title: Sprawa C-407/18: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 czerwca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Višje sodišče v Mariboru — Słowenia) — Aleš Kuhar, Jožef Kuhar/Addiko Bank d.d. (Odesłanie prejudycjalne — Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich — Dyrektywa 93/13/EWG — Postępowanie egzekucyjne w przedmiocie wierzytelności hipotecznej — Akt notarialny stanowiący podstawę do bezpośredniego wszczęcia egzekucji — Sądowa kontrola nieuczciwych warunków umowy — Zawieszenie egzekucji — Brak właściwości sądu, do którego skierowano wniosek o wszczęcie egzekucji — Ochrona konsumenta — Zasada skuteczności — Wykładnia zgodna)

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/8

      Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 26 czerwca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Višje sodišče v Mariboru — Słowenia) — Aleš Kuhar, Jožef Kuhar/Addiko Bank d.d.
      (Sprawa C-407/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Dyrektywa 93/13/EWG - Postępowanie egzekucyjne w przedmiocie wierzytelności hipotecznej - Akt notarialny stanowiący podstawę do bezpośredniego wszczęcia egzekucji - Sądowa kontrola nieuczciwych warunków umowy - Zawieszenie egzekucji - Brak właściwości sądu, do którego skierowano wniosek o wszczęcie egzekucji - Ochrona konsumenta - Zasada skuteczności - Wykładnia zgodna)
      (2019/C 280/09)
      Język postępowania: słoweński

         Sąd odsyłający

      Višje sodišče v Mariboru

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Aleš Kuhar, Jožef Kuhar

         Strona pozwana: Addiko Bank d.d.

         Sentencja

      Dyrektywę Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w świetle zasady skuteczności w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, zgodnie z którym sąd krajowy, do którego wystąpiono o wszczęcie egzekucji z umowy kredytu hipotecznego, zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem w formie aktu notarialnego bezpośrednio wykonalnego, nie dysponuje albo na wniosek konsumenta, albo z urzędu, możliwością zbadania, czy zawarte w takim akcie warunki nie mają charakteru nadużycia w rozumieniu tej dyrektywy, i zawieszenia na tej podstawie egzekucji będącej przedmiotem wniosku.

         (1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.


title: Sprawa C-518/18: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 czerwca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresní soud v Českých Budějovicích — Republika Czeska) — RD/SC (Odesłanie prejudycjalne — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 — Europejski tytuł egzekucyjny dla roszczeń bezspornych — Nadanie orzeczeniu zaświadczenia europejskiego tytułu egzekucyjnego — Minimalne standardy dla postępowań dotyczących roszczeń bezspornych — Pozwany nieznany z miejsca pobytu, który nie stawił się na rozprawie)

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/9

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 27 czerwca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresní soud v Českých Budějovicích — Republika Czeska) — RD/SC
      (Sprawa C-518/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 - Europejski tytuł egzekucyjny dla roszczeń bezspornych - Nadanie orzeczeniu zaświadczenia europejskiego tytułu egzekucyjnego - Minimalne standardy dla postępowań dotyczących roszczeń bezspornych - Pozwany nieznany z miejsca pobytu, który nie stawił się na rozprawie)
      (2019/C 280/10)
      Język postępowania: czeski

         Sąd odsyłający

      Okresní soud v Českých Budějovicích

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: RD

         Strona pozwana: SC

         Sentencja

      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 805/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia europejskiego tytułu egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji gdy sąd nie zdoła ustalić miejsca pobytu strony pozwanej, nie zezwala ono na nadanie zaświadczenia europejskiego tytułu egzekucyjnego orzeczeniu wydanemu w przedmiocie roszczenia po przeprowadzeniu rozprawy, na której nie stawiła się ani strona pozwana, ani kurator procesowy wyznaczony do celów danego postępowania.

         (1)  Dz.U. C 392 z 29.10.2018.


title: Sprawa C-131/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 11 kwietnia 2019 r. — Vanessa Gambietz/Erica Ziegler

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/10

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 11 kwietnia 2019 r. — Vanessa Gambietz/Erica Ziegler
      (Sprawa C-131/18) (1)

      (2019/C 280/12)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesgerichtshof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Vanessa Gambietz

         Strona pozwana: Erica Ziegler

         Pytania prejudycjalne

      Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych należy interpretować w ten sposób, że od rozsądnej rekompensaty przewidzianej w tym przepisie należy odliczyć stałą kwotę w wysokości 40 EUR przyznaną wierzycielowi na podstawie art. 6 ust. 1 wspomnianej dyrektywy.

         (1)  Dz.U. C 142 z 23.4.2018.


title: Sprawa C-293/18: Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 19 marca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Hiszpania) — Sindicato Nacional de CCOO de Galicia/Unión General de Trabajadores de Galicia (UGT), Universidad de Santiago de Compostela, Confederación Intersindical Gallega (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70/WE — Porozumienie ramowe ETUC, UNICE i CEEP w sprawie pracy na czas określony — Klauzule 2 i 3 — Pojęcie „pracownika zatrudnionego na czas określony” — Klauzula 4 — Zasada niedyskryminacji — Porównywalność sytuacji — Uzasadnienie — Odprawa w wypadku rozwiązania umowy o pracę na czas nieokreślony z obiektywnej przyczyny — Brak odprawy po wygaśnięciu doktoranckiej umowy o pracę na czas określony)

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/11

      Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 19 marca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Hiszpania) — Sindicato Nacional de CCOO de Galicia/Unión General de Trabajadores de Galicia (UGT), Universidad de Santiago de Compostela, Confederación Intersindical Gallega
      (Sprawa C-293/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe ETUC, UNICE i CEEP w sprawie pracy na czas określony - Klauzule 2 i 3 - Pojęcie „pracownika zatrudnionego na czas określony” - Klauzula 4 - Zasada niedyskryminacji - Porównywalność sytuacji - Uzasadnienie - Odprawa w wypadku rozwiązania umowy o pracę na czas nieokreślony z obiektywnej przyczyny - Brak odprawy po wygaśnięciu doktoranckiej umowy o pracę na czas określony)
      (2019/C 280/13)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Tribunal Superior de Justicia de Galicia

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Sindicato Nacional de CCOO de Galicia

         Strona pozwana: Unión General de Trabajadores de Galicia (UGT), Universidad de Santiago de Compostela, Confederación Intersindical Gallega

         Sentencja

                  1)

                  Wykładni Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego dnia 18 marca 1999 r. i stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), a w szczególności klauzuli 2 pkt 1 i klauzuli 3 pkt 1 tego porozumienia, należy dokonywać w ten sposób, że znajduje ono zastosowanie do pracowników takich jak rozpatrywany w postępowaniu głównym personel zatrudniony na podstawie umów doktoranckich.

                  2)

                  Wykładni klauzuli 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, stanowiącego załącznik do dyrektywy 1999/70 należy dokonywać w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego, który nie przewiduje wypłaty żadnej odprawy pracownikom zatrudnionym na podstawie umów doktoranckich, takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, po wygaśnięciu tych umów, podczas gdy odprawę przyznaje się pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony przy rozwiązywaniu z nimi umowy o pracę z obiektywnej przyczyny.

         (1)  Dz.U. C 259 z 23.7.2018.


title: Sprawa C-646/18: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 11 kwietnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Gerona — Hiszpania) — OD/Ryanair DAC (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 — Ustalenie właściwego sądu do rozpoznania żądania o wypłatę odszkodowania w związku z opóźnionym lotem — Artykuł 26 — Dorozumiany wybór jurysdykcji — Konieczność, aby pozwany wdał się w spór)

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/12

      Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 11 kwietnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Gerona — Hiszpania) — OD/Ryanair DAC
      (Sprawa C-646/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Ustalenie właściwego sądu do rozpoznania żądania o wypłatę odszkodowania w związku z opóźnionym lotem - Artykuł 26 - Dorozumiany wybór jurysdykcji - Konieczność, aby pozwany wdał się w spór)
      (2019/C 280/14)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de lo Mercantil no 1 de Gerona

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: OD

         Strona pozwana: Ryanair DAC

         Sentencja

      Artykuł 26 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie ma on zastosowania w przypadku takim jak w postępowaniu głównym, gdy pozwany nie przedstawił uwag lub nie wdał się w spór.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.


title: Sprawa C-222/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Opatowie (Polska) w dniu 8 marca 2019 r. — BW Sp. z o.o. w B. przeciwko D.R.

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/17

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Opatowie (Polska) w dniu 8 marca 2019 r. — BW Sp. z o.o. w B. przeciwko D.R.
      (Sprawa C-222/19)
      (2019/C 280/23)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy w Opatowie

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: BW Sp. z o.o. w B.

         Strona pozwana: D.R.

         Pytanie prejudycjalne

      Czy przepisy dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1); zwłaszcza art. 3 ust. 1 dyrektywy oraz zasady prawa Unii dotyczące ochrony konsumenta i równowagi stron umowy, należy interpretować w ten sposób, że przywołane przepisy oraz zasady, stoją na przeszkodzie wprowadzeniu do porządku krajowego instytucji „maksymalnych pozaodsetkowych kosztów kredytu” oraz matematycznego wzoru obliczenia wysokości tych kosztów przewidzianych w art. 5 pkt. 6a w zw. z art. 36a ustawy z 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j. Dz.U.2018.993), które to rozwiązania prawne zezwalają na zaliczenie do kosztów związanych z umową o kredyt ponoszonych przez konsumenta (całkowitego kosztu kredytu) również kosztów działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę?

         (1)  Dz.U. 1993, L 95, s. 29; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 002 P. 288 — 293


title: Sprawa C-342/19 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 12 marca 2019 r. w sprawie T-798/17, Fabio De Masi, Yanis Varoufakis/Europejski Bank Centralny (EBC), wniesione w dniu 30 kwietnia 2019 r. przez Fabię De Masi i Yanisa Varoufakisa

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/20

      Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 12 marca 2019 r. w sprawie T-798/17, Fabio De Masi, Yanis Varoufakis/Europejski Bank Centralny (EBC), wniesione w dniu 30 kwietnia 2019 r. przez Fabię De Masi i Yanisa Varoufakisa
      (Sprawa C-342/19 P)
      (2019/C 280/28)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Fabio De Masi, Yanis Varoufakis (przedstawiciel: profesor dr A. Fischer-Lescano, profesor uniwersytecki

         Pozostały uczestnik postępowania: Europejski Bank Centralny

         Żądania wnoszących odwołanie

      Wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału o:

                  1.

                  uchylenie w całości wyroku Sądu w sprawie T-798/17 i uwzględnienie żądania skargi wniesionej w pierwszej instancji.

                  2.

                  obciążenie drugiej strony odwołania kosztami postępowania zgodnie z art. 184 w związku z art. 137 i nast. regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości.

         Zarzuty i główne argumenty

      W pierwszej instancji wnoszący odwołanie wystąpili z żądaniem stwierdzenia nieważności na podstawie art. 263 ust. 4 TFUE decyzji EBC z dnia 16 października 2017 r. odmawiającej im dostępu do dokumentu z dnia 23 kwietnia 2015 r. zatytułowanego „Odpowiedzi na pytania dotyczące wykładni art. 14 ust. 4 Protokołu w sprawie Statutu ESBC i EBC”.
      Wnoszący odwołanie podnoszą cztery zarzuty na poparcie swojego pierwszego żądania podniesionego w ramach odwołania:

                  1)

                  Błędna wykładnia umocowania w prawie pierwotnym zasady przejrzystości w art. 15 ust. 1 TFUE, art. 10 ust. 3 TUE i art. 298 ust. 1 TFUE oraz w art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. W zaskarżonym wyroku błędnie uznano, że miara roszczenia dotyczącego przejrzystości nie wynika wyłącznie z prawa wtórnego, lecz że to prawo wtórne z uwagi na roszczenie dotyczące przejrzystości powinno być interpretowane zgodnie z prawem pierwotnym. W rezultacie Sąd niezgodnie z prawem wycofuje kontrolę sądową w odniesieniu do zarzutu przejrzystości.

                  2)

                  Naruszenie obowiązku uzasadnienia i standardów wypracowanych w tym zakresie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). W wyroku Sądu błędnie przyjęto, że w zaskarżonej decyzji EBC całkowicie brak jest opisu konkretnych naruszeń popełnionych przez EBC.

                  3)

                  Błędna wykładnia związku między art. 4 ust. 3 decyzji 2004/258/WE (1) (wyjątek dotyczący przejrzystości: opinie do użytku wewnętrznego) i art. 4 ust. 2 tej decyzji (wyjątek dotyczący przejrzystości: komunikacja prawna). Sąd pomija charakter lex specialis zawarty w art. 4 ust. 2 ww. decyzji w odniesieniu do opinii prawnych oraz fakt, że art. 4 ust. 3 tej decyzji nie ma zastosowania do abstrakcyjnej opinii prawnej.

                  4)

                  Zaskarżony wyrok niesłusznie zaprzecza, ogólnie rzecz biorąc, przeważającemu interesowi publicznemu w opublikowaniu dokumentu w rozumieniu art. 4 ust. 3 ww. decyzji.
                  Żądanie zwrotu kosztów zostało podniesione na podstawie art. 184 w związku z art. 137 i nast. regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości.

         (1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Europejskiego Banku Centralnego (EZB/2004/3) (Dz.U. 2004, L 80, s. 42).


title: Sprawa C-356/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie (Polska) w dniu 3 maja 2019 r. — Delfly sp. z o.o. przeciwko Travel Service Polska sp. z o.o.

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie (Polska) w dniu 3 maja 2019 r. — Delfly sp. z o.o. przeciwko Travel Service Polska sp. z o.o.
      (Sprawa C-356/19)
      (2019/C 280/29)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Delfly sp. z o.o.

         Strona pozwana: Travel Service Polska sp. z o.o.

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (1) należy rozumieć w ten sposób, że przepis reguluje nie tylko rozmiar zobowiązania do zapłaty odszkodowania, ale również sposób wykonania tego zobowiązania?

                  2)

                  W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy pasażer lub jego następca prawny może skutecznie żądać zapłaty równowartości kwoty 400 euro wyrażonej w innej walucie, w szczególności w walucie krajowej obowiązującej w miejscu zamieszkania pasażera odwołanego lub opóźnionego lotu?

                  3)

                  W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie, według jakich kryteriów należy określać walutę, w której pasażer lub jego następca prawny może domagać się zapłaty, i jaki kurs wymiany walut powinien znaleźć zastosowanie?

                  4)

                  Czy art. 7 ust. 1 lub inne przepisy rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. sprzeciwiają się zastosowaniu takich przepisów prawa krajowego o wykonywaniu zobowiązań, które prowadzą do oddalenia powództwa wytoczonego przez pasażera lub jego następcę prawnego z tej tylko przyczyny, że roszczenie błędnie określono w walucie krajowej obowiązującej w miejscu zamieszkania pasażera, zamiast w walucie euro, zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia?

         (1)  Dz. U. 2004, L 46, s. 1


title: Sprawa T-244/18: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2019 r. — Synergy Hellas/Komisja (Badania i rozwój technologiczny — Rozporządzenie finansowe — Szósty program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 — 2006) — Umowa o udzielenie dotacji J-Web — Podlegająca wykonaniu decyzja o przystąpieniu do odzyskania — Proporcjonalność — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/40

      Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2019 r. — Synergy Hellas/Komisja
      (Sprawa T-244/18) (1)

      (Badania i rozwój technologiczny - Rozporządzenie finansowe - Szósty program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2002 - 2006) - Umowa o udzielenie dotacji J-Web - Podlegająca wykonaniu decyzja o przystąpieniu do odzyskania - Proporcjonalność - Obowiązek uzasadnienia)
      (2019/C 280/55)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Strona skarżąca: d.d. Synergy Hellas Anonymi Emporiki Etaireia Parochis Ypiresion Pliroforikis (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat K. Damis)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Katsimerou i A. Kyratsou, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Sformułowane na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 1115 final z dnia 19 lutego 2018 r. dotyczącej odzyskania od skarżącej kwoty 76 282,08 EUR wraz z odsetkami.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  d.d. Synergy Hellas Anonymi Emporiki Etaireia Parochis Ypiresion Pliroforikis zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

         (1)  Dz.U. C 231 z 2.7.2018.


title: Sprawa T-299/18: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2019 r. — Strabag Belgium/Parlament (Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Postępowanie przetargowe — Ogólne roboty budowlane w budynkach Parlamentu w Brukseli — Odrzucenie oferty jednego z oferentów i udzielenie zamówienia innym oferentom — Oferta rażąco niska — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt niepodlegający zaskarżeniu — Niedopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/40

      Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2019 r. — Strabag Belgium/Parlament
      (Sprawa T-299/18) (1)

      (Zamówienia publiczne na roboty budowlane - Postępowanie przetargowe - Ogólne roboty budowlane w budynkach Parlamentu w Brukseli - Odrzucenie oferty jednego z oferentów i udzielenie zamówienia innym oferentom - Oferta rażąco niska - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Niedopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie)
      (2019/C 280/56)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Strabag Belgium (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci M. Schoups, K. Lemmens i M. Lahbib, następnie adwokaci M. Schoups, K. Lemmens i M. Thomas)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: P. López-Carceller, Z. Nagy D. Simon, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 263 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 19 kwietnia 2018 r., utrzymującej w mocy decyzję Parlamentu z dnia 24 listopada 2017 r. o odrzuceniu oferty skarżącej i udzieleniu pięciu oferentom zamówienia, którego przedmiotem była umowa ramowa o ogólne roboty budowlane w budynkach Parlamentu w Brukseli (przetarg nr 06D20/2017/M036) oraz addendum do sprawozdania z analizy ofert Parlamentu sporządzonego w dniu 26 marca 2018 r.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Strabag Belgium zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

         (1)  Dz.U. C 259 z 23.7.2018.


title: Sprawa T-652/18: Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2019 r. — Porus/EUIPO (oral Dialysis) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego oral Dialysis — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/41

      Wyrok Sądu z dnia 13 czerwca 2019 r. — Porus/EUIPO (oral Dialysis)
      (Sprawa T-652/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego oral Dialysis - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 280/57)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Porus GmbH (Monheim am Rhein, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Weil)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: G. Schneider i D. Hanf, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 września 2018 r. (sprawa R 1375/2018-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego oral Dialysis jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Porus GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 4 z 7.1.2019.


title: Sprawa T-306/19: Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2019 r. — Graanhandel P. van Schelven/Komisja

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/42

      Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2019 r. — Graanhandel P. van Schelven/Komisja
      (Sprawa T-306/19)
      (2019/C 280/58)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Graanhandel P. van Schelven BV (Nieuwe Tonge, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat C. Almeida)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/446 (1);

                  —

                  nakazanie stronie pozwanej przedstawienia wszystkich dokumentów, jakie doprowadziły do przyjęcia rozporządzenia (UE) 2019/446.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący tego, że cofnięcie przez Komisję uznania podmiotu „Control Union Certifications” (zwanego dalej „CUC”) za jednostkę certyfikującą UE dla produktów ekologicznych wydaje się arbitralne, ponieważ opiera się na nieprawdziwych informacjach.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia przysługującego stronie skarżącej prawa podmiotowego do bycia chronioną przed arbitralnym cofnięciem przez Komisję upoważnień do prowadzenie przez jednostki certyfikujące dla produktów ekologicznych kontroli UE produkcji ekologicznej w krajach trzecich. Jej interes jako podmiotu konkurencyjnego na rynku produktów ekologicznych nie był chroniony.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący tego, że wraz z cofnięciem uznania CUC za jednostkę certyfikującą UE dla produktów ekologicznych dostawa produktów ekologicznych w ramach dziesięcioletnich stosunków handlowych zostaje zablokowana, a prawa strony skarżącej jako importera są bezpośrednio dotknięte. Taki bezpośredni wpływ wynika z zaskarżonego rozporządzenia, ponieważ strona skarżąca była odbiorcą, jako importer, świadectw kontroli wydawanych przez CUC, umożliwiających jej dostęp do unijnego rynku ekologicznej żywności i ekologicznych pasz. CUC jest jednostką certyfikującą dla gospodarstw rolnych w regionie Morza Czarnego, z których pochodzą produkty ekologiczne głównego dostawcy strony skarżącej.

                  4.

                  Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez Komisję przysługującego stronie skarżącej prawa do tego, aby jej działalność gospodarcza podlegała wyłącznie proporcjonalnej ingerencji, a także podstawowej gwarancji prawa własności strony skarżącej oraz jej prawa do podejmowania działalności gospodarczej.

                  5.

                  Zarzut piąty — odnoszący się do drugiego żądania strony skarżącej zmierzającego do uzyskania dostępu do dokumentów Komisji — dotyczący ogólnego prawa dostępu przysługującego stronie skarżącej na podstawie prawa UE oraz opartego na gwarancji rzetelnego procesu i na prawie do bycia wysłuchanym chronionych właściwymi instrumentami z zakresu praw człowieka.

         (1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/446 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. 2019, L 77, s. 67).


title: Sprawa T-393/19: Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2019 r. — Catasta/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/43

      Skarga wniesiona w dniu 27 czerwca 2019 r. — Catasta/Parlament
      (Sprawa T-393/19)
      (2019/C 280/59)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Anna Catasta (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-394/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Zecchino/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/43

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Zecchino/Parlament
      (Sprawa T-394/19)
      (2019/C 280/60)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Ortensio Zecchino (Ariano Irpino, Włochy) (przedstawiciel: M.Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-395/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Tognoli/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/44

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Tognoli/Parlament
      (Sprawa T-395/19)
      (2019/C 280/61)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Carlo Tognoli (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-396/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Allione/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/45

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Allione/Parlament
      (Sprawa T-396/19)
      (2019/C 280/62)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Emma Allione (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-397/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Novati/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/45

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Novati/Parlament
      (Sprawa T-397/19)
      (2019/C 280/63)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Vanda Novati (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-398/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Paciotti/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/46

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Paciotti/Parlament
      (Sprawa T-398/19)
      (2019/C 280/64)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Elena Ornella Paciotti (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-403/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Fantuzzi/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/47

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Fantuzzi/Parlament
      (Sprawa T-403/19)
      (2019/C 280/65)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Giulio Fantuzzi (Correggio, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-404/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Lavarra/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/47

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Lavarra/Parlament
      (Sprawa T-404/19)
      (2019/C 280/66)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Vincenzo Lavarra (Bari, Włochy) (przedstawiciel: M. Merola, avvocato)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa T-405/19: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Malerba/Parlament

text:
               19.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 280/48

      Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2019 r. — Malerba/Parlament
      (Sprawa T-405/19)
      (2019/C 280/67)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Franco Malerba (Issy-Les-Moulineaux, Francja) (przedstawiciele: M. Merola i L. Florio, avvocati)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie za niebyły lub stwierdzenie całkowitej nieważności aktu, o którym strona skarżąca została powiadomiona w drodze zaskarżonego komunikatu, poprzez który Parlament Europejski ponownie określił uprawnienia emerytalne z tytułu zaprzestania aktywności i nakazał odzyskanie kwoty wypłaconej na podstawie poprzedniego wyliczenia emerytury;

                  —

                  nakazanie Parlamentowi Europejskiemu zwrotu wszystkich kwot niesłusznie wstrzymanych, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia dokonanego potrącenia, i zobowiązanie Parlamentu Europejskiego do wykonania wydanego wyroku i do podjęcia wszelkich inicjatyw, aktów lub środków koniecznych do zapewnienia natychmiastowego i pełnego przywrócenia pierwotnej wysokości świadczenia emerytalnego;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-389/19, Coppo Gavazzi/Parlament.


title: Sprawa C-422/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 31 maja 2019 r. — Johannes Dietrich/Hessischer Rundfunk

text:
               26.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 31 maja 2019 r. — Johannes Dietrich/Hessischer Rundfunk
      (Sprawa C-422/19)
      (2019/C 288/34)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesverwaltungsgericht

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Johannes Dietrich

         Strona pozwana: Hessischer Rundfunk

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy wyłączna kompetencja przysługująca Unii zgodnie z art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 lit. c) TFUE w dziedzinie polityki pieniężnej w odniesieniu do państw członkowskich, których walutą jest euro, stoi na przeszkodzie przyjęciu przez jedno z tych państw członkowskich aktu prawnego przewidującego obowiązek przyjmowania przez instytucje publiczne państwa członkowskiego banknotów euro w przypadku wykonywania zobowiązań pieniężnych nałożonych przez organ władzy publicznej?

                  2)

                  Czy ze statusu banknotów denominowanych w euro jako legalnego środka płatniczego, określonego w art. 128 ust. 1 zdanie trzecie TFUE, art. 16 ust. 1 zdanie trzecie Protokołu (nr 4) w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego oraz art. 10 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro (1), wynika zakaz, zgodnie z którym instytucje publiczne państwa członkowskiego nie mogą odmówić przyjęcia takich banknotów oferowanych w celu wykonania zobowiązania pieniężnego nałożonego przez organ władzy publicznej, czy też prawo Unii pozwala na przyjęcie przepisów, które w przypadku określonych zobowiązań pieniężnych nałożonych przez organ władzy publicznej wykluczają płatność banknotami euro?

                  3)

                  Na wypadek gdyby na pytanie pierwsze udzielono odpowiedzi twierdzącej, a na pytanie drugie — przeczącej:
                  Czy można zastosować akt prawny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, wydany w zakresie podlegającym wyłącznej kompetencji Unii w dziedzinie polityki pieniężnej, jeżeli Unia nie skorzystała ze swojej kompetencji?

         (1)  Dz.U. 1998, L 139, s. 1.


title: Sprawa C-423/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 31 maja 2019 r. — Norbert Häring/Hessischer Rundfunk

text:
               26.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/28

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 31 maja 2019 r. — Norbert Häring/Hessischer Rundfunk
      (Sprawa C-423/19)
      (2019/C 288/35)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesverwaltungsgericht

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Norbert Häring

         Strona pozwana: Hessischer Rundfunk

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy wyłączna kompetencja przysługująca Unii zgodnie z art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 lit. c) TFUE w dziedzinie polityki pieniężnej w odniesieniu do państw członkowskich, których walutą jest euro, stoi na przeszkodzie przyjęciu przez jedno z tych państw członkowskich aktu prawnego przewidującego obowiązek przyjmowania przez instytucje publiczne państwa członkowskiego banknotów euro w przypadku wykonywania zobowiązań pieniężnych nałożonych przez organ władzy publicznej?

                  2)

                  Czy ze statusu banknotów denominowanych w euro jako legalnego środka płatniczego, określonego w art. 128 ust. 1 zdanie trzecie TFUE, art. 16 ust. 1 zdanie trzecie Protokołu (nr 4) w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego oraz art. 10 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro (1), wynika zakaz, zgodnie z którym instytucje publiczne państwa członkowskiego nie mogą odmówić przyjęcia takich banknotów oferowanych w celu wykonania zobowiązania pieniężnego nałożonego przez organ władzy publicznej, czy też prawo Unii pozwala na przyjęcie przepisów, które w przypadku określonych zobowiązań pieniężnych nałożonych przez organ władzy publicznej wykluczają płatność banknotami euro?

                  3)

                  Na wypadek gdyby na pytanie pierwsze udzielono odpowiedzi twierdzącej, a na pytanie drugie — przeczącej:
                  Czy można zastosować akt prawny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, wydany w zakresie podlegającym wyłącznej kompetencji Unii w dziedzinie polityki pieniężnej, jeżeli Unia nie skorzystała ze swojej kompetencji?

         (1)  Dz.U. 1998, L 139, s. 1.


title: Sprawa C-427/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski rajonen syd (Bułgaria) w dniu 4 czerwca 2019 r. — Ubezpieczeniowa spółka akcyjna „Bulstrad Vienna Insurance Group” AD/Zakład ubezpieczeń „Olympic”

text:
               26.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/30

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski rajonen syd (Bułgaria) w dniu 4 czerwca 2019 r. — Ubezpieczeniowa spółka akcyjna „Bulstrad Vienna Insurance Group” AD/Zakład ubezpieczeń „Olympic”
      (Sprawa C-427/19)
      (2019/C 288/37)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Sofijski rajonen syd

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Ubezpieczeniowa spółka akcyjna „Bulstrad Vienna Insurance Group” AD

         Strona pozwana: Zakład ubezpieczeń „Olympic”

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy przy wykładni art. 630 Kodeks za zastrachowaneto (kodeksu ubezpieczeń) w świetle art. 274 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (1) z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) należy przyjąć, że decyzja organu państwa członkowskiego o cofnięciu licencji ubezpieczycielowi i wyznaczeniu jego tymczasowego likwidatora, bez wszczęcia sądowego postępowania likwidacyjnego, stanowi „decyzję o otwarciu postępowania likwidacyjnego”?

                  2)

                  Jeśli prawo państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba ubezpieczyciela, któremu cofnięto licencję i dla którego wyznaczono tymczasowego likwidatora, przewiduje, że przy wyznaczaniu tymczasowego likwidatora zawiesza się wszystkie postępowania sądowe toczące się przeciwko tej spółce, czy uregulowania te powinny być stosowane przez sądy pozostałych państw członkowskich — gdy nie przewidziano tego wyraźnie w ich prawie krajowym — na podstawie art. 274 dyrektywy 2009/138/WE?

         (1)  Dz.U. 2009, L 335, s. 1.


title: Sprawa C-429/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz (Niemcy) w dniu 5 czerwca 2019 r. — Remondis GmbH/Abfallzweckverband Rhein-Mosel-Eifel

text:
               26.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/31

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz (Niemcy) w dniu 5 czerwca 2019 r. — Remondis GmbH/Abfallzweckverband Rhein-Mosel-Eifel
      (Sprawa C-429/19)
      (2019/C 288/38)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Oberlandesgericht Koblenz

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca odwołanie: Remondis GmbH

         Druga strona postępowania odwoławczego: Abfallzweckverband Rhein-Mosel-Eifel

         Inny uczestnik: Landkreis Neuwied

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 12 ust. 4 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/UE (1), należy interpretować w ten sposób, że współpraca ma miejsce już wtedy, gdy instytucja zamawiająca wyłącznie odpowiedzialna na podstawie prawa krajowego za usuwanie odpadów na swoim obszarze nie wykonuje sama w całości tego zadania, do którego wykonania niezbędny jest szereg działań, lecz zleca wykonanie jednego z tych niezbędnych działań za wynagrodzeniem innej, niezależnej od siebie instytucji zamawiającej, która na swoim obszarze jest również odpowiedzialna za usuwanie odpadów?

         (1)  Dz.U. 2014, L 94, s. 65.


title: Sprawa C-430/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj (Rumunia) w dniu 3 czerwca 2019 r. — SC C.F. SRL/A.J.F.P.M., D.G.R.F.P.C.

text:
               26.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/31

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj (Rumunia) w dniu 3 czerwca 2019 r. — SC C.F. SRL/A.J.F.P.M., D.G.R.F.P.C.
      (Sprawa C-430/19)
      (2019/C 288/39)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Tribunalul Cluj

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: SC C.F. SRL

         Strona pozwana: A.J.F.P.M., D.G.R.F.P.C.

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy w świetle zasady poszanowania prawa do obrony, zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (sprawy Solvay, Sopropé Organizațes de Calçado Lda i Ispas), decyzja administracyjna w postępowaniu podatkowym wydana przeciwko osobie fizycznej może i powinna podlegać stwierdzeniu nieważności, jeżeli osoba fizyczna nie miała dostępu do informacji, na podstawie których wydano decyzję administracyjną w postępowaniu podatkowym, mimo że decyzja ta odnosi się do niektórych elementów akt administracyjnych?

                  2)

                  Czy zasady neutralności, proporcjonalności i równoważności stoją na przeszkodzie wykonaniu prawa do odliczenia VAT i podatku dochodowego od osób prawnych w przypadku spółki, której postępowanie pod względem podatkowym jest nienaganne, a której odmówiono prawa do odliczenia podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu zachowań podatkowych dostawców, uznanych za rzekomo niewłaściwe ze względu na takie czynniki, jak brak zasobów ludzkich, brak środków transportu, przy dodatkowej okoliczności, że organ podatkowy nie przedstawił dowodów na działalność, która skutkuje odpowiedzialnością podatkową/karną poszczególnych dostawców?

                  3)

                  Czy jest zgodne z prawem Unii Europejskiej, aby praktyka krajowa uzależniała możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT i podatku dochodowego od osób prawnych od posiadania dokumentów uzupełniających innych niż faktura VAT, takich jak kosztorys i postęp prac, które nie są jasno i precyzyjnie określone w krajowych przepisach podatkowych?

                  4)

                  Czy w świetle wyroku w sprawie WebMindLicenses można uznać, że oszustwo podatkowe może mieć miejsce w sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi od innego podatnika, który korzysta z innego systemu podatkowego niż przedmiotowy podatnik?


title: Sprawa C-473/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vänersborgs tingsrätt, mark- och miljödomstolen (Szwecja) w dniu 18 czerwca 2019 r. — Föreningen Skydda Skogen/Länsstyrelsen i Västra Götalands län, B.A.B.

text:
               26.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/32

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vänersborgs tingsrätt, mark- och miljödomstolen (Szwecja) w dniu 18 czerwca 2019 r. — Föreningen Skydda Skogen/Länsstyrelsen i Västra Götalands län, B.A.B.
      (Sprawa C-473/19)
      (2019/C 288/40)
      Język postępowania: szwedzki

         Sąd odsyłający

      Vänersborgs tingsrätt, mark- och miljödomstolen

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Föreningen Skydda Skogen

         Strona przeciwna: Länsstyrelsen i Västra Götalands län, B.A.B.

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 5 dyrektywy 2009/147/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on praktyce krajowej, w ramach której ochrona obejmuje jedynie te gatunki, które wymieniono w załączniku I do dyrektywy 2009/147 lub które są zagrożone na jakimś poziomie, lub których populacja długotrwale spada?

                  2)

                  Czy określenia „umyślne zabijanie/płoszenie/niszczenie” zawarte w art. 5 lit. a)–d) dyrektywy 2009/147 i art. 12 lit. a)–c) dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (2) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one praktyce krajowej, w ramach której, jeżeli cel podejmowanych działań ma być wyraźnie inny niż zabijanie czy płoszenie gatunków (na przykład mają to być działania w zakresie leśnictwa lub zagospodarowania terenu), zakazy mają zastosowanie tylko w przypadku istnienia ryzyka, że podejmowane działania niekorzystnie wpłyną na stan ochrony gatunków?

                  3)

                  Jeżeli na pytanie drugie, w jakiejkolwiek części, zostanie udzielona odpowiedź, zgodnie z którą, aby zakaz obowiązywał, należy ocenić szkodę na poziomie innym niż indywidualny, to czy oceny należy w związku z tym dokonać w którejś z wymienionych niżej skali lub na którymś z wymienionych niżej poziomów:

                              a)

                              określona część populacji ograniczona geograficznie zgodnie z definicją pod lit. a), na przykład w granicach regionu, państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej;

                              b)

                              dana lokalna populacja (biologicznie odizolowana od innych populacji gatunku);

                              c)

                              dana metapopulacja;

                              d)

                              cała populacja gatunku w odnośnej regionalnej części biogeograficznej zasięgu gatunku?

                  4)

                  Czy wyrażenie „pogarszanie stanu lub niszczenie” użyte w art. 12 lit. d) dyrektywy 92/43 w odniesieniu do obszaru reprodukcji zwierząt należy interpretować w ten sposób, że wyklucza ono praktykę krajową oznaczającą, iż mimo podjęcia środków zapobiegawczych dochodzi do utraty trwałej ekologicznej funkcjonalności (TEF) siedliska danego gatunku — poprzez wyrządzaną szkodę, niszczenie lub pogarszanie stanu, bezpośrednio lub pośrednio, indywidualnie lub kumulatywnie — w związku z czym zakaz obowiązuje tylko wtedy, kiedy stan ochrony danego gatunku prawdopodobnie pogorszy się na jednym z poziomów wymienionych w pytaniu trzecim?

                  5)

                  Jeżeli odpowiedź na pytanie czwarte będzie w jakimś zakresie przecząca, tzn. w celu zastosowania zakazu trzeba będzie ocenić szkodę na poziomie innym niż poziom siedliska na pojedynczym obszarze, to czy oceny należy w związku z tym dokonać w którejś z wymienionych niżej skali lub na którymś z wymienionych niżej poziomów:

                              a)

                              określona część populacji ograniczona geograficznie zgodnie z definicją pod lit. a), na przykład w granicach regionu, państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej;

                              b)

                              dana lokalna populacja (biologicznie odizolowana od innych populacji gatunku);

                              c)

                              dana metapopulacja;

                              d)

                              cała populacja gatunku w odnośnej regionalnej części biogeograficznej zasięgu gatunku?
                              Pytania drugie i czwarte, postawione przez mark- och miljödomstolen (sąd właściwy w sprawach nieruchomości i środowiska), obejmują pytanie o to, czy ścisła ochrona przewidziana w dyrektywach przestaje obowiązywać w odniesieniu do gatunków, w przypadku których osiągnięto cel dyrektywy (właściwy stan ochrony).

         (1)  Dz.U. 2010, L 20, s. 7.

         (2)  Dz.U. 1992, L 206, s. 7.


title: Sprawa C-562/18: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 czerwca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’instance de Sens — Francja) — X

text:
               26.8.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/38

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 13 czerwca 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d’instance de Sens — Francja) — X
      (Sprawa C-562/18) (1)

      (2019/C 288/48)
      Język postępowania: francuski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 408 z 12.11.2018.


title: Sprawa C-552/19 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 6 maja 2019 r. w sprawie T-283/18, Bernis i in./Europejski Bank Centralny (EBC), wniesione w dniu 17 lipca 2019 r. przez Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA, Cassandra Holding Company SIA

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/28

      Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 6 maja 2019 r. w sprawie T-283/18, Bernis i in./Europejski Bank Centralny (EBC), wniesione w dniu 17 lipca 2019 r. przez Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA, Cassandra Holding Company SIA
      (Sprawa C-552/19 P)
      (2019/C 305/35)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA, Cassandra Holding Company SIA (przedstawiciele: O.H. Behrends, M. Kirchner, Rechtsanwälte)

         Druga strona postępowania: Europejski Bank Centralny (EBC)

         Żądania wnoszącego odwołanie

      Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

                  —

                  uchylenie postanowienia Sądu z dnia 6 maja 2019 r. w sprawie T-283/18;

                  —

                  stwierdzenie dopuszczalności skargi zmierzającej do stwierdzenia nieważności;

                  —

                  przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpatrzenia w celu rozpoznania skargi zmierzającej do stwierdzenia nieważności;

                  —

                  obciążenie EBC kosztami wnoszących odwołanie i kosztami postępowania odwoławczego.

         Zarzuty i główne argumenty

      Skarżący podnosi dwa zarzuty na poparcie swego odwołania:

                  1)

                  Naruszenie przez Sąd art. 263 TFUE poprzez brak oparcie swojego postanowienia na rzeczywiście podjętej przez EBC decyzji.

                  2)

                  Zaskarżone postanowienie jest oparte na nieprawidłowej wykładni art. 18 ust. 1 SRMR (1).

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014, L 225, s. 1).


title: Sprawa T-763/15: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Sony Optiarc i Sony Optiarc America/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG — Porozumienia o znamionach zmowy dotyczące przetargów na napędy dysków optycznych do komputerów przenośnych i komputerów stacjonarnych — Naruszenie ze względu na cel — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Grzywny — Jednolite i ciągłe naruszenie — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/34

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Sony Optiarc i Sony Optiarc America/Komisja
      (Sprawa T-763/15) (1)

      (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Porozumienia o znamionach zmowy dotyczące przetargów na napędy dysków optycznych do komputerów przenośnych i komputerów stacjonarnych - Naruszenie ze względu na cel - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji - Grzywny - Jednolite i ciągłe naruszenie - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien)
      (2019/C 305/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sony Optiarc, Inc (Atsugi, Japonia) i Sony Optiarc America, Inc (San Jose, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokat R. Snelders, N. Levy i E. Kelly, solicitors)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo M. Farley, A. Biolan, C. Giolito, F. van Schaik i L. Wildpanner, a następnie M. Farley, F. van Schaik, L. Wildpanner i A. Dawes, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE — a podniesione tytułem głównym — żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2015) 7135 final z dnia 21 października 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39639 — Napędy optyczne), oraz posiłkowo — żądanie obniżenia wysokości grzywny nałożonej na stronę skarżącą.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Sony Optiarc, Inc. i Sony Optiarc America, Inc. pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 98 z 14.3.2016.


title: Sprawa T-772/15: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Quanta Storage/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek napędów optycznych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG — Porozumienia o znamionach zmowy dotyczące przetargów na napędy dysków optycznych do komputerów przenośnych i komputerów stacjonarnych — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Grzywny — Jednolite i ciągłe naruszenie — Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/35

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Quanta Storage/Komisja
      (Sprawa T-772/15) (1)

      (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek napędów optycznych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Porozumienia o znamionach zmowy dotyczące przetargów na napędy dysków optycznych do komputerów przenośnych i komputerów stacjonarnych - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji - Grzywny - Jednolite i ciągłe naruszenie - Wytyczne z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien)
      (2019/C 305/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Quanta Storage, Inc. (Taoyuan City, Tajwan) (przedstawiciele: adwokat O. Geiss, B. Hartnett, barrister, i W. Sparks, solicitor)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i F. van Schaik, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata C. Thomasa)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające głównie do stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2015) 7135 final z dnia 21 października 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39639 — Napędy optyczne), a posiłkowo do obniżenia wysokości grzywny nałożonej na skarżącą.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Żądanie Komisji Europejskiej dotyczące podwyższenia kwoty grzywny nałożonej na spółkę Quanta Storage Inc. zostaje oddalone.

                  3)

                     Quanta Storage pokrywa własne koszty, a także cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję.

         (1)  Dz.U. C 98 z 14.3.2016.


title: Sprawa T-1/16: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Hitachi-LG Data Storage i Hitachi-LG Data Storage Korea/Komisja (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek napędów optycznych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG — Porozumienia o znamionach zmowy dotyczące przetargów organizowanych przez dwóch producentów komputerów — Nieograniczone prawo orzekania — Naruszenie zasady dobrej administracji — Obowiązek uzasadnienia — Punkt 37 wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien — Szczególne okoliczności — Naruszenie prawa)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/36

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Hitachi-LG Data Storage i Hitachi-LG Data Storage Korea/Komisja
      (Sprawa T-1/16) (1)

      (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek napędów optycznych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG - Porozumienia o znamionach zmowy dotyczące przetargów organizowanych przez dwóch producentów komputerów - Nieograniczone prawo orzekania - Naruszenie zasady dobrej administracji - Obowiązek uzasadnienia - Punkt 37 wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien - Szczególne okoliczności - Naruszenie prawa)
      (2019/C 305/42)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Hitachi-LG Data Storage, Inc. (Tokio, Japonia) i Hitachi-LG Data Storage Korea, Inc. (Seul, Korea Południowa) (przedstawiciele: adwokaci L. Gyselen i N. Ersbøll)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo A. Biolan, M. Farley, C. Giolito i F. van Schaik, następnie A. Biolan, M. Farley i F. van Schaik, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżące przez Komisję Europejską w decyzji C(2015) 7135 final z dnia 21 października 2015 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG (sprawa AT.39639 — Napędy optyczne).

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Hitachi-LG Data Storage, Inc. i Hitachi-LG Data Storage Korea, Inc. pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 98 z 14.3.2016.


title: Sprawa T-180/16 RENV: Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2019 r. — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER SHAPE) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MASTER SHAPE — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy MASTERS COLORS PARIS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/37

      Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2019 r. — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER SHAPE)
      (Sprawa T-180/16 RENV) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MASTER SHAPE - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy MASTERS COLORS PARIS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/44)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: L’Oréal (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci T. de Haan i P. Péters)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Guinot (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Sion)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 lutego 2016 r. (sprawa R 2907/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Guinot a L’Oréal.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     L’Oréal zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 222 z 20.6.2016.


title: Sprawa T-183/16 RENV: Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2019 r. — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER DRAMA) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MASTER DRAMA — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy MASTERS COLORS PARIS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/39

      Wyrok Sądu z dnia 19 czerwca 2019 r. — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER DRAMA)
      (Sprawa T-183/16 RENV) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MASTER DRAMA - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy MASTERS COLORS PARIS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/47)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: L’Oréal (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci T. de Haan i P. Péters)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Hanf, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Guinot (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Sion)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 lutego 2016 r. (sprawa R 2500/2014-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Guinot a L’Oréal.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     L’Oréal zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 222 z 20.6.2016.


title: Sprawa T-289/17: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Keolis CIF i in./Komisja (Pomoc państwa — System pomocy wprowadzony przez Francję w latach 1994 — 2008 — Dotacje inwestycyjne przyznane przez region Île-de-France — Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym — Pojęcia „pomocy istniejącej” i „nowej pomocy” — Artykuł 107 TFUE — Artykuł 108 TFUE — Artykuł 1 lit. b) ppkt (i) i (v) rozporządzenia (UE) 2015/1589 — Termin przedawnienia — Artykuł 17 rozporządzenia 2015/1589)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/40

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Keolis CIF i in./Komisja
      (Sprawa T-289/17) (1)

      (Pomoc państwa - System pomocy wprowadzony przez Francję w latach 1994 - 2008 - Dotacje inwestycyjne przyznane przez region Île-de-France - Decyzja uznająca system pomocy za zgodny z rynkiem wewnętrznym - Pojęcia „pomocy istniejącej” i „nowej pomocy” - Artykuł 107 TFUE - Artykuł 108 TFUE - Artykuł 1 lit. b) ppkt (i) i (v) rozporządzenia (UE) 2015/1589 - Termin przedawnienia - Artykuł 17 rozporządzenia 2015/1589)
      (2019/C 305/48)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Keolis CIF (Le Mesnil-Amelot, Francja) oraz 7 innych skarżących, których nazwy figurują w załączniku do wyroku (przedstawiciele: R. Sermier i D. Epaud, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Armati, C. Georgieva-Kecsmar i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji (UE) 2017/1470 z dnia 2 lutego 2017 r. dotyczącej programów pomocy SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) przyznanej przez Francję na rzecz przedsiębiorstw świadczących usługi transportu autobusowego w regionie Île-de-France (Dz.U. 2017, L 209, s. 24).

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Keolis CIF oraz pozostałe skarżące, których nazwy figurują w załączniku, pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 239 z 24.7.2017.


title: Sprawa T-772/17: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Café del Mar i in/EUIPO — Guiral Broto (Café del Mar) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny unijny znak towarowy Café del Mar — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Zła wiara — Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/42

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Café del Mar i in/EUIPO — Guiral Broto (Café del Mar)
      (Sprawa T-772/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Café del Mar - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/50)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Café del Mar, SC (Sant Antoni de Portmany, Hiszpania), José Les Viamonte (Sant Antoni de Portmany) i Carlos Andrea González (Sant Josep de sa Talaia, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. Miazzetto i J. Gracia Albero)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ramón Guiral Broto (Marbella, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. de Castro Hermida)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 września 2017 r. (sprawa R 1540/2015-5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Café del Mar oraz J. Les Viamonte i C. Andreą Gonzálezem z jednej strony, a R. Guiralem Brotem z drugiej strony.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 4 września 2017 r. (sprawa R 1540/2015-5).

                  2)

                     EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Café del Mar SC oraz José Les Viamonte i Carlosa Andreę Gonzáleza w postępowaniu przed Sądem.

                  3)

                     Ramón Guiral Broto poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Café del Mar SC oraz José Les Viamonte i Carlosa Andreę Gonzáleza w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

         (1)  Dz.U. C 22 z 22.1.2018.


title: Sprawa T-773/17: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Café del Mar i in/EUIPO — Guiral Broto (Café del Mar) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Graficzny unijny znak towarowy Café del Mar — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Zła wiara — Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/43

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Café del Mar i in/EUIPO — Guiral Broto (Café del Mar)
      (Sprawa T-773/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Café del Mar - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Zła wiara - Artykuł 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 59 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/51)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Café del Mar, SC (Sant Antoni de Portmany, Hiszpania), José Les Viamonte (Sant Antoni de Portmany) i Carlos Andrea González (Sant Josep de sa Talaia, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. Miazzetto i J. Gracia Albero)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Ramón Guiral Broto (Marbella, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. de Castro Hermida)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 września 2017 r. (sprawa R 1542/2015-5), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Café del Mar oraz J. Les Viamonte i C. Andreą Gonzálezem z jednej strony, a R. Guiralem Brotem z drugiej strony.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 4 września 2017 r. (sprawa R 1542/2015-5).

                  2)

                     EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Café del Mar SC oraz José Les Viamonte i Carlosa Andreę Gonzáleza w postępowaniu przed Sądem.

                  3)

                     Ramón Guiral Broto poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Café del Mar SC oraz José Les Viamonte i Carlosa Andreę Gonzáleza w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą.

         (1)  Dz.U. C 22 z 22.1.2018.


title: Sprawa T-792/17: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — MAN Truck & Bus/EUIPO — Halla Holdings (MANDO) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MANDO — Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy MAN i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy MAN — Wcześniejszy krajowy znak towarowy Man — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/45

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — MAN Truck & Bus/EUIPO — Halla Holdings (MANDO)
      (Sprawa T-792/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MANDO - Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy MAN i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy MAN - Wcześniejszy krajowy znak towarowy Man - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/53)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: MAN Truck & Bus (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Röhl)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo J. Ivanauskas i D. Walicka, następnie J. Ivanauskas i H. O’Neill., pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Halla Holdings Corp. (Yongin-si, Korea Południowa) (przedstawiciele: adwokaci M.R. Hirsch i C. de Haas)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 września 2017 r. (sprawa R 1677/2016-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Man Truck & Bus a Halla Holdings.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 14 września 2017 r. (sprawa R 1677/2016-1) w zakresie, w jakim stwierdzono w niej brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd między graficznym znakiem towarowym MANDO a wcześniejszą rejestracją międzynarodową nr 863 418 znaku towarowego MAN

                  2)

                     W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                     Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 42 z 5.2.2018.


title: Sprawa T-54/18: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Fashion Energy/EUIPO — Retail Royalty (1st AMERICAN) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego 1st AMERICAN — Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy przedstawiający orła — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 — Zasada kontradyktoryjności — Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 — Skarga wzajemna)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/46

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Fashion Energy/EUIPO — Retail Royalty (1st AMERICAN)
      (Sprawa T-54/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego 1st AMERICAN - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy przedstawiający orła - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Zasada kontradyktoryjności - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Skarga wzajemna)
      (2019/C 305/54)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Fashion Energy Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci T. Müller i F. Togo)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Rampini i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Retail Royalty Co. (Las Vegas, Nevada, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci M. Dick i J. Bogatz)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 listopada 2017 r. (sprawa R 693/2017-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Retail Royalty a Fashion Energy.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 15 listopada 2017 r. (sprawa 693/2017–2).

                  2)

                     Skarga wzajemna zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  3)

                     Tytułem skargi głównej, EUIPO i Retail Royalty Co. pokrywają własne koszty i zostają obciążeni, po połowie, kosztami poniesionymi przez Fashion Energy Srl.

                  4)

                     Tytułem skargi wzajemnej, Retail Royalty pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Fashion Energy i EUIPO.

         (1)  Dz.U. C 123 z 9.4.2018.


title: Sprawa T-113/18: yrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FREE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/47

      yrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE)
      (Sprawa T-113/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FREE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/55)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Miles-Bramwell Executive Services Ltd (Alfreton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo J. Mellor, QC, G. Parsons i A. Zapalowski, solicitors, następnie J. Mellor, G. Parsons i F. McConnell, solicitor

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 listopada 2017 r. (sprawa R 2164/2016-1), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego FREE jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Miles-Bramwell Executive Services Ltd pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawa T-114/18: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FREE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/47

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Miles-Bramwell Executive Services/EUIPO (FREE)
      (Sprawa T-114/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego FREE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/56)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Miles-Bramwell Executive Services Ltd (Alfreton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo J. Mellor, QC, G. Parsons i A. Zapalowski, solicitors, następnie J. Mellor, G. Parsons i F. McConnell, solicitor

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 listopada 2017 r. (sprawa R 2166/2016-1), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego FREE jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Miles-Bramwell Executive Services Ltd pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawy połączone od T-117/18 do T-121/18: Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2019 r. — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (200 PANORAMICZNYCH) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownych unijnych znaków towarowych 200 PANORAMICZNYCH, 300 PANORAMICZNYCH, 400 PANORAMICZNYCH, 500 PANORAMICZNYCH i 1000 PANORAMICZNYCH — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 — Brak nadużycia władzy)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/48

      Wyrok Sądu z dnia 26 czerwca 2019 r. — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (200 PANORAMICZNYCH)
      (Sprawy połączone od T-117/18 do T-121/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownych unijnych znaków towarowych 200 PANORAMICZNYCH, 300 PANORAMICZNYCH, 400 PANORAMICZNYCH, 500 PANORAMICZNYCH i 1000 PANORAMICZNYCH - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001 - Brak nadużycia władzy)
      (2019/C 305/57)
      Język postępowania: polski

         Strony

         Strona skarżąca: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. (Częstochowa, Polska) (przedstawiciel: C. Rogula, adwokat)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skargi na pięć decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 grudnia 2017 r. (sprawy R 2194/2016-5, R 2195/2016-5, R 2200/2016-5, R 2201/2016-5 i R 2208/2016-5) dotyczących rejestracji oznaczeń słownych 200 PANORAMICZNYCH, 300 PANORAMICZNYCH, 400 PANORAMICZNYCH, 500 PANORAMICZNYCH i 1000 PANORAMICZNYCH jako unijnych znaków towarowych.

         Sentencja

                  1)

                     Skargi zostają oddalone.

                  2)

                     Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami, w tym kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

         (1)  Dz.U. C 142 z 23.4.2018.


title: Sprawa T-264/18: Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Gruppo Armonie/EUIPO (mo.da) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego mo·da — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji w części Unii — Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/49

      Wyrok Sądu z dnia 12 lipca 2019 r. — Gruppo Armonie/EUIPO (mo.da)
      (Sprawa T-264/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego mo·da - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji w części Unii - Artykuł 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001)
      (2019/C 305/58)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Gruppo Armonie SpA (Casalgrande, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Medri)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik).

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 lutego 2018 r. (sprawa R 2065/2017-5), dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego mo da jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Gruppo Armonie SpA pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 221 z 25.6.2018.


title: Sprawa T-268/18: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2019 r. — Sandrone/EUIPO — J. García Carrión (Luciano Sandrone) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Luciano Sandrone — Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy DON LUCIANO — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 — Zgłoszenie słownego znaku towarowego złożonego z imienia i nazwiska — Wcześniejszy znak towarowy złożony z tytułu i imienia — Neutralność porównania konceptualnego — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/50

      Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2019 r. — Sandrone/EUIPO — J. García Carrión (Luciano Sandrone)
      (Sprawa T-268/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Luciano Sandrone - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy DON LUCIANO - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 - Zgłoszenie słownego znaku towarowego złożonego z imienia i nazwiska - Wcześniejszy znak towarowy złożony z tytułu i imienia - Neutralność porównania konceptualnego - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd)
      (2019/C 305/59)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Luciano Sandrone (Barolo, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Borra)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: K. Kompari i H. O’Neill, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: J. García Carrión, SA. (Jumilla, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 lutego 2018 r. (sprawa R 1207/2017-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między J. García Carrión a Lucianem Sandronem.

         Sentencja

                  1)

                     Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 26 lutego 2018 r. (sprawa R 1207/2017-2).

                  2)

                     EUIPO pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Luciana Sandronego.

         (1)  Dz.U. C 231 z 2.7.2018.


title: Sprawa T-385/18: Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2019 r. — Aldi/EUIPO — Crone (CRONE) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CRONE — Wcześniejsze unijne znaki towarowe, graficzne crane i słowny CRANE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

text:
               9.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/50

      Wyrok Sądu z dnia 27 czerwca 2019 r. — Aldi/EUIPO — Crone (CRONE)
      (Sprawa T-385/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego CRONE - Wcześniejsze unijne znaki towarowe, graficzne crane i słowny CRANE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2019/C 305/60)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen i M. Minkner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Crawcour i D. Hanf, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Christoph Michael Crone (Krefeld, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. van Maele i H.-Y. Cho)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 marca 2018 r. (sprawa R 1100/2017-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Aldi a Ch. M. Cronem.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                     Aldi GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.