title: Sprawa T-386/12: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2012 r. — Elite Licensing przeciwko OHIM — Aguas De Mondariz Fuente del Val (elite BY MONDARIZ)

text:
               17.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/30

         Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2012 r. — Elite Licensing przeciwko OHIM — Aguas De Mondariz Fuente del Val (elite BY MONDARIZ)
   (Sprawa T-386/12)
   2012/C 355/64
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Elite Licensing Company SA (Fryburg, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat J. Albrecht)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Aguas de Mondariz Fuente del Val, SL (Madryt, Hiszpania)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 czerwca 2012 r. w sprawie R 9/2011-5; oraz

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Aguas de Mondariz Fuente del Val, SL

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „elite BY MONDARIZ” dla towarów i usług należących do klas 32, 38 i 39 — zgłoszenie nr 6957872

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny wspólnotowy znak towarowy nr 4995114 „ELITE MODEL LOOK” dla towarów i usług należących do klas 8, 9, 11, 21 i 38; zgłoszony graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 5765185 „elite” dla towarów i usług należących do klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 32, 35, 38, 41,43 i 44; graficzny międzynarodowy znak towarowy nr 949195 „elite” dla towarów i usług należących do klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 32, 35, 38, 41, 43 i 44

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu

      Podniesione zarzuty:

               —

               Naruszenie zasady 48 ust. 2, zasady 49 ust. 1 i zasady 96 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95; oraz

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.


title: Przydzielenie nowego sędziego do izb

text:
               5.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 31/2

         Przydzielenie nowego sędziego do izb
   (2005/C 31/04)
   Podczas zgromadzenia w dniu 19 października 2004 r. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich postanowił przydzielić Pana Ó Caoimha do trzeciej i szóstej izby.
   W konsekwencji skład trzeciej i szóstej izby przedstawia się następująco:
   Trzecia izba
   Pan Rosas, prezes,
   Pan Borg Barthet, Pan La Pergola, Pan Puissochet, Pan von Bahr, Pan Malenovský, Pan Lõhmus oraz Pan Ó Caoimh, sędziowie.
   Szósta izba
   Pan Borg Barthet, prezes,
   Pan La Pergola, Pan Puissochet, Pan von Bahr, Pan Malenovský, Pan Lõhmus oraz Pan Ó Caoimh, sędziowie.


title: Sprawa T-647/11: Wyrok Sądu z dnia 29 kwietnia 2014 r. – Asos przeciwko OHIM – Maier (ASOS) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego znaku towarowego „ASOS”  — Wcześniejszy wspólnotowy znak towarowy „ASSOS”  — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               16.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/26

         Wyrok Sądu z dnia 29 kwietnia 2014 r. – Asos przeciwko OHIM – Maier (ASOS)
   (Sprawa T-647/11) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w przedmiocie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego znaku towarowego „ASOS” - Wcześniejszy wspólnotowy znak towarowy „ASSOS” - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   2014/C 184/45
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Asos plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: P. Kavanagh, solicitor i A. Edwards-Stuart, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: Roger Maier (San Pietro di Stabio, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat U. Lüken)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 października 2011 r. (sprawa R 2215/2010-4) dotyczącą postępowania w przedmiocie sprzeciwu pomiędzy R. Maierem a Asos plc.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Wniosek R. Maiera zostaje oddalony.

               3)

               Asos plc pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

               4)

               Roger Maier pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 58 z 25.2.2012


title: Sprawa C-392/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 13 lipca 2016 r. – Marcu Dumitru/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF), Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice București

text:
               26.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 350/16

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 13 lipca 2016 r. – Marcu Dumitru/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF), Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice București
   (Sprawa C-392/16)
   (2016/C 350/21)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Curtea de Apel Bucureşti

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Marcu Dumitru

      Strona przeciwna: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF), Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice București

      Pytania prejudycjalne

   Czy w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym dyrektywa VAT 77/388/EWG (1) i dyrektywa 2006/112/WE (2) stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu lub praktyce podatkowej, zgodnie z którą do podmiotu poddanego kontroli i zarejestrowanego następnie z urzędu w następstwie takiej kontroli do celów podatku VAT nie ma zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia (procedury uproszczone), który w tym okresie był obowiązkowy z tytułu dotyczących gruntów transakcji między podatnikami VAT, z uwagi na to, że kontrolowany podmiot nie wniósł o zarejestrowanie do celów podatku VAT ani nie uzyskał tej rejestracji przed dokonaniem takich transakcji lub w dniu przekroczenia pułapu [zwolnienia]?

      (1)  Szósta dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. 1977 L 145, s. 1).

      (2)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006 L 347, s. 1).


title: Sprawa C-657/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België (Belgia) w dniu 21 grudnia 2011 r. — Belgian Electronic Sorting Technology NV przeciwko Bertowi Peelaersowi i Visys NV

text:
               10.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van België (Belgia) w dniu 21 grudnia 2011 r. — Belgian Electronic Sorting Technology NV przeciwko Bertowi Peelaersowi i Visys NV
   (Sprawa C-657/11)
   2012/C 73/31
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hof van Cassatie van België

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

   Strona skarżąca: Belgian Electronic Sorting Technology NV
   Strona pozwana: Bert Peelaers
   Visys NV

      Pytanie prejudycjalne

   Czy pojęcie „reklamy” zawarte w art. 2 dyrektywy Rady 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd (1) oraz w art. 2 dyrektywy 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (2) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono rejestrację i używanie nazwy domeny a także używanie metatagów w metadanych strony internetowej?

      (1)  Dz.U. L 250, s. 17.

      (2)  Dz.U. L 376, s. 21.


title: Wykreślenie sprawy C-460/04

text:
               11.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/31

         Wykreślenie sprawy C-460/04 (1)

   (2005/C 143/58)

      (Język postępowania: niderlandzki)

   Postanowieniem z dnia 23 lutego 2005 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-460/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów.

      (1)  Dz.U. C 314 z 18.12.2004


title: Sprawa T-434/07: Wyrok Sądu z dnia 2 grudnia 2009 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Grebenshikova (SOLVO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SOLVO — Wcześniejsze słowne i graficzne, krajowe i wspólnotowe znaki towarowe VOLVO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/47

         Wyrok Sądu z dnia 2 grudnia 2009 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Grebenshikova (SOLVO)
   (Sprawa T-434/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SOLVO - Wcześniejsze słowne i graficzne, krajowe i wspólnotowe znaki towarowe VOLVO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   2010/C 24/82
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciele: adwokaci T. Dolde, V. von Bomhard i A. Renck)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Laitinen i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Elena Grebenshikova (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciel: adwokat M. Björkenfeldt)

      Przedmiot sprawy

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 sierpnia 2007 r. (sprawa R 1240/2006-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Volvo Trademark Holding AB a Eleną Grebenshikovą.

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 2 sierpnia 2007 r. (sprawa R 1240/2006-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Volvo Trademark Holding AB a Eleną Grebenshikovą.

               2)

               Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) pokrywa, oprócz własnych kosztów, połowę kosztów poniesionych przez Volvo Trademark Holding.

               3)

               Elena Grebenshikova pokrywa, oprócz własnych kosztów, połowę kosztów poniesionych przez Volvo Trademark Holding.

      (1)  Dz.U. C 37 z 9.2.2008.


title: Sprawa F-124/07: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 10 września 2009 r. — Behmer przeciwko Parlamentowi (Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2006 r. — Porównanie osiągnięć)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/72

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 10 września 2009 r. — Behmer przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-124/07) (1)

   (Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2006 r. - Porównanie osiągnięć)
   2010/C 24/132
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Joachim Behmer (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis, É. Marchal)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: C. Burgos i R. Ignătescu, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego Parlamentu dotyczącej przyznania skarżącemu dwóch punktów za osiągnięcia za 2005 r. oraz decyzji o nieawansowaniu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 13 w postępowaniu w sprawie awansu za 2006 r.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.

      (1)  Dz. U. C 22 z 26.1.2008, s. 56.


title: Wykreślenie sprawy C-330/02

text:
               22.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/17

         Wykreślenie sprawy C-330/02 (1)

   (2005/C 19/33)

      (Język postępowania: angielski)

   Postanowieniem z dnia 14 października 2004 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-330/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii.

      (1)  Dz.U. C 274 z 9.11.2002.


title: Sprawa T-375/15: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2015 r. – Germanwings/Komisja

text:
               12.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 337/19

         Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2015 r. – Germanwings/Komisja
   (Sprawa T-375/15)
   (2015/C 337/21)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Germanwings GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: A. Martin-Ehlers, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 1 października 2014 r. w sprawie SA.27339 (2012/C) (ex 2011/NN) – port lotniczy w Zweibrücken i linie lotnicze, które z niego korzystają, a mianowicie

                           —

                           art. 1 ust. 2 w zakresie, w jakim jest wymieniona umowa z Germanwings GmbH z 2006 r.; oraz

                           —

                           art. 3 ust. 3 lit. e);

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 maja 2015 r., GESTDEM 2015/1288;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W odniesieniu do zarzutu pierwszego strona skarżąca zasadniczo podnosi, co następuje:

               1.

               Błędne i niepełne przedstawienie stanu faktycznego
               Strona skarżąca zarzuca, że pozwana błędnie, sprzecznie lub w sposób niepełny przedstawia niektóre okoliczności stanu faktycznego.

               2.

               Błąd w uzasadnieniu
               W tym kontekście zarzuca się w szczególności, że koszty infrastrukturalne, jakie Komisja wiąże z umową z 2006 r. pomiędzy skarżącą a operatorem portu lotniczego w Zweibrücken, nie zostały podzielone.

               3.

               Brak zwrotu na niekorzyść strony skarżącej
               Strona skarżąca podnosi, że pozwana nie dokonała własnej analizy przyporządkowania rozpatrywanych kosztów infrastrukturalnych. Ponadto przyporządkowanie tych kosztów przez Komisję do umowy zawartej przez skarżącą w 2006 r. nie jest prawnie dopuszczalne, ponieważ stoi w sprzeczności z dotychczasową praktyką decyzyjną Komisji, a Komisja nie wzięła pod uwagę powszechnie znanego stanu faktycznego. Tytułem ewentualnym podnosi się, że przyporządkowanie tych kosztów powinno być znacznie mniejsze.

               4.

               Brak uzasadnienia przez Komisję charakteru państwowego
               W tym miejscu strona skarżąca podnosi, że Komisja nie uzasadniła, dlaczego w niniejszej sprawie chodzi o pomoc państwa.

               5.

               Tytułem ewentualnym, ochrona uzasadnionych oczekiwań
               Na koniec w związku z zarzutem pierwszym podnosi się tytułem ewentualnym, że ewentualnemu żądaniu zwrotu domniemanej pomocy państwa stoi na przeszkodzie zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań.
               W odniesieniu do zarzutu drugiego strona skarżąca zasadniczo podnosi, że zaskarżona decyzja nie jest wystarczająco uzasadniona oraz że Komisja błędnie zinterpretowała art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1).

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).


title: Sprawa C-123/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd – Warna (Bułgaria) w dniu 14 marca 2014 r. – Itales OOD przeciwko Direktor na Direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

text:
               19.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/14

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd – Warna (Bułgaria) w dniu 14 marca 2014 r. – Itales OOD przeciwko Direktor na Direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite
   (Sprawa C-123/14)
   2014/C 151/18
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd odsyłający

   Administratiwen syd – Warna

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Itales OOD

      Strona pozwana: Direktor na Direkcija „Obżałwane i danyczno-osiguritełna praktika” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE (1) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że po tym jak towar został sprzedany osobie trzeciej, jego zakup powoduje powstanie prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT, nawet jeśli brak jest dowodów posiadania przez poprzedniego dostawcę towarów tego samego rodzaju?

               2)

               Czy z dyrektywą 2006/112 oraz z orzecznictwem dotyczącym jej wykładni zgodna jest praktyka administracyjna – taka jak praktyka Nacionałnata agencija za prichodite (narodowej agencji przychodów publicznych) – w ramach której podatnikom w rozumieniu Zakon za danyk wyrchu dobawenata stojnost (bułgarskiej ustawy o podatku od wartości dodanej) odmówiono wykonania prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT, z powodu braku dowodów pochodzenia towarów, bez wskazania na istnienie podejrzenia udziału w oszustwie podatkowym lub na istnienie obiektywnych danych pozwalających na ustalenie, że dany podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja – na której opiera prawo do odliczenia – stanowi element oszustwa podatkowego?

      (1)  Dz.U. L 347, s. 1.


               22.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 480/6

         Wniosek do Trybunału EFTA z dnia 4 listopada 2015 r. o wydanie opinii doradczej, wniesiony przez Fürstliches Obergericht w postępowaniu karnym przeciwko A
   (Sprawa E-26/15)
   (2016/C 480/08)
   W dniu 9 listopada 2015 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek, pismem z dnia 4 listopada 2015 r., wniesiony przez Fürstliches Obergericht (Książęcy Sąd Apelacyjny), o wydanie opinii doradczej w postępowaniu karnym przeciwko A, w odniesieniu do następujących kwestii:

               1.

               Czy dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu należy interpretować w ten sposób, że „podmioty świadczące usługi na rzecz trustów lub przedsiębiorstw” w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 lit. c) i art. 3 pkt 7 lit. b) tej dyrektywy, podlegają obowiązkowi weryfikacji tożsamości klienta określonemu w art. 8 ust. 1 lit. a) i art. 9 ust. 1 oraz 6 tej dyrektywy wyłącznie zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę (in welchem [der Dienstleister für Trusts und Gesellschaften] seinen rechtlichen Sitz hat)?

               2.

               W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 1: Jakie kryteria należy stosować, aby określić, czy „podmioty świadczące usługi na rzecz trustów lub przedsiębiorstw” mają obowiązek weryfikować tożsamość klienta, jak określono w art. 8 ust. 1 lit. a) i art. 9 ust. 1 oraz 6 dyrektywy zgodnie z ustawodawstwem innego państwa członkowskiego?

               3.

               Czy odpowiedzi na pytania 1 i 2 stosuje się również w przypadku gdy przedsiębiorstwo, na rzecz którego świadczone są usługi administracyjne, nie jest spółką mającą siedzibę w państwie członkowskim?


title: Sprawa T-91/14: Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2014 r – Schniga przeciwko CPVO – Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer)

text:
               19.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/20

         Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2014 r – Schniga przeciwko CPVO – Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer)
   (Sprawa T-91/14)
   2014/C 151/27
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Schniga GmbH (Bolzano, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

      Strona pozwana: Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Brookfield New Zealand Ltd (Havelock North, Nowa Zelandia)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej Urzędu Ochrony Odmian Roślin w sprawie A 004/2007;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin: Strona skarżąca

      Zgłoszone wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin: Gala Schnitzer – Wspólnotowe prawo do ochrony odmiany nr .UE 18759

      Decyzja komitetu CPVO: Uwzględnienie prawa do ochrony odmian roślin

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania jako zasadne i oddalenie spornej decyzji

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 61 ust. 1 lit. b), art. 55 ust. 4, art. 59 ust. 3 i art. 62 rozporządzenia Rady nr 2100/94.


title: Sprawa T-381/12: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2012 r. — Borrajo Canelo i in. przeciwko OHIM — Technoazúcar (PALMA MULATA)

text:
               10.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 343/17

         Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2012 r. — Borrajo Canelo i in. przeciwko OHIM — Technoazúcar (PALMA MULATA)
   (Sprawa T-381/12)
   2012/C 343/29
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Ana Borrajo Canelo (Madryt, Hiszpania), Carlos Borrajo Canelo (Madryt), Luis Borrajo Canelo (Madryt) (przedstawiciel: adwokat A. Gómez López,)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Technoazúcar (Hawana, Kuba)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uwzględnienie skargi i stwierdzenie niezgodności z rozporządzeniem Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego [obecnie rozporządzeniem (WE) nr 207/2009] decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 21 maja 2012 r. w sprawie R 2265/2010-2, oddalającej odwołanie wniesione przez wnoszących o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku od decyzji Wydziału Unieważnień z dnia 24 września 2010 r., na mocy której oddalono wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 4 602 454„PALMA MULATA”, zarejestrowanego dla „rumu”, należącego do klasy 33;

               —

               obciążenie strony pozwanej i — w razie przystąpienia do sprawy — interwenienta kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku: Słowny znak towarowy „PALMA MULATA” dla towarów z klasy 33 — wspólnotowy znak towarowy nr 4 602 454

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Technoazúcar

      Strona wnosząca o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Skarżący

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa F-33/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 listopada 2015 r. – Marcuccio/Komisja (Wykluczenie przedstawiciela strony z postępowania — Brak wyznaczenia nowego przedstawiciela — Zaprzestanie przez skarżącego odpowiadania na wezwania Sądu — Umorzenie postępowania)

text:
               18.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 16/52

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 listopada 2015 r. – Marcuccio/Komisja
   (Sprawa F-33/14)
   ((Wykluczenie przedstawiciela strony z postępowania - Brak wyznaczenia nowego przedstawiciela - Zaprzestanie przez skarżącego odpowiadania na wezwania Sądu - Umorzenie postępowania))
   (2016/C 016/61)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat Z)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji w sprawie wniosku z dnia 20 stycznia 2013 r. o wypłatę kwoty 700 000 EUR tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę i krzywdę poniesione z racji decyzji o przeniesieniu z urzędu do Brukseli.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Umarza się postepowanie w sprawie F-33/14, Marcuccio/Komisja.

               2)

               L. Marcuccio pokrywa własne koszty.


title: Sprawa F-128/14: Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2014 r. – ZZ/Komisja

text:
               2.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 34/51

         Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2014 r. – ZZ/Komisja
   (Sprawa F-128/14)
   (2015/C 034/62)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat L. Vogel)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego w sprawie nałożenia na skarżącego kary dyscyplinarnej w postaci odroczenia awansu na wyższy stopień na okres 12 miesięcy.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego, w którego skład weszło trzech dyrektorów generalnych Komisji, z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie nałożenia na skarżącego kary dyscyplinarnej w postaci odroczenia awansu na wyższy stopień na okres 12 miesięcy, który to okres rozpoczął bieg w dniu 31 grudnia 2013 r., na podstawie art. 9 ust. 1 lit. c) załącznika IX do regulaminu pracowniczego;

               —

               o ile zajdzie taka potrzeba, również stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 22 lipca 2014 r., na mocy której oddalono zażalenie złożone przez skarżącego w dniu 21 marca 2014 r. kwestionujące ww. karę dyscyplinarną z dnia 23 grudnia 2013 r.;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania na podstawie art. 101 regulaminu postepowania, a w szczególności niezbędnymi kosztami poniesionymi na cele postępowania, takimi jak koszty podróży i pobytu, jak również wynagrodzeniem adwokata na podstawie art. 105 lit. c) tego samego regulaminu.


title: Sprawa C-373/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 13 lipca 2011 r. — Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou przeciwko Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon i Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/38

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 13 lipca 2011 r. — Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou przeciwko Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon i Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon
   (Sprawa C-373/11)
   2011/C 269/78
   Język postępowania: grecki

      Sąd krajowy

   Symvoulio tis Epikrateias

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou

      Strona pozwana: Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon i Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 69 rozporządzenia nr 1782/2003, na podstawie którego państwa członkowskie mają prawo ustalenia, w granicach do maksymalnie 10 %, o których mowa w art. 41 i w zgodzie z warunkami zawartymi w art. 69 ust. 3 różnych wartości procentowych w odniesieniu do pomocy uzupełniającej na rzecz producentów jest zgodny w zakresie w jakim zezwala na takie różne wartości procentowe z art. 2 WE, 32 WE i 34 WE a także z celami obejmującymi wsparcie dochodowe rolników w celu zapewnienia im odpowiedniego standardu życia i zachowanie obszarów wiejskich?


title: Sprawa C-451/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2016 r. – MB/Secretary of State for Work and Pensions

text:
               17.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 383/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom (Zjednoczone Królestwo) w dniu 12 sierpnia 2016 r. – MB/Secretary of State for Work and Pensions
   (Sprawa C-451/16)
   (2016/C 383/08)
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   Supreme Court of the United Kingdom

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: MB

      Strona przeciwna: Secretary of State for Work and Pensions

      Pytania prejudycjalne

   Czy uregulowanie prawa krajowego uzależniające prawo osoby, która zmieniła płeć, do emerytury z publicznego systemu zabezpieczenia społecznego nie tylko od spełnienia fizycznych, społecznych i psychologicznych kryteriów uznania zmiany płci, ale też od pozostawania w stanie wolnym, jest zgodne z dyrektywą Rady 79/7/EWG w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego?


title: Sprawa C-146/13: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 maja 2015 r. – Królestwo Hiszpanii/Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej [Skarga o stwierdzenie nieważności — Wprowadzenie w życie wzmocnionej współpracy — Stworzenie jednolitego systemu ochrony patentowej — Rozporządzenie (UE) nr 1257/2012 — Artykuł 118 akapit pierwszy TFUE — Podstawa prawna — Artykuł 291 TFUE — Przekazanie uprawnień organom spoza Unii Europejskiej — Zasady autonomii i jednolitego stosowania prawa Unii]

text:
               29.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/5

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 maja 2015 r. – Królestwo Hiszpanii/Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej
   (Sprawa C-146/13) (1)

   ([Skarga o stwierdzenie nieważności - Wprowadzenie w życie wzmocnionej współpracy - Stworzenie jednolitego systemu ochrony patentowej - Rozporządzenie (UE) nr 1257/2012 - Artykuł 118 akapit pierwszy TFUE - Podstawa prawna - Artykuł 291 TFUE - Przekazanie uprawnień organom spoza Unii Europejskiej - Zasady autonomii i jednolitego stosowania prawa Unii])
   (2015/C 213/07)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: E. Chamizo Llatas i S. Centeno Huerta, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Gómez-Leal, M. Dean i U. Rösslein, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: T. Middleton, F. Florindo Gijón, M. Balta i L. Grønfeldt, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Królestwo Belgii (przedstawiciele: C. Pochet, J.C. Halleux i T. Materne, pełnomocnicy), Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i J. Vláčil, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: C. Thorning i M. Wolff, pełnomocnicy), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze, M. Möller i J. Kemper, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, F.X. Bréchot, D. Colas i N. Rouam, pełnomocnicy), Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry (przedstawiciele: M. Fehér i K. Szíjjártó, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman i J. Langer, pełnomocnicy), Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, C. Meyer-Seitz i U. Persson, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytaniii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: M. Holt, pełnomocnik, wspierany przez J. Stratford, QC, i T. Mitchesona, barrister), Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Martínez del Peral, T. van Rijn, B. Smulders i F. Bulst, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

               2)

               Królestwo Hiszpanii ponosi, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Królestwo Belgii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Francuska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Królestwo Niderlandów, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 171 z 15.6.2013.


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T-139/01, Comafrica SpA i Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wspólna organizacja rynku — Banany — Przywóz z Państw AKP i państw trzecich — Rozporządzenie (WE) nr 896/2001 — Rozporządzenie (WE) nr 1121/2001 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Osoba, której akt dotyczy indywidualnie — Skarga o odszkodowanie)

text:
               16.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/24

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 3 lutego 2005 r.
   w sprawie T-139/01, Comafrica SpA i Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (Wspólna organizacja rynku - Banany - Przywóz z Państw AKP i państw trzecich - Rozporządzenie (WE) nr 896/2001 - Rozporządzenie (WE) nr 1121/2001 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Osoba, której akt dotyczy indywidualnie - Skarga o odszkodowanie)
   (2005/C 93/48)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie T-139/01, Comafrica SpA, z siedzibą w Genui (Włochy) i Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., z siedzibą w Hamburgu (Niemcy), reprezentowane przez B. O'Connora, solicitor, oraz P. Bastosa-Martina, barrister, popierane przez Simbę SpA, z siedzibą w Mediolanie (Włochy), reprezentowaną przez adwokatów S. Carbone oraz F. Munari, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: początkowo L. Visaggio, M. Niejahr oraz K. Fitch, a następnie L. Visaggio oraz K. Fitch, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), popieranej przez Królestwo Hiszpanii (pełnomocnicy: początkowo R. Silva de Lapuerta, następnie L. Fraguas Gadea, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot, z jednej strony, żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty (Dz.U. L 126, str. 6) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2001 z dnia 7 czerwca 2001 r. ustalającego współczynniki dostosowujące, jakie mają być stosowane w odniesieniu do ilości referencyjnej każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz bananów (Dz.U. L 153, str. 12), a z drugiej strony, żądanie naprawienia szkody rzekomo wyrządzonej skarżącym z racji przyjęcia rozporządzeń nr 896/2001 i 1121/2001, Sąd Pierwszej Instancji (piąta izba), w składzie: P. Lindh, prezes, R. García-Valdecasas i J. D. Cooke, sędziowie, sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1

               Żądanie stwierdzenia nieważności zostaje odrzucone jako niedopuszczalne.

               2

               Żądanie odszkodowania zostaje oddalone jako bezzasadne.

               3

               Skarżące ponoszą własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w sprawie głównej oraz w postępowaniu w przedmiocie środków tymczasowych.

               4

               Interwenienci ponoszą własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 245 z 1.9.2001


title: Sprawa C-15/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van Koophandel te Gent (Belgia) w dniu 16 stycznia 2015 r. – New Valmar BVBA/Global Pharmacies Partner Health srl

text:
               13.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank van Koophandel te Gent (Belgia) w dniu 16 stycznia 2015 r. – New Valmar BVBA/Global Pharmacies Partner Health srl
   (Sprawa C-15/15)
   (2015/C 118/21)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Rechtbank van Koophandel te Gent.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: New Valmar BVBA.

      Strona pozwana: Global Pharmacies Partner Health srl.

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 45 TFUE należy interpretować w ten sposób, że postanowienie to stoi na przeszkodzie uregulowaniu sfederowanej jednostki państwa członkowskiego – takiej jak, w niniejszej sprawie, wspólnota flamandzka federalnego państwa belgijskiego – nakładającemu na każde przedsiębiorstwo, którego miejsce prowadzenia działalności znajduje się na terytorium tej jednostki, na mocy art. 52 skoordynowanych ustaw w sprawie używania języków dla celów administracyjnych z dnia 18 lipca 1966 r. (B.B. z 2.8.1966) w związku z art. 10 Taaldecreet wspólnoty flamandzkiej z dnia 19 lipca 1973 r. (B.B. z 6.9.1973), obowiązek redagowania faktur o charakterze transgranicznym wyłącznie w języku urzędowym owej sfederowanej jednostki pod rygorem nieważności tych faktur stwierdzanej przez sąd z urzędu?


title: Sprawa T-625/15: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2015 r. – Spa Monopole/OHIM – YTL Hotels & Properties (SPA VILLAGE)

text:
               18.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 16/46

         Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2015 r. – Spa Monopole/OHIM – YTL Hotels & Properties (SPA VILLAGE)
   (Sprawa T-625/15)
   (2016/C 016/55)
   Język skargi: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci E. Cornu i E. De Gryse)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: YTL Hotels & Properties Sdn Bhd (Kuala Lumpur, Malezja)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: YTL Hotels & Properties Sdn Bhd

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „SPA VILLAGE” – zgłoszenie nr 3 841 202

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 września 2015 r. w sprawie R 1954/2013-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-10/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/33

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-10/07) (1)

   (2007/C 297/58)

      Język postępowania: francuski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.


title: Sprawa C-224/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Tribunale di Gorizia, wydanego dnia 7 kwietnia 2004 r., w sprawie Azienda Agricola Bogar Roberto przeciwko Agenzia per le erogazioni in Agricoltura - AGEA oraz Cospalat Friuli Venezia Giulia

text:
               7.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony na podstawie postanowienia Tribunale di Gorizia, wydanego dnia 7 kwietnia 2004 r., w sprawie Azienda Agricola Bogar Roberto przeciwko Agenzia per le erogazioni in Agricoltura - AGEA oraz Cospalat Friuli Venezia Giulia
   (Sprawa C-224/04)
   (2004/C 201/16)
   Dnia 28 maja 2004 r. do Sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Tribunale di Gorizia (Włochy) wydanego dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie Azienda Agricola Bogar Roberto przeciwko Agenzia per le erogazioni in Agricoltura - AGEA oraz Cospalat Friuli Venezia Giulia.
   Tribunale di Gorizia zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie prejudycjalne:

               —

               „mając za uwadze fakt, iż określenie charakteru prawnego prawa do dodatkowych opłat obejmujących mleko i produkty mleczne powinno zostać dokonane według przepisów prawa wspólnotowego, które ustanowiły owe uprawnienia oraz podstawowe zasady ich stosowania (w szczególności rozporządzenie EWG nr 856/84 (1) z dnia 31 marca 1984 r. oraz rozporządzenie 3950/92 (2) z dnia 28 grudnia 1992 r.), wnioskuje się niniejszym o orzeczenie czy art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 856/84 z dnia 31 marca 1984 r. oraz art. 1 – 4 [rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 z dnia 28 grudnia 1992 r.] powinny (czy też nie) być interpretowane w ten sposób, że prawa do dodatkowych opłat obejmujących mleko i produkty mleczne mają charakter sankcji administracyjnych oraz czy zapłata takich opłat ze strony producentów jest należna jedynie w przypadku, gdy przekroczenie wyznaczonych ilości było umyślne lub wynikało z zaniedbania”.

      (1)  Dz.U. L 90 z 1.4.1984, str. 10.

      (2)  Dz.U. L 405 z 31.12.1992, str. 1.


title: Sprawa F-54/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 19 czerwca 2007 r. — Davis i in. przeciwko Radzie (Służba publiczna — Urzędnicy — Emerytura — Współczynnik korygujący — Przejście na emeryturę po wejściu w życie regulaminu pracowniczego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. — Stosowanie współczynników korygujących obliczanych w odniesieniu do przeciętnych kosztów utrzymania w państwie miejsca zamieszkania emerytowanych pracowników — Przepisy przejściowe — Zawieszenie współczynników korygujących w przypadku praw do emerytury nabytych przed wejściem w ąycie regulaminu pracowniczego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. )

text:
               4.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/43

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 19 czerwca 2007 r. — Davis i in. przeciwko Radzie
   (Sprawa F-54/06) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Emerytura - Współczynnik korygujący - Przejście na emeryturę po wejściu w życie regulaminu pracowniczego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. - Stosowanie współczynników korygujących obliczanych w odniesieniu do przeciętnych kosztów utrzymania w państwie miejsca zamieszkania emerytowanych pracowników - Przepisy przejściowe - Zawieszenie współczynników korygujących w przypadku praw do emerytury nabytych przed wejściem w ąycie regulaminu pracowniczego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r.)
   (2007/C 183/83)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Davis i in. (Bolton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, adwokaci)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Arpio Santacruz i I. Sulce, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności decyzji Rady w sprawie określenia praw skarżących do emerytury, zgodnie z którą część ich praw nabytych przed dniem 30 kwietnia 2004 r. nie została poddana współczynnikowi korygującemu a współczynnik korygujący zastosowany względem tej części ich praw nabytych przed dniem 30 kwietnia 2004 r. jest inny aniżeli współczynnik stosowany względem wynagrodzenia funkcjonariuszy pełniących służbę w Zjednoczonym Królestwie i Danii
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron ponosi własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 154 z 1.7.2006, s. 28.


title: Sprawa C-28/09: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/28

         Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-28/09)
   (2009/C 69/51)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Oliver, A. Alcover San Pedro i B. Schima, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Austrii
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że poprzez ustanowienie zakazu uczestnictwa w ruchu na części autostrady A12 dla samochodów ciężarowych o masie całkowitej przekraczającej 7,5 ton, transportujących określone towary, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 28 WE i 29 WE;

               —

               obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Ustanowienie zakazu uczestnictwa w ruchu na części autostrady A12 dotyczącego samochodów ciężarowych transportujących określone towary, o masie całkowitej przekraczającej 7,5 ton, należy uznać za środek o skutku równoważnym z ograniczeniem ilościowym, a przez to za środek niezgodny z art. 28 i 29 WE. Sporne środki nie są ani odpowiednie, ani konieczne dla poprawy jakości powietrza na autostradzie A12, wymaganej przez prawo wspólnotowe, ponieważ środki te nie maja ani jasnego celu, ani też nie uwzględniają możliwości zastosowania środków mniej restrykcyjnych, takich jak stałe ograniczenie prędkości lub zakaz uczestnictwa w ruchu uzależniony od poziomu emisji. Ponadto pozwana nie udowodniła, że istnieje inna odpowiednia alternatywa dla transportu drogowego.


title: Sprawa T-236/17: Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2017 r. – Balti Gaas/Komisja i INEA

text:
               10.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/30

         Skarga wniesiona w dniu 17 kwietnia 2017 r. – Balti Gaas/Komisja i INEA
   (Sprawa T-236/17)
   (2017/C 221/43)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca:: Balti Gaas OÜ (Tallinn, Estonia) (przedstawiciele: adwokaci E. Tamm i L. Naaber-Kivisoo)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Agencja Wykonawcza ds. Innowacyjności i Sieci (INEA)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 17 lutego 2017 r. Ref Ares(2017)890302 (1);

               —

               obciążenie strony pozwanej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi, że strona pozwana nie zapewniła by procedury stosowane w zakresie przyznawania dotacji spełniały wymogi zgodności z prawem, zasady przejrzystości oraz dobrej administracji. Strona skarżąca opiera się w tym zakresie na czterech zarzutach.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczy braku uprawnień.

               2.

               Zarzut drugi dotyczy naruszenia istotnych wymogów proceduralnych w wyniku braku przedstawienia uzasadnienia.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczy braku uzasadnienia.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczy braku materialnej zgodności uzasadnienia.

      (1)  Decyzja przyjęta w związku z decyzją wykonawczą Komisji C(2016)1587 final z dnia 17/03/2016 dotyczącą zmiany decyzji wykonawczej Komisji C(2014)2080 ustanawiającej wieloletni program roboczy na przyznawanie pomocy finansowej w dziedzinie trans-Europejskiej infrastruktury energetycznej w ramach Instrumentu „Łącząc Europę” na lata 2014-2020


title: Sprawa C-88/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus (Finlandia) w dniu 17 lutego 2017 r. – Zurich Insurance PLC, Metso Minerals Oy/Abnormal Load Services (International) Limited

text:
               10.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 112/30

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus (Finlandia) w dniu 17 lutego 2017 r. – Zurich Insurance PLC, Metso Minerals Oy/Abnormal Load Services (International) Limited
   (Sprawa C-88/17)
   (2017/C 112/40)
   Język postępowania: fiński

      Sąd odsyłający

   Korkein oikeus (sąd najwyższy)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Zurich Insurance PLC, Metso Minerals Oy

      Strona pozwana: Abnormal Load Services (International) Limited

      Pytanie prejudycjalne

   Jak określa się miejsce tudzież miejsca świadczenia usługi w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. b) tiret drugie rozporządzenia nr 44/2001 (1) w przypadku umowy, która dotyczy przewozu towarów między państwami członkowskimi i przewóz składa się z kilku części, w których wykorzystywane są różne środki transportu?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s.1)


title: Sprawa C-92/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2016 r. w sprawach połączonych T-37/15 i T-38/15, Abertis Telecom Terrestre S.A. i Telecom Castilla-La Mancha S.A./Komisja Europejska, wniesione w dniu 20 lutego 2017 r. przez Telecom Castilla-La Mancha S.A.

text:
               24.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/9

         Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 15 grudnia 2016 r. w sprawach połączonych T-37/15 i T-38/15, Abertis Telecom Terrestre S.A. i Telecom Castilla-La Mancha S.A./Komisja Europejska, wniesione w dniu 20 lutego 2017 r. przez Telecom Castilla-La Mancha S.A.
   (Sprawa C-92/17 P)
   (2017/C 129/11)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Telecom Castilla-La Mancha S.A. (przedstawiciele: J. Buendía Sierra y A. Lamadrid de Pablo, abogados)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska i SES Astra

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie zaskarżonego wyroku;

               —

               wydanie definitywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności i stwierdzenie nieważności decyzji Komisji;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej i SES Astra kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W zaskarżonym wyroku Sąd potwierdził decyzję Komisji w sprawie pomocy państwa dotyczącej określonych środków podjętych przez władze hiszpańskiej wspólnoty autonomicznej Kastylia-La Mancha w celu zapewnienia, aby sygnał naziemnej telewizji cyfrowej (DVB-T) docierał do odległych i mniej zurbanizowanych obszarów terytorium państwa, na których mieszka jedynie 2,5 % populacji. W decyzji tej Komisja uznała, że z materialnego punktu widzenia usługa taka nie byłaby oferowana na rynku, gdyby nie interwencja publiczna. Niemniej jednak instytucja ta zakwestionowała okoliczność, że w ustawodawstwie hiszpańskim działalność ta została uznana za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, podnosząc, że z formalnego punktu widzenia usługa ta nie została „jasno” zdefiniowana ani powierzona przez władze. W decyzji wskazano także, że przy organizacji usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym władze nie były upoważnione do wyboru określonej technologii.
   W uzasadnieniu odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty, dotyczące naruszeń prawa, których dopuszczono się w zaskarżonym wyroku, a które dotyczą wykładni art. 14, art. 106 ust. 2 i art. 107 ust. 1 TFUE, a także załączonego do TFUE protokołu 26 dotyczącego usług świadczonych w interesie ogólnym.
   Wnoszący odwołanie podnosi w szczególności, że w zaskarżonym wyroku Sąd naruszył prawo:

               —

               przekraczając granicę oczywistego błędu przy analizie różnych aktów dotyczących definiowania i powierzania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym;

               —

               nienależycie ograniczając „szeroki zakres uznania” państw członkowskich, jaki przysługuje im zarówno przy definiowaniu usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jak i przy ich „organizacji”, i który obejmuje określanie szczegółowych warunków świadczenia takich usług oraz wybór konkretnej technologii, bez względu na to czy decyzje te są zawarte w akcie definiującym usługę czy w odrębnym akcie;

               —

               analizując obowiązujące prawo hiszpańskie, a przy tym przeinaczając treść badanych przepisów i orzecznictwa zawierającego ich wykładnię, interpretując je w sposób oczywiście sprzeczny z ich treścią i nadając określonym danym znaczenie, jakiego nie mają one w świetle innych danych;

               —

               nie biorąc pod uwagę okoliczności, że zdefiniowanie usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym oraz „powierzenie” jej świadczenia jednemu lub kilku przedsiębiorstwom może nastąpić w jednym akcie bądź w kilku aktach;

               —

               nie biorąc pod uwagę okoliczności, że zdefiniowanie usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym oraz „powierzenie” jej świadczenia nie wymaga posłużenia się konkretnym sformułowaniem czy wyrażeniem, ale przeprowadzenia analizy materialnej i funkcjonalnej; oraz

               —

               uznając, że uzyskana rzekomo korzyść odpowiada łącznej wartości umów zawartych przez władze, bez uwzględnienia okoliczności, że wartość ta nie stanowi bezzwrotnej dotacji, ale wynagrodzenie za towary i usługi, jakie dane przedsiębiorstwo dostarcza państwu.


title: Sprawa C-604/13 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 stycznia 2017 r. – Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej [Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Belgijski, niemiecki, francuski, włoski, niderlandzki i austriacki rynek instalacji sanitarnych do łazienek — Koordynacja cen sprzedaży i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 — Artykuł 23 ust. 2 — Pułap wynoszący 10 % obrotu — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Zasada niedziałania wstecz — Wykonywanie nieograniczonego prawa orzekania — Przewlekłość postępowania]

text:
               3.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 104/2

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 stycznia 2017 r. – Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG/Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej
   (Sprawa C-604/13 P) (1)

   ([Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Belgijski, niemiecki, francuski, włoski, niderlandzki i austriacki rynek instalacji sanitarnych do łazienek - Koordynacja cen sprzedaży i wymiana szczególnie chronionych informacji handlowych - Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 - Artykuł 23 ust. 2 - Pułap wynoszący 10 % obrotu - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien - Zasada niedziałania wstecz - Wykonywanie nieograniczonego prawa orzekania - Przewlekłość postępowania])
   (2017/C 104/02)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (przedstawiciele: H. Janssen i T. Kapp, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i L. Malferrari, pełnomocnicy, wspierani przez A. Böhlkego, Rechtsanwalt), Rada Unii Europejskiej

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014.


title: Sprawa C-98/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 lutego 2015 r. – María Begoña Espadas Recio/Servicio Público de Empleo Estatal (SPEE)

text:
               26.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 lutego 2015 r. – María Begoña Espadas Recio/Servicio Público de Empleo Estatal (SPEE)
   (Sprawa C-98/15)
   (2015/C 171/20)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: María Begoña Espadas Recio

      Strona pozwana: Servicio Público de Empleo Estatal (SPEE).

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w świetle stanowiska zawartego w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 czerwca 2010 r. (C-395/08 Bruno i in.) należy rozumieć, że klauzula 4 porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin, które stanowi załącznik do dyrektywy 97/81/WE dotyczącej porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze godzin (1) ma zastosowanie do świadczenia składkowego z tytułu bezrobocia, takiego jak to, które jest przewidziane w art. 210 hiszpańskiej Ley General de Seguridad Social [ustawy ogólnej o zabezpieczeniu społecznym], finansowanego wyłącznie ze składek wnoszonych przez pracownika i zatrudniające go przedsiębiorstwa oraz obliczanego na podstawie okresów zatrudnienia, za które opłacono składki w ciągu sześciu lat poprzedzających uzyskanie prawnego statusu bezrobotnego?

               2)

               W razie odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, czy w świetle stanowiska zawartego w wyroku Bruno i in klauzulę 4 porozumienia ramowego należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który – jak art. 3 ust. 4 Real Decreto [dekretu królewskiego] 625/1985 z dnia 2 kwietnia (rozporządzenie w sprawie świadczeń z tytułu bezrobocia), do którego odsyła zasada 4 ustępu 1 siódmego przepisu dodatkowego do Ley General de Seguridad Social – w przypadkach zatrudnienia w „wertykalnym” (tylko trzy dni w tygodniu) niepełnym wymiarze czasu pracy do celów obliczenia okresu wypłaty świadczenia z tytułu bezrobocia wyłącza dni nieprzepracowane, mimo że zostały za nie odprowadzone składki, co skutkuje skróceniem okresu wypłaty przyznanego świadczenia?

               3)

               Czy zakaz bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji ze względu na płeć ustanowiony w art. 4 dyrektywy 79/7 (2) należy interpretować w ten sposób, że zakaz ten zabrania istnienia lub stoi na przeszkodzie istnieniu przepisu krajowego, który – jak art. 3 ust. 4 Real Decreto 625/1985 – w przypadkach zatrudnienia w „wertykalnym” (tylko trzy dni w tygodniu) niepełnym wymiarze czasu pracy wyklucza zaliczenie jako dni, za które odprowadzono składki, dni nieprzepracowanych, co skutkuje skróceniem okresu wypłaty przyznanego świadczenia?

      (1)  Dz.U. L 14, s. 9

      (2)  Dyrektywa Rady z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 6, s. 24)


title: Sprawa T-443/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 lipca 2007 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Bolaños Sabri (PiraÑAM diseño original Juan Bolaños) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego PiraÑAM diseño original Juan Bolaños — Wcześniejsze krajowe słowne znaki towarowe PIRANHA — Względne podstawy odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               25.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/36

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 lipca 2007 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Bolaños Sabri (PiraÑAM diseño original Juan Bolaños)
   (Sprawa T-443/05) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego PiraÑAM diseño original Juan Bolaños - Wcześniejsze krajowe słowne znaki towarowe PIRANHA - Względne podstawy odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo towarów - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   (2007/C 199/69)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania), (przedstawiciel: adwokat J. Rivas Zurdo)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: pełnomocnik J. García Murillo)

      Uczestnik postępowania przed Izbą Odwoławczą, interwenient przed Sądem: Juan Bolaños Sabri (Torrellano, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci P. López Ronda i G. Marín Raigal)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 września 2005 r. (sprawa R 1191/2004-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy El Corte Inglés, SA i Juanem Bolañosem Sabrim.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 21 września 2005 r. (sprawa R 1191/2004-1).

               2)

               OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez El Corte Inglés, SA.

               3)

               Juan Bolaños Sabri pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 74 z 25.3.2006.


title: Sprawa T-231/06: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2006 r. — Królestwo Niderlandów przeciwko Komisji

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/21

         Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2006 r. — Królestwo Niderlandów przeciwko Komisji
   (Sprawa T-231/06)
   (2006/C 261/41)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: H. G. Sevenster i D. J. M. de Grave)

      Strona pozwana: Komisja
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 2084 z dnia 22 czerwca 2006 r. w sprawie finansowania ad hoc niderlandzkiego nadawcy publicznego przez Niderlandy, z wyjątkiem jej art. 1 ust. 3, która została wydana w postępowaniu w sprawie pomocy państwa C2/04 (ex NN 170/2003)

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca podnosi w pierwszej kolejności naruszenie art. 88 ust. 2 WE i praw do obrony, ponieważ Komisja w swojej decyzji znacznie odeszła od decyzji z dnia 3 lutego 2004 r. (1), poprzez którą wszczęła formalną procedurę dochodzenia. Utrzymuje ona, że przedmiot dochodzenia oraz metoda obliczania nadmiernej kompensacji zostały zmienione.
   Po drugie twierdzi ona, że zostały naruszone art. 88 ust. 1, 2 i 3 WE, art. 1 lit. b) rozporządzenia nr 659/1999 (2) oraz art. 253 WE, ponieważ Komisja nieprawidłowo zinterpretowała i zastosowała pojęcia nowej pomocy i istniejącej pomocy.
   Komisja zinterpretowała wypłatę pochodzącą z niektórych funduszy lub rezerw jako nową pomoc. W ten sposób Komisja nie wzięła pod uwagę, że te wypłaty, tak samo jak zwykłe środki finansowe przeznaczone dla nadawców publicznych, stanowią część budżetu mediów i nie stanowią szczególnych środków publicznych. Jedyna różnica, a mianowicie to, że zostały one udostępnione na szczególne cele, nie stanowi powodu, aby traktować je inaczej od pozostałej części publicznych środków finansowych.
   Ponadto skarżąca twierdzi, że Komisja niepoprawnie zastosowała pojęcie istniejącej pomocy, ponieważ zwrot części rezerw przez poszczególnych ponadregionalnych nadawców publicznych na rzecz jednostki koordynującej, NOS, uznała za nową pomoc na rzecz NOS. Natomiast w opinii skarżącej wspomniane rezerwy pochodzą z rocznych środków finansowych, które stanowią istniejącą pomoc, a ich przekazanie NOS nie pozbawia ich właściwości istniejącej pomocy.
   Pomocniczo skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła art. 86 ust. 2 WE, popełniła oczywisty błąd w ocenie stanu faktycznego oraz naruszyła art. 253 WE poprzez sposób, w jaki obliczyła nadmierną kompensację publicznych nadawców.
   Komisja niesłusznie założyła, że środki finansowe nie są zgodne z zasadą proporcjonalności. Komisja stwierdziła najpierw, że środki finansowe nie doprowadziły do antykonkurencyjnego zachowania na rynkach. Jej zdaniem z tego względu nie może być mowy o nadmiernej kompensacji, a zatem także zwrot środków nie jest konieczny.
   Ponadto Komisja ustaliła kwotę, która podlega zwrotowi z funduszy Omroepreserve (rezerwy przeznaczone dla publicznych nadawców) NOS. Przy tym wyszła z założenia, że ta kwota znajduje się jeszcze w rezerwach NOS, chociaż w rzeczywistości została ona już wykorzystana zgodnie z obowiązującymi tu wymogami.
   Komisja stwierdziła ponadto, że rezerwy, które poszczególni nadawcy publiczni przekazali NOS, muszą zostać w całości zwrócone. W ten sposób bez uzasadnienia odeszła od swojej wcześniejszej praktyki, która dopuszcza nadmierną kompensację nieprzekraczającą 10 %.

      (1)  Dz.U. 2004, C 61, str. 8

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) NR 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83, str. 1)


title: Sprawa C-358/15 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 maja 2016 r. – Bank of Industry and Mine/Rada Unii Europejskiej [Odwołanie — Środki ograniczające podjęte wobec Iranu — Wykaz osób i podmiotów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 945/2012 — Podstawa prawna — Kryterium dotyczące udzielania wsparcia materialnego, logistycznego lub finansowego rządowi Iranu — Przekazywanie przez spółkę państwową części dochodu państwu irańskiemu]

text:
               4.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 243/14

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 12 maja 2016 r. – Bank of Industry and Mine/Rada Unii Europejskiej
   (Sprawa C-358/15 P) (1)

   ([Odwołanie - Środki ograniczające podjęte wobec Iranu - Wykaz osób i podmiotów, w odniesieniu do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 945/2012 - Podstawa prawna - Kryterium dotyczące udzielania wsparcia materialnego, logistycznego lub finansowego rządowi Iranu - Przekazywanie przez spółkę państwową części dochodu państwu irańskiemu])
   (2016/C 243/13)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Bank of Industry and Mine (przedstawiciele: adwokaci E. Rosenfeld i S. Perrotet)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i A. Vitro, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Bank of Industry and Mine oraz Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 294 z 7.9.2015.


title: Sprawa F-24/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 czerwca 2014 r. – BN przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Urzędnik w grupie zaszeregowania AD 14 zajmujący stanowisko kierownika wydziału — Twierdzenie o stosowaniu przez dyrektora generalnego mobbingu — Mobilność — Odmowa przyjęcia mianowania na stanowisko doradcy w innej dyrekcji generalnej z utratą wynagrodzenia kierownika wydziału — Decyzja o tymczasowym przeniesieniu z urzędu na stanowisko doradcy — Interes służby — Zasada zgodności między grupą zaszeregowania a stanowiskiem — Skarga o odszkodowanie — Szkoda wynikająca z zachowania niemającego charakteru decyzyjnego)

text:
               4.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 253/67

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 czerwca 2014 r. – BN przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-24/12) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Urzędnik w grupie zaszeregowania AD 14 zajmujący stanowisko kierownika wydziału - Twierdzenie o stosowaniu przez dyrektora generalnego mobbingu - Mobilność - Odmowa przyjęcia mianowania na stanowisko doradcy w innej dyrekcji generalnej z utratą wynagrodzenia kierownika wydziału - Decyzja o tymczasowym przeniesieniu z urzędu na stanowisko doradcy - Interes służby - Zasada zgodności między grupą zaszeregowania a stanowiskiem - Skarga o odszkodowanie - Szkoda wynikająca z zachowania niemającego charakteru decyzyjnego))
   2014/C 253/93
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: BN (przedstawiciele: początkowo S. Rodrigues, A. Tymen i A. Blot, avocats, następnie S. Rodrigues i A. Tymen, avocats)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo O. Caisou-Rousseau i J. F. de Wachter, następnie O. Caisou-Rousseau i V. Montebello-Demogeot)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji przyjętej przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego o przeniesieniu strony skarżącej w ramach jednej dyrekcji generalnej Parlamentu ze stanowiska kierownika wydziału na stanowisko doradcy dyrektora jednej z dyrekcji oraz żądanie naprawienia szkody poniesionej w wyniku mobbingu

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Parlament Europejski pokrywa własne koszty postępowania i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez BN.

      (1)  Dz.U. C 138 z 12.5.2012, s.36


title: Sprawa T-286/16: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2017 r. – Kneidinger/EUIPO – Topseat International (Deska sedesowa) [Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający deskę sedesową — Wcześniejszy wzór wspólnotowy — Podstawa unieważnienia — Indywidualny charakter — Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

text:
               7.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 256/25

         Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2017 r. – Kneidinger/EUIPO – Topseat International (Deska sedesowa)
   (Sprawa T-286/16) (1)

   ([Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający deskę sedesową - Wcześniejszy wzór wspólnotowy - Podstawa unieważnienia - Indywidualny charakter - Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002])
   (2017/C 256/28)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Ernst Kneidinger (Wilhering, Austria) (przedstawiciel: M. Grötschl, avocat)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO był również, interwenient przed Sądem: Topseat International (Plano, Texas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: C. Eckhartt, A. von Mühlendahl, i P. Böhner, avocats)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 kwietnia 2016 r. (sprawa R 1030/2015-3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru pomiędzy Topseat International a E. Kneidingerem.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Ernst Kneidinger zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 260 z 18.7.2016.


title: Sprawa T-414/11: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2011 r. — Nutrichem Diät + Pharma przeciwko OHIM — Gervais Danone (Active)

text:
               8.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/20

         Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2011 r. — Nutrichem Diät + Pharma przeciwko OHIM — Gervais Danone (Active)
   (Sprawa T-414/11)
   2011/C 298/37
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Nutrichem Diät + Pharma GmbH (Roth, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci D. Jochim i R. Egerer)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Compagnie Gervais Danone (Levallois Perret, Francja)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 maja 2011 r. w sprawie R 683/201-1;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „Active” dla towarów z klas 5, 29 i 32 — zgłoszenie nr 3 423 316

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Compagnie Gervais Danone

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Nationale Wortmarke „ACTIVIA” dla towarów z klas 5, 29, 30 i 32

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie, po pierwsze, art. 76 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z zasadą 50 ust. 1 oraz zasadą 19 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 2868/95, ponieważ Izba Odwoławcza niesłusznie wyszła z założenia, że wcześniejszy znak towarowy posiadał charakter przeciętnie odróżniający; po drugie, art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd; po trzecie, art. 76 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ przywołane przez skarżącą równoległe decyzje niemieckiego Patent- und Markenamt oraz innych krajowych urzędów nie zostały uwzględnione przez stronę pozwaną w wydanym przez nią rozstrzygnięciu.


title: Sprawa T-288/11: Wyrok Sądu z dnia 6 maja 2013 r. — Kieffer Omnitec przeciwko Komisji Europejskiej (Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe — Konserwacja instalacji grzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i hydrosanitarnych oraz zraszaczy w budynku Joseph-Bech w Luksemburgu — Odrzucenie oferty jednego z ubiegających się — Równe traktowanie — Przejrzystość — Proporcjonalność — Oczywisty błąd w ustaleniach — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               15.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/26

         Wyrok Sądu z dnia 6 maja 2013 r. — Kieffer Omnitec przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa T-288/11) (1)

   (Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe - Konserwacja instalacji grzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i hydrosanitarnych oraz zraszaczy w budynku Joseph-Bech w Luksemburgu - Odrzucenie oferty jednego z ubiegających się - Równe traktowanie - Przejrzystość - Proporcjonalność - Oczywisty błąd w ustaleniach - Obowiązek uzasadnienia)
   2013/C 171/50
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: A+P Kieffer Omnitec Sàrl (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: A. Delvaux, V. Bertrand i M. Devos, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A.M. Rouchaud-Joët i S. Delaude, pełnomocnicy, wspierani przez V. Vanden Acker, adwokat)

      Przedmiot

   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 1 kwietnia 2011 r. odrzucającej ofertę złożoną przez skarżącą w postępowaniu przetargowym zmierzającym do udzielenia zamówienia na konserwację instalacji grzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i hydrosanitarnych oraz zraszaczy w budynku Joseph-Bech w Luksemburgu (Dz.U. 2010/S 241-367523) i udzielającej zamówienia innemu ubiegającemu się.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               A+P Kieffer Omnitec Sàrl zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.


title: Sprawa T-372/16: Wyrok Sądu z dnia 11 maja 2017 r. – Bammer/EUIPO – mydays (MÄNNERSPIELPLATZ) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny unijny znak towarowy MÄNNERSPIELPLATZ — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               10.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/22

         Wyrok Sądu z dnia 11 maja 2017 r. – Bammer/EUIPO – mydays (MÄNNERSPIELPLATZ)
   (Sprawa T-372/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy MÄNNERSPIELPLATZ - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 52 ust. 1 lit. a) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 221/30)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Alexander Bammer (Sindelfingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Riegger)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: mydays GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat F. Pfefferkorn)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 kwietnia 2016 r. (sprawa R 1796/2015-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między spółką mydays a A. Bammerem.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Alexander Bammer zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 314 z 29.8.2016.


title: Sprawa T-437/08: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2008 r. — CDC Hydrogene Peroxide przeciwko Komisji

text:
               6.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/48

         Skarga wniesiona w dniu 6 października 2008 r. — CDC Hydrogene Peroxide przeciwko Komisji
   (Sprawa T-437/08)
   (2008/C 313/87)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: CDC Hydrogene Peroxide Cartel Damage Claims (CDC Hydrogene Peroxide) (przedstawiciel: Rechtsanwältin R. Wirtz)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 sierpnia 2008 r. SG.E3/MM/psi D(2008) 6658 zgodnie z art. 231 akapit pierwszy WE;

               —

               zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej zwrotu koniecznych kosztów zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca, która dochodzi roszczeń odszkodowawczych przedsiębiorstw poszkodowanych przez europejski kartel działający w sektorze nadtlenku wodoru, kwestionuje decyzję Komisji z dnia 8 sierpnia 2008 r., w której odrzucony został jej oparty na art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) wniosek o pełny dostęp do spisu treści akt sprawy w sprawie nr COMP/F/38.620 — Nadtlenek wodoru i nadboran.
   Na poparcie swojej skargi skarżąca powołuje się na naruszenie art. 4 ust. 2 tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, gdyż wyjątki uregulowane w tych przepisach zostały błędnie zinterpretowane bądź błędnie zastosowane.
   Skarżąca podnosi w związku z tym cztery zarzuty.
   Po pierwsze, jej zdaniem decyzja narusza zasadę wąskiej wykładni i wąskiego stosowania wyjątku. Komisja nie przedstawiła żadnego konkretnego, dającego się przewidzieć a nie tylko hipotetycznego ryzyka naruszenia chronionych interesów.
   Po drugie, skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z zasadami prawa do rzeczywistego naprawienia szkody z tytułu naruszenia wspólnotowego prawa konkurencji, gdyż interes poszkodowanych osób w poznaniu szczegółów naruszenia należy oceniać wyżej niż interes przedsiębiorstwa w nieujawnieniu opinii publicznej szczegółów naruszenia zarzucanego przez Komisję oraz zakresu jego współpracy z Komisją w ramach uregulowania w sprawie łagodzenia sankcji.
   Po trzecie, zaskarżona decyzja nie jest — zdaniem skarżącej — uzasadniona wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 dotyczącym ochrony interesów handlowych.
   Po czwarte, skarżąca utrzymuje, iż zaskarżona decyzja nie jest uzasadniona wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 dotyczącym ochrony dla celów kontroli i dochodzeń.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz. L 145, s. 43).


title: Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 lipca 2004 r. W sprawie T-37/04 R, Região autónoma dos Açores przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Procedura w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego — Rybołówstwo — Rozporządzenie Rady (WE) nr 1954/2003 — Wniosek o zawieszenie wykonania aktu w części i inne środki tymczasowe — Dopuszczalność — Okoliczności niecierpiące zwłoki — Interwencja)

text:
               22.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/24

      POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 7 lipca 2004 r.
   W sprawie T-37/04 R, Região autónoma dos Açores przeciwko Radzie Unii Europejskiej
   (Procedura w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego - Rybołówstwo - Rozporządzenie Rady (WE) nr 1954/2003 - Wniosek o zawieszenie wykonania aktu w części i inne środki tymczasowe - Dopuszczalność - Okoliczności niecierpiące zwłoki - Interwencja)
   (2005/C 19/53)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie T-37/04 R, Região autónoma dos Açores, reprezentowana przez M. Renoufa, S. Crosby'ego i C. Bryanta, sollicitors i H. Mercera, barrister przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: J. Monteiro i F. Florindo Gijón), wspieranej przez Komisję Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: T. van Rijn i B. Doherty, z adresem do doręczeń w Luksemburgu) oraz przez Królestwo Hiszpanii (pełnomocnicy: N. Díaz Abad i E. Braquehais Conesa, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o zawieszenie wykonania w części rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie zarządzania nakładem połowowym, odnoszącego się do niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty i zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 685/95 i (WE) nr 2027/95 (Dz.U. L 289, str. 1) w zakresie, w jakim dotyczy ono wód Azorów, a zwłaszcza jego art. 3, art. 5 ust. 1, art. 11, art. 13 lit. b), art. 15 oraz jego załącznika, i/lub zastosowanie wszystkich innych środków tymczasowych uznanych za stosowne, prezes Sądu wydał dnia 7 lipca 2004 r. postanowienie zawierające następujące rozstrzygnięcie:

               1)

               Porto de Abrigo – Organização de Produtores da Pesca CRL oraz GÊ-Questa – Associação de Defesa do Ambiente zostają, celem poparcia wniosków skarżącej, dopuszczone do sprawy w charakterze interwenientów.

               2)

               Wniosek WWF – World Wide for Nature i Seas at Risk o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje oddalony.

               3)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               4)

               Koszty zostaną zasądzone w wyroku kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-383/07: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — M-K Europa GmbH & Co. KG przeciwko Stadt Regensburg (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rozporządzenie (WE) nr 258/97 — Artykuł 1 ust. 1-3 — Nowa żywność i nowe składniki żywności)

text:
               7.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/3

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — M-K Europa GmbH & Co. KG przeciwko Stadt Regensburg
   (Sprawa C-383/07) (1)

   (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Rozporządzenie (WE) nr 258/97 - Artykuł 1 ust. 1-3 - Nowa żywność i nowe składniki żywności)
   (2009/C 55/03)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: M-K Europa GmbH & Co. KG

      Strona pozwana: Stadt Regensburg

      Przy udziale: Landesanwaltschaft Bayern
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 1 ust. 2 lit. d) i e) i ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 258/97 z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącego nowej żywności i nowych składników żywności (Dz.U. L 43, s. 1) — Nowy charakter żywności wprowadzonej do obrotu na ograniczony obszar geograficzny Wspólnoty (San Marino) na krótko przed wejściem w życie rozporządzenia, jeśli żywność jest otrzymywana ze składników, których stopień wykorzystania do spożycia przez ludzi jest kwestionowany lub może zostać wykazany wyłącznie przez państwo trzecie (Japonię) — Obowiązek poddania żywności kontroli
   Sentencja

               1)

               Przywóz produktu spożywczego do San Marino przed wejściem w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 258/97 z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącego nowej żywności i nowych składników żywności nie stanowi okoliczności mającej znaczenie przy dokonywaniu oceny, czy produkt ten spełnia przesłankę dotyczącą wykorzystania w znacznym stopniu we Wspólnocie do spożycia przez ludzi w rozumieniu art. 1 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia.

               2)

               Fakt, iż każdy ze składników produktu spożywczego rozpatrywany odrębnie spełnia przesłankę przewidzianą w art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 258/97 lub jest bezpieczny dla zdrowia, nie może być uznany za wystarczający, by wyłączyć zastosowanie tego rozporządzenia do wyprodukowanego produktu spożywczego. Aby stwierdzić, czy ten produkt spożywczy powinien zostać uznany za nową żywność w rozumieniu rozporządzenia nr 258/97, właściwy organ krajowy powinien podjąć rozstrzygnięcie w każdym indywidualnym przypadku, mając na względzie wszystkie cechy charakterystyczne produktu spożywczego, jak również proces wytwórczy.

               3)

               Fakt, iż wszystkie wodorosty, które wchodzą w skład produktu spożywczego, w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 258/97, spełniają przesłankę dotyczącą wykorzystania w znacznym stopniu we Wspólnocie Europejskiej do spożycia przez ludzi w rozumieniu art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia, nie jest wystarczający, by wyłączyć zastosowanie omawianego rozporządzenia do wspomnianego produktu.

               4)

               Doświadczenie w zakresie bezpieczeństwa produktu spożywczego nabyte wyłącznie poza Europą nie jest wystarczające, by stwierdzić, że ten produkt należy do kategorii produktów spożywczych, „o których już wiadomo, że są bezpieczne dla zdrowia” w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. e) rozporządzenia nr 258/97.

               5)

               Na przedsiębiorcy nie spoczywa obowiązek wszczęcia procedury ustanowionej w art. 13 rozporządzenia nr 258/97.

      (1)  Dz.U. C 283 z 24.11.2007.


title: Sprawa C-553/15: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 grudnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Undis Servizi Srl/Comune di Sulmona (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne na usługi — Udzielenie zamówienia bez wszczęcia postępowania przetargowego — Zamówienie typu „in house” — Warunki — Kontrola analogiczna — Zasadnicza część działalności — Spółka, której udzielono zamówienia, o kapitale publicznym znajdującym się w posiadaniu kilku jednostek samorządu terytorialnego — Działalność wykonywana również na rzecz jednostek samorządu terytorialnego niebędących wspólnikami — Działalność powierzona przez organ publiczny niebędący wspólnikiem)

text:
               6.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/5

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 grudnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Undis Servizi Srl/Comune di Sulmona
   (Sprawa C-553/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne na usługi - Udzielenie zamówienia bez wszczęcia postępowania przetargowego - Zamówienie typu „in house” - Warunki - Kontrola analogiczna - Zasadnicza część działalności - Spółka, której udzielono zamówienia, o kapitale publicznym znajdującym się w posiadaniu kilku jednostek samorządu terytorialnego - Działalność wykonywana również na rzecz jednostek samorządu terytorialnego niebędących wspólnikami - Działalność powierzona przez organ publiczny niebędący wspólnikiem))
   (2017/C 038/06)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Undis Servizi Srl

      Strona pozwana: Comune di Sulmona

      Przy udziale: Cogesa SpA,

      Sentencja

               1)

               W ramach stosowania orzecznictwa Trybunału dotyczącego bezpośredniego udzielania zamówień publicznych zwanych „in house”, w celu ustalenia, czy podmiot, któremu udzielono zamówienia, wykonuje zasadniczą część działalności na rzecz instytucji zamawiającej, w szczególności na rzecz będących jego wspólnikami i kontrolujących go jednostek samorządu terytorialnego, do działalności tej nie należy zaliczać działalności zleconej temu podmiotowi przez organ administracji publicznej niebędący jego wspólnikiem na rzecz jednostek samorządu terytorialnego, które również nie są wspólnikami tego podmiotu ani nie sprawują nad nim żadnej kontroli, którą to działalność trzeba uznać za wykonywaną na rzecz osób trzecich.

               2)

               W celu ustalenia, czy podmiot, któremu udzielono zamówienia, wykonuje zasadniczą część swojej działalności na rzecz jednostek samorządu terytorialnego, które są jego wspólnikami i które sprawują nad nim łącznie kontrolę analogiczną do tej, jaką sprawują nad własnymi służbami, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, wśród których może znajdować się działalność, jaką ów podmiot, któremu udzielono zamówienia, wykonywał dla tych samych jednostek samorządu terytorialnego, zanim taka łączna kontrola stała się skuteczna.

      (1)  Dz.U. C 27 z 25.1.2016.


title: Sprawa C-256/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 10 lipca 2009 r. — Bianca Purrucker przeciwko Guillermowi Vallésowi Pérezowi

text:
               12.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 220/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 10 lipca 2009 r. — Bianca Purrucker przeciwko Guillermowi Vallésowi Pérezowi
   (Sprawa C-256/09)
   2009/C 220/46
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Bianca Purrucker

      Strona pozwana: Guillermo Vallés Pérez

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przepisy art. 21 i następnych rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2201/2003”) dotyczące uznawania i wykonywania orzeczeń wydanych w innych państwach członkowskich zgodnie z art. 2 pkt 4 rozporządzenia nr 2201/2003 znajdują zastosowanie także do wykonalnych środków tymczasowych w odniesieniu do prawa do opieki nad dzieckiem w rozumieniu art. 20 rozporządzenia nr 2201/2003?

      (1)  Dz.U. L 338, s. 1


title: Sprawa T-212/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 grudnia 2008 r. — Harman International Industries przeciwko OHIM — Becker (Barbara Becker) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Barbara Becker — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy BECKER — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               24.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/27

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 grudnia 2008 r. — Harman International Industries przeciwko OHIM — Becker (Barbara Becker)
   (Sprawa T-212/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Barbara Becker - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy BECKER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   (2009/C 19/51)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Harman International Industries, Inc. (Northridge, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Vanhegan, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Barbara Becker (Miami, Floryda, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat P. Baronikians)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 marca 2007 r. (sprawa R 502/2006-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Harman International Industries, Inc. a Barbarą Becker
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 7 marca 2007 r. (sprawa R 502/2006-1).

               2)

               Żądanie Harman International Industries, Inc., mające na celu nakazanie odmowy rejestracji wspólnotowego znaku towarowego Barbara Becker zostaje odrzucone jako niedopuszczalne.

               3)

               OHIM pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Harman International Industries.

               4)

               Barbara Becker pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 183 z 4.8.2007.


title: Sprawa T-138/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2006 r. — Nanjing Metalink przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chin — Uchylenie statusu przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej — Artykuł 2 ust. 7 lit. b) i c) oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/54

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2006 r. — Nanjing Metalink przeciwko Radzie
   (Sprawa T-138/02) (1)

   (Dumping - Przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chin - Uchylenie statusu przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Artykuł 2 ust. 7 lit. b) i c) oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96)
   (2006/C 326/115)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Nanjing Metalink International Co. Ltd (Nanjing, Chiny)(przedstawiciel: P. Waer, adwokat)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciel: S. Marquardt, wspierany przez adwokata G. Berrischa)

      Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. Scharf i S. Meany, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 215/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 35, str. 1) w zakresie, w jakim ustanawia cło antydumpingowe na przywóz żelazomolibdenu produkowanego przez skarżącą.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę.

               3)

               Komisja pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 169 z 13.7.2002.