdziła, że skarżąca nie dopełniła obowiązków wynikających z art. 12 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.


title: Sprawa C-86/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 sierpnia 2018 r. – Komisja Europejska / Wielkie Księstwo Luksemburga

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/31

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 sierpnia 2018 r. – Komisja Europejska / Wielkie Księstwo Luksemburga
      (Sprawa C-86/18) (1)

      (2018/C 399/41)
      Język postępowania: francuski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 161 z 7.5.2018.


title: Sprawa C-136/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 14 grudnia 2017 r. w sprawie T-304/16, bet365 Group / EUIPO, wniesione w dniu 19 lutego 2018 r. przez Roberta Hansena

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/17

      Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 14 grudnia 2017 r. w sprawie T-304/16, bet365 Group / EUIPO, wniesione w dniu 19 lutego 2018 r. przez Roberta Hansena
      (Sprawa C-136/18 P)
      (2018/C 399/24)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Robert Hansen (przedstawiciel: M. Pütz-Poulalion, Rechtsanwalt)

         Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
      Postanowieniem Trybunału Sprawiedliwości (ósma izba) z dnia 6 września 2018 r. odwołanie zostało odrzucone jako niedopuszczalne.


title: Sprawa C-284/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 9 sierpnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Equitalia centro SpA / Poste Italiane SpA

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/31

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 9 sierpnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Equitalia centro SpA / Poste Italiane SpA
      (Sprawa C-284/18) (1)

      (2018/C 399/42)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 249 z 16.7.2018.


title: Sprawa T-776/17: Postanowienie Sądu z dnia 11 września 2018 r. – Medora Therapeutics / EUIPO – Biohealth Italia (LITHOREN)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/58

      Postanowienie Sądu z dnia 11 września 2018 r. – Medora Therapeutics / EUIPO – Biohealth Italia (LITHOREN)
      (Sprawa T-776/17) (1)

      (2018/C 399/74)
      Język postępowania: angielski
      Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 63 z 19.2.2018.


title: Sprawa C-425/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Włochy) w dniu 28 czerwca 2018 r. – Consorzio Nazionale Servizi Società Cooperativa (CNS) / Gruppo Torinese Trasporti Gtt SpA

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/18

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Włochy) w dniu 28 czerwca 2018 r. – Consorzio Nazionale Servizi Società Cooperativa (CNS) / Gruppo Torinese Trasporti Gtt SpA
      (Sprawa C-425/18)
      (2018/C 399/25)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Consorzio Nazionale Servizi Società Cooperativa (CNS)

         Strona przeciwna: Gruppo Torinese Trasporti Gtt SpA

         Pytanie prejudycjalne

      Czy przepisy art. 53 ust. 3 i art. 54 ust. 4 dyrektywy 2004/17/WE (1), w związku z art. 45 ust. 2 lit. d) dyrektywy 2004/18/WE (2), stoją na przeszkodzie przepisowi, takiemu jak art. 38 ust. 1 lit. f) Decreto Legislativo (dekretu ustawodawczego) Republiki Włoskiej nr 163/2006, zgodnie z wykładnią dokonaną przez orzecznictwo krajowe, który to przepis wyklucza z zakresu zastosowania tzw. „poważnego wykroczenia zawodowego” zachowania stanowiące naruszenie przepisów dotyczących konkurencji, ustalone i ukarane przez krajowy organ ochrony konkurencji decyzją utrzymaną w mocy w postępowaniu sądowym, wykluczając w ten sposób a priori możliwość dokonania przez instytucje zamawiające niezależnej oceny wspomnianych naruszeń w celu ewentualnego, ale nie obligatoryjnego, wykluczenia danego wykonawcy z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego?

         (1)  Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. 2004, L 134, s. 1).

         (2)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. 2004, L 134, s. 114).


title: Sprawa T-604/16: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2018 r. – HD / Parlament (Służba publiczna – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na gospodarstwo domowe – Dodatek edukacyjny – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Warunki przyznania – Potrącenie dodatku podobnego rodzaju pochodzącego z innego źródła – Zwrot nienależnych kwot – Decyzja o ustaniu prawa do niektórych dodatków – Naruszenie prawa – Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/32

      Wyrok Sądu z dnia 19 września 2018 r. – HD / Parlament
      (Sprawa T-604/16) (1)

      ((Służba publiczna - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Dodatek na gospodarstwo domowe - Dodatek edukacyjny - Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu - Warunki przyznania - Potrącenie dodatku podobnego rodzaju pochodzącego z innego źródła - Zwrot nienależnych kwot - Decyzja o ustaniu prawa do niektórych dodatków - Naruszenie prawa - Oczywisty błąd w ocenie))
      (2018/C 399/43)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: HD (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Ecker i L. Deneys, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Parlamentu z dni 21 września, 5 października, 27 listopada i 15 grudnia 2015 r. o potrąceniu kwot otrzymanych nienależnie przez skarżącą tytułem dodatku edukacyjnego, po drugie, decyzji Parlamentu z dni 5, 13, 23 października, 5, 11 i 12 listopada 2015 r. o potrąceniu kwot otrzymanych nienależnie przez skarżącą tytułem dodatku edukacyjnego i dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu oraz o ustaniu jej prawa do dodatku na gospodarstwo domowe, a po trzecie, „w razie potrzeby”, decyzji z dnia 21 kwietnia 2016 r. oddalającej jej zażalenie.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  HD zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 326 z 5.9.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-34/16, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).


title: Sprawa T-371/18: Postanowienie Sądu z dnia 11 września 2018 r. – Reiner Stemme Utility Air Systems / AESA

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/58

      Postanowienie Sądu z dnia 11 września 2018 r. – Reiner Stemme Utility Air Systems / AESA
      (Sprawa T-371/18) (1)

      (2018/C 399/75)
      Język postępowania: angielski
      Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 276 z 6.8.2016.


title: Sprawa T-518/18: Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2018 r. – YG / Komisja

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/41

      Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2018 r. – YG / Komisja
      (Sprawa T-518/18)
      (2018/C 399/56)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: YG (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Champetier)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 13 listopada 2017 r. o nieumieszczeniu skarżącego na liście awansowanych urzędników;

                  —

                  następnie, stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 17 maja 2018 r. oddalającej zażalenie skarżącego na decyzję z dnia 13 listopada 2017 r.;

                  —

                  zasądzenie od pozwanej zwrotu poniesionych kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, że skarżąca naruszyła art. 45 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej. Zakwestionowana decyzja jest oparta na oczywistych błędach w ocenie; ponadto nie zawiera wystarczającego uzasadnienia i nie wykazano w niej, że ocena osiągnięć skarżącego została przeprowadzona zgodnie z zasadą równego traktowania.

                  2.

                  Zarzut drugi, że pozwana naruszyła zasadę dobrej administracji chronioną przez art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, z racji braku staranności w sporządzeniu i uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.


title: Sprawa T-519/18: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2018 r. – Global Silicones Council i in. / ECHA

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/42

      Skarga wniesiona w dniu 3 września 2018 r. – Global Silicones Council i in. / ECHA
      (Sprawa T-519/18)
      (2018/C 399/57)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Global Silicones Council (Waszyngton, D.C., Stany Zjednoczone) oraz 6 innych (przedstawiciele: R. Cana, F. Mattioli, G. David, lawyers, oraz D. Abrahams, Barrister)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie dopuszczalności oraz zasadności skargi;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (1), w zakresie, w jakim dotyczy wszystkich trzech substancji Octamethylcyclotetrasiloxane (D4), Decamethylcyclopentasiloxane (D5) oraz Dodecamethylcyclohexasiloxane (D6) z listy kandydackiej substancji stanowiących bardzo duże zagrożenie;

                  —

                  ewentualnie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do co najmniej jednej spośród wymienionych substancji z listy kandydackiej;

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania, a także

                  —

                  podjęcie wszelkich innych środków, które sąd uzna za stosowne.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy: pozwana dopuściła się oczywistego błędu w ocenie zdolności do bioakumulacji („B”) substancji D4, D5 i D6 oraz błędu w ocenie właściwości toksycznych („T”) substancji D5 i D6, przekroczenia swoich kompetencji, jak również naruszenia art. 59 rozporządzenia nr 1907/2006:

                              —

                              powołując się na opinie MSC oraz RAC bez dokonywania własnej oceny w oparciu o dostępne informacje, a tym samym przejmując obarczone błędami opinie;

                              —

                              uznając, że D4, D5 oraz D6 spełniają kryteria vPvB określone w załączniku XIII, mimo iż trwałość (P) oraz zdolność do bioakumulacji (B) nie zostały wykazane dla tego samego elementu;

                              —

                              nie biorąc pod uwagę szczególnego charakteru D4, D5 i D6 (ich „hybrydowej” natury) przy stosowaniu kryteriów określonych w załączniku XIII w odniesieniu do bioakumulacji;

                              —

                              formułując na temat bioakumulacji (B/vB) D4 i D5 wnioski, których nie popierają dowody, na które się powołuje;

                              —

                              z powodu braku oceny nowych dowodów dotyczących bioakumulacji (B/vB) dla D4 i D5 dostępnych po wydaniu opinii przez MSC i RAC;

                              —

                              nie uwzględniając wszystkich istotnych informacji przy stwierdzeniu bioakumulacji (vB) D6;

                              —

                              nie uwzględniając informacji o toksyczności D5, a zamiast tego identyfikując D5 jako PBT w oparciu o obecność D4 uznawanej za zanieczyszczenie, oraz identyfikując D5 jako PBT bez konkretnych ograniczeń zawartości D4 uzgodnionej przez MSC;

                              —

                              nie uwzględniając informacji o toksyczności D6, a zamiast tego identyfikując D6 jako PBT w oparciu o obecność D4 uznawanej za zanieczyszczenie, oraz identyfikując D6 jako PBT bez konkretnych ograniczeń zawartości D4 uzgodnionych przez MSC.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję zasady proporcjonalności, ponieważ umieszczenie na liście kandydackiej przekroczyło granicę tego, co jest właściwe i konieczne do osiągnięcia wyznaczonego celu i nie jest możliwie najmniej restrykcyjnym ze środków, z których pozwana powinna była skorzystać.

         (1)  Decyzja Europejskiej Agencji Chemikaliów opublikowana dnia 27 czerwca 2018 r.„Włączenie substancji wzbudzających szczególnie duże obawy do listy kandydackiej w celu ostatecznego umieszczenia jej w załączniku XIV”, w zakresie w jakim włącza ona trzy substancje Octamethylcyclotetrasiloxane (D4), Decamethylcyclopentasiloxane (D5) i Dodecamethylcyclohexasiloxane (D6) do listy kandydackiej substancji stanowiących bardzo duże zagrożenie, zgodnie z art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006, L 396, s. 1)


title: Sprawa T-39/17: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2018 r. – Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port w Breście) / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące wstępnych dochodzeń w sprawie systemów pomocy państwa w sektorze portowym wszystkich państw członkowskich – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki – Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 – Pojęcie życia prywatnego – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu – Zastosowanie ogólnego domniemania – Nadrzędny interes publiczny]

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/33

      Wyrok Sądu z dnia 19 września 2018 r. – Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port w Breście) / Komisja
      (Sprawa T-39/17) (1)

      ([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące wstępnych dochodzeń w sprawie systemów pomocy państwa w sektorze portowym wszystkich państw członkowskich - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 - Pojęcie życia prywatnego - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Zastosowanie ogólnego domniemania - Nadrzędny interes publiczny])
      (2018/C 399/45)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port w Breście) (Brest, Francja) (przedstawiciele: adwokaci J. Vanden Eynde i E. Wauters)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Buchet, B. Stromsky i C. Georgieva-Kecsmar, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniesione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2016) 7755 final z dnia 23 listopada 2016 r. o odmowie udzielenia skarżącej, po pierwsze, pełnego dostępu do kwestionariusza skierowanego do wszystkich państw członkowskich, i po drugie, dostępu do odpowiedzi państw członkowskich na ten kwestionariusz, wskazanych w piśmie skierowanym w dniu 8 lipca 2016 r. do Republiki Francuskiej w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa SA.38398 (2016/C) (ex 2015/E) – Opodatkowanie portów we Francji.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-Ouest (port w Breście) zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 104 z 3.4.2017.


title: Sprawa T-524/18: Skarga wniesiona w dniu 29 sierpnia 2018 r. – Billa / EUIPO – Boardriders IP Holdings (Billa)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/43

      Skarga wniesiona w dniu 29 sierpnia 2018 r. – Billa / EUIPO – Boardriders IP Holdings (Billa)
      (Sprawa T-524/18)
      (2018/C 399/58)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Billa AG (Wiener Neudorf, Austria) (przedstawiciele: adwokaci J. Rether, M. Kinkeldey, J. Rosenhäger, S. Brandstätter)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Boardriders IP Holdings LLC (Huntington Beach, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Billa” – zgłoszenie nr 11 592 623

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 czerwca 2018 r. w sprawie R 2235/2017-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 46 oraz art. 71 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2017/1001 w związku z art. 2 ust. 2 pkt i) oraz art. 27 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 2010/1430.


title: Sprawa C-475/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 20 lipca 2018 r. – SATI – Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA / Azienda di Trasporti Molisana – A.T.M. SpA

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 20 lipca 2018 r. – SATI – Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA / Azienda di Trasporti Molisana – A.T.M. SpA
      (Sprawa C-475/18)
      (2018/C 399/30)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: SATI – Società Autocooperative Trasporti Italiani SpA

         Strona pozwana: Azienda di Trasporti Molisana – A.T.M. SpA

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 (1) należy interpretować w ten sposób, że w przepisach krajowych występuje zakaz bezpośredniego udzielania zamówień na usługę lokalnego transportu publicznego, wykluczający bezpośrednie udzielanie zamówienia również w przypadkach, w których jest ono dozwolone w przepisach prawa Unii, jeżeli ustanowiona jest ogólna zasada udzielania wspomnianej usługi w drodze publicznego postępowania przetargowego, czy też zakaz ten występuje tylko w przypadku szczególnego zakazu bezpośredniego udzielania zamówień również w odniesieniu do sytuacji, w których jest ono dozwolone przez przepisy prawa Unii?

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/91 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.U. 2007, L 315, s. 1).


title: Sprawa C-454/17 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 września 2018 r. – Vincent Piessevaux / Rada Unii Europejskiej (Odwołanie – Służba publiczna – Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej – Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII – Uprawnienia emerytalne nabyte w systemie krajowym – Przeniesienie tych uprawnień do systemu emerytalnego Unii – Odmienne traktowanie urzędników, którym wartość kapitałową uprawnień emerytalnych przeniesiono do systemu Unii, odpowiednio, przed wejściem w życie nowych ogólnych przepisów wykonawczych oraz po ich wejściu w życie)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/10

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 września 2018 r. – Vincent Piessevaux / Rada Unii Europejskiej
      (Sprawa C-454/17 P) (1)

      ((Odwołanie - Służba publiczna - Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej - Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII - Uprawnienia emerytalne nabyte w systemie krajowym - Przeniesienie tych uprawnień do systemu emerytalnego Unii - Odmienne traktowanie urzędników, którym wartość kapitałową uprawnień emerytalnych przeniesiono do systemu Unii, odpowiednio, przed wejściem w życie nowych ogólnych przepisów wykonawczych oraz po ich wejściu w życie))
      (2018/C 399/12)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Vincent Piessevaux (przedstawiciele: adwokat L. Ponteville)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Vincent Piessevaux pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

         (1)  Dz.U. C 374 6.11.2017.


title: Sprawa C-547/17 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 września 2018 r. – Basic Net SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Graficzny znak towarowy przedstawiający trzy wertykalne paski – Dowód uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/11

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 września 2018 r. – Basic Net SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
      (Sprawa C-547/17 P) (1)

      ((Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Graficzny znak towarowy przedstawiający trzy wertykalne paski - Dowód uzyskania charakteru odróżniającego w następstwie używania))
      (2018/C 399/14)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Basic Net SpA (przedstawiciel: D. Sindico, avvocato)

         Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Basic Net SpA pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2018.


title: Sprawa C-80/17: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça – Portugalia) – Fundo de Garantia Automóvel / Alina Antónia Destapado Pão Mole Juliana, Cristiana Micaela Caetano Juliana (Odesłanie prejudycjalne – Obowiązkowe ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych – Dyrektywa 72/166/EWG – Artykuł 3 ust. 1 – Druga dyrektywa 84/5/EWG – Artykuł 1 ust. 4 – Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia – Pojazd zaparkowany na terenie prywatnym – Przysługujące instytucji odszkodowawczej prawo do wystąpienia z roszczeniem przeciwko właścicielowi nieubezpieczonego pojazdu)

text:
               5.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/8

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supremo Tribunal de Justiça – Portugalia) – Fundo de Garantia Automóvel / Alina Antónia Destapado Pão Mole Juliana, Cristiana Micaela Caetano Juliana
      (Sprawa C-80/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Obowiązkowe ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych - Dyrektywa 72/166/EWG - Artykuł 3 ust. 1 - Druga dyrektywa 84/5/EWG - Artykuł 1 ust. 4 - Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia - Pojazd zaparkowany na terenie prywatnym - Przysługujące instytucji odszkodowawczej prawo do wystąpienia z roszczeniem przeciwko właścicielowi nieubezpieczonego pojazdu))
      (2018/C 399/09)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Supremo Tribunal de Justiça

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Fundo de Garantia Automóvel

         Strona pozwana: Alina Antónia Destapado Pão Mole Juliana, Cristiana Micaela Caetano Juliana

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy Rady 72/166/EWG z dnia 24 kwietnia 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności, zmienionej dyrektywą 2005/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r., należy interpretować w ten sposób, że zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych jest obowiązkowe, gdy dany pojazd jest w dalszym ciągu zarejestrowany w państwie członkowskim i jest zdolny do jazdy, lecz w związku z decyzją jego właściciela, który nie ma już zamiaru go prowadzić, pozostaje zaparkowany na terenie prywatnym.

                  2)

                  Artykuł 1 ust. 4 drugiej dyrektywy Rady 84/5/EWG z dnia 30 grudnia 1983 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów silnikowych, zmienionej dyrektywą 2005/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przewidują, że instytucja wskazana w tym przepisie ma prawo wystąpić z roszczeniem nie tylko przeciwko osobie odpowiedzialnej lub osobom odpowiedzialnym za spowodowanie wypadku, ale również przeciwko osobie, która podlegała obowiązkowi zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wynikającej z ruchu pojazdu, który spowodował szkody podlegające naprawieniu przez tę instytucję, lecz nie zawarła w tym celu umowy, nawet jeśli osoba ta nie ponosi odpowiedzialności cywilnej za wypadek, w ramach którego wystąpiły te szkody.

         (1)  Dz.U. C 144 z 8.5.2017.


title: Sprawa C-448/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I (Niemcy) w dniu 9 lipca 2018 r. – WA / Münchener Hypothekenbank eG

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/36

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht München I (Niemcy) w dniu 9 lipca 2018 r. – WA / Münchener Hypothekenbank eG
      (Sprawa C-448/18)
      (2018/C 408/48)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht München I

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: WA.

         Strona pozwana: Münchener Hypothekenbank eG.
      Postanowieniem Trybunału z dnia 6 września 2018 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.


title: Sprawa C-369/17: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Shajin Ahmed / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal (Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Granice, azyl i imigracja – Status uchodźcy lub status ochrony uzupełniającej – Dyrektywa 2011/95/UE – Artykuł 17 – Wykluczenie z możliwości otrzymania ochrony uzupełniającej – Podstawy – Skazanie za poważne przestępstwo – Określenie powagi przestępstwa na podstawie kary grożącej za jego popełnienie zgodnie z prawem krajowym – Dopuszczalność – Konieczność indywidualnej oceny)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/25

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Shajin Ahmed / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
      (Sprawa C-369/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Granice, azyl i imigracja - Status uchodźcy lub status ochrony uzupełniającej - Dyrektywa 2011/95/UE - Artykuł 17 - Wykluczenie z możliwości otrzymania ochrony uzupełniającej - Podstawy - Skazanie za poważne przestępstwo - Określenie powagi przestępstwa na podstawie kary grożącej za jego popełnienie zgodnie z prawem krajowym - Dopuszczalność - Konieczność indywidualnej oceny))
      (2018/C 408/32)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Shajin Ahmed

         Strona pozwana: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

         Sentencja

      Artykuł 17 ust. 1 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony należy interpretować w ten sposób, że nie są z nim zgodne przepisy państwa członkowskiego, na mocy których uznaje się, że osoba występująca o udzielenie ochrony uzupełniającej „popełniła poważne przestępstwo” w rozumieniu tej dyrektywy, które może wykluczyć możliwość otrzymania przez nią tej ochrony, wyłącznie na podstawie kary, jaką dane przestępstwo jest zagrożone zgodnie z prawem tego państwa członkowskiego. Do właściwego organu lub sądu krajowego rozstrzygającego w przedmiocie wniosku o udzielenie ochrony uzupełniającej należy dokonanie oceny powagi rozpatrywanego czynu zabronionego w drodze pełnej analizy wszystkich okoliczności danego konkretnego przypadku.

         (1)  Dz.U. C 293 z 4.9.2017.


title: Sprawa C-372/17: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Vision Research Europe BV / Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna taryfa celna – Pozycje taryfowe – Klasyfikacja towarów – Kamera wyposażona w pamięć nietrwałą, w związku z czym przy wyłączeniu kamery lub wykonywaniu nowych zdjęć dochodzi do utraty wcześniej zarejestrowanych zdjęć – Nomenklatura scalona – Podpozycje 8525 80 19 i 8525 80 30 – Uwagi wyjaśniające – Wykładnia – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 113/2014 – Wykładnia – Ważność]

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/26

      Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland – Niderlandy) – Vision Research Europe BV / Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond
      (Sprawa C-372/17) (1)

      ([Odesłanie prejudycjalne - Wspólna taryfa celna - Pozycje taryfowe - Klasyfikacja towarów - Kamera wyposażona w pamięć nietrwałą, w związku z czym przy wyłączeniu kamery lub wykonywaniu nowych zdjęć dochodzi do utraty wcześniej zarejestrowanych zdjęć - Nomenklatura scalona - Podpozycje 8525 80 19 i 8525 80 30 - Uwagi wyjaśniające - Wykładnia - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 113/2014 - Wykładnia - Ważność])
      (2018/C 408/33)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Rechtbank Noord-Holland

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Vision Research Europe BV

         Strona przeciwna: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane kantoor Rotterdam Rijnmond

         Sentencja

      Podpozycję 8525 80 30 Nomenklatury scalonej, zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że podpozycja ta obejmuje kamerę taką jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, która może wykonywać dużą liczbę zdjęć na sekundę i zachowywać je w wewnętrznej pamięci nietrwałej, z której są one usuwane, gdy kamera jest wyłączana, i że rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 113/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, w zakresie, w jakim ma ono w drodze analogii zastosowanie do towarów posiadających cechy tej kamery, jest nieważne.

         (1)  Dz.U. C 300 z 11.9.2017.


title: Sprawa C-99/17 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2018 r. – Infineon Technologies AG / Komisja Europejska (Odwołanie – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Europejski rynek czipów do kart – Sieć kontaktów dwustronnych – Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych – Podważenie autentyczności dowodów – Prawo do obrony – Ograniczenie konkurencji ze „względu na cel” – Jednolite i ciągłe naruszenie – Kontrola sądowa – Nieograniczone prawo orzekania – Zakres – Obliczanie kwoty grzywny)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/15

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 26 września 2018 r. – Infineon Technologies AG / Komisja Europejska
      (Sprawa C-99/17 P) (1)

      ((Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek czipów do kart - Sieć kontaktów dwustronnych - Wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Podważenie autentyczności dowodów - Prawo do obrony - Ograniczenie konkurencji ze „względu na cel” - Jednolite i ciągłe naruszenie - Kontrola sądowa - Nieograniczone prawo orzekania - Zakres - Obliczanie kwoty grzywny))
      (2018/C 408/17)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Infineon Technologies AG (przedstawiciele: M. Dreher, T. Lübbig i M. Klusmann, Rechtsanwälte)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan, A. Dawes i J. Norris-Usher, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 15 grudnia 2016 r., Infineon Technologies/Komisja (T-758/14, niepublikowany, EU:T:2016:737) zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd oddalił podniesione pomocniczo żądanie Infineon Technologies AG mające na celu obniżenie kwoty grzywny nałożonej na nią przez Komisję Europejską.

                  2)

                  W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

                  3)

                  Sprawa zostaje przekazana Sądowi do ponownego rozpoznania celem wydana rozstrzygnięcia, w świetle zarzutu szóstego, w przedmiocie żądania obniżenia kwoty grzywny nałożonej na Infineon Technologies AG.

                  4)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         (1)  Dz.U. C 168 z 29.5.2017.


title: Sprawa C-109/17: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia n° 5 de Cartagena – Hiszpania) – Bankia SA / Juan Carlos Mari Merino, Juan Pérez Gavilán, María Concepción Mari Merino (Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2005/29/WE – Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów – Umowy kredytu hipotecznego – Postępowanie w przedmiocie egzekucji wierzytelności zabezpieczonej hipoteką – Ponowne oszacowanie wartości nieruchomości przed jej sprzedażą w drodze licytacji – Ważność tytułu egzekucyjnego – Artykuł 11 – Odpowiednie i skuteczne środki zwalczania nieuczciwych praktyk handlowych – Obowiązujący sąd krajowy zakaz badania, czy doszło do nieuczciwych praktyk handlowych – Brak możliwości zawieszenia postępowania w przedmiocie egzekucji wierzytelności zabezpieczonej hipoteką – Artykuły 2 i 10 – Kodeks dobrych praktyk bankowych – Brak prawnie wiążącego charakteru tego kodeksu)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/16

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena – Hiszpania) – Bankia SA / Juan Carlos Mari Merino, Juan Pérez Gavilán, María Concepción Mari Merino
      (Sprawa C-109/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2005/29/WE - Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów - Umowy kredytu hipotecznego - Postępowanie w przedmiocie egzekucji wierzytelności zabezpieczonej hipoteką - Ponowne oszacowanie wartości nieruchomości przed jej sprzedażą w drodze licytacji - Ważność tytułu egzekucyjnego - Artykuł 11 - Odpowiednie i skuteczne środki zwalczania nieuczciwych praktyk handlowych - Obowiązujący sąd krajowy zakaz badania, czy doszło do nieuczciwych praktyk handlowych - Brak możliwości zawieszenia postępowania w przedmiocie egzekucji wierzytelności zabezpieczonej hipoteką - Artykuły 2 i 10 - Kodeks dobrych praktyk bankowych - Brak prawnie wiążącego charakteru tego kodeksu))
      (2018/C 408/18)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Bankia SA

         Strona pozwana: Juan Carlos Mari Merino, Juan Pérez Gavilán, María Concepción Mari Merino

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 11 dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady należy interpretować w ten sposób, że nie są z nim sprzeczne przepisy krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które zakazują sądowi, przed którym toczy się postępowanie w przedmiocie egzekucji wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, badania z urzędu lub na wniosek strony ważności tytułu egzekucyjnego pod względem tego, czy doszło do nieuczciwych praktyk handlowych a, w każdym razie, które zakazują sądowi właściwemu w zakresie rozstrzygnięcia co do istoty, czy doszło do takich praktyk, zastosowania środków tymczasowych, takich jak zawieszenie postępowania w przedmiocie egzekucji wierzytelności zabezpieczonej hipoteką.

                  2)

                  Artykuł 11 dyrektywy 2005/29 należy interpretować w ten sposób, że nie są z nim sprzeczne przepisy krajowe, zgodnie z którymi kodeks postępowania taki jak te, o których mowa w art. 10 tej dyrektywy, nie posiada prawnie wiążącego charakteru.

         (1)  Dz.U. C 161 z 22.5.2017.


title: Sprawa C-466/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgerichts Linz (Austria) w dniu 17 lipca 2018 r. – DS / Porsche Inter Auto GmbH & Co KG

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/36

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgerichts Linz (Austria) w dniu 17 lipca 2018 r. – DS / Porsche Inter Auto GmbH & Co KG
      (Sprawa C-466/18)
      (2018/C 408/49)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesgericht Linz

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: DS

         Strona pozwana: Porsche Inter Auto GmbH & Co KG

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (1) należy interpretować w ten sposób, że niedopuszczalne jest wyposażenie pojazdu w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 715/2007, w ramach którego zawór recyrkulacji spalin, zatem część mająca potencjalny wpływ na emisję zanieczyszczeń jest tak skonstruowana, że szybkość recyrkulacji spalin, zatem część spalin, która zostaje cofnięta, jest tak ustawiona, że zawór recyrkulacji spalin gwarantuje tryb o niskiej emisji szkodliwych substancji tylko pomiędzy 15 a 33 stopniami Celsjusza i tylko poniżej 1 000 metrów wysokości, a poza tym zakresem temperatur w przebiegu 10 stopni Celsjusza i ponad 1 000 metrów wysokości przy przebiegu 250 metrów wysokości zostaje liniowo zmniejszony do 0, zatem dochodzi do wzrostu emisji NOx ponad wartości graniczne wynikające z rozporządzenia nr 715/2007?

                  2)

                  Czy dla oceny pytania pierwszego ma znaczenie, czy wyposażenie pojazdu wskazane w pytaniu pierwszym jest konieczne w celu ochrony silnika przed uszkodzeniem?

                  3)

                  Czy dla oceny pytania drugiego ponadto ma znaczenie, czy część silnika, która ma być chroniona przed uszkodzeniem jest zaworem recyrkulacji spalin?

                  4)

                  Czy dla oceny pytania pierwszego ma znaczenie, czy wyposażenie pojazdu wskazane w pytaniu pierwszym zostało wbudowane w trakcie produkcji pojazdu lub czy przedstawione w pytaniu pierwszym ustawienie recyrkulacji spalin ma zostać dokonane w pojeździe jako naprawa w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji (2)?

                  5)

                  Czy art. 3 ust. 6 dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji należy interpretować w ten sposób, że jeżeli została zawarta umowa sprzedaży pojazdu, na podstawie której jest świadczony pojazd odpowiadający wymogom ustawowym (unijnym) i w pojeździe wbudowana jest logika przełączania (Umschaltlogik), zatem ustawienie, w ramach którego, gdy pojazd jest eksploatowany, znajduje się w trybie 1, a gdy oprogramowanie rozpozna test, a zatem eksploatację pojazdu w ramach NEDC [nowego europejskiego cyklu jezdnego („New European Drive Cycle”)], pojazd pozostaje w trybie 1 (NEDC), jeżeli jednak oprogramowanie rozpozna, że pojazd porusza się poza tolerancją NEDC (odchylenia od profilu prędkości o +/- 2 km/h bądź +/- 1s) pojazd przechodzi w tryb 0 (tryb jazdy), w którym zawór recyrkulacji spalin jest tak ustawiony, że dopuszczalne wartości wynikające z rozporządzenia nr 715/2007 nie mogą już zostać zachowane, przy czym to ustawienie następuje w tak krótkim czasie, że w efekcie pojazd porusza się prawie wyłącznie w trybie 0, nie stanowi to braku zgodności z umową o nikłym znaczeniu?

         (1)  Dz.U. L 171, 2007, s. 1.

         (2)  Dz.U. L 171, 1999, s. 12.


title: Sprawa C-114/17 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 września 2018 r. – Królestwo Hiszpanii / Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Telewizja cyfrowa – Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha (wspólnota autonomiczna Kastylia-La Mancha, Hiszpania) – Subwencje na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej – Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym – Pojęcie „pomocy państwa” – Korzyść – Usługa w ogólnym interesie gospodarczym – Definicja – Zakres uznania państw członkowskich]

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/17

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 września 2018 r. – Królestwo Hiszpanii / Komisja Europejska
      (Sprawa C-114/17 P) (1)

      ([Odwołanie - Pomoc państwa - Telewizja cyfrowa - Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych Comunidad Autónoma de Castilla-La Mancha (wspólnota autonomiczna Kastylia-La Mancha, Hiszpania) - Subwencje na rzecz operatorów platform cyfrowej telewizji naziemnej - Decyzja uznająca środki pomocowe za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie „pomocy państwa” - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Definicja - Zakres uznania państw członkowskich])
      (2018/C 408/19)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M. J. García-Valdecasas Dorrego, pełnomocnik)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, B. Stromsky i P. Němečková, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 24.4.2017.


title: Sprawa C-514/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 7 czerwca 2018 r. w sprawie T-72/17, Gabriele Schmid/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 6 sierpania 2018 r. przez Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/37

      Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 7 czerwca 2018 r. w sprawie T-72/17, Gabriele Schmid/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), wniesione w dniu 6 sierpania 2018 r. przez Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark
      (Sprawa C-514/18 P)
      (2018/C 408/50)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (przedstawiciele: I. Hödl, Rechtsanwältin, S. Schoeller, Rechtsanwalt)

         Pozostali uczestnicy postępowania: Garbiele Schmid, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Żądania wnoszącej odwołanie

      Strona wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału:

                  a)

                  o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu (dziewiąta izba) z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie T-72/17 w zakresie, w jakim Sąd uwzględnił główny zarzut skargi i stwierdził nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 grudnia 2016 r. (sprawa R 1768/2015-4), oraz o wydanie orzeczenia w sprawie; posiłkowo

                  b)

                  o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu (dziewiąta izba) z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie T-72/17 w zakresie, w jakim Sąd uwzględnił główny zarzut skargi i stwierdził nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 grudnia 2016 r. (sprawa R 1768/2015-4), oraz o przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

                  c)

                  o obciążenie strony skarżącej w pierwszej instancji, Gabriele Schmid, kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Wnosząca odwołanie zaskarża wyrok Sądu (dziewiąta izba) z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie T-72/17, EU:T:2018:335, mającej za przedmiot skargę na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 grudnia 2016 r. (sprawa R 1768/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego między G. Schmid a Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark, ponieważ wyrok ten naruszył art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 (1) (obecnie art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001).
      Odwołanie opiera się na dwóch zarzutach: naruszenia art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001) i art. 15 ust. 2 nr 207/2009 (obecnie art. 18 ust. [2] rozporządzenia 2017/1001).
      Poprzez zarzut pierwszy, dzielący się na cztery części, wnosząca odwołanie podnosi konkretnie błędną ocenę: chronionego oznaczenia geograficznego, które zostało zarejestrowane jako indywidualny znak towarowy zgodnie z jego główną funkcją; wymogu dotyczącego tożsamości producenta; braku orzecznictwa dotyczącego funkcji wyznacznika jakości w odniesieniu do indywidualnych znaków towarowych jako znaków jakości, które zawierają chronione oznaczenia geograficzne; a także używania znaku towarowego przez członków licencjobiorcy.
      Poprzez zarzut drugi wnosząca odwołanie podnosi błędne zastosowanie art. 15 ust. 2 nr 207/2009 (obecnie art. 18 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001) zwłaszcza w odniesieniu do dokonanej przez Sąd oceny kwestii dozwolonego używania unijnego znaku towarowego przez osoby trzecie, mianowicie stowarzyszenie składające się ze swoich członków, i przypisania tego używania właścicielowi znaku towarowego.

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (wersja ujednolicona) (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).


title: Sprawa C-358/16: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative – Luksemburg) – UBS Europe SE, uprzednio UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin i inni (Odesłanie prejudycjalne – Zbliżanie ustawodawstw – Dyrektywa 2004/39/WE – Artykuł 54 ust. 1 i 3 – Zakres obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej spoczywającego na krajowych organach nadzoru finansowego – Decyzja stwierdzająca utratę nieposzlakowanej opinii zawodowej – Przypadki objęte prawem karnym – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Artykuły 47 i 48 – Prawo do obrony – Dostęp do akt)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/5

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative – Luksemburg) – UBS Europe SE, uprzednio UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin i inni
      (Sprawa C-358/16) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Dyrektywa 2004/39/WE - Artykuł 54 ust. 1 i 3 - Zakres obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej spoczywającego na krajowych organach nadzoru finansowego - Decyzja stwierdzająca utratę nieposzlakowanej opinii zawodowej - Przypadki objęte prawem karnym - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 47 i 48 - Prawo do obrony - Dostęp do akt))
      (2018/C 408/03)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Cour administrative

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: UBS Europe SE, uprzednio UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin i inni

         przy udziale: DV, EU, Commission de surveillance du secteur financier (CSSF), Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

         Sentencja

      Artykuł 54 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG należy interpretować w ten sposób, że:

                  —

                  znajdujące się w ustępach 1 i 3 tego artykułu wyrażenie „przypadki objęte prawem karnym” nie obejmuje sytuacji, w której władze wyznaczone przez państwa członkowskie do wypełniania funkcji określonych tą dyrektywą przyjmują środek, taki jak środek rozpatrywany w postępowaniu głównym, polegający na zabronieniu danej osobie wykonywania w nadzorowanym przedsiębiorstwie funkcji zarządczych lub innych funkcji, których wykonywanie jest uzależnione od uzyskania zezwolenia, wraz z nakazem złożenia rezygnacji z wszystkich pełnionych przez nią funkcji w możliwie najkrótszym terminie, ze względu na to, że osoba ta nie spełnia już przewidzianych w art. 9 owej dyrektywy wymogów w zakresie nieposzlakowanej opinii zawodowej, który to środek należy do środków, jakie właściwe władze muszą przyjąć w ramach wykonywania kompetencji przyznanych im na podstawie przepisów tytułu II tej samej dyrektywy. Otóż rzeczony przepis, przewidując, że w takich przypadkach można wyjątkowo odejść od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej, dotyczy przekazania lub wykorzystania poufnych informacji do celów postępowań oraz sankcji, odpowiednio, prowadzonych lub nałożonych zgodnie z krajowym prawem karnym;

                  —

                  przewidziany w ustępie 1 wskazanego artykułu obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej w związku z art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej musi być zagwarantowany i stosowany w taki sposób, by dało się go pogodzić z poszanowaniem prawa do obrony. W konsekwencji w przypadku gdy właściwe władze powołują się na omawiany obowiązek w celu odmówienia udostępnienia informacji będących w ich posiadaniu, które to informacje nie znajdują się w aktach sprawy dotyczących osoby wobec której został wydany akt dla niej niekorzystny, do właściwego sądu krajowego należy zbadanie, czy informacje te mają bezpośredni związek z wysuniętymi przeciw tej osobie zarzutami, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej do sądu tego należy – przed podjęciem decyzji co do udostępnienia żądanych informacji – wyważenie interesu odnośnej osoby do dysponowania informacjami niezbędnymi do wykonywania w pełni jej prawa do obrony z interesami związanymi z utrzymaniem poufności informacji objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej.

         (1)  Dz.U. C 335 z 12.9.2016.


title: Sprawa C-373/17 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 20 września 2018 r. – Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Agria Beteiligungsgesellschaft mbH, Star Agro Analyse und Handels GmbH / Komisja Europejska (Odwołanie – Konkurencja – Odrzucenie skargi przez Komisję Europejską – Brak interesu Unii Europejskiej)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/27

      Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 20 września 2018 r. – Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Agria Beteiligungsgesellschaft mbH, Star Agro Analyse und Handels GmbH / Komisja Europejska
      (Sprawa C-373/17 P) (1)

      ((Odwołanie - Konkurencja - Odrzucenie skargi przez Komisję Europejską - Brak interesu Unii Europejskiej))
      (2018/C 408/34)
      Język postępowania: polski

         Strony

         Wnoszące odwołanie: Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Agria Beteiligungsgesellschaft mbH, Star Agro Analyse und Handels GmbH (przedstawiciele: P. Graczyk, adwokat i W. Rocławski, radca prawny)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Szczodrowski i A. Dawes, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o. i Agria Beteiligungsgesellschaft mbH zostają obciążone, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

                  3)

                  Star Agro Analyse und Handels GmbH pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


title: Sprawa T-233/17: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2018 r. – Portugalia / Komisja (EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Wydatki poniesione przez Portugalię – Płatności bezpośrednie – Program POSEI – Przekroczenie pułapów – Opóźnienia w płatnościach – Artykuł 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 885/2006 – Podwójna korekta finansowa – Prawo do obrony – Proporcjonalność)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/51

      Wyrok Sądu z dnia 25 września 2018 r. – Portugalia / Komisja
      (Sprawa T-233/17) (1)

      ((EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Wydatki poniesione przez Portugalię - Płatności bezpośrednie - Program POSEI - Przekroczenie pułapów - Opóźnienia w płatnościach - Artykuł 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 885/2006 - Podwójna korekta finansowa - Prawo do obrony - Proporcjonalność))
      (2018/C 408/65)
      Język postępowania: portugalski

         Strony

         Strona skarżąca: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida i P. Estêvão pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou, D. Bianchi i B. Rechena, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniesione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2017) 766 final z dnia 14 stycznia 2017 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim wyłącza z finansowania Unii wydatki zgłoszone przez Republikę Portugalską w ramach programu „POSEI – Szczególny system dostaw” oraz „Płatności bezpośrednich za rok gospodarczy 2010”.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 213 z 3.7.2017.


title: Sprawa C-448/17: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 20 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Prešove – Słowacja) – EOS KSI Slovensko s.r.o. / Ján Danko, Margita Danková (Odesłanie prejudycjalne – Umowy zawierane z konsumentami – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki umowne – Artykuł 4 ust. 2 i art. 5 – Obowiązek wyrażenia warunków umownych prostym i zrozumiałym językiem – Artykuł 7 – Wszczynanie postępowań sądowych przez osoby lub organizacje mające uzasadniony interes w ochronie konsumentów przeciwko stosowaniu nieuczciwych warunków umownych – Uregulowanie krajowe uzależniające możliwość przystąpienia przez stowarzyszenie ochrony konsumentów do postępowania w charakterze interwenienta od zgody konsumenta – Kredyt konsumencki – Dyrektywa 87/102/EWG – Artykuł 4 ust. 2 – Obowiązek podania w umowie sporządzonej na piśmie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania – Umowa zawierająca jedynie równanie matematyczne stanowiące wzór na obliczenie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, przy braku danych niezbędnych do przeprowadzenia tego obliczenia)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/27

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 20 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd v Prešove – Słowacja) – EOS KSI Slovensko s.r.o. / Ján Danko, Margita Danková
      (Sprawa C-448/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Umowy zawierane z konsumentami - Dyrektywa 93/13/EWG - Nieuczciwe warunki umowne - Artykuł 4 ust. 2 i art. 5 - Obowiązek wyrażenia warunków umownych prostym i zrozumiałym językiem - Artykuł 7 - Wszczynanie postępowań sądowych przez osoby lub organizacje mające uzasadniony interes w ochronie konsumentów przeciwko stosowaniu nieuczciwych warunków umownych - Uregulowanie krajowe uzależniające możliwość przystąpienia przez stowarzyszenie ochrony konsumentów do postępowania w charakterze interwenienta od zgody konsumenta - Kredyt konsumencki - Dyrektywa 87/102/EWG - Artykuł 4 ust. 2 - Obowiązek podania w umowie sporządzonej na piśmie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania - Umowa zawierająca jedynie równanie matematyczne stanowiące wzór na obliczenie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, przy braku danych niezbędnych do przeprowadzenia tego obliczenia))
      (2018/C 408/35)
      Język postępowania: słowacki

         Sąd odsyłający

      Krajský súd v Prešove

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: EOS KSI Slovensko s.r.o.

         Strona pozwana: Ján Danko, Margita Danková

         Przy udziale: Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS

         Sentencja

                  1)

                  Dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich w związku z zasadą równoważności należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym, które nie zezwala organizacji ochrony konsumentów na przystąpienie do sprawy w charakterze interwenienta, w interesie konsumenta, w postępowaniu w sprawie nakazu zapłaty dotyczącego indywidualnego konsumenta oraz na wniesienie sprzeciwu od takiego nakazu w braku zakwestionowania go przez danego konsumenta, w wypadku gdy to uregulowanie faktycznie poddaje interwencje stowarzyszeń ochrony konsumentów w sporach objętych zakresem prawa Unii mniej korzystnym warunkom niż warunki mające zastosowanie do sporów z zakresu wyłącznie prawa wewnętrznego, co powinien sprawdzić sąd odsyłający.

                  2)

                  Dyrektywę 93/13 należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowania krajowego, takiego jak to rozpatrywane w postępowaniu głównym, które, mimo że przewiduje kontrolę nieuczciwego charakteru warunków zawartych w umowie zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem na etapie wydania nakazu zapłaty wobec konsumenta, to po pierwsze, nadaje urzędnikowi administracji sądu, niemającemu statusu sędziego, kompetencje do wydania tego nakazu zapłaty, a po drugie, ustanawia termin piętnastu dni na wniesienie sprzeciwu i wymaga, by sprzeciw był uzasadniony pod względem merytorycznym, w wypadku gdy taka kontrola z urzędu nie jest przewidziana na etapie wykonania danego nakazu, co powinien sprawdzić sąd odsyłający.

                  3)

                  Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy w umowie kredytu konsumenckiego, po pierwsze, nie podano rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, a jedynie matematyczne równanie stanowiące wzór na obliczenie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, przy czym nie podano danych niezbędnych do przeprowadzenia tego obliczenia, a po drugie, nie wskazano stopy oprocentowania, okoliczność taka ma decydujące znaczenie w ramach badania przez właściwy sąd krajowy, czy warunek umowny dotyczący kosztu kredytu jest wyrażony prostym i zrozumiałym językiem w rozumieniu tego przepisu.

         (1)  Dz.U. C 382 z 13.11.2017.


title: Sprawa C-466/17: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trento – Włochy) – Chiara Motter / Provincia autonoma di Trento (Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Dyrektywa 1999/70/WE – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Klauzula 4 – Sektor publiczny – Nauczyciele szkół średnich – Włączenie pracowników zatrudnionych na czas określony do korpusu służby cywilnej w drodze procedury naboru na podstawie kwalifikacji – Ustalenie stażu pracy – Zaliczenie tylko części okresów służby odbywanej w ramach umów o pracę na czas określony)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/28

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trento – Włochy) – Chiara Motter / Provincia autonoma di Trento
      (Sprawa C-466/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Klauzula 4 - Sektor publiczny - Nauczyciele szkół średnich - Włączenie pracowników zatrudnionych na czas określony do korpusu służby cywilnej w drodze procedury naboru na podstawie kwalifikacji - Ustalenie stażu pracy - Zaliczenie tylko części okresów służby odbywanej w ramach umów o pracę na czas określony))
      (2018/C 408/36)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale di Trento

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Chiara Motter

         Strona pozwana: Provincia autonoma di Trento

         Sentencja

      Wykładni klauzuli 4 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony z dnia 18 marca 1999 r., zawartego w załączniku do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) należy dokonywać w ten sposób, że co do zasady nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które w celu zakwalifikowania pracownika do określonej grupy zaszeregowania płacowego w związku z jego zatrudnieniem jako urzędnika służby cywilnej na podstawie kwalifikacji pozwala zaliczać w całości nie więcej niż cztery lata służby pełnionej przez tego pracownika na podstawie umów o pracę na czas określony, a dalsze lata służby pozwala zaliczać tylko częściowo, w proporcji dwóch trzecich.

         (1)  Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


title: Sprawa T-328/17: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2018 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – M. J. Dairies (BBQLOUMI) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BBQLOUMI – Wcześniejszy słowny wspólny unijny znak towarowy HALLOUMI – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/52

      Wyrok Sądu z dnia 25 września 2018 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – M. J. Dairies (BBQLOUMI)
      (Sprawa T-328/17) (1)

      ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BBQLOUMI - Wcześniejszy słowny wspólny unijny znak towarowy HALLOUMI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]})
      (2018/C 408/67)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, V. Marsland, solicitor, i S. Baran, barrister)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Rajh, D. Walicka i D. Gája, pełnomocnicy)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: M. J. Dairies EOOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat D. Dimitrova)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 marca 2017 r. (sprawa R 497/2016-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a M. J. Dairies.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 239 z 24.7.2017.


title: Sprawa C-438/16 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Francuska, IFP Énergies nouvelles [Odwołanie – Pomoc państwa – System pomocy wdrożony przez Francję – Nieograniczona gwarancja państwa, udzielona Institut français du pétrole (IFP) poprzez przyznanie mu statusu przedsiębiorstwa publicznego o charakterze przemysłowo-handlowym (EPIC) – Decyzja uznająca ten środek częściowo za niestanowiący pomocy państwa, a częściowo za stanowiący pomoc państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków – Pojęcie „systemu pomocy” – Domniemanie istnienia korzyści – Ciężar dowodu i standard dowodowy]

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/6

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Francuska, IFP Énergies nouvelles
      (Sprawa C-438/16 P) (1)

      ([Odwołanie - Pomoc państwa - System pomocy wdrożony przez Francję - Nieograniczona gwarancja państwa, udzielona Institut français du pétrole (IFP) poprzez przyznanie mu statusu przedsiębiorstwa publicznego o charakterze przemysłowo-handlowym (EPIC) - Decyzja uznająca ten środek częściowo za niestanowiący pomocy państwa, a częściowo za stanowiący pomoc państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków - Pojęcie „systemu pomocy” - Domniemanie istnienia korzyści - Ciężar dowodu i standard dowodowy])
      (2018/C 408/04)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky i D. Grespan, pełnomocnicy)

         Druga strona postępowania: Republika Francuska (przedstawiciele: D. Colas i J. Bousin, pełnomocnicy), IFP Énergies nouvelles (przedstawiciele: E. Morgan de Rivery i E. Lagathu, avocats)

         Sentencja

                  1)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 26 maja 2016 r., Francja i IFP Énergies nouvelles/Komisja (T-479/11 i T-157/12, EU:T:2016:320), zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność art. 1 ust. 3–5 oraz art. 2–12 decyzji Komisji 2012/26/UE z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy państwa C 35/08 (ex NN 11/2008) przyznanej przez Francję na rzecz przedsiębiorstwa publicznego Institut français du pétrole.

                  2)

                  Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         (1)  Dz.U. C 392 z 24.10.2016.


title: Sprawa T-457/18: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2018 r. – MedisanaEUIPO (happy life) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego happy life – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/54

      Wyrok Sądu z dnia 25 września 2018 r. – MedisanaEUIPO (happy life)
      (Sprawa T-457/18) (1)

      ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego happy life - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001]})
      (2018/C 408/69)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Medisana AG (Neuss, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Bühling i D. Graetsch)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i D. Walicka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 maja 2017 r. (sprawa R 1965/2016-4), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego happy life jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Medisana AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 300 z 11.9.2017.


title: Sprawa C-176/17: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich – Polska) – Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej / Mariusz Wawrzosek (Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13 WE – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Dyrektywa 2008/48 WE – Postępowanie w sprawie wydania nakazu zapłaty na podstawie weksla własnego, który zabezpiecza zobowiązania wynikające z umowy kredytu konsumenckiego)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/20

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich – Polska) – Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej / Mariusz Wawrzosek
      (Sprawa C-176/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13 WE - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Dyrektywa 2008/48 WE - Postępowanie w sprawie wydania nakazu zapłaty na podstawie weksla własnego, który zabezpiecza zobowiązania wynikające z umowy kredytu konsumenckiego))
      (2018/C 408/24)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej

         Strona pozwana: Mariusz Wawrzosek

         Sentencja

      Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwia się on przepisom krajowym takim jak te będące przedmiotem postępowania głównego, pozwalającym na wydanie nakazu zapłaty opartego na wekslu własnym, który stanowi gwarancję wierzytelności powstałej z umowy kredytu konsumenckiego, w sytuacji gdy sąd rozpoznający pozew o wydanie nakazu zapłaty nie jest uprawniony do zbadania potencjalnie nieuczciwego charakteru warunków tej umowy, jeżeli sposób wykonania prawa do wniesienia zarzutów od takiego nakazu nie pozwala na zapewnienie przestrzegania praw, które konsument opiera na tej dyrektywie.

         (1)  Dz.U. C 300 z 11.9.2017.


title: Sprawa C-555/17: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – 2M-Locatel A/S / Skatteministeriet (Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 – Unia celna i Wspólna taryfa celna – Klasyfikacja taryfowa – Nomenklatura scalona – Podpozycje 8528 71 13 i 8528 71 90 – Urządzenie umożliwiające odbieranie, dekodowanie i przetwarzanie sygnałów telewizyjnych transmitowanych na żywo przez Internet)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/30

      Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 20 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – 2M-Locatel A/S / Skatteministeriet
      (Sprawa C-555/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 - Unia celna i Wspólna taryfa celna - Klasyfikacja taryfowa - Nomenklatura scalona - Podpozycje 8528 71 13 i 8528 71 90 - Urządzenie umożliwiające odbieranie, dekodowanie i przetwarzanie sygnałów telewizyjnych transmitowanych na żywo przez Internet))
      (2018/C 408/39)
      Język postępowania: duński

         Sąd odsyłający

      Østre Landsret

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: 2M-Locatel A/S

         Strona przeciwna: Skatteministeriet

         Sentencja

      Nomenklaturę scaloną, zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienioną rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że urządzenia umożliwiające odbieranie, dekodowanie i przetwarzanie sygnału telewizyjnego transmitowanego na żywo przez Internet, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, należy zaklasyfikować do podpozycji CN 8528 71 90, pod warunkiem że nie zawierają tunera wideo lub „TV tunera”, co podlega zweryfikowaniu przez sąd krajowy.

         (1)  Dz.U. C 402 z 27.11.2017.


title: Sprawa C-520/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle (Belgia) w dniu 2 sierpnia 2018 r. – Ordre des barreaux francophones et germanophone, Académie Fiscale ASBL, UA, Liga voor Mensenrechten ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, VZ, WY, XX / Conseil des ministres

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/39

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle (Belgia) w dniu 2 sierpnia 2018 r. – Ordre des barreaux francophones et germanophone, Académie Fiscale ASBL, UA, Liga voor Mensenrechten ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, VZ, WY, XX / Conseil des ministres
      (Sprawa C-520/18)
      (2018/C 408/52)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Cour constitutionnelle

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Ordre des barreaux francophones et germanophone, Académie Fiscale ASBL, UA, Liga voor Mensenrechten ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, VZ, WY, XX

         Strona pozwana: Conseil des ministres

         Inny uczestnik postępowania: Child Focus

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE (1) w związku z prawem do bezpieczeństwa zagwarantowanym w art. 6 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz prawem do ochrony danych osobowych zagwarantowanym w art. 7, 8 i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, przewidującemu dla operatorów i dostawców usług łączności elektronicznej powszechny obowiązek przechowywania wszystkich danych o ruchu i lokalizacji w rozumieniu dyrektywy 2002/58/WE, generowanych lub przetwarzanych w ramach świadczenia tych usług, które to uregulowanie ma na celu nie tylko dochodzenie, wykrywanie i karanie poważnych przestępstw, ale także zapewnienie bezpieczeństwa narodowego, obrony terytorium i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobieganie, dochodzenie, wykrywanie i karanie przestępstw innych niż poważne lub zapobieganie niedozwolonemu używaniu systemów łączności elektronicznej lub realizuje inny cel, który jest wymieniony w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679 (2) i który ponadto jest objęty gwarancjami określonymi w tym uregulowaniu w zakresie przechowywania danych i dostępu do nich?

                  2)

                  Czy art. 15 ust. 1 dyrektywy 2002/58/WE w związku z art. 4, 7, 8, 11 i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, które przewiduje spoczywający na operatorach i dostawcach usług łączności elektronicznej powszechny obowiązek przechowywania danych o ruchu i lokalizacji w rozumieniu dyrektywy 2002/58/WE, generowanych lub przetwarzanych przez nich w związku ze świadczeniem tych usług, jeżeli uregulowanie to ma na celu wypełnienie pozytywnych obowiązków nałożonych na organy zgodnie z art. 4 i 8 karty, polegających na ustanowieniu ram prawnych, które umożliwiają skuteczne prowadzenie dochodzenia w sprawach karnych oraz skuteczne zwalczanie wykorzystywania seksualnego małoletnich a także skuteczne zidentyfikowanie sprawcy czynu karalnego nawet w przypadku korzystania ze środków łączności elektronicznej?

                  3)

                  Jeżeli na podstawie odpowiedzi udzielonych na pierwsze lub drugie pytanie prejudycjalne Cour constitutionnelle miałby dojść do wniosku, że zaskarżona ustawa narusza jedno lub więcej obowiązków wynikających z przepisów wskazanych w tych pytaniach, czy mógłby tymczasowo utrzymać w mocy skutki ustawy z dnia 29 maja 2016 r. o gromadzeniu i przechowywania danych w sektorze łączności elektronicznej, aby uniknąć niepewności prawa i zapewnić możliwość dalszego wykorzystywania uprzednio zgromadzonych i przechowywanych danych do celów określonych w prawie?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (Dz.U. 2002, L 201, s. 37).

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. 2016, L 119, s. 1)


title: Sprawa C-523/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 8 sierpnia 2018 r. – Engie Cartagena S.L. / Ministerio para la Transición Ecológica (dawniej Ministerio de Industria, Energía y Turismo)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/40

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 8 sierpnia 2018 r. – Engie Cartagena S.L. / Ministerio para la Transición Ecológica (dawniej Ministerio de Industria, Energía y Turismo)
      (Sprawa C-523/18)
      (2018/C 408/53)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Audiencia Nacional

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Engie Cartagena S.L.

         Druga strona postępowania: Ministerio para la Transición Ecológica (dawniej Ministerio de Industria, Energía y Turismo)

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy stanowi obowiązek użyteczności publicznej w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektyw 2003/54/WE (1) i 2009/72/WE (2) następujące uregulowanie zawarte w przepisie dodatkowym trzecim Real Decreto-Ley 14/2010 [dekretu królewskiego z mocą ustawy nr 14/2010]
                  „Finansowanie planów na rzecz oszczędzania energii i efektywności energetycznej na lata 2011, 2012 i 2013”:

                              „1.

                                 Środki pieniężne z systemu energetycznego przeznaczone na finansowanie Plan de acción 2008-2012 [planu działań na lata 2008-2012], przyjętego w drodze Acuerdo de Consejo de Ministros de 8 de julio de 2005, por el que se concretan las medidas del documento de »Estrategia de ahorro y eficiencia energética en España 2004-2012« aprobado por Acuerdo de Consejo de Ministros de 28 de noviembre de 2003 [uchwały Rady Ministrów z dnia 8 lipca 2005 r. w sprawie szczegółowego ustalenia środków, o których mowa w dokumencie zatytułowanym »Strategia na rzecz oszczędzania energii i efektywności energetycznej w Hiszpanii w latach 2004-2012« przyjętego uchwałą Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2003 r.], przewidziane na lata 2011 i 2012 w kwocie odpowiednio 270 mln EUR i 250 mln EUR będą pochodzić z wkładów każdego z przedsiębiorstw produkcyjnych obliczonych procentowo w oparciu o poniższą tabelę:

                                                Przedsiębiorstwo

                                                Procent

                                             Endesa Generación S.A.

                                             34,66

                                             Iberdrola Generación S.A.

                                             32,71

                                             GAS Natural S.D.G, S.A.

                                             16,37

                                             Hidroeléctrica del Cantábrico S.A.

                                             4,38

                                             E.ON Generación S.L.

                                             2,96

                                             AES Cartagena S.R.L.

                                             2,07

                                             Bizkaia Energía S.L.

                                             1,42

                                             Castelnou Energía S.L.

                                             1,58

                                             Nueva Generadora del Sur S.A.

                                             1,62

                                             Bahía de Bizkaia Electricidad S.L.

                                             1,42

                                             Tarragona Power S.L.

                                             0,81

                                             Łącznie

                                             100,00 ?”

                  2)

                  Jeżeli rzeczywiście uregulowanie to stanowi obowiązek użyteczności publicznej, to czy zostało ono zdefiniowane w sposób jasny, przejrzysty, niedyskryminacyjny i weryfikowalny?

         (1)  Dyrektywa 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 96/92/WE (Dz.U. 2003, L 176, s. 37).

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U. 2009, L 211, s. 55).


title: Sprawa T-488/17: Wyrok Sądu z dnia 20 września 2018 r. – Ghost – Corporate Management / EUIPO (Dry Zone) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Dry Zone – Termin do wniesienia skargi – Przekroczenie terminu – Niedopuszczalność odwołania wniesionego do izby odwoławczej – Artykuł 60 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 68 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak nieprzewidywalnych okoliczności lub siły wyższej – Obowiązek rzetelności i staranności – Uzasadnione oczekiwania}

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/54

      Wyrok Sądu z dnia 20 września 2018 r. – Ghost – Corporate Management / EUIPO (Dry Zone)
      (Sprawa T-488/17) (1)

      ({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Dry Zone - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Niedopuszczalność odwołania wniesionego do izby odwoławczej - Artykuł 60 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 68 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak nieprzewidywalnych okoliczności lub siły wyższej - Obowiązek rzetelności i staranności - Uzasadnione oczekiwania})
      (2018/C 408/70)
      Język postępowania: portugalski

         Strony

         Strona skarżąca: Ghost – Corporate Management SA (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat S. de Barros Araújo)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 czerwca 2017 r. (sprawa R 683/2017-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Dry Zone jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Ghost – Corporate Management SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 309 z 18.9.17.


title: Sprawa C-312/17: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Hamm – Niemcy) – Surjit Singh Bedi / Bundesrepublik Deutschland; Bundesrepublik Deutschland in Prozessstandschaft für das Vereinigte Königreich von Großbritannien und Nordirland (Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Dyrektywa 2000/78/WE – Równe traktowanie w zakresie zatrudnienia i pracy – Artykuł 2 ust. 2 – Zakaz wszelkiej dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność – Układ zbiorowy w sprawie zabezpieczenia społecznego – Zasiłek pomostowy wypłacany byłym pracownikom cywilnym sprzymierzonych sił zbrojnych w Niemczech – Ustanie wypłaty tego zasiłku z chwilą spełnienia przez zainteresowanego warunków nabycia prawa do wcześniejszej emerytury dla osób niepełnosprawnych z ustawowego systemu ubezpieczenia emerytalnego)

text:
               12.11.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/23

      Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 19 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Hamm – Niemcy) – Surjit Singh Bedi / Bundesrepublik Deutschland; Bundesrepublik Deutschland in Prozessstandschaft für das Vereinigte Königreich von Großbritannien und Nordirland
      (Sprawa C-312/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 2000/78/WE - Równe traktowanie w zakresie zatrudnienia i pracy - Artykuł 2 ust. 2 - Zakaz wszelkiej dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność - Układ zbiorowy w sprawie zabezpieczenia społecznego - Zasiłek pomostowy wypłacany byłym pracownikom cywilnym sprzymierzonych sił zbrojnych w Niemczech - Ustanie wypłaty tego zasiłku z chwilą spełnienia przez zainteresowanego warunków nabycia prawa do wcześniejszej emerytury dla osób niepełnosprawnych z ustawowego systemu ubezpieczenia emerytalnego))
      (2018/C 408/29)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landesarbeitsgericht Hamm

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Surjit Singh Bedi

         Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland; Bundesrepublik Deutschland in Prozessstandschaft für das Vereinigte Königreich von Großbritannien und Nordirland

         Sentencja

      Wykładni art. 2 ust. 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy dokonywać w ten sposób, że w sprawie takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym przepis ten stoi na przeszkodzie uregulowaniom układu zbiorowego, które przewidują ustanie wypłaty zasiłku pomostowego, przyznanego pracownikowi, który stracił pracę, w celu zapewnienia godziwego dochodu aż do momentu nabycia przez niego prawa do emerytury z ustawowego systemu ubezpieczenia emerytalnego, z chwilą gdy ów pracownik zacznie spełniać kryteria nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tego systemu przeznaczonej dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności

         (1)  Dz.U. C 309 z 18.9.2017.