title: Sprawa T-22/12: Wyrok Sądu z dnia 11 grudnia 2012 r. — Fomanu przeciwko OHIM (Qualität hat Zukunft) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego „Qualität hat Zukunft” — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/44

         Wyrok Sądu z dnia 11 grudnia 2012 r. — Fomanu przeciwko OHIM (Qualität hat Zukunft)
   (Sprawa T-22/12) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego „Qualität hat Zukunft” - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2013/C 26/84
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Fomanu AG (Neustadt an der Waldnaab, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Raible)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: K. Klüpfel, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 października 2011 r. (sprawa R 1518/2011-1), dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego „Qualität hat Zukunft” jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Fomanu AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 80 z 17.3.2012.


title: Sprawa T-551/12: Wyrok Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r. — Coppenrath-Verlag przeciwko OHIM — Sembella (Rebella) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Rebella — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SEMBELLA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 — Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009)

text:
               8.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 71/19

      Wyrok Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r. — Coppenrath-Verlag przeciwko OHIM — Sembella (Rebella)
      (Sprawa T-551/12) (1)

      (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Rebella - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy SEMBELLA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009 - Artykuł 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia nr 207/2009)
      (2014/C 71/34)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Coppenrath-Verlag GmbH & Co. KG (Münster, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat D. Pohl)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Poch, pełnomocnik)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Sembella GmbH (Timelkam, Austria)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 października 2012 r. (sprawa R 1681/2011-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sembella GmbH a Coppenrath-Verlag GmbH & Co. KG.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Coppenrath-Verlag GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 55 z 23.2.2013.


title: Sprawa T-450/13: Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2015 r. – CEDC International/OHIM – Fabryka Wódek Polmos Łańcut (WISENT VODKA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego WISENT VODKA — Wcześniejszy trójwymiarowy krajowy znak towarowy ŻUBRÓWKA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo znaków towarowych — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               11.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 7/21

         Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2015 r. – CEDC International/OHIM – Fabryka Wódek Polmos Łańcut (WISENT VODKA)
   (Sprawa T-450/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego WISENT VODKA - Wcześniejszy trójwymiarowy krajowy znak towarowy ŻUBRÓWKA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo znaków towarowych - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2016/C 007/28)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: CEDC International sp. z o.o. (Oborniki Wielkopolskie, Polska) (przedstawiciele: adwokaci M. Siciarek, J. Mrozowski i G. Rząsa)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Fabryka Wódek Polmos Łańcut SA (Łańcut, Polska) (przedstawiciel: adwokat A. Gorzkiewicz)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 czerwca 2013 r (sprawa R 1734/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Przedsiębiorstwo Polmos Białystok a Fabryka Wódek Polmos Łańcut SA.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (OHIM) z dnia 10 czerwca 2013 r. (sprawa R 1734/2011-4).

               2)

               OHIM i Fabryka Wódek Polmos Łańcut SA pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez CEDC International sp. z o.o.

      (1)  Dz.U. C 304 z 19.10.2013.


title: Sprawa F-28/09: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2009 r. — Kipp przeciwko Europolowi

text:
               18.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 167/25

         Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2009 r. — Kipp przeciwko Europolowi
   (Sprawa F-28/09)
   2009/C 167/47
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Michael Kipp (Haga, Niderlandy) (przedstawiciel: P. de Casparis, adwokat)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol)

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 czerwca 2008 r., w której skarżący został poinformowany o braku możliwości zaoferowania mu stałego zatrudnienia, a także decyzji z dnia 7 stycznia 2009 r. odrzucającej zażalenie złożone na pierwszą z decyzji.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 czerwca 2008 r., w której strona pozwana poinformowała skarżącego o braku możliwości zaoferowania mu stałego zatrudnienia a także decyzji wydanej w przedmiocie zażalenia w dniu 7 stycznia 2009 r., w której zarzuty przedstawione przez skarżącego wobec decyzji z dnia 12 czerwca 2008 r. zostały uznane za bezzasadne;

               —

               obciążenie Europolu kosztami postępowania.


title: Sprawa C-92/10 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 stycznia 2011 r. — Media-Saturn-Holding GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Znak towarowy tworzony przez sformułowanie reklamowe i składający się z elementów, z których każdy z osobna pozbawiony jest charakteru odróżniającego — Oznaczenie graficzne „BEST BUY” )

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/6

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 stycznia 2011 r. — Media-Saturn-Holding GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-92/10 P) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Znak towarowy tworzony przez sformułowanie reklamowe i składający się z elementów, z których każdy z osobna pozbawiony jest charakteru odróżniającego - Oznaczenie graficzne „BEST BUY”)
   2011/C 80/09
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Media-Saturn-Holding GmbH (przedstawiciel: adwokat E. Warnke)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 15 grudnia 2009 r. w sprawie T-476/08 Media-Saturn przeciwko OHIM (BEST BUY), w którym Sąd oddalił skargę na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 sierpnia 2008 r. oddalającą odwołanie od decyzji eksperta o odmowie dokonania rejestracji oznaczenia graficznego „BEST BUY” jako wspólnotowego znaku towarowego dla towarów i usług należących do klas 1, 2, 5–12, 14–17, 20–22, 27, 28, 35, 37, 38 i 40–42 — Charakter odróżniający znaku towarowego tworzonego przez sformułowanie reklamowe i składającego się z elementów, z których każdy z osobna pozbawiony jest charakteru odróżniającego

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Media-Saturn-Holding GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010.


title: Sprawa C-12/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 marca 2016 r.– Komisja Europejska/Republika Malty (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 46b — Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 — Artykuł 54 — Emerytura — Zasady zapobiegania zbiegowi praw — Osoby uprawnione do emerytury z systemu krajowego i do emerytury urzędniczej z systemu innego państwa członkowskiego — Obniżenie wysokości emerytury)

text:
               2.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/2

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 marca 2016 r.– Komisja Europejska/Republika Malty
   (Sprawa C-12/14) (1)

   ((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Zabezpieczenie społeczne - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 46b - Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 - Artykuł 54 - Emerytura - Zasady zapobiegania zbiegowi praw - Osoby uprawnione do emerytury z systemu krajowego i do emerytury urzędniczej z systemu innego państwa członkowskiego - Obniżenie wysokości emerytury))
   (2016/C 156/02)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele): K. Mifsud-Bonnici i D. Martin, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Malty (przedstawiciele: A. Buhagiar i P. Grech, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Austrii (przedstawiciele: C. Pesendorfer i G. Hesse, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: J. Beeko, S. Behzadi-Spencer i V. Kaye, pełnomocnicy, wspierani przez T. de la Mare’ego, QC)

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Republika Austrii oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 159 z 26.5.2014.


title: Sprawa C-346/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour du travail de Liège z dnia  6 września 2005 r.  w sprawie Monique Chateignier przeciwko Office national de l'emploi, w skrócie O.N.Em

text:
               10.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour du travail de Liège z dnia 6 września 2005 r. w sprawie Monique Chateignier przeciwko Office national de l'emploi, w skrócie O.N.Em
   (Sprawa C-346/05)
   (2005/C 315/17)
   Język postępowanie: francuski
   W dniu 22 września 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour du travail de Liège (sąd pracy w Liège, Belgia) z dnia 6 września 2005 r. w sprawie Monique Chateignier przeciwko Office national de l'emploi, w skrócie O.N.Em.
   Cour du travail de Liège zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:
   Czy art. 39 ust. 2 Traktatu oraz art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, które gwarantują równe traktowanie pracowników Państw Członkowskich oraz swobodny przepływ osób — w tym pracowników — pozwalają na taką wykładnię art. 67 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (1), by pracownik będący obywatelem Państwa Członkowskiego musiał posiadać staż pracy, który pozwoliłby mu na uzyskanie zasiłku dla bezrobotnych w państwie miejsca zamieszkania nawet wtedy, gdy ustawodawstwo wewnętrzne tego państwa nie stawia takiego wymogu w odniesieniu do pracownika będącego cudzoziemcem niezależnie od tego, czy pochodzi on z państwa trzeciego czy też Państwa Członkowskiego?

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. U. L 149, str. 2)


title: Sprawa T-709/15: Postanowienie Sądu z dnia 14 września 2016 r. – Almashreq Investment Fund/Rada

text:
               7.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 410/36

         Postanowienie Sądu z dnia 14 września 2016 r. – Almashreq Investment Fund/Rada
   (Sprawa T-709/15) (1)

   (2016/C 410/62)
   Język postępowania: francuski
   Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 59 z 15.2.2016.


title: Sprawa F-54/15: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 września 2015 r. – Nunes/Trybunal Obrachunkowy (Służba publiczna — Członek personelu kontraktowego — Podważenie warunków zatrudnienia — Zażalenie złożone z przekroczeniem terminu — Niedopełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               9.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/47

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 września 2015 r. – Nunes/Trybunal Obrachunkowy
   (Sprawa F-54/15)
   ((Służba publiczna - Członek personelu kontraktowego - Podważenie warunków zatrudnienia - Zażalenie złożone z przekroczeniem terminu - Niedopełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Oczywista niedopuszczalność))
   (2015/C 371/49)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Carlos Nunes (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat M. Petit)

      Strona pozwana: Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności wydanej przez Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej w kwietniu 2009 r. decyzji w sprawie zmiany statusu zatrudnienia i wynagrodzenia skarżącego oraz żądanie waloryzacji jego wynagrodzenia z mocą wsteczną od kwietnia 2009 r.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Carlos Nunes pokrywa własne koszty postępowania.


title: Sprawa T-544/14: Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2015 r. – Société des produits Nestlé/OHIM – Terapia (ALETE) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALETE — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ALETA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Zawieszenie postępowania administracyjnego — Zasada 20 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2868/95]

text:
               11.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 7/26

         Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2015 r. – Société des produits Nestlé/OHIM – Terapia (ALETE)
   (Sprawa T-544/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALETE - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ALETA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Zawieszenie postępowania administracyjnego - Zasada 20 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 2868/95])
   (2016/C 007/35)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht i S. Cobet-Nüse)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Terapia SA (Kluż Napoka, Rumunia)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 maja 2014 r. (sprawa R 1128/2013-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Terapia SA a Société des produits Nestlé SA.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 19 maja 2014 r. (sprawa R 1128/2013-4).

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               OHIM pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Société des produits Nestlé.

      (1)  Dz.U. C 339 z 29.9.2014.


title: Sprawa T-368/11: Wyrok Sądu z dnia 1 lutego 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group i in. przeciwko Komisji (REACH — Środki przejściowe dotyczące ograniczeń we wprowadzeniu do obrotu akryloamidu stosowanego w masach spoinowych — Załącznik XVII rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 — Proporcjonalność — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               16.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/16

         Wyrok Sądu z dnia 1 lutego 2013 r. — Polyelectrolyte Producers Group i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-368/11) (1)

   (REACH - Środki przejściowe dotyczące ograniczeń we wprowadzeniu do obrotu akryloamidu stosowanego w masach spoinowych - Załącznik XVII rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia)
   2013/C 79/28
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Polyelectrolyte Producers Group (Bruksela, Belgia); SNF SAS (Andrézieux-Bouthéon, Francja); Travetanche Injection SPRL (Bruksela) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i R. Cana)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i E. Manhaeve, pełnomocnicy, wspierani przez K. Sawyera, barrister)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels, M. Noort i B. Koopman, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 366/2011 z dnia 14 kwietnia 2011 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) odnośnie do załącznika XVII (akryloamid) (Dz.U. L 101, s.12)

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Producers Group, SNF SAS i Travetanche Injection SPRL pokrywają własne koszty związane z postępowaniem głównym oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

               3)

               Travetanche Injection pokrywa koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

               4)

               Królestwo Niderlandów pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.


title: Sprawa T-90/13: Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2013 r. — Herdade de S. Tiago II przeciwko OHIM — Polo/Lauren (V)

text:
               27.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 123/17

         Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2013 r. — Herdade de S. Tiago II przeciwko OHIM — Polo/Lauren (V)
   (Sprawa T-90/13)
   2013/C 123/29
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Herdade de S. Tiago II-Sociedade Agrícola, SA (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci I. de Carvalho Simões i J. Pimenta)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: The Polo/Lauren Company, LP (Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie R 1436/2010-2;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem, w tym kosztami strony skarżącej.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy przedstawiający gracza polo na koniu i zawierający element słowny „V” dla towarów i usług z klas 3, 18, 25, 28, 41 i 43 — zgłoszenie nr 5791835

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: The Polo/Lauren Company, LP

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny wspólnotowy znak towarowy oraz zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie i w Beneluksie graficzny znak towarowy przedstawiające gracza polo dla towarów z klas 9, 18, 20, 21, 24, 25 i 28

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 81 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 207/2009.


title: Sprawa T-412/11: Wyrok Sądu z dnia 6 lutego 2013 r. — Maharishi Foundation przeciwko OHIM (TRANSCENDENTAL MEDITATION) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego TRANSCENDENTAL MEDITATION — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Decyzja izby odwoławczej o przekazaniu sprawy do wydziału rozpatrywania zgłoszeń — Artykuł 65 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Dopuszczalność — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 — Właściwy krąg odbiorców)

text:
               16.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/16

         Wyrok Sądu z dnia 6 lutego 2013 r. — Maharishi Foundation przeciwko OHIM (TRANSCENDENTAL MEDITATION)
   (Sprawa T-412/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego TRANSCENDENTAL MEDITATION - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Decyzja izby odwoławczej o przekazaniu sprawy do wydziału rozpatrywania zgłoszeń - Artykuł 65 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Dopuszczalność - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 - Właściwy krąg odbiorców)
   2013/C 79/29
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Maharishi Foundation Ltd (Saint-Hélier, Jersey) (przedstawiciel: adwokat A. Meijboom)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 marca 2011 r. (sprawa R 1293/2010-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego TRANSCENDENTAL MEDITATION jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona i w pozostałym zakresie oddalona.

               2)

               Maharishi Foundation Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.


title: Sprawa T-744/14: Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2017 r. – Meta Group/Komisja [Klauzula arbitrażowa — Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 – 2006) — Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007 – 2013) — Zwrot wypłaconych kwot — Pozostające do uregulowania saldo całkowitej kwoty przyznanego skarżącej wkładu finansowego — Koszty kwalifikujące się do finansowania — Odpowiedzialność umowna]

text:
               19.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 195/17

         Wyrok Sądu z dnia 4 maja 2017 r. – Meta Group/Komisja
   (Sprawa T-744/14) (1)

   ([Klauzula arbitrażowa - Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 – 2006) - Umowy o udzielenie dotacji zawarte w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007 – 2013) - Zwrot wypłaconych kwot - Pozostające do uregulowania saldo całkowitej kwoty przyznanego skarżącej wkładu finansowego - Koszty kwalifikujące się do finansowania - Odpowiedzialność umowna])
   (2017/C 195/23)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Meta Group Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Bartolini i A. Formica)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Recchia i R. Lyal, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie wniesione na podstawie art. 272 TFUE, zmierzające do stwierdzenia niewywiązania się przez Komisję ze zobowiązań finansowych wynikający z licznych umów o udzielenie dotacji, które zawarła ona ze skarżącą tytułem szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006) oraz programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013), a także do stwierdzenia niezgodnego z prawem charakteru dokonanych przez Komisję potrąceń wierzytelności wzajemnych, na które powołuje się skarżąca oraz do nakazania Komisji wypłaty na rzecz skarżącej kwot, które są jej należne na podstawie przywołanych umów o udzielenie dotacji wraz z odsetkami za zwłokę oraz z uwzględnieniem rewaloryzacji pieniądza, jak również do nakazania pozwanej naprawienia szkody jaką miała ponieść skarżąca.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Meta Group Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 462 z 22.12.2014.


title: Sprawa C-67/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 września 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundessozialgericht – Niemcy) – Jobcenter Berlin Neukölln/Nazifa Alimanovic i in. (Odesłanie prejudycjalne — Swobodny przepływ osób — Obywatelstwo Unii — Równość traktowania — Dyrektywa 2004/38/WE — Artykuł 24 ust. 2 — Świadczenia z zakresu pomocy społecznej — Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 — Artykuły 4 i 70 — Specjalne nieskładkowe świadczenia pieniężne — Poszukujący pracy obywatele jednego państwa członkowskiego przebywający na terytorium innego państwa członkowskiego — Wyłączenie — Zachowanie statusu pracownika)

text:
               9.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/8

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 września 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundessozialgericht – Niemcy) – Jobcenter Berlin Neukölln/Nazifa Alimanovic i in.
   (Sprawa C-67/14) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ osób - Obywatelstwo Unii - Równość traktowania - Dyrektywa 2004/38/WE - Artykuł 24 ust. 2 - Świadczenia z zakresu pomocy społecznej - Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 - Artykuły 4 i 70 - Specjalne nieskładkowe świadczenia pieniężne - Poszukujący pracy obywatele jednego państwa członkowskiego przebywający na terytorium innego państwa członkowskiego - Wyłączenie - Zachowanie statusu pracownika))
   (2015/C 371/10)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundessozialgericht

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca skargę rewizyjną: Jobcenter Berlin Neukölln

      Druga strona postępowania: Nazifa Alimanovic, Sonita Alimanovic, Valentina Alimanovic, Valentino Alimanovic

      Sentencja

   Artykuł 24 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG i art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1244/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które wyklucza z kręgu osób uprawnionych do niektórych „specjalnych nieskładkowych świadczeń pieniężnych” w rozumieniu art. 70 ust. 2 rozporządzenia nr 883/2004, stanowiących jednocześnie „świadczenie z zakresu pomocy społecznej” w rozumieniu art. 24 ust. 2 dyrektywy 2004/38, obywateli innych państw członkowskich znajdujących się w sytuacji określonej w art. 14 ust. 4 lit. b) owej dyrektywy, podczas gdy świadczenia te są zagwarantowane obywatelom danego państwa członkowskiego znajdującym się w tej samej sytuacji.

      (1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.


title: Sprawa C-525/04 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w poszerzonym składzie) z dnia 21 października 2004 r. w sprawie T-36/99 Lenzing AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, popieranej przez Królestwo Hiszpanii, wniesione przez Królestwo Hiszpanii dnia 27 grudnia 2004 r.

text:
               19.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/4

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w poszerzonym składzie) z dnia 21 października 2004 r. w sprawie T-36/99 Lenzing AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, popieranej przez Królestwo Hiszpanii, wniesione przez Królestwo Hiszpanii dnia 27 grudnia 2004 r.
   (Sprawa C-525/04 P)
   (2005/C 69/10)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 27 grudnia 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w poszerzonym składzie) z dnia 21 października 2004 r. w sprawie T-36/99 Lenzing AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, popieranej przez Królestwo Hiszpanii, wniesione przez Królestwo Hiszpanii, reprezentowane przez Juana Manuela Rodrígueza Cárcamo, Abogado del Estado, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.
   Królestwo Hiszpanii zwraca się do Trybunału o:

               1.

               Uchylenie w całości wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w składzie rozszerzonym) z dnia 21 października 2004 r. w sprawie T-36/99 Lenzing AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wspieranej przez Królestwo Hiszpanii, stwierdzającego nieważność art. 1 ust. 1 decyzji Komisji 1999/395/WE (1) z dnia 28 października 1998 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Hiszpanię na rzecz Sniace SA z siedzibą w Torrelavega, Kantabria, w brzmieniu zmienionym decyzją Komisji 2001/43/EC (2) z dnia 20 września 2000 r.;

               2.

               W nowym, mającym zostać wydanym wyroku, uznanie za zasadne jej oddalonych w pierwszej instancji żądań i, odpowiednio, odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, lub, pomocniczo, oddalenie jej jako bezpodstawnej;

               3.

               Obciążenie, na podstawie art. 69. ust. 2 Regulaminu, strony przeciwnej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:

               1.

               Zgodnie z decyzją, której nieważność stwierdzono wyrokiem, w jej brzmieniu z 2000 r., porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia zawarte pomiędzy Sniace a TGSS, a także porozumienia w sprawie restrukturyzacji zadłużenia zawarte w latach 1993 i 1995 pomiędzy Sniace i Fogasa, nie stanowią pomocy państwa.

               2.

               W wyroku, od którego wniesiono odwołanie, został postawiony zarzut, że TGSS i Fogasa nie tylko zawarły z mającą problemy finansowe Sniace porozumienia w sprawie restrukturyzacji zadłużenia, ale także i przede wszystkim, że tolerowały one niewykonywanie przez Sniace tych porozumień.

               3.

               Królestwo Hiszpanii uzasadnia swoje odwołanie od powołanego wyżej wyroku następująco:

                           —

                           Zostało naruszone prawo, ponieważ skarga została uznana za dopuszczalną przy założeniu, że decyzja dotyczy skarżącej indywidualnie, wbrew orzecznictwu, zgodnie z którym pozycja skarżącej na rynku musi ulec odczuwalnemu pogorszeniu.

                           —

                           Zostało naruszone prawo przy interpretacji i stosowaniu testu opartego na kryterium prywatnego wierzyciela, ponieważ na podstawie uznanych za dowiedzione faktów uznano, że postępowanie poddanych badaniu instytucji publicznych nie spełnia kryteriów testu prywatnego wierzyciela.

      (1)  Dz. U. L 149 z 16.06.1999, str. 40

      (2)  Dz. U. L 11, str. 46


title: Sprawa T-428/13: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — IOC-UK przeciwko Radzie

text:
               26.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/30

         Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — IOC-UK przeciwko Radzie
   (Sprawa T-428/13)
   2013/C 313/57
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Iranian Oil Company UK Ltd (IOC-UK) (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Grayston, solicitor, adwokaci P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, M. Gambardella, D. Sellers i N. Pilkington)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156 z 8.6.2013, s. 10) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156 z 8.6.2013, s. 3) w zakresie, w jakim akty te obejmują stronę skarżącą; oraz

               —

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Strona skarżąca podnosi siedem zarzutów dotyczących naruszenia istotnego wymogu proceduralnego oraz naruszenia traktatów i zasad prawa dotyczących ich stosowania: naruszenia prawa do bycia wysłuchanym, niewystarczającego uzasadnienia, naruszenia prawa do obrony, oczywistego błędu w ocenie, naruszenia podstawowej zasady proporcjonalności, naruszenia podstawowej zasady równego traktowania i niedyskryminacji oraz naruszenia podstawowego prawa własności.
   Strona skarżąca uważa, że Rada nie wysłuchała strony skarżącej i że żadne przeciwne argumenty nie uzasadniłyby tego. Ponadto strona skarżąca twierdzi, że Rada przedstawiła niewystarczające uzasadnienie. Wnioski strony skarżącej o uściślenie uzasadnienia i udostępnienie dokumentów pozostały do tej pory bez odpowiedzi oprócz krótkiego pisma potwierdzającego odbiór. Wskutek tych pominięć Rada naruszyła prawo do obrony przysługujące stronie skarżącej, której odmówiono możliwości skutecznego ustosunkowania się do ustaleń Rady, jako że ustalenia te nie zostały stronie skarżącej ujawnione. Ponadto Rada nie wykazała, że pośrednia kontrola strony skarżącej przez NIOC pociągałaby za sobą korzyść gospodarczą dla państwa irańskiego, która byłaby sprzeczna z celem zakwestionowanych decyzji i rozporządzenia. W odniesieniu do podanych powodów umieszczenia strony skarżącej w wykazie strona skarżąca uważa je za niewystarczające lub obarczone oczywistym błędem w ocenie. Ponadto, ogólnie rzecz biorąc, z porównania celów decyzji o umieszczeniu w wykazie i praktycznych skutków tej decyzji dla strony skarżącej wynika, że decyzja jest nieproporcjonalna. Wreszcie Rada naruszyła podstawowe prawo do własności poprzez przyjęcie środków, których proporcjonalności nie można wykazać.


title: Sprawa C-294/15: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Apelacyjny w Warszawie – Polska) – Edyta Mikołajczyk/Marie Louise Czarnecka, Stefan Czarnecki [Odesłanie prejudycjalne — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej — Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 — Artykuł 1 ust. 1 lit. a) — Przedmiotowy zakres stosowania — Powództwo o unieważnienie małżeństwa wniesione przez osobę trzecią po śmierci jednego z małżonków — Artykuł 3 ust. 1 — Jurysdykcja sądów państwa członkowskiego miejsca pobytu „powoda lub wnioskodawcy” — Zakres]

text:
               12.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/6

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Apelacyjny w Warszawie – Polska) – Edyta Mikołajczyk/Marie Louise Czarnecka, Stefan Czarnecki
   (Sprawa C-294/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Artykuł 1 ust. 1 lit. a) - Przedmiotowy zakres stosowania - Powództwo o unieważnienie małżeństwa wniesione przez osobę trzecią po śmierci jednego z małżonków - Artykuł 3 ust. 1 - Jurysdykcja sądów państwa członkowskiego miejsca pobytu „powoda lub wnioskodawcy” - Zakres])
   (2016/C 462/09)
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Sąd Apelacyjny w Warszawie

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Edyta Mikołajczyk

      Strona pozwana: Marie Louise Czarnecka, Stefan Czarnecki

      Sentencja

               1)

               Artykuł 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 należy interpretować w ten sposób, że powództwo o unieważnienie małżeństwa wniesione przez osobę trzecią po śmierci jednego z małżonków jest objęte zakresem stosowania rozporządzenia nr 2201/2003.

               2)

               Artykuł 3 ust. 1 lit. a) tiret piąte i szóste rozporządzenia nr 2201/2003 należy interpretować w ten sposób, że osoba wnosząca powództwo o unieważnienie małżeństwa inna niż jedno z małżonków nie może powoływać się na podstawy jurysdykcji przewidziane w tym przepisie.

      (1)  Dz.U. C 311 z 21.9.2015.


title: Sprawa C-527/12: Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/36

         Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec
   (Sprawa C-527/12)
   2013/C 26/68
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche, F. Erlbacher, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 288 TFUE, art. 108 ust. 2 TFUE, zasady skuteczności, art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) NR 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (1), a także art. 1, 2 i 3 decyzji Komisji z dnia 14 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa C 38/05 (ex NN 52/04), udzielonej przez Niemcy na rzecz grupy Biria (2).

               —

               Obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 288 TFUE, art. 108 ust. 2 TFUE, zasady skuteczności, art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) NR 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE, a także art. 1, 2 i 3 decyzji Komisji z dnia 14 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa C 38/05 (ex NN 52/04), udzielonej przez Niemcy na rzecz grupy Biria, nie podejmując wszelkich działań niezbędnych do natychmiastowego i skutecznego wykonania decyzji Komisji poprzez odzyskanie przyznanej pomocy państwa.
   Zdaniem Komisji sposób odzyskania pomocy wybrany przez pozwaną, na drodze roszczeń cywilnoprawnych i postępowania egzekucyjnego przed sądami niemieckimi nie pozwala na natychmiastowe i skuteczne wykonanie decyzji Komisji. Dodatkowo Komisja twierdzi, że do dnia wniesienia skargi pozwana nie skorzystała w celu wykonania decyzji ze środka tymczasowego wynikającego z wyroku zaocznego.

      (1)  Dz.U. L 83, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 195, s. 55.


title: Sprawa C-322/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 29 czerwca 2015 r.– Google Ireland Limited, Google Italy Srl/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Włochy) w dniu 29 czerwca 2015 r.– Google Ireland Limited, Google Italy Srl/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni
   (Sprawa C-322/15)
   (2015/C 320/21)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Google Ireland Limited, Google Italy Srl

      Strona pozwana: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 56 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stoi na przeszkodzie dla stosowania zaskarżonej decyzji Autorita di garanzia delle Telecomunicazioni nr 397/13/CONS i związanych z nią przepisów prawa krajowego, w interpretacji przyjętej przez tenże urząd, wymagających całościowej „informacji gospodarczej o systemie telekomunikacyjnym” (którą należy sporządzić zgodnie z włoskimi przepisami księgowymi) w sprawie działalności gospodarczej prowadzonej w stosunku do włoskich konsumentów – która to informacja uzasadniona jest celami ochrony konkurencji powiązanymi z innymi, bardziej ograniczonymi funkcjami instytucjonalnymi urzędu chroniącego pluralizm w rozważanym sektorze – od operatorów, pomimo iż nie są oni objęci zakresem stosowania przepisów z tego sektora (tekstem jednolitym o audiowizualnych i radiofonicznych usługach medialnych), a w szczególności w rozpatrywanych okolicznościach faktycznych od operatora krajowego wykonującego jedynie usługi na rzecz swojej zależnej spółki prawa irlandzkiego, a także, w odniesieniu do tej spółki, od operatora niemającego siedziby i nieprowadzącego działalności z wykorzystaniem pracowników na terytorium kraju, czyli innymi słowy czy stosowanie tej decyzji i tych przepisów stanowi środek ograniczający swobodne świadczenie usług wewnątrz Unii Europejskiej z naruszeniem art. 56 traktatu?


title: Sprawa C-167/04 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 września 2006 r. — JCB Service przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Artykuł 81 WE — Porozumienia w sprawie dystrybucji — Praktyki uzgodnione — Zgłoszenie — Formularz A/B — Wniosek o zwolnienie — Oddalenie — Czas trwania analizy w postępowaniu w sprawie zgłoszenia — Prawo do obrony — Domniemanie niewinności — Skarga do Komisji — Naruszenie — Generalny zakaz sprzedaży biernej — Ograniczenie źródeł dostaw — Nowe zarzuty i argumenty — Grzywny — Wytyczne — Waga naruszenia — Czas trwania — Okoliczności łagodzące — Odwołanie wzajemne — Okoliczności obciążające)

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/3

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 września 2006 r. — JCB Service przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-167/04 P) (1)

   (Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Artykuł 81 WE - Porozumienia w sprawie dystrybucji - Praktyki uzgodnione - Zgłoszenie - Formularz A/B - Wniosek o zwolnienie - Oddalenie - Czas trwania analizy w postępowaniu w sprawie zgłoszenia - Prawo do obrony - Domniemanie niewinności - Skarga do Komisji - Naruszenie - Generalny zakaz sprzedaży biernej - Ograniczenie źródeł dostaw - Nowe zarzuty i argumenty - Grzywny - Wytyczne - Waga naruszenia - Czas trwania - Okoliczności łagodzące - Odwołanie wzajemne - Okoliczności obciążające)
   (2006/C 281/05)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: JCB Service (przedstawiciele: E. Morgan de Rivery i E. Friedel, avocats)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: A. Whelan, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 13 stycznia 2004 r. w sprawie T-67/01 JCB Service przeciwko Komisji, w którym została stwierdzona częściowa nieważność decyzji Komisji z dnia 21 grudnia 2000 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (sprawa COMP.F.1/35.918 — JCB)
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Odwołanie wzajemne Komisji Wspólnot Europejskich zostaje uwzględnione.

               3)

               Punkt 2 sentencji wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 13 stycznia 2004 r. w sprawie T-67/01 JCB Service przeciwko Komisji zostaje uchylony.

               4)

               Kwota grzywny nałożonej na JCB Service na podstawie art. 4 decyzji Komisji 2002/190/WE z dnia 21 grudnia 2000 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (sprawa COMP.F.1/35.918 — JCB) zostaje określona na 30 864 000 EUR.

               5)

               JCB Service zostaje obciążona kosztami postępowania w niniejszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 156 z 12.06.2004


title: Sprawa T-264/14: Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2014 r. – Hansen przeciwko OHIM (WIN365)

text:
               24.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/33

         Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2014 r. – Hansen przeciwko OHIM (WIN365)
   (Sprawa T-264/14)
   2014/C 194/42
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Robert Hansen (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: M. Pütz-Poulalion, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 lutego 2014 r. w sprawie R 908/2013-4;

               —

               obciążenie Urzędu kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy WIN365 dla towarów i usług z klas 9, 35, 36, 38 i 41 – zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 1 1 5 13  851

      Decyzja eksperta: częściowe odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa T-73/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji (Kwota wypłacona w ramach programu Dafne II — Określenie ostatecznej kwoty dofinansowania — Nota debetowa — Akt zaskarżalny — Obowiązek uzasadnienia — Rzetelny proces — Błędy w ocenie)

text:
               26.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/15

         Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji
   (Sprawa T-73/08) (1)

   (Kwota wypłacona w ramach programu Dafne II - Określenie ostatecznej kwoty dofinansowania - Nota debetowa - Akt zaskarżalny - Obowiązek uzasadnienia - Rzetelny proces - Błędy w ocenie)
   2013/C 313/25
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokat B. Henning, następnie adwokaci U. Claus i M. Uhmann, i w końcu adwokaci C. Otto, S. Reichmann i L.-J. Schmidt)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo S. Grünheid i B. Simon, następnie S. Grünheid i F. Dintilhac, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji zawartej w nocie debetowej z dnia 26 listopada 2007 r., w której Komisja zażądała od skarżącej zwrotu kwoty 23 228,07 EUR, wypłaconej jej w ramach wykonania umowy w sprawie finansowania programu Dafne (JLS-DAP-2004-1/080/YC)

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung pokrywa koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 107 z 26.4.2008


title: Sprawa T-794/14: Postanowienie Sądu z dnia 24 stycznia 2017 r. – AATC Trading/EUIPO – El Corte Inglés (ALAΪA PARIS)

text:
               13.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 78/42

         Postanowienie Sądu z dnia 24 stycznia 2017 r. – AATC Trading/EUIPO – El Corte Inglés (ALAΪA PARIS)
   (Sprawa T-794/14) (1)

   (2017/C 078/58)
   Język postępowania: francuski
   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 65 z 23.2.2015.


title: Sprawa T-220/05: Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2005 r. przez Kurta Jacobsa przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               20.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/26

         Skarga wniesiona w dniu 7 czerwca 2005 r. przez Kurta Jacobsa przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-220/05)
   (2005/C 205/48)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 7 czerwca 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Kurta Jacobsa, zamieszkałego w Brugii (Belgia), reprezentowanego przez adwokata Lucasa Vogela przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               1)

               uchylenie decyzji wydanej przez organ powołujący w dniu 11 lutego 2005 r., doręczonej skarżącemu w dniu 14 lutego 2005 r., z którą zapoznał się on w dniu 27 lutego 2005 r., oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 16 listopada 2004 r., w którym domagał się on uchylenia trzech kolejno wydanych decyzji w dniach: 16 sierpnia 2004 r., 24 sierpnia 2004 r. oraz 31 sierpnia 2004 r. w zakresie, w jakim ustalały one przy naborze jego grupę zaszeregowania na poziomie B*3, stopień 2 oraz ustalały jego wynagrodzenie podstawowe na poziomie 3.101,85 EUR;

               2)

               o ile jest to konieczne, uchylenie również decyzji z dnia 16 sierpnia 2004 r., 24 sierpnia 2004 r. oraz 31 sierpnia 2004 r., na które zostało wniesione wspomniane wyżej zażalenie;

               3)

               zasądzenie od Komisji kwoty 250.000 EUR tytułem odszkodowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżący występował w charakterze kandydata w konkursie otwartym COM/B/1/02 mającym na celu utworzenie listy rezerwowej asystentów administracyjnych w grupie zaszeregowania B5 lub B4. Jako laureat tego konkursu w dniu 20 kwietnia 2004 r. otrzymał on za pośrednictwem poczty elektronicznej ofertę pracy ze strony DG RELEX, jednostki organizacyjnej Komisji. W dniu 21 kwietnia 2004 r. przyjął on tę ofertę. Decyzja o powołaniu została jednakże wydana dopiero w dniu 31 sierpnia 2004 r. Wcześniej skarżący musiał rozwiązać umowę, która wiązała go z poprzednim pracodawcą. Na podstawie nowych przepisów regulaminu pracowniczego, które weszły w życie w dniu 1 maja 2004 r. został on zatrudniony w grupie zaszeregowania B*3, stopień 2, podczas gdy poprzednia grupa zaszeregowania B5, o której była mowa w ogłoszeniu o naborze odpowiada nowej grupie zaszeregowania B*5. Stąd wynagrodzenie podstawowe skarżącego jest wyraźnie niższe od tego, które otrzymywałby w ramach starego systemu.
   Skarżący wnosi zatem o uchylenie zaskarżonych decyzji dotyczących jego powołania i ustalenia jego grupy zaszeregowania, jak również o odszkodowanie rzekomo poniesionej szkody. W ramach pierwszego zarzutu utrzymuje on, że miało miejsce naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań, obowiązku staranności administracji, jak również postanowień zawartych w ogłoszeniu o naborze. W tych kontekście stwierdza on również, że decyzja o jego zatrudnieniu została podjęta faktycznie przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego, w drodze wymiany poczty elektronicznej w dniach 20 i 21 kwietnia 2004 r.
   Skarżący podnosi ponadto, na podstawie swojego drugiego zarzutu, naruszenie zasady niedyskryminacji z uwagi na to, że został zatrudniony w niższej grupie zaszeregowania niż grupa przewidziana w ogłoszeniu o naborze i w której zatrudnieni zostali inni laureaci tego samego konkursu.


title: Sprawa T-206/15: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2016 r. – Intercom/Komisja [Klauzula arbitrażowa — Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) — Umowa dotacji na projekt „Virtual Pathological Heart of the Virtual Physiological Human” — Decyzja Komisji o dochodzeniu zwrotu części wypłaconych kwot — Niedopuszczalność — Artykuł 44 § 1 lit. c) regulaminu postępowania przed Sądem z dnia 2 maja 1991 r. — Przedstawienie dokumentów i uwag po upływie wyznaczonych terminów]

text:
               7.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 410/13

         Wyrok Sądu z dnia 22 września 2016 r. – Intercom/Komisja
   (Sprawa T-206/15) (1)

   ([Klauzula arbitrażowa - Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 – 2013) - Umowa dotacji na projekt „Virtual Pathological Heart of the Virtual Physiological Human” - Decyzja Komisji o dochodzeniu zwrotu części wypłaconych kwot - Niedopuszczalność - Artykuł 44 § 1 lit. c) regulaminu postępowania przed Sądem z dnia 2 maja 1991 r. - Przedstawienie dokumentów i uwag po upływie wyznaczonych terminów])
   (2016/C 410/16)
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Intercon sp. z o.o. (Łódź, Polska) (przedstawiciel: adwokat B. Eger)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herbout-Borczak i S. Lejeune, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniesiona na podstawie art. 272 TFUE skarga o stwierdzenie, po pierwsze, naruszenia przez Komisję postanowień umowy dotacji nr 224635 dotyczącej finansowania projektu „Virtual Pathological Heart of the Virtual Physiological Human (VPH2)”, i po drugie, stwierdzenia, że kwoty wypłacone tytułem wkładu finansowego Unii Europejskiej stanowią koszty kwalifikowalne, w związku z czym kwota 70 620 EUR, której zapłaty żąda Komisja w piśmie z dnia 28 stycznia 2015 r. oraz w załączonej nocie debetowej, nie powinna podlegać zwrotowi.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Intercon sp. z o.o. zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 211 z 6.7.2015.


title: Sprawa C-307/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-202/09 Deichmann SE przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 20 czerwca 2011 r. przez Deichmann SE

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/26

         Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-202/09 Deichmann SE przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 20 czerwca 2011 r. przez Deichmann SE
   (Sprawa C-307/11 P)
   2011/C 269/49
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Deichmann SE (przedstawiciel: adwokat O. Rauscher)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Wnoszący odwołanie wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-202/09;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 kwietnia 2009 r. w sprawie R 224/2007-4;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsze odwołanie jest skierowane przeciwko wyrokowi Sądu, oddalającemu skargę wnoszącego odwołanie o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 kwietnia 2009 r., odrzucającej zgłoszenie graficznego znaku towarowego, przedstawiającego wygięty pasek z przerywanymi liniami przy brzegach. Zgłaszający zabiegał o ochronę znaku dla towarów z klas 10 („obuwie ortopedyczne”) i 25 („obuwie”) porozumienia nicejskiego dotyczącego klasyfikacji towarów i usług.
   Wnoszący odwołanie twierdzi, że zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 74 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 207/2009).
   Wnoszący odwołanie uważa, że u podstawy jej wydania leży błędne założenie, że sama możliwość, względnie prawdopodobieństwo używania tego znaku w sposób pozbawiający go charakteru odróżniającego są wystarczające dla zakwestionowania charakteru odróżniającego znaku towarowego w całości. W rzeczywistości podstawa odmowy rejestracji dotycząca braku odróżniającego charakteru nie ma zastosowania jednak już wtedy, gdy istnieje możliwość używania go w sposób nie pozbawiający go charakteru odróżniającego, która nie jest mało prawdopodobna. W przekonaniu wnoszącego odwołanie wynika to z porównania art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 z brzmieniem art. 7 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia i stanowi ostatnio potwierdzoną zasadę orzecznictwa niemieckich Bundesgerichtshof i Bundespatentgericht.
   Wnoszący odwołanie argumentuje, że w przypadku obuwia (ortopedycznego) oznaczenie jest uważane za wskazanie pochodzenia między innymi wtedy, gdy — co w przypadku oznaczeń obuwia jest w zwyczaju — zostaje ono umieszczone w tylniej części środkowego obszaru podeszwy, na etykietce lub na kartonie od butów. W świetle tej nasuwającej się możliwości wykorzystania przyjęcie przez Sąd założenia, że znak, o którego ochronę ubiega się wnoszący odwołanie, składa się z przedstawienia części towaru, nie jest słuszne.
   Ponadto Sąd zaniechał ustosunkowania się do przedstawionej przez wnoszącego odwołanie powszechnie znanej praktyki oznaczania towarów w dziedzinie obuwia sportowego i obuwia na czas wolny, mimo iż na podstawie zasady skodyfikowanej w art. 74 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009 miał taki obowiązek.
   W końcu wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd nie może zanegować charakteru odróżniający przedmiotowego znaku towarowego w oparciu o uzasadnienie, iż to do wnoszącego odwołanie należało wykazanie, za pomocą konkretnych i ugruntowanych informacji, że zgłoszony znak towarowy ma charakter odróżniający.


title: Sprawa C-82/14: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 15 lipca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Agenzia delle Entrate/Nuova Invincibile (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Szósta dyrektywa 77/388/EWG)

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/3

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 15 lipca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Agenzia delle Entrate/Nuova Invincibile
   (Sprawa C-82/14) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Szósta dyrektywa 77/388/EWG))
   (2015/C 320/04)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Corte suprema di cassazione

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Agenzia delle Entrate

      Strona pozwana: Nuova Invincibile

      Sentencja

   Artykuły 2 i 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak art. 9 ust. 17 ustawy nr 289 z dnia 27 grudnia 2002 r. w sprawie przepisów dotyczących opracowywania rocznego i wieloletniego budżetu państwa (ustawy budżetowej na 2003 r.), który przewiduje, uwzględniając trzęsienie ziemi, jakie miało miejsce w prowincjach Katania, Raguza i Syrakuzy, na rzecz osób nim dotkniętych obniżenie o 90 % podatku od wartości dodanej standardowo podlegającego zapłacie za lata 1990-1992, w szczególności poprzez uprawnienie do zwrotu w tej części kwot już zapłaconych z tytułu podatku od wartości dodanej, ponieważ przepis ten nie jest zgodny z wymogami zasady neutralności podatkowej i nie pozwala na zapewnienie całkowitego poboru podatku od wartości dodanej podlegającego zapłacie na terytorium Włoch.

      (1)  Dz.U. C 142 z 12.5.2014.


title: Sprawa F-23/08: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 27 listopada 2008 r. — Di Bucci przeciwko Komisji

text:
               21.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 44/78

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 27 listopada 2008 r. — Di Bucci przeciwko Komisji
   (Sprawa F-23/08) (1)

   (2009/C 44/143)

      Język postępowania: francuski

   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 116 z 9.5.2008, s. 33.


title: Sprawa F-65/11: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2011 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/57

         Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2011 r. — ZZ przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-65/11)
   2011/C 252/127
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat O. Mader)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego, na mocy której przyznano skarżącemu jedynie 2 punkty awansu w ramach postępowania w sprawie oceny za 2004 r., w którym został on oddelegowany do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 19 lipca 2010 r. o nieprzyznaniu skarżącemu trzech punktów awansu w ramach oceny za 2004 r. oraz stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 28 kwietnia 2011 r., na mocy której zażalenie skarżącego na decyzję z dnia 19 lipca 2010 r. zostało oddalone;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej zadośćuczynienia za krzywdę poniesioną przez skarżącego w wysokości ustalonej przez Sąd do spraw Służby Publicznej;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.


title: Sprawa C-408/04 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 kwietnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Salzgitter AG i Republice Federalnej Niemiec (Odwołanie — Pomoc państwa — Zatwierdzenie przez Komisję na podstawie traktatu WE — Przedsiębiorstwo z sektora hutnictwa żelaza i stali — Artykuł 4 lit. c) EWWiS, art. 67 EWWiS i 95 EWWiS — Traktat EWWiS — Traktat WE i kodeksy pomocy dla hutnictwa żelaza i stali — Jednoczesne stosowanie — Niezgodność pomocy — Obowiązek zgłoszenia przyznanej pomocy — Brak zgłoszenia pomocy — Przedłużający się brak reakcji ze strony Komisji — Decyzja o zwrocie — Zasada pewności prawa — Ochrona uzasadnionych oczekiwań — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 142/2

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 kwietnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Salzgitter AG i Republice Federalnej Niemiec
   (Sprawa C-408/04 P) (1)

   (Odwołanie - Pomoc państwa - Zatwierdzenie przez Komisję na podstawie traktatu WE - Przedsiębiorstwo z sektora hutnictwa żelaza i stali - Artykuł 4 lit. c) EWWiS, art. 67 EWWiS i 95 EWWiS - Traktat EWWiS - Traktat WE i kodeksy pomocy dla hutnictwa żelaza i stali - Jednoczesne stosowanie - Niezgodność pomocy - Obowiązek zgłoszenia przyznanej pomocy - Brak zgłoszenia pomocy - Przedłużający się brak reakcji ze strony Komisji - Decyzja o zwrocie - Zasada pewności prawa - Ochrona uzasadnionych oczekiwań - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia)
   (2008/C 142/02)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: Kreuschitz i M. Niejahr, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Salzgitter AG (przedstawiciele: J. Sedemund i T. Lübbig, Rechtsanwälte) i Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma, W.-D. Plessing i C. Schulze-Bahr, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie wniesione przeciwko wyrokowi Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie T-308/00 Salzgitter przeciwko Komisji, w którym Sąd stwierdził nieważność art. 2 i 3 decyzji Komisji 2000/797/EWWiS z dnia 28 czerwca 2000 r. dotyczącej pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz Salzgitter AG, Preussag Stahl AG i oddziałów metalurgicznych tej grupy obecnie połączonych pod nazwą Salzgitter AG — Stahl und Technologie (SAG) (Dz.U. L 323, str. 5) w zakresie dotyczącym ciążącego na Republice Federalnej Niemiec obowiązku odzyskania od skarżącej rozpatrywanej pomocy — Naruszenie art. 4 lit. c) EWWiS oraz trzeciego, czwartego, piątego i szóstego kodeksu pomocy dla hutnictwa żelaza i stali — Naruszenie prawa do obrony
   Sentencja

               1)

               Odwołanie wzajemne zostaje oddalone.

               2)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie T-308/00 Salzgitter AG przeciwko Komisji zostaje uchylony w zakresie, w jakim stwierdza on nieważność art. 2 i 3 decyzji Komisji 2000/797/EWWiS z dnia 28 czerwca 2000 r. dotyczącej pomocy państwa wdrożonej przez Niemcy na rzecz Salzgitter AG, Preussag Stahl AG i oddziałów metalurgicznych tej grupy, obecnie połączonych pod nazwą Salzgitter AG — Stahl und Technologie (SAG) i ustala koszty.

               3)

               Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.

               4)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.

      (1)  Dz.U. C 314 z 18.12.2004.


title: Sprawa C-411/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 20 maja 2015 r. w sprawie T-456/10 Timab Industries i CFPR/Komisja, wniesione w dniu 27 lipca 2015 r. przez Timab Industries i Cie financière et de participations Roullier (CFPR)

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/19

         Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 20 maja 2015 r. w sprawie T-456/10 Timab Industries i CFPR/Komisja, wniesione w dniu 27 lipca 2015 r. przez Timab Industries i Cie financière et de participations Roullier (CFPR)
   (Sprawa C-411/15 P)
   (2015/C 320/27)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszące odwołanie: Timab Industries i Cie financière et de participations Roullier (CFPR) (przedstawiciel: N. Lenoir, avocate)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszących odwołanie

               —

               uchylenie wyroku Sądu z dnia 20 maja 2015 r. wydanego w sprawie T-456/10;

               —

               odesłanie sprawy do Sądu w celu obniżenia we właściwy sposób kwoty grzywny;

               —

               incydentalnie, stwierdzenie, że Sąd naruszył prawo do sprawiedliwego procesu ze względu na nadmierny czas trwania postępowania sądowego;

               —

               obciążenie Komisji całością kosztów postepowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnoszące odwołanie podnoszą pięć zarzutów zmierzających do uchylenia zaskarżonego wyroku.
   W pierwszej kolejności wnoszące odwołanie twierdzą, że Sąd naruszył zasady dotyczące ciężaru dowodu oraz prawo do obrony, uznając, że zadaniem skarżących było udowodnienie w trakcie postępowania ugodowego, że nie uczestniczyły one w kartelu przed rokiem 1993.
   W drugiej kolejności podnoszą one, że Sąd naruszył ich prawo do nieoskarżania samego siebie oraz prawo do obrony. Według nich Sąd nie wykonał swego nieograniczonego prawa orzekania, rezygnując z przeprowadzenia kontroli obowiązku dowodowego Komisji w odniesieniu do domniemanych „oświadczeń” skarżących, co miało znaczący wpływ na ustalenie wysokości grzywny.
   W trzeciej kolejności wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd przekroczył zakres przysługującego mu nieograniczonego prawa orzekania, uznając za „nowe elementy” uznanie przez Komisję, po wycofaniu się skarżących z postepowania ugodowego, że nie uczestniczyły one w kartelu w latach 1978–1992, po to by móc uzasadnić wymierzenie znacznie większej grzywny za naruszenie, którego czas trwania był istotnie ograniczony.
   W czwartej kolejności wnoszące odwołanie twierdzą, że Sąd naruszył swe nieograniczone prawo orzekania, przedstawił w wyroku wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie, dopuścił się naruszeń prawa przy stosowaniu postępowania ugodowego oraz naruszył zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania, zatwierdzając prawie całkowite uchylenie obniżek ze względu na współpracę przyznanych w trakcie postępowania ugodowego, w sytuacji gdy skarżące nie mogły racjonalnie spodziewać tak daleko idącej w skutkach decyzji.
   W ostatniej kolejności wnoszące odwołanie zarzucają Sądowi, że naruszył on swe nieograniczone prawo orzekania, a także zasady równego traktowania oraz indywidualizacji kar.
   Incydentalnie wnoszące odwołanie zwracają się w końcu do Trybunału o stwierdzenie, że Sąd zlekceważył prawo do sprawiedliwego procesu, naruszając art. 47 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 6 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, ze względu na to, że czas trwania postępowania był nadmiernie długi.


title: Sprawa T-185/05: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               25.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/32

         Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-185/05)
   (2005/C 155/60)
   Język postępowania: włoski
   W dniu 3 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Republiki Włoskiej, reprezentowanej przez Mauriziego Fiorillego, Avvocato dello Stato, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji DG ADMIN — System językowy — publikacja art. 29 ust. 2 — miejsca EUR — 25, przyjętej w ramach 1678. zebrania administracyjnego i dotyczącego bilansu z dnia 10 listopada 2004 r.;

               —

               stwierdzenie nieważności ogłoszenia o konkursie na „(Directorate-General OLAF Publications of a vacancy for a Director-General (grade A*15-16) Article 29(2) of the Staff Regulation COM/2005/335)” opublikowanego w Dz.U. WE z dnia 9 lutego 2005 r., seria C 34.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko:

               —

               decyzji DG ADMIN — System językowy — publikacja art. 29 ust. 2 — miejsca EUR — 25, przyjętej w ramach 1678. zebrania administracyjnego i dotyczącego bilansu z dnia 10 listopada 2004 r. w zakresie, w jakim decyzja ta stanowi, iż ogłoszenia o nieobsadzonych stanowiskach wyższego szczebla zastrzeżonych dla kandydatów zewnętrznych będą publikowane w Dz.U. UE jedynie w języku niemieckim, angielskim i francuskim;

               —

               ogłoszeniu o konkursie na „(Directorate-General OLAF Publications of a vacancy for a Director-General (grade A*15-16) Article 29(2) of the Staff Regulation COM/2005/335)” opublikowanemu w Dz.U. WE z dnia 9 lutego 2005 r., seria C 34. Ogłoszenie to nie zostało opublikowane w języku włoskim.

         Na poparcie swych roszczeń skarżąca podnosi, że:

               1)

               zaskarżone akty podważają podstawową zasadę prawa Wspólnoty, której ochrona należy przede wszystkim do Państw Członkowskich. Z przepisu art. 290 WE wynika, że instytucje Wspólnoty wykonują swe kompetencje przy poszanowaniu różnorodności językowej. Jak wynika z art. 12, 148 WE oraz art. 6 ust. 3 UE, poszanowanie różnorodności językowej jest jednym z zasadniczych aspektów ochrony przyznanej tożsamości narodowej Państw Członkowskich. Zgodnie z orzecznictwem wspólnotowych, art. 12 WE w szczególności uświęca ogólną zasadę prawa wspólnotowego w postaci ogólnej zasady równości. Zasada ta ma rangę podstawowej zasady wspólnotowego porządku prawnego;

               2)

               ograniczenie publikacji ogłoszeń o konkursach na stanowiska personelu Komisji jedynie do trzech języków, gdy ogłoszenia te do 2004 r. publikowane były we wszystkich „językach urzędowych” Wspólnoty, stanowi nie tylko naruszenie rozporządzenia (EWG) 1/1958, ale również art. 18 ostatni ustęp Regulaminu Wewnętrznego Komisji oraz art. 1 d ust. 1 i 27 Regulaminu Pracowniczego Urzędników, zasady niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową oraz zasady ochrony różnorodności językowej.


title: Sprawa T-571/11: Wyrok Sądu z dnia 20 marca 2013 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Chez Gerard (CLUB GOURMET) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CLUB GOURMET — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy CLUB DEL GOURMET, EN… El Corte Inglés — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa towarów i usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Argumenty i dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem)

text:
               4.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/18

         Wyrok Sądu z dnia 20 marca 2013 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Chez Gerard (CLUB GOURMET)
   (Sprawa T-571/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego CLUB GOURMET - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy CLUB DEL GOURMET, EN… El Corte Inglés - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Argumenty i dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem)
   2013/C 129/36
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Seijo Veiguela i J.L. Rivas Zurdo)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: Ó. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 lipca 2011 r. (sprawa R 1946/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy El Corte Inglés, SA a Groupe Chez Gerard Restaurants Ltd.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               El Corte Inglés, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 13 z 14.1.2012.


title: Sprawa T-514/13: Wyrok Sądu z dnia 10 czerwca 2015 r. – AgriCapital/OHIM – agri.capital (AGRI.CAPITAL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AGRI.CAPITAL — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe AgriCapital i AGRICAPITAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa usług — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               20.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 236/36

         Wyrok Sądu z dnia 10 czerwca 2015 r. – AgriCapital/OHIM – agri.capital (AGRI.CAPITAL)
   (Sprawa T-514/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AGRI.CAPITAL - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe AgriCapital i AGRICAPITAL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 236/47)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: AgriCapital Corp. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci P. Meyer i M. Gramsch)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: agri.capital GmbH (Münster, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann-Schiffel)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 lipca 2013 r. (sprawa R 2236/2012-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między AgriCapital Corp. a agri.capital GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               AgriCapital Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 352 z 30.11.2013.


title: Sprawa T-235/06: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2006 r. — Austrian Relief Program przeciwko Komisji

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/24

         Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2006 r. — Austrian Relief Program przeciwko Komisji
   (Sprawa T-235/06)
   (2006/C 261/45)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Austrian Relief Program — Verein für Not- und Katastrophenhilfe (Innsbruck, Austria) (przedstawiciel: C. Leyroutz, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 3240802998 z dnia 4 maja 2006 r.

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca zostały przez Komisję wybrana do realizacji projektu w Serbii, na podstawie umowy podpisanej w dniu 2 kwietnia 1998 r. (umowa Obnova) w ramach programu Obnova finansowanego przez Unię Europejską. Pismem z dnia 4 maja 2006 r. Komisja zażądała zwrotu całej kwoty uzgodnionej w tej umowie. Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko tej decyzji.
   Po pierwsze skarżąca zarzuca, że Komisja nie była materialnie właściwa do wydania zaskarżonej decyzji, ponieważ kompetencja do rozstrzygania sporów wynikających z umowy Obnova należy do właściwego sądu w Brukseli.
   Po drugie skarżąca podnosi, że strona pozwana dopuściła się naruszenia istotnych wymogów proceduralnych. W szczególności uważa, że naruszone zostało jej prawo dobycia wysłuchanym oraz że nie dopełniono obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 235 WE. W tym kontekście zarzuca dodatkowo błędną ocenę okoliczności faktycznych.
   Wreszcie skarżąca zarzuca stronie pozwanej nadużycie władzy przejawiające się w żądaniu całej kwoty uzgodnionej w umowie Obnova, mimo iż umowa została prawidłowo wykonana, a projekty, rozpatrywane pojedynczo, rozwijały się prawidłowo.


title: Sprawa T-409/10: Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2013 r. — Bottega Veneta International przeciwko OHIM (Kształt torebki) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Kształt torebki — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Nieuwzględnienie jednego z elementów tworzących zgłoszony znak towarowy — Zasada 9 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

text:
               4.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/15

         Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2013 r. — Bottega Veneta International przeciwko OHIM (Kształt torebki)
   (Sprawa T-409/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Kształt torebki - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Nieuwzględnienie jednego z elementów tworzących zgłoszony znak towarowy - Zasada 9 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)
   2013/C 129/28
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Bottega Veneta International Sàrl (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokaci P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto i E. Gavuzzi)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i znaki) (przedstawiciel: G. Mannuci, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 czerwca 2010 r. (sprawa R 1247/2009-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt torebki jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Bottega Veneta International Sàrl zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa C-250/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 26 maja 2014 r. – Air France – KLM przeciwko Ministère des finances et des comptes publics

text:
               4.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 253/18

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 26 maja 2014 r. – Air France – KLM przeciwko Ministère des finances et des comptes publics
   (Sprawa C-250/14)
   2014/C 253/24
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Conseil d'État

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Air France – KLM

      Strona pozwana: Ministère du budget, des comptes publics et de la fonction publique

      Pytanie prejudycjalne

               1)

               Czy przepisy art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 2 dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że wystawienie biletu można utożsamić z rzeczywistym wykonaniem usługi przewozu, i że kwoty zachowane przez przewoźnika lotniczego w sytuacji, gdy posiadacz biletu nie wykorzystał go i bilet ten stracił ważność, są objęte podatkiem od wartości dodanej?

               2)

               W razie odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie – czy pobrany podatek powinien zostać przekazany na rzecz skarbu państwa od chwili pobrania ceny, mimo że podróż może nie odbyć się z przyczyn leżących po stronie klienta?

      (1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).


title: Sprawa F-38/09: Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2009 r. — Breige Martin przeciwko Europolowi

text:
               18.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 167/26

         Skarga wniesiona w dniu 2 kwietnia 2009 r. — Breige Martin przeciwko Europolowi
   (Sprawa F-38/09)
   2009/C 167/52
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Breige Martin (Dublin, Irlandia) (przedstawiciel: P. de Casparis)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol)

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 czerwca 2008 r., w drodze której skarżąca została poinformowana o braku możliwości zaoferowania jej stałego zatrudnienia a także decyzji z dnia 7 stycznia 2009 r. odrzucającej zażalenie złożone na pierwszą z decyzji.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 12 czerwca 2008 r., w drodze której strona pozwana poinformowała skarżącą o braku możliwości zaoferowania jej stałego zatrudnienia a także decyzji z dnia 7 stycznia 2009 r. w przedmiocie zażalenia, w której stwierdzono że zarzuty podniesione przez skarżącą w stosunku do decyzji z dnia 12 czerwca 2008 r. są bezzasadne;

               —

               obciążenie Europolu kosztami postępowania.


title: Sprawa T-423/14: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji

text:
               1.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/48

         Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2014 r. – Larko przeciwko Komisji
   (Sprawa T-423/14)
   2014/C 292/59
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Larko Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki A.E. (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci I. Dryllerakis, E. Triantafyllou, G. Psaroudakis, E. Rantos i N. Korogiannakis)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uwzględnienie w całości niniejszej skargi;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 27 marca 2014 r. [SG-Greffe(2014) D/4621/28/03/2014] dotyczącej pomocy państwa przyznanej skarżącej przez Republikę Grecką [nr SA.34572 (2013/C) (ex 2013/NN)];

               —

               nakazanie zwrotu wraz z odsetkami wszelkich kwot ewentualnie „odzyskanych” bezpośrednio lub pośrednio od skarżącej w wykonaniu zaskarżonej decyzji i

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania skarżącej.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez pozwaną art. 107 ust. 1 i art. 296 TFUE, gdyż: a) środki pomocy nr 2, 3, 4 i 6 nie mogą zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE oraz b) nawet przy założeniu, że niektóre ze środków pomocy nr 2, 3, 4 i 6 mogą zostać uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, środki takie są zgodne z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 3 TFUE.

               2.

               Zarzut drugi dotyczy błędnego i nieuzasadnionego zastosowania kryteriów komunikatu w sprawie pomocy państwa, jak również naruszenia zasady proporcjonalności przy kwalifikacji środków nr 2, 4 i 6 jako pomocy państwa i przy ilościowym ujęciu pomocy.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczy braku uzasadnienia i naruszenia zasady dobrej administracji, gdyż przy badaniu środków nr 3, 4 i 6 nie uwzględniono szkód spowodowanych skarżącej przez nadzwyczajne zdarzenia w roku 2009, które spełniają przesłanki zastosowania art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczy braku uzasadnienia i naruszenia zasady dobrej administracji, gdyż nie uwzględniono jako nadzwyczajnego zdarzenia w rozumieniu art. 107 ust. 2 lit. b TFUE skutków greckiego kryzysu gospodarczego i związanego z tym zaprzestania płatności przez państwo greckie na rzecz skarżącej.

               5.

               Zarzut piąty nieważności opiera się na błędach zawartych w rozdziale 4.5 oraz w sentencji zaskarżonej decyzji w odniesieniu do kwot podlegających odzyskaniu: naruszeniu art. 108 ust. 3 TFUE i art. 14 rozporządzenia nr 659/1999, niewystarczającym uzasadnieniu, naruszeniu zasady proporcjonalności, naruszeniu prawa własności i represyjnym charakterze decyzji nakazującej odzyskanie pomocy.


title: Sprawa T-121/13: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2015 r. – Oil Pension Fund Investment Company/Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie środków finansowych — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Oczywisty błąd w ocenie — Proporcjonalność — Prawo własności — Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności)

text:
               9.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/21

         Wyrok Sądu z dnia 18 września 2015 r. – Oil Pension Fund Investment Company/Rada
   (Sprawa T-121/13) (1)

   ((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie środków finansowych - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Oczywisty błąd w ocenie - Proporcjonalność - Prawo własności - Dostosowanie w czasie skutków stwierdzenia nieważności))
   (2015/C 371/23)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Oil Pension Fund Investment Company (Teheran, Iran) (przedstawiciel: adwokat K. Kleinschmidt)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop et J.-P. Hix, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2012/829/WPZiB z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 356, s. 71) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1264/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U L 356, s. 55), w zakresie, w jakim akty te dotyczą strony skarżącej.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2012/829/WPZiB z dnia 21 grudnia 2012 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim na jej mocy umieszczono nazwę Oil Pension Fund Investment Company w wykazie zawartym w załączniku II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB.

               2)

               Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1264/2012 z dnia 21 grudnia 2012 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu w zakresie, w jakim na jego mocy umieszczono nazwę Oil Pension Fund Investment Company w wykazie zawartym w załączniku IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010.

               3)

               Skutki decyzji 2012/829 i rozporządzenia wykonawczego nr 1264/2012 zostają utrzymane w mocy w odniesieniu do Oil Pension Fund Investment Company od chwili ich wejścia w życie do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania wskazanego w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub, jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie, do chwili oddalenia odwołania.

               4)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa, prócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Oil Pension Fund Investment Company.

      (1)  Dz.U. C 129 z 4.5.2013.


title: Sprawa C-111/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 12 marca 2008 r. — SCT Industri AB (w likwidacji) przeciwko Alpenblume AB

text:
               9.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 116/16

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen (Szwecja) w dniu 12 marca 2008 r. — SCT Industri AB (w likwidacji) przeciwko Alpenblume AB
   (Sprawa C-111/08)
   (2008/C 116/28)
   Język postępowania: szwedzki
   Sąd krajowy
   Högsta domstolen (Szwecja).
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: SCT Industri AB (w likwidacji).

      Strona pozwana: Alpenblume AB.
   Pytanie prejudycjalne
   Czy wyłączenie upadłości, układów i innych podobnych postępowań z zakresu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s. 1), przewidziane w jego art. 1 ust. 2 lit. b) należy interpretować w ten sposób, że ma ono zastosowanie do orzeczenia wydanego przez sąd państwa członkowskiego A dotyczącego wpisania prawa własności udziałów w spółce mającej siedzibę w państwie członkowskim A, które to udziały zostały zbyte przez syndyka spółki mającej siedzibę w państwie członkowskim B, w sytuacji gdy sąd ten oparł swoje orzeczenie na okoliczności, iż w braku międzynarodowej konwencji o wzajemnym uznawaniu postępowania upadłościowego państwo członkowskie A nie uznaje uprawnień syndyka do rozporządzania majątkiem znajdującym się na jego terytorium?


title: Sprawa C-299/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 maja 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud — Republika Czeska) — DAR Duale Abfallwirtschaft und Verwertung Ruhrgebiet GmbH przeciwko Ministerstvo životního prostředí

text:
               23.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/27

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 maja 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud — Republika Czeska) — DAR Duale Abfallwirtschaft und Verwertung Ruhrgebiet GmbH przeciwko Ministerstvo životního prostředí
      (Sprawa C-299/09) (1)

      ()
      (2010/C 288/48)
      Język postępowania: czeski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.


title: Sprawa T-449/07: Skarga wniesiona w dniu 3 grudnia 2007 r. — Rotter przeciwko OHIM (EU-BRUZZEL)

text:
               9.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/31

         Skarga wniesiona w dniu 3 grudnia 2007 r. — Rotter przeciwko OHIM (EU-BRUZZEL)
   (Sprawa T-449/07)
   (2008/C 37/49)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Thomas Rotter (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Müller)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 września 2007 r. w sprawie R 1415/2006-4;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: trójwymiarowy znak towarowy „EU-BRUZZEL” dla towarów i usług z klas 29, 30 i 43 (zgłoszenie nr 4 346 185)

      Decyzja eksperta: częściowe odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 (1), jako że zgłoszony znak towarowy ma znamiona odróżniające w odniesieniu do zakwestionowanych produktów wędliniarskich.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994 L 11, str. 1).


title: Sprawa C-422/06: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2006 — Komisja Wspólnot Europejskich/Rzeczpospolita Polska

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/28

         Skarga wniesiona w dniu 16 października 2006 — Komisja Wspólnot Europejskich/Rzeczpospolita Polska
   (Sprawa C-422/06)
   (2006/C 326/57)
   Język postępowania: polski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: H. Støvlbæk i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska
   Żądania

               —

               stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych do zapewnienia zgodności z dyrektywą Rady 74/557/EWG z dnia 4 czerwca 1974 r. w sprawie osiągnięcia swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług w odniesieniu do działalności osób pracujących na własny rachunek oraz pośredników zajmujących się handlem i dystrybucją produktów toksycznych (1), lub, w każdym razie, nie przekazując Komisji informacji o wspomnianych przepisach, Rzeczpospolita Polska nie dopełniła obowiązków spoczywających na niej w mocy art. 8 tej dyrektywy,

               —

               obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy 74/557/EWG upłynął w dniu 30 kwietnia 2004.

      (1)  Dz.U. L 307 z 18.11.1974, str. 5.