title: Sprawa C-495/07: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Patent- und Markensenat — Austria) — Silberquelle GmbH przeciwko Maselli Strickmode GmbH (Znaki towarowe — Dyrektywa 89/104/EWG — Artykuły 10 i 12 — Wygaśnięcie — Pojęcie rzeczywistego używania znaku towarowego — Umieszczenie znaku towarowego na przedmiotach promocyjnych — Nieodpłatne oferowanie takich przedmiotów nabywcom towarów sprzedawanych przez właściciela znaku towarowego)

text:
               7.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Patent- und Markensenat — Austria) — Silberquelle GmbH przeciwko Maselli Strickmode GmbH
   (Sprawa C-495/07) (1)

   (Znaki towarowe - Dyrektywa 89/104/EWG - Artykuły 10 i 12 - Wygaśnięcie - Pojęcie rzeczywistego używania znaku towarowego - Umieszczenie znaku towarowego na przedmiotach promocyjnych - Nieodpłatne oferowanie takich przedmiotów nabywcom towarów sprzedawanych przez właściciela znaku towarowego)
   (2009/C 55/04)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Oberster Patent- und Markensenat
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Silberquelle GmbH

      Strona pozwana: Maselli Strickmode GmbH
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Patent- und Markensenat — Wykładnia art. 10 ust. 1 i art. 12 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 1989 L 40, s. 1) — Wygaśnięcie praw właściciela znaku towarowego — Pojęcie rzeczywistego używania znaku towarowego — Towary (napoje bezalkoholowe) oferowane w charakterze reklamówki przy sprzedaży innych towarów (tekstyliów)
   Sentencja
   Artykuł 10 ust. 1 i art. 12 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że jeżeli właściciel znaku towarowego umieszcza ten znak na przedmiotach oferowanych przezeń nieodpłatnie nabywcom jego towarów, to znak ten nie jest rzeczywiście używany w odniesieniu do klasy towarów, do której należą wspomniane przedmioty.

      (1)  Dz.U. C 22 z 26.1.2008.


title: Sprawa C-93/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu wydanego w dniu 17 grudnia 2010 r. w sprawie T-245/10 Verein Deutsche Sprache eV przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 25 lutego 2011 r. przez Verein Deutsche Sprache eV

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/19

         Odwołanie od wyroku Sądu wydanego w dniu 17 grudnia 2010 r. w sprawie T-245/10 Verein Deutsche Sprache eV przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 25 lutego 2011 r. przez Verein Deutsche Sprache eV
   (Sprawa C-93/11 P)
   2011/C 269/32
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Verein Deutsche Sprache eV (przedstawiciel: K.T. Bröcker, Rechtsanwalt)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej
   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (szósta izba) postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. odrzucił odwołanie i postanowił, że wnoszący odwołanie ponosi własne koszty.


title: Sprawa C-265/13: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 27 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social n °2 de Terrassa – Hiszpania) – Emiliano Torralbo Marcos przeciwko Korota SA, Fondo de Garantía Salarial (Odesłanie prejudycjalne — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 47 — Prawo do skutecznego środka prawnego — Opłaty sądowe związane z wniesieniem apelacji w dziedzinie prawa socjalnego — Wprowadzenie w życie prawa Unii — Brak — Zakres stosowania prawa Unii — Brak właściwości Trybunału)

text:
               19.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/7

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 27 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa – Hiszpania) – Emiliano Torralbo Marcos przeciwko Korota SA, Fondo de Garantía Salarial
   (Sprawa C-265/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 47 - Prawo do skutecznego środka prawnego - Opłaty sądowe związane z wniesieniem apelacji w dziedzinie prawa socjalnego - Wprowadzenie w życie prawa Unii - Brak - Zakres stosowania prawa Unii - Brak właściwości Trybunału))
   2014/C 151/08
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Emiliano Torralbo Marcos

      Strona pozwana: Korota SA, Fondo de Garantía Salarial

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Juzgado de lo Social de Terrassa – Wykładnia art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. 2000, C 364, s. 1) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (wersja skodyfikowana) (Dz.U. L 283, s. 36) – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Przepisy krajowe uzależniające rozpoznanie powództwa od uiszczenia kosztów sądowych – Uprawnienia sądu krajowego rozpatrującego sprawę – Zastosowanie w dziedzinie polityki społecznej – Niewypłacalność pracodawcy

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania przedłożone w trybie prejudycjalnym przez Juzgado de lo Social no2 de Terrassa (Hiszpania).

      (1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.


title: Sprawa T-640/13: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Sto przeciwko OHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO)

text:
               8.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/24

         Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2013 r. — Sto przeciwko OHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO)
   (Sprawa T-640/13)
   2014/C 39/43
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Sto AG (Stühlingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci K. Kern i J. Sklepek)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Fixit Trockenmörtel Holding AG (Baar, Szwajcaria)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               zmianę decyzji R 905/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 25 września 2013 r. w ten sposób, że sprzeciw zostanie uwzględniony w zakresie podniesionym w skardze, a zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 207 085 zostanie odrzucone;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Fixit Trockenmörtel Holding AG

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „CRETEO” dla towarów z klas 1, 2, 17 i 19 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 207 085

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niemieckie słowne znaki towarowe „StoCretec” i „STOCRETE” dla towarów z klas 1, 2, 17 i 19

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009


title: Sprawa C-345/05: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

text:
               12.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/12

         Skarga wniesiona w dniu 21 września 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-345/05)
   (2005/C 281/22)
   Język postępowania: portugalski
   W dniu 21 września 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez R. Lyala i M. Alfonso, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Portugalskiej.
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               1)

               stwierdzenie, że Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 18 WE, 39 WE, 43 WE i 56 ust. 1 WE oraz art. 28, 31 i 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym w ten sposób, że utrzymała w mocy przepisy podatkowe, które zwalniają z opodatkowania zysk z odpłatnego zbycia nieruchomości służących podatnikowi lub jego rodzinie jako własne i stałe miejsce zamieszkania na podstawie art. 10 ust. 5 Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Singulares (ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), pod warunkiem określonym w pkt a) tego przepisu, iż uzyskane dochody zostaną ponownie zainwestowane w nabycie nieruchomości położonych na terytorium portugalskim.

               2)

               obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Warunek, zgodnie z którym zyski osiągnięte ze sprzedaży nieruchomości służącej podatnikowi lub jego rodzinie jako własne i stałe miejsce zamieszkania powinny być ponownie zainwestowane w nabycie innej nieruchomości położonej na terytorium portugalskim, stanowi oczywistą przeszkodę w wykonywaniu podstawowych swobód zagwarantowanych w Traktacie WE i Porozumieniu EOG.
   Wyjaśnienia i uzasadnienie tego warunku przedstawione przez Republikę Portugalską nie mogą być zaakceptowane.


title: Wykreślenie sprawy T-189/04

text:
               19.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/27

         Wykreślenie sprawy T-189/04 (1)

   (2005/C 69/47)
   (Język postępowania: francuski)
   Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2004 r. prezes czwartej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-189/04 Christian van der Haegen przeciwko Komitetowi Społeczno-Ekonomicznemu.

      (1)  Dz.U. C 217 z 28.08.2004


title: Sprawa C-355/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Amsterdam (Niderlandy) w dniu 30 sierpnia 2006 r. — J. A. van der Steen przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht–Gooi/kantoor Utrecht

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/22

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Amsterdam (Niderlandy) w dniu 30 sierpnia 2006 r. — J. A. van der Steen przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht–Gooi/kantoor Utrecht
   (Sprawa C-355/06)
   (2006/C 294/39)
   Język postępowania: niderlandzki
   Sąd krajowy
   Gerechtshof Amsterdam
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: J. A. van der Steen

      Strona pozwana: Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht–Gooi/kantoor Utrecht
   Pytanie prejudycjalne
   Czy art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że jeżeli czynności wykonywane przez daną osobę polegają na wykonywaniu wszystkich prac związanych z działalnością spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym członkiem zarządu, udziałowcem i „współpracownikiem” jest ta osoba, to prace te nie są działalnością gospodarczą, ponieważ są wykonywane w ramach prowadzenia spraw spółki i jej reprezentacji i w związku z tym poza obrotem gospodarczym?

      (1)  Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) (Dz.U. L 145, str. 1).


title: Sprawa C-295/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica et Telefónica de España przeciwko Komisji, wniesione w dniu 13 czerwca 2012 r. przez Télefónicę, S.A. i Telefónicę de España, S.A.U.

text:
               11.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 243/10

         Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica et Telefónica de España przeciwko Komisji, wniesione w dniu 13 czerwca 2012 r. przez Télefónicę, S.A. i Telefónicę de España, S.A.U.
   (Sprawa C-295/12 P)
   2012/C 243/19
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Télefónica, S.A. i Telefónica de España, S.A.U. (przedstawiciele: F. González Díaz i J. Baño Fos, abogados)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska, France Telecom España, S.A., Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) i European Competitive Telecommunications Association

      Żądania wnoszących odwołanie

               —

                     Tytułem głównym

               uchylenie, w całości lub w części, wyroku Sądu wydanego w dniu 29 marca 2012 r. w sprawie T-336/07 Telefónica i Telefónica de España przeciwko Komisji;
               w oparciu o posiadane dowody, stwierdzenie nieważności, w całości lub w części, decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2007 r. w sprawie COMP/38.784 — Wanadoo España/Telefónica;
               uchylenie lub obniżenie grzywny na mocy art. 261 TFUE;
               uchylenie lub obniżenie grzywny ze względu na nieuzasadniony czas trwania postępowania przed Sądem; oraz
               obciążenie Komisji, jak również interwenientów, zarówno w niniejszym postępowaniu, jak i w postępowaniu przed Sądem, kosztami postępowania.

               —

                     Tytułem ewentualnym, jeżeli nie będzie to możliwe ze względu stan postępowania

               uchylenie wyroku Sądu i ponowne odesłanie sprawy do Sądu, aby wydał orzeczenie w świetle rozstrzygnięcia kwestii prawnych przez Trybunał;
               uchylenie lub obniżenie grzywny na mocy art. 261 TFUE;
               obciążenie Komisji, jak również interwenientów, zarówno w niniejszym postępowaniu, jak i w postępowaniu przed Sądem, kosztami postępowania.

               —

                     W każdym wypadku

               zezwolenie, na podstawie art. 15 TFUE, na dostęp do dosłownego zapisu lub nagrania rozprawy, która odbyła się przed Sądem w dniu 23 maja 2011 r., oraz na przeprowadzenie rozprawy.

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd:

               naruszył prawo Telefóniki do obrony, ze względu na:

                           —

                           nieproporcjonalny czas trwania postępowania;

                           —

                           odrzucenie twierdzeń popartych załącznikami;

                           —

                           oddalenie zastrzeżeń dotyczących nieposiadania przez element składowy niezbędnego charakteru jako istotnej okoliczności przy określeniu skutków zachowania Téléfóniki

                           —

                           dopuszczenie nowych okoliczności faktycznych, które nie były zawarte w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów;

               naruszyłe prawo przy definiowaniu właściwych rynków hurtowych;

               naruszył prawo przy ocenie rzekomej pozycji dominującej Telefóniki;

               naruszył prawo i naruszył europejską Konwencję praw Człowieka poprzez pozwolenie na ingerencję w prawo własności Telefóniki do elementu składowego, który nie jest niezbędny;

               naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne przy ocenie nadużycia i jego rzekomego wpływu na konkurencję, w odniesieniu do:

                           —

                           wyboru hurtowych elementów składowych.

                           —

                           analizy zdyskontowanych przepływów finansowych.

                           —

                           analizy okres po okresie.

                           —

                           możliwych lub rzeczywistych skutki zachowania;

               naruszył prawo przy ocenie stosowania prawa przez Komisję ultra vires oraz naruszył zasady pomocniczości, proporcjonalności, pewności prawa, lojalnej współpracy i dobrej administracji;

               naruszył zasadę pewności prawa przy określeniu stawki ustawowej oraz naruszył prawo przy ocenie umyślnego charakteru zachowania Telefóniki lub tego, że było ono wynikiem niedbalstwa.

               naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne przy obliczeniu kwoty grzywny, inter alia, poprzez

                           —

                           zakwalifikowanie zachowania jako bardzo poważnego naruszenia;

                           —

                           ocenę naruszenia zasad równego traktowania, proporcjonalności i indywidualizacji kar;

                           —

                           nieprzestrzeganie obowiązku uzasadnienia.

               naruszył art. TWE (obecnie art. 261 TFUE).


title: Sprawa F-93/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 29 września 2011 r. — Mische przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Powołanie — Jednoczesne zatrudnienie i przeniesienie do innej instytucji — Zaszeregowanie do grupy na podstawie nowych, mniej korzystnych przepisów — Dopuszczalność skargi — Interes we wniesieniu skargi — Przekroczenie terminu)

text:
               12.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/22

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 29 września 2011 r. — Mische przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-93/05) (1)

   (Służba publiczna - Powołanie - Jednoczesne zatrudnienie i przeniesienie do innej instytucji - Zaszeregowanie do grupy na podstawie nowych, mniej korzystnych przepisów - Dopuszczalność skargi - Interes we wniesieniu skargi - Przekroczenie terminu)
   2012/C 138/40
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Harald Mische (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci G. Vandersanden i L. Levi, następnie adwokaci R. Holland, B. Maluch i J. Mische)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: K. Zejdová i L. G. Knudsen, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Arpio Santacruz i I. Šulce, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu w sprawie zaszeregowania skarżącego do grupy A*6 w następstwie konkursu ogłoszonego przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego, na podstawie jego mniej korzystnych postanowień (art. 12 załącznika XIII do rozporządzenia (WE, Euratom) nr 723/2004 zmieniającego regulamin pracowniczy urzędników), a po drugie, wniosek o odszkodowanie

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty.

               3)

               Rada Unii Europejskiej, występująca w charakterze interwenienta, pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 315 z 10.12.2005, s. 15 (sprawa zarejestrowana pierwotnie w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod numerem T-365/05, przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.).


title: Sprawa C-196/04: Wyrok Trybunału (Wielka Izba) z dnia 12 września 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Special Commissioners, London (Zjednoczone Królestwo)] — Cadbury Schweppes plc, Cadbury Schweppes Overseas Ltd przeciwko Commissioners of Inland Revenue (Swoboda przedsiębiorczości — Przepisy dotyczące kontrolowanych spółek zagranicznych — Uwzględnienie dochodów kontrolowanych spółek zagranicznych w podstawie opodatkowania spółki dominującej)

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/5

         Wyrok Trybunału (Wielka Izba) z dnia 12 września 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Special Commissioners, London (Zjednoczone Królestwo)] — Cadbury Schweppes plc, Cadbury Schweppes Overseas Ltd przeciwko Commissioners of Inland Revenue
   (Sprawa C-196/04) (1)

   (Swoboda przedsiębiorczości - Przepisy dotyczące kontrolowanych spółek zagranicznych - Uwzględnienie dochodów kontrolowanych spółek zagranicznych w podstawie opodatkowania spółki dominującej)
   (2006/C 281/08)
   Język postępowania: angielski
   Sąd krajowy
   Special Commissioners, London
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Cadbury Schweppes plc, Cadbury Schweppes Overseas Ltd

      Strona pozwana: Commissioners of Inland Revenue
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Special Commissioners, London — Przepisy krajowe przyznające spółce dominującej korzyści spółki zależnej mającej siedzibę w innym państwie członkowskim, w którym jest niższa stawka opodatkowania — Zobowiązanie spółki dominującej do zapłaty podatku w celu wyrównania różnicy pomiędzy dwiema stawkami opodatkowania — Zgodność z art. 43 WE, 49 WE i 56 WE
   Sentencja
   Artykuły 43 WE i 48 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one uwzględnieniu w podstawie opodatkowania spółki będącej rezydentem z siedzibą w państwie członkowskim dochodu osiągniętego przez kontrolowaną spółkę zagraniczną w innym państwie członkowskim, jeżeli dochód ten podlega tam niższemu poziomowi opodatkowania niż stosowany w pierwszym państwie, chyba że takie uwzględnienie dotyczy jedynie czysto sztucznych struktur, których celem jest uniknięcie należnego podatku krajowego. Należy zatem zaniechać stosowania takiej formy opodatkowania, jeżeli okaże się, na podstawie elementów obiektywnych i możliwych do sprawdzenia przez osoby trzecie, że niezależnie od istnienia motywów natury podatkowej, rzeczona spółka kontrolowana rzeczywiście ma siedzibę w przyjmującym państwie członkowskim i faktycznie wykonuje tam działalność gospodarczą.

      (1)  Dz.U. C 168 z 26.06.2004.


title: Sprawa C-321/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Östre Landsret z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie Hans Markus Kofoed przeciwko Skatteministeriet

text:
               15.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 257/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Östre Landsret z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie Hans Markus Kofoed przeciwko Skatteministeriet
   (Sprawa C-321/05)
   (2005/C 257/10)
   Język postępowania: duński
   W dniu 23 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskkichh wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Østre Landsret (Dania) z dnia 3 sierpnia 2005 r. w sprawie Hans Markus Kofoed przeciwko Skatteministeriet. Østre Landsret zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:
   Czy art. 2 lit. d) dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich należy interpretować w ten sposób, że nie ma miejsca wymiana udziałów w rozumieniu tej dyrektywy, jeżeli podmioty uczestniczące w wymianie równocześnie wraz z porozumieniem w sprawie wymiany, nie zobowiązując się prawnie, wyrażają wspólną wolę głosowania podczas następującego po wymianie walnego zgromadzenia spółki nabywającej za wypłatą zysku, który przekracza 10 % wartości nominalnej papierów wartościowych przekazanych przy wymianie i jeżeli zysk ten rzeczywiście zostanie wypłacony?


title: Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 64 z 8.3.2008 .

text:
               29.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/1

         (2008/C 79/01)
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 64 z 8.3.2008.

   Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 51 z 23.2.2008.

      Dz.U. C 37 z 9.2.2008.

      Dz.U. C 22 z 26.1.2008.

      Dz.U. C 8 z 12.1.2008.

      Dz.U. C 315 z 22.12.2007.

      Dz.U. C 297 z 8.12.2007.
   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa T-294/17: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2017 r. – Lion’s Head Global Partners/EUIPO – Lion Capital (Lion’s Head)

text:
               17.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 231/42

         Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2017 r. – Lion’s Head Global Partners/EUIPO – Lion Capital (Lion’s Head)
   (Sprawa T-294/17)
   (2017/C 231/52)
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Lion’s Head Global Partners LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawicie: adwokat R. Nöske)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Lion Capital LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego „Lion’s Head” – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 997 073

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie R 1478/2016-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-281/10 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. — PepsiCo, Inc. przeciwko Grupo Promer Mon Graphic SA, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Rozporządzenie nr 6/2002 — Artykuły 5, 6, 10 i art. 25 ust. 1 lit. d) — Wzór wspólnotowy — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający okrągłą podstawkę do celów promocyjnych — Wcześniejszy wzór wspólnotowy — Inne całościowe wrażenie — Stopień swobody twórcy — Poinformowany użytkownik — Zakres kontroli sądowej — Przeinaczenie faktów)

text:
               10.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 362/9

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. — PepsiCo, Inc. przeciwko Grupo Promer Mon Graphic SA, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-281/10 P) (1)

   (Odwołanie - Rozporządzenie nr 6/2002 - Artykuły 5, 6, 10 i art. 25 ust. 1 lit. d) - Wzór wspólnotowy - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający okrągłą podstawkę do celów promocyjnych - Wcześniejszy wzór wspólnotowy - Inne całościowe wrażenie - Stopień swobody twórcy - Poinformowany użytkownik - Zakres kontroli sądowej - Przeinaczenie faktów)
   2011/C 362/12
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: PepsiCo, Inc. (przedstawiciele: E. Armijo Chávarri, abogado, V. von Bomhard, Rechtsanwältin)

      Druga strona postępowania: Grupo Promer Mon Graphic SA (przedstawiciel: R. Almaraz Palmero, abogada), Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) z dnia 18 marca 2010 r. w sprawie T-9/07 Grupo Promer Mon Graphic przeciwko OHIM-PepsiCo, Inc., na mocy którego Sąd uwzględnił wniesioną przez właściciela wzoru wspólnotowego nr 53186 1 skargę o stwierdzenie nieważności decyzji R 1001/2005-3 Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 27 października 2006 r. stwierdzającej nieważność decyzji Wydziału Unieważnień unieważniającej wzór nr 74463 1 (artykuły promocyjne do gier)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

               2)

               PepsiCo Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 234 z 28.8.2010.


title: Sprawa C-359/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 30 lipca 2012 r. — Michael Timmel przeciwko Aviso Zeta AG

text:
               24.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 366/22

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 30 lipca 2012 r. — Michael Timmel przeciwko Aviso Zeta AG
   (Sprawa C-359/12)
   2012/C 366/39
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Handelsgericht Wien

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Michael Timmel

      Interwenient uboczny po stronie powoda: Lore Tinhofer

      Strona pozwana: Aviso Zeta AG

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 22 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującego dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informacji zawartych w prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam (rozporządzenia 809/2004) (1) należy interpretować w ten sposób, że informacje zasadniczo wymagane obowiązkowo, które nie były jeszcze znane w momencie zatwierdzenia prospektu emisyjnego podstawowego, niemniej są już znane w momencie publikacji suplementu do prospektu emisyjnego, należy włączyć do tego suplementu?

               2)

               Czy ustanawiający odstępstwo przepis art. 22 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującego dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informacji zawartych w prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam (rozporządzenia 809/2004), zgodnie z którym można nie zamieścić informacji, o których mowa w art. 22 ust. 1 zdanie trzecie, znajduje zastosowanie również wtedy, jeśli te (obowiązkowo wymagane) informacje były znane przed datą emisji, ale po publikacji prospektu emisyjnego podstawowego, w którym nie były one zawarte?

               3)

               Czy można mówić o prawidłowej publikacji, jeśli został opublikowany tylko prospekt emisyjny podstawowy bez bezwzględnie koniecznych informacji, o których mowa w art. 22 ust. 1 zdanie trzecie rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującego dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informacji zawartych w prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam (rozporządzenia 809/2004), w szczególności (w przypadku papierów wartościowych o nominale jednostkowym poniżej 50 000 EUR) zgodnie z załącznikiem V i nie miała miejsca publikacja ostatecznych warunków?

               4)

               Czy wymóg ustanowiony w art. 29 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującego dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informacji zawartych w prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam (rozporządzenia 809/2004), aby prospekt emisyjny lub prospekt emisyjny podstawowy był łatwo dostępny po wejściu na stronę internetową, gdzie są upubliczniane, jest spełniony

                           a)

                           jeśli do wejścia na stronę, ściągnięcia oraz wydrukowania konieczna jest rejestracja na stronie internetowej, na którą można potem wejść, przy czym dla zarejestrowania niezbędne jest wyrażenie zgody na wyłączenie odpowiedzialności i podanie adresu poczty elektronicznej, lub

                           b)

                           jeśli należy z tego tytułu uiścić opłatę lub

                           c)

                           jeśli darmowy dostęp elementów prospektu emisyjnego jest ograniczony do dwóch dokumentów miesięcznie, jednakże do otrzymania wszystkich obowiązkowych informacji, o których mowa w art. 22 ust. 1 zdanie trzecie rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującego dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informacji zawartych w prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam (rozporządzenia 809/2004), konieczne jest ściągnięcie co najmniej trzech dokumentów?

               5)

               Czy przepis art. 14 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniającej dyrektywę 2001/34/WE (dyrektywy 2003/71/EG) (2) należy interpretować w ten sposób, że prospekt emisyjny podstawowy musi zostać udostępniony w siedzibie emitenta i pośrednika finansowego?

      (1)  Dz.U. L 149, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 345, s. 64.


title: Sprawa T-312/07: Wyrok Sądu z dnia 12 października 2011 r. — Dimos Peramatos przeciwko Komisji (Pomoc finansowa przyznana dla projektu z dziedziny ochrony środowiska — LIFE — Decyzja w sprawie częściowego odzyskania wypłaconej kwoty — Określenie zobowiązań beneficjenta podjętych w ramach finansowanego projektu — Uzasadnione oczekiwania — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 347/27

         Wyrok Sądu z dnia 12 października 2011 r. — Dimos Peramatos przeciwko Komisji
   (Sprawa T-312/07) (1)

   (Pomoc finansowa przyznana dla projektu z dziedziny ochrony środowiska - LIFE - Decyzja w sprawie częściowego odzyskania wypłaconej kwoty - Określenie zobowiązań beneficjenta podjętych w ramach finansowanego projektu - Uzasadnione oczekiwania - Obowiązek uzasadnienia)
   2011/C 347/40
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Dimos Peramatos (Perama, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci G. Gerapetritis i P. Petropoulos)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Condou-Durande i A.M. Rouchaud-Joët, pełnomocnicy, wspierani przez adwokat A. Somou)

      Przedmiot

   Skarga o stwierdzenie nieważności albo, tytułem ewentualnym, o dokonanie zmiany decyzji Komisji E(2005) 5361 z dnia 7 grudnia 2005 r. dotyczącej noty obciążeniowej nr 3240504536, skierowanej do Dimos Peramatos (gminy Perama) w celu odzyskania pomocy finansowej wypłaconej przez Komisję w ramach subwencji przyznanej na rzecz Dimos Peramatos decyzją Komisji C(97) 1997/29 wersja ostateczna z dnia 17 lipca 1997 r.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Dimos Peramatos pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniem w sprawie zastosowania środków tymczasowych.

      (1)  Dz.U. C 283 z 24.11.2007.


title: Sprawa C-505/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 21 pażdziernika 2010 r. — Partrederiet Sea Fighter przeciwko Skatteministeriet

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 21 pażdziernika 2010 r. — Partrederiet Sea Fighter przeciwko Skatteministeriet
   (Sprawa C-505/10)
   ()
   2011/C 13/35
   Język postępowania: duński

      Sąd krajowy

   Højesteret

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Partrederiet Sea Fighter

      Strona pozwana: Skatteministeriet

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 8 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 92/81/EWG (1) z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów mineralnych należy interpretować w ten sposób, że oleje mineralne dostarczane do użytku w koparce, która jest na stałe zamontowana na statku, lecz, ze względu na posiadanie własnego silnika i zbiornika paliwa, funkcjonuje niezależnie od silnika napędzającego statek, są, w okolicznościach takich jak okoliczności niniejszej sprawy, zwolnione z podatku?

      (1)  Dz.U. L 316, s. 12


title: Sprawa C-364/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 28 czerwca 2013 r. — International Stem Cell Corporation przeciwko Comptroller General of Patents

text:
               7.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/30

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 28 czerwca 2013 r. — International Stem Cell Corporation przeciwko Comptroller General of Patents
   (Sprawa C-364/13)
   2013/C 260/54
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   High Court of Justice (Chancery Division)(Zjednoczone Królestwo)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: International Stem Cell Corporation

      Strona pozwana: Comptroller General of Patents

      Pytania prejudycjalne

   Czy niezapłodnione ludzkie komórki jajowe, których podział i dalszy rozwój zostały pobudzone w drodze partenogenezy i które w przeciwieństwie do zapłodnionych komórek jajowych zawierają jedynie komórki pluripotentne i są niezdolne do rozwinięcia się w jednostki ludzkie, mieszczą się w pojęciu „embriony ludzkie” zawartym w art. 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44/WE w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych?


title: Sprawa T-507/10: Postanowienie Sądu z dnia 3 sierpnia 2011 r. — Uspaskich przeciwko Parlamentowi

text:
               29.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/27

         Postanowienie Sądu z dnia 3 sierpnia 2011 r. — Uspaskich przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-507/10) (1)

   2011/C 319/57
   Język postępowania: litewski
   Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2011, sprostowanie Dz.U. C 72 z 5.3.2011.


title: Sprawa C-313/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (Polska) w dniu 1 lipca 2014 r. – ASPROD sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Szczecinie

text:
               9.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 81/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (Polska) w dniu 1 lipca 2014 r. – ASPROD sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Szczecinie
   (Sprawa C-313/14)
   (2015/C 081/03)
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: ASPROD sp. z o.o.

      Strona pozwana: Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie
   Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. Trybunał (druga izba) orzekł, iż artykuł 27 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (1) należy interpretować w ten sposób, że przepis ten stoi na przeszkodzie krajowym uregulowaniom takim jak te w postępowaniu głównym, które uzależniają stosowanie przewidzianego w nim zwolnienia od zharmonizowanego podatku akcyzowego od warunku posiadania przez dany podmiot decyzji organu podatkowego określającej dopuszczalne normy zużycia produktów zwolnionych od tego podatku na mocy rzeczonego przepisu.

      (1)  Dz.U. L 316, s. 21 Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 9, T. l, s. 206


title: Sprawa T-95/17: Postanowienie Sądu z dnia 5 maja 2017 r. –King.com/EUIPO – TeamLava (Ekrany i ikony na wyświetlaczu)

text:
               17.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 231/54

         Postanowienie Sądu z dnia 5 maja 2017 r. –King.com/EUIPO – TeamLava (Ekrany i ikony na wyświetlaczu)
   (Sprawa T-95/17) (1)

   (2017/C 231/71)
   Język postępowania: angielski
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 112 z 10.4.2017.


title: Sprawa C-113/05 P: Postanowienie Trybunału z dnia  30 marca 2006 r.  — European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej (Odwołanie — Dyrektywa 2003/15/WE — Skarga o stwierdzenie nieważności — Produkty kosmetyczne — Ochrona zdrowia publicznego — Doświadczenia na zwierzętach — Zakaz stosowania substancji rakotwórczych, mutagennych i toksycznych reprodukcyjnie — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, w części oczywiście bezzasadne)

text:
               29.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/13

         Postanowienie Trybunału z dnia 30 marca 2006 r. — European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-113/05 P) (1)

   (Odwołanie - Dyrektywa 2003/15/WE - Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty kosmetyczne - Ochrona zdrowia publicznego - Doświadczenia na zwierzętach - Zakaz stosowania substancji rakotwórczych, mutagennych i toksycznych reprodukcyjnie - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, w części oczywiście bezzasadne)
   (2006/C 178/21)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) (przedstawiciele: adwokaci, K. Van Maldegem i C. Mereu)

      Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: K. Bradley i M. Moore, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: E. Karlson i C. Giorgi Fort, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 10 grudnia 2004 r. w sprawie T-196/03 EFfCI przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej - Dopuszczalność skargi zmierzającej do stwierdzenia nieważności w części art. 1 dyrektywy 2003/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. zmieniającej dyrektywę Rady 76/768/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (Dz.U. L 066, str. 26) - Osoby, których decyzja dotyczy bezpośrednio i indywidualnie w rozumieniu art. 230 WE akapit czwarty
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               European Federation for Cosmetic Ingredients ponosi koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C115 z 14.05.2005


title: Sprawa T-45/16: Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2016 r. – Alfonso Egüed/EUIPO – Jackson Family Farms (BYRON)

text:
               29.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 111/33

         Skarga wniesiona w dniu 1 lutego 2016 r. – Alfonso Egüed/EUIPO – Jackson Family Farms (BYRON)
   (Sprawa T-45/16)
   (2016/C 111/39)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Nelson Alfonso Egüed (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat N. Fernández Fernández-Pacheco)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Jackson Family Farms LLC (Santa Rosa, Stany Zjednoczone)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „BYRON” – zgłoszenie nr 10 581 619

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu/Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie R 822/2015-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               uwzględnienie wniosku o rejestrację unijnego znaku towarowego nr 10 581 619, „BYRON”, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych klasami 18, 25 i 33 (przy czym w niniejszej sprawie podważana jest ta ostatnia klasa) oraz

               —

               obciążenie interwenienta kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009 w odniesieniu do skargi o stwierdzenie naruszenia.


title: Sprawa C-224/06: Skarga wniesiona w dniu  16 maja 2006 r. – Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

text:
               15.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/21

         Skarga wniesiona w dniu 16 maja 2006 r.– Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-224/06)
   (2006/C 165/38)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: G. Braun i J. R. Vidal Puig]

      Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy dyrektywy Komisji 2004/72/WE (1) z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie dopuszczalnych praktyk rynkowych, definicji informacji wewnętrznej w odniesieniu do towarowych instrumentów pochodnych, sporządzania list osób mających dostęp do informacji wewnętrznych, powiadamiania o transakcjach związanych z zarządem oraz powiadamiania o podejrzanych transakcjach przez to, iż nie przyjęło środków prawnych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji tej dyrektywy, a w każdym razie nie zawiadamiając o tych środkach Komisji;

               —

               obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2004/72/WE upłynął w dniu 12 października 2004 r.

      (1)  Dz. U. L 162, str. 70.

      (2)  Dz. U. L 96, str. 16.


title: Sprawa F-133/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 1 sierpnia 2016 r. – Poniskaitis/Komisja (Służba publiczna – Urzędnicy – Emerytury i renty – Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego – Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii uprawnień emerytalnych nabytych w innych systemach – Decyzja o zaliczeniu dodatkowych lat do okresu uprawniającego do emerytury wydana na podstawie nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego – Artykuł 81 regulaminu postępowania – Skarga oczywiście bezzasadna)

text:
               3.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 364/53

      Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 1 sierpnia 2016 r. – Poniskaitis/Komisja
      (Sprawa F-133/14) (1)

      ((Służba publiczna - Urzędnicy - Emerytury i renty - Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii uprawnień emerytalnych nabytych w innych systemach - Decyzja o zaliczeniu dodatkowych lat do okresu uprawniającego do emerytury wydana na podstawie nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Artykuł 81 regulaminu postępowania - Skarga oczywiście bezzasadna))
      (2016/C 364/68)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Jonas Poniskaitis (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J.N. Louis, R. Metz i D. Verbeke)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy, następnie G. Gattinara, pełnomocnik

         Przedmiot sprawy

      Stwierdzenie nieważności decyzji o przeniesieniu uprawnień emerytalnych skarżącego do systemu emerytalnego Unii z zastosowaniem nowych OPW do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego urzędników.

         Sentencja postanowienia

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna.

                  2)

                  Strony pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 16 z 19.1.2015, s. 50.


title: Sprawa T-375/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 listopada 2009 r. — Scheucher-Fleisch i in. przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Rolnictwo — System pomocy na rzecz programów jakości w dziedzinie rolno-spożywczej w Austrii — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Skarga o stwierdzenie nieważności — Status zainteresowanego — Ochrona uprawnień procesowych — Dopuszczalność — Poważne trudności — Wytyczne mające zastosowanie do pomocy państwa w zakresie reklamy)

text:
               16.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 11/21

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 listopada 2009 r. — Scheucher-Fleisch i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-375/04) (1)

   (Pomoc państwa - Rolnictwo - System pomocy na rzecz programów jakości w dziedzinie rolno-spożywczej w Austrii - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Skarga o stwierdzenie nieważności - Status zainteresowanego - Ochrona uprawnień procesowych - Dopuszczalność - Poważne trudności - Wytyczne mające zastosowanie do pomocy państwa w zakresie reklamy)
   2010/C 11/38
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Scheucher-Fleisch GmbH (Ungerdorf, Austria), Tauernfleisch Vertriebs GmbH (Flattach, Austria), Wech-Kärntner Truthahnverarbeitung GmbH (Glanegg, Austria), Wech-Geflügel GmbH (Sankt Andrä, Austria) i Johann Zsifkovics (Wiedeń, Austria) (przedstawiciele: J. Hofer i T. Humer, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Kreuschitz i A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2004) 2037 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie pomocy państwa NN 34A/2000 dotyczącej programów jakości oraz znaków „AMA-Biozeichen” i „AMA-Gütesiegel” w Austrii.

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2004) 2037 wersja ostateczna z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie pomocy państwa NN 34A/2000 dotyczącej programów jakości oraz znaków „AMA-Biozeichen” i „AMA-Gütesiegel” w Austrii.

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Scheucher-Fleisch GmbH, Tauernfleisch Vertriebs GmbH, Wech-Kärntner Truthahnverarbeitung GmbH, Wech-Geflügel GmbH i Johanna Zsifkovicsa.

      (1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004.


title: Sprawa T-148/07: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg przeciwko Komisji

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/32

         Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg przeciwko Komisji
   (Sprawa T-148/07)
   (2007/C 155/59)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: ThyssenKrupp Ascenseurs Luxembourg Sàrl (Howald, Luksemburg) (przedstawiciel: K. Beckmann, Rechtsanwältin)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym skarżącej;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, odpowiednie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w zaskarżonej decyzji z tytułu odpowiedzialności solidarnej;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie COMP/E-1/38.823 — PO/Windy i schody ruchome. W zaskarżonej decyzji na skarżące oraz inne przedsiębiorstwa nałożono grzywny z powodu uczestniczenia przez nie w kartelu obejmującym instalację i obsługę wind i schodów ruchomych w Luksemburgu. W opinii Komisji, zainteresowane przedsiębiorstwa działały z naruszeniem art. 81 WE.
   Na poparcie swej skargi skarżące podnoszą następujące zarzuty prawne:

               —

               brak kompetencji po stronie Komisji w związku z tym, że lokalne naruszenie zarzucane skarżącej nie miało jakiegokolwiek oddźwięku na poziomie międzypaństwowym;

               —

               naruszenie zasady non bis in idem w związku z tym, że Komisja nie uwzględniła decyzji o zwolnieniu z grzywien, która została wydana w odniesieniu do skarżącej przez krajowy organ właściwy w zakresie karteli w Luksemburgu przed wszczęciem niniejszego postępowania;

               —

               brak przesłanek pozwalających na stwierdzenie solidarnej odpowiedzialności skarżącej i spółek hierarchicznie znajdujących się ponad nimi, biorąc pod uwagę, że skarżąca jest podmiotem działającym samodzielnie pod względem prawnym i gospodarczym;

               —

               nieproporcjonalny charakter kwoty podstawowej przyjętej dla obliczenia grzywny w porównaniu z rzeczywistym znaczeniem skarżącej na rynku;

               —

               bezprawność zastosowanego przelicznika odstraszającego związana z tym, że obrót skarżącej był jedynym istotnym czynnikiem przy obliczaniu grzywny, a obrót ten nie uzasadniał zastosowania wspomnianego przelicznika odstraszającego;

               —

               brak uzasadnienia dla okoliczności obciążającej związanej z powrotem do naruszenia w kontekście obliczania grzywny z powodu błędów co do prawa w odniesieniu do uwzględnienia poprzednich grzywien oraz błędów w ocenie;

               —

               naruszenie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 (1) w zakresie, w jakim w związku z górnym limitem grzywien w wysokości 10 % obrotu przedsiębiorstwa, Komisja oparła się na obrocie całej grupy, a nie na obrocie skarżącej;

               —

               błędne pod względem prawnym zastosowanie komunikatu w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien (2) w zakresie, w jakim nie uwzględniono we właściwy sposób zwiększenia wartości dowodów poprzez współpracę ze strony skarżącej;

               —

               niewłaściwe uwzględnienie współpracy skarżącej wykraczającej poza zakres komunikatu w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, str. 1).

      (2)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (Dz.U. 2002, C 45, str. 3).


title: Sprawa C-132/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Leuven — Belgia) — Olivier Halley, Julie Halley, Marie Halley przeciwko Belgische Staat (Podatki bezpośrednie — Swobodny przepływ kapitału — Artykuł 63 TFUE — Podatki od spadków od akcji imiennych — Termin przedawnienia oszacowania akcji spółek niebędących rezydentami dłuższy od terminu mającego zastosowanie w przypadku spółek będących rezydentami — Ograniczenie — Uzasadnienie)

text:
               29.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/6

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van eerste aanleg te Leuven — Belgia) — Olivier Halley, Julie Halley, Marie Halley przeciwko Belgische Staat
   (Sprawa C-132/10) (1)

   (Podatki bezpośrednie - Swobodny przepływ kapitału - Artykuł 63 TFUE - Podatki od spadków od akcji imiennych - Termin przedawnienia oszacowania akcji spółek niebędących rezydentami dłuższy od terminu mającego zastosowanie w przypadku spółek będących rezydentami - Ograniczenie - Uzasadnienie)
   2011/C 319/09
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Rechtbank van eerste aanleg te Leuven

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Olivier Halley, Julie Halley, Marie Halley

      Strona pozwana: Belgische Staat

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rechtbank van eerste aanleg te Leuven — Wykładnia art. 26, 49, 63 i 65 TFUE — Przepisy krajowe przewidujące dla podatku od spadków od akcji imiennych termin przedawnienia wynoszący dwa lata, gdy rzeczywiste centrum zarządzania spółką, która wyemitowała akcje, znajduje się w danym państwie członkowskim, oraz termin przedawnienia wynoszący dziesięć lat w pozostałych przypadkach

      Sentencja

   Artykuł 63 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom państwa członkowskiego, takim jak przepisy sporne w postępowaniu przed sądem krajowym, które w zakresie podatku od spadków przewidują dziesięcioletni termin przedawnienia dla celów wyceny akcji imiennych spółki, w której akcjonariuszem był zmarły, i której rzeczywiste centrum zarządzania znajduje się w innym państwie członkowskim, podczas gdy ów termin wynosi dwa lata w przypadku, w którym rzeczywiste centrum zarządzania znajduje się w pierwszym ze wskazanych państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. C 134 z 22.5.2010.


title: Sprawa C-304/12 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (izba ds. odwołań) wydanego w dniu 23 marca 2012 r. w sprawie T-498/09 P-DEP Petrus Kerstens przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 7 czerwca 2012 r. przez Petrusa Kerstensa

text:
               13.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/11

         Odwołanie od postanowienia Sądu (izba ds. odwołań) wydanego w dniu 23 marca 2012 r. w sprawie T-498/09 P-DEP Petrus Kerstens przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 7 czerwca 2012 r. przez Petrusa Kerstensa
   (Sprawa C-304/12 P)
   2013/C 108/22
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Petrus Kerstens (przedstawiciel: C. Mourato, adwokat)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska
   Postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r. Trybunał (siódma izba) odrzucił odwołanie i obciążył P. Kerstensa jego własnymi kosztami.


title: Sprawa T-402/07: Skarga wniesiona w dniu 6 listopada 2007 r. — Kaul przeciwko OHIM — Bayer (ARCOL)

text:
               12.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 8/19

         Skarga wniesiona w dniu 6 listopada 2007 r. — Kaul przeciwko OHIM — Bayer (ARCOL)
   (Sprawa T-402/07)
   (2008/C 8/34)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Kaul GmbH (Elmshorn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Bayer AG (Leverkusen, Niemcy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 1 sierpnia 2007 r. w sprawie R 782/2000-2 dotyczącej sprzeciwu opierającego się na istnieniu wspólnotowego znaku towarowego nr 49 106 „CAPOL” wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 195 370 „ARCOL”;

               —

               uwzględnienie sprzeciwu wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 195 370 „ARCOL”;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Bayer AG

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Wspólnotowy słowny znak towarowy „ARCOL” dla towarów z klas 1, 17 i 20 — zgłoszenie nr 195 370

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Kaul GmbH

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny wspólnotowy znak towarowy „CAPOL” dla towarów z klasy 1

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 63 ust. 6, art. 73 i 74 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.
   Zdaniem skarżącego Izba Odwoławcza nie dostosowała się do obowiązków ciążących na niej na mocy art. 63 ust. 6 i art. 73 rozporządzenia nr 40/94 poprzez nieuwzględnienie wytycznych Trybunału Sprawiedliwości zawartych w wyroku w sprawie C-29/05 P oraz poprzez odmówienie skorzystania z zakresu swobodnego uznania przyznanego jej na mocy art. 74 ust. 2 rozporządzenia nr 40/94. Ponadto skarżący uważa, że Izba Odwoławcza nie przedstawiła podstaw, na których oparła swą decyzję.


title: Sprawa F-5/09: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 listopada 2009 r. — Soerensen Ferraresi przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga o odszkodowanie — Dopuszczalność — Zażalenie — Niekorzystny akt)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/78

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 listopada 2009 r. — Soerensen Ferraresi przeciwko Komisji
   (Sprawa F-5/09) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga o odszkodowanie - Dopuszczalność - Zażalenie - Niekorzystny akt)
   2010/C 24/148
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Soerensen Ferraresi (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: C. Di Vuolo, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Służba publiczna — Żądanie naprawienia szkody poniesionej przez skarżącą z powodu decyzji z dnia 1 lutego 2003 r. w sprawie przeniesienia jej na emeryturę ze względu na inwalidztwo.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Soerensen Ferraresi zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 113 z 16.5.2009, s. 45.


title: Sprawa T-133/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 grudnia 2007 r. — Schering-Plough przeciwko Komisji i EMEA (Skarga o stwierdzenie nieważności — Niedopuszczalność w części — Interes prawny — Skarga, która stała się bezprzedmiotowa — Umorzenie postępowania)

text:
               9.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/22

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 grudnia 2007 r. — Schering-Plough przeciwko Komisji i EMEA
   (Sprawa T-133/03) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Niedopuszczalność w części - Interes prawny - Skarga, która stała się bezprzedmiotowa - Umorzenie postępowania)
   (2008/C 37/32)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Schering-Plough Ltd (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: G. Berrisch i P. Bogaert, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Støvlbæk i M. Shotter, pełnomocnicy) oraz Europejska Agencja ds. Oceny Produktów Leczniczych (EMEA) (przedstawiciele: początkowo N. Khan, pełnomocnik, wspierany przez C. Sherlikera, solicitora, a następnie C. Sherliker i T. Eicke, barrister)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) (Genewa, Szwajcaria) (przedstawiciele: N. Rampal, U. Zinsmeister i D. Waelbroeck, adwokaci)
   Przedmiot sprawy
   Skarga o stwierdzenie nieważności aktu z dnia 14 lutego 2003 r. EMEA odmawiającego modyfikacji „typu I” dotyczącej oznaczenia formy farmaceutycznej „lyophilisat oral” z „Allex 5 mg oral lyophilisate” na „Allex Reditabs 5 mg oral lyophilisate”.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w którym jest skierowana przeciwko Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (EMEA).

               2)

               Skarga zostaje umorzona w zakresie, w którym jest skierowana przeciwko Komisji.

               3)

               EMEA pokrywa własne koszty.

               4)

               Schering-Plough Ltd pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez Komisję.

      (1)  Dz.U. C 171 z 19.7.2003.


title: Sprawa C-165/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 29 listopada 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma — Włochy) — Leasys SpA. przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 7

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/26

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 29 listopada 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Roma — Włochy) — Leasys SpA. przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
   (Sprawa C-165/06) (1)

   (2006/C 331/54)

      Język postępowania: włoski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 154 z 1.7.2006.


title: Sprawa T-205/07: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2007 r. — Włochy przeciwko Komisji

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 170/41

         Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2007 r. — Włochy przeciwko Komisji
   (Sprawa T-205/07)
   (2007/C 170/78)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaproszenia do wyrażenia zainteresowania nr EPSO/CAST/EU/27/07 w celu stworzenia bazy danych kandydatów do zatrudnienia w charakterze pracowników kontraktowych do wykonywania zadań w ramach instytucji i agencji europejskich, opublikowanego na stronie internetowej EPSO http://europa.eu/epso/cast27/call dnia 27 marca 2007 r. jedynie w języku angielskim, francuskim i niemieckim.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty są identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-156/07 Hiszpania przeciwko Komisji.


title: Sprawa C-393/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud — Republika Czeska) — Bezpečnostní softwarová asociace — Svaz softwarové ochrany przeciwko Ministerstvu kultury (Własność intelektualna — Dyrektywa 91/250/EWG — Ochrona prawna programów komputerowych — Pojęcie każdej formy wyrażenia programu komputerowego — Kwestia uwzględnienia w tym pojęciu graficznego interfejsu użytkownika — Prawo autorskie — Dyrektywa 2001/29/WE — Prawo autorskie i prawa pokrewne w społeczeństwie informacyjnym — Transmisja telewizyjna graficznego interfejsu użytkownika — Publiczne udostępnienie utworu)

text:
               26.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/8

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud — Republika Czeska) — Bezpečnostní softwarová asociace — Svaz softwarové ochrany przeciwko Ministerstvu kultury
   (Sprawa C-393/09) (1)

   (Własność intelektualna - Dyrektywa 91/250/EWG - Ochrona prawna programów komputerowych - Pojęcie każdej formy wyrażenia programu komputerowego - Kwestia uwzględnienia w tym pojęciu graficznego interfejsu użytkownika - Prawo autorskie - Dyrektywa 2001/29/WE - Prawo autorskie i prawa pokrewne w społeczeństwie informacyjnym - Transmisja telewizyjna graficznego interfejsu użytkownika - Publiczne udostępnienie utworu)
   2011/C 63/14
   Język postępowania: czeski

      Sąd krajowy

   Nejvyšší správní soud

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Bezpečnostní softwarová asociace — Svaz softwarové ochrany

      Strona pozwana: Ministerstvo kultury

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Nejvyšší správní soud — Wykładnia art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz.U. L 122, s. 42) oraz art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167, s. 10) — Kwestia uwzględnienia graficznego interfejsu użytkownika w pojęciu każdej formy wyrażenia programu komputerowego zawartym w art. 1 ust. 2 dyrektywy 91/250

      Sentencja

               1)

               Graficzny interfejs użytkownika nie stanowi formy wyrażenia programu komputerowego w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych i nie może korzystać z ochrony przyznanej w prawie autorskim programom komputerowym na podstawie tej dyrektywy. Niemniej jeśli taki interfejs stanowi wyraz własnej twórczości intelektualnej swego autora, może on korzystać z przewidzianej w prawie autorskim ochrony jako utwór, zgodnie z dyrektywą 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym.

               2)

               Transmisja telewizyjna graficznego interfejsu użytkownika nie stanowi publicznego udostępniania utworu chronionego prawem autorskim w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29.

      (1)  Dz.U. C 11z 16.1.2010.


title: Sprawa F-104/15: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 20 lipca 2016 r. – U (*)/Komisja (Służba publiczna – Renta rodzinna – Artykuły 18 i 20 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego – Żyjący małżonek byłego urzędnika – Kwalifikowanie się – Drugie małżeństwo – Równe traktowanie urzędników)

text:
                  3.10.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 364/33

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 20 lipca 2016 r. –  U (*1)/Komisja
         (Sprawa F-104/15) (1)

         ((Służba publiczna - Renta rodzinna - Artykuły 18 i 20 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Żyjący małżonek byłego urzędnika - Kwalifikowanie się - Drugie małżeństwo - Równe traktowanie urzędników))
         (2016/C 364/39)
         Język postępowania: francuski

            Strony

            Strona skarżąca: U (*1) (przedstawiciel: adwokat F. Moyse)

            Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Gattinara, A.C. Simon i F. Simonetti, pełnomocnicy)

            Interwenient popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Ecker i E. Tavena, pełnomocnicy)

            Przedmiot sprawy

         Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieprzyznaniu stronie skarżącej renty rodzinnej.

            Sentencja wyroku

                     1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji odmownej Komisji Europejskiej z dnia 24 września 2014 r. w przedmiocie uwzględnienia wniosku  U (*1) o przyznanie renty rodzinnej po jej zmarłym mężu, byłym urzędniku pobierającym emeryturę.

                     2)

                     Komisja Europejska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez  U (*1).

                     3)

                     Parlament Europejski pokrywa własne koszty.

            (*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

            (1)  Dz.U. C 302 z 14.9.2015, s. 71.


title: Sprawa F-131/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Bensai/Komisja (Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Wynagrodzenie — Rozliczenie wynagrodzenia — Charakter potwierdzający — Niespełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Nowelizacja regulaminu pracowniczego urzędników — Wydłużenie czasu pracy bez dostosowania wynagrodzenia — Brak wpływu na charakter potwierdzający rozliczenia wynagrodzenia — Nierówne traktowanie personelu kontraktowego i personelu miejscowego — Artykuł 81 regulaminu postępowania)

text:
               8.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 190/33

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. – Bensai/Komisja
   (Sprawa F-131/14) (1)

   ((Służba publiczna - Członek personelu kontraktowego - Wynagrodzenie - Rozliczenie wynagrodzenia - Charakter potwierdzający - Niespełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Nowelizacja regulaminu pracowniczego urzędników - Wydłużenie czasu pracy bez dostosowania wynagrodzenia - Brak wpływu na charakter potwierdzający rozliczenia wynagrodzenia - Nierówne traktowanie personelu kontraktowego i personelu miejscowego - Artykuł 81 regulaminu postępowania))
   (2015/C 190/38)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: David Bensai (Mullendorf, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat A. Salerno)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Berscheid, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji o niepodwyższeniu wynagrodzenia skarżącego, który jest członkiem personelu kontraktowego, ze względu na zwiększenie tygodniowej liczby godzin pracy do 40 w następstwie wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2014 r. nowego regulaminu pracowniczego.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna i w każdym wypadku oczywiście bezzasadna.

               2)

               D. Bensai pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 7 z 12.1.2015, s. 61.


title: Sprawa T-126/17: Postanowienie Sądu z dnia 18 maja 2017 r. – Consorzio IB Innovation/Komisja

text:
               17.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 231/54

         Postanowienie Sądu z dnia 18 maja 2017 r. – Consorzio IB Innovation/Komisja
   (Sprawa T-126/17) (1)

   (2017/C 231/72)
   Język postępowania: włoski
   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 121 z 18.4.2017.


title: Sprawa T-847/14: Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2014 r. – GHC/Komisja

text:
               16.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/28

         Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2014 r. – GHC/Komisja
   (Sprawa T-847/14)
   (2015/C 056/39)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: GHC Gerling, Holz & Co. Handels GmbH (Hamburg, Niemcy) (pełnomocnik: adwokat D. Lang)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2014) 7920 z dnia 31 października 2014 r., a także przyznanej skarżącej na rok 2015 kwoty w odniesieniu do wprowadzania do obrotu częściowo fluoryzowanych węglowodorów w zakresie, w jakim ustalono zbyt niską wartość referencyjną dla skarżącej i przyznano jej zbyt niską kwotę za 2015 r.;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy: naruszenie rozporządzenia (UE) nr 517/2014 (1)

                           —

                           Strona skarżąca podnosi w tym miejscu, że strona pozwana ustaliła dla niej zbyt niską wartość referencyjną i przyznała jej zbyt niską kwotę za rok 2015. Twierdzi ona, że przy dokonywaniu obliczeń Komisja uwzględniła zmiany stanu zapasów w latach referencyjnych.

                           —

                           Strona skarżąca utrzymuje, że brzmienie, geneza, systematyka oraz sens i cel rozporządzenia nr 517/2014 nie uzasadniają uwzględniania zmiany stanu zapasów.

                           —

                           W ramach tego zarzutu strona skarżąca podnosi, że roczna zmiana stanu zapasów nie jest miarodajna dla ustalenia rzeczywiście wprowadzonych do obrotu ilości, w odniesieniu do importerów i eksporterów niebędących producentami, ale przeinacza wynik tego ustalenia na niekorzyść strony skarżącej.

               2.

               Zarzut drugi: naruszenie zasady równości wyrażonej w art. 20 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

                           —

                           Strona skarżąca podnosi w tym miejscu, że ze została ona bezprawnie pokrzywdzona w efekcie uwzględnienia rocznej zmiany stanu zapasów w latach referencyjnych w odniesieniu do importerów, którzy pozbyli się swych zapasów w trakcie roku referencyjnego i nie przechowywali ich po zakończeniu danego roku referencyjnego.

                           —

                           Ponadto strona skarżąca, jako importer, została też bezprawnie pokrzywdzona względem producentów, gdyż uwzględnienie zmiany rocznych zapasów pozwala producentom na prawidłowe określenie rzeczywistych ilości wprowadzonych do obrotu, podczas gdy w wypadku skarżącej ilości te są zniekształcone na jej niekorzyść.

               3.

               Zarzut trzeci: naruszenie obowiązku uzasadnienia przewidzianego w art. 296 TFUE

                           —

                           Strona skarżąca podnosi w tym miejscu między innymi, że zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów w zakresie obowiązku uzasadnienia, w szczególności dlatego, że nie wynika z niej, w jaki sposób uzyskano podane w odniesieniu do strony skarżącej wartości ton ekwiwalentu CO2.

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (Dz.U. L 150, s. 195).


title: Sprawa C-301/13 P: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 lutego 2014 r. – El Corte Inglés, SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Słowny znak towarowy CLUB GOURMET i CLUB DEL GOURMET — Oddalenie sprzeciwu — Regulamin postępowania przed Trybunałem — Artykuł 181 — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne]

text:
               10.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/18

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 6 lutego 2014 r. – El Corte Inglés, SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)
   (Sprawa C-301/13 P) (1)

   ([Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Słowny znak towarowy CLUB GOURMET i CLUB DEL GOURMET - Oddalenie sprzeciwu - Regulamin postępowania przed Trybunałem - Artykuł 181 - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne])
   2014/C 175/21
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (przedstawiciele: J.L. Rivas Zurdo i E. Seijo Veiguela, abogados)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: O. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie T-571/11 El Corte Inglés przeciwko OHIM – Chez Gerard (CLUB GOURMET), w którym Sąd oddalił skargę na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 lipca 2011 r. (sprawa R 1946/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy El Corte Inglés, SA a Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone i w pozostałym zakresie oddalone.

               2)

               El Corte Inglés SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.


title: Sprawa T-487/09: Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2009 r. — ReValue Immobilienberatung przeciwko OHIM (ReValue)

text:
               13.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/41

         Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2009 r. — ReValue Immobilienberatung przeciwko OHIM (ReValue)
   (Sprawa T-487/09)
   2010/C 37/58
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: ReValue Immobilienberatung GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci S. Fischoeder i M. Schork)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 7 października 2009 r. w sprawie R 531/2009-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „ReValue” dla towarów z klas 35, 36, 42 i 45 (zgłoszenie nr 6 784 292)

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ zgłoszone oznaczenie nie stanowi opisu usług objętych zgłoszeniem i nie jest pozbawione charakteru odróżniającego. Ponadto naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ istotne punkty zaskarżonej decyzji nie zostały uzasadnione, a przynajmniej nie zostały wystarczająco uzasadnione.

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).


title: Sprawa T-408/13: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Mayaleh przeciwko Radzie

text:
               23.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 344/56

         Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2013 r. — Mayaleh przeciwko Radzie
   (Sprawa T-408/13)
   2013/C 344/102
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Abib Mayaleh (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci G. Karouni i C. Dumont)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności:

                           —

                           decyzji 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ona A. Mayaleha;

                           —

                           rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, w brzmieniu po sprostowaniu z dnia 9 maja 2013 r., w zakresie, w jakim dotyczy ono A. Mayaleha;

               —

               obciążenia Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów, które co do istoty są identyczne z zarzutami: pierwszym, drugim, trzecim, piątym, szóstym i siódmym, podniesionymi w sprawie T-383/11 Makhlouf przeciwko Radzie (1), względnie są do niech podobne.

      (1)  Dz.U. 2011 C 282, s. 30.


title: Sprawa T-785/16: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2016 r. – BSH Electrodomesticos España/EUIPO – DKSH International (Ufesa)

text:
               9.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/53

         Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2016 r. – BSH Electrodomesticos España/EUIPO – DKSH International (Ufesa)
   (Sprawa T-785/16)
   (2017/C 006/66)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: BSH Electrodomesticos España, SA (Huarte-Pamplona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M. de Justo Bailey)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą: DKSH International Ltd. (Zurych, Szwajcaria)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: DKSH International Ltd.

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Ufesa” – Zgłoszenie nr 10 857 29

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 lipca 2016 r. w sprawie R 1691/2015-1

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania.

      Zarzut

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa F-112/15: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 20 lipca 2016 r. – HL/Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Artykuł 45 regulaminu pracowniczego – Postępowanie w sprawie awansu (2014) – Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego – Lista urzędników przedstawionych do awansu przez dyrektorów generalnych i kierowników służb – Pominięcie nazwiska skarżącego – Możliwość zakwestionowania listy urzędników przedstawionych do awansu przed wspólnym komitetem ds. awansów – Porównanie osiągnięć urzędników mogących ubiegać się o awans – Opinie wydawane przez wspólny organ – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               3.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 364/34

      Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 20 lipca 2016 r. – HL/Komisja
      (Sprawa F-112/15) (1)

      ([Służba publiczna - Urzędnicy - Artykuł 45 regulaminu pracowniczego - Postępowanie w sprawie awansu (2014) - Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego - Lista urzędników przedstawionych do awansu przez dyrektorów generalnych i kierowników służb - Pominięcie nazwiska skarżącego - Możliwość zakwestionowania listy urzędników przedstawionych do awansu przed wspólnym komitetem ds. awansów - Porównanie osiągnięć urzędników mogących ubiegać się o awans - Opinie wydawane przez wspólny organ - Obowiązek uzasadnienia])
      (2016/C 364/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: HL (przedstawiciel: adwokat R. Rata)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser, G. Berscheid i A.-A. Gilly, pełnomocnicy)

         Przedmiot sprawy

      Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego w sprawie nieujęcia nazwiska skarżącego na liście urzędników awansowanych w ramach postępowania w sprawie awansu (2014).

         Sentencja wyroku

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  HL pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2015, s. 55.


title: Sprawa C-84/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 5 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Rozporządzenie (EWG) nr 4253/88 i art. 10 WE — Koordynacja pomocy z funduszy strukturalnych z pomocą z EBI — Systematyczne zmniejszanie kwot wypłacanych z tytułu pomocy z EFOGR, sekcja orientacji — Opłaty pobrane przez Ifadap w trakcie okresu programowania 1994-1999 r.)

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/4

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 5 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-84/04) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Rozporządzenie (EWG) nr 4253/88 i art. 10 WE - Koordynacja pomocy z funduszy strukturalnych z pomocą z EBI - Systematyczne zmniejszanie kwot wypłacanych z tytułu pomocy z EFOGR, sekcja „orientacji” - Opłaty pobrane przez Ifadap w trakcie okresu programowania 1994-1999 r.)
   (2006/C 294/06)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Alves Vieira, G. Braun, pełnomocnicy, N. Castro Marques i F. Costa Leite, adwokaci)

      Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Fernandes, pełnomocnik, C. Botelho Moniz i E. Maia Cadete, adwokaci)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Art. 10 WE i rozporządzenie (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2052/88 w zakresie koordynacji pomocy z funduszy strukturalnych oraz koordynacji tej pomocy z pomocą z Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi (Dz.U. L 374, str. 1) - Systematyczne zmniejszanie kwot wypłacanych z tytułu pomocy z EFOGR, sekcja „orientacji” - Obowiązkowe opłaty pobrane przez Ifadap w trakcie okresu programowania 1994-1999 r.
   Sentencja

               1)

               Zezwalając Instituto de Financiamento e Apoio ao Desenvolvimento da Agricultura e Pescas (instytut finansowania pomocy na rzecz rozwoju rolnictwa i rybołówstwa, zwany dalej „Ifadap”) na wprowadzenie procedury przyznawania pomocy finansowej ze wspólnotowych funduszy strukturalnych, której istotne elementy formalne wymagały dokonywania opłat nie będących ani dobrowolnymi ani fakultatywnymi i nie stanowiących również wynagrodzenia za świadczone usługi, ale służących do finansowania zadań spoczywających na państwie portugalskim, w szczególności w zakresie stosowania prawa wspólnotowego, oraz pozwalając na utrzymanie w mocy tej procedury, Republika Portugalska naruszyła zobowiązania, które ciążą na niej na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) w zakresie koordynacji pomocy z funduszy strukturalnych oraz koordynacji tej pomocy z pomocą z Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi (Dz.U. L 374, str. 1), zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2082/93 z dnia 20 lipca 1993 r.

               2)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004


title: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 7 października 2004 r. w sprawie C–483/03: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywy 2001/12/WE, 2001/13/WE oraz 2001/14/WE — Koleje wspólnotowe — Rozwój — Licencje dla przedsiębiorstw kolejowych — Alokacja zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej, pobieranie opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej i przyznawanie świadectw bezpieczeństwa — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/23

      WYROK TRYBUNAŁU

   (szósta izba)
   z dnia 7 października 2004 r.
   w sprawie C–483/03: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywy 2001/12/WE, 2001/13/WE oraz 2001/14/WE - Koleje wspólnotowe - Rozwój - Licencje dla przedsiębiorstw kolejowych - Alokacja zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej, pobieranie opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej i przyznawanie świadectw bezpieczeństwa - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)
   (2004/C 300/48)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie C–483/03, której przedmiotem jest skarga o stwierdzenie uchybienia złożona dnia 19 listopada 2003 r. na podstawie art. 226 WE: Komisja Wspólnot Europejskich, (pełnomocnik: W. Wils) przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (pełnomocnicy: M. Demetriou i K. Manji) Trybunał (szósta izba) w składzie: J.–P. Puissochet pełniący obowiązki prezesa szóstej izby, S. von Bahr i U. Lõhmus (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: L.A. Geelhoed, sekretarz: R. Grass, wydał dnia 7 października 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Nie przyjmując przepisów o charakterze ustawowym, wykonawczym i administracyjnym, niezbędnych dla zastosowania się do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/12/WE z dnia 26 lutego 2001 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych, dyrektywy 2001/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. zmieniającej dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym oraz dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tych dyrektyw;

               2)

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 7 z 10.1.2004.


title: Sprawa T-741/16: Skarga wniesiona w dniu 21 października 2016 r. – Changmao Biochemical Engineering/Komisja

text:
               12.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/38

         Skarga wniesiona w dniu 21 października 2016 r. – Changmao Biochemical Engineering/Komisja
   (Sprawa T-741/16)
   (2016/C 462/49)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd (Changzhou, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci R. Antonini, E. Monard i B. Maniatis)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1247 z dnia 28 lipca 2016 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz aspartamu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy, zgodnie z którym Komisja Europejska, odmawiając przyznania skarżącej statusu spółki funkcjonującej w warunkach gospodarki rynkowej naruszyła art. 2 ust. 7 lit. b) i c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (1) oraz zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także obciążyła skarżącą nieracjonalnym ciężarem dowodu, naruszając tym samym zasadę dobrej administracji

               2.

               Zarzut drugi, zgodnie z którym Komisja Europejska, opierając się na cenach i kosztach producentów z Unii w celu określenia normalnej wartości, naruszyła art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/1036.

               3.

               Zarzut trzeci, zgodnie z którym Komisja Europejska, odmawiając uwzględnienia dostosowań naruszyła art. 2 ust. 10, art. 3 ust. 2 lit. a), art. 3 ust. 3 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1036, a także zasadę dobrej administracji.

               4.

               Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja Europejska, stwierdzając, że przywóz produktów z Chin po cenach dumpingowych spowodował istotną szkodę w przemyśle Unii, naruszyła art. 3 ust. 2 art. 3 ust. 6 (oraz tytułem zarzutu ewentualnego art. 6 ust. 7) rozporządzenia (UE) 2016/1036.

               5.

               Zarzut piąty, zgodnie z którym Komisja Europejska, opierając się na niewiarygodnych danych naruszyła art. 2 ust. 7 lit. a), art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 3 i art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

      (1)  Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016, L 176, s. 21).