title: Sprawa T-355/19: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – CE / Komitet Regionów [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Artykuł 2 lit. c) WZIP – Umowa na czas nieokreślony – Wcześniejsze rozwiązanie za wypowiedzeniem – Artykuł 47 lit. c) ppkt (i) WZIP – Utrata zaufania – Sposoby wypowiedzenia – Nadużycie proceduralne – Prawo do bycia wysłuchanym – Zasada dobrej administracji – Prawo do obrony – Oczywisty błąd w ocenie]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/20

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – CE / Komitet Regionów
      (Sprawa T-355/19) (1)

      (Służba publiczna - Personel tymczasowy - Artykuł 2 lit. c) WZIP - Umowa na czas nieokreślony - Wcześniejsze rozwiązanie za wypowiedzeniem - Artykuł 47 lit. c) ppkt (i) WZIP - Utrata zaufania - Sposoby wypowiedzenia - Nadużycie proceduralne - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada dobrej administracji - Prawo do obrony - Oczywisty błąd w ocenie)
      (2021/C 310/24)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: CE (przedstawiciel: adwokat M. Casado García-Hirschfeld)

         Strona pozwana: Komitet Regionów (przedstawiciele: S. Bachotet i M. Esparrago Arzadun, pełnomocnicy, wspierani przez adokata B. Wägenbaura)

         Przedmiot

      Oparte na art. 270 TFUE żądanie mające na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności, tytułem głównym, decyzji z dnia 16 kwietnia 2019 r., którą Komitet Regionów rozwiązał umowę o pracę ze skarżącą, oraz, posiłkowo, pisma z dnia 16 maja 2019 r., w którym Komitet Regionów przedłużył termin, do którego skarżąca mogła odebrać swoje rzeczy osobiste i mieć dostęp do poczty elektronicznej w okresie wypowiedzenia, a po drugie, naprawienie szkody i krzywdy, które skarżąca miała ponieść wskutek tej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komitetu Regionów z dnia 16 kwietnia 2019 r. o rozwiązaniu umowy o pracę z CE w odniesieniu do szczegółowych zasad wykonania wypowiedzenia.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środków tymczasowych.

         (1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.


title: Sprawa T-586/19: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – PL / Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Postępowanie w sprawie oceny 2017 – Wyznaczenie oceniającego – Artykuł 22a regulaminu pracowniczego – Ogólne przepisy wykonawcze do art. 43 regulaminu pracowniczego – Obowiązek dbałości – Zasada bezstronności – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 26 regulaminu pracowniczego – Prawo do obrony]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/21

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – PL / Komisja
      (Sprawa T-586/19) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Postępowanie w sprawie oceny 2017 - Wyznaczenie oceniającego - Artykuł 22a regulaminu pracowniczego - Ogólne przepisy wykonawcze do art. 43 regulaminu pracowniczego - Obowiązek dbałości - Zasada bezstronności - Artykuł 41 karty praw podstawowych - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 26 regulaminu pracowniczego - Prawo do obrony)
      (2021/C 310/25)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: PL (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis i J. Van Rossum)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Melo Sampaio i L. Vernier, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 12 października 2018 r. w sprawie sporządzenia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej (2017) skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  PL zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.


title: Sprawa T-678/19: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Health Product Group / EUIPO – Bioline Pharmaceutical (Enterosgel) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy Enterosgel – Brak złej wiary – Artykuł 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/22

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Health Product Group / EUIPO – Bioline Pharmaceutical (Enterosgel)
      (Sprawa T-678/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy Enterosgel - Brak złej wiary - Artykuł 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 310/26)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Health Product Group sp. z o.o. (Warszawa, Polska) (przedstawiciele: adwokaci M. Kondrat, M. Stępień i A. Przytuła)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Markakis i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Bioline Pharmaceutical AG (Baar, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci T. Grucelski, H. Gajek i M. Furmańska)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 sierpnia 2019 r. (sprawa R 482/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Health Product Group a Bioline Pharmaceutical.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Health Product Group sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.


title: Sprawa T-867/19: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – RA / Trybunał Obrachunkowy [Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu za 2016 r. – Decyzja o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 11 – Brak sprawozdania z oceny – Porównanie osiągnięć – Wykonanie wyroku Sądu – Przyjęcie nowej decyzji o nieawansowaniu – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 45 regulaminu pracowniczego – Oczywisty błąd w ocenie]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/22

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – RA / Trybunał Obrachunkowy
      (Sprawa T-867/19) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2016 r. - Decyzja o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 11 - Brak sprawozdania z oceny - Porównanie osiągnięć - Wykonanie wyroku Sądu - Przyjęcie nowej decyzji o nieawansowaniu - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 45 regulaminu pracowniczego - Oczywisty błąd w ocenie)
      (2021/C 310/27)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: RA (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

         Strona pozwana: Europejski Trybunał Obrachunkowy (przedstawiciele: C. Lesauvage i A.-M. Feipel-Cosciug, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga, na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 27 lutego 2019 r., w której Trybunał Obrachunkowy postanowił nie awansować skarżącego do grupy AD 11 i, po drugie, o naprawienie szkody, jaką skarżący miał ponieść w związku z tą decyzją.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  RA zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 68 z 2.3.2020.


title: Sprawa T-187/20: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Davide Groppi / EUIPO – Viabizzuno (Lampa stołowa) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający lampę stołową – Wcześniejszy wzór wspólnotowy – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/23

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Davide Groppi / EUIPO – Viabizzuno (Lampa stołowa)
      (Sprawa T-187/20) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający lampę stołową - Wcześniejszy wzór wspólnotowy - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002)
      (2021/C 310/28)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Davide Groppi Srl (Piacenza, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Boscariol de Roberto, D. Capra i V. Malerba)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik).

         Druga strona postępowania przed izbą odwoławczą EUIPO: Viabizzuno Srl (Bentivoglio, Włochy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 stycznia 2020 r. (sprawa R 126/2019-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Viabizzuno i Davide Groppi.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Davide Groppi Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 191 z 8.6.2020.


title: Sprawa T-196/20: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Chanel / EUIPO – Innovative Cosmetic Concepts (INCOCO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Słowny znak towarowy INCOCO – Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe COCO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/23

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Chanel / EUIPO – Innovative Cosmetic Concepts (INCOCO)
      (Sprawa T-196/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Słowny znak towarowy INCOCO - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe COCO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 310/29)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Chanel (Neuilly-sur-Seine, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Passa)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Pétrequin, J. Crespo Carrillo i V. Ruzek, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Innovative Cosmetic Concepts LLC (Clifton, New Jersey, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci I. Temiño Ceniceros, J. Oria Sousa-Montes i P. Revuelta Martos)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 stycznia 2020 r. (sprawa R 194/2019-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Chanel a Innovative Cosmetic Concepts.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 16 stycznia 2020 r. (sprawa R 194/2019-1).

                  2)

                  EUIPO i Innovative Cosmetic Concepts LLC zostają obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa T-215/20: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Fidia farmaceutici / EUIPO – Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutical Laboratories (HYAL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy HYAL – Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001] – Prawo do bycia wysłuchanym – Zasada kontradyktoryjności – Obowiązek uzasadnienia – Dobra administracja i równość traktowania – Artykuł 165 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/24

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Fidia farmaceutici / EUIPO – Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutical Laboratories (HYAL)
      (Sprawa T-215/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy HYAL - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2017/1001] - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada kontradyktoryjności - Obowiązek uzasadnienia - Dobra administracja i równość traktowania - Artykuł 165 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)
      (2021/C 310/30)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Fidia farmaceutici SpA (Abano Terme, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunz-Hallstein i H.P. Kunz-Hallstein)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Śliwinska, V. Ruzek i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutical Laboratories SA (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci C. Chrysanthis, P.-V. Chardalia i A. Vasilogamvrou)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 stycznia 2020 r. (sprawa R 613/2019-5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku towarowego między Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutical Laboratories a Fidia farmaceutici.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Fidia farmaceutici SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa T-368/20: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Smiley Miley / EUIPO – Cyrus Trademarks (MILEY CYRUS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MILEY CYRUS – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy CYRUS – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/25

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Smiley Miley / EUIPO – Cyrus Trademarks (MILEY CYRUS)
      (Sprawa T-368/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MILEY CYRUS - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy CYRUS - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 310/31)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Smiley Miley, Inc. (Nashville, Tennessee, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat J.-B. Devaureix)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: V Ruzek, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Cyrus Trademarks Ltd (Road Town, Brytyjskie Wyspy Dziewicze)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 kwietnia 2020 r. (sprawa R 2520/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Cyrus Trademarks a Smiley Miley.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (sprawa R 2520/2018-4).

                  2)

                  EUIPO zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020.


title: Sprawa T-481/20: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Magnetec / EUIPO (CoolTUBE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CoolTUBE – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/26

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Magnetec / EUIPO (CoolTUBE)
      (Sprawa T-481/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CoolTUBE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 310/33)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Magnetec – Gesellschaft für Magnettechnologie mbH (Langenselbold, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Kloth, R. Briske i D. Habel)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 maja 2020 r. (sprawa R 1755/2019-1), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego CoolTUBE jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 15 maja 2020 r. (sprawa R 1755/2019-1).

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Magnetec – Gesellschaft für Magnettechnologie mbH, w tym niezbędne koszty poniesione w związku z postępowaniem odwoławczym przed Izbą Odwoławczą.

         (1)  Dz.U. C 304 z 14.9.2020.


title: Sprawa T-487/20: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Rezon / EUIPO (imot.bg) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego imot.bg – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001 – Decyzja częściowo potwierdzająca]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/26

      Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Rezon / EUIPO (imot.bg)
      (Sprawa T-487/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego imot.bg - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001 - Decyzja częściowo potwierdzająca)
      (2021/C 310/34)
      Język postępowania: bułgarski

         Strony

         Strona skarżąca: Rezon OOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat M. Yordanova-Harizanova)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i P. Angelova Georgieva, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2020 r. (sprawa R 2270/2019-1), dotyczącą zgłoszenia oznaczenia graficznego imot.bg jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Rezon OOD zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 329 z 5.10.2020.


title: Sprawa T-231/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – Price / Rada [Skarga o stwierdzenie nieważności – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i Euratomu – Decyzja Rady w sprawie zawarcia umowy o wystąpieniu – Obywatele Zjednoczonego Królestwa – Utrata obywatelstwa Unii – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/28

      Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – Price / Rada
      (Sprawa T-231/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i Euratomu - Decyzja Rady w sprawie zawarcia umowy o wystąpieniu - Obywatele Zjednoczonego Królestwa - Utrata obywatelstwa Unii - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt nieregulacyjny - Niedopuszczalność)
      (2021/C 310/36)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: David Price (Le Dorat, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Fouchet)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer, R. Meyer i M.-M. Joséphidès, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie częściowej nieważności, po pierwsze, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 2020, L 29, s. 7) oraz, po drugie, decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 2020, L 29, s. 1),

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Postępowanie w przedmiocie wniosku Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

                  3)

                  David Price pokrywa poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego, z wyjątkiem kosztów związanych z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

                  4)

                  David Price, Rada i Komisja pokrywają własne koszty związane z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 209 z 22.6.2020.


title: Sprawa T-252/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – Silver i in. / Rada [Skarga o stwierdzenie nieważności – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i Euratomu – Decyzja Rady w sprawie zawarcia umowy o wystąpieniu – Obywatele Zjednoczonego Królestwa – Utrata obywatelstwa Unii – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt nieregulacyjny – Niedopuszczalność]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/29

      Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – Silver i in. / Rada
      (Sprawa T-252/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii i Euratomu - Decyzja Rady w sprawie zawarcia umowy o wystąpieniu - Obywatele Zjednoczonego Królestwa - Utrata obywatelstwa Unii - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt nieregulacyjny - Niedopuszczalność)
      (2021/C 310/37)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Joshua Silver (Bicester, Zjednoczone Królestwo) oraz pozostałych 6 skarżących, których nazwiska zostały wymienione w załączniku do tego postanowienia (przedstawiciele: P. Tridimas, barrister, D. Harrison i A. von Westernhagen, solicitors)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer, R. Meyer i J. Ciantar, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 2020, L 29, s. 1)

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Postępowanie w przedmiocie wniosków Komisji Europejskiej, British in Europe, Plaid Cymru – The Party of Wales, European Democracy Lab, ECIT i European Alternatives Ltd o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

                  3)

                  Joshua Silver i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, pokrywają poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, z wyjątkiem kosztów związanych z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

                  4)

                  Joshua Silver i pozostali skarżący, których nazwiska zostały wymienione w załączniku, Rada, Komisja, British in Europe, Plaid Cymru – The Party of Wales, European Democracy Lab, ECIT i European Alternatives Ltd pokrywają własne koszty związane z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.


title: Sprawa T-420/20: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT8) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT8 – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) – Właściwy krąg odbiorców – Poziom uwagi – Skarga oczywiście zasadna]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/29

      Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT8)
      (Sprawa T-420/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT8 - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) - Właściwy krąg odbiorców - Poziom uwagi - Skarga oczywiście zasadna)
      (2021/C 310/38)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC i adwokat M. Maier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Huawei Technologies Co. Ltd (Shenzhen, Chiny)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1611/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sony Interactive Entertainment Europe a Huawei Technologies.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1611/2019-4)

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sony Interactive Entertainment Europe Ltd.

         (1)  Dz.U. C 287 z 31.8.2020.


title: Sprawa T-421/20: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT3) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT3 – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) – Właściwy krąg odbiorców – Poziom uwagi – Skarga oczywiście zasadna]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/30

      Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT3)
      (Sprawa T-421/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT3 - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) - Właściwy krąg odbiorców - Poziom uwagi - Skarga oczywiście zasadna)
      (2021/C 310/39)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC i adwokat M. Maier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Huawei Technologies Co. Ltd (Shenzhen, Chiny)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1609/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sony Interactive Entertainment Europe a Huawei Technologies.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1609/2019-4)

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sony Interactive Entertainment Europe Ltd.

         (1)  Dz.U. C 287 z 31.8.2020.


title: Sprawa T-422/20: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT5) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT5 – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) – Właściwy krąg odbiorców – Poziom uwagi – Skarga oczywiście zasadna]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/31

      Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT5)
      (Sprawa T-422/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT5 - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) - Właściwy krąg odbiorców - Poziom uwagi - Skarga oczywiście zasadna)
      (2021/C 310/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC i adwokat M. Maier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Huawei Technologies Co. Ltd (Shenzhen, Chiny)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1600/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sony Interactive Entertainment Europe a Huawei Technologies.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1600/2019-4)

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sony Interactive Entertainment Europe Ltd.

         (1)  Dz.U. C 287 z 31.8.2020.


title: Sprawa T-423/20: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT9) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT9 – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) – Właściwy krąg odbiorców – Poziom uwagi – Skarga oczywiście zasadna]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/31

      Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT9)
      (Sprawa T-423/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT9 - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 2017/1001) - Właściwy krąg odbiorców - Poziom uwagi - Skarga oczywiście zasadna)
      (2021/C 310/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC i adwokat M. Maier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Huawei Technologies Co. Ltd (Shenzhen, Chiny)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1610/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sony Interactive Entertainment Europe a Huawei Technologies.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1610/2019-4)

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sony Interactive Entertainment Europe Ltd.

         (1)  Dz.U. C 287 z 31.8.2020.


title: Sprawa T-512/20: Postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2021 r. – TrekStor / EUIPO – Zagg (Pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy – Podstawa unieważnienia – Nieuprawnione użycie dzieła chronionego przez przepisy z zakresu prawa autorskiego jednego z państw członkowskich – Artykuł 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Wniosek o przesłuchanie świadków – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/32

      Postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2021 r. – TrekStor / EUIPO – Zagg (Pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy)
      (Sprawa T-512/20) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy - Podstawa unieważnienia - Nieuprawnione użycie dzieła chronionego przez przepisy z zakresu prawa autorskiego jednego z państw członkowskich - Artykuł 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Wniosek o przesłuchanie świadków - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2021/C 310/42)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: TrekStor GmbH (Bensheim, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i N. Willich)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Zagg Inc. (Midvale, Utah, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci T. Schmitz i M. Breuer)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 czerwca 2020 r. (sprawa R 294/2019-3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między TrekStor a Zagg.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  TrekStor GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 378 z 9.11.2020.


title: Sprawa T-588/20: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT10) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT10 – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001) – Właściwy krąg odbiorców – Poziom uwagi – Skarga oczywiście zasadna]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/33

      Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2021 r. – Sony Interactive Entertainment Europe / EUIPO – Huawei Technologies (GT10)
      (Sprawa T-588/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GT10 - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy GT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001) - Właściwy krąg odbiorców - Poziom uwagi - Skarga oczywiście zasadna)
      (2021/C 310/43)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, i adwokat M. Maier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Huawei Technologies Co. Ltd (Shenzhen, Chiny)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 lipca 2020 r. (sprawa R 2554/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sony Interactive Entertainment Europe a Huawei Technologies.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 8 lipca 2020 r. (sprawa R 2554/2019-4).

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sony Interactive Entertainment Europe Ltd.

         (1)  Dz.U. C 371 z 3.11.2020.


title: Sprawa T-564/20: Postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2021 r. – TrekStor / EUIPO – Zagg (Pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy – Podstawa unieważnienia – Nieuprawnione użycie dzieła chronionego przez przepisy z zakresu prawa autorskiego jednego z państw członkowskich – Artykuł 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Wniosek o przesłuchanie świadków – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/33

      Postanowienie Sądu z dnia 14 czerwca 2021 r. – TrekStor / EUIPO – Zagg (Pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy)
      (Sprawa T-564/20) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający pokrowiec ochronny na sprzęt komputerowy - Podstawa unieważnienia - Nieuprawnione użycie dzieła chronionego przez przepisy z zakresu prawa autorskiego jednego z państw członkowskich - Artykuł 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Wniosek o przesłuchanie świadków - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2021/C 310/44)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: TrekStor GmbH (Bensheim, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i N. Willich)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Zagg Inc. (Midvale, Utah, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci T. Schmitz i M. Breuer)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 czerwca 2020 r. (sprawa R 296/2019-3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między TrekStor a Zagg.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  TrekStor GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 378 z 9.11.2020.


title: Sprawa T-663/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – One Voice / ECHA [Skarga o stwierdzenie nieważności – REACH – Substancja homosalate – Wyłączne wykorzystanie do wytwarzania produktów kosmetycznych – Kontrola zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami – Artykuł 41 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Termin do wniesienia skargi – Artykuł 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 771/2008 – Artykuł 59 regulaminu postępowania – Niedopuszczalność]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/35

      Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – One Voice / ECHA
      (Sprawa T-663/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - REACH - Substancja homosalate - Wyłączne wykorzystanie do wytwarzania produktów kosmetycznych - Kontrola zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami - Artykuł 41 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Termin do wniesienia skargi - Artykuł 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 771/2008 - Artykuł 59 regulaminu postępowania - Niedopuszczalność)
      (2021/C 310/46)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: One Voice (Strasburg, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Ghersi)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: W. Broere i L. Bolzonello, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata S. Raes)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności wydanej przez Radę Odwoławczą ECHA decyzji z dnia 18 sierpnia 2020 r. A-009–2018 dotyczącej kontroli zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami w odniesieniu do substancji homosalate.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  One Voice zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 9 z 11.1.2021.


title: Sprawa T-664/20: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – One Voice / ECHA [Skarga o stwierdzenie nieważności – REACH – Substancja salicylan 2-etyloheksylu – Wyłączne wykorzystanie do wytwarzania produktów kosmetycznych – Kontrola zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami – Artykuł 41 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Termin do wniesienia skargi – Artykuł 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 771/2008 – Artykuł 59 regulaminu postępowania – Niedopuszczalność]

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/35

      Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r. – One Voice / ECHA
      (Sprawa T-664/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - REACH - Substancja salicylan 2-etyloheksylu - Wyłączne wykorzystanie do wytwarzania produktów kosmetycznych - Kontrola zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami - Artykuł 41 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Termin do wniesienia skargi - Artykuł 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 771/2008 - Artykuł 59 regulaminu postępowania - Niedopuszczalność)
      (2021/C 310/47)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: One Voice (Strasburg, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Ghersi)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów (przedstawiciele: W. Broere i L. Bolzonello, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata S. Raes)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności wydanej przez Radę Odwoławczą ECHA decyzji z dnia 18 sierpnia 2020 r. A-010–2018 dotyczącej kontroli zgodności dokumentów rejestracyjnych z przepisami w odniesieniu do salicylanu 2-etyloheksylu.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  One Voice zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 9 z 11.1.2021.


title: Sprawa T-323/21: Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2021 r. – Castel Frères / EUIPO – Shanghai Panati (Przedstawienie znaków pisma chińskiego)

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/37

      Skarga wniesiona w dniu 8 czerwca 2021 r. – Castel Frères / EUIPO – Shanghai Panati (Przedstawienie znaków pisma chińskiego)
      (Sprawa T-323/21)
      (2021/C 310/49)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Castel Frères (Blanquefort, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Shanghai Panati Co. (Szanghaj, Chiny)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie znaków pisma chińskiego) – unijny znak towarowy nr 6 785 109

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 marca 2021 r. w sprawie R 753/2020-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Piątą Izbą Odwoławczą Urzędu.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) i art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-332/21: Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2021 r. – Wizz Air Hungary / Komisja

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/37

      Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2021 r. – Wizz Air Hungary / Komisja
      (Sprawa T-332/21)
      (2021/C 310/50)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Wizz Air Hungary Légiközlekedési Zrt. (Wizz Air Hungary Zrt.) (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci E. Vahida, S. Rating i I. Metaxas-Maranghidis)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 października 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.56810 (2020/N) – Rumunia – COVID-19: Aid to TAROM (1); i

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący błędnego zastosowania przez pozwaną art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE oraz popełnienia przez nią oczywistego błędu w ocenie przy kontroli proporcjonalności pomocy do szkody spowodowanej kryzysem COVID-19.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez pozwaną konkretnych postanowień TFUE oraz zasad ogólnych prawa europejskiego, na których opierała się liberalizacja transportu lotniczego w Unii zapoczątkowana pod koniec lat 80-tych (tj. zakazu dyskryminacji, swobody świadczenia usług – stosowanej do transportu lotniczego poprzez rozporządzenie nr 1008/2008 (2) – i swobody przedsiębiorczości).

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący braku wszczęcia przez pozwaną formalnego postępowania wyjaśniającego pomimo poważnych trudności oraz naruszenia uprawnień procesowych skarżącej.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez pozwaną spoczywającego na niej obowiązku uzasadnienia.

         (1)  Dz.U. 2021, C 94, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (Wersja przekształcona) (Dz.U. 2008, L 293, s. 3–20).


title: Sprawa T-333/21: Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2021 r. – Ryanair / Komisja

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/38

      Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2021 r. – Ryanair / Komisja
      (Sprawa T-333/21)
      (2021/C 310/51)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci F.-C. Laprévote, E. Vahida, V. Blanc, S. Rating i I. Metaxas-Maranghidis)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.59188 (2020/NN) – Włochy – Alitalia COVID-19 Damage Compensation II (1); i

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący nadużycia uprawnień i błędnego zastosowania art. 107 ust. 2 lit. b) przez pozwaną poprzez przyznanie pierwszeństwa przeglądowi pomocy i zamrożenie prowadzonego przez nią dochodzenia w sprawie niezgodnej z prawem pomocy na ratowanie przyznanej spółce Alitalia w latach 2017 i 2019.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania przez pozwaną art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE oraz popełnienia przez nią oczywistego błędu w ocenie przy kontroli proporcjonalności pomocy do szkody spowodowanej kryzysem COVID-19.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez pozwaną konkretnych postanowień TFUE oraz zasad ogólnych prawa europejskiego, na których opierała się liberalizacja transportu lotniczego w Unii zapoczątkowana pod koniec lat 80-tych (tj. zakazu dyskryminacji, swobody świadczenia usług – stosowanej do transportu lotniczego poprzez rozporządzenie nr 1008/2008 (2) – i swobody przedsiębiorczości).

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący braku wszczęcia przez pozwaną formalnego postępowania wyjaśniającego pomimo poważnych trudności oraz naruszenia uprawnień procesowych skarżącej.

                  5.

                  Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez pozwaną spoczywającego na niej obowiązku uzasadnienia.

         (1)  Dz.U. 2021, C 134, s. 2.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (Wersja przekształcona) (Dz.U. 2008, L 293, s. 3).


title: Sprawa T-335/21: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2021 r. – PJ / EIT

text:
               2.8.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/39

      Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2021 r. – PJ / EIT
      (Sprawa T-335/21)
      (2021/C 310/52)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: PJ (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

         Strona pozwana: Europejski Instytut Innowacji i Technologii

         Żądania

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora wykonawczego z dnia 13 października 2020 r. odmawiającej jej możliwości telepracy z miejsca jej pochodzenia;

                  —

                  o ile zajdzie taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora wykonawczego z dnia 9 marca 2021 r. oddalającej zażalenie skarżącej złożone w dniu 10 listopada 2020 r.;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi skarżąca podnosi osiem zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku bezstronności, obiektywizmu i neutralności przez organ upoważniony do zawierania umów o pracę oraz dotyczący przyjęcia regulaminu wewnętrznego przez niekompetentny organ.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący braku uzasadnienia.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący naruszenia regulaminu wewnętrznego oraz arbitralnej i nieracjonalnej jego wykładni, jak również braku przewidywalności i pewności prawa.

                  5.

                  Zarzut piąty dotyczący naruszenia obowiązku dbałości, nieuwzględnienia interesów zarówno instytucji, jak i skarżącej oraz nieproporcjonalności decyzji w stosunku do rzeczywistych interesów instytucji.

                  6.

                  Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, o którym mowa w art. 7 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) oraz prawa do godzenia życia prywatnego i zawodowego, o którym mowa w art. 33 karty.

                  7.

                  Zarzut siódmy dotyczący naruszenia skutecznego prawa do zatrudnienia i do godziwych warunków pracy.

                  8.

                  Zarzut ósmy dotyczący nieuwzględnienia siły wyższej.


title: Sprawa T-738/19: Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2019 r. – Clouds Sky/EUIPO – The Cloud Networks (Wi Fi Powered by The Cloud)

text:
               13.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/47

      Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2019 r. – Clouds Sky/EUIPO – The Cloud Networks (Wi Fi Powered by The Cloud)
      (Sprawa T-738/19)
      (2020/C 10/57)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Clouds Sky GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Weil)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: The Cloud Networks Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy Wi-Fi Powered by The Cloud – unijny znak towarowy nr 9 436 817

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 września 2019 r. w sprawie R 696/2019-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa C-528/18 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 13 listopada 2019 r. – Outsource Professional Services Ltd/Flatworld Solutions Pvt. Ltd; Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) – Zła wiara w chwili dokonania zgłoszenia znaku towarowego)

text:
               13.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/16

      Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 13 listopada 2019 r. – Outsource Professional Services Ltd/Flatworld Solutions Pvt. Ltd; Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
      (Sprawa C-528/18 P) (1)

      (Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Bezwzględne podstawy unieważnienia - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) - Zła wiara w chwili dokonania zgłoszenia znaku towarowego)
      (2020/C 10/19)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Outsource Professional Services Ltd (przedstawiciel: A. Kempter, Rechtsanwalt)

         Druga strona postępowania: Flatworld Solutions Pvt. Ltd (przedstawiciele: S.O. Gillert, K. Vanden Bossche, B. Köhn-Gerdes i J. Schumacher, Rechtsanwälte); Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Botis i D. Gája, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Outsource Professional Services Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Flatworld Solutions Pvt Ltd w postępowaniu odwoławczym.

                  3)

                  Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty poniesione w postępowaniu odwoławczym.

         (1)  Dz.U. C 445 z 10.12.2018.


title: Sprawa C-814/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez the High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 6 listopada 2019 r. – AC, TM, GM, MM przeciwko ABC Sl, XYZ Plc

text:
               13.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/25

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez the High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 6 listopada 2019 r. – AC, TM, GM, MM przeciwko ABC Sl, XYZ Plc
      (Sprawa C-814/19)
      (2020/C 10/34)
      Język postępowania: angielski

         Sąd odsyłający

      High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court)

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: AC, TM, GM, MM

         Strona pozwana: ABC Sl, XYZ Plc

         Pytania prejudycjalne

                  a.

                  Czy art. 13 ust. 3 rozporządzenia [nr 1215/2012] (1) wymaga, by przyczyna powództwa wniesionego przez poszkodowanego przeciwko posiadaczowi polisy/ubezpieczonemu obejmowała sprawę dotyczącą ubezpieczenia?

                  b.

                  Jeżeli odpowiedź na pytanie (a) jest twierdząca, to czy okoliczność, że powództwo, które poszkodowany zamierza wnieść przeciwko posiadaczowi polisy/ubezpieczonemu opiera się na tym samym stanie faktycznym i jest wnoszone w ramach tego samego postępowania, co bezpośrednie powództwo przeciwko ubezpieczycielowi, jest wystarczająca by uzasadnić wniosek, że powództwo poszkodowanego obejmuje sprawę dotyczącą ubezpieczenia?

                  c.

                  Jeżeli odpowiedź na pytanie (a) jest przecząca, to czy jest wystarczające, że przypozwanie ubezpieczonego w ramach bezpośredniego powództwa przeciwko ubezpieczycielowi jest dopuszczone przez prawo właściwe dla bezpośredniego powództwa przeciwko ubezpieczycielowi?

                  d.

                  Czy pojęcie „poszkodowany” w rozumieniu art. 13 ust. 2 obejmuje osobę urodzoną w wyniku zastosowania technik wspomaganej prokreacji w sytuacji, w której ta osoba zamierza wnieść powództwo zarzucając, że w ramach wykonywania technik wspomaganej prokreacji prowadzących do jej poczęcia dopuszczono się niedbalstwa?

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2012, L 351, s. 1).


title: Sprawa C-68/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 7 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel București SC - Rumunia) – SC Petrotel-Lukoil SA/Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor (Odesłanie prejudycjalne – Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej – Dyrektywa 2003/96/WE – Artykuł 21 ust. 3 – Brak zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania podatkowego – Zużycie produktów energetycznych na terenie zakładu produkującego takie produkty – Artykuł 2 ust. 3 – Obowiązek uzyskania klasyfikacji produktów energetycznych dla celów podatku akcyzowego – Stawka opodatkowania mająca zastosowanie do tych produktów – Zasada proporcjonalności)

text:
               13.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/5

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 7 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel București SC - Rumunia) – SC Petrotel-Lukoil SA/Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor
      (Sprawa C-68/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej - Dyrektywa 2003/96/WE - Artykuł 21 ust. 3 - Brak zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania podatkowego - Zużycie produktów energetycznych na terenie zakładu produkującego takie produkty - Artykuł 2 ust. 3 - Obowiązek uzyskania klasyfikacji produktów energetycznych dla celów podatku akcyzowego - Stawka opodatkowania mająca zastosowanie do tych produktów - Zasada proporcjonalności)
      (2020/C 10/06)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel București SC

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca odwołanie: SC Petrotel-Lukoil SA

         Strona przeciwna: Agenția Națională de Administrare Fiscală - Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili, Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 21 ust. 3 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom lub praktykom krajowym przewidującym opodatkowanie produktów energetycznych zużywanych w elektrociepłowni zakładu, w którym zostały one wytworzone, o ile zużycie to ma na celu produkcję produktów energetycznych poprzez wytwarzanie energii cieplnej niezbędnej w procesie technologicznym wytwarzania tych produktów. Wykładnia ta pozostaje co do zasady bez uszczerbku dla stosowania art. 14 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy do części produktów energetycznych zużywanych do celów produkcji energii elektrycznej.

                  2)

                  Artykuł 2 ust. 3 dyrektywy 2003/96 oraz zasadę proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom lub praktykom krajowym, które dla sytuacji braku wystąpienia z wnioskiem do właściwych organów podatkowych o dokonanie klasyfikacji dla celów podatku akcyzowego produktów energetycznych, których poziom opodatkowania nie został ustalony w tej dyrektywie, przewidują stosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla oleju napędowego i utrzymanie tej stawki nawet wówczas, gdy później uzyskano decyzję dokonującą klasyfikacji i zrównującą owe produkty z olejem opałowym.

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawy połączone od C-80/18 do C-83/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 7 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-80/18), Endesa Generación SA (C-82/18)/Administración General del Estado, Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-80/18 i C-82/18) i Endesa Generación SA (C-81/18), Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-83/18)/Administración General del Estado (C-81/18 i C-83/18) (Odesłanie prejudycjalne – Zasada „zanieczyszczający płaci” – Wspólne zasady rynku wewnętrznego energii elektrycznej – Dyrektywa 2009/72/WE – Artykuł 3 ust. 1 i 2 – Zasada niedyskryminacji – Finansowanie deficytu taryfowego – Podatki, którym podlegają tylko przedsiębiorstwa wykorzystujące energię jądrową do wytwarzania energii elektrycznej)

text:
               13.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/6

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 7 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-80/18), Endesa Generación SA (C-82/18)/Administración General del Estado, Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-80/18 i C-82/18) i Endesa Generación SA (C-81/18), Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-83/18)/Administración General del Estado (C-81/18 i C-83/18)
      (Sprawy połączone od C-80/18 do C-83/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Zasada „zanieczyszczający płaci” - Wspólne zasady rynku wewnętrznego energii elektrycznej - Dyrektywa 2009/72/WE - Artykuł 3 ust. 1 i 2 - Zasada niedyskryminacji - Finansowanie deficytu taryfowego - Podatki, którym podlegają tylko przedsiębiorstwa wykorzystujące energię jądrową do wytwarzania energii elektrycznej)
      (2020/C 10/07)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Tribunal Supremo

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Asociación Española de la Industria Eléctrica (UNESA) (C-80/18), Endesa Generación SA (C-82/18), Endesa Generación SA (C-81/18), Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-83/18)

         Strona pozwana: Administración General del Estado, Iberdrola Generación Nuclear SAU (C-80/18 et C-82/18), Administración General del Estado (C-81/18 et C-83/18)

         Sentencja

                  1)

                  Zasadę niedyskryminacji przewidzianą w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2009/72/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie przepisom krajowym ustanawiającym podatki od wytwarzania i składowania paliwa jądrowego i odpadów jądrowych takie jak podatki, o których mowa w sprawach rozpatrywanych w postępowaniach głównych, którym podlegają jedynie przedsiębiorstwa wytwarzające energię elektryczną przy użyciu energii jądrowej i których głównym celem nie jest ochrona środowiska, lecz zwiększenie przychodów w systemie finansowania energii elektrycznej.

                  2)

                  Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy 2009/72 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym takim jak te, o których mowa w sprawach rozpatrywanych w postępowaniach głównych, w sytuacji gdy cel związany z ochroną środowiska i cechy charakterystyczne podatków środowiskowych nie zostały skonkretyzowane w części normatywnej aktu prawnego zawierającego te przepisy.

         (1)  Dz.U. C 182 z 28.5.2018.


title: Sprawa T-276/17: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. – Ogrodnik/EUIPO – Aviário Tropical (Tropical) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku towarowego – Graficzny unijny znak towarowy Tropical – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy TROPICAL – Względna podstawa odmowy rezerwacji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Podobieństwo znaków – Współistnienie znaków towarowych)

text:
               13.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/30

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. – Ogrodnik/EUIPO – Aviário Tropical (Tropical)
      (Sprawa T-276/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku towarowego - Graficzny unijny znak towarowy Tropical - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy TROPICAL - Względna podstawa odmowy rezerwacji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Podobieństwo znaków - Współistnienie znaków towarowych)
      (2020/C 10/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Tadeusz Ogrodnik (Chorzów, Polska) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i H. Hartwig).

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Aviário Tropical, SA (Loures, Portugalia)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lutego 2017 r. (sprawa R 2125/2016-1), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku towarowego między Aviário Tropical a T. Ogrodnikiem.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 14 lutego 2017 r. (sprawa R 2125/2016-1) w zakresie, w jakim na mocy tej decyzji izba odwoławcza uwzględniła żądanie unieważniania prawa do znaku towarowego dla „towarów i preparatów do hodowli ptaków, gadów i płazów” z klasy 31 oraz dla „towarów i preparatów weterynaryjnych, terapeutycznych, dezynfekujących i higienicznych do terrariów” z klasy 5.

                  2)

                     Odwołanie wniesione przez Aviário Tropical, SA, od decyzji Wydziału Unieważnień EUIPO z dnia 15 lipca 2013 r. (No 6029C) zostaje oddalone w zakresie, w jakim zmierza do unieważnienia prawa do znaku towarowego TROPICAL dla „towarów i preparatów do hodowli ptaków, gadów i płazów” z klasy 31 oraz dla „towarów i preparatów weterynaryjnych, terapeutycznych, dezynfekujących i higienicznych do terrariów” z klasy 5”.

                  3)

                     W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  4)

                     Tadausz Ogrodnik pokrywa połowę kosztów EUIPO oraz połowę własnych kosztów.

                  5)

                     EUIPO pokrywa połowę kosztów T. Ogrodnika oraz połowę własnych kosztów.

         (1)  Dz.U. C 213 z 3.7.2017.


title: Sprawy połączone od C-349/18 do C-351/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 7 listopada 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Vredegerecht te Antwerpen – Belgia) – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS)/Mbutuku Kanyeba (C-349/18), Larissa Nijs (C-350/18), Jean-Louis Anita Dedroog (C-351/18) (Odesłanie prejudycjalne – Transport kolejowy – Prawa i obowiązki pasażerów – Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 – Artykuł 3 pkt 8 – Umowa przewozu – Pojęcie – Pasażer bez biletu w momencie wsiadania do pociągu – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Dyrektywa 93/13/EWG – Artykuł 1 ust. 2 i art. 6 ust. 1 – Ogólne warunki przewozu przedsiębiorstwa kolejowego – Bezwzględnie obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze – Warunek dotyczący kary umownej – Zakres uprawnień sądu krajowego)

text:
               13.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/12

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 7 listopada 2019 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Vredegerecht te Antwerpen – Belgia) – Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS)/Mbutuku Kanyeba (C-349/18), Larissa Nijs (C-350/18), Jean-Louis Anita Dedroog (C-351/18)
      (Sprawy połączone od C-349/18 do C-351/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Transport kolejowy - Prawa i obowiązki pasażerów - Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 - Artykuł 3 pkt 8 - Umowa przewozu - Pojęcie - Pasażer bez biletu w momencie wsiadania do pociągu - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Dyrektywa 93/13/EWG - Artykuł 1 ust. 2 i art. 6 ust. 1 - Ogólne warunki przewozu przedsiębiorstwa kolejowego - Bezwzględnie obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze - Warunek dotyczący kary umownej - Zakres uprawnień sądu krajowego)
      (2020/C 10/14)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Vredegerecht te Antwerpen

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS)

         Strona pozwana: Mbutuku Kanyeba (C-349/18), Larissa Nijs (C-350/18), Jean-Louis Anita Dedroog (C-351/18)

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym należy interpretować w ten sposób, że sytuacja, w której pasażer wsiada do swobodnie dostępnego pociągu w celu odbycia podróży bez uprzedniego zakupienia biletu, wchodzi w zakres pojęcia „umowy przewozu” w rozumieniu tego przepisu.

                  2)

                  Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie z jednej strony temu, aby sąd krajowy, który stwierdza nieuczciwy charakter przewidzianego w umowie zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem warunku dotyczącego kary umownej, zmniejszył kwotę kary nałożonej na tego konsumenta, oraz z drugiej strony – aby zastąpił tę klauzulę, na podstawie przepisu prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym, zgodnie z zasadami jego prawa umów, chyba że dana umowa nie może nadal istnieć w przypadku usunięcia nieuczciwego warunku, a rozwiązanie umowy jako całości naraża konsumenta na szczególnie szkodliwe skutki.

         (1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.


title: Sprawa C-781/18: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 16 lipca 2019 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Roma – Włochy) – Società Italiana degli Autori ed Editori (S.I.A.E.)/Soundreef Ltd

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/39

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 16 lipca 2019 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Roma – Włochy) – Società Italiana degli Autori ed Editori (S.I.A.E.)/Soundreef Ltd
      (Sprawa C-781/18) (1)

      (2020/C 19/43)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.


title: Sprawa C-C-742/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Słowenia) w dniu 10 października 2019 r. – B.K./Republika Słowenii

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/12

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Słowenia) w dniu 10 października 2019 r. – B.K./Republika Słowenii
      (Sprawa C-C-742/19)
      (2020/C 19/15)
      Język postępowania: słoweński

         Sąd odsyłający

      Vrhovno sodišče Republike Slovenije

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: B.K.

         Strona pozwana: Republika Słowenii

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 2 dyrektywy 2003/88/WE (1) ma zastosowanie również do pracowników sektora obronnego lub do personelu wojskowego, który odbywa służbę w formie stałej obecności w czasie pokoju?

                  2)

                  Czy przepis art. 2 dyrektywy 2003/88/WE (…) stoi na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego, zgodnie z którym do czasu pracy nie wlicza się dyżurów pracowników sektora obronnego w miejscu pracy lub w miejscu wskazanym (ale nie w miejscu ich zamieszkania), lub stałej obecności personelu wojskowego sektora obronnego, podczas odbywania służby w formie stałej obecności, w czasie której taki personel wojskowy nie wykonuje żadnej faktycznej pracy zawodowej, ale musi być fizycznie obecny w koszarach?

         (1)  Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 299 s. 9).


title: Sprawa T-711/18: Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2019 r. – Wyld/EUIPO – Kaufland Warenhandel (wyld) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego wyld – Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy WILD CRISP – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Częściowe odrzucenie zgłoszenia do rejestracji)

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/48

      Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2019 r. – Wyld/EUIPO – Kaufland Warenhandel (wyld)
      (Sprawa T-711/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego wyld - Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy WILD CRISP - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Częściowe odrzucenie zgłoszenia do rejestracji)
      (2020/C 19/57)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Wyld GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Douglas)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Kaufland Warenhandel GmbH & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 września 2018 r. (sprawa R 2621/2017-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Kaufland Warenhandel a Wyld.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

                  2)

                     Wyld GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 35 z 28.1.2019.


title: Sprawa C-781/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Paris (Francja) w dniu 22 października 2019 r. – DY, EX/BNP Paribas Personal Finance SA

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Paris (Francja) w dniu 22 października 2019 r. – DY, EX/BNP Paribas Personal Finance SA
      (Sprawa C-781/19)
      (2020/C 19/29)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Tribunal de grande instance de Paris

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: DY, EX

         Strona przeciwna: BNP Paribas Personal Finance SA

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy wykładnia dyrektywy nr 93/13 (1) w świetle zasady skuteczności stoi na przeszkodzie stosowaniu przepisów o przedawnieniu w sprawie takiej jak w postępowaniu głównym, w następujących przypadkach: (a) w celu stwierdzenia nieuczciwego charakteru warunku, (b) w celu ewentualnego zwrotu, (c) gdy konsument jest wnioskodawcą oraz (d) gdy konsument jest pozwanym, wliczając w to powództwo wzajemne?

                  2)

                  Czy w przypadku udzielenia negatywnej odpowiedzi w całości lub w części na pytanie pierwsze, dyrektywa nr 93/13 interpretowana w świetle zasady skuteczności stoi na przeszkodzie stosowaniu orzecznictwa krajowego, w którym ustalona jest data rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia w dniu przyjęcia oferty kredytu, a nie w dniu wystąpienia poważnych trudności finansowych w sprawie takiej jak w postępowaniu głównym?

                  3)

                  Czy warunki takie jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym przewidujące, w szczególności, że frank szwajcarski jest walutą rozliczeniową, a euro walutą płatniczą ze skutkiem przeniesienia ryzyka walutowego na kredytobiorcę, wchodzą w zakres głównego przedmiotu umowy w rozumieniu art. 4 [ust. 2] dyrektywy 93/13 w przypadku niewniesienia odwołania od wysokości kosztów wymiany i w obecności warunków uwzględniających, w określonych terminach, możliwość skorzystania przez kredytobiorcę z opcji zamiany waluty na euro zgodnie z wcześniej ustalonym wzorem?

                  4)

                  Czy dyrektywa nr 93/13 interpretowana w świetle zasady skuteczności prawa wspólnotowego stoi na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, w którym uznaje się, że warunek lub zbiór warunków, takich jak te będące przedmiotem postępowania głównego są „jasne i zrozumiałe” w rozumieniu dyrektywy z tego względu, że:

                              —

                              wstępna oferta kredytu zawiera szczegółowe informacje na temat transakcji walutowych przeprowadzonych w trakcie trwania kredytu i określa, że kurs wymiany euro w stosunku do franków szwajcarskich będzie kursem mającym zastosowanie na dwa dni robocze przed datą wystąpienia zdarzenia warunkującego transakcję i publikowanym na stronie internetowej Europejskiego Banku Centralnego;

                              —

                              zgodnie z ofertą kredytobiorca akceptuje transakcje wymiany z franków szwajcarskich na euro i z euro na franki szwajcarskie niezbędne do realizacji i zwrotu kredytu oraz że kredytodawca przeliczy saldo miesięcznych płatności w euro na franki szwajcarskie po pokryciu dodatkowych kosztów kredytu;

                              —

                              w ofercie wskazano, że jeżeli w wyniku transakcji wymiany walutowej kwota jest niższa niż należna na termin wykupu franka szwajcarskiego, spłata kapitału będzie wolniejsza, a niespłacona część kapitału w terminie wykupu zostałaby ujęta w saldzie debetowym rachunku we frankach szwajcarskich oraz że określono, iż spłata kapitału kredytu będzie się zmieniać zgodnie ze zmianami kursu wymiany mającego zastosowanie do miesięcznych spłat; może ona zarówno wzrastać jak i maleć, przy czym zmiana ta może spowodować wydłużenie lub skrócenie okresu spłaty kredytu oraz, jeżeli ma to zastosowanie, zmianę całkowitej kwoty do spłaty;

                              —

                              w artykułach „rachunek wewnętrzny w euro” i „rachunek wewnętrzny we frankach szwajcarskich” wyszczególniono transakcje przeprowadzone w każdym terminie płatności należnej z tytułu uznania i obciążenia każdego rachunku, a umowa określa w przejrzysty sposób konkretne zasady funkcjonowania mechanizmu przeliczania walut obcych; oraz mając na uwadze, że w ofercie nie ma wyraźnej wzmianki, w szczególności o „ryzyku kursowym”, które spada na kredytobiorcę z uwagi na brak wpływów w walucie rozliczeniowej, ani też żadnej wyraźnej wzmianki o „ryzyku stopy procentowej”?

                  5)

                  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie czwarte, czy dyrektywa nr 93/13 interpretowana w świetle zasady skuteczności prawa wspólnotowego stoi na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, w którym uznaje się, że warunek lub zbiór warunków, takich jak będące przedmiotem postępowania głównego są „jasne i zrozumiałe” w rozumieniu dyrektywy, gdy uwarunkowania wskazane w czwartym pytaniu są uzupełnione jedynie o symulację spadku waluty płatności o 5,61% w stosunku do waluty rozliczeniowej w pierwotnej 25-letniej umowie, bez dalszych określeń takich jak „ryzyko” czy „trudność”?

                  6)

                  Czy ciężar dowodu „jasnego i zrozumiałego” charakteru warunku w rozumieniu dyrektywy 93/13, w tym okoliczności związanych z zawarciem umowy, spoczywa na przedsiębiorcy czy konsumencie?

                  7)

                  Jeżeli ciężar dowodu jasnego i zrozumiałego charakteru klauzuli spoczywa na przedsiębiorcy, to czy dyrektywa 93/13 stoi na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, które uznaje, w świetle dokumentów dotyczących technik sprzedaży, że to do kredytobiorców należy wykazanie, z jednej strony, że byli odbiorcami informacji zawartych w tych dokumentach, a z drugiej strony, że to bank przekazał im dokumenty, czy też przeciwnie, wymaga, aby uwarunkowania te stanowiły domniemanie, że informacje zawarte w tych dokumentach zostały przekazane, również ustnie, kredytobiorcom, a obalenie tego zwykłego domniemania należy do przedsiębiorcy, który jest odpowiedzialny za te informacje przekazane przez wybranych przez niego pośredników?

                  8)

                  Czy istnienie wyraźnej nierównowagi można uznać w umowie takiej jak ta będąca przedmiotem postępowania głównego, w którym obie strony są narażone na ryzyko walutowe, jeżeli, z jednej strony, przedsiębiorca dysponuje większymi środkami niż konsument dla celów przewidzenia ryzyka walutowego i, z drugiej strony, ryzyko jakie ponosi przedsiębiorca jest ograniczone, podczas gdy ryzyko jakie ponosi konsument, takie nie jest?

         (1)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. 1993, L 95, s. 29).


title: Sprawa T-276/13 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2019 r. – Growth Energy i Renewable Fuels Association/Rada (Dumping – Przywóz bioetanolu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych – Ostateczne cło antydumpingowe – Uchylenie zaskarżonego aktu – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania)

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/48

      Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2019 r. – Growth Energy i Renewable Fuels Association/Rada
      (Sprawa T-276/13 RENV) (1)

      (Dumping - Przywóz bioetanolu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych - Ostateczne cło antydumpingowe - Uchylenie zaskarżonego aktu - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 19/58)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Growth Energy (Waszyngton, DC, Stany Zjednoczone) i Renewable Fuels Association (Waszyngton) (przedstawiciele: adwokaci P. Vander Schueren i M. Peristeraki)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Boelaert, pełnomocnik, wspierana przez adwokat N. Tuominen)

         Interwenientci popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i M. França, pełnomocnicy), ePURE, de Europese Producenten Unie van Hernieuwbare Ethanol (przedstawiciele: adwokaci O. Prost i A. Massot)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 157/2013 z dnia 18 lutego 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz bioetanolu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. 2013, L 49, s. 10), w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżących i ich członków.

         Sentencja

                  1)

                     Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                     Growth Energy, Renewable Fuels Association, Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska i ePURE, de Europese Producenten Unie van Hernieuwbare Ethanol pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 226 z 3.8.2013.


title: Sprawa C-180/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 lipca 2019 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – flightright GmbH/Eurowings GmbH

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/39

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 lipca 2019 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – flightright GmbH/Eurowings GmbH
      (Sprawa C-180/19) (1)

      (2020/C 19/44)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.


title: Sprawa T-618/18: Postanowienie Sądu z dnia 21 listopada 2019 r. – ZI/Komisja (Służba publiczna – Urzędnicy – Objęcie wspólnym systemem ubezpieczenia zdrowotnego – Objęcie ubezpieczeniem małżonka urzędnika – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność)

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/49

      Postanowienie Sądu z dnia 21 listopada 2019 r. – ZI/Komisja
      (Sprawa T-618/18) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Objęcie wspólnym systemem ubezpieczenia zdrowotnego - Objęcie ubezpieczeniem małżonka urzędnika - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność)
      (2020/C 19/59)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: ZI (przedstawiciel: adwokat J.N. Louis)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i L. Vernier, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Van Pottelberge i J. Steele, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: R. Meyer i M. Alver, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności odmownej decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PM0) Komisji z dnia 4 grudnia 2017 r. w sprawie objęcia męża skarżącej wspólnym systemem ubezpieczenia zdrowotnego Unii Europejskiej.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     ZI zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 455 z 17.12.2018.


title: Sprawa C-746/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 14 października 2019 r. – UD/Subdelegación del Gobierno en Barcelona

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/12

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 14 października 2019 r. – UD/Subdelegación del Gobierno en Barcelona
      (Sprawa C-746/19)
      (2020/C 19/16)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de de Barcelona

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: UD.

         Strona pozwana: Subdelegación del Gobierno en Barcelona

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy państwo hiszpańskie w sposób prawidłowy dokonało transpozycji dyrektywy 2008/115/WE (1) do uregulowania krajowego (LO 4/2000 [ustawy organicznej 4/2000] znowelizowanej w drodze L.O. 2/2009 [ustawy organicznej 2/2009]), pozostawiając w przypadku nielegalnego pobytu grzywnę jako podstawowe rozwiązanie, a wydalenie jedynie w poważnych przypadkach?

                  2)

                  Czy zgodnie z zasadą wykładni zgodnej państwo hiszpańskie może powoływać się na bezpośrednie zastosowanie dyrektywy 2008/115, nawet wbrew przepisom ustawodawstwa krajowego i pogarszając sytuację cudzoziemca?

                  3)

                  Czy art. 55 ust. 1 i art. 57 ust. 1 Ley Orgánica 4/2000 (ustawy organicznej 4/2000) mogą podlegać wykładni zgodnej z dyrektywą 2008/115, co oznacza, że w hiszpańskim wewnętrznym porządku prawnym w dalszym ciągu będzie obowiązywać przepis przewidujący grzywnę jako podstawową karę w przypadku nielegalnego pobytu, czy też przeciwnie, prowadziłoby to do wykładni tego uregulowania krajowego contra legem?

                  4)

                  Czy sąd krajowy w dalszym ciągu powinien stosować grzywnę jako karę podstawową, a wydalenie jako karę stosowaną w poważnych przypadkach, czy też przeciwnie, jest on bezwzględnie zobowiązany do stosowania kary wydalenia we wszystkich przypadkach z wyłączeniem tych wyraźnie wskazanych w dyrektywie 2008/115?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. 2008, L 348, s. 98)


title: Sprawa C-247/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta – Hiszpania) – HC, ID/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/40

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 19 lipca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ceuta – Hiszpania) – HC, ID/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA
      (Sprawa C-247/19) (1)

      (2020/C 19/45)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.


title: Sprawa C-756/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) (Portugalia) w dniu 15 października 2019 r. – Ramada Storax SA/Autoridade Tributária e Aduaneira

text:
               20.1.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/13

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) (Portugalia) w dniu 15 października 2019 r. – Ramada Storax SA/Autoridade Tributária e Aduaneira
      (Sprawa C-756/19)
      (2020/C 19/17)
      Język postępowania: portugalski

         Sąd odsyłający

      Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa - CAAD)

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Ramada Storax, S.A.

         Strona przeciwna: Autoridade Tributária e Aduaneira (Administración Tributaria y Aduanera)

         Pytania prejudycjalne

      Czy art. 90 i 273 dyrektywy 2006/112/WE (1) Rady […], zasady neutralności VAT i proporcjonalności oraz podstawowe swobody gospodarcze można interpretować w ten sposób, że pozwalają ustawodawcy portugalskiemu, na mocy art. 78 ust. 7 lit. b) kodeksu podatku od wartości dodanej (kodeksu VAT) zatwierdzonego dekretem z mocą ustawy nr 394-B/84 z dnia 26 grudnia, ograniczyć dokonanie korekty podatku od wartości dodanej (VAT) związanej z wierzytelnościami uznanymi za nieściągalne w ramach postępowania upadłościowego, do przypadków w nim określonych [czyli gdy została ogłoszona upadłość o ograniczonym charakterze, po uprawomocnieniu się wyroku ustalającego istnienie i kolejność zaspokojenia wierzytelności przewidzianego w Código da Insolvência e da Recuperação de Empresas (CIRE) (kodeksu postępowania upadłościowego i naprawczego przedsiębiorstw) zatwierdzonego dekretem z mocą ustawy nr 53/2004 z dnia 18 marca, lub, w stosownych przypadkach, po zatwierdzeniu planu będącego przedmiotem umowy, o której mowa w art. 156 tego kodeksu] w taki sposób, że nie są w tym celu uznawane wyroki wydane przez sądy innych państw członkowskich stwierdzające nieściągalność wierzytelności dochodzonych w ramach postępowania upadłościowego?

         (1)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1).