title: Sprawy połączone C-398/18 i C-428/18: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 5 grudnia 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia - Hiszpania) – Antonio Bocero Torrico (C-398/18), Jörg Paul Konrad Fritz Bode (C-428/18)/Instituto Nacional de la Seguridad Social, Tesorería General de la Seguridad Social (Odesłanie prejudycjalne – Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących – Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 – Wcześniejsza emerytura – Kwalifikowalność – Kwota emerytury należnej, która powinna przekraczać ustawową kwotę minimalną – Uwzględnienie wyłącznie uprawnień emerytalnych nabytych w danym państwie członkowskim – Brak uwzględnienia uprawnień emerytalnych nabytych w innym państwie członkowskim – Odmienne traktowanie pracowników, którzy skorzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/5

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 5 grudnia 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia - Hiszpania) – Antonio Bocero Torrico (C-398/18), Jörg Paul Konrad Fritz Bode (C-428/18)/Instituto Nacional de la Seguridad Social, Tesorería General de la Seguridad Social
      (Sprawy połączone C-398/18 i C-428/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących - Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 - Wcześniejsza emerytura - Kwalifikowalność - Kwota emerytury należnej, która powinna przekraczać ustawową kwotę minimalną - Uwzględnienie wyłącznie uprawnień emerytalnych nabytych w danym państwie członkowskim - Brak uwzględnienia uprawnień emerytalnych nabytych w innym państwie członkowskim - Odmienne traktowanie pracowników, którzy skorzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się)
      (2020/C 36/06)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Tribunal Superior de Justicia de Galicia

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Antonio Bocero Torrico (C-398/18), Jörg Paul Konrad Fritz Bode (C-428/18)

         Strona pozwana: Instituto Nacional de la Seguridad Social, Tesorería General de la Seguridad Social

         Sentencja

      Artykuł 5 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie ustawodawstwu państwa członkowskiego, które dla celów skorzystania przez pracownika z wcześniejszej emerytury wymaga, by kwota należnej emerytury była wyższa od minimalnej emerytury, która przysługiwałaby temu pracownikowi po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego na podstawie tego ustawodawstwa, przy czym pojęcie „emerytury należnej” interpretowane jest jako emerytura wypłacana tylko w tym państwie członkowskim, bez uwzględnienia emerytury, którą wspomniany pracownik mógłby otrzymywać z tytułu świadczeń równoważnych wypłacanych przez jedno lub kilka innych państw członkowskich.

         (1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018

         Dz.U. C 364 z 8.10.2018


title: Sprawa T-692/18: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Montanari/ESDZ (Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Sprawozdanie z kontroli ad hoc – Odmowa dostępu – Artykuł 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1049/2001 – Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki – Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 – Artykuł 8 lit. b) rozporządzenia nr 45/2001 – Przekazywanie danych osobowych – Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 – Wyjątek dotyczący ochrony celów dochodzenia – Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001 – Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji – Obowiązek uzasadnienia)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/29

      Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Montanari/ESDZ
      (Sprawa T-692/18) (1)

      (Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Sprawozdanie z kontroli ad hoc - Odmowa dostępu - Artykuł 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1049/2001 - Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 - Artykuł 8 lit. b) rozporządzenia nr 45/2001 - Przekazywanie danych osobowych - Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 - Wyjątek dotyczący ochrony celów dochodzenia - Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001 - Wyjątek dotyczący ochrony procesu podejmowania decyzji - Obowiązek uzasadnienia)
      (2020/C 36/35)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Marco Montanari (Reggio Emilia, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Champetier i S. Rodrigues)

         Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (przedstawiciele: S. Marquardt, R. Spac i E. Orgován, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ESDZ z dnia 24 października 2018 r., w której ESDZ odmówiła stronie skarżącej dostępu do sprawozdania z dnia 29 lipca 2017 r. sporządzonego przez A.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 24 października 2018 r., w której Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) oddaliła ponowny wniosek o udzielenie dostępu do dokumentów złożony przez Marca Montanariego w dniu 13 września 2018 r.

                  2)

                     ESDZ zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 35 z 28.1.2019.


title: Sprawa C-402/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 27 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato - Włochy) – Tedeschi Srl, występujące we własnym imieniu i jako pełnomocnik tymczasowego związku przedsiębiorstw, Consorzio Stabile Istant Service, występujące we własnym imieniu i jako pełnomocnik tymczasowego związku przedsiębiorstw/C.M. Service Srl, Università degli Studi di Roma La Sapienza (Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 49 i 56 TFUE – Udzielanie zamówień publicznych – Dyrektywa 2004/18/WE – Artykuł 25 – Podwykonawstwo – Uregulowanie krajowe ograniczające możliwość podwykonawstwa do 30 % całkowitej wartości zamówienia oraz zakazujące obniżania cen mających zastosowanie do usług zlecanych podwykonawcom przekraczającego 20 % w stosunku do cen określonych w zamówieniu)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/6

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 27 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato - Włochy) – Tedeschi Srl, występujące we własnym imieniu i jako pełnomocnik tymczasowego związku przedsiębiorstw, Consorzio Stabile Istant Service, występujące we własnym imieniu i jako pełnomocnik tymczasowego związku przedsiębiorstw/C.M. Service Srl, Università degli Studi di Roma La Sapienza
      (Sprawa C-402/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuły 49 i 56 TFUE - Udzielanie zamówień publicznych - Dyrektywa 2004/18/WE - Artykuł 25 - Podwykonawstwo - Uregulowanie krajowe ograniczające możliwość podwykonawstwa do 30 % całkowitej wartości zamówienia oraz zakazujące obniżania cen mających zastosowanie do usług zlecanych podwykonawcom przekraczającego 20 % w stosunku do cen określonych w zamówieniu)
      (2020/C 36/07)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca odwołanie: Tedeschi Srl, występujące we własnym imieniu i jako pełnomocnik tymczasowego związku przedsiębiorstw, Consorzio Stabile Istant Service, występujące we własnym imieniu i jako pełnomocnik tymczasowego związku przedsiębiorstw

         Strona przeciwna: C.M. Service Srl, Università degli Studi di Roma La Sapienza

         Sentencja

      Dyrektywę 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi należy interpretować w ten sposób, że:

                  —

                  stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, ograniczającemu do 30 % część zamówienia, której wykonanie wolno oferentowi zlecić stronom trzecim;

                  —

                  stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, ograniczającemu możliwość obniżenia cen mających zastosowanie do usług zlecanych podwykonawcom do 20 % w stosunku do cen określonych w zamówieniu.

         (1)  Dz.U. C 301 z 27.8.2018.


title: Sprawa T-747/18: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Refan Bulgaria/EUIPO (kształt kwiatu) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt kwiatu – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Prawo do obrony – Obowiązek uzasadnienia)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/29

      Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Refan Bulgaria/EUIPO (kształt kwiatu)
      (Sprawa T-747/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt kwiatu - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenie (UE) 2017/1001 - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia)
      (2020/C 36/36)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Refan Bulgaria OOD (Trud, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat A. Ivanova)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Lukošiūtė, pełnomocnik).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 września 2018 r. (sprawa R 2518/2017 1), dotyczącą zgłoszenia oznaczenia trójwymiarowego składającego się z kształtu kwiatu jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Refan Bulgaria OOD pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 72 z 25.2.2019.


title: Sprawa C-413/18 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 grudnia 2019 r. – H/Rada Unii Europejskiej (Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) – Członkowie składu orzekającego Sądu Unii Europejskiej – Prawidłowość – Decyzja 2009/906/WPZiB – Misja Policyjna Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie - (EUPM) – Oddelegowany urzędnik krajowy – Przeniesienie do regionalnego biura tej misji – Uprawnienia szefa misji – Nadużycie władzy – Żądanie odszkodowania – Zasada kontradyktoryjności)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/7

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 grudnia 2019 r. – H/Rada Unii Europejskiej
      (Sprawa C-413/18 P) (1)

      (Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) - Członkowie składu orzekającego Sądu Unii Europejskiej - Prawidłowość - Decyzja 2009/906/WPZiB - Misja Policyjna Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie - (EUPM) - Oddelegowany urzędnik krajowy - Przeniesienie do regionalnego biura tej misji - Uprawnienia szefa misji - Nadużycie władzy - Żądanie odszkodowania - Zasada kontradyktoryjności)
      (2020/C 36/08)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: H (przedstawiciel: M. Velardo, avvocatessa)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro i A. de Elera-San Miguel Hurtado, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 11 kwietnia 2018 r., H/Rada (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180).

                  2)

                  Sprawa zostaje przekazana Sądowi Unii Europejskiej w celu ponownego rozpoznania zarzutów skargi o stwierdzenie nieważności od trzeciego do piątego oraz żądania odszkodowawczego.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w postanowieniu kończącym postępowanie w sprawie.

         (1)  Dz.U. C 341 z 24.9.2018.


title: Sprawa T-29/19: Wyrok Sądu z dnia 5 grudnia 2019 r. – Idea Groupe/EUIPO – The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there – Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe idéa logistique, IDEA i groupe idea – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy iDÉA – Rejestracje międzynarodowe wskazujące Unię Europejską – wcześniejsze znaki towarowe graficzny iDÉA i słowny IDEA – Względne podstawy odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny – Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia 2017/1001)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/30

      Wyrok Sądu z dnia 5 grudnia 2019 r. – Idea Groupe/EUIPO – The Logistical Approach (Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there)
      (Sprawa T-29/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Idealogistic Verhoeven Greatest care in getting it there - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe idéa logistique, IDEA i groupe idea - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy iDÉA - Rejestracje międzynarodowe wskazujące Unię Europejską - wcześniejsze znaki towarowe graficzny iDÉA i słowny IDEA - Względne podstawy odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Używanie w obrocie handlowym oznaczenia o zasięgu większym niż lokalny - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia 2017/1001)
      (2020/C 36/37)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Idea Groupe (Montoir-de-Bretagne, Francja) (przedstawiciel: adwokat P. Langlais)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: V. Ruzek, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: The Logistical Approach BV (Uden, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. Milchior i S. Charbonnel)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 listopada 2018 r. (sprawa R 2064/2017-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Idea Groupe a The Logistical Approach.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 listopada 2018 r. (sprawa R 2064/2017-4).

                  2)

                     EUIPO i The Logistical Approach BV pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez Idea Groupe.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.


title: Sprawa C-414/18: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio - Włochy) – Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo/Banca d'Italia (Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2014/59/UE – Unia bankowa – Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych – Składki roczne – Obliczanie – Rozporządzenie (UE) nr 806/2014 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/81 – Jednolita procedura restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych – Postępowanie administracyjne z udziałem organów krajowych oraz jednostki organizacyjnej Unii – Wyłączne uprawnienia decyzyjne Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) – Postępowanie przed sądami krajowymi – Niezłożenie w terminie skargi o stwierdzenie nieważności do sądu Unii – Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/63 – Wyłączenie określonych zobowiązań z obliczania składek – Wzajemne powiązania między bankami)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/7

      Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio - Włochy) – Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo/Banca d'Italia
      (Sprawa C-414/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2014/59/UE - Unia bankowa - Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych - Składki roczne - Obliczanie - Rozporządzenie (UE) nr 806/2014 - Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/81 - Jednolita procedura restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych - Postępowanie administracyjne z udziałem organów krajowych oraz jednostki organizacyjnej Unii - Wyłączne uprawnienia decyzyjne Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) - Postępowanie przed sądami krajowymi - Niezłożenie w terminie skargi o stwierdzenie nieważności do sądu Unii - Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/63 - Wyłączenie określonych zobowiązań z obliczania składek - Wzajemne powiązania między bankami)
      (2020/C 36/09)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo

         Strona przeciwna: Banca d'Italia

         Sentencja

      Artykuł 103 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, a także art. 5 ust. 1 lit. a) i f) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji należy interpretować w ten sposób, że zobowiązania wynikające z transakcji między bankiem drugiego poziomu a członkami zespołu, jaki tworzy on z bankami spółdzielczymi, na rzecz których świadczy różne usługi bez sprawowania nad nimi kontroli, które to zobowiązania nie obejmują kredytów przyznanych na zasadach niekonkurencyjnych i w sposób nienastawiony na zysk w celu wspierania celów polityki publicznej rządu centralnego lub samorządu regionalnego danego państwa członkowskiego, nie są wyłączone z obliczania składek na rzecz krajowego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa we wskazanym art. 103 ust. 2.

         (1)  Dz.U. C 311 z 3.9.2018.


title: Sprawa T-255/19: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Baustoffwerke Gebhart & Söhne/EUIPO (BIOTON) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego BIOTON – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/31

      Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Baustoffwerke Gebhart & Söhne/EUIPO (BIOTON)
      (Sprawa T-255/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego BIOTON - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001)
      (2020/C 36/38)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Baustoffwerke Gebhart & Söhne GmbH & Co. KG (Aichstetten, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat E. Strauß)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Schäfer i A. Söder, pełnomocnicy).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 lutego 2019 r. (sprawa R 1887/2018-4), dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego BIOTON jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Baustoffwerke Gebhart & Söhne GmbH & Co. KG pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.


title: Sprawa C-671/18: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Chełmnie - Polska) – postępowanie wszczęte przez Centraal Justitieel Incassobureau, Ministerie van Veiligheid en Justitie (CJIB) (Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Wzajemne uznawanie – Kary o charakterze pieniężnym – Podstawy odmowy uznania lub wykonania – Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW – Decyzja organu wydającego państwa członkowskiego podjęta w oparciu o dane dotyczące rejestracji pojazdu – Zapoznanie się przez zainteresowanego z sankcjami i trybami postępowania odwoławczego – Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/13

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Chełmnie - Polska) – postępowanie wszczęte przez Centraal Justitieel Incassobureau, Ministerie van Veiligheid en Justitie (CJIB)
      (Sprawa C-671/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Wzajemne uznawanie - Kary o charakterze pieniężnym - Podstawy odmowy uznania lub wykonania - Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW - Decyzja organu wydającego państwa członkowskiego podjęta w oparciu o dane dotyczące rejestracji pojazdu - Zapoznanie się przez zainteresowanego z sankcjami i trybami postępowania odwoławczego - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)
      (2020/C 36/17)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy w Chełmnie

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wszczynająca postępowanie: Centraal Justitieel Incassobureau, Ministerie van Veiligheid en Justitie (CJIB)

         Przy udziale: Z.P., Prokuratura Rejonowa w Chełmnie

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 7 ust. 2 lit. g) i art. 20 ust. 3 decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym, zmienionej decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że jeśli orzeczenie nakładające karę o charakterze pieniężnym notyfikowano zgodnie z ustawodawstwem krajowym wydającego państwa członkowskiego, ze wskazaniem prawa do wniesienia skargi i terminu do jej wniesienia, to organ wykonującego państwa członkowskiego nie może odmówić uznania i wykonania tego orzeczenia, o ile termin na wniesienie przez zainteresowanego skargi na to orzeczenie był wystarczający, co powinien zbadać sąd odsyłający, oraz że w tym względzie jest bez znaczenia fakt, iż postępowanie w sprawie nałożenia przedmiotowej kary pieniężnej ma charakter administracyjny.

                  2)

                  Artykuł 20 ust. 3 decyzji ramowej 2005/214, zmienionej decyzją ramową 2009/299, należy interpretować w ten sposób, że właściwy organ wykonującego państwa członkowskiego nie może odmówić uznania i wykonania orzeczenia nakładającego karę o charakterze pieniężnym w związku z wykroczeniami drogowymi, jeżeli taka kara została nałożona na osobę, na której nazwisko zarejestrowany jest przedmiotowy pojazd, w oparciu o domniemanie odpowiedzialności przewidziane w ustawodawstwie krajowym wydającego państwa członkowskiego, o ile domniemanie to może zostać obalone.

         (1)  Dz.U. C 65 z 18.2.2019.


title: Sprawa C-421/18: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur - Belgia) – Ordre des avocats du barreau de Dinant/JN (Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie w sprawach cywilnych i handlowych – Artykuł 7 pkt 1 lit. a) – Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy – Pojęcie „spraw dotyczących umowy” – Roszczenie o zapłatę rocznych składek należnych od adwokata na rzecz izby adwokackiej)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/8

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur - Belgia) – Ordre des avocats du barreau de Dinant/JN
      (Sprawa C-421/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Jurysdykcja i uznawanie orzeczeń sądowych oraz ich wykonywanie w sprawach cywilnych i handlowych - Artykuł 7 pkt 1 lit. a) - Jurysdykcja szczególna w sprawach dotyczących umowy - Pojęcie „spraw dotyczących umowy” - Roszczenie o zapłatę rocznych składek należnych od adwokata na rzecz izby adwokackiej)
      (2020/C 36/10)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Tribunal de première instance de Namur

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Ordre des avocats du barreau de Dinant

         Strona pozwana: JN

         Sentencja

      Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że spór dotyczący ciążącego na adwokacie zobowiązania do uiszczenia rocznej składki członkowskiej należnej od niego na rzecz izby adwokackiej, do której przynależy, jest objęty zakresem stosowania tego rozporządzenia jedynie pod warunkiem, że sformułowane przez izbę adwokacką żądanie wywiązania się przez tego adwokata z rzeczonego zobowiązania nie wpisuje się – w świetle przepisów prawa krajowego – w wykonywanie prerogatyw władzy publicznej, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.
      Artykuł 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że powództwo, w ramach którego izba adwokacka wnosi o zasądzenie od jednego z jej członków zapłaty należnych od tego członka na jej rzecz rocznych składek członkowskich, których głównym celem jest sfinansowanie usług, takich jak usługi ubezpieczeniowe, należy uznać za stanowiące powództwo w „sprawach dotyczących umowy” w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem, że składki te stanowią wynagrodzenie za świadczenia izby adwokackiej na rzecz zrzeszonych w niej członków z tytułu świadczeń, do których dobrowolnie przystąpił ów członek, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

         (1)  Dz.U. C 301 z 27.8.2018.


title: Sprawa C-722/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 28 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy - Polska) – KROL - Zakład Robót Wodno-Kanalizacyjnych sp. z o.o., sp.k./Porr S.A. (Odesłanie prejudycjalne – Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych – Dyrektywa 2000/35/WE – Artykuł 1 i art. 6 ust. 3 – Zakres stosowania – Przepisy krajowe – Transakcje handlowe finansowane z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności Unii Europejskiej – Wyłączenie)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/14

      Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 28 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy - Polska) – KROL - Zakład Robót Wodno-Kanalizacyjnych sp. z o.o., sp.k./Porr S.A.
      (Sprawa C-722/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych - Dyrektywa 2000/35/WE - Artykuł 1 i art. 6 ust. 3 - Zakres stosowania - Przepisy krajowe - Transakcje handlowe finansowane z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności Unii Europejskiej - Wyłączenie)
      (2020/C 36/18)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: KROL - Zakład Robót Wodno-Kanalizacyjnych sp. z o.o., sp.k.

         Strona pozwana: Porr S.A.

         Sentencja

      Artykuł 1 i art. 6 ust. 3 dyrektywy 2000/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowań krajowych, takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy których w przypadku transakcji handlowych finansowanych w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii wyłączona jest rekompensata za opóźnienia w płatnościach przewidziana w tej dyrektywie.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa T-266/19: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – gastivo portal/EUIPO – La Fourchette (Przedstawienie widelca na zielonym tle) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego widelec na zielonym tle – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy gastivo – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/32

      Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – gastivo portal/EUIPO – La Fourchette (Przedstawienie widelca na zielonym tle)
      (Sprawa T-266/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego widelec na zielonym tle - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy gastivo - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 36/39)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: gastivo portal GmbH (Brema, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch, N. Willich i N. Achilles)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: La Fourchette SAS (Paryż, Francja)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 lutego 2019 r. (sprawa R 1213/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między gastivo portal a La Fourchette.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     gastivo portal GmbH pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.


title: Sprawa C-653/19 PPU: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 28 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko DK (Odesłanie prejudycjalne – Pilny tryb prejudycjalny – Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych – Dyrektywa (UE) 2016/343 – Wzmocnienie niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym – Artykuł 6 – Ciężar dowodu – Utrzymanie tymczasowego aresztowania osoby oskarżonej)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/15

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 28 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad – Bułgaria) – postępowanie karne przeciwko DK
      (Sprawa C-653/19 PPU) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Pilny tryb prejudycjalny - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Dyrektywa (UE) 2016/343 - Wzmocnienie niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym - Artykuł 6 - Ciężar dowodu - Utrzymanie tymczasowego aresztowania osoby oskarżonej)
      (2020/C 36/19)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Spetsializiran nakazatelen sad

         Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

      DK

         przy udziale: Spetsializirana prokuratura

         Sentencja

      Artykuł 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym, a także art. 6 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej nie mają zastosowania do ustawodawstwa krajowego uzależniającego zwolnienie tymczasowo aresztowanej osoby od wykazania przez tę osobę istnienia nowych okoliczności uzasadniających uwolnienie.

         (1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.


title: Sprawa T-528/16: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – OS/Komisja (Służba publiczna – Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. – Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 – Składka solidarnościowa obowiązująca od 1 stycznia 2014 r. – Zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń za lata 2013 i 2014)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/24

      Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – OS/Komisja
      (Sprawa T-528/16) (1)

      (Służba publiczna - Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Składka solidarnościowa obowiązująca od 1 stycznia 2014 r. - Zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń za lata 2013 i 2014)
      (2020/C 36/29)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: OS (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis, R. Metz i D. Verbeke)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu wysokości wynagrodzenia skarżącego za styczeń 2014 r., wyrażonej w rozliczeniu wynagrodzenia za ten miesiąc, przekazanym mu w dniu 13 stycznia 2014 r. i będącym pierwszym rozliczeniem, do którego zastosowano art. 65 ust. 4 i art. 66 a regulaminu pracowniczego w brzmieniu wynikającym z art. 1 pkt 44 i 46 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 287, s. 15), które to przepisy przewidują, odpowiednio, zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń w latach 2013 i 2014 i ustanowienie składki solidarnościowej z dniem 1 stycznia 2014 r.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     OS zostaje obciążony kosztami postępowania.

                  3)

                     Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 7 z 12.1.2015 (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-122/14 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).


title: Sprawa T-267/19: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – gastivo portal/EUIPO – La Fourchette (Przedstawienie widelca na zielonym tle) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego widelec na zielonym tle – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy gastivo – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/32

      Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – gastivo portal/EUIPO – La Fourchette (Przedstawienie widelca na zielonym tle)
      (Sprawa T-267/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego widelec na zielonym tle - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy gastivo - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 36/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: gastivo portal GmbH (Brema, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch, N. Willich i N. Achilles)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: La Fourchette SAS (Paryż, Francja)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 lutego 2019 r. (sprawa R 1211/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między gastivo portal a La Fourchette.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     gastivo portal GmbH pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.


title: Sprawa C-727/19 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piata izba) wydanego w dniu 12 lipca 2019 r. w sprawie T-331/17, Steifer/Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, wniesione w dniu 30 września 2019 r. przez Guya Steifera

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/16

      Odwołanie od wyroku Sądu (piata izba) wydanego w dniu 12 lipca 2019 r. w sprawie T-331/17, Steifer/Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, wniesione w dniu 30 września 2019 r. przez Guya Steifera
      (Sprawa C-727/19 P)
      (2020/C 36/20)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Guy Steifer (przedstawiciel: adwokat M.A. Lucas)

         Druga strona postępowania: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
      Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2019 r. Trybunał (ósma izba) w części odrzucił odwołanie jako oczywiście niedopuszczalne, a w pozostałej części oddalił je jako oczywiście bezzasadne.


title: Sprawa T-529/16: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Feral/Komitet Regionów (Służba publiczna – Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. – Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 – Składka solidarnościowa obowiązująca od 1 stycznia 2014 r. – Zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń za lata 2013 i 2014)

text:
               3.2.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/25

      Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2019 r. – Feral/Komitet Regionów
      (Sprawa T-529/16) (1)

      (Służba publiczna - Nowelizacja regulaminu pracowniczego i WZIP, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Składka solidarnościowa obowiązująca od 1 stycznia 2014 r. - Zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń za lata 2013 i 2014)
      (2020/C 36/30)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Pierre-Alexis Feral (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis, R. Metz i D. Verbeke)

         Strona pozwana: Komitet Regionów (przedstawiciele: J.C. Cañoto Argüelles i S. Bachotet, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: E. Taneva i M. Ecker, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i R. Meyer, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji o ustaleniu wysokości wynagrodzenia skarżącego za styczeń 2014 r., wyrażonej w rozliczeniu wynagrodzenia za ten miesiąc, przekazanym mu w dniu 13 stycznia 2014 r. i będącym pierwszym rozliczeniem, do którego zastosowano art. 65 ust. 4 i art. 66 a regulaminu pracowniczego w brzmieniu wynikającym z art. 1 ust. 44 i 46 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U. 2013, L 287, s. 15), które to przepisy przewidują, odpowiednio, zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń w latach 2013 i 2014 oraz ustanowienie składki solidarnościowej z dniem 1 stycznia 2014 r.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Pierre-Alexis Feral zostaje obciążony kosztami postępowania.

                  3)

                     Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 7 z 12.1.2015 (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-123/14 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).


title: Sprawa C-192/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd Prešov (Słowacja) w dniu 5 maja 2020 r. – Prima banka Slovensko a.s. / HD

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/3

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský súd Prešov (Słowacja) w dniu 5 maja 2020 r. – Prima banka Slovensko a.s. / HD
      (Sprawa C-192/20)
      (2020/C 329/04)
      Język postępowania: słowacki

         Sąd odsyłający

      Krajský súd Prešov

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Prima banka Slovensko a.s.

         Strona pozwana: HD

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy dyrektywę 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, w związku z wykładnią nadaną wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-96/16 i C-94/17 (ECLI:EU:C:2018:643) należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak ochronny przepis ramowy § 54 ust. 1 Občiansky zákonník (kodeksu cywilnego), który nie zezwala na umowne pogorszenie sytuacji konsumenta względem uregulowania ustawowego przewidującego w razie zwłoki konsumenta w spłacie kredytu następujące prawa kredytodawcy:

                              —

                              prawo kredytodawcy do odsetek za zwłokę w wysokości ograniczonej według rozporządzenia rządu;

                              —

                              prawo kredytodawcy do innych sankcji, które kredytodawca może zastosować wobec konsumenta, a które wraz z odsetkami za zwłokę są ograniczone do wysokości kwoty głównej pozostałego do spłaty kredytu;

                              —

                              prawo kredytodawcy do odszkodowania, w razie gdy szkoda poniesiona przez kredytodawcę jest wyższa od odsetek za zwłokę, i to do odszkodowania w nieograniczonym zakresie według rzeczywistego uszczerbku.

                  2)

                  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy wysoki poziom ochrony praw konsumentów na podstawie art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 4 ust. 2 i art. 169 ust. 1 TFUE stoją na przeszkodzie temu, aby konsument zapłacił za zwłokę w wykonaniu zobowiązań umownych ryczałtowe koszty kredytodawcy, a nie równowartość rzeczywistej szkody poniesionej przez kredytodawcę, nawet jeśli rzeczywista szkoda jest niższa od kosztów ryczałtowych?

         (1)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. 1993, L 95, s. 29).


title: Sprawa C-295/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litwa) w dniu 2 lipca 2020 r. – „Sanresa” UAB / Aplinkos apsaugos departamentas prie Aplinkos ministerijos

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/4

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litwa) w dniu 2 lipca 2020 r. – „Sanresa” UAB / Aplinkos apsaugos departamentas prie Aplinkos ministerijos
      (Sprawa C-295/20)
      (2020/C 329/05)
      Język postępowania: litewski

         Sąd odsyłający

      Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca skargę kasacyjną:„Sanresa” UAB

         Druga strona postępowania: Aplinkos apsaugos departamentas prie Aplinkos ministerijos

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 18 ust. 2, art. 56 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) i akapit drugi, art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2014/24 (1) oraz art. 3–6 i inne przepisy rozporządzenia nr 1013/2006 (2) (rozpatrywane łącznie lub osobno, przy czym bez ograniczenia do tych przepisów) należy interpretować w ten sposób, że wydaną wykonawcy zgodę, która jest niezbędna do przemieszczania odpadów z jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej do drugiego, należy kwalifikować jako wymóg dotyczący wykonania zamówienia na usługi, a nie jako wymóg dotyczący prawa do wykonywania działalności?

                  2)

                  Jeżeli wspomnianą zgodę na przemieszczanie odpadów należy uznać za kryterium wyboru usługodawcy (kompetencja do wykonywania danej działalności zawodowej), to czy zasady przejrzystości i uczciwej konkurencji ustanowione w art. 18 ust. 1 akapity pierwszy i drugi dyrektywy 2014/24, art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i ust. 2 akapit drugi tej dyrektywy, swobodny przepływ osób, towarów i usług zagwarantowany w art. 26 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 7–9 rozporządzenia nr 1013/2006 (rozpatrywane łącznie lub osobno, przy czym bez ograniczenia do tych przepisów) należy interpretować i stosować w taki sposób, że zasady dotyczące zamówienia publicznego na usługi gospodarowania odpadami, w szczególności te dotyczące ostatecznych terminów składania ofert, muszą stwarzać krajowym lub zagranicznym usługodawcom, którzy ubiegają się o transport odpadów przez granice państw członkowskich Unii Europejskiej, warunki umożliwiające nieograniczony udział w takich postępowaniach o udzielenie zamówienia poprzez zapewnienie im między innymi możliwości przedłożenia wspomnianej zgody w przypadku, gdy została ona udzielona w terminie późniejszym niż ostateczny termin składania ofert?

                  3)

                  Jeżeli wspomnianą zgodę na przemieszczanie odpadów należy – stosownie do art. 49 dyrektywy 2014/24 i pkt 17 części C załącznika V do owej dyrektywy, a także jej art. 70 – uznać za wymóg dotyczący wykonania zamówienia publicznego, to czy zasady udzielania zamówień publicznych ustanowione w art. 18 tej dyrektywy oraz ogólną procedurę udzielania zamówień publicznych przewidzianą w art. 56 tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego nie można odrzucić oferty uczestnika, który nie przedłożył owej zgody?

                  4)

                  Czy art. 18, art. 56 ust. 1 akapit pierwszy lit. b), art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i ust. 2 dyrektywy 2014/24 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym instytucje zamawiające są uprawnione do określenia z wyprzedzeniem w dokumentacji przetargowej procedury oceny ofert, w ramach której prawo usługodawców do wykonywania działalności (kompetencja do wykonywania danej działalności zawodowej) jest weryfikowane częściowo lub nie jest weryfikowane w ogóle, mimo że posiadanie tego prawa stanowi warunek konieczny dla wykonania zamówienia publicznego zgodnie z prawem, a instytucje zamawiające mogą być zawczasu świadome konieczności jego posiadania?

                  5)

                  Czy art. 18 i art. 42 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2014/24, a także art. 2 pkt 35, art. 5 i art. 17 rozporządzenia nr 1013/2006 oraz inne przepisy tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że w przypadku zamówienia na usługi gospodarowania odpadami instytucje zamawiające mogą zgodnie z prawem udzielić zamówienia na tego rodzaju usługi jedynie wtedy, gdy w dokumentacji przetargowej jasno i precyzyjnie określą one ilość i skład odpadów oraz inne istotne warunki wykonania zamówienia (na przykład dotyczące opakowania)?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014, L 94, s. 65).

         (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U. 2006, L 190, s. 1).


title: Sprawa C-303/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Opatowie (Polska) w dniu 8 lipca 2020 r. – Ultimo Portfolio Investment (Luxembourg) S.A. przeciwko KM

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/5

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Opatowie (Polska) w dniu 8 lipca 2020 r. – Ultimo Portfolio Investment (Luxembourg) S.A. przeciwko KM
      (Sprawa C-303/20)
      (2020/C 329/06)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy w Opatowie

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Ultimo Portfolio Investment (Luxembourg) S.A.

         Strona pozwana: KM

         Pytanie prejudycjalne

      Czy sankcja odpowiedzialności za wykroczenie przewidziana w art. 138c § 1 polskiego Kodeksu wykroczeń za niedopełnienie obowiązku oceny zdolności kredytowej konsumenta przewidzianego w art. 8 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (1) stanowi właściwą i wystarczającą realizację wymogu ustanowienia w prawie krajowym skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji za naruszenie przez kredytodawcę obowiązku oceny zdolności kredytowej konsumenta nałożonego na państwo członkowskie w art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG?

         (1)  Dz. U. 2008, L 133 s. 66—92


title: Sprawa C-326/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez la Administratīvā apgabaltiesa (Łotwa) w dniu 22 lipca 2020 r. – SIA „MONO” / Valsts ieņēmumu dienests

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/5

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez la Administratīvā apgabaltiesa (Łotwa) w dniu 22 lipca 2020 r. – SIA „MONO” / Valsts ieņēmumu dienests
      (Sprawa C-326/20)
      (2020/C 329/07)
      Język postępowania: łotewski

         Sąd odsyłający

      Administratīvā apgabalties

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: SIA „MONO”

         Druga strona postępowania: Valsts ieņēmumu dienests

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (1), należy interpretować w ten sposób, że wyroby akcyzowe przeznaczone do wykorzystania w kontekście stosunków dyplomatycznych i konsularnych są zwolnione z tego podatku, pod warunkiem że za te wyroby przewidziano zapłatę w formie bezgotówkowej, że zapłata ta została faktycznie dokonana oraz że zapłaty na rzecz dostawcy dokonali rzeczywiści odbiorcy tych towarów?

                  2)

                  Czy art. 12 ust. 2 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG, należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie mogą określać warunki i ograniczenia, które w kontekście stosunków dyplomatycznych i konsularnych uzależniają zwolnienie wyrobów akcyzowych z tego podatku od spełnienia warunku, że nabywca tych towarów faktycznie zapłacił za nie w formie bezgotówkowej?

         (1)  Dz.U. 2009, L 9, s. 12


title: Sprawa C-332/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 22 lipca 2020 r. – Roma Multiservizi spa, Rekeep spa / Roma Capitale, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/6

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 22 lipca 2020 r. – Roma Multiservizi spa, Rekeep spa / Roma Capitale, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
      (Sprawa C-332/20)
      (2020/C 329/08)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Roma Multiservizi spa, Rekeep spa

         Strona przeciwna: Roma Capitale, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy jest zgodne z prawem Unii Europejskiej i z prawidłową wykładnią motywów 14 i 32, jak i z art. 12 i 18 dyrektywy 24/2014/UE (1) i 30 dyrektywy 23/2014/UE (2), także z odniesieniem do art. 107 TFUE aby, celem określenia minimalnego 30 % limitu udziału wspólnika prywatnego w mającej powstać spółce mieszanej publiczno-prywatnej, co stanowi limit uznany przez ustawodawcę krajowego za adekwatny w zastosowaniu zasad prawa Unii Europejskiej ustalonych w tym zakresie przez orzecznictwo wspólnotowe, konieczne było wzięcie pod uwagę jedynie formalnego/wynikającego z dokumentacji składu wyżej wymienionego wspólnika, czy też administracja, która ogłasza postępowanie przetargowe, może – lub raczej musi – uwzględnić jej pośredni udział w konkurującym wspólniku prywatnym?

                  2)

                  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, czy jest spójne i zgodne z zasadami prawa Unii Europejskiej, a w szczególności z zasadą konkurencji, proporcjonalności i adekwatności, aby administracja ogłaszająca postępowanie przetargowe mogła wykluczyć z przetargu konkurującego wspólnika prywatnego, którego rzeczywisty udział w mającej powstać mieszanej spółce publiczno-prywatnej, w wyniku stwierdzonego bezpośredniego lub pośredniego udziału publicznego, jest w rzeczywistości mniejszy niż 30 %?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014. L 94, s. 65).

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. 2014, L 94, s. 1).


title: Sprawa C-345/20: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2020 r. – Komisja Europejska / Republika Portugalska

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/7

      Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2020 r. – Komisja Europejska / Republika Portugalska
      (Sprawa C-345/20)
      (2020/C 329/09)
      Język postępowania: portugalski

         Strony

         Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: W. Mölls i C. Vrignon, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Republika Portugalska

         Żądania strony skarżącej

      Komisja wnosi do Trybunału o:

                  —

                  stwierdzenie, że nie doprowadzając do połączenia krajowego rejestru elektronicznego z nową wersją europejskiego rejestru przewoźników drogowych (ERRU), Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/480 z dnia 1 kwietnia 2016 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu drogowego i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1213/2010 (1).

                  —

                  obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Połączneie krajowych rejestrów elektronicznych z nową wersją ERRU, do czego państwa członkowskie miały doprowadzić zgodnie z procedurami i wymogami technicznymi przewidzianymi rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/480, zgodnie z art. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia, powinna była zostać zakończona najpóźniej do dnia 30 stycznia 2019 r.

         (1)  Dz.U. 2016, L 87, s. 4


title: Sprawa C-350/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte costituzionale (Włochy) w dniu 30 lipca 2020 r. – O.D., R.I.H.V., B.O., F.G., M.K.F.B., E.S., N.P., S.E.A. / Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/7

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte costituzionale (Włochy) w dniu 30 lipca 2020 r. – O.D., R.I.H.V., B.O., F.G., M.K.F.B., E.S., N.P., S.E.A. / Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
      (Sprawa C-350/20)
      (2020/C 329/10)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Corte costituzionale

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: O.D., R.I.H.V., B.O., F.G., M.K.F.B., E.S., N.P., S.E.A.

         Druga strona postępowania: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 34 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (karty), ogłoszonej w Nicei w dniu 7 grudnia 2000 r. i zmienionej w Strasburgu w dniu 12 grudnia 2007 r., należy interpretować w ten sposób, że obejmuje on swoim zakresem stosowania zasiłek z tytułu urodzenia dziecka i zasiłek macierzyński na podstawie art. 3 ust. 1 lit. b) i j) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (1) z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. e) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE (2) z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie, i czy w związku z tym prawo Unii należy interpretować w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie przepisom krajowym, które nie rozszerzają ww. świadczeń, już przyznanych cudzoziemcom posiadającym zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, na cudzoziemców posiadających jedno zezwolenie, o którym mowa w tej samej dyrektywie?

         (1)  Dz.U. 2004, L 166, s. 1.

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim (Dz.U. 2011, L 343, s. 1).


title: Sprawa C-209/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken – Niemcy) – SM / Sparkasse Saarbrücken

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/9

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken – Niemcy) – SM / Sparkasse Saarbrücken
      (Sprawa C-209/19) (1)

      (2020/C 329/13)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 206 z 17.6.2019.


title: Sprawa C-210/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (dawniej Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság) – Węgry] – TN / Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság, dawniej Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/9

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (dawniej Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság) – Węgry] – TN / Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság, dawniej Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
      (Sprawa C-210/19) (1)

      (2020/C 329/14)
      Język postępowania: węgierski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: Sprawa C-531/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 29 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – PO / Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/10

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 29 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – PO / Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real
      (Sprawa C-531/19) (1)

      (2020/C 329/15)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.


title: Sprawa C-533/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – RQ / Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/10

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – RQ / Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real
      (Sprawa C-533/19) (1)

      (2020/C 329/16)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.


title: Sprawa C-534/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – SR / Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/10

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – SR / Subdelegación del Gobierno en Ciudad Real
      (Sprawa C-534/19) (1)

      (2020/C 329/17)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.


title: SprawaC-549/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 16 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – DX / Subdelegación del Gobierno en Toledo

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/10

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 16 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – DX / Subdelegación del Gobierno en Toledo
      (SprawaC-549/19) (1)

      (2020/C 329/18)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.


title: Sprawa C-740/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (dawniej Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság) – Węgry) – NJ / Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/11

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (dawniej Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság) – Węgry) – NJ / Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság
      (Sprawa C-740/19) (1)

      (2020/C 329/21)
      Język postępowania: węgierski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 95 z 23.3.2020.


title: Sprawy połączone C-808/19 i C-809/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 lipca 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Landgericht Gera – Niemcy) – DS (C-808/19), ER (C-809/19) / Volkswagen AG

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/11

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 lipca 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Landgericht Gera – Niemcy) – DS (C-808/19), ER (C-809/19) / Volkswagen AG
      (Sprawy połączone C-808/19 i C-809/19) (1)

      (2020/C 329/22)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie spraw.

         (1)  Dz.U. C 45 z 10.2.2020.


title: Sprawa C-905/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Darmstadt – Niemcy) – EP / Kreis Groß-Gerau

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/12

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 8 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Darmstadt – Niemcy) – EP / Kreis Groß-Gerau
      (Sprawa C-905/19) (1)

      (2020/C 329/23)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 77 z 9.3.2020.


title: Sprawa C-31/20: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante – Hiszpania) – Bankia SA / SI

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/12

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante – Hiszpania) – Bankia SA / SI
      (Sprawa C-31/20) (1)

      (2020/C 329/24)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 161 z 11.5.2020.


title: Sprawa C-44/20: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA) / PC, RE

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/12

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Autorità di Regolazione per Energia Reti e Ambiente (ARERA) / PC, RE
      (Sprawa C-44/20) (1)

      (2020/C 329/25)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 161 z 11.5.2020.


title: Sprawa C-133/20: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – European Pallet Association eV / PHZ BV

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/13

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – European Pallet Association eV / PHZ BV
      (Sprawa C-133/20) (1)

      (2020/C 329/28)
      Język postępowania: niderlandzki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 209 z 22.6.2020.


title: Sprawa C-138/20: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 10 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart – Niemcy) – O. / P. AG

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/13

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 10 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart – Niemcy) – O. / P. AG
      (Sprawa C-138/20) (1)

      (2020/C 329/29)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2020.


title: Sprawa T-110/17: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – Jiangsu Seraphim Solar System / Komisja [Dumping – Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin – Zobowiązania – Dopuszczalność – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/2146 – Unieważnienie faktur w ramach zobowiązania – Stosowanie w czasie nowych przepisów]

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/14

      Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – Jiangsu Seraphim Solar System / Komisja
      (Sprawa T-110/17) (1)

      (Dumping - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Zobowiązania - Dopuszczalność - Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/2146 - Unieważnienie faktur w ramach zobowiązania - Stosowanie w czasie nowych przepisów)
      (2020/C 329/30)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Jiangsu Seraphim Solar System Co. Ltd (Changzhou, Chiny) (przedstawiciel: adwokat Y. Melin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: N. Kuplewatzky i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: H. Marcos Fraile, pełnomocnik, wspierana przez adwokat N. Tuominen).

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/2146 z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie wycofania przyjęcia zobowiązania w odniesieniu do dwóch producentów eksportujących zgodnie z decyzją wykonawczą 2013/707/UE potwierdzającą przyjęcie zobowiązania złożonego w związku z postępowaniem antydumpingowym i postępowaniem antysubsydyjnym dotyczącym przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej na okres obowiązywania środków ostatecznych (Dz.U. 2016, L 333, s. 4) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącej.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/2146 z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie wycofania przyjęcia zobowiązania w odniesieniu do dwóch producentów eksportujących zgodnie z decyzją wykonawczą 2013/707/UE potwierdzającą przyjęcie zobowiązania złożonego w związku z postępowaniem antydumpingowym i postępowaniem antysubsydyjnym dotyczącym przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej na okres obowiązywania środków ostatecznych w zakresie, w jakim dotyczy on Jiangsu Seraphim Solar System Co. Ltd.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Jiangsu Seraphim Solar System.

                  3)

                  Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 121 z 18.4.2017.


title: Sprawa T-578/18: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – CA Consumer Finance / EBC [Polityka gospodarcza i pieniężna – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 – Administracyjna sankcja pieniężna nałożona przez EBC na instytucję kredytową – Artykuł 26 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – Ciągłe naruszenie wymogów w zakresie funduszy własnych – Naruszenie przez niedbalstwo – Prawo do obrony – Wysokość sankcji – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/15

      Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – CA Consumer Finance / EBC
      (Sprawa T-578/18) (1)

      (Polityka gospodarcza i pieniężna - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Artykuł 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 - Administracyjna sankcja pieniężna nałożona przez EBC na instytucję kredytową - Artykuł 26 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 - Ciągłe naruszenie wymogów w zakresie funduszy własnych - Naruszenie przez niedbalstwo - Prawo do obrony - Wysokość sankcji - Obowiązek uzasadnienia)
      (2020/C 329/31)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: CA Consumer Finance (Massy, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Champsaur i A. Delors)

         Strona przeciwna: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: C. Hernández Saseta, A. Pizzolla i D. Segoin, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ECB/SSM/2018-FRCAG-77 z dnia 16 lipca 2018 r., wydanej przez EBC na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. 2013, L 287, s. 63), nakładającej na skarżącą administracyjną sankcję pieniężną w wysokości 200 000 EUR z powodu ciągłego naruszenia wymogów w zakresie funduszy własnych przewidzianych w art. 26 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2013, L 176, s. 1; sprostowania: Dz.U. 2013, L 208, s. 68; Dz.U. 2013, L 321, s. 6)

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji ECB/SSM/2018-FRCAG-77 Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dnia 16 lipca 2018 r. w zakresie, w jakim nakłada na CA Consumer Finance administracyjną sankcję pieniężną w wysokości 200 000 EUR.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  CA Consumer Finance pokrywa własne koszty.

                  4)

                  EBC pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 436 z 3.12.2018.


title: Sprawa T-729/19: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – Dinamo / EUIPO (Favorit) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Favorit – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/15

      Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – Dinamo / EUIPO (Favorit)
      (Sprawa T-729/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Favorit - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 329/32)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Dinamo GmbH (Bazylea, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat C. Weil)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 września 2019 r. (sprawa R 985/2019-2) dotyczącą zgłoszenia do rejestracji oznaczenia słownego Favorit jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Dinamo GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 423 z 16.12.2019.


title: Sprawa T-462/20: Skarga wniesiona w dniu 16 lipca 2020 r. – ZU / Komisja

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/16

      Skarga wniesiona w dniu 16 lipca 2020 r. – ZU / Komisja
      (Sprawa T-462/20)
      (2020/C 329/34)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ZU (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji odmownej organu powołującego z dnia 5 września 2019 r. w sprawie udzielenia informacji istotnych dla obrony strony skarżącej oraz decyzji z dnia 6 kwietnia 2020 r. oddalającej jej zażalenie;

                  —

                  zasądzenie od strony pozwanej zapłaty kwoty 50 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z ustawowymi odsetkami do czasu całkowitej zapłaty; oraz

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa strony skarżącej do obrony i jej prawa do skutecznego środka prawnego

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący tego, że organ powołujący popełnił oczywisty błąd w ocenie przedmiotu zażalenia, pomijając kluczowy zarzut i wykazując brak uwzględnienia prawdopodobieństwa/zmiany sytuacji prawnej skarżącego.


title: Sprawa T-487/20: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Rezon / EUIPO (imot.bg)

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/17

      Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Rezon / EUIPO (imot.bg)
      (Sprawa T-487/20)
      (2020/C 329/35)
      Język postępowania: bułgarski

         Strony

         Strona skarżąca: Rezon OOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat M. Jordanowa-Charizanowa)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „imot. bg” – zgłoszenie nr 18 001 398

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2020 r. w sprawie R 2270/2019-1

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i nakazanie rejestracji rozpatrywanego znaku towarowego;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania i postępowania przed Izbą Odwoławczą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 94 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-490/20: Skarga wniesiona w dniu 2 sierpnia 2020 r. – CH i CN / Parlament

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/18

      Skarga wniesiona w dniu 2 sierpnia 2020 r. – CH i CN / Parlament
      (Sprawa T-490/20)
      (2020/C 329/36)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: CH i CN (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie skargi za dopuszczalną;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji z tego względu, że nie zawierają one ostatecznego stanowiska w przedmiocie prawdziwości zgłoszonych przypadków molestowania psychicznego;

                  —

                  obciążenie pozwanego kwotą 5 000 EUR na rzecz każdego ze skarżących, ex aequo et bono, tytułem naprawienia krzywdy wyrządzonej przekroczeniem rozsądnego terminu, powiększoną o odsetki za zwłokę należne do dnia pełnej zapłaty;

                  —

                  obciążenie pozwanego kwotą 100 000 EUR na rzecz każdego ze skarżących, ex aequo et bono, tytułem naprawienia krzywdy wyrządzonej brakiem zajęcia ostatecznego stanowiska w przedmiocie prawdziwości zgłoszonych przypadków molestowania psychicznego, powiększoną o odsetki za zwłokę należne do dnia pełnej zapłaty;

                  —

                  obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi na decyzje Parlamentu z dnia 13 września 2019 r., w których organ tej instytucji uprawniony do zawierania umów o pracę, w odpowiedzi na ich wniosek o wsparcie, nie zajął ostatecznego stanowiska w przedmiocie prawdziwości zgłoszonych przypadków molestowania psychicznego, skarżący podnoszą dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku udzielenia wsparcia i naruszenia art. 24 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) z tego względu, że nie zajmując ostatecznego stanowiska w przedmiocie istnienia zgłoszonych przypadków molestowania psychicznego, organ Parlamentu uprawniony do zawierania umów o pracę uchylił ciążącemu na nim obowiązkowi w zakresie udzielenia takiego wsparcia.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący uchybienia obowiązkowi staranności, zasadzie dobrej administracji, prawu do godności, oraz uchybienia art. 1 i 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej z tego względu, że nie zajmując ostatecznego stanowiska w przedmiocie istnienia zgłoszonych przypadków molestowania psychicznego, organ Parlamentu uprawniony do zawierania umów o pracę uchybił zasadzie dobrej administracji i obowiązkowi staranności, naruszając w ten sposób prawo skarżących do godności.


title: Sprawa T-496/20: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2020 r. – CRII-GEN i in./Komisja

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/19

      Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2020 r. – CRII-GEN i in./Komisja
      (Sprawa T-496/20)
      (2020/C 329/37)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Comité de recherche et d’information indépendantes sur le génie génétique (CRII-GEN) (Paryż, Francja) i sześć innych skarżących (przedstawiciel: adwokat C. Lepage)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Skarżące wnoszą do Sądu o:

                  —

                  uznanie dopuszczalności niniejszej skargi;

                  —

                  stwierdzenie nieważności spornej decyzji;

                  —

                  obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi na decyzję Komisji z dnia 17 czerwca 2020 r. oddalającą odwołanie wniesione przez skarżące w celu cofnięcia zatwierdzenia udzielonego dla glifosatu skarżące podnoszą jeden zarzut, oparty na niezastosowaniu zasady ostrożności. Zdaniem skarżących zasada ostrożności uzasadnia bowiem podjęcie środków ograniczających w odniesieniu do zezwolenia na glifosat, prowadząc tym samym do przeglądu lub nawet cofnięcia tego zezwolenia. W tym względzie podnoszą one, że niezliczone badania wskazują na ryzyko, iż glifosat i produkty pochodne są rakotwórcze, a ponadto zaburzają gospodarkę hormonalną. Poza tym stopniowo wykazywany związek między pestycydami zanieczyszczającymi powietrze a Covid-19 wymaga koniecznie przeglądu zezwolenia na glifosat w świetle tych nowych okoliczności.


title: Sprawa T-500/20: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2020 r. – Selmikeit & Giczella / EUIPO – Boehmert & Boehmert (HALLOWIENER)

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/19

      Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2020 r. – Selmikeit & Giczella / EUIPO – Boehmert & Boehmert (HALLOWIENER)
      (Sprawa T-500/20)
      (2020/C 329/38)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Selmikeit & Giczella GmbH (Osterode, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Keute)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Boehmert & Boehmert Anwaltspartnerschaft mbB – Patentanwälte Rechtsanwälte (Brema, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „HALLOWIENER” – unijny znak towarowy nr 9 369 489

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 maja 2020 r. w sprawie R 1893/2019-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia zakwestionowanego znaku towarowego 9 369 489 HALLOWIENER.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-502/20: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2020 r. – Munich/EUIPO – Tone Watch (MUNICH10A.T.M.)

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/20

      Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2020 r. – Munich/EUIPO – Tone Watch (MUNICH10A.T.M.)
      (Sprawa T-502/20)
      (2020/C 329/39)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Munich, SL (La Torre de Claramunt, Hiszpania) (przedstawiciel: M. Guix Vilanova, abogada)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Tone Watch, SL (Madryt, Hiszpania)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Słowny znak towarowy MUNICH10A.T.M. – unijny znak towarowy nr 10 727 899

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 marca 2020 r. w sprawie R 2472/2018-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
      Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego MUNICH10A.T.M. nr 10 727 899, którego właścicielem jest Importaciones Issar, SL, w odniesieniu do towarów należących do klasy 9 (okulary przeciwsłoneczne), 14 (przyrządy zegarmistrzowskie i chronometryczne, koperty zegarków) i 35 (sprzedaż hurtowa, detaliczna i za pośrednictwem światowych sieci informatycznych w zakresie okularów przeciwsłonecznych, metali szlachetnych i ich stopów, wyrobów jubilerskich, sztucznej biżuterii, przyrządów zegarmistrzowskich i chronometrycznych) klasyfikacji nicejskiej, utrzymując w mocy wspomnianą decyzję w zakresie, w jakim unieważniono w niej prawo do znaku w odniesieniu do usług należących do klasy 35 (reklama; zarządzanie w działalności handlowej; administrowanie działalności handlowej; prace biurowe), uwzględniając odwołanie wzajemne i unieważniając prawo do znaku w odniesieniu do towarów należących do klasy 14, a mianowicie metali szlachetnych i ich stopów, wyrobów z metali szlachetnych lub pokrywanych nimi, nie ujętych w innych klasach, a także klasy 35, a mianowicie wynajmu dystrybutorów automatycznych, i obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  W zaskarżonej decyzji nie uwzględniono renomy wcześniejszych znaków towarowych posiadających wspólny element „MUNICH” i błędnie stwierdzono, że art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie;

                  —

                  Istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd w wypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych;

                  —

                  Dokonana w zaskarżonej decyzji wykładnia skutkująca odrzuceniem odwołania wzajemnego skarżącej, ze względu na to, że nie zostało zawarte w odrębnym dokumencie, stanowi bardzo rygorystyczny i nadmierny wymóg formalny, mając na względzie, że można jasno i wyraźnie je wyodrębnić i zrozumieć, iż wniesiono to odwołanie wzajemne, co uniemożliwia skarżącej wykonanie przysługującego jej prawa do obrony.


title: Sprawa T-503/20: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2020 r. – T i D Kontrolni sistemi / EUIPO – Sigmatron (Aparaty i urządzenia do sygnalizacji)

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/21

      Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2020 r. – T i D Kontrolni sistemi / EUIPO – Sigmatron (Aparaty i urządzenia do sygnalizacji)
      (Sprawa T-503/20)
      (2020/C 329/40)
      Język skargi: bułgarski

         Strony

         Strona skarżąca: T i D Kontrolni sistemi EOOD (Warna, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat P. Pripyrżenski)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sigmatron EOOD (Sofia, Bułgaria)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru przemysłowego: Strona skarżąca

         Sporny wzór przemysłowy: wspólnotowy wzór przemysłowy nr 3065887–0001 (Aparaty i urządzenia do sygnalizacji)

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 kwietnia 2020 r. w sprawie R 956/2019-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie Sigmatron EOOD kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniach, w łącznej kwocie 4 700 EUR, zgodnie z załączonym do skargi wykazem kosztów.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 28 ust. 1 i art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2245/2002 i art. 52 rozporządzenia nr 6/2002;

                  —

                  Naruszenie art. 6 ust. 1 lit. b) w związku z art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002 oraz utrwalonego orzecznictwa EUIPO dotyczącego stosowania tych przepisów.


title: Sprawa T-510/20: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – Fachverband Spielhallen i LM / Komisja

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/23

      Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – Fachverband Spielhallen i LM / Komisja
      (Sprawa T-510/20)
      (2020/C 329/42)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Fachverband Spielhallen eV (Berlin, Niemcy) i LM (przedstawiciel: A. Bartosch i R. Schmidt, Rechtsanwälte)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim pozwana ostatecznie odrzuciła skargę administracyjną skarżących w odniesieniu do środka 3, czyli ulga polegająca na obniżeniu kwoty podatku od działalności gospodarczej i podatku dochodowego od osób fizycznych względnie podatku dochodowego od osób prawnych w następstwie odliczenia od podstawy opodatkowania dla tych podatków w kraju związkowym Nordrhein-Westfalen (NRW) kwot uiszczonych w ramach odprowadzenia zysków na podstawie § 14 SpielbankG NRW i tym samym odmówiła wszczęcie formalnego postępowania sprawdzającego odnośnie do tego środka;

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Niniejsza skarga ma na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2019)8819 final z dnia 9 grudnia 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.44944 (2019/C ex 2016/FC) – Opodatkowanie kasyn w Niemczech i pomoc państwa SA.53552 (2019/C ex 2019/FC) – Domniemana gwarancja dla podmiotów prowadzących kasyna w Niemczech (Wirtschaftlichkeitsgarantie) – Niemcy.
      Skarga opiera się na jedynym zarzucie, w drodze którego dochodzi się naruszenia praw proceduralnych skarżących w związku z odmową wszczęcia przez Komisję formalnego postępowania sprawdzającego również w odniesieniu do środka 3. Zarzut ten podzielony jest na cztery części:

                  —

                  Nieuwzględnienie wymogów wynikających z orzecznictwa sądów Unii przy zakwalifikowaniu odprowadzenia zysków zgodnie z § 14 SpielbankG NRW w dawnym brzmieniu jako podatku – stworzenie niewłaściwej przesłanki kontroli.

                  —

                  Niedokonanie subsumcji wykorzystanie odprowadzenia zgodnie z § 14 SpielbankG NRW w dawnym brzmieniu jako podatku zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa niemieckiego.

                  —

                  Nieodpowiedni charakter argumentów przytoczonych przez pozwaną na poparcie podatkowego charakteru odprowadzenia zysków.

                  —

                  Rozróżnienie między ogólnymi i szczególnymi podatkami od przychodu – odwrócenie zasady – reguła-wyjątek.


title: Sprawa T-515/20: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2020 r. – Puma / EUIPO – Caterpillar (SPEEDCAT)

text:
               5.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/24

      Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2020 r. – Puma / EUIPO – Caterpillar (SPEEDCAT)
      (Sprawa T-515/20)
      (2020/C 329/43)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Puma SE (Herzogenaurach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Schunke i P. Trieb)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Caterpillar Inc. (Peoria, Illinois, Stany Zjednoczone)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „SPEEDCAT” – zgłoszenie nr 16 703 225

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 czerwca 2020 r. w sprawie R 1016/2019-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przed Izbą Odwoławczą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.