title: Sprawa T-271/19: Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2019 r. — Proodeftiki/Komisja

text:
               1.7.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 220/39

      Skarga wniesiona w dniu 25 kwietnia 2019 r. — Proodeftiki/Komisja
      (Sprawa T-271/19)
      (2019/C 220/50)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Strona skarżąca: Proodeftiki ATE (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat M. Panagopoulou)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2018) 6717 final z dnia 19 października 2018 r. w sprawie pomocy państwa S.A. 50233 (2018/N) — Grecja Pomoc państwa na budowę odcinka Lamia-Xiniada autostrady E65;

                  —

                  obciążenie Komisji całością kosztów postępowania poniesionych przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczący braku uzasadnienia w odniesieniu do oceny dokonanej przez Komisję Europejską w sekcji 3.3.1.1 zaskarżonej decyzji, zgodnie z którą to oceną spełnione jest kryterium przyczynienia się danej pomocy do osiągnięcia celów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczący braku uzasadnienia i oczywistego błędu w ocenie co do prawa i okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do dokonanej przez Komisję Europejską oceny w sekcji 3.3.1.2 zaskarżonej decyzji, zgodnie z którą to oceną jest spełnione kryterium stworzenia zachęty dla koncesjonariusza.

                  3.

                  Zarzut trzeci, dotyczący oczywistego błędu w ocenie co do prawa i okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do dokonanej przez Komisję Europejską oceny w sekcji 3.3.1.3 i w sekcji 3.3.1.4 zaskarżonej decyzji, zgodnie z którą to oceną jest spełnione kryterium zasady konieczności i zasady proporcjonalności.

                  4.

                  Zarzut czwarty, dotyczący braku uzasadnienia w odniesieniu do dokonanej przez Komisję w sekcji 3.3.1.3 (pkt 60–64) zaskarżonej decyzji.

                  5.

                  Zarzut piąty, dotyczący braku uzasadnienia i oczywistego błędu w ocenie co do prawa i okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do dokonanej przez Komisję Europejską oceny w sekcji 3.3.1.3 (pkt 66–69) zaskarżonej decyzji.

                  6.

                  Zarzut szósty, dotyczący braku uzasadnienia w odniesieniu do dokonanej przez Komisję Europejską oceny w sekcji 3.3.1.3 (pkt 70–73) zaskarżonej decyzji.

                  7.

                  Zarzut siódmy, dotyczący braku uzasadnienia i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dokonanej przez Komisję Europejską oceny w sekcji 3.3.1.3 (pkt 75–80) zaskarżonej decyzji, zgodnie z którą to oceną jest spełnione kryterium proporcjonalności danej pomocy.

                  8.

                  Zarzut ósmy, dotyczący braku uzasadnienia i oczywistego błędu w ocenie w odniesieniu do dokonanej przez Komisję Europejską oceny w sekcji 3.3.1.5 zaskarżonej decyzji, jeśli chodzi o brak wpływu na handel wewnątrzwspólnotowy.


title: Sprawa T-273/19: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2019 r. — Target Ventures Group/EUIPO — Target Partners (TARGET VENTURES)

text:
               1.7.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 220/40

      Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2019 r. — Target Ventures Group/EUIPO — Target Partners (TARGET VENTURES)
      (Sprawa T-273/19)
      (2019/C 220/51)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Target Ventures Group Ltd (Road Town, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciele: adwokaci T. Dolde, P. Homann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Target Partners GmbH (Monachium, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego TARGET VENTURES — zgłoszenie nr 13 685 565

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 lutego 2019 r. w sprawie R 1684/2017-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Wydziałem Unieważnień i w postępowaniu przed Drugą Izbą Odwoławczą EUIPO.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009;

                  —

                  naruszenie art. 94 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.


title: Sprawa T-279/19: Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2019 r. — Front Polisario/Rada

text:
               1.7.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 220/41

      Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2019 r. — Front Polisario/Rada
      (Sprawa T-279/19)
      (2019/C 220/52)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Front populaire pour la libération de la Saguia el-Hamra et du Rio de oro (Front Polisario) (przedstawiciel: adwokat G. Devers)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie dopuszczalności skargi;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie Rady kosztami.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi na decyzję Rady (UE) 2019/217 z dnia 28 stycznia 2019 r. w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącego zmiany protokołów nr 1 i 4 do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (JO 2019, L 34, s. 1) strona skarżąca podnosi dziesięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący braku kompetencji Rady do przyjęcia zaskarżonej decyzji, jako że Unia i Królestwo Marokańskie nie mają kompetencji do zawierania umów międzynarodowych obejmujących Saharę Zachodnią w miejsce narodu zamieszkującego to terytorium reprezentowanego przez Front Polisario.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku zbadania wszystkich istotnych okoliczności sprawy, jako że Rada nie wzięła pod uwagę faktu, że umowa międzynarodowa zawarta poprzez zaskarżoną decyzję była stosowana tymczasowo, przez 12 lat, na terytorium Sahary Zachodniej z naruszeniem jej odrębnego i odmiennego statutu.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku zbadania kwestii poszanowania praw podstawowych, ponieważ przy przyjmowaniu zaskarżonej decyzji Rada nie rozpatrzyła kwestii poszanowania praw człowieka na okupowanym terytorium Sahrawi.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa do obrony, jako że przed podjęciem zaskarżonej decyzji Rada nie podjęła żadnej dyskusji z Frontem Polisario, jedynym reprezentantem narodu Sahary Zachodniej.

                  5.

                  Zarzut piąty dotyczący naruszenia podstawowych zasad i wartości przyświecających działaniu Unii na scenie międzynarodowej, jako że umowa międzynarodowa zawarta poprzez zaskarżoną decyzję ma zastosowanie do terytorium Sahary Zachodniej w ramach aneksjonistycznej polityki Królestwa Marokańskiego i systematycznych naruszeń praw fundamentalnych, jakich wymaga utrzymanie tej polityki.

                  6.

                  Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa do samostanowienia, jako że umowa międzynarodowa zawarta poprzez zaskarżoną decyzję ma zastosowanie do Sahary Zachodniej z naruszeniem z jednej strony odrębnego i odmiennego statusu tego terytorium oraz z drugiej strony prawa narodu Sahrawi do poszanowania integralności jego terytorium.

                  7.

                  Zarzut siódmy dotyczący naruszenia zasady względnej skuteczności traktatów, jako że naród Sahary Zachodniej reprezentowany przez Front Polisario nie wyraził zgody na umowę międzynarodową zawartą poprzez zaskarżoną decyzję.

                  8.

                  Zarzut ósmy dotyczący naruszenia przestrzeni powietrznej Sahary Zachodniej, jako że zaskarżona decyzja poprzez potwierdzenie nielegalnej praktyki wynikającej z tymczasowego stosowania umowy międzynarodowej zawartej poprzez tę decyzję skutkowałaby włączeniem obszaru powietrznego Sahrawi w zakres stosowania owej umowy.

                  9.

                  Zarzut dziewiąty dotyczący naruszenia prawa odpowiedzialności międzynarodowej, jako że poprzez zaskarżoną decyzję Unia z jednej strony uchybiła obowiązkowi nieuznawania nielegalnej okupacji Sahary Zachodniej, a z drugiej strony udzieliła pomocy i wsparcia celem utrzymania tej sytuacji.

                  10.

                  Zarzut dziesiąty dotyczący naruszenia obowiązku poszanowania międzynarodowych praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, jako że poszanowanie przez Unię obowiązków międzynarodowych względem narodu Sahary Zachodniej prowadziłoby przynajmniej do tego, że Rada powstrzymałaby się od przyjęcia zaskarżonej decyzji, pozwalając na wejście w życie umowy międzynarodowej mającej zastosowanie do części Sahary Zachodniej pod okupacją marokańską.


title: Sprawa T-298/19: Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2019 r. — Think Schuhwerk/EUIPO (Kształt czerwonych skuwek sznurowadeł do butów)

text:
               1.7.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 220/44

      Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2019 r. — Think Schuhwerk/EUIPO (Kształt czerwonych skuwek sznurowadeł do butów)
      (Sprawa T-298/19)
      (2019/C 220/54)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Think Schuhwerk GmbH (Kopfing, Austria) (przedstawiciel: M. Gail, Rechtsanwalt)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Rejestracja pozycyjnego unijnego znaku towarowego (Kształt czerwonych skuwek sznurowadeł do butów) — zgłoszenie nr 15 152 606

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 marca 2019 r. w sprawie R 1170/2018-5

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami postępowania, a także kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  naruszenie zasady równego traktowania;

                  —

                  naruszenie prawa do obrony.


title: Sprawa T-529/17: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2017 r. – Blasi Gómez i in./SRB

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/21

         Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2017 r. – Blasi Gómez i in./SRB
   (Sprawa T-529/17)
   (2017/C 369/31)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Carlos Blasi Gómez (Tarragona, Hiszpania), María Dolores Cruells Torelló (Sabadell, Hiszpania), Asociación Independiente de Afectados por el Popular (AIAP) (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat D. Pineda Cuadrado)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r.;

               —

               tytułem ewentualnym, na wypadek nieuwzględnienia powyższego żądania, stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonego aktu w części dotyczącej przeprowadzonej wyceny instytucji i dokonanie przez Sąd słusznej, rzeczywistej i rzetelnej wyceny Banco Popular Español lub nakazanie dokonania takiej wyceny wiążącej się z wypłaceniem wszystkim akcjonariuszom i wierzycielom tej instytucji odszkodowania zgodnego z nową wyceną;

               —

               dalszym tytułem ewentualnym, na wypadek nieuwzględnienia żadnego z powyższych żądań, stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonego aktu w części dotyczącej przeprowadzonej wyceny instytucji i dokonanie przez Sąd słusznej, rzeczywistej i rzetelnej wyceny Banco Popular Español lub nakazanie dokonania takiej wyceny wiążącej się z wypłaceniem skarżącym, jako akcjonariuszom i wierzycielom tej instytucji, odszkodowania zgodnego z nową wyceną;

               —

               wyraźne obciążenie kosztami postępowania Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Opinia 1/17: Wniosek o opinię przedstawiony przez Królestwo Belgii w trybie art. 218 ust. 11 TFUE

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/2

         Wniosek o opinię przedstawiony przez Królestwo Belgii w trybie art. 218 ust. 11 TFUE
   (Opinia 1/17)
   (2017/C 369/02)
   Język postępowania: wszystkie języki urzędowe

      Strona przedstawiająca wniosek

   Królestwo Belgii (przedstawiciele: C. Pochet, L. Van den Broeck oraz M. Jacobs, pełnomocnicy)

      Pytanie przedstawione Trybunałowi

   Czy sekcja F („Rozstrzyganie sporów inwestycyjnych między inwestorami a państwami”) rozdziału ósmego („Inwestycje”) Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Brukseli w dniu 30 października 2016 r., jest zgodna z traktatami, w tym z prawami podstawowymi?


title: Sprawa T-530/17: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – López Campo i in./SRB

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/21

         Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – López Campo i in./SRB
   (Sprawa T-530/17)
   (2017/C 369/32)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Mario López Campo (Pontevedra, Hiszpania) i 8 innych skarżących (przedstawiciel: adwokat F. Cabadas García)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji Banco Popular Español S.A. od dnia 7 czerwca 2017 r. oraz zasądzenie od Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na rzecz skarżących odszkodowania w kwocie wskazanej w skardze;

               —

               tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji Banco Popular Español S.A. od dnia 7 czerwca 2017 r. oraz zasądzenie od Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na rzecz skarżących odszkodowania w kwocie wynikającej z pomnożenia liczby znajdujących się w posiadaniu skarżących akcji przez ostatnią cenę giełdową z okresu poprzedzającego decyzję SRB/EES/2017/08.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsza skarga dotyczy decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca 2017 r. o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji Banco Popular Español S.A.
   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa T-734/15 P: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Komisja/FE (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Konkurs otwarty — Umieszczenie na liście rezerwy kadrowej — Decyzja organu powołującego o niezatrudnieniu laureata — Podział kompetencji między komisją konkursową a organem powołującym — Warunki dopuszczenia do konkursu — Minimalne doświadczenie zawodowe — Sposoby obliczania — Utrata szansy na zatrudnienie — Żądanie odszkodowania)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/9

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Komisja/FE
   (Sprawa T-734/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Konkurs otwarty - Umieszczenie na liście rezerwy kadrowej - Decyzja organu powołującego o niezatrudnieniu laureata - Podział kompetencji między komisją konkursową a organem powołującym - Warunki dopuszczenia do konkursu - Minimalne doświadczenie zawodowe - Sposoby obliczania - Utrata szansy na zatrudnienie - Żądanie odszkodowania))
   (2017/C 369/11)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Simonetti i G. Gattinara, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: FE (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2015 r., FE/Komisja (F-119/14, EU:F:2015:116).

      Sentencja

               1)

               Punkty 1, 2 i 4 sentencji wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 6 października 2015 r., FE/Komisja (F-119/14) zostają uchylone.

               2)

               Skarga wniesiona przez FE do Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-119/14 zostaje oddalona.

               3)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania w przedmiocie odwołania.

               4)

               FE zostaje obciążona kosztami postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, w tym kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 68 z 22.2.2016.


title: Sprawa T-449/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Bester Opa) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Bester Opa — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/15

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Bester Opa)
   (Sprawa T-449/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Bester Opa - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 369/21)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: sheepworld AG (Ursensollen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. von Rüden)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 maja 2016 r. (sprawa R 92/2016-4) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego Bester Opa jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sheepworld AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C @@ z @@


title: Sprawa T-522/17: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2017 r. – Maña i in./SRB

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/29

         Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2017 r. – Maña i in./SRB
   (Sprawa T-522/17)
   (2017/C 369/41)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Maña S.L. (Teo, Hiszpania) i 113 innych skarżących (przedstawiciel: adwokat P. Rúa Sobrino)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie skargi o stwierdzenie nieważności „skierowanej do Funduszu na rzecz Uporządkowanej Restrukturyzacji Banków (FROB) decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji podjętej na sesji wykonawczej z dnia 7 czerwca 2017 r. w odniesieniu do przyjęcia planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español S.A., osoby prawnej nr 80H66LPTVDLM0P28XF25, (SRB/EES/2017/08)” za złożoną;

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               uznanie art. 18 i 29 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 za niezgodne z prawem i za niemające zastosowania;

               —

               obciążenie Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa T-531/17: Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2017 r. – Promociones Santa Rosa/SRB

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/22

         Skarga wniesiona w dniu 9 sierpnia 2017 r. – Promociones Santa Rosa/SRB
   (Sprawa T-531/17)
   (2017/C 369/33)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Promociones Santa Rosa S.L. (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat L. Carrión Matamoros)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji SRB/EES/2017/08 z dnia 7 czerwca (wersja jawna), którą przyjęto program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español S.A, ze względu na naruszenie art. 7, art. 18 ust 1 i art. 20 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz ze względu na sztuczną zmianę bezpośrednich przyczyn leżących u podstaw restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tej instytucji.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa T-450/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Freunde) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Freunde — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/15

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Freunde)
   (Sprawa T-450/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Freunde - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 369/22)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: sheepworld AG (Ursensollen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. von Rüden)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 maja 2016 r. (sprawa R 93/2016-4) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego Beste Freunde jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sheepworld AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 364 z 3.10.2016.


title: Sprawa T-560/17: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2017 r. – Fortischem/Parlament i Rada

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/30

         Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2017 r. – Fortischem/Parlament i Rada
   (Sprawa T-560/17)
   (2017/C 369/42)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Fortischem a.s. (Nováky, Słowacja) (przedstawiciele: adwokaci C. Arhold, P. Hodál i M. Staroň)

      Strona pozwana: Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności lit. d) części I załącznika III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie rtęci oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 (1); et

               —

               przyznanie stronie skarżącej zwrotu kosztów poniesionych w związku z postępowaniem w niniejszej instancji.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu strona skarżąca formułuje trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, zgodnie z którym należy stwierdzić nieważność zaskarżonego przepisu, ponieważ narusza on zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, pozbawiając zakłady produkujące ogniwa rtęciowe możliwości skorzystania z odroczenia terminu na dostosowanie się do najlepszych dostępnych technik jeżeli spełnione zostały wymogi przewidziane w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola).

               2.

               Zarzut drugi, zgodnie z którym należy stwierdzić nieważność zaskarżonego przepisu, ponieważ narusza on zasadę proporcjonalności w zakresie w jakim i) ustanawia wiążący termin wycofania z produkcji ogniw rtęciowych – dużo wcześniejszy od terminu wynikającego z przepisów międzynarodowych znajdujących zastosowanie do rtęci, nie przewidując również możliwości jego odroczenia/ustanowienia wyjątku w szczególnych przypadkach, ii) promuje przepisy, które nie są w stanie zapewnić szerokiemu kręgowi odbiorców znaczących korzyści środowiskowych, a jednocześnie przewiduje istotne utrudnienia dla przedsiębiorców, oraz iii) ignoruje obowiązujące przepisy, które przewiduje jasne zasady stopniowego wycofywania [rtęci] a także odroczenia/wyjątki i nie przewiduje właściwych klauzul ochronnych.

               3.

               Zarzut trzeci, zgodnie z którym należy stwierdzić nieważność zaskarżonego przepisu, ponieważ spowoduje ona straty w działalności gospodarczej strony skarżącej, co jest równoznaczne z naruszeniem podstawowego prawa własności chronionego na mocy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ zaskarżony przepis jest nieproporcjonalny w stosunku do realizowanych przez siebie celów, które mogą być osiągnięte za pomocą mniej restrykcyjnych środków.

      (1)  – Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie rtęci oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 (Dz.U. 2017, L 137, s. 1).


title: Sprawa C-447/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 czerwca 2017 r. w sprawie T-673/15, Guardian Europe/Komisja Europejska, wniesione w dniu 25 lipca 2017 r. przez Unię Europejską reprezentowaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/3

         Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 7 czerwca 2017 r. w sprawie T-673/15, Guardian Europe/Komisja Europejska, wniesione w dniu 25 lipca 2017 r. przez Unię Europejską reprezentowaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
   (Sprawa C-447/17 P)
   (2017/C 369/04)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Unia Europejska, reprezentowana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. Inghelram i K. Sawyer, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Guardian Europe Sàrl, Unia Europejska reprezentowana przez Komisję Europejską

      Żądania wnoszących odwołanie

   Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

               —

               uchylenie pkt 1 sentencji zaskarżonego wyroku;

               —

               oddalenie jako bezpodstawnego żądania spółki Guardian Europe, sformułowanego w pierwszej instancji, zasądzenia kwoty 936 000 EUR kosztów gwarancji bankowej tytułem naprawienia szkody jaką spółka ta miała ponieść wskutek naruszenia rozsądnego terminu na wydanie orzeczenia w sprawie T-82/08 lub wyłącznie tytułem żądania ewentualnego obniżenie wysokości tego odszkodowania do kwoty 299 251,64 EUR powiększonej o odsetki wyrównawcze naliczone z uwzględnieniem faktu, że na tę kwotę składają się sumy o różnych terminach wymagalności

               —

               obciążenie spółki Guardian Europe kosztami postępowania;

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu strona wnosząca odwołanie podnosi cztery zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczy błędnej wykładni przepisów dotyczących przedawnienia, znajdujących zastosowanie do szkody ciągłej, ponieważ Sąd uznał, że roszczenie wynikające ze szkody majątkowej jaką miała ponieść spółka Guardian Europe polegającej na ponoszeniu kosztów gwarancji bankowej, zaistniałej na pięć lat przed wniesieniem skargi odszkodowawczej, nie uległo przedawnieniu.

               2)

               Zarzut drugi dotyczy błędnej wykładni pojęcia związku przyczynowego, ponieważ Sąd orzekł, że naruszenie rozsądnego terminu na wydanie orzeczenia było decydującą przyczyną powstania szkody majątkowej polegającej na ponoszeniu przez spółkę Guardian Europe kosztów gwarancji bankowej, podczas gdy zgodnie z utrwalonym orzecznictwem decyzja spółki o nieuiszczeniu grzywny w toku postępowania przed sądami Unii stanowi decydująca przyczynę poniesienia tych kosztów.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczy naruszenia prawa w związku z ustaleniem okresu, w którym nastąpiła szkoda majątkowa jaką miała ponieść spółka Guardian Europe oraz braku uzasadnienia, ponieważ Sąd uznał, nie wskazując powodów, że okres w którym miała nastąpić szkoda majątkowa polegająca na ponoszeniu kosztów gwarancji bankowej, mógł różnić się od okresu, w którym usytuował on zaistnienie zachowania niezgodnego z prawem, które spowodowało powstanie wspomnianej szkody.

               4)

               Zarzut czwarty dotyczy naruszenia prawa wskutek zawyżenia wysokości odszkodowania, ponieważ Sąd zasądził na rzecz strony wnoszącej odwołanie odsetki wyrównawcze od kwoty, która w początkowym dniu ich naliczania nie była wymagalna.


title: Sprawa T-539/17: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/23

         Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria
   (Sprawa T-539/17)
   (2017/C 369/35)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy, adwokat D. Arts oraz T. Cusworth, solicitor)

      Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych UE na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Al Thawra Loan Agreement z tytułu wstąpienia UE w prawa wierzyciela, w tym:

                           —

                           404 792,06 EUR, 954 331,07 GBP, 29 130 433,00 JPY i 1 498 184,58 USD – kwoty należnej UE na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej określonej w art. 3.02 do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów, naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, i w przypadku gdyby Sąd uznał, że UE nie wstąpiła w prawa EBI jako wierzyciela, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych EBI na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Al Thawra Loan Agreement, w tym:

                           —

                           404 792,06 EUR, 954 331,07 GBP, 29 130 433,00 JPY oraz 1 498 184,58 USD – kwoty należnej EBI na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składają się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej określonej w art. 3.02 do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów, naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania.

               —

               w każdym wypadku, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty kwoty należnej UE lub EBI w zależności od okoliczności rat, które będą wymagalne po dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie i których Syryjska Republika Arabska nie uiściła, w tym:

                           —

                           kwoty głównej i odsetek od każdej z rat;

                           —

                           umownych odsetek za zwłokę naliczonych według rocznej stopy odsetek określonej w art. 3.02 od dnia wymagalności każdej raty do dnia zapłaty przez Syryjską Republikę Arabską;

               —

               obciążenie Syryjskiej Republiki Arabskiej kosztami niniejszego postępowania w całości, na podstawie art. 134 ust. 1 regulaminu postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca formułuje jeden zarzut.
   Zgodnie z pierwszym i wyłącznym zarzutem, Syryjska Republika Arabska nie wypełniła ciążących na niej zobowiązań umownych wynikających z art. 3.01 oraz 4.01 Al Thawra Loan Agreement do zapłaty rat wynikających z Al Thawra Loan Agreement w dniu ich wymagalności oraz wynikających z art. 3.02 Al Thawra Loan Agreement do zapłaty odsetek za zwłokę w spłacie każdej z wymagalnych a nieuregulowanych rat, naliczonych według rocznej stopy odsetek określonej w tymże art. 3.02. Wobec powyższego na Syryjskiej Republice Arabskiej ciąży zobowiązanie umowne do zapłaty wszystkich wymagalnych kwot na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 oraz 8.02 Al Thawra Loan Agreement.


title: Sprawa T-452/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Freundin) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Freundin — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/16

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Freundin)
   (Sprawa T-452/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Freundin - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 369/24)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: sheepworld AG (Ursensollen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. von Rüden)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 maja 2016 r. (sprawa R 96/2016-4) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego Beste Freundin jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sheepworld AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 364 z 3.10.2016.


title: Sprawa T-276/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Viridis Pharmaceutical/EUIPO – Hecht-Pharma (Boswelan) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku — Słowny unijny znak towarowy Boswelan — Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Brak rzeczywistego używania znaku towarowego — Brak uzasadnionych powodów nieużywania)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/12

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Viridis Pharmaceutical/EUIPO – Hecht-Pharma (Boswelan)
   (Sprawa T-276/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Boswelan - Stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Brak rzeczywistego używania znaku towarowego - Brak uzasadnionych powodów nieużywania))
   (2017/C 369/16)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Viridis Pharmaceutical Ltd. (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci C. Spintig, S. Pietzcker i M. Prasse)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Hecht-Pharma GmbH (Hollnseth, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Sachs i J. Sachs)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 lutego 2016 r. (sprawa R 2837/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie wygaśnięcia prawa do znaku między Hecht-Pharma a Viridis Pharmaceutical.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Viridis Pharmaceutical Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 251 z 11.7.2016 r.


title: Sprawa T-588/17: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/32

         Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria
   (Sprawa T-588/17)
   (2017/C 369/45)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy, adwokat D. Arts oraz T. Cusworth, solicitor)

      Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych jej na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 i 9.02 Euphrates Drainage and Irrigation Loan Agreement, w tym:

                           —

                           2 184 271,58 EUR – kwoty należnej stronie skarżącej na dzień 25 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 25 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według stopy odsetek równiej 3,5 % w skali roku (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               w każdym wypadku, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty kwoty należnych stronie skarżącej z tytułu rat, które będą wymagalne po dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie a których Syryjska Republika Arabska nie uiściła, w tym:

                           —

                           kwoty głównej i odsetek od każdej z rat;

                           —

                           umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według stopy odsetek równiej 3,5 % w skali roku (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty do dnia zapłaty przez Syryjską Republikę Arabską;

               —

               obciążenie Syryjskiej Republiki Arabskiej kosztami niniejszego postępowania w całości, na podstawie art. 134 ust. 1 regulaminu postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca formułuje jeden zarzut.
   Zgodnie z pierwszym i wyłącznym zarzutem, Syryjska Republika Arabska nie wypełniła ciążących na niej zobowiązań umownych wynikających z art. 3.01 oraz 4.01 Euphrates Drainage and Irrigation Loan Agreement do zapłaty rat wynikających z Euphrates Drainage and Irrigation Loan Agreement w dniu ich wymagalności oraz wynikających z art. 3.02 Euphrates Drainage and Irrigation Loan Agreement do zapłaty odsetek za zwłokę w spłacie każdej z wymagalnych a nieuregulowanych rat, naliczonych według rocznej stopy odsetek określonej w tymże art. 3.02. Wobec powyższego na Syryjskiej Republice Arabskiej ciąży zobowiązanie umowne do zapłaty wszystkich wymagalnych kwot na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 oraz 9.02 Euphrates Drainage and Irrigation Loan Agreement.


title: Sprawy połączone T-504/16 i T-505/16: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2017 r. – Bodson i in./EBI (Służba publiczna — Personel EBI — Wynagrodzenie — Coroczna waloryzacja podstawowej siatki płac — Metoda obliczania — Kryzys gospodarczy i finansowy)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/17

         Wyrok Sądu z dnia 14 września 2017 r. – Bodson i in./EBI
   (Sprawy połączone T-504/16 i T-505/16) (1)

   ((Służba publiczna - Personel EBI - Wynagrodzenie - Coroczna waloryzacja podstawowej siatki płac - Metoda obliczania - Kryzys gospodarczy i finansowy))
   (2017/C 369/25)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Jean-Pierre Bodson (Luksemburg, Luksemburg) i 485 innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku do wyroku (sprawa T-504/16); oraz Esther Badiola (Luksemburg) i 15 innych skarżących, których nazwiska wymieniono w załączniku do wyroku (sprawa T-505/16) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

      Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: początkowo T. Gilliams i G. Nuvoli, następnie G. Faedo i T. Gilliams, pelnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę)

      Przedmiot

   Skarga na podstawie art. 270 TFUE, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji zawartych w rozliczeniach wynagrodzenia za luty 2013 r. oraz za kolejne miesiące, w których zastosowano względem skarżących decyzję Rady Dyrektorów EBI z dnia 18 grudnia 2012 r. oraz decyzję komitetu zarządzającego EBI z dnia 29 stycznia 2013 r., a także artykuł opublikowany w dniu 5 lutego 2013 r. i zawiadomienie z dnia 15 lutego 2013 r. informujące pracowników o wydaniu tych dwóch decyzji, a po drugie, o zasądzenie od EBI na rzecz skarżących kwoty odpowiadającej różnicy między kwotą wynagrodzenia wypłaconego na podstawie wyżej wspomnianych decyzji a wynagrodzeniem należnym na podstawie systemu wynikającego z decyzji Rady Dyrektorów EBI z dnia 22 września 2009 r. oraz odszkodowania z tytułu naprawienia szkody, jaką skarżący mieli ponieść w wyniku utraty siły nabywczej i niepewności związanej ze zmianą wynagrodzenia.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), w których zastosowano decyzję Rady Dyrektorów EBI z dnia 18 grudnia 2012 r. i decyzję Komitetu Zarządzającego EBI z dnia 29 stycznia 2013 r., a które zostały zawarte w rozliczeniach wynagrodzenia Jeana-Pierre’a Bodsona i innych członków personelu EBI, których nazwiska wymieniono w załączniku w sprawie T-504/16, oraz Esther Badioli i innych członków personelu EBI, których nazwiska wymieniono w załączniku w sprawie T-505/16, za luty 2013 r. i kolejne miesiące.

               2)

               W pozostałym zakresie skargi zostają oddalone.

               3)

               EBI zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013 r. (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygn. F-41/13 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).


title: Sprawa T-585/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Skareby/ESDZ (Służba publiczna — Urzędnicy — Wolność wypowiedzi — Obowiązek lojalności — Wyrządzenie istotnej szkody interesom Unii — Odmowa zezwolenia na publikację artykułu — Wezwanie do dokonania zmian w tekście — Artykuł 17a regulaminu pracowniczego — Przedmiot skargi — Decyzja oddalająca zażalenie administracyjne)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/18

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Skareby/ESDZ
   (Sprawa T-585/16) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnicy - Wolność wypowiedzi - Obowiązek lojalności - Wyrządzenie istotnej szkody interesom Unii - Odmowa zezwolenia na publikację artykułu - Wezwanie do dokonania zmian w tekście - Artykuł 17a regulaminu pracowniczego - Przedmiot skargi - Decyzja oddalająca zażalenie administracyjne))
   (2017/C 369/26)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Carina Skareby (Louvain, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz)

      Strona pozwana: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) (przedstawiciele: S. Marquardt, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów M. Troncosę Ferrerę, F.M. Hislaira oraz S. Moyę Izquierdę)

      Przedmiot

   Żądanie, na podstawie art. 270 TFUE, stwierdzenia nieważności, po pierwsze, przyjętej przez ESDZ decyzji z dnia 5 czerwca 2015 r., w której odmówiono publikacji artykułu i wezwano do zmiany dwóch ustępów proponowanego tekstu, oraz po drugie, „w niezbędnym zakresie” decyzji ESDZ z dnia 18 grudnia 2015 r. oddalającej zażalenie na pierwotną decyzję

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Carina Skareby zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 191 z 30.5.2016 r. (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygn. F-15/16 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).


title: Sprawa C-481/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Wielkie Tyrnowo (Bułgaria) w dniu 9 sierpnia 2017 r. – Nikołaj Janczew/Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Wielkie Tyrnowo pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Wielkie Tyrnowo (Bułgaria) w dniu 9 sierpnia 2017 r. – Nikołaj Janczew/Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Wielkie Tyrnowo pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite
   (Sprawa C-481/17)
   (2017/C 369/06)
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd odsyłający

   Administratiwen syd Wielkie Tyrnowo

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Nikołaj Janczew

      Strona przeciwna: Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Wielkie Tyrnowo pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy wykładnia pkt 16 [decyzji Komisji z dnia 11 lutego 2011 r., С (2011) 863, wersja ostateczna, wydanej w trybie art. 108 ust. 3 TFUE i stwierdzającej zgodność z art. 107 ust. 3 TFUE pomocy nr 546/2010, udzielanej przez Republikę Bułgarii inwestycjom w gospodarstwa rolne poprzez odstąpienie od wymiaru podatku] – przy uwzględnieniu z jednej strony uprawnień Komisji i z drugiej strony sformułowania zasad autonomii proceduralnej i pewności prawa – pozwala na stosowanie krajowych uregulowań prawnych, zgodnie z którymi wskazany w tym punkcie termin kontroli spełnienia warunków udzielenia pomocy państwa należy uważać jedynie za instrukcyjny, a nie za ostateczny?

               2)

               Mając na względzie zasadę proporcjonalności, czy jednoczesna i celowościowa wykładnia pkt 7, 8, 14 i 45 [decyzji Komisji z dnia 11 lutego 2011 r., С (2011) 863, wersja ostateczna, wydanej w trybie art. 108 ust. 3 TFUE i stwierdzającej zgodność z art. 107 ust. 3 TFUE pomocy nr 546/2010, udzielanej przez Republikę Bułgarii inwestycjom w gospodarstwa rolne poprzez odstąpienie od wymiaru podatku] prowadzi do wniosku, że zgodne z prawem otrzymanie pomocy lub skorzystanie z niej jest uzależnione jedynie od przestrzegania wyraźnie wskazanych w tej decyzji przepisów krajowych, poprzez stosowanie których wdraża się pomoc państwa, czy też dopuszczalne jest wymaganie i uwzględnienie innych warunków wywiedzionych z krajowego prawodawstwa, które są obce celom zamierzonym w ramach udzielenia tej pomocy?


title: Sprawa T-540/17: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/24

         Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria
   (Sprawa T-540/17)
   (2017/C 369/36)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy, adwokat D. Arts oraz T. Cusworth, solicitor)

      Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych UE na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Electricity Distribution Loan Agreement z tytułu wstąpienia UE w prawa wierzyciela, w tym:

                           —

                           52 657 141,77 EUR – kwoty należnej UE na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych (za każdy okres brany pod uwagę) według rocznej stopy odsetek równej wyższej stopie odsetek: i) międzybankowej stopie odsetek plus 2 % (200 punktów bazowych) albo ii) stopie odsetek znajdującej zastosowanie na podstawie art. 3.01 plus 0,25 % (25 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów, naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               tytułem żądania ewentualnego w stosunku do i), oraz w przypadku gdyby Sąd uznał, że UE nie wstąpiła w prawa EBI jako wierzyciela, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych EBI na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Electricity Distribution Loan Agreement, w tym:

                           —

                           52 657 141,77 EUR, – kwoty należnej EBI na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych (za każdy okres brany pod uwagę) według rocznej stopy odsetek równej wyższej stopie odsetek: i) międzybankowej stopie odsetek plus 2 % (200 punktów bazowych) albo ii) stopie odsetek znajdującej zastosowanie na podstawie art. 3.01 plus 0,25 % (25 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów, naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               w każdym wypadku, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty kwoty należnej UE lub EBI w zależności od okoliczności rat, które będą wymagalne po dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie i których Syryjska Republika Arabska nie uiściła, w tym:

                           —

                           kwoty głównej i odsetek od każdej z rat;

                           —

                           umownych odsetek za zwłokę, naliczonych (za każdy okres brany pod uwagę) według rocznej stopy odsetek równej wyższej stopie odsetek: i) międzybankowej stopie odsetek plus 2 % (200 punktów bazowych) albo ii) stopie odsetek znajdującej zastosowanie na podstawie art. 3.01 plus 0,25 % (25 punktów bazowych) do dnia zapłaty przez Syryjską Republikę Arabską;

               —

               obciążenie Syryjskiej Republiki Arabskiej kosztami niniejszego postępowania w całości, na podstawie art. 134 ust. 1 regulaminu postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca formułuje jeden zarzut.
   Zgodnie z pierwszym i wyłącznym zarzutem, Syryjska Republika Arabska nie wypełniła ciążących na niej zobowiązań umownych wynikających z art. 3.01 oraz 4.01 Electricity Distribution Loan Agreement do zapłaty rat wynikających z Electricity Distribution Loan Agreement w dniu ich wymagalności oraz wynikających z art. 3.02 Electricity Distribution Loan Agreement do zapłaty odsetek za zwłokę w spłacie każdej z wymagalnych a nieuregulowanych rat, naliczonych według rocznej stopy odsetek określonej w tymże art. 3.02. Wobec powyższego na Syryjskiej Republice Arabskiej ciąży zobowiązanie umowne do zapłaty wszystkich wymagalnych kwot na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 oraz 8.02 Electricity Distribution Loan Agreement.


title: Sprawa T-541/17: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/25

         Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria
   (Sprawa T-541/17)
   (2017/C 369/37)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy, adwokat D. Arts oraz T. Cusworth, solicitor)

      Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych UE na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Electricity Transmission Loan Agreement z tytułu wstąpienia UE w prawa wierzyciela, w tym:

                           —

                           3 383 971,66 CHF i 38 934 400,51 EUR – kwoty należnej UE na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej równiej sumie i) stopy odsetek w wysokości 2,5 % (250 punktów bazowych) oraz ii) stopy odsetek określonej w art. 3.01, do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów, naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               tytułem żądania ewentualnego w stosunku do powyższych żądań, i w przypadku gdyby Sąd uznał, że UE nie wstąpiła w prawa EBI jako wierzyciela, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych EBI na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Electricity Transmission Loan Agreement, w tym:

                           —

                           3 383 971,66 CHF i 38 934 400,51 EUR, – kwoty należnej EBI na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej równiej sumie i) stopy odsetek w wysokości 2,5 % (250 punktów bazowych) oraz ii) stopy odsetek określonej w art. 3.01, do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów, naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               w każdym wypadku, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty kwoty należnej UE lub EBI w zależności od okoliczności, rat, które będą wymagalne po dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie i których Syryjska Republika Arabska nie uiściła, w tym:

                           —

                           kwoty głównej i odsetek od każdej z rat;

                           —

                           umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej równiej sumie i) stopy odsetek w wysokości 2,5 % (250 punktów bazowych) oraz ii) stopy odsetek określonej w art. 3.01, do dnia zapłaty przez Syryjską Republikę Arabską;

               —

               obciążenie Syryjskiej Republiki Arabskiej kosztami niniejszego postępowania w całości, na podstawie art. 134 ust. 1 regulaminu postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca formułuje jeden zarzut.
   Zgodnie z pierwszym i wyłącznym zarzutem, Syryjska Republika Arabska nie wypełniła ciążących na niej zobowiązań umownych wynikających z art. 3.01 oraz 4.01 Electricity Transmission Loan Agreement do zapłaty rat wynikających z Electricity Transmission Loan Agreement w dniu ich wymagalności oraz wynikających z art. 3.02 Electricity Transmission Loan Agreement do zapłaty odsetek za zwłokę w spłacie każdej z wymagalnych a nieuregulowanych rat, naliczonych według rocznej stopy procentowej określonej w tymże art. 3.02. Wobec powyższego na Syryjskiej Republice Arabskiej ciąży zobowiązanie umowne do zapłaty wszystkich wymagalnych kwot na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 oraz 8.02 Electricity Transmission Loan Agreement.


title: Sprawa T-305/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Lidl Stiftung/EUIPO – Primark Holdings (LOVE TO LOUNGE) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny unijny znak towarowy LOVE TO LOUNGE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 76 rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/13

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – Lidl Stiftung/EUIPO – Primark Holdings (LOVE TO LOUNGE)
   (Sprawa T-305/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy LOVE TO LOUNGE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 76 rozporządzenia nr 207/2009])
   (2017/C 369/17)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Kefferpütz i A. Berger)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Bonne, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Primark Holdings (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: B. Brandreth, barrister, i G. Hussey, solicitor)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 marca 2016 r. (sprawa R 489/2015-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Lidl Stiftung a Primark Holdings.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Lidl Stiftung & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 287 z 8.8.2016.


title: Sprawa T-90/17: Postanowienie Sądu z dnia 12 września 2017 r. – Gelinova Group/EUIPO – Cloetta Italia (galatea…è naturale) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/19

         Postanowienie Sądu z dnia 12 września 2017 r. – Gelinova Group/EUIPO – Cloetta Italia (galatea…è naturale)
   (Sprawa T-90/17) (1)

   ((Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania))
   (2017/C 369/28)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Gelinova Group Srl (Tezze di Vazzola, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Tornato i D. Hazan)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: Cloetta Italia Srl (Cremona, Włochy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 grudnia 2016 r. (sprawa R 207/2016-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Cloetta Italia Srl a Gelinova Group Srl, dawniej Milk & Fruit Srl.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Gelinova Group Srl pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

      (1)  Dz.U. C @@ z @@


title: Sprawa T-327/15: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2017 r. – Grecja/Komisja (EFOGR — Sekcja Orientacji — Obniżenie pomocy finansowej — Program operacyjny — Podstawa prawna — Przepisy przejściowe — Zastosowanie korekt finansowych po odnośnym okresie programowania — Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych — Przekroczenie terminu do wydania decyzji — Prawo do obrony — Prawo do bycia wysłuchanym — Pewność prawa — Uzasadnione oczekiwania — Ne bis in idem — Proporcjonalność)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/8

         Wyrok Sądu z dnia 19 września 2017 r. – Grecja/Komisja
   (Sprawa T-327/15) (1)

   ((EFOGR - Sekcja Orientacji - Obniżenie pomocy finansowej - Program operacyjny - Podstawa prawna - Przepisy przejściowe - Zastosowanie korekt finansowych po odnośnym okresie programowania - Naruszenie istotnych wymogów proceduralnych - Przekroczenie terminu do wydania decyzji - Prawo do obrony - Prawo do bycia wysłuchanym - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Ne bis in idem - Proporcjonalność))
   (2017/C 369/09)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: G. Kanellopoulos, O. Tsirkinidou i A. Vasilopoulou, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Aquilina i D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2015) 1936 final z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie zastosowania korekt finansowych do pomocy z EFOGR, Sekcja Orientacji, przyznanej na rzecz programu operacyjnego CCI 2000GR061PO021 (Grecja – Cel 1 – Rekonstrukcja terenów wiejskich).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 279 z 24.8.2015.


title: Sprawa T-591/17: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/35

         Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria
   (Sprawa T-591/17)
   (2017/C 369/48)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy, adwokat D. Arts oraz T. Cusworth, solicitor)

      Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty stronie skarżącej wszelkich kwot należnych jej na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 i 9.02 Water Supply Deir Ez Zor Region Loan Agreement, w tym:

                           —

                           404 425,58 EUR – kwoty należnej stronie skarżącej na dzień 25 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 25 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według stopy procentowej równiej 3,5 % w skali roku (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               w każdym wypadku, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty stronie skarżącej należnych jej rat, które będą wymagalne po dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie i których Syryjska Republika Arabska nie uiściła, w tym:

                           —

                           kwoty głównej i odsetek od każdej z rat;

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według stopy procentowej równiej 3,5 % w skali roku (350 punktów bazowych) do dnia zapłaty przez Syryjską Republikę Arabską;

               —

               obciążenie Syryjskiej Republiki Arabskiej kosztami niniejszego postępowania w całości, na podstawie art. 134 ust. 1 regulaminu postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca formułuje jeden zarzut.
   Zgodnie z pierwszym i wyłącznym zarzutem, Syryjska Republika Arabska nie wypełniła ciążących na niej zobowiązań umownych wynikających z art. 3.01 oraz 4.01 Water Supply Deir Ez Zor Region Loan Agreement do zapłaty rat na podstawie Water Supply Deir Ez Zor Region Loan Agreement w dniu ich wymagalności oraz wynikających z art. 3.02 Water Supply Deir Ez Zor Region Loan Agreement do zapłaty odsetek za zwłokę w spłacie każdej z wymagalnych a nieuregulowanych rat, naliczonych według rocznej stopy odsetek określonej w tymże art. 3.02. Wobec powyższego na Syryjskiej Republice Arabskiej ciąży zobowiązanie umowne do zapłaty wszystkich wymagalnych kwot na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 oraz 9.02 Water Supply Deir Ez Zor Region Loan Agreement.


title: Sprawa T-393/15: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2017 r. – Università del Salento/Komisja (Klauzula arbitrażowa — Program ogólny „Prawa podstawowe i wymiar sprawiedliwości” — Program szczegółowy „Wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych” — Zwrot kwot wypłaconych przez Komisję w wykonaniu umowy o udzielenie dotacji — Potrącenie wierzytelności — Częściowa zmiana kwalifikacji skargi — Żądanie stwierdzenia nieistnienia wierzytelności wynikającej z umowy)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/8

         Wyrok Sądu z dnia 14 września 2017 r. – Università del Salento/Komisja
   (Sprawa T-393/15) (1)

   ((Klauzula arbitrażowa - Program ogólny „Prawa podstawowe i wymiar sprawiedliwości” - Program szczegółowy „Wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych” - Zwrot kwot wypłaconych przez Komisję w wykonaniu umowy o udzielenie dotacji - Potrącenie wierzytelności - Częściowa zmiana kwalifikacji skargi - Żądanie stwierdzenia nieistnienia wierzytelności wynikającej z umowy))
   (2017/C 369/10)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Università del Salento (Lecce, Włochy) (przedstawiciel: F. Vetrò, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo L. Di Paolo, F. Moro, L. Cappelletti i O. Verheecke, następnie L. Di Paolo, F. Moro i O. Verheecke, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   W pierwszej kolejności, żądanie oparte na art. 263 TFUE i mające na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji D/C4 – B.2 – 005817 z dnia 4 maja 2015 r., na mocy której dokonano potrącenia wierzytelności skarżącej dotyczącej wykonania umowy w ramach pierwszego projektu, Entice (Explaining the Nature of Technological Innovation in Chinese Enterprises), z długiem skarżącej dotyczącym wykonania umowy w ramach drugiego projektu, zatytułowanego „Judicial Training and Research on EU crimes against environment and maritime pollution”, po drugie, stwierdzenie nieważności każdego innego aktu poprzedniego, następnego lub, w każdym razie, powiązanego z tą decyzją, a po trzecie, zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącej kwot, które są jej należne w związku z wykonaniem projektu Entice, a w drugiej kolejności, żądanie oparte na art. 272 TFUE i mające na celu stwierdzenia nieistnienia wierzytelności dochodzonej przez Komisję z tytułu wykonania drugiego projektu.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Università del Salento pokrywa koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 311 z 21.9.2015.


title: Sprawa T-117/17 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 3 lipca 2017 r. – Proximus/Rada (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Zamówienia publiczne — Procedura negocjacyjna — Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych — Brak pilnego charakteru)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/19

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 3 lipca 2017 r. – Proximus/Rada
   (Sprawa T-117/17 R)
   ((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Zamówienia publiczne - Procedura negocjacyjna - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak pilnego charakteru))
   (2017/C 369/29)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Proximus SA/NV (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat B. Schutyser)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Jaume i S. Cholakova, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów P. de Bandta, P. Teerlincka i M. Gherghinaru)

      Przedmiot

   Wniosek złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE, zmierzający do zarządzenia środków tymczasowych dotyczących, po pierwsze, zawieszenia wykonania decyzji Rady o zawarciu umowy ramowej o wykonanie zamówienia z innym oferentem, a po drugie, zawieszenia wykonania umowy ramowej zawartej przez Radę z wybranym wykonawcą.

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-527/17: Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2017 r. – Waisman i in./SRB

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/20

         Skarga wniesiona w dniu 8 sierpnia 2017 r. – Waisman i in./SRB
   (Sprawa T-527/17)
   (2017/C 369/30)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Alejandro Claudio Waisman (Buenos Aires, Argentyna) i 158 innych skarżących (przedstawiciele: adwokaci J. De Castro Martín, M. Azpitarte Sánchez i J. Ruiz de Villa Jubany)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 263 TFUE, decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w sprawie Banco Popular Español (SRB/EES/2017/08);

               —

               Zasądzenie od SRB na rzecz skarżących, na podstawie art. 340 akapit drugi TFUE i 41 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zapłaty z ustanowionego zgodnie z art. 67 rozporządzenia 806/2014 jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odszkodowania za szkody wyrządzone skarżącym bezpośrednio w następstwie wydania zaskarżonej decyzji w sprawie Banco Popular Español, kwota którego to odszkodowania odpowiada wartości rynkowej instrumentów kapitałowych instytucji bankowej w dniu poprzedzającym (6 czerwca 2017 r.) wykonanie programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; tytułem ewentualnym, na wypadek gdyby Sąd nie uwzględnił powyższego żądania odszkodowawczego, żądanie zasądzenia od SRB zapłaty na rzecz skarżących odszkodowania w wysokości różnicy, która zostanie określona w ramach przewidzianej w art. 20 ust. 16 rozporządzenia 806/2014 wyceny przez niezależną osobę, między kwotą otrzymaną przez wspomnianych skarżących, jako płatność z tytułu swoich roszczeń w wyniku zastosowania wspomnianej decyzji, a kwotą, która otrzymaliby w ramach standardowego postępowania upadłościowego.

               —

               Obciążenie SRB kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa T-604/17: Skarga wniesiona w dniu 5 września 2017 r. – Thun/EUIPO (statuetka ryby)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/35

         Skarga wniesiona w dniu 5 września 2017 r. – Thun/EUIPO (statuetka ryby)
   (Sprawa T-604/17)
   (2017/C 369/49)
   Język postępowania: włoski

      Strona

      Strona skarżąca: Thun SpA (Bolzano, Włochy) (przedstawiciel: adwokat B. Giordano)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny wzór: Wzór wspólnotowy (statuetka ryby) – zgłoszenie nr 336 805-0059

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 czerwca 2017 r. w sprawie R 1680/2016-3

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               uwzględnienie żądania restitutio in integrum;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych.


title: Sprawa T-544/17: Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2017 r. – Imabe Ibérica/SRB

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/29

         Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2017 r. – Imabe Ibérica/SRB
   (Sprawa T-544/17)
   (2017/C 369/40)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Imabe Ibérica S.A. (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat C. Aguirre de Cárcer Moreno)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Uznanie za wniesioną skargi na podjętą na sesji wykonawczej w składzie powiększonym z dnia 7 czerwca 2017 r. decyzję SRB/EES/2017/08 Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, którą to decyzją przyjęto program dotyczący restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español S.A. na podstawie art. 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz, po wcześniejszym umożliwieniu dostępu do całości akt sprawy i przedstawienia dodatkowych uwag, stwierdzenie nieważności lub cofnięcie zaskarżonej decyzji i przywrócenie całkowicie skarżącej skuteczności jej praw majątkowych z zachowaniem wymogów pełnego odszkodowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa T-421/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Oma) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Oma — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/14

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Oma)
   (Sprawa T-421/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Oma - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 369/19)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: sheepworld AG (Ursensollen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. von Rüden)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 maja 2016 r. (sprawa R 91/2016-4) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego Beste Oma jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sheepworld AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.


title: Sprawa C-495/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Prahova (Rumunia) w dniu 14 sierpnia 2017 r. – Cartrans Spedition Srl/Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova, Direcţia Regională a Finanţelor Publice Bucureşti – Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Prahova (Rumunia) w dniu 14 sierpnia 2017 r. – Cartrans Spedition Srl/Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova, Direcţia Regională a Finanţelor Publice Bucureşti – Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii
   (Sprawa C-495/17)
   (2017/C 369/07)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Tribunalul Prahova

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Cartrans Spedition Srl

      Strona pozwana: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Ploieşti – Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Prahova, Direcţia Regională a Finanţelor Publice Bucureşti – Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy do celów zwolnienia z VAT w przypadku transakcji i usług transportowych związanych z wywozem towarów zgodnie z dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) poświadczony przez urząd celny kraju przeznaczenia karnet TIR stanowi dokument dowodowy co do wywozu przewożonych towarów, biorąc pod uwagę uregulowanie tego dokumentu tranzytu celnego, jakie Komitet Kodeksu Celnego – wydział ds. tranzytu w ramach Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej „Podatki i Unia Celna” przewidział w Podręczniku dotyczącym procedur tranzytowych TAXUD/1873/2007 w odniesieniu do procedury TIR?

               2)

               Czy art. 153 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej stoi na przeszkodzie praktyce podatkowej, zgodnie z którą podatnik jest zobowiązany do wykazania wywozu przewożonych towarów wyłącznie za pomocą celnego zgłoszenia wywozowego, i zgodnie z którą odmawia się mu przyznania prawa do odliczenia VAT w odniesieniu do usług transportu wywiezionych towarów w braku takiego zgłoszenia, mimo że istnieje karnet TIR poświadczony przez urząd celny kraju przeznaczenia?

      (1)  Dz.U. 2006 L 347, s. 1.


title: Sprawa T-542/17: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/26

         Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2017 r. – EBI/Syria
   (Sprawa T-542/17)
   (2017/C 369/38)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran i F. de Borja Oxangoiti Briones, pełnomocnicy, adwokat D. Arts oraz T. Cusworth, solicitor)

      Strona pozwana: Syryjska Republika Arabska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych UE na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Port of Tartous Loan Agreement z tytułu wstąpienia UE w prawa wierzyciela, w tym:

                           —

                           20 609 429,45 EUR – kwoty należnej UE na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej równiej wyższej ze stóp (za cały sukcesywny okres jednego miesiąca) pomiędzy i) stopą odsetek równą stopie EURIBOR powiększoną o 2 % (200 punktów bazowych) lub ii) stałą stopą odsetek określoną w art. 3.01 plus 0,25 % (25 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               tytułem żądania ewentualnego względem i) oraz w przypadku gdyby Sąd uznał, że UE nie wstąpiła w prawa EBI jako wierzyciela, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty wszelkich kwot należnych EBI na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 i 8.02 Port of Tartous Loan Agreement, w tym:

                           —

                           20 609 429,45 EUR, – kwoty należnej EBI na dzień 9 sierpnia 2017 r., na którą składa się kwota główna oraz odsetki i umowne odsetki za zwłokę (naliczone od dnia wymagalności do dnia 9 sierpnia 2017 r.);

                           —

                           dalszych umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej równiej wyższej ze stóp (za cały sukcesywny okres jednego miesiąca) pomiędzy i) stopą odsetek równą stopie EURIBOR powiększoną o 2 % (200 punktów bazowych) lub ii) stałą stopą odsetek określoną w art. 3.01 plus 0,25 % (25 punktów bazowych) do dnia zapłaty;

                           —

                           należnych podatków, ceł, kosztów i honorariów, naliczonych od dnia wymagalności do dnia zapłaty, w tym kosztów niniejszego postępowania;

               —

               w każdym wypadku, nakazanie Syryjskiej Republice Arabskiej zapłaty kwoty należnej UE lub EBI w zależności od okoliczności, rat, które będą wymagalne po dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie i których Syryjska Republika Arabska nie uiściła, w tym:

                           —

                           kwoty głównej i odsetek od każdej z rat;

                           —

                           umownych odsetek za zwłokę, naliczonych według rocznej stopy procentowej równiej wyższej ze stóp (za cały sukcesywny okres jednego miesiąca) pomiędzy i) stopą odsetek równą stopie EURIBOR powiększoną o 2 % (200 punktów bazowych) lub ii) stałą stopą odsetek określoną w art. 3.01 plus 0,25 % (25 punktów bazowych) do dnia zapłaty przez Syryjską Republikę Arabską;

               —

               obciążenie Syryjskiej Republiki Arabskiej kosztami niniejszego postępowania w całości, na podstawie art. 134 ust. 1 regulaminu postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca formułuje jeden zarzut.
   Zgodnie z pierwszym i wyłącznym zarzutem, Syryjska Republika Arabska nie wypełniła ciążących na niej zobowiązań umownych wynikających z art. 3.01 oraz 4.01 Port of Tartous Loan Agreement do zapłaty rat wynikających z Port of Tartous Loan Agreement w dniu ich wymagalności oraz wynikających z art. 3.02 Port of Tartous Loan Agreement do zapłaty odsetek za zwłokę w spłacie każdej z wymagalnych a nieuregulowanych rat, naliczonych według rocznej stopy odsetek określonej w tymże art. 3.02. Wobec powyższego na Syryjskiej Republice Arabskiej ciąży zobowiązanie umowne do zapłaty wszystkich wymagalnych kwot na podstawie art. 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 oraz 8.02 Port of Tartous Loan Agreement .


title: Sprawa T-574/17: Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2017 r. – UD/Komisja

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/32

         Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2017 r. – UD/Komisja
   (Sprawa T-574/17)
   (2017/C 369/44)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: UD (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
   Orzeczenie, że,

               —

               Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 2 listopada 2016 r., w drodze której Komisja odmówiła wydania uprzedniej zgody na refundację kosztów leczenia związanych z leczeniem skarżącej;

               —

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postepowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, dotyczący oczywistego błędu w ocenie, którym obarczona jest podstawa odmowy refundacji oparta na rzekomym braku naukowych podstaw spornego leczenia.


title: Sprawa T-422/16: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Mama) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Mama — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/14

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2017 r. – sheepworld/EUIPO (Beste Mama)
   (Sprawa T-422/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Beste Mama - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 369/20)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: sheepworld AG (Ursensollen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. von Rüden)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 maja 2016 r. (sprawa R 95/2016-4) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego Beste Mama jako unijnego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sheepworld AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 343 z 19.9.2016.


title: Sprawa T-608/17: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2017 r. – Grupo Bimbo/EUIPO – DF World of Spices (TAKIS FUEGO)

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/36

         Skarga wniesiona w dniu 6 września 2017 r. – Grupo Bimbo/EUIPO – DF World of Spices (TAKIS FUEGO)
   (Sprawa T-608/17)
   (2017/C 369/50)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Grupo Bimbo, SAB de CV (Meksyk, Meksyk) (przedstawiciel: N. Fernández Fernández-Pacheco, abogado)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: DF World of Spices GmbH (Dissen, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Zgłaszający: Wnosząca odwołanie w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „TAKIS FUEGO” – zgłoszenie nr 11 841 087

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie R 2300/2016-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie DF World of Spices GmbH kosztami postępowania.

      Podniesiony zarzut

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-624/17: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2017 – Polska przeciwko Komisji

text:
               30.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 369/38

         Skarga wniesiona w dniu 13 września 2017 – Polska przeciwko Komisji
   (Sprawa T-624/17)
   (2017/C 369/52)
   Język postępowania: Polski

      Strony

      Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2017 r. w sprawie pomocy państwa SA.44351 (2016/C) (ex 2016/NN) wdrożonej przez Polskę w odniesieniu do podatku od sprzedaży detalicznej, notyfikowanej jako dokument C(2017) 4449, i

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący błędnej kwalifikacji polskiego podatku od sprzedaży detalicznej, jako pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE poprzez dokonanie oczywiście błędnej oceny warunku selektywności.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący wadliwego i niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonej decyzji.