title: Sprawa T-282/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 czerwca 2008 r. — Ceuninck przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Powołanie — Stanowisko doradcy w ramach OLAF — Odrzucenie kandydatury — Kompetencje dyrektora generalnego OLAF — Zgodność z prawem ogłoszenia o wolnym stanowisku pracy — Naruszenie zasad powoływania urzędników w grupach zaszeregowania A4 i A5 — Nadużycie władzy — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               19.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/18

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 czerwca 2008 r. — Ceuninck przeciwko Komisji
   (Sprawa T-282/03) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Powołanie - Stanowisko doradcy w ramach OLAF - Odrzucenie kandydatury - Kompetencje dyrektora generalnego OLAF - Zgodność z prawem ogłoszenia o wolnym stanowisku pracy - Naruszenie zasad powoływania urzędników w grupach zaszeregowania A4 i A5 - Nadużycie władzy - Oczywisty błąd w ocenie)
   (2008/C 183/36)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Paul Ceuninck (Hertsberge, Belgia) (przedstawiciele: początkowo G. Vandersanden i A. Finchelstein, następnie G. Vandersanden i L. Levi, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Joris i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności ogłoszenia o wolnym stanowisku pracy COM/051/02 oraz całego postępowania rekrutacyjnego prowadzonego odnośnie do tego stanowiska, a także wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o powołaniu pani S. wydanej przez organ powołujący w dniu 13 września 2002 r. i dorozumianej decyzji odrzucającej kandydaturę skarżącego.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Paul Ceuninck oraz Komisja pokryją każdy swoje własne koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 251 z 18.3.2003.


title: Sprawa F-70/06: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Baele i in. przeciwko Komisji

text:
               12.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 190/36

         Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Baele i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-70/06)
   (2006/C 190/67)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Jan Baele (Beernem, Belgia) i inni (Przedstawiciele: S. Rodrigues i A. Jaume, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie odmowy organu powołującego wpisania skarżących na listę urzędników awansowanych do grup A*10 i B*10 w postępowaniu w sprawie awansu za 2005 r. która wynika w dorozumiany sposób z Information administrative nr 85-2005 z dnia 23 listopada 2005 r.;

               —

               wskazanie organowi powołującemu skutków, które pociąga za sobą uchylenie zaskarżonych decyzji, w szczególności zmianę grup skarżących w zależności od przypadku na grupę A*10 ze skutkiem wstecznym od dnia 1 marca 2005 r. lub na grupę B*10 począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.;

               —

               ewentualne żądanie od strony pozwanej uznania skarżących za uprawnionych do awansu w zależności od przypadku do grupy A*10 lub B*10 przy okazji następnego awansu oraz zasądzenie odszkodowania w związku ze szkodą poniesioną przez skarżących w związku z nieawansowaniem ich w zależności od przypadku do grupy A*10 począwszy od dnia 1 marca 2005 r. lub do grupy B*10 począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Na poparcie swych skarg skarżący podnoszą identyczne zarzuty jak te podniesione w sprawie F-45/06 (1).

      (1)  Dz.U.C 143 z 17.06.2006 r., str. 39


title: Sprawa T-643/11: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2014 r. – Crown Equipment (Suzhou) i Crown Gabelstapler/Rada [Dumping — Przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chin — Ponowne rozpatrzenie — Artykuł 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 — Prawo do obrony — Błąd dotyczący okoliczności faktycznych — Oczywisty błąd w ocenie — Obowiązek uzasadnienia]

text:
               9.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/44

         Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2014 r. – Crown Equipment (Suzhou) i Crown Gabelstapler/Rada
   (Sprawa T-643/11) (1)

   ([Dumping - Przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chin - Ponowne rozpatrzenie - Artykuł 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 - Prawo do obrony - Błąd dotyczący okoliczności faktycznych - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia])
   (2015/C 046/53)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Crown Equipment (Suzhou) Co. Ltd (Suzhou, Chiny); i Crown Gabelstapler GmbH & Co. KG (Roding, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci K. Neuhaus, H.J. Freund i B. Ecker)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.P. Hix, pełnomocnik, wspierany początkowo przez adwokatów G. Berrischa i A. Polcyna, a następnie przez A. Polcyna i D. Geradina).

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.F. Brakeland, M. França i A. Stobiecka Kuik, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1008/2011 z dnia 10 października 2011 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzonego na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 268, s. 1) w zakresie dotyczącym skarżących.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Crown Equipment (Suzhou) Co. Ltd i Crown Gabelstapler GmbH & Co. KG pokrywają, poza własnymi kosztami, cztery piąte kosztów poniesionych przez Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Rada pokrywa jedną piątą własnych kosztów.

               4)

               Komisja pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 49 z 18.2.2012.


title: Sprawa C-532/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 18 października 2016 r. Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos/AB SEB bankas

text:
               9.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/28

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 18 października 2016 r. Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos/AB SEB bankas
   (Sprawa C-532/16)
   (2017/C 006/35)
   Język postępowania: litewski

      Sąd odsyłający

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca odwołanie: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Druga strona postępowania: AB SEB bankas

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 184–186 dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym mechanizm korekty odliczenia przewidziany w dyrektywie 2006/112 nie ma zastosowania w przypadkach, gdy wstępne odliczenie podatku od wartości dodanej (VAT) nie było w ogóle możliwe, ponieważ dana transakcja miała status zwolnionej transakcji związanej z dostawą terenów?

               2)

               Czy dla odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie okoliczność, że (1) powodem wstępnego odliczenia VAT z tytułu zakupu działek była praktyka organu administracji podatkowej, zgodnie z którą rozpatrywaną dostawę błędnie zaklasyfikowano jako dostawę terenu budowlanego podlegającą opodatkowaniu VAT, w myśl art. 12 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112, lub że (2) po wstępnym odliczeniu dokonanym przez nabywcę dostawca terenu wystawił notę kredytową VAT na rzecz nabywcy, dokonując korekty kwot VAT podanych (wyszczególnionych) w pierwotnej fakturze?

               3)

               W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy w okolicznościach takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym art. 184 lub 185 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy dokonanie wstępnego odliczenia nie było w ogóle możliwe, ponieważ rozpatrywana transakcja podlegała zwolnieniu z VAT, należy uznać, że obowiązek podatnika w zakresie dokonania korekty tego odliczenia powstaje w trybie natychmiastowym czy dopiero w momencie, gdy staje się wiadome, że dokonanie wstępnego odliczenia nie było możliwe?

               4)

               W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy w okolicznościach takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym dyrektywę 2006/112, w szczególności jej art. 179, 184–186 i 250, należy interpretować w ten sposób, że skorygowane kwoty podlegającego odliczeniu VAT naliczonego wymagają odliczenia w okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatnika w zakresie dokonania korekty wstępnego odliczenia lub w którym powstało prawo podatnika do dokonania korekty wstępnego odliczenia?

      (1)  Dz.U. 2006, L 347, s. 1.


title: Sprawa T-105/05: Skarga wniesiona w dniu 28 lutego 2005 r. przez Assembled Investments (Proprietary) Limited przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

text:
               14.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 115/29

         Skarga wniesiona w dniu 28 lutego 2005 r. przez Assembled Investments (Proprietary) Limited przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)
   (Sprawa T-105/05)
   (2005/C 115/52)
   Język, w którym wniesiona została skarga: angielski
   W dniu 28 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Assembled Investments (Proprietary) Limited z siedzibą w Stellenbosch (Afryka Południowa), reprezentowanej przez adwokata P. Hagmana przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).
   Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również Waterford Wedgwood Plc z siedzibą w Waterford (Irlandia).
   Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 15 grudnia 2004 r. i stwierdzenie, że wspólnotowy znak towarowy „WATERFORD STELLENBOSCH”, o którego rejestrację wniesiono (nr zgłoszenia 1 438 860) nie jest podobny w stopniu mogącym wprowadzić w błąd do wspólnotowego znaku towarowego „WATERFORD” zarejestrowanego pod nr 397 521;

               —

               przekazanie sprawy do OHIM celem dokonania rejestracji;

               —

               obciążenie pozwanego OHIM, a także osoby wnoszącej sprzeciw i współpozwanej Waterford Wedgwood Plc kosztami poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty:

               Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

               Assembled Investments (proprietary) Limited

               Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

               Graficzny znak towarowy „Waterford Stellenbosch” dla towarów zaliczanych do klasy 33 ( napoje alkoholowe, w tym wina) — nr zgłoszenia 1 438 860

               Osoba uprawniona z prawa ochronnego do znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie:

               Waterford Wedgwood Plc

               Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie:

               Wspólnotowy słowny znak towarowy „WATERFORD” dla towarów zaliczanych do klas 3, 8, 11, 21, 24 i 34 (środki perfumeryjne; olejki eteryczne; sztućce; urządzenia do oświetlania; wyroby szklane; …) — Wspólnotowy znak towarowy nr 397 521

               Decyzja Wydziału Sprzeciwów:

               Oddalenie sprzeciwu

               Decyzja Izby Odwoławczej:

               Zmiana zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia

               Podniesione zarzuty:

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 oraz art. 74 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd co do tych dwóch znaków oraz z tej przyczyny, że nie istnieją przekonujące dowody na to, by używanie zgłoszonego znaku towarowego miało niekorzystny wpływ na znak wcześniejszy oraz by przynosiło nienależyte korzyści


title: Sprawa C-39/09 P: Postanowienie Trybunału z dnia 22 marca 2010 r. — Société des plantations de Mbanga SA (SPM) przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej (Odwołanie — Artykuł 119 regulaminu Trybunału — Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Wspólna organizacja rynków w sektorze bananów — System przywozu bananów pochodzących z państw AKP do Wspólnoty — Szkoda rzekomo wyrządzona niezależnemu producentowi — Naruszenie reguł konkurencji w dziedzinie wspólnej polityki rolnej — Naruszenie ogólnych zasad prawa, w szczególności zasady dobrej administracji — Odwołanie oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne)

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/17

         Postanowienie Trybunału z dnia 22 marca 2010 r. — Société des plantations de Mbanga SA (SPM) przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-39/09 P) (1)

   (Odwołanie - Artykuł 119 regulaminu Trybunału - Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty - Wspólna organizacja rynków w sektorze bananów - System przywozu bananów pochodzących z państw AKP do Wspólnoty - Szkoda rzekomo wyrządzona niezależnemu producentowi - Naruszenie reguł konkurencji w dziedzinie wspólnej polityki rolnej - Naruszenie ogólnych zasad prawa, w szczególności zasady dobrej administracji - Odwołanie oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne)
   2010/C 234/25
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Société des plantations de Mbanga SA (SPM) (przedstawiciel: A. Farache, avocat)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. De Gregorio Merino, E. Sitbon, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciel: F. Clotuche-Duvieusart, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) z dnia 13 listopada 2008 r. w sprawie T-128/05 SPM przeciwko Radzie i Komisji, w którym Sąd oddalił skargę wnoszącej odwołanie, o naprawienie szkody wyrządzonej bezprawnym w świetle jej twierdzeń uregulowaniem ustanowionym przez Radę i Komisję w dziedzinie przywozu bananów do Wspólnoty — Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Banany pochodzące z państw AKP — Szkoda rzekomo wyrządzona niezależnemu producentowi — Brak przestrzegania reguł konkurencji w dziedzinie wspólnej polityki rolnej — Naruszenie ogólnych zasad prawa, a w szczególności zasady dobrej administracji

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Société des plantations de Mbanga SA (SPM) zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.


title: Sprawa F-24/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 5 lipca 2007 r. — Abarca Montiel i in. przeciwko Komisji (Służba publiczna — Pracownicy kontraktowi — Zaszeregowanie i wynagrodzenie — Biuro Infrastruktura i logistyka w Brukseli (OIB) — Pielęgniarki zajmujące się noworodkami — Dawni pracownicy najemni prawa belgijskiego — Zmiana obowiązującego systemu — Równe traktowanie)

text:
               25.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/46

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 5 lipca 2007 r. — Abarca Montiel i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-24/06) (1)

   (Służba publiczna - Pracownicy kontraktowi - Zaszeregowanie i wynagrodzenie - Biuro „Infrastruktura i logistyka’ w Brukseli (OIB) - Pielęgniarki zajmujące się noworodkami - Dawni pracownicy najemni prawa belgijskiego - Zmiana obowiązującego systemu - Równe traktowanie)
   (2007/C 199/89)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Sabrina Abarca Montiel (Wauthier-Braine, Belgia) i inni (przedstawiciel: L. Vogel, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Martin i L. Lozano Palacios, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalających zażalenia skarżących wniesionych na decyzje ustalające zaszeregowanie i wynagrodzenie pracowników kontraktowych.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji, mocą których Komisja Wspólnot Europejskich ustaliła wynagrodzenie skarżących w oparciu o umowy pracowników kontraktowych podpisane w kwietniu 2005 r.

               2)

               Skarga zostaje oddalona w pozostałej części.

               3)

               Komisja Wspólnot Europejskich pokrywa koszty własne i połowę kosztów poniesionych przez skarżące.

               4)

               Skarżące pokrywają połowę własnych kosztów.

      (1)  Dz.U. C 108 z 6.5.2006 r., str. 33.


title: Sprawa C-489/09: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 27 stycznia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Gent — Belgia) — Vandoorne NV przeciwko Belgische Staat (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 11 część C ust. 1 oraz art. 27 ust. 1 i 5 — Podstawa opodatkowania — Procedury uproszczone — Wyroby tytoniowe — Banderole — Jednokrotny pobór podatku VAT u źródła — Dostawca będący pośrednikiem — Całkowity lub częściowy brak zapłaty ceny — Odmowa zwrotu podatku VAT)

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/5

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 27 stycznia 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Gent — Belgia) — Vandoorne NV przeciwko Belgische Staat
   (Sprawa C-489/09) (1)

   (Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 11 część C ust. 1 oraz art. 27 ust. 1 i 5 - Podstawa opodatkowania - Procedury uproszczone - Wyroby tytoniowe - Banderole - Jednokrotny pobór podatku VAT u źródła - Dostawca będący pośrednikiem - Całkowity lub częściowy brak zapłaty ceny - Odmowa zwrotu podatku VAT)
   2011/C 80/07
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hof van Beroep te Gent

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Vandoorne NV

      Strona pozwana: Belgische Staat

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van Beroep te Gent — Wykładnia art. 11 część C ust. 1 oraz art. 27 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Procedury uproszczone — Przepisy krajowe przewidujące w odniesieniu do wyrobów tytoniowych, które zostaną przywiezione, nabyte lub wyprodukowane na terytorium, pobór podatku VAT u źródła z wyłączeniem możliwości obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku podatników, którzy uiścili podatek od tych wyrobów

      Sentencja

   Wykładni art. 11 część C ust. 1 i art. 27 ust. 1 i 5 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w brzmieniu zmienionym dyrektywą Rady 2004/7/WE z dnia 20 stycznia 2004 r. należy dokonywać w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak rozpatrywane w sprawie przed sądem krajowym, które przewidują, w celu uproszczenia poboru podatku od wartości dodanej, zwalczania oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania w odniesieniu do wyrobów tytoniowych, jednokrotny pobór tego podatku za pomocą banderol u źródła, od producenta lub importera tych produktów, z wyłączeniem prawa dostawców będących pośrednikami — którzy występują później w łańcuchu kolejnych dostaw — do uzyskania zwrotu podatku od wartości dodanej w razie braku zapłaty ceny za rzeczone produkty przez nabywcę.

      (1)  Dz.U. C 37 z 13.2.2010.


title: Sprawa C-255/10: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 16 lutego 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Roma — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Alessandrowi Sacchiemu (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Swoboda przedsiębiorczości — Swoboda świadczenia usług — Gry hazardowe — Przyjmowanie zakładów na imprezy sportowe — Wymóg koncesji — Konsekwencje wynikające z naruszenia prawa Unii przy udzielaniu koncesji — Wydanie 16300 dodatkowych koncesji — Zasada równego traktowania i obowiązek przejrzystości — Zasada pewności prawa — Ochrona posiadaczy wcześniejszych koncesji — Przepisy krajowe — Minimalne odległości obowiązujące między punktami przyjmowania zakładów — Dopuszczalność — Działalność transgraniczna podobna do działalności objętej koncesją — Zakaz w przepisach krajowych — Dopuszczalność)

text:
               26.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/10

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 16 lutego 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Roma — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Alessandrowi Sacchiemu
   (Sprawa C-255/10) (1)

   (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Swoboda przedsiębiorczości - Swoboda świadczenia usług - Gry hazardowe - Przyjmowanie zakładów na imprezy sportowe - Wymóg koncesji - Konsekwencje wynikające z naruszenia prawa Unii przy udzielaniu koncesji - Wydanie 16 300 dodatkowych koncesji - Zasada równego traktowania i obowiązek przejrzystości - Zasada pewności prawa - Ochrona posiadaczy wcześniejszych koncesji - Przepisy krajowe - Minimalne odległości obowiązujące między punktami przyjmowania zakładów - Dopuszczalność - Działalność transgraniczna podobna do działalności objętej koncesją - Zakaz w przepisach krajowych - Dopuszczalność)
   2012/C 151/17
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale di Roma

      Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

   Alessandro Sacchi

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale ordinario di Roma — Swobodny przepływ osób — Swoboda przedsiębiorczości — Swoboda świadczenia usług — Działalność polegająca na przyjmowaniu zakładów — Przepisy krajowe uzależniające wykonywanie tej działalności od uzyskania zezwolenia i licencji bezpieczeństwa publicznego — Ochrona udzielana podmiotom prawa, które uzyskały zezwolenia i licencje dzięki procedurom ich udzielenia, z których niezgodnie z prawem wykluczono inne podmioty gospodarcze z tego samego sektora — Zgodność z art. 43 i 49 WE

      Sentencja

               1)

               Artykuły 43 WE i 49 WE, jak również zasady równego traktowania i skuteczności należy interpretować w ten sposób, iż stoją na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie, które z naruszeniem prawa Unii wykluczyło określoną kategorię podmiotów gospodarczych z możliwości uzyskania koncesji na wykonywanie danej działalności gospodarczej i które zmierza do zaradzenia temu naruszeniu, organizując przetarg na znaczną liczbę nowych koncesji, chroniło pozycję rynkową uzyskaną przez działające już podmioty gospodarcze, w szczególności poprzez ustanowienie minimalnych odległości między punktami zakładanymi przez nowych koncesjonariuszy a punktami działających już podmiotów.

               2)

               Artykuły 43 WE i 49 WE należy interpretować w ten sposób, iż stoją one na przeszkodzie temu, by nakładano sankcje za prowadzenie bez koncesji lub zezwolenia policji zorganizowanej działalności w zakresie przyjmowania zakładów na osoby powiązane z podmiotem, który został wykluczony z przetargu z naruszeniem prawa Unii, nawet po przeprowadzeniu nowego przetargu mającego zaradzić temu naruszeniu prawa Unii, ponieważ wspomniany przetarg i wynikające z niego udzielenie nowych koncesji nie zaradziły skutecznie niezgodnemu z prawem wykluczeniu wspomnianego podmiotu z poprzedniego przetargu.

               3)

               Z art. 43 WE i 49 WE, zasady równego traktowania, obowiązku przejrzystości oraz zasady pewności prawa wynika, że warunki i zasady przetargu, takiego jak przetarg będący przedmiotem sporu w sprawach przed sądem krajowym, a w szczególności przepisy przewidujące cofnięcie koncesji wydanych na zakończenie takiego przetargu, takie jak przepisy zawarte w art. 23 ust. 2 lit. a) i ust. 3 projektu umowy między autonomiczną administracją monopoli państwowych a podmiotem otrzymującym koncesję dotyczącą gier hazardowych w zakresie imprez innych niż wyścigi konne, powinny być sformułowane w sposób jasny, precyzyjny i jednoznaczny, a ocena tego należy do sądu krajowego.

      (1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2010.


title: Sprawa T-293/14: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (HALLOUMI)

text:
               28.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 245/21

         Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2014 r. – Cyprus przeciwko OHIM (HALLOUMI)
   (Sprawa T-293/14)
   2014/C 245/29
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciel: S. Malynicz, barrister, i V. Marsland, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie R 1503/2013-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „HALLOUMI” dla towarów z klasy 29 – zgłoszenie nr 1 1 5 70  124

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-459/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Polityka społeczna — Dyrektywa 89/391/EWG — Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników — Zasób wiedzy i umiejętności pracowników zapewniających odpowiedni stopień ochrony i zapobiegania zagrożeniom zawodowym w przedsiębiorstwie)

text:
               12.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 190/4

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji
   (Sprawa C-459/04) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Polityka społeczna - Dyrektywa 89/391/EWG - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Zasób wiedzy i umiejętności pracowników zapewniających odpowiedni stopień ochrony i zapobiegania zagrożeniom zawodowym w przedsiębiorstwie)
   (2006/C 190/06)
   Język postępowania: szwedzki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: H. Kreppel, J. Enegren i V. Kreuschitz, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Szwecji (Przedstawiciele: A. Kruse i K. Wistrand, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niepełna transpozycja art. 7 ust. 8 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183, str. 1) — Definicje zasobu wiedzy i umiejętności pracowników wyznaczonych przez pracodawcę celem zapewnienia odpowiedniego stopnia ochrony i zapobiegania zagrożeniom podczas pracy w ramach przedsiębiorstwa
   Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich i Królestwo Szwecji poniosą swoje własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 45 z 19.02.2005


title: Sprawa C-453/13: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 16 października 2014 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) – Zjednoczone Królestwo] – The Queen, na wniosek: Newby Foods Ltd, przeciwko Food Standards Agency [Ochrona zdrowia — Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 — Szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego — Punkty 1.14 i 1.15 załącznika I — Pojęcia „mięsa oddzielonego mechanicznie” i  „surowych wyrobów mięsnych”  — Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 — Zapobieganie, kontrola i zwalczanie niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii — Ochrona konsumenta — Dyrektywa 2000/13/WE — Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych]

text:
               22.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/9

         Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 16 października 2014 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) – Zjednoczone Królestwo] – The Queen, na wniosek: Newby Foods Ltd, przeciwko Food Standards Agency
   (Sprawa C-453/13) (1)

   ([Ochrona zdrowia - Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 - Szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego - Punkty 1.14 i 1.15 załącznika I - Pojęcia „mięsa oddzielonego mechanicznie” i „surowych wyrobów mięsnych” - Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 - Zapobieganie, kontrola i zwalczanie niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii - Ochrona konsumenta - Dyrektywa 2000/13/WE - Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych])
   (2014/C 462/15)
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: The Queen, na wniosek: Newby Foods Ltd,

      Strona pozwana: Food Standards Agency

      Sentencja

   Punkty 1.14 i 1.15 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego należy interpretować w ten sposób, że produkt uzyskany przez mechaniczne usunięcie mięsa z tkanek przylegających do kości po ich oddzieleniu od tuszy lub z tusz drobiowych powinien być uznany za „mięso oddzielone mechanicznie” w rozumieniu wspomnianego pkt 1.14, w przypadku gdy zastosowana metoda prowadzi do utraty lub modyfikacji struktury włókien mięśniowych większej od utraty lub modyfikacji ściśle zlokalizowanej w miejscu przecięcia, niezależnie od okoliczności, że zastosowana technika nie narusza struktury wykorzystywanych kości. Taki produkt nie może być uznany za „surowe wyroby mięsne” w rozumieniu wspomnianego pkt 1.15.

      (1)  Dz.U. C 344 z 23.11.2013.


title: Sprawa C-33/16: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 4 maja 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus – Finlandia) – Postępowanie wszczęte przez A Oy [Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Podatek od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 148 lit. d) — Zwolnienie — Świadczenia usług realizowane dla zaspokojenia bezpośrednich potrzeb jednostek pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu i ich ładunku — Przeładunek świadczony przez podwykonawców na rachunek pośrednika]

text:
               3.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/12

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 4 maja 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus – Finlandia) – Postępowanie wszczęte przez A Oy
   (Sprawa C-33/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 148 lit. d) - Zwolnienie - Świadczenia usług realizowane dla zaspokojenia bezpośrednich potrzeb jednostek pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu i ich ładunku - Przeładunek świadczony przez podwykonawców na rachunek pośrednika])
   (2017/C 213/13)
   Język postępowania: fiński

      Sąd odsyłający

   Korkein hallinto-oikeus

      Strony w postępowaniu głównym

   A Oy

      przy udziale: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Sentencja

               1)

               Artykuł 148 lit. d) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że usługi przeładunku na pokład lub z pokładu jednostki pływającej stanowią usługi wykonywane na bezpośrednie potrzeby ładunku jednostek pływających, o których mowa w art. 148 lit. a) owej dyrektywy.

               2)

               Artykuł 148 lit. d) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że po pierwsze, zwolnione z podatku mogą być nie tylko świadczenia usług dotyczące wykonywania przeładunku, odpowiednio, na pokład i z pokładu jednostki pływającej objętej zakresem art. 148 lit. a) owej dyrektywy, do których dochodzi na ostatnim etapie obrotu taką usługą, ale także świadczenia usług na wcześniejszym etapie, takie jak świadczenia usług realizowane przez podwykonawcę na rzecz podmiotu gospodarczego, który to podmiot następnie z tego tytułu wystawia fakturę przedsiębiorstwu spedycyjnemu lub przedsiębiorstwu transportowemu, oraz po drugie, zwolnione mogą być także świadczenia usług przeładunku na rzecz posiadacza przeładowywanego ładunku, takiego jak eksporter lub importer tego ładunku.

      (1)  Dz.U. C 111 z 29.3.2016.


title: Sprawa T-257/08: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 lipca 2009 r. — Biotronik przeciwko OHIM (BioMonitor) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BioMonitor — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/37

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 lipca 2009 r. — Biotronik przeciwko OHIM (BioMonitor)
   (Sprawa T-257/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego BioMonitor - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   2009/C 205/68
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Biotronik GmbH & Co. KG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci U. Sander i R. Böhm, następnie adwokat R. Böhm)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

      Przedmiot sprawy

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 kwietnia 2008 r. (sprawa R 466/2007-4) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego BioMonitor jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Biotronik GmbH & Co. KG zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C C 223 z 30.8.2008.


title: Sprawa T-241/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 października 2008 r. — Buzzi Unicem przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dyrektywa 2003/87/WE — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Włoski krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji na lata 2008-2012 — Decyzja Komisji o nie zgłaszaniu sprzeciwu pod określonymi warunkami — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność)

text:
               10.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/30

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 października 2008 r. — Buzzi Unicem przeciwko Komisji
   (Sprawa T-241/07) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Dyrektywa 2003/87/WE - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Włoski krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji na lata 2008-2012 - Decyzja Komisji o nie zgłaszaniu sprzeciwu pod określonymi warunkami - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
   (2009/C 6/61)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Buzzi Unicem SpA (Casale Monferrato, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci C. Viviani i M. Vellano i G. Osch)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: U. Wölker i D. Recchia, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Skarga zmierza do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 15 maja 2007 r. dotyczącej krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Republikę Włoską na lata 2008–2012 zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, s. 32) w zakresie w jakim Komisja uzależnia w niej decyzję o niepodoszeniu sprzeciwu wobec rzeczonego krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji od uchylenia zezwolenia dla operatorów instalacji do zachowania części uprawnień przyznanych w przypadku „zakończenia działalności w wyniku procesu racjonalizacji produkcji”.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Buzzi Unicem SpA pokrywa swe własne koszty jak i koszty poniesione przez Komisje.

      (1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.


title: Sprawa T-67/06: Skarga wniesiona w dniu  20 lutego 2006 r.  — Elini N.V. przeciwko OHIM

text:
               22.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/27

         Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2006 r. — Elini N.V. przeciwko OHIM
   (Sprawa T-67/06)
   (2006/C 96/45)
   Język skargi: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Elini N.V. (Antwerpia, Belgia) [Przedstawiciele: adwokaci F. Cornette i S. Tilsley]

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Rolex S.A. (Genewa, Szwajcaria)
   Żądania strony skarżącej

               —

               weryfikacja i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 grudnia 2005 r. (R 725/2004-4),

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Elini N.V.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Elini” dla towarów należących do klasy 14 (wyroby biżuteryjne; zegarki; bransoletki, szkiełka, skrzynki i łańcuszki do zegarków; kamienie szlachetne)
   Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Rolex S.A.
   Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wspólnotowy znak towarowy „Cellini” dla towarów należących między innymi do klasy 14 (rejestracja nr 1 456 102)
   Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94


title: Sprawa C-665/15: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 22 marca 2017 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Transport — Prawa jazdy — Europejska Sieć Praw Jazdy — Korzystanie z sieci Unii i przyłączenie do niej)

text:
               29.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 168/14

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 22 marca 2017 r. – Komisja Europejska/Republika Portugalska
   (Sprawa C-665/15) (1)

   ((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Transport - Prawa jazdy - Europejska Sieć Praw Jazdy - Korzystanie z sieci Unii i przyłączenie do niej))
   (2017/C 168/16)
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Hottiaux, M. Farrajota i P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo i C. Guerra Santos, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Poprzez brak realizacji przyłączenia do Europejskiej Sieci Praw Jazdy Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 7 ust. 5 lit. d) dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy.

               2)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 59 z 15.2.2016.


title: Sprawa T-9/16: Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2016 r. – Skechers USA France/OHIM – IM Production (Obuwie)

text:
               14.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/53

         Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2016 r. – Skechers USA France/OHIM – IM Production (Obuwie)
   (Sprawa T-9/16)
   (2016/C 098/68)
   Język skargi: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Skechers USA France (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Horn)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: IM Production SAS (Paryż)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Właściciel spornego wzoru: IM Production SAS

      Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 221 584-0023

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 września 2015 r. w sprawie R 2429/2013-3

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie prawa do obrony i zasad rzetelnego procesu;

               —

               Naruszenie art. 4, 5, 6 i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002.


title: Sprawa F-82/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Clarke i in. przeciwko OHIM (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Artykuł 8 WZIP — Klauzula rozwiązująca umowę w przypadku, gdy pracownik nie zostanie wpisany na listę rezerwy konkursu — Konkursy otwarte OHIM/AD/02/07 i OHIM/AST/02/07 — Akt niekorzystny — Zasada wykonywania umów w dobrej wierze — Obowiązek staranności — Zasada dobrej administracji — Wymogi językowe — Brak kompetencji EPSO — Dyrektywa 1997/70/WE — Praca na czas określony)

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/49

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 14 kwietnia 2011 r. — Clarke i in. przeciwko OHIM
   (Sprawa F-82/08) (1)

   (Służba publiczna - Personel tymczasowy - Artykuł 8 WZIP - Klauzula rozwiązująca umowę w przypadku, gdy pracownik nie zostanie wpisany na listę rezerwy konkursu - Konkursy otwarte OHIM/AD/02/07 i OHIM/AST/02/07 - Akt niekorzystny - Zasada wykonywania umów w dobrej wierze - Obowiązek staranności - Zasada dobrej administracji - Wymogi językowe - Brak kompetencji EPSO - Dyrektywa 1997/70/WE - Praca na czas określony)
   2011/C 252/103
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Nicole Clarke i in.. (Alicante, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat H. Tettenborn)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: I. de Medrano Caballero, pełnomocnik, wspierany przez adwokata D. Waelbroecka)

      Przedmiot sprawy

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności klauzuli ujętej w umowach o pracę zawartych ze skarżącymi, która przewiduje automatyczne rozwiązanie umowy w przypadku nieumieszczenia ich nazwisk na liście rezerwy sporządzonej w wyniku pierwszego konkursu otwartego zorganizowanego na potrzeby zajmowanych przez nie stanowisk. Po drugie, stwierdzenie, że konkursy OHIM/AD/02/07 i OHIM/AST/02/07 nie wywołują żadnych skutków w zakresie umów o pracę zawartych ze skarżącymi, lub stwierdzenie nieważności tych konkursów. Ponadto zasądzenie od OHIM zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżące.

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji dyrektora działu kadr Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 19 grudnia 2007 r. i decyzji OHIM z dnia 7 marca 2008 r. w zakresie, w jakim w tej ostatniej decyzji oddalono odpowiednie żądania N. Clarke, E. Papathanasiou i M. Periañez-González mające na celu niestosowanie klauzuli rozwiązania zawartej w ich umowach o pracę w charakterze członków personelu tymczasowego w odniesieniu do konkursów OHIM/AD/02/07 i OHIM/AST/02/07.

               2)

               Zasądza się od OHIM na rzecz każdej ze skarżących kwotę po 2 000 EUR tytułem zadośćuczynienia.

               3)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               4)

               OHIM pokrywa własne koszty i koszty poniesione przez skarżące.

      (1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009, s. 38.


title: Sprawa C-166/15: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija – Łotwa) – postępowanie karne przeciwko Aleksandrsowi Ranksowi, Jurijsowi Vasiļevičsowi [Odesłanie prejudycjalne — Własność intelektualna — Prawo autorskie i prawa pokrewne — Dyrektywa 91/250/EWG — Artykuł 4 lit. a) i c) — Artykuł 5 ust. 1 i 2 — Dyrektywa 2009/24/WE — Artykuł 4 ust. 1 i 2 — Artykuł 5 ust. 1 i 2 — Ochrona prawna programów komputerowych — Odsprzedaż „używanych” kopii objętych licencją programów komputerowych na nośnikach materialnych, które nie są oryginalne — Wyczerpanie prawa dystrybucji — Wyłączne prawo do powielania]

text:
               12.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/3

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija – Łotwa) – postępowanie karne przeciwko Aleksandrsowi Ranksowi, Jurijsowi Vasiļevičsowi
   (Sprawa C-166/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Własność intelektualna - Prawo autorskie i prawa pokrewne - Dyrektywa 91/250/EWG - Artykuł 4 lit. a) i c) - Artykuł 5 ust. 1 i 2 - Dyrektywa 2009/24/WE - Artykuł 4 ust. 1 i 2 - Artykuł 5 ust. 1 i 2 - Ochrona prawna programów komputerowych - Odsprzedaż „używanych” kopii objętych licencją programów komputerowych na nośnikach materialnych, które nie są oryginalne - Wyczerpanie prawa dystrybucji - Wyłączne prawo do powielania])
   (2016/C 462/04)
   Język postępowania: łotewski

      Sąd odsyłający

   Rīgas apgabaltiesas Krimināllietu tiesu kolēģija

      Strony w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

   Aleksandrs Ranks, Jurijs Vasiļevičs,

      przy udziale: Finanšu un ekonomisko noziegumu izmeklēšanas prokuratūra, Microsoft Corp.

      Sentencja

   Artykuł 4 lit. a) i c) i art. 5 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych należy interpretować w ten sposób, że o ile pierwotny nabywca kopii programu komputerowego objętego licencją na nieograniczone używanie jest uprawniony do odsprzedaży dalszemu nabywcy tej używanej kopii i swojej licencji, o tyle nie może on natomiast – gdy oryginalny nośnik materialny kopii, którą początkowo mu wydano, jest uszkodzony, zniszczony lub został zagubiony – dostarczyć temu dalszemu nabywcy swojej kopii zapasowej tego programu bez zezwolenia uprawnionego.

      (1)  Dz.U. C 205 z 22.6.2015.


title: Sprawa C-332/08: Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               25.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 272/9

         Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-332/08)
   (2008/C 272/14)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Rozet i A. Alcover San Pedro, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Francuska
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu dostosowania się do dyrektywy 2004/107/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie arsenu, kadmu, rtęci, niklu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w otaczającym powietrzu (1) Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 10 tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy 2004/107/WE upłynął w dniu 15 lutego 2007 r. W dniu wniesienia skargi wyżej wymieniona dyrektywa nie była jeszcze przedmiotem pełnej transpozycji do prawa krajowego.

      (1)  Dz.U. 2005, L 23, s. 3.


title: Sprawa C-430/04: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia  8 czerwca 2006 r.  (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Finanzamt Eisleben przeciwko Feuerbestattungsverein Halle eV (Szósta dyrektywa VAT — Możliwość powołania się na art. 4 ust. 5 akapit drugi — Działalność wykonywana przez prywatnego podatnika w konkurencji z organem władzy publicznej — Podmiot prawa publicznego — Brak opodatkowania działalności wykonywanej w charakterze władzy publicznej)

text:
               29.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/2

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Finanzamt Eisleben przeciwko Feuerbestattungsverein Halle eV
   (Sprawa C-430/04) (1)

   (Szósta dyrektywa VAT - Możliwość powołania się na art. 4 ust. 5 akapit drugi - Działalność wykonywana przez prywatnego podatnika w konkurencji z organem władzy publicznej - Podmiot prawa publicznego - Brak opodatkowania działalności wykonywanej w charakterze władzy publicznej)
   (2006/C 178/03)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bundesfinanzhof
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Finanzamt Eisleben

      Strona pozwana: Feuerbestattungsverein Halle eV

      Interwenient: Lutherstadt Eisleben
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 4 ust. 5 akapit drugi szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. L 145, str. 1) — Opodatkowanie podmiotów prawa publicznego w zakresie działalności wykonywanej przez nie jako organy władzy publicznej w przypadku, gdy brak opodatkowania prowadziłby do znaczącego zakłócenia konkurencji — Możliwość powołania się na ten przepis przez podatnika będącego stowarzyszeniem prawa prywatnego, które prowadzi krematorium i konkuruje z gminą wykonującą podobną działalność zwolnioną od podatku lub opodatkowaną w sposób bardziej korzystny
   Sentencja
   Jednostka, która konkuruje z podmiotem prawa publicznego i która kwestionuje brak opodatkowania podatkiem od wartości dodanej tego podmiotu lub zbyt niskie opodatkowanie, któremu on podlega w zakresie działalności, którą wykonuje w charakterze władzy publicznej, ma prawo powołać się w ramach sporu toczącego się między jednostką a krajowym organem podatkowym, takiego jak ten w postępowaniu przed sądem krajowym, na art. 4 ust. 5 akapit drugi szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku.

      (1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004.


title: Sprawa C-494/08 P: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 9 grudnia 2009 r. — Prana Haus GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Artykuł 119 regulaminu — Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy PRANAHAUS — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

text:
               13.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/19

         Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 9 grudnia 2009 r. — Prana Haus GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-494/08 P) (1)

   (Odwołanie - Artykuł 119 regulaminu - Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy PRANAHAUS - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)
   2010/C 63/28
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Prana Haus GmbH (Przedstawiciel: N. Hebeis, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Przedstawiciel: J. Weberndörfer, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) z dnia17 września 2008 r. w sprawie T-226/07 Prana Haus GmbH przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 kwietnia 2007 r. oddalającej odwołanie od decyzji eksperta, którą odmówiono rejestracji słownego znaku towarowego „PRANAHAUS” dla towarów i usług należących do klas 9, 16 i 35 — Charakter opisowy znaku towarowego

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

               2)

               Prana Haus GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.


title: Sprawa C-164/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 3 kwietnia 2012 r. — DMC Beteiligungsgesellschaft mbH przeciwko Finanzamt Hamburg-Mitte

text:
               21.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 3 kwietnia 2012 r. — DMC Beteiligungsgesellschaft mbH przeciwko Finanzamt Hamburg-Mitte
   (Sprawa C-164/12)
   2012/C 217/09
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Finanzgericht Hamburg

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: DMC Beteiligungsgesellschaft mbH

      Strona pozwana: Finanzamt Hamburg-Mitte.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy jest zgodna z art. 43 WE (wzgl. art. 49 TFUE) sytuacja, gdy przepisy krajowe w przypadku wniesienia do spółki kapitałowej udziałów w spółce osobowej przewidują, że wniesiony majątek zakładowy podlega obligatoryjnie oszacowaniu według wartości cząstkowej (i w ten sposób poprzez ujawnienie cichych rezerw powstaje dla podmiotu dokonującego wkładu zysk z tytułu zbycia), o ile stosowanie prawa podatkowego Republiki Federalnej Niemiec jest wykluczone w chwili dokonania wkładu rzeczowego względem zysków z tytułu zbycia nowych udziałów w spółce, przyznanych podmiotowi dokonującemu wniesienia wkładu w zamian za ten wkład?

               2)

               Na wypadek, gdyby na pytanie pierwsze należało udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy są zgodne z art. 43 WE (wzgl. art. 49 TFUE) przepisy krajowe w sytuacji, gdy podmiotowi dokonującemu wkładu przyznaje się prawo do wystąpienia o bezodsetkowe odroczenie płatności podatku powstałego wskutek ujawnienia cichych rezerw w tym sensie, że podatek przypadający na zysk z tytułu zbycia może być uiszczony w rocznych ratach w wysokości minimum piątej części kwoty podatku przy założeniu, że uiszczenie tych rat jest zagwarantowane?


title: Sprawa T-441/05: Skarga wniesiona w dniu  16 grudnia 2005 r.  — IVG Immobilien przeciwko OHIM

text:
               11.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 60/41

         Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2005 r. — IVG Immobilien przeciwko OHIM
   (Sprawa T-441/05)
   (2006/C 60/80)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: IVG Immobilien AG (Bonn, Niemcy) [Przedstawiciele: A. Okonek i U. Karpenstein, Rechtsanwälte]

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 września 2005 r. w sprawie R 559/2004-4 dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 2 927 788 oraz nakazanie stronie pozwanej dokonanie rejestracji znaku towarowego „I” dla wszystkich zgłoszonych towarów i usług,

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „I” dla usług z klas 35, 36, 37, 39, 42 i 43 — zgłoszenie nr 2 927 788

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia dla wszystkich zgłoszonych usług

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, że Izba Odwoławcza zawyżyła kryteria stwierdzenia charakteru odróżniającego w przypadku liter. Ponadto nie jest prawdą, że stylizowane graficzne przedstawienie majuskuły „I” w kolorze ciemnoniebieskim nie posiada dla właściwego kręgu odbiorców własnej zdolności wywoływania skojarzeń.


title: Sprawa C-277/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 września 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social de Madrid — Hiszpania) — Francisco Vicente Pereda przeciwko Madrid Movilidad SA (Dyrektywa 2003/88/WE — Organizacja czasu pracy — Prawo do corocznego płatnego urlopu — Zwolnienie chorobowe — Urlop coroczny zbiegający się ze zwolnieniem chorobowym — Prawo do wykorzystania corocznego urlopu w innym terminie)

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/20

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 września 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social de Madrid — Hiszpania) — Francisco Vicente Pereda przeciwko Madrid Movilidad SA
   (Sprawa C-277/08) (1)

   (Dyrektywa 2003/88/WE - Organizacja czasu pracy - Prawo do corocznego płatnego urlopu - Zwolnienie chorobowe - Urlop coroczny zbiegający się ze zwolnieniem chorobowym - Prawo do wykorzystania corocznego urlopu w innym terminie)
   2009/C 267/35
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd krajowy

   Juzgado de lo Social de Madrid

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Francisco Vicente Pereda

      Strona pozwana: Madrid Movilidad SA

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Juzgado de lo Social de Madrid — Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 299, s. 19) — Pracownik czasowo niezdolny do pracy w ustalonym przez pracodawcę okresie corocznego urlopu wypoczynkowego z powodu wypadku przy pracy zaistniałego przed tym urlopem — Prawo pracownika do wykorzystania corocznego urlopu wypoczynkowego w innym terminie

      Sentencja

   Wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy należy dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie istnieniu przepisów krajowych lub układów zbiorowych przewidujących, że pracownik, który w okresie urlopu wypoczynkowego ustalonego w planie urlopów zatrudniającego go przedsiębiorstwa przebywa na zwolnieniu chorobowym, po odzyskaniu zdolności do pracy nie ma prawa do wykorzystania corocznego urlopu w innym terminie niż początkowo ustalony, w razie potrzeby poza właściwym okresem rozliczeniowym

      (1)  Dz.U. C 223 z 30.08.2008.


title: Sprawa T-211/14: Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2014 r. – Klement przeciwko OHIM – Bullerjan (Kształt piekarnika)

text:
               28.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 245/16

         Skarga wniesiona w dniu 3 kwietnia 2014 r. – Klement przeciwko OHIM – Bullerjan (Kształt piekarnika)
   (Sprawa T-211/14)
   2014/C 245/22
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Toni Klement (Dippolddiswalde, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Weiser)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Bullerjan GmbH (Isernhagen-Kirchhorst, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               zmianę decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 stycznia 2014 r. w sprawie R 927/2013-1 polegającą na uwzględnieniu odwołania strony skarżącej i stwierdzeniu wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 3 7 23  822 w całości;

               —

               ewentualnie stwierdzenie nieważności tej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM oraz w danym wypadku właściciela wspólnotowego znaku towarowego/ewentualnego interwenienta kosztami niniejszego postępowania oraz postępowania odwoławczego przed OHIM.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku: Trójwymiarowy znak przedstawiający piekarnik dla towarów z klasy 11 – zgłoszenie nr 3 7 23  822

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Bullerjan GmbH

      Strona wnosząca o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 15 tego rozporządzenia


title: Sprawa T-104/07 i T-339/08: Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2013 r. — BVGD przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki oraz nadużycie pozycji dominującej — Rynek surowców diamentowych — System dystrybucji SOC — Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji — Brak interesu wspólnotowego — Podstawa prawna — Uprawnienia proceduralne podmiotu składającego skargę do Komisji — Dostęp do dokumentów — Obowiązki w zakresie badania wniesionej do Komisji skargi — Skutki polegające na wykluczeniu z rynku — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               31.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/27

         Wyrok Sądu z dnia 11 lipca 2013 r. — BVGD przeciwko Komisji
   (Sprawa T-104/07 i T-339/08) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki oraz nadużycie pozycji dominującej - Rynek surowców diamentowych - System dystrybucji SOC - Decyzja w sprawie oddalenia skargi do Komisji - Brak interesu wspólnotowego - Podstawa prawna - Uprawnienia proceduralne podmiotu składającego skargę do Komisji - Dostęp do dokumentów - Obowiązki w zakresie badania wniesionej do Komisji skargi - Skutki polegające na wykluczeniu z rynku - Oczywisty błąd w ocenie)
   2013/C 252/41
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Belgische Vereniging van handelaars in- en uitvoerders geslepen diamant (BVGD) (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: początkowo L. Levi i C. Ronzi oraz, w sprawie T-104/07, G. Vandersanden, a następnie L. Levi i M. Vandenbussche, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre, R. Sauer i J. Bourke, a następnie F. Castillo de la Torre i R. Sauer, pełnomocnicy, wspierani, w sprawie T-104/07, początkowo przez S. Drakakakisa, avocat, i T. Soamesa, solicitor, a następnie przez T. Soamesa, oraz, w sprawie T-339/08, przez T. Soamesa)

      Interwenientci popierający stronę pozwaną: De Beers (Luksemburg, Luksemburg) i De Beers UK Ltd, dawniej The Diamond Trading Co. Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowoW. Allan i S. Horwitz, solicitors, następnie W. Allan, J. Ysewyn, avocat, i N. Gràcia Malfeito, solicitor, wreszcie N. Gràcia Malfeito, B. van de Walle de Ghelcke, J. Marchandise, avocats, i P. Riedel, solicitor)

      Przedmiot

   Żądania stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 26 stycznia 2007 r. (sprawa COMP/38.826/B-2 — Spira/De Beers/DTC Supplier of Choice) oraz z dnia 5 czerwca 2008 r. (sprawa COMP/38.826/E-2 — De Beers/DTC Supplier of Choice) oddalających skargę wniesioną przez skarżącą przeciwko interwenientom i dotyczącą naruszeń art. 81 i 82 WE na rynku surowców diamentowych wynikających z zastosowania przez interwenientów porozumień dotyczących dystrybucji zwanych „Supplier of Choice” (SOC).

      Sentencja

               1)

               Skargi zostają oddalone.

               2)

               La Belgische Vereniging van handelaars in- en uitvoerders geslepen diamant (BVGD) pokrywa swoje koszty postępowania, a także te poniesione przez Komisję Europejską.

               3)

               De Beers i De Beers UK Ltd ponoszą swoje koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 129 z 9.6.2007.


title: Sprawa C-368/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 6 lipca 2016 r. – Assens Havn/Navigators Management (UK) Limited

text:
               29.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/13

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 6 lipca 2016 r. – Assens Havn/Navigators Management (UK) Limited
   (Sprawa C-368/16)
   (2016/C 314/18)
   Język postępowania: duński

      Sąd odsyłający

   Højesteret

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca odwołanie: Assens Havn

      Druga strona postępowania: Navigators Management (UK) Limited

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 13 pkt 5 w związku z art. 14 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, iż poszkodowany, który zgodnie z prawem krajowym może wytoczyć powództwo bezpośrednio przeciwko towarzystwu ubezpieczeniowemu zapewniającemu ochronę ubezpieczeniową sprawcy szkody, jest związany klauzulą prorogacyjną zawartą w sposób ważny między ubezpieczycielem a ubezpieczającym zgodnie z art. 13 pkt 5 w związku z art. 14 pkt 2 lit. a) tego rozporządzenia?

      (1)  Dz.U. 2001, L 12, s. 1.


title: Sprawa C-54/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Ordinario di Venezia (Włochy) w dniu 29 stycznia 2016 r. – Vinyls Italia SpA w likwidacji/Mediterranea di Navigazione SpA

text:
               2.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/22

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Ordinario di Venezia (Włochy) w dniu 29 stycznia 2016 r. – Vinyls Italia SpA w likwidacji/Mediterranea di Navigazione SpA
   (Sprawa C-54/16)
   (2016/C 156/31)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale Ordinario di Venezia

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Vinyls Italia SpA w likwidacji

      Druga strona postępowania: Mediterranea di Navigazione SpA

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy „wymóg wykazania” nałożony przez art 13 rozporządzenia 1346/2000 (1) na podmiot, który skorzystał z czynności prawnej dokonanej z pokrzywdzeniem ogółu wierzycieli, celem przeciwstawienia się zaskarżeniu tej czynności zgodnie z przepisami lex fori concursus, obejmuje obowiązek podniesienia zarzutu procesowego, który może zgłosić jedynie strona, w terminach przewidzianych przez prawo procesowe sądu mającego jurysdykcję, w wypadku wnoszenia o skorzystanie z klauzuli egzoneracyjnej ustanowionej przez rozporządzenie i wykazywania, że istnieją dwie przesłanki wymagane przez ten przepis?
               lub
               czy art. 13 rozporządzenia 1346/2000 znajduje zastosowanie w wypadku gdy zainteresowana strona wniosła o jego zastosowanie w toku postępowania, także z przekroczeniem terminów przewidzianych przez prawo procesowe sądu mającego jurysdykcję dla zarzutów procesowych lub także z urzędu, pod warunkiem, że zainteresowana strona wykazała, że czynność dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli podlega lex causae innego państwa członkowskiego, którego prawo nie zezwala na zaskarżanie czynności prawnych za pośrednictwem żadnego środka w danej sprawie?

               2)

               Czy odesłanie do uregulowania lex causae przewidzianego przez art. 13 rozporządzenia 1346/2000 celem określenia czy „to prawo nie zezwala, w danej sprawie, na zaskarżenie takiej czynności żadnym środkiem” należy interpretować w ten sposób, że strona zobowiązana do przedstawienia dowodu musi wykazać, że w konkretnej sprawie lex causae nie przewiduje, w sposób ogólny i abstrakcyjny, żadnego środka zaskarżenia czynności prawnej, takiej jak ta uznana w niniejszej sprawie za krzywdzącą – a mianowicie płatności zobowiązania umownego – lub w ten sposób, że strona zobowiązana do przedstawienia dowodu musi wykazać, że, w sytuacji w której lex causae dopuszcza zaskarżanie czynności tego typu, w rzeczywistości nie występują przesłanki – inne od przesłanek przewidzianych w lex fori concursus – wymagane, aby zaskarżenie mogło zostać uwzględnione w sprawie poddanej rozwadze sądu?

               3)

               Czy uregulowanie derogacyjne przewidziane przez art. 13 rozporządzenia 1346/2000 – biorąc pod uwagę jego ratio legis polegające na ochronie uzasadnionego zaufania stron co do trwałości czynności prawnej zgodnie z lex causae – może znaleźć zastosowane także w przypadku, w którym strony umowy mają siedzibę w tym samym państwie umawiającym się, którego prawo zatem przewidywalnie stanie się lex fori concursus w przypadku niewypłacalności jednej z nich, i strony za pośrednictwem klauzuli umownej wyboru prawa innego państwa umawiającego się wyłączają pozbawienie skuteczności czynności wykonawczych tej umowy spod stosowania imperatywnych zasad lex fori concursus, których celem jest ochrona zasady [Or.8]
                  par condicio creditorum, z pokrzywdzeniem dla ogółu wierzycieli w przypadku wystąpienia upadłości?

               4)

               Czy art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 593/2008 (2) należy interpretować w ten sposób, że „okoliczności, które powiązane są z prawem różnych państw” w celach możliwości zastosowania samego rozporządzenia obejmują także przypadek umowy czarteru morskiego zawartej w danym państwie członkowskim pomiędzy spółkami mającymi siedzibę w tym samym państwie członkowskim i zawierającej klauzulę wyboru prawa innego państwa członkowskiego?

               5)

               Czy, w przypadku odpowiedzi twierdzącej na czwarte pytanie, art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 593/2008, w związku z art. 13 rozporządzenia nr 1346/2000, należy interpretować w ten sposób, że decyzja stron, aby poddać umowę prawu państwa członkowskiego innego niż to, w którym ulokowane są „wszystkie inne elementy stanu faktycznego”, nie narusza stosowania imperatywnych przepisów prawa tego drugiego państwa członkowskiego mających zastosowanie jako lex fori concursus przy zaskarżeniu czynności mających miejsce przed niewypłacalnością z pokrzywdzeniem ogółu wierzycieli, przeważając w ten sposób nad klauzulą egzoneracyjną przewidzianą w art. 13 rozporządzenia 1346/2000?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 160, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177, s. 6).


title: Sprawa C-402/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 6 sierpnia 2010 r. — Société Groupe Limagrain Holding przeciwko FranceAgriMer

text:
               23.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 6 sierpnia 2010 r. — Société Groupe Limagrain Holding przeciwko FranceAgriMer
      (Sprawa C-402/10)
      ()
      (2010/C 288/37)
      Język postępowania: francuski

         Sąd krajowy

      Conseil d'État

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Société Groupe Limagrain Holding.

         Strona pozwana: FranceAgriMer

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy brak ewidencji towarowej produktów lub towarów objętych procedurą składu celnego, stanowiący naruszenie obowiązków spoczywających na prowadzącym skład celny na mocy wspólnotowych uregulowań celnych, jest wystarczającym powodem pozbawienia eksportera, który złożył w tym składzie swoje produkty lub towary, wstępnego finansowania refundacji ustanowionego przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych w związku z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych do produktów rolnych?

                  2)

                  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: jakie ma to konsekwencje dla kwot już otrzymanych przez beneficjenta?

            W szczególności:

                  a)

                  W przypadku gdy wykazano, iż towary zostały faktycznie wywiezione: czy kwotę refundacji z tytułu tego wywozu należy uznać za uzyskaną w całości lub w części przez eksportera? Czy w tym ostatnim przypadku należy przyjąć tę stawkę refundacji, która została ustalona uprzednio na podstawie uregulowań w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych, czy też stawkę obowiązującą w dniu faktycznego wywozu w granicach lub poza granicami ustalonej uprzednio stawki?

                  b)

                  Przy założeniu obowiązku zwrotu całości lub części otrzymanych kwot refundacji: czy na podstawie art. 33 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych należy podwyższyć kwotę do zwrotu o karę przewidzianą w tych przepisach, pomimo że obowiązek prowadzenia ewidencji towarowej spoczywa na prowadzącym skład celny, w przypadku gdy tak jak w niniejszej sprawie skład celny jest składem prywatnym typu C prowadzonym przez samego eksportera produktów rolnych?


title: Sprawa T-450/15: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2015 r. – Satkirit Holdings/OHIM – Advanced Mailing Solutions (luvoworld)

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/44

         Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2015 r. – Satkirit Holdings/OHIM – Advanced Mailing Solutions (luvoworld)
   (Sprawa T-450/15)
   (2015/C 320/62)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Satkirit Holdings Ltd (Douglas, Wyspa Man) (przedstawiciel: M. Vanhegan, QC)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Advanced Mailing Solutions Ltd (East Kilbride, Zjednoczone Królestwo)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „luvoworld” – zgłoszenie nr 11 244 332

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 maja 2015 r. w sprawie R 1480/2014-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               oddalenie wniesionego przez Advanced Mailing Solutions sprzeciwu;

               —

               obciążenie OHIM kosztami poniesionymi przez skarżącego przed Izbą Odwoławczą i Sądem.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa F-116/06: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2006 r. — Buckingham i in. przeciwko Komisji

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/66

         Skarga wniesiona w dniu 26 września 2006 r. — Buckingham i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-116/06)
   (2006/C 294/131)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Anne Buckingham (Bruksela, Belgia) i inni (przedstawiciel: N. Lhoëst, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie decyzji Komisji wydanej w dniu 23 listopada 2005 r., która ukazała się w Informacjach Administracyjnych nr 85-2005 w zakresie, w jakim nie przyznaje skarżącym, urzędnikom w grupie zaszeregowania A*12, jakichkolwiek punktów pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji w ramach postępowania w sprawie awansu w 2004 r.;

               —

               o ile zachodzi taka potrzeba, uchylenie wyraźnych decyzji Komisji oddalających zażalenia złożone przez skarżących na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarga opiera się o naruszenie art. 9 i 13 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego oraz, pomocniczo, bezprawności tych ogólnych przepisów wykonawczych, gdyż powodują dyskryminację i naruszają art. 5 ust. 5 regulaminu pracowniczego.


title: Sprawa T-654/13: Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. – Gako Konietzko/OHIM (Kształt cylindrycznego czerwono-białego pojemnika) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Kształt cylindrycznego czerwono-białego pojemnika — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)]

text:
               10.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/22

         Wyrok Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. – Gako Konietzko/OHIM (Kształt cylindrycznego czerwono-białego pojemnika)
   (Sprawa T-654/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Kształt cylindrycznego czerwono-białego pojemnika - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)])
   (2015/C 262/28)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Gako Konietzko GmbH (Bamberg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Reinhardt)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 września 2013 r. (sprawa R 2232/2012-1) dotyczącą rejestracji trójwymiarowego oznaczenia tworzonego przez kształt cylindrycznego czerwono-białego pojemnika jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Gako Konietzko GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.


title: Sprawa C-113/15: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 września 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof – Niemcy) – Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG/Landeshauptstadt München [Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2000/13/WE — Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych — Artykuł 1 ust. 3 lit. b) — Pojęcie „paczkowanych środków spożywczych” — Artykuł 2 — Informowanie i ochrona konsumentów — Artykuł 3 ust. 1 pkt 8 — Źródło lub miejsce pochodzenia środka spożywczego — Artykuł 13 ust. 1 — Etykietowanie paczkowanych środków spożywczych — Artykuł 13 ust. 4 — Opakowania lub pojemniki, których największy bok ma powierzchnię mniejszą niż 10 cm2 — Dyrektywa 2001/110/WE — Artykuł 2 pkt 4 — Wskazanie kraju lub krajów pochodzenia miodu — Jednostkowe porcje miodu konfekcjonowane w zbiorczych kartonach dostarczanych zakładom żywienia zbiorowego — Jednostkowe porcje sprzedawane oddzielnie lub oferowane konsumentowi końcowemu w składzie gotowych posiłków sprzedawanych po cenie ryczałtowej — Informacja o kraju lub krajach pochodzenia tego miodu]

text:
               14.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 419/16

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 września 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof – Niemcy) – Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG/Landeshauptstadt München
   (Sprawa C-113/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2000/13/WE - Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych - Artykuł 1 ust. 3 lit. b) - Pojęcie „paczkowanych środków spożywczych” - Artykuł 2 - Informowanie i ochrona konsumentów - Artykuł 3 ust. 1 pkt 8 - Źródło lub miejsce pochodzenia środka spożywczego - Artykuł 13 ust. 1 - Etykietowanie paczkowanych środków spożywczych - Artykuł 13 ust. 4 - Opakowania lub pojemniki, których największy bok ma powierzchnię mniejszą niż 10 cm2 - Dyrektywa 2001/110/WE - Artykuł 2 pkt 4 - Wskazanie kraju lub krajów pochodzenia miodu - Jednostkowe porcje miodu konfekcjonowane w zbiorczych kartonach dostarczanych zakładom żywienia zbiorowego - Jednostkowe porcje sprzedawane oddzielnie lub oferowane konsumentowi końcowemu w składzie gotowych posiłków sprzedawanych po cenie ryczałtowej - Informacja o kraju lub krajach pochodzenia tego miodu])
   (2016/C 419/19)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Breitsamer und Ulrich GmbH & Co. KG

      Strona pozwana: Landeshauptstadt München

      Przy udziale: Landesanwaltschaft Bayern

      Sentencja

   Artykuł 1 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych należy interpretować w ten sposób, że jednostkowe porcje miodu, które mają postać pojemnika zamkniętego zgrzewanym aluminiowym wieczkiem i są konfekcjonowane w zbiorczych kartonach dostarczanych zakładom żywienia zbiorowego, jeżeli zakłady te sprzedają te porcje oddzielnie lub proponują je konsumentowi końcowemu w ramach składu gotowych posiłków sprzedawanych po cenie ryczałtowej, stanowią „paczkowane środki spożywcze”.

      (1)  Dz.U. C 198 z 15.6.2015.


title: Sprawa C-132/07: Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 12 marca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van koophandel Brussel — Belgia) — Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV przeciwko Andacon NV

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/34

         Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 12 marca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van koophandel Brussel — Belgia) — Beecham Group plc, SmithKline Beecham plc, Glaxo Group Ltd, Stafford-Miller Ltd, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare NV, GlaxoSmithKline Consumer Healthcare BV przeciwko Andacon NV
   (Sprawa C-132/07) (1)

   2009/C 141/61

      Język postępowania: francuski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 117 z 26.5.2007.


title: Sprawa C-310/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 lutego 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — London Borough of Harrow przeciwko Nimco Hassan Ibrahim, Secretary of State for the Home Department (Swobodny przepływ osób — Prawo pobytu obywatela państwa trzeciego, będącego małżonkiem obywatela państwa członkowskiego, i ich dzieci, będących obywatelami państwa członkowskiego — Zakończenie stosunku pracy najemnej przez obywatela państwa członkowskiego, a następnie opuszczenie przez niego przyjmującego państwa członkowskiego — Zapisanie dzieci do placówki edukacyjnej — Brak środków utrzymania — Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 — Artykuł 12 — Dyrektywa 2004/38/WE)

text:
               17.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 100/3

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 lutego 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — London Borough of Harrow przeciwko Nimco Hassan Ibrahim, Secretary of State for the Home Department
   (Sprawa C-310/08) (1)

   (Swobodny przepływ osób - Prawo pobytu obywatela państwa trzeciego, będącego małżonkiem obywatela państwa członkowskiego, i ich dzieci, będących obywatelami państwa członkowskiego - Zakończenie stosunku pracy najemnej przez obywatela państwa członkowskiego, a następnie opuszczenie przez niego przyjmującego państwa członkowskiego - Zapisanie dzieci do placówki edukacyjnej - Brak środków utrzymania - Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 - Artykuł 12 - Dyrektywa 2004/38/WE)
   2010/C 100/03
   Język postępowania: angielski

      Sąd krajowy

   Court of Appeal

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: London Borough of Harrow

      Strona pozwana: Nimco Hassan Ibrahim, Secretary of State for the Home Department

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Court of Appeal — Wykładnia dyrektywy 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (Dz.U. L 158, s. 77) oraz art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, s. 2) — Małżonka będąca obywatelką państwa trzeciego i jej dzieci, będące obywatelami państwa członkowskiego, którzy dołączyli do jej małżonka, będącego obywatelem tego państwa członkowskiego, w Zjednoczonym Królestwie, gdzie wykonywał on pracę jako pracownik najemny — Prawo pobytu małżonki i jej dzieci po utracie przez jej męża przymiotu pracownika najemnego i po opuszczeniu przez niego Zjednoczonego Królestwa

      Sentencja

   W okolicznościach takich jak w sprawie w postępowaniu przed sądem krajowym dzieci obywatela państwa członkowskiego, który pracuje lub pracował w przyjmującym państwie członkowskim, i rodzic sprawujący nad nimi faktyczną opiekę mogą powoływać się w tym państwie na prawo pobytu wyłącznie na podstawie art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2434/92 z dnia 27 lipca 1992 r., a prawo to nie jest uzależnione od posiadania przez nich wystarczających środków utrzymania i pełnego ubezpieczenia zdrowotnego w tym państwie.

      (1)  Dz.U. C 247 z 27.9.2008.


title: Sprawa C-151/14: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Łotewska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 49 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Notariusze — Warunek obywatelstwa — Artykuł 51 TFUE — Udział w wykonywaniu władztwa publicznego)

text:
               3.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 363/13

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Łotewska
   (Sprawa C-151/14) (1)

   ((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 49 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości - Notariusze - Warunek obywatelstwa - Artykuł 51 TFUE - Udział w wykonywaniu władztwa publicznego))
   (2015/C 363/15)
   Język postępowania: łotewski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Rubene i H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Łotewska (przedstawiciele: D. Pelše, I. Kalniņš i K. Freimanis, pełnomocnicy)

      Interwenientci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i J. Vláčil, pełnomocnicy), Węgry (przedstawiciele: M. Tátrai i M. M. Fehér, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Poprzez wprowadzenie warunku obywatelstwa dla dostępu do zawodu notariusza Republika Łotewska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 49 TFUE.

               2)

               Republika Łotewska zostaje obciążona kosztami.

               3)

               Republika Czeska pokrywa własne koszty.

               4)

               Węgry pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 159 z 26.5.2014.


title: Sprawa T-213/15: Postanowienie Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – toom Baumarkt (Super-Samstag) (Wspólnotowy znak towarowy — Wniosek o unieważnienie prawa do znaku — Wycofanie wniosku o unieważnienie prawa do znaku — Umorzenie postępowania)

text:
               1.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/60

         Postanowienie Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r. – Lidl Stiftung/OHIM – toom Baumarkt (Super-Samstag)
   (Sprawa T-213/15) (1)

   ((Wspólnotowy znak towarowy - Wniosek o unieważnienie prawa do znaku - Wycofanie wniosku o unieważnienie prawa do znaku - Umorzenie postępowania))
   (2016/C 038/81)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Wolter i A.C. Berger)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: H.P. Kunz, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: toom Baumarkt GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci: M. Kinkeldey, S. Brandstätter i J. Rosenhäger)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 lutego 2015 r. (sprawa R 657/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między toom Baumarkt GmbH a Lidl Stiftung & Co. KG.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Lidl Stiftung & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 205 z 22.6.2015.


title: Sprawa F-35/16: Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2016 r.– ZZ/Komisja

text:
               5.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/36

         Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2016 r.– ZZ/Komisja
   (Sprawa F-35/16)
   (2016/C 326/61)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci N. Flandin i S. Rodrigues)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej zaszeregowania strony skarżącej do grupy zaszeregowania, która jej zdaniem odpowiada jej doświadczeniu zawodowemu.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i w razie potrzeby decyzji oddalającej zażalenie;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.


title: Sprawa F-96/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 28 października 2010 r. — Cerafogli przeciwko Europejskiemu Bankowi Centralnemu (Służba publiczna — Personel EBC — Wynagrodzenie — Dodatkowa podwyżka wynagrodzenia — Awans ad personam — Zasięgnięcie opinii komitetu pracowniczego w celu ustalenia kryteriów przyznawania dodatkowych podwyżek wynagrodzenia)

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/37

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 28 października 2010 r. — Cerafogli przeciwko Europejskiemu Bankowi Centralnemu
   (Sprawa F-96/08) (1)

   (Służba publiczna - Personel EBC - Wynagrodzenie - Dodatkowa podwyżka wynagrodzenia - Awans ad personam - Zasięgnięcie opinii komitetu pracowniczego w celu ustalenia kryteriów przyznawania dodatkowych podwyżek wynagrodzenia)
   2011/C 13/70
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Maria Concetta Cerafogli (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

      Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: F. Malfrère i N. Urban, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji EBC o nieprzyznaniu skarżącej awansu ad personam oraz zasądzenie od strony pozwanej zapłaty zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącą.

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji, którą Europejski Bank Centralny odmówił przyznania M.C. Cerafogli dodatkowej podwyżki wynagrodzenia za 2008 r.

               2)

               Europejski Bank Centralny zapłaci M.C. Cerafogli kwotę 3 000 EUR.

               3)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje w części oddalona i w części odrzucona.

               4)

               Europejski Bank Centralny zostaje obciążony całością kosztów postępowania.

      (1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009, s. 75.


title: Sprawa T-852/16: Skarga wniesiona w dniu 30 listopada 2016 r. – Access Info Europe/Komisja

text:
               20.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 53/32

         Skarga wniesiona w dniu 30 listopada 2016 r. – Access Info Europe/Komisja
   (Sprawa T-852/16)
   (2017/C 053/40)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Access Info Europe (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer, E. Raedts i J. Wolfhagen)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2016) 6030 z dnia 19 września 2016 r. odmawiającej stronie skarżącej dostępu do żądanych dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1);

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez interwenientów.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, w którym skarżąca twierdzi, że Komisja błędnie zastosowała art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 stwierdzając, że udzielenie dostępu do żądanych dokumentów poważnie naruszyłoby stosunki międzynarodowe.

               2.

               Zarzut drugi, w którym skarżąca podnosi, że Komisja błędnie zastosowała art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 stwierdzając, że udzielenie dostępu do żądanych dokumentów poważnie naruszyłoby ochronę postępowań sądowych toczących się w sprawach T-192/16, T-193/16 i T-257/16 oraz że udzielenie dostępu do wspomnianych dokumentów naruszyłoby interes Komisji polegający zwracaniu się o poradę prawną i uzyskaniu w odpowiedzi prawdziwych, obiektywnych i wyczerpujących opinii. W ramach zarzutu drugiego skarżąca podnosi również, że Komisja nie uznała, że udzielenia dostępu do żądanych dokumentów wymaga ochrona nadrzędnego interesu publicznego oraz że z tego względu dokumenty te powinny były zostać ujawnione.

               3.

               Zarzut trzeci, w którym skarżąca podnosi, że Komisja błędnie zastosowała art. 4 ust. 3 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 stwierdzając, że udzielenie dostępu do żądanych dokumentów poważnie naruszyłoby proces podejmowania decyzji oraz nie uznała istnienia nadrzędnego interesu publicznego, w szczególności zważywszy, że proces podejmowania decyzji został w tej sprawie zakończony.

               4.

               Zarzut czwarty, którym skarżąca podnosi w dalszej kolejności, że Komisja błędnie zastosowała art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie udzielając przynajmniej częściowego dostępu do żądanych dokumentów, do których odmówiła dostępu w całości.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001 L 145, s. 43)