title: Sprawa T-161/18: Wyrok Sądu z dnia 24 lutego 2021 r. – Braesch i in. / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Pomoc na restrukturyzację zapobiegawczą Banca Monte dei Paschi di Siena – Wstępny etap postępowania wyjaśniającego – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym – Zarzut niedopuszczalności – Status zainteresowanego – Interes prawny – Legitymacja procesowa czynna – Dopuszczalność]

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/16

      Wyrok Sądu z dnia 24 lutego 2021 r. – Braesch i in. / Komisja
      (Sprawa T-161/18) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Pomoc na restrukturyzację zapobiegawczą Banca Monte dei Paschi di Siena - Wstępny etap postępowania wyjaśniającego - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Zarzut niedopuszczalności - Status zainteresowanego - Interes prawny - Legitymacja procesowa czynna - Dopuszczalność)
      (2021/C 189/17)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Anthony Braesch (Luksemburg, Luksemburg), Trinity Investments DAC (Dublin, Irlandia), Bybrook Capital Master Fund LP (Wielki Kajman, Kajmany), Bybrook Capital Hazelton Master Fund LP (Wielki Kajman), Bybrook Capital Badminton Fund LP (Wielki Kajman) (przedstawiciele: adwokaci, M. Siragusa, A. Champsaur, G. Faella i L. Prosperetti)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck i A. Bouchagiar, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 4690 final z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.47677 (2017/N) – Włochy, nowa pomoc i zmieniony plan restrukturyzacji Banca Monte dei Paschi di Siena.

         Sentencja

                  1)

                  Zarzut niedopuszczalności zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         (1)  Dz.U. C 190 z 4.6.2018.


title: Sprawa T-134/19: Wyrok Sądu z dnia 10 marca 2021 r. – AM / EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Wynagrodzenie – Dopuszczalność – Termin do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania pojednawczego – Akt niekorzystny – Dodatek z tytułu mobilności geograficznej – Przeniesienie do biura zewnętrznego – Odmowa przyznania dodatku – Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o odszkodowanie i zadośćuczynienie]

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/16

      Wyrok Sądu z dnia 10 marca 2021 r. – AM / EBI
      (Sprawa T-134/19) (1)

      (Służba publiczna - Personel EBI - Wynagrodzenie - Dopuszczalność - Termin do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania pojednawczego - Akt niekorzystny - Dodatek z tytułu mobilności geograficznej - Przeniesienie do biura zewnętrznego - Odmowa przyznania dodatku - Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o odszkodowanie i zadośćuczynienie)
      (2021/C 189/18)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: AM (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Champetier)

         Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: G. Faedo i M. Loizou, pełnomocnicy, wspierani przez adwokat A. Dal Ferra)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji EBI z dni 30 czerwca i 11 grudnia 2017 r. oraz, w razie potrzeby, decyzji Prezesa EBI z dnia 20 listopada 2018 r. potwierdzającej te decyzje, na mocy których skarżącemu odmówiono przyznania dodatku z tytułu mobilności geograficznej, a po drugie, o naprawienie szkody i zadośćuczynienie za krzywdę, jakie miały wyrządzić skarżącemu te decyzje.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) z dni 30 czerwca i 11 grudnia 2017 r. w zakresie, w jakim odmawiają one przyznania AM dodatku z tytułu mobilności geograficznej.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  EBI pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez AM.

         (1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.


title: Sprawa T-114/20: Wyrok Sądu z dnia 17 marca 2021 r. – Alvargonzález Ramos / EUIPO – Ursus-3 Capital, A.V. (URSUS Kapital) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie wygaśnięcia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy URSUS Kapital – Rzeczywiste używanie znaku – Częściowe wygaśnięcie prawa do znaku – Artykuł 18 ust. 1 i art. 58 st. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Dowód rzeczywistego używania – Ocena dowodów – Kwalifikacja usług]

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/17

      Wyrok Sądu z dnia 17 marca 2021 r. – Alvargonzález Ramos / EUIPO – Ursus-3 Capital, A.V. (URSUS Kapital)
      (Sprawa T-114/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy URSUS Kapital - Rzeczywiste używanie znaku - Częściowe wygaśnięcie prawa do znaku - Artykuł 18 ust. 1 i art. 58 st. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Dowód rzeczywistego używania - Ocena dowodów - Kwalifikacja usług)
      (2021/C 189/19)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Pablo Erik Alvargonzález Ramos (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat E. Sugrañes Coca)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ursus-3 Capital, A.V., SA (Madryt)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 grudnia 2019 r. (sprawa R 711/2019-5) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Ursus-3 Capital, A.V. a P.E. Alvargonzálezem Ramosem.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Pablo Erik Alvargonzález Ramos zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-127/21: Skarga wniesiona w dniu 26 lutego 2021 r. – Swissgrid / Komisja

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/18

      Skarga wniesiona w dniu 26 lutego 2021 r. – Swissgrid / Komisja
      (Sprawa T-127/21)
      (2021/C 189/20)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Swissgrid AG (Aarau, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci P. De Baere, P. L’Ecluse, K. T’Syen i V. Lefever)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      W skardze strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej w piśmie z dnia 17 grudnia 2020 r., w którym informuje ona operatorów systemów przesyłowych (OSP), że strona skarżąca nie kwalifikuje się do uczestnictwa w europejskich platformach wymiany produktów standardowych dla energii bilansującej, w tym w Trans European Replacement Reserves Exchange (TERRE) i nakazuje OSP TERRE wykluczenie skarżącej z platformy TERRE najpóźniej do dnia 1 marca 2020 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczy błędnego zastosowania w zaskarżonej decyzji art. 1 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. (1)

                              —

                              zaskarżona decyzja narusza art. 1 ust. 6 rozporządzenia 2017/2195 w zakresie, w jakim stwierdza, że aby wnioskodawca mógł uczestniczyć w europejskich platformach wymiany produktów standardowych dla energii bilansującej, jego udział powinien być „konieczny” do rozwiązania problemu bezpieczeństwa systemu wynikającego z nieplanowanych fizycznych przepływów mocy, podczas gdy właściwym kryterium jest to, czy wykluczenie Szwajcarii „może prowadzić do nieplanowanych fizycznych przepływów mocy przez Szwajcarię zagrażających bezpieczeństwu systemu w regionie”.

                              —

                              Zaskarżona decyzja narusza art. 1 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/2195, ponieważ odczytuje alternatywne warunki z art. 1 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/2195 jako warunki kumulatywne.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczy błędnego zastosowania w zaskarżonej decyzji art. 1 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2017/2195

                              —

                              Zaskarżona decyzja narusza art. 1 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2017/2195, ponieważ odczytuje art. 1 ust. 7 zdanie drugie rozporządzenia (UE) 2017/2195 jako wymagający zawarcia umowy międzyrządowej o współpracy w dziedzinie energii elektrycznej z UE w rozumieniu pierwszego warunku alternatywnego z art. 1 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/2195;

                              —

                              Zaskarżona decyzja narusza art. 1 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2017/2195, ponieważ nie jest właściwie oparta na opiniach wydanych przez ACER oraz przez wszystkich operatorów systemów przesyłowych (OSP).

                  3.

                  Zarzut trzeci, dotyczy tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz prawo strony skarżącej do obrony, ponieważ Komisja Europejska nie rozpatrzyła argumentów podniesionych przez stronę skarżącą w pismach skierowanych do Komisji Europejskiej z dnia 29 września 2020 r. i z dnia 8 grudnia 2020 r. oraz nie odpowiedziała na nie.

                  4.

                  Zarzut czwarty, dotyczy tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 41 ust. 2 lit. c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 296 TFUE, ponieważ (i) nie zawiera odpowiedniego uzasadnienia decyzji Komisji Europejskiej o nieuwzględnieniu a) argumentów przedstawionych przez stronę skarżącą w pismach do Komisji Europejskiej z dnia 29 września 2020 r. i z dnia 8 grudnia 2020 r., b) opinii wszystkich OSP i c) opinii ACER; oraz (ii) zawiera wewnętrznie sprzeczne i niewystarczające uzasadnienie.

         (1)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. ustanawiające wytyczne dotyczące bilansowania (Tekst mający znaczenie dla EOG.) (Dz.U. 2017 L 312, s. 6–53)


title: Sprawa T-151/21: Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2021 r. – Saure / Komisja

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/19

      Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2021 r. – Saure / Komisja
      (Sprawa T-151/21)
      (2021/C 189/21)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Hans-Wilhelm Saure (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: C. Partsch, Rechtsanwalt)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności odmowy udzielenia przez Komisję wglądu, o który skarżący wniósł do dokumentów Komisji z dnia 27 stycznia 2021 r. poprzez sporządzenie kopii całości komunikacji Komisji

                              a)

                              z firmą BioNTech SE,

                              b)

                              z urzędem kanclerskim Niemiec na temat firmy BioNTech SE i jej produktów,

                              c)

                              z federalnym ministrem zdrowia Niemiec na temat zakupu szczepionek służących zwalczaniu pandemii koronawirusa,
                              w każdym wypadku od dnia 1 kwietnia 2020 r., a w szczególności odnośnie do ilości szczepionek oferowanych przez BioNTech i ich terminów dostawy;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy: skarżącemu przysługuje prawo dostępu do spornych dokumentów Komisji Europejskiej zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1).

                  2.

                  Zarzut drugi: art. 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie sprzeciwia się prawu dostępu do spornych informacji. Ujawnienie informacji nie narusza interesów handlowych jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej. Żądane informacje nie zawierają tajemnic przedsiębiorstwa w rozumieniu dyrektywy (UE) 2016/943 (2).

                  3.

                  Zarzut trzeci: art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie sprzeciwia się prawu dostępu do spornych informacji. Przepis ten chroni jedynie bieżący proces podejmowania decyzji. Przedmiotem wniosku skarżącego o udzielenie dostępu są natomiast dokumenty dotyczące negocjacji pozwanej dotyczących dostaw szczepionek. Negocjacje te zostały już zakończone. Poza tym istnieje nadrzędny interes publiczny w ujawnieniu spornych informacji, gdyż od tygodni jest on w całej Europie przedmiotem dyskusji i relacji dotyczących nabycia szczepionek przez UE.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (Dz.U. 2016, L 157, s. 1).


title: Sprawa T-154/21: Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2021 r. – Saure / Komisja

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/20

      Skarga wniesiona w dniu 23 marca 2021 r. – Saure / Komisja
      (Sprawa T-154/21)
      (2021/C 189/22)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Hans-Wilhelm Saure (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: C. Partsch, Rechtsanwalt)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności odmowy udzielenia przez Komisję wglądu, o który skarżący wniósł do dokumentów Komisji, sygn. akt Gestdem 2021/0592, poprzez sporządzenie kopii ze wszystkich protokołów, streszczeń, not do akt, notatek, dokumentów akt na posiedzenia, negocjacje, uchwały, propozycj, odpisy, korespondencji elektronicznej i listowej, protokołów telefonicznych – w szczególności w odniesieniu do Advance Purchase Agreements – i konkretnych umów z przedsiębiorstwami farmaceutycznymi na dostawę szczepionek na Covid19 w celu zwalczania epidemii koronawirusa tzw. „Steering Committees” oraz „Joint Negotiations Teams”. Pod Advance Purchase Agreements rozumie się każdą umowę na zakup, dostawę, zabezpieczenie, rezerwację i opracowanie szczepionek na Covid19 dla państw członkowskich UE;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy: skarżący uważa, że przysługuje mu prawo dostępu do spornych dokumentów Komisji Europejskiej zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Odmowa Komisji narusza ten przepis.

                  2.

                  Zarzut drugi: prawu dostępu skarżącego nie sprzeciwiają się żadne wyłączenia przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001. Komisja nie wskazała żadnych powodów wyłączenia. Nie można też ich stwierdzić.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).


title: Sprawa T-162/21: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2021 r. – BZ / EBC

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/21

      Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2021 r. – BZ / EBC
      (Sprawa T-162/21)
      (2021/C 189/23)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: BZ (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

         Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

         Żądania strony skarżącej

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu z dnia 17 listopada 2020 r. i z dnia 12 stycznia 2021 r. w przedmiocie wykonania wyroku z dnia 28 maja 2020 r. w sprawie T-483/16 RENV w zakresie, w jakim decyzja ta ustala (niewystarczającą) kwotę zadośćuczynienia na jedynie 50 000 EUR i zobowiązuje stronę skarżącą do zachowania poufności w odniesieniu do pisma EBC z dnia 12 stycznia 2021 r.;

                  —

                  przyznanie stronie skarżącej odszkodowania w wysokości 30 000 EUR za szkodę materialną i krzywdę przez nią doznane w wyniku niewłaściwego wykonania przez EBC wyroku z dnia 28 maja 2020 r. w sprawie T-483/16 RENV;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej jej kosztami oraz kosztami strony skarżącej w niniejszym postępowaniu.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 266 TFUE, w tym: (a) braku zaradzenia przeszłym skutkom decyzji, których nieważność została stwierdzona, (b) braku godziwego odszkodowania na rzecz strony skarżącej za wszystkie doświadczone przez nią niedogodności i ich skutki; (c) braku właściwego poinformowania jej o decyzji wykonawczej Zarządu z dnia 17 listopada 2020 r. lub przynajmniej o istotnych częściach tej decyzji; (d) zakazania jej ujawnienia treści pisma EBC z dnia 12 stycznia 2021 r. wewnątrz i na zewnątrz EBC.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasad przejrzystości i dobrej administracji oraz art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku dbałości, dobrostanu personelu oraz art. 21 i 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i naruszenia art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.


title: Sprawa T-164/21: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2021 r. – QM / Europol

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/21

      Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2021 r. – QM / Europol
      (Sprawa T-164/21)
      (2021/C 189/24)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: QM (przedstawiciel: N. de Montigny, avocate)

            Strona pozwana:
          Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol)

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 27 maja 2020 r. o nieprzedłużeniu umowy strony skarżącej jako umowy zawartej na czas nieokreślony;

                  —

                  w stosownym przypadku stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 grudnia 2020 r. w sprawie oddalenia zażalenia w zakresie w jakim dodaje ona elementy uzasadnienia;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący błędu popełnionego przez organ upoważniony do zawierania umów o pracę (zwany dalej „OUZU”) przy stosowaniu kryteriów oceny kandydata do przedłużenia umowy, a dokładniej przy interpretacji pojęcia „przyszłych przewidywalnych potrzeb”, które na dzień wydania decyzji nie były nigdy przedmiotem decyzji ani nawet nie zostały określone.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do bycia skutecznie wysłuchanym przed wydaniem niekorzystnej decyzji.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku dobrej administracji i uzasadnionego prawa skarżącego do bycia ocenionym na podstawie ustalonych kompetencji wymaganych dla sprawowania danej funkcji. Skarżący podnosi, że decyzja została przyjęta w oparciu o uprzedzenia i obawy, lecz bez rzeczywistego badania jego zdolności do należytego wypełniania obowiązków.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący oczywistego błędu w ocenie popełnionego przez OUZU przy ocenie profilu skarżącego i jego zdolności do należytego wypełniania obowiązków.

                  5.

                  Zarzut piąty dotyczący nadużycia prawa i naruszenia obowiązku dbałości.


title: Sprawa T-165/21: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2021 r. – Amort i in. / Komisja

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/22

      Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2021 r. – Amort i in. / Komisja
      (Sprawa T-165/21)
      (2021/C 189/25)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Heidi Amort (Jenesien, Włochy) i 31 dalszych skarżących (przedstawiciel: R. Holzeisen, Rechtsanwältin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wykonawczej wraz z późniejszymi zmianami i uzupełnieniami.

         Zarzuty i główne argumenty

      Skarga na decyzję wykonawczą Komisji Europejskiej C(2021) 698 (final) z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie udzielenia warunkowego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „COVID-19 Vaccine AstraZeneca – Szczepionka przeciw COVID-19 (ChAdOx1-S [rekombinowana])” zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady opiera się na następujących zarzutach.

                  1.

                  Zarzut pierwszy: zaskarżona decyzja wykonawcza narusza art. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 507/2006 (1). Wykazano naukowo, że rozpowszechniona na całym świecie panika z powodu rzekomo wysokiego wskaźnika śmiertelności związanej z zarażeniem SARS-CoV-2 jest bezpodstawna. Ponadto WHO i UE nie dokonały prawidłowego ustalenia sytuacji kryzysowej w znaczeniu zagrożenia zdrowia publicznego.

                  2.

                  Zarzut drugi: zaskarżona decyzja wykonawcza narusza art. 4 rozporządzenia (WE) nr 507/2006 z powodu:

                              —

                              braku pozytywnej równowagi ryzyko – korzyść zgodnie z art. 1 pkt 28a dyrektywy 2001/83/WE (2);

                              —

                              braku przesłanki określonej w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 507/2006, ponieważ prawdopodobne jest, że wnioskodawca nie będzie w stanie dostarczyć wyczerpujących danych klinicznych;

                              —

                              braku przesłanki określonej w art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 507/2006, gdyż nie ma niezaspokojonych potrzeb medycznych, które miałyby być spełnione przez dopuszczony lek;

                              —

                              braku przesłanki określonej w art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 507/2006.

                  3.

                  Zarzut trzeci: naruszenie rozporządzenia (WE) nr 1394/2007 (3), dyrektywy 2001/83/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (4).

                  4.

                  Zarzut czwarty: rażące naruszenie art. 168 i 169 TFUE, a także art. 3, 35 i 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

         (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 507/2006 z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie warunkowego dopuszczenia do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi wchodzących w zakres rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2006, L 92, s. 6).

         (2)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2001, L 311, s. 67).

         (3)  Rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniające dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (Dz.U. 2007, L 324, s. 121).

         (4)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1).


title: Sprawa T-166/21: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2021 r. – Autorità di sistema portuale del Mare Ligure occidentale i in. / Komisja

text:
               17.5.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/23

      Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2021 r. – Autorità di sistema portuale del Mare Ligure occidentale i in. / Komisja
      (Sprawa T-166/21)
      (2021/C 189/26)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Autorità di sistema portuale del Mare Ligure occidentale i 15 skarżących (przedstawiciele: F. Munari, I. Perego, G. Roberti, S. Zunarelli, avvocati)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności art. 1, 2, 3 i 4 decyzji Komisji;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami.

         Zarzuty i główne argumenty

      Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji Komisji z dnia 4 grudnia 2020 r. nr C(2020) 8498 final w sprawie systemu pomocy SA.38399 2019/C (ex 2018/E) wdrożonego przez Włochy – Opodatkowanie przedsiębiorstw – porty we Włoszech.
      W decyzji tej uznano za pomoc państwa zwolnienie, z podatku dochodowego od osób prawnych, którym to zwolnieniem zostały objęte organy zarządzające systemem portowym we Włoszech.
      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty i twierdzenia.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący tego, że decyzja jest błędna, a także narusza art. 107 ust. 1 TFUE w części, w jakiej utrzymuje, że organy zarządzające systemem portowym prowadzą działalność gospodarczą w granicach ustalonych przez Komisję. Skarżąca podnosi w tym względzie, że Komisja niesłusznie uznała, że może ona dokonać transpozycji kryteriów wypracowanych w praktyce i w orzecznictwie w odniesieniu do portów w innych państwach członkowskich lub do innych rodzajów infrastruktury, przez co naruszyła także ogólne zasady równego traktowania i dobrej administracji.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący tego, że decyzja jest także błędna i narusza art. 107 ust. 1 TFUE w części, w jakiej Komisja przeinaczyła podniesione na obronę argumenty Włoch co do nieistnienia rynku, ponieważ chodzi o sektor, który nie jest otwarty na konkurencję zgodnie z wolą prawodawcy krajowego.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja ponadto naruszyła art. 345 TFUE, art. 3, 7 i 121 TFUE, a także szereg zasad prawa Unii, wobec tego, iż nie uznała, że traktat nie uniemożliwia utrzymania w prawie państw członkowskich publicznej własności majątku i infrastruktury portowej i powierzenia oraz zastrzeżenia ich regulacji i zarządzania nimi wyłącznie jednostkom usytuowanym niżej niż na szczeblu ogólnokrajowym, takim jak organy zarządzające systemem portowym.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący tego, że decyzja jest błędna i narusza art. 107 ust. 1 TFUE w zakresie, w jakim:

                              —

                              Stwierdzono w niej transfer zasobów państwowych;

                              —

                              Uznano w niej system opodatkowania organów zarządzających systemem portowym za selektywny; oraz

                              —

                              Stwierdzono w niej, że system opodatkowania włoskich portów może zakłócać konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi.

                  5.

                  Zarzut piąty dotyczący tego, że decyzja została ponadto wydana bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i jest obarczona brakiem uzasadnienia.


title: Sprawa C-108/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 22 lutego 2021 r. – Deutsche Lufthansa AG / NB

text:
               27.9.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 391/3

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln (Niemcy) w dniu 22 lutego 2021 r. – Deutsche Lufthansa AG / NB
      (Sprawa C-108/21)
      (2021/C 391/04)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Köln

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Deutsche Lufthansa AG

         Strona przeciwna: NB

         Pytanie prejudycjalne

      Czy strajk własnych pracowników przewoźnika lotniczego w odpowiedzi na wezwanie związku zawodowego stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1)?
      Postanowieniem Prezesa Trybunału z dnia 17 czerwca 2021 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).


title: Sprawa T-440/21: Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2021 r. – TM / EBC

text:
               27.9.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 391/20

      Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2021 r. – TM / EBC
      (Sprawa T-440/21)
      (2021/C 391/28)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: TM (przedstawiciele: adwokaci L. Levi and A. Champetier)

         Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu z dnia 15 grudnia 2020 r. o powołaniu P., a nie skarżącego, na stanowisko dyrektora generalnego DG-IS;

                  —

                  w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu z dnia 11 maja 2021 r. oddalającej szczególne odwołanie skarżącego od decyzji o niepowołaniu do na to stanowisko;

                  —

                  przyznanie skarżącemu odszkodowania za szkodę poniesioną z tytułu decyzji z dnia 15 grudnia 2020 r. w kwocie 73 679,47 EUR;

                  —

                  przyznanie skarżącemu zadośćuczynienia za krzywdę wynoszącego symboliczne 1 EUR.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia art. 8 lit. c) warunków zatrudnienia, a także art. 1a.1.1 lit. b), art. 1a.2.1.1 i 1a.2.6.1 regulaminu pracowniczego; naruszenia ogłoszenia o naborze; naruszenia interesu służby.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczący niezgodnego z prawem przebiegu postępowania w sprawie naboru 2020–2738- EXT z uwagi na naruszenie art. 1a.3.1.2 § 4 regulaminu pracowniczego oraz nadużycie władzy.

                  3.

                  Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia art. 1a.2.7.9, 1a.2.7.10 I 1a.2.7.11 regulaminu pracowniczego; braku uzasadnienia; naruszenia zasady dobrej administracji.


title: Sprawa T-492/21: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2021 r. – Aquind i in. / ACER

text:
               27.9.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 391/25

      Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2021 r. – Aquind i in. / ACER
      (Sprawa T-492/21)
      (2021/C 391/34)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Aquind Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo), Aquind Energy Sàrl (Luksemburg, Luksemburg), Aquind SAS (Rouen, Francja) (przedstawiciele: adwokaci S. Goldberg, L. Van den Hende, L. Malý i E. White)

         Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER)

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji komisji odwoławczej ACER z dnia 4 czerwca 2021 r.; i

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy oparty na tym, że komisja odwoławcza ACER popełniła błąd, uznając, że wniesione do niej odwołanie jest niedopuszczalne. Strona skarżąca twierdzi, że pozwana była nadal uprawniona do zastąpienia nową decyzją decyzji, której nieważność stwierdzono (1), oraz do przyznania zezwolenia w odniesieniu do połączenia wzajemnego AQUIND na podstawie art. 17 rozporządzenia (WE) nr 714/2009 (2). Ponadto strona skarżąca twierdzi, że komisja odwoławcza ACER nie spełniła spoczywającego na niej obowiązku zapewnienia pełnego wykonania wyroku Sądu z dnia 18 listopada 2020 r. (3)

                  2.

                  Zarzut drugi oparty na tym, że komisja odwoławcza ACER naruszyła wymogi określone w art. 25 ust. 3 i art. 28 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 2019/942 (4) oraz w regulaminie wewnętrznym komisji odwoławczej ACER. Strona skarżąca twierdzi, że komisja odwoławcza ACER nie przestrzegała obowiązującej procedury, gdyż jeden z jej członków był nieobecny podczas przesłuchania, postępowanie ustne nie jest źródłem dowodów i protokół narady nie został opublikowany.

         (1)  Decyzja A-001–2018 komisji odwoławczej ACER z dnia 17 października 2018 r.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 (Dz.U. 2009, L 211, s. 15).

         (3)  Wyrok z dnia 18 listopada 2020 r., Aquind/ACER, T-735/18, EU:T:2020:542.

         (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/942 z dnia 5 czerwca 2019 r. ustanawiające Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (Dz.U. 2019, L 158, s. 22).


title: Sprawa C-375/21: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 17 czerwca 2021 r. – Sdrużenie „Za Zemjata – dostyp do prawosydje”, „Тhe Green Тank – grażdansko sdrużenie s nestopanska ceł” – Republika Grecka, NS / Izpyłnitelen direktor na Izpyłnitełna agencija po okołna sreda, TEC „Marica-iztok 2” EAD

text:
               4.10.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 401/2

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd (Bułgaria) w dniu 17 czerwca 2021 r. – Sdrużenie „Za Zemjata – dostyp do prawosydje”, „Тhe Green Тank – grażdansko sdrużenie s nestopanska ceł” – Republika Grecka, NS / Izpyłnitelen direktor na Izpyłnitełna agencija po okołna sreda, TEC „Marica-iztok 2” EAD
      (Sprawa C-375/21)
      (2021/C 401/02)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Wyrchowen administratiwen syd

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca w postępowaniu kasacyjnym: Sdrużenie „Za Zemjata – dostyp do prawosydje”, „Тhe Green Тank – grażdansko sdrużenie s nestopanska ceł” – Republika Grecka, NS

         Strona przeciwna w postępowaniu kasacyjnym: Izpyłnitelen direktor na Izpyłnitełna agencija po okołna sreda, TEC „Marica-iztok 2” EAD

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 4 ust. 3 TUE w związku z art. 18 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (1) z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) oraz art. 13 i 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE (2) z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy należy interpretować w ten sposób, że przy rozpatrywaniu wniosku o możliwość zastosowania odstępstwa zgodnie z art. 15 ust. 4 dyrektywy 2010/75/UE właściwy organ powinien ocenić – biorąc pod uwagę wszystkie odpowiednie dane naukowe dotyczące zanieczyszczenia, w tym środki przyjęte w ramach odpowiedniego programu jakości powietrza w danej strefie lub aglomeracji zgodnie z art. 23 dyrektywy 2008/50/WE – czy przyznanie możliwości zastosowania odstępstwa może zagrozić przestrzeganiu norm dotyczących jakości środowiska?

                  2)

                  Czy art. 4 ust. 3 TUE w związku z art. 18 dyrektywy 2010/75/UE oraz art. 13 i 23 dyrektywy 2008/50/WE należy interpretować w ten sposób, że przy rozpatrywaniu wniosku o możliwość zastosowania odstępstwa określonego w art. 15 ust. 4 dyrektywy 2010/75/UE właściwy organ powinien powstrzymać się od określenia mniej rygorystycznych norm emisyjnych dotyczących zanieczyszczeń w powietrzu pochodzących z obiektu energetycznego spalania, ponieważ takie odstępstwo byłoby niezgodne ze środkami określonymi w odpowiednim programie jakości powietrza przyjętym w danej strefie lub aglomeracji zgodnie z art. 23 dyrektywy 2008/50/WE i mogłoby zagrozić osiągnięciu celu związanego z zachowaniem możliwie najkrótszego okresu przekroczenia norm dotyczących jakości powietrza?

                  3)

                  Czy art. 4 ust. 3 TUE w związku z art. 18 dyrektywy 2010/75/UE i art. 13 dyrektywy 2008/50/WE należy interpretować w ten sposób, że przy rozpatrywaniu wniosku o możliwość zastosowania odstępstwa określonego w art. 15 ust. 4 dyrektywy 2010/75/UE właściwy organ powinien ocenić – biorąc pod uwagę wszystkie odnośne dane naukowe dotyczące zanieczyszczenia, w tym kumulatywny skutek wywoływany wraz z pozostałymi źródłami odpowiedniego rodzaju zanieczyszczeń – czy określenie mniej rygorystycznych norm dotyczących emisji zanieczyszczeń powietrza z obiektu energetycznego spalania przyczyniłoby się do przekroczenia odpowiednich norm dotyczących jakości powietrza, określonych zgodnie z art. 13 dyrektywy 2008/50/WE w danej strefie lub aglomeracji, i jeśli taka sytuacja ma miejsce, czy powinien powstrzymać się od przyznania możliwości zastosowania odstępstwa, które zagroziłoby osiągnięciu norm dotyczących jakości środowiska?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. 2010, L 334, s. 17).

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz.U. 2008, L 152, s. 1).


title: Sprawa T-146/20: Postanowienie Sądu z dnia 28 lipca 2021 r. – Csordas i in. / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Urzędnicy – Prawidłowość wyborów do sekcji lokalnej komitetu pracowniczego Komisji w Luksemburgu – Przedstawienie wspólnej listy sześciu związków zawodowych lub organizacji zawodowych – Obowiązek przeprowadzenia kontroli przez instytucję – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

text:
               11.10.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 412/9

      Postanowienie Sądu z dnia 28 lipca 2021 r. – Csordas i in. / Komisja
      (Sprawa T-146/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Służba publiczna - Urzędnicy - Prawidłowość wyborów do sekcji lokalnej komitetu pracowniczego Komisji w Luksemburgu - Przedstawienie wspólnej listy sześciu związków zawodowych lub organizacji zawodowych - Obowiązek przeprowadzenia kontroli przez instytucję - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2021/C 412/07)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Annamaria Csordas (Luksemburg, Luksemburg), Adrian Sorin Cristescu (Luksemburg), Jean Putz (Esch-sur-Alzette, Luksemburg), Miguel Vicente-Nunez (Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat M.-A. Lucas)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr, T. Lilamand i D. Milanowska, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga, na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności lub o stwierdzenie niezgodności z prawem zaniechania Komisji polegającego na zapobieżeniu lub zastosowaniu cenzury wobec szeregu czynności lub zaniechań związanych z wyborami do luksemburskiej sekcji lokalnej komitetu pracowniczego Komisji w listopadzie 2019 r.; po drugie, o stwierdzenie nieważności memorandum Komisji z dnia 28 listopada 2019 r. dotyczącego obliczania reprezentatywności związków zawodowych lub organizacji zawodowych, które są reprezentatywne w Komisji; oraz po trzecie, o stwierdzenie nieważności wszelkich decyzji dotyczących przyznania dodatkowych środków związkom zawodowym lub organizacjom zawodowym, będącym sygnatariuszami porozumienia o reprezentatywności z dnia 14 października 2019 r. w stosunku do środków, którymi dysponują na podstawie reprezentatywności uznanej w wyniku wyborów do sekcji lokalnej luksemburskiego komitetu pracowniczego w 2016 r.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Skarżący zostają obciążeni kosztami postępowania, w tym kosztami związanymi z postępowaniem w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa T-634/20: Postanowienie Sądu z dnia 28 lipca 2021 r. – UPTR / Parlament i Rada [Skarga o stwierdzenie nieważności – Transport drogowy – Rozporządzenie (UE) 2020/1055 – Rynek międzynarodowego transportu drogowego towarów – Kabotaż – Organizacja zawodowa – Legitymacja czynna – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność]

text:
               11.10.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 412/10

      Postanowienie Sądu z dnia 28 lipca 2021 r. – UPTR / Parlament i Rada
      (Sprawa T-634/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Transport drogowy - Rozporządzenie (UE) 2020/1055 - Rynek międzynarodowego transportu drogowego towarów - Kabotaż - Organizacja zawodowa - Legitymacja czynna - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2021/C 412/08)
      Język postępowania: niderlandzki

         Strony

         Strona skarżąca: Unie van Professionele Transporteurs en Logistieke Ondernemers (UPTR) (Herstal, Belgia) (przedstawiciel: F. Vanden Bogaerde, avocat)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: R. van de Westelaken i A. Tamás, pełnomocnicy) i Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Norberg, L. Vetillard i S. Emmerechts, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności art. 2 pkt 4) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1055 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, (WE) nr 1072/2009 i (UE) nr 1024/2012 w celu dostosowania ich do zmian w transporcie drogowym (Dz.U. 2020, L 249, s. 17).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Unie van Professionele Transporteurs en Logistieke Ondernemers (UPTR) zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 443 z 21.12.2020


title: Sprawa C-186/20: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 30 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – HYDINA SK s.r.o. / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca administracyjna oraz zwalczanie oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (VAT) – Rozporządzenie (UE) nr 904/2010 – Artykuły 10 – 12 – Wymiana informacji – Kontrola podatkowa – Terminy – Zawieszenie kontroli podatkowej w przypadku wymiany informacji – Przekroczenie terminu wyznaczonego na przekazanie informacji – Wpływ na zgodność z prawem zawieszenia kontroli podatkowej]

text:
               29.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 481/13

      Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 30 września 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky – Słowacja) – HYDINA SK s.r.o. / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky
      (Sprawa C-186/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Współpraca administracyjna oraz zwalczanie oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (VAT) - Rozporządzenie (UE) nr 904/2010 - Artykuły 10 – 12 - Wymiana informacji - Kontrola podatkowa - Terminy - Zawieszenie kontroli podatkowej w przypadku wymiany informacji - Przekroczenie terminu wyznaczonego na przekazanie informacji - Wpływ na zgodność z prawem zawieszenia kontroli podatkowej)
      (2021/C 481/17)
      Język postępowania: słowacki

         Sąd odsyłający

      Najvyšší súd Slovenskej republiky

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: HYDINA SK s.r.o.

         Strona przeciwna: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

         Sentencja

      Artykuł 10 rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej w związku z motywem 25 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że nie przewiduje on terminów, których przekroczenie może mieć wpływ na zgodność z prawem zawieszenia kontroli podatkowej przewidzianego przez prawo państwa członkowskiego występującego z wnioskiem do czasu przekazania przez wezwane państwo członkowskie informacji wymaganych w ramach mechanizmu współpracy administracyjnej ustanowionego w tym rozporządzeniu.

         (1)  Dz.U. C 222 z 6.7.2020.


title: Sprawa C-668/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 października 2021 r. – Komisja Europejska / Republika Włoska [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Artykuł 258 TFUE – Dyrektywa 91/271/EWG – Zbieranie i oczyszczanie ścieków komunalnych – Artykuły 3 – 5 i 10 – Brak systemów zbierania ścieków komunalnych w niektórych aglomeracjach – Brak oczyszczania wtórnego lub innego równie skutecznego oczyszczania ścieków komunalnych w niektórych aglomeracjach – Budowa i eksploatacja oczyszczalni – Kontrola zrzutów z tych oczyszczalni – Obszary wrażliwe – Bardziej rygorystyczne oczyszczanie ścieków]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/2

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 października 2021 r. – Komisja Europejska / Republika Włoska
      (Sprawa C-668/19) (1)

      (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 258 TFUE - Dyrektywa 91/271/EWG - Zbieranie i oczyszczanie ścieków komunalnych - Artykuły 3 – 5 i 10 - Brak systemów zbierania ścieków komunalnych w niektórych aglomeracjach - Brak oczyszczania wtórnego lub innego równie skutecznego oczyszczania ścieków komunalnych w niektórych aglomeracjach - Budowa i eksploatacja oczyszczalni - Kontrola zrzutów z tych oczyszczalni - Obszary wrażliwe - Bardziej rygorystyczne oczyszczanie ścieków)
      (2021/C 490/02)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Manhaeve i L. Cimaglia, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, którą wspierali M. Russo, G. Di Leo i L. Simeoli, avvocati dello Stato)

         Sentencja

                  1.

                  Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na podstawie art. 3–5 i 10 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych, zmienionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1137/2008 z dnia 22 października 2008 r.:

                              —

                              nie wyposażając w system zbierania ścieków komunalnych aglomeracji Lettomanoppello Capoluogo (Abruzja), Agerola, Airola, Alife, Altavilla Silentina, Apice, Ascea, Baia e Latina, Baselice, Bonito, Buccino, Caggiano, Caiazzo, Calitri, Caposele, Casalbuono, Casalvelino 1, Caselle in Pittari, Castellabate, Castel San Lorenzo, Castelvolturno Nord, Centola 1, Ceppaloni, Colle Sannita, Contursi Terme, Flumeri, Fontanarosa, Gioia Sannitica, Grazzanise, Grottaminarda, Guardia Sanframondi, Lapio, Limatola, Lioni, Marzano Appio, Mignano Monte Lungo, Mirabella Eclano, Moiano, Mondragone, Montefalcione, Montesano sulla Marcellana, Morcone, Nocera Inferiore, Nocera Superiore, Padula, Pietradefusi, Pietrelcina, Pisciotta, Polla, Pollica, Postiglione, Pratola Serra, Procida, Roccabascerana, Roccagloriosa, Rofrano, San Bartolomeo in Galdo, San Giorgio del Sannio, San Giorgio la Molara, San Gregorio Magno, San Leucio del Sannio, San Marco dei Cavoti, San Mauro Cilento, San Salvatore Telesino, Santa Maria la Fossa, Sant’Angelo a Cupolo, Sant’Angelo dei Lombardi 1, Sant’Angelo dei Lombardi 2, Sanza, Sassano, Scafati, Sessa Aurunca, Sicignano degli Alburni, Summonte, Taurasi, Teano, Teggiano, Telese Terme, Tramonti, Vallata, Valle di Maddaloni, Venticano, Vitulano, Vitulazio (Kampania), Acquaro, Aiello Calabro, Altomonte, Bocchigliero, Caccuri, Cardeto, Casabona, Catanzaro, Celico, Cerisano, Cerzeto, Chiaravalle Centrale, Cirò, Cirò Marina, Conflenti, Delianuova, Fiumefreddo Bruzio, Gioiosa Ionica, Grotteria, Ioppolo, Lago, Laino Borgo, Lattarico, Lungro, Luzzi, Maierato, Melissa, Mongrassano, Monasterace, Mottafollone, Palizzi, Paludi, Paola, Parghelia, Petilia Policastro, Placanica, Plataci, Platì, Polia, Rocca di Neto, San Benedetto Ullano, San Demetrio Corone, San Giorgio Albanese, San Gregorio d’Ippona, San Marco Argentano, San Martino di Finita, San Sosti, Santa Agata d’Esaro, Santa Caterina Albanese, Santa Severina, Santa Sofia d’Epiro, Scandale, Scigliano, Scilla, Seminara, Spilinga, Tarsia, Zambrone (Kalabria), Maniago-Maniago (Friuli – Wenecja Julijska), Calcinato – Ponte San Marco, Capriano del Colle – Fenili Belasi, Gazzada Schianno, Lonato, Rovato (Lombardia), Castrignano del Capo (Apulia), Borgetto, Butera, Castelvetrano-Marinella di Selinunte, Castiglione di Sicilia, Catenanuova, Mazzarrone, Nissoria, Pantelleria, Petrosino, Ravanusa, Realmonte, Regalbuto, Roccapalumba, San Vito lo Capo, Santa Ninfa (Sycylia), Pont-Saint-Martin (Dolina Aosty) oraz Isola della Scala (Wenecja Euganejska);

                              —

                              nie zapewniając, aby ścieki komunalne doprowadzane do systemów zbierania były poddawane przed odprowadzeniem wtórnemu oczyszczaniu lub innemu równie skutecznemu oczyszczaniu, w aglomeracjach:

                                          —

                                          Lettomanoppello Capoluogo (Abruzja), Agerola, Airola, Alife, Altavilla Silentina, Apice, Ascea, Baia e Latina, Baselice, Bonito, Buccino, Caggiano, Caiazzo, Calitri, Caposele, Casalbuono, Casalvelino 1, Caselle in Pittari, Castellabate, Castel San Lorenzo, Castelvolturno Nord, Centola 1, Ceppaloni, Colle Sannita, Contursi Terme, Flumeri, Fontanarosa, Gioia Sannitica, Grazzanise, Grottaminarda, Guardia Sanframondi, Lapio, Limatola, Lioni, Marzano Appio, Mignano Monte Lungo, Mirabella Eclano, Moiano, Mondragone, Montefalcione, Montesano sulla Marcellana, Morcone, Nocera Inferiore, Nocera Superiore, Padula, Pietradefusi, Pietrelcina, Polla, Pollica, Postiglione, Pratola Serra, Procida, Roccabascerana, Roccagloriosa, Rofrano, San Bartolomeo in Galdo, San Giorgio del Sannio, San Giorgio la Molara, San Gregorio Magno, San Leucio del Sannio, San Marco dei Cavoti, San Mauro Cilento, San Salvatore Telesino, Santa Maria la Fossa, Sant’Angelo a Cupolo, Sant’Angelo dei Lombardi 1, Sant’Angelo dei Lombardi 2, Sanza, Sassano, Scafati, Sessa Aurunca, Sicignano degli Alburni, Summonte, Taurasi, Teano, Teggiano, Telese Terme, Vallata, Valle di Maddaloni, Venticano, Vitulano, Vitulazio (Kampania), Acquaro, Aiello Calabro, Altomonte, Bocchigliero, Caccuri, Cardeto, Casabona, Catanzaro, Celico, Cerisano, Cerzeto, Chiaravalle Centrale, Cirò, Cirò Marina, Conflenti, Delianuova, Fiumefreddo Bruzio, Gioiosa Ionica, Grotteria, Ioppolo, Lago, Laino Borgo, Lattarico, Lungro, Luzzi, Maierato, Melissa, Mongrassano, Monasterace, Mottafollone, Palizzi, Paludi, Paola, Parghelia, Petilia Policastro, Placanica, Plataci, Platì, Polia, Rocca di Neto, San Benedetto Ullano, San Demetrio Corone, San Giorgio Albanese, San Gregorio d’Ippona, San Marco Argentano, San Martino di Finita, San Sosti, Santa Agata d’Esaro, Santa Caterina Albanese, Santa Severina, Santa Sofia d’Epiro, Scandale, Scigliano, Scilla, Seminara, Spilinga, Tarsia, Zambrone (Kalabria), Maniago-Maniago (Friuli – Wenecja Julijska), Lonato, Rovato (Lombardia), Castrignano del Capo (Apulia), Borgetto, Butera, Castiglione di Sicilia, Catenanuova, Nissoria, Pantelleria, Petrosino, Ravanusa, Roccapalumba, San Vito lo Capo, Santa Ninfa (Sicilia), Pont-Saint-Martin (Dolina’Aosty), Atessa Capoluogo, Fara Filiorum Petri, Fossacesia, Loreto Aprutino, Manoppello Capoluogo-Scalo-Ripa Corbara, Tollo, Torino di Sangro-Borgata Marina (Abruzja), Acerenza, Atella, Barile, Bella, Chiaromonte, Genzano di Lucania, Irsina, Pescopagano, Pietragalla, Pisticci, Pomarico, Salandra, Tricarico (Basilicata), Aprigliano, Belvedere Marittimo, Bianchi, Bisignano, Bonifati, Borgia, Briatico, Cardinale, Cariati, Carlopoli, Cerva, Cessaniti, Civita, Corigliano Calabro, Crosia, Crucoli, Dinami, Drapia, Fabrizia, Fagnano Castello, Feroleto Antico, Ferruzzano, Filadelfia, Firmo, Francavilla Angitola, Francavilla Marittima, Frascineto, Gerocarne, Gimigliano, Grimaldi, Guardavalle, Guardia Piemontese, Limbadi, Maida, Malvito, Mammola, Mandatoriccio, Marcellinara, Maropati, Mormanno, Nardodipace, Oppido Mamertina, Oriolo, Orsomarso, Parenti, Paterno Calabro, Pedace, Pentone, Piane Crati, Rende, Riace, Roccella Ionica, Roggiano Gravina, San Calogero, San Giovanni in Fiore, San Lorenzo del Vallo, San Nicola da Crissa, San Pietro Apostolo, San Pietro di Caridà, San Roberto, San Vincenzo La Costa, Santo Stefano in Aspromonte, Serra San Bruno, Serrastretta, Sersale, Spezzano Albanese, Tiriolo, Torano Castello, Verbicaro, Varapodio, Zungri (Kalabria), Afragola, Altavilla Irpina, Bagnoli Irpino, Calabritto, Camerota, Foglianise, Gesualdo, Maiori, Mercato Sanseverino, Montecalvo Irpino, Montecorice, Montemiletto, Montesarchio, Napoli Ovest, Nola, Paduli, Perdifumo, Pignataro Maggiore, Riardo, Salerno, Solopaca, Torre del Greco, Vairano Patenora, Vibonati (Campania), Prata di Pordenone-Prata di Pordenone, Rivignano (Friuli – Wenecja Julijska), Fontana Liri-Arce, Orte, Rzym (Lacjum), Alassio, Andora, Lavagna, Riva Trigoso (Liguria), Alfianello, Angolo Terme, Bagolino, Borno, Borgo San Giacomo, Calvisano, Capo di Ponte, Cedegolo, Concesio, Edolo, Leno, Lograto, Lumezzane, Mairano, Malonno, Marcheno, Montodine, Nuvolera, Oltre il Colle, Pompiano, Premana, Quinzano d’Oglio, Rudiano, San Paolo, Verolanuova, Vobarno (Lombardia), Castelfidardo, Cingoli, Corinaldo, Cupramontana, Fabriano, Falconara Marittima, Gallo Cappone, Macerata, Mogliano, Montappone-Massa Fermana, Montecchio, Montefano, Montelupone, Morrovalle, Orciano di Pesaro, Ostra, Potenza Picena, Recanati, Ripe, San Costanzo, Sarnano, Sassoferrato (Marche), Andria, Ascoli Satriano, Bari, Carlantino, Corato, Lucera, Montemesola, San Ferdinando di Puglia, San Severo, Volturino (Apulia), Badesi, Bono, Bortigali, Castelsardo, Cortoghiana, Lanusei, Mandas, Maracalagonis, Meana Sardo, Mores, Olmedo, Orosei, Pattada, Platamona, Settimo San Pietro, Sorgono, Tonara, Valledoria, Valledoria Zone turistiche (Sardynia), Acate, Aidone, Alcara Li Fusi, Alimena, Altofonte Centro, Aragona, Barrafranca, Belmonte Mezzagno, Bivona, Bolognetta, Bompietro, Burgio, Buseto Palazzolo, Calascibetta, Calatabiano, Caltabellotta, Caltanissetta-San Cataldo Consortile, Camastra, Cammarata-San Giovanni Gemini, Campofiorito, Campofranco, Canicattini Bagni, Capizzi, Casteldaccia, Castel di Judica, Castell’Umberto, Castell’Umberto-Sfaranda, Castronovo di Sicilia, Cattolica Eraclea, Centuripe, Cerami, Cesarò, Cianciana, Ciminna, Comiso, Comiso-Pedalino, Contessa Entellina, Corleone, Delia, Enna, Erice, Francofonte, Gaggi, Gagliano Castelferrato, Galati Mamertino, Gela, Grammichele, Graniti, Isnello, Ispica-Santa Maria Focallo, Joppolo Giancaxio, Lampedusa, Librizzi, Licata, Licodia Eubea, Linguaglossa, Lipari, Lipari-Vulcano, Lucca Sicula, Maletto, Maniace, Marianopoli, Mazzarino, Melilli-Villasmundo, Merì, Mezzojuso, Milena, Militello Rosmarino, Milo, Mirabella Imbaccari, Mistretta, Montedoro, Monterosso Almo, Montevago, Motta Sant’Anastasia, Naro, Nicosia, Nizza di Sicilia-Alì Terme, Noto, Pachino, Pantelleria-Scauri, Petralia Soprana-Fasanò, Petralia Sottana, Piana degli Albanesi, Piazza Armerina, Piedimonte Etneo, Pietraperzia, Prizzi, Racalmuto, Raddusa, Ramacca, Randazzo, Rocca di Caprileone, Rodi Milici, Salemi, Salemi-San Ciro, Sambuca di Sicilia, San Biagio Platani, San Cono, San Filippo del Mela, San Fratello, San Giuseppe Jato-San Cipirello, San Marco d’Alunzio, San Michele di Ganzaria, San Piero Patti, San Salvatore di Fitalia, Santa Croce Camerina-Zona costiera, Santa Lucia del Mela, Santa Margherita di Belice, Santa Maria di Licodia, Santo Stefano Quisquina, Serradifalco, Sinagra, Sommatino, Sortino, Sutera, Terme Vigliatore, Tortorici, Troina, Ucria, Ustica, Valderice-Bonagia, Valguarnera, Ventimiglia di Sicilia, Villalba, Villafranca Tirrena, Villarosa, Vizzini (Sycylia), Agliana, Arcidosso, Barga, Bientina, Cascina, Cascine-La Croce, Cerreto Guidi, Foiano della Chiana, Impruneta, Montalcino, Montecalvoli, Montespertoli, Piza, Pistoia, Pomarance, Rufina, Santa Maria a Monte, Strada in Chianti, Subbiano, Vicopisano, Zona-Firenze (Florencja) (Toskania), Borca di Cadore (Wenecja Eugejska), Matera, Rionero in Vulture (Basilicata) oraz Dolianova (Sardynia);

                                          —

                                          Calcinato – Ponte San Marco, Capriano del Colle – Fenili Belasi, Gazzada Schianno (Lombardia), Mazzarrone, Regalbuto (Sycylia) oraz Isola della Scala (Wenecja Eugejska);

                                          —

                                          Collecorvino, Tocco da Casauria Capoluogo (Abruzjao), San Daniele del Friuli, Sappada (Friuli – Wenecja Julijska), Bergamo, Bagnolo Mella, Castelli Calepio, Gonzaga, Mediavalle Ardenno, Miradolo Terme, Val Brembana, Vescovato, Tremosine, Vidigulfo, Gavardo, Muscoline, Pavone Mella, Pontoglio, San Zeno Naviglio, Poggio Rusco (Lombardia), Camerano, Civitanova Marche, Fermo, Grottazzolina, Mondolfo, Montecassiano, Montegranaro, Santa Maria Nuova (Marche), Castel Ritaldi, Città della Pieve (Umbria), Bitonto (Apulia), Manciano, Marina di Pisa-Tirrenia-Calambrone, Portoferraio, Volterra (Toscana), Falcade (Wenecja Eugejska), Oppido Lucano (Basilicata), Baucina, Castelbuono, Castrofilippo, Lascari zona costiera, Leonforte, Montallegro, Polizzi Generosa, San Mauro Castelverde, Sciara, Valledolmo (Sicilia), Bovino (Apulia), Caramanico Terme, Cepagatti Pianella (Abruzzo), Grassano, Stigliano (Basilicata), Molfetta (Apulia), Cala Liberotto, Rena Majore (Sardynia), Agira, Campofelice di Roccella, Campofelice di Roccella-Zona Costiera, Roccamena, Capaci Isola delle Femmine, Casteltermini, Chiusa Sclafani, Montemaggiore Belsito, Torretta, Villafrati (Sycylia), Poppi, Chiusi, Chiusi Scalo oraz Comeana (Toskania);

                                          —

                                          Castelcovati, Gardone Val Trompia, Nuvolento, Paitone, Prevalle, Polaveno, Remedello, Sarezzo, Serle, Urago d’Oglio oraz Villa Carcina (Lombardia);

                              —

                              nie zapewniając, aby ścieki komunalne doprowadzane do systemów zbierania były poddawane przed odprowadzeniem bardziej rygorystycznemu oczyszczaniu niż oczyszczanie wtórne lub inne równie skuteczne oczyszczanie, w aglomeracjach Matera, Rionero in Vulture (Basilicata), Trieste-Muggia (Friuli – Wenecja Julijska), Anagni (Lacjum), Pesaro, Urbino (Marche), Dolianova (Sardynia) oraz Wenecja (Wenecja Euganejska);

                              —

                              nie zapewniając, aby minimalne zmniejszenie całkowitego ładunku ścieków doprowadzanych do wszystkich oczyszczalni ścieków wynosiło co najmniej w odniesieniu do fosforu ogólnego i co najmniej 75 % w odniesieniu do azotu ogólnego, w obszarach wrażliwych zlewni doliny Padu i Adriatyku, jeziora Varese, jeziora Como (Lombardia) oraz zlewni zatoki Golfo di Castellammare (Sycylia);

                              —

                              nie zapewniając, aby oczyszczalnie ścieków komunalnych były projektowanie, budowane, eksploatowane i utrzymywane w sposób zapewniający wystarczającą wydajność w normalnych lokalnych warunkach klimatycznych i aby przy projektowaniu oczyszczalni wzięto pod uwagę sezonowe zmiany ładunku, w aglomeracjach:

                                          —

                                          Lettomanoppello Capoluogo (Abruzja), Agerola, Airola, Alife, Altavilla Silentina, Apice, Ascea, Baia e Latina, Baselice, Bonito, Buccino, Caggiano, Caiazzo, Calitri, Caposele, Casalbuono, Casalvelino 1, Caselle in Pittari, Castellabate, Castel San Lorenzo, Castelvolturno Nord, Centola 1, Ceppaloni, Colle Sannita, Contursi Terme, Flumeri, Fontanarosa, Gioia Sannitica, Grazzanise, Grottaminarda, Guardia Sanframondi, Lapio, Limatola, Lioni, Marzano Appio, Mignano Monte Lungo, Mirabella Eclano, Moiano, Mondragone, Montefalcione, Montesano sulla Marcellana, Morcone, Nocera Inferiore, Nocera Superiore, Padula, Pietradefusi, Pietrelcina, Polla, Pollica, Postiglione, Pratola Serra, Procida, Roccabascerana, Roccagloriosa, Rofrano, San Bartolomeo in Galdo, San Giorgio del Sannio, San Giorgio la Molara, San Gregorio Magno, San Leucio del Sannio, San Marco dei Cavoti, San Mauro Cilento, San Salvatore Telesino, Santa Maria la Fossa, Sant’Angelo a Cupolo, Sant’Angelo dei Lombardi 1, Sant’Angelo dei Lombardi 2, Sanza, Sassano, Scafati, Sessa Aurunca, Sicignano degli Alburni, Summonte, Taurasi, Teano, Teggiano, Telese Terme, Vallata, Valle di Maddaloni, Venticano, Vitulano, Vitulazio (Kampania), Acquaro, Aiello Calabro, Altomonte, Bocchigliero, Caccuri, Cardeto, Casabona, Catanzaro, Celico, Cerisano, Cerzeto, Chiaravalle Centrale, Cirò, Cirò Marina, Conflenti, Delianuova, Fiumefreddo Bruzio, Gioiosa Ionica, Grotteria, Ioppolo, Lago, Laino Borgo, Lattarico, Lungro, Luzzi, Maierato, Melissa, Mongrassano, Monasterace, Mottafollone, Palizzi, Paludi, Paola, Parghelia, Petilia Policastro, Placanica, Plataci, Platì, Polia, Rocca di Neto, San Benedetto Ullano, San Demetrio Corone, San Giorgio Albanese, San Gregorio d’Ippona, San Marco Argentano, San Martino di Finita, San Sosti, Santa Agata d’Esaro, Santa Caterina Albanese, Santa Severina, Santa Sofia d’Epiro, Scandale, Scigliano, Scilla, Seminara, Spilinga, Tarsia, Zambrone (Kalabria), Maniago-Maniago (Friuli – Wenecja Julijska), Lonato, Rovato (Lombardia), Castrignano del Capo (Apulia), Borgetto, Butera, Castiglione di Sicilia, Catenanuova, Nissoria, Pantelleria, Petrosino, Ravanusa, Roccapalumba, San Vito lo Capo, Santa Ninfa (Sycylia), Pont-Saint-Martin (Dolina Aosty), Atessa Capoluogo, Fara Filiorum Petri, Fossacesia, Loreto Aprutino, Manoppello Capoluogo-Scalo-Ripa Corbara, Tollo, Torino di Sangro-Borgata Marina (Abruzja), Acerenza, Atella, Barile, Bella, Chiaromonte, Genzano di Lucania, Irsina, Pescopagano, Pietragalla, Pisticci, Pomarico, Salandra, Tricarico (Basilicata), Aprigliano, Belvedere Marittimo, Bianchi, Bisignano, Bonifati, Borgia, Briatico, Cardinale, Cariati, Carlopoli, Cerva, Cessaniti, Civita, Corigliano Calabro, Crosia, Crucoli, Dinami, Drapia, Fabrizia, Fagnano Castello, Feroleto Antico, Ferruzzano, Filadelfia, Firmo, Francavilla Angitola, Francavilla Marittima, Frascineto, Gerocarne, Gimigliano, Grimaldi, Guardavalle, Guardia Piemontese, Limbadi, Maida, Malvito, Mammola, Mandatoriccio, Marcellinara, Maropati, Mormanno, Nardodipace, Oppido Mamertina, Oriolo, Orsomarso, Parenti, Paterno Calabro, Pedace, Pentone, Piane Crati, Rende, Riace, Roccella Ionica, Roggiano Gravina, San Calogero, San Giovanni in Fiore, San Lorenzo del Vallo, San Nicola da Crissa, San Pietro Apostolo, San Pietro di Caridà, San Roberto, San Vincenzo La Costa, Santo Stefano in Aspromonte, Serra San Bruno, Serrastretta, Sersale, Spezzano Albanese, Tiriolo, Torano Castello, Verbicaro, Varapodio, Zungri (Kalabria), Afragola, Altavilla Irpina, Bagnoli Irpino, Calabritto, Camerota, Foglianise, Gesualdo, Maiori, Mercato Sanseverino, Montecalvo Irpino, Montecorice, Montemiletto, Montesarchio, Napoli Ovest, Nola, Paduli, Perdifumo, Pignataro Maggiore, Riardo, Salerno, Solopaca, Torre del Greco, Vairano Patenora, Vibonati (Campania), Prata di Pordenone-Prata di Pordenone, Rivignano (Friuli – Wenecja Julijska), Fontana Liri-Arce, Orte, Rzym (Lacjum), Alassio, Andora, Lavagna, Riva Trigoso (Liguria), Alfianello, Angolo Terme, Bagolino, Borno, Borgo San Giacomo, Calvisano, Capo di Ponte, Cedegolo, Concesio, Edolo, Leno, Lograto, Lumezzane, Mairano, Malonno, Marcheno, Montodine, Nuvolera, Oltre il Colle, Pompiano, Premana, Quinzano d’Oglio, Rudiano, San Paolo, Verolanuova, Vobarno (Lombardia), Castelfidardo, Cingoli, Corinaldo, Cupramontana, Fabriano, Falconara Marittima, Gallo Cappone, Macerata, Mogliano, Montappone-Massa Fermana, Montecchio, Montefano, Montelupone, Morrovalle, Orciano di Pesaro, Ostra, Potenza Picena, Recanati, Ripe, San Costanzo, Sarnano, Sassoferrato (Marche), Andria, Ascoli Satriano, Bari, Carlantino, Corato, Lucera, Montemesola, San Ferdinando di Puglia, San Severo, Volturino (Apulia), Badesi, Bono, Bortigali, Castelsardo, Cortoghiana, Lanusei, Mandas, Maracalagonis, Meana Sardo, Mores, Olmedo, Orosei, Pattada, Platamona, Settimo San Pietro, Sorgono, Tonara, Valledoria, Valledoria Zone turistiche (Sardynia), Acate, Aidone, Alcara Li Fusi, Alimena, Altofonte Centro, Aragona, Barrafranca, Belmonte Mezzagno, Bivona, Bolognetta, Bompietro, Burgio, Buseto Palazzolo, Calascibetta, Calatabiano, Caltabellotta, Caltanissetta-San Cataldo Consortile, Camastra, Cammarata-San Giovanni Gemini, Campofiorito, Campofranco, Canicattini Bagni, Capizzi, Casteldaccia, Castel di Judica, Castell’Umberto, Castell’Umberto-Sfaranda, Castronovo di Sicilia, Cattolica Eraclea, Centuripe, Cerami, Cesarò, Cianciana, Ciminna, Comiso, Comiso-Pedalino, Contessa Entellina, Corleone, Delia, Enna, Erice, Francofonte, Gaggi, Gagliano Castelferrato, Galati Mamertino, Gela, Grammichele, Graniti, Isnello, Ispica-Santa Maria Focallo, Joppolo Giancaxio, Lampedusa, Librizzi, Licata, Licodia Eubea, Linguaglossa, Lipari, Lipari-Vulcano, Lucca Sicula, Maletto, Maniace, Marianopoli, Mazzarino, Melilli-Villasmundo, Merì, Mezzojuso, Milena, Militello Rosmarino, Milo, Mirabella Imbaccari, Mistretta, Montedoro, Monterosso Almo, Montevago, Motta Sant’Anastasia, Naro, Nicosia, Nizza di Sicilia-Alì Terme, Noto, Pachino, Pantelleria-Scauri, Petralia Soprana-Fasanò, Petralia Sottana, Piana degli Albanesi, Piazza Armerina, Piedimonte Etneo, Pietraperzia, Prizzi, Racalmuto, Raddusa, Ramacca, Randazzo, Rocca di Caprileone, Rodi Milici, Salemi, Salemi-San Ciro, Sambuca di Sicilia, San Biagio Platani, San Cono, San Filippo del Mela, San Fratello, San Giuseppe Jato-San Cipirello, San Marco d’Alunzio, San Michele di Ganzaria, San Piero Patti, San Salvatore di Fitalia, Santa Croce Camerina-Zona costiera, Santa Lucia del Mela, Santa Margherita di Belice, Santa Maria di Licodia, Santo Stefano Quisquina, Serradifalco, Sinagra, Sommatino, Sortino, Sutera, Terme Vigliatore, Tortorici, Troina, Ucria, Ustica, Valderice-Bonagia, Valguarnera, Ventimiglia di Sicilia, Villalba, Villafranca Tirrena, Villarosa, Vizzini (Sicilia), Agliana, Arcidosso, Barga, Bientina, Cascina, Cascine-La Croce, Cerreto Guidi, Foiano della Chiana, Impruneta, Montalcino, Montecalvoli, Montespertoli, Pisa, Pistoia, Pomarance, Rufina, Santa Maria a Monte, Strada in Chianti, Subbiano, Vicopisano, Zona-Firenze (Florencja) (Toskania), Borca di Cadore (Wenecja Euganejska), Matera, Rionero in Vulture (Basilicata) oraz Dolianova (Sardynia);

                                          —

                                          Calcinato – Ponte San Marco, Capriano del Colle – Fenili Belasi, Gazzada Schianno (Lombardia), Mazzarrone, Regalbuto (Sycylia) oraz Isola della Scala (Wenecja Euganejska);

                                          —

                                          Collecorvino, Tocco da Casauria Capoluogo (Abruzja), San Daniele del Friuli, Sappada (Friuli – Wenecja Julijska), Bergamo, Bagnolo Mella, Castelli Calepio, Gonzaga, Mediavalle Ardenno, Miradolo Terme, Val Brembana, Vescovato, Tremosine, Vidigulfo, Gavardo, Muscoline, Pavone Mella, Pontoglio, San Zeno Naviglio, Poggio Rusco (Lombardia), Camerano, Civitanova Marche, Fermo, Grottazzolina, Mondolfo, Montecassiano, Montegranaro, Santa Maria Nuova (Marche), Castel Ritaldi, Città della Pieve (Umbria), Bitonto (Apulia), Manciano, Marina di Pisa-Tirrenia-Calambrone, Portoferraio, Volterra (Toskania), Falcade (Wenecja Euganejska), Oppido Lucano (Basilicata), Baucina, Castelbuono, Castrofilippo, Lascari zona costiera, Leonforte, Montallegro, Polizzi Generosa, San Mauro Castelverde, Sciara, Valledolmo (Sycylia), Bovino (Apulia), Caramanico Terme, Cepagatti Pianella (Abruzja), Grassano, Stigliano (Basilicata), Molfetta (Apulia), Cala Liberotto, Rena Majore (Sardynia), Agira, Campofelice di Roccella, Campofelice di Roccella-Zona Costiera, Roccamena, Capaci Isola delle Femmine, Casteltermini, Chiusa Sclafani, Montemaggiore Belsito, Torretta, Villafrati (Sycylia), Poppi, Chiusi, Chiusi Scalo e Comeana (Toskania);

                                          —

                                          Castelcovati, Gardone Val Trompia, Nuvolento, Paitone, Prevalle, Polaveno, Remedello, Sarezzo, Serle, Urago d’Oglio oraz Villa Carcina (Lombardia);

                                          —

                                          Trieste-Muggia (Friuli – Wenecja Julijska) Anagni (Lacjum), Pesaro, Urbino (Marche) oraz Wenecja (Wenecja Euganejska).

                  2.

                  Republika Włoska pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.


title: Sprawa C-717/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co. KG Magyarországi Fióktelepe / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 90 ust. 1 – Obniżenie podstawy opodatkowania w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy – Składki wpłacane przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne na rzecz państwowego zakładu ubezpieczeń zdrowotnych – Artykuł 273 – Formalności administracyjne ustanowione przez przepisy krajowe w celu skorzystania z prawa do obniżenia – Zasada neutralności podatkowej i zasada proporcjonalności]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/6

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co. KG Magyarországi Fióktelepe / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
      (Sprawa C-717/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 90 ust. 1 - Obniżenie podstawy opodatkowania w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy - Składki wpłacane przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne na rzecz państwowego zakładu ubezpieczeń zdrowotnych - Artykuł 273 - Formalności administracyjne ustanowione przez przepisy krajowe w celu skorzystania z prawa do obniżenia - Zasada neutralności podatkowej i zasada proporcjonalności)
      (2021/C 490/03)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Fővárosi Törvényszék

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co. KG Magyarországi Fióktelepe

         Strona przeciwna: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, iż przedsiębiorstwo farmaceutyczne nie może odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej części swojego obrotu pochodzącego ze sprzedaży produktów leczniczych finansowanych przez państwowy zakład ubezpieczeń zdrowotnych, którą przedsiębiorstwo to wypłaca temu zakładowi na podstawie umowy zawartej między nim a tym przedsiębiorstwem, ze względu na to, że kwoty wypłacone z tego tytułu nie zostały określone na podstawie kryteriów uprzednio ustanowionych przez owo przedsiębiorstwo w ramach jego polityki handlowej i wypłaty te nie zostały dokonane w celach promocyjnych.

                  2)

                  Artykuł 90 ust. 1 i art. 273 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają obniżenie a posteriori podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej od warunku, aby podatnik uprawniony do zwrotu posiadał fakturę wystawioną na jego nazwisko, stwierdzającą wykonanie transakcji skutkującej zwrotem, nawet jeśli taka faktura nie została wystawiona, a wykonanie tej transakcji może zostać wykazane w inny sposób.

         (1)  Dz.U. C 95 z 23.3.2020.


title: Sprawa C-882/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona – Hiszpania) – Sumal, S.L. / Mercedes Benz Trucks España, S.L. [Odesłanie prejudycjalne – Konkurencja – Naprawienie szkody spowodowanej przez praktykę zakazaną na mocy art. 101 ust. 1 TFUE – Ustalenie podmiotów odpowiedzialnych za naprawienie szkody – Powództwo o naprawienie szkody skierowane przeciwko spółce zależnej spółki dominującej i wniesione po wydaniu decyzji stwierdzającej udział w kartelu jedynie spółki dominującej – Pojęcie „przedsiębiorstwa” – Pojęcie „jednostki gospodarczej”]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/7

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Barcelona – Hiszpania) – Sumal, S.L. / Mercedes Benz Trucks España, S.L.
      (Sprawa C-882/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Konkurencja - Naprawienie szkody spowodowanej przez praktykę zakazaną na mocy art. 101 ust. 1 TFUE - Ustalenie podmiotów odpowiedzialnych za naprawienie szkody - Powództwo o naprawienie szkody skierowane przeciwko spółce zależnej spółki dominującej i wniesione po wydaniu decyzji stwierdzającej udział w kartelu jedynie spółki dominującej - Pojęcie „przedsiębiorstwa” - Pojęcie „jednostki gospodarczej”)
      (2021/C 490/04)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Audiencia Provincial de Barcelona

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Sumal, S.L.

         Strona pozwana: Mercedes Benz Trucks España, S.L.

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że poszkodowany w wyniku praktyki antykonkurencyjnej przedsiębiorstwa może wnieść powództwo o odszkodowanie, przeciwko spółce dominującej, na którą zostały przez Komisję nałożone w drodze decyzji sankcje w związku z wspomnianymi praktykami lub przeciwko spółce zależnej tej spółki, która nie jest objęta tą decyzją, jeżeli razem stanowią jednostkę gospodarczą. Dana spółka zależna powinna mieć możliwość skutecznego skorzystania z przysługującego jej prawa do obrony w celu wykazania, że nie należy ona do tego przedsiębiorstwa, a w przypadku gdy Komisja nie wydała żadnej decyzji na podstawie art. 101 TFUE, ma ona również prawo zakwestionować prawdziwość zarzucanego zachowania noszącego znamiona naruszenia.

                  2)

                  Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują możliwość przypisania odpowiedzialności za zachowanie jednej spółki innej spółce wyłącznie w przypadku, gdy druga spółka kontroluje tą pierwszą spółkę

         (1)  Dz.U. C 87 z 16.3.2020.


title: Sprawa C-13/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Bruxelles – Belgia) – Top System SA / État belge [Odesłanie prejudycjalne – Prawo autorskie i prawa pokrewne – Ochrona prawna programów komputerowych – Dyrektywa 91/250/EWG – Artykuł 5 – Wyjątki od czynności zastrzeżonych – Czynności konieczne do umożliwienia uprawnionemu nabywcy poprawienia błędów – Pojęcie – Artykuł 6 – Dekompilacja – Warunki]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/8

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Bruxelles – Belgia) – Top System SA / État belge
      (Sprawa C-13/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Prawo autorskie i prawa pokrewne - Ochrona prawna programów komputerowych - Dyrektywa 91/250/EWG - Artykuł 5 - Wyjątki od czynności zastrzeżonych - Czynności konieczne do umożliwienia uprawnionemu nabywcy poprawienia błędów - Pojęcie - Artykuł 6 - Dekompilacja - Warunki)
      (2021/C 490/05)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Cour d’appel de Bruxelles

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Top System SA

         Strona pozwana: État belge

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych należy interpretować w ten sposób, że uprawniony nabywca programu komputerowego może dokonać dekompilacji całości lub części tego programu w celu poprawienia błędów mających wpływ na jego funkcjonowanie, również w przypadku gdy poprawienie polega na wyłączeniu funkcji zakłócającej prawidłowe funkcjonowanie aplikacji, której program ten jest częścią.

                  2)

                  Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy 91/250 należy interpretować w ten sposób, że uprawniony nabywca programu komputerowego, który chciałby dokonać dekompilacji tego programu w celu poprawienia błędów mających wpływ na jego funkcjonowanie, nie jest zobowiązany do spełnienia wymogów przewidzianych w art. 6 tej dyrektywy. Niemniej jednak nabywca ten jest uprawniony do przeprowadzenia takiej dekompilacji jedynie w zakresie koniecznym do poprawienia tych błędów i z poszanowaniem, w stosownym przypadku, warunków przewidzianych w umowie z uprawnionym z tytułu praw autorskich do tego programu.

         (1)  Dz.U. C 87 z 16.03.2020.


title: Sprawa C-35/20: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus – Finlandia) – postępowanie karne przeciwko A [Odesłanie prejudycjalne – Obywatelstwo Unii – Prawo obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich – Artykuł 21 TFUE – Dyrektywa 2004/38/WE – Artykuły 4 i 5 – Obowiązek posiadania przy sobie dowodu tożsamości lub paszportu – Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 (kodeks graniczny Schengen) – Załącznik VI – Przekroczenie granicy morskiej państwa członkowskiego na pokładzie pływającej jednostki rekreacyjnej – System sankcji mający zastosowanie w przypadku przemieszczania się między państwami członkowskimi bez dowodu tożsamości lub paszportu – System kary grzywny w stawkach dziennych – Obliczanie grzywny na podstawie średniego miesięcznego dochodu sprawcy – Proporcjonalność – Dolegliwość kary w stosunku do czynu zabronionego]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/9

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus – Finlandia) – postępowanie karne przeciwko A
      (Sprawa C-35/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Obywatelstwo Unii - Prawo obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich - Artykuł 21 TFUE - Dyrektywa 2004/38/WE - Artykuły 4 i 5 - Obowiązek posiadania przy sobie dowodu tożsamości lub paszportu - Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 (kodeks graniczny Schengen) - Załącznik VI - Przekroczenie granicy morskiej państwa członkowskiego na pokładzie pływającej jednostki rekreacyjnej - System sankcji mający zastosowanie w przypadku przemieszczania się między państwami członkowskimi bez dowodu tożsamości lub paszportu - System kary grzywny w stawkach dziennych - Obliczanie grzywny na podstawie średniego miesięcznego dochodu sprawcy - Proporcjonalność - Dolegliwość kary w stosunku do czynu zabronionego)
      (2021/C 490/06)
      Język postępowania: fiński

         Sąd odsyłający

      Korkein oikeus

         Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

      A

         przy udziale: Syyttäjä

         Sentencja

                  1)

                  Prawo obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się przewidziane w art. 21 TFUE i uściślone w dyrektywie 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG, należy, przy uwzględnieniu przepisów dotyczących przekraczania granic określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającym wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), zmienionym przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r., interpretować w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, na mocy którego państwo członkowskie zobowiązuje swoich obywateli, pod rygorem sankcji karnych, do posiadania przy sobie ważnego dowodu tożsamości lub paszportu, gdy odbywają oni podróż, niezależnie od środka transportu i trasy, do innego państwa członkowskiego, o ile reguły wymierzania tych sankcji są zgodne z ogólnymi zasadami prawa Unii, w tym z zasadami proporcjonalności i niedyskryminacji.

                  2)

                  Prawo obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się przewidziane w art. 21 ust. 1 TFUE należy, przy uwzględnieniu przepisów dotyczących przekraczania granic określonych w rozporządzeniu (WE) nr 562/2006, zmienionym przez rozporządzenie (UE) nr 610/2013, interpretować w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, na mocy którego państwo członkowskie zobowiązuje swoich obywateli, pod rygorem sankcji karnych, do posiadania przy sobie ważnego dowodu tożsamości lub paszportu, gdy wjeżdżają oni na jego terytorium, przybywając z innego państwa członkowskiego, o ile obowiązek ten nie warunkuje prawa wjazdu, a reguły wymierzania kar przewidzianych w przypadku niedochowania wspomnianego obowiązku są zgodne z ogólnymi zasadami prawa Unii, w tym z zasadami proporcjonalności i niedyskryminacji. Podróż do danego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego odbywana na pokładzie pływającej jednostki rekreacyjnej i z przepłynięciem przez wody międzynarodowe zalicza się, na warunkach przewidzianych w pkt 3.2.5 akapit drugi załącznika VI do tego rozporządzenia, do przypadków, w których można zwrócić się o okazanie takiego dokumentu.

                  3)

                  Artykuł 21 ust. 1 TFUE oraz art. 4 i 36 dyrektywy 2004/38 w świetle art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować ten sposób, że stoją one na przeszkodzie systemowi sankcji karnych, w ramach którego państwo członkowskie za przekroczenie granicy państwowej bez ważnego dowodu tożsamości lub paszportu nakłada karę grzywny, która może orientacyjnie wynosić 20 % miesięcznego dochodu netto sprawcy, jako że taka grzywna nie jest proporcjonalna do wagi czynu zabronionego, będącego czynem mniejszej wagi.

         (1)  Dz.U. C 103 z 30.3.2020.


title: Sprawa C-119/20: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – Līga Šenfelde / Lauku atbalsta dienests [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka rolna – Finansowanie przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Krajowy program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014 – 2020 – Rozporządzenie (WE) nr 1305/2013 – Artykuł 19 ust. 1 lit. a) – Pomoc na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników – Pomoc na rzecz rozwoju małych gospodarstw – Łączenie pomocy – Możliwość odmowy połączenia pomocy]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/10

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) – Łotwa) – Līga Šenfelde / Lauku atbalsta dienests
      (Sprawa C-119/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Wspólna polityka rolna - Finansowanie przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Krajowy program rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014 – 2020 - Rozporządzenie (WE) nr 1305/2013 - Artykuł 19 ust. 1 lit. a) - Pomoc na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników - Pomoc na rzecz rozwoju małych gospodarstw - Łączenie pomocy - Możliwość odmowy połączenia pomocy)
      (2021/C 490/07)
      Język postępowania: łotewski

         Sąd odsyłający

      Augstākā tiesa (Senāts)

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Līga Šenfelde

         Druga strona postępowania: Lauku atbalsta dienests

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 19 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, by rolnik, który skorzystał z pomocy na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz rozwoju małych gospodarstw, przewidzianej w lit. a) ppkt (iii) tego przepisu, mógł ją łączyć z pomocą na rozpoczęcie działalności na rzecz młodych rolników, przewidzianą w lit. a) ppkt (i) tego przepisu, pod warunkiem że nie zostanie przekroczona maksymalna kwota przyznanej pomocy, o której mowa w ust. 6 wskazanego artykułu.

                  2)

                  Artykuł 19 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, w myśl którego przyznanie pomocy na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz rozwoju małych gospodarstw, przewidzianej w lit. a) ppkt (iii) tego przepisu, wyklucza uzyskanie pomocy na rozpoczęcie działalności na rzecz młodych rolników, przewidzianej w lit. a) ppkt (i) tego przepisu.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa C-136/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Zalaegerszegi Járásbíróság – Węgry) – Postępowanie dotyczące uznania i wykonania kary o charakterze pieniężnym nałożonej na LU [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW – Wykonywanie kar o charakterze pieniężnym – Zasada wzajemnego uznawania – Artykuł 5 ust. 1 – Przestępstwa lub wykroczenia, w przypadku których uznawanie i wykonywanie orzeczeń nakładających karę następuje bez weryfikacji podwójnej karalności czynu – Artykuł 5 ust. 3 – Przestępstwa lub wykroczenia, w przypadku których państwo członkowskie może uzależnić uznawanie i wykonywanie orzeczeń nakładających karę od podwójnej karalności czynu – Weryfikacja przez wykonujące państwo członkowskie kwalifikacji prawnej przestępstwa lub wykroczenia dokonanej przez wydające państwo członkowskie w zaświadczeniu dołączonym do orzeczenia nakładającego karę]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/10

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Zalaegerszegi Járásbíróság – Węgry) – Postępowanie dotyczące uznania i wykonania kary o charakterze pieniężnym nałożonej na LU
      (Sprawa C-136/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW - Wykonywanie kar o charakterze pieniężnym - Zasada wzajemnego uznawania - Artykuł 5 ust. 1 - Przestępstwa lub wykroczenia, w przypadku których uznawanie i wykonywanie orzeczeń nakładających karę następuje bez weryfikacji podwójnej karalności czynu - Artykuł 5 ust. 3 - Przestępstwa lub wykroczenia, w przypadku których państwo członkowskie może uzależnić uznawanie i wykonywanie orzeczeń nakładających karę od podwójnej karalności czynu - Weryfikacja przez wykonujące państwo członkowskie kwalifikacji prawnej przestępstwa lub wykroczenia dokonanej przez wydające państwo członkowskie w zaświadczeniu dołączonym do orzeczenia nakładającego karę)
      (2021/C 490/08)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Zalaegerszegi Járásbíróság

         Strona w postępowaniu głównym

         Strona postępowania dotyczącego uznania i wykonania kary o charakterze pieniężnym: LU

         Sentencja

      Artykuł 5 ust. 1 decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym, zmienionej decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że organ państwa wykonującego, poza przypadkiem wystąpienia jednej z podstaw odmowy uznania lub wykonania wyraźnie przewidzianych w tej decyzji ramowej, nie może co do zasady odmówić uznania i wykonania prawomocnego orzeczenia nakładającego karę o charakterze pieniężnym, jeżeli organ państwa wydającego w zaświadczeniu przewidzianym w art. 4 wspomnianej decyzji ramowej zakwalifikował dane przestępstwo lub wykroczenie do jednej z kategorii przestępstw lub wykroczeń, w odniesieniu do których wspomniany art. 5 ust. 1 nie przewiduje weryfikacji podwójnej karalności czynu.

         (1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.


title: Sprawa C-272/20 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2021 r. – Sebastian Veit / Europejski Bank Centralny [Odwołanie – Służba publiczna – Personel Europejskiego Banku Centralnego (EBC) – Wynagrodzenie – Konkurs – Równość traktowania kandydatów wewnętrznych i zewnętrznych – Stopień służbowy]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/11

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2021 r. – Sebastian Veit / Europejski Bank Centralny
      (Sprawa C-272/20 P) (1)

      (Odwołanie - Służba publiczna - Personel Europejskiego Banku Centralnego (EBC) - Wynagrodzenie - Konkurs - Równość traktowania kandydatów wewnętrznych i zewnętrznych - Stopień służbowy)
      (2021/C 490/09)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Sebastian Veit (przedstawiciel: K. Kujath, pełnomocnik)

         Druga strona postępowania: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: F. von Lindeiner i M. Rötting, pełnomocnicy, wspierani przez B. Wägenbaura, Rechtsanwalt)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Sebastian Veit pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejski Bank Centralny.

         (1)  Dz.U. C 371 z 3.11.2020.


title: Sprawa C-338/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi – Polska) – Postępowanie dotyczące uznania i wykonania kary o charakterze pieniężnym nałożonej na D.P. [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Wzajemne uznawanie – Kary o charakterze pieniężnym – Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW – Podstawy odmowy uznania lub wykonania – Artykuł 20 ust. 3 – Orzeczenie nakładające karę o charakterze pieniężnym – Poszanowanie prawa do obrony – Doręczenie dokumentów w języku niezrozumiałym dla ukaranej osoby – Tłumaczenie istotnych elementów orzeczenia]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/11

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 października 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi – Polska) – Postępowanie dotyczące uznania i wykonania kary o charakterze pieniężnym nałożonej na D.P.
      (Sprawa C-338/20) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Wzajemne uznawanie - Kary o charakterze pieniężnym - Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW - Podstawy odmowy uznania lub wykonania - Artykuł 20 ust. 3 - Orzeczenie nakładające karę o charakterze pieniężnym - Poszanowanie prawa do obrony - Doręczenie dokumentów w języku niezrozumiałym dla ukaranej osoby - Tłumaczenie istotnych elementów orzeczenia)
      (2021/C 490/10)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona w postępowaniu zakończonym nałożeniem kary, której wykonanie jest przedmiotem postępowania głównego: D.P.

         przy udziale: Prokuratury Rejonowej Łódź-Bałuty

         Sentencja

      Artykuł 20 ust. 3 decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym, zmienionej decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że upoważnia on organ państwa wykonującego do odmowy wykonania orzeczenia w rozumieniu art. 1 lit. a) tej decyzji ramowej, nakładającego na jego adresata karę pieniężną za popełnione wykroczenie drogowe, jeżeli owo orzeczenie zostało mu doręczone bez tłumaczenia na zrozumiały dla niego język tych elementów orzeczenia, które są istotne dla zrozumienia przez niego stawianych mu zarzutów i dla skorzystania w pełni z przysługującego mu prawa do obrony oraz bez zapewnienia mu możliwości uzyskania takiego tłumaczenia, jeśli się o nie zwróci.

         (1)  Dz.U. C 19 z 18.1.2021.


title: Sprawa C-408/20 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 października 2021 r. – Danilo Poggiolini / Parlament Europejski [Odwołanie – Prawo instytucjonalne – Jednolity statut posła do Parlamentu Europejskiego – Posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w okręgach włoskich – Zmiana wysokości świadczeń emerytalnych – Akt niekorzystny – Stanowisko wstępne – Samodzielne skutki prawne]

text:
               6.12.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 490/12

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 października 2021 r. – Danilo Poggiolini / Parlament Europejski
      (Sprawa C-408/20 P) (1)

      (Odwołanie - Prawo instytucjonalne - Jednolity statut posła do Parlamentu Europejskiego - Posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w okręgach włoskich - Zmiana wysokości świadczeń emerytalnych - Akt niekorzystny - Stanowisko wstępne - Samodzielne skutki prawne)
      (2021/C 490/11)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Danilo Poggiolini (przedstawieciele: F. Sorrentino, A. Sandulli i B. Cimino, avvocati)

         Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Alves i S. Seyr, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 3 lipca 2020 r., Falqui i Poggiolini/Parlament (T-347/19 i T-348/19, niepublikowane, EU:T:2020:303) zostaje uchylone w zakresie, w jakim odrzucono w nim żądania podniesione przez Danila Poggioliniego w sprawie T-348/19, a mające na celu stwierdzenie nieważności pisma z dnia 11 kwietnia 2019 r., sporządzonego przez kierownika wydziału wynagrodzeń i uprawnień socjalnych posłów w Dyrekcji Generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego i dotyczącego dostosowania wysokości przysługującego wnoszącemu odwołanie świadczenia emerytalnego w następstwie wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2019 r. uchwały nr 14/2018 Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati (prezydium izby deputowanych, Włochy), oraz decyzji Parlamentu Europejskiego wyrażonej w piśmie z dnia 8 lipca 2019 r.

                  2)

                  Zarzut niedopuszczalności podniesiony przez Parlament Europejski przed Sądem Unii Europejskiej w sprawie T-348/19 zostaje oddalony.

                  3)

                  Sprawa T-348/19 zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej celem wydania orzeczenia w przedmiocie przedstawionych w tej sprawie przez Danila Poggioliniego żądań mających na celu stwierdzenie nieważności wyżej wskazanego pisma z dnia 11 kwietnia 2019 r. i decyzji wyrażonej w piśmie z dnia 8 lipca 2019 r.

                  4)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         (1)  Dz.U. C 359 z 26.10.2020.