title: Sprawa T-125/15: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2015 r. – Unicorn/OHIM – Mercilink Equipment Leasing (UNICORN)

text:
               26.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/31

         Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2015 r. – Unicorn/OHIM – Mercilink Equipment Leasing (UNICORN)
   (Sprawa T-125/15)
   (2015/C 171/36)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Unicorn a.s. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat L. Lorenc)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mercilink Equipment Leasing Ltd (Limassol, Cypr)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „UNICORN” – Wspólnotowy znak towarowy nr 1 1 0 14  701

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13.01.2015 w sprawie R 150/2014-5

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               OHIM nie uwzględnił we właściwy sposób dowodów przedstawionych przez zgłaszającego;

               —

               OHIM niesłusznie uwzględnił reputację wcześniejszych znaków towarowych.


title: Sprawa T-565/10: Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — ThyssenKrupp Steel Europe przeciwko OHIM (Highprotect)

text:
               19.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/26

         Skarga wniesiona w dniu 21 grudnia 2010 r. — ThyssenKrupp Steel Europe przeciwko OHIM (Highprotect)
   (Sprawa T-565/10)
   2011/C 55/47
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat U. Ulrich)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 września 2010 r. w sprawie R 1038/2010-1;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania odwoławczego.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Highprotect” dla towarów z klasy 6

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ sporny znak towarowy ma charakter odróżniający i nie jest opisowy.

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)


title: Sprawa T-261/13: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/29

         Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji
   (Sprawa T-261/13)
   2013/C 189/59
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: M. Bulterman i J. Langer, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               tytułem żądania głównego: stwierdzenie nieważności rozporządzenia nr 119/2013, o ile art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 119/2013 nie może zostać oddzielony od pozostałych przepisów tego rozporządzenia. Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia nr 119/2013 stanowi centralny przepis rozporządzenia nr 119/2013 i jeśli art. 1 ust. 2 miałby zostać uchylony to pozostałe przepisy są w związku z tym pozbawione znaczenia;

               —

               tytułem żądania ewentualnego: stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 119/2013;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 2494/95 (1), ponieważ Eurostat został uznany za jednostkę redagującą i uzupełniającą podręcznik.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 13 ust. 2 TFUE, ponieważ Eurostat został upoważniony do zredagowania i uzupełnienia prawnie wiążącego podręcznika.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 338 ust. 1 TFUE, ponieważ na potrzeby stworzenia zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych skorzystano z podręcznika a nie z jednego z instrumentów prawnych, wymienionych w art. 288 TFUE.

               4)

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 5 ust. 3 i art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr 2494/95 w związku z art. 5a decyzji 1999/468 (2), ponieważ przewidziane zostało inne postępowanie aniżeli procedura regulacyjna połączona z kontrolą.

               5)

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 291 TFUE w związku z rozporządzeniem 182/2011 (3), ponieważ na potrzeby sporządzenia i uzupełnienia podręcznika nie została przewidziana procedura wymagana przez rozporządzenie nr 182/2011.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257, s. 1)

      (2)  Decyzja Rady z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184, s. 23)

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55, s. 13)


title: Sprawa C-375/10: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państw członkowskiego — Dyrektywa 2007/36/WE — Wykonywanie niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku regulowanym — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

text:
               21.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 152/9

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-375/10) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państw członkowskiego - Dyrektywa 2007/36/WE - Wykonywanie niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku regulowanym - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)
   2011/C 152/16
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun i E. Adsera Ribera, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: F. Díez Moreno, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieustanowienie lub nieprzekazanie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku regulowanym (Dz.U. L 184, s. 17)

      Sentencja

               1)

               Nie przyjmując w przewidzianym terminie wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku regulowanym, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 15 tej dyrektywy

               2)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.


title: Sprawa C-78/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 13 marca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana — Włochy) — Ispettorato Provinciale dell'Agricoltura di Enna, Assessorato all'agricoltura e foreste della regione Sicilia, Regione Sicilia przeciwko Domenico Valvo (Rolnictwo — Rozporządzenia (EWG) nr 2328/91 i rozporządzenie (WE) nr 950/97 — Artykuły 17 i 18 — Dodatek wyrównawczy z tytułu niekorzystnych warunków gospodarowania o charakterze stałym i naturalnym — Rolnicy uprawnieni do świadczenia z tytułu stażu pracy — Prawo do dodatku wyrównawczego — Granice)

text:
               9.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 116/7

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 13 marca 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana — Włochy) — Ispettorato Provinciale dell'Agricoltura di Enna, Assessorato all'agricoltura e foreste della regione Sicilia, Regione Sicilia przeciwko Domenico Valvo
   (Sprawa C-78/07) (1)

   (Rolnictwo - Rozporządzenia (EWG) nr 2328/91 i rozporządzenie (WE) nr 950/97 - Artykuły 17 i 18 - Dodatek wyrównawczy z tytułu niekorzystnych warunków gospodarowania o charakterze stałym i naturalnym - Rolnicy uprawnieni do świadczenia z tytułu stażu pracy - Prawo do dodatku wyrównawczego - Granice)
   (2008/C 116/12)
   Język postępowania: włoski
   Sąd krajowy
   Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Ispettorato Provinciale dell'Agricoltura di Enna, Assessorato all'agricoltura e foreste della regione Sicilia, Regione Sicilia

      Strona pozwana: Domenico Valvo
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana — Wykładnia art. 17 i 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 950/97 z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie poprawy efektywności struktur rolniczych — Przepisy krajowe odmawiające przyznania dodatku wyrównawczego z tytułu niekorzystnych warunków gospodarowania o charakterze stałym i naturalnym rolnikom uprawnionym do świadczenia z tytułu stażu pracy
   Sentencja
   Artykuły 17 i 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 950/97 z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie poprawy efektywności struktur rolniczych powierzają państwom członkowskim prawo do przyznania dodatku wyrównawczego rolnikowi, który spełnia warunki określone w tych dwóch artykułach. Niemniej nie stanowią one przeszkody ku temu, aby państwo członkowskie odmówiło wypłaty takiego dodatku w przypadku pobierania przez tego rolnika świadczenia emerytalnego lub rentowego, a w szczególności świadczenia z tytułu stażu pracy.

      (1)  Dz.U. C 117 z 26.5.2007 r.


title: Sprawa C-444/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 15 września 2010 r. — Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever

text:
               20.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 317/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 15 września 2010 r. — Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever
   (Sprawa C-444/10)
   ()
   2010/C 317/35
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Finanzamt Lüdenscheid

      Strona pozwana: Christel Schriever

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy „przekazanie” całości aktywów w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (1) następuje w sytuacji, gdy przedsiębiorca przenosi na nabywcę własność zapasu towarów oraz wyposażenia handlowego swego sklepu detalicznego, podczas gdy będący własnością tego przedsiębiorcy lokal sklepu zostaje jedynie oddany w najem wskazanej wyżej osobie?

               2)

               Czy w tym względzie ma znaczenie, czy lokal sklepu został oddany w użytkowanie na podstawie długoterminowej umowy najmu czy też na podstawie umowy najmu na czas nieokreślony, która może zostać wypowiedziana przez każdą ze stron z zachowaniem krótkiego terminu wypowiedzenia?

      (1)  Dz.U. L 145, s. 1


title: Sprawa C-148/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 79/923/EWG — Jakość wód, w których żyją skorupowce — Określenie wód, w których żyją skorupowce — Programy zmniejszenia zanieczyszczenia — Ustalenie parametrów kontroli)

text:
               4.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/3

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 14 czerwca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii
   (Sprawa C-148/05) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 79/923/EWG - Jakość wód, w których żyją skorupowce - Określenie wód, w których żyją skorupowce - Programy zmniejszenia zanieczyszczenia - Ustalenie parametrów kontroli)
   (2007/C 183/04)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: B. Doherty i D. Recchia, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagan i N. Travers, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Niepełna transpozycja art. 3, 4 i 5 dyrektywy Rady 79/923/EWG z dnia 30 października 1979 r. w sprawie wymaganej jakości wód, w których żyją skorupiaki [skorupowce] (Dz.U. L 281, str. 47) - Brak określenia niektórych obszarów wód, w których żyją skorupowce, stworzenia programów zmniejszenia zanieczyszczeń i ustalenia parametrów kontroli
   Sentencja

               1)

                           —

                           Nie określając jako wód, w których żyją skorupowce, wszystkich wód, które wymagają tego na mocy art. 4 dyrektywy 79/923 EWG z dnia 30 października 1979 r. w sprawie wymaganej jakości wód, w których żyją skorupiaki [skorupowce];

                           —

                           nie ustalając zgodnie z art. 3 dyrektywy 79/923 wszelkich koniecznych wartości dotyczących wyznaczonych wód, w których żyją skorupowce lub które wymagają takiego określenia na mocy art. 4 dyrektywy 79/923 oraz

                           —

                           nie podejmując zgodnie z art. 5 dyrektywy 79/923 wszelkich niezbędnych działań w celu stworzenia programów zmniejszenia zanieczyszczenia wód, które wymagają na mocy art. 4 dyrektywy 79/923 określenia jako wody, w których żyją skorupowce,

                     Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 69 z 19.3.2005.


title: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 grudnia 2004 r. w sprawie C-460/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Transport lotniczy — Obsługa naziemna — Dyrektywa 96/67/WE)

text:
               19.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/4

      WYROK TRYBUNAŁU

   (pierwsza izba)
   z dnia 9 grudnia 2004 r.
   w sprawie C-460/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (1)

   (Transport lotniczy - Obsługa naziemna - Dyrektywa 96/67/WE)
   (2005/C 45/07)
   Język postępowania: włoski
   W sprawie C-460/02 mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 19 grudnia 2002 r., Komisja Wspólnot Europejskich, reprezentowana przez A. Aresu i M. Huttunena przeciwko Republice Włoskiej, reprezentowanej przez I. M. Braguglię, wspieranego przez O. Fiumarę, Trybunał (pierwsza izba), w składzie: P. Jann, prezes izby, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, S. von Bahr i K. Schiemann, sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: M. Múgica Arzamendi, główny administrator, wydał w dniu 9 grudnia 2004 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Ponieważ dekret ustawodawczy nr 18 z dnia 13 stycznia 1999 r. dotyczący zastosowania dyrektywy 96/67/WE w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty wprowadził, w swoim art. 14, środek socjalny niezgodny z art. 18 dyrektywy Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r. i przewidział, w swoim art. 20, system o charakterze przejściowym, nieprzewidziany przez tą dyrektywę, Republika włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami.

      (1)  Dz.U. C 55 z 8.3.2003


title: Sprawa F-31/15: Skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2015 r. – ZZ/Rada

text:
               4.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 146/51

         Skarga wniesiona w dniu 23 lutego 2015 r. – ZZ/Rada
   (Sprawa F-31/15)
   (2015/C 146/71)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat M. Verlardo)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności paska wypłaty emerytury skarżącego za maj 2014 r. w zakresie, w jakim wskazano w nim dostosowanie wysokości emerytury o 0 % za 2011 r. oraz o 0,8 % za 2012 r., a także żądanie odszkodowania za wyrządzoną szkodę.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji oraz w razie potrzeby decyzji oddalających zażalenia;

               —

               nakazanie stronie pozwanej zapłaty, tytułem naprawienia szkody majątkowej, na rzecz skarżącego zaległego wynagrodzenia odpowiadającego dostosowaniu jego wynagrodzenia i emerytury o 1,7 % w latach 2011 i 2012, powiększonego o odsetki za zwłokę naliczane począwszy od dnia wydania wyroku według stopy procentowej Europejskiego Banku Centralnego powiększonej o dwa punkty procentowe;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.


title: Sprawa T-634/15: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2017 r. – Frinsa del Noroeste/EUIPO – Frigoríficos Unidos (Frinsa LA CONSERVERA) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Frinsa LA CONSERVERA — Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy FRIUSA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               28.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 283/35

         Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2017 r. – Frinsa del Noroeste/EUIPO – Frigoríficos Unidos (Frinsa LA CONSERVERA)
   (Sprawa T-634/15) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Frinsa LA CONSERVERA - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy FRIUSA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 283/52)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Frinsa del Noroeste, SA (Santa Eugenia de Ribeira, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Botella Reyna)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: Frigoríficos Unidos, SA (Riudellots de la Selva, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 lipca 2015 r. (sprawa R 2382/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Frigoríficos Unidos a Frinsa del Noroeste.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Frinsa del Noroeste, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 16 z 18.1.2016.


title: Sprawa T-94/11: Postanowienie Sądu z dnia 13 czerwca 2013 r. — AU Optronics przeciwko Komisji

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/83

         Postanowienie Sądu z dnia 13 czerwca 2013 r. — AU Optronics przeciwko Komisji
   (Sprawa T-94/11) (1)

   2013/C 225/187
   Język postępowania: angielski
   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 120 z 16.4.2011.


title: Sprawa T-230/16: Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2016 r. – C & J Clark International/Komisja

text:
               18.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/42

         Skarga wniesiona w dniu 11 maja 2016 r. – C & J Clark International/Komisja
   (Sprawa T-230/16)
   (2016/C 260/53)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: C & J Clark International Ltd (Somerset, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: A. Willems, S. De Knop i J. Charles, lawyers)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie dopuszczalności skargi;

               —

               Stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/223 z dnia 17 lutego 2016 r. ustanawiającego procedurę oceny niektórych wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych i o indywidualne traktowanie składanych przez producentów eksportujących z Chin i Wietnamu i wykonującego wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawach połączonych C-659/13 i C-34/14 oraz

               —

               Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Komisję Europejską zasady przyznania wyrażonej w art. 5 ust. 1 i art. 5 ust. 2 TUE poprzez oparcie się na niewłaściwej podstawie prawnej;

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Komisję Europejską art. 266 TFUE poprzez nieuwzględnienie środków zapewniających wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawach połączonych C & J Clark International, C-659/13 i C-34/14, EU:C:2016:74;

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Komisję Europejską art. 5 ust. 1 i 5 ust. 4 poprzez wydanie aktu wykraczającego poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celu; i

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący nadużycia władzy przez Komisję Europejską poprzez wykorzystanie jej kompetencji do celu innego niż cel, w którym zostały jej one przyznane.


title: Sprawa F-97/11: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2012 r. — Vienne przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Uposażenie — Dodatki rodzinne — Dodatek na gospodarstwo domowe — Ustanie prawa do dodatku na gospodarstwo domowe — Rozwiązanie małżeństwa)

text:
               16.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/30

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2012 r. — Vienne przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-97/11) (1)

   (Służba publiczna - Uposażenie - Dodatki rodzinne - Dodatek na gospodarstwo domowe - Ustanie prawa do dodatku na gospodarstwo domowe - Rozwiązanie małżeństwa)
   2013/C 46/58
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Philippe Vienne (Moutfort, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci P. Nelissen Grade i G. Leblanc)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Ecker i S. Alves, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Służba publiczna — Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu w sprawie daty wejścia w życie zmiany stanu cywilnego, jaką należy uwzględnić w odniesieniu do uchylenia dodatku na gospodarstwo domowe, wskutek wyroku sądu cywilnego orzekającego rozwód skarżącego.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

               2)

               Philippe Vienne pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski.

      (1)  Dz.U. C 347 z 26.11.2011, s. 47.


title: Sprawa T-450/11: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2011 r. — Galileo International Technology przeciwko OHIM — ESA (GALILEO)

text:
               8.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/25

         Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2011 r. — Galileo International Technology przeciwko OHIM — ESA (GALILEO)
   (Sprawa T-450/11)
   2011/C 298/47
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Galileo International Technology LLC (Bridgetown, Barbados) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, M. Blair i K. Gilbert, solicitors)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) (Paryż, Francja)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 kwietnia 2011 r. w sprawie R 1423/2005-1; i

               —

               obciążenie OHIM i Europejskiej Agencji Kosmicznej własnymi kosztami postępowania oraz kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Europejska Agencja Kosmiczna

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „GALILEO” dla usług z klasy 42 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 2742237

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy nr 1701167 „GALILEO” dla towarów i usług z klas 9, 39, 41 i 42; słowny wspólnotowy znak towarowy nr 2157501 „GALILEO” dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 38, 39, 41 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 516799 „powered by GALILEO” dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 38, 39, 41 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 330084 „GALILEO INTERNATIONAL” dla towarów i usług z klas 9, 39, 41 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 2159069 „GALILEO INTERNATIONAL” dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 38, 39, 41 i 42

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na nieuznanie przez Izbę Odwoławczą, że istnieje wysoki stopień podobieństwa między towarami i usługami objętymi wcześniejszym wspólnotowym znakiem towarowym a usługami objętymi spornym wspólnotowym znakiem towarowym. W szczególności Izba Odwoławcza nie uznała, że część rozpatrywanych towarów i usług może mieć charakter komplementarny oraz być skierowana do tego samego konsumenta i nastawiona na ten sam cel. W tych okolicznościach stwierdzenie Izby, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, obarczone jest błędem przy uwzględnieniu podobieństw między znakami towarowymi i okoliczności, że mniejszy stopień podobieństwa miedzy towarami i usługami może być kompensowany większym stopniem podobieństwa między znakami towarowymi.


title: Sprawa T-1/08: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2008 r. — Buczek Automotive przeciwko Komisji

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/53

         Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2008 r. — Buczek Automotive przeciwko Komisji
   (Sprawa T-1/08)
   (2008/C 64/85)
   Język postępowania: polski
   Strony

      Strona skarżąca: Buczek Automotive sp. z o.o. (Sosnowiec, Polska) (Przedstawiciel: T. Gackowski, radca prawny)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności art. 1 i art. 3 ust. 1 i 3 decyzji Komisji z dnia 23.10.2007 r. w sprawie pomocy Państwa nr C 23/2006 (ex NN 35/2006) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali Grupy Technologie Buczek;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 1 i art. 3 ust. 1 i 3, decyzji Komisji z dnia 23.10.2007 r. w sprawie pomocy Państwa nr C 23/2006 (ex NN 35/2006) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali Grupy Technologie Buczek, w części w jakiej Komisja nakazuje uzyskanie zwrotu 7 183 528 PLN od spółki Buczek Automotive sp. z o.o.;

               —

               stwierdzenie nieważności art. 4 i art. 5, decyzji Komisji z dnia 23.10.2007 r. w sprawie pomocy Państwa nr C 23/2006 (ex NN 35/2006) udzielonej przez Polskę na rzecz producenta stali Grupy Technologie Buczek, w części w jakiej Komisja dotyczą one uzyskania zwrotu od Buczek Automotive sp. z o.o;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Na poparcie żądań skargi, skarżąca podnosi zarzuty pokrywające się z tymi, jakie podniesione zostały przez skarżącą w sprawie T-440/07, Huta Buczek przeciwko Komisji (1).

      (1)  Dz.U. 2008, C 22, str. 50.


title: Sprawa C-77/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corta Suprema di Cassazione (Włochy) w dniu 9 lutego 2010 r. — Ugo Cifone przeciwko Giudice delle indagini preliminari del Tribunale di Trani

text:
               17.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 100/28

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corta Suprema di Cassazione (Włochy) w dniu 9 lutego 2010 r. — Ugo Cifone przeciwko Giudice delle indagini preliminari del Tribunale di Trani
   (Sprawa C-77/10)
   2010/C 100/42
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Corte Suprema di Cassazione

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Ugo Cifone

      Pytania prejudycjalne

   Jaką wykładnię art. 43 i 49 traktatu WE w odniesieniu do swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług w sektorze zakładów sportowych należy przyjąć w celu ustalenia, czy przywołane przepisy traktatu umożliwiają ustanowienie w przepisach krajowych systemu monopolistycznego na rzecz państwa oraz systemu koncesji i zezwoleń, który w ramach określonej liczby koncesji przewiduje: a) istnienie ogólnej tendencji ochrony posiadaczy koncesji wydanych we wcześniejszym okresie na podstawie procedury, która niezgodnie z prawem wykluczyła część podmiotów; b) istnienie przepisów, które faktycznie gwarantują utrzymanie pozycji rynkowej uzyskanej na podstawie procedury, która niezgodnie z prawem wykluczyła część podmiotów (jak np. obowiązujący nowych koncesjonariuszy zakaz zakładania ich punktów w odległości mniejszej niż określono od punktów już istniejących); c) określenie sytuacji, w których dochodzi do cofnięcia koncesji i do przepadku wysokiej kaucji, w tym także w przypadku, gdy koncesjonariusz prowadzi, bezpośrednio lub pośrednio, działalność transgraniczną związaną z grami, zbliżoną do tej objętej koncesją.


title: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 stycznia 2005 r. w sprawie C-300/03 Honeywell Aerospace GmbH przeciwko Hauptzollamt Gießen. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hessisches Finanzgericht, Kassel) (Tranzyt wspólnotowy — Powstanie długu celnego w wyniku naruszeń lub nieprawidłowości — Skutki braku powiadomienia głównego zobowiązanego o terminie na dostarczenie dowodu miejsca naruszenia lub nieprawidłowości)

text:
               5.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 57/9

      WYROK TRYBUNAŁU

   (czwarta izba)
   z dnia 20 stycznia 2005 r.
   w sprawie C-300/03 Honeywell Aerospace GmbH przeciwko Hauptzollamt Gießen. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hessisches Finanzgericht, Kassel) (1)

   (Tranzyt wspólnotowy - Powstanie długu celnego w wyniku naruszeń lub nieprawidłowości - Skutki braku powiadomienia głównego zobowiązanego o terminie na dostarczenie dowodu miejsca naruszenia lub nieprawidłowości)
   (2005/C 57/17)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie C- 300/03, mającej za przedmiot wniosek, wpisany do rejestru dnia 11 lipca 2003 r., o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hessisches Finanzgericht, Kassel (Niemcy) postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2003 r., w postępowaniu: Honeywell Aerospace GmbH przeciwko Hauptzollamt Gießen, Trybunał (czwarta izba), w składzie: K. Lenaerts, prezes izby, J. N. Cunha Rodrigues (sprawozdawca) i K. Schiemann, sędziowie; rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 20 stycznia 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:
   Wykładni przepisów art. 203 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w związku z art. 379 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92 należy dokonywać w ten sposób, że wprawdzie dług celny powstaje również wtedy, gdy przesyłka objęta procedurą wspólnotowego tranzytu wewnętrznego nie została przedstawiona w urzędzie przeznaczenia, ale Państwo Członkowskie, do którego należy urząd wyjścia, może podejmować kroki w celu poboru należności przywozowych tylko wtedy, gdy powiadomiło ono głównego zobowiązanego, że dysponuje on terminem trzech miesięcy na dostarczenie wymaganego dowodu, a w terminie tym dowodu nie dostarczono.

      (1)  Dz.U. C 226 z 20.09.2003


title: Sprawa T-185/08: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2007 r. — Calvin Klein Trademark Trust przeciwko OHIM — Zafra Marroquineros (CK CREACIONES KENNYA)

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 170/34

         Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2007 r. — Calvin Klein Trademark Trust przeciwko OHIM — Zafra Marroquineros (CK CREACIONES KENNYA)
   (Sprawa T-185/08)
   (2007/C 170/66)
   Język skargi: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Calvin Klein Trademark Trust (Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci T. Andrade Boué, M.I. Lehmann Novo i A. Hernández Lehmann)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Zafra Marroquineros, S.L.
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie R 314/2006-2);

               —

               odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego słownego znaku towarowego nr 3386604 CK CREACIONES KENNYA;

               —

               obciążenie OHIM i interwenientów kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Zafra Marroquineros, S.L.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „CK CREACIONES KENNYA” dla towarów z klas 18 i 25 (zgłoszenie nr 3.386.604).

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie:skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: przede wszystkim wspólnotowy graficzny znak towarowy „CK Calvin Klein” (znak towarowy nr 66.712) dla towarów i usług z klas 3, 4, 8, 9, 14, 16, 20, 21, 24-27, 35 i 42 oraz krajowe znaki towarowe „CK” dla towarów z klas 18 i 25.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 i ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) z uwagi na to, iż istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do spornych znaków oraz na to, iż znak towarowy „CK” jest powszechnie znany.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994 r. L 11, str. 1).


title: Sprawa T-431/04 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2007 r. — Włochy przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zarządzenie środka tymczasowego — Rozporządzenie (WE) nr 1429/2004 — Wspólna organizacja rynku wina — Przepisy dotyczące używania nazw odmian winorośli i ich synonimów — Ograniczenie czasowe używania — Wniosek, który stał się bezprzedmiotowy)

text:
               25.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/38

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2007 r. — Włochy przeciwko Komisji
   (Sprawa T-431/04 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wniosek o zarządzenie środka tymczasowego - Rozporządzenie (WE) nr 1429/2004 - Wspólna organizacja rynku wina - Przepisy dotyczące używania nazw odmian winorośli i ich synonimów - Ograniczenie czasowe używania - Wniosek, który stał się bezprzedmiotowy)
   (2007/C 199/73)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: M. Fiorilli)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo E. Righini i L. Visaggio, następnie F. Jimeno Fernández i E. Righini, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zarządzenie środka tymczasowego mający na celu w pierwszej kolejności zawieszenie do czasu ogłoszenia przez Trybunał wyroku w sprawach połączonych C-23/07 i C-24/07 wykonania przepisu ograniczającego do dnia 31 marca 2007 r. prawa do używania oznaczenia „tocai friulano”, mającego postać uwagi wyjaśniającej w pkt 103 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1429/2004 z dnia 9 sierpnia 2004 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 753/2002 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odnośnie opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina (Dz.U. L 263, str. 11), oraz w drugiej kolejności zawieszenia wykonania tego samego przepisu na terytorium Republiki Włoskiej do czasu ogłoszenia przez Trybunał wyroku w sprawach połączonych C-23/07 i C-24/07 wraz z zakazaniem eksportu produkcji we Wspólnocie oraz bez uszczerbku dla wprowadzania do obrotu wina produkcji węgierskiej noszącego oznaczenie „tokaj” lub wina o oznaczeniu homonimicznym, które dopuszczone jest od obrotu we Włoszech i we Wspólnocie.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zarządzenie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa F-80/13: Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2013 r. — ZZ przeciwko ESMA

text:
               9.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 325/51

         Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2013 r. — ZZ przeciwko ESMA
   (Sprawa F-80/13)
   2013/C 325/83
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci O. Kress i S. Bassis)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA)

      Przedmiot i opis sporu

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie przedłużenia okresu próbnego skarżącego oraz wydanej następnie decyzji w sprawie jego zwolnienia, a po drugie, żądanie naprawienia rzekomo poniesionej szkody.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie przedłużenia okresu próbnego;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie zwolnienia;

               —

               zasądzenie od ESMA na rzecz skarżącego, tytułem naprawienia rzekomo poniesionej szkody, odszkodowania za szkodę szacowanego tymczasowo ex aequo et bono na 373 414 EUR oraz zadośćuczynienia za krzywdę, szacowanego na 50 000 EUR;

               —

               obciążenie ESMA kosztami postępowania.


title: Sprawa C-71/13 P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 15 lipca 2014 r. – Republika Grecka przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — EFOGR, EFRG i EFRROW — Wydatki wyłączone z finansowania Unii Europejskiej — Wydatki poniesione przez Republikę Grecką)

text:
               15.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/27

         Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 15 lipca 2014 r. – Republika Grecka przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-71/13 P) (1)

   ((Odwołanie - EFOGR, EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania Unii Europejskiej - Wydatki poniesione przez Republikę Grecką))
   2014/C 315/41
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Republika Grecka (przedstawiciele: I. Chalkias i E. Leftheriotou, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou, H. Tserepa-Lacombe i A. Markoulli, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 101 z 6.4.2013.


title: Sprawa T-249/12: Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2012 r. — Vestel Iberia przeciwko Komisji

text:
               4.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/14

         Skarga wniesiona w dniu 5 czerwca 2012 r. — Vestel Iberia przeciwko Komisji
   (Sprawa T-249/12)
   2012/C 235/34
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Vestel Iberia, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: P. De Baere i P. Muñiz, prawnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji KOM(2010) 22 wersja ostateczna z dnia 18 stycznia 2010 r., w której stwierdzono, że zaksięgowanie należności celnych dokonane po odprawie celnej jest uzasadnione, a zwolnienie z tych należności nie jest uzasadnione w konkretnym wypadku (REM 02/08), która została doręczona skarżącej w dniu 12 kwietnia 2012 r.;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy, wedle którego:

                           —

                           należności celne przywozowe zostały zaksięgowane z naruszeniem art. 220 ust. 2 lit. b) wspólnotowego kodeksu celnego (1), albowiem pozwana błędnie przyjęła, iż rozporządzenia antydumpingowe wydane w celu zwalczania przywozu z państw trzecich mają automatycznie zastosowanie w odniesieniu do towarów pozostających w swobodnym obrocie w ramach unii celnej UE-Turcja, wobec czego pozwana błędnie nie poinformowała podmiotów gospodarczych, że rozporządzenie antydumpingowe, którego sprawa dotyczy, miało także zastosowanie do towarów pozostających w swobodnym obrocie w ramach unii celnej UE-Turcja. Tytułem pomocniczym, władze tureckie popełniły błąd, gdy potwierdziły, że cło antydumpingowe nałożone na towary z państw trzecich nie ma zastosowania w odniesieniu do towarów pozostających w swobodnym obrocie w ramach unii celnej UE-Turcja. Następnie hiszpańskie organy celne także popełniły błąd, gdyż przyjęły one, że towary objęte świadectwem A.TR nie mogą być przedmiotem dodatkowych należnosci celnych ani środków ochrony handlu i nie poinformowały podmiotu gospodarczego, że dokonywany przezeń przywóz z Turcji może być objęty takimi środkami, nawet jeżeli towary zostały dopuszczone do swobodnego obrotu.

               2)

               Zarzut drugi, wedle którego:

                           —

                           powyższy błąd, popełniony przez właściwe organy celne nie mógł zostać w sposób rozsądny wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności, która działała w dobrej wierze, przestrzegając wszelkich obowiązujących przepisów dotyczących zgłoszeń celnych.

               3)

               Zarzut trzeci, wedle którego:

                           —

                           skarżąca spółka jest zdania, iż znajduje się ona w szczególnej sytuacji, o której mowa w art. 239 wspólnotowego kodeksu celnego, a także nie można jej przypisać świadomego działania ani ewidentnego zaniedbania w rozumieniu art. 239 tego kodeksu.

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1 — wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 2, t. 4, s. 307; sprost.: Dz.U. wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 1, t. 21, s. 65, Dz.U. 2009 L 10, s. 35).


title: Wyrok Trybunału Sprawiedliwości (szósta izba) z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie C-59/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2001/29/WE — Harmonizacja niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym — Brak transpozycji w przepisanym terminie)

text:
               2.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/5

      WYROK TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI

   (szósta izba)
   z dnia 27 stycznia 2005 r.
   w sprawie C-59/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2001/29/WE - Harmonizacja niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym - Brak transpozycji w przepisanym terminie)
   (2005/C 82/09)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie C-59/04 mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 11 lutego 2004 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: K. Banks) przeciwko Republice Francuskiej (pełnomocnicy: G. de Bergues i A. Bodard-Hermant), Trybunał (szósta izba), w składzie: A. Borg Barthet, prezes izby, J.-P. Puissochet i J. Malenovský (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: A. Tizzano, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 27 stycznia 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1.

               Nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do art. 5 ust. 1 oraz art. 6 i 7 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2.

               Skarga zostaje oddalona w pozostałej części.

               3.

               Każda strona ponosi własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 71 z 20.3.2004.


title: Sprawa T-375/16: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2016 r. – Sabre GLBL/EUIPO (INSTASITE)

text:
               5.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/30

         Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2016 r. – Sabre GLBL/EUIPO (INSTASITE)
   (Sprawa T-375/16)
   (2016/C 326/52)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Sabre GLBL, Inc. (Southlake, Teksas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat J. Zecher)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „INSTASITE” – zgłoszenie nr 13 882 162

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie R 1742/2015-2

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-546/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret — Dania) — Dansk Jurist- og Økonomforbund, działający w imieniu Erika Toftgaarda przeciwko Indenrigs- og Sundhedsministeriet (Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy — Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek — Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 6 ust. 1 i 2 — Odmowa wypłaty wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy urzędnikom, którzy ukończyli 65 lat i kwalifikują się do korzystania z emerytury)

text:
               23.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 344/13

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 26 września 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret — Dania) — Dansk Jurist- og Økonomforbund, działający w imieniu Erika Toftgaarda przeciwko Indenrigs- og Sundhedsministeriet
   (Sprawa C-546/11) (1)

   (Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 6 ust. 1 i 2 - Odmowa wypłaty wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy urzędnikom, którzy ukończyli 65 lat i kwalifikują się do korzystania z emerytury)
   2013/C 344/21
   Język postępowania: duński

      Sąd odsyłający

   Højesteret

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Dansk Jurist- og Økonomforbund, działający w imieniu Erika Toftgaarda

      Strona pozwana: Indenrigs- og Sundhedsministeriet

      Przy udziale: Centralorganisationernes Fællesudvalg (CFU), Kommunale Tjenestemænd og Overenskomstansatte (KTO), Personalestyrelsen, Kommunernes Landsforening (KL), Danske Regioner

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Højesteret — Wykładnia art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16) — Ustalenie w ramach systemów zabezpieczenia społecznego pracowników wieku dostępu lub uprawnienia do świadczeń emerytalnych lub inwalidzkich — Dyskryminacja ze względu na wiek — Przepisy krajowe przewidujące w przypadku likwidacji stanowiska pracownika odszkodowanie przez okres trzech lat lub do czasu osiągnięcia przezeń wieku emerytalnego — Wypłata mającemu 65 lat pracownikowi, którego stanowisko zostało zlikwidowane, zamiast jego dawnego wynagrodzenia, emerytury, niezależnie od przysługującego mu prawu do kontynuowania działalności zawodowej po osiągnięciu wieku 65 lat

      Sentencja

               1)

               Artykuł 6 ust. 2 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że powinien być on stosowany wyłącznie do świadczeń emerytalnych i inwalidzkich z systemu zabezpieczenia społecznego pracowników

               2)

               Artykuł 2 i art. 6 ust. 1 dyrektywy 2000/78 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie istnieniu uregulowania krajowego, na podstawie którego urzędnicy, którzy osiągnęli wiek umożliwiający im pobieranie świadczenia emerytalnego, nie mogą — z tego wyłącznie powodu — korzystać z wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy przeznaczonego dla urzędników zwolnionych z powodu likwidacji ich stanowiska.

      (1)  Dz.U. C 13 z 14.1.2012.


title: Sprawa C-293/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 14 marca 2013 r. w sprawie T-587/08, Fresh Del Monte Produce, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 27 maja 2013 r. przez Fresh Del Monte Produce, Inc.

text:
               31.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/18

         Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 14 marca 2013 r. w sprawie T-587/08, Fresh Del Monte Produce, Inc. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 27 maja 2013 r. przez Fresh Del Monte Produce, Inc.
   (Sprawa C-293/13 P)
   2013/C 252/27
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Fresh Del Monte Produce, Inc. (przedstawiciele: B. Meyring, Rechtsanwalt, adwokaci L. Suhr i O. Van Ermengem)

      Druga strona postępowania: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG, Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

   Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu wydanego w dniu 14 marca 2013 r. w sprawie T-587/08,

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 października 2008 r. (C(2008) 5955 wersja ostateczna) w sprawie COMP/39.188 — Banany, w zakresie, w jakim dotyczy ona wnoszącego odwołanie oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach.

      Zarzuty i główne argumenty

   Po pierwsze, wnoszący odwołanie podnosi, że Komisja i Sąd błędnie zastosowały art. 81 ust. 1 WE (obecnie art. 101 TFUE) i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 (1), uznając, że Del Monte ponosi odpowiedzialność za naruszenie. Kryterium odpowiedzialności spółki dominującej zakłada, że spółka zależna nie może decydować w sposób autonomiczny o swoim zachowaniu na rynku. Oznacza to, że odpowiedzialność spółki dominującej może powstać tylko w przypadkach, w których spółka zależna postępuje zasadniczo zgodnie ze wskazówkami spółki dominującej. Komisja i Sąd uznały, że Del Monte ponosi odpowiedzialność za zachowanie Weicherta, przyznając, iż „Weichert nie zawsze postępowała zgodnie ze wskazówkami Del Monte” oraz że „decyzje Weichert w sprawie cen mogły nie spełniać oczekiwań Del Monte”. Ponadto ani z decyzji, ani z wyroku nie wynika, że Weichert rzeczywiście postępowała zgodnie ze wskazówkami Del Monte. Wnoszący odwołanie dodaje, że Sąd poprzestał na dokonaniu oceny szeregu czynników pozwalających na stwierdzenie, że Del Monte rzekomo wywierała w określonym stopniu wpływ, lecz Sąd nie zastosował kryterium wyrażonego w orzecznictwie w celu dokonania oceny, na czym polegał „decydujący” charakter tego wpływu.
   Posiłkowo wnoszący odwołanie podnosi zarzut, że Sąd przeinaczył niektóre dowody w szczególności w zakresie oceny umowy partnerskiej Weicherta i oświadczeń pozostałych importerów.
   Wnoszący odwołanie twierdzi ponadto, że, nie uwzględniając poszczególnych indywidualnych dowodów na tej tylko podstawie, że takie dowody nie umożliwiły wykazania braku decydującego wpływu, Sąd faktycznie przeniósł ciężar dowodu. Stanowi to naruszenie art. 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (domniemanie niewinności), art. 6 ust. 2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka oraz zasady in dubio pro reo.
   Wnoszący odwołanie podnosi wreszcie, że, uznając, iż Dole, Chiquita i Weichert popełniły jednolite i ciągłe naruszenie, mimo że Weichert nie wiedział o wymianie informacji pomiędzy Chiquitą i Dole, Sąd błędnie zastosował art. 81 ust. 1 WE.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).


title: Sprawa C-63/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Rovereto (Włochy) w dniu 11 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Johnowi Austine’owi

text:
               16.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 120/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Rovereto (Włochy) w dniu 11 lutego 2011 r. — postępowanie karne przeciwko Johnowi Austine’owi
   (Sprawa C-63/11)
   2011/C 120/09
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Tribunale di Rovereto

      Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

   John Austine

      Pytanie prejudycjalne

   Czy w świetle zasad lojalnej współpracy oraz skuteczności dyrektyw, wykładni artykułów 15 i 16 dyrektywy 2008/115/WE (1) należy dokonywać w ten sposób, iż państwo członkowskie nie może przewidzieć, że brak współpracy w postępowaniu administracyjnym dotyczącym powrotu ze strony obywatela państwa trzeciego, którego pobyt jest nielegalny umożliwia zastosowanie środków pozbawienia wolności osobistej na podstawach innych niż środek detencyjny i kwalifikowanych zgodnie z ustawą krajową, przy braku wystąpienia przesłanek i zapewnienia gwarancji o których mowa we wspomnianych art. 15 i 16, w następstwie niezastosowania się do nakazu wydalenia wydanego przez właściwy organ administracji zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy?

      (1)  Dz.U. L 348, s. 98.


title: Sprawa C-505/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova (Włochy) w dniu 12 czerwca 2006 r. — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova przeciwko Euricom SpA

text:
               24.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 42/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria regionale di Genova (Włochy) w dniu 12 czerwca 2006 r. — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova przeciwko Euricom SpA
   (Sprawa C-505/06)
   (2007/C 42/20)
   Język postępowania: włoski
   Sąd krajowy
   Commissione tributaria regionale di Genova
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

      Strona pozwana: Euricom SpA
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 216 Wspólnotowego kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że znajduje on zastosowanie wyłącznie do towarów uzyskanych w procedurze uszlachetniania czynnego, które zawierają towary niewspólnotowe, czy też stanowi on niezależne od innych źródło powstania długu celnego, uzasadnione wymogiem nieprzyznania podwójnych ułatwień celnych?

               2)

               Czy art. 115 ust. 1 i 3 Wspólnotowego kodeksu celnego i odpowiednie przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu (EWG) 2913/92 (1) regulują, w ramach procedury uszlachetniania czynnego przeprowadzonej jako uprzedni wywóz oraz równoważny przywóz wyrównawczy (EX-IM), kwestie uzyskania statusu celnego towaru wspólnotowego i korzyści z odpowiadającego zwolnienia z należności celnych przywozowych dla towaru przywożonego w ramach wyrównania z towarem uprzednio wywiezionym w charakterze towaru pochodzącego z Włoch? Czy też przepisy te nie znajdują zastosowania, jeżeli rzeczona procedura w stosunku do omawianych towarów dotyczy uprzedniego wywozu do państw, z którymi Wspólnota Europejska zawarła odpowiednie umowy?

               3)

               Czy w niniejszym przypadku fakt, że przywołany powyżej art. 115 ust. 3 stanowi, iż towary przywożone w ramach wyrównania uzyskują status celny wspólnotowych towarów uprzednio wywiezionych, wpływa na daną procedurę, w szczególności na wspólnotowe pochodzenie uprzednio wywiezionego krajowego ryżu? W przypadku odpowiedzi twierdzącej, jaki jest związek między procedurą uszlachetniania czynnego a przepisami dotyczącymi pochodzenia ustanowionymi we Wspólnotowym kodeksie celnym i w umowach z państwami Europy Środkowej i Wschodniej?

               4)

               Czy art. 15 ust. 2 umów zawartych między Wspólnotą Europejską a państwami Europy Środkowej i Wschodniej w zakresie, w jakim stanowi, że zakaz zwrotu należności celnych dotyczący surowców niepochodzących [ze Wspólnoty] używanych w produkcji towarów wywożonych wraz ze świadectwem EUR 1 (wydanym przez wspólnotowy organ celny) nie znajduje zastosowania, jeżeli takie towary są przeznaczone do krajowego spożycia, ma być interpretowany w ten sposób, że pozbawia on art. 216 Wspólnotowego kodeksu celnego wszelkiego istotnego znaczenia (effet utile)?

      (1)  Dz. U. L 302, str. 1.


title: Zaproszenie do zgłaszania kandydatur — Dyrektor generalny (w grupie zaszeregowania AD 15–AD 16) ds. tłumaczeń w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej

text:
               12.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CA 307/1

         ZAPROSZENIE DO ZGŁASZANIA KANDYDATUR
   Dyrektor generalny (w grupie zaszeregowania AD 15–AD 16) ds. tłumaczeń w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej
   (2010/C 307 A/01)

      Istnieje wakat na stanowisku dyrektora generalnego (w grupie zaszeregowania AD 15–AD 16) ds. tłumaczeń w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu. Stanowisko to zostanie obsadzone na podstawie art. 29 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.

   CHARAKTER ZADAŃ I WYMAGANIA
   Osoba, która obejmie to stanowisko, będzie odpowiedzialna, pod bezpośrednim zwierzchnictwem Sekretarza, za działalność Dyrekcji Generalnej Tłumaczeń. Ta dyrekcja generalna zapewnia tłumaczenie tekstów prawniczych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Służba tłumaczeniowa przyczynia się do przestrzegania systemu językowego w ramach trzech organów sądowych, które wchodzą w skład tej instytucji, zarówno w zakresie prowadzenia postępowań, jak i publikacji orzecznictwa. Służba ta zatrudnia około 900 osób, w tym ponad 600 prawników lingwistów (1), i korzysta również z pomocy współpracowników niezależnych (freelance).
   Dyrektor generalny ds. tłumaczeń musi wykazywać się zdolnościami do kierowania i koordynowania pracami dużej jednostki administracyjnej, od której wymaga się gotowości dostosowywania się do zmian zachodzących w ramach systemu sądownictwa i dokonywania przekształceń w obliczu przyszłych rozszerzeń Unii Europejskiej. Musi on wykazywać się dużym zmysłem organizacyjnym umożliwiającym dostosowywanie struktury dyrekcji generalnej do nowych wyzwań. Musi on także posiadać umiejętności interpersonalne, jak również mieć dar przekonywania i motywowania pracowników. Osoba, która obejmie to stanowisko, będzie odpowiedzialna za koordynację działań szefów dwudziestu dwóch wydziałów językowych i czterech wydziałów funkcjonalnych w ramach dyrekcji generalnej oraz za skuteczną współpracę z innymi dyrektorami generalnymi i szefami służb instytucji.
   Ponadto, aby stawić czoła stale rosnącemu obciążeniu pracą, któremu nie można sprostać wyłącznie poprzez wzrost zatrudnienia, należy podjąć wszelkie działania mające na celu dalsze podnoszenie osiągniętego już przez służbę tłumaczeniową wysokiego poziomu wydajności. Osiągnięcie tego celu wymaga w szczególności stałego udoskonalania organizacji i metod pracy oraz upowszechniania stosowania nowych technologii. Dyrektor generalny ds. tłumaczeń musi wykazywać bardzo duże zainteresowanie kwestiami związanymi z zagadnieniami informatycznymi i korzystaniem z nowych technologii.
   Co więcej, zarządzaniu służbą tłumaczeniową musi stale przyświecać cel dostosowywania metod wykorzystywanych w dyrekcji generalnej do potrzeb pracy orzeczniczej i utrzymywania wysokiej jakości tłumaczeń.
   W konsekwencji osoba, która obejmie to stanowisko, będzie musiała wykazywać się dużą wiedzą i bogatym doświadczeniem zawodowym w zakresie zarządzania jednostką wyspecjalizowaną w dziedzinie tłumaczeń oraz zdolnością działania uwzględniającego organizację i funkcjonowanie Trybunału.
   Ze względu na specyfikę środowiska pracy kandydat na stanowisko dyrektora generalnego ds. tłumaczeń musi posiadać wyższe wykształcenie prawnicze poświadczone dyplomem uniwersyteckim, jak również gruntowną znajomość jednego z języków urzędowych Unii Europejskiej oraz bardzo dobrą znajomość dwóch innych języków urzędowych Unii. Zważywszy na charakter służby, konieczna jest bardzo dobra znajomość języka francuskiego i dobra znajomość języka angielskiego.
   ZGŁASZANIE KANDYDATUR
   Kandydatury na to stanowisko należy kierować wyłącznie za pośrednictwem poczty elektronicznej na ręce sekretarza Trybunału Sprawiedliwości, na adres: DG.DGT@curia.europa.eu najpóźniej do dnia 4 grudnia 2010 r. Do zgłoszeń należy dołączyć szczegółowy życiorys wraz z wszystkimi koniecznymi dokumentami. Kandydaci są proszeni także o załączenie do swej kandydatury nieprzekraczającego pięciu stron pisma przedstawiającego wizję sprawowania przez nich tej funkcji oraz wskazującego powody, dla których ich zdaniem kwalifikują się oni do objęcia tego stanowiska.
   Luksemburg dnia 26 października 2010 r.

      (1)  Uzupełniające informacje dotyczące Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Dyrekcji Generalnej Tłumaczeń są dostępne na stronie internetowej tej instytucji (www.curia.europa.eu).


title: Sprawa T-278/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 1 czerwca 2015 r. przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) od wyroku wydanego w dniu 18 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-51/14

text:
               7.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/72

         Odwołanie wniesione w dniu 1 czerwca 2015 r. przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) od wyroku wydanego w dniu 18 marca 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-51/14
   (Sprawa T-278/15 P)
   (2015/C 294/87)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) (przedstawiciele: S. Marquardt i M. Silva, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: KL (Bruksela, Belgia)

      Żądania

   Wnosząca odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (trzecia izba) z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie F-51/14;

               —

               uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji;

               —

               obciążenie drugiej strony postępowania kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi sześć zarzutów, z których część dotyczy systemu oceny, a część systemu awansowania.

               —

               W przedmiocie systemu oceny

                           1.

                           Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 43 regulaminu pracowniczego urzędników, zasad rozkładu ciężaru dowodu, zakazu orzekania ultra petita i prawa do obrony wnoszącej odwołanie.

                           2.

                           Zarzut drugi dotyczący naruszenia granic kontroli sądowej. Wnosząca odwołanie podnosi, że w zaskarżonym wyroku Sąd do spraw Służby Publicznej Służby Publicznej kilkakrotnie przekroczył granice swojej kontroli, i zdaje się, że chce narzucić jej przyjęcie określonego systemu oceny.

                           3.

                           Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa w odniesieniu do braku obiektywizmu systemu oceny niewyrażanej liczbowo i naruszenia art. 43 regulaminu pracowniczego.

               —

               W przedmiocie systemu awansowania

                           4.

                           Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zakazu orzekania ultra petita i prawa do obrony wnoszącej odwołanie.

                           5.

                           Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasad rozkładu ciężaru dowodu.

                           6.

                           Szósty zarzut dotyczący naruszenia prawa w odniesieniu do naruszenia przez stronę wnoszącą odwołanie art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników.


title: Sprawa C-536/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 13 października 2015 r. – Tele2 (Netherlands) BV i in./Autoriteit Consument en Markt (ACM), inna strona: European Directory Assistance NV

text:
               25.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 27/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Niderlandy) w dniu 13 października 2015 r. – Tele2 (Netherlands) BV i in./Autoriteit Consument en Markt (ACM), inna strona: European Directory Assistance NV
   (Sprawa C-536/15)
   (2016/C 027/09)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Tele2 (Netherlands) BV, Ziggo BV, Vodafone Libertel BV

      Strona pozwana: Autoriteit Consument en Markt (ACM)

      Inna strona: European Directory Assistance NV

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 25 ust. 2 dyrektywy 2002/22/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że przez wnioski trzeba rozumieć także wniosek przedsiębiorstwa z siedzibą w innym państwie członkowskim, które wnosi o udzielenie informacji w celu świadczenia publicznie dostępnych usług biura numerów i spisów abonentów, które są oferowane w tym państwie członkowskim lub w innych państwach członkowskich?

               2)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy dostawca, który przydziela numery telefoniczne i który na podstawie krajowych przepisów prawnych jest zobowiązany poprosić abonentów telefonicznych o zgodę na umieszczenie ich danych w standardowych spisach abonentów i wykorzystywanie tych danych w usługach biura numerów, może w świetle zasady niedyskryminacji przy zwracaniu się z prośbą o zgodę wprowadzić rozróżnienie w zależności od tego, w jakim państwie członkowskim przedsiębiorstwo, które zwraca się o udzielenie informacji w rozumieniu art. 25 ust. 2 dyrektywy 2002/22/WE, oferuje spis abonentów i usługę biura numerów?

      (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108, s. 5, wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 29, s. 367).


title: Sprawa C-583/12: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 kwietnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus – Estonia) – Sintax Trading OÜ przeciwko Maksu- ja Tolliameti [Odesłanie prejudycjalne — Rozporządzenie (WE) nr 1383/2003 — Środki mające na celu niedopuszczenie do wprowadzania do obrotu towarów podrabianych i towarów pirackich — Artykuł 13 ust. 1 — Właściwość organów celnych w zakresie ustalenia naruszenia prawa własności intelektualnej]

text:
               10.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/9

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 kwietnia 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus – Estonia) – Sintax Trading OÜ przeciwko Maksu- ja Tolliameti
   (Sprawa C-583/12) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (WE) nr 1383/2003 - Środki mające na celu niedopuszczenie do wprowadzania do obrotu towarów podrabianych i towarów pirackich - Artykuł 13 ust. 1 - Właściwość organów celnych w zakresie ustalenia naruszenia prawa własności intelektualnej])
   2014/C 175/10
   Język postępowania: estoński

      Sąd odsyłający

   Riigikohus

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Sintax Trading OÜ

      Strona pozwana: Maksu- ja Tolliameti

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Riigikohus – Wykładnia art. 13 ust. 1 i art. 17 oraz motywów pierwszego, drugiego i trzeciego rozporządzenia Rady (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczącego działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa (Dz.U. L 196, s. 7) – Środki mające na celu niedopuszczenie do wprowadzania do obrotu towarów podrabianych i towarów pirackich – Postępowanie mające na celu ustalenie, czy doszło do naruszenia prawa własności intelektualnej – Właściwość organów celnych w zakresie ustalenia naruszenia prawa własności intelektualnej – Przysługujące organom celnym uprawnienie do wszczęcia z urzędu postępowania mającego na celu ustalenie, czy doszło do naruszenia prawa własności intelektualnej, bez konieczności wszczęcia takiego postępowania przez właściciela tego prawa

      Sentencja

   Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczącego działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on, aby organy celne wobec braku jakiegokolwiek wniosku właściciela prawa własności intelektualnej same wszczęły i prowadziły postępowanie, o którym mowa w tym przepisie, pod warunkiem że decyzje przyjęte w tej dziedzinie przez te organy mogą być przedmiotem odwołania, zapewniając ochronę praw jednostek wynikających z prawa Unii, a w szczególności z tego rozporządzenia.

      (1)  Dz.U. C 55 z 23.2.2013.


title: Sprawa C-508/14: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud – Republika Czeska) – Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s. [Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) — Kalkulacja kosztu obowiązku świadczenia usługi powszechnej — Uwzględnienie stopy zwrotu z zasobów własnych — Bezpośrednia skuteczność — Stosowanie ratione temporis]

text:
               23.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 389/11

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud – Republika Czeska) – Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s.
   (Sprawa C-508/14) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) - Kalkulacja kosztu obowiązku świadczenia usługi powszechnej - Uwzględnienie stopy zwrotu z zasobów własnych - Bezpośrednia skuteczność - Stosowanie ratione temporis])
   (2015/C 389/13)
   Język postępowania: czeski

      Sąd odsyłający

   Nejvyšší správní soud

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Český telekomunikační úřad

      Strona pozwana: T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s.

      przy udziale: O2 Czech Republic a.s., dawniej Telefónica Czech Republic a.s., UPC Česká republika s.r.o.

      Sentencja

               1)

               Artykuły 12 i 13 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej) należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by koszt netto obowiązku świadczenia usługi powszechnej obejmował „rozsądny zysk” podmiotu świadczącego tę usługę składający się ze stopy zwrotu z zasobów własnych, której zażądałoby przedsiębiorstwo porównywalne z podmiotem świadczącym usługę powszechną rozważające, czy podjąć się wykonywania danej usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym w całym okresie powierzenia, przy uwzględnieniu poziomu ryzyka.

               2)

               Artykuły 12 i 13 dyrektywy 2002/22 należy interpretować w ten sposób, że są one bezpośrednio skuteczne i że jednostki mogą powoływać się na nie bezpośrednio przed sądem krajowym w celu zakwestionowania decyzji krajowego organu regulacyjnego.

               3)

               Dyrektywę 2002/22 należy interpretować w ten sposób, że nie znajduje ona zastosowania do określenia wysokości kosztu netto obowiązku świadczenia przez przedsiębiorstwo wyznaczone usługi powszechnej w okresie poprzedzającym przystąpienie Republiki Czeskiej do Unii Europejskiej, a mianowicie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r.

      (1)  Dz.U. C 56 z 16.2.2015.


title: Sprawa C-224/13: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 7 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal di Cagliari — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Sergio Alfonso Lorrai (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Prawa podstawowe — Przewlekłość postępowania karnego — Zawieszenie postępowania karnego na czas nieokreślony w przypadku choroby oskarżonego powodującej jego niezdolność do świadomego udziału w postępowaniu — Nieuleczalna choroba oskarżonego — Brak wprowadzenie w życie prawa Unii — Oczywisty brak właściwości Trybunału)

text:
               22.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/23

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 7 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal di Cagliari — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Sergio Alfonso Lorrai
   (Sprawa C-224/13) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Prawa podstawowe - Przewlekłość postępowania karnego - Zawieszenie postępowania karnego na czas nieokreślony w przypadku choroby oskarżonego powodującej jego niezdolność do świadomego udziału w postępowaniu - Nieuleczalna choroba oskarżonego - Brak wprowadzenie w życie prawa Unii - Oczywisty brak właściwości Trybunału)
   2014/C 52/41
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunal di Cagliari

      Strony w krajowym postępowaniu karnym

   Sergio Alfonso Lorrai

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal di Cagliari — Wykładnia art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także art. 6 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w związku z art. 6 TUE — Przewlekłość postepowania karnego — Przepisy krajowe przewidujące obowiązek zawieszenia postępowania karnego na czas nieokreślony w przypadku choroby oskarżonego powodującej jego niezdolność do świadomego udziału w postępowaniu — Obowiązek poddania oskarżonego okresowej kontroli — Nieuleczalna choroba oskarżonego

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane do niego przez Tribunale di Cagliari (Włochy).

      (1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.


title: Sprawa T-589/08: Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług informatycznych oraz usług wsparcia użytkowników odnoszących się do wspólnotowego systemu obrotu prawami do emisji — Odrzucenie oferty — Kryteria udzielenia zamówienia — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Równość traktowania — Przejrzystość)

text:
               9.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/12

         Wyrok Sądu z dnia 3 marca 2011 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji
   (Sprawa T-589/08) (1)

   (Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Świadczenie usług informatycznych oraz usług wsparcia użytkowników odnoszących się do wspólnotowego systemu obrotu prawami do emisji - Odrzucenie oferty - Kryteria udzielenia zamówienia - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Równość traktowania - Przejrzystość)
   2011/C 113/24
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: N. Korogiannakis, P. Katsimani i M. Dermitzakis, dikigoroi)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Manhaeve i N. Bambara, pełnomocnicy, wspierani przez: P. Wytinck i B. Hoorelbeke, avocats)

      Przedmiot

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 października 2008 r. w przedmiocie odrzucenia oferty złożonej przez skarżącą w ramach procedury przetargowej nr ENV.C2/FRA/2008/0017 mającej na celu zawarcie umowy ramowej na świadczenie usług informatycznych oraz usług wsparcia użytkownika dla potrzeb wspólnotowego systemmu handlu uprawnieniami do emisji [niezależny dziennik transakcji Wspólnoty (CITL) oraz rejestr Wspólnoty (CR)] (Dz.U. 2008/S 72-096229), jak również decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia publicznego innemu oferentowi oraz, po drugie, żądanie naprawienia szkody.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Spółka Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 69 z dnia 21.3.2009.


title: Sprawa T-229/07: Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Vitro Corporation przeciwko OHIM VALLON (V)

text:
               25.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/43

         Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2007 r. — Vitro Corporation przeciwko OHIM VALLON (V)
   (Sprawa T-229/07)
   (2007/C 199/81)
   Język skargi: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Vitro Corporativo, S.A de C.V. (przedstawiciel: adwokat J. Botella Reyna)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Vallon GmbH
   Żądania strony skarżącej

               —

               nakazanie przez Sąd dokonania rejestracji będącego przedmiotem sporu wspólnotowego znaku towarowego celem odróżnienia towarów należących do klasy 19.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Vitro Corporativo, S.A de C.V.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy przedstawiający literę „V” (zgłoszenie nr 2.669.513) dla towarów i usług z klas 1, 7, 8, 9, 11, 12, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 27, 30, 35, 39, 40, 41, 42 i 43.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: VALLON GMBH

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 51.037 (litera V na białym tle) dla towarów z klasy 9 (urządzenia kontrolne i inspekcyjne)

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu i odmowa rejestracji wspólnotowego znaku towarowego dla towarów należących do klasy 19

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego


title: Sprawa C-231/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles w dniu 10 maja 2007 r. — Tiercé Ladbroke SA przeciwko państwu belgijskiemu

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 170/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles w dniu 10 maja 2007 r. — Tiercé Ladbroke SA przeciwko państwu belgijskiemu
   (Sprawa C-231/07)
   (2007/C 170/19)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   cour d'appel de Bruxelles.
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Tiercé Ladbroke SA

      Strona pozwana: państwo belgijskie.
   Pytania prejudycjalne
   Czy usługi świadczone przez przedstawiciela, działającego na rachunek dającego zlecenie wykonującego działalność w zakresie przyjmowania zakładów dotyczących wyścigów konnych i innych wydarzeń sportowych, polegające na tym, iż przedstawiciel przyjmuje zakłady w imieniu dającego zlecenie, rejestruje zakład, potwierdza jego przyjęcie poprzez wydanie klientowi biletu, zbiera pieniądze, wypłaca wygrane, ponosi wyłączną odpowiedzialność vis-à-vis dającego zlecenie za zarządzenie zebranymi pieniędzmi i ewentualną kradzież lub utratę pieniędzy, w zamian za co przedstawiciel ten otrzymuje wynagrodzenie w postaci prowizji od dającego zlecenie, są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy, (1) który zwalnia transakcje, łącznie z negocjacjami, dotyczące depozytu […], płatności?

      (1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1).


title: Sprawa F-20/06 RENV: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 30 stycznia 2013 r. — De Luca przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Przekazanie sprawy do Sądu po uchyleniu rozstrzygnięcia — Powołanie — Urzędnicy przechodzący do wyższej grupy funkcyjnej w drodze konkursu otwartego — Kandydat wpisany na listę rezerwy kadrowej przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego — Przepisy przejściowe w zakresie zaszeregowania do grupy przy zatrudnieniu — Zaszeregowanie do grupy na podstawie nowych przepisów — Artykuł 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego)

text:
               25.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 147/31

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 30 stycznia 2013 r. — De Luca przeciwko Komisji
   (Sprawa F-20/06 RENV)
   (Służba publiczna - Urzędnicy - Przekazanie sprawy do Sądu po uchyleniu rozstrzygnięcia - Powołanie - Urzędnicy przechodzący do wyższej grupy funkcyjnej w drodze konkursu otwartego - Kandydat wpisany na listę rezerwy kadrowej przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego - Przepisy przejściowe w zakresie zaszeregowania do grupy przy zatrudnieniu - Zaszeregowanie do grupy na podstawie nowych przepisów - Artykuł 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego)
   2013/C 147/55
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Patrizia De Luca (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i J.N. Louis)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: J. Currall, pełnomocnik)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 lutego 2005 r. o powołaniu skarżącej, urzędniczki zaszeregowanej już do grupy A*10 i laureatki konkursu na grupy zaszeregowania A5/A4, na stanowisko administratora w dyrekcji generalnej ds. wymiaru sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa, w zakresie ustanawiającym zmianę zaszeregowania skarżącej z grupy A*10 na grupę zaszeregowania A*9.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               P. De Luca i Komisja Europejska pokrywają własne koszty poniesione w obu postępowaniach przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez P. De Lukę w postępowaniu przed Sądem Unii Europejskiej.

               4)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.


title: Sprawa C-333/09: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 listopada 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil de prud'hommes de Caen — Francja) — Sophie Noël przeciwko SCP Brouard Daude, syndyk Pronuptia Boutiques Province SA, Centre de Gestion et d'Étude AGS IDF EST (Odesłanie prejudycjalne — Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności — Międzynarodowy Pakt praw obywatelskich i politycznych — Zasada równości traktowania — Rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę z przyczyn ekonomicznych — Brak związku z prawem wspólnotowym — Oczywisty brak właściwości Trybunału)

text:
               27.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 51/17

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 listopada 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil de prud'hommes de Caen — Francja) — Sophie Noël przeciwko SCP Brouard Daude, syndyk Pronuptia Boutiques Province SA, Centre de Gestion et d'Étude AGS IDF EST
   (Sprawa C-333/09) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - Międzynarodowy Pakt praw obywatelskich i politycznych - Zasada równości traktowania - Rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę z przyczyn ekonomicznych - Brak związku z prawem wspólnotowym - Oczywisty brak właściwości Trybunału)
   2010/C 51/27
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Conseil de prud'hommes de Caen

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Sophie Noël

      Strona pozwana: SCP Brouard Daude, syndyk Pronuptia Boutiques Province SA, Centre de Gestion et d'Étude AGS IDF EST

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil de Prud'hommes w Caen (Francja) — Wykładnia art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności — Wykładnia art. 26 międzynarodowego Paktu praw obywatelskich i politycznych — Rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę z przyczyn ekonomicznych — Rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę z przyczyn osobistych — Przepisy krajowe uważane za sprzeczne z ww. postanowieniami — Naruszenie zasady równości traktowania

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne przedłożone przez Conseil de prud'hommes de Caen postanowieniem z dnia 11 czerwca 2009 r.

      (1)  Dz.U. C 256 z 24.10.2009.


title: Sprawa C-453/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht des Landes Brandenburg z dnia  23 listopada 2005  w sprawie Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde

text:
               11.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 60/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht des Landes Brandenburg z dnia 23 listopada 2005 w sprawie Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde
   (Sprawa C-453/05)
   (2006/C 60/39)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 20 grudnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht des Landes Brandenburg z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde Velvet
   Finanzgericht des Landes Brandenburg zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1)

               Czy ma miejsce usługa pośrednictwa w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 1 dyrektywy 77/388/EWG (1) gdy podatnik — ewentualnie reprezentowany przez subagenta — oferuje pozyskanym przez siebie klientom kredyty udzielane przez różnych kredytodawców, z którymi podatnik ten wcześniej uzgodnił ogólne warunki mające zastosowanie do jego klientów i od których otrzymuje prowizję za pośrednictwo dotyczące danego produktu, pomimo iż w transakcji tej to podatnik był osobą, która badała i dokonywała analizy sytuacji majątkowej klientów, a także ich potrzeb osobistych i finansowych, czy też przeciwnie, jest to usługa zależna, pomocnicza względem świadczenia głównego, którym jest usługa finansowa nieobjęta zakresem zastosowania art. 13 część B lit. d) nr 1 dyrektywy 77/388/EWG?

               2)

               Czy dla zwolnienia z podatku obrotowego pośrednictwa kredytowego na podstawie art. 13 część B lit. d) pkt 1 dyrektywy 77/388/EWG wymagane jest, aby:

                           a)

                           istniał bezpośredni stosunek umowny pomiędzy pośrednikiem a kredytobiorcą albo kredytodawcą oraz by

                           b)

                           pośrednik kontaktował się nie tylko z kredytobiorcą, ale także z kredytodawcą, z którym osobiście powinien uzgodnić szczegóły umowy,

                     czy też przeciwnie, zwolnienie z podatku obejmuje również prowizję uzyskaną przez podatnika od głównego agenta, dla którego pracuje w charakterze subagenta i w imieniu którego występuje wobec klientów, tytułem wynagrodzenia za to, iż owi klienci podpiszą umowy ze wskazanymi przez subagenta kredytodawcami, przy czym subagent nie kontaktuje się z kredytodawcą?

      (1)  Dz. U. L 145, str. 1


title: Sprawa C-289/04 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Showa Denko KK przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Elektrody grafitowe — Artykuł 81 ust 1 WE — Grzywny — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien — Komunikat w sprawie współpracy — Zasada non bis in idem)

text:
               30.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 237/1

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Showa Denko KK przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-289/04 P) (1)

   (Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Elektrody grafitowe - Artykuł 81 ust 1 WE - Grzywny - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien - Komunikat w sprawie współpracy - Zasada non bis in idem)
   (2006/C 237/01)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnosząca odwołanie: Showa Denko KK (Przedstawiciele: adwokaci M. Dolmans i P. Werdmuller oraz J. Temple-Lang, solicitor)

      Uczestnicy postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Hellström i H. Gading, pełnomocnicy), Tokai Carbon Co. Ltd, z siedzibą w Tokio, SGL Carbon AG, z siedzibą w Wiesbaden (Niemcy), Nippon Carbon Co. Ltd, z siedzibą w Tokio, GrafTech International Ltd, dawniej UCAR International Inc, z siedzibą w Wilmington (Stany Zjednoczone), SEC Corp., z siedzibą w Amagasaki (Japonia), The Carbide/Graphite Group Inc., z siedzibą w Pittsburghu (Stany Zjednoczone)
   Przedmiot
   Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, od T-244/01 do T-246/01, T-251/01 i T-252/01 Tokai Carbon i in. przeciwko Komisji, stwierdzającego nieważność części decyzji Komisji 2002/271/WE z dnia 18 lipca 2001 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (sprawa COMP/E-1/36.490 — Elektrody grafitowe) i obniżającego wysokość nałożonej na stronę skarżącą grzywny
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Showa Denko KK zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 239 z 25.09.2004


title: Sprawa T-83/14: Wyrok Sądu z dnia 15 grudnia 2015 r. – LTJ Diffusion/OHIM – Arthur i Aston (ARTHUR & ASTON) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego znaku towarowego ARTHUR & ASTON — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Arthur — Brak rzeczywistego używania znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Postać różniąca się co do elementów, które wpływają na charakter odróżniający]

text:
               1.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/48

         Wyrok Sądu z dnia 15 grudnia 2015 r. – LTJ Diffusion/OHIM – Arthur i Aston (ARTHUR & ASTON)
   (Sprawa T-83/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego znaku towarowego ARTHUR & ASTON - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Arthur - Brak rzeczywistego używania znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Postać różniąca się co do elementów, które wpływają na charakter odróżniający])
   (2016/C 038/62)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: LTJ Diffusion (Colombes, Francja) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo S. Lederman, następnie F. Fajgenbaum)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Arthur i Aston SAS (Giberville, Francja) (przedstawiciel: adwokat N. Boespflug)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 grudnia 2013 r. (sprawa R 1963/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między LTJ Diffusion a Arthur i Aston SAS.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               LTJ Diffusion zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 112 z 14.4.2014.