201807200852013312018/C 276/633062015TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180620373821Sprawa T-306/15 i T-484/15: Wyrok Sądu z dnia z dnia 20 czerwca 2018 r. – KV / EACEA [Klauzula arbitrażowa – Umowy o dotacje zawarte w ramach programu działań w zakresie uczenia się przez całe życie (2007–2013) – Projekty NEST i „This is IT” – Koszty niekwalifikowalne – Zmiana kwalifikacji skargi]
 ---documentbreak--- C2762018PL3710120180620PL0063371382Wyrok Sądu z dnia z dnia 20 czerwca 2018 r. – KV / EACEA
   (Sprawa T-306/15 i T-484/15) (
         1
      )
   „[Klauzula arbitrażowa — Umowy o dotacje zawarte w ramach programu działań w zakresie uczenia się przez całe życie (2007–2013) — Projekty NEST i „This is IT” — Koszty niekwalifikowalne — Zmiana kwalifikacji skargi]”2018/C 276/63Język postępowania: angielski
      Strony

      Strona skarżąca: KV (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

      Strona pozwana: Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) (przedstawiciele: początkowo H. Monet i D. Homann, a następnie H. Monet, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesione na podstawie art. 272 TFUE żądanie stwierdzenia, że uznając niektóre koszty personelu poniesione prze skarżącą w ramach projektów „Network of Staff and Teachers in childcare services” (NEST) oraz „Facilitating and fostering digital competence through volunteers – This is IT” (This is IT) za niekwalifikowane, EACEA błędne zinterpretowała i zastosowała postanowienia umowne dotyczące tych projektów.

      Sentencja

            1)

            Sprawy T-306/15 i T-484/15 zostają połączone do celów wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

            2)

            Skargi zostają oddalone.

            3)

            KV zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 279 z 24.8.2015.


201807200412013452018/C 276/081692017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL201806146721Sprawa C-169/17: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino / Administración del Estado (Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 34 i 35 TFUE – Swobodny przepływ towarów – Ograniczenia ilościowe – Środki o skutku równoważnym – Ochrona świń – Produkty wytwarzane lub sprzedawane w Hiszpanii – Normy jakości dla mięsa, szynki, łopatki i schabu ze świń rasy iberyjskiej – Warunki dotyczące używania nazwy „de cebo” – Poprawa jakości produktów – Dyrektywa 2008/120/WE – Zakres stosowania)
 ---documentbreak--- C2762018PL610120180614PL00086172Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo – Hiszpania) – Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino / Administración del Estado
   (Sprawa C-169/17) (
         1
      )
   „(Odesłanie prejudycjalne — Artykuły 34 i 35 TFUE — Swobodny przepływ towarów — Ograniczenia ilościowe — Środki o skutku równoważnym — Ochrona świń — Produkty wytwarzane lub sprzedawane w Hiszpanii — Normy jakości dla mięsa, szynki, łopatki i schabu ze świń rasy iberyjskiej — Warunki dotyczące używania nazwy „de cebo” — Poprawa jakości produktów — Dyrektywa 2008/120/WE — Zakres stosowania)”2018/C 276/08Język postępowania: francuski
      Sąd odsyłający

   Tribunal Supremo

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino

      Strona pozwana: Administración del Estado

      Sentencja

            1)

            Artykuły 34 i 35 TFUE należy interpretować w ten sposób, że:

                     —

                     artykuł 34 TFUE nie stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporne w postępowaniu głównym, zgodnie z którym nazwa handlowa „iberico de cebo” może być przyznana jedynie produktom spełniającym określone wymogi ustanowione w tym uregulowaniu krajowym, ponieważ to uregulowanie pozwala na przywóz i wprowadzanie do obrotu produktów z państw członkowskich innych niż państwo, w którym przyjęto omawiane uregulowanie krajowe, pod nazwami, którymi opatrzone są te produkty zgodnie z uregulowaniem państwa członkowskiego ich pochodzenia, nawet jeśli są one podobne do nazw określonych w uregulowaniu krajowym spornym w postępowaniu głównym, zbliżone do nich lub z nimi zbieżne;

                     —

                     artykuł 35 TFUE nie stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporne w postępowaniu głównym.

            2)

            Artykuł 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2008/120/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającej minimalne normy ochrony świń, w związku z art. 12 tej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporne w postępowaniu głównym, uzależniającemu używanie niektórych nazw handlowych w odniesieniu do produktów ze świń rasy iberyjskiej wytwarzanych lub sprzedawanych w Hiszpanii od przestrzegania przez producentów warunków hodowli świń rasy iberyjskiej bardziej restrykcyjnych niż warunki przewidziane w tym art. 3 ust. 1 lit. a) i minimalnego wieku przy uboju wynoszącego dziesięć miesięcy.

      (
         1
      )	Dz.U. C 195 z 19.6.2017.


201807200362012972018/C 276/463712017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180412313114Sprawa C-371/17: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Uber BV / Richard Leipold
 ---documentbreak--- C2762018PL3140120180412PL0046314311Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 12 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Uber BV / Richard Leipold
   (Sprawa C-371/17) (
         1
      )2018/C 276/46Język postępowania: niemieckiPrezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 318 z 25.9.2017.


201807200382013432018/C 276/092232017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL201806147711Sprawa C-223/17 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 14 czerwca 2018 r. – Lubrizol France SAS / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna taryfa celna – Autonomiczne cła na niektóre produkty rolne i przemysłowe – Wnioski o zawieszenie ceł – Rozporządzenie (UE) nr 1344/2011 – Przyznanie zawieszenia ceł – Sprzeciw – Rozporządzenie (UE) nr 1387/2013 – Zniesienie zakwestionowanych zawieszeń – Porównywalne produkty dostępne w wystarczających ilościach na rynku Unii]
 ---documentbreak--- C2762018PL710120180614PL00097171Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 14 czerwca 2018 r. – Lubrizol France SAS / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska
   (Sprawa C-223/17 P) (
         1
      )
   „[Odwołanie — Wspólna taryfa celna — Autonomiczne cła na niektóre produkty rolne i przemysłowe — Wnioski o zawieszenie ceł — Rozporządzenie (UE) nr 1344/2011 — Przyznanie zawieszenia ceł — Sprzeciw — Rozporządzenie (UE) nr 1387/2013 — Zniesienie zakwestionowanych zawieszeń — Porównywalne produkty dostępne w wystarczających ilościach na rynku Unii]”2018/C 276/09Język postępowania: angielski
      Strony

      Wnosząca odwołanie: Lubrizol France SAS (przedstawiciele: R. MacLean, solicitor, wspierany przez A. Bochon, avocat)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Balta i F. Florindo Gijón, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Lewis i A. Caeiros, pełnomocnicy)

      Sentencja

            1)

            Odwołanie zostaje oddalone.

            2)

            Lubrizol France SAS pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

            3)

            Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (
         1
      )	Dz.U. C 221 z 10.7.2017.


201807201152013072018/C 276/645372015TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180626383811Sprawa T-537/15: Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Deutsche Post / EUIPO – Verbis Alfa et EasyPack (InPost) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego InPost – Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe INFOPOST i ePOST oraz wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy POST – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak naruszenia renomy i brak rozmycia – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001) – Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem}
 ---documentbreak--- C2762018PL3810120180626PL0064381381Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Deutsche Post / EUIPO – Verbis Alfa et EasyPack (InPost)
   (Sprawa T-537/15) (
         1
      )
   „{Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego InPost — Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe INFOPOST i ePOST oraz wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy POST — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Brak naruszenia renomy i brak rozmycia — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001) — Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem}”2018/C 276/64Język postępowania: angielski
      Strony

      Strona skarżąca: Deutsche Post AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci M. Viefhues i T. Heitmann, następnie adwokat M. Viefhues)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Rajh, G. Sakalaite-Orlovskiene i D. Walicka, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Verbis Alfa sp. z o.o. (Kraków, Polska) i EasyPack sp. z o.o. (Kraków) (przedstawiciel: adwokaci M. Żabińska, A. Kockläuner i O. Nilgen)

      Przedmiot

   Skarga na decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 czerwca 2015 r. (sprawa R 546/2014-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Deutsche Post z jednej strony a Verbis Alfa i EasyPack z drugiej strony.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            Deutsche Post AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 371 z 9.11.2015.


201807200222013232018/C 276/252852018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180425171821Sprawa C-285/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litwa) w dniu 25 kwietnia 2018 r. – Kauno miesto savivaldybė i Kauno miesto savivaldybės administracija
 ---documentbreak--- C2762018PL1710120180425PL0025171182Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litwa) w dniu 25 kwietnia 2018 r. – Kauno miesto savivaldybė i Kauno miesto savivaldybės administracija
   (Sprawa C-285/18)2018/C 276/25Język postępowania: litewski
      Sąd odsyłający

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca skargę kasacyjną: Kauno miesto savivaldybė, Kauno miesto savivaldybės administracija

      Druga strona postępowania: UAB „Irgita”, UAB „Kauno švara”

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Przy uwzględnieniu okoliczności rozpatrywanej sprawy, czy zamówienie typu in-house jest objęte zakresem stosowania dyrektywy 2004/18 (
                  1
               ), czy dyrektywy 2014/24 (
                  2
               ), w sytuacji, w której postępowania dotyczące udzielenia spornego zamówienia in-house, w tym między innymi postępowanie administracyjne, zostały wszczęte, gdy dyrektywa 2004/18 wciąż obowiązywała, lecz sama umowa została zawarta w dniu 19 maja 2016 r., gdy dyrektywa 2004/18 nie miała już mocy obowiązującej?

            2)

            Przy założeniu, że zamówienie typu in-house jest objęte zakresem stosowania dyrektywy 2004/18:

                     a)

                     czy art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy (lecz bez ograniczenia się do tego przepisu), biorąc pod uwagę wyroki Trybunału Sprawiedliwości w sprawach Teckal (C-107/98), Jean Auroux i in. (C-220/05) oraz ANAV (C-410/04) oraz inne orzeczenia, należy rozumieć i interpretować w ten sposób, że pojęcie „zamówienia in-house” jest objęte zakresem prawa Unii oraz że na treść i stosowanie tego pojęcia nie ma wpływu prawo krajowe państw członkowskich, w tym ograniczenia dotyczące udzielania takich zamówień, na przykład obowiązek spełniania warunku, że umowy zawierane w ramach udzielania zamówień publicznych nie pozwalają na zapewnienie jakości, dostępności i ciągłości świadczonych usług?

                     b)

                     jeżeli odpowiedź na poprzednie pytanie jest przecząca, to znaczy, jeżeli pojęcie „zamówienia in-house” jest objęte, w części lub w całości, zakresem prawa państw członkowskich, czy wskazany powyżej przepis dyrektywy 2004/18 należy interpretować w ten sposób, że państwom członkowskim przysługuje uznanie w zakresie ustanawiania ograniczeń lub dodatkowych warunków udzielenia zamówień typu in-house (w porównaniu z prawem Unii i interpretującym to prawo orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości), lecz mogą one skorzystać z tego uznania wyłącznie za pośrednictwem szczególnych i jasnych przepisów prawa stanowionego dotyczących zamówień publicznych?

            3)

            Przy założeniu, że zamówienie typu in-house jest objęte zakresem stosowania dyrektywy 2014/24:

                     a)

                     czy przepisy art. 1 ust. 4 i art. 12 dyrektywy oraz postanowienia art. 36 karty, łącznie bądź odrębnie (lecz bez ograniczenia się do tych przepisów), biorąc pod uwagę wyroki Trybunału Sprawiedliwości w sprawach Teckal (C-107/98), Jean Auroux i in. (C-220/05) oraz ANAV (C-410/04) oraz inne orzeczenia, należy rozumieć i interpretować w ten sposób, że pojęcie „zamówienia in-house” jest objęte zakresem prawa Unii oraz że na treść i stosowanie tego pojęcia nie ma wpływu prawo krajowe państw członkowskich, w tym ograniczenia dotyczące udzielania takich zamówień, na przykład obowiązek spełniania warunku, że umowy zawierane w ramach udzielania zamówień publicznych nie pozwalają na zapewnienie jakości, dostępności i ciągłości świadczonych usług?

                     b)

                     jeżeli odpowiedź na poprzednie pytanie jest przecząca, to znaczy, jeżeli pojęcie „zamówienia in-house” jest objęte, w części lub w całości, zakresem prawa państw członkowskich, czy przepis art. 12 dyrektywy 2014/24 należy interpretować w ten sposób, że państwom członkowskim przysługuje uznanie w zakresie ustanawiania ograniczeń lub dodatkowych warunków udzielenia zamówień typu in-house (w porównaniu z prawem Unii i interpretującym to prawo orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości), lecz mogą one skorzystać z tego uznania wyłącznie za pośrednictwem szczególnych i jasnych przepisów prawa stanowionego dotyczących zamówień publicznych?

            4)

            Niezależnie od tego, która z dyrektyw znajduje zastosowanie do spornego zamówienia typu in-house, czy zasady równego i niedyskryminacyjnego traktowania wykonawców oraz przejrzystości (art. 2 dyrektywy 2004/18 i art. 18 dyrektywy 2014/24), ogólny zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową (art. 18 TFUE), swoboda przedsiębiorczości (art. 49 TFUE), swoboda świadczenia usług (art. 56 TFUE), możliwość przyznania przedsiębiorstwom praw wyłącznych (art. 106 TFUE) i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości (wyroki Teckal, ANAV, Sea, Undis Servizi i inne orzeczenia) powinny być rozumiane i interpretowane w ten sposób, że zamówienie typu in-house udzielane przez instytucję zamawiającą na rzecz podmiotu prawnie odrębnego od tej instytucji zamawiającej – w sytuacji gdy instytucja zamawiająca sprawuje nad tym podmiotem kontrolę podobną do kontroli, którą sprawuje nad swoimi własnymi jednostkami organizacyjnymi, a działalność tego podmiotu polega głównie na działaniach wykonywanych na rzecz instytucji zamawiającej – jest samo w sobie zgodne z prawem, a w szczególności nie narusza prawa innych wykonawców do uczciwej konkurencji, nie dyskryminuje tych innych wykonawców i nie prowadzi do przyznania uprzywilejowanego traktowania kontrolowanemu podmiotowi, na rzecz którego udzielono zamówienia typu in-house?

      (
         1
      )	Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. 2004, L 134, s. 114).
   (
         2
      )	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. 2014, L 94, s. 65).


201807200542013192018/C 276/104212017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL201806138811Sprawa C-421/17: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 13 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Szef Krajowej Administracji Skarbowej / Polfarmex Spółka Akcyjna w Kutnie [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 2 ust. 1 lit. a) – Zakres stosowania – Czynności podlegające opodatkowaniu – Dostawa towarów dokonywana odpłatnie – Przekazanie przez spółkę akcyjną nieruchomości na rzecz akcjonariusza w zamian za umorzenie jego akcji]
 ---documentbreak--- C2762018PL810120180613PL00108181Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 13 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny – Polska) – Szef Krajowej Administracji Skarbowej / Polfarmex Spółka Akcyjna w Kutnie
   (Sprawa C-421/17) (
         1
      )
   „[Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 2 ust. 1 lit. a) — Zakres stosowania — Czynności podlegające opodatkowaniu — Dostawa towarów dokonywana odpłatnie — Przekazanie przez spółkę akcyjną nieruchomości na rzecz akcjonariusza w zamian za umorzenie jego akcji]”2018/C 276/10Język postępowania: polski
      Sąd odsyłający

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Szef Krajowej Administracji Skarbowej

      Strona przeciwna: Polfarmex Spółka Akcyjna w Kutnie

      Sentencja

   Artykuł 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że przekazanie przez spółkę akcyjną na rzecz jednego z jej akcjonariuszy własności nieruchomości, dokonane, jak w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym, tytułem wynagrodzenia za nabycie przez ową spółkę akcyjną, w ramach mechanizmu umorzenia akcji przewidzianego w przepisach krajowych, akcji posiadanych przez owego akcjonariusza w jej kapitale zakładowym, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, o ile owa nieruchomość jest związana z działalnością gospodarczą owej spółki akcyjnej.
   (
         1
      )	Dz.U. C 357 z 23.10.2017.


201807200622012842018/C 276/262882018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180425191911Sprawa C-288/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 25 kwietnia 2018 r. – X BV/Staatssecretaris van Financiën
 ---documentbreak--- C2762018PL1910120180425PL0026191191Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 25 kwietnia 2018 r. – X BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Sprawa C-288/18)2018/C 276/26Język postępowania: niderlandzki
      Sąd odsyłający

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: X BV

      Strona przeciwna: Staatssecretaris van Financiën

      Pytania prejudycjalne

   Czy podpozycje CN 8528 51 00 i 8528 59 40 Nomenklatury scalonej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 25 października 2013 r.) należy interpretować w ten sposób, że płaskie wyświetlacze panelowe z ekranem, w którym zastosowano ciekłokrystaliczną technologię wyświetlania (LCD), które zostały zaprojektowane i wyprodukowane w celu wyświetlania danych pochodzących z maszyny do automatycznego przetwarzania danych oraz wyświetlania złożonych sygnałów wideo pochodzących z innych źródeł, bez względu na pozostałe cechy i właściwości danego monitora, powinny być sklasyfikowane w ramach podpozycji CN 8528 59 40, jeżeli ze względu na swoje wymiary, wagę i funkcjonalność nie są przeznaczone do pracy z bliskiej odległości? Czy ma przy tym znaczenie, że użytkownik monitora (osoba odczytująca z niego informacje) jest tą samą osobą, która przetwarza i/lub wprowadza dane do maszyny do automatycznego przetwarzania danych?


201807200912013602018/C 276/652272016TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180621393911Sprawa T-227/16: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2018 r. – Haverkamp IP / EUIPO – Sissel (dywanik) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający dywanik – Wcześniejszy wzór – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Poinformowany użytkownik – Stopień swobody twórcy – Dowód nasycenia stanu sztuki wzorniczej – Brak innego całościowego wrażenia – Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Artykuł 63 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002]
 ---documentbreak--- C2762018PL3910120180621PL0065391391Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2018 r. – Haverkamp IP / EUIPO – Sissel (dywanik)
   (Sprawa T-227/16) (
         1
      )
   „[Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający dywanik — Wcześniejszy wzór — Podstawa unieważnienia — Brak indywidualnego charakteru — Poinformowany użytkownik — Stopień swobody twórcy — Dowód nasycenia stanu sztuki wzorniczej — Brak innego całościowego wrażenia — Artykuł 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 — Artykuł 63 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002]”2018/C 276/65Język postępowania: niemiecki
      Strony

      Strona skarżąca: Haverkamp IP GmbH (Kindberg, Austria), dopuszczona do wstąpienia do sprawy w miejsce Reinharda Haverkampa (przedstawiciel: adwokat A. Waldenberger)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Hanne i D. Walicka, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: Sissel GmbH (Bad Dürkheim, Niemcy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 lutego 2016 r. (sprawa R 2618/2014-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Sissel a R. Haverkampem.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            Haverkamp IP GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 243 z 4.7.2016.


201807200112012712018/C 276/114582017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL201806148922Sprawa C-458/17 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 czerwca 2018 r. – Rami Makhlouf / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska (Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej – Środki zastosowane wobec wiodących przedsiębiorców działających w Syrii oraz wobec wpływowych członków rodzin Assad i Makhlouf – Prawo do obrony – Dowód zasadności umieszczenia w wykazach)
 ---documentbreak--- C2762018PL820120180614PL00118292Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 14 czerwca 2018 r. – Rami Makhlouf / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska
   (Sprawa C-458/17 P) (
         1
      )
   „(Odwołanie — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syryjskiej Republiki Arabskiej — Środki zastosowane wobec wiodących przedsiębiorców działających w Syrii oraz wobec wpływowych członków rodzin Assad i Makhlouf — Prawo do obrony — Dowód zasadności umieszczenia w wykazach)”2018/C 276/11Język postępowania: francuski
      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rami Makhlouf (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: V. Piessevaux i S. Kyriakopoulou, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Havas i R. Tricot, pełnomocnicy)

      Sentencja

            1)

            Odwołanie zostaje oddalone

            2)

            Rami Makhlouf zostaje obciążony, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej oraz przez Komisję Europejską.

      (
         1
      )	Dz.U. C 309 z 18.9.2017.


201807200342013162018/C 276/272982018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180502192022Sprawa C-298/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbeitsgericht Cottbus (Niemcy) w dniu 2 maja 2018 r. – Reiner Grafe i Jürgen Pohle/Südbrandenburger Nahverkehrs GmbH und OSL Bus GmbH.
 ---documentbreak--- C2762018PL1920120180502PL0027192202Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbeitsgericht Cottbus (Niemcy) w dniu 2 maja 2018 r. – Reiner Grafe i Jürgen Pohle/Südbrandenburger Nahverkehrs GmbH und OSL Bus GmbH.
   (Sprawa C-298/18)2018/C 276/27Język postępowania: niemiecki
      Sąd odsyłający

   Arbeitsgericht Cottbus – Kammern Senftenberg

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Reiner Grafe, Jürgen Pohle

      Strona pozwana: Südbrandenburger Nahverkehrs GmbH, OSL Bus GmbH

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy przekazanie zakładu w postaci obsługi linii autobusowych przez jednego przewoźnika autobusowego drugiemu w trybie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie dyrektywy 92/50/EWG odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (
                  1
               ) stanowi przejęcie zakładu w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 77/187/EWG (
                  2
               ) także wtedy, gdy między wskazanymi przedsiębiorstwami nie doszło do przekazania żadnych istotnych środków zakładu, w szczególności żadnych autobusów?

            2)

            Czy założenie, że autobusy przy uwzględnieniu czasowego ograniczenia zamówienia publicznego na usługi, opartego na racjonalnej uzasadnionej ekonomicznie decyzji, z powodu ich wieku i podwyższonych wymogów technicznych (emisja spalin, pojazdy niskopodłogowe) nie mają już istotnego znaczenia z perspektywy wartości zakładu, uzasadnia odstąpienie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej od wyroku z dnia 25 stycznia 2001 r. (C-172/99) w ten sposób, że w takiej sytuacji do zastosowania dyrektywy 77/187/EWG może prowadzić przejęcie istotnej części załogi?

      (
         1
      )	Dyrektywa Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnosząca się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi; Dz.U. 1992 L 209, s.1.
   (
         2
      )	Dyrektywa Rady 77/187/EWG z dnia 14 lutego 1977 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich, odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów; Dz.U. 1977 L 61, s.26.


201807200282013142018/C 276/473812017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180329323211Sprawa C-381/17: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 29 marca 2018 r. – Komisja / Chorwacja
 ---documentbreak--- C2762018PL3210120180329PL0047321321Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 29 marca 2018 r. – Komisja / Chorwacja
   (Sprawa C-381/17) (
         1
      )2018/C 276/47Język postępowania: chorwackiPrezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 283 z 28.8.2017.


201807200632013282018/C 276/125892016CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL201806079911Sprawa C-589/16: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 7 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Oberösterreich – Austria) – Mario Alexander Filippi i in. (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości – Brak dostatecznych wyjaśnień w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego sporu głównego oraz w przedmiocie względów uzasadniających konieczność uzyskania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne – Oczywista niedopuszczalność)
 ---documentbreak--- C2762018PL910120180607PL00129191Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 7 czerwca 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Oberösterreich – Austria) – Mario Alexander Filippi i in.
   (Sprawa C-589/16) (
         1
      )
   „(Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości — Brak dostatecznych wyjaśnień w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego sporu głównego oraz w przedmiocie względów uzasadniających konieczność uzyskania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne — Oczywista niedopuszczalność)”2018/C 276/12Język postępowania: niemiecki
      Sąd odsyłający

   Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Mario Alexander Filippi, Martin Manigatterer, Play For Me GmbH, ATG GmbH, Christian Vöcklinger, Gmalieva s.r.o., PBW GmbH, Felicitas GmbH, Celik KG, Christian Guzy, Martin Klein, Shopping Center Wels Einkaufszentrum GmbH, Game Zone Entertainment AG, Fortuna Advisory Kft., Finanzamt Linz, Klara Matyiko

      Przy udziale: Landespolizeidirektion Oberösterreich, Bezirkshauptmann von Eferding, Bezirkshauptmann von Ried im Innkreis, Bezirkshauptmann von Linz-Land

      Sentencja

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (sąd administracyjny kraju związkowego Górnej Austrii, Austria) postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r. jest oczywiście niedopuszczalny.
   (
         1
      )	Dz.U. C 38 z 6.2.2017.


201807200902013332018/C 276/662282016TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180621394022Sprawa T-228/16: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2018 r. – Haverkamp IP / EUIPO – Sissel (Wzór powierzchni plaży z kamyków) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający wzór powierzchni plaży z kamyków – Wcześniejszy wzór – Podstawa unieważnienia – Brak nowości – Artykuł 5 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002]
 ---documentbreak--- C2762018PL3920120180621PL0066392402Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2018 r. – Haverkamp IP / EUIPO – Sissel (Wzór powierzchni plaży z kamyków)
   (Sprawa T-228/16) (
         1
      )
   „[Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający wzór powierzchni plaży z kamyków — Wcześniejszy wzór — Podstawa unieważnienia — Brak nowości — Artykuł 5 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002]”2018/C 276/66Język postępowania: niemiecki
      Strony

      Strona skarżąca: Haverkamp IP GmbH (Kindberg, Austria), której zezwolono na wstąpienie do postępowania w miejsce Reinhard Haverkamp (przedstawiciel: adwokat A. Waldenberger)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Hanne i D. Walicka, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: Sissel GmbH (Bad Dürkheim, Niemcy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 lutego 2016 r. (sprawa R 2619/2014-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Sissel a R. Haverkampem.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            Haverkamp IP GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 243 z 4.7.2016.


201807200372013542018/C 276/283022018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180504202011Sprawa C-302/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Belgia) w dniu 4 maja 2018 r. – X/Belgische Staat
 ---documentbreak--- C2762018PL2010120180504PL0028201201Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Belgia) w dniu 4 maja 2018 r. – X/Belgische Staat
   (Sprawa C-302/18)2018/C 276/28Język postępowania: niderlandzki
      Sąd odsyłający

   Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: X

      Strona pozwana: Belgische Staat

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/109/WE (
                  1
               ), który stanowi (między innymi), że w celu uzyskania statusu rezydenta długoterminowego obywatele państw trzecich muszą udowodnić, że w odniesieniu do siebie i do członków swoich rodzin pozostających na ich utrzymaniu „posiadają” oni stałe i regularne dochody wystarczające do utrzymania danej osoby i członków jej rodziny, bez konieczności korzystania z systemu pomocy społecznej danego państwa członkowskiego, należy interpretować w ten sposób, że mowa tu wyłącznie o „dochodach własnych obywatela państwa trzeciego?

            2)

            Czy wystarczające dla tego celu jest, aby obywatel państwa trzeciego takie dochody miał do swej dyspozycji bez obwarowania ich pochodzenia żadnymi wymogami, tak aby możliwość dysponowania takimi dochodami mogli zapewnić mu także członek rodziny lub inna osoba trzecia?

            3)

            W razie udzielenia na ostatnie pytanie odpowiedzi twierdzącej: czy dla wykazania, że wnioskodawca posiada dochody w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2003/109/WE, wystarczające w takim przypadku jest przedstawienie dowodu na pokrywanie kosztów pobytu przez inną osobę, w którym osoba taka zobowiązuje się do zapewnienia, że wnioskodawca ubiegający się o status rezydenta długoterminowego będzie „posiadał, w odniesieniu do siebie i do członków swojej rodziny pozostających na jego utrzymaniu, stabilne, regularne i wystarczające środki pozwalające na utrzymanie siebie i członków swojej rodziny, tak aby nie stanowić obciążania dla władz publicznych”?

      (
         1
      )	Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi; Dz.U. 2004, L 16, s.44.


201807200842013102018/C 276/673252016TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180620404121Sprawa T-325/16: Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2018 r. – České dráhy / Komisja (Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli – Proporcjonalność – Brak arbitralnego charakteru – Obowiązek uzasadnienia – Poszlaki o wystarczająco poważnym charakterze – Pewność prawa – Uzasadnione oczekiwania – Prawo do poszanowania życia prywatnego – Prawo do obrony)
 ---documentbreak--- C2762018PL4010120180620PL0067401412Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2018 r. – České dráhy / Komisja
   (Sprawa T-325/16) (
         1
      )
   „(Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli — Proporcjonalność — Brak arbitralnego charakteru — Obowiązek uzasadnienia — Poszlaki o wystarczająco poważnym charakterze — Pewność prawa — Uzasadnione oczekiwania — Prawo do poszanowania życia prywatnego — Prawo do obrony)”2018/C 276/67Język postępowania: czeski
      Strony

      Strona skarżąca: České dráhy a.s. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciele: adwokaci K. Muzikář, J. Kindl i V. Kuča)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, A. Biolan, G. Meessen, P. Němečková i M. Šimerdová, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji C(2016) 2417 final z dnia 18 kwietnia 2016 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia nr 1/2003, skierowaną do spółki České dráhy, jak również do wszystkich spółek kontrolowanych przez nią bezpośrednio lub pośrednio, nakazującą im poddanie się kontroli (sprawa AT.40156 – Falcon).

      Sentencja

            1)

            Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2016) 2417 final z dnia 18 kwietnia 2016 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia nr 1/2003, skierowanej do spółki České dráhy, a.s., jak również do wszystkich spółek kontrolowanych przez nią bezpośrednio lub pośrednio, nakazującej im poddanie się kontroli (sprawa AT.40156 – Falkon) w zakresie, w jakim dotyczy ona tras innych niż trasa Praga–Ostrawa i zachowania innego niż podejrzewane stosowanie cen poniżej kosztów.

            2)

            W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

            3)

            Każda ze stron pokrywa własne koszty.

      (
         1
      )	Dz.U. C 314 z 29.8.2016.


201807200202013532018/C 276/483822017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180524323212Sprawa C-382/17: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 24 maja 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Portugalska
 ---documentbreak--- C2762018PL3220120180524PL0048322321Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 24 maja 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Portugalska
   (Sprawa C-382/17) (
         1
      )2018/C 276/48Język postępowania: portugalskiPrezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 277 z 21.8.2017.


201807200552013252018/C 276/293142018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180508212111Sprawa C-314/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 8 maja 2018 r. – Openbaar Ministerie / SF
 ---documentbreak--- C2762018PL2110120180508PL0029211211Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 8 maja 2018 r. – Openbaar Ministerie / SF
   (Sprawa C-314/18)2018/C 276/29Język postępowania: niderlandzki
      Sąd odsyłający

   Rechtbank Amsterdam

      Strony w postępowaniu głównym

      Wnioskodawca: Openbaar Ministerie

      Druga strona postępowania: SF

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy art. 1 ust. 3 i art. 5 pkt 3 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW (
                  1
               ), a także art. 1 lit. a) i b), art. 3 ust. 3 i 4 oraz art. 25 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW (
                  2
               ) należy interpretować w ten sposób, że wydające nakaz państwo członkowskie jako państwo wydające:
            w przypadku gdy wykonujące nakaz państwo członkowskie uzależniło wydanie własnego obywatela w celu przeprowadzenia postępowania karnego od określonej w art. 5 pkt 3 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW gwarancji, że dana osoba po przesłuchaniu zostanie ponownie przekazana do wykonującego nakaz państwa członkowskiego w celu odbycia tam ewentualnej kary pozbawienia wolności lub wykonania środka zabezpieczającego polegającego na pozbawieniu wolności, orzeczonych w wydającym nakaz państwie członkowskim,
            musi – po uprawomocnieniu się skazania na karę pozbawienia wolności lub środka zabezpieczającego polegającego na pozbawieniu wolności – rzeczywiście przekazać daną osobę dopiero wtedy, gdy „wszelkie inne postępowania w sprawie przestępstwa, którego dotyczy wniosek o przekazanie” – takie jak postępowanie w sprawie konfiskaty – zostaną prawomocnie zakończone?

            2)

            Czy art. 25 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW należy interpretować w ten sposób, że gdy państwo członkowskie wydało własnego obywatela na podstawie gwarancji określonej w art. 5 pkt 3 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW jako państwo wykonujące, uznając i wykonując wyrok wydany w odniesieniu do tej osoby – odmiennie niż przewiduje do art. 8 ust. 2 decyzji ramowej 2008/909/WSiSW – może ono sprawdzić, czy nałożona na tę osobę kara polegająca na pozbawieniu wolności odpowiada karze, która byłaby nałożona w państwie wykonującym za dany czyn, i w razie konieczności może dostosować nałożoną karę polegającą na pozbawieniu wolności?

      (
         1
      )	Decyzja ramowa Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. 2002, L 190, s. 1).
   (
         2
      )	Decyzja ramowa z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, L 327, s. 27).


201807200972013492018/C 276/686192016TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180626414111Sprawa T-619/16: Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Sicignano/EUIPO – IN.PRO.DI (GiCapri „a giacchett’e capri”) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GiCapri „a giacchett’e capri” – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy CAPRI – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}
 ---documentbreak--- C2762018PL4110120180626PL0068411411Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Sicignano/EUIPO – IN.PRO.DI (GiCapri „a giacchett’e capri”)
   (Sprawa T-619/16) (
         1
      )
   „{Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GiCapri „a giacchett’e capri” — Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy CAPRI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}”2018/C 276/68Język postępowania: włoski
      Strony

      Strona skarżąca: Pasquale Sicignano (Santa Maria la Carità, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli i G. Petrocchi)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Rampini i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była) również, interwenient przed Sądem: Inghirami Produzione Distribuzione SpA (IN.PRO.DI) (Mediolan, Włochy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2016 r. (sprawa R 806/2015-5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między IN.PRO.DI a P. Sicignanem.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            Pasquale Sicignano zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 392 z 24.10.2016.


201807200672013212018/C 276/134022017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL2018051791022Sprawa C-402/17 P: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 maja 2018 r. – JYSK sp. z o.o. / Komisja Europejska (Odwołanie – Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odmowa wkładu finansowego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (FEDER) w dużym projekcie „Europejskie centrum usług wspólnych” – Skarga o stwierdzenie nieważności – Przedsiębiorstwo odpowiedzialne za realizacje projektu – Przesłanki dopuszczalności – Brak bezpośredniego oddziaływania)
 ---documentbreak--- C2762018PL920120180517PL001392102Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 maja 2018 r. – JYSK sp. z o.o. / Komisja Europejska
   (Sprawa C-402/17 P) (
         1
      )
   „(Odwołanie — Artykuł 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Odmowa wkładu finansowego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (FEDER) w dużym projekcie „Europejskie centrum usług wspólnych” — Skarga o stwierdzenie nieważności — Przedsiębiorstwo odpowiedzialne za realizacje projektu — Przesłanki dopuszczalności — Brak bezpośredniego oddziaływania)”2018/C 276/13Język postępowania: angielski
      Strony

      Wnosząca odwołanie: JYSK sp. z o.o. (przedstawiciel: H. Sønderby Christensen, advokat)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i B.-R. Killmann)

      Sentencja

            1)

            Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne.

            2)

            JYSK sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 309 z 18.9.2017.


201807201032013032018/C 276/696212016TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180620414222Sprawa T-621/16: Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2018 r. – České dráhy / Komisja (Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli – Kontrola nakazana na podstawie informacji pochodzących z innej kontroli – Proporcjonalność – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do poszanowania życia prywatnego – Prawo do obrony)
 ---documentbreak--- C2762018PL4120120180620PL0069412422Wyrok Sądu z dnia 20 czerwca 2018 r. – České dráhy / Komisja
   (Sprawa T-621/16) (
         1
      )
   „(Konkurencja — Postępowanie administracyjne — Decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli — Kontrola nakazana na podstawie informacji pochodzących z innej kontroli — Proporcjonalność — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do poszanowania życia prywatnego — Prawo do obrony)”2018/C 276/69Język postępowania: czeski
      Strony

      Strona skarżąca: České dráhy a.s. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciele: adwokaci K. Muzikář, J. Kindl i V. Kuča)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, A. Biolan, G. Meessen, P. Němečková i M. Šimerdová, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2016) 3993 final z dnia 22 czerwca 2016 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, skierowanej do spółki České dráhy oraz wszystkich spółek bezpośrednio lub pośrednio przez nią kontrolowanych, nakazującej im poddanie się kontroli (sprawa AT.40401 – Twins).

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            České dráhy, a.s. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 392 z 24.10.2016.


201807200442012982018/C 276/494152017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180426323213Sprawa C-415/17: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 kwietnia 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Chorwacji, popierana przez Republikę Francuską
 ---documentbreak--- C2762018PL3230120180426PL0049323321Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 kwietnia 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Chorwacji, popierana przez Republikę Francuską
   (Sprawa C-415/17) (
         1
      )2018/C 276/49Język postępowania: chorwackiPrezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 277 z 21.8.2017.


201807200942012902018/C 276/707392016TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180626424321Sprawa T-739/16: Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Akant Monika i Zbigniew Harasym / EUIPO – Hunter Douglas Holding (COSIMO) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego COSIMO – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy COSIFLOR – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001)}
 ---documentbreak--- C2762018PL4210120180626PL0070421432Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Akant Monika i Zbigniew Harasym / EUIPO – Hunter Douglas Holding (COSIMO)
   (Sprawa T-739/16) (
         1
      )
   „{Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego COSIMO — Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy COSIFLOR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001)}”2018/C 276/70Język postępowania: angielski
      Strony

      Strona skarżąca: Akant Monika i Zbigniew Harasym sp. j. (Koszalin, Polska) (przedstawiciel: adwokat M. Krekora)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Hunter Douglas Holding GmbH & Co.KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Sonntag)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 sierpnia 2016 r. (sprawa R 2364/2015-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Hunter Douglas Holding a Akant Monika i Zbigniew Harasym.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            Akant Monika i Zbigniew Harasym sp. j. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 462 z 12.12.2016.


201807200472012812018/C 276/144812017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180530101011Sprawa C-481/17: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 30 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Veliko Tarnovo – Bułgaria) – Nikolay Yanchev / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite. (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – System pomocy dozwolony przez Komisję Europejską – Pomoc na inwestycje w sektorze rolnym – Zwolnienie podatkowe – Umorzenie podatku od osób prawnych – Przesłanki – Odmowa przyznania pomocy indywidualnej na podstawie tego systemu pomocy)
 ---documentbreak--- C2762018PL1010120180530PL0014101101Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 30 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Veliko Tarnovo – Bułgaria) – Nikolay Yanchev / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite.
   (Sprawa C-481/17) (
         1
      )
   „(Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — System pomocy dozwolony przez Komisję Europejską — Pomoc na inwestycje w sektorze rolnym — Zwolnienie podatkowe — Umorzenie podatku od osób prawnych — Przesłanki — Odmowa przyznania pomocy indywidualnej na podstawie tego systemu pomocy)”2018/C 276/14Język postępowania: bułgarski
      Sąd odsyłający

   Administrativen sad Veliko Tarnovo

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Nikolay Yanchev

      Strona pozwana: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Sentencja

   Decyzję Komisji Europejskiej z dnia 11 lutego 2011 r. С (2011) 863 w sprawie przyznania pomocy państwa w ramach art. 107 i 108 TFUE i zezwalającej na system pomocy nr 546/2010 ustanowiony przez Republikę Bułgarii na rzecz inwestycji w gospodarstwa rolne poprzez odstąpienie od wymiaru podatku dochodowego od osób prawnych należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona przeszkody temu, aby to państwo członkowskie odmówiło przyznania pomocy w ramach tego systemu z tego powodu, że wnioskodawca nie spełnia przesłanki przewidzianej w prawie krajowym, zgodnie z którą podatnikowi, który ma dług względem państwa nie przysługuje prawo do pomocy i to niezależnie od okoliczności, że ta decyzja wyraźnie nie przewiduje takiej przesłanki.
   (
         1
      )	Dz.U. C 369 z 30.10.2017.


201807200582012832018/C 276/504912017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180528323214Sprawa C-491/17: Postanowienie prezesa trzeciej izby Trybunału z dnia 28 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom – Zjednoczone Królestwo) – Hoteles Pinero Canarias SL / Keefe, pełnoletni bez zdolności do czynności prawnych, reprezentowany przez Eyton
 ---documentbreak--- C2762018PL3240120180528PL0050324321Postanowienie prezesa trzeciej izby Trybunału z dnia 28 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom – Zjednoczone Królestwo) – Hoteles Pinero Canarias SL / Keefe, pełnoletni bez zdolności do czynności prawnych, reprezentowany przez Eyton
   (Sprawa C-491/17) (
         1
      )2018/C 276/50Język postępowania: angielskiPrezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


201807200832013092018/C 276/71712017TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180626434311Sprawa T-71/17: Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – France.com / EUIPO – Francja (FRANCE.com) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego FRANCE.com – Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy France – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}
 ---documentbreak--- C2762018PL4310120180626PL0071431431Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – France.com / EUIPO – Francja (FRANCE.com)
   (Sprawa T-71/17) (
         1
      )
   „{Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego FRANCE.com — Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy France — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}”2018/C 276/71Język postępowania: angielski
      Strony

      Strona skarżąca: France.com, Inc. (Coral Gables, Floryda, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat A. Bertrand)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Republika Francuska (przedstawiciele: F. Alabrune, D. Colas i D. Segoin, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 października 2016 r. (sprawa R 2452/2015-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Republiką Francuską a France.com.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

            2)

            France.com, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 112 z 10.4.2017.


201807200452012802018/C 276/151902018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180530111111Sprawa C-190/18: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 30 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez juge de paix du premier canton de Schaerbeek – Belgia) – Société nationale des chemins de fer belges (SNCB) / Gherasim Sorin Rusu (Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Brak dostatecznych wyjaśnień w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego sporu głównego oraz w przedmiocie względów uzasadniających konieczność uzyskania odpowiedzi na pytania prejudycjalne – Oczywista niedopuszczalność)
 ---documentbreak--- C2762018PL1110120180530PL0015111111Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 30 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez juge de paix du premier canton de Schaerbeek – Belgia) – Société nationale des chemins de fer belges (SNCB) / Gherasim Sorin Rusu
   (Sprawa C-190/18) (
         1
      )
   „(Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 53 § 2 i art. 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Brak dostatecznych wyjaśnień w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego sporu głównego oraz w przedmiocie względów uzasadniających konieczność uzyskania odpowiedzi na pytania prejudycjalne — Oczywista niedopuszczalność)”2018/C 276/15Język postępowania: francuski
      Sąd odsyłający

   Juge de paix du premier canton de Schaerbeek

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Société nationale des chemins de fer belges (SNCB)

      Strona pozwana: Gherasim Sorin Rusu

      Sentencja

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez juge de paix du premier canton de Schaerbeek (Belgia) postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r. jest oczywiście niedopuszczalny.
   (
         1
      )	Dz.U. C 166 z 14.5.2018.


201807200102012922018/C 276/303292018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180517212222Sprawa C-329/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 17 maja 2018 r. – Valsts ieņēmumu dienests / SIA „Altic”
 ---documentbreak--- C2762018PL2120120180517PL0030212222Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Łotwa) w dniu 17 maja 2018 r. – Valsts ieņēmumu dienests / SIA „Altic”
   (Sprawa C-329/18)2018/C 276/30Język postępowania: łotewski
      Sąd odsyłający

   Augstākā tiesa

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Valsts ieņēmumu dienests

      Strona pozwana: SIA „Altic”

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy art. 168 lit. a) dyrektywy [2006/112/WE] (
                  1
               ), w świetle celu rozporządzenia (WE) nr 178/2002 (
                  2
               ), jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego (który to cel można osiągnąć m.in. poprzez zapewnienie możliwości monitorowania żywności), należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on odmowie odliczenia naliczonego podatku w przypadku, gdy podatnik uczestniczący w łańcuchu żywnościowym nie wykazał, przy wyborze kontrahenta, większej staranności (poza zwykłymi praktykami handlowymi), polegającej zasadniczo na obowiązku przeprowadzenia czynności sprawdzających w stosunku do drugiego kontrahenta, choć jednocześnie sprawdził jakość żywności, realizując w ten sposób cel rozporządzenia nr 178/2002?

            2)

            Czy wymóg ustanowiony w art. 6 rozporządzenia nr 852/2004 (
                  3
               ) oraz w art. 31 rozporządzenia nr 882/2004 (
                  4
               ), dotyczący wpisu do rejestru przedsiębiorstwa spożywczego, interpretowany w świetle art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE, zobowiązuje do tego, by strona, która jest kontrahentem takiego przedsiębiorstwa, sprawdziła jego rejestrację, oraz czy sprawdzenie to jest istotne dla ustalenia, czy wspomniana strona wiedziała lub powinna była wiedzieć, że uczestniczyła w transakcji z fikcyjnym przedsiębiorstwem, zważywszy na specyfikę rzeczonej transakcji?

      (
         1
      )	Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1)
   (
         2
      )	Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. 2002, L 31, s. 1).
   (
         3
      )	Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych [Dz.U. 2004, L 139, s. 1 (sprostowanie w Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 3).
   (
         4
      )	Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. 2004, L 165, s. 1).


201807200242012942018/C 276/516152017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180426333311Sprawa C-615/17: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf – Niemcy) – Eurowings GmbH / Klaus Rövekamp, Christiane Rupp
 ---documentbreak--- C2762018PL3310120180426PL0051331331Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf – Niemcy) – Eurowings GmbH / Klaus Rövekamp, Christiane Rupp
   (Sprawa C-615/17) (
         1
      )2018/C 276/51Język postępowania: niemieckiPrezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 63 z 19.2.2018.


201807200172013522018/C 276/161662018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180301111112Sprawa C-166/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Regionale per la Campania (Włochy) w dniu 1 marca 2018 r. – Idroenergia Scrl / Agenzia delle dogane e dei Monopoli – Ufficio delle Dogane di Caserta
 ---documentbreak--- C2762018PL1120120180301PL0016112111Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Regionale per la Campania (Włochy) w dniu 1 marca 2018 r. – Idroenergia Scrl / Agenzia delle dogane e dei Monopoli – Ufficio delle Dogane di Caserta
   (Sprawa C-166/18)2018/C 276/16Język postępowania: włoski
      Sąd odsyłający

   Commissione Tributaria Regionale per la Campania.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Idroenergia Scrl

      Strona pozwana: Agenzia delle dogane e dei Monopoli – Ufficio delle Dogane di Caserta
   Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r. Trybunał (szósta izba) uznał za oczywiście niedopuszczalny wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale per la Campania (Włochy).


201807200602013272018/C 276/313352018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180523222321Sprawa C-335/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd (Bułgaria) w dniu 23 maja 2018 r. – postępowanie karne przeciwko AK
 ---documentbreak--- C2762018PL2210120180523PL0031221232Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski syd (Bułgaria) w dniu 23 maja 2018 r. – postępowanie karne przeciwko AK
   (Sprawa C-335/18)2018/C 276/31Język postępowania: bułgarski
      Sąd odsyłający

   Sofijski gradski syd

      Strony w postępowaniu głównym

   AK

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 (
                  1
               ) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on prawodawstwo krajowe, w którym przewidziano automatyczny przepadek na rzecz państwa zatrzymanej i niezadeklarowanej w odpowiednim trybie kwoty, przewożonej przez zewnętrzną granicę Unii Europejskiej, jedynie jako skutek niezadeklarowania tej kwoty, i gdy ten przepadek nie jest niezbędny do ustalenia pochodzenia rozpatrywanej kwoty[?]

            2)

            Czy art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1889/2005 należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on prawodawstwo krajowe, w którym za wskazany w pytaniu 1 czyn – obok kar pozbawienia wolności do lat 5 lub grzywny w wysokości jednej piątej wartości przedmiotu przestępstwa – przewidziano również obowiązkowy przepadek przedmiotu przestępstwa na rzecz państwa, bez względu na pochodzenie niezadeklarowanej kwoty[?]

      (
         1
      )	Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty, Dz.U. 2005, L 309, s. 9.


201807200662013132018/C 276/172492018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180411121211Sprawa C-249/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 11 kwietnia 2018 r. – Staatssecretaris van Financiën / CEVA Freight Holland BV
 ---documentbreak--- C2762018PL1210120180411PL0017121121Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 11 kwietnia 2018 r. – Staatssecretaris van Financiën / CEVA Freight Holland BV
   (Sprawa C-249/18)2018/C 276/17Język postępowania: niderlandzki
      Sąd odsyłający

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

      Strona przeciwna: CEVA Freight Holland BV

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 [z dnia 12 października 1992 r.] ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (
                  1
               ) należy interpretować w ten sposób, że po zaksięgowaniu [długu celnego] zgłaszający może jeszcze – powołując się na art. 147 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 [z dnia 2 lipca 1993 r.] ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (
                  2
               ) – dokonać następczo wyboru innej, niższej ceny transakcyjnej przywożonych towarów, dążąc w ten sposób do obniżenia wysokości długu celnego?

            2)

                        a.

                        Czy do celów stosowania art. 221 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 kwestia ustalenia chwili dokonania powiadomienia dłużnika stanowi zagadnienie z zakresu prawa Unii?

                        b.

                        W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2a: czy artykuł 221 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 należy interpretować w ten sposób, że rzeczone powiadomienie powinno zostać doręczone dłużnikowi w terminie trzech lat od powstania długu celnego, czy też wystarczy, żeby w powyższym terminie powiadomienie takie zostało do dłużnika wysłane?

      (
         1
      )	Dz.U. 1992, L 302, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 4, s. 307.
   (
         2
      )	Dz.U. 1993, L 253, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 2, t. 6, s. 3.


201807200462012992018/C 276/323362018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180523232311Sprawa C-336/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Apelatiwen syd – Sofia (Bułgaria) w dniu 23 maja 2018 r. – postępowanie karne przeciwko EP
 ---documentbreak--- C2762018PL2310120180523PL0032231231Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Apelatiwen syd – Sofia (Bułgaria) w dniu 23 maja 2018 r. – postępowanie karne przeciwko EP
   (Sprawa C-336/18)2018/C 276/32Język postępowania: bułgarski
      Sąd odsyłający

   Apelatiwen syd – Sofia

      Strony w postępowaniu głównym

   EP

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy […] art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 (
                  1
               ) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty – przewidujący zatrzymanie niezadeklarowanej kwoty w przewidzianym w prawodawstwie krajowym trybie – należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on automatyczny przepadek tej kwoty na rzecz państwa jako skutek niezadeklarowania tej kwoty, bez przeprowadzenia kontroli dotyczącej jej pochodzenia, czy też art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1889/2005 należy interpretować jako dopuszczający jedynie tymczasowe zatrzymanie kwot do chwili dokonania oceny dotyczącej ich pochodzenia przez właściwe organy krajowe[?] Odpowiednio, czy art. 251 ust. 2 Nakazatelen kodeks (kodeksu karnego, zwanego dalej „NK”) jest zgodny z uprawnieniem ustanowionym na mocy art. 4 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia[?]

            2)

            W zależności od odpowiedzi udzielonej na pytanie pierwsze – czy art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1889/2005 należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza on krajowego uregulowania prawnego, w którym za niewykonanie obowiązku określonego w art. 3 rozporządzenia przewidziano kumulację sankcji w postaci pozbawienia wolności, grzywny i przepadku niezadeklarowanej kwoty na rzecz państwa, bez przeprowadzenia kontroli dotyczącej pochodzenia tej kwoty[?] Czy zastosowanie art. 251 ust. 1 NK w związku z art. 251 ust. 2 NK – obejmujących nałożenie odpowiedniej kary określonej w art. 251 ust. 1 NK oraz będący następstwem wydania orzeczenia skazującego przepadek na rzecz państwa rozpatrywanej kwoty stanowiącej przedmiot przestępstwa określonego w art. 251 ust. 1 NK, zgodnie z określonym w art. 251 ust. 2 NK obligatoryjnym przepadkiem tej kwoty – jest zgodne z określonym w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 1889/2005 wymogiem, zgodnie z którym sankcja stosowana w wypadku niedopełnienia obowiązku określonego w art. 3 rozporządzenia powinna być skuteczna, odstraszająca i proporcjonalna do popełnionego naruszenia oraz jego szkodliwości społecznej[?]

      (
         1
      )	Rozporządzenie (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty, Dz.U. 2005, L 309, s. 9.


201807200612013122018/C 276/182512018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180412121322Sprawa C-251/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland (Niderlandy) w dniu 12 kwietnia 2018 r. – Trace Sport / Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven
 ---documentbreak--- C2762018PL1220120180412PL0018122132Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Noord-Holland (Niderlandy) w dniu 12 kwietnia 2018 r. – Trace Sport / Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven
   (Sprawa C-251/18)2018/C 276/18Język postępowania: niderlandzki
      Sąd odsyłający

   Rechtbank Noord-Holland

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Trace Sport.
   Strona przeciwna: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy rozporządzenie wykonawcze nr 501/2013 (
                  1
               ) jest ważne w zakresie, w jakim dotyczy ono producenta-eksportera Kelani Cycles?

            2)

            Czy rozporządzenie wykonawcze nr 501/2013 jest ważne w zakresie, w jakim dotyczy ono producenta-eksportera Creative Cycles?

      (
         1
      )	Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 501/2013 z dnia 29 maja 2013 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, Dz.U. 2013, L 153, s. 1.


201807200192012932018/C 276/333422018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180524242521Sprawa C-342/18 P: Odwołanie wniesione w dniu 24 maja 2018 r. przez Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. od postanowienia Sądu (pierwsza izba) z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie T-130/17, Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A / Komisja
 ---documentbreak--- C2762018PL2410120180524PL0033241252Odwołanie wniesione w dniu 24 maja 2018 r. przez Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. od postanowienia Sądu (pierwsza izba) z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie T-130/17, Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A / Komisja
   (Sprawa C-342/18 P)2018/C 276/33Język postępowania: polski
      Strony

      Strona skarżąca: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (Przedstawiciel: M. Jeżewski, adwokat)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

            —

            uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 15 marca 2018 r. uznającego skargę Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. w postępowaniu T-130/17 za niedopuszczalną;

            —

            wydanie orzeczenia w przedmiocie dopuszczalności i uznanie skargi Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. w postępowaniu T-130/17, mającej za przedmiot wniosek, na podstawie art. 263 TFUE, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2016) 6950 final z dnia 28 października 2016 r. w sprawie przeglądu warunków wyłączenia gazociągu OPAL, przyznanych na podstawie dyrektywy 2003/55/WE (
                  1
               ), z zasad dotyczących dostępu stron trzecich do sieci oraz regulacji taryfowej za dopuszczalną;

            —

            odesłanie sprawy do Sądu celem rozpatrzenia sprawy co do istoty skargi.

      Zarzuty i główne argumenty

            1)

            Błędna interpretacja art. 263 Traktu poprzez uznanie, iż Skarżąca nie jest bezpośrednio dotknięta decyzją KE.
            W ramach przedmiotowego zarzutu Skarżąca wskazuje, że błędna jest ocena Sądu stwierdzająca, że Skarżąca nie jest bezpośrednio dotknięta decyzją KE. Podejście zaprezentowane przez Sąd nie jest zgodne z dotychczasowym orzecznictwem wskazującym na bezpośrednie oddziaływanie decyzji Komisji Europejskiej w stosunku do podmiotów niebędących krajowym organem regulacyjnym – adresatem decyzji. W szczególności Skarżąca wskazuje, że niemiecki organ regulacyjny miał oczywistą wolę wydania zwolnienia regulacyjnego.

            2)

            Błędna interpretacja art. 263 Traktu poprzez uznanie, iż Skarżąca nie jest indywidualnie dotknięta decyzją KE.
            Skarżąca w ramach tego podnosi, iż jej sytuacja pozwala na indywidualizację w rozumieniu orzecznictwa dotyczącego dopuszczalności skargi. Skarżąca ze względu na swoją pozycję rynkową jest indywidualnie dotknięta zaskarżoną decyzją. Decyzja ta wpływa na nią również poprzez sytuację właścicielską na konkurującym z gazociągiem OPAL (który stanowi przedłużenie gazociągu NordStream) gazociągu Jamał, a także sytuację Skarżącej jako podmiotu zobowiązanego do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw gazu.

            3)

            Błędna interpretacja art. 263 akapit 4 in fine Traktatu poprzez uznanie, iż zaskarżona decyzja nie jest aktem regulacyjnym.
            W ramach przedmiotowego zarzutu Skarżąca wnosi, że decyzja ma charakter aktu regulacyjnego, a ocena Sądu jest w tym zakresie błędna.

      (
         1
      )	Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 98/30/WE, Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 57.


201807200592013202018/C 276/192572018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180413131311Sprawa C-257/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 13 kwietnia 2018 r. – M. Güler / Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
 ---documentbreak--- C2762018PL1310120180413PL0019131131Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Centrale Raad van Beroep (Niderlandy) w dniu 13 kwietnia 2018 r. – M. Güler / Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
   (Sprawa C-257/18)2018/C 276/19Język postępowania: niderlandzki
      Sąd odsyłający

   Centrale Raad van Beroep

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca środek odwoławczy: M. Güler

      Druga strona postępowania: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy obywatel turecki, który posiadał dostęp do legalnego rynku pracy w państwie członkowskim, uzyskał obywatelstwo tego państwa członkowskiego nie zrzekając się obywatelstwa tureckiego, a następnie dobrowolnie zrzekł się obywatelstwa przyjmujące państwa członkowskiego, a tym samym obywatelstwa Unii Europejskiej, może – powołując się na art. 6 decyzji 3/80 (
                  1
               ) – uniknąć stosowania wobec niego warunku zamieszkiwania przewidzianego w ustawie TW (
                  2
               )?

            2)

            Jeśli tak, to w którym momencie obywatel Turcji musi spełnić warunek nieposiadania obywatelstwa Unii Europejskiej, aby mógł się on powoływać na uprawnienia wynikające z art. 6 decyzji 3/80: już w momencie opuszczenia państwa przyjmującego czy też dopiero później, w momencie, w którym świadczenie, które miałoby zostać przeniesione, miałoby być wypłacone za granicą?

            3)

            Czy art. 6 ust. 1 decyzji 3/80 należy zatem interpretować w ten sposób, że obywatelowi Turcji, który w momencie powrotu do Turcji posiadał jeszcze obywatelstwo państwa członkowskiego, ale zrzekł się go dobrowolnie w późniejszym momencie, nie można począwszy od tego późniejszego momentu odmówić uprawnienia do specjalnego świadczenia o charakterze nieskładkowym, które ma na celu zagwarantowanie wynagrodzenia minimalnego w oparciu o minimum socjalne tego państwa członkowskiego tylko z tego powodu, że zamieszkuje on w Turcji, nawet jeśli do czasu opuszczenia tego państwa członkowskiego nie mógł on ubiegać się o to specjalne świadczenie, ponieważ wtedy jeszcze nie były spełnione przesłanki jego przyznania?

      (
         1
      )	Decyzja nr 3/80 Rady Stowarzyszenia z dnia 19 września 1980 r. o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do pracowników tureckich i członków ich rodzin, Dz.U. 1983, C 110, s. 60.
   (
         2
      )	Wet van 6 november 1986, houdende verlening van toeslagen tot het relevante sociaal minimum aan uitkeringsgerechtigden op grond van de Werkloosheidswet, de Ziektewet, de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen (toeslagenwet) [ustawa o świadczeniach dodatkowych].


201807200142013512018/C 276/526452017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180323333312Sprawa C-645/17: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 23 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main – Niemcy) – Emirates Airlines – Direktion für Deutschland / Aylin Wüst, Peter Wüst
 ---documentbreak--- C2762018PL3320120180323PL0052332331Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 23 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main – Niemcy) – Emirates Airlines – Direktion für Deutschland / Aylin Wüst, Peter Wüst
   (Sprawa C-645/17) (
         1
      )2018/C 276/52Język postępowania: niemieckiPrezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 129 z 24.4.2017.


201807200352013422018/C 276/343582018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180601252731Sprawa C-358/18 P: Odwołanie wniesione w dniu 1 czerwca 2018 r. przez Rzeczpospolitą Polskę od wyroku Sądu (dziewiąta izba) z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie T-507/15, Rzeczpospolita Polska / Komisja
 ---documentbreak--- C2762018PL2510120180601PL0034251273Odwołanie wniesione w dniu 1 czerwca 2018 r. przez Rzeczpospolitą Polskę od wyroku Sądu (dziewiąta izba) z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie T-507/15, Rzeczpospolita Polska / Komisja
   (Sprawa C-358/18 P)2018/C 276/34Język postępowania: polski
      Strony

      Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

            —

            Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 15 marca 2018 r. w sprawie T-507/15 Rzeczpospolita Polska przeciwko Komisji Europejskiej w części, w jakiej wyrok ten oddala następujące zarzuty skargi o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r. (notyfikowanej jako dokument nr C(2015)4076) wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (
                  1
               ):

                     a)

                     część drugą zarzutu pierwszego w odniesieniu do skuteczności kontroli na miejscu przed przyznaniem wstępnego uznania grupom producentów oraz

                     b)

                     część drugą zarzutu drugiego w odniesieniu do oceny ryzyka strat dla funduszu i wysokości zastosowanej stawki korekty ryczałtowej w stosunku do wydatków w ramach środka „Owoce i warzywa – wstępnie uznane grupy producentów”.

            —

            Stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/1119 z dnia 22 czerwca 2015 r. (notyfikowanej jako dokument nr C(2015)4076) wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w części wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej kwotę 55375053,74 EUR wydatkowaną przez agencję płatniczą akredytowaną przez Rzeczpospolitą Polską.

            —

            Obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania w obu instancjach.

      Zarzuty i główne argumenty

   W zaskarżonym wyroku Sąd oddalił skargę Rzeczypospolitej Polskiej o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej kwoty 142446,05 EUR oraz 55375053,74 EUR, wydatkowane przez agencję płatniczą akredytowaną przez Rzeczpospolitą Polską w ramach środków, odpowiednio: „Owoce i warzywa – programy operacyjne” oraz „Owoce i warzywa – wstępnie uznane grupy producentów”.
   Komisja zarzuciła Rzeczypospolitej Polskiej trzy uchybienia w wydatkowaniu ww. środków. Uchybienia te dotyczyły po pierwsze, kontroli na miejscu dotyczących spełniania przez organizacje producentów kryteriów uznania – ilości kontroli, po drugie kontroli na miejscu przed przyznaniem wstępnego uznania dla grup producentów lub uznania dla organizacji producentów oraz po trzecie, wsparcia wypłaconego na rzecz organizacji producentów z tytułu kosztów nasion w ramach programów operacyjnych.
   Drugie z wymienionych powyżej miało polegać na tym, że władze polskie nie zweryfikowały przed udzieleniem wstępnego uznania dla grup producentów oraz przed udzieleniem uznania dla organizacji producentów wymaganej minimalnej wartości produkcji sprzedanej, to jest kryterium o podstawowym znaczeniu dla uznania. Zdaniem Komisji, kontrole na miejscu przeprowadzone przez władze polskie w tym zakresie były nieskuteczne. Kontrole te Komisja uznała za kontrole o kluczowym znaczeniu, a stwierdzone przez Komisję uchybienie stanowiło podstawę nałożenia korekty ryczałtowej w wysokości 10 % wydatków zarówno w odniesieniu do środka „Owoce i warzywa – programy operacyjne”, jak i środka „Owoce i warzywa – wstępnie uznane grupy producentów”.
   Rzeczpospolita Polska podnosi przeciwko zaskarżonemu wyrokowi następujące zarzuty:

            1.

            Oczywistego przeinaczenia okoliczności faktycznych poprzez:

                     —

                     odniesienie ustaleń dotyczących nieprawidłowości w kontrolach organizacji producentów przed ich uznaniem do kontroli grup producentów przed wstępnym uznaniem,

                     —

                     stwierdzenie nieskuteczności kontroli grup producentów przed wstępnym uznaniem wbrew stanowisku Komisji z dnia 1 marca 2011 r. potwierdzającemu skuteczność tych kontroli.

               W zakresie tego zarzutu Rzeczpospolita Polska podnosi po pierwsze, że Sąd w sposób niedopuszczalny odniósł ustalenia dotyczące nieprawidłowości w kontrolach organizacji producentów przed ich uznaniem, tj. Vegapol oraz Zrzeszenie Plantatorów Owoców i Warzyw w Łowiczu, do oceny skuteczności kontroli grup producentów przed ich wstępnym uznaniem. Ponadto Rzeczpospolita Polska wykazuje, że Sąd w oczywisty sposób przeinaczył okoliczności faktyczne odnosząc się do podnoszonej przez Rzeczpospolitą Polską sprzeczności pomiędzy pismem Komisji z dnia 1 marca 2011 r., potwierdzającym skuteczność kontroli przeprowadzonych przez władze polskie przed przyznaniem wstępnego uznania grupom producentów, a pismem z dnia 24 lutego 2014 r., w którym Komisja zarzuca Rzeczypospolitej Polskiej uchybienia w tym zakresie. Powyższe przeinaczenia doprowadziły Sąd do całkowicie błędnych wniosków o nieskuteczności kontroli grup producentów przed przyznaniem im wstępnego uznania.

            2.

            Naruszenia prawa do skutecznej kontroli sądowej w zakresie wysokości zastosowanej przez Komisję korekty ryczałtowej.
            W odniesieniu do tego zarzutu Rzeczpospolita Polska podnosi, że Sąd nie przeprowadził kontroli sądowej w zakresie prawidłowości ustalenia przez Komisję wysokości stawki korekty ryczałtowej dla środka „Owoce i warzywa – wstępnie uznane grupy producentów”. W szczególności, Rzeczpospolita Polska podnosi, że Sąd ograniczył swoją kontrolę wyłącznie do sprawdzenia, czy kwestionowane kontrole stanowiły kontrole kluczowe w rozumieniu Wytycznych z dnia 23 grudnia 1997 r. w sprawie szacowania skutków finansowych przyjęte w czasie przygotowywania decyzji o rozliczaniu rachunków sekcji gwarancji EFOGR (VI/5330/97-PL). Sąd nie zbadał natomiast wszystkich pozostałych elementów, które Komisja powinna uwzględnić przy oszacowywaniu ryzyka strat dla budżetu Unii oraz określaniu wysokości stawki korekty.

            3.

            Braku wystarczającego uzasadnienia wyroku w zakresie, w jakim Sąd uznał, że Komisja:

                     —

                     uprawdopodobniła istnienie nieprawidłowości w kontrolach grup producentów przed wstępnym uznaniem oraz

                     —

                     zastosowała prawidłową wysokość stawki ryczałtowej.

               Rzeczpospolita Polska podnosi w ramach tego zarzutu braki w uzasadnieniu wyroku po pierwsze w zakresie w jakim Sąd uznał, że kontrole grup producentów przed przyznaniem im wstępnego uznania były nieskuteczne, a po drugie w zakresie w jakim Sąd uznał, że stawka korekty finansowej w wysokości 10 % w odniesieniu do środka „Owoce i warzywa – wstępnie uznane grupy producentów” zastosowana została prawidłowo.

      (
         1
      )	Dz.U. L 182, s. 39


201807201162013082018/C 276/776912017TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180629464722Sprawa T-691/17: Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2018 r. – hoechstmass Balzer / EUIPO (Kształt obudowy taśmy mierniczej) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt obudowy taśmy mierniczej – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}
 ---documentbreak--- C2762018PL4620120180629PL0077462472Wyrok Sądu z dnia 29 czerwca 2018 r. – hoechstmass Balzer / EUIPO (Kształt obudowy taśmy mierniczej)
   (Sprawa T-691/17) (
         1
      )
   „{Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego — Kształt obudowy taśmy mierniczej — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}”2018/C 276/77Język postępowania: niemiecki
      Strony

      Strona skarżąca: hoechstmass Balzer GmbH (Sulzbach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat K. Zapfe)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fisher, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 lipca 2017 r. (sprawa R 2331/2016-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt obudowy taśmy mierniczej jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

            2)

            Hoechstmass Balzer GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 402 z 27.11.2017.


201807201132013562018/C 276/72782017TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180626434422Sprawa T-78/17: Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Jumbo Africa / EUIPO – ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO) {Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy JUMBO – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania – Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) – Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 59 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001]}
 ---documentbreak--- C2762018PL4320120180626PL0072432442Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2018 r. – Jumbo Africa / EUIPO – ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO)
   (Sprawa T-78/17) (
         1
      )
   „{Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny unijny znak towarowy JUMBO — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Charakter odróżniający uzyskany w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001) — Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 52 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 59 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001]}”2018/C 276/72Język postępowania: hiszpański
      Strony

      Strona skarżąca: Jumbo Africa (L’Hospitalet de Llobregat, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. C. Buganza González i E. Torner Lasalle)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. García Murillo i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: ProSiebenSat.1 Licensing GmbH (Unterföhring, Niemcy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 października 2016 r. (sprawa R 227/2016-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między ProSiebenSat.1 Licensing a Jumbo Africa.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            Jumbo Africa, SL pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

      (
         1
      )	Dz.U. C 104 z 3.4.2017.


201807200482012822018/C 276/537112017CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180517333313Sprawa C-711/17: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 17 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – Anke Hartog / British Airways plc
 ---documentbreak--- C2762018PL3330120180517PL0053333331Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 17 maja 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – Anke Hartog / British Airways plc
   (Sprawa C-711/17) (
         1
      )2018/C 276/53Język postępowania: niemieckiPrezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.
   (
         1
      )	Dz.U. C 134 z 16.4.2018.


201807200292012952018/C 276/353632018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180604272711Sprawa C-363/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 4 czerwca 2018 r. – Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd / Ministre de l'Économie et des Finances
 ---documentbreak--- C2762018PL2710120180604PL0035271271Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 4 czerwca 2018 r. – Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd / Ministre de l'Économie et des Finances
   (Sprawa C-363/18)2018/C 276/35Język postępowania: francuski
      Sąd odsyłający

   Conseil d'État.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd

      Strona pozwana: Ministre de l'Économie et des Finances

      Pytanie prejudycjalne

   Czy prawo Unii Europejskiej, a w szczególności rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (
         1
      ), w przypadku gdy oznaczenie pochodzenia produktów objętych zakresem tego rozporządzenia jest obowiązkowe, wymaga, aby produkt pochodzący z terytorium okupowanego przez Izrael od 1967 r. nosił oznaczenie tego terytorium, a także oznaczenie, że produkt pochodzi z osiedli izraelskich, gdy ma to miejsce? W przeciwnym razie czy przepisy tego rozporządzenia, w szczególności te znajdujące się w jego rozdziale VI, pozwalają państwu członkowskiemu wymagać takich oznaczeń?
   (
         1
      )	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304, s. 18).


201807200932012892018/C 276/732112017TC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180628444411Sprawa T-211/17: Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2018 r. – Amplexor Luxembourg / Komisja (Zamówienia publiczne na usługi – Postępowanie przetargowe – Klasyfikacja oferenta w procedurze kaskadowej – przetwarzanie ogłoszeń przeznaczonych do publikacji w suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej – Równe traktowanie oferentów – Zneutralizowanie przewagi aktualnego wykonawcy – Nadużycie władzy)
 ---documentbreak--- C2762018PL4410120180628PL0073441441Wyrok Sądu z dnia 28 czerwca 2018 r. – Amplexor Luxembourg / Komisja
   (Sprawa T-211/17) (
         1
      )
   „(Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe — Klasyfikacja oferenta w procedurze kaskadowej — przetwarzanie ogłoszeń przeznaczonych do publikacji w suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej — Równe traktowanie oferentów — Zneutralizowanie przewagi aktualnego wykonawcy — Nadużycie władzy)”2018/C 276/73Język postępowania: francuski
      Strony

      Strona skarżąca: Amplexor Luxembourg Sàrl (Bertrange, Luksemburg) (przedstawiciel; adwokat J.-F. Steichen)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà i O. Verheecke, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej (OP) z dnia 13 lutego 2017 r. o sklasyfikowaniu na drugim miejscu oferty skarżącej w przetargu nr 10651 dotyczącym umowy ramowej w sprawie zamówienia kaskadowego na przetwarzanie ogłoszeń przeznaczonych do publikacji w suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

      Sentencja

            1)

            Skarga zostaje oddalona.

            2)

            Amplexor Luxembourg Sàrl zostaje obciążona kosztami postepowania, w tym postepowania w sprawie środków tymczasowych.

      (
         1
      )	Dz.U. C 213 z 3.7.2017.


201807200082013502018/C 276/363712018CJC27620180806PL01PLINFO_JUDICIAL20180606272822Sprawa C-371/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 6 czerwca 2018 r. – Sky plc, Sky International AG, Sky UK Limited przeciwko Skykick UK Limited, Skykick Inc
 ---documentbreak--- C2762018PL2720120180606PL0036272282Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 6 czerwca 2018 r. – Sky plc, Sky International AG, Sky UK Limited przeciwko Skykick UK Limited, Skykick Inc
   (Sprawa C-371/18)2018/C 276/36Język postępowania: angielski
      Sąd odsyłający

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Sky plc, Sky International AG, Sky UK Limited

      Strona pozwana: Skykick UK Limited, Skykick Inc

      Pytania prejudycjalne

            1)

            Czy prawo do unijnego znaku towarowego lub prawo do krajowego znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim może zostać unieważnione w całości lub w części na takiej podstawie, że część określeń lub wszystkie określenia w specyfikacji towarów i usług nie są dostatecznie jasne i precyzyjne, aby umożliwić właściwym organom i osobom trzecim ustalenie wyłącznie na podstawie tych określeń zakresu ochrony wynikającej z prawa do znaku towarowego?

            2)

            Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy określenie takie jak „oprogramowanie komputerowe” jest zbyt ogólne i obejmuje towary, które są zbyt zróżnicowane, aby mogło ono być zgodne z funkcją znaku towarowego polegającą na wskazaniu pochodzenia w ten sposób, by określenie to było dostatecznie jasne i precyzyjne, tak aby właściwe organy i osoby trzecie mogły określić jedynie na podstawie tego określenia zakres ochrony wynikającej z prawa do znaku towarowego?

            3)

            Czy działaniem w złej wierze jest zwykłe zgłoszenie znaku towarowego bez zamiaru używania go w odniesieniu do wskazanych towarów lub usług?

            4)

            Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy można uznać, że zgłaszający dokonał zgłoszenia częściowo w dobrej wierze, a częściowo w złej wierze, jeżeli oraz w zakresie, w jakim zgłaszający miał zamiar używać znaku towarowego w odniesieniu do niektórych ze wskazanych towarów lub usług, lecz nie miał zamiaru używać tego znaku towarowego w odniesieniu do pozostałych wskazanych towarów lub usług?

            5)

            Czy art. 32 ust. 3 UK Trade Marks Act 1994 (brytyjskiej ustawy o znakach towarowych z 1994 r.) jest zgodny z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 (
                  1
               ) oraz z wcześniej obowiązującymi aktami prawnymi?

      (
         1
      )	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 2015, L 336, s. 1).