title: Sprawa C-93/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts (Republika Łotewska) w dniu 28 lutego 2008 r. — Schenker SIA przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

text:
               24.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 128/21

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts (Republika Łotewska) w dniu 28 lutego 2008 r. — Schenker SIA przeciwko Valsts ieņēmumu dienests
   (Sprawa C-93/08)
   (2008/C 128/37)
   Język postępowania: łotewski
   Sąd krajowy
   Augstākās tiesas Senāts (Republika Łotewska)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Schenker SIA

      Strona pozwana: Valsts ieņēmumu dienests
   Pytanie prejudycjalne
   Czy w sytuacji, gdy posiadacz prawa własności intelektualnej (posiadacz prawa) uzgodni ze zgłaszającym towary lub ich właścicielem pozostawienie tych towarów do zniszczenia lub podejmie rozmowy dotyczące możliwości pozostawienia towarów do zniszczenia, a w ramach tego postępowania organy celne uzyskają informację, że towary są podrobione, wykładni art. 11 rozporządzenia nr 1383/2003 (1) należy dokonywać w ten sposób, że wyłączona jest możliwość nałożenia na zgłaszającego towary lub ich właściciela kary zgodnie z prawem krajowym?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczące działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa (Dz.U. L 196, str. 7).


title: Sprawa T-826/16: Skarga wniesiona w dniu 28 listopada 2016 r. – Casasnovas Bernad/Komisja

text:
               23.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/52

         Skarga wniesiona w dniu 28 listopada 2016 r. – Casasnovas Bernad/Komisja
   (Sprawa T-826/16)
   (2017/C 022/71)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Luis Javier Casasnovas Bernad (Saint-Domingue, Republika Dominikańska) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 27 września 2016 r. o rozwiązaniu umowy ze skarżącą;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, dotyczący braku zastosowania art. 3 ust. 3 decyzji Komisji z dnia 2 marca 2011 r.

               2.

               Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 85 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej w zakresie, w jakim organ upoważniony do zawierania umów („OUZU”) przedłużył umowę skarżącego na czas nieokreślonych, wprowadzając do niej klauzulę dopuszczającą rozwiązanie umowy na skutek zaistnienia zdarzenia stanowiącego przyczynę rozwiązania umowy.

               3.

               Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia obowiązku staranności w zakresie, w jakim, po pierwsze, OUZU rozwiązał umowę skarżącego przed podjęciem decyzji o przedłużeniu jego urlopu z przyczyn osobistych; po drugie, uczynił to bez przedstawienia skarżącemu pierwszej propozycji objęcia przez niego pierwszego wolnego stanowiska; oraz po trzecie, nie poinformował skarżącego, czy w budżecie znajdują się środki na wypłacanie mu wynagrodzenia po zakończeniu jego urlopu.

               4.

               Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia przez OUZU art. 12b oraz art. 40 ust. 1a regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.


title: Sprawa T-410/12: Wyrok Sądu z dnia 28 listopada 2013 r. — Vitaminaqua przeciwko OHIM — Energy Brands (vitaminaqua) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego vitaminaqua — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe VITAMINWATER — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy GLACEAU vitamin water — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               18.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 15/15

         Wyrok Sądu z dnia 28 listopada 2013 r. — Vitaminaqua przeciwko OHIM — Energy Brands (vitaminaqua)
   (Sprawa T-410/12) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego vitaminaqua - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe VITAMINWATER - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy GLACEAU vitamin water - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2014/C 15/20
   Język postępowania: węgierski

      Strony

      Strona skarżąca: Vitaminaqua Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat A. Krajnyák)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: J. Németh i D. Walicka, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Energy Brands, Inc. (Whitestone, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci S. Malynicz, D. Stone i L. Ritchie)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 czerwca 2012 r. (sprawa R 997/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Energy Brands Inc. a Vitaminaqua Ltd.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona i w pozostałym zakresie oddalona.

               2)

               Vitaminaqua Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 355 z 17.11.2012.


title: Sprawa C-300/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 6 lipca 2006 r. — Ursula Voβ przeciwko Landowi Berlin, przy udziale Vertreterin des Bundesinteresse beim Bundesverwaltungsgericht

text:
               14.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 249/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 6 lipca 2006 r. — Ursula Voβ przeciwko Landowi Berlin, przy udziale Vertreterin des Bundesinteresse beim Bundesverwaltungsgericht
   (Sprawa C-300/06)
   (2006/C 249/03)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bundesverwaltungsgericht (Niemcy).
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Ursula Voβ.

      Strona pozwana: Land Berlin.
   Przy udziale: Vertreterin des Bundesinteresse beim Bundesverwaltungsgericht
   Pytanie prejudycjalne
   Czy art. 141 WE sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym wynagrodzenie za pracę w godzinach ponadwymiarowych wykraczających poza normalny czas pracy jest wypłacane w tej samej wysokości zarówno urzędnikom zatrudnionym w pełnym jak i niepełnym wymiarze czasu pracy, przy czym kwota tego wynagrodzenia jest niższa niż część uposażenia pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy, odpowiadająca analogicznemu wymiarowi ich normalnego czasu pracy, jeżeli to głównie kobiety pracują w niepełnym wymiarze czasu?


title: Sprawa T-166/17: Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2017 r. – EKETA/Komisja

text:
               15.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/39

         Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2017 r. – EKETA/Komisja
   (Sprawa T-166/17)
   (2017/C 151/50)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Ethniko Kentro Erevnas kai Technologikis Anaptyxis (EKETA) (Saloniki, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci V. Christianos i S. Paliou)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie, że wystosowane przez Komisję Europejską do ΕΚΕΤΑ żądanie zwrotu kwoty 197 799,52 EUR odpowiadającej pomocy finansowej otrzymanej przez nią na projekt SENSATION, które to żądanie figuruje w nocie debetowej nr 3241615291/29 listopada 2016 r., jest bezzasadne w odniesieniu do kwoty 191 039,55 EUR;

               —

               stwierdzenie, że kwota 191 039,55 EUR stanowi koszty kwalifikowalne oraz że ΕΚΕΤΑ nie jest zobowiązana zwrócić tej kwoty Komisji Europejskiej, i

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

               1.

               W niniejszej skardze Ethniko Kentro Erevnas kai Technologikis Anaptyxis (zwane dalej „EKETA”) kwestionuje żądanie wystosowane przez Komisję w drodze noty debetowej nr 3241615291/29 listopada 2016 r. w związku z wykonaniem projektu SENSATION. Za pomocą tej noty debetowej Komisja zażądała, by ΕΚΕΤΑ zwróciła część pomocy finansowej otrzymanej na projekt SENSATION, w wysokości 197 799,52 EUR. Sporna wierzytelność została ustalona w wyniku kontroli na miejscu przeprowadzonej przez Komisję Europejską w pomieszczeniach strony skarżącej.

               2.

               W tym kontekście strona skarżąca wnosi do Sądu na podstawie art. 272 TFUE o stwierdzenie, że część wyżej wymienionej kwoty, o której mowa w nocie debetowej, wynosząca 191 039,55 EUR stanowi koszty kwalifikowalne oraz że ΕΚΕΤΑ nie jest zobowiązana zwrócić owej kwoty Komisji.

               3.

               ΕΚΕΤΑ utrzymuje, że wyżej wymieniona kwota 191 039,55 EUR składa się z kwalifikowalnych kosztów personelu, kosztów podwykonawstwa i kosztów pośrednich, które Komisja błędnie odrzuciła jako koszty niekwalifikowalne. Dopuszczalność kosztów strony skarżącej znajduje potwierdzenie w informacjach, które przekazała ona Komisji Europejskiej podczas kontroli na miejscu i w późniejszej korespondencji oraz które przedkłada ona także Sądowi.


title: Sprawa C-190/14: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 listopada 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Danii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2000/60/WE — Polityka wodna Unii Europejskiej — Plany gospodarowania wodami w dorzeczu — Publikacja — Brak zgłoszenia Komisji Europejskiej)

text:
               12.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 7/11

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 listopada 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Danii
   (Sprawa C-190/14) (1)

   ((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2000/60/WE - Polityka wodna Unii Europejskiej - Plany gospodarowania wodami w dorzeczu - Publikacja - Brak zgłoszenia Komisji Europejskiej))
   (2015/C 007/15)
   Język postępowania: duński

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Manhaeve i U. Nielsen, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning i M. Wolff, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Ze względu na brak opublikowania planów gospodarowania wodami w dorzeczu najpóźniej w dniu 22 grudnia 2009 r. i brak przekazania kopii tych planów Komisji Europejskiej najpóźniej w dniu 22 marca 2010 r. Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniom spoczywającym na nim na mocy art. 13 ust. 1, 2 i 6, jak też art. 15 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej.

               2)

               Królestwo Danii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 223 z 14.7.2014.


title: Sprawa C-32/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 2 lipca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil n o 1 de Alicante y n o 1 de Marca Comunitaria — Hiszpania) — Fundación Española para la Innovación de la Artesanía (FEIA) przeciwko Cul de Sac Espacio Creativo SL, Acierta Product & Position SA (Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 — Wzory wspólnotowe — Artykuły 14 i 88 — Właściciel wzoru wspólnotowego — Niezarejestrowany wzór — Wzór opracowany na zlecenie)

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/7

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 2 lipca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Alicante y no 1 de Marca Comunitaria — Hiszpania) — Fundación Española para la Innovación de la Artesanía (FEIA) przeciwko Cul de Sac Espacio Creativo SL, Acierta Product & Position SA
   (Sprawa C-32/08) (1)

   (Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 - Wzory wspólnotowe - Artykuły 14 i 88 - Właściciel wzoru wspólnotowego - Niezarejestrowany wzór - Wzór opracowany na zlecenie)
   2009/C 205/11
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd krajowy

   Juzgado de lo Mercantil no 1 de Alicante y no 1 de Marca Comunitaria

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Fundación Española para la Innovación de la Artesanía (FEIA)

      Strona pozwana: Cul de Sac Espacio Creativo SL, Acierta Product & Position SA

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Juzgado de lo Mercantil no 1 de Alicante y no 1 de Marca Comunitaria — Wykładnia art. 14 ust. 1 i 3 oraz art. 88 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. L 3, s. 1) — Posiadacze praw — Prawo przysługujące pracodawcy lub twórcy będącemu pracownikiem — Pojęcia

      Sentencja

               1)

               Artykuł 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych nie stosuje się do wzorów wspólnotowych opracowanych na zlecenie.

               2)

               W okolicznościach takich jak te, których dotyczy postępowanie przed sądem krajowym, art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 należy interpretować w ten sposób, że prawo do wzoru wspólnotowego przysługuje twórcy, o ile nie zostało przezeń przeniesione na jego następcę prawnego w drodze umowy.

      (1)  Dz.U. C 92 z 12.04.2008 r.


title: Sprawa C-253/07: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 października 2008 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) — Zjednoczone Królestwo] — Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs (Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienia — Usługi związane ze sportem — Usługi świadczone osobom uprawiającym sport — Usługi świadczone stowarzyszeniom niemającym osobowości prawnej i osobom prawnym — Włączenie — Przesłanki)

text:
               6.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/7

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 października 2008 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) — Zjednoczone Królestwo] — Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs
   (Sprawa C-253/07) (1)

   (Szósta dyrektywa VAT - Zwolnienia - Usługi związane ze sportem - Usługi świadczone osobom uprawiającym sport - Usługi świadczone stowarzyszeniom niemającym osobowości prawnej i osobom prawnym - Włączenie - Przesłanki)
   (2008/C 313/10)
   Język postępowania: angielski
   Sąd krajowy
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strony skarżące: Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club

      Strona pozwana: Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — High Court of Justice (Chancery Division) — Wykładnia art. 13 część A ust. 1 lit. m) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Zwolnienie określonych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym — Pojęcie „osób uczestniczących w sporcie lub wychowaniu fizycznym” — Podmiotowy zakres zastosowania
   Sentencja

               1)

               Artykuł 13 część A ust. 1 lit. m) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że w kontekście osób uprawiających sport obejmuje on także usługi świadczone osobom prawnym i stowarzyszeniom niemającym osobowości prawnej, jeżeli — co podlega badaniu sądu krajowego — usługi te są ściśle związane ze sportem i są konieczne do jego uprawiania, są świadczone przez organizacje niemające celu zarobkowego, a faktycznymi beneficjentami tych usług są osoby uprawiające sport.

               2)

               Wyrażenie „określone usługi ściśle związane ze sportem” zawarte w art. 13 część A ust. 1 lit. m) szóstej dyrektywy 77/388 nie uprawnia państw członkowskich do ograniczenia zakresu zwolnienia przewidzianego w tym przepisie wobec odbiorców danych usług.

      (1)  Dz.U. C 183 z 4.8.2007.


title: Sprawa C-269/08: Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 5 lutego 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/34

         Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 5 lutego 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty
   (Sprawa C-269/08) (1)

   2009/C 141/65

      Język postępowania: maltański

   Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 197 z 2.8.2008.


title: Sprawa C-601/14: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2014 r. – Komisja Europejska/Republika Włoska

text:
               16.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/7

         Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2014 r. – Komisja Europejska/Republika Włoska
   (Sprawa C-601/14)
   (2015/C 089/08)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Traversa, F. Moro, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Włoska

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że Republika Włoska, nie podejmując wszelkich środków koniecznych do zapewnienia istnienia systemu kompensaty dla ofiar umyślnych przestępstw z użyciem przemocy popełnionych na jej terytorium, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 12 ust. 2 dyrektywy 2004/80/WE (1);

               —

               obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Dyrektywa 2004/80 ustanawia system współpracy między władzami krajowymi w celu ułatwienia ofiarom przestępstw dostępu w całej Unii Europejskiej do odpowiedniej kompensaty w sytuacjach transgranicznych. System współpracy funkcjonuje na podstawie systemów państw członkowskich w zakresie kompensaty dla ofiar umyślnych przestępstw z użyciem przemocy popełnionych na ich odpowiednich terytoriach. Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie tego systemu współpracy, art. 12 ust. 2 dyrektywy nakłada na państwa członkowskie obowiązek dysponowania systemem kompensaty dla ofiar umyślnych przestępstw z użyciem przemocy popełnionych na ich odpowiednich terytoriach, który gwarantuje sprawiedliwą i odpowiednią kompensatę dla ofiar, bądź ustanowienia takiego systemu. Obowiązek ten należy rozumieć w ten sposób, że odnosi się on do wszystkich umyślnych przestępstw z użyciem przemocy, a nie tylko do niektórych z nich.
   Włoski porządek prawny przewiduje krajowy system kompensaty dla ofiar przestępstw składający się z szeregu ustaw szczególnych odnoszących się do kompensaty określonych umyślnych przestępstw z użyciem przemocy, ale nie przewiduje ogólnego systemu kompensaty dotyczącego ofiar wszystkich przestępstw, które włoski kodeks karny wyszczególnia i kwalifikuje jako umyślne i popełnione z użyciem przemocy. W szczególności włoski porządek prawny nie przewiduje systemu kompensaty z tytułu umyślnych przestępstw z użyciem przemocy wchodzących w zakres tzw. „przestępczości pospolitej” i nieobjętych ustawami szczególnymi.
   Wobec powyższego należy stwierdzić, że Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie art. 12 ust. 2 dyrektywy 2004/80/WE.

      (1)  Dyrektywa Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. odnosząca się do kompensaty dla ofiar przestępstw (Dz.U. L 261, s. 15).


title: Sprawa C-453/11 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 14 maja 2012 r. — Timehouse GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający zegarek — Odmowa rejestracji — Brak charakteru odróżniającego)

text:
               6.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 303/4

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 14 maja 2012 r. — Timehouse GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-453/11 P) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający zegarek - Odmowa rejestracji - Brak charakteru odróżniającego)
   2012/C 303/07
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Timehouse GmbH (przedstawiciel: V. Knies, Rechtsanwalt)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: K. Klüpfel, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie wniesione od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 6 lipca 2011 r. w sprawie T- 235/10 Timehouse przeciwko OHIM (Kształt zegarka z ząbkowanymi krawędziami), w którym Sąd oddalił skargę na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 marca 2010 r. (sprawa R 0942/2009-1) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego trójwymiarowego oznaczenia tworzonego przez kształt zegarka — Brak charakteru odróżniającego

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Timehouse GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 340 z 19.11.2011.


title: Sprawa F-26/08: Skarga wniesiona w dniu 25 lutego 2008 r. — Buendía Sierra przeciwko Komisji

text:
               9.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 116/34

         Skarga wniesiona w dniu 25 lutego 2008 r. — Buendía Sierra przeciwko Komisji
   (Sprawa F-26/08)
   (2008/C 116/67)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: José Luis Buendía Sierra (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: M. van der Woude, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Przedmiot i opis sporu
   Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 kwietnia 2007 r. w zakresie, w jakim przyznaje ona skarżącemu tylko jeden dodatkowy punkt pierwszeństwa w postępowaniu w sprawie awansu za 2003 r. na dwa w sumie punkty pierwszeństwa i razem 21 punktów oraz odmawiającej w dorozumiany sposób jego awansowania w postępowaniu w sprawie awansu za 2003 r. oraz zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania.
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 kwietnia 2007 r. w zakresie, w jakim przyznaje ona skarżącemu tylko jeden dodatkowy punkt pierwszeństwa w postępowaniu w sprawie awansu za 2003 r. na dwa w sumie punkty pierwszeństwa i razem 21 punktów oraz odmawiającej w dorozumiany sposób jego awansowania w postępowaniu w sprawie awansu za 2003 r.;

               —

               zasądzenie od pozwanej odszkodowania w wysokości 5 000 EUR;

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania


title: Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 211 z 8.9.2007 .

text:
               22.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/3

         (2007/C 223/02)
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

   Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 183 z 4.8.2007.

      Dz.U. C 170 z 21.7.2007.

      Dz.U. C 155 z 7.7.2007.

      Dz.U. C 140 z 23.6.2007.

      Dz.U. C 129 z 9.6.2007.

      Dz.U. C 117 z 26.5.2007.
   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa T-206/11: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2011 r. — COMPLEX przeciwko OHIM — Kajometal (KX)

text:
               2.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/14

         Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2011 r. — COMPLEX przeciwko OHIM — Kajometal (KX)
   (Sprawa T-206/11)
   2011/C 194/22
   Język skargi: polski

      Strony

      Strona skarżąca: COMPLEX S.A. (Łódź, Polska) (przedstawiciel: R. Rumpel, radca prawny)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Kajometal s.r.o. (Dolny Kubin, Słowacja)

      Żądania strony skarżącej

               —

               uznanie skargi za zasadną;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 stycznia 2011 r. wydanej w sprawie R 864/2010-2;

               —

               zmianę zaskarżonej decyzji poprzez odmowę rejestracji znaku KX nr 61225405;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Kajometal s.r.o.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy KX dla towarów z klasy 7.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy nr 3 588 241 CX, zarejestrowany dla towarów z klasy 7, graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 397 932 CX PRECISION BEARINGS, zarejestrowany dla towarów z klasy 7.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu.

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania.
   Podniesione zarzuty: niewłaściwe zastosowanie art. 8 ust. 1 b) rozporządzenia nr 207/2009 (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)


title: Sprawa T-552/08: Postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2010 r. — Komisja przeciwko Domótica

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/78

         Postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2010 r. — Komisja przeciwko Domótica
   (Sprawa T-552/08) (1)

   2010/C 113/114

      Język postępowania: portugalski

   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.


title: Sprawa C-481/06: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Zamówienia publiczne — Naruszenie art. 6 ust. 3 dyrektywy 93/36/WE — Ogólne zasady wynikające z Traktatu — Zasada równego traktowania i obowiązek zachowania przejrzystości — Uregulowania krajowe umożliwiające skorzystanie z procedury negocjacyjnej przy udzielaniu zamówień publicznych na dostawy niektórych materiałów medycznych)

text:
               23.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 51/24

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 grudnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-481/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Zamówienia publiczne - Naruszenie art. 6 ust. 3 dyrektywy 93/36/WE - Ogólne zasady wynikające z Traktatu - Zasada równego traktowania i obowiązek zachowania przejrzystości - Uregulowania krajowe umożliwiające skorzystanie z procedury negocjacyjnej przy udzielaniu zamówień publicznych na dostawy niektórych materiałów medycznych)
   (2008/C 51/38)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Patakia i Ch. Lewis, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciele: S. Chala i D. Tsagkaraki, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 93/36/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy (Dz.U. L 199, str. 1), oraz naruszenie obowiązku zapewnienia efektywnej i uczciwej konkurencji — Uregulowania krajowe dzielące na poszczególne kategorie wszystkie substancje używane w medycynie i ustalające dla każdej z tych kategorii cenę maksymalną — Uregulowania, które stanowią ramy prawne umożliwiające skorzystanie z procedury negocjacyjnej przy udzielaniu zamówień publicznych na dostawy całych grup tego rodzaju towarów, które uznaje się za niedające się porównać
   Sentencja

               1)

               Poprzez utrzymanie w mocy art. 7 ust. 2 ustawy nr 2955/2001 w sprawie dostaw dla szpitali i innych regionalnych jednostek ochrony zdrowia i profilaktyki zdrowotnej oraz innych przepisów, a także przepisów wykonawczych zawartych we wspólnych rozporządzeniach ministrów DY6a/oik. 38644 i DY6a/oik. 38609 z 12 kwietnia 2005 r. Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 93/36/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy, zmienionej dyrektywą Komisji 2001/78/WE z dnia 13 września 2001 r., a także ogólnym zasadom wynikającym z Traktatu, a w szczególności zasadzie równego traktowania i obowiązkowi zachowania przejrzystości.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006.


title: Sprawa C-273/07: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               8.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/14

         Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-273/07)
   (2007/C 211/26)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Stromsky i D. Kukovec, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga
   Żądania strony skarżącej

               1.

               stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych (1), Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 3 tej dyrektywy,
               ewentualnie

                           stwierdzenie, że nie powiadamiając Komisji o przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/51/WE z dnia 7 września 2005 r. zmieniającej załącznik XX do dyrektywy 2004/17/WE i załącznik VIII do dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 3 tej dyrektywy,

               2.

               Obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2005/51/WE upłynął w dniu 31 stycznia 2006 r.

      (1)  Dz.U. L 257, str. 127.


title: Sprawa T-615/13: Wyrok Sądu z dnia 20 stycznia 2015 r. – Aic/OHIM – ACV Manufacturing (Wymienniki ciepła) (Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający wymiennik ciepła – Podstawa unieważnienia – Brak widoczności części składowej produktu złożonego – Artykuł 4 ust. 2 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/26

      Wyrok Sądu z dnia 20 stycznia 2015 r. – Aic/OHIM – ACV Manufacturing (Wymienniki ciepła)
      (Sprawa T-615/13) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający wymiennik ciepła - Podstawa unieważnienia - Brak widoczności części składowej produktu złożonego - Artykuł 4 ust. 2 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)
      (2015/C 073/34)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Aic S.A. (Gdynia, Polska) (przedstawiciel: radca prawny J. Radłowski)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: ACV Manufacturing (Seneffe, Belgia)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 września 2013 r. (sprawa R 291/2012-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między ACV Manufacturing a Aic S.A.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Aic S.A. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.


title: Sprawa C-264/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal do Trabalho do Porto (Portugalia) w dniu 29 maja 2012 r. — Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins przeciwko Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA

text:
               14.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal do Trabalho do Porto (Portugalia) w dniu 29 maja 2012 r. — Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins przeciwko Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA
   (Sprawa C-264/12)
   2012/C 209/09
   Język postępowania: portugalski

      Sąd krajowy

   Tribunal do Trabalho do Porto.

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Sindicato Nacional dos Profissionais de Seguros e Afins

      Strona pozwana: Fidelidade Mundial — Companhia de Seguros, SA.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy zasada równego traktowania wynikająca z zakazu dyskryminacji powinna być interpretowana jako mająca zastosowanie do pracowników sektora publicznego?

               2)

               Czy wprowadzenie przez państwo obowiązku niepłacenia świadczeń wcześniej należnych z tytułu dodatku urlopowego i dodatku bożonarodzeniowego za pomocą ww. Lei do Orçamento de Estado para 2012, stosowane jedynie do pracowników, którzy wykonują swoje zadania w sektorze państwowym lub w przedsiębiorstwach publicznych, jest sprzeczne z zasadą zakazującą dyskryminacji stanowiąc dyskryminację ze względu na publiczny charakter stosunku pracy?

               3)

               Czy prawo do godnych warunków pracy przewidziane w art. 31 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej powinno być interpretowane w ten sposób, że zakazane jest zmniejszenie wynagrodzenia bez zgody pracownika w przypadku, gdy umowa pozostaje bez zmian?

               4)

               Czy prawo do godnych warunków pracy przewidziane w art. 31 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej powinno być interpretowane w ten sposób, że odpowiada ono prawu do sprawiedliwego wynagrodzenia, które zapewni pracownikom i ich rodzinom godny poziom życia?

               5)

               Czy zawieszenie płatności dodatków urlopowych i bożonarodzeniowych, nie stanowiące jedynego możliwego, koniecznego i podstawowego środka dla wzmocnienia konsolidacji finansów publicznych w sytuacji poważnego kryzysu gospodarczo-finansowego kraju, jest sprzeczne z prawem przewidzianym w art. 31 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ zagraża poziomowi życia i zobowiązaniom natury finansowej przyjętym przez pracowników i ich rodziny przed tym obniżeniem?

               6)

               Czy obniżenie wynagrodzenia wprowadzone w tej postaci przez państwo portugalskie, ponieważ nie było ono przewidywalne lub oczekiwane przez pracowników, jest sprzeczne z prawem do godnych warunków pracy?

               7)

               Czy ww. Lei do Orçamento de Estado para 2012 stanowiąc, że system zawieszenia płatności ww. dodatków urlopowych i bożonarodzeniowych nie może zostać uchylony poprzez instrumenty zbiorowego prawa pracy i ma pierwszeństwo przed nim jest sprzeczna z prawem do zbiorowych negocjacji?


title: Sprawa T-551/12: Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2012 r. — Coppenrath-Verlag przeciwko OHIM — Sembella (Rebella)

text:
               23.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/20

         Skarga wniesiona w dniu 27 grudnia 2012 r. — Coppenrath-Verlag przeciwko OHIM — Sembella (Rebella)
   (Sprawa T-551/12)
   2013/C 55/35
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Coppenrath-Verlag GmbH & Co. KG (Münster, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat D. Pohl)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Sembella GmbH (Timelkam, Austria)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 października 2012 r. w sprawie R 1681/2011-2;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Rebella” dla towarów z klas 20 i 24 — zgłoszenie nr 8498735

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Sembella GmbH

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „Sembella” dla towarów z klasy 17, 20 i 22

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania i dalsze odrzucenie zgłoszenia

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 oraz naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa F-139/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 22 czerwca 2015 r. – van Ourdenaarden/Parlament (Służba publiczna — Urzędnicy — Coroczny urlop wypoczynkowy — Przeniesienie dni urlopu ograniczone do dwunastu dni — Odszkodowanie — Rozliczenie emerytury — Brak podważenia w terminie — Brak nowych istotnych okoliczności — Artykuł 81 regulaminu postępowania — Skarga oczywiście niedopuszczalna)

text:
               3.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 254/25

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 22 czerwca 2015 r. – van Ourdenaarden/Parlament
   (Sprawa F-139/14) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnicy - Coroczny urlop wypoczynkowy - Przeniesienie dni urlopu ograniczone do dwunastu dni - Odszkodowanie - Rozliczenie emerytury - Brak podważenia w terminie - Brak nowych istotnych okoliczności - Artykuł 81 regulaminu postępowania - Skarga oczywiście niedopuszczalna))
   (2015/C 254/28)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Annetje Elisabeth van Ourdenaarden (Grevenmacher, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Moyse)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Ecker i N. Chemaï, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nieprzeniesienia na 2013 r. dni urlopu niewykorzystanego w 2012 r. przez skarżącą ze względu na zwolnienie chorobowe i żądanie odszkodowania za rzekomo poniesioną szkodę i doznaną krzywdę.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Annetje Elisabeth van Ourdenaarden i Parlament Europejski pokrywają każdy własne koszty postepowania.

      (1)  Dz.U. C 89 z 16.3.2015, s. 46.


title: Sprawa C-302/13: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 października 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts – Łotwa) – AS flyLAL-Lithuanian Airlines, w likwidacji przeciwko VAS Starptautiskā lidosta Riga, AS Air Baltic Corporation (Odesłanie prejudycjalne — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 31 — Wniosek o uznanie i wykonanie orzeczenia zarządzającego uznanie i wykonanie środków tymczasowych i zabezpieczających — Artykuł 1 ust. 1 — Zakres stosowania — Sprawy cywilne i handlowe — Pojęcie — Żądanie naprawienia szkody wynikającej z zarzucanego naruszenia prawa konkurencji Unii Europejskiej — Obniżki opłat lotniskowych — Artykuł 22 pkt 2 — Jurysdykcja wyłączna — Pojęcie — Spór dotyczący spółek i osób prawnych — Decyzja o przyznaniu obniżek — Artykuł 34 pkt 1 — Podstawy odmowy uznania — Porządek publiczny państwa wezwanego)

text:
               8.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 439/7

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 23 października 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts – Łotwa) – AS flyLAL-Lithuanian Airlines, w likwidacji przeciwko VAS Starptautiskā lidosta Riga, AS Air Baltic Corporation
   (Sprawa C-302/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Artykuł 31 - Wniosek o uznanie i wykonanie orzeczenia zarządzającego uznanie i wykonanie środków tymczasowych i zabezpieczających - Artykuł 1 ust. 1 - Zakres stosowania - Sprawy cywilne i handlowe - Pojęcie - Żądanie naprawienia szkody wynikającej z zarzucanego naruszenia prawa konkurencji Unii Europejskiej - Obniżki opłat lotniskowych - Artykuł 22 pkt 2 - Jurysdykcja wyłączna - Pojęcie - Spór dotyczący spółek i osób prawnych - Decyzja o przyznaniu obniżek - Artykuł 34 pkt 1 - Podstawy odmowy uznania - Porządek publiczny państwa wezwanego))
   (2014/C 439/09)
   Język postępowania: łotewski

      Sąd odsyłający

   Augstākās tiesas Senāts

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: AS flyLAL-Lithuanian Airlines, w likwidacji

      Strona pozwana: VAS Starptautiskā lidosta Riga, AS Air Baltic Corporation

      Sentencja

               1)

               Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że powództwo o uzyskanie odszkodowania za szkodę wynikającą z zarzucanego naruszenia prawa konkurencji Unii, takie jak będące przedmiotem postępowania głównego, jest objęte pojęciem „spraw cywilnych i handlowych” w rozumieniu tego przepisu i wchodzi w związku z tym w zakres stosowania tego rozporządzenia.

               2)

               Artykuł 22 pkt 2 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że powództwo o uzyskanie odszkodowania za szkodę wynikającą z zarzucanego naruszenia prawa konkurencji Unii, takie jak będące przedmiotem postępowania głównego, nie stanowi sprawy z dziedziny ważności decyzji organów spółek w rozumieniu tego przepisu.

               3)

               Artykuł 34 pkt 1 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że ani sposób ustalenia wysokości kwot, których dotyczą środki tymczasowe i zabezpieczające zarządzone w drodze orzeczenia, o którego uznanie i wykonanie się zwrócono, w sytuacji gdy jest możliwe podążanie za etapami procesu rozumowania, które doprowadziło do ustalenia wysokości przedmiotowych kwot, i przysługiwały środki odwoławcze oraz skorzystano z nich w celu zaskarżenia takiego sposobu obliczenia, ani samo powołanie się na poważne skutki gospodarcze nie stanowią podstaw wskazujących na naruszenie porządku publicznego wezwanego państwa członkowskiego, pozwalających na odmowę uznania i wykonania w tym państwie członkowskim takiego orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim.

      (1)  Dz.U. C 226 z 3.8.2013.


title: Sprawa F-108/06: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2006 r. — Diomede Basili przeciwko Komisji

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/37

         Skarga wniesiona w dniu 18 września 2006 r. — Diomede Basili przeciwko Komisji
   (Sprawa F-108/06)
   (2006/C 261/75)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Tamara Diomede Basili (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: T. Bontinck i J. Feld, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej doręczonego skarżącej w dniu 10 listopada 2005 r.;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca, urzędnik Komisji w grupie zaszeregowania AD 11, uczestniczyła w 2004 r. we wspólnym komitecie oceny DG ECFIN oraz w komisji konkursowej konkursu COM/PA/04. W swojej skardze kwestionuje ustalenia poczynione w sprawozdaniu z przebiegu kariery zawodowej, gdyż nie uwzględniono w nim opinii „grupy oceny ad hoc oraz propozycji awansu przedstawicieli personelu” przewidzianej w art. 6 ust. 3 lit. c) ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego. Ponad to naruszenie ogólnych przepisów wykonawczych, skarżąca podnosi naruszenie art. 43 regulaminu pracowniczego i art. 1 załącznika II do regulaminu pracowniczego.


20150731009616612015/C 270/182362015CJC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL20150521151511Sprawa C-236/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Dinu Antoci/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 ---documentbreak--- C2702015PL1510120150521PL0018151151Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Constanţa (Rumunia) w dniu 21 maja 2015 r. – Dinu Antoci/Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
   (Sprawa C-236/15)2015/C 270/18Język postępowania: rumuński
      Sąd odsyłający

   Curtea de Apel Constanţa

      Strony

      Strona skarżąca: Dinu Antoci

      Strona pozwana: Instituția Prefectului – Județul Constanța – Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej sprzeciwia się ustanowieniu, zgodnie z art. 4 lit. a) dekretu z mocą ustawy nr 9/2013, obowiązku zapłaty podatku środowiskowego od używanych pojazdów silnikowych pochodzących z obszaru wspólnotowego w przypadku wpisu do rejestru przez właściwy ustawowo organ nabycia prawa własności pojazdu silnikowego przez pierwszego właściciela w Rumunii oraz wydania świadectwa rejestracji i numeru rejestracyjnego?


title: Wyrok Trybunału (pierwszej izby) z dnia 11 listopada 2004 r. w sprawie C-216/02 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof): Österreichischer Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und Spezialrassen przeciwko Burgenländische Landesregierung (Swobodny przepływ towarów — Wewnątrzwspólnotowy handel koniowatymi — Procedura zatwierdzania lub uznawania organizacji lub związków, które prowadzą lub zakładają księgi stadne dla zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych — Art. 2 ust. 2 decyzji 92/353/EWG)

text:
               8.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/5

      WYROK TRYBUNAŁU

   (pierwszej izby)
   z dnia 11 listopada 2004 r.
   w sprawie C-216/02 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof): Österreichischer Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und Spezialrassen przeciwko Burgenländische Landesregierung (1)

   (Swobodny przepływ towarów - Wewnątrzwspólnotowy handel koniowatymi - Procedura zatwierdzania lub uznawania organizacji lub związków, które prowadzą lub zakładają księgi stadne dla zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych - Art. 2 ust. 2 decyzji 92/353/EWG)
   (2005/C 6/07)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie C-216/02, mającej za przedmiot wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na podstawie art. 234 WE, złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) orzeczeniem z dnia 23 maja 2002 r., który wpłynął do Trybunału Sprawiedliwości dnia 12 czerwca 2002 r., w postępowaniu Österreichischer Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und Spezialrassen przeciwko Burgenländische Landesregierung przy udziale Österreichischer Shetlandponyzuchtverband, Trybunał (pierwsza izba), w składzie: P. Jann, prezes izby, A. Rosas (sędzia sprawozdawca) i R. Silva de Lapuerta, sędziowie, rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer, sekretarz: M.-F. Contet, główny administrator, wydał w dniu 11 listopada 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Wykładni art. 2 ust. 2 lit. a decyzji ustanawiającej kryteria zatwierdzania lub uznawania organizacji lub związków, które prowadzą lub zakładają księgi stadne dla zwierząt z rodziny koniowatych (92/353/EWG) należy dokonywać w ten sposób, że gdy zachodzi jedna lub więcej okoliczności wskazanych w tym przepisie, organizacje lub związki wcześniej uznane lub zatwierdzone urzędowo dla określonej rasy koniowatych nie mają prawa żądać od właściwych organów, aby odmówiły one uznania lub zatwierdzenia nowego związku lub organizacji prowadzącej lub zakładającej księgi stadne dla tej samej rasy.

               2)

               Przepisy Państwa Członkowskiego, na mocy których istniejącym związkom lub organizacjom, które wypowiedziały się przeciwko uznaniu nowego związku lub organizacji, nie przyznano prawa zaskarżenia na drodze sądowej decyzji o uznaniu nowej organizacji podjętej przez właściwe organy krajowe nie są sprzeczne z prawem wspólnotowym.

      (1)  Dz.U. C 84 z 6.4.2002.


title: Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej — Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu  Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres Załącznika I Traktatu

text:
               23.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/9

         Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
   Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu
   (Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres Załącznika I Traktatu)
   (2015/C 024/02)

               Data przyjęcia decyzji

               11.11.2014

               Numer pomocy

               SA.37726 (2013/N)

               Państwo członkowskie

               Niemcy

               Region

               —

               —

               Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

               Bund: Modell- und Demonstrationsvorhaben im Bereich Tierschutz im weiteren Sinne

               Podstawa prawna

                           a)

                           Richtlinie über die Förderung von Modellvorhaben „Demonstrationsbetriebe im Bereich Tierschutz”

                           b)

                           § § 23 und 44 Bundeshaushaltsordnung (BHO)

                           c)

                           § § 48, 49, 49a Verwaltungsverfahrensgesetz (VwVfG)

                           d)

                           Richtlinie für Zuwendungsanträge auf Ausgabenbasis – AZA

               Rodzaj środka pomocy

               Program pomocy

               —

               Cel pomocy

               Inwestycje w gospodarstwach rolnych, Wsparcie techniczne (AGRI)

               Forma pomocy

               Dotacja bezpośrednia

               Budżet

               Całkowity budżet: EUR 12 (w mln)
               Budżet roczny: EUR 4 (w mln)

               Intensywność pomocy

               100 %

               Czas trwania

               do 31.12.2018

               Sektory gospodarki

               Chów i hodowla zwierząt, Chów i hodowla bydła mlecznego, Chów i hodowla pozostałego bydła i bawołów, Chów i hodowla owiec i kóz, Chów i hodowla świń, Chów i hodowla drobiu, Chów i hodowla pozostałych zwierząt

               Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

                           Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

                           Deichmanns Aue 29, 53179 Bonn

               Inne informacje

               —

         Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:
   http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm


title: Wybór prezesów izb

text:
               12.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/1

         Wybór prezesów izb
   (2004/C 156/02)
   Na zgromadzeniu w dniu 13 maja 2004 r. na podstawie art. 10 § 1 akapit pierwszy regulaminu, sędziowie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wybrali Pana Rosasa na prezesa trzeciej izby, złożonej z pięciu sędziów, na okres do dnia 6 października 2006 r. a na podstawie art. 10 § 1 akapit drugi regulaminu, Pana Puissocheta na prezesa nowej, szóstej izby, na okres do dnia 6 października 2004 r.


title: Sprawa F-84/07: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 24 czerwca 2008 r. — Islamaj przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Byli członkowie personelu tymczasowego wynagradzani ze środków przeznaczonych na badania — Awans — Uchylenie punktów z dorobku punktowego — Zmiana wynagradzania urzędnika z części budżetu ogólnego przeznaczonej na badania na część przeznaczoną na funkcjonowanie instytucji)

text:
               11.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/20

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 24 czerwca 2008 r. — Islamaj przeciwko Komisji
   (Sprawa F-84/07) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Byli członkowie personelu tymczasowego wynagradzani ze środków przeznaczonych na badania - Awans - Uchylenie punktów z dorobku punktowego - Zmiana wynagradzania urzędnika z części budżetu ogólnego przeznaczonej na badania na część przeznaczoną na funkcjonowanie instytucji)
   (2008/C 260/36)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Agim Islamaj, (Grimbergen, Belgia) (przedstawiciele: G. S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i L. Lozano Palacios, następnie C. Berardis-Kayser i K. Herrmann, w charakterze pełnomocników)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o anulowaniu 38,5 punktów z dorobku punktowego skarżącego, które skarżący uzbierał w okresie wykonywania pracy w charakterze członka personelu tymczasowego — Stwierdzenie niezgodności z prawem art. 2 decyzji Komisji dotyczącej postępowania w sprawie awansu urzędników wynagradzanych z pozycji budżetu ogólnego „Badania”.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               A. Islamaj poniesie dwie trzecie kosztów postępowania.

               3)

               Komisja Wspólnot Europejskich poza kosztami własnymi poniesie jedną trzecią kosztów poniesionych przez A. Islamaja.

      (1)  Dz.U. C 235 z 6.10.2007, s. 33.


title: Sprawa C-275/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 5 czerwca 2014 r. – Jednostka Innowacyjno-Wdrożeniowa Petrol S.C. Paczuski Maciej i Puławski Ryszard przeciwko Ministrowi Finansów

text:
               26.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska) w dniu 5 czerwca 2014 r. – Jednostka Innowacyjno-Wdrożeniowa Petrol S.C. Paczuski Maciej i Puławski Ryszard przeciwko Ministrowi Finansów
   (Sprawa C-275/14)
   (2015/C 171/09)
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Jednostka Innowacyjno-Wdrożeniowa Petrol S.C. Paczuski Maciej i Puławski Ryszard

      Strona pozwana: Minister Finansów
   Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. Trybunał orzeka, iż artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, nakładającym podatek akcyzowy na dodatki objęte kodem 3811 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., w stawce innej niż mająca zastosowanie do paliwa silnikowego, do którego dodatki te są dodawane.
   Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96 należy interpretować w ten sposób, że jednostka może powołać się na niego przeciwko właściwemu krajowemu organowi w ramach sporu przed sądami krajowymi celem wykluczenia stosowania uregulowania krajowego niezgodnego z tym przepisem.

      (1)  Dz.U. L 283, s. 51; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 09 Tom 001 P. 405 – 424


title: Sprawa F-21/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 28 czerwca 2007 r. — da Silva przeciwko Komisji (Urzędnicy — Powołanie na stanowisko — Stanowisko dyrektora opublikowane przed dniem 1 maja 2004 r. — Zmiana regulaminu pracowniczego — Art. 2 i art. 5 ust. 5 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego — Zaklasyfikowanie do grupy na podstawie nowych mniej korzystnych przepisów — Zasada, zgodnie z którą każdy urzędnik ma ekspektatywę rozwoju kariery)

text:
               4.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/42

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 28 czerwca 2007 r. — da Silva przeciwko Komisji
   (Sprawa F-21/06) (1)

   (Urzędnicy - Powołanie na stanowisko - Stanowisko dyrektora opublikowane przed dniem 1 maja 2004 r. - Zmiana regulaminu pracowniczego - Art. 2 i art. 5 ust. 5 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego - Zaklasyfikowanie do grupy na podstawie nowych mniej korzystnych przepisów - Zasada, zgodnie z którą każdy urzędnik ma ekspektatywę rozwoju kariery)
   (2007/C 183/81)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Joao da Silva (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: G. Vandersanden i L. Levi, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europesjkich (przedstawiciele: J. Currall, H. Kraemer i K. Herrmann, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (Przedstawiciele: M. Arpio Santacruz i I. Sulce, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 maja 2005 r. powołującej skarżącego na stanowisko dyrektora w części, w której ustala ona jego zaszeregowanie w grupie A*14 zamiast A2 określonej w ogłoszeniu o konkursie opublikowanym w 2003 r. oraz przywrócenie skarżącego do grupy A*15 (ex A2), a także odtworzenie ścieżki jego kariery ze skutkiem wstecznym.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 18 maja 2005 r. w części, w której dokonuje ona zaszeregowania J. da Silvy na stanowisku dyrektora do grupy A*14, stopień 2.

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa koszty J. da Silvy, a także własne koszty.

               3)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 108 z 6.5.2006 str. 31.


title: Sprawa T-69/10: Wyrok Sądu z dnia 9 grudnia 2014 r. – IRO/Komisja [Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek prętów zbrojeniowych prostych lub w kręgach — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 65 EWWiS, po wygaśnięciu traktatu EWWiS, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1/2003 — Ustalanie cen i terminów płatności — Ograniczanie lub kontrolowanie produkcji lub sprzedaży — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Podstawa prawna — Badanie sprawy — Określenie rynku — Naruszenie art. 65 EWWiS — Grzywny — Okoliczności łagodzące — Proporcjonalność]

text:
               2.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 34/21

         Wyrok Sądu z dnia 9 grudnia 2014 r. – IRO/Komisja
   (Sprawa T-69/10) (1)

   ([Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek prętów zbrojeniowych prostych lub w kręgach - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 65 EWWiS, po wygaśnięciu traktatu EWWiS, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Ustalanie cen i terminów płatności - Ograniczanie lub kontrolowanie produkcji lub sprzedaży - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Podstawa prawna - Badanie sprawy - Określenie rynku - Naruszenie art. 65 EWWiS - Grzywny - Okoliczności łagodzące - Proporcjonalność])
   (2015/C 034/23)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Industrie Riunite Odolesi SpA (IRO) (Odolo, Włochy) (przedstawiciele: A. Giardina i P. Tomassi, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo R. Sauer i B. Gencarelli, następnie R. Sauer, R. Striani i T. Vecchi, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata P. Manziniego)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2009) 7492 wersja ostateczna z dnia 30 września 2009 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 65 EWWiS (sprawa COMP/37.956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe, ponowne przyjęcie), uzupełnionej i zmienionej decyzją Komisji C (2009) 9912 wersja ostateczna z dnia 8 grudnia 2009 r., w której Komisja nałożyła na skarżącą grzywnę w wysokości 3,58 mln EUR z tytułu naruszenia art. 65 ust. 1 EWWiS.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Industrie Riunite Odolesi SpA (IRO) zostaje obciążona kosztami.

      (1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.


title: Sprawa C-572/14: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH/Amazon EU Sàrl, Amazon Services Europe Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon Logistik GmbH, Amazon Media Sàrl [Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie (WE) nr 44/2001. – Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych – Artykuł 5 pkt 3 – Pojęcie czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego albo roszczenia wynikającego z takiego czynu – Dyrektywa 2001/29/WE – Harmonizacja niektórych aspektów prawa autorskiego i praw pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym – Artykuł 5 ust. 2 lit. b) – Prawo do zwielokrotniania – Wyjątki i ograniczenia – Zwielokrotnianie na użytek prywatny – Godziwa rekompensata – Brak zapłaty – Ewentualne włączenie do zakresu stosowania art. 5 pkt 3 rozporządzenia (WE) nr 44/2001]

text:
               13.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/18

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH/Amazon EU Sàrl, Amazon Services Europe Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon Logistik GmbH, Amazon Media Sàrl
      (Sprawa C-572/14) (1)

      ([Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001. - Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych - Artykuł 5 pkt 3 - Pojęcie czynu niedozwolonego lub czynu podobnego do czynu niedozwolonego albo roszczenia wynikającego z takiego czynu - Dyrektywa 2001/29/WE - Harmonizacja niektórych aspektów prawa autorskiego i praw pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym - Artykuł 5 ust. 2 lit. b) - Prawo do zwielokrotniania - Wyjątki i ograniczenia - Zwielokrotnianie na użytek prywatny - Godziwa rekompensata - Brak zapłaty - Ewentualne włączenie do zakresu stosowania art. 5 pkt 3 rozporządzenia (WE) nr 44/2001])
      (2016/C 211/21)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Oberster Gerichtshof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Amazon EU Sàrl, Amazon Services Europe Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon Logistik GmbH, Amazon Media Sàrl

         Strona pozwana: Amazon EU Sàrl, Amazon Services Europe Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon Logistik GmbH, Amazon Media Sàrl

         Sentencja

      Artykuł 5 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że żądanie zapłaty wynagrodzenia należnego na podstawie krajowego uregulowania, takiego jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym, które ma na celu wdrożenie systemu „godziwej rekompensaty” przewidzianego w art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym, wchodzi w zakres postępowań, których przedmiotem jest „czyn niedozwolony lub czyn podobny do czynu niedozwolonego albo roszczenie wynikające z takiego czynu” w rozumieniu art. 5 pkt 3 tego rozporządzenia.

         (1)  Dz.U. C 81 z 9.3.2015.


title: Sprawa C-467/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 22 sierpnia 2016 r. – Brigitte Schlömp/Landratsamt Schwäbisch Hall

text:
               21.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 428/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 22 sierpnia 2016 r. – Brigitte Schlömp/Landratsamt Schwäbisch Hall
   (Sprawa C-467/16)
   (2016/C 428/08)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Amtsgericht Stuttgart

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Brigitte Schlömp

      Strona pozwana: Landratsamt Schwäbisch Hall

      Pytania prejudycjalne

   Czy pojęcie „sądu” w ramach stosowania art. 27 i 30 konwencji z Lugano (1) z dnia 30 października 2007 r. o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych obejmuje również organ pojednawczy w rozumieniu prawa szwajcarskiego?

      (1)  Decyzja Rady 2009/430/WE z dnia 27 listopada 2008 r. dotycząca zawarcia Konwencji o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2009, L 147, s. 1).


title: Sprawa C-409/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 16 sierpnia 2010 r. — Hauptzollamt Hamburg-Hafen przeciwko Afasia Knits Deutschland GmbH

text:
               9.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 274/21

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 16 sierpnia 2010 r. — Hauptzollamt Hamburg-Hafen przeciwko Afasia Knits Deutschland GmbH
   (Sprawa C-409/10)
   ()
   2010/C 274/33
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

      Strona pozwana: Afasia Knits Deutschland GmbH

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy jest to zgodne z art. 32 protokołu 1 w sprawie definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz w sprawie metod współpracy administracji Umowy o Partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską (1), że Komisja Europejska zasadniczo sama, nawet jeśli przy wsparciu miejscowych władz, przeprowadza kontrolę po zwolnieniu towarów dowodów pochodzenia wystawionych w kraju wywozu i chodzi o wynik kontroli w rozumieniu tego przepisu, jeżeli uzyskane w ten sposób wyniki kontroli Komisji są ujęte w protokole, który jest podpisywany także przez przedstawiciela rządu kraju wywozu?

         Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

               2)

               Czy w przypadku odpowiadającym sprawie przed sądem krajowym, w którym dowody preferencyjne z kraju wywozu wydane w określonym czasie zostały uznane za nieważne, ponieważ pochodzenie towaru nie mogło zostać potwierdzone na podstawie kontroli po zwolnieniu towarów, nie można jednak wykluczyć, że niektóre towary wywożone spełniały warunki pochodzenia, osoba odpowiedzialna za uiszczenie opłat celnych na podstawie na art. 220 ust. 2 lit. b) akapit drugi i trzeci rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (2) może powoływać się na zasadę uzasadnionych oczekiwań wskazując, że przedłożone w jej sprawie świadectwa preferencyjnego traktowania mogły być prawidłowe, a zatem opierały się na właściwym przedstawieniu faktów przez eksportera?

      (1)  2000/483/WE: Umowa o Partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską oraz jej państwami członkowskimi, podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., Dz.U. L 317, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 302, s. 1.


title: Zarządzenie Prezesa Trybunału z dnia 12 listopada 2013 r. w sprawie E-22/13 – Íslandsbanki hf. przeciwko Gunnarowi V. Engilbertssonowi (Wycofanie wniosku o wydanie opinii doradczej)

text:
               20.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 81/14

      ZARZĄDZENIE PREZESA TRYBUNAŁU

   z dnia 12 listopada 2013 r.
   w sprawie E-22/13
   Íslandsbanki hf. przeciwko Gunnarowi V. Engilbertssonowi
   (Wycofanie wniosku o wydanie opinii doradczej)
   2014/C 81/15
   WNIOSEK złożony przez Hæstiréttur Íslands (Sąd Najwyższy Islandii) dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej zgodnie z art. 34 Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości,
   Prezes Trybunału wydał w dniu 12 listopada 2013 r. zarządzenie zawierające sentencję następującej treści:
   sprawę E-22/13 należy usunąć z rejestru.


title: Sprawa T-576/10: Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji

text:
               19.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/29

         Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2010 r. — Trefilerías Quijano przeciwko Komisji
   (Sprawa T-576/10)
   2011/C 55/51
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Trefilerías Quijano, SA (Los Corrales de Buelna, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca];

               —

               tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności zgodnie z art. 263 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej art. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję z dnia 30 czerwca 2010 r. [C(2010) 4387 wersja ostateczna w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca] w zakresie, w jakim narusza on zasadę niedyskryminacji ze względu na nieprzedłużenie TQ dodatkowego terminu do zapłaty grzywny i jest dotknięta brakiem uzasadnienia oraz

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-575/10 Moreda-Riviere Trefilerías przeciwko Komisji.


title: Sprawa C-416/04 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia  11 maja 2006 r.  — The Sunrider Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 15 ust. 3 i art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VITAFRUIT — Sprzeciw właściciela krajowego słownego znaku towarowego VITAFRUT — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Dowód na wyrażenie przez właściciela zgody na używanie wcześniejszego znaku towarowego — Podobieństwo towarów)

text:
               15.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/8

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 maja 2006 r. — The Sunrider Corp. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-416/04 P) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 15 ust. 3 i art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VITAFRUIT - Sprzeciw właściciela krajowego słownego znaku towarowego VITAFRUT - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Dowód na wyrażenie przez właściciela zgody na używanie wcześniejszego znaku towarowego - Podobieństwo towarów)
   (2006/C 165/13)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnosząca odwołanie: The Sunrider Corp. [Przedstawiciel: A. Kockläuner, Rechtsanwalt]

      Uczestnik postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Przedstawiciele: S. Latinen i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy]
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie T-203/02 The Sunrider Corp. przeciwko OHIM, mocą którego Sąd oddalił wniesioną przez zgłaszającego słowny znak towarowy „VITAFRUIT” dla towarów z klas 5, 29 i 32 skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 8 kwietnia 2002 r. w sprawie R 1046/2000-1, odrzucającej odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów, na mocy której dokonano częściowej odmowy rejestracji wspomnianego znaku towarowego w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu wniesionego przez właściciela słownego krajowego znaku towarowego „VITAFRUT” dla określonych towarów z klas 30 i 32
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               The Sunrider Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004


title: Sprawa T-164/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 2007 r. — Wauthier et Deveen przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie oceny za okres 2001/2002 — Skarga oczywiście niedopuszczalna i oczywiście pozbawiona jakichkolwiek podstaw prawnych)

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 170/26

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 2007 r. — Wauthier et Deveen przeciwko Komisji
   (Sprawa T-164/04) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Ocena - Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Postępowanie w sprawie oceny za okres 2001/2002 - Skarga oczywiście niedopuszczalna i oczywiście pozbawiona jakichkolwiek podstaw prawnych)
   (2007/C 170/51)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Patricia Wauthier (Tubize, Belgia) i Viviane Deveen (Overijse, Belgia) (przedstawiciele: początkowo G. Bounéou i F. Frabetti, następnie F. Frabetti, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i H. Krämer, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Żądanie stwierdzenia nieważności postępowania w sprawie oceny za okres 2001/2002 w odniesieniu do skarżących, a ponadto sprawozdań z przebiegu karier zawodowych skarżących w tym postępowaniu.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako częściowo oczywiście niedopuszczalna, a ponadto oczywiście pozbawiona jakichkolwiek podstaw prawnych.

               2)

               Skarżące pokryją własne koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 190 z 24.7.2004.


title: Sprawa T-118/09: Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2009 r. — La Sonrisa de Carmen i Bloom Clothes przeciwko OHIM — Heldmann (BLOOMCLOTHES)

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/44

         Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2009 r. — La Sonrisa de Carmen i Bloom Clothes przeciwko OHIM — Heldmann (BLOOMCLOTHES)
   (Sprawa T-118/09)
   2009/C 141/94
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: La Sonrisa de Carmen SL (Vigo, Hiszpania), Bloom Clothes SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat S. Míguez Pereira)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Harald Heldmann (Hamburg, Niemcy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej z dnia 8 stycznia 2009 r. w sprawie R 695/2008-2 i wpisanie do rejestru wspólnotowego mieszanego znaku towarowego BLOOCLOTHES dla klas 25 i 35.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Mieszany znak towarowy zawierający określenie „BLOOCLOTHES”, któremu towarzyszy rysunek grzyba (zgłoszenie nr 5 077 128) dla towarów i usług z klas 18, 25 i 35
   Właściciel znaku lub oznaczenia,

      na które powołano się w sprzeciwie: Harald Heldmann
   Znak lub oznaczenie,

      na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „BLOOM” (niemiecki znak towarowy nr 30 439 990) dla towarów z klasy 25

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Niewłaściwe zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) [zastąpionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, Dz.U. L 78, s. 1].


title: Sprawa T-253/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 kwietnia 2008 r. — KONGRA-GEL i in. przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w ramach walki z terroryzmem — Zamrożenie funduszy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Uzasadnienie)

text:
               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 142/23

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 kwietnia 2008 r. — KONGRA-GEL i in. przeciwko Radzie
   (Sprawa T-253/04) (1)

   (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w ramach walki z terroryzmem - Zamrożenie funduszy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Uzasadnienie)
   (2008/C 142/41)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: KONGRA-GEL i dziewięć innych skarżących, których nazwy zostały umieszczone w załączniku do wyroku (przedstawiciele: M. Muller, QC, E. Grieves i C. Vine, barristers oraz J.G. Pierce, solicitor)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: E. Finnegan i D. Canga Fano, działający w charakterze pełnomocników)

      Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo R. Caudwell, a następnie E. Jenkinson, działający w charakterze pełnomocników, wspierani przez S. Lee, barrister)
   Przedmiot sprawy
   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2002/306/WE z dnia 2 kwietnia 2004 r. wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającej decyzję 2003/902/WE (Dz.U. L 99, str. 28) oraz rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 (Dz.U. L 344, str. 70), a po drugie, wniosek o odszkodowanie.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2002/306/WE z dnia 2 kwietnia 2004 r. wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającej decyzję 2003/902/WE w zakresie dotyczącym KONGRA-GEL.

               2)

               Rada pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżące.

               3)

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004.


title: Sprawa F-46/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 22 czerwca 2011 r. — AD przeciwko Komisji (Umorzenie postępowania)

text:
               12.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/29

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 22 czerwca 2011 r. — AD przeciwko Komisji
   (Sprawa F-46/10) (1)

   (Umorzenie postępowania)
   2012/C 138/61
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: AD (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat E. Boigelot)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieprzyznaniu skarżącemu dodatku na gospodarstwo domowe, umotywowanej tym, skarżący i jego partner mieli możliwość zawarcia małżeństwa cywilnego w państwie członkowskim

      Sentencja postanowienia

               1)

               Umarza się postępowanie w przedmiocie skargi.

               2)

               Komisja Europejska pokrywa całość kosztów.

      (1)  Dz.U. C 246 z 11.9.2010, s. 41.


title: Sprawa T-310/07: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2007 r. — gardeur przeciwko OHIM — Blue Rose (g)

text:
               20.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 247/36

         Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2007 r. — gardeur przeciwko OHIM — Blue Rose (g)
   (Sprawa T-310/07)
   (2007/C 247/59)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: gardeur AG (Mönchengladbach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci A. Beschorner, B. Glaser, C. Thomas)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Blue Rose Inc. (Nashville Tennessee, Stany Zjednoczone)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 15 czerwca 2007 r. w sprawie R 878/2006-2, dotyczącej wspólnotowego znaku towarowego nr 1153741 „g” w części, w jakiej oddalono odwołanie w odniesieniu do towarów z klasy 25,

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania przed Sądem i nakazanie interwenientowi zapłaty kosztów postępowania administracyjnego przed Izbą Odwoławczą.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Graficzny znak towarowy przedstawiający okrąg z wpisaną literą „g” dla towarów i usług należących do klas 9, 25 i 41

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Blue Rose Inc.

      Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Gardeur AG

      Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Wspólnotowy graficzny znak towarowy przedstawiający czarny kwadrat z wpisaną literą „g” dla towarów i usług należących do klas 3, 18 i 25 — zgłoszenie nr 1153741

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Odrzucenie wniosku o unieważnienie

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 4 i 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.


title: Sprawa C-354/04 P: Wniesione dnia 17 sierpnia 2004 r. przez Association Pro Amnistia, J.M. Olano Olano, J. Zelarain Errasti odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) wydanego dnia 7 czerwca 2004 r. w sprawie T-333/02: Gestoras Pro Amnistia, J.M. Olano Olano, J. Zelarain Errasti przeciwko Radzie Unii Europejskiej wspieranej przez Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo

text:
               9.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 251/9

         Wniesione dnia 17 sierpnia 2004 r. przez Association Pro Amnistia, J.M. Olano Olano, J. Zelarain Errasti odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) wydanego dnia 7 czerwca 2004 r. w sprawie T-333/02: Gestoras Pro Amnistia, J.M. Olano Olano, J. Zelarain Errasti przeciwko Radzie Unii Europejskiej wspieranej przez Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo
   (Sprawa C-354/04 P)
   (2004/C 251/17)
   Dnia 17 sierpnia 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) wydanego dnia 7 czerwca 2004 r. w sprawie T-333/02: Gestoras Pro Amnistia, J.M. Olano Olano, J. Zelarain Errasti przeciwko Radzie Unii Europejskiej wspieranej przez Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo, złożone przez Association Pro Amnistia, J.M. Olano Olano, J. Zelarain Errasti, reprezentowanych przez D. Rougeta, adwokata.
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               1)

               uznanie odwołania za zasadne oraz uchylenie zaskarżonego postanowienia,

               2)

               ostateczne orzeczenie na podstawie art. 61 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału co do istoty sprawy i uwzględnienie żądań zgłoszonych przez skarżących w pierwszej instancji, to znaczy: nakazania Radzie zapłacenia odszkodowania w wysokości 1.000.000 euro na rzecz stowarzyszenia GESTORAS PRO AMNISTIA oraz odszkodowań w wysokości po 100.000 euro na rzecz skarżących Juana Mari OLANO OLANO i Julena ZELARAIN ERRASTI wraz z odsetkami od tych sum w wysokości 4,5 % od dnia wydania przez Trybunał wyroku do dnia zapłaty, a nadto obciążenie Rady własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Rozpoznanie żądania naprawienia szkody spowodowanej wpisaniem skarżącego stowarzyszenia na listę osób, grup i podmiotów ustanowioną w wykonaniu przepisów dotyczących zwalczania terroryzmu podlega jurysdykcji wspólnotowej.
   Podstawę tej kompetencji stanowią w tym przypadku łącznie: deklaracja Rady z dnia 18 grudnia 2001 r., ósmy motyw decyzji Rady 2003/48/WSiSW (1) i art. 6 Traktatu UE. Przyjmując wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (2), Rada zadeklarowała 18 grudnia 2001 r., że „wszelki błąd co do osoby, grupy lub podmiotu, których niniejsze wspólne stanowisko dotyczy, daje stronie poszkodowanej prawo żądania zadośćuczynienia przed sądem”. Ponadto, prawo do skutecznych środków prawnych przeciwko aktom instytucji powodującym szkodę stanowi jedną z podstaw Unii Europejskiej, a zatem przepisy nadające to prawo winny być interpretowane szeroko, tak by spełnione były wymagania wynikające z art. 1, art. 6 ust. 1 oraz art. 13 EKPCz, które winny znaleźć zastosowanie w tej sprawie.
   Odnośnie istnienia szkody, wpisanie skarżącego stowarzyszenia na sporną listę, jako równoznaczne z oskarżeniem o bycie organizacją terrorystyczną, spowodowało szczególnie poważne naruszenie jego dobrego imienia oraz swobody wypowiedzi. Włączenie stowarzyszenia na listę narusza również dobre imię, swobodę wypowiedzi, swobodę stowarzyszania się oraz prawo do życia prywatnego dwóch pozostałych skarżących, którzy są rzecznikami stowarzyszenia. Co się tyczy związku przyczynowego między postępowaniem Rady oraz wyrządzoną szkodą, negatywny wpływ na dobre imię jest nieuchronną i natychmiastową konsekwencją wpisania na listę.
   Rada wykorzystała w sposób nieuprawniony podział działań Unii Europejskiej na trzy filary. Przy wyborze podstawy prawnej Rada kierowała się bowiem oportunistycznymi motywami, takimi jak zamiar uniknięcia kontroli Parlamentu, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Trybunału Sprawiedliwości i skutkiem tego pozbawienia zainteresowanych osób prawa do skutecznych środków prawnych, a w szczególności skargi zmierzającej do uzyskania odszkodowania za doznaną szkodę. Takie postępowanie stanowi naruszenie wymogów proceduralnych.

      (1)  Decyzja Rady 2003/48/WSiSW z 19 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania szczególnych środków w zakresie współpracy policyjnej i sądowej w dziedzinie zwalczania terroryzmu zgodnie z art. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (Dz.U. L 16 z 22.1.2003, str. 68).

      (2)  wspólne stanowisko Rady z 27 grudnia 2001 r. w sprawie stosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 93).


title: Sprawa C-297/07: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Regensburg — Niemcy) — Postępowanie karne przeciwko Klausowi Bourquainowi (Konwencja wykonawcza do Układu z Schengen — Artykuł 54 — Zasada ne bis in idem — Zakres stosowania — Wyrok skazujący wydany zaocznie w odniesieniu do tego samego czynu — Pojęcie procesu zakończonego wydaniem prawomocnego wyroku — Przepisy proceduralne prawa krajowego — Pojęcie kary, która nie może być już wykonana )

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/5

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Regensburg — Niemcy) — Postępowanie karne przeciwko Klausowi Bourquainowi
   (Sprawa C-297/07) (1)

   (Konwencja wykonawcza do Układu z Schengen - Artykuł 54 - Zasada „ne bis in idem’ - Zakres stosowania - Wyrok skazujący wydany zaocznie w odniesieniu do tego samego czynu - Pojęcie „procesu zakończonego wydaniem prawomocnego wyroku’ - Przepisy proceduralne prawa krajowego - Pojęcie „kary, która nie może być już wykonana’)
   (2009/C 32/08)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Landgericht Regensburg
   Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym
   Klaus Bourquain
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Regensburg — Wykładnia art. 54 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. zawartego pomiędzy rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. 2000 L 239, str. 19) — Wykładnia zasady ne bis in idem — Zaoczne skazanie za ten sam czyn — Niewykonanie kary, a następnie objęcie amnestią generalną
   Sentencja
   Zasada ne bis in idem, której poświęcony jest art. 54 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. zawartego między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach podpisanej w dniu 19 czerwca 1990 r. w Schengen (Luksemburg) znajduje zastosowanie do postępowania karnego wszczętego w umawiającym się państwie o czyn, o który w innym umawiającym się państwie proces oskarżonego zakończył się prawomocnym wyrokiem, nawet jeśli na podstawie prawa państwa, w którym został skazany wymierzona kara nigdy nie mogła być natychmiastowo wykonana ze względu na szczególne uregulowania proceduralne takie jak te, których dotyczy postępowanie przed sądem krajowym.

      (1)  Dz.U. C 211 z dnia 8.9.2007 r.


title: Sprawa C-28/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 19 stycznia 2017 r. – NN A/S/Skatteministeriet

text:
               18.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 121/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 19 stycznia 2017 r. – NN A/S/Skatteministeriet
   (Sprawa C-28/17)
   (2017/C 121/18)
   Język postępowania: duński

      Sąd odsyłający

   Østre Landsret

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: NN A/S

      Strona pozwana: Skatteministeriet

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Jakie czynniki należy uwzględnić przy ocenianiu, czy spółki będące rezydentami w sytuacji takiej jak ta będąca przedmiotem niniejszego postepowania są objęte, w odniesieniu do kompensowania strat, „równoważnym warunkiem” w rozumieniu pkt 20 wyroku Philips (1), względem tego, który ma zastosowanie do oddziałów spółek niebędących rezydentami?

               2)

               Jeżeli założyć, że duńskie przepisy podatkowe nie zawierają różnic w traktowaniu, jakie występowały w sprawie Philips, czy zakaz kompensowania podobny do opisanego – w przypadku gdy strata poniesiona w stałym zakładzie spółki niebędącej rezydentem podlega również kompetencjom podatkowym państwa przyjmującego – sam w sobie stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości przewidzianej w art. 49 TFUE, które musi być uzasadnione poprzez odniesienie do nadrzędnych względów interesu ogólnego?

               3)

               Jeżeli tak, czy takie ograniczenie może być wówczas uzasadnione interesem, jakim jest zapobieganie podwójnemu wykorzystaniu strat, lub celem w zakresie zapewnienia zrównoważonego podziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi bądź połączeniem obydwu?

               4)

               Jeżeli tak, czy takie ograniczenie jest proporcjonalne?

      (1)  Wyrok Trybunału z dnia 6 września 2012 r., C-18/11 (EU:C:2012:532)


title: Sprawa T-451/11: Wyrok Sądu z dnia 15 stycznia 2013 r. — Gigabyte Technology przeciwko OHIM — Haskins (Gigabyte) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Gigabyte — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy GIGABITER — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               23.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/11

         Wyrok Sądu z dnia 15 stycznia 2013 r. — Gigabyte Technology przeciwko OHIM — Haskins (Gigabyte)
   (Sprawa T-451/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Gigabyte - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy GIGABITER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2013/C 55/18
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Gigabyte Technology Co., Ltd (Tajpej, Tajwan) (przedstawiciel: adwokat F. Schwerbrock)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również: Robert A. Haskins (Quakertown, Pensylwania, Stany Zjednoczone)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 maja 2011 r. (sprawa R 2047/2010-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Robertem A. Haskinsem a Gigabyte Technology Co., Ltd.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Gigabyte Technology Co., Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 298 z 8.10.2011.