title: Sprawa T-313/16: Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2016 r. – Grupo Riberebro Integral i Riberebro Integral/Komisja

text:
               8.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/28

         Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2016 r. – Grupo Riberebro Integral i Riberebro Integral/Komisja
   (Sprawa T-313/16)
   (2016/C 287/34)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Grupo Riberebro Integral, SL (Alfaro, Hiszpania) i Riberebro Integral, SA (Alfaro, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Allendesalazar Corcho i A. Rincón García-Loygorri, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, art. 2 decyzji Komisji Europejskiej C(2016) 1933 z dnia 6 kwietnia 2016 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 Porozumienia EOG w sprawie AT.39965 – Mushrooms w zakresie, w jakim artykuł ten dotyczy kwoty nałożonej na skarżące, ponieważ Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych stanowiących podstawę odmowy uwzględnienia niewypłacalności (inability to pay). skarżących.

               —

               Tytułem ewentualnym, na podstawie nieograniczonego prawa orzekania, które zostało uznane w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, zgodnie z art. 261 TFUE, zmianę art. 2 decyzji Komisji Europejskiej C(2016) 1933 z dnia 6 kwietnia 2016 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 Porozumienia EOG w sprawie AT.39965 – Mushrooms, poprzez obniżenie nałożonej na Riberebro kary.

               —

               Obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   U podstaw niniejszego postępowania leży wniosek o złagodzenie sankcji złożony do Komisji Europejskiej przez określone przedsiębiorstwo w związku z jego uczestnictwem w kartelu w sektorze grzybów w konserwie. Zgodnie z samą treścią decyzji kartel zmierzał do stabilizacji rynku grzybów i powstrzymać spadek cen na tym rynku.
   Skarżące nie kwestionują ani okoliczności faktycznych, ani ich kwalifikacji prawnej, które uznały już w ramach współpracy w postępowaniu w sprawie łagodzenia sankcji i w odpowiedzi na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów, w której twierdziły, że zgadzają się z opisem okoliczności faktycznych i kwalifikacją prawną okoliczności. Przedmiotem niniejszej skargi jest zakwestionowanie dokonanej oceny i proporcjonalności nałożonej grzywny.
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, oparty na popełnieniu przez pozwaną oczywistego błędu w ocenie.

                           —

                           W ramach tego zarzutu skarżąca podnosi, że wspomniany oczywisty błąd w ocenie powoduje wadliwość oceny okoliczności faktycznych, z powodu których Komisja odmówiła uwzględnienia niewypłacalności (inability to pay) skarżących. Nałożenie grzywny zagraża bowiem w nieodwracalny sposób rentowności skarżących i wiąże się z pozbawieniem aktywów wszelkiej wartości oraz pomija kontekst społeczno-gospodarczy, w jaki się wpisuje.

               2.

               Zarzut drugi, oparty na naruszeniu zasady proporcjonalności.

                           —

                           W ramach tego zarzutu skarżąca podnosi, że Komisja nie uwzględniła w zaskarżonej decyzji ograniczonego asortymentu produktów skarżących.


title: Sprawa C-144/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 marca 2013 r. — VDP Dental Laboratory NV, Staatssecretaris van Financiën

text:
               22.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 21 marca 2013 r. — VDP Dental Laboratory NV, Staatssecretaris van Financiën
   (Sprawa C-144/13)
   2013/C 178/03
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca kasację: VDP Dental Laboratory NV, Staatssecretaris van Financiën

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 17 ust. 1 i ust. 2 szóstej dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że wówczas, gdy przepis prawa krajowego przewiduje wbrew dyrektywie zwolnienie (w związku z czym wykluczone jest prawo do odliczenia podatku naliczonego) podatnik może powołać się na art. 17 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy i ma w związku z tym prawo do odliczenia podatku naliczonego?

               2)

               Czy art. 143 lit. a) i art. 140 lit. a) i b) dyrektywy w sprawie VAT 2006 (2) należy interpretować w ten sposób, że zwolnienia z podatku VAT ustanowione w tych przepisach nie mają zastosowania do przywozu i wewnątrzwspólnotowego nabycia protez dentystycznych? W przypadku odpowiedzi przeczącej: Czy zwolnienia są wówczas uzależnione od dokonania dostaw protez dentystycznych z zagranicy przez dentystę lub technika dentystycznego lub na rzecz dentysty lub technika dentystycznego?

      (1)  Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).

      (2)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).


title: Sprawa T-307/07: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2007 r. — Hansgrohe AG. przeciwko OHIM

text:
               6.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/24

         Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2007 r. — Hansgrohe AG. przeciwko OHIM
   (Sprawa T-307/07)
   (2007/C 235/44)
   Język skargi: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Hansgrohe AG (Schiltach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci S. Weidert i J. Zehnsdorf)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM wydanej w dniu 31 maja 2007 r. w sprawie R 1281/2006-1 dotyczącej zgłoszenia nr 4 869 319 wspólnotowego znaku towarowego;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „AIRSHOWER” dla towarów z klasy 11 (zgłoszenie nr 4 869 319)

      Decyzja eksperta: częściowe odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) z uwagi na to, że zgłoszone oznaczenie posiada charakter odróżniający i nie ma charakteru opisowego

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1).


title: Sprawa C-213/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 25 listopada 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Barsoum Chabo przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Hafen (Unia celna — Rozporządzenie (WE) nr 1719/2005 — Wspólna Taryfa Celna — Pokrycie należności celnych przywozowych — Przywóz przetworzonych artykułów spożywczych — Konserwy z grzybami — Podpozycja CN 2003 10 30 — Pobór opłaty dodatkowej — Zasada proporcjonalności)

text:
               29.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 30/5

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 25 listopada 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg — Niemcy) — Barsoum Chabo przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   (Sprawa C-213/09) (1)

   (Unia celna - Rozporządzenie (WE) nr 1719/2005 - Wspólna Taryfa Celna - Pokrycie należności celnych przywozowych - Przywóz przetworzonych artykułów spożywczych - Konserwy z grzybami - Podpozycja CN 2003 10 30 - Pobór opłaty dodatkowej - Zasada proporcjonalności)
   2011/C 30/07
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Finanzgericht Hamburg

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Barsoum Chabo

      Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Hamburg — Ważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 286, s. 1) w zakresie dotyczącym wysokości opłaty dodatkowej pobieranej przy przywozie produktów objętych podpozycją 20031030000 — Konserwy z grzybami — Zasada proporcjonalności

      Sentencja

   Analiza zadanego pytania nie wykazała istnienia jakiejkolwiek okoliczności mogącej wpłynąć na ważność spornego cła specyficznego w wysokości 222 EUR na 100 kilogramów wagi netto po odsączeniu, stosowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, pobieranego od przywozów zakonserwowanych grzybów z rodzaju Agaricus objętych podpozycją 2003 10 30 Nomenklatury Scalonej zawartej we wskazanym załączniku poza kontyngentem otwartym na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1864/2004 z dnia 26 października 2004 r. otwierającego i ustalającego zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane przywożone z państw trzecich, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1995/2005 z dnia 7 grudnia 2005 r.

      (1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009.


title: Sprawa T-40/09: Wyrok Sądu z dnia 1 marca 2016 r. – Advance Magazine Publishers/OHIM – Selecciones Americanas (VOGUE CAFÉ) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Słowny wspólnotowy znak towarowy VOGUE CAFÉ — Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe Vogue i VOGUE studio oraz zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VOGUE — Rzeczywiste używanie wcześniejszych znaków towarowych — Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               18.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 136/24

         Wyrok Sądu z dnia 1 marca 2016 r. – Advance Magazine Publishers/OHIM – Selecciones Americanas (VOGUE CAFÉ)
   (Sprawa T-40/09) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Słowny wspólnotowy znak towarowy VOGUE CAFÉ - Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe Vogue i VOGUE studio oraz zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VOGUE - Rzeczywiste używanie wcześniejszych znaków towarowych - Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2016/C 136/33)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Advance Magazine Publishers, Inc. (Nowy York, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: T. Alkin, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo R. Pethke i D. Botis, następnie I. Harrington, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Selecciones Americanas, SA (Sitges, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 listopada 2008 r. (sprawa R 0280/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Selecciones Americanas, SA a Advance Magazine Publishers, Inc.

      Sentencja

               1)

               Umarza się postępowanie w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 listopada 2008 r. (sprawa R 0280/2008-4) w zakresie, w jakim stwierdzono w niej istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w wypadku zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego VOGUE CAFÉ oraz hiszpańskiego graficznego znaku towarowego VOGUE studio zarejestrowanego pod nr 2529728.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Advance Magazine Publishers, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.


title: Sprawa F-50/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 18 kwietnia 2012 r. — Buxton przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Przyznanie punktów za osiągnięcia — Sprawozdanie z oceny — Praca w niepełnym wymiarze czasu pracy — Równe traktowanie)

text:
               23.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/21

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 18 kwietnia 2012 r. — Buxton przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-50/11) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Przyznanie punktów za osiągnięcia - Sprawozdanie z oceny - Praca w niepełnym wymiarze czasu pracy - Równe traktowanie)
   2012/C 184/43
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Dawn Cheryl Buxton (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci P. Nelissen Grade i G. Leblanc)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Alves i N. B. Rasmussen, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Służba publiczna — Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego w sprawie przyznania skarżącej tylko jednego punktu za osiągnięcia w ramach postępowania w sprawie oceny za 2009 r.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Dawn Cheryl Buxton pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

      (1)  Dz.U. C 186 z 25.6.2011, s. 36.


title: Sprawa C-552/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 4 października 2012 r. w sprawie T-215/10 Republika Grecka przeciwko Komisji, wniesione w dniu 3 grudnia 2012 r. przez Republikę Grecką

text:
               2.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/9

         Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 4 października 2012 r. w sprawie T-215/10 Republika Grecka przeciwko Komisji, wniesione w dniu 3 grudnia 2012 r. przez Republikę Grecką
   (Sprawa C-552/12 P)
   2013/C 32/13
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Republika Grecka (przedstawiciele: I. Chalkias i E. Leftheriotou, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącej odwołanie

               —

               Republika Grecka wnosi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o uwzględnienie niniejszego odwołania i uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu, zgodnie z tym, co przedstawia ona szczegółowo w dalszej części, oraz o obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

               —

               W odniesieniu do korekt w sektorze bawełny, a w szczególności w odniesieniu do zgodności systemu pomocy na produkcję bawełny z zintegrowanym systemem zarządzania i kontroli (ZSZiK), Republika Grecka wysuwa następujące zarzuty w swoim odwołaniu:

                           —

                           naruszenie prawa Unii Europejskiej: błędna wykładnia i błędne zastosowanie art. 6, art. 7, art. 10 ust. 1 i 2 lit. c) i e) oraz art. 17 rozporządzenia nr 1051/2001 – niewystarczające uzasadnienie – naruszenie zasady proporcjonalności;

                           —

                           naruszenie prawa Unii Europejskiej: błędna wykładnia i błędne zastosowanie art. 17 rozporządzenia nr 1051/2001 – niewystarczające lub sprzeczne uzasadnienie.

               —

               W odniesieniu do środków dotyczących środowiska w odwołaniu podniesione zostały następujące zarzuty:

                           —

                           naruszenie prawa Unii Europejskiej: błędna wykładnia i błędne zastosowanie wytycznych i zasady proporcjonalności – błąd w uzasadnieniu;

                           —

                           naruszenie prawa Unii Europejskiej: błędna wykładnia i błędne zastosowanie art. 7 ust. 4 rozporządzenia nr 1051/2001 i art. 1 rozporządzeń nr 1123/2009, nr 903/2005 i nr 871/2006 – niewystarczające uzasadnienie;

                           —

                           naruszenie gwarancji proceduralnych w zakresie obrony – niewystarczające uzasadnienie.

               —

               W odniesieniu do korekt w sektorze rozwoju obszarów wiejskich zarzuty podniesione w odwołaniu są następujące:

                           —

                           błędna wykładnia i błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1663/1995, a ponadto niewystarczające lub sprzeczne uzasadnienie.

               —

               W odniesieniu do korekt w sektorze pomocy dla osób najbardziej potrzebujących Republika Grecka podnosi następujący zarzut w odwołaniu:

                           —

                           błędna wykładnia i błędne zastosowanie art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 3149/1992 – niewystarczające lub sprzeczne uzasadnienie – naruszenie zasady proporcjonalności – błędna wykładnia i błędne zastosowanie norm dotyczących równości broni w postępowaniu oraz sprawiedliwego rozłożenia ciężaru dowodu – uchybienia w postępowaniu przed Sądem naruszające interesy Republiki Greckiej.


title: Sprawa F-110/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia  18 maja 2006 r.  — Ferola przeciwko Komisji

text:
               1.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 154/29

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 18 maja 2006 r. — Ferola przeciwko Komisji
   (Sprawa F-110/05) (1)

   (2006/C 154/67)

      Język postępowania: francuski

   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 48 z 25.2.2006 r.


title: Sprawa C-495/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 10 listopada 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska, wspierana przez: Królestwo Hiszpanii, Królestwo Niderlandów

text:
               27.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/22

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 10 listopada 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska, wspierana przez: Królestwo Hiszpanii, Królestwo Niderlandów
   (Sprawa C-495/15) (1)

   (2017/C 063/30)
   Język postępowania: portugalski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C ## z ##.


title: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia  13 grudnia 2005 r.  w sprawie C-446/03 [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division]: Marks & Spencer plc przeciwko David Halsey (Her Majesty's Inspector of Taxes) (Artykuły 43 WE oraz 48 WE — Podatek dochodowy od osób prawnych — Grupy spółek — Ulga podatkowa — Zyski spółek dominujących — Odliczenie strat poniesionych przez spółkę zależną będącą rezydentem — Pozwolenie — Odliczenie strat poniesionych w innym Państwie Członkowskim przez spółkę zależną będącą nierezydentem — Wykluczenie)

text:
               11.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/5

      WYROK TRYBUNAŁU

   (wielka izba)
   z dnia 13 grudnia 2005 r.
   w sprawie C-446/03 [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division]: Marks & Spencer plc przeciwko David Halsey (Her Majesty's Inspector of Taxes) (1)

   (Artykuły 43 WE oraz 48 WE - Podatek dochodowy od osób prawnych - Grupy spółek - Ulga podatkowa - Zyski spółek dominujących - Odliczenie strat poniesionych przez spółkę zależną będącą rezydentem - Pozwolenie - Odliczenie strat poniesionych w innym Państwie Członkowskim przez spółkę zależną będącą nierezydentem - Wykluczenie)
   (2006/C 36/09)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie C-446/03, mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Zjednoczone Królestwo) postanowieniem z dnia 16 lipca 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 22 października 2003 r., w postępowaniu Marks & Spencer plc przeciwko David Halsey (Her Majesty's Inspector of Taxes), Trybunał (wielka izba), w składzie: V. Skouris, Prezes, P. Jann, C. W. A. Timmermans i A. Rosas, prezesi izb, C. Gulmann (sprawozdawca), A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, J. Klučka, U. Lõhmus, E. Levits i A. Ó Caoimh, sędziowie, rzecznik generalny: M. Poiares Maduro, sekretarz: K. Sztranc, administrator, wydał w dniu 13 grudnia 2005 r.
   Artykuły 43 WE oraz 48 WE nie sprzeciwiają się w obecnym stanie prawa wspólnotowego temu, by ustawodawstwo Państwa Członkowskiego wykluczało w sposób generalny możliwość odliczenia przez spółkę dominującą będącą rezydentem od jej zysku podlegającego opodatkowaniu strat poniesionych w innym Państwie Członkowskim przez spółkę zależną z siedzibą na jego terytorium, mimo że przewiduje taką możliwość w odniesieniu do strat poniesionych przez spółkę zależną będącą rezydentem. Jednakże sprzeczne z art. 43 WE oraz 48 WE jest wykluczenie takiej możliwości w przypadku spółki dominującej będącej rezydentem, w sytuacji gdy po pierwsze, spółka zależna niebędąca rezydentem wyczerpała możliwości uwzględnienia strat poniesionych w państwie, w którym jest rezydentem, w danym roku podatkowym w drodze wniosku o udzielenie ulgi, jak również w poprzednich latach podatkowych, i po drugie, w państwie, w którym jest rezydentem, nie ma możliwości uwzględnienia tych strat w kolejnych latach podatkowych przez nią samą bądź przez osobę trzecią, w szczególności w przypadku zbycia spółki zależnej na rzecz tej osoby trzeciej.

      (1)  Dz.U. C 304 z 13.12.2003


title: Sprawa T-559/13: Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Giovanni Cosmetics/OHIM – Vasconcelos & Gonçalves (GIOVANNI GALLI) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GIOVANNI GALLI — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy GIOVANNI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Charakter odróżniający imienia i nazwiska]

text:
               20.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 236/36

         Wyrok Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r. – Giovanni Cosmetics/OHIM – Vasconcelos & Gonçalves (GIOVANNI GALLI)
   (Sprawa T-559/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GIOVANNI GALLI - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy GIOVANNI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Charakter odróżniający imienia i nazwiska])
   (2015/C 236/48)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Giovanni Cosmetics, Inc. (Rancho Dominguez, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci J. van den Berg i M. Meddens-Bakker)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: M. Rajh, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Vasconcelos & Gonçalves, SA (Lizbona, Portugalia)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 sierpnia 2013 r. (sprawa R 1189/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Giovanni Cosmetics, Inc. a Vasconcelos & Gonçalves, SA.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Giovanni Cosmetics, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.


title: Sprawa T-39/06: Wyrok Sądu z dnia 5 października 2011 r. — Transcatab przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia — Grzywny — Proporcjonalność — Ciężar i czas trwania naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca)

text:
               19.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 340/15

         Wyrok Sądu z dnia 5 października 2011 r. — Transcatab przeciwko Komisji
   (Sprawa T-39/06) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynku - Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia - Grzywny - Proporcjonalność - Ciężar i czas trwania naruszenia - Okoliczności łagodzące - Współpraca)
   2011/C 340/29
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Transcatab SpA (Caserte, Włochy) (przedstawiciele: C. Osti i A. Prastaro, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: poczatkowo F. Amato, następnie V. Di Bucci, a wreszcie É. Gippini Fournier i L. Malferrari, pełnomocnicy, wspierani przez F. Ruggeriego Laderchiego, adwokata)

      Przedmiot

   Po pierwsze, wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2005) 4012 wersja ostateczna z dnia 20 października 2005 r. w sprawie postępowania zgodnie z art. 81 ust. 1 [WE] (Sprawa COMP/C.38.281/B.2 — Surowiec tytoniowy — Włochy), po drugie, wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na Transcatab w tej decyzji i, po trzecie, sformułowane przez Komisję żądanie wzajemne podwyższenia tej kwoty.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sformułowane przez Komisję Europejską żądanie wzajemne zostaje oddalone.

               3)

               Transcatab SpA pokryje swoje koszty i 90 % kosztów poniesionych przez Komisję.

               4)

               Komisja pokryje 10 % poniesionych przez siebie kosztów.

      (1)  Dz.U. C 86 z 8.4.2006.


title: Sprawa C-79/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 lipca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Mauriziowi Giovanardiemu i in. (Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych — Decyzja ramowa 2001/220/WSiSW — Status ofiar w postępowaniu karnym — Dyrektywa 2004/80/WE — Kompensata dla ofiar przestępstw — Odpowiedzialność osoby prawnej — Odszkodowanie w ramach postępowania karnego)

text:
               22.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/10

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 lipca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Mauriziowi Giovanardiemu i in.
   (Sprawa C-79/11) (1)

   (Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2001/220/WSiSW - Status ofiar w postępowaniu karnym - Dyrektywa 2004/80/WE - Kompensata dla ofiar przestępstw - Odpowiedzialność osoby prawnej - Odszkodowanie w ramach postępowania karnego)
   2012/C 287/15
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale di Firenze

      Strony w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

   Maurizio Giovanardi, Andrea Lastini, Filippo Ricci, Vito Piglionica, Massimiliano Pempori, Gezim Lakja, Elettrifer Srl, Rete Ferroviaria Italiana SpA

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Ordinario di Firenze — Wykładnia art. 2, 3 i 8 decyzji ramowej Rady 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym (Dz.U. L 82, s. 1) — Wykładnia art. 9 dyrektywy Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. odnoszącej się do kompensaty dla ofiar przestępstw (Dz.U. L 261, s. 15) — Odpowiedzialność karna osób prawnych — Prawo ofiary przestępstwa do otrzymania odszkodowania w toku postępowania karnego od osoby prawnej pośrednio odpowiedzialnej za wyrządzoną szkodę

      Sentencja

   Wykładni art. 9 ust. 1 decyzji ramowej Rady 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym należy dokonywać w ten sposób, że artykuł ów nie stoi na przeszkodzie temu, aby w ramach uregulowania odpowiedzialności osób prawnych, takiego jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, ofiara przestępstwa nie mogła dochodzić naprawienia szkód powstałych bezpośrednio wskutek tego przestępstwa w ramach postępowania karnego od osoby prawnej będącej sprawcą przestępstwa administracyjnego.

      (1)  Dz.U. C 120 z 16.4.2011.


title: Sprawa T-145/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 lutego 2009 r. — Omya przeciwko Komisji (Konkurencja — Koncentracje — Żądanie udzielenia informacji — Artykuł 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 — Konieczność żądanych informacji — Proporcjonalność — Rozsądny termin — Nadużycie władzy — Naruszenie uzasadnionych oczekiwań)

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/35

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 lutego 2009 r. — Omya przeciwko Komisji
   (Sprawa T-145/06) (1)

   (Konkurencja - Koncentracje - Żądanie udzielenia informacji - Artykuł 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 - Konieczność żądanych informacji - Proporcjonalność - Rozsądny termin - Nadużycie władzy - Naruszenie uzasadnionych oczekiwań)
   (2009/C 69/81)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Omya AG (Oftringen, Szwajcaria) (przedstawiciele: Ch. Ahlborn, C Berg, solicitors, C. Pinto Correia, adwokat, oraz J. Flynn, QC)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci, X. Lewis, R. Sauer, A. Whelan i F. Amato, a następnie V. Di Bucci, X. Lewis, R. Sauer i A. Whelan, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Komisji z dnia 8 marca 2006 r. wydaną na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 24, s. 1), w której zażądano skorygowania informacji dostarczonych w ramach badania sprawy COMP/M.3796 (Omya/J.M. Huber PCC)
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Omya AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 165 z 15.7.2006.


title: Sprawa T-354/08: Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2008 r. — Spira przeciwko Komisji

text:
               8.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 285/47

         Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2008 r. — Spira przeciwko Komisji
   (Sprawa T-354/08)
   (2008/C 285/86)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Diamanthandel A. Spira BVBA (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: J. Bourgeois, Y. Van Gerven, F. Louis, A. Vallery, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 czerwca 2008 r. wydanej na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 773/2004 w sprawie COMP/38.826/B-2-Spira/de Beers/DTC Supplier of Choice;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje decyzję Komisji (2008) D/203546 z dnia 5 czerwca 2008 r., w której Komisja uznała, że zmiana stanu faktycznego spowodowana stwierdzeniem nieważności decyzji w sprawie zobowiązań (1) przez Sąd Pierwszej Instancji nie stanowiła rozstrzygającej okoliczności zmuszającej Komisję do zmiany jej decyzji (2007) D/200338 z dnia 26 stycznia 2007 r., na mocy której Komisja oddaliła, z uwagi na brak interesu wspólnotowego, skargę wniesioną przez skarżącą, dotyczącą naruszenia art. 81 i 82 WE związanego z systemem „Supplier of Choice” (zwanym dalej „SoC”), stosowanym przez grupę De Beers w zakresie dystrybucji surowca diamentowego („decyzja o oddaleniu” (2)) (Sprawa COMP/38.826/B-2-Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice).
   Skarżąca podnosi trzy zarzuty na poparcie swojej skargi.
   Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że Komisja nie zbadała w sposób staranny i bezstronny antykonkurencyjnych praktyk, o których skarżąca zawiadomiła Komisję w swojej skardze.
   Po drugie, skarżąca twierdzi, że Komisja, ponownie badając kwestię ograniczania dostępu, nie mogła uznać w obliczu poważnej szkody wynikającej z ograniczania dostępu spowodowanego przez system SoC, iż z uwagi na brak interesu wspólnotowego nie można było nadać skardze dalszego biegu. Skarżąca utrzymuje, że należało uznać, iż ograniczanie dostępu jest objęte interesem wspólnotowym, jako że ma ono wpływ na dostępność surowca diamentowego na obszarze Unii Europejskiej, a nawet na całym świecie. Skarżąca uważa, że system dystrybucji SoC jest antykonkurencyjnym i selektywnym systemem, który ogranicza konkurencję między markami.
   Po trzecie, posiłkowo, skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła prawo i nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia oceny skutków ograniczania dostępu, ponieważ:

               —

               nie określiła wpierw struktury rozpatrywanego rynku, znaczenia danego przedsiębiorstwa na rynku oraz pozycji konkurentów na rynku;

               —

               nie zbadała wszystkich ewentualnych ograniczeń lub monopolistycznych działań dostawcy, którego selektywny system dystrybucji był przedmiotem badania.

         Ponadto skarżąca twierdzi, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie i oparła swoją decyzję na niepoprawnych ustaleniach faktycznych, uznając, że porozumienie SoC nie stanowi poważnej przeszkody w dostępie do surowca diamentowego podmiotów z rynku wtórnego (ograniczanie dostępu).

      (1)  Sprawa T-170/06 Alrosa przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2007, II-2601, odwołanie wniesione przez Komisję do Trybunału Sprawiedliwości, Sprawa C-441/07 Komisja przeciwko Alrosa, Dz.U. 2007, C 283, s. 22.

      (2)  Skarżąca wniosła skargę na decyzję o oddaleniu do Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-108/07 Spira przeciwko Komisji, Dz.U. 2007, C 129, s. 20.


title: Sprawa C-497/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud České republiky (Republika Czeska) w dniu 16 września 2016 r. – postępowanie karne przeciwko Jurajowi Sokáčowi

text:
               23.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud České republiky (Republika Czeska) w dniu 16 września 2016 r. – postępowanie karne przeciwko Jurajowi Sokáčowi
   (Sprawa C-497/16)
   (2017/C 022/02)
   Język postępowania: czeski

      Sąd odsyłający

   Nejvyšší soud České republiky.

      Strony w postępowaniu głównym

   Juraj Sokáč

      Pytanie prejudycjalne

   Czy produkty lecznicze w rozumieniu definicji ustanowionej w dyrektywie 2001/83/EC (1) Parlamentu Europejskiego i Rady, które zawierają „substancje sklasyfikowane” w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 273/2004 (2) Parlamentu Europejskiego i Rady, mogą być uznane na podstawie art. 2 lit. a) owego rozporządzenia za wykluczone z zakresu jego stosowania zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-627/13 i C-2/14 również po zmianie wspomnianego przepisu rozporządzeniem nr 1258/2013 (3) i wobec faktu, że art. 2 lit. a) rozporządzenia nr 111/2005 (4) w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 1259/2013 (5) poddaje produkty lecznicze zawierające efedryny i pseudoefedryny systemowi ustanowionemu w rozporządzeniu nr 111/2005?

      (1)  Dz.U. 2001 L 311, s. 67, wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 27, s. 69.

      (2)  Dz.U. 2004 L 47, s. 1, wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 15, t. 8, s. 46.

      (3)  Dz.U. 2013 L 330, s. 21.

      (4)  Dz.U. 2005 L 22, s. 1.

      (5)  Dz.U. 2013 L 330, s. 30.


title: Sprawa T-396/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia  23 listopada 2005 r.  — Soffas przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego słowny element  NICKY  — Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe zawierające słowny element  NOKY  — Odrzucenie sprzeciwu z uwagi na brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Uchylenie decyzji przez Izbę Odwoławczą — Przekazanie sprawy Wydziałowi Sprzeciwów celem dokonania oceny podobieństwa towarów i dowodu używania — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94)

text:
               28.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/13

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2005 r. — Soffas przeciwko OHIM
   (Sprawa T-396/04) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego słowny element „NICKY” - Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe zawierające słowny element „NOKY” - Odrzucenie sprzeciwu z uwagi na brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Uchylenie decyzji przez Izbę Odwoławczą - Przekazanie sprawy Wydziałowi Sprzeciwów celem dokonania oceny podobieństwa towarów i dowodu używania - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94)
   (2006/C 22/26)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Soffas SpA (Porcari, Włochy) [Przedstawiciele: adwokaci V. Bilardo i C. Bacchini]

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik]

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Sodipan SCA (Saint-Étienne-du-Rouvray, Francja) [Przedstawiciel: adwokat N. Boespflug]
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 lipca 2004 r. (sprawa R 699/2003-1), wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu między Soffass SpA a Sodipan SCA
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2005


title: Sprawa T-733/15: Wyrok Sądu z dnia 28 marca 2017 r. – Portugalia/Komisja (Niewykonanie wyroku Trybunału stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Okresowa kara pieniężna — Decyzja określająca wysokość okresowej kary pieniężnej — Uchylenie spornego środka krajowego — Data zaprzestania uchybienia)

text:
               15.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/34

         Wyrok Sądu z dnia 28 marca 2017 r. – Portugalia/Komisja
   (Sprawa T-733/15) (1)

   ((Niewykonanie wyroku Trybunału stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Okresowa kara pieniężna - Decyzja określająca wysokość okresowej kary pieniężnej - Uchylenie spornego środka krajowego - Data zaprzestania uchybienia))
   (2017/C 151/43)
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i M. Figueiredo, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata L. Silvę Moraisa)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Nicolae i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Ares(2015)4178538 z dnia 8 października 2015 r.,w której Komisja zażądała od Republiki Portugalskiej zapłaty kwoty 580 000 EUR odpowiadającej ustalonej okresowej karze pieniężnej, za okres od dnia 25 czerwca do dnia 21 sierpnia 2014 r., w wykonaniu wyroku (C-76/13, niepublikowanego, EU:C:2014:2029).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 68 z 22.2.2016.


title: Sprawa C-336/08: Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 października 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landessozialgericht Berlin — Niemcy) — Christel Reinke przeciwko AOK Berlin (Odesłanie prejudycjalne — Umorzenie postępowania)

text:
               26.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/13

         Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 października 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landessozialgericht Berlin — Niemcy) — Christel Reinke przeciwko AOK Berlin
   (Sprawa C-336/08) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Umorzenie postępowania)
   2011/C 63/24
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Landessozialgericht Berlin

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Christel Reinke

      Strona pozwana: AOK

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landessozialgericht Berlin — Wykładnia art. 18, 49 i 50 WE oraz art. 34 ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 74, s. 1) — Zwrot kosztów leczenia związanych z udzieleniem pomocy w nagłym przypadku obywatelowi państwa członkowskiego w prywatnym szpitalu innego państwa członkowskiego, wynikającym z odmowy udzielenia tego świadczenia przez szpital publiczny ze względu na brak wystarczającej liczby miejsc — Uregulowanie krajowe państwa członkowskiego wyłączające zwrot kosztów leczenia poniesionych w związku z udzieleniem pomocy w nagłym przypadku w szpitalu prywatnym innego państwa członkowskiego, lecz dopuszczające zwrot takich kosztów wykazanych w fakturze przez szpital prywatny znajdujący się na terytorium krajowym

      Sentencja

   Nie ma konieczności udzielania odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przedstawione przez Landessozialgericht Berlin-Brandenburg (Niemcy) postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r.

      (1)  Dz.U. C 260 z 11.10.2008.


title: Sprawa F-49/13: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 23 października 2013 r. — Moragrega Arroyo przeciwko Radzie

text:
               8.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 71/37

      Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 23 października 2013 r. — Moragrega Arroyo przeciwko Radzie
      (Sprawa F-49/13) (1)

      (2014/C 71/75)
      Język postępowania: francuski
      Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 215 z 27.7.2013, s. 20.


title: Sprawa T-695/13: Skarga wniesiona w dniu 31 grudnia 2013 r. — ENAC przeciwko Komisji i TEN-T EA

text:
               22.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/44

         Skarga wniesiona w dniu 31 grudnia 2013 r. — ENAC przeciwko Komisji i TEN-T EA
   (Sprawa T-695/13)
   2014/C 52/83
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Ente nazionale per l’aviazione civile (ENAC) (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: P. Garofoli, avvovato i G. Palmieri, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej (TEN-T EA), Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej z dnia 23 października 2013 r. oznaczonego Ares (203) 3321778, mającego za przedmiot „Studium dotyczące rozwoju intermodalnego lotniska Bergamo Orio al Serio”, w którym Komisja powiadomiła o wszczęciu postępowania w sprawie odzyskania części subwencji przyznanej na realizację tego studium i o wysłaniu noty obciążeniowej na kwotę 158 517,54 EUR;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 marca 2013 r. wydanej przez Agencję Wykonawczą ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej (TEN-T EA), na którą powołuje się pismo z dnia 23 października 2013 r., mającej za przedmiot „Zamknięcie projektu 2009-IT-91407-S — Studium dotyczące rozwoju intermodalnego lotniska Bergamo Orio al Serio — Decyzja Komisji C(2010)4456”, w zakresie, w jakim uznaje ona za niekwalifikowalne, a w konsekwencji niepodlegające subwencjonowaniu, koszty dotyczące działań 1, 2.1, 4, 5, 6 i 7, które zostały już wykonane, i żąda zwrotu kwoty 158 517,54 EUR.

      Zarzuty i główne argumenty

   Decyzje, których dotyczy niniejsza sprawa, zostały zaskarżone w sprawach T-270/13 i T-692/13 SCABO przeciwko Komisji i TEN-T EA.
   Zarzuty i główne argumenty są takie same jak te, które zostały podniesione w tamtych sprawach.


title: Sprawa T-386/08: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2008 r. — Nadine Trautwein Rolf Trautwein przeciwko OHIM (wizerunek konia)

text:
               6.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/37

         Skarga wniesiona w dniu 15 września 2008 r. — Nadine Trautwein Rolf Trautwein przeciwko OHIM (wizerunek konia)
   (Sprawa T-386/08)
   (2008/C 313/67)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Nadine Trautwein Rolf Trautwein GbR, Research Development (Leopoldshöhe, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Czychowski, A. Nordemann i A. Dustmann)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji R 1730/2007-1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 7 lipca 2008 r. oraz uchylenie decyzji eksperta z dnia 25 września 2007 r.;

               —

               zezwolenie na publikację znaku wspólnotowego nr 4829354 oraz

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: wizerunek konia dla towarów należących do klas 18, 25 i 31 — zgłoszenie nr 4 829 354

      Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, że zgłoszony znak towarowy nie jest ani bezpośrednio, ani wyłącznie opisowy i ma charakter w wystarczającym stopniu odróżniający.


title: Sprawa T-422/11 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 5 października 2011 r. — Computer Resources International (Luxembourg) przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zamówienia publiczne — Procedura przetargowa — Odrzucenie oferty — Wniosek o zawieszenie wykonana — Utrata szansy — Brak poważnej i nieodwracalnej szkody — Brak pilnego charakteru)

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 347/35

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 5 października 2011 r. — Computer Resources International (Luxembourg) przeciwko Komisji
   (Sprawa T-422/11 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Zamówienia publiczne - Procedura przetargowa - Odrzucenie oferty - Wniosek o zawieszenie wykonana - Utrata szansy - Brak poważnej i nieodwracalnej szkody - Brak pilnego charakteru)
   2011/C 347/64
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Computer Resources International (Luxembourg) SA (Dommeldange, Luksemburg) (przedstawiciel: S. Pappas, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Delaude i D. Calciu, pełnomocnicy, wspierani przez E. Petritsi, avocat)

      Przedmiot

   Żądanie zawieszenia wykonania decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej z dnia 22 lipca 2011 r. w której, po pierwsze, odrzucono oferty złożone przez skarżącą w ramach otwartej procedury przetargowej nr AO 10340 dotyczącej świadczenia usług informatycznych w zakresie opracowywania oprogramowania, utrzymania, doradztwa i pomocy w przypadku różnych rodzajów aplikacji komputerowych (Dz.U. 2011/S 66-106099) oraz, po drugie, poinformowano skarżacą, że umowa ramowa w zakresie spornego przetargu została zawarta z innymi oferentami.

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 października 2004 r. w sprawie T-1/02, Robert Polinsky przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Skarga odszkodowawcza — Narażenie na działanie azbestu — Choroba zawodowa — Szkoda)

text:
               18.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/13

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 14 października 2004 r.
   w sprawie T-1/02, Robert Polinsky przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1)

   (Urzędnicy - Skarga odszkodowawcza - Narażenie na działanie azbestu - Choroba zawodowa - Szkoda)
   (2004/C 314/32)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie T-1/02, Robert Polinsky, urzędnik Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, zamieszkały w Thionville (Francja), reprezentowany przez J. Iturriagagoitia Bassasa, adwokata, przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: M. Schauss, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o naprawienie szkód na osobie, krzywdy, szkód zawodowych i na mieniu jakoby poniesionych przez skarżącego, Sąd (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, V. Tiili i M. Vilaras, sędziowie; sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 14 października 2004 r. wyrok zawierający następujące rozstrzygnięcie:

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron ponosi własne koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 84 z 6.4.2002.


title: Sprawa T-466/07: Skarga wniesiona w dniu 25 grudnia 2007 r. — Osram przeciwko Radzie

text:
               23.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 51/52

         Skarga wniesiona w dniu 25 grudnia 2007 r. — Osram przeciwko Radzie
   (Sprawa T-466/07)
   (2008/C 51/95)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Osram (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: R. Bierwagen, adwokat)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 1205/2007 i zarządzenie, by skutki zaskarżonego rozporządzenia zostały utrzymane w mocy do czasu wejścia w życie nowego rozporządzenia zmieniającego,

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca, będąca niemieckim producentem szerokiej gamy żarówek, w tym świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL-i), wnosi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1205/2007 z dnia 15 października 2007 r. nakładającego, w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96, cła antydumpingowe na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL-i) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i rozszerzającego zakres stosowania na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Socjalistycznej Republiki Wietnamu, Islamskiej Republiki Pakistanu i Republiki Filipin (1), ponieważ rozporządzenie to utrzymuje w mocy cła antydumpingowe jedynie na rok, zamiast na okres pięcioletni, określony w rozporządzeniu podstawowym (2).
   Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi, przede wszystkim, że Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie przyjmując, że dwa podmioty grupy Philips są „producentami wspólnotowymi” w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
   Po drugie, skarżąca podnosi, że Rada popełniła oczywiste naruszenie prawa stosując kryterium interesu Wspólnoty, chociaż nie jest to przewidziane w przypadku rewizji wygaśnięcia.
   Po trzecie, skarżąca twierdzi, że Rada naruszyła art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego i popełniła nadużycie władzy ograniczając czas obowiązywania ceł antydumpingowych do roku.
   Wreszcie skarżąca podnosi, że Rada oparła się przy kryterium interesu Wspólnoty na oczywiście błędnych ustaleniach faktycznych, dokonała błędnej oceny i nie podała uzasadnienia.

      (1)  Dz.U. 2007 L 272, str. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996 L 56, str. 1).


title: Sprawa F-62/08: Skarga wniesiona w dniu 24 lipca 2008 r. — Sevenier przeciwko Komisji

text:
               27.9.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 247/25

         Skarga wniesiona w dniu 24 lipca 2008 r. — Sevenier przeciwko Komisji
   (Sprawa F-62/08)
   (2008/C 247/50)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Roberto Sevenier (Paryż, Francja) (przedstawiciel: E. Boigelot, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Przedmiot i opis sporu
   Uchylenie decyzji Komisji, w której odrzucony został wniosek skarżącego mający na celu po pierwsze cofnięcie jego rezygnacji, po drugie zwołanie komisji lekarskiej i w konsekwencji żądanie przywrócenia skarżącego do pracy w Komisji Europejskiej odtwarzając jednocześnie ścieżkę jego kariery od dnia złożenia przez niego rezygnacji.
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie decyzji Komisji z dnia 24 września 2007 r. w zakresie w jakim odrzuca ona wniosek skarżącego mający na celu po pierwsze cofnięcie jego rezygnacji z dnia 19 października 1983 r. i po drugie zwołanie komisji lekarskiej;

               —

               w konsekwencji przywrócenie skarżącego do pracy w Komisji Europejskiej odtwarzając jednocześnie ścieżkę jego kariery od dnia 19 października 1983 r.;

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.


title: Sprawa T-830/16: Skarga wniesiona w dniu 23 listopada 2016 r. – Monolith Frost/EUIPO – Dovgan (PLOMBIR)

text:
               23.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/56

         Skarga wniesiona w dniu 23 listopada 2016 r. – Monolith Frost/EUIPO – Dovgan (PLOMBIR)
   (Sprawa T-830/16)
   (2017/C 022/75)
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Monolith Frost GmbH (Leopoldshöhe, Niemcy) (pełnomocnicy: adwokaci E. Liebich i S. Labesius)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Dovgan GmbH (Hamburg, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Właściciel spornego znaku towarowego: Dovgan GmbH

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „PLOMBIR”

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 września 2016 r. w sprawie R 1812/2015-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 65 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w ramach postępowania odwoławczego.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie obowiązku uzasadnienia na mocy art. 75 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-408/06: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Wenzhou Taima Shoes przeciwko Radzie

text:
               24.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 42/39

         Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2006 r. — Wenzhou Taima Shoes przeciwko Radzie
   (Sprawa T-408/06)
   (2007/C 42/68)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Wenzhou Taima Shoes Co., Ltd (Yang Yi, Chiny) (przedstawiciele: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC oraz K. Beal, barrister)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy skarżącej;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty przedstawione przez skarżącą są takie same, jak podniesione w sprawie T-407/06 Zhejiang Aokang Shoes przeciwko Radzie.


title: Sprawa F-34/11: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2012 r. — Markland przeciwko Europolowi (Służba publiczna — Personel Europolu — Umowa członka personelu tymczasowego — Stosowanie WZIP — Grupa zaszeregowania — Skarga oczywiście bezzasadna)

text:
               8.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 379/34

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2012 r. — Markland przeciwko Europolowi
   (Sprawa F-34/11) (1)

   (Służba publiczna - Personel Europolu - Umowa członka personelu tymczasowego - Stosowanie WZIP - Grupa zaszeregowania - Skarga oczywiście bezzasadna)
   2012/C 379/55
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Saskia Jane Markland (Haga, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat N. D. Dane)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol) (przedstawiciele: D. Neumann, D. El Khoury i J. Arnould, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji o zaszeregowaniu skarżącej do grupy AST 5.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna.

               2)

               Saskia Jane Markland pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejski Urząd Policji.

      (1)  Dz.U. C 204 z 9.7.2011, s. 30.


title: Sprawa C-409/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Naumburg (Niemcy) w dniu 18 września 2008 r. — Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale przeciwko Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt

text:
               20.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 327/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Naumburg (Niemcy) w dniu 18 września 2008 r. — Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale przeciwko Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt
   (Sprawa C-409/08)
   (2008/C 327/17)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Oberlandesgericht Naumburg
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale

      Strona pozwana: Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt
   Pytania prejudycjalne

               1.

               Czy art. 86 ust. 1 WE w związku z art. 81 ust. 1 lit. a) i d) oraz ust. 2 WE powinien być interpretowany w ten sposób, że zwolnienie od kosztów sądowych (opłat i wydatków) przyznane przez kraj związkowy Saksonię-Anhalt zgodnie z § 6 ust. 1 Investitionsbank-Begleitgesetz (ustawy towarzyszącej utworzeniu banku inwestycyjnego) z dnia 18 grudnia 2003 r. (Gesetz- und Verordnungsblatt des Landes Sachsen-Anhalt nr 47/2003, s. 371) utworzonemu przez ten kraj Investitionsbank jest nieważne z powodu naruszenia zakazu praktyk antykonkurencyjnych?

               2.

               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Czy wspólnotowe reguły konkurencji powinny być interpretowane zgodnie z art. 86 ust. 2 zdanie pierwsze WE w ten sposób, że Investitionsbank jedynie wówczas korzysta ze zwolnienia z kosztów i opłat sądowych tak jak kraj związkowy Saksonia-Anhalt, gdy wykonuje on zadania władzy publicznej zgodnie z § 6 Verordnung über die Errichtung der Investitionsbank Sachsen-Anhalt (rozporządzenia w sprawie utworzenia Investitionsbank Sachsen-Anhalt) z dnia 30 grudnia 2003 r. (GVBl. LSA 2004, s. 20) zmienionego rozporządzeniem z dnia 2 grudnia 2006 r. (GVBl. LSA, s. 534)?


title: Sprawa C-170/17: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2017 r. – Komisja/Portugalia

text:
               22.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 161/16

         Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2017 r. – Komisja/Portugalia
   (Sprawa C-170/17)
   (2017/C 161/20)
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: N. Yerrell i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska

      Żądania strony skarżącej

               1.

               stwierdzenie, że wydając specjalne krajowe prawa jazdy upoważniające do kierowania pojazdami należącymi do kategorii zharmonizowanej AM, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (1);

               2.

               stwierdzenie, że, nie zapewniając tego, iż jedna osoba może być posiadaczem tylko jednego prawa jazdy, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 7 ust. 5 lit. b) dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy;

               3.

               obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W zakresie dotyczącym zobowiązań ciążących na Republice Portugalskiej na mocy art. 4 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 2 lit. a) oraz art. 7 ust. 5 lit. b) dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. Komisja jest zdania, że to państwo członkowskie nie przyjęło koniecznych środków przed upływem terminu ustalonego w uzasadnionej opinii. Administracja portugalska, wskazując w piśmie z dnia 15 grudnia 2016 r., że dokona ona w przyszłości zmian ustawodawczych w tym względzie, sama potwierdziła, iż nie przyjęła tych środków.

      (1)  Dz.U. 2006, L 403, s. 18


title: Sprawa T-235/16: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2016 r. – GP Joule PV/EUIPO – Green Power Technologies (GPTech)

text:
               1.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/30

         Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2016 r. – GP Joule PV/EUIPO – Green Power Technologies (GPTech)
   (Sprawa T-235/16)
   (2016/C 279/44)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: GP Joule PV GmbH & Co. KG (Reußenköge, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat F. Döring)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Green Power Technologies, SL (Bollullos de la Mitación, Hiszpania)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: Green Power Technologies, SL

      Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „GPTech” – zgłoszenie nr 12 593 869

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie R 848/2015-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu:

               —

               o zmianę zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego nr 12 593 869;

               —

               posiłkowo, o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie rozporządzenia nr 207/2009 z uwagi na uznanie, że nie mają zastosowania wymogi informacyjne określone w zasadzie 17 ust. 4 rozporządzenia nr 2868/95 mającej na celu ochronę strony wnoszącej sprzeciw;

               —

               Naruszenie istotnego wymogu formalnego z uwagi na to, że na podstawie art. 6 konwencji oraz art. 47 karty praw podstawowych postępowanie było nierzetelne wobec strony wnoszącej odwołanie;

               —

               Niepoinformowanie przez Urząd strony wnoszącej odwołanie, że nie zostały spełnione przesłanki określone w zasadzie 20 ust. 1 rozporządzenia nr 2868/95;

               —

               Błędne zastosowanie zasady 76 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95, jako że postępowanie było nierzetelne wobec strony wnoszącej odwołanie w świetle braków dotyczących formularza sprzeciwu wnoszonego drogą elektroniczną oraz informacji przedstawionych przez Wydział Sprzeciwów;

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-69/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 października 2008 r. — Schunk i Schunk Kohlenstoff-Technik przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek produktów na bazie węgla i grafitu mających zastosowanie w branży elektrycznej i mechanicznej — Zarzut niezgodności z prawem — Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 — Przypisanie naruszenia — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien — Waga i skutki naruszenia — Skutek odstraszający — Współpraca w toku postępowania administracyjnego — Zasada proporcjonalności — Zasada równego traktowania — Żądanie wzajemne podwyższenia grzywny)

text:
               22.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/30

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 października 2008 r. — Schunk i Schunk Kohlenstoff-Technik przeciwko Komisji
   (Sprawa T-69/04) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek produktów na bazie węgla i grafitu mających zastosowanie w branży elektrycznej i mechanicznej - Zarzut niezgodności z prawem - Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 - Przypisanie naruszenia - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien - Waga i skutki naruszenia - Skutek odstraszający - Współpraca w toku postępowania administracyjnego - Zasada proporcjonalności - Zasada równego traktowania - Żądanie wzajemne podwyższenia grzywny)
   (2008/C 301/47)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Schunk GmbH (Thale, Niemcy) i Schunk Kohlenstoff-Technik GmbH (Heuchelheim, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo R. Bechtold i S. Hirsbrunner, następnie R. Bechtold, S. Hirsbrunner i A. Schädle, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre i H. Gading, następnie F. Castillo de la Torre i M. Kellerbauer, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Z jednej strony, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2004/420/WE z dnia 3 grudnia 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa C.38.359 — Produkty na bazie węgla i grafitu mające zastosowanie w branży elektrycznej i mechanicznej), a także, posiłkowo, wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na mocy tej decyzji na skarżące, a z drugiej strony — żądanie wzajemne Komisji podwyższenia tej grzywny.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Schunk GmbH i Schunk Kohlenstoff-Technik GmbH zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.


title: Sprawa C-351/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Malty (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Dyrektywa 2000/60/WE — Artykuły 8 i 15 — Stan śródlądowych wód powierzchniowych — Stworzenie i uruchomienie programów monitorowania stanu wód powierzchniowych — Zaniechanie — Przedstawienie podsumowujących sprawozdań z programów monitorowania wód powierzchniowych — Zaniechanie)

text:
               26.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/7

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 22 grudnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Malty
   (Sprawa C-351/09) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środowisko naturalne - Dyrektywa 2000/60/WE - Artykuły 8 i 15 - Stan śródlądowych wód powierzchniowych - Stworzenie i uruchomienie programów monitorowania stanu wód powierzchniowych - Zaniechanie - Przedstawienie podsumowujących sprawozdań z programów monitorowania wód powierzchniowych - Zaniechanie)
   2011/C 63/13
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i K. Xuereb, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Malty (przedstawiciele: S. Camilleri, D. Mangion, P. Grech i Y. Rizzo, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 8 i 15 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327, s. 1) — Obowiązek stworzenia i uruchomienia programów monitorowania stanu wód powierzchniowych — Obowiązek przedstawienia podsumowujących sprawozdań z programów monitorowania wód powierzchniowych

      Sentencja

               1)

               Po pierwsze nie tworząc programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych oraz nie uruchamiając ich zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, a po drugie nie przedstawiając podsumowujących sprawozdań z programów monitorowania stanu śródlądowych wód powierzchniowych zgodnie z art. 15 ust. 2 tej dyrektywy, Republika Malty uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 i 15 tej dyrektywy.

               2)

               Republika Malty zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009


title: Sprawa T-408/16: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2016 r. – HX/Rada

text:
               14.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 419/46

         Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2016 r. – HX/Rada
   (Sprawa T-408/16)
   (2016/C 419/62)
   Język postępowania: bułgarski

      Strony

      Strona skarżąca: HX (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat S. Koew)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi w całości, a także stwierdzenie zasadności wszystkich przedstawionych w niej wywodów prawnych;

               —

               zarządzenie rozpoznania skargi w trybie przyspieszonym;

               —

               stwierdzenie, że zaskarżone akty mogą być unieważnione częściowo, ponieważ część aktów, którą należy unieważnić, może być wyodrębniona z całego aktu i w konsekwencji należy unieważnić:

                           —

                           decyzję Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającą decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ona strony skarżącej; oraz

                           —

                           rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2016/840 z dnia 27 maja 2016 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii w zakresie, w jakim dotyczy ono strony skarżącej;

               —

               obciążenie Rady wszystkimi kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący istotnego naruszenia prawa każdej osoby odnoszącego się do zakazu ponownego sądzenia lub karania za ten sam czyn zabroniony (art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej).

               2.

               Zarzut drugi dotyczący istotnego naruszenia prawa do obrony i prawa do sprawiedliwego procesu.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący prawa do skutecznej ochrony sądowej.

               5.

               Zarzut piąty dotyczący popełnionego przez Radę błędu w ocenie.

               6.

               Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa własności, zasady proporcjonalności i wolności gospodarczej.

               7.

               Zarzut siódmy dotyczący naruszenia prawa do normalnych warunków życiowych.

               8.

               Zarzut ósmy dotyczący istotnego naruszenia prawa do dobrego imienia.


title: Sprawa C-112/15: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 17 marca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Kødbranchens Fællesråd, działający w imieniu Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen [Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 — Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 — Urzędowe kontrole paszy i żywności — Opłaty, które mogą być pobierane przez państwa członkowskie na pokrycie kosztów spowodowanych kontrolami urzędowymi — Koszty związane ze szkoleniem pracowników pomocniczych]

text:
               2.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/15

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 17 marca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret – Dania) – Kødbranchens Fællesråd, działający w imieniu Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen
   (Sprawa C-112/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 - Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 - Urzędowe kontrole paszy i żywności - Opłaty, które mogą być pobierane przez państwa członkowskie na pokrycie kosztów spowodowanych kontrolami urzędowymi - Koszty związane ze szkoleniem pracowników pomocniczych])
   (2016/C 156/21)
   Język postępowania: duński

      Sąd odsyłający

   Østre Landsret

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Kødbranchens Fællesråd, działający w imieniu Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S

      Strona pozwana: Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen

      Sentencja

   Artykuł 27 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz pkt 1 i 2 załącznika VI do tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się temu, by państwa członkowskie, ustalając kwotę opłat pobieranych od przedsiębiorstw sektora spożywczego, włączały do niej wydatki związane z obowiązkowym szkoleniem podstawowym pracowników pomocniczych.

      (1)  Dz.U. C 146 z 4.5.2015.


title: Sprawa T-292/13: Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2013 r. — Evangelou przeciwko Komisji i EBC

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 226/17

         Skarga wniesiona w dniu 24 maja 2013 r. — Evangelou przeciwko Komisji i EBC
   (Sprawa T-292/13)
   (2013/C 226/24)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Christos Evangelou i Yvonne Evangelou (Dherynia, Cypr) (przedstawiciele: C. Paschalides, Solicitor i adwokat A. Paschalides)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny i Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               zasądzenie odszkodowania w kwocie 1 552 110,64 EUR na tej podstawie, że klauzule protokołu ustaleń z dnia 26 kwietnia 2013 r. podpisanego przez Cypr i pozwanych zawierają w pkt 1.23 — 1.27 wymagania stanowiące wystarczająco poważne naruszenie normy prawnej wyższego rzędu chroniącej podmioty indywidualne, a mianowicie art. 17 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i art. 1 protokołu nr 1 do europejskiej konwencji praw człowieka;

               —

               uznanie stosownych klauzul za nieważne i niebyłe oraz nakazanie pilnego przeglądu instrumentów pomocy finansowej przewidzianych w art. 14 — 18 Traktatu ustanawiającego europejski mechanizm stabilności (zwanego dalej „traktatem EMS”), zgodnie z art. 19 tego traktatu, w świetle orzeczenia Sądu i celem wprowadzenia zmian niezbędnych, by zastosować się do tego orzeczenia;

               —

               jeżeli odszkodowanie wskazane w żądaniu pierwszym nie zostanie przyznane z tego powodu, że stosowne klauzule powinny zostać uznane za nieważne — zasądzenie odszkodowania z tytułu naruszenia art. 263 TFUE.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1)

               Zarzut pierwszy, zgodnie z którym stosowne klauzule protokołu ustaleń zawierają wymagania stanowiące „wystarczająco poważne naruszenie normy prawnej wyższego rzędu chroniącej podmioty indywidualne” (1), z tego względu, że:

                           —

                           wspomniana norma prawna ma charakter nadrzędny, gdyż jest zawarta w karcie praw podstawowych i w europejskiej konwencji praw człowieka;

                           —

                           na mocy art. 51 ust. 1 karty i art. 6 ust. 2 TUE pozwani mają obowiązek przestrzegać podstawowych praw zagwarantowanych w karcie i konwencji oraz popierać ich stosowanie; oraz

                           —

                           depozyty bankowe stanowią własność w rozumieniu wspomnianego art. 17 karty i art. 1 protokołu nr 1 do konwencji.

               2)

               Zarzut drugi, zgodnie z którym poniższe naruszenia rozpatrywane łącznie są tak rozległe, że stanowią wystarczająco poważne naruszenie normy prawnej wyższego rzędu:

                           —

                           w czasie kiedy strona skarżąca została pozbawiona depozytów bankowych nie istniały ograniczenia „przewidziane ustawą” w acquis regulujące kwestie pozbawienia depozytów bankowych, niezgodnie z wymogami karty i protokołu;

                           —

                           strona skarżąca została pozbawiona depozytów bankowych bez „słusznego odszkodowania […] wypłaconego we właściwym terminie” niezgodnie z art. 17 karty i art. 1 protokołu;

                           —

                           pozbawienie depozytów jest prima facie nielegalne, chyba że „[z] zastrzeżeniem zasady proporcjonalności, [jest ono] […] konieczne i rzeczywiście odpowiada[…] celom interesu ogólnego uznawanym przez Unię lub potrzebom ochrony praw i wolności innych osób” (2);

                           —

                           stanowiący przeciwwagę interes publiczny polegający na zapobieżeniu, w krótkim i średnim terminie, panice i szturmowi na banki, nie został uwzględniony przy dokonywaniu oceny interesu publicznego w rozumieniu art. 17 karty i art. 1 protokołu;

                           —

                           celem nie było skrzywdzenie lub ukaranie Cypru, lecz objęcie go oraz strefy euro wsparciem na rzecz stabilności, a tym samym odciążenie, a nie destabilizacja jego instytucji finansowych oraz żywotności gospodarczej;

                           —

                           nie ma mowy o zachowaniu proporcjonalności ingerencji względem uzasadnionego celu, gdyż zgodnie z art. 3 traktatu EMS jego prawdziwym celem jest „uruchamianie funduszy oraz udzielanie jego członkom napotykającym lub mogącym napotkać poważne trudności finansowe, pod rygorystycznymi warunkami […], wsparcia na rzecz stabilności, jeżeli będzie to konieczne do zapewnienia stabilności finansowej strefy euro w całości i jej państw członkowskich” bez równoczesnego paraliżowania ich gospodarki.

               3)

               Zarzut trzeci, zgodnie z którym wskazane pozbawienie depozytów strony skarżącej nie było konieczne, ani proporcjonalne.

               4)

               Zarzut czwarty, zgodnie z którym ostatecznie to pozwani spowodowali pozbawienie strony skarżącej jej depozytów bankowych, ponieważ gdyby nie to wystarczająco poważne naruszenie depozyty bankowe strony skarżącej byłyby chronione prawami wynikającymi z karty i protokołu, skutkiem czego szkoda poniesiona przez stronę skarżącą jest wystarczająco bezpośrednia i przewidywalna.

               5)

               Zarzut piąty, zgodnie z którym skoro powyższe żądania są uzasadnione, stosowne klauzule należy uznać za nieważne i niebyłe pomimo faktu, że odnoszą się one do Cypru, ponieważ dotyczą strony skarżącej bezpośrednio i indywidualnie na tej podstawie, że stosowne klauzule i sposób ich wykonania naruszają traktat lub reguły prawne związane z jego stosowaniem, lub — w zakresie w jakim zostałoby orzeczone, że pozbawienie strony skarżącej jej depozytów bankowych podważało zasadę prawną wyrażoną w art. 6 ust. 1 TUE — że miało miejsce nadużycie władzy.

      (1)  Zobacz wyrok z dnia 2 grudnia 1971 r. w sprawie 5/71 Zuckerfabrik Schoeppenstedt przeciwko Radzie, Rec. s. 975.

      (2)  Artykuł 52 ust. 1 karty.


title: Sprawa T-622/13: Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile przeciwko OHIM — Norwood Promotional Products Europe (NORTHWOOD professional forest equipment)

text:
               8.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/23

         Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2013 r. — Ratioparts-Ersatzteile przeciwko OHIM — Norwood Promotional Products Europe (NORTHWOOD professional forest equipment)
   (Sprawa T-622/13)
   2014/C 39/41
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs GmbH (Euskirchen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Koch)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Norwood Promotional Products Europe, SL (Tarragona, Hiszpania)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 11 września 2013 r. (sprawa R 1244/2012-2) w ten sposób, by został oddalony sprzeciw B 1 796 807;

               —

               obciążenie wnoszącej sprzeciw kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu i drugiej strony postępowania odwoławczego kosztami owego postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „NORTHWOOD professional forest equipment” dla towarów i usług z klas 8, 9, 20, 25 i 35 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 412 776

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Norwood Promotional Products Europe, SL

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: wspólnotowy znak towarowy „NORWOOD” dla towarów z klasy 35

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009.


title: Sprawa C-243/07: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 15 lutego 2008 r. — Carsten Brinkmann przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Słowny znak towarowy terranus — Odmowa rejestracji)

text:
               24.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 128/16

         Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 15 lutego 2008 r. — Carsten Brinkmann przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-243/07) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Słowny znak towarowy „terranus’ - Odmowa rejestracji)
   (2008/C 128/27)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Carsten Brinkmann (Przedstawiciel: K. van Bebber, Rechtsanwältin)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik), Terra Networks SA
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) wydanego w dniu 22 marca 2007 r w sprawie T-322/05 Brinkmann przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę wniesioną przez zgłaszającego słowny wspólnotowy znak towarowy „TERRANUS” dla towarów należących do klasy 36 o stwierdzenie nieważności decyzji R 1145/2004-1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) wydanej w dniu 10 czerwca 2005 r. oddalającej odwołanie wniesione od decyzji Wydziału Sprzeciwów, na mocy której odmówiono rejestracji tego znaku towarowego w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu wniesionego przez właściciela wspólnotowego znaku towarowego i graficznego krajowego znaku towarowego „TERRA” dla towarów należących do klasy 36 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do dwóch znaków
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               C. Brinkmann zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 199 z 25.8.2007.


title: Sprawa T-435/07: Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2007 r. — New Look przeciwko OHIM (NEW LOOK)

text:
               9.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/25

         Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2007 r. — New Look przeciwko OHIM (NEW LOOK)
   (Sprawa T-435/07)
   (2008/C 37/40)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: New Look Ltd (Weymouth, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Malynicz, Barrister i M. Blair oraz K. Gilbert, Solicitors)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 3 września 2007 r. w sprawie R 670/2007-2;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „NEW LOOK” dla towarów i usług z klas 3, 9, 14, 16, 18, 25, 26 i 35 — zgłoszenie nr 2 932 606

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94, jako że Izba Odwoławcza i) niesłusznie zażądała od skarżącej przedstawienia dowodu nabycia przez znak charakteru odróżniającego w innym państwie członkowskim niż Zjednoczone Królestwo i Irlandia; ii) nieprawidłowo stwierdziła, iż przedstawione przez skarżącą dowody używania znaku „NEW LOOK” w stylizowanej postaci lub też łącznie z odróżniającym elementem graficznym nie wystarczą do wykazania, że znak towarowy posiada charakter odróżniający oraz iii) nie nadała dostatecznej wagi przedstawionym przez skarżącą dowodom używania znaku w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii.


title: Sprawa C-541/07: Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 14 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/30

         Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 14 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-541/07) (1)

   (2009/C 69/60)

      Język postępowania: grecki

   Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 22 z 26.1.2008.


20150731045617012015/C 270/372342015TC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL20150509303121Sprawa T-234/15: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2015 r. – Systema Teknolotzis kai Pliroforikis/Komisja
 ---documentbreak--- C2702015PL3010120150509PL0037301312Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2015 r. – Systema Teknolotzis kai Pliroforikis/Komisja
   (Sprawa T-234/15)2015/C 270/37Język postępowania: grecki
      Strony

      Strona skarżąca: Systema Teknolotzis AE Efarmogon Ilektronikis kai Pliroforikis (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: E. Georgilas, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

            —

            uwzględnienie niniejszej skargi;

            —

            stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 10 marca 2015 r. [SG-Greffe(2015) D/3003/11 marca 2015 r.] w sprawie odzyskania od skarżącej łącznej kwoty 716334,05 EUR (siedemset szesnaście tysięcy trzysta trzydzieści cztery euro i pięć centów) powiększonej o odsetki oraz

            —

            obciążenie pozwanej kosztami postępowania oraz ogólnie wydatkami poniesionymi przez skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

            1.

            Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 89 rozporządzenia nr 1268/2012 (
                  1
               ) i obowiązku uzasadnienia (art. 296 TFUE). Strona skarżąca utrzymuje, że w zaskarżonej decyzji Komisja nie uzasadniła wystarczająco, konkretnie i dokładnie odrzucenia wniosku skarżącej dotyczącego zwrotu jej długu w ramach siedmioletniej ugody w odniesieniu do projektów PlayMancer i MOBISERV. Podobnie w odniesieniu do projektu PowerUp we wspomnianej decyzji Komisja odrzuciła w dorozumiany sposób wniosek dotyczący zwrotu kwoty należnej za trzy lata.

            2.

            Zarzut drugi dotyczy błędnego korzystania z uznania lub przekroczenia jego granic, jak również naruszenia zasady dobrej administracji. Strona skarżąca utrzymuje, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji Komisja nie uwzględniła ważnych czynników, pominęła istotne dane, które zostały jej przedłożone i przyjęła rozwiązania, które prowadzą nieuchronnie do gospodarczego upadku strony skarżącej.

            3.

            Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności. Strona skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja nie stanowi środka koniecznego do osiągnięcia zamierzonych celów finansowych. Decyzja ta narusza w nadmierny sposób podstawowe interesy strony skarżącej i zagraża wręcz jej egzystencji, jak również dalszemu prowadzeniu przez nią działalności jako przedsiębiorstwo produkcyjne.

      (
         1
      )	Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).


title: Sprawa C-517/06: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/98/WE — Ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

text:
               8.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/9

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 lipca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-517/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/98/WE - Ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)
   (2007/C 211/16)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Braun i E. Montaguti, pełnomocnicy

      Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciele: E. Riedl, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak podjęcia w przewidzianym terminie wszelkich przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (Dz.U. L 345, str. 90)
   Sentencja

               1)

               Nie wprowadzając w życie w przewidzianym terminie wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, do uregulowań krajów związkowych Styrie i Salzburg, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Republika Austrii pokrywa koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 42 z 24.2.2007.


title: Sprawa T-82/09: Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2011 r. — Dennekamp przeciwko Parlamentowi (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące przynależności określonych członków Parlamentu Europejskiego do uzupełniającego systemu emerytalnego — Odmowa dostępu — Zarzut dotyczący ochrony życia prywatnego oraz integralności jednostki — Artykuł 8 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 — Przekazywanie danych osobowych)

text:
               14.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/11

         Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2011 r. — Dennekamp przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-82/09) (1)

   (Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące przynależności określonych członków Parlamentu Europejskiego do uzupełniającego systemu emerytalnego - Odmowa dostępu - Zarzut dotyczący ochrony życia prywatnego oraz integralności jednostki - Artykuł 8 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 - Przekazywanie danych osobowych)
   2012/C 13/20
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Gert-Jan Dennekamp (Giethoorn, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer, A. Stoffer i T. Oeyen)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo N. Lorenz, H. Krück i D. Moore, następnie N. Lorenz i D. Moore, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający żądania strony skarżącej: Królestwo Danii (przedstawiciele: B. Weis Foch, J. Bering Liisberg i S. Juul Jørgensen, pełnomocnicy); Republika Finlandii (przedstawiciele: J. Heliskoski i H. Leppo, pełnomocnicy); Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) (przedstawiciele: początkowo H. Hijmans i H. Kranenborg, następnie H. Kranenborg i I. Chatelier, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności odmownej decyzji Parlamentu A(2008) 22050 z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie przyznania skarżącemu dostępu do niektórych dokumentów dotyczących przynależności określonych posłów Parlamentu Europejskiego do uzupełniającego systemu ubezpieczeń emerytalnych

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Gert-Jan Dennekamp pokrywa własne koszty postępowania, jak również koszty poniesione przez Parlament Europejski.

               3)

               Królestwo Danii, Republika Finlandii i Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 102 z 1.5.2009.