title: Sprawa T-366/14: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – August Storck/OHIM (2good) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego 2good — Znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               23.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 389/49

         Wyrok Sądu z dnia 25 września 2015 r. – August Storck/OHIM (2good)
   (Sprawa T-366/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego 2good - Znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 389/54)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: August Storck KG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. Rohr, A.C. Richter, P. Goldenbaum i T.Melchert)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 lutego 2014 r. (sprawa R 996/2013-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego 2good jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               August Storck KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.


title: Sprawa C-27/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos apeliacinis teismas (Litwa) w dniu 19 stycznia 2017 r. – AB „flyLAL-Lithunian Airlines” w likwidacji/Starptautiskā lidosta „Rīga” VAS, „Air Baltic Corporation A/S”

text:
               3.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 104/35

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos apeliacinis teismas (Litwa) w dniu 19 stycznia 2017 r. – AB „flyLAL-Lithunian Airlines” w likwidacji/Starptautiskā lidosta „Rīga” VAS, „Air Baltic Corporation A/S”
   (Sprawa C-27/17)
   (2017/C 104/50)
   Język postępowania: litewski

      Sąd odsyłający

   Lietuvos apeliacinis teismas

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: AB „flyLAL-Lithunian Airlines” w likwidacji

      Strona pozwana: Starptautiskā lidosta „Rīga” VAS, „Air Baltic Corporation A/S”

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w okolicznościach, jakie zaistniały w niniejszej sprawie, pojęcie „miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę”, o którym mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Bruksela I (1), należy rozumieć jako miejsce zawarcia niedozwolonego porozumienia pozwanych, naruszającego art. 82 lit. c) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską WE [art. 102 lit. c) TFUE), czy też miejsce popełnienia czynów polegających na wykorzystaniu korzyści majątkowej uzyskanej w wyniku wyżej wymienionego porozumienia, poprzez stosowanie rażąco zaniżonych cen (subsydiowania skrośnego) przy prowadzeniu konkurencji ze skarżącą na tych samych rynkach?

               2)

               Czy doznaną w niniejszej sprawie przez skarżącą szkodę (utratę dochodu) wskutek wskazanych czynów niedozwolonych popełnionych przez pozwane należy uważać za szkodę w rozumieniu art. 5 pkt 3) rozporządzenia Bruksela I?

               3)

               Czy działalność filii spółki Air Baltic Corporation w Republice Litewskiej w okolicznościach, jakie zaistniały w niniejszej sprawie, należy uważać za działalność filii w rozumieniu art. 5 pkt 5) rozporządzenia Bruksela I?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1).


title: Sprawa C-61/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz (Niemcy) w dniu 11 lutego 2009 r. — Landkreis Bad Dürkheim przeciwko Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion, wspieranej przez Astrid Niedermair-Schiemann

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz (Niemcy) w dniu 11 lutego 2009 r. — Landkreis Bad Dürkheim przeciwko Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion, wspieranej przez Astrid Niedermair-Schiemann
   (Sprawa C-61/09)
   2009/C 113/40
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Landkreis Bad Dürkheim

      Strona pozwana: Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion

      Przypozwana: Astrid Niedermair-Schiemann

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy dany grunt stanowi grunt rolny w rozumieniu art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (1) również wtedy, gdy jego użytkowanie służy celom rolniczym (wypas w ramach hodowli owiec), jednakże jego głównym przeznaczeniem jest realizowanie celów z zakresu pielęgnowania krajobrazu i ochrony przyrody?

               2)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
               Czy dany grunt jest wykorzystywany do celów nierolniczych w rozumieniu art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeżeli dana działalność służy głównie ochronie przyrody, lub w każdym razie, jeżeli rolnik przy realizowaniu celów z zakresu ochrony przyrody podlega instrukcjom organu ochrony przyrody?

               3)

               W razie stwierdzenia istnienia gruntu rolnego (pytanie pierwsze), który jest również wykorzystywany do celów rolniczych (pytanie drugie):
               Czy przyporządkowanie gruntu rolnego do gospodarstwa [grunty rolne gospodarstwa w rozumieniu art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003] wymaga,

                           a)

                           aby pozostawał on w dyspozycji gospodarstwa odpłatnie na podstawie umowy dzierżawy lub innej podobnej umowy zawartej na czas określony?

                           b)

                           W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej: czy przyporządkowaniu do gospodarstwa nie stoi na przeszkodzie fakt, że grunty przekazywane są gospodarstwu nieodpłatnie lub tylko w zamian za przejęcie [opłacania] składek na rzecz spółdzielni zawodowej w celu użytkowania w określony sposób lub przez określony czas, zgodnie z celami ochrony przyrody?

                           c)

                           W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej: czy przyporządkowaniu do gospodarstwa nie stoi na przeszkodzie fakt, że gospodarstwo jest zobowiązane do świadczenia określonych usług na gruntach i otrzymuje za to wynagrodzenie?

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, s.1)


title: Sprawa T-338/14: Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2014 r. –UNIC przeciwko Komisji Europejskiej

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/41

         Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2014 r. –UNIC przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa T-338/14)
   2014/C 212/53
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Unione Nazionale Industria Conciaria (UNIC) (Milan, Włochy) (przedstawiciele: A. Fratini, adwokat, M. Bottino, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Dopuszczenie skargi i następnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsza skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji Europejskiej z dnia 19 marca 2014 r. oddalającej wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie zniesienia preferencyjnych systemów taryfowych przyznanych na rzecz Indii, Pakistanu i Etiopii w odniesieniu do garbowanych i przetworzonych wyrobów skórzanych, o których mowa w sekcjach S-8a, S-8b i S-12a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz.U. L 303, s. 1).
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 296 TFUE i art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

                           —

                           W tym zakresie podnosi, że zaskarżona decyzja nie przestrzega obowiązku jasnego, precyzyjnego i niewprowadzającego w błąd uzasadnienia, zgodnie z wykładnią Trybunału Sprawiedliwości.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ustaleniach

                           —

                           Podnosi w tym zakresie, że popełniono oczywisty błąd w ocenie kwestii zaopatrzenia w surowiec i istnienia przesłanek uzasadniających czasowe zniesienie ogólnego systemu preferencji przyznanego na rzecz Indii, Etiopii i Pakistanu w rozumieniu art. 19 ust. 1 ww. rozporządzenia.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący oceny prawa do dobrej administracji ustanowionego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

                           —

                           Podnosi się w tym zakresie brak sprawdzenia spełnienia przesłanek wszczęcia postępowania w sprawie zniesienia preferencji taryfowych wymienionych w art. 19 ust. 1 lit. d) ww. rozporządzenia.


title: Sprawa T-80/11: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2011 r. — Nath Kalsi przeciwko OHIM — American Clothing Associates (RIDGE WOOD)

text:
               2.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 103/26

         Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2011 r. — Nath Kalsi przeciwko OHIM — American Clothing Associates (RIDGE WOOD)
   (Sprawa T-80/11)
   2011/C 103/45
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Dwarka Nath Kalsi und Ajit Nath Kalsi (Agra, Indie) (przedstawiciel: adwokat J. Schmidt)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: American Clothing Associates NV (Evergem, Belgia)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 listopada 2010 r. w sprawie R 599/2010-1;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający słowny element „RIDGE WOOD” dla towarów z klas 18, 24 i 25.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: American Clothing Associates NV

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „RIVER WOODS” i graficzne znaki towarowe zawierające element słowny „RIVER WOODS” i „River Woods” dla towarów i usług z klas 18, 25 i 40.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. Naruszenie art. 15 ust. 1 i art. 42 rozporządzenia nr 207/2009 z powodu braku dowodów na okoliczność używania wcześniejszych znaków towarowych, jak również naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 z uwagi na to, że podnoszone przez American Clothing Associates fakty nie wystarczą do ustalenia renomy w rozumieniu tego przepisu.

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).


title: Sprawa T-506/10: Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — RTI i Elettronica Industriale przeciwko Komisji

text:
               8.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 273/23

         Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — RTI i Elettronica Industriale przeciwko Komisji
   (Sprawa T-506/10) (1)

   2012/C 273/41
   Język postępowania: angielski
   Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 346 z 18.12.2010.


               4.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 153/1

         2009/C 153/01
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

      Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 129 z 6.6.2009.

      Dz.U. C 113 z 16.5.2009.

      Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

      Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

      Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

      Dz.U. C 69 z 21.3.2009.

   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa T-74/14: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2014 r. – Francja przeciwko Komisji

text:
               5.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 135/44

         Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2014 r. – Francja przeciwko Komisji
   (Sprawa T-74/14)
   2014/C 135/56
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: E. Belliard, G. de Bergues, D. Colas i J. Bousin, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności całej decyzji Komisji Europejskiej C(2013) 7066 final z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.16237 przyznanej przez Francję na rzecz Société Nationale Corse Méditerranée;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W skardze strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2013) 7066 final z dnia 20 listopada 2013 r., w której Komisja uznała, że, po pierwsze, wynoszące 15,81 mln EUR saldo pomocy na restrukturyzację notyfikowanej przez władze francuskie w dniu 18 lutego 2002 r., a po drugie, trzy środki zastosowane przez władze francuskie w 2006 r. na rzecz Société nationale maritime Corse Méditerranée (zwanej dalej „SNCM”), a mianowicie zbycie 75% udziałów w spółce SNCM po cenie ujemnej wynoszącej 158 mln EUR, podwyższenie kapitału o 8,75 mln EUR objęte przez Compagnie générale maritime et financière (zwaną dalej „CGMF”) oraz zaliczka na rachunku bieżącym w wysokości 38,5 mln EUR stanowią niezgodną z prawem i rynkiem wewnętrznym pomoc państwa. W konsekwencji Komisja nakazała odzyskanie pomocy.
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa do obrony strony skarżącej, polegającego na tym, że Komisja odmówiła ponownego wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego po wydaniu wyroku Sądu z dnia 11 września 2012 r. w sprawie T-565/08 Corsica Ferries France przeciwko Komisji.

               2.

               Zarzut drugi, podniesiony posiłkowo na wypadek, gdyby Sąd uznał, że Komisja postąpiła prawidłowo, nie wszczynając ponownie formalnego postępowania wyjaśniającego po wydaniu wyroku z dnia 11 wrzenia 2012 r., dotyczy naruszenia pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Komisja uznała bowiem, że środki z 2006 r. powinny zostać zakwalifikowane jako pomoc państwa w rozumieniu wskazanego postanowienia. Zarzut ten składa się z trzech części. Strona skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 107 ust. 1 TFUE w ten sposób, że:

                           —

                           uznała, że zbycie 75% udziałów w spółce SNCM po cenie ujemnej wynoszącej 158 mln EUR należy zakwalifikować jako pomoc państwa i że nie zostało w tym wypadku spełnione kryterium inwestora prywatnego;

                           —

                           uznała, iż wkład kapitałowy w wysokości 8,75 mln EUR należy zakwalifikować jako pomoc państwa;

                           —

                           uznała, iż zaliczkę na rachunku bieżącym w wysokości 38,5 mln EUR na rzecz pracowników spółki SNCM należy zakwalifikować jako pomoc państwa w rozumieniu tego postanowienia.

               3.

               Zarzut trzeci, podniesiony posiłkowo na wypadek, gdyby Sąd uznał, że Komisja postąpiła prawidłowo, nie wszczynając ponownie formalnego postępowania wyjaśniającego po wydaniu wyroku z dnia 11 wrzenia 2012 r., dotyczy naruszenia art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE polegającego na tym, że Komisja uznała, iż wkład kapitałowy w kwocie 15,81 mln EUR notyfikowany w 2002 r. jako pomoc na restrukturyzację należy zakwalifikować jako pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczy braku uzasadnienia.


title: Sprawa C-77/06: Skarga wniesiona w dniu  9 lutego 2006 r.  przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               25.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 74/13

         Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-77/06)
   (2006/C 74/25)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 9 lutego 2006 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez J. Hottiaux i F. Simonetti, działające w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga.
   Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

               1.

               stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy;

               2.

               obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy 2001/42 upłynął w dniu 21 lipca 2004 r.

      (1)  Dz.U. L 197, z 21.07.2001, str. 9


title: Sprawa F-88/12: Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

text:
               20.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/19

         Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-88/12)
   2012/C 319/37
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal i S. Orlandi, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji o obliczeniu wartości uprawnień emerytalnych nabytych przed wstąpieniem do służby na podstawie nowych ogólnych przepisów wykonawczych.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 stycznia 2012 r. o obliczeniu wartości uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącego przed wstąpieniem do służby w Komisji;

               —

               w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji o oddaleniu zażalenia z dnia 15 czerwca 2012 r. zmierzającego do zastosowania ogólnych przepisów wykonawczych i wskaźników aktuarialnych obowiązujących w chwili złożenia wniosku o przeniesienie uprawnień emerytalnych;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa C-77/12 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 października 2013 r. — Deutsche Post AG przeciwko Komisji Europejskiej, UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Odwołanie — Pomoc państwa — Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 WE — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty mogące być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności — Akty mające na celu wywołanie wiążących skutków prawnych — Wcześniejsza decyzja o wszczęciu postępowania dotycząca tych samych środków)

text:
               14.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 367/6

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 24 października 2013 r. — Deutsche Post AG przeciwko Komisji Europejskiej, UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG
   (Sprawa C-77/12 P) (1)

   (Odwołanie - Pomoc państwa - Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 WE - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akty mogące być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności - Akty mające na celu wywołanie wiążących skutków prawnych - Wcześniejsza decyzja o wszczęciu postępowania dotycząca tych samych środków)
   2013/C 367/08
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Deutsche Post AG (przedstawiciele: J. Sedemund i T. Lübbig, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Martenczuk i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy), UPS Europe NV/SA, UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (przedstawiciele: T. Ottervanger i E. Henny, advocaten)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 8 grudnia 2011 r. w sprawie T-421/07 Deutsche Post AG przeciwko Komisji Europejskiej, na mocy którego Sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę wnoszącej odwołanie zmierzającą do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 12 września 2007 r. o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 WE w zakresie dotyczącym pomocy państwa przyznanej przez Republikę Federalną Niemiec na rzecz Deutsche Post AG [pomoc C 36/07 (ex NN 25/07)] — Naruszenie art. 263 akapit czwarty TFUE oraz prawa do skutecznego odwołania — Błędna wykładnia zasady dobrej administracji oraz zasad uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa — Niewystarczające uzasadnienie wyroku Sądu

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie T-421/07 Deutsche Post przeciwko Komisji zostaje uchylony.

               2)

               Sprawa zostaje skierowana do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 118 z 21.04.2012.


title: Sprawa C-103/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Cataluña – Sala Social (Hiszpania) w dniu 19 lutego 2016 r. – Jessica Porras Guisado/Bankia SA i inni

text:
               10.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Cataluña – Sala Social (Hiszpania) w dniu 19 lutego 2016 r. – Jessica Porras Guisado/Bankia SA i inni
   (Sprawa C-103/16)
   (2016/C 165/10)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Tribunal Superior de Justicia de Cataluña – Sala Social

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Jessica Porras Guisado

      Strona pozwana: Bankia SA, Sección Sindical de Bankia de CCOO, Sección Sindical de Bankia de UGT, Sección Sindical de Bankia de ACCAM, Sección Sindical de Bankia de SATE, Sección Sindical de Bankia de CSICA, Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85 (1) należy interpretować w ten sposób, że określenie „szczególne przyczyny, niezwiązane z ich stanem, dopuszczone w prawie krajowym i/lub praktyce” stanowiące wyjątek od zakazu zwolnienia pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią jest równoznaczne z określeniem „jeden lub więcej powodów niezwiązanych z poszczególnym pracownikiem” zawartym w art. 1.1 a) dyrektywy 98/59/WE (2) z dnia 20 lipca 1998 r., czy też jest bardziej restrykcyjne?

               2)

               Czy w przypadku zwolnienia grupowego, w celu dokonania oceny istnienia szczególnych przyczyn uzasadniających zwolnienie pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią zgodnie z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85 istnieje wymóg, by pracownica nie mogła być przeniesiona na inne stanowisko pracy, czy też wystarczające jest przedstawienie dowodów zaistnienia przyczyn gospodarczych, technicznych i produkcyjnych, które wpływają na jej miejsce pracy?

               3)

               Czy przepisy tego rodzaju, jak przepisy hiszpańskie, które transponują wskazany zakaz ustanawiając gwarancję, w ramach której w braku wykazania przyczyn uzasadniających zwolnienie, stwierdza się nieważność tego zwolnienia (ochrona reparacyjna) bez ustanowienia zakazu zwolnienia (ochrona prewencyjna) są zgodne z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r., który zakazuje zwolnienia pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią?

               4)

               Czy przepisy tego rodzaju, jak przepisy hiszpańskie, które nie przewidują w przypadku zwolnienia grupowego pierwszeństwa zachowania zatrudnienia dla pracownicy w ciąży, pracownicy, która niedawno rodziła lub pracownicy karmiącej piersią są zgodne z art. 10 ust. 1 dyrektywy 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r.?

               5)

               Czy przepisy krajowe uznające za wystarczające zwolnienie tego rodzaju, jak w niniejszym przypadku, w którym nie wskazano w żaden sposób zaistnienia szczególnych przyczyn, poza przyczynami stanowiącymi uzasadnienie dla zwolnienia grupowego, w celu zastosowania do pracownicy w ciąży decyzji o zwolnieniu grupowym są zgodne z art. 10 ust. 2 dyrektywy 92/85?

      (1)  Dyrektywa Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG), Dz.U. 1992, L 348, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady Nr 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych, Dz.U. 1998, L 225, s. 16.


title: Sprawa T-185/12: Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – HUK-Coburg przeciwko Komisji

text:
               1.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/58

         Postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2014 r. – HUK-Coburg przeciwko Komisji
   (Sprawa T-185/12) (1)

   2014/C 292/73
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 174 z 16.6.2012.


title: Sprawa C-76/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               6.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/11

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-76/07) (1)

   (2007/C 235/19)

      Język postępowania: francuski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.


title: Sprawa T-448/09: Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2009 r. — Centre national de la recherche scientifique przeciwko Komisji

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/55

         Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2009 r. — Centre national de la recherche scientifique przeciwko Komisji
   (Sprawa T-448/09)
   2010/C 24/99
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Centre national de la recherche scientifique (Paryż, Francja) (przedstawiciel: N. Lenoir, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

               —

               nakazanie Komisji zwrotu rzekomej wierzytelności w wysokości 110 102,26 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę według stopy ustawowej zgodnie z prawem belgijskim właściwym dla umowy, której Komisja dochodzi z tytułu umowy w nocie debetowej z dnia 29 czerwca 2009 r. (nr ref. 3230906067) i co do której w dniu 17 sierpnia 2009 r. wydana została decyzja o potrąceniu (sygn. BUDG/C3 D(2009) 10.5 — 1232);

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Centre national de la recherche scientifique (CNRS) wnosi w niniejszej skardze do Sądu o nakazanie Komisji zwrotu wierzytelności w wysokości 110 102,26 EUR, na którą opiewa nota debetowa nr 3230906067 z dnia 29 czerwca 2009 r., do której zapłacenia jest rzekomo zobowiązana skarżąca z tytułu umowy EURO-THYMAIDE dotyczącej projektu szóstego programu ramowego badań i rozwoju technologicznego, co do której w dniu 17 sierpnia 2009 r. wydana została decyzja o potrąceniu, wraz z odsetkami za zwłokę.
   W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty dotyczące:

               —

               nieprzestrzegania kryteriów dotyczących uzasadniania kosztów przewidzianych na podstawie umowy w zakresie, w jakim Komisja naruszyła art. II.19.1 ogólnych warunków umowy EURO-THYMAIDE dotyczący kosztów kwalifikowalnych oraz, pomocniczo, naruszenia zasady dobrej wiary przewidzianej w art. 1134 belgijskiego kodeksu cywilnego w zakresie, w jakim Komisja nie uwzględniła okoliczności uzasadniających bezpośrednie koszty przeznaczone na personel zaangażowany w projekt, których moc dowodowa była jednakże oczywista. To podejście doprowadziło Komisję do niesłusznego odrzucenia niektórych bezpośrednich kosztów pracowniczych oraz do dokonania korekty, co przekłada się na kwestionowaną wierzytelność.

               —

               błędnej oceny rezerwy na wypadek utraty zatrudnienia w świetle kryteriów określonych w art. II.19.1, II.19.2.c i II.20 ogólnych warunków umowy EURO-THYMAIDE, ponieważ — wbrew jej wprowadzającej w błąd nazwie — PPE jest wydatkiem pracowniczym związanym z ubezpieczeniem na wypadek bezrobocia, nieodłącznie związanym z kosztami kwalifikowalnymi przeznaczonymi na personel. Komisja, odrzucając koszty kwalifikowalne, odpowiadające kwocie rezerwy na wypadek utraty zatrudnienia pobranej od wynagrodzeń pracowników tymczasowych CNRS zaangażowanych w ten projekt, naruszyła powyższe postanowienia.

               —

               ewidentnie błędnej oceny wynagrodzeń chorobowych w świetle kryteriów kwalifikowania wydatków przewidzianych w umowie w zakresie, w jakim Komisja — wbrew art. 11.19 ogólnych warunków umowy EURO-THYMAIDE — dodała do niekwalifikowalnych kosztów wynagrodzenia wypłacone pracownikom CNRS zaangażowanym w projekt podczas zwolnień chorobowych.


title: Sprawa T-585/13: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. – H.P. Gauff Ingenieure/OHIM – Gauff (Gauff JBG Ingenieure) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Gauff JBG Ingenieure — Wcześniejsze graficzne i słowne wspólnotowe i krajowe znaki towarowe GAUFF — Względne podstawy odmowy rejestracji — Częściowa odmowa rejestracji — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               10.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/20

         Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. – H.P. Gauff Ingenieure/OHIM – Gauff (Gauff JBG Ingenieure)
   (Sprawa T-585/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Gauff JBG Ingenieure - Wcześniejsze graficzne i słowne wspólnotowe i krajowe znaki towarowe GAUFF - Względne podstawy odmowy rejestracji - Częściowa odmowa rejestracji - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 262/26)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG – JBG (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat G. Schneider-Rothhaar)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Gauff GmbH & Co. Engineering KG (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Molnar)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 września 2013 r. (sprawa R 596/2013-1) dotyczącą wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               H.P. Gauff Ingenieure GmbH & Co. KG – JBG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

               3)

               Gauff GmbH & Co. Engineering KG pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.


title: Sprawa T-393/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 listopada 2008 r. — Makhteshim-Agan Holding i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga na bezczynność — Dyrektywa 91/414/EWG — Środki ochrony roślin — Substancja czynna azynfos metylowy — Włączenie do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG — Brak nowej propozycji ze strony Komisji po sprzeciwie Rady — Artykuł 5 ust. 6 decyzji 1999/468/EWG — Akt niezaskarżalny — Brak wezwania do działania — Niedopuszczalność)

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/34

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 listopada 2008 r. — Makhteshim-Agan Holding i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-393/06) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga na bezczynność - Dyrektywa 91/414/EWG - Środki ochrony roślin - Substancja czynna azynfos metylowy - Włączenie do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG - Brak nowej propozycji ze strony Komisji po sprzeciwie Rady - Artykuł 5 ust. 6 decyzji 1999/468/EWG - Akt niezaskarżalny - Brak wezwania do działania - Niedopuszczalność)
   (2009/C 32/65)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Makhteshim-Agan Holding BV (Amsterdam, Niderlandy); Makhteshim-Agan Italia Srl (Bergamo, Włochy) i Magan Italia Srl (Bergamo) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i C. Mereu)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europeskich (przedstawiciele: L. Parpala i B. Doherty, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, która miała być zawarta w piśmie z dnia 12 października 2006 r., o nieprzedstawienu propozycji włączenia substancji czynnej azynfosu metylowego do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, str. 1), lub, tytułem ewentualnym, wniosek o stwierdzenie bezczynności Komisji w zakresie, w jakim niezgodnie z prawem powstrzymała się od przedstawienia takiej propozycji.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Makhteshim-Agan Holding BV, Makhteshim-Agan Italia Srl oraz Magan Italia Srl pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję.

               3)

               European Crop Protection Association pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 20 z 27.1.2007.


title: Sprawa T-211/99: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 września 2006 r. — Borrekuil przeciwko Komisji

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/29

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 września 2006 r. — Borrekuil przeciwko Komisji
   (Sprawa T-211/99) (1)

   (2006/C 261/56)

      Język postępowania: niderlandzki

   Prezes drugiej izby w powiększonym składzie zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2000 r.


title: Sprawa T-372/10: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Bolloré przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek papieru samokopiującego — Ustalanie cen — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE — Decyzja wydana po stwierdzeniu nieważności pierwszej decyzji — Przypisanie naruszenia spółce dominującej, jako bezpośredniemu sprawcy — Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar — Pewność prawa — Indywidualizacja kar — Rzetelny proces sądowy — Równość traktowania — Rozsądny termin — Prawo do obrony — Grzywny — Przedawnienie — Okoliczności łagodzące — Współpraca)

text:
               4.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/13

         Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r. — Bolloré przeciwko Komisji
   (Sprawa T-372/10) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek papieru samokopiującego - Ustalanie cen - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE - Decyzja wydana po stwierdzeniu nieważności pierwszej decyzji - Przypisanie naruszenia spółce dominującej, jako bezpośredniemu sprawcy - Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar - Pewność prawa - Indywidualizacja kar - Rzetelny proces sądowy - Równość traktowania - Rozsądny termin - Prawo do obrony - Grzywny - Przedawnienie - Okoliczności łagodzące - Współpraca)
   2012/C 235/32
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Bolloré (Ergué-Gabéric, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. Gassenbach, C. Lemaire i O. de Juvigny)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: W. Mölls, F. Castillo de la Torre i R. Sauer, pełnomocnicy, wspierani przez adwokat N. Coutrelis)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności lub zmiany decyzji Komisji C(2010) 4160 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2010 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/36.212 — Papier samokopiujący).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Bolloré pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa T-484/09: Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2009 r. — McLoughney przeciwko OHIM — Kern (Powerball)

text:
               13.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/40

         Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2009 r. — McLoughney przeciwko OHIM — Kern (Powerball)
   (Sprawa T-484/09)
   2010/C 37/56
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Rory McLoughney (Thurles, Irlandia) (przedstawiciel: J.M. Stratford-Lysandrides, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Ernst Kern (Zahling, Niemcy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 września 2009 r. w sprawie R 1547/2006-4;

               —

               uwzględnienie sprzeciwu wobec wspólnotowego znaku towarowego nr 3 164 779; i

               —

               ewentualnie przekazanie sprzeciwu OHIM do ponownego rozpatrzenia zgodnie z wyrokiem Sądu.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Ernst Kern

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Powerball” dla towarów z klas 10, 25 i 28

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niezarejestrowany znak „POWERBALL” używany w obrocie w Irlandii i Zjednoczonym Królestwie

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 3 i art. 73 rozporządzenia Rady nr 40/94 (obecnie odpowiednio art. 8 ust. 3 i art. 75 rozporządzenia Rady nr 207/2009) oraz zasady 50 ust. 2 i zasady 52 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 2868/95 (1) ze względu na nieuwzględnienie sprzeciwu na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 40/94 przez Izbę Odwoławczą, która powinna była uznać, że skarżący miał wymagane uprawnienie do wniesienia sprzeciwu wobec rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego; naruszenie art. 8 ust. 4 i art. 73 rozporządzenia Rady nr 40/94 (obecnie odpowiednio art. 8 ust. 4 i art. 75 rozporządzenia Rady nr 207/2009) oraz zasady 50 ust. 2 i zasady 52 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 2868/95 ze względu na nieuwzględnienie sprzeciwu na postawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 40/94 przez Izbę Odwoławczą, jako że powinna ona była uznać, że skarżący jest właścicielem wcześniejszych praw i że używał w obrocie znaku, na który powołano się w sprzeciwie.

      (1)  Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303, s. 1).


title: Sprawa T-519/09: Wyrok Sądu z dnia 21 maja 2014 r. – Toshiba przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek transformatorów mocy — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Porozumienie w sprawie podziału rynku — Dowód zdystansowania się od kartelu — Ograniczenie konkurencji — Wpływ na handel — Bariery wejścia na rynek — Grzywny — Kwota podstawowa — Rok odniesienia — Punkt 18 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. — Korzystanie z fikcyjnego udziału w rynku na rynku EOG)

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/23

         Wyrok Sądu z dnia 21 maja 2014 r. – Toshiba przeciwko Komisji
   (Sprawa T-519/09) (1)

   ((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek transformatorów mocy - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Porozumienie w sprawie podziału rynku - Dowód zdystansowania się od kartelu - Ograniczenie konkurencji - Wpływ na handel - Bariery wejścia na rynek - Grzywny - Kwota podstawowa - Rok odniesienia - Punkt 18 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r. - Korzystanie z fikcyjnego udziału w rynku na rynku EOG))
   2014/C 212/26
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Toshiba Corp. (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci J.F. MacLennan, solicitor, A. Schulz, J. Jourdan i P. Berghe)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Bourke i K. Mojzesowicz, następnie K. Mojzesowicz i F. Ronkes Agerbeek, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 7 października 2009 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (Sprawa COMP/39.129 – Transformatory mocy), a tytułem żądania ewentualnego, obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w tej decyzji.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Toshiba Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 51 z 27.2.2010


title: Sprawa T-140/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia  14 września 2005 r.  — Ehcon przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Ogłoszenie przetragu — Odrzucenie oferty — Odpowiedzialność pozaumowna — Przedawnienie — Niedopuszczalność — Skarga oczywiście bezzasadna)

text:
               26.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/23

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 września 2005 r. — Ehcon przeciwko Komisji
   (Sprawa T-140/04) (1)

   (Zamówienia publiczne na usługi - Ogłoszenie przetragu - Odrzucenie oferty - Odpowiedzialność pozaumowna - Przedawnienie - Niedopuszczalność - Skarga oczywiście bezzasadna)
   (2005/C 296/50)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Adviesbureau Ehcon BV (Reeuwijk, Niderlandy) [Przedstawiciel(-e): M. Goedkoop, avocat]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciel(-e): L. Parpala i E. Manhaeve, pełnomocnicy]
   Przedmiot sprawy
   Skarga odszkodowawcza o naprawienie szkody, jaką miała ponieść skarżąca w wyniku odrzucenia jej oferty w ramach ogłoszenia przetragu opublikowanego w dniu 10 sierpnia 1996 r. (Dz.U. C 232, str. 35) w zakresie usług, o których mowa w dyrektywie Rady 80/778/EWG z dnia 15 lipca 1980 r. odnoszącej się do jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 229, str. 11)
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako częściowo niedopuszczalna i częściowo oczywiście bezzasadna.

               2)

               Skarżąca ponosi koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 146 z 29.5.2004


title: Sprawa T-55/06: Skarga wniesiona w dniu  22 lutego 2006 r.  — RKW przeciwko Komisji

text:
               22.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/20

         Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2006 r. — RKW przeciwko Komisji
   (Sprawa T-55/06)
   (2006/C 96/37)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: RKW AG Rheinische Kunststoffwerke (Worms, Niemcy) [Przedstawiciel(-e): H.-J. Hellman, Rechtsanwalt]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 30 marca 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE [C(2005) 4634 wersja ostateczna, sprawa COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe], która została doręczona skarżącej w dniu 14 grudnia 2005 r., w zakresie w jakim dotyczy skarżącej,
               ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe. W tej decyzji Komisja nałożyła na skarżącą grzywnę za naruszenie art. 81 traktatu WE, ponieważ uznała, że uczestniczyła ona w systemie porozumień i uzgodnionych praktyk w sektorze plastikowych worków przemysłowych na terytorium Belgii, Niemiec, Hiszpanii, Francji, Luksemburga i Niderlandów.
   Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza zasadę legalności działania administracji. Praktyka pozwanej w dziedzinie grzywien nie jest objęta upoważnieniem ustanowionym w art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17/1962 (1) ani w art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 (2). W związku z tym skarżąca wskazuje także na naruszenie zasady równego traktowania i zasady proporcjonalności.
   Skarżąca podnosi następnie błędne zastosowanie art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17/1962 i wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien. W szczególności postępowanie dowodowe i ocena dowodów zawierają uchybienia w odniesieniu do skarżącej. Z uwagi na dotychczasową praktykę administracyjną skarżąca została ukarana w nieproporcjonalny sposób. Jeśli chodzi o kwotę wyjściową ustaloną w oparciu o wagę naruszenia skarżąca wskazuje pod kilkoma względami na nierówne traktowanie w stosunku do innych adresatów zaskarżonej decyzji. Skarżąca podnosi także, że Komisja naruszyła prawo, jeśli chodzi o ocenę czasu trwania naruszenia oraz nieuwzględnienie okoliczności łagodzących. Wreszcie skarżąca utrzymuje, że również został naruszony art. 15 ust. 2 rozporządzenia 17/1962, ponieważ grzywna została obliczona nieprawidłowo w odniesieniu do stosowania komunikatu w sprawie nienakładania lub obniżenia kwoty grzywien.

      (1)  Rozporządzenie Rady EWG nr 17 pierwsze rozporządzenie wprowadzające w życie art. 85 i 86 Traktatu (Dz.U. nr 13 z 21 lutego 1962, str. 204)

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, str. 1)


title: Sprawa T-111/08: Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2008 r. — MasterCard i inni przeciwko Komisji

text:
               9.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 116/26

         Skarga wniesiona w dniu 1 marca 2008 r. — MasterCard i inni przeciwko Komisji
   (Sprawa T-111/08)
   (2008/C 116/47)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: MasterCard Inc. (Purchase, Stany Zjednoczone), MasterCard International Inc. (Purchase, Stany Zjednoczone) i MasterCard Europe SPRL (Waterloo, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci B. Amory, V. Brophy i S. McInnes oraz T. Sharpe, QC)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie dopuszczalności niniejszej skargi;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji w całości lub ewentualnie — stwierdzenie nieważności art. 3, 4, 5 i 7 tej decyzji;

               —

               obciążenie Komisji wszystkimi kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W niniejszej skardze skarżące wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007)6474 wersja ostateczna z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawach COMP/34.579 — MasterCard, COMP/36.518 — EuroCommerce, COMP/38.580 — Commercial Cards (MasterCard), a tytułem żądania subsydiarnego, o stwierdzenie nieważności wskazanych przepisów tej decyzji mających związek z nałożonymi w niej środkami, w związku z wadliwością tej decyzji wynikającą z naruszeń prawa, niewystarczającego uzasadnienia lub nawet jego braku oraz oczywistych błędów w ocenie okoliczności faktycznych. Skarga jest ponadto oparta na naruszeniu prawa do obrony skarżących w trakcie dochodzenia Komisji. Skarżące w szczególności podnoszą następujące zarzuty, oparte odpowiednio na art. 229 WE, 230 WE i 253 WE oraz na zasadach prawa wspólnotowego.
   W pierwszej kolejności skarżące podnoszą, że Komisja popełniła błędy prawne i faktyczne, po pierwsze, poprzez zaniechanie należytego ustalenia ograniczenia konkurencji w rozumieniu art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 EOG, a po drugie, poprzez niezastosowanie właściwego kryterium w celu dokonania oceny obiektywnej konieczności w rozumieniu wyżej wymienionych przepisów.
   W drugiej kolejności skarżące twierdzą, że Komisja popełniła błędy prawne i faktyczne, stwierdzając, że „organizacja płatnicza MasterCard” jest związkiem przedsiębiorstw w rozumieniu art. 81 ust. 1 WE i art. 53 ust. 1 EOG oraz że prowizja interchange od transgranicznych transakcji wraz z zasadami jej pobierania stanowiły decyzję tego związku przedsiębiorstw.
   W trzeciej kolejności skarżące twierdzą, że Komisja wielokrotnie naruszyła istotne wymogi proceduralne oraz że przepisane środki i sposób ich wykonania mają nieproporcjonalny charakter.
   Skarżące podnoszą wreszcie, że Komisja niesłusznie zastosowała zbyt wysoki standard dowodowy w celu spełnienia przesłanek wynikających z art. 81 ust. 3 WE.


title: Sprawa C-285/07: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — A.T. przeciwko Finanzamt Stuttgart-Körperschaften (Dyrektywa 90/434/EWG — Transgraniczna wymiana udziałów — Neutralność podatkowa — Przesłanki — Artykuły 43 WE i 56 WE — Przepisy państwa członkowskiego uzależniające możliwość dalszego posługiwania się wartością księgową udziałów przekazanych w zamian za nowe udziały, i co za tym idzie neutralność podatkową przekazania, od warunku, że zagraniczna spółka nabywająca również przypisała przekazanym udziałom w swoim bilansie podatkowym taką wartość księgową — Zgodność)

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — A.T. przeciwko Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
   (Sprawa C-285/07) (1)

   (Dyrektywa 90/434/EWG - Transgraniczna wymiana udziałów - Neutralność podatkowa - Przesłanki - Artykuły 43 WE i 56 WE - Przepisy państwa członkowskiego uzależniające możliwość dalszego posługiwania się wartością księgową udziałów przekazanych w zamian za nowe udziały, i co za tym idzie neutralność podatkową przekazania, od warunku, że zagraniczna spółka nabywająca również przypisała przekazanym udziałom w swoim bilansie podatkowym taką wartość księgową - Zgodność)
   (2009/C 32/05)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bundesfinanzhof
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: A.T.

      Strona pozwana: Finanzamt Stuttgart-Körperschaften

      Przy udziale: Bundesministerium der Finanzen
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 8 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, s. 1) oraz art. 43 WE i 56 WE — Akcjonariusz otrzymujący papiery wartościowe reprezentujące kapitał zakładowy spółki nabywającej w zamian za papiery wartościowe spółki nabywanej — Opodatkowanie akcjonariusza spółki nabywanej — Przepisy podatkowe państwa członkowskiego uzależniające uprawnienie akcjonariusza do przypisania wartości księgowej (Buchwertansatz) papierom wartościowym otrzymanym w zamian za przekazane udziały od warunku, że spółka nabywająca również przypisze wartość księgową wymienionym papierom wartościowym (doppelte Buchwertverknüpfung)
   Sentencja
   Artykuł 8 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich stoi na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego, zgodnie z którymi skutkiem wymiany udziałów, w odniesieniu do akcjonariuszy spółki nabywanej, jest opodatkowanie zysku kapitałowego z tytułu przekazania udziałów odpowiadającego różnicy pomiędzy pierwotnym kosztem nabycia przekazanych udziałów a ich ceną sprzedaży, z zastrzeżeniem przypadku przypisania przez spółkę nabywającą, w jej bilansie podatkowym, przekazanym udziałom dawnej wartości księgowej.

      (1)  Dz.U. C 247 z 20.10.2007.


title: Sprawa C-256/07: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 marca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf — Niemcy) — Mitsui & Co. Deutschland GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf (Wspólnotowy kodeks celny — Zwrot należności celnych — Artykuł 29 ust. 1 i 3 lit. a) — Wartość celna — Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 — Artykuł 145 ust. 2 i 3 — Uwzględnienie, w ramach ustalania wartości celnej, płatności dokonanych przez sprzedawcę z tytułu zobowiązania gwarancyjnego zawartego w umowie sprzedaży — Stosowanie w czasie — Przepisy materialne — Przepisy proceduralne — Moc wsteczna przepisu — Ważność)

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/5

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 marca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf — Niemcy) — Mitsui & Co. Deutschland GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf
   (Sprawa C-256/07) (1)

   (Wspólnotowy kodeks celny - Zwrot należności celnych - Artykuł 29 ust. 1 i 3 lit. a) - Wartość celna - Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 - Artykuł 145 ust. 2 i 3 - Uwzględnienie, w ramach ustalania wartości celnej, płatności dokonanych przez sprzedawcę z tytułu zobowiązania gwarancyjnego zawartego w umowie sprzedaży - Stosowanie w czasie - Przepisy materialne - Przepisy proceduralne - Moc wsteczna przepisu - Ważność)
   2009/C 113/08
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Finanzgericht Düsseldorf

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Mitsui & Co. Deutschland GmbH

      Strona pozwana: Hauptzollamt Düsseldorf

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Düsseldorf — Wykładnia art. 29 ust. 1 i ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302, str. 1) oraz art. 145 ust. 2 i 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (Dz.U. L 253, str. 1) w brzmieniu ustalonym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 444/2002 z dnia 11 marca 2002 r. (Dz.U. L 68, str. 11) — Ważność tych ostatnich przepisów w zakresie, w jakim mają one zastosowanie retroaktywne również względem przywozów, w przypadku których zgłoszenia celne zostały przyjęte przed wejściem w życie rozporządzenia Komisji (WE) nr 444/2002 — Uwzględnienie w ramach określenia wartości celnej przywiezionych towarów płatności uiszczonych przez sprzedającego w wykonaniu zobowiązania wynikającego z gwarancji przewidzianej w umowie sprzedaży, celem refundacji kupującemu kosztów poniesionych w związku ze świadczeniami z tytułu gwarancji, które musiał ponieść na rzecz swych klientów wobec wystąpienia wad w towarach

      Sentencja

               1)

               Artykuł 29 ust. 1 i 3 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, jak również art. 145 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia 2913/92, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 444/2002 z dnia 11 marca 2002 r., należy interpretować w ten sposób, że w razie gdy wady towarów ujawnione po dopuszczeniu tych towarów do swobodnego obrotu, lecz co do których wykazano, że istniały one przedtem, powodują, zgodnie z umownym zobowiązaniem gwarancyjnym, zwrot w późniejszym czasie, którego dokonuje sprzedawca będący jednocześnie producentem na rzecz kupującego, odpowiadający kosztom napraw przedstawionych na rachunkach wystawionych mu przez jego dealerów, tego rodzaju zwrot może powodować obniżenie wartości transakcyjnej tych towarów i w konsekwencji ich wartości celnej, która została zadeklarowana na podstawie ceny uzgodnionej pierwotnie między sprzedawcą będącym jednocześnie producentem a kupującym.

               2)

               Artykuł 145 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 2454/93, zmienionego rozporządzeniem nr 444/2002 nie ma zastosowania do operacji przywozu, w przypadku których zgłoszenia celne zostały przyjęte przed dniem 19 marca 2002 r.

      (1)  Dz.U. C 183 z 4.8.2007.


title: Sprawa C-419/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 kwietnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Wolfgang Hofmann przeciwko Freistaat Bayern (Dyrektywa 2006/126/WE — Wzajemne uznawanie praw jazdy — Odmowa uznania przez państwo członkowskie ważności prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim osobie, której cofnięto prawo jazdy na terytorium pierwszego z tych państw członkowskich)

text:
               16.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 174/6

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 kwietnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Wolfgang Hofmann przeciwko Freistaat Bayern
   (Sprawa C-419/10) (1)

   (Dyrektywa 2006/126/WE - Wzajemne uznawanie praw jazdy - Odmowa uznania przez państwo członkowskie ważności prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim osobie, której cofnięto prawo jazdy na terytorium pierwszego z tych państw członkowskich)
   2012/C 174/06
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Wolfgang Hofmann

      Strona pozwana: Freistaat Bayern

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 2 ust. 1 i art. 11 ust. 4 dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (Dz.U. L 403, s. 18) — Wzajemne uznanie praw jazdy — Odmowa uznania przez państwo członkowskie ważności prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim osobie, której cofnięto prawo jazdy na terytorium pierwszego z tych państw członkowskich

      Sentencja

   Artykuł 2 ust. 1 i art. 11 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie odmowie uznania przez państwo członkowskie — poza okresem obowiązywania zakazu ubiegania się o nowe prawo jazdy orzeczonego wobec posiadacza prawa jazdy wydanego w innym państwie członkowskim i w sytuacji gdy spełniony jest warunek zwykłego miejsca zamieszkania zainteresowanego na terytorium drugiego z tych państw członkowskich — ważności wspomnianego prawa jazdy, jeżeli jego posiadaczowi cofnięto poprzednie prawo jazdy na terytorium pierwszego z tych państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa T-143/11: Wyrok Sądu z dnia 5 grudnia 2012 r. — Consorzio vino Chianti Classico przeciwko OHIM — FFR (F.F.R.) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego „F.F.R.” — Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe CHIANTI CLASSICO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 201/2009)

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/42

         Wyrok Sądu z dnia 5 grudnia 2012 r. — Consorzio vino Chianti Classico przeciwko OHIM — FFR (F.F.R.)
   (Sprawa T-143/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego „F.F.R.” - Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe CHIANTI CLASSICO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 201/2009)
   2013/C 26/80
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Consorzio vino Chianti Classico (Radda in Chianti, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Corona, G. Ciccone i A. Loffredo)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo V. Melgar i G. Mannucci, a następnie V. Melgar i D. Walicka, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Fédération française de rugby (FFR) (Marcoussis, Francja)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 stycznia 2011 r. (sprawa R 43/2010-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Consorzio vino Chianti Classico a Fédération française de rugby (FFR).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie R 43/2010-4 ze względu na to, że Izba Odwoławcza oddaliła sprzeciw w zakresie, w jakim opierał się on na art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Consorzio vino Chianti Classico i OHIM pokrywają własne koszty poniesione w związku z postępowaniem przed Sądem.

      (1)  Dz.U. C 152 z 21.5.2011.


title: Sprawa C-289/07: Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

text:
               4.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/25

         Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-289/07)
   (2007/C 183/44)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: A. Caeiros i D. Kukovec, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/17/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 71 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy,

               —

               ewentualnie, stwierdzenie, że w każdym razie nie powiadamiając Komisji o tych przepisach, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy wskazanej dyrektywy,

               —

               obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy upłynął dnia 31 stycznia 2006 r.

      (1)  Dz.U. L 134, str. 1.


title: Sprawa C-96/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pest Megyei Bíróság w dniu 3 marca 2008 r. — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Kereskedelmi Kft. przeciwko Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály

text:
               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 142/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pest Megyei Bíróság w dniu 3 marca 2008 r. — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Kereskedelmi Kft. przeciwko Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály
   (Sprawa C-96/08)
   (2008/C 142/18)
   Język postępowania: węgierski
   Sąd krajowy
   Pest Megyei Bíróság
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Kereskedelmi Kft..

      Strona pozwana: Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály.
   Pytania prejudycjalne
   Czy w świetle zasady swobody przedsiębiorczości ujętej w art. 43 i 48 WE, można sprzeciwić się regulacji, zgodnie z którą spółki handlowe mające siedzibę na Węgrzech również wtedy powinny płacić składki na szkolenie zawodowe, gdy zatrudniają pracowników w swoich zagranicznych oddziałach i wypełniają swoje obowiązki w zakresie podatków i zabezpieczenia społecznego od tych pracowników w państwie siedziby oddziału?


title: Sprawa F-90/07: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2007 r. — Traore przeciwko Komisji

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/72

         Skarga wniesiona w dniu 17 września 2007 r. — Traore przeciwko Komisji
   (Sprawa F-90/07)
   (2007/C 269/131)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Amadou Traore (Rhodes Saint Genèse, Belgia) (przedstawiciel: E. Boigelot, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji o odrzuceniu kandydatury skarżącego na stanowisko chargé d'affaires ad interim w przedstawicielstwie Komisji w Togo, na które powołano X;

               —

               unieważnienie powołania X na to stanowisko;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji o odrzuceniu kandydatury skarżącego na stanowisko szefa operacji w przedstawicielstwie Komisji w Tanzanii, na które powołano Y;

               —

               unieważnienie powołania Y na to stanowisko;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego, tytułem zadośćuczynienia za krzywdę i naruszenie jego kariery, kwoty 3 500 EUR;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podnosi najpierw nieprawidłowości w postępowaniu rekrutacyjnym, ponieważ poziom spornych stanowisk ustalono na grupy zaszeregowania AD9–AD14 z naruszeniem zasad ustalonych w szczególności w wyroku w sprawie Economidis przeciwko Komisji (1), a po drugie, ponieważ nie przestrzegano postanowień ogłoszenia o wolnym stanowisku na pierwsze z wymienionych powyżej stanowisk ani kolejności przewidzianej w art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich (regulamin pracowniczy). Dodaje, że nie dokonano porównania zasług, co wskazuje na nadużycie władzy, jak również na naruszenie zasad równości traktowania oraz ekspektatywy kariery zawodowej.
   Skarżący twierdzi, że Komisja naruszyła art. 1d ust. 1 regulaminu pracowniczego, ponieważ kandydatury skarżącego na te stanowiska zostały odrzucone ze względu na jego afrykańskie pochodzenie.

      (1)  Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie F-122/05, Dz.U. C 331 z 30.12.2006 r., str. 47.


title: Sprawa T-124/11: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Kipré przeciwko Radzie

text:
               30.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 130/19

         Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2011 r. — Kipré przeciwko Radzie
   (Sprawa T-124/11)
   2011/C 130/36
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Stéphane Kipré (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat J.C. Tchikaya)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Rady 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą one strony skarżącej;

               —

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty przytoczone przez stronę skarżącą są co do istoty identyczne z przytoczonymi w sprawie T-118/11 Attey przeciwko Radzie lub podobne do nich.


title: Sprawa C-231/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 7 kwietnia 2017 r. w sprawie T-920/16, Vatseva/Europejski Trybunał Praw Człowieka, wniesione w dniu 3 maja 2017 r. przez Vatsevą

text:
               4.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 293/12

         Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 7 kwietnia 2017 r. w sprawie T-920/16, Vatseva/Europejski Trybunał Praw Człowieka, wniesione w dniu 3 maja 2017 r. przez Vatsevą
   (Sprawa C-231/17 P)
   (2017/C 293/16)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Vatseva (przedstawiciel: adwokat K. Mladenova)

      Druga strona postępowania: Europejski Trybunał Praw Człowieka
   Postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości (ósma izba) stwierdził niedopuszczalność odwołania.


title: Sprawa T-462/13: Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2015 r. – Comunidad Autónoma del País Vasco i Itelazpi/Komisja [Pomoc państwa — Telewizja cyfrowa — Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na oddalonych i mniej zurbanizowanych obszarach w Hiszpanii — Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Korzyść — Usługa w ogólnym interesie gospodarczym — Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE — Nowa pomoc]

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/36

         Wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2015 r. – Comunidad Autónoma del País Vasco i Itelazpi/Komisja
   (Sprawa T-462/13) (1)

   ([Pomoc państwa - Telewizja cyfrowa - Pomoc na wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej na oddalonych i mniej zurbanizowanych obszarach w Hiszpanii - Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Korzyść - Usługa w ogólnym interesie gospodarczym - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Nowa pomoc])
   (2016/C 027/42)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) i Itelazpi, SA (Zamudio, Hiszpania) (przedstawciele: adwokaci, początkowo N. Ruiz García, J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo i M. Muñoz de Juan, następnie J. Buendía Sierra i A. Lamadrid de Pablo)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, B. Stromsky i P. Němečková, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: SES Astra (Betzdorf, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz, F. Salerno i V. Romero Algarra)

      Przedmiot

   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2014/489/UE z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie pomocy państwa SA.28599 [C 23/10 (ex NN 36/10, ex CP 163/09)] wdrożonej przez Królestwo Hiszpanii na rzecz wdrożenia naziemnej telewizji cyfrowej na obszarach oddalonych i mniej zurbanizowanych (poza regionem Kastylia-La Mancha) (Dz.U. L 217, s. 52).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Comunidad Autónoma del País Vasco (Hiszpania) i Itelazpi, SA pokrywają własne koszty oraz koszty postępowania głównego poniesione przez Komisję Europejską i SES Astra.

               3)

               Comunidad Autónoma del País Vasco i Itelazpi pokrywają koszty postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

      (1)  Dz.U. C 304 z 19.10.2013.


title: Sprawa C-366/11: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 maja 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Dyrektywa 2000/60/WE — Polityka wodna Unii — Plany gospodarowania wodami w dorzeczu — Publikacja i zgłoszenie do Komisji — Brak — Informowanie społeczeństwa i konsultacje w przedmiocie planów gospodarowania wodami w dorzeczu — Brak)

text:
               7.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 200/5

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 maja 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-366/11) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środowisko naturalne - Dyrektywa 2000/60/WE - Polityka wodna Unii - Plany gospodarowania wodami w dorzeczu - Publikacja i zgłoszenie do Komisji - Brak - Informowanie społeczeństwa i konsultacje w przedmiocie planów gospodarowania wodami w dorzeczu - Brak)
   2012/C 200/08
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Hadjiyiannis i A. Marghelis, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Belgii (przedstawiciele: T. Materne i J.C. Halleux, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327, s. 1) — Nieopracowanie planów gospodarowania wodami w dorzeczu w rozumieniu art. 13 ust. 2, 3 i 6 oraz art. 15 ust. 1 tej dyrektywy — Procedura informowania społeczeństwa i konsultacje w przedmiocie projektów wspomnianych planów — Brak

      Sentencja

               1)

               Nie opracowując w wyznaczonym terminie całości planów gospodarowania wodami w dorzeczu — zarówno w odniesieniu do obszarów dorzeczy leżących całkowicie na jego terytorium, jak i międzynarodowych obszarów dorzeczy — i nie przekazując Komisji Europejskiej w wyznaczonym terminie kopii tych planów, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na podstawie art. 13 ust. 2, 3 i 6 oraz art. 15 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej oraz ponadto nie wszczynając w wyznaczonym terminie wszystkich procedur dotyczących informowania społeczeństwa i konsultacji w przedmiocie planów gospodarowania wodami w dorzeczu, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na podstawie art. 14 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy.

               2)

               Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 298 z 8.10.2011.


title: Sprawa C-517/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 15 listopada 2012 r. — CTP przeciwko Regione Campania

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/34

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 15 listopada 2012 r. — CTP przeciwko Regione Campania
   (Sprawa C-517/12)
   2013/C 26/64
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA

      Strona pozwana: Regione Campania

      Pytanie prejudycjalne

   Czy zgodnie z art. 4 rozporządzenia WE nr 1191/69 (1) prawo do rekompensaty powstaje jedynie w przypadku, gdy w wyniku złożenia odpowiedniego wniosku właściwe władze nie postanawiają znieść zobowiązania z tytułu świadczenia usług, które to zobowiązanie pociąga za sobą niekorzystne skutki gospodarcze dla przedsiębiorstwa transportowego lub też przepis ten ma zastosowanie tylko do tych zobowiązań do świadczenia usług, wobec których rozporządzenie przewiduje zniesienie i nie pozwala na ich utrzymanie?

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania państw członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej, Dz.U. L 156, s. 1.


title: Sprawa T-226/17: Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2017 r. – Adapta Color/EUIPO – Coatings Foreign IP (Rustproof System ADAPTA)

text:
               26.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 202/24

         Skarga wniesiona w dniu 19 kwietnia 2017 r. – Adapta Color/EUIPO – Coatings Foreign IP (Rustproof System ADAPTA)
   (Sprawa T-226/17)
   (2017/C 202/39)
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Adapta Color, SL (Peñiscola, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokaci G. Macías Bonilla, G. Marín Raigal i E. Armero Lavie)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Coatings Foreign IP Co. LLC (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „Rustproof System ADAPTA” – unijny znak towarowy nr 4 368 239

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 lutego 2017 r. w sprawie R 2408/2015-5

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uwzględnienie niniejszej skargi w całości;

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie strony pozwanej i, ewentualnie, interwenienta kosztami niniejszego postępowania, a także kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem w sprawie unieważnienia prawa do znaku i postępowaniem odwoławczym przed EUIPO.

      Podniesione zarzuty

   Zarzuty i główne argumenty identyczne z tymi podnoszonymi w sprawie T-223/17.


title: Sprawa C-277/13: Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

text:
               10.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 233/2

         Skarga wniesiona w dniu 21 maja 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-277/13)
   2013/C 233/02
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Guerra e Andrade i F.W. Bulst, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że poprzez brak przyjęcia niezbędnych środków w celu ustanowienia procedury selekcyjnej podmiotów upoważnionych do świadczenia usług obsługi naziemnej w zakresie obsługi bagażowej, obsługi ramp oraz ładunku i poczty na lotniskach w Lizbonie, Porto i Faro zgodnie z art. 11 dyrektywy 96/67/WE (1), państwo portugalskie uchybiło art. 11 dyrektywy Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty.

               —

               obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Poprzez brak przystąpienia do otwarcia rynku usług obsługi naziemnej w zakresie procedury selekcyjnej usługodawców, państwo portugalskie narusza prawo Unii.
   Ponieważ państwo portugalskie ograniczyło liczbę podmiotów świadczących usługi obsługi naziemnej w zakresie obsługi bagażu, obsługi ramp, obsługi ładunku i poczty, powinno ono było zorganizować procedurę selekcyjną zgodnie z art. 11 dyrektywy 96/67/WE. Poza tym, owa procedura powinna była zostać zorganizowana po uprzednim skonsultowaniu komitetu użytkowników, a usługodawcy powinni być wybrani na maksymalny okres 7 lat zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. d) dyrektywy.

      (1)  Dz.U. L 272, s. 36.


title: Sprawa C-64/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht de Linz (Austria) w dniu 19 lutego 2008 r. — Postępowanie karne przeciwko Ernstowi Engelmannowi

text:
               9.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 116/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht de Linz (Austria) w dniu 19 lutego 2008 r. — Postępowanie karne przeciwko Ernstowi Engelmannowi
   (Sprawa C-64/08)
   (2008/C 116/15)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Landesgericht de Linz
   Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym
   Ernst Engelmann
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 43 WE (Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w brzmieniu z dnia 2 października 1997 r., ostatnio zmienionego traktatem o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2005 r., Dz.U. L 157, s. 11) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi prawa, zgodnie z którym gry losowe w kasynach mogą być organizowane wyłącznie przez spółki w formie spółek akcyjnych z siedzibą na terytorium danego państwa członkowskiego i w ten sposób wymaga utworzenia lub nabycia spółki kapitałowej mającej siedzibę w tym państwie członkowskim ?

               2)

               Czy art. 43 WE i art. 49 WE należy interpretować w ten sposób, że zakazują one krajowego monopolu w zakresie określonych gier losowych, takich jak na przykład gry losowe w kasynach, jeżeli dane państwo członkowskie nie prowadzi spójnej i systematycznej polityki dotyczącej ograniczenia gier losowych, ponieważ organizatorzy będący posiadaczami koncesji krajowych zachęcają do udziału w grach losowych — takich jak państwowe zakłady sportowe i gry liczbowe — i prowadzą w tym zakresie działania reklamowe (telewizja, gazety, czasopisma), przy czym reklama polega nawet na tym, że na krótko przed losowaniem w zamian za kupon zakładu oferowana jest wypłata gotówki („TOI TOI TOI — uwierz w szczęście”)?

               3)

               Czy art. 43 WE i art. 49 WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi prawa, zgodnie z którym wszystkie przewidziane w krajowym prawie dotyczącym gier losowych koncesje na prowadzenie gier losowych i kasyn na okres 15 lat są udzielane na podstawie przepisu, który wyłącza z przetargu (niepochodzących z danego państwa członkowskiego) konkurentów z obszaru Wspólnoty?


title: Sprawa T-267/14: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2014 r. – Zehnder Group International AG przeciwko OHIM – Stiebel Eltron (comfotherm)

text:
               24.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/33

         Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2014 r. – Zehnder Group International AG przeciwko OHIM – Stiebel Eltron (comfotherm)
   (Sprawa T-267/14)
   2014/C 194/43
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Zehnder Group International AG (Gränichen, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat J. Krenzel)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Stiebel Eltron GmbH & Co. KG (Holzminden, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 21 lutego 2014 r. w sprawie R 1318/2013-4;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „comfotherm” dla towarów z klas 9 i 11 – zgłoszenie nr 8 8 59  472

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Stiebel Eltron GmbH & Co. KG

      Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „KOMFOTHERM” dla towarów z klasy 11

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Zaskarżona decyzja nie ostaje się przy ponownym badaniu dotyczącym ustalenia podobieństwa towarów.


title: Sprawa T-579/17: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2017 r. – Wall Street Systems UK/EBC

text:
               16.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 347/47

         Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2017 r. – Wall Street Systems UK/EBC
   (Sprawa T-579/17)
   (2017/C 347/62)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Wall Street Systems UK (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat A. Csaki)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi w drodze decyzji wydanej w trybie odwoławczym z dnia 17 sierpnia 2017 r., oraz wszystkich dalszych związanych z nią decyzji;

               —

               Obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.
   Strona skarżąca kwestionuje decyzję pozwanej o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi, w drodze decyzji wydanej w trybie odwoławczym z dnia 17 sierpnia 2017 r., i wnosi o stwierdzenie nieważności tej i wszystkich dalszych związanych z nią decyzji (w szczególności odnoszących się do udzielenia zamówienia). Wskazana decyzja została doręczona z naruszeniem decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EU) 2016/245 (1) i obowiązującego prawa europejskiego, a w szczególności zasad przejrzystości, niedyskryminacji i efektywności pod względem kosztów.

      (1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/245 z dnia 9 lutego 2016 r. określająca zasady udzielania zamówień (Dz.U. 2016, L 45, s.15).


title: Sprawa T-423/05 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 29 stycznia 2007 r. — Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE przeciwko Komisji (Postępowanie w sprawie zastosowania środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania — Pomoc państwa — Okoliczności niecierpiące zwłoki)

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/37

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 29 stycznia 2007 r. — Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE przeciwko Komisji
   (Sprawa T-423/05 R)
   (Postępowanie w sprawie zastosowania środka tymczasowego - Wniosek o zawieszenie wykonania - Pomoc państwa - Okoliczności niecierpiące zwłoki)
   (2007/C 82/83)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci P. Anestis, S. Mavroghenis, S. Jordan, D. Geradin i T. Soames, solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy D. Triantafyllou i T. Scharf)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zawieszenie wykonania art. 2 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 2 do 4 decyzji Komisji w sprawie pomocy państwa C 11/2004 (ex NN 4/2003) — Olympiaki Aeroporia — Restrukturyzacja i prywatyzacja z dnia 14 września 2005 r.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-140/14: Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM (gel nails at home) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego gel nails at home — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               20.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 236/39

         Wyrok Sądu z dnia 4 czerwca 2015 r. – Bora Creations/OHIM (gel nails at home)
   (Sprawa T-140/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego gel nails at home - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 236/52)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Bora Creations, SL (Ceuta, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci R. Lange, G. Hild i E. Schalast)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Poch, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 5 grudnia 2013 r. (sprawa R 450/2013-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego gel nails at home jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Bora Creations, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 135 z 5.5.2014.


title: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie C-300/02 Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (EFOGR — Rośliny uprawne — Rozporządzenie (EWG) nr 729/70 — Artykuł 5 ust. 2 lit. c) — Niezgodności między rocznymi deklaracjami wydatków a kwalifikującymi się wydatkami — Okres 24 miesięcy — Potrącenie z kwot pomocy dla rolników)

text:
               30.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/3

      WYROK TRYBUNAŁU

   (pierwsza izba)
   z dnia 24 lutego 2005 r.
   w sprawie C-300/02 Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (EFOGR - Rośliny uprawne - Rozporządzenie (EWG) nr 729/70 - Artykuł 5 ust. 2 lit. c) - Niezgodności między rocznymi deklaracjami wydatków a kwalifikującymi się wydatkami - Okres 24 miesięcy - Potrącenie z kwot pomocy dla rolników)
   (2005/C 106/04)
   Język postępowania: grecki
   W sprawie C-300/02, Republika Grecka (pełnomocnicy: I. Chalkias oraz G. Kanellopoulos) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: M. Condou-Durande, adwokat N. Korogiannakis), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 WE, Trybunał (pierwsza izba), w składzie: P. Jann, prezes izby, K. Lenaerts i N. Colneric (sprawozdawca), E. Juhász i M. Ilešič, sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: L. Hewlett, główny administrator, wydał w dniu 24 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1.

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2002/524/WE z dnia 26 czerwca 2002 r. wykluczającej pewne wydatki poniesione przez Państwo Członkowskie z finansowania wspólnotowego w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwaranci Rolnej (EFOGR), jako wykluczającej z finansowania wspólnotowego wydatki dokonane przez Republikę Grecką w dziedzinie roślin uprawnych przed dniem 20 sierpnia 1999 r. w części, w jakiej wspomniane wydatki są objęte korektą z powodu niezgodności między zadeklarowanymi wydatkami a powierzchniami kwalifikującymi się do zgłoszonej pomocy.

               2.

               W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

               3.

               Każda ze stron ponosi własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 247 z 12.10.2002.