title: Sprawa T-604/20: Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – Guangdong Haomei New Materials i Guangdong King Metal Light Alloy Technology/Komisja [Dumping – Przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chin – Akt podający przywóz rejestracji – Tymczasowe cło antydumpingowe – Zniesienie obowiązku rejestracji – Ostateczne cło antydumpingowe – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/43

      Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – Guangdong Haomei New Materials i Guangdong King Metal Light Alloy Technology/Komisja
      (Sprawa T-604/20) (1)

      (Dumping - Przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chin - Akt podający przywóz rejestracji - Tymczasowe cło antydumpingowe - Zniesienie obowiązku rejestracji - Ostateczne cło antydumpingowe - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)
      (2022/C 119/60)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Guangdong Haomei New Materials Co. Ltd (Qingyuan, Chiny), Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co. Ltd (Yuan Tan Town, Chiny) (przedstawiciele: M. Maresca, C. Malinconico, D. Maresca, A. Cerruti, A. Malinconico, G. La Malfa Ribolla, D. Guardamagna i M. Guardamagna, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Luengo, P. Němečková i F. Tomat, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1215 z dnia 21 sierpnia 2020 r. poddającego rejestracji przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2020, L 275, s. 16).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Guangdong Haomei New Materials Co. Ltd i Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co. Ltd pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

                  3)

                  Guangdong Haomei New Materials, Guangdong King Metal Light Alloy Technology, Komisja i Airoldi Metalli SpA pokrywają własne koszty związane z postępowaniem w przedmiocie wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 390 z 16.11.2020.


title: Sprawa T-725/20: Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – Guangdong Haomei New Materials i Guangdong King Metal Light Alloy Technology/Komisja [Dumping – Przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chin – Akt nakładający tymczasowe cło antydumpingowe – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt przygotowawczy – Niedopuszczalność – Ostateczne cło antydumpingowe – Utrata interesu prawnego – Umorzenie postępowania]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/44

      Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – Guangdong Haomei New Materials i Guangdong King Metal Light Alloy Technology/Komisja
      (Sprawa T-725/20) (1)

      (Dumping - Przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chin - Akt nakładający tymczasowe cło antydumpingowe - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt przygotowawczy - Niedopuszczalność - Ostateczne cło antydumpingowe - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)
      (2022/C 119/61)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Guangdong Haomei New Materials Co. Ltd (Qingyuan, Chiny), Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co. Ltd (Yuan Tan Town, Chiny) (przedstawiciele: M. Maresca, C. Malinconico, D. Guardamagna, M. Guardamagna, D. Maresca, A. Cerruti, A. Malinconico i G. La Malfa Ribolla, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Luengo, P. Němečková i F. Tomat, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, tytułem głównym, rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1428 z dnia 12 października 2020 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2020, L 336, s. 8), a posiłkowo, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016, L 176, s. 21).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Guangdong Haomei New Materials Co. Ltd i Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co. Ltd zostają obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021.


title: Sprawa T-743/20: Postanowienie Sądu z dnia 17 stycznia 2022 r. – Car-Master 2/Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek napraw pojazdów samochodowych w Polsce – Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji – Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 – Rozpatrzenie sprawy przez krajowy organ ochrony konkurencji – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/45

      Postanowienie Sądu z dnia 17 stycznia 2022 r. – Car-Master 2/Komisja
      (Sprawa T-743/20) (1)

      (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek napraw pojazdów samochodowych w Polsce - Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji - Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Rozpatrzenie sprawy przez krajowy organ ochrony konkurencji - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2022/C 119/62)
      Język postępowania: polski

         Strony

         Strona skarżąca: Car-Master 2 sp. z o.o. sp.k. (Kraków, Polska) (przedstawiciel: M. Miśkowicz, radca prawny)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Meessen, J. Szczodrowski oraz I. Zaloguin, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2020) 7369 final z dnia 22 października 2020 r. (sprawa AT.40665 – Toyota Motor Poland), w której Komisja odrzuciła skargę złożoną do niej przez skarżącą w sprawie podnoszonych naruszeń art. 101 TFUE.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

                  2)

                  Car-Master 2 sp. z o.o. sp.k. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 72 z 1.3.2021.


title: Sprawy T-161/21 i T-161/21 AJ I: Postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2021 r. – McCord/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Skarga na bezczynność – Projekt rozporządzenia Komisji uzależniającego wywóz niektórych produktów poza Unię od okazania pozwolenia na wywóz – Propozycja Komisji, aby uzależnić wywóz szczepionek przeciwko COVID-19 do Irlandii Północnej od okazania pozwolenia na wywóz na podstawie art. 16 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej – Brak opublikowanej polityki dotyczącej okoliczności, w jakich Unia wdrożyłaby art. 16 wspomnianego protokołu – Częściowa oczywista niedopuszczalność – Skarga w części prawnie oczywiście bezzasadna]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/45

      Postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2021 r. – McCord/Komisja
      (Sprawy T-161/21 i T-161/21 AJ I) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga na bezczynność - Projekt rozporządzenia Komisji uzależniającego wywóz niektórych produktów poza Unię od okazania pozwolenia na wywóz - Propozycja Komisji, aby uzależnić wywóz szczepionek przeciwko COVID-19 do Irlandii Północnej od okazania pozwolenia na wywóz na podstawie art. 16 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej - Brak opublikowanej polityki dotyczącej okoliczności, w jakich Unia wdrożyłaby art. 16 wspomnianego protokołu - Częściowa oczywista niedopuszczalność - Skarga w części prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2022/C 119/63)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Raymond Irvine McCord (Belfast, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej) (przedstawiciel: C. O’Hare, solicitor)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Krämer i F. Ronkes Agerbeek, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności projektu rozporządzenia Komisji z dnia 29 stycznia 2021 r., mającego w szczególności na celu uzależnienie wywozu szczepionek przeciwko COVID-19 do Irlandii Północnej od okazania pozwolenia na wywóz na podstawie art. 16 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 2020, L 29, s. 7), i decyzji Komisji o niepublikowaniu polityki dotyczącej okoliczności, w jakich wdrożyłaby art. 16 wspomnianego protokołu, oraz, po drugie, oparte na art. 265 TFUE żądanie stwierdzenia, że Komisja niezgodnie z prawem zaniechała przyjęcia i opublikowania takiej polityki.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

                  2)

                  Wniosek o przyznanie pomocy prawnej zostaje odrzucony.

                  3)

                  Raymond Irvine McCord zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 252 z 28.6.2021.


title: Sprawa T-205/21: Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. – Kewazo/EUIPO (Liftbot) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Liftbot – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/46

      Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. – Kewazo/EUIPO (Liftbot)
      (Sprawa T-205/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Liftbot - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2022/C 119/64)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Kewazo GmbH (Garching, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Baronikians)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 lutego 2021 r. (sprawa R 1160/2020-5), dotyczącą zgłoszenia do rejestracji oznaczenia słownego Liftbot jako unijnego znalu towarowego

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Kewazo GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 217 z 7.6.2021.


title: Sprawa T-381/21: Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – D&A Pharma/EMA [Skarga o stwierdzenie nieważności – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Hopveus – Brak odnowienia stałej naukowej grupy doradczej – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/46

      Postanowienie Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – D&A Pharma/EMA
      (Sprawa T-381/21) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Hopveus - Brak odnowienia stałej naukowej grupy doradczej - Brak interesu prawnego - Niedopuszczalność)
      (2022/C 119/65)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Debregeas et associés Pharma (D&A Pharma) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: N. Viguié i D. Krzisch, avocats)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Leków (przedstawiciele: C. Bortoluzzi, H. Kerr, S. Marino i S. Drosos, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EMA o likwidacji naukowej grupy doradczej w dziedzinie psychiatrii komitetu ds., produktów leczniczych stosowanych u ludzi powstałą w wyniku publicznego wezwania do wykazania zainteresowania przez ekspertów stania się członkami stałych naukowych grup doradczych EMA i komunikatu prasowego EMA z dnia 5 maja 2021 r.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Nie ma konieczności orzekania co do wniosku interwencyjnego złożonego przez Parlament Europejski.

                  3)

                  Debregeas et associés Pharma (D & A Pharma) zostaje obciążona kosztami.

                  4)

                  Parlament ponosi koszty własne związane ze swoim wnioskiem interwencyjnym.

         (1)  Dz.U. C 329 z 16.8.2021.


title: Sprawa T-540/21: Postanowienie Sądu z dnia 4 stycznia 2022 r. – Vivostore/EUIPO – Linda (VIVO LIFE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wycofanie sprzeciwu – Umorzenie postępowania]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/47

      Postanowienie Sądu z dnia 4 stycznia 2022 r. – Vivostore/EUIPO – Linda (VIVO LIFE)
      (Sprawa T-540/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)
      (2022/C 119/66)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Vivostore Ltd (Winscombe, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat T. Urek)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i E. Markakis, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Linda AG (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat I. Jung)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 lipca 2021 r. (sprawa R 1587/2020-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Linda a Vivostore.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Vivostore Ltd i Linda AG pokrywają własne koszty oraz po połowie kosztów poniesionych przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 431 z 25.10.2021.


title: Sprawa T-574/21: Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2022 r. – Santos//EUIPO (Kształt wyciskarki do owoców) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/48

      Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2022 r. – Santos//EUIPO (Kształt wyciskarki do owoców)
      (Sprawa T-574/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2022/C 119/67)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Santos (Vaulx-en-Velin, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Bey)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 lipca 2021 r. (sprawa R 281/2020-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt wyciskarki do owoców jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Santos.

         (1)  Dz.U. C 462 z 15.11.2021.


title: Sprawa T-665/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – Civitta Eesti/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Pomoc prawna, społeczno-ekonomiczna i techniczna w dziedzinach energii, mobilności i transportu – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/48

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 22 grudnia 2021 r. – Civitta Eesti/Komisja
      (Sprawa T-665/21 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne na usługi - Pomoc prawna, społeczno-ekonomiczna i techniczna w dziedzinach energii, mobilności i transportu - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak pilnego charakteru)
      (2022/C 119/68)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Civitta Eesti AS (Tartu, Estonia) (przedstawiciel: C. Ginter, adwokat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. André i S. Romoli, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 278 i 279 TFUE żądanie zawieszenia wykonania decyzji Komisji z dnia 12 października 2021 r. o odrzuceniu oferty skarżącej w odniesieniu do części nr 5 postępowania przetargowego MOVE/2020/OP/0008, zawieszenia podpisania umów, które mają zostać zawarte między Komisją a innymi oferentami w odniesieniu do części nr 5 tego postępowania, oraz ewentualnie zawieszenia wykonania tych umów.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Postanowienie z dnia 22 października 2021 r., Civitta Eesti/Komisja (T-665/21 R), zostaje uchylone.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-7/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 17 listopada 2021 r. w sprawie T-147/17, Anastassopoulos i in./Rada i Komisja, wniesione w dniu 4 stycznia 2022 r. przez RQ

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/27

      Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 17 listopada 2021 r. w sprawie T-147/17, Anastassopoulos i in./Rada i Komisja, wniesione w dniu 4 stycznia 2022 r. przez RQ
      (Sprawa C-7/22 P)
      (2022/C 119/35)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: RQ (przedstawiciele: adwokaci M. Meng-Papantoni i H. Tagaras)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  uwzględnienie odwołania i uchylenie zaskarżonego wyroku;

                  —

                  zdecydowanie w przedmiocie dalszego biegu postępowania zgodnie ze stanem prawnym;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      W pierwszej kolejności wnoszący odwołanie twierdzi, że Sąd przeinaczył jego skargę, jeśli chodzi o działanie powodujące szkodę.
      W drugiej kolejności wnoszący odwołanie utrzymuje, że Sąd dopuścił się wielu naruszeń prawa.
      Jeśli chodzi najpierw o odpowiedzialność Unii za bezprawne zachowanie, Sąd naruszył zasady praworządności i art. 47 karty praw podstawowych, orzekając, że działania i zaniechania Eurogrupy nie mogą w żadnym wypadku powodować powstania odpowiedzialności deliktowej Unii. Sąd naruszył także zasadę równego traktowania, orzekając, że samo nabycie przez osoby fizyczne i prawne obligacji, które zostały następnie przecenione, wystarcza, by uznać, że znajdują się one w identycznej lub porównywalnej sytuacji w rozumieniu orzecznictwa.
      Ponadto Sąd dopuścił się naruszeń prawa w odniesieniu do odpowiedzialności bez winy. Po pierwsze, zdaniem wnoszącego odwołanie Sąd błędnie wykluczył samo istnienie odpowiedzialności bez winy. Po drugie, Sąd dopuścił się naruszenia prawa przy dokonywaniu oceny „anormalnego” charakteru szkody.


title: Sprawa C-10/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Roma (Włochy) w dniu 5 stycznia 2022 r. – Liberi editori e autori (LEA)/Jamendo SA

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Roma (Włochy) w dniu 5 stycznia 2022 r. – Liberi editori e autori (LEA)/Jamendo SA
      (Sprawa C-10/22)
      (2022/C 119/36)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale ordinario di Roma

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Liberi editori e autori (LEA)

         Strona pozwana: Jamendo SA

         Pytanie prejudycjalne

      Czy dyrektywę 2014/26/UE (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie ustawie krajowej, która zastrzega dostęp do rynku zarządzania prawami autorskimi lub w każdym razie udzielanie licencji użytkownikom jedynie na rzecz podmiotów określonych, zgodnie z definicją zawartą we wspomnianej dyrektywie, jako organizacje zbiorowego zarządzania, wyłączając podmioty określone jako niezależne podmioty zarządzające, utworzone zarówno w tym państwie, jak i w innych państwach członkowskich?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/26/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych do korzystania online na rynku wewnętrznym (Dz.U. 2014, L 84, s. 72).


title: Sprawa C-11/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna Halduskohus (Estonia) w dniu 5 stycznia 2022 r. – Est Wind Power OÜ/AS Elering

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tallinna Halduskohus (Estonia) w dniu 5 stycznia 2022 r. – Est Wind Power OÜ/AS Elering
      (Sprawa C-11/22)
      (2022/C 119/37)
      Język postępowania: estoński

         Sąd odsyłający

      Tallinna Halduskohus

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Est Wind Power OÜ

         Druga strona postępowania: AS Elering

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy przepisy Unii Europejskiej dotyczące pomocy państwa, w szczególności pierwszy człon definicji „rozpoczęcia prac” w pkt 19 (44) komunikatu Komisji „Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020” (1), a mianowicie „rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją”, należy interpretować w ten sposób, że chodzi o rozpoczęcie robót budowlanych powiązanych z jakimkolwiek projektem inwestycyjnym, czy też jedynie o rozpoczęcie takich robót budowlanych, które pozostają w związku z instalowanym w ramach projektu inwestycyjnego urządzeniem, za pomocą którego będzie wytwarzana energia ze źródeł odnawialnych?

                  2)

                  Czy przepisy Unii Europejskiej dotyczące pomocy państwa, w szczególności pierwszy człon definicji „rozpoczęcia prac” w pkt 19 (44) komunikatu Komisji „Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020”, a mianowicie „rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją”, należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, w której właściwy organ państwa członkowskiego stwierdził rozpoczęcie robót budowlanych pozostających w związku z inwestycją, musi on zgodnie z zasadą ochrony uzasadnionych oczekiwań dodatkowo ocenić, jaki jest etap zaawansowania projektu inwestycyjnego i jakie jest prawdopodobieństwo ukończenia tego projektu?

                  3)

                  W razie udzielania odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie: Czy przy ocenie etapu zaawansowania projektu inwestycyjnego można uwzględnić inne obiektywne okoliczności, np. toczące się postępowania sądowe, które utrudniają kontynuację projektu inwestycyjnego?

                  4)

                  Czy ma znaczenie w niniejszej sprawie okoliczność, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł w sprawie C-349/17 (2), Eesti Pagar, w pkt 61 i 68, że istnienia lub nieistnienia efektu zachęty nie można uznać za kryterium jasne i łatwe do zastosowania przez organy krajowe, gdyż jego weryfikacja wymaga przeprowadzenia w każdym indywidualnym przypadku złożonych ocen ekonomicznych, a zatem takie kryterium nie jest zgodne z wymogiem, by kryteria dotyczące stosowania zwolnienia były jasne i łatwe do zastosowania przez władze krajowe?

                  5)

                  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie: Czy przepisy Unii Europejskiej dotyczące pomocy państwa, w szczególności przypis 66 do pkt 126 komunikatu Komisji „Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020” w związku z pkt 19 (44) tego komunikatu należy interpretować w ten sposób, że organ krajowy nie jest zobowiązany przy badaniu kryterium rozpoczęcia prac do dokonania oceny ekonomicznej projektu inwestycyjnego w każdym indywidualnym przypadku?

                  6)

                  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie: Czy przepisy Unii Europejskiej dotyczące pomocy państwa, w szczególności ostatni człon definicji „rozpoczęcia prac” w pkt 19 (44) komunikatu Komisji „Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020”, a mianowicie „inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna”, należy interpretować w ten sposób, że jakiekolwiek inne zobowiązanie – z wyjątkiem zakupu gruntu i prac przygotowawczych (takich jak uzyskanie pozwolenia na budowę) – sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna, niezależnie od kosztów podjętego zobowiązania?

                  7)

                  Czy przepisy Unii Europejskiej dotyczące pomocy państwa, a w szczególności pojęcie „rozpoczęcie prac” w pkt 19 (44) komunikatu Komisji „Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020” należy interpretować w ten sposób, że warunkiem koniecznym dla rozpoczęcia prac jest posiadanie prawa do korzystania z gruntu przez wytwórcę i istnienie krajowego zezwolenia na realizację projektu inwestycyjnego?

                  8)

                  W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie: Czy pojęcie „krajowego zezwolenia na realizację projektu inwestycyjnego” należy interpretować w świetle prawa krajowego i czy może chodzić tu wyłącznie o zezwolenie, na podstawie którego wykonywane są roboty budowlane pozostające w związku z projektem inwestycyjnym?

         (1)  Dz.U. 2014, C 200, s. 1.

         (2)  EU:C:2019:172.


title: Sprawa C-20/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 10 stycznia 2022 r. – Syndicat Les Entreprises du Médicament (LEEM)/Ministre des Solidarités et de la Santé

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/29

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 10 stycznia 2022 r. – Syndicat Les Entreprises du Médicament (LEEM)/Ministre des Solidarités et de la Santé
      (Sprawa C-20/22)
      (2022/C 119/38)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Conseil d'État

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Syndicat Les Entreprises du Médicament (LEEM)

         Strona pozwana: Ministre des Solidarités et de la Santé

         Pytanie prejudycjalne

      Czy wykładni art. 4 dyrektywy Rady 89/105/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen na produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka oraz włączenia ich w zakres krajowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych (1) należy dokonywać w ten sposób, że pojęcie „zamrożenia cen na wszystkie produkty lecznicze lub na pewne ich grupy” ma zastosowanie do przepisu, którego celem jest kontrola cen produktów leczniczych, ale który dotyczy jedynie określonych produktów leczniczych, rozpatrywanych indywidualnie i nie ma na celu zastosowania do wszystkich produktów leczniczych ani nawet do pewnej ich grupy, podczas gdy gwarancje, jakie artykuł ten wiąże z istnieniem środka w postaci zamrożenia, takiego jaki definiuje, wydają się, w przypadku takiego środka, pozbawione zakresu i celu?

         (1)  Dz.U. 1989, L 40, s. 8.


title: Sprawa C-44/22 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 10 listopada 2021 r. w sprawie T-602/15 RENV, Jenkinson/Rada i in., wniesione w dniu 20 stycznia 2022 r. przez Liama Jenkinsona

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/30

      Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 10 listopada 2021 r. w sprawie T-602/15 RENV, Jenkinson/Rada i in., wniesione w dniu 20 stycznia 2022 r. przez Liama Jenkinsona
      (Sprawa C-44/22 P)
      (2022/C 119/39)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Liam Jenkinson (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Europejska Służba Działań Zewnętrznych, Eulex Kosowo

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  uwzględnienie odwołania i uchylenie zaskarżonego wyroku;

                  —

                  rozpoznanie sprawy co do istoty i uwzględnienie żądań wnoszącego odwołanie podniesionych w pierwszej instancji;

                  —

                  tytułem ewentualnym, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

                  —

                  obciążenie podmiotów będących drugą stroną postępowania odwoławczego kosztami poniesionymi w ramach tego postępowania oraz wcześniejszych postępowań (T-602/15; C-43/17 P; T-602/15 RENV).

         Zarzuty i główne argumenty

      Pierwszy zarzut odwołania dotyczy błędnej interpretacji podniesionych żądań i zarzutów w zakresie, w jakim Sąd wyłączył z przeprowadzanej przez siebie kontroli wszystkie żądania oparte na zarzucie niedopuszczalności.
      Zarzut drugi dotyczy ograniczenia okoliczności faktycznych i prawnych przedstawionych przez wnoszącego odwołanie, a tym samym przedmiotu skargi, w zakresie, w jakim Sąd przeanalizował wyłącznie ostatnie stanowisko zajmowane przez wnoszącego odwołanie w ramach misji Eulex Kosowo.
      Trzeci zarzut odwołania dotyczy oddalenia pierwszego zarzutu przedstawionego tytułem żądania głównego.
      Zarzut czwarty dotyczy nieprawidłowego zastosowania zasady równego traktowania pracowników Unii oraz naruszenia art. 336 TFUE z uwagi na to, że Sąd zniweczył zamiar europejskiego prawodawcy polegający na zapewnieniu wszystkim pracownikom minimalnego poziomu ochrony socjalnej. Zdaniem wnoszącego odwołanie Sąd naruszył również koncepcję państwa prawnego poprzez całkowite wyłącznie pociągnięcia podmiotów występujących w ramach drugiej strony postępowania do odpowiedzialności pozaumownej.
      Zarzut piąty dotyczy odrzucenia, jako niedopuszczalnego, zarzutu trzeciego podniesionego tytułem ewentualnym pierwszej instancji. W każdym wypadku Sąd powinien był z urzędu podnieść niektóre zarzuty oparte na normie porządku publicznego i zbadać istotę akt sprawy.


title: Sprawa T-303/16: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Mylan IRE Healthcare/Komisja [Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Sieroce produkty lecznicze – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu na rynku produktów leczniczych Tobramyciny VVB i produktów o innych powiązanych nazwach – Odstąpienie od wyłączności rynkowej produktu leczniczego o nazwie Tobi Podhaler, zawierającego substancję aktywną tobramycinę – Artykuł 8 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 141/2000 – Pojęcie „znaczącej korzyści” – Pojęcie „wyższości klinicznej” – Artykuł 3 ust. 2 i ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 847/2000 – Obowiązek staranności – Oczywisty błąd w ocenie]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/31

      Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Mylan IRE Healthcare/Komisja
      (Sprawa T-303/16) (1)

      (Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Sieroce produkty lecznicze - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu na rynku produktów leczniczych Tobramyciny VVB i produktów o innych powiązanych nazwach - Odstąpienie od wyłączności rynkowej produktu leczniczego o nazwie Tobi Podhaler, zawierającego substancję aktywną tobramycinę - Artykuł 8 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 141/2000 - Pojęcie „znaczącej korzyści” - Pojęcie „wyższości klinicznej” - Artykuł 3 ust. 2 i ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 847/2000 - Obowiązek staranności - Oczywisty błąd w ocenie)
      (2022/C 119/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Mylan IRE Healthcare Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci I. Vernimme, M. Campolini i D. Gillet)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Mifsud-Bonnici i A. Sipos, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: UAB VVB (Kaunas, Litwa) (przedstawiciele: adwokaci E. Rivas Alba, V. Horcajuelo Rivera i M. Martens)

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2016) 2083 final z dnia 4 kwietnia 2016 r. dotyczącej, w ramach art. 29 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi „Tobramyciny VVB i produktów o innych powiązanych nazwach” zawierających substancję aktywną „tobramycinę”.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Mylan IRE Healthcare Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską i UAB VVB, w tym koszty związane z postępowaniem w sprawie substytucji.

         (1)  Dz.U. C 296 z 16.8.2016.


title: Sprawa T-757/18: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Koinopraxia Touristiki Loutrakiou/Komisja [Pomoc państwa – Kasyna greckie – Regulacja przewidująca obciążenie wynoszące 80 % opłat za wstęp o różnej wysokości – Rozróżnienie między kasynami publicznymi a prywatnymi – Skarga do Komisji – Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym i jej bezprawność oraz nakazująca jej odzyskanie – Stwierdzenie nieważności decyzji wyrokiem Sądu – Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt zaskarżalny – Dopuszczalność – Prawo do obrony]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/31

      Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Koinopraxia Touristiki Loutrakiou/Komisja
      (Sprawa T-757/18) (1)

      (Pomoc państwa - Kasyna greckie - Regulacja przewidująca obciążenie wynoszące 80 % opłat za wstęp o różnej wysokości - Rozróżnienie między kasynami publicznymi a prywatnymi - Skarga do Komisji - Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym i jej bezprawność oraz nakazująca jej odzyskanie - Stwierdzenie nieważności decyzji wyrokiem Sądu - Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt zaskarżalny - Dopuszczalność - Prawo do obrony)
      (2022/C 119/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Koinopraxia Touristiki Loutrakiou AE OTA – Loutraki AE – Klab Otel Loutraki Kazino Touristikes kai Xenodocheiakes Epicheiriseis AE (Loutraki, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci S. Pappas i A. Pappas)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouchagiar i P.-J. Loewenthal, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Regency Entertainment Psychagogiki kai Touristiki AE (Maroussi, Grecja), Elliniko Kazino Parnithas AE (Maroussi) (przedstawiciele: adwokaci N. Niejahr, B. Hoorelbeke, I. Drillerakis i E. Rantos)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji (UE) 2018/1575 z dnia 9 sierpnia 2018 r. w sprawie środków na rzecz niektórych kasyn w Grecji SA.28973 – środek pomocy państwa C 16/2010 (ex NN 22/2010, ex CP 318/2009) wdrożonych przez Grecję (Dz.U. 2018, L 262, s. 61);

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Koinopraxia Touristiki Loutrakiou AE OTA – Loutraki AE – Klab Otel Loutraki Kazino Touristikes kai Xenodocheiakes Epicheiriseis AE zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 72 z 25.2.2019.


title: Sprawa T-610/19: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Deutsche Telekom/Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Słowacki rynek szerokopasmowych usług telekomunikacyjnych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG – Wyrok stwierdzający częściową nieważność decyzji i obniżający kwotę nałożonej grzywny – Odmowa zapłaty przez Komisję odsetek za zwłokę – Artykuł 266 TFUE – Artykuł 90 ust. 4 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Pozbawienie możliwości korzystania z nienależnie zapłaconej kwoty grzywny – Utracone korzyści – Odsetki za zwłokę – Stopa procentowa – Szkoda]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/32

      Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Deutsche Telekom/Komisja
      (Sprawa T-610/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Konkurencja - Nadużycie pozycji dominującej - Słowacki rynek szerokopasmowych usług telekomunikacyjnych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG - Wyrok stwierdzający częściową nieważność decyzji i obniżający kwotę nałożonej grzywny - Odmowa zapłaty przez Komisję odsetek za zwłokę - Artykuł 266 TFUE - Artykuł 90 ust. 4 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Pozbawienie możliwości korzystania z nienależnie zapłaconej kwoty grzywny - Utracone korzyści - Odsetki za zwłokę - Stopa procentowa - Szkoda)
      (2022/C 119/42)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Deutsche Telekom AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Linsmeier, U. Soltész, C. von Köckritz i P. Lohs)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi i L. Wildpanner, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 28 czerwca 2019 r. odmawiającej zapłaty na rzecz skarżącej odsetek za zwłokę od głównej kwoty grzywny zwróconej w następstwie wyroku z dnia 13 grudnia 2018 r., Deutsche Telekom/Komisja (T-827/14, EU:T:2018:930), a po drugie, oparte na art. 268 TFUE żądanie odszkodowania za korzyści utracone z powodu pozbawienia możliwości korzystania z owej kwoty głównej lub, tytułem ewentualnym, za szkodę wynikająca z odmowy zapłaty przez Komisję odsetek za zwłokę od tej kwoty.

         Sentencja

                  1)

                  Komisja Europejska jest zobowiązana do zapłaty odszkodowania w kwocie 1 750 522,83 EUR na rzecz Deutsche Telekom AG tytułem naprawienia poniesionej szkody.

                  2)

                  Kwota odszkodowania, o którym mowa w pkt 1 powyżej, zostanie powiększona o odsetki za zwłokę, liczone od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do dnia całkowitej zapłaty, według stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny (EBC) do jego głównych operacji refinansujących, powiększonej o trzy i pół punktu procentowego.

                  3)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 28 czerwca 2019 r. odmawiającej zapłaty odsetek za zwłokę na rzecz Deutsche Telekom, za okres od dnia 16 stycznia 2015 r. do dnia 19 lutego 2019 r., od kwoty głównej grzywny zwróconej w następstwie wyroku z dnia 13 grudnia 2018 r., Deutsche Telekom/Komisja (T-827/14, EU:T:2018:930).

                  4)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  5)

                  Komisja pokrywa, oprócz własnych kosztów, połowę kosztów poniesionych przez Deutsche Telekom.

                  6)

                  Deutsche Telekom pokrywa połowę własnych kosztów.

         (1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.


title: Sprawa T-325/20: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Unger Marketing International/EUIPO – Orben Wasseraufbereitung (Filtry do wody) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – wzór przedstawiający filtr do wody – Podstawa unieważnienia – Niedochowanie wymagań dotyczących ochrony – Artykuł 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Cechy postaci produktu wynikające wyłącznie z jego funkcji technicznej – Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 – Unieważnienie prawa do wzoru]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/33

      Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Unger Marketing International/EUIPO – Orben Wasseraufbereitung (Filtry do wody)
      (Sprawa T-325/20) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - wzór przedstawiający filtr do wody - Podstawa unieważnienia - Niedochowanie wymagań dotyczących ochrony - Artykuł 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Cechy postaci produktu wynikające wyłącznie z jego funkcji technicznej - Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 - Unieważnienie prawa do wzoru)
      (2022/C 119/43)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Unger Marketing International, LLC (Bridgeport, Connecticut, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokat C. Schulte)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Hanne, D. Hanf i J. Ivanauskas, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Orben Wasseraufbereitung GmbH & Co. KG

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 lutego 2020 r. (sprawa R 740/2018-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Orben Wasseraufbereitung a Unger Marketing International.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Unger Marketing International, LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020.


title: Sprawa T-366/20: Wyrok Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r. – 1031023 B.C./EUIPO – Bodegas San Valero (Przedstawienie koła namalowanego pędzlem) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego koło namalowane pędzlem – Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy ORIGIUM 1944 – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/34

      Wyrok Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r. – 1031023 B.C./EUIPO – Bodegas San Valero (Przedstawienie koła namalowanego pędzlem)
      (Sprawa T-366/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego koło namalowane pędzlem - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy ORIGIUM 1944 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2022/C 119/44)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: 1031023 B.C. Ltd (Richmond, Kolumbia Brytyjska, Kanada) (przedstawiciel: adwokat M. González Gordon)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Bodegas San Valero, S. Coop. (Cariñena, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. García Domínguez)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2020 r. (sprawa R 2142/2019-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Bodegas San Valero eat 1031023 B.C.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  1031023 B.C. Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Bodegas San Valero, S. Coop.

         (1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020.


title: Sprawa T-483/20: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Tecnica Group/EUIPO – Zeitneu (Kształt buta) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Trójwymiarowy unijny znak towarowy – Kształt buta – Częściowe unieważnienie prawa do znaku – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Orzeczenia sądów orzekających w sprawach unijnych znaków towarowych w sprawie powództw o stwierdzenie braku naruszenia – Powaga rzeczy osądzonej]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/34

      Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Tecnica Group/EUIPO – Zeitneu (Kształt buta)
      (Sprawa T-483/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Trójwymiarowy unijny znak towarowy - Kształt buta - Częściowe unieważnienie prawa do znaku - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Orzeczenia sądów orzekających w sprawach unijnych znaków towarowych w sprawie powództw o stwierdzenie braku naruszenia - Powaga rzeczy osądzonej)
      (2022/C 119/45)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Tecnica Group SpA (Giavera del Montello, Włochy) (przedstawiciel: adwokat C. Sala)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Zeitneu GmbH (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci K. Dumoulin, F. Hagemann, M. Giorcelli i M. Venturello)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 maja 2020 r. (sprawa R 1093/2019-1), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Zeitneu a Tecnica Group.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Tecnica Group SpA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Zeitneu GmbH.

         (1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2020.


title: Sprawa T-570/20: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Kedrion/EMA [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Pobieranie i przetwarzanie osocza – Główny zbiór danych dotyczący osocza – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej – Błędne określenie przedmiotu wniosku – Obowiązek oparcia odmowy dostępu na szczególnych i konkretnych powodach]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/35

      Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – Kedrion/EMA
      (Sprawa T-570/20) (1)

      (Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Pobieranie i przetwarzanie osocza - Główny zbiór danych dotyczący osocza - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Błędne określenie przedmiotu wniosku - Obowiązek oparcia odmowy dostępu na szczególnych i konkretnych powodach)
      (2022/C 119/46)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Kedrion SpA (Barga, Włochy) (przedstawiciel: adwokat V. Salvatore)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Leków (przedstawiciele: S. Marino i C. Schultheiss, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Baxter AG (Wiedeń, Austria), Baxter Manufacturing SpA (Cittaducale, Włochy) (przedstawiciele: adwokat F. Borrás Pieri, A. Denoon, solicitor i C. Thomas, barrister)

         Przedmiot

      Oparta na art. 263 TFUE skarga o stwierdzenie nieważności decyzji EMA z dnia 10 lipca 2020 r. odmawiająca skarżącej dostępu do wykazu ośrodków pobierania i przetwarzania krwi zawartego w głównym zbiorze danych dotyczącym osocza spółki farmaceutycznej Takeda.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji Leków (EMA) z dnia 10 lipca 2020 r. odmawiająca Kedrion SpA dostępu do wykazu ośrodków pobierania i przetwarzania krwi zawartego w głównym zbiorze danych dotyczącym osocza spółki farmaceutycznej Takeda.

                  2)

                  EMA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Kedrion.

                  3)

                  Baxter AG i Baxter Manufacturing SpA pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 371 z 3.11.2020.


title: Sprawa T-586/20: Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – MN/Europol [Służba Publiczna – Personel tymczasowy – Nieprzedłużenie na czas nieokreślony umowy zawartej na czas określony – Oczywisty błąd w ocenie]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/36

      Wyrok Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – MN/Europol
      (Sprawa T-586/20) (1)

      (Służba Publiczna - Personel tymczasowy - Nieprzedłużenie na czas nieokreślony umowy zawartej na czas określony - Oczywisty błąd w ocenie)
      (2022/C 119/47)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: MN (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

         Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (przedstawiciele: A. Nunzi, O. Sajin i C. Falmagne, pełnomocnicy, których wspomagali adwokaci D. Waelbroeck i A. Duron)

         Przedmiot

      Wniesione na podstawie art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Europolu z dnia 6 marca 2020 r. o nieprzedłużeniu na czas nieokreślony umowy o pracę strony skarżącej, a także zadośćuczynienia krzywdzie wyrządzonej jej przez zaskarżoną decyzję.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  MN zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 433 z 14.12.2020.


title: Sprawa T-630/20: Wyrok Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r. – MW/Parlament [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Grupa polityczna – Zwolnienie – Utrata zaufania – Mobbing – Oczywisty błąd w ocenie – Nadużycie władzy – Odpowiedzialność]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/36

      Wyrok Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r. – MW/Parlament
      (Sprawa T-630/20) (1)

      (Służba publiczna - Personel tymczasowy - Grupa polityczna - Zwolnienie - Utrata zaufania - Mobbing - Oczywisty błąd w ocenie - Nadużycie władzy - Odpowiedzialność)
      (2022/C 119/48)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: MW (przedstawiciel: adwokat M. Casado García-Hirschfel)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: I. Lázaro Betancor i N. Scafarto, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 270 TFUE żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 11 grudnia 2019 r. w sprawie rozwiązania umowy skarżącej o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego w rozumieniu art. 2 lit. c) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, oraz, po drugie, naprawienia poniesionej przez skarżącą szkody materialnej i krzywdy.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  MW zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 9 z 11.1.2021.


title: Sprawa T-647/20: Wyrok Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r. – Verelst/Rada [Prawo instytucjonalne – Wzmocniona współpraca w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej – Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 – Powoływanie prokuratorów europejskich w Prokuraturze Europejskiej – Powołanie kandydatów wskazanych przez Belgię – Zasady mające zastosowanie do powoływania prokuratorów europejskich]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/37

      Wyrok Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r. – Verelst/Rada
      (Sprawa T-647/20) (1)

      (Prawo instytucjonalne - Wzmocniona współpraca w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej - Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 - Powoływanie prokuratorów europejskich w Prokuraturze Europejskiej - Powołanie kandydatów wskazanych przez Belgię - Zasady mające zastosowanie do powoływania prokuratorów europejskich)
      (2022/C 119/49)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Jean-Michel Verelst (Éghezée, Belgia) (przedstawiciel: adwokat C. Molitor)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Pleśniak, R. Meyer i K. Kouri, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Belgii (przedstawiciele:C. Pochet, M. Van Regemorter i M. Jacobs, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady (UE) 2020/1117 z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie powołania prokuratorów europejskich w Prokuraturze Europejskiej (Dz.U., L 244, s. 18) w zakresie, w jakim dotyczy ona powołania Yvesa van den Berge’a na stanowisko prokuratora europejskiego w Prokuraturze Europejskiej i oddala kandydaturę skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Jean-Michel Verelst pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

                  3)

                  Królestwo Belgii pokrywa swoje własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 9 z 11.1.2021.


title: Sprawa T-76/21: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Masterbuilders, Heiermann, Schmidtmann/EUIPO – Cirillo (POMODORO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy POMODORO – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Pismo przedstawiające podstawy odwołania – Termin złożenia – Artykuł 58 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 – Okoliczności faktyczne podnoszone lub dowody przedstawione po raz pierwszy przed izbą odwoławczą – Artykuł 27 ust. 4 rozporządzenia delegowanego 2018/625 – Dowód rzeczywistego używania]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/37

      Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Masterbuilders, Heiermann, Schmidtmann/EUIPO – Cirillo (POMODORO)
      (Sprawa T-76/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy POMODORO - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Pismo przedstawiające podstawy odwołania - Termin złożenia - Artykuł 58 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625 - Okoliczności faktyczne podnoszone lub dowody przedstawione po raz pierwszy przed izbą odwoławczą - Artykuł 27 ust. 4 rozporządzenia delegowanego 2018/625 - Dowód rzeczywistego używania)
      (2022/C 119/50)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Masterbuilders, Heiermann, Schmidtmann GbR (Tübingen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Hillers)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: R. Raponi i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Francesco Cirillo (Berlin, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 listopada 2020 r. (sprawa R 715/2020-5) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Masterbuilders, Heiermann, Schmidtmann a F. Cirillo.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Masterbuilders, Heiermann, Schmidtmann GbR pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w związku z postępowaniem przed Sądem.

         (1)  Dz.U. C 110 z 29.3.2021.


title: Sprawa T-99/21: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Construcciones Electromecánicas Sabero/EUIPO – Magdalenas de las Heras (Heras Bareche) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Heras Bareche – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MAGDALENAS DeLasHeras – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/38

      Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2022 r. – Construcciones Electromecánicas Sabero/EUIPO – Magdalenas de las Heras (Heras Bareche)
      (Sprawa T-99/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Heras Bareche - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy MAGDALENAS DeLasHeras - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2022/C 119/51)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Construcciones Electromecánicas Sabero, SL (Madryd, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci I. Valdelomar Serrano, P. Román Maestre i D. Liern Cendrero)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Magdalenas de las Heras, SA (Aranda de Duero, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2020 r. (sprawa R 1019/2020-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Magdalenas de las Heras a Construcciones Electromecánicas Sabero.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Construcciones Electromecánicas Sabero, SL pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 138 z 19.4.2021.


title: Sprawa T-717/21 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – ICA Traffic/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne – Dostawa robotów dezynfekcyjnych – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/49

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 26 stycznia 2022 r. – ICA Traffic/Komisja
      (Sprawa T-717/21 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne - Dostawa robotów dezynfekcyjnych - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak pilnego charakteru)
      (2022/C 119/69)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: ICA Traffic GmbH (Dortmund, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci S. Hertwig i C. Vogt)

         Strona pozwana: Komisja (przedstawiciele: L. Mantl, B. Araujo Arce i M. Ilkova, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 278 i 279 TFUE żądanie, po pierwsze, nakazania Komisji, by nie realizowała zapowiedzianego w jej komunikacie prasowym z dnia 21 września 2021 r. nabycia 100 dodatkowych robotów dezynfekcyjnych na podstawie zawarcia umów ramowych na dostawę maksymalnej liczby 200 robotów dezynfekcyjnych, a po drugie zarządzenie wszelkich innych środków tymczasowych niezbędnych dla zachowania status quo.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-731/21: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 stycznia 2022 r. – Společnost pro eHealth databáze/Komisja [Środek tymczasowy – Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007 – 2013) – Odzyskanie wypłaconych kwot – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/49

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 24 stycznia 2022 r. – Společnost pro eHealth databáze/Komisja
      (Sprawa T-731/21)
      (Środek tymczasowy - Umowa o udzielenie dotacji zawarta w ramach programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007 – 2013) - Odzyskanie wypłaconych kwot - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
      (2022/C 119/70)
      Język postępowania: czeski

         Strony

         Strona skarżąca: Společnost pro eHealth databáze, a.s. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat P. Konečný)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Estrada de Solà, B. Araujo Arce i J. Hradil, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparty na art. 278 i 279 TFUE wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2021) 6597 final z dnia 2 września 2021 r. dotyczącej odzyskania od skarżącej sumy 861 263 EUR wraz z odsetkami za opóźnienie oraz określonej kwoty za każdy dzień opóźnienia począwszy od dnia 1 października 2021 r.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-14/22: Skarga wniesiona w dniu 10 stycznia 2022 r. – uwe JetStream/EUIPO (JET STREAM)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/50

      Skarga wniesiona w dniu 10 stycznia 2022 r. – uwe JetStream/EUIPO (JET STREAM)
      (Sprawa T-14/22)
      (2022/C 119/71)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: uwe JetStream GmbH (Schwäbisch Gmünd, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Schneider)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego JET STREAM – zgłoszenie nr 20 809 111

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie R 1092/2021-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz wydanych w pierwszej instancji decyzji Urzędu z dnia 15 grudnia 2020 r. i z dnia 29 kwietnia 2021 r.;

                  —

                  zezwolenie na rozszerzenie ochrony międzynarodowej rejestracji nr 0809111 w celu dokonania jej rejestracji w Unii Europejskiej;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-29/22: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2022 r. – Polynt/ECHA

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/50

      Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2022 r. – Polynt/ECHA
      (Sprawa T-29/22)
      (2022/C 119/72)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Polynt SpA (Scanzorosciate, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i S. Abdel-Qader)

         Strona pozwana: Europejska Agencja Chemikaliów

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej ECHA z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie A-009–2020;

                  —

                  stwierdzenie, że skarżąca jest zwolniona z obowiązku udzielania ECHA wszelkich dalszych informacji w związku z zaprzestaniem produkcji z powodu siły wyższej lub nakazanie ECHA wydania nowej, stwierdzającej to decyzji; oraz

                  —

                  obciążenie ECHA wszystkimi kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą, nakazanie jej zwrotu opłat uiszczonych w ramach tego postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

                  1.

                  Zgodnie z zarzutem pierwszym, Izba Odwoławcza naruszyła prawo, stwierdzając, iż zaprzestanie produkcji kwasu 1,3-diokso-2-benzofuran-5-karboksylowy z nonan-1-olem (numer WE 941–303–6) (zwanej dalej „substancją”) z powodu siły wyższej nie zwalnia strony skarżącej z obowiązku dostarczenia informacji wymaganych w decyzji dotyczącej wstępnej kontroli zgodności tej substancji.

                  2.

                  Zgodnie z zarzutem drugim, Izba Odwoławcza wypaczyła dowody znajdujące się w aktach i na tej podstawie i) wyciągnęła błędne wnioski prawne i ii) zażądała od strony skarżącej przedstawienia dowodów poprzez odniesienie się do niepotwierdzonych hipotez.

                  3.

                  Zgodnie z zarzutem trzecim, Izba Odwoławcza błędnie zinterpretowała i zastosowała art. 42 ust. 1 i art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 („REACH”) (1).

                  4.

                  Zgodnie z zarzutem czwartym, Izba Odwoławcza błędnie zinterpretowała i zastosowała art. 5 i 6 rozporządzenia REACH.

                  5.

                  Zgodnie z zarzutem piątym, Izba Odwoławcza niesłusznie uznała, iż dostępne na stronie internetowej ECHA wskazówki dotyczące konsekwencji zaprzestania produkcji nie dawały stronie skarżącej dokładnych gwarancji i że ECHA nie naruszyła zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań.

                  6.

                  Zgodnie z zarzutem szóstym, w ramach którego skarżąca twierdzi, że Izba Odwoławcza błędnie zinterpretowała i zastosowała zasadę proporcjonalności i prawo do dobrej administracji.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006 L 396, s. 1).


title: Sprawa T-30/22: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2022 r. – Sanoptis/EUIPO – Synoptis Pharma (SANOPTIS)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/51

      Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2022 r. – Sanoptis/EUIPO – Synoptis Pharma (SANOPTIS)
      (Sprawa T-30/22)
      (2022/C 119/73)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sanoptis Sàrl (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat S. Rost)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Synoptis Pharma sp. z o.o. (Warszawa, Polska)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „SANOPTIS” – zgłoszenie nr 17 934 770

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 listopada 2021 r. w sprawie R 850/2021-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO jego własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą;

                  —

                  obciążenie interwenienta jego własnymi kosztami.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 ze względu na brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji;

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-33/22: Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2022 r. – Vallegre/EUIPO – Joseph Phelps Vineyards (PORTO INSÍGNIA)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/52

      Skarga wniesiona w dniu 19 stycznia 2022 r. – Vallegre/EUIPO – Joseph Phelps Vineyards (PORTO INSÍGNIA)
      (Sprawa T-33/22)
      (2022/C 119/74)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Vallegre, Vinhos do Porto, SA (Sabrosa, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci E. Armero Lavie i G. Marín Raigal)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Joseph Phelps Vineyards LLC (St. Helena, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „PORTO INSÍGNIA” – zgłoszenie nr 16 393 688

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 października 2021 r. w sprawie R 894/2021-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez błędną ocenę kolidujących ze sobą znaków towarowych.


title: Sprawa T-35/22: Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2022 r. – Kaminski/EUIPO – Polfarmex (SYRENA)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/53

      Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2022 r. – Kaminski/EUIPO – Polfarmex (SYRENA)
      (Sprawa T-35/22)
      (2022/C 119/75)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Arkadiusz Kaminski (Etobicoke, Ontario, Kanada) (przedstawiciele: adwokaci W. Trybowski, E. Pijewska i M. Mazurek)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Polfarmex S.A. (Kutno, Polska)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „SYRENA” – unijny znak towarowy nr 9 262 767

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 października 2021 r. w sprawach R 1952/2020-1 i R 1953/2020-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odwołania w sprawie R 1952/2020-1, tzn. w odniesieniu do pkt 2, 3, 4 i 6 sentencji zaskarżonej decyzji, poprzez oddalenie odwołania w sprawie R 1952/2020-1, stwierdzenie, że znak towarowy „SYRENA” (unijny znak towarowy nr 9 262 767) pozostaje zarejestrowany dla „samochodów” w klasie 12, i obciążenie Polfarmeksu S.A. kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu odwoławczym w sprawie R 1952/2020-1;

                  —

                  obciążenie EUIPO i Polfarmeksu kosztami postępowania;

            posiłkowo:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w wyżej wymienionej części, tzn. w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza stwierdziła wygaśnięcie rejestracji znaku towarowego „SYRENA” (unijny znak towarowy 9 262 767) w odniesieniu do „samochodów” innych niż „samochody wyścigowe” w klasie 12;

                  —

                  obciążenie EUIPO i Polfarmeksu kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 72 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 18 ust. 1, art. 58 ust. 1 lit. a) i art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 18 ust. 1, art. 58 ust. 1 lit. a), art. 58 ust. 2 i art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-43/22: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2022 r. – Sanrio/EUIPO – Miroglio Fashion (SANRIO CHARACTERS)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/54

      Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2022 r. – Sanrio/EUIPO – Miroglio Fashion (SANRIO CHARACTERS)
      (Sprawa T-43/22)
      (2022/C 119/76)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sanrio Co. Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciel: adwokat V. Schmitz-Fohrmann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Miroglio Fashion Srl (Alba, Włochy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „SANRIO CHARACTERS” – zgłoszenie nr 12 565 974

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 listopada 2021 r. w sprawie R 2460/2020-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim sprzeciw został uwzględniony i zgłoszenie unijnego znaku towarowego nr 12 565 974 zostało odrzucone oraz oddalenie sprzeciwu w całości;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Izba Odwoławcza dokonała błędnej ogólnej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do znaków towarowych.


title: Sprawa T-44/22: Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2022 r. – International Masis Tabak/EUIPO – Philip Morris Brands (Przedstawienie paczki papierosów)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/54

      Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2022 r. – International Masis Tabak/EUIPO – Philip Morris Brands (Przedstawienie paczki papierosów)
      (Sprawa T-44/22)
      (2022/C 119/77)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: International Masis Tabak LLC (Masis, Armenia) (przedstawiciele: adwokaci C. Bercial Arias i K. Dimidjian-Lecompe)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Philip Morris Brands Sàrl (Neuchâtel, Szwajcaria)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego (Przedstawienie paczki papierosów) – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 434 506

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 listopada 2021 r. w sprawie R 261/2021-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uwzględnienie odwołania i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO i, w stosownym wypadku, interwenienta, kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed Sądem.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-51/22: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Santos / EUIPO (Kształt wyciskarki do cytrusów)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/55

      Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Santos / EUIPO (Kształt wyciskarki do cytrusów)
      (Sprawa T-51/22)
      (2022/C 119/78)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Santos (Vaulx-en-Velin, Francja) (przedstawiciel: C. Bey, avocate)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Trójwymiarowy unijny znak towarowy (Kształt wyciskarki do cytrusów) z zastrzeżeniem kolorów (żółty Pantone 1235 C; zielony NCS S 3050-G50Y) – zgłoszenie nr 18 005 754

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 listopada 2021 r. w sprawie R 281/2020-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach postępowania przed Pierwszą Izbą Odwoławczą EUIPO.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 165 ust. 2 i art. 165 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001, art. 36 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625 i art. 7 decyzji 2020–7 prezydium izb odwoławczych w sprawie organizacji izb.

                  —

                  Naruszenie art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-55/22: Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2022 r. – Swords/Komisja i ECDC

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/56

      Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2022 r. – Swords/Komisja i ECDC
      (Sprawa T-55/22)
      (2022/C 119/79)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Patrick Swords (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: G.M. Byrne, Barrister-at-law)

         Strona pozwana: Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności oceny ryzyka ECDC z dnia 24 listopada 2021 r., oświadczenia ECDC z dnia 24 listopada 2021 r., oceny ryzyka ECDC z dnia 26 listopada 2021 r. i 2 grudnia 2021 r. oraz oceny ryzyka ECDC z dnia 15 grudnia 2021 r;

                  —

                  stwierdzenie, że komunikat Komisji do Parlamentu, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 1 grudnia 2021 r., jak również skoordynowane podejście Komisji i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia z dnia 10 grudnia 2021 r. nie mają zastosowania na podstawie art. 277 TFUE; oraz

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez ECDC istotnych wymogów proceduralnych, w tym jej własnych przepisów wewnętrznych i kodeksu dobrej praktyki administracyjnej. Strona skarżąca podnosi, że ECDC zlekceważyło uznaną metodologię oceny ryzyka, nie przestrzegało wymaganych standardów, w tym w zakresie wysokiego poziomu naukowego i niezależności, oraz uchybiło zobowiązaniom prawnym, które na nim ciążą przy sporządzaniu i publikowaniu zaskarżonych aktów. Strona skarżącą argumentuje ponadto, że zaskarżone sprawozdania z oceny ryzyka są rażąco mylące i alarmistyczne, a ich skutki były dla ECDC przewidywalne i wnioski z góry przesądzone, jako że na sprawozdaniach tych oparły się zarówno instytucje UE, jak i państwa członkowskie.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez ECDC traktatów UE, nie zastosowania zasady państwa prawa, naruszenia jego podstawowych uprawnień poprzez niewypełnienie obowiązków i zobowiązań określonych w traktatach UE przy sporządzaniu i publikacji zaskarżonych aktów.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący naruszenia ogólne zasady prawa UE, w tym zasady proporcjonalności, pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań, jak również praw podstawowych strony skarżącej poprzez stworzenie i publikację zaskarżonych aktów ECDC.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący nadużycia władzy przez ECDC.

                  5.

                  Strona skarżąca podnosi również, na podstawie art. 277 TFUE, zarzut braku zastosowania w odniesieniu do komunikatu Komisji do Parlamentu, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 1 grudnia 2021 r., jak również skoordynowanego podejścia Komisji i Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia z dnia 10 grudnia 2021 r. Strona skarżąca wskazuje, że ponieważ wyżej wymienione akty zostały sformułowane i opublikowane na podstawie zaskarżonych ocen ryzyka ECDC, wynika z tego, że są one niezgodne z prawem.


title: Sprawa T-57/22: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Węgry/Komisja

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/57

      Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2022 r. – Węgry/Komisja
      (Sprawa T-57/22)
      (2022/C 119/80)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Strona skarżąca: Węgry (przedstawiciele: M.Z. Fehér i G. Koós, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/2020 z dnia 17 listopada 2021 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w zakresie w jakim odnosi się ona do Węgier i wyłącza z finansowania Unii Europejskiej pomoc finansową ustanowioną na rok budżetowy 2018–2019 w związku z niedociągnięciami w funkcjonowaniu kluczowych mechanizmów kontrolnych: „Kontrole celem ustalenia dostępu do pomocy, o którą wnioskowano” oraz „Prawidłowe obliczanie pomocy, w tym zmniejszeń i kar administracyjnych”;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Rząd węgierski twierdzi, że Węgry nie naruszyły przepisów dotyczących kontroli celem ustalenia dostępu do pomocy, o którą wnioskowano, oraz że wartość produkcji wprowadzonej do obrotu przez każdą organizację producentów nie została obliczona nieprawidłowo. Praktyka stosowana przez Węgry jest zgodna z art. 42 i art. 50 ust. 7 rozporządzenia nr 543/2011 (2). Nie stwierdzono również występowania niedociągnięć w odniesieniu do kontroli kwalifikowalności programów operacyjnych, a władze węgierskie działały zgodnie z art. 104 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011.
      Węgry wdrożyły odpowiednie środki korygujące w odniesieniu do ustaleń dotyczących drugiego niedociągnięcia w funkcjonowaniu kluczowego mechanizmu kontrolnego („Prawidłowe obliczanie pomocy, w tym zmniejszeń i kar administracyjnych”) i z tego powodu nie jest uzasadnione zastosowanie korekty finansowej w odniesieniu do wydatków związanych z latami budżetowymi 2018 i 2019.

         (1)  Dz.U. 2021, L 413, s. 10.

         (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. 2011, L 157, s. 1).


title: Sprawa T-61/22: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2022 r. – OD/Eurojust

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/57

      Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2022 r. – OD/Eurojust
      (Sprawa T-61/22)
      (2022/C 119/81)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: OD (przedstawiciel: adwokat N. de Montigny)

         Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych

         Żądania

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 czerwca 2021 r.;

                  —

                  w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 21 października 2021 r., o ile zawiera ona dodatkowe uzasadnienie;

                  —

                  zasądzenie od agencji na rzecz skarżącej odszkodowania w wysokości 35 000 EUR ex aequo et bono z powodu poniesionej szkody w sferze psychicznej, szkody materialnej i krzywdy;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      W uzasadnieniu skargi na decyzję o przeniesieniu skarżąca podnosi cztery zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady poufności związanej z wnioskiem o udzielenie wsparcia oraz brak jakichkolwiek pozorów bezstronności w rozpatrywaniu sprawy przez Eurojust.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący niekompetencji dyrektora administracyjnego do wydania zaskarżonej decyzji z uwagi na konflikt interesów, brak bezstronności wobec skarżącej lub przynajmniej brak pozorów bezstronności oraz naruszenie przepisów dotyczących zastępstwa organu uprawnionego do zawierania umów o pracę w przypadku niezdolności do działania.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący nadużycia procedury i nadużycia władzy ze strony dyrektora administracyjnego.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący okoliczności, że przeniesienie w rzekomym interesie służby zostało dokonane z naruszeniem obowiązku dbałości, bez uwzględnienia interesu członka personelu lub interesu służby, bez poszanowania prawa do bycia wysłuchanym i konieczności uzasadnienia decyzji mającej wpływ na interes zainteresowanego członka personelu.


title: Sprawa T-361/20: Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. – El Corte Inglés/EUIPO – Europull (GREEN COAST)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/58

      Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. – El Corte Inglés/EUIPO – Europull (GREEN COAST)
      (Sprawa T-361/20) (1)

      (2022/C 119/82)
      Język postępowania: angielski
      Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 255 z 3.8.2020.


title: Sprawa T-724/20: Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. – Senseon Tech/EUIPO – Accuride International (SENSEON)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/58

      Postanowienie Sądu z dnia 21 grudnia 2021 r. – Senseon Tech/EUIPO – Accuride International (SENSEON)
      (Sprawa T-724/20) (1)

      (2022/C 119/83)
      Język postępowania: angielski
      Prezes szóstej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 44 z 8.2.2021.


title: Sprawy połączone T-23/21, T-50/21 i T-51/21: Postanowienie Sądu z dnia 27 stycznia 2022 r. – About You / EUIPO – Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U), (Y/O/U YOUR ORIGINAL U) i (/Y/O/U YOUR ORIGINAL U)

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/59

      Postanowienie Sądu z dnia 27 stycznia 2022 r. – About You / EUIPO – Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U), (Y/O/U YOUR ORIGINAL U) i (/Y/O/U YOUR ORIGINAL U)
      (Sprawy połączone T-23/21, T-50/21 i T-51/21) (1)

      (2022/C 119/84)
      Język postępowania: angielski
      Prezes piątej izby zarządził wykreślenie spraw.

         (1)  Dz.U. C 79 z 8.3.2021.


title: Sprawa T-380/21: Postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2022 r. – Flybe/Komisja

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/59

      Postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2022 r. – Flybe/Komisja
      (Sprawa T-380/21) (1)

      (2022/C 119/85)
      Język postępowania: angielski
      Prezes szóstej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 338 z 23.8.2021.


title: Sprawa T-488/21: Postanowienie Sądu z dnia 20 stycznia 2022 r. – Tralux i in./Parlament

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/59

      Postanowienie Sądu z dnia 20 stycznia 2022 r. – Tralux i in./Parlament
      (Sprawa T-488/21) (1)

      (2022/C 119/86)
      Język postępowania: francuski
      Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 422 z 18.10.2021.


title: Sprawa C-151/21: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 13 grudnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM)/BF [Porozumienie ramowe UNICE, CEEP, ETUC w sprawie pracy na czas określony – Klauzula 4 – Zasada niedyskryminacji – Dziedzina zdrowia publicznego – Obliczanie dodatków za wysługę lat – Uregulowanie krajowe odmawiające uwzględnienia w stosunku do stałego pracownika statutowego w celu obliczenia dodatków za wysługę okresów odpowiadających pracy wykonywanej w charakterze pracownika tymczasowego w wyższej kategorii zawodowej]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/14

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 13 grudnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM)/BF
      (Sprawa C-151/21) (1)

      (Porozumienie ramowe UNICE, CEEP, ETUC w sprawie pracy na czas określony - Klauzula 4 - Zasada niedyskryminacji - Dziedzina zdrowia publicznego - Obliczanie dodatków za wysługę lat - Uregulowanie krajowe odmawiające uwzględnienia w stosunku do stałego pracownika statutowego w celu obliczenia dodatków za wysługę okresów odpowiadających pracy wykonywanej w charakterze pracownika tymczasowego w wyższej kategorii zawodowej)
      (2022/C 119/18)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha

         Strony w postępowaniu głównym

         Wnoszący odwołanie: Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM)

         Druga strona postępowania: BF

         Sentencja

      Klauzulę 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony zawartego w dniu 18 marca 1999 r., znajdującego się w załączniku do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona uregulowaniu krajowemu, które przewiduje iż w przypadku pracownika zatrudnionego na czas określony, który czasowo pełni funkcje w wyższej kategorii zawodowej, niż kategoria, do której on należy, trzyletnie dodatki za wysługę, do których ma on prawo, odpowiadają dodatkom przysługującym w tej ostatniej kategorii, podczas gdy w przypadku znajdującego się w tej samej sytuacji pracownika zatrudnionego na czas określony trzyletnie dodatki za wysługę odpowiadają dodatkom kategorii zawodowej, w której rzeczywiście pełnione były funkcje.

         (1)  Data złożenia: 9/3/2021.


title: Sprawa C-226/21: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 13 grudnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo n° 1 de Toledo – Hiszpania) – KQ/Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM) [Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Klauzula 4 – Zasada niedyskryminacji – Pojęcie „warunków zatrudnienia” – Zwolnienie ze względu na wiek z obowiązku pełnienia dyżurów medycznych związanych ze stałą opieką przyznawane jedynie pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/14

      Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 13 grudnia 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Toledo – Hiszpania) – KQ/Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM)
      (Sprawa C-226/21) (1)

      (Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Klauzula 4 - Zasada niedyskryminacji - Pojęcie „warunków zatrudnienia” - Zwolnienie ze względu na wiek z obowiązku pełnienia dyżurów medycznych związanych ze stałą opieką przyznawane jedynie pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony)
      (2022/C 119/19)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 1 de Toledo

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: KQ

         Druga strona postępowania: Servicio de Salud de Castilla-La Mancha (SESCAM)

         Sentencja

         Klauzulę 4 pkt 1 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony zawartego w dniu 18 marca 1999 r. ujętego w załączniku do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC, należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie przepisom prawa krajowego, zgodnie z którymi prawo do zwolnienia z obowiązku pełnienia dyżurów jest przyznawane pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony, z wyłączeniem pracowników zatrudnionych na czas określony.

         (1)  Data wpływu: 8 kwietnia 2021 r.


title: Sprawa C-740/21: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 stycznia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf – Niemcy) – SN i in./Eurowings GmbH [Transport lotniczy – Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład – Pasażerowie, którzy stawili się na lotnisku we właściwym czasie – Spóźnienie na lot ze względu nadzwyczajnie długi czas odprawy – Braki organizacyjne lub zakłócenia w pracy portu lotniczego]

text:
               14.3.2022

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 119/15

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 stycznia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf – Niemcy) – SN i in./Eurowings GmbH
      (Sprawa C-740/21) (1)

      (Transport lotniczy - Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład - Pasażerowie, którzy stawili się na lotnisku we właściwym czasie - Spóźnienie na lot ze względu nadzwyczajnie długi czas odprawy - Braki organizacyjne lub zakłócenia w pracy portu lotniczego)
      (2022/C 119/20)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Düsseldorf

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: SN, DR, GI, reprezentowani ustawowo przez SN i DR

         Strona pozwana: Eurowings GmbH

         Sentencja

      Sprawa C-740/21 zostaje wykreślona z rejestru Trybunału.

         (1)  Data złożenia: 1.12.2021.