title: Sprawa C-153/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd — Warna (Bułgaria) w dniu 28 marca 2011 r. — Kłub OOD przeciwko Direktor na Direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — Warna pri Centrałno uprawlenije na Nacjonałna agencija za prihodite

text:
               25.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 186/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd — Warna (Bułgaria) w dniu 28 marca 2011 r. — Kłub OOD przeciwko Direktor na Direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — Warna pri Centrałno uprawlenije na Nacjonałna agencija za prihodite
   (Sprawa C-153/11)
   2011/C 186/21
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd krajowy

   Administratiwen syd — Warna

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Kłub OOD

      Strona pozwana: Direktor na Direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — Warna pri Centrałno uprawlenije na Nacjonałna agencija za prihodite (dyrektor dyrekcji ds. odwołań i zarządzania egzekucją w Warnie przy centralnym zarządzie Narodowej Agencji Skarbowej)

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 168 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. (1) w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej powinno się interpretować w ten sposób, że należy przypuszczać (tj. należy przyjąć do czasu przedstawienia dowodu przeciwnego), iż po wykonaniu przez podatnika prawa wyboru i przyporządkowania nieruchomości stanowiącej dobro inwestycyjne do aktywów przedsiębiorstwa, towar ten jest wykorzystywany do celów transakcji podlegających opodatkowaniu dokonywanych przez podatnika?

               2)

               Czy art. 168 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia w przypadku nabycia nieruchomości, która została przyporządkowana do aktywów przedsiębiorstwa podatnika, powstaje od razu w okresie podatkowym, w którym podatek stał się wymagalny, i to niezależnie od okoliczności, iż nieruchomość nie może być użytkowana w świetle braku zgody na jej dopuszczenie do użytkowania przewidzianej w sposób zobowiązujący przez ustawę?

               3)

               Czy zgodna z rzeczoną dyrektywą i interpretującym ją orzecznictwem jest praktyka administracyjna taka jak stosowana przez Nacjonałna agencija za prihodite, według której odmawia się skorzystania z prawa do odliczenia przez podatników podatku VAT w rozumieniu ustawy bułgarskiej w odniesieniu do nabytych przez nich dóbr inwestycyjnych na tej podstawie, że dobra te są wykorzystywane na prywatne potrzeby właścicieli spółek, przy czym owo użytkowanie nie skutkuje poborem podatku VAT?

               4)

               Czy w okolicznościach podobnych jak w postępowaniu przed sądem krajowym skarżącej spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu nieruchomości — apartamentu w Sofii?

      (1)  Dz.U. L 347, s. 1; bułgarskie wydanie specjalne: rozdział 9, tom 3, s. 7.


title: Sprawa C-57/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Antwerpen (Belgia) w dniu 9 lutego 2015 r. – United Video Properties Inc./Telenet NV

text:
               27.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/34

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Antwerpen (Belgia) w dniu 9 lutego 2015 r. – United Video Properties Inc./Telenet NV
   (Sprawa C-57/15)
   (2015/C 138/46)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hof van beroep te Antwerpen.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca apelację: United Video Properties Inc..

      Druga strona postępowania: Telenet NV.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy zawarte w art. 14 dyrektywy 2004/48 (1) sformułowanie „rozsądne i proporcjonalne koszty sądowe oraz inne wydatki” stoi na przeszkodzie uregulowaniu belgijskiemu, stwarzającemu sądowi możliwość wzięcia pod uwagę dokładnie określonych, specyficznych elementów danej sprawy i przewidującemu w kontekście kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata system zróżnicowanych stawek ryczałtowych?

               2)

               Czy zawarte w art. 14 dyrektywy 2004/48 sformułowanie „rozsądne i proporcjonalne koszty sądowe oraz inne wydatki” stoi na przeszkodzie orzecznictwu, zgodnie z którym koszty doradcy dysponującego wiedzą techniczną podlegają zwrotowi jedynie w przypadku zachowania nieprawidłowego (z punktu widzenia powstania odpowiedzialności umownej lub pozaumownej)?

      (1)  Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (Dz.U. L 157, s. 45).


title: Sprawa T-432/10: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Vivendi przeciwko Komisji

text:
               20.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 317/40

         Skarga wniesiona w dniu 17 września 2010 r. — Vivendi przeciwko Komisji
   (Sprawa T-432/10)
   ()
   2010/C 317/73
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Vivendi (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci M. Struys, O. Fréget i J.Y. Ollier)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2010 r. wydanej w sprawie COMP/C-1/39.653 — Vivendi & Iliad przeciwko France Télécom, w której Komisja nie uwzględniła skargi z dnia 2 marca 2009 r. złożonej do Komisji przez Vivendi na podstawie art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003, dotyczącej praktyk France Télécom uznanych za sprzeczne z art. 102 TFUE;

               —

               obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przed Sądem przez skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

               —

               Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 4730 z dnia 2 lipca 2010 r., nieuwzględniającej, ze względu na brak interesu wspólnotowego, skargi złożonej przez skarżącą do Komisji przeciwko France Télécom, dotyczącej rzekomych nadużyć pozycji dominującej, z naruszeniem art. 102 TFUE, na francuskim rynku usług szerokopasmowych i abonamentu telefonicznego, wynikających według skarżącej ze stosowania przez France Télécom dyskryminacji strukturalnej przy ustalaniu ceny usług hurtowych na rzecz detalicznej części jej przedsiębiorstwa i utrzymywaniu zawyżonej ceny rekurencyjnego dostępu do pętli lokalnej.

         Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi szereg zarzutów dotyczących w szczególności:

               —

               naruszeń prawa, oczywistych błędów w ocenie i uchybień obowiązkowi dokładnego zbadania przy ocenie zagrożeń, które zarzucane praktyki powodują dla funkcjonowania rynku wewnętrznego, ponieważ Komisja ograniczyła się i) do zbadania wyłącznie średniego poziomu cen usług szerokopasmowych na rynku detalicznym, bez zbadania, czy ów poziom cen rzeczywiście mógł wykazać istnienie zarzucanych praktyk, oraz ii) do subiektywnej oceny przestarzałego charakteru świadczenia usługi abonamentu telefonicznego;

               —

               niewystarczającego uzasadnienia, naruszeń prawa, błędów faktycznych i oczywistych błędów w ocenie, ponieważ Komisja uznała możliwość stwierdzenia wystąpienia naruszenia za bardzo ograniczoną, gdyż:

                           —

                           nie zbadała kwestii dyskryminacyjnego charakteru rzeczywiście stosowanych cen w odniesieniu do rzeczywiście wyświadczonych usług i błędnie stwierdziła, że postępowanie wstępne nie wykazało istnienia poszlak ani dowodów;

                           —

                           stwierdziła, że metoda obliczeń wykorzystywana przez France Télécom w celu ustalenia cen dostępu do pętli lokalnej została zatwierdzona przez Autorité de régulation des communications électroniques et des postes (francuski organ regulacji komunikacji i poczty) (ARCEP) i uznała, że fakt, iż France Télécom przekazała ARCEP błędne informacje, bez próby ich sprostowania, ze względu na użytą metodę pozbawiony jest znaczenia;

                           —

                           zniekształciła przedmiot przedstawionych przez skarżącą testów na wykluczenie, jakim było ustalenie skutków zarzucanych praktyk;

               —

               pominięcia gwarancji mających zastosowanie do badania skarg i do decyzji umarzających postępowanie w sprawie nadużycia pozycji dominującej, ponieważ skarżąca i) nie miała natychmiastowego dostępu do pism strony przeciwnej i do akt sprawy oraz ii) nie miała czasu na przedstawienie swoich uwag dotyczących tych dokumentów.


title: Sprawa F-66/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 15 grudnia 2010 r. — Saracco przeciwko EBC (Służba publiczna — Personel EBC — Urlop z przyczyn osobistych — Maksymalny okres urlopu — Odmowa przedłużenia)

text:
               5.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/19

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 15 grudnia 2010 r. — Saracco przeciwko EBC
   (Sprawa F-66/09) (1)

   (Służba publiczna - Personel EBC - Urlop z przyczyn osobistych - Maksymalny okres urlopu - Odmowa przedłużenia)
   2011/C 38/35
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Roberta Saracco (Arona, Włochy) (przedstawiciel: adwokat F. Parrat)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: F. Malfrère, G. Nuvoli, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji EBC odmawiającej skarżącej przedłużenia urlopu z przyczyn osobistych.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Roberta Saracco pokrywa całość kosztów postępowania.

      (1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009, s. 51.


title: Sprawa C-380/10: Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 17 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii

text:
               16.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/21

         Postanowienie prezesa siódmej izby Trybunału z dnia 17 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Finlandii
   (Sprawa C-380/10) (1)

   2011/C 211/44
   Język postępowania: szwedzki
   Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 260 z 25.9.2010.


title: Sprawa T-42/09: Wyrok Sądu z dnia 7 grudnia 2012 r. — A. Loacker przeciwko OHIM — Editrice Quadratum (QUADRATUM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego QUADRATUM — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy LOACKER QUADRATINI — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009] — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009) — Artykuł 74 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 76 rozporządzenia nr 207/2009))

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/39

         Wyrok Sądu z dnia 7 grudnia 2012 r. — A. Loacker przeciwko OHIM — Editrice Quadratum (QUADRATUM)
   (Sprawa T-42/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego QUADRATUM - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy LOACKER QUADRATINI - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009] - Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009) - Artykuł 74 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 76 rozporządzenia nr 207/2009))
   2013/C 26/74
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: A. Loacker SpA (Auna di Sotto, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci V. Bilardo, C. Bacchini i M. Mazzitelli)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Sempio, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Editrice Quadratum SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P.Pezzoi, P. Perani i G. Ghisletti)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 października 2008 r. (sprawa R 34/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy A. Loacker SpA a Editrice Quadratum SpA.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               A. Loacker SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 69 z 21.3.2009.


title: Sprawa C-488/04: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia  23 marca 2006 r.  (wniosek Cour de cassation o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Galeries de Lisieux SA przeciwko Organic Recouvrement

text:
               1.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 154/13

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 marca 2006 r. (wniosek Cour de cassation o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) — Galeries de Lisieux SA przeciwko Organic Recouvrement
   (Sprawa C-488/04) (1)

   (2006/C 154/31)

      Język postępowania: francuski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 31 z 5.2.2005


               13.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/20

         Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej, złożony przez Stavanger tingrett, z dnia 25 maja 2007 r. w sprawie Seabrokers AS przeciwko Den Norske Stat v/Skattedirektoratet
   (Sprawa E-7/07)
   (2007/C 301/12)
   W dniu 30 maja 2007 r. kancelaria Trybunału otrzymała pismo z dnia 25 maja 2007 r. skierowane do Trybunału EFTA, w którym Stavanger tingrett (Sąd Okręgowy w Stavanger), zwraca się z wnioskiem o wydanie opinii doradczej w sprawie Seabrokers AS przeciwko Den Norske Stat v/Skattedirektoratet, w odniesieniu do następujących kwestii:

               1.

                  Czy doliczanie odsetek od zadłużenia, zgodnie z zasadą opodatkowania dochodów netto, przy obliczaniu maksymalnej kwoty odliczenia od podstawy opodatkowania w przypadku dochodu uzyskanego za granicą jest sprzeczne z przepisami art. 4, 31 lub 40 Porozumienia EOG?

               2.

                  Czy doliczanie wkładów dokonywanych w ramach grupy, zgodnie z zasadą opodatkowania dochodów netto, przy obliczaniu maksymalnej kwoty odliczenia od podstawy opodatkowania w przypadku dochodu uzyskanego za granicą jest sprzeczne z przepisami art. 4, 31 lub 40 Porozumienia EOG?

               3.

                  Czy odpowiedź na pytanie 1 i/lub 2 będzie taka sama, jeżeli odsetki od zadłużenia lub wkłady dokonywane w ramach grupy mogą być powiązane jedynie z działalnością gospodarczą w prowadzoną Norwegii?


title: Sprawa T-56/14: Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2014 r. – Evyap przeciwko OHIM – Megusta Trading (DURU)

text:
               28.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/24

         Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2014 r. – Evyap przeciwko OHIM – Megusta Trading (DURU)
   (Sprawa T-56/14)
   2014/C 129/31
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Evyap Sabun Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Istambuł, Turcja) (przedstawiciel: adwokat J. Güell Serra)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Megusta Trading GmbH (Zurych, Szwajcaria)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie R 1861/2012-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Megusta Trading GmbH

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy w kolorach czarnym i białym dla towarów z klasy 3 – zgłoszenie znaku towarowego nr 10 185 148

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Krajowe znaki towarowe nr 225 515, 192 722, 29 149, 31 665 i międzynarodowa rejestracja nr 802 256 dla towarów z klasy 3

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-319/08: Postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2012 r. — Grasso przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozporządzenie (WE) nr 530/2008 — Odnowienie zasobów tuńczyka błękitnopłetwego — Ustalenie TAC na 2008 r. — Akt o charakterze generalnym — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność)

text:
               14.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 109/11

         Postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2012 r. — Grasso przeciwko Komisji
   (Sprawa T-319/08) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Rozporządzenie (WE) nr 530/2008 - Odnowienie zasobów tuńczyka błękitnopłetwego - Ustalenie TAC na 2008 r. - Akt o charakterze generalnym - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
   2012/C 109/24
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Salvatore Grasso (Katania, Włochy) (przedstawiciele: A. Maiorana, A. De Matteis i A. De Francesco, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Banks i D. Nardi, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 530/2008 z dnia 12 czerwca 2008 r. ustanawiającego środki nadzwyczajne w odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą prowadzących połowy tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45 ° długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym (Dz.U. L 155, s. 9).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Każda ze stron ponosi swoje koszty.

      (1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.


title: Sprawa C-147/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 marca 2015 r. – Provincia di Bari/Edilizia Mastrodonato srl

text:
               22.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/16

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 marca 2015 r. – Provincia di Bari/Edilizia Mastrodonato srl
   (Sprawa C-147/15)
   (2015/C 205/21)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Provincia di Bari

      Strona pozwana: Edilizia Mastrodonato srl

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 10 ust. 2 wspólnotowej dyrektywy 2006/21/WE (1) należy interpretować w ten sposób, [że] wypełnienie składowiska odpadów – z wykorzystaniem odpadów innych niż wydobywcze – powinno być nadal objęte przepisami dotyczącymi odpadów, zawartymi w dyrektywie 1999/31/WE (2) także w przypadku, w którym nie chodzi o działania obejmujące unieszkodliwianie odpadów, lecz ich odzyskiwanie?

      (1)  Dyrektywa 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniająca dyrektywę 2004/35/WE (Dz.U. L 102, s. 15).

      (2)  Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182, s. 1).


title: Sprawa T-151/14: Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2014 r. – Vassiliou przeciwko Komisji i EBC

text:
               26.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 159/32

         Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2014 r. – Vassiliou przeciwko Komisji i EBC
   (Sprawa T-151/14)
   2014/C 159/43
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Costas Vassiliou (Palmier, Kongo) (przedstawiciel: C. Paschalides, Solicitor i A. Paschalides, prawnik)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny i Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie, by pozwani naprawili poniesioną przez skarżącego szkodę na podstawie art. 268 TFUE.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżący twierdzi, że z winy pozwanych stracił środki pieniężne na swoim koncie bankowym, ponieważ w ramach warunków związanych z finansowym wsparciem udzielonym Cyprowi w dniu 26 kwietnia 2013 r. zgodnie z art. 13 traktatu o mechanizmie stabilności z 2012 r. spowodowali oni przedwczesne nałożenie instrumentu „bail-in” na jego depozyt w banku; a konkretnie: a) pozwani „w sposób oczywisty poważnie naruszyli granice” swych kompetencji jako instytucje UE na podstawie art. 136 ust. 3 TFEU; b) niezgodnie z prawem odstąpili od skutecznej kontroli swych funkcji jako instytucje UE; c) spowodowali przedwczesne nałożenie instrumentu „bail-in” na depozyty w Bank of Cyprus i Cyprus Popular Bank, który nie został wprowadzony do prawa UE; d) wprowadzili ograniczenia w przepływie pieniędzy, uniemożliwiając posiadaczom rachunków bankowych wycofanie lub przeniesienie swych funduszy do bezpieczniejszych instytucji; a także e) postąpili tak z naruszeniem zasad pewności prawa, słuszności i praw człowieka.


title: Sprawa C-604/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 1 marca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Zjednoczone Królestwo) — Football Dataco Ltd i in. przeciwko Yahoo UK Limited i in. (Dyrektywa 96/9/WE — Ochrona prawna baz danych — Prawo autorskie — Terminarze meczów ligowych piłki nożnej)

text:
               21.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/5

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 1 marca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Zjednoczone Królestwo) — Football Dataco Ltd i in. przeciwko Yahoo UK Limited i in.
   (Sprawa C-604/10) (1)

   (Dyrektywa 96/9/WE - Ochrona prawna baz danych - Prawo autorskie - Terminarze meczów ligowych piłki nożnej)
   2012/C 118/08
   Język postępowania: angielski

      Sąd krajowy

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Football Dataco Ltd, Football Association Premier League Ltd, Football League Limited, Scottish Premier League Ltd, Scottish Football League, PA Sport UK Ltd

      Strona pozwana: Yahoo UK Limited, Stan James (Abingdon) Limited, Stan James PLC, Enetpulse APS

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Court of Appeal Zjednoczone Królestwo — Wykładnia art. 3 ust. 1 dyrektywy 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych (Dz.U. L 77, s. 20) — Pojęcie baz danych, które z powodu wyboru lub uporządkowania ich zawartości stanowią własną intelektualną twórczość autora — Zinformatyzowane katalogi meczów piłki nożnej planowanych w kolejnym sezonie

      Sentencja

               1)

               Wykładni art. 3 ust. 1 dyrektywy 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych należy dokonywać w ten sposób, że „baza danych” w rozumieniu art. 1 ust. 2 tej dyrektywy jest chroniona prawem autorskim ustanowionym w tej dyrektywie, pod warunkiem że wybór lub uporządkowanie danych, które ta baza zawiera, stanowi oryginalny wyraz swobody twórczej autora bazy danych, a dokonanie oceny w tym zakresie należy do sądu krajowego.
               W rezultacie:

                           —

                           wysiłek intelektualny i umiejętności wykorzystane przy tworzeniu rzeczonych danych nie są istotne w celu ustalenia, czy możliwe jest objęcie wskazanej bazy danych ochroną z tytułu tego prawa;

                           —

                           nie ma znaczenia w tym względzie, czy wybór lub uporządkowanie tych danych obejmuje bądź nie nadanie im dużego znaczenia oraz

                           —

                           znaczący nakład pracy i duże umiejętności wymagane do stworzenia tej bazy nie mogą jako takie uzasadniać takiej ochrony, jeżeli nie odznaczają się żadną oryginalnością w wyborze lub uporządkowaniu danych, które ta baza danych zawiera.

               2)

               Wykładni dyrektywy 96/6 należy dokonywać w ten sposób, że z zastrzeżeniem przepisu przejściowego zawartego w jej art. 14 ust. 2, dyrektywa ta sprzeciwia się obowiązywaniu przepisów krajowych, które przyznają bazom danych objętym definicją zawartą w jej art. 1 ust. 2 ochronę prawa autorskiego uzależnioną od innych przesłanek niż przesłanki przewidziane w jej art. 3 ust. 1.

      (1)  Dz.U. C 89 z 19.3.2011


title: Sprawa C-148/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 30 marca 2015 r. – Deutsche Parkinson Vereinigung e.V./Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.

text:
               29.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 30 marca 2015 r. – Deutsche Parkinson Vereinigung e.V./Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.
   (Sprawa C-148/15)
   (2015/C 213/24)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca odwołanie: Deutsche Parkinson Vereinigung e.V.

      Druga strona postępowania: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 34 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nakazane przez prawo krajowe ustalanie cen dla produktów leczniczych na receptę stanowi środek o skutku równoważnym w rozumieniu art. 34 TFUE?

               2)

               W wypadku udzielenia przez Trybunał odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
               Czy ustalanie cen dla produktów leczniczych na receptę jest uzasadnione na podstawie art. 36 TFUE ochroną zdrowia i życia ludzi, jeżeli tylko w ten sposób można zapewnić równomierne i obejmujące całe terytorium Niemiec, w szczególności obszary wiejskie, zaopatrzenie ludności w produkty lecznicze?

               3)

               W wypadku udzielenia przez Trybunał odpowiedzi twierdzącej także na pytanie drugie:
               Jakie wymogi ciążą na ustaleniu sądowym, że okoliczność wskazana w drugiej części zdania w pytaniu drugim rzeczywiście ma miejsce?


title: Sprawa C-258/15: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia del País Vasco – Hiszpania) – Gorka Salaberria Sorondo/Academia Vasca de Policía y Emergencias (Odesłanie prejudycjalne — Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 2 ust. 2 i art. 4 ust. 1 — Dyskryminacja ze względu na wiek — Ograniczenie rekrutacji funkcjonariuszy policji autonomicznej wspólnoty Kraju Basków do kandydatów, którzy nie ukończyli 35 lat — Pojęcie „istotnego i determinującego wymogu zawodowego” — Realizowany cel — Proporcjonalność)

text:
               16.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 14/8

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia del País Vasco – Hiszpania) – Gorka Salaberria Sorondo/Academia Vasca de Policía y Emergencias
   (Sprawa C-258/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 2 ust. 2 i art. 4 ust. 1 - Dyskryminacja ze względu na wiek - Ograniczenie rekrutacji funkcjonariuszy policji autonomicznej wspólnoty Kraju Basków do kandydatów, którzy nie ukończyli 35 lat - Pojęcie „istotnego i determinującego wymogu zawodowego” - Realizowany cel - Proporcjonalność))
   (2017/C 014/10)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Tribunal Superior de Justicia del País Vasco

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Gorka Salaberria Sorondo

      Strona pozwana: Academia Vasca de Policía y Emergencias

      Sentencja

   Artykuł 2 ust. 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy w związku z art. 4 ust. 1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak uregulowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym, które stanowi, iż kandydaci na funkcjonariuszy policji wykonujących wszystkie spoczywające na policji zadania operacyjne lub egzekucyjne nie powinni mieć ukończonych 35 lat.

      (1)  Dz.U. C 270 z 17.8.2015.


title: Sprawa T-26/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 20 stycznia 2015 r. przez Komisję Europejską od wyroku wydanego w dniu 13 listopada 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej (druga izba) w sprawie F-2/12, Christow/Komisja i EMA

text:
               13.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/32

         Odwołanie wniesione w dniu 20 stycznia 2015 r. przez Komisję Europejską od wyroku wydanego w dniu 13 listopada 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej (druga izba) w sprawie F-2/12, Christow/Komisja i EMA
   (Sprawa T-26/15 P)
   (2015/C 118/40)
   Język postępowania: bułgarski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, N. Nikołowa i S. Petrowa)

      Inni uczestnicy postępowania: Emił Christow, Europejska Agencja Leków (EMA)

      Żądania

   Wnosząca odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 13 listopada 2014 r. wydanego w sprawie F-2/12 Christow/Komisja i EMA;

               —

               przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej celem orzeczenia w przedmiocie pozostałych zarzutów;

               —

               pozostawienie kwestii kosztów do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Sąd do spraw Służby Publicznej prawa Unii poprzez nadanie zasadzie dobrej administracji zakresu, jakiego ta zasada nie posiada.

               2.

               Posiłkowo, zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Sąd do spraw Służby Publicznej zasady proporcjonalności poprzez pominięcie sprawdzenia przed stwierdzeniem nieważności decyzji, czy nieprzestrzeganie zasady dobrej administracji mogło mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji.

               3.

               Ewentualnie, zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Sąd do spraw Służby Publicznej, w każdym razie, prawa Unii poprzez nieuwzględnienie bilansu naruszonych w niniejszym wypadku interesów i nieograniczenie skutków swojego orzeczenia.


title: Sprawa T-79/06: Wyrok Sądu z  16 listopada 2011 r. — Sachsa Verpackung przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Sektor worków przemysłowych z plastiku — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen — Przyznawanie kwot sprzedaży według strefy geograficznej — Podział klientów — Wymiana informacji indywidualnych — Dowód naruszenia — Czas trwania naruszenia — Grzywny — Waga naruszenia — Proporcjonalność — Okoliczności łagodzące — Rola na zasadzie naśladownictwa)

text:
               7.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/12

         Wyrok Sądu z 16 listopada 2011 r. — Sachsa Verpackung przeciwko Komisji
   (Sprawa T-79/06) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Sektor worków przemysłowych z plastiku - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen - Przyznawanie kwot sprzedaży według strefy geograficznej - Podział klientów - Wymiana informacji indywidualnych - Dowód naruszenia - Czas trwania naruszenia - Grzywny - Waga naruszenia - Proporcjonalność - Okoliczności łagodzące - Rola na zasadzie naśladownictwa)
   2012/C 6/18
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Sachsa Verpackung GmbH (Wieda, Niemcy) (przedstawiciele: F. Puel i L. François-Martin, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre i F. Arbault, następnie F. Castillo de la Torre i N. von Lingen, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe) w sprawie kartelu na rynku worków przemysłowych z plastiku oraz, tytułem żądania ewentualnego, żądanie zmiany tej decyzji.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Gascogne Sack Deutschland GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania

      (1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006.


title: Sprawa C-163/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Isernia (Włochy) w dniu 2 kwietnia 2010 r. — Pubblico Ministero przeciwko Aldo Patriciellemu

text:
               19.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 161/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Isernia (Włochy) w dniu 2 kwietnia 2010 r. — Pubblico Ministero przeciwko Aldo Patriciellemu
      (Sprawa C-163/10)
      (2010/C 161/37)
      Język postępowania: włoski

         Sąd krajowy

      Tribunale di Isternia (Włochy).

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Pubblico Ministero.

         Strona pozwana: Aldo Patriciello.

         Pytanie prejudycjalne

      Czy zarzucany posłowi do Parlamentu Europejskiego Aldo Patriciellemu czyn niedozwolony (opisany w oskarżeniu i będący przedmiotem decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2009 r. o wyrażeniu zgody na skorzystanie z immunitetu) kwalifikujący się jako pomówienie w rozumieniu art. 368 [włoskiego] kodeksu karnego stanowi wyrażenie opinii w czasie wykonywania przez niego obowiązków parlamentarnych w rozumieniu art. 9 Protokołu?


title: Sprawa C-161/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trani (Włochy) w dniu 1 kwietnia 2011 r. — Cosimo Damiano Vino przeciwko Poste Italiane SpA

text:
               11.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 173/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Trani (Włochy) w dniu 1 kwietnia 2011 r. — Cosimo Damiano Vino przeciwko Poste Italiane SpA
   (Sprawa C-161/11)
   2011/C 173/13
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale di Trani

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Cosimo Damiano Vino

      Strona pozwana: Poste Italiane SpA

      Pytania prejudycjalne

               a)

               Czy ogólna wspólnotowa zasada niedyskryminacji i równego traktowania sprzeciwia się obowiązywaniu przepisów krajowych (takich jak art. 2 ust. 1a D.Lgs. nr 368/2001), które wprowadzają do wewnętrznego porządku prawnego możliwość zatrudniania na czas określony „sine causa” [bez podania powodu dla takiego zatrudnienia na czas określony], która działa na niekorzyść pracowników Poste Italiane SpA jak też — w porównaniu z tą spółką — na niekorzyść innych przedsiębiorstw w tym samym sektorze lub innych sektorach;

               b)

               w razie udzielenia na poprzednie pytanie odpowiedzi twierdzącej czy sąd krajowy ma obowiązek odstąpić od stosowania (niestosować) przepisów krajowych sprzecznych z prawem wspólnotowym?


title: Sprawa C-452/08: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco — Hiszpania) — Emilia Flores Fanega przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), Bolumburu S.A.

text:
               13.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/43

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 października 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco — Hiszpania) — Emilia Flores Fanega przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), Bolumburu S.A.
   (Sprawa C-452/08) (1)

   2010/C 63/68

      Język postępowania: hiszpański

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 6 10.1.2009.


title: Sprawa T-223/15: Wyrok Sądu z dnia 15 maja 2017 r. – Morton’s of Chicago/EUIPO – Mortons the Restaurant (MORTON’S) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny unijny znak towarowy MORTON’S — Wcześniejsze niezarejestrowane krajowe znaki towarowe MORTON’S, MORTONS, MORTON’S CLUB, MORTONS CLUB, MORTON’S THE RESTAURANT, MORTONS RESTAURANT i M MORTON’S — Względna podstawa odmowy rejestracji — Unieważnienie prawa do znaku — Artykuł 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               10.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/18

         Wyrok Sądu z dnia 15 maja 2017 r. – Morton’s of Chicago/EUIPO – Mortons the Restaurant (MORTON’S)
   (Sprawa T-223/15) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy MORTON’S - Wcześniejsze niezarejestrowane krajowe znaki towarowe MORTON’S, MORTONS, MORTON’S CLUB, MORTONS CLUB, MORTON’S THE RESTAURANT, MORTONS RESTAURANT i M MORTON’S - Względna podstawa odmowy rejestracji - Unieważnienie prawa do znaku - Artykuł 8 ust. 4 i art. 53 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 221/23)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Morton’s of Chicago, Inc. (Chicago, Illinois, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: J. Moss, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Mortons the Restaurant Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Barry, solicitor i P. Nagpal, barrister)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2015 r. (sprawa R 46/2014-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Mortons The Restaurant a Morton’s of Chicago.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Morton’s of Chicago, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 228 z 13. 7. 2015.


title: Sprawa T-583/16: Wyrok Sądu z dnia 17 maja 2017 r. – PG/Frontex (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony — Procedura przedłużenia umowy — Artykuł 266 TFUE — Obowiązek staranności — Odpowiedzialność pozaumowna)

text:
               10.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/25

         Wyrok Sądu z dnia 17 maja 2017 r. – PG/Frontex
   (Sprawa T-583/16)
   ((Służba publiczna - Personel tymczasowy - Nieprzedłużenie umowy zawartej na czas określony - Procedura przedłużenia umowy - Artykuł 266 TFUE - Obowiązek staranności - Odpowiedzialność pozaumowna))
   (2017/C 221/34)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: PG (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

      Strona pozwana: Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex) (przedstawiciele: H. Caniard i S. Drew, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

      Przedmiot

   Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE i zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji organu uprawnionego do zawierania umów o pracę w agencji Frontex z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie nieprzedłużenia umowy ze skarżącym, a po drugie, do uzyskania naprawienia szkody, jaką miał ponieść skarżący.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               PG zostaje obciążony kosztami postępowania.


title: Sprawa F-94/10: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2010 r. — Carpenito przeciwko Radzie

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/41

         Skarga wniesiona w dniu 4 października 2010 r. — Carpenito przeciwko Radzie
   (Sprawa F-94/10)
   ()
   2011/C 13/81
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Renzo Carpenito (Overijse, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i S. Rodrigues)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Przedmiot i opis sporu

   Żądanie utrzymania w mocy zaskarżonych odcinków wypłaty wynagrodzenia do czasu wydania uregulowania zastępującego, z mocą wsteczną, rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. oraz naprawienia szkody materialnej i krzywdy doznanych przez stronę skarżącą

      Żądania strony skarżącej

               —

               Utrzymanie w mocy zaskarżonych odcinków wypłaty wynagrodzenia do czasu wydania uregulowania zastępującego, z mocą wsteczną, rozporządzenie nr 1296/2009;

               —

               zasądzenie od Rady naprawienia szkody materialnej poniesionej przez stronę skarżącą, w formie zapłaty kwoty odpowiadającej utraconemu wynagrodzeniu w wyniku zastosowania oczywiście niezgodnego z prawem rozporządzenia nr 1296/2009, do której doliczyć należy zwrot części specjalnych comiesięcznych potrąceń dokonywanych od stycznia 2010 r. na podstawie art. 66 bis regulaminu i których stawka została błędnie określona w oparciu o to rozporządzenie; wysokość tej kwoty jest szacowana, bez uszczerbku dla interpretacji dokonanej przez Sąd, na 30 000 EUR;

               —

               zasądzenie od Rady naprawienia krzywdy doznanej przez skarżącą w postaci symbolicznej kwoty 1 EUR;

               —

               obciążenie Rady Unii kosztami postępowania.


title: Sprawa T-98/11 P: Postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2012 r. — AG przeciwko Parlamentowi (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Zwolnienie po okresie próbnym — Termin do wniesienia skargi — Przekroczenie terminu — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

text:
               24.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/24

         Postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2012 r. — AG przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-98/11 P) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Zwolnienie po okresie próbnym - Termin do wniesienia skargi - Przekroczenie terminu - Odwołanie oczywiście bezzasadne)
   2012/C 89/39
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: AG (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues, A. Blot i C. Bernard-Glanz)

      Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i V. Montebello-Demogeot, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie F-25/10 AG przeciwko Parlamentowi, dotychczas niepublikowanego w Zbiorze, mające na celu uchylenie tego postanowienia.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone jako oczywiście bezzasadne.

               2)

               AG pokrywa, poza własnymi kosztami postępowania, koszty postępowania poniesione przez Parlament Europejski.

      (1)  Dz.U C 120 z 16.4.2011.


title: Sprawa C-34/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Gerardo Ruiz Zambrano przeciwko Office national de l’emploi (ONEM) (Obywatelstwo Unii — Artykuł 20 TFUE — Przyznanie na podstawie prawa Unii prawa pobytu małoletniemu dziecku na terytorium państwa członkowskiego, którego to dziecko jest obywatelem, niezależnie od uprzedniego skorzystania przez to dziecko z prawa do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich — Przyznanie, w tych samych okolicznościach, pochodnego prawa pobytu wstępnemu, będącemu obywatelem państwa trzeciego, który sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem — Konsekwencje prawa pobytu małoletniego dziecka dla wymogów, jakie powinien spełniać w świetle prawa pracy wstępny tego małoletniego, będący obywatelem państwa trzeciego)

text:
               30.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 130/2

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 8 marca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal du travail de Bruxelles — Belgia) — Gerardo Ruiz Zambrano przeciwko Office national de l’emploi (ONEM)
   (Sprawa C-34/09) (1)

   (Obywatelstwo Unii - Artykuł 20 TFUE - Przyznanie na podstawie prawa Unii prawa pobytu małoletniemu dziecku na terytorium państwa członkowskiego, którego to dziecko jest obywatelem, niezależnie od uprzedniego skorzystania przez to dziecko z prawa do swobodnego przemieszczania się na terytorium państw członkowskich - Przyznanie, w tych samych okolicznościach, pochodnego prawa pobytu wstępnemu, będącemu obywatelem państwa trzeciego, który sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem - Konsekwencje prawa pobytu małoletniego dziecka dla wymogów, jakie powinien spełniać w świetle prawa pracy wstępny tego małoletniego, będący obywatelem państwa trzeciego)
   2011/C 130/02
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Tribunal du travail de Bruxelles

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Gerardo Ruiz Zambrano

      Strona pozwana: Office national de l’emploi (ONEM)

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal du travail de Bruxelles — Wykładnia art. 12, 17 i 18 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w związku z art. 21, 24 i 34 Karty praw podstawowych — Przyznanie prawa pobytu obywatelowi Unii na terytorium państwa członkowskiego, którego jest obywatelem, niezależnie od uprzedniego skorzystania przez niego z prawa do swobodnego przemieszczania się? — Przyznanie, w tych samych okolicznościach, wstępnemu, będącemu obywatelem państwa trzeciego, który sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem, posiadającym obywatelstwo państwa członkowskiego, pochodnego prawa pobytu, które w każdym razie przysługiwałoby mu, gdyby małoletnie dziecko skorzystało z prawa do przemieszczania się? — Konsekwencje prawa pobytu małoletniego dziecka dla wymogów, jakie powinien spełniać w świetle prawa pracy wstępny tego małoletniego, będący obywatelem państwa trzeciego.

      Sentencja

   Wykładni art. 20 TFUE należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, by państwo członkowskie, po pierwsze, odmówiło obywatelowi państwa trzeciego sprawującemu opiekę nad swoimi małymi dziećmi, będącymi obywatelami Unii, prawa pobytu w państwie członkowskim zamieszkania tych dzieci, którego są one też obywatelami, a po drugie, odmówiło temu obywatelowi państwa trzeciego zezwolenia na pracę, ponieważ takie decyzje faktycznie pozbawiałyby te dzieci możności korzystania z istoty praw związanych ze statusem obywatela Unii.

      (1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.


title: Sprawy połączone T-379/10 i T-381/10: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Keramag Keramische Werke i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Belgijski, niemiecki, francuski, włoski, niderlandzki i austriacki rynek instalacji sanitarnych do łazienek — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG — Koordynacja podwyżek cen i wymiana mających szczególne znaczenie informacji handlowych — Czas trwania naruszenia — Prawo do obrony — Dostęp do akt — Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia)

text:
               9.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 325/26

         Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — Keramag Keramische Werke i in. przeciwko Komisji
   (Sprawy połączone T-379/10 i T-381/10) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Belgijski, niemiecki, francuski, włoski, niderlandzki i austriacki rynek instalacji sanitarnych do łazienek - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Koordynacja podwyżek cen i wymiana mających szczególne znaczenie informacji handlowych - Czas trwania naruszenia - Prawo do obrony - Dostęp do akt - Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia)
   2013/C 325/44
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Keramag Keramische Werke AG (Ratingen, Niemcy), Koralle Sanitärprodukte GmbH (Vlotho, Niemcy), Koninklijke Sphinx BV (Maastricht, Niderlandy), Allia SAS (Avon, Francja), Produits Céramique de Touraine SA (Selles-sur-Cher, Francja), Pozzi Ginori SpA (Mediolan, Włochy) (sprawa T-379/10); Sanitec Europe Oy (Helsinki, Finlandia) (sprawa T-381/10) (pełnomocnicy: J. Killick, barrister, I. Reynolds, solicitor, oraz P. Lindfelt i K. Struckmann, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i F. Ronkes Agerbeek, pełnomocnicy, wspierani przez B. Kennelly’ego, barrister)

      Przedmiot

   W pierwszej kolejności żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.092 — Instalacje sanitarne do łazienek), a w drugiej kolejności żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżące w tej decyzji.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność art. 1 ust. 1 pkt 6 decyzji Komisji C(2010) 4185 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 TFUE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.092 — Instalacje sanitarne do łazienek) w zakresie, w jakim Komisja Europejska uznała w niej, po pierwsze, że spółki Allia SAS i Produits Céramique de Touraine SA uczestniczyły w naruszeniu dotyczącym kartelu na rynku francuskim w okresie od dnia 25 lutego 2004 r. do dnia 9 listopada 2004 r., a po drugie, że spółka Pozzi Ginori SpA uczestniczyła w naruszeniu dotyczącym kartelu na rynku włoskim w okresie innym niż od dnia 14 maja 1996 r. do dnia 9 marca 2001 r.

               2)

               Stwierdza się nieważność art. 2 ust. 7 decyzji C(2010) 4185 wersja ostateczna w zakresie, w jakim łączna kwota grzywny nałożonej na Keramag Keramische Werke AG, Koralle Sanitärprodukte GmbH, Koninklijke Sphinx BV, Pozzi Ginori i Sanitec Europe Oy przekracza 50 580 701 EUR.

               3)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               4)

               Keramag Keramische Werke, Koralle Sanitärprodukte, Koninklijke Sphinx, Allia, Produits Céramique de Touraine, Pozzi Ginori i Sanitec Europe pokrywają trzy czwarte własnych kosztów.

               5)

               Komisja pokrywa jedną czwartą kosztów poniesionych przez Keramag Keramische Werke, Koralle Sanitärprodukte, Koninklijke Sphinx, Allia, Produits Céramique de Touraine, Pozzi Ginori i Sanitec Europe, a także własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa T-33/05: Wyrok Sądu z dnia 3 lutego 2011 r. — Cetarsa przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Grzywny — Waga i czas trwania naruszenia — Równość traktowania — Zasada proporcjonalności — Maksymalna granica 10 % obrotu — Współpraca)

text:
               19.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/14

         Wyrok Sądu z dnia 3 lutego 2011 r. — Cetarsa przeciwko Komisji
   (Sprawa T-33/05) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Hiszpański rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynku - Grzywny - Waga i czas trwania naruszenia - Równość traktowania - Zasada proporcjonalności - Maksymalna granica 10 % obrotu - Współpraca)
   2011/C 89/31
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Compañía española de tabaco en rama, SA (Cetarsa) (Navalmoral de la Mata, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Araujo Boyd, J. Buendía Sierra i A. Givaja Sanz)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i É. Gippini Fournier, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2004) 4030 wersja ostateczna z dnia 20 października 2004 r. w sprawie postępowania zgodnie z art. 81 ust. 1 [WE] (sprawa COMP/C.38.238/B.2 — Surowiec tytoniowy — Hiszpania), po drugie, ewentualnie, wniosek o obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą wspomnianą decyzją, a po trzecie, żądanie wzajemne Komisji podwyższenia kwoty grzywny.

      Sentencja

               1)

               Kwotę grzywny nałożonej na Compañía española de tabaco en rama, SA (Cetarsa) w art. 3 decyzji Komisji C(2004) 4030 wersja ostateczna z dnia 20 października 2004 r. w sprawie postępowania zgodnie z art. 81 ust. 1 [WE] (sprawa COMP/C.38.238/B.2 — Surowiec tytoniowy — Hiszpania) ustala się na 3 147 300 EUR.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Żądanie wzajemne Komisji Europejskiej zostaje oddalone.

               4)

               Cetarsa pokrywa osiem dziesiątych własnych kosztów i osiem dziesiątych kosztów poniesionych przez Komisję, a Komisja pokrywa dwie dziesiąte własnych kosztów i dwie dziesiąte kosztów poniesionych przez Cetarsę.

      (1)  Dz.U. C 82 z 2.4.2005.


title: Wykreślenie sprawy T-58/97

text:
               3.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/63

         Wykreślenie sprawy T-58/97 (1)

   (2005/C 217/128)

      (Język postępowania: niderlandzki)

   Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2005 r. prezes piątej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-58/97 H. Heringa przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich.

      (1)  Dz.U. C 142 z 10.5.1997


title: Sprawa C-354/13: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 grudnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Retten i Kolding, Civilretten – Dania) – FOA, działający w imieniu Karstena Kaltofta/Kommunernes Landsforening (KL), działający w imieniu Billund Kommune (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Zwolnienie — Przyczyna — Otyłość pracownika — Ogólna zasada niedyskryminacji ze względu na otyłość — Brak — Dyrektywa 2000/78/WE — Równe traktowanie w zakresie zatrudnienia i pracy — Zakaz wszelkich form dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność — Istnienie niepełnosprawności)

text:
               23.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 65/7

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 grudnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Retten i Kolding, Civilretten – Dania) – FOA, działający w imieniu Karstena Kaltofta/Kommunernes Landsforening (KL), działający w imieniu Billund Kommune
   (Sprawa C-354/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Zwolnienie - Przyczyna - Otyłość pracownika - Ogólna zasada niedyskryminacji ze względu na otyłość - Brak - Dyrektywa 2000/78/WE - Równe traktowanie w zakresie zatrudnienia i pracy - Zakaz wszelkich form dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność - Istnienie niepełnosprawności))
   (2015/C 065/09)
   Język postępowania: duński

      Sąd odsyłający

   Retten i Kolding, Civilretten

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: FOA, działający w imieniu Karstena Kaltofta

      Strona pozwana: Kommunernes Landsforening (KL), działający w imieniu Billund Kommune

      Sentencja

               1)

               Wykładni prawa Unii należy dokonywać w ten sposób, że w kontekście zatrudnienia i pracy nie ustanawia ono ogólnej zasady niedyskryminacji ze względu na otyłość jako taką.

               2)

               Wykładni dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy dokonywać w ten sposób, że otyłość pracownika stanowi niepełnosprawność w rozumieniu tej dyrektywy, jeżeli stan ten powoduje ograniczenia wynikające w szczególności z trwałego osłabienia funkcji fizycznych, umysłowych lub psychicznych, które w oddziaływaniu z różnymi barierami mogą utrudniać danej osobie pełny i skuteczny udział w życiu zawodowym na równi z innymi pracownikami. Do sądu krajowego należy ocena, czy przesłanki te są spełnione w zawisłej przed nim sprawie.

      (1)  Dz.U. C 252 z 31.08.2013.


title: Sprawa T-69/12: Postanowienie Sądu z dnia 17 czerwca 2013 r. — Zavvar przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą — Umorzenie postępowania)

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/79

         Postanowienie Sądu z dnia 17 czerwca 2013 r. — Zavvar przeciwko Radzie
   (Sprawa T-69/12) (1)

   (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu broni jądrowej - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych - Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą - Umorzenie postępowania)
   2013/C 225/175
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Zavvar (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: S. Zaiwalla, P. Reddy i F. Zaiwalla, solicitors, D. Wyatt, QC, oraz R. Blakeley, barrister)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i I. Rodios, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności ust. 22 tabeli A załącznika do decyzji Rady 2011/783/WPZIB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 71), ust. 22 tabeli A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 11), oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1) w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącego, a z drugiej strony — stwierdzenie niemożności stosowania wobec skarżącego art. 20 ust. 1 lit. b) decyzji Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39) oraz art. 16 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 423/2007 (Dz.U. L 281, s. 1)

      Sentencja

               1)

               Postępowania zostaje umorzone.

               2)

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 109 z 14.4.2012.


title: Sprawa C-106/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden w dniu 3 marca 2011 r. — M. J. Bakker przeciwko Staatssecretaris van Financiën

text:
               28.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 160/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden w dniu 3 marca 2011 r. — M. J. Bakker przeciwko Staatssecretaris van Financiën
   (Sprawa C-106/11)
   2011/C 160/10
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: M. J. Bakker

      Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy przepisy wskazujące właściwe ustawodawstwo zawarte w tytule II rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (1) mają zastosowanie [Or. 17], z tym skutkiem, że wskazują jako na mające zastosowanie na niderlandzkie przepisy prawne i w konsekwencji możliwe jest pobranie składek na niderlandzkie ubezpieczenie społeczne w przypadku, takim jak niniejszy, w którym pracownik zamieszkujący w Hiszpanii i mający obywatelstwo niderlandzkie wykonuje działalność zawodową jako marynarz na rzecz pracodawcy mającego siedzibę w Niderlandach, świadcząc pracę na pokładach statków-pogłębiarek, pływających poza terytorium Wspólnoty pod niderlandzką banderą, mimo iż dokonując oceny wyłącznie w świetle niderlandzkich krajowych przepisów prawnych nie jest on objęty niderlandzkim systemem zabezpieczenia społecznego w następstwie okoliczności, iż nie zamieszkuje on w Niderlandach?

               2)

               Jakie znaczenie ma w tym kontekście okoliczność, że w ramach niderlandzkiego ubezpieczenia społecznego pracowników realizowana była polityka, zgodnie z którą w przypadku takim jak niniejszy marynarze byli traktowani przez organy wykonawcze ubezpieczeń społecznych pracowników jako ubezpieczeni w oparciu o prawo wspólnotowe?

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) NR 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2)


title: Wykreślenie sprawy C-117/04

text:
               8.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/32

         Wykreślenie sprawy C-117/04 (1)

   (2005/C 6/62)

      (Język postępowania: włoski)

   Postanowieniem z dnia 6 lipca 2004 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-117/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej.

      (1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.


title: Sprawa T-44/14: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2014 r. — Constantini i inni przeciwko Komisji

text:
               29.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/26

         Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2014 r. — Constantini i inni przeciwko Komisji
   (Sprawa T-44/14)
   2014/C 93/46
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Bruno Costantini (Jesi, Włochy), Robert Racke (Lamadelaine, Luksemburg), Pietro Pravata (Beyne-Heusay, Belgia), Zbigniew Galązka (Łódź, Polska), Justo Santos Domínguez (Leganés, Hiszpania), Maria Isabel Lemos (Mealhada, Portugalia), André Clavelou (Vincennes, Francja), komitet obywatelski „Right to Lifelong Care: Leading a life of dignity and Independence is a fundamental right!” (przedstawiciele: adwokat O. Brouwer i A. Woods, solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 5 listopada 2013 r. odmawiającej zarejestrowania komitetu obywatelskiego „Right to Lifelong Care: Leading a life of dignity and Independence is a fundamental right!” (zwanego dalej „inicjatywą”) na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (Dz.U. L 65, s. 1) w brzmieniu podanym do wiadomości przedstawicieli i zastępców przedstawicieli skarżących w dniu 5 listopada 2013 r. w piśmie o sygnaturze C(2013)7612 wersja ostateczna (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) i

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi przez skarżących, włącznie z ewentualnymi kosztami interwenientów.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy, w ramach którego skarżący twierdzą, iż Komisja, gdy odmówiła rejestracji inicjatywy dokonała niewłaściwej oceny spełnienia przesłanek prawnych określonych w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 211/2011, ponieważ (i) błędnie ustaliła, że cele inicjatywy nie mogą zostać w dostatecznym stopniu zrealizowane w ramach Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz (ii) nie wzięła pod uwagę zasad leżących u podstawy rozporządzenia nr 211/2011.

               2)

               Zarzut drugi, w ramach którego skarżący twierdzą, iż Komisja naruszyła ogólne zasady dobrej administracji odmawiając rejestracji inicjatywy, podczas gdy zarejestrowała inicjatywę obywatelską zamierzającą zrealizować podobne cele.

               3)

               Zarzut trzeci, w ramach którego skarżący twierdzą, iż Komisja nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku wskazania dostatecznego i adekwatnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, naruszając art. 296 TFUE.


title: Sprawa T-205/14: Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2014 r. – Schroeder przeciwko Radzie i Komisji

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/33

         Skarga wniesiona w dniu 27 marca 2014 r. – Schroeder przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawa T-205/14)
   2014/C 212/42
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: I. Schroeder KG (GmbH & Co.) (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: K. Landry, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie pozwanym zapłaty na rzecz skarżącej odszkodowania w wysokości 3 45  644 EUR z odsetkami w wysokości 8 % rocznie od dnia ogłoszenia wyroku, ewentualnie o stwierdzenie, że wobec pozwanej istnieje roszczenie o odszkodowanie;

               —

               obciążenie pozwanych kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca domaga się odszkodowania z tytułu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1355/2008 (1), które zostało uznane za nieważne wyrokiem Trybunału z dnia 22 marca 2012 r. w sprawie C-338/10 GLS.
   Skarżąca podnosi, że cła antydumpingowe niesłusznie pobrane na podstawie tego rozporządzenia wprawdzie zostały zwrócone przez krajowe organy celne, poniosła ona jednak szkodę gospodarczą w ten sposób, iż ze względu na utratę płynności była zmuszona wziąć dodatkowe kredyty bankowe, które zostały oprocentowane według stawek rynkowych. Dąży ona zatem do zwrotu różnicy pomiędzy odsetkami zapłaconymi przez nią od jej kredytów bankowych a niższymi odsetkami, jakie musiałaby zapłacić, gdyby nie zostały pobrane cła antydumpingowe. Skarżąca podnosi w tym zakresie, że poprzez sprzeczne z prawem przyjęcie rozporządzenia nr 1355/2008 pozwane naruszyły obowiązek staranności i dobrej administracji w wystarczająco kwalifikowany sposób, przez co skarżąca poniosła szkodę, której nie można naprawić w inny sposób, bowiem oprocentowanie kwot stanowiących różnicę na korzyść zobowiązanego do zapłaty cła od momentu zapłaty według właściwych przepisów krajowych nie jest przewidziane dla należności celnych przywozowych.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1355/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 350, s. 35 ).


title: Sprawa F-29/13 RENV: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 października 2015 r. – Drakeford/EMA

text:
               23.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 389/66

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 października 2015 r. – Drakeford/EMA
   (Sprawa F-29/13 RENV)
   (2015/C 389/76)
   Język postępowania: francuski
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.


title: Sprawa T-167/09 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 17 lutego 2009 r. w sprawie F-38/08 Liotti przeciwko Komisji, wniesione w dniu 24 kwietnia 2009 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

text:
               18.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 167/14

         Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 17 lutego 2009 r. w sprawie F-38/08 Liotti przeciwko Komisji, wniesione w dniu 24 kwietnia 2009 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-167/09 P)
   2009/C 167/29
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: B. Eggers i K. Herrmann, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Amerigo Liotti (Senningerberg, Luksemburg)

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 17 lutego 2009 r. w sprawie F-38/08 Liotti przeciwko Komisji;

               —

               obciążenie skarżącego w pierwszej instancji kosztami postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej oraz postępowania odwoławczego.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszym odwołaniu Komisja Wspólnot Europejskich wnosi o uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 17 lutego 2009 r. wydanego w sprawie F-38/08 Liotti przeciwko Komisji, na którego podstawie SSP unieważnił sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej A. Liottiego za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r.
   W uzasadnieniu odwołania Komisja podnosi trzy zarzuty dotyczące:

               —

               naruszenia prawa wspólnotowego, ponieważ art. 8 ust. 7 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot nie przewiduje na poziomie zatwierdzającego, a nawet dyrektora generalnego obowiązku badania stosowania norm oceny we wszystkich projektach sprawozdań z przebiegu kariery zawodowej dla danej grupy zaszeregowania;

               —

               nieprawidłowości w postępowaniu przed SSP naruszających interesy Komisji, ponieważ SSP, podnosząc z urzędu podczas rozprawy wymogi koncentracji i spójności przewidziane w art. 8 ust. 7 ogólnych przepisów wykonawczych, naruszył prawo Komisji do obrony dlatego, że pozbawił ją możliwości przedstawienia dowodów mogących przemawiać za brakiem naruszenia art. 8 ust. 7 ogólnych przepisów wykonawczych podczas sporządzania spornego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej;

               —

               błędu co do prawa w zakresie, w jakim SSP zakwalifikował postanowienia art. 8 ust. 3 ogólnych przepisów wykonawczych jako zasadnicze naruszenie formalne lub zasadniczą nieprawidłowość wiążące się ze stwierdzeniem nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej zaskarżonego przed SSP.


title: Sprawa C-301/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione przez Hansa-Petera Wilfera w dniu 28 lipca 2005 r. (faks z dnia 27 lipca 2005 r.)

text:
               12.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/4

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione przez Hansa-Petera Wilfera w dniu 28 lipca 2005 r. (faks z dnia 27 lipca 2005 r.)
   (Sprawa C-301/05 P)
   (2005/C 281/09)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 28 lipca 2005 r. (faks z dnia 27 lipca 2005 r.) do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie Hansa-Petera Wilfera, reprezentowanego przez A. Kockläunera, Rechtsanwalt, Kanzlei Meissner, Bolte & Partner, Widenmayerstraβe 48, D-80538 Monachium, Niemcy, od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (czwarta izba) z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).
   Wnoszący odwołanie zwraca się do Trybunału o:

               1.

               uchylenie zaskarżonego wyroku Sadu pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 (1) w odniesieniu do pierwszego punktu sentencji w całości i w odniesieniu do drugiego i trzeciego punktu sentencji poprzez orzeczenie, że OHIM ponosi własne koszty i koszty poniesione przez skarżącego,

               2.

               obciążenie OHIM pozostałymi kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Wnoszący odwołanie opiera odwołanie od wspomnianego wyroku po części na uchybieniach procesowych, po części na naruszeniu przez Sąd Pierwszej Instancji prawa wspólnotowego:

               1.

               W odniesieniu do zagadnienia, czy i, ewentualnie, w jakim zakresie rzecznik patentowy może reprezentować wnoszącego odwołanie Sąd dokonał błędnej wykładni art. 19 Statutu Trybunału Sprawiedliwości. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem „adwokat lub radca prawny” (Anwalt) należy rozumieć również rzeczników patentowych (Patentanwalt), w zakresie w jakim krajowy porządek prawny uprawnia ich do reprezentacji strony przed sądem i nadaje im w systemie prawnym status, który z uwagi na powierzone im prawa i obowiązki jest porównywalny ze statusem adwokata (Rechtsanwalt).

               2.

               Przy ocenie zagadnień, czy i, ewentualnie, w jakim zakresie w niniejszym postępowaniu należało uwzględnić świadectwo rejestracji amerykańskiego znaku towarowego nr 76/302 601 oraz pismo procesowe wnoszącego odwołanie zawierające nowe argumenty i dowody, Sąd zarówno naruszył zasadę badania z urzędu wyrażoną w art. 74 rozporządzenia nr 40/94, jak i błędnie zastosował art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 40/94.

               3.

               W odniesieniu do znaczenia i gramatycznej struktury nazwy „ROCKBASS” Sąd przeinaczył lub, ewentualnie, wypaczył przedstawione fakty. Sąd nie dostrzegł, że nazwa „ROCKBASS” jest wyjątkowo złożona i nie uwzględnił ponadto, iż omawiana nazwa może być rezultatem wielu odmiennych kombinacji gramatycznych. Z uwagi na to, że Sąd nie uzasadnił tego przeinaczenia faktów, naruszył on ciążący na nim obowiązek uzasadnienia.

               4.

               Sąd przeinaczył lub, ewentualnie, wypaczył fakty przedstawione mu w przedmiocie samodzielnego używania, w oderwaniu od wskazanych towarów należących do klasy 15, którego przedmiotem mogą być towary należące do klas 9 i 18, i z uwagi na to, że nie przedstawił on w tym względzie jakiegokolwiek zrozumiałego uzasadnienia, również naruszył on ciążący na nim obowiązek uzasadnienia.

               5.

               W odniesieniu do zagadnienia, czy zgłoszony znak towarowy „ROCKBRASS” jest bezpośrednio opisujący dla ogółu towarów wskazanych w zgłoszeniu, Sąd błędnie zastosował art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94. Sąd niesłusznie oparł się w tym względzie na sposobie rozumienia ustosunkowanego przeciętnego obserwatora — zamiast uwzględnić sposób rozumienia bezstronnego przeciętnego obserwatora — i w celu oceny tego zagadnienia oparł się wyłącznie na małoistotnych i, z punktu widzenia zainteresowanego kręgu odbiorców, dalekich cechach.

      (1)  Dz.U. C 193, str. 26


title: Sprawa C-31/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 18 listopada 2014 r. w sprawie T-394/13, Photo USA Electronic Graphic, Inc./Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 27 stycznia 2015 r. przez Photo USA Electronic Graphic, Inc.

text:
               16.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/14

         Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 18 listopada 2014 r. w sprawie T-394/13, Photo USA Electronic Graphic, Inc./Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 27 stycznia 2015 r. przez Photo USA Electronic Graphic, Inc.
   (Sprawa C-31/15 P)
   (2015/C 089/15)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Photo USA Electronic Graphic, Inc. (przedstawiciel: K. Adamantopoulos, adwokat)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Ancàp SpA, Cerame-Unie AISBL, Confindustria Ceramica, Verband der Keramischen Industrie eV

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie orzeczenia Sądu Unii Europejskiej z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie T-394/13, Photo USA Electronic Graphic, Inc./Rada, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 412/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (1);

               —

               uzupełnienie analizy i stwierdzenie nieważności rozporządzenia (UE) nr 412/2013; oraz

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu odwoławczym oraz kosztami postępowania przed Sądem w sprawie T-394/13.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca podnosi, że stwierdzenia Sądu dotyczące podniesionych przed nim zarzutów pierwszego, trzeciego i czwartego są obarczone błędami co do prawa, a także przeinaczeniem przedstawionych dowodów. Skarżąca wnosi zatem o uchylenie zaskarżonego wyroku. Ponadto, skarżąca podnosi, że okoliczności faktyczne leżące u podstaw zarzutów pierwszego, drugiego i trzeciego są ustalone w wystarczający sposób, aby Trybunał Sprawiedliwości mógł orzec w przedmiocie owych zarzutów.
   W zakresie dotyczącym zarzutu pierwszego skarżąca podnosi dwa zarzuty odwoławcze. Po pierwsze sąd dopuścił się błędu co do prawa nakładając zasadniczo na skarżącą ciężar dowodu na okoliczność, że instytucje popełniły błąd w ocenie w zakresie dotyczącym każdego z kryteriów uznanych przez nie za istotne. Jak stwierdzono w poprzednim orzecznictwie Sądu, jest wystarczające, aby skarżący wykazał, że (1) instytucje popełniły błąd w ocenie kryteriów uznawanych przez nie za istotne, albo że (2) stosowanie innych, bardziej istotnych kryteriów wymagało ich wykluczenia. W tym kontekście stwierdzenie, że instytucje popełniły błąd w ocenie w odniesieniu do dwóch kryteriów z trzech uznawanych przez instytucje za istotne jest wystarczające, by uczynić zadość wymogom co do ciężaru dowodu. Ponadto, Sąd, poprzez stwierdzenia zawarte w zaskarżonym wyroku przeinaczył przedstawione mu dowody i okoliczności faktyczne.
   W zakresie dotyczącym zarzutów trzeciego i czwartego skarżący przedłożył cztery zarzuty odwoławcze. Po pierwsze Sąd dokonał błędnej interpretacji przepisów art. 3 ust. 2 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („zwanego dalej rozporządzeniem podstawowym”) poprzez stwierdzenie, że instytucje są zobowiązane do dokonania analizy wpływu praktyk antykonkurencyjnych na sytuację przemysłu w Unii dopiero po potwierdzeniu zaistnienia tego rodzaju antykonkurencyjnych praktyk w ostatecznej wersji decyzji właściwego organu z zakresu konkurencji. Po drugie poprzez oddalenie wniosku skarżącej o ujawnienie tożsamości producentów ujętych w próbkach Sąd przeinaczył dowody i dopuścił się błędu co do prawa stwierdzając, że mógł zbadać dochowanie przez organy art. 3 ust. 2 i art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego bez znajomości tożsamości producentów ujętych w próbkach. Po trzecie poprzez nałożenie na skarżącą obowiązku przedłożenia pozytywnych dowodów na okoliczność wpływu praktyk antykonkurencyjnych na producentów ujętych w próbkach w sytuacji, w której tożsamość tych producentów nie została ujawniona Sąd dokonał w zaskarżonym wyroku błędnej wykładni przepisów art. 3 ust. 2 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego i nałożył na skarżącą nadmierny ciężar dowodowy. Po czwarte, w zaskarżonym wyroku Sąd dokonał błędnej interpretacji przepisów art. 3 ust. 2 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego stwierdzając, że rozpatrywane obowiązki mogą zostać spełnione poprzez oparcie się na prostych przypuszczeniach zamiast przeprowadzenia rzeczywistego badania.

      (1)  Dz.U. 2013 L 131, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 343, s. 51.


title: Sprawa C-654/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 5 października 2011 r. w sprawie T-39/06, Trancatab przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 grudnia 2011 r. przez Transcatab SpA w likwidacji

text:
               18.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 49/19

         Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 5 października 2011 r. w sprawie T-39/06, Trancatab przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 grudnia 2011 r. przez Transcatab SpA w likwidacji
   (Sprawa C-654/11 P)
   2012/C 49/33
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Transcatab SpA w likwidacji (przedstawiciele: C. Osti, A. Prastaro i G. Mastrantonio, adwokaci)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uchylenie wyroku [Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 5 października 2011 r. w sprawie T-39/06, Trancatab SpA przeciwko Komisji (zwanego dalej „wyrokiem”)], w zakresie, w jakim Sąd stwierdza w nim, że należy uznać Standard Commercial Copr.. (a zatem Alliance One) za odpowiedzialną solidarnie za popełnione przez Transcatab naruszenia;

               —

               obniżenie w konsekwencji kwoty grzywny nałożonej na Transcatab, stwierdzenie nieważności części art. 2 lit. c) [decyzji Komisji C(2005) 4012 wersja ostateczna w sprawie postępowania zgodnie z art. 81 ust. 1 WE (sprawa COMP/C.38.281/B.2 — Surowiec tytoniowy — Włochy (zwanego dalej „wyrokiem”)] i orzeczenie, że grzywna powinna być obliczana mając na uwadze obrót Transcatabu wynoszący 32,338 mln EUR na rok obrotowy zakończony w marcu 2005 r., zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17/62 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003;

               —

               w konsekwencji stwierdzenie nieważności tej decyzji, w zakresie w jakim stosuje do Transcatabu mnożnik 1,25 do podstawowej kwoty grzywny;

               —

               uchylenie wyroku, w zakresie w jakim Sąd oddala w nim zarzuty Transcatabu, dotyczące: a) nieobniżenia nałożonej grzywny w konsekwencji braku rzeczywistego wpływu na rynek, b) osłabienia natężenia naruszenia w okresie od 1999 r. do 2002 r., oraz c) okoliczności łagodzącej „uzasadnionych wątpliwości”, zastosowanej natomiast w podobnej hiszpańskiej sprawie a, w konsekwencji, obniżenia grzywny;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Po pierwsze, zdaniem wnoszącej odwołanie, wyrok narusza art. 296 TFUE, art. 48 i 49 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i, w każdym razie, zasady regulujące ciężar dowodu i przysługujące Transcatabowi prawo do obrony. W ramach postępowania w pierwszej instancji przedstawione zostały argumenty i dowody w celu obalenia domniemania rzeczywistego wywierania decydującego wpływu przez SCC na zachowanie Transcatabu. Te argumenty i dowody ze względu na to, że są istotne, a w każdym razie nie nieznaczące w świetle najnowszego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości wymagały co najmniej konkretnej oceny, a w przypadku oddalenia, odpowiedniego uzasadnienia. Wnoszący odwołanie utrzymuje, że Sąd nie dokonał ani konkretnej oceny, ani nie przedstawił odpowiedniego uzasadnienia. W każdym razie wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd orzekając wyrokiem o dopuszczalności wykorzystania nowych dowodów w zaskarżonej do Sądu decyzji, naruszył zasady regulujące ciężar dowodu a, w każdym razie, przysługujące Transcatabowi prawo do obrony.
   Po drugie, wnoszący odwołanie podnosi, że nie uwzględniając zarzutów dotyczących braku rzeczywistego wpływu na rynek i osłabienia natężenia naruszenia w okresie od 1999 r. do 2002 r., Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne i, w każdym razie, naruszył zasady dotyczące wykładni aktów administracyjnych instytucji europejskich, ciążący na nim obowiązek uzasadnienia, reguły w zakresie ciężaru dowodu, przysługujące Transcatabowi prawo do obrony i zasadę non ultra petita.
   Po trzecie, zdaniem wnoszącego odwołanie, wyrok został wydany z naruszeniem prawa z powodu braków uzasadnienia oraz jego nielogiczności, w zakresie w jakim Sąd oddala podniesiony przez Transcatab zarzut dotyczący naruszenia zasady równego traktowania polegający na niezastosowaniu okoliczności łagodzącej opierającej się na istnieniu uzasadnionej wątpliwości, zastosowanej natomiast w podobnej hiszpańskiej sprawie.


title: Sprawa C-315/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 2 czerwca 2016 r. – József Lingurár/Miniszterelnökséget vezető miniszter

text:
               16.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/21

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 2 czerwca 2016 r. – József Lingurár/Miniszterelnökséget vezető miniszter
   (Sprawa C-315/16)
   (2016/C 296/28)
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Kúria

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: József Lingurár

      Strona pozwana: Miniszterelnökséget vezető miniszter

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (1) (zwanego dalej rozporządzeniem) – mając również na uwadze art. 46 – należy interpretować w ten sposób, że nie wyklucza on całkowicie osób prywatnych z otrzymywania wsparcia ukierunkowanego na zrównoważone użytkowanie gruntów leśnych, jeżeli dany obszar stanowi w części własność państwa?

               2)

               Jeżeli wsparcie nie jest całkowicie wyłączone, czy art. 46 rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że w przypadku danych gruntów – które stanowią w części własność państwa – prywatnemu posiadaczowi lasu lub prywatnemu właścicielowi wsparcie przysługuje w wysokości proporcjonalnej do posiadanego przezeń udziału we własności?

      (1)  Rozporządzenie z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2005, L 277, s. 1)


title: Sprawa T-28/14: Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2014 r. — José Manuel Baena Grupo przeciwko OHIM — Neuman i Galdeano del Sel (Przedstawienie siedzącej postaci)

text:
               15.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 78/14

         Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2014 r. — José Manuel Baena Grupo przeciwko OHIM — Neuman i Galdeano del Sel (Przedstawienie siedzącej postaci)
   (Sprawa T-28/14)
   2014/C 78/28
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: José Manuel Baena Grupo, SA (Santa Perpètua de Mogoda, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Canela Giménez)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą byli również: Herbert Neuman i Andoni Galdeano del Sel (Tarifa, Hiszpania)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji OHIM;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wzór wspólnotowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do wzoru: Wzór wspólnotowy nr 426 895-002, zarejestrowany dla „zdobienia koszulek, zdobienia czapek, zdobienia naklejek, zdobienia materiałów drukowanych, w tym materiałów reklamowych”

      Właściciel wzoru wspólnotowego: Strona skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wzoru wspólnotowego: Herbert Neuman i Andoni Galdeano del Sel

      Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do wzoru: Graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 1 312 651 dla towarów z klas 25, 28 i 32 klasyfikacji nicejskiej

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Uwzględnienie wniosku i unieważnienie wzoru

      Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Nieprawidłowa interpretacja rozporządzenia nr 6/2002


title: Sprawa C-405/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Bruchsal (Niemcy) w dniu 10 sierpnia 2010 r. — Postępowanie karne przeciwko QB

text:
                  23.10.2010

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 288/22

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Bruchsal (Niemcy) w dniu 10 sierpnia 2010 r. — Postępowanie karne przeciwko  QB (*1)

         (Sprawa C-405/10)
         ()
         (2010/C 288/38)
         Język postępowania: niemiecki

            Sąd krajowy

         Amtsgericht Bruchsal

            Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

          QB (*1)

            Pytanie prejudycjalne

         Czy przepisy art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (1) w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1418/2007 z dnia 29 listopada 2007 r. dotyczącym wywozu w celu poddania odzyskowi niektórych odpadów wymienionych w załączniku III lub IIIA rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady do pewnych państw, których nie obowiązuje decyzja OECD w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów (2) należy interpretować w ten sposób, że istnieje zakaz przemieszczania do Libanu odpadów z kategorii B 1120 załącznika IX do konwencji bazylejskiej o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych z dnia 22 marca 1989 r.?

            (*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

            (1)  Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1.

            (2)  Dz.U. L 316 z 4.12.2007, s. 1.


title: Sprawa T-348/12: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2012 r. — Globosat Programadora przeciwko OHIM — Sport TV Portugal (SPORT TV INTERNACIONAL)

text:
               13.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/11

         Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2012 r. — Globosat Programadora przeciwko OHIM — Sport TV Portugal (SPORT TV INTERNACIONAL)
   (Sprawa T-348/12)
   2012/C 311/14
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Globosat Programadora Ltda (Rio de Janeiro, Brazylia) (przedstawiciel: adwokat S. Micallef)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Sport TV Portugal, SA (Lizbona, Portugalia)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 maja 2012 r. w sprawie R 2079/2010-4;

               —

               uchylenie zawartego w decyzji Urzędu orzeczenia o kosztach obciążającego skarżącą i obciążenie Urzędu poniesionymi przez nią kosztami.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Sport TV Portugal, SA

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SPORT TV INTERNACIONAL” dla usług z klas 35, 38 i 41 — zgłoszenie nr 6915094

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowany w Portugalii pod numerem 329507 graficzny znak towarowy nr „SPORTV” dla usług z klas 38 i 41

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 oraz naruszenie zasady 22 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95


title: Sprawa C-391/06: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/28

         Skarga wniesiona w dniu 20 września 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii
   (Sprawa C-391/06)
   (2006/C 294/48)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Lawunmi, U. Wölker, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Irlandia
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/04/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy

               —

               obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na transpozycję dyrektywy upłynął w dniu 14 lutego 2005 r.

      (1)  Dz.U. L 94, str. 49


title: Sprawa T-1/12: Wyrok Sądu z dnia 15 stycznia 2015 r. – Francja/Komisja (Pomoc państwa — Pomoc w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw — Przewidziana przez władze francuskie pomoc w celu restrukturyzacji SeaFrance SA — Podwyższenie kapitału i pożyczki udzielone SeaFrance przez SNCF — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Kryterium inwestora prywatnego — Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw)

text:
               23.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 65/29

         Wyrok Sądu z dnia 15 stycznia 2015 r. – Francja/Komisja
   (Sprawa T-1/12) (1)

   ((Pomoc państwa - Pomoc w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw - Przewidziana przez władze francuskie pomoc w celu restrukturyzacji SeaFrance SA - Podwyższenie kapitału i pożyczki udzielone SeaFrance przez SNCF - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie pomocy państwa - Kryterium inwestora prywatnego - Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw))
   (2015/C 065/40)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo E. Belliard, G. de Bergues i J. Gstalter, następnie G. de Bergues, D. Colas i J. Bousin, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci, B. Stromsky i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2012/397/UE z dnia 24 października 2011 r. w sprawie pomocy państwa SA.32600 (2011/C) – Francja – Pomoc na restrukturyzację dla SeaFrance SA udzielona przez SNCF (Dz.U. 2012, L 195, s. 1).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 80 z 17.3.2012.