title: Sprawa T-535/13: Postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2015 r. – Vakoma/OHIM – VACOM (VAKOMA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VAKOMA — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VACOM — Pismo wszczynające postępowanie — Naruszenie wymogów formalnych — Oczywista niedopuszczalność]

text:
               9.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 81/19

         Postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2015 r. – Vakoma/OHIM – VACOM (VAKOMA)
   (Sprawa T-535/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego VAKOMA - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VACOM - Pismo wszczynające postępowanie - Naruszenie wymogów formalnych - Oczywista niedopuszczalność])
   (2015/C 081/25)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Vakoma GmbH (Magdeburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Kazzer)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: VACOM Vakuum Komponenten & Messtechnik GmbH (Jena, Niemcy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 sierpnia 2013 r. (sprawa R 908/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy VACOM Vakuum Komponenten & Messtechnik GmbH a Vakoma GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Vakoma GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 367 z 14.12.2013.


title: Sprawa T-191/05: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2005 r. przez Viviane Le Maire przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               23.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 182/41

         Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2005 r. przez Viviane Le Maire przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-191/05)
   (2005/C 182/77)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 10 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Viviane Le Marie, zamieszkałej w Evere (Belgia), reprezentowanej przez adwokatów Gillesa Bounéou i Frédérica Frabettiego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               1)

               uchylenie dorozumianej decyzji z dnia 5 września 2004 r., mocą której Komisja odmówiła przyznania skarżącej diety dziennej od dnia rozpoczęcia przez nią służby;

               2)

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca w niniejszym postępowaniu sprzeciwia się odmowie organu powołującego przyznania jej diety dziennej przewidzianej w art. 10 załącznika VII do regulaminu pracowniczego. Z załączonych do skargi dokumentów wynika, że odmowa uzasadniona została faktem upływu 120-dniowego termin, o którym mowa w ust. 2 lit. a) tego przepisu.
   W uzasadnieniu swoich żądań skarżąca wskazuje na:

               —

               naruszenie art. 10 załącznika VII do regulaminu pracowniczego w brzmieniu sprzed dnia 1 maja 2004 r. oraz w brzmieniu obowiązującym po tej dacie, polegające na sformułowaniu wobec niej przez właściwe organy wymogów, które nie były przewidziane tym przepisem;

               —

               naruszenie zasady dobrej administracji, naruszenie zakazu arbitralnego postępowania oraz nadużycie władzy, polegające na zażądaniu od skarżącej przedstawienia dowodu najmu domu;

               —

               naruszenie obowiązku uzasadnienia aktów;

               —

               naruszenie zasad równego traktowania i niedyskryminacji;

               —

               naruszenie obowiązku dochowania staranności.


title: Sprawy połączone C-210/11 i C-211/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 lipca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — État belge przeciwko Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11) (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 część B lit. b) — Prawo do odliczenia — Dobra inwestycyjne należące do osób prawnych i udostępnione częściowo ich zarządcom do ich prywatnych celów — Brak zapłaty czynszu w pieniądzu, lecz uwzględnienie świadczenia w naturze w zakresie podatku dochodowego)

text:
               7.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/4

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 lipca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — État belge przeciwko Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11)
   (Sprawy połączone C-210/11 i C-211/11) (1)

   (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 część B lit. b) - Prawo do odliczenia - Dobra inwestycyjne należące do osób prawnych i udostępnione częściowo ich zarządcom do ich prywatnych celów - Brak zapłaty czynszu w pieniądzu, lecz uwzględnienie świadczenia w naturze w zakresie podatku dochodowego)
   2013/C 260/06
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour de cassation

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: État belge

      Strona pozwana: Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11)

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation (Belgia) — Wykładnia art. 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 B lit. b) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Zwolnienie z podatku VAT — Pojęcie świadczenia usług związanego z nieruchomością — Użytkowanie do celów prywatnych przez osoby zarządzające spółką, albo przez członków rodzin tych osób, części nieruchomości stanowiącej część przedsiębiorstwa, bez zapłaty czynszu w pieniądzu, lecz jako świadczenie w naturze — Wykluczenie prawa do odliczenia

      Sentencja

               1)

               Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r., należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, aby udostępnienie części należącej do osoby prawnej nieruchomości do celów prywatnych osoby, która zarządza tą osobą prawną, w sytuacji gdy nie wymaga się w charakterze wynagrodzenia za użytkowanie tej nieruchomości od korzystających z tego osób zapłaty czynszu w pieniądzu, stanowiło zwolniony z podatku najem nieruchomości w rozumieniu tej dyrektywy, a fakt, że takie udostępnienie uważa się w świetle przepisów krajowych dotyczących podatku dochodowego za świadczenie w naturze związane z wykonywaniem przez osoby korzystające z tego ich statutowych zadań lub wiążącej te osoby umowy o pracę, nie ma w tym zakresie znaczenia.

               2)

               Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy 77/388, zmienionej dyrektywą 95/7, należy interpretować w ten sposób, iż w sytuacjach takich jak te będące przedmiotem postępowania głównego okoliczność, że udostępnienie całej lub części nieruchomości stanowiącej w pełni składnik majątku przedsiębiorstwa osobom zarządzającym, członkom organów lub wspólnikom tego przedsiębiorstwa ma bezpośredni związek bądź nie ma bezpośredniego związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, nie jest istotna dla ustalenia, czy to udostępnienie objęte jest zwolnieniem przewidzianym w tym drugim przepisie.

      (1)  Dz.U. C 211 z 16.7.2011.


title: Sprawa C-584/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 9 września 2011 r. w sprawie T-475/07 Dow AgroSciences Ltd i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 23 listopada 2011 r. przez Dow AgroSciences Ltd, Dow AgroSciences LLC, Dow AgroSciences, Dow AgroSciences Export, Dow Agrosciences BV, Dow AgroSciences Hungary kft, Dow AgroSciences Italia Srl, Dow AgroSciences Polska sp. z o.o., Dow AgroSciences Iberica, SA, Dow AgroSciences s.r.o., Dow AgroSciences Danmark A/S, Dow AgroSciences GmbH

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/39

      Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 9 września 2011 r. w sprawie T-475/07 Dow AgroSciences Ltd i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 23 listopada 2011 r. przez Dow AgroSciences Ltd, Dow AgroSciences LLC, Dow AgroSciences, Dow AgroSciences Export, Dow Agrosciences BV, Dow AgroSciences Hungary kft, Dow AgroSciences Italia Srl, Dow AgroSciences Polska sp. z o.o., Dow AgroSciences Iberica, SA, Dow AgroSciences s.r.o., Dow AgroSciences Danmark A/S, Dow AgroSciences GmbH
      (Sprawa C-584/11 P)
      (2012/C 25/74)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Dow AgroSciences Ltd, Dow AgroSciences LLC, Dow AgroSciences, Dow AgroSciences Export, Dow Agrosciences BV, Dow AgroSciences Hungary kft, Dow AgroSciences Italia Srl, Dow AgroSciences Polska sp. z o.o., Dow AgroSciences Iberica, SA, Dow AgroSciences s.r.o., Dow AgroSciences Danmark A/S, Dow AgroSciences GmbH (przedstawiciele: C. Mereu, avocat, K. Van Maldegem, avocat)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska

         Żądania wnoszącego odwołanie

      Wnoszący odwołanie wnoszą do Trybunału o:

                  —

                  uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-475/07;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2007/629/WE z dnia 20 września 2007 r. (1) dotyczącej niewłączenia trifluraliny do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję;

                  —

                  ewentualnie, przekazanie sprawy do Sądu do ponownego rozpoznania;

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania (włącznie z kosztami postępowania przed Sądem).

         Zarzuty i główne argumenty

      Wnoszący odwołanie twierdzą, że Sąd, oddalając ich skargę o stwierdzenie nie ważności decyzji Komisji 2007/629/WE z dnia 20 września 2007 r. dotyczącej niewłączenia trifluraliny do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję naruszył prawo wspólnotowe. Wnoszący odwołanie utrzymują konkretnie, że Sąd popełnił szereg błędów w ocenie stanu faktycznego i wykładni przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie. Spowodowało to popełnienie przez niego szeregu błędów prawnych, a w szczególności:

                  —

                  uznanie, iż wnoszący odwołanie nie zostali wezwani przez państwo członkowskie sprawozdawcę i EFSA do przedłożenia dodatkowych danych w celu uzupełnienia dokumentacji, zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 451/2000 (3);

                  —

                  uznanie, że Komisja prawidłowo prowadziła postępowanie przewidziane w decyzji Rady 1999/468 (4) oraz że nie naruszyła ona art. 5 tej decyzji; oraz

                  —

                  uznanie, że Komisja nie dokonała oceny trifluraliny pod kątem kryteriów wykraczających poza zakres dyrektywy 91/414 z wykroczeniem poza obowiązujące ramy prawne i że w związku z tym nie działała ultra vires.

            Z powyższych względów zdaniem wnoszących odwołanie należy uchylić wyrok Sądu w sprawie T-475/07 oraz stwierdzić nieważność decyzji Komisji 2007/629/WE.

         (1)  Dz.U. L 255, s. 42.

         (2)  Dz.U. L 230, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 55, s. 25.

         (4)  Dz.U. L 184 s. 23.


title: Sprawa T-520/12: Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2012 r. — Pågen Trademark przeciwko OHIM (gifflar)

text:
               2.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/22

         Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2012 r. — Pågen Trademark przeciwko OHIM (gifflar)
   (Sprawa T-520/12)
   2013/C 32/34
   Język postępowania: szwedzki

      Strony

      Strona skarżąca: Pågen Trademark AB (Malmö, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat J. Norderyd)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 września 2012 r. w sprawie R 46/2012-2 i ustalenie, że wspólnotowy znak towarowy nr 10 090 331 GIFFLAR (fig) zgłoszony przez Pågen Trademark AB ma zostać opublikowany i zarejestrowany, lub alternatywnie nakazanie OHIM opublikowania i zarejestrowania znaku towarowego;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający element słowny „gifflar” dla towarów z klas 29, 30 i 31 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 10 090 331

      Decyzja eksperta: odrzucenie w części zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty:

               —

               naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-234/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Republika Łotewska) w dniu 12 maja 2014 r. – SIA „Ostas celtnieks” przeciwko Talsu novada pašvaldība, Iepirkumu uzraudzības birojs

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/21

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Republika Łotewska) w dniu 12 maja 2014 r. – SIA „Ostas celtnieks” przeciwko Talsu novada pašvaldība, Iepirkumu uzraudzības birojs
   (Sprawa C-234/14)
   2014/C 212/24
   Język postępowania: łotewski

      Sąd odsyłający

   Augstākā tiesa

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: SIA „Ostas celtnieks”

      Strona pozwana: Talsu novada pašvaldība, Iepirkumu uzraudzības birojs

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przepisy dyrektywy 2004/18/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się temu, by w celu ograniczenia ryzyka niewykonania zamówienia, wprowadzono do specyfikacji zamówienia wymóg, że w przypadku gdy zamówienie zostanie przyznane oferentowi, który polega na kwalifikacjach innych przedsiębiorców, ów oferent jest zobowiązany do zawarcia ze wspomnianymi przedsiębiorcami, przed przyznaniem zamówienia, umowy spółki (włączając do wspomnianego zamówienia konkretne kwestie wskazane w specyfikacji warunków zamówienia) lub utworzyć z nimi spółkę jawną?

      (1)  Dz.U. L 134, s. 114.


title: Sprawa C-426/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Włochy) w dniu 18 września 2014 r. – Heart Life Croce Amica Srl przeciwko Regione Piemonte

text:
               1.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 431/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Włochy) w dniu 18 września 2014 r. – Heart Life Croce Amica Srl przeciwko Regione Piemonte
   (Sprawa C-426/14)
   (2014/C 431/21)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Heart Life Croce Amica Srl

      Strona pozwana: Regione Piemonte

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy prawo Unii w dziedzinie zamówień publicznych – a mianowicie ogólne zasady wolnej konkurencji, niedyskryminacji, przejrzystości i proporcjonalności, jako że przedmiotem niniejszej sprawy są zamówienia objęte wyłączeniem – stoi na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego pozwalającemu na bezpośrednie udzielanie zamówień na usługi transportu medycznego, organizacjom wolontariackim zorganizowanym w przeważającej mierze na zasadzie nieodpłatnego świadczenia usług i wyłącznie w zamian za zwrot faktycznie poniesionych kosztów?

               2)

               W wypadku uznania takiego sposobu udzielenia zamówienia za zgodny z prawem wspólnotowym, czy zakresem pojęcia „wyłącznie zwrot faktycznie poniesionych kosztów” mogą być objęte również koszty „pośrednie i ogólne” związane z działalnością wykonywaną w sposób stały przez stowarzyszenie wolontariackie, takie jak nadzwyczajna konserwacja środków wykorzystywanych do celów świadczenia usług, posiłki dla operatorów, wynagrodzenie pracowników administracyjnych i koordynatora administracyjnego w związku ze świadczonymi usługami, niezbędne połączenia telefoniczne i radiowe pomiędzy centralą operacyjną usług transportu medycznego i stanowiskami stowarzyszenia?


               23.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 51/2

         Decyzje podjęte przez Trybunał Sprawiedliwości na zgromadzeniu ogólnym w dniu 15 stycznia 2008 r.
   (2008/C 51/03)
   Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na swym zgromadzeniu w dniu 15 stycznia 2008 r., podjął decyzję o przydzieleniu Jean-Jacques'a Kasel'a do pierwszej i piątej izby.
   Tym samym skład pierwszej i piątej izby jest taki, jak ten przedstawiony poniżej.
   Pierwsza izba
   P. Jann, prezes izby
   A. Tizzano, A. Borg Barthet, M. Ilešič, E. Levits i J.-J. Kasel.
   Piata izba
   M. Tizzano, prezes izby
   A. Borg Barthet, M. Ilešič, E. Levits i J.-J. Kasel.


title: Sprawa T-382/09: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2009 r. — ERGO Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO)

text:
               5.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/23

         Skarga wniesiona w dniu 30 września 2009 r. — ERGO Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO)
   (Sprawa T-382/09)
   2009/C 297/34
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: ERGO Versicherungsgruppe AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde i J. Pause)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: DeguDent GmbH (Hanau/Moguncja, Niemcy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. w sprawie R 44/2008-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania lub interwenienta w przypadku przystąpienia przez niego do postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ERGO” dla towarów i usług z klas 1–45 (zgłoszenie nr 3 292 638)

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: DeguDent GmbH

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny niemiecki znak towarowy nr 39 832 880 oraz wspólnotowy znak towarowy nr 1 064 674„CERGO” dla towarów z klasy 10, przy czym sprzeciw został wniesiony jedynie wobec rejestracji dla towarów z klas 5 i 10

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty:

               —

               naruszenie art. 42 ust. 5 zdanie pierwsze w związku z art. 64 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ Izba Odwoławcza nie w pełni rozstrzygnęła o przedmiocie postępowania odwoławczego;

               —

               naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).


title: Sprawa T-181/10: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2010 r. — Reagens przeciwko Komisji

text:
               3.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/42

         Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2010 r. — Reagens przeciwko Komisji
   (Sprawa T-181/10)
   2010/C 179/74
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Reagens SpA (San Giorgio di Piano, Włochy) (przedstawiciele: B. O'Connor, Solicitor oraz adwokaci L. Toffoletti, D. Gullo i E. De Giorgi)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 lutego 2010 r. wydanej po rozpoznaniu wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów GESTDEM 2009/5145 (SG.E.3/HP/cr-Ares (2010)95823);

               —

               zobowiązanie Komisji do udostępnienia opinii publicznej dokumentów wyszczególnionych na stronie 3 zaskarżonej decyzji (w wersji nieobjętej klauzulą poufności); oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca wnosi — na podstawie art. 263 TFUE — o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 lutego 2010 r. w przedmiocie wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów GESTDEM 2009/5145 (SG.E.3/HP/cr-Ares (2010)95823), w ramach postępowania na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Decyzja dotyczyła wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów odnoszących się do próśb o uwzględnienie braku możliwości zapłaty grzywny, nałożonej na skarżącą za naruszenie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/38589 — Stabilizatory termiczne).
   W uzasadnieniu swych żądań skarżąca podnosi następujące zarzuty:

               Komisja dopuściła się oczywistego naruszenia prawa, dokonując rozszerzającej wykładni odstępstw przewidzianych w art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001.

               Ponadto Komisja dopuściła się oczywistego naruszenia prawa, gdyż odrzuciła wniosek o udzielenie dostępu do dokumentów, uzasadniając to ochroną interesów handlowych przedsiębiorstw oraz ochroną celu dochodzenia.

               Co więcej Komisja naruszyła prawo skarżącej do uzyskania dostępu do wersji dokumentów, nieobjętych klauzulą poufności, zgodnie z rozporządzeniem nr 1049/2001, odmawiając ich częściowego udostępnienia.

               Komisja naruszyła wreszcie zasady dobrej administracji, ochrony uzasadnionych oczekiwań, a także zasadę wymagającą, aby działania administracji były zgodne z prawem, poprzez odmowę udzielenia dostępu do informacji potrzebnych do wyjaśnienia, w jaki sposób Komisja stosuje pkt 35 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien (2).

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Dz.U. L 145, s. 43.

      (2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 1/2003, Dz.U. C 210, s. 2.


title: Sprawa T-313/14: Postanowienie Sądu z dnia 12 grudnia 2014 r. – Christian Dior Couture/OHIM (przedstawienie powtarzającego się motywu z efektem żłobienia) (Wspólnotowy znak towarowy — Częściowa odmowa rejestracji — Częściowe cofnięcie zgłoszenia — Umorzenie postępowania)

text:
               16.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/21

         Postanowienie Sądu z dnia 12 grudnia 2014 r. – Christian Dior Couture/OHIM (przedstawienie powtarzającego się motywu z efektem żłobienia)
   (Sprawa T-313/14) (1)

   ((Wspólnotowy znak towarowy - Częściowa odmowa rejestracji - Częściowe cofnięcie zgłoszenia - Umorzenie postępowania))
   (2015/C 056/29)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Christian Dior Couture SA (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat M. Sabatier

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Pétrequin i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 marca 2014 r. (sprawa R 459/2013-4) dotyczącą zgłoszenia międzynarodowej rejestracji wskazującej Unię Europejską

      Sentencja

               1)

               Postępowanie zostaje umorzone.

               2)

               Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 223 z 14.7.2014.


title: Sprawa T-426/08: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2008 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               22.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/56

         Skarga wniesiona w dniu 22 września 2008 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-426/08)
   (2008/C 301/94)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: P.Gentili, avvocato dello Stato)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Komisji, C(2008) 3411 z dnia 8 lipca 2008 r. notyfikowanej w dniu 11 lipca 2008 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (C) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w zakresie w jakim dotyczy ona niektórych wydatków poniesionych przez Włochy.

         Zarzuty i główne argumenty
   W zaskarżonej decyzji Komisja wyłączyła z finansowania wspólnotowego w ramach EFOGR cztery kategorie wydatków poniesionych przez Włochy w trakcie lat budżetowych 2001-2006. W praktyce sprawa dotyczy korekt dotyczących pewnych refundacji wywozowych za owoce, warzywa i cukier, pomocy na rzecz przetwórstwa owoców cytrusowych w latach budżetowych 2004 i 2005 na poziomie dodatkowej opłaty wyrównawczej stosowanej w odniesieniu do mleka którego rozmiar produkcji i handlu przekroczył kwoty mleczne przyznane w roku budżetowym 2002/2003 i pomocy obszarowej na uprawę roślin w larach 2004, 2005 i 2006.
   Na poparcie swych żądań skarżąca powołuje się na dokładność i właściwy charakter przeprowadzonych kontroli.
   Podnosi ona w praktyce argument naruszenia obowiązku uzasadnienia, zasady proporcjonalności, art. 11, 12 i 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1392/2001 z dnia 9 lipca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3950/92 ustanawiającego opłatę dodatkową w sektorze mleka i przetworów mlecznych (1), art. 7 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2), art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (3), art. 22 i 30 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (4) oraz art. 50, 51 i 30 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (5).

      (1)  Dz.U. L 187, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 160, s. 103.

      (3)  Dz.U. L 209, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 327, s. 11.

      (5)  Dz.U. L 141, s. 18.


title: Sprawa C-179/06: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 92/43/EWG — Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory — Ocena skutków dla środowiska)

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/11

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 4 października 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-179/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 92/43/EWG - Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory - Ocena skutków dla środowiska)
   (2007/C 297/15)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: D. Recchia, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: I Braguglia, pełnomocnik i G. Fiengo, adwokat)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 6 ust. 3 i art. 7 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, str. 7) — Brak przeprowadzenia oceny oddziaływania szeregu prac budowlanych o charakterze przemysłowym na specjalną strefę ochrony IT 9120007 Murgia Alta.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 143 z dnia 17 czerwca 2006 r.


title: Sprawa C-361/09 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) wydanego w dniu 12 sierpnia 2009 r. w sprawie T-141/09 Hans Molter przeciwko Republice Federalnej Niemiec wniesione w dniu 10 września 2009 r. przez Hansa Moltera

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/15

         Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) wydanego w dniu 12 sierpnia 2009 r. w sprawie T-141/09 Hans Molter przeciwko Republice Federalnej Niemiec wniesione w dniu 10 września 2009 r. przez Hansa Moltera
   (Sprawa C-361/09 P)
   2010/C 113/21
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Hans Molter (przedstawiciel: T. Damerau, Rechtsanwalt)

      Druga strona postępowania: Republika Federalna Niemiec
   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (piąta izba) postanowieniem z dnia 5 lutego 2010 r. odrzucił odwołanie i postanowił, że wnoszący odwołanie pokryje własne koszty.


title: Sprawa C-81/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 13 grudnia 2007 r. w sprawie T-242/06 Miguel Cabrera Sánchez przeciwko OHIM i Industrias Cárnicas Valle, S.A., wniesione w dniu 25 lutego 2008 r. przez Miguela Cabrerę Sáncheza

text:
               24.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 128/20

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 13 grudnia 2007 r. w sprawie T-242/06 Miguel Cabrera Sánchez przeciwko OHIM i Industrias Cárnicas Valle, S.A., wniesione w dniu 25 lutego 2008 r. przez Miguela Cabrerę Sáncheza
   (Sprawa C-81/08 P)
   (2008/C 128/34)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Miguel Cabrera Sánchez (przedstawiciele: adwokaci J.A. Calderón Chavero i T. Villate Consonni)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Industrias Cárnicas Valle, S.A.
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie wyroku trzeciej izby Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 grudnia 2007 r. w sprawie T-242/06 w celu stwierdzenia nieważności spornej decyzji, gdyż wnoszący odwołanie stoi na stanowisku, że znaki towarowe EL CHARCUTERO (wnoszącego odwołania) i EL CHARCUTERO ARTESANO (drugiej strony postępowania przed OHIM) w sposób oczywisty nie dają się pogodzić;

               —

               rozstrzygnięcie o kosztach.

         Zarzuty i główne argumenty
   Wnoszący odwołanie uważa, przeciwnie do zaskarżonego wyroku, że wspólnotowy znak towarowy „El chacutero Artesano” winien zostać objęty zakazem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (1), ponieważ w wyniku sprzeciwu właściciela wcześniejszego, w tym wypadku hiszpańskiego, znaku towarowego „El Charcutero” zgłoszony znak towarowy nie powinien być zarejestrowany, jeżeli z powodu identyczności lub podobieństwa z wcześniejszym znakiem towarowym i identyczność lub podobieństwo towarów oznaczonych tymi znakami towarowymi, istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd odbiorców na terytorium, na którym wcześniejszy znak jest chroniony, w tym wypadku Hiszpanii. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia z wcześniejszym znakiem towarowym.

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1993, L 11, str. 1).


title: Sprawa C-357/15: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2015 r. – Komisja/Słowenia

text:
               22.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/20

         Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2015 r. – Komisja/Słowenia
   (Sprawa C-357/15)
   (2016/C 068/26)
   Język postępowania: słoweński

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Sanfrutos Cano, M. Heller, D. Kukovec)

      Strona pozwana: Republika Słowenii
   Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. prezes Trybunału podjął decyzję o wykreśleniu sprawy C-357/15 z rejestru Trybunału i obciążeniu Republiki Słowenii kosztami postępowania.


title: Sprawa T-127/13: Wyrok Sądu z dnia 11 września 2014 r. – El Corte Inglés przeciwko OHIM – Baumarkt Praktiker Deutschland (PRO OUTDOOR) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PRO OUTDOOR — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy OUTDOOR garden barbecue camping — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Przedmiot sporu przed izbą odwoławczą — Artykuł 60 i art. 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               27.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 380/9

         Wyrok Sądu z dnia 11 września 2014 r. – El Corte Inglés przeciwko OHIM – Baumarkt Praktiker Deutschland (PRO OUTDOOR)
   (Sprawa T-127/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PRO OUTDOOR - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy OUTDOOR garden barbecue camping - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Przedmiot sporu przed izbą odwoławczą - Artykuł 60 i art. 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009])
   2014/C 380/11
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Seijo Veiguela i J.L. Rivas Zurdo)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Baumarkt Praktiker Deutschland GmbH (Hamburg, Niemcy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 grudnia 2012 r. (sprawa R 1900/2011-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Baumarkt Praktiker Deutschland GmbH a El Corte Inglés, SA.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 11 grudnia 2012 r. (sprawa R 1900/2011-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Baumarkt Praktiker Deutschland GmbH a El Corte Inglés, SA w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza nie orzekła w przedmiocie żądań El Corte Inglés, SA dotyczących prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych w odniesieniu do spornych towarów innych niż „urządzenia do przetwarzania danych i komputery”, należących do klasy 9.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               OHIM i El Corte Inglés, SA pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 129 z 4.5.2013.


title: Sprawa T-217/13: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Saf-Holland przeciwko OHIM (INTEGRAL)

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/25

         Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r. — Saf-Holland przeciwko OHIM (INTEGRAL)
   (Sprawa T-217/13)
   2013/C 189/53
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Saf-Holland GmbH (Bessenbach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M.C. Seiler)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie R 2087/2011-1;

               —

               zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie wydanej wcześniej decyzji OHIM o odrzuceniu zgłoszenia z dnia 14 września 2011 r.;

               —

               posiłkowo, zmianę zaskarżonej decyzji poprzez zobowiązanie do dalszego podjęcia postępowania rejestracyjnego;

               —

               obciążenie OHIM koszami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem odwoławczym.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy INTEGRAL dla towarów i usług z klas 9, 12, 35 i 37 — zgłoszenie nr 9 508 466

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa T-304/10: Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2010 r. — dm drogeriemarkt GmbH & Co. KG przeciwko OHIM — S.E.M.T.E.E. (caldea)

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/20

         Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2010 r. — dm drogeriemarkt GmbH & Co. KG przeciwko OHIM — S.E.M.T.E.E. (caldea)
   (Sprawa T-304/10)
   ()
   2010/C 260/27
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: dm drogeriemarkt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Bludovsky i P. Hiller)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: S.E.M.T.E.E. (Escaldes Engornay, Andora)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie R 899/2009-1 i w drodze korekty unieważnienie prawa do znaku towarowego zgłaszającej;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie R 899/2009-1 i przekazanie sprawy Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory);

               —

               tytułem dalszego żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie R 899/2009-1.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: S.E.M.T.E.E.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „caldea” w kolorach pomarańczowym, niebieskim i białym dla towarów i usług z klas 3, 35, 37, 42, 44 i 45 — zgłoszenie nr 5 691 845

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny międzynarodowy znak towarowy nr 894 004„BALEA”, zarejestrowany dla towarów z klas 3, 5 i 8

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza błędnie uznała, że w przypadku rozpatrywanych znaków nie występowało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.


title: Sprawa C-449/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Regione autonoma della Sardegna/Comune di Portoscuso, przy udziale: Saromar Gestioni Srl, Giulio Pistis

text:
               19.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 475/15

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Regione autonoma della Sardegna/Comune di Portoscuso, przy udziale: Saromar Gestioni Srl, Giulio Pistis
   (Sprawa C-449/15) (1)

   (2016/C 475/24)
   Język postępowania: włoski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 381 z 16.11.2015.


title: Sprawa C-569/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshofs (Austria) w dniu 22 grudnia 2008 r. — Internetportal und Marketing GmbH przeciwko Richard Schlicht

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/22

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshofs (Austria) w dniu 22 grudnia 2008 r. — Internetportal und Marketing GmbH przeciwko Richard Schlicht
   (Sprawa C-569/08)
   (2009/C 69/40)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Oberster Gerichtshofs
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Internetportal und Marketing GmbH

      Strona pozwana: Richard Schlicht
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2004 z dnia 28 kwietnia 2004 r. ustanawiającego reguły porządku publicznego dotyczące wprowadzenia w życie i funkcji Domeny Najwyższego Poziomu .eu oraz zasady regulujące rejestrację (1) należy interpretować w ten sposób, że prawo w rozumieniu tego przepisu istnieje również wówczas,

                           a)

                           gdy znak towarowy, którego nie zamierzano używać w odniesieniu do towarów lub usług, został nabyty wyłącznie w celu zarejestrowania na pierwszym etapie stopniowej rejestracji nazwy domeny identycznej z pojęciem rodzajowym zaczerpniętym z języka niemieckiego?

                           b)

                           gdy stanowiący podstawę rejestracji nazwy domeny i identyczny z pojęciem rodzajowym zaczerpniętym z języka niemieckiego znak towarowy odbiega od nazwy domeny, ponieważ znak towarowy zawiera specjalne znaki, które nie zostały zawarte w nazwie domeny, mimo że ich transkrypcja jest możliwa i ich usunięcie prowadzi do tego, że nazwa domeny różni się od znaku towarowego w sposób wykluczający prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd?

               2)

               Czy art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 874/2004 należy interpretować w ten sposób, że uzasadniony interes istnieje wyłącznie w przypadkach określonych w art. 21 ust. 2 lit. a)–c) tego rozporządzenia?

         W przypadku udzielenia na to pytanie odpowiedzi przeczącej:

               3)

               Czy uzasadniony interes w rozumieniu art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 874/2004 istnieje również wtedy, gdy właściciel nazwy domeny pragnie używać ten nazwy domeny, identycznej z pojęciem rodzajowym zaczerpniętym z języka niemieckiego, do prowadzenia nawiązującego tematycznie portalu internetowego?

         W przypadku udzielenia na pytania pierwsze i trzecie odpowiedzi twierdzącej:

               4)

               Czy art. 21 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 874/2004 należy interpretować w ten sposób, że jedynie przypadki zachowań określone w art. 21 ust. 3 lit. a)–e) tego rozporządzenia uzasadniają złą wiarę w rozumieniu art. 21 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 874/2004?

         W przypadku udzielenia na to pytanie odpowiedzi przeczącej:

               5)

               Czy ze złą wiarą w rozumieniu art. 21 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 874/2004 mamy do czynienia również wówczas, gdy nazwa domeny została zarejestrowana na pierwszym etapie stopniowej rejestracji w oparciu o identyczny z pojęciem rodzajowym zaczerpniętym z języka niemieckiego znak towarowy, który został nabyty przez właściciela nazwy domeny wyłącznie w celu zgłoszenia domeny do rejestracji i uprzedzenia w ten sposób innych zainteresowanych tudzież ewentualnie również właścicieli praw do oznaczenia?

      (1)  Dz.U. L 162, s. 40.


title: Sprawa T-803/16: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2016 r. – Glaxo Group/EUIPO – Celon Pharma (SALMEX)

text:
               23.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/46

         Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2016 r. – Glaxo Group/EUIPO – Celon Pharma (SALMEX)
   (Sprawa T-803/16)
   (2017/C 022/62)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Glaxo Group Ltd (Brentford, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Baran, S. Wickenden, barristers, R. Jacob, E. Morris, solicitors)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Celon Pharma S.A. (Łomianki, Polska)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Właściciel spornego znaku towarowego: Celon Pharma S.A.

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „SALMEX” – unijny znak towarowy nr 9 849 191

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 31 sierpnia 2016 r. w sprawie R 2108/2015-4

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO oraz drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą własnymi kosztami oraz wszystkimi kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu w sprawie sprzeciwu, postępowaniu odwoławczym oraz w niniejszym postępowaniu

      Podniesione zarzuty

               —

               Izba Odwoławcza naruszyła prawo poprzez wydanie decyzji naruszającej art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w zakresie, w jakim, po pierwsze, błędnie uznała, że rzeczywiste używanie francuskiego znaku towarowego przez wnoszącego o unieważnienie nie jest dopuszczalną formą używania na gruncie art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009, oraz po drugie, błędnie uznała, że rzeczywiste używanie francuskiego znaku towarowego przez wnoszącego o unieważnienie nie było używaniem tego znaku w odniesieniu do „inhalatorów”.


title: Sprawa C-32/16: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 5 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Dresden – Niemcy) – Ute Wunderlich/Bulgarian Air Charter Limited [Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Brak uzasadnionych wątpliwości — Transport lotniczy — Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 — Artykuł 2 lit. l) — Pojęcie „odwołania” — Lot z nieplanowanym międzylądowaniem]

text:
               19.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 475/9

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 5 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Dresden – Niemcy) – Ute Wunderlich/Bulgarian Air Charter Limited
   (Sprawa C-32/16) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Brak uzasadnionych wątpliwości - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Artykuł 2 lit. l) - Pojęcie „odwołania” - Lot z nieplanowanym międzylądowaniem])
   (2016/C 475/12)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Amtsgericht Dresden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Ute Wunderlich

      Strona pozwana: Bulgarian Air Charter Limited

      Sentencja

   Artykuł 2 lit. l) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że nie można uznać, iż lot, którego miejsca startu i lądowania są zgodne z pierwotnie planowanymi, lecz w ramach którego doszło do nieplanowanego międzylądowania, został odwołany.

      (1)  Dz.U. C 165 z 10.5.2016 r.


title: Sprawa T-208/16: Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2016 r. – Ranocchia/ERCEA

text:
               4.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 243/38

         Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2016 r. – Ranocchia/ERCEA
   (Sprawa T-208/16)
   (2016/C 243/42)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Graziano Ranocchia (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: C. Intino, adwokat)

      Strona pozwana: Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERCEA) (Bruksela, Belgia)

      Żądania strony skarżącej

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji komisji odwoławczej ERCEA z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. Ares (2016)1020667 – 29/02/2016, wydanej w następstwie odwołania wniesionego w dniu 22 grudnia 2016 r., od oceny prof. José Labastidy zawartej w piśmie z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. Ares (2015)5922529;

               —

               stwierdzenie nieważności oceny prof. José Labastidy zawartej w piśmie z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. Ares (2015)5922529 oraz aktów powiązanych z cytowanymi aktami, w tym wykazu projektów zatwierdzonych przez panel SH5-Cultures and Cultural Production ERC-Cog-2015, opublikowanego przez ERCEA w komunikacie prasowym z dnia 12 lutego 2016 r.;

               —

               stwierdzenie nieważności każdego aktu poprzedzającego, powiązanego i wynikającego z nich.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca powołuje się na nadużycie władzy z uwagi na oczywiście nieracjonalny charakter decyzji, błędną interpretację okoliczności faktycznych prowadzącą do niezatwierdzenia programu, a także naruszenie regulaminu ERCEA w zakresie oceny programów.
   Procedury selekcyjne są obarczone błędem w zakresie zarówno przedmiotowej jak i podmiotowej oceny.
   W tym pierwszym zakresie, podniesiony został zarzut oparty na rozbieżności między oceną poszczególnych członków komisji (wybitnie pozytywną) a końcową decyzją (odrzucenie programu), a także błędnym stosowaniu kryteriów oceny.
   Co się tyczy tego drugiego aspektu, strona skarżąca podkreśla wprowadzające w błąd przedstawienie aktów i okoliczności faktycznych, które doprowadziło do odrzucenia programu. W szczególności podkreślone zostało błędne zastosowanie kryterium jakości do celów oceny.


title: Sprawa F-104/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 16 maja 2013 r. — de Pretis Cagnodo i Trampuz de Pretis Cagnodo przeciwko Komisji (Służba publiczna — Zabezpieczenie społeczne — Poważna choroba — Pojęcie — Opieka szpitalna — Pokrycie kosztów leczenia — Bezpośrednia pokrycie kosztów leczenia przez biuro ds. rozliczeń — Brak w DGE górnego limitu dla kosztów pobytu — Obowiązek wcześniejszego poinformowania ubezpieczonego o wygórowanej wysokości faktury)

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/30

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 16 maja 2013 r. — de Pretis Cagnodo i Trampuz de Pretis Cagnodo przeciwko Komisji
   (Sprawa F-104/10) (1)

   (Służba publiczna - Zabezpieczenie społeczne - Poważna choroba - Pojęcie - Opieka szpitalna - Pokrycie kosztów leczenia - Bezpośrednia pokrycie kosztów leczenia przez biuro ds. rozliczeń - Brak w DGE górnego limitu dla kosztów pobytu - Obowiązek wcześniejszego poinformowania ubezpieczonego o wygórowanej wysokości faktury)
   2013/C 189/62
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Mario Alberto de Pretis Cagnodo i Serena Trampuz de Pretis Cagnodo (Triest, Włochy) (przedstawiciel: C. Falagiani, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, agents, A. Dal Ferro, adwokat)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej zwrotu w wysokości 100 % kosztów pobytu w szpitalu małżonki skarżącego.

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji biura ds. rozliczeń w Isprze (Włochy), wynikającej z rozliczenia nr 10 z dnia 1 października 2009, o obciążeniu M.A. de Pretis Cagnoda kwotą 28 800 EUR z tytułu kosztów pobytu w szpitalu S. Trampuz de Pretis Cagnody uznanych za wygórowane.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa całość własnych kosztów oraz całość kosztów poniesionych przez M.A. de Pretis Cagnoda i S. Trampuz de Pretis Cagnodę.

      (1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2011, s. 42.


title: Sprawa C-352/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln (Niemcy) w dniu 25 sierpnia 2006 r. — Brigitte Bosmann przeciwko Bundesagentur für Arbeit, Familienkasse Aachen

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/21

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Köln (Niemcy) w dniu 25 sierpnia 2006 r. — Brigitte Bosmann przeciwko Bundesagentur für Arbeit, Familienkasse Aachen
   (Sprawa C-352/06)
   (2006/C 281/34)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Finanzgericht Köln (Niemcy).
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Brigitte Bosmann.

      Strona pozwana: Bundesagentur für Arbeit, Familienkasse Aachen.
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i członków ich rodzin, przemieszczających się we Wspólnocie (1) należy interpretować zwężająco w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uzyskaniu prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci w państwie miejsca zamieszkania (Republika Federalna Niemiec) przez matkę samotnie wychowującą dzieci, której ze względu na wiek dzieci zasiłek ten nie przysługuje w państwie miejsca zatrudnienia (Królestwo Niderlandów)?

               2)

               W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej:
               Czy art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (2) należy interpretować zwężająco w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uzyskaniu prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci w państwie miejsca zamieszkania (Republika Federalna Niemiec) przez matkę samotnie wychowującą dzieci, której ze względu na wiek dzieci zasiłek ten nie przysługuje w państwie miejsca zatrudnienia (Królestwo Niderlandów)?

               3)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczących na pytania pierwsze i drugie:
               Czy prawo pracownika, będącego matką samotnie wychowującą dzieci, do podlegania w przedmiocie prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci korzystniejszemu ustawodawstwu państwa miejsca zamieszkania wynika bezpośrednio z Traktatu WE, względnie z zasad ogólnych?

               4)

               Czy udzielenie odpowiedzi na powyższe pytania zależy od tego, czy po każdym dniu pracy pracownik powraca do miejsca zamieszkania rodziny?

      (1)  Dz.U. L 149, str. 2

      (2)  Dz.U. L 74, str. 1


title: Sprawa T-147/05: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2005 r. przez Federica José Garcię Resustę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               25.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/25

         Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2005 r. przez Federica José Garcię Resustę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-147/05)
   (2005/C 155/48)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 4 kwietnia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Federica José Garcii Resusty, zamieszkałego w Brukseli, reprezentowanego przez adwokata Jeana Van Rossuma, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżący wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie decyzji Komisji odrzucającej wniosek skarżącego o uznanie, że choroba, na którą cierpi, ma podłoże zawodowe i uniemożliwia mu wykonywanie zatrudnienia w jego kategorii odpowiadającej jego grupie zaszeregowania lub, że nasilenie choroby ma podłoże zawodowe,

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Komisja wydała zaskarżoną decyzję w następstwie wyroku Sądu z dnia 23 listopada 2004 r., wydanego w sprawie T-376/02 (1), na mocy którego została uchylona decyzja Komisji z dnia 14 stycznia 2002 r., przyznająca skarżącemu rentę inwalidzką.
   Skarżący na poparcie swojej skargi podnosi naruszenie obowiązku uzasadnienia, jak również naruszenie art. 3 przepisów dotyczących ubezpieczenia od ryzyka wypadku oraz chorób zawodowych urzędników Wspólnot Europejskich w zakresie, w jakim opinia komisji lekarskiej, która stwierdziła, że nie jest wystarczająco ustalone, aby nasilenie choroby skarżącego miało bezpośredni związek z wykonywanymi przez niego zadaniami, jest sprzeczna z opinią Komitetu ds. Inwalidztwa, który ze swojej strony uznał, że wcześniejsza choroba skarżącego uległa nasileniu w wyniku stresu związanego z jego stanowiskiem.

      (1)  Komunikat w Dz.U. C 44 z 22.2.2003 r., str. 37; wyrok opublikowany w Dz.U. C 45 z 19.2.2005 r., str. 23.


title: Sprawa C-253/16: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 marca 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Bruxelles – Belgia) – FlibTravel International SA, Leonard Travel International SA/AAL Renting SA i.in. (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 96 TFUE — Stosowanie — Przepisy krajowe zakazujące udostępniania indywidualnych miejsc siedzących w ramach świadczenia usług taksówkowych — Przepisy krajowe zakazujące określania z góry miejsca przeznaczenia w ramach świadczenia usług taksówkowych — Przepisy krajowe zakazujące nakłaniania klientów w ramach świadczenia usług taksówkowych)

text:
               15.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/13

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 marca 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Bruxelles – Belgia) – FlibTravel International SA, Leonard Travel International SA/AAL Renting SA i.in.
   (Sprawa C-253/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 96 TFUE - Stosowanie - Przepisy krajowe zakazujące udostępniania indywidualnych miejsc siedzących w ramach świadczenia usług taksówkowych - Przepisy krajowe zakazujące określania z góry miejsca przeznaczenia w ramach świadczenia usług taksówkowych - Przepisy krajowe zakazujące nakłaniania klientów w ramach świadczenia usług taksówkowych))
   (2017/C 151/18)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour d’appel de Bruxelles

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: FlibTravel International SA, Leonard Travel International SA

      Strona pozwana: AAL Renting SA, Haroune Tax SPRL, Saratax SCS, Ryad SCRI, Taxis Bachir & Cie SCS, Abdelhamid El Barjraji, Abdelouahab Ben Bachir, Sotax SCRI, Mostapha El Hammouchi, Boughaz SPRL, Sahbaz SPRL, Jamal El Jelali, Mohamed Chakir Ben Kadour, Taxis Chalkis SCRL, Mohammed Gheris, Les délices de Fes SPRL, Abderrahmane Belyazid, E.A.R. SCS, Sotrans SPRL, B.M.A. SCS, Taxis Amri et Cie SCS, Aramak SCS, Rachid El Amrani, Mourad Bakkour, Mohamed Agharbiou, Omar Amri, Jmili Zouhair, Mustapha Ben Abderrahman, Mohamed Zahyani, Miltotax SPRL, Lextra SA, Ismael El Amrani, Farid Benazzouz, Imad Zoufri, Abdel-Ilah Bokhamy, Ismail Al Bouhali, Bahri Messaoud & Cie SCS, Mostafa Bouzid, BKN Star SPRL, M.V.S. SPRL, A.B.M.B. SCS, Imatrans SPRL, Reda Bouyaknouden, Ayoub Tahri, Moulay Adil El Khatir, Redouan El Abboudi, Mohamed El Abboudi, Bilal El Abboudi, Sofian El Abboudi, Karim Bensbih, Hadel Bensbih, Mimoun Mallouk, Abdellah El Ghaffouli, Said El Aazzoui

      Sentencja

   Wykładni art. 96 ust. 1 TFUE należy dokonywać w taki sposób, że przepis ten nie znajduje zastosowania do ograniczeń nałożonych na przedsiębiorstwa taksówkowe, takie jak te, których dotyczy spór w postępowaniu głównym.

      (1)  Dz.U. C 260 z 18.7.2016.


title: Sprawa T-572/14: Wyrok Sądu z dnia 10 września 2015 r. – Laverana/OHIM (BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               26.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 354/36

         Wyrok Sądu z dnia 10 września 2015 r. – Laverana/OHIM (BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA)
   (Sprawa T-572/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 354/43)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Wachinger, M. Zöbisch i D. Chatterjee)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 maja 2014 r. (sprawa R 527/2014-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Laverana GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 361 z 13.10.2014.


title: Sprawa T-497/11: Wyrok Sądu z dnia 5 września 2012 r. — Euro-Information przeciwko OHIM (EURO AUTOMATIC PAIEMENT) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego EURO AUTOMATIC PAIEMENT — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               20.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/9

         Wyrok Sądu z dnia 5 września 2012 r. — Euro-Information przeciwko OHIM (EURO AUTOMATIC PAIEMENT)
   (Sprawa T-497/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego EURO AUTOMATIC PAIEMENT - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2012/C 319/15
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Euro-Information — Européenne de traitement de l’information (Strasburg, Francja) (przedstawiciel: A. Grolée, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 lipca 2011 r. (sprawa R 370/2011-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego EURO AUTOMATIC PAIEMENT jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Euro-Information — Européenne de traitement de l’information zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 370 z 17.12.2011.


               28.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/27

         Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2010 r. przez Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Liechtensteinowi
   (Sprawa E-11/10)
   2010/C 292/09
   Skarga przeciwko Liechtensteinowi została wniesiona do Trybunału EFTA w dniu 10 sierpnia 2010 r. przez Urząd Nadzoru EFTA, reprezentowany przez Xaviera Lewisa i Markusa Schneidera, działających w charakterze pełnomocników Urzędu Nadzoru EFTA, rue Belliard/Belliardstraat 35, 1040 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË.
   Urząd Nadzoru EFTA występuje do Trybunału EFTA o:

               1)

               orzeczenie, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie środków niezbędnych do pełnego wykonania aktu przywołanego w pkt 21b załącznika XVIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przekształcona)), dostosowanego do Porozumienia EOG Protokołem 1 do tego Porozumienia, lub nie powiadamiając Urzędu w wyznaczonym terminie o przyjęciu takich środków, Księstwo Liechtensteinu uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 33 wspomnianej dyrektywy oraz art. 7 Porozumienia EOG;

               2)

               obciążenie Księstwa Liechtensteinu kosztami postępowania.

      Kontekst prawny i faktyczny oraz zarzuty prawne przytoczone na poparcie skargi:

               —

               skarga dotyczy niepełnego zastosowania się przez Liechtenstein do przepisów dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przekształcona),

               —

               w skardze stwierdza się, że zgodnie z art. 33 dyrektywy w powiązaniu z decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 33/2008, Liechtenstein był zobowiązany do podjęcia środków niezbędnych do osiągnięcia pełnej zgodności z dyrektywą nie później niż w terminie do dnia 1 lutego 2009 r. i do przekazania Urzędowi Nadzoru EFTA tekstu tych środków,

               —

               Urząd Nadzoru EFTA twierdzi, że nie otrzymał informacji o pełnym wdrożeniu aktu do prawa krajowego od rządu Liechtensteinu oraz że nie posiada żadnych innych informacji pozwalających to stwierdzić,

               —

               rząd Liechtensteinu nie zakwestionował opóźnienia w pełnym wdrożeniu aktu.


title: Sprawa C-476/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 27 października 2014 r. – Citroën Commerce GmbH przeciwko Zentralvereinigung des Kraffahrzeuggewerbes zur Aufrechterhaltung lauteren Wettbewerbs e.V. (ZLW)

text:
               22.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/18

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 27 października 2014 r. – Citroën Commerce GmbH przeciwko Zentralvereinigung des Kraffahrzeuggewerbes zur Aufrechterhaltung lauteren Wettbewerbs e.V. (ZLW)
   (Sprawa C-476/14)
   (2014/C 462/28)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Citroën Commerce GmbH

      Strona pozwana: Zentralvereinigung des Kraffahrzeuggewerbes zur Aufrechterhaltung lauteren Wettbewerbs e.V. (ZLW)

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy reklama produktu z podaniem ceny, jaką należy za niego zapłacić, stanowi oferowanie w rozumieniu art. 1 dyrektywy 98/6/WE (1)?
               Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

               2)

               Czy przy oferowaniu w rozumieniu art. 1 dyrektywy 98/6/WE cena sprzedaży, jaką należy podać na podstawie art. 1 i art. 3 ust. 1 zdanie pierwsze, musi obejmować także obligatoryjnie przypadające koszty przemieszczenia pojazdu silnikowego od producenta do sprzedawcy?
               Jeżeli na pytanie pierwsze lub drugie zostanie udzielona odpowiedź przecząca:

               3)

               Czy przy zaproszeniu do dokonania zakupu w rozumieniu art. 2 lit. i) dyrektywy 2005/29/WE (2)„cena wraz z podatkami”, jaką należy podać na podstawie jej art. 7 ust. 4 lit. c) hipoteza pierwsza, w wypadku pojazdu silnikowego musi obejmować także obligatoryjnie przypadające koszty przemieszczenia pojazdu silnikowego od producenta do sprzedawcy?

      (1)  Dyrektywa 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, Dz.U. L 80, s. 27.

      (2)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”), Dz.U. L 149, s. 22.


title: Sprawa F-105/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 10 lutego 2012 r. — Bömcke przeciwko EBI

text:
               12.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/40

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 10 lutego 2012 r. — Bömcke przeciwko EBI
   (Sprawa F-105/10) (1)

   2012/C 138/99
   Język postępowania: francuski
   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011, s. 65.


title: Sprawa C-304/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Timișoara (Rumunia) w dniu 3 czerwca 2013 r. — Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură (APIA) — Centrul Județean Timiș przeciwko Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Județului Timiș

text:
               22.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/24

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Timișoara (Rumunia) w dniu 3 czerwca 2013 r. — Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură (APIA) — Centrul Județean Timiș przeciwko Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Județului Timiș
   (Sprawa C-304/13)
   2014/C 52/43
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Curtea de Apel Timișoara

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură (APIA) — Centrul Județean Timiș

      Strona pozwana: Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Județului Timiș

      Przy udziale: Agenția de Plăți și Intervenție pentru Agricultură (APIA)

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. (1), a w szczególności jego art. 115 i 135, stoją na przeszkodzie temu, by państwo uzależniło przyznanie premii rolnikowi od spełnienia dodatkowych, nieprzewidzianych w tym rozporządzeniu warunków, a w szczególności spełnienia wymogu, aby ten rolnik „nie miał w chwili złożenia wniosku o wypłatę premii wymagalnych długów wobec budżetu państwa lub budżetu lokalnego”?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, s. 1).


title: Sprawa C-316/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 5 maja 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — MSD Sharp & Dohme GmbH przeciwko Merckle GmbH (Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Dyrektywa 2001/83/WE — Zakaz adresowanej do ogółu społeczeństwa reklamy produktów leczniczych dostępnych tylko na receptę — Pojęcie „reklamy” — Dane przedłożone właściwym władzom — Dane dostępne w Internecie)

text:
               25.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 186/3

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 5 maja 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — MSD Sharp & Dohme GmbH przeciwko Merckle GmbH
   (Sprawa C-316/09) (1)

   (Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Dyrektywa 2001/83/WE - Zakaz adresowanej do ogółu społeczeństwa reklamy produktów leczniczych dostępnych tylko na receptę - Pojęcie „reklamy” - Dane przedłożone właściwym władzom - Dane dostępne w Internecie)
   2011/C 186/05
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: MSD Sharp & Dohme GmbH

      Strona pozwana: Merckle GmbH

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 88 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz. U. L 311, s. 67) — Zakaz adresowanej do ogółu społeczeństwa reklamy produktów leczniczych dostępnych tylko na receptę — Pojęcie „reklamy” — Reklama produktu leczniczego, w ramach której dostęp do odnośnych informacji posiadają jedynie osoby, które ich poszukują w Internecie i która obejmuje wyłącznie informacje przekazane właściwym organom podczas postępowania dotyczącego pozwolenia na dopuszczenie produktu do obrotu, a informacje te dostępne są pacjentom w chwili nabycia produktu

      Sentencja

   Artykuł 88 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r., powinien być interpretowany w ten sposób, że przepis ten nie zabrania rozpowszechniania przez przedsiębiorstwo farmaceutyczne na stronie internetowej informacji dotyczących produktów leczniczych dostępnych tylko na receptę, jeśli informacje te są dostępne na owej stronie wyłącznie dla tych osób, które zamierzają je uzyskać, i jeśli rozpowszechnianie to polega jedynie na wiernym odtworzeniu opakowania produktu leczniczego zgodnie z art. 62 dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27 oraz na dosłownym i całkowitym odtworzeniu ulotki lub streszczenia cech charakterystycznych produktu zatwierdzonych przez władze właściwe w dziedzinie produktów leczniczych. Na tego rodzaju stronie internetowej jest natomiast zabronione rozpowszechnianie takich informacji dotyczących produktu leczniczego, które zostały przez producenta wyselekcjonowane lub ukształtowane w sposób odmienny, gdzie można to tłumaczyć wyłącznie celem reklamy. Do sądu krajowego należy ustalenie, czy — i w jakim zakresie — działania stanowiące przedmiot zawisłej przed nim sprawy stanowią reklamę w rozumieniu dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27.

      (1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.


title: Sprawa C-103/12: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2014 r. – Parlament Europejski (C-103/12), Komisja Europejska (C-165/12) przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja 2012/19/UE — Podstawa prawna — Artykuł 43 ust. 2 i 3 TFUE — Umowa dwustronna w przedmiocie upoważnienia do wykorzystania nadwyżki dopuszczalnego połowu — Wybór zainteresowanego państwa trzeciego, które Unia upoważnia do wykorzystania żywych zasobów — Wyłączna strefa ekonomiczna — Decyzja polityczna — Ustalenie uprawnień do połowów)

text:
               26.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/2

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 26 listopada 2014 r. – Parlament Europejski (C-103/12), Komisja Europejska (C-165/12) przeciwko Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-103/12) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja 2012/19/UE - Podstawa prawna - Artykuł 43 ust. 2 i 3 TFUE - Umowa dwustronna w przedmiocie upoważnienia do wykorzystania nadwyżki dopuszczalnego połowu - Wybór zainteresowanego państwa trzeciego, które Unia upoważnia do wykorzystania żywych zasobów - Wyłączna strefa ekonomiczna - Decyzja polityczna - Ustalenie uprawnień do połowów))
   (2015/C 026/02)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: L.G. Knudsen, I. Liukkonen i I. Díez Parra, pełnomocnicy) (C-103/12), Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i E. Paasivirta, pełnomocnicy) (C-165/12)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Westerhof Löfflerová i A. de Gregorio Merino, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, E. Ruffer i D. Hadroušek, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, D. Colas i N. Rouam, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna i M. Szpunar, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2012/19/UE z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli.

               2)

               Skutki decyzji 2012/19/UE zostają utrzymane w mocy dopóty, dopóki wejdzie w życie, w rozsądnym terminie, liczonym od daty ogłoszenia niniejszego wyroku, nowa decyzja, która zostanie oparta na właściwej podstawie prawnej, czyli na art. 43 ust. 2 TFUE w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) TFUE.

               3)

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami.

               4)

               Republika Czeska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska i Rzeczpospolita Polska ponoszą własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 157 z 2.6.2012.


title: Sprawa T-501/12: Wyrok Sądu z dnia 9 kwietnia 2014 r. – Farmaceutisk Laboratorium Ferring przeciwko OHIM – Tillotts Pharma (OCTASA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OCTASA — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe PENTASA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               10.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/39

         Wyrok Sądu z dnia 9 kwietnia 2014 r. – Farmaceutisk Laboratorium Ferring przeciwko OHIM – Tillotts Pharma (OCTASA)
   (Sprawa T-501/12) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OCTASA - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe PENTASA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   2014/C 175/52
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Farmaceutisk Laboratorium Ferring A/S (Kopenhaga, Dania) (przedstawiciele: początkowo I. Fowler, solicitor, oraz adwokaci A. Renck i J. Fuhrmann, następnie I. Fowler, solicitor, oraz adwokaci A. Renck i D. Slopek)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Tillotts Pharma AG (Ziefen, Szwajcaria) (przedstawiciel: T. Alkin, barrister)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 września 2012 r. (sprawa R 1214/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Farmaceutisk Laboratorium Ferring A/S a Tillotts Pharma AG.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 6 września 2012 r. (sprawa R 1214/2011 4).

               2)

               OHIM pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Farmaceutisk Laboratorium Ferring A/S.

               3)

               Tillotts Pharma AG pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Farmaceutisk Laboratorium Ferring.

      (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.


title: Sprawa C-328/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-209/09 Alder Capital Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Gimv Nederland BV, wniesione w dniu 28 czerwca 2011 r. przez Alder Capital Ltd

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/30

         Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-209/09 Alder Capital Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Gimv Nederland BV, wniesione w dniu 28 czerwca 2011 r. przez Alder Capital Ltd
   (Sprawa C-328/11 P)
   2011/C 269/58
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Alder Capital Ltd (przedstawiciele: A. von Mühlendahl, H. Hartwig, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Gimv Nederland BV

      Żądania wnoszącego odwołanie

   Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-209/09 oraz stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu wydanej w dniu 20 lutego 2009 r. w sprawie R 486/2008-2;

               —

               obciążenie Urzędu i interwenienta kosztami postępowania poniesionymi przed Izbą Odwoławczą Urzędu, Sądem oraz przed tym Trybunałem.

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnosząca odwołanie twierdzi, że zaskarżony wyrok należy uchylić opierając się na trzech odrębnych zarzutach.
   Zarzut główny polega na tym, że Sąd naruszył prawo, kiedy orzekł, iż Izba Odwoławcza miała z mocy prawa obowiązek rozpatrzenia żądania unieważnienia prawa do znaku w zakresie, w jakim zostało ono przedstawione Wydziałowi Unieważnień Urzędu. Wnosząca odwołanie twierdzi, że zakres tej kontroli był ograniczony do treści wniesionego przez nią odwołania.
   Zarzuty posiłkowe są następujące:

               —

               że Sąd naruszył prawo oddalając jako „nieistotny dla sprawy” argument wnoszącej odwołanie, że interwenient naruszył wymogi przyznanego mu zezwolenia na świadczenie usług finansowych i związanych z nim uregulowań oraz obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze w zakresie zwalczania prania pieniędzy świadcząc usługi, w związku z którymi był używany w Niemczech jego znak towarowy „Halder” (naruszenie art. 56 ust 2 i art. 56 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w związku z art. 15 tego rozporządzenia); oraz

               —

               że Sąd naruszył prawo orzekając, że istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, nawet wówczas gdy poziom uwagi wykazywanej przez odbiorców był „bardzo wysoki” (naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego).


title: Opinia 1/15: Wniosek o opinię przedstawiony przez Parlament Europejski trybie art. 218 ust. 11 TFUE

text:
               27.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/24

         Wniosek o opinię przedstawiony przez Parlament Europejski trybie art. 218 ust. 11 TFUE
   (Opinia 1/15)
   (2015/C 138/32)
   Język postępowania: wszystkie języki urzędowe

      Strona przedstawiająca wniosek

   Parlament Europejski (przedstawiciele: F. Drexler, A. Caiola, D. Moore. pełnomocnicy)

      Pytania przedstawione Trybunałowi

               —

               Czy projekt przewidywanej umowy (1) jest zgodny z postanowieniami traktatów (art. 16 TFUE) i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (art. 7, 8 i art. 52 ust. 1) w zakresie prawa osób fizycznych do ochrony danych osobowych?

               —

               Czy art. 82 ust. 1 lit. d) oraz art. 87 ust. 2 lit. a) TFUE stanowią właściwą podstawę prawną aktu Rady dotyczącego zawarcia przewidywanej umowy, czy też akt ten należy oprzeć na podstawie prawnej z art. 16 TFUE?

      (1)  Umowa między Kanadą a Unią Europejską o przekazywaniu i przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera.


title: Sprawa T-368/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 września 2009 r. — Austria przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Premia za wołowinę — Premia za krowy mamki — Płatność z tytułu ekstensyfikacji — Kluczowe kontrole — Obowiązek korzystania z komputerowego systemu informacji geograficznej — Kontrola obszarów alpejskich przeznaczonych pod uprawę pasz — Obowiązek współpracy — Obowiązek uzasadnienia — Rodzaj zastosowanej korekty finansowej — Ekstrapolacja ustaleń dotyczących uchybień)

text:
               24.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 256/22

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 września 2009 r. — Austria przeciwko Komisji
   (Sprawa T-368/05) (1)

   (EFOGR - Sekcja Gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego - Premia za wołowinę - Premia za krowy mamki - Płatność z tytułu ekstensyfikacji - Kluczowe kontrole - Obowiązek korzystania z komputerowego systemu informacji geograficznej - Kontrola obszarów alpejskich przeznaczonych pod uprawę pasz - Obowiązek współpracy - Obowiązek uzasadnienia - Rodzaj zastosowanej korekty finansowej - Ekstrapolacja ustaleń dotyczących uchybień)
   2009/C 256/38
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Austrii (przedstawiciele: początkowo H. Dossi, następnie H. Dossi i C. Pessendorfer oraz wreszcie C. Pesendorfer i A. Hable, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: F. Erlbacher, pełnomocnik)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/555/WE z dnia 15 lipca 2005 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. L 188, s. 36) w zakresie, w jakim wyłącza ona niektóre wydatki poniesione przez Republikę Austrii.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Republika Austrii zostaje obciążona kosztami.

      (1)  Dz.U. C 296 z 26.11.2005.


title: Sprawa T-794/14: Skarga wniesiona w dniu 5 grudnia 2014 r. – AATC Trading/OHIM – El Corte Inglés (ALAΪA PARIS)

text:
               23.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 65/38

         Skarga wniesiona w dniu 5 grudnia 2014 r. – AATC Trading/OHIM – El Corte Inglés (ALAΪA PARIS)
   (Sprawa T-794/14)
   (2015/C 065/53)
   Język skargi: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: AATC Trading AG (Steinhausen, Szwajcaria) (przedstawiciel: P. Lê Dai, avocat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „ALAÏA PARIS” nr 3 4 85  166

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11.09.2014 w sprawie R 1411/2013-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 57 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie reguły 22 rozporządzenia nr 2868/95.


title: Sprawa T-292/08: Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2008 r. — Inditex przeciwko OHIM

text:
               13.9.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 236/16

         Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2008 r. — Inditex przeciwko OHIM
   (Sprawa T-292/08)
   (2008/C 236/28)
   Język skargi: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) (Arteixo, Hiszpania) (przedstawiciele: E. Armijo Chávarri i A. Castán Pérez-Gómez, adwokaci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio (Logroño, Hiszpania)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej została wniesiona w terminie, z zachowaniem wymogów formalnych, z zachowaniem właściwych wymogów proceduralnych i stwierdzenie nieważności tej decyzji w odniesieniu do całości lub części towarów objętych odmową.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „OFTEN” (zgłoszenie nr 2 798 270) dla towarów i usług z klas 3, 9, 14, 16, 18, 25 i 35

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: hiszpańskie słowne i graficzne znaki towarowe „OLTEN” i hiszpański graficzny znak towarowy „OLTENWATCH” dla towarów z klasy 14

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: zasadniczo, naruszenie art. 61 ust. 1 i art. 62 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i pomocniczo, naruszenie art. 43 ust. 2 i 8 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.


title: Sprawa C-182/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Industrial Tribunals (Irlandia Północna) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 13 kwietnia 2013 r. — Valerie Lyttle, Sarah Louise Halliday, Clara Lyttle, Tanya McGerty przeciwko Bluebird UK Bidco 2 Limited

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Industrial Tribunals (Irlandia Północna) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 13 kwietnia 2013 r. — Valerie Lyttle, Sarah Louise Halliday, Clara Lyttle, Tanya McGerty przeciwko Bluebird UK Bidco 2 Limited
   (Sprawa C-182/13)
   2013/C 189/06
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   Industrial Tribunals

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Valerie Lyttle, Sarah Louise Halliday, Clara Lyttle, Tanya McGerty

      Strona pozwana: Bluebird UK Bidco 2 Limited

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w kontekście art. 1 ust. 1 lit. a) pkt ii) dyrektywy Rady 98/59/WE (1) termin przedsiębiorstwo (zakład) ma to samo znaczenie, co w kontekście art. 1 ust. 1 lit. a) pkt i) tej dyrektywy?

               2)

               W przeciwnym wypadku, czy przedsiębiorstwo (zakład) w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. a) pkt ii) może stanowić jednostka organizacyjna przedsiębiorstwa składająca się lub obejmująca więcej niż jedną lokalną jednostkę zatrudnienia?

               3)

               Czy użyte w art. 1 ust. 1 lit. a) pkt ii) dyrektywy wyrażenie „przynajmniej 20” odnosi się do liczby zwolnień we wszystkich przedsiębiorstwach (zakładach) pracodawcy, czy też odnosi się do liczby zwolnień w danym przedsiębiorstwie (zakładzie)? Innymi słowy, czy „20” odnosi się do 20 zwolnień w konkretnym przedsiębiorstwie (zakładzie) czy do 20 zwolnień w ogóle?

      (1)  Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (Dz.U. L 225, s. 16)


title: Sprawa T-706/13: Postanowienie Sądu z dnia 1 października 2014 r. – Tui Deutschland przeciwko OHIM – Infinity Real Estate & Project Development (Sensimar)

text:
               1.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 431/46

         Postanowienie Sądu z dnia 1 października 2014 r. – Tui Deutschland przeciwko OHIM – Infinity Real Estate & Project Development (Sensimar)
   (Sprawa T-706/13) (1)

   (2014/C 431/72)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 61 z 1.3.2014.


title: Wykreślenie opinii C-1/04

text:
               19.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/12

         Wykreślenie opinii C-1/04 (1)

   (2005/C 69/23)
   (Języki postępowania: wszystkie języki urzędowe)
   Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2004 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie opinii C-1/04: Parlament Europejski.

      (1)   Dz.U. C 118 z 30.04.2004


title: Sprawa T-50/14: Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2014 r. — Demp przeciwko OHIM (TURBO DRILL)

text:
               15.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 78/15

         Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2014 r. — Demp przeciwko OHIM (TURBO DRILL)
   (Sprawa T-50/14)
   2014/C 78/31
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Demp BV (Vianen, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat C. Gehweiler)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej R 1254/2013-4 z dnia 22 listopada 2013 r. w odniesieniu do towarów z klasy 6 (budowlane materiały metalowe; wyroby ślusarskie; drobne wyroby żelazne; materiały mocujące, materiały do montażu; śruby; części i akcesoria do ww. towarów; wszystkie ww. towary wykonane z metalu); z klasy 19 (materiały budowlane materiały mocujące, materiały do montażu; śruby; części i akcesoria do ww. towarów; wszystkie ww. towary niewykonane z metalu) oraz z klasy 20 (materiały mocujące, materiały do montażu; śruby);

               —

               obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „TURBO DRILL” dla towarów z klas 6, 7, 8, 19 i 20 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 11 695 145

      Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009