title: Sprawa T-260/19: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Al-Tarazi / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Obowiązek uzasadnienia – Błąd w ocenie – Prawo do obrony – Prawo własności – Prawo do wykonywania działalności gospodarczej – Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego – Proporcjonalność]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/22

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Al-Tarazi / Rada
      (Sprawa T-260/19) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie - Prawo do obrony - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej - Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego - Proporcjonalność)
      (2021/C 242/29)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Mazen Al-Tarazi (Shuwaikh, Kuwejt) (przedstawiciele: G. Beck, A. Khan, R. Wilcox, barristers, i S. Patel, solicitor)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2019/87 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 13) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/85 z dnia 21 stycznia 2019 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2019, L 18 I, s. 4) w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Mazen Al-Tarazi zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa T-285/19: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – SGI Studio Galli Ingegneria / Komisja [Klauzula arbitrażowa – Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (2007 – 2013) – Umowa o udzielenie dotacji – Projekt Marsol – Koszty kwalifikowalne – Sprawozdanie z audytu OLAF-u stwierdzające brak kwalifikowalności poniesionych wydatków – Zwrot wypłaconych kwot – Ciężar dowodu – Zasada dobrej wiary – Prawo do bycia wysłuchanym – Zasada dobrej administracji – Prawo do obrony – Proporcjonalność]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/23

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – SGI Studio Galli Ingegneria / Komisja
      (Sprawa T-285/19) (1)

      (Klauzula arbitrażowa - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i prezentacji (2007 – 2013) - Umowa o udzielenie dotacji - Projekt Marsol - Koszty kwalifikowalne - Sprawozdanie z audytu OLAF-u stwierdzające brak kwalifikowalności poniesionych wydatków - Zwrot wypłaconych kwot - Ciężar dowodu - Zasada dobrej wiary - Prawo do bycia wysłuchanym - Zasada dobrej administracji - Prawo do obrony - Proporcjonalność)
      (2021/C 242/30)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: SGI Studio Galli Ingegneria Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Marini, V. Catanacci i R. Viglietta)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà i A. Spina, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 272 TFUE żądanie – tytułem głównym – stwierdzenia, że skarżąca nie jest zobowiązana do zwrotu kwoty w wysokości 487 914,32 EUR stanowiącej część całkowitej kwoty przyznanej jej w ramach umowy o udzielenie dotacji nr 619120 dotyczącej projektu Marsol, – tytułem ewentualnym – stwierdzenia, że kwota do zwrotu nie może przekraczać 100 044,99 EUR, oraz – dalszym tytułem ewentualnym – zobowiązania Komisji do zapłaty na rzecz skarżącej kosztów poniesionych przez nią na wykonanie wspomnianego projektu, tytułem bezpodstawnego wzbogacenia.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  SGI Studio Galli Ingegneria Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa T-300/19: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Achema i Lifosa / Komisja [Pomoc państwa – Rynek energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii – Pomoc operacyjna – Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym po zakończeniu wstępnego etapu badania – Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Naruszenie praw proceduralnych – Wytyczne z 2008 r. w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska – Wytyczne z 2014 r. w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020 – Artykuł 30 TFUE – Artykuł 110 TFUE – Łańcuch zgodnych poszlak]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/24

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Achema i Lifosa / Komisja
      (Sprawa T-300/19) (1)

      (Pomoc państwa - Rynek energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii - Pomoc operacyjna - Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym po zakończeniu wstępnego etapu badania - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Naruszenie praw proceduralnych - Wytyczne z 2008 r. w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska - Wytyczne z 2014 r. w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020 - Artykuł 30 TFUE - Artykuł 110 TFUE - Łańcuch zgodnych poszlak)
      (2021/C 242/31)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Achema AB (Janów, Litwa) i Lifosa AB (Kiejdany, Litwa) (przedstawiciele: adwokaci E. Righini i N. Solárová)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i P. Němečková, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Litewska (przedstawiciele: K. Dieninis i R. Dzikovič, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 8 stycznia 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.45765 (2018/NN) dotyczącej systemu pomocy wdrożonego przez Republikę Litewską dla producentów energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii (Dz.U. 2019, C 61, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2018) 9209 final z dnia 8 stycznia 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.45765 (2018/NN) dotyczącej systemu pomocy wdrożonego przez Republikę Litewską dla producentów energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii.

                  2)

                  Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Achema AB i Lifosa AB.

                  3)

                  Republika Litewska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 238 z 15.7.2019


title: Sprawa T-322/19: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – El-Qaddafi / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Libii – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Ograniczenia wjazdu na terytorium Unii Europejskiej i przejazdu przez nie – Wykaz osób objętych ograniczeniami wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach – Termin do wniesienia skargi – Dopuszczalność – Obowiązek uzasadnienia – Błąd w ocenie]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/24

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – El-Qaddafi / Rada
      (Sprawa T-322/19) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Libii - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Ograniczenia wjazdu na terytorium Unii Europejskiej i przejazdu przez nie - Wykaz osób objętych ograniczeniami wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia - Błąd w ocenie)
      (2021/C 242/32)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Aisha Muammer Mohamed El-Qaddafi (Maskat, Oman) (przedstawiciel: S. Bafadhel, barrister)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: V. Piessevaux i M. Bishop, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Z jednej strony, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2017/497 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie wykonania decyzji (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2017, L 76, s. 25) i decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/374 z dnia 5 marca 2020 r. dotyczącej wykonania decyzji (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2020, L 71, s. 14) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko skarżącej zostało pozostawione w wykazach zawartych w załącznikach I i III do decyzji Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającej decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. 2015, L 206, s. 34; sprostowania: Dz.U. 2016, L 98, s. 6; Dz.U. 2016, L 243, s. 16; Dz.U. 2018, L 268, s. 92), oraz, po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2017/489 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie wykonania art. 21 ust. 5 rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2017, L 76, s. 3) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/371 z dnia 5 marca 2020 r. w sprawie wykonania art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. 2020, L 71, s. 5) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko skarżącej zostało pozostawione w wykazach zawartych w załączniku II do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 204/2011 (Dz.U. 2016, L 12, s. 1; sprostowania: Dz.U. 2016, L 98, s. 6; Dz.U. 2016, L 217, s. 81; Dz.U. 2016, L 243, s. 16; Dz.U. 2018, L 268, s. 92; Dz.U. 2019, L 6, s. 10), jak również, z drugiej strony, oparte na art. 265 TFUE żądanie stwierdzenia, że Rada z naruszeniem prawa nie powiadomiła skarżącej o spornych aktach w chwili ich przyjęcia.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2017/497 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie wykonania decyzji (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii i decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/374 z dnia 5 marca 2020 r. dotyczącej wykonania decyzji (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Aishy Muammer Mohamed El-Qaddafi zostało pozostawione w wykazach zawartych w załącznikach I i III do decyzji Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającej decyzję 2011/137/WPZiB.

                  2)

                  Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2017/489 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie wykonania art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/371 z dnia 5 marca 2020 r. w sprawie wykonania art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko Aishy Muammer Mohamed El-Qaddafi zostało pozostawione w wykazach zawartych w załączniku II do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 204/2011.

                  3)

                  Skutki art. 1 decyzji wykonawczej 2020/374 pozostają w mocy wobec Aishy Muammer Mohamed El-Qaddafi do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 56 zdanie pierwsze statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub, w razie wniesienia odwołania w tym terminie, do dnia jego ewentualnego oddalenia.

                  4)

                  Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.


title: Sprawa T-525/19: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Intering i in. / Komisja [Zamówienia publiczne – Postępowanie przetargowe – Redukcja pyłów i tlenków azotu w elektrowni cieplnej Kosowo B, bloki B1 i B2 – Odrzucenie wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu – Żądanie stwierdzenia nieważności podniesione w replice – Nowe żądania – Oczywista niedopuszczalność – Zmiana kryteriów kwalifikacji w toku postępowania – Równość traktowania]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/26

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Intering i in. / Komisja
      (Sprawa T-525/19) (1)

      (Zamówienia publiczne - Postępowanie przetargowe - Redukcja pyłów i tlenków azotu w elektrowni cieplnej Kosowo B, bloki B1 i B2 - Odrzucenie wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu - Żądanie stwierdzenia nieważności podniesione w replice - Nowe żądania - Oczywista niedopuszczalność - Zmiana kryteriów kwalifikacji w toku postępowania - Równość traktowania)
      (2021/C 242/34)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Intering Sh.p.k (Obilić, Kosowo), Steinmüller Engineering GmbH (Gummersbach, Niemcy), Deling d.o.o. za proizvodnju, promet i usluge (Tuzla, Bośnia i Hercegowina), ZM-Vikom d.o.o. za proizvodnju, konstrukcije i montažu (Szybenik, Chorwacja) (przedstawiciel: adwokat R. Spielhofen)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà, B. Bertelmann i M. Kellerbauer, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji Komisji Ares(2019)4979920 z dnia 30 lipca 2019 r. o odrzuceniu wniosku skarżących o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia w trybie procedury ograniczonej EuropeAid/140043/DH/WKS/XK oraz, po drugie, decyzji z dnia 18 października 2019 r. w sprawie udzielenia wspomnianego zamówienia.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej Ares(2019)4979920 z dnia 30 lipca 2019 r. o odrzuceniu wniosku Intering Sh.p.k, Steinmüller Engineering GmbH, Deling d.o.o. za proizvodnju, promet i usluge oraz ZM-Vikom d.o.o. za proizvodnju, konstrukcije i montažu o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia w trybie procedury ograniczonej EuropeAid/140043/DH/WKS/XK.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona.

                  3)

                  Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowań w przedmiocie środków tymczasowych.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa T-509/19: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Asolo / EUIPO – Red Bull (FLÜGEL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy FLÜGEL – Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe …VERLEIHT FLÜGEL i RED BULL VERLEIHT FLÜÜÜGEL – Względne podstawy odmowy rejestracji – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 5 i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 5 i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 70 ust. 2 i art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/26

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Asolo / EUIPO – Red Bull (FLÜGEL)
      (Sprawa T-509/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy FLÜGEL - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe …VERLEIHT FLÜGEL i RED BULL VERLEIHT FLÜÜÜGEL - Względne podstawy odmowy rejestracji - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 5 i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 5 i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 70 ust. 2 i art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)
      (2021/C 242/33)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Asolo LTD (Limassol, Cypr) (przedstawiciele: adwokaci W. Pors i N. Dorenbosch)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Capostagno i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Austria) (przedstawiciele: adwokaci A. Renck i S. Petivlasova)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 maja 2019 r. (sprawa 201/2019–4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Red Bull a Asolo.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Asolo LTD zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 295 z 2.9.2019.


title: Sprawa T-540/19: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Sharif / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Błąd w ocenie – Proporcjonalność – Prawo własności – Prawo do wykonywania działalności gospodarczej]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/27

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Sharif / Rada
      (Sprawa T-540/19) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Błąd w ocenie - Proporcjonalność - Prawo własności - Prawo do wykonywania działalności gospodarczej)
      (2021/C 242/35)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Ammar Sharif (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci J.P. Buyle, L. Cloquet i J. Kobeissi)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Lejeune i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet, J. Norris i J. Roberti di Sarsina, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2019/806 z dnia 17 maja 2019 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2019, L 132, s. 36), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/798 z dnia 17 maja 2019 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 2019, L 132, s. 1), decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 66) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 1) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona,

                  2)

                  Ammar Sharif pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

                  3)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.


title: Sprawa T-543/19: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Rumunia / Komisja [Fundusz Spójności i EFRR – Artykuł 139 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 – Stosowanie w czasie stopy dofinansowania podwyższonej po złożeniu ostatniego wniosku o płatność okresową, ale przed zatwierdzeniem zestawienia wydatków – Uzasadnione oczekiwania – Obowiązek uzasadnienia – Zasada dobrej administracji]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/28

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Rumunia / Komisja
      (Sprawa T-543/19) (1)

      (Fundusz Spójności i EFRR - Artykuł 139 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 - Stosowanie w czasie stopy dofinansowania podwyższonej po złożeniu ostatniego wniosku o płatność okresową, ale przed zatwierdzeniem zestawienia wydatków - Uzasadnione oczekiwania - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji)
      (2021/C 242/36)
      Język postępowania: rumuński

         Strony

         Strona skarżąca: Rumunia (przedstawiciele: E. Gane, A. Rotăreanu i M. Chicu, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Armenia, S. Pardo Quintillán i L. Mantl, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C(2019) 4027 final z dnia 23 maja 2019 r. w zakresie w jakim odnosi się ona do zatwierdzenia zestawienia wydatków i obliczenia kwoty obciążającej Fundusz Spójności i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) za rok obrachunkowy 2017/2018 oraz dla programu operacyjnego CCI 2014RO16M1OP001 „Wielka infrastruktura” poprzez zastosowanie stopy dofinansowania w odniesieniu do pierwszego i drugiego priorytetu tego programu operacyjnego w wysokości 75 %, a nie 85 %.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Rumunia zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.


title: Sprawa T-555/19: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GRILLOUMI – Wcześniejszy unijny znak wspólny HALLOUMI – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/28

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi / EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI)
      (Sprawa T-555/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GRILLOUMI - Wcześniejszy unijny znak wspólny HALLOUMI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 242/37)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nikozja, Cypr) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, i V. Marsland, solicitor)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Fontana Food AB (Tyresö, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci P. Nihlmark i L. Zacharoff)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 maja 2019 r. (sprawa R 135582018–4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Fontana Food.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 29 maja 2019 r. (sprawa R 135582018–4) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi a Fontana Food AB.

                  2)

                  EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi.

                  3)

                  Fontana Food pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa T-579/19: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – The KaiKai Company Jaeger Wichmann / EUIPO (Sprzęt gimnastyczny i sportowy) [Wzór wspólnotowy – Zgłoszenie zbiorowe wzorów wspólnotowych przedstawiających sprzęt gimnastyczny i sportowy – Prawo pierwszeństwa – Artykuł 41 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Zgłoszenie na podstawie Układu o współpracy patentowej – Artykuł 4 Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej – Termin pierwszeństwa]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/29

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – The KaiKai Company Jaeger Wichmann / EUIPO (Sprzęt gimnastyczny i sportowy)
      (Sprawa T-579/19) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Zgłoszenie zbiorowe wzorów wspólnotowych przedstawiających sprzęt gimnastyczny i sportowy - Prawo pierwszeństwa - Artykuł 41 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Zgłoszenie na podstawie Układu o współpracy patentowej - Artykuł 4 Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej - Termin pierwszeństwa)
      (2021/C 242/38)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: The KaiKai Company Jaeger Wichmann GbR (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Hellmann-Cordner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2019 r. (sprawa R 573/2019-3) dotyczącą zgłoszenia do rejestracji sprzętu gimnastycznego i sportowego jako wzorów wspólnotowych, zastrzegającego prawo pierwszeństwa międzynarodowego zgłoszenia patentowego dokonanego na mocy Układu o współpracy patentowej.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 13 czerwca 2019 r. (sprawa R 573/2019-3).

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

                  3)

                  EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.


title: Sprawa T-615/19: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Point Tec Products Electronic / EUIPO – Compagnie des montres Longines, Francillon (Przedstawienie dwóch skrzydeł rozpostartych wokół trójkąta) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy przedstawiający dwa skrzydła rozpostarte wokół trójkąta – Wcześniejszy graficzny znak towarowy przedstawiający dwa skrzydła rozpostarte wokół trójkąta – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Artykuł 72 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001]]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/30

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Point Tec Products Electronic / EUIPO – Compagnie des montres Longines, Francillon (Przedstawienie dwóch skrzydeł rozpostartych wokół trójkąta)
      (Sprawa T-615/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy przedstawiający dwa skrzydła rozpostarte wokół trójkąta - Wcześniejszy graficzny znak towarowy przedstawiający dwa skrzydła rozpostarte wokół trójkąta - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Artykuł 72 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001])
      (2021/C 242/39)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Point Tec Products Electronic GmbH (Ismaning, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat D. Wiedemann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Lukošiūtė i S. Hanne, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Compagnie des Montres Longines, Francillon SA (Saint-Imier, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokat P. González-Bueno Catalán de Ocón)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 lipca 2019 r. (sprawa 2427/2018–5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Compagnie des montres Longines, Francillon a Point Tec Products Electronic.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Point Tec Products Electronic GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.


title: Sprawa T-663/19: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Hasbro/EUIPO – Kreativni Dogadaji (MONOPOLY) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy MONOPOLY – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Zła wiara – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/31

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Hasbro/EUIPO – Kreativni Dogadaji (MONOPOLY)
      (Sprawa T-663/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy MONOPOLY - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 242/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Hasbro, Inc. (Pawtucket, Rhode Island, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: J. Moss, barrister)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: P. Sipos i V. Ruzek, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Kreativni Događaji d.o.o. (Zagrzeb, Chorwacja) (przedstawiciel: adwokat R. Kunze)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 lipca 2019 r. (sprawa R 1849/2017 2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Kreativni Događaji a Hasbro.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Hasbro, Inc., zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez Kreativni Događaji d.o.o. w związku z postępowaniem przed Drugą Izbą Odwoławczą Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 413 z 9.12.2019.


title: Sprawa T-695/19: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2021 r. – Flaqui / Parlament [Prawo instytucjonalne – Jednolity Statut Posła do Parlamentu Europejskiego – Posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w okręgach włoskich – Przyjęcie przez Ufficiodi Presidenza della Camera dei deputati (prezydium izby deputowanych, Włochy) uchwały nr 14/2018 w sprawie emerytur i rent – Zmiana wysokości emerytur i rent włoskich posłów krajowych – Wprowadzona w związku z tym przez Parlament Europejski zmiana wysokości emerytur i rent niektórych byłych posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych we Włoszech – Prawa nabyte – Pewność prawa – Uzasadnione oczekiwania – Proporcjonalność]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/32

      Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2021 r. – Flaqui / Parlament
      (Sprawa T-695/19) (1)

      (Prawo instytucjonalne - Jednolity Statut Posła do Parlamentu Europejskiego - Posłowie do Parlamentu Europejskiego wybrani w okręgach włoskich - Przyjęcie przez Ufficiodi Presidenza della Camera dei deputati (prezydium izby deputowanych, Włochy) uchwały nr 14/2018 w sprawie emerytur i rent - Zmiana wysokości emerytur i rent włoskich posłów krajowych - Wprowadzona w związku z tym przez Parlament Europejski zmiana wysokości emerytur i rent niektórych byłych posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych we Włoszech - Prawa nabyte - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Proporcjonalność)
      (2021/C 242/42)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Enrico Flaqui (Florencja, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Sorrentino i A. Sandulli)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i S. Alves, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, noty Parlamentu z dnia 8 lipca 2019 r. dotyczącej dostosowania kwoty przysługującego skarżącemu świadczenia w następstwie wejścia w życie we dniu 1 stycznia 2019 r. decyzji nr 14/2018 wydanej przez l’Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati, po drugie, noty z dnia 11 kwietnia 2019 r. sporządzonej przez przewodniczącego Wydziału Wynagrodzeń i Praw Socjalnych Posłów do Parlamentu Europejskiego w Dyrekcji generalnej ds. Finansów Parlamentu Europejskiego, dotyczącej stosowania świadczeń, do których jest on uprawniony w następstwie wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2019 r. decyzji nr 14/2018 wydanej przez l’Ufficio di Presidenza della Camera dei deputati oraz, po trzecie, opinii SJ-0836/18 Służby Prawnej Parlamentu z dnia 11 stycznia 2019 r.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Enrico Flaqui pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski.

         (1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.


title: Sprawa T-31/20: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – West End Drinks / EUIPO – Pernod Ricard (The King of SOHO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego The King of SOHO – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy SOHO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/33

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – West End Drinks / EUIPO – Pernod Ricard (The King of SOHO)
      (Sprawa T-31/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego The King of SOHO - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy SOHO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 242/44)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: West End Drinks Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Hawkes, solicitor, C. Hall, barrister, oraz adwokat B. Niemann Fadani)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: V. Ruzek, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Pernod Ricard (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 października 2019 r. (sprawa R 1543/2018-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Pernod Ricard a West End Drinks.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Skarga wzajemna zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  3)

                  Tytułem skargi głównej, West End Drinks Ltd zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi w związku z niniejszym postępowaniem przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Pernod Ricard.

                  4)

                  Tytułem skargi wzajemnej, Pernod Ricard pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez EUIPO, zaś West End Drinks pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 87 z 16.3.2020.


title: Sprawa T-843/19: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Correia/EKES [Służba publiczna – Personel EKES – Personel tymczasowy – Odmowa zmiany zaszeregowania – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do złożenia zażalenia – Ciężar dowodu przekroczenia terminu – Akt niekorzystny – Dopuszczalność – Równość traktowania – Pewność prawa – Skarga o zadośćuczynienie – Krzywda]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/32

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Correia/EKES
      (Sprawa T-843/19) (1)

      (Służba publiczna - Personel EKES - Personel tymczasowy - Odmowa zmiany zaszeregowania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do złożenia zażalenia - Ciężar dowodu przekroczenia terminu - Akt niekorzystny - Dopuszczalność - Równość traktowania - Pewność prawa - Skarga o zadośćuczynienie - Krzywda)
      (2021/C 242/43)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Paula Correia (Woluwe-Saint-Étienne, Belgia) (przedstawiciele: L. Levi i M. Vandenbussche, avocates)

         Stona pozwana: Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (przedstawiciele: M. Pascua Mateo, X. Chamodraka i K. Gambino, pełnomocnicy, wspierane przez B. Wägenbaura, avocat)

         Przedmiot

      Wniesiona na podstawie art. 270 TFUE skarga o, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji EKES, która miała zostać wydana w nieznanej skarżącej dacie i o której skarżąca dowiedziała się w dniu 12 kwietnia 2019 r., o odmowie zmiany jej zaszeregowania do grupy AST 7 w ramach postępowania w sprawie zmiany zaszeregowania w 2019 r., a po drugie, zasądzenie zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej skarżąca miała doznać w wyniku tej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES) o odmowie zmiany zaszeregowania Pauli Correi w postępowaniu w sprawie zmiany zaszeregowania w 2019 r.

                  2)

                  Od EKES zasądza się na rzecz Pauli Correi kwotę 2 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez nią krzywdę.

                  3)

                  EKES pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 45 z 10.2.2020.


title: Sprawa T-191/20: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – FCA Italy / EUIPO – Bettag (Pandem) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Pandem – Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe PANDA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/34

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – FCA Italy / EUIPO – Bettag (Pandem)
      (Sprawa T-191/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Pandem - Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe PANDA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 242/46)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: FCA Italy SpA (Turyn, Włochy) (przedstawiciele: F. Jacobacci i E. Truffo)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Sakalaitė-Orlovskienė et J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Christoph Bettag (Akwizgran, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Metzner, A. Hönninger i M. Zeis)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 lutego 2020 r. (sprawa R 1483/2019-5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między FCA Italy a Ch. Bettagiem.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  FCA Itali SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa T-201/20: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Berebene / EUIPO – Consorzio vino Chianti Classico (GHISU) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GHISU – Wcześniejszy krajowy graficzny znak wspólny CHIANTI CLASSICO – Względna podstawa odmowy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/35

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Berebene / EUIPO – Consorzio vino Chianti Classico (GHISU)
      (Sprawa T-201/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GHISU - Wcześniejszy krajowy graficzny znak wspólny CHIANTI CLASSICO - Względna podstawa odmowy - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego)
      (2021/C 242/47)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Berebene Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Massimiani)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Consorzio vino Chianti Classico (Radda in Chianti, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Corona i F. Corona)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 stycznia 2020 r. (sprawa R 592/2019-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Consorzio vino Chianti Classico a Berebene.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Berebene Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 191 z 8.6.2020.


title: Sprawa T-282/20: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Apologistics / EUIPO – Kerckhoff (APO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy APO – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/2001]]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/36

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Apologistics / EUIPO – Kerckhoff (APO)
      (Sprawa T-282/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy APO - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/2001])
      (2021/C 242/48)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Apologistics GmbH (Markkleeberg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H. Hug i S. Schreiber)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i A. Söder, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Markus Kerckhoff (Bergisch Gladbach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat M. Douglas)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 lutego 2020 r. (sprawa R 982/2019-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między M. Kerckhoffem a Apologistics.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Apologistics GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 215 z 29.6.2020.


title: Sprawa T-284/20: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Klaus Berthold / EUIPO – Thomann (HB Harley Benton) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Graficzny znak towarowy HB Harley Benton – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy HB – Wcześniejsza krajowa nazwa handlowa – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/36

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Klaus Berthold / EUIPO – Thomann (HB Harley Benton)
      (Sprawa T-284/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Graficzny znak towarowy HB Harley Benton - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy HB - Wcześniejsza krajowa nazwa handlowa - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 242/49)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Klaus Berthold Besitzgesellschaft GmbH & Co. KG (Thalhausen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat E. Strauß)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Thomann GmbH (Burgebrach, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 marca 2020 r. (sprawa R 1359/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Thomann GmbH a Klaus Berthold Besitzgesellschaft GmbH & Co. KG.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Klaus Berthold Besitzgesellschaft GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 222 z 6.7.2020.


title: Sprawa T-286/20: Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2021 r. – Capella / EUIPO – Cobi.bike (GOBI) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GOBI – Wcześniejszy unijny graficzny znak towarowy COBI – Względna podstawa odmowy – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Właściwy krąg odbiorców]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/37

      Wyrok Sądu z dnia 5 maja 2021 r. – Capella / EUIPO – Cobi.bike (GOBI)
      (Sprawa T-286/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GOBI - Wcześniejszy unijny graficzny znak towarowy COBI - Względna podstawa odmowy - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Właściwy krąg odbiorców)
      (2021/C 242/50)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Capella EOOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat R. Klenke)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Graul i A. Söder, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Cobi.bike GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Molnar)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lutego 2020 r. (sprawa R 1685/2019-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Cobi.bike a Capella.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Capella EOOD pokrywa, poza własnymi kosztami postępowania, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz Cobi.bike GmbH.

         (1)  Dz.U. C 222 z 6.7.2020.


title: Sprawa T-300/20: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Nosio / EUIPO – Tros del Beto (ACCUSÌ) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego ACCUSÌ – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ACÚSTIC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/37

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Nosio / EUIPO – Tros del Beto (ACCUSÌ)
      (Sprawa T-300/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego ACCUSÌ - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ACÚSTIC - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 242/51)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Nosio SpA (Mezzocorona, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci J. Graffer, G. Rubino i A. Ottolini)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i V. Ruzek, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Tros del Beto, SLU (Marçà, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 marca 2020 r. (sprawa R 871/2019-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Tros del Belo a Nosio.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.


title: Sprawa T-310/20: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Comercializadora Eloro / EUIPO – Zumex Group (JUMEX) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego JUMEX – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy zumex – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/38

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Comercializadora Eloro / EUIPO – Zumex Group (JUMEX)
      (Sprawa T-310/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego JUMEX - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy zumex - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 242/52)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca:: Comercializadora Eloro, SA (Ecatepec, Meksyk) (przedstawiciele: adwokaci J.L. Gracia Albero, P. Merino Baylos i E. Cebollero González)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Zumex Group, SA (Moncada, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat M.C. March Cabrelles)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 marca 2020 r. (sprawa R 534/2019-2), dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Zumex Group a Comercializadora Eloro

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Comercializadora Eloro, SA zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Zumex Group, SA.

         (1)  Dz.U. C 240 z 20.7.2020.


title: Sprawa T-311/20: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – France Agro / EUIPO – Chafay (Choumicha Saveurs) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Choumicha Saveurs – Bezwzględna podstawa odmowy – Zła wiara – Unieważnienie prawa do znaku – Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/39

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – France Agro / EUIPO – Chafay (Choumicha Saveurs)
      (Sprawa T-311/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Choumicha Saveurs - Bezwzględna podstawa odmowy - Zła wiara - Unieważnienie prawa do znaku - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2021/C 242/53)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: France Agro (Avignon, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. de Haas)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A Folliard-Monguiral i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Choumicha Chafay (Casablanca, Maroko) (przedstawiciel: adwokat B. Lafont)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 marca 2020 r. (sprawa R 1621/2019-5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Ch. Chafay a France Agro.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  France Agro zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 240 z 20.7.2020.


title: Sprawa T-323/20: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Hell Energy Magyarország / EUIPO (HELL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego HELL – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/39

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Hell Energy Magyarország / EUIPO (HELL)
      (Sprawa T-323/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego HELL - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 242/54)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Strona skarżąca: Hell Energy Magyarország Kft. (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: adwokaci Á. László i B. Mező)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Kondás i P. Sipos, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 marca 2020 r. (sprawa R 1712/2019-2), dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego HELL jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 25 marca 2020 r. (sprawa R 1712/2019-2).

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 240 z 20.7.2020.


title: Sprawa T-326/20: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Bibita Group / EUIPO – Benkomers (Butelka na napoje) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający butelkę na napoje – Wcześniejszy wzór międzynarodowy – Podstawa unieważnienia – Kolizja ze wzorem wcześniejszym – Indywidualny charakter – Poinformowany użytkownik – Stopień swobody twórcy – Inne całościowe wrażenie – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. d) ppkt iii) rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/40

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Bibita Group / EUIPO – Benkomers (Butelka na napoje)
      (Sprawa T-326/20) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający butelkę na napoje - Wcześniejszy wzór międzynarodowy - Podstawa unieważnienia - Kolizja ze wzorem wcześniejszym - Indywidualny charakter - Poinformowany użytkownik - Stopień swobody twórcy - Inne całościowe wrażenie - Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. d) ppkt iii) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)
      (2021/C 242/55)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Bibita Group (Tirana, Albania) (przedstawiciel: adwokat C. Seyfert)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Sakalaitė-Orlovskienė i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Benkomers OOD (Sofia, Bułgaria)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 kwietnia 2020 r. (sprawa R 1070/2018-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Bibita Group a Benkomers.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Bibita Group zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.


title: Sprawa T-345/20: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Robert Klingel / EUIPO (MEN+) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MEN+ – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Badanie stanu faktycznego – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/40

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Robert Klingel / EUIPO (MEN+)
      (Sprawa T-345/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MEN+ - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Badanie stanu faktycznego - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia)
      (2021/C 242/56)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Robert Klingel OHG (Pforzheim, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Zick)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 marca 2020 r. (sprawa 1906/2019–1), dotyczącą zgłoszenia do rejestracji oznaczenia graficznego MEN+ jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Robert Klingel OHG zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.


title: Sprawa T-348/20: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Freistaat Bayern / EUIPO (GEWÜRZSOMMELIER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GEWÜRZSOMMELIER – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Neologizm]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/41

      Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2021 r. – Freistaat Bayern / EUIPO (GEWÜRZSOMMELIER)
      (Sprawa T-348/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GEWÜRZSOMMELIER - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Neologizm)
      (2021/C 242/57)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Freistaat Bayern (Niemcy) (przedstawiciel: adwokat V. Lehmann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 marca 2020 r. (sprawa R 2430/2019-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego GEWÜRZSOMMELIER jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Freistaat Bayern zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 247 z 27.7.2020.


title: Sprawa T-378/20: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Ryanair / Komisja (SAS, Dania; Covid-19) [Pomoc państwa – Duński rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Danię na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 – Gwarancja – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Zobowiązania warunkujące zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym – Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniem nadzwyczajnym – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Równość traktowania – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/41

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Ryanair / Komisja (SAS, Dania; Covid-19)
      (Sprawa T-378/20) (1)

      (Pomoc państwa - Duński rynek transportu lotniczego - Pomoc przyznana przez Danię na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 - Gwarancja - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Zobowiązania warunkujące zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym - Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniem nadzwyczajnym - Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda świadczenia usług - Równość traktowania - Obowiązek uzasadnienia)
      (2021/C 242/58)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci E. Vahida, F.-C. Laprévote, S. Rating, I.-G. Metaxas-Maranghidis i V. Blanc)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Tomat, L. Flynn i S. Noë, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Danii (przedstawiciele: J. Nymann-Lindegren i M. Søndahl Wolff, pełnomocnicy, których wspierał adwokat R. Holdgaard), Republika Francuska (przedstawiciele: E. de Moustier i P. Dodeller, pełnomocnicy), SAS AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat F. Sjövall)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2020) 2416 final z dnia 15 kwietnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.56795 (2020/N) – Dania – Naprawienie szkód wyrządzonych SAS przez pandemię COVID-19.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Ryanair DAC zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję, w tym kosztami poniesionymi w ramach wniosku o zachowanie poufności.

                  3)

                  Królestwo Danii, Republika Francuska i SAS AB pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020.


title: Sprawa T-379/20: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Ryanair / Komisja (SAS, Szwecja; Covid-19) [Pomoc państwa – Szwedzki rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Szwecję na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 – Gwarancja – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Zobowiązania warunkujące zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym – Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniem nadzwyczajnym – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Równość traktowania – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/42

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Ryanair / Komisja (SAS, Szwecja; Covid-19)
      (Sprawa T-379/20) (1)

      (Pomoc państwa - Szwedzki rynek transportu lotniczego - Pomoc przyznana przez Szwecję na rzecz przewoźnika lotniczego w ramach pandemii COVID-19 - Gwarancja - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Zobowiązania warunkujące zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym - Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych zdarzeniem nadzwyczajnym - Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda świadczenia usług - Równość traktowania - Obowiązek uzasadnienia)
      (2021/C 242/59)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci E. Vahida, F.C. Laprévote, S. Rating, I.G. Metaxas-Maranghidis i V. Blanc)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Tomat, D. Zukowska, L. Flynn i S. Noë, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: E. de Moustier i P. Dodeller, pełnomocnicy), Królestwo Szwecji (przedstawiciele: C. Meyer-Seitz, A. Runeskjöld, M. Salborn Hodgson, H. Shev, H. Eklinder, R. Shahsavan Eriksson, O. Simonsson i J. Lundberg, pełnomocnicy), SAS AB (Sztokholm, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat F. Sjövall)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2020) 2784 final z dnia 24 kwietnia 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.57061 (2020/N) – Szwecja – Naprawienie szkód wyrządzonych SAS przez pandemię COVID-19.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Ryanair DAC zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską, w tym kosztami poniesionymi w ramach wniosku o zachowanie poufności.

                  3)

                  Republika Francuska, Królestwo Szwecji i SAS AB pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020.


title: Sprawa T-382/20: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Lee / EUIPO (Noże, widelce i łyżki stołowe) [Wzór wspólnotowy – Zgłoszenie wzoru wspólnotowego przedstawiającego noże, widelce i łyżki stołowe – Brak zastrzeżenia pierwszeństwa – Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego – Artykuł 67 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Obowiązek należytej staranności]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/43

      Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2021 r. – Lee / EUIPO (Noże, widelce i łyżki stołowe)
      (Sprawa T-382/20) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Zgłoszenie wzoru wspólnotowego przedstawiającego noże, widelce i łyżki stołowe - Brak zastrzeżenia pierwszeństwa - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Artykuł 67 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Obowiązek należytej staranności)
      (2021/C 242/60)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Keun Jig Lee (Paju-si, Republika Korei) (przedstawiciele: adwokaci F. Jacobacci i B. La Tella)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 kwietnia 2020 r. (sprawa R 2559/2019-3), dotyczącą wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Keun Jig Lee zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 271 z 17.8.2020.


title: Sprawa T-442/20: Wyrok Sądu z dnia z dnia 5 maja 2021 r. – Grangé i Van Strydonck / EUIPO – Nema (âme) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego âme – Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy AMEN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Zniesienie podobieństw wizualnych i fonetycznych z uwagi na różnice konceptualne – Warunki zniesienia podobieństw]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/44

      Wyrok Sądu z dnia z dnia 5 maja 2021 r. – Grangé i Van Strydonck / EUIPO – Nema (âme)
      (Sprawa T-442/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego âme - Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy AMEN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Zniesienie podobieństw wizualnych i fonetycznych z uwagi na różnice konceptualne - Warunki zniesienia podobieństw)
      (2021/C 242/62)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Isaline Grangé (Edegem, Belgia), Alizée Van Strydonck (Strombeek-Bever, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. De Vroey)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: P. Villani i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Nema Srl (San Lazzaro di Savena, Włochy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 czerwca 2020 r. (sprawa R 2960/2019-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Nema, z jednej strony, a I. Grangé i A.Van Strydonck, z drugiej strony.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 4 czerwca 2020 r. (sprawa R 2960/2019-4);

                  2)

                  EUIPO pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Isaline Grangé i Alizée Van Strydonck, w tym niezbędne koszty poniesione przez I. Grangé i A. Van Strydonck w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

         (1)  Dz.U. C 297 z 7.9.2020.


title: Sprawa T-388/20: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Ryanair / Komisja (Finnair I; Covid-19) [Pomoc państwa – Fiński rynek transportu lotniczego – Pomoc przyznana przez Finlandię Finnairowi w ramach pandemii COVID-19 – Gwarancja państwa dotycząca pożyczki – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa – Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego – Brak wyważenia korzystnych skutków pomocy z jej negatywnymi skutkami dla warunków wymiany handlowej i utrzymania niezakłóconej konkurencji – Równość traktowania – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/43

      Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – Ryanair / Komisja (Finnair I; Covid-19)
      (Sprawa T-388/20) (1)

      (Pomoc państwa - Fiński rynek transportu lotniczego - Pomoc przyznana przez Finlandię Finnairowi w ramach pandemii COVID-19 - Gwarancja państwa dotycząca pożyczki - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa - Środek przeznaczony na zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego - Brak wyważenia korzystnych skutków pomocy z jej negatywnymi skutkami dla warunków wymiany handlowej i utrzymania niezakłóconej konkurencji - Równość traktowania - Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda świadczenia usług - Obowiązek uzasadnienia)
      (2021/C 242/61)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci E. Vahida, F.C. Laprévote, S. Rating i I.G. Metaxas-Maranghidis)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele:L. Flynn, S. Noë, F. Tomat, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: L. Aguilera Ruiz, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: E. de Moustier i P. Dodeller, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciel: H. Leppo, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2020) 3387 final z dnia 18 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.56809 (2020/N) – Finlandia COVID-19: Gwarancja państwa przyznana Finnairowi.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Ryanair DAC zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską, w tym kosztami poniesionymi w ramach wniosku o zachowanie poufności.

                  3)

                  Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2020.


title: Sprawa T-539/13 RENV: Postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2021 r. – Inclusion Alliance for Europe / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o odszkodowanie i zadośćuczynienie – Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) – Projekty MARE, Senior i ECRN – Decyzja Komisji o odzyskaniu nienależnie wypłaconych kwot – Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu – Umorzenie postępowania]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/45

      Postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2021 r. – Inclusion Alliance for Europe / Komisja
      (Sprawa T-539/13 RENV) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o odszkodowanie i zadośćuczynienie - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) - Projekty MARE, Senior i ECRN - Decyzja Komisji o odzyskaniu nienależnie wypłaconych kwot - Skarżący, który przestał odpowiadać na wezwania Sądu - Umorzenie postępowania)
      (2021/C 242/63)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Inclusion Alliance for Europe GEIE (Bukareszt, Rumunia)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: F. Moro, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2013) 4693 final z dnia 17 lipca 2013 r. dotyczącej odzyskania od skarżącej łącznej kwoty 212 411,89 EUR, wraz z odsetkami, która została jej wypłacona w ramach projektów MARE, Senior i ECRN, i po drugie, oparte na art. 268 TFUE żądanie naprawienia szkody i zadośćuczynienia krzywdzie, jakich skarżąca miała doznać w wyniku tej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska i Inclusion Alliance for Europe GEIE pokrywają koszty poniesione przez nie w związku z postępowaniami w sprawach T-539/13, C-378/16 P-R, C-378/16 P i T-539/13 RENV.

         (1)  Dz.U. C 15 z 18.1.2014


title: Sprawa T-462/20: Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – ZU / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Żądanie udzielenia informacji – Oddalenie zażalenia – Brak niekorzystnego aktu – Skarga oczywiście niedopuszczalna]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/46

      Postanowienie Sądu z dnia 14 kwietnia 2021 r. – ZU / Komisja
      (Sprawa T-462/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Żądanie udzielenia informacji - Oddalenie zażalenia - Brak niekorzystnego aktu - Skarga oczywiście niedopuszczalna)
      (2021/C 242/66)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ZU (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: I. Melo Sampaio, L. Vernier i D. Milanowska, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie, na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 5 września 2019 r. odmawiającego udzielenia odpowiedzi na pytania skarżącego i, po drugie, stwierdzenia nieważności pisma Komisji z dnia 6 kwietnia 2020 r. oddalającego zażalenie skarżącego oraz, po drugie, naprawienia szkody, jaką miał ponieść skarżący w wyniku tych pism.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  ZU zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 329 z 5.10.2020.


title: Sprawa T-468/20 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 kwietnia 2021 r. – Kühne / Parlament [Środki tymczasowe – Służba publiczna – Urzędnicy – Przeniesienie z urzędu – Wniosek o zawieszenie wykonania – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak fumus boni iuris]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/47

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 kwietnia 2021 r. – Kühne / Parlament
      (Sprawa T-468/20 R)
      (Środki tymczasowe - Służba publiczna - Urzędnicy - Przeniesienie z urzędu - Wniosek o zawieszenie wykonania - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak fumus boni iuris)
      (2021/C 242/67)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Verena Kühne (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Schmechel)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Darie i B. Schäfer, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparty na art. 278 i 279 TFUE wniosek o zastosowanie środków tymczasowych w postaci, po pierwsze, zawieszenia wykonania decyzji Parlamentu z dnia 2 lipca 2020 r. w sprawie przeniesienia skarżącej do Biura Łącznikowego Parlamentu Europejskiego w Luksemburgu (Luksemburg) ze skutkiem od dnia 1 września 2020 r., a po drugie, utrzymania skarżącej na aktualnym stanowisku w Biurze Łącznikowym Parlamentu w Brukseli lub innego środka właściwego dla czasowego zapewnienia status quo do czasu rozstrzygnięcia sprawy co do istoty.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Postanowienie z dnia 4 września 2020 r., Kühne/Parlament (T-468/20 R), zostaje uchylone.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-12/21 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 13 kwietnia 2021 r. – PJ / EIT [Środki tymczasowe – Służba publiczna – Metody organizacji pracy podczas kryzysu sanitarnego – Zakaz wykonywania telepracy poza państwem miejsca pracy – Wniosek o przyznanie wyjątku – Decyzja odmowna – Wniosek o zawieszenie wykonania – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Pilny charakter – Fumus boni juris – Wyważenie wchodzących w grę interesów]

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/48

      Postanowienie prezesa Sądu z dnia 13 kwietnia 2021 r. – PJ / EIT
      (Sprawa T-12/21 R)
      (Środki tymczasowe - Służba publiczna - Metody organizacji pracy podczas kryzysu sanitarnego - Zakaz wykonywania telepracy poza państwem miejsca pracy - Wniosek o przyznanie wyjątku - Decyzja odmowna - Wniosek o zawieszenie wykonania - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Pilny charakter - Fumus boni juris - Wyważenie wchodzących w grę interesów)
      (2021/C 242/68)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: PJ (przedstawiciel: adwokatka N. de Montigny)

         Strona pozwana: Europejski Instytut Innowacji i Technologii (przedstawiciele: P. Juanes Burgos, pełnomocnik, wspierana przez adwokatkę A. Duron)

         Przedmiot

      Oparte na art. 278 TFUE i 279 TFUE żądanie, po pierwsze, zawieszenia wykonania decyzji EIT z dnia 17 grudnia 2020 r. o oddaleniu wniosku skarżącej o wykonywanie telepracy z jej miejsca pochodzenia, a po drugie, nakazania EIT udzielenia jej zgody na wykonywanie telepracy z jej miejsca pochodzenia aż do chwili zniesienia ograniczeń związanych z kryzysem sanitarnym nałożonych przez władze krajowe niemieckie i węgierskie.

         Sentencja

                  1)

                  Zawiesza się wykonanie decyzji dyrektora Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) z dnia 17 grudnia 2020 r. o oddaleniu wniosku PJ o wykonywanie telepracy z jej miejsca pochodzenia.

                  2)

                  EIT zezwoli PJ na wykonywanie telepracy z miejsca zamieszkania jej dzieci w zakresie w jakim sytuacja związana z pandemią COVID-19 to uzasadnia i bez uszczerbku dla obowiązku PJ w zakresie sporadycznego udawania się do miejsca pracy ze względów związanych z interesem służby.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-184/21: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2021 r. – Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik / EUIPO – Schuju (Хозяин)

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/48

      Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2021 r. – Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik / EUIPO – Schuju (Хозяин)
      (Sprawa T-184/21)
      (2021/C 242/69)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH (Bühl, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Lingenfelser)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Peter Schuju (Borchen, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy Хозяин – unijny znak towarowy nr 12 244 679

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 grudnia 2020 r. w sprawie R 2729/2019-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku nr 19 847 C (unijny znak towarowy nr 12 244 679) wraz ze zwrotem kosztów postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-185/21: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2021 r. – Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik / EUIPO – Schuju (Хозяйка)

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/49

      Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2021 r. – Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik / EUIPO – Schuju (Хозяйка)
      (Sprawa T-185/21)
      (2021/C 242/70)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH (Bühl, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Lingenfelser)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Peter Schuju (Borchen, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy Хозяйка – unijny znak towarowy nr 12 344 529

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 listopada 2020 r. w sprawie R 2717/2019-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku o sygn. 42 860 C (unijny znak towarowy nr 12 344 529) wraz z obciążeniem kosztami.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-214/21: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2021 r. – Múka / Komisja

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/50

      Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2021 r. – Múka / Komisja
      (Sprawa T-214/21)
      (2021/C 242/71)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Ondřej Múka (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat P. Kočí)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej nr C(2021) 1320 final z dnia 21 lutego 2021 r. oraz decyzji nr COMP/B2/JP *Gestdem 2020/5901 z dnia 27 października 2020 r., w których Komisja odmówiła dostępu do dokumentów, o który strona skarżąca zwróciła się we wniosku z dnia 17 września 2020 r. oraz w ponownym wniosku z dnia 12 listopada 2020 r., zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001

                  —

                  nakazanie Komisji udzielenia stronie skarżącej wszelkich informacji i dostarczenia dokumentów, o dostęp do których zwróciła się we wniosku z dnia 17 września 2020 r., w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku; oraz

                  —

                  obciążenie Komisji jej własnymi kosztami oraz nakazanie jej pokrycia kosztów poniesionych przez stronę skarżącą, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczący tego, że niemożliwe było zastosowanie wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), ponieważ obie procedury notyfikacyjne, na podstawie których Komisja Europejska wydała decyzje notyfikacyjne, zostały już zakończone.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja nie przeprowadziła konkretnego i indywidualnego badania spornych dokumentów i nie przedstawiła konkretnych powodów, dla których ujawnienie spornych dokumentów mogłoby konkretnie i rzeczywiście naruszyć interes chroniony art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja naruszyła zasady i cel rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 polegający na zapewnieniu możliwie największego prawa do publicznego dostępu do dokumentów. Komisja nie zapewniła możliwie najszerszego dostępu do dokumentów i najłatwiejszego wykonywania tego prawa, pomimo wyraźnych wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001. Tym samym Komisja naruszyła motyw 4 i motyw 11 oraz art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

                  4.

                  Zarzut czwarty, dotyczący tego, że Komisja uchybiła obowiązkowi zapewnienia przynajmniej częściowego dostępu do żądanych dokumentów, odmawiając dostępu do wszystkich żądanych dokumentów, bez podania niezbędnego uzasadnienia w tym względzie. W ten sposób Komisja naruszyła art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

                  5.

                  Zarzut piąty, dotyczący tego, że nie istniało ryzyko zagrożenia dla strategii dochodzeniowych Komisji. Przedmiotem wniosku o udzielenie informacji złożonego przez stronę skarżącą był dostęp do dokumentów dotyczących adekwatności wsparcia dla energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych w Republice Czeskiej i obliczeń wartości wewnętrznej stopy zwrotu z inwestycji oraz innych konkretnie określonych dokumentów, a nie informacje dotyczące procesu podejmowania decyzji przez Komisję lub jej konkretnych strategii dochodzeniowych, wstępnych ocen spraw lub planowania kroków proceduralnych.

                  6.

                  Zarzut szósty, dotyczący tego, że rozporządzenie (UE) nr 1589/2015 (2) nie zakazuje udostępnienia żądanych dokumentów wymaganego rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001. Komisja miała zatem obowiązek nadania biegu wnioskowi i ponownemu wnioskowi, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001.

                  7.

                  Zarzut siódmy dotyczący tego, że egzekwowany przez Komisję od strony skarżącej obowiązek wykazania nadrzędnego interesu publicznego w ujawnieniu żądanych dokumentów jest sprzeczny z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 i jego zasadami. Ponadto, w niniejszej sprawie, istniejący nadrzędny interes publiczny (w ujawnieniu żądanych dokumentów) polega na kontroli procedury legislacyjnej i zarządzaniu funduszami publicznymi. Interes ten przeważa nad wszystkimi wyjątkami przedstawionymi przez Komisję i w znacznym stopniu opiera się na dokumentach, o które wnioskuje strona skarżąca.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).

         (2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).


title: Sprawa T-230/21: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2021 r. – Jalkh / Parlament

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/51

      Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2021 r. – Jalkh / Parlament
      (Sprawa T-230/21)
      (2021/C 242/72)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Jean-François Jalkh (Gretz-Armainvilliers, Francja) (przedstawiciel: adwokat F. Wagner)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego P9 TA(2021)0092 z dnia 25 marca 2021 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu skarżącego (2020/2110 IMM) i faktycznie uchylającej jego immunitet;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami w całości.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy oparty na zarzucie nieważności art. 32 komunikatu nr 0011/2019 z dnia 19 listopada 2019 r. Skarżący twierdzi, że niemożność sporządzenia przez posła kopii akt czyni możliwym manipulowanie tymi aktami przed podaniem ich do wiadomości członków Komisji Prawnej Parlamentu (zwanej dalej „Komisją Prawną”). Jego zdaniem przepis ten jest przejawem oczywistego naruszenia prawa do obrony, prawa do rzetelnego procesu, zasady ogólnej równości broni i rzetelności debaty.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych. Zarzut ten dzieli się na cztery części.

                              —

                              Część pierwsza, dotycząca sporządzenia fałszywych dokumentów i posługiwania się nimi przez sprawozdawcę Komisji Prawnej i jej przewodniczącego.

                              —

                              Część druga, dotycząca naruszenia zasady, zgodnie z którą „proces karny wstrzymuje postępowanie administracyjne i cywilne”.

                              —

                              Część trzecia, dotycząca naruszenia przez Parlament art. 7 komunikatu nr 0011/2019 z dnia 19 listopada 2019 r.

                              —

                              Część czwarta, dotycząca naruszenia art. 9 regulaminu Parlamentu Europejskiego.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz.U. 2012, C 326, s. 266, zwanego dalej „protokołem”).

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 9 protokołu. W tym względzie skarżący wskazuje na rażący przypadek fumus persecutionis.


title: Sprawa T-232/21: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2021 r. – Saure / Komisja

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/52

      Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2021 r. – Saure / Komisja
      (Sprawa T-232/21)
      (2021/C 242/73)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Hans-Wilhelm Saure (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Partsch)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności odmowy udzielenia przez Komisję wglądu, o który skarżący wniósł do dokumentów Komisji, nr sprawy Gestdem 2021/0550, poprzez sporządzenie kopii całości komunikacji Komisji ze spółką AstraZeneca plc lub jej spółkami zależnymi, z urzędem kanclerza federalnego Niemiec lub federalnym ministerstwem zdrowia dotyczącej spółki Astra Zeneca plc lub jej spółek zależnych, prowadzonej w każdym wypadku od dnia 1 kwietnia 2020 r., a w szczególności w odniesieniu do ilości szczepionek przeciw Covid-19 oferowanych przez AstraZeneca plc i ich terminów dostawy;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi skarżący podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy: skarżący uważa, że przysługuje mu prawo dostępu do spornych dokumentów Komisji Europejskiej zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Odmowa Komisji narusza ten przepis.

                  2.

                  Zarzut drugi: prawu dostępu skarżącego nie sprzeciwiają się żadne wyłączenia przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001. Komisja nie wskazała żadnych powodów wyłączenia. Nie można też ich stwierdzić.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).


title: Sprawa T-233/21: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2021 r. – Meta Cluster / EUIPO (Clustermedizin)

text:
               21.6.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/52

      Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2021 r. – Meta Cluster / EUIPO (Clustermedizin)
      (Sprawa T-233/21)
      (2021/C 242/74)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Meta Cluster GmbH (Pyrbaum, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Baumann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy Clustermedizin – zgłoszenie nr 18 203 454

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 lutego 2021 r. w sprawie R 2127/2020-4

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.