title: Sprawa C-650/18: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2018 r. – Węgry / Parlament Europejski

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/33

      Skarga wniesiona w dniu 17 października 2018 r. – Węgry / Parlament Europejski
      (Sprawa C-650/18)
      (2018/C 436/46)
      Język postępowania: węgierski

         Strony

         Strona skarżąca: Węgry (przedstawiciele: M.Z. Fehér, G. Tornyai i Z. Wagner)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania strony skarżącej

      Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2018 r. w sprawie wniosku wzywającego Radę do stwierdzenia, zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, istnienia wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia przez Węgry wartości, na których opiera się Unia;

                  —

                  obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi rząd węgierski podnosi cztery zarzuty:

                  1.

                  Rząd węgierski uważa, że podczas głosowania nad zaskarżoną rezolucją Parlament Europejski rażąco naruszył postanowienia art. 354 TFUE i przepisy własnego regulaminu. Przy liczeniu głosów oddanych przez posłów wzięto pod uwagę jedynie głosy oddane za i przeciw, z pominięciem liczby wstrzymujących się od głosu, co jest niezgodne z art. 354 TFUE i art. 178 ust. 3 regulaminu Parlamentu Europejskiego. Gdyby policzono wstrzymujących się od głosu, wynik głosowania byłby inny (zarzut pierwszy).

                  2.

                  W drugiej kolejności, przewodniczący Parlamentu Europejskiego nie zasięgnął opinii Komisji do spraw konstytucyjnych Parlamentu Europejskiego (AFCO) w odniesieniu do wykładni regulaminu, mimo że przed głosowaniem zgłoszono uzasadnione wątpliwości co do liczenia głosów. W związku z tym naruszył on zasadę pewności prawa, ponieważ zarówno przed głosowaniem, jak i po nim nie było pewności co do wykładni regulaminu (zarzut drugi).

                  3.

                  W trzeciej kolejności rząd węgierski podnosi, że podczas głosowania nad zaskarżoną rezolucją naruszono demokratyczne prawa posłów do Parlamentu Europejskiego i podstawowe zasady równego traktowania posłów i bezpośredniej demokracji. Posłowie nie mogli wykonywać swoich uprawnień niezbędnych do pełnienia swoich funkcji przedstawicielskich zgodnie z zasadą demokracji, które obejmują także możliwość wstrzymania się od głosu (zarzut trzeci).

                  4.

                  W czwartej kolejności rząd węgierski uważa, że zaskarżona rezolucja narusza podstawową zasadę lojalnej współpracy między instytucjami Unii i państwami członkowskimi, zapisaną w art. 4 ust. 3 TUE oraz zasady prawne Unii, takie jak zasada lojalnej współpracy między instytucjami Unii, zasada uzasadnionych oczekiwań i zasada pewności prawa, ponieważ rozpatrywana rezolucja zawiera twierdzenia odnoszące się do już zakończonych lub będących w toku postepowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (zarzut czwarty).


title: Sprawa C-550/18: Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2018 r. – Komisja Europejska / Irlandia

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/21

      Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2018 r. – Komisja Europejska / Irlandia
      (Sprawa C-550/18)
      (2018/C 436/28)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, T. Scharf, G. von Rintelen, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Irlandia

         Żądania strony skarżącej

                  —

                  stwierdzenie, że w odniesieniu do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. 2015, L 141, s. 73), Irlandia nie uchwaliła, najpóźniej do dnia 26 czerwca 2017 r., wszystkich przepisów transponujących tę dyrektywę, a w każdym razie nie powiadomiła Komisji o takich przepisach, skutkiem czego Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 67 ust. 1 tej dyrektywy;

                  —

                  zobowiązanie Irlandii zgodnie z art. 260 ust. 3 TFEU do zapłaty okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji dyrektywy 2015/849/EU w wysokości 17 190,60 EUR i naliczanej od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału w niniejszej sprawie.

                  —

                  zobowiązanie Irlandii zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE do zapłaty ryczałtu o dziennej stawce 4 701,20 EUR za każdy dzień trwania naruszenia, a minimum 1 685 000 EUR; oraz

                  —

                  obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na mocy art. 67 ust. 1 dyrektywy 2015/849/EU państwa członkowskie były zobowiązane do wprowadzenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy do dnia 26 czerwca 2017 r. oraz do niezwłocznego przekazania Komisji tekstu tych przepisów. Ponieważ wspomniana dyrektywa nadal nie została transponowana do krajowego porządku prawnego, Komisja zdecydowała o wszczęciu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości.


title: Sprawa T-444/17: Wyrok Sądu z dnia 15 października 2018 r. – CompuGroup Medical / EUIPO – Medion (life coins) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego life coins – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy LIFE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001]

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/45

      Wyrok Sądu z dnia 15 października 2018 r. – CompuGroup Medical / EUIPO – Medion (life coins)
      (Sprawa T-444/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego life coins - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy LIFE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001])
      (2018/C 436/63)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: CompuGroup Medical AG (Koblencja, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Dix)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Fischer, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Medion AG (Essen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat G. Hagemeier)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 kwietnia 2017 r. (sprawa R 1569/2016-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Medion et CompuGroup Medical.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  CompuGroup Medical AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Medion AG.

         (1)  Dz.U. C 283 z 28.8.2017.


title: Sprawa C-379/17: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 października 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – postępowanie wszczęte przez Società Immobiliare Al Bosco Srl [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 – Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych – Określony w prawie państwa wezwanego termin na wykonanie postanowienia o zajęciu zabezpieczającym – Możliwość zastosowania tego terminu do tytułu uprawniającego do zajęcia zabezpieczającego wydanego w innym państwie członkowskim, którego wykonalność została stwierdzona w państwie wezwanym]

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/12

      Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 października 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – postępowanie wszczęte przez Società Immobiliare Al Bosco Srl
      (Sprawa C-379/17) (1)

      ([Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych - Określony w prawie państwa wezwanego termin na wykonanie postanowienia o zajęciu zabezpieczającym - Możliwość zastosowania tego terminu do tytułu uprawniającego do zajęcia zabezpieczającego wydanego w innym państwie członkowskim, którego wykonalność została stwierdzona w państwie wezwanym])
      (2018/C 436/13)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesgerichtshof

         Strona w postępowaniu głównym

      Società Immobiliare Al Bosco Srl

         Sentencja

      Artykuł 38 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie temu, by przepis prawa krajowego taki jak przepis sporny w postępowaniu głównym, przewidujący zastosowanie terminu na wykonanie postanowienia o zajęciu zabezpieczającym, znajdował zastosowanie do postanowienia o zajęciu zabezpieczającym wydanego w innym państwie członkowskim i wykonalnego w wezwanym państwie członkowskim.

         (1)  Dz.U. C 318 z 25.9.2017.


title: Sprawa T-602/18: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2018 r. – Ayuntamiento de Enguera / Komisja

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/60

      Skarga wniesiona w dniu 5 października 2018 r. – Ayuntamiento de Enguera / Komisja
      (Sprawa T-602/18)
      (2018/C 436/84)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Ayuntamiento de Enguera (Enguera, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Palau Navarro, J. Ortiz Ballester i V. Soriano i Piqueras)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 26 lipca 2018 r. przez kierownika wydziału „ENV.D.4 – Life Programme” [ENV.D.4 – program Life] dyrekcji „D Kapitał Naturalny” dyrekcji generalnej Komisji ds. Środowiska w sprawie „LIFE 10 ENV/ES/000458 – ECOGLAUCA ÉRGON – Confirmation of recovery order” [LIFE 10 ENV/ES/000458 – ECOGLAUCA ÉRGON – potwierdzenie nakazu odzyskania środków].

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 296 TFUE ze względu na brak jakiegokolwiek uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący nieścisłości uzasadnienia w wypadku, gdyby założyć, że istniało uzasadnienie dorozumiane.

                  3.

                  Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu prawa do dobrej administracji zapisanego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim:

                              —

                              nie uwzględniono prawa każdego do bycia wysłuchanym, zanim zostaną podjęte indywidualne środki mogące negatywnie wpłynąć na jego sytuację. W niniejszym przypadku pismom strony skarżącej nie nadano dalszego biegu, ani nie wezwano jej do przedstawienia uwag przed wydaniem ostatecznej decyzji;

                              —

                              nie uwzględniono złożonych przez stronę skarżącą wniosków o udzielenie dostępu do całości akt sprawy;

                              —

                              choć strona skarżąca zwracała się zawsze do pozwanej w języku hiszpańskim, Komisja wydała wszystkie swe komunikaty i decyzje w języku angielskim.

                  4.

                  Zarzut czwarty, oparty na naruszeniu zakazu arbitralności organów publicznych, ze względu na to, że Komisja nie zastosowała w zaskarżonej decyzji standardów lub właściwych kryteriów naukowych, lecz dokonała zwykłej subiektywnej oceny i zmniejszyła lub anulowała bez uzasadnienia jakikolwiek udział finansowy Unii w zatwierdzonym przedsięwzięciu.

                  5.

                  Zarzut piąty, oparty na naruszeniu zasady uzasadnionych oczekiwań ze względu na to, że Komisja wydała decyzję, odstępując od wcześniejszych aktów, w których w pełni potwierdzała zgodę na czynności podjęte przez stronę skarżącą, skutkiem czego wydano wobec niej nagle i w niezrozumiały sposób decyzję, której nie mogła oczekiwać w świetle wcześniejszego zachowania Komisji.


title: Sprawa C-552/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 29 sierpnia 2018 r. – Indaco Service Soc.coop.sociale, Coop. sociale il Melograno / UfficioTerritoriale del Governo Tarano

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 29 sierpnia 2018 r. – Indaco Service Soc.coop.sociale, Coop. sociale il Melograno / UfficioTerritoriale del Governo Tarano
      (Sprawa C-552/18)
      (2018/C 436/29)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Indaco Service Soc.coop.sociale, Coop. sociale il Melograno

         Strona pozwana: UfficioTerritoriale del Governo Tarano.

         Pytanie prejudycjalne

      Czy prawo Unii Europejskiej i w szczególności art. 57 ust. 4 dyrektywy 2014/24/UE (1) w sprawie zamówień publicznych w związku z motywem 101 tej dyrektywy oraz zasadą proporcjonalności i zasadą równego traktowania stoją na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego, takiemu jak przepis rozpatrywany w niniejszej sprawie, który, określając „poważne wykroczenie zawodowe” jako obowiązkową podstawę wykluczenia, stanowi, że w przypadku gdy wykroczenie zawodowe spowodowało wcześniejsze rozwiązanie umowy o zamówienie, wykonawca może zostać wykluczony tylko wtedy, gdy decyzja nie została zaskarżona lub gdy została utrzymana w mocy w wyniku postępowania sądowego?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94, s. 65).


title: Sprawa T-533/17: Wyrok Sądu z dnia 18 października 2018 r. – Next design+produktion / EUIPO – Nanu-Nana Joachim Hoepp (nuuna) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego nuuna – Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe NANU i NANU-NANA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Komplementarność towarów – Zasady autonomii i niezależności unijnego znaku towarowego – Zasady legalności i dobrej administracji – Pewność prawa

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/46

      Wyrok Sądu z dnia 18 października 2018 r. – Next design+produktion / EUIPO – Nanu-Nana Joachim Hoepp (nuuna)
      (Sprawa T-533/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego nuuna - Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe NANU i NANU-NANA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Komplementarność towarów - Zasady autonomii i niezależności unijnego znaku towarowego - Zasady legalności i dobrej administracji - Pewność prawa)
      (2018/C 436/64)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Next design+produktion GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Hirsch)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: S. Hanne i D. Walicka, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Boddien)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 maja 2017 r. (sprawa R 1448/2016-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Nanu-Nana Joachim Hoepp a Next design+produktion.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Next design+produktion GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 330 z 2.10.2017.


title: Sprawa C-557/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 31 sierpnia 2018 r. – Eurowings GmbH / JJ i KI

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 31 sierpnia 2018 r. – Eurowings GmbH / JJ i KI
      (Sprawa C-557/18)
      (2018/C 436/30)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Eurowings GmbH

         Strona pozwana: JJ, KI

         Pytanie prejudycjalne

      Czy do celów obliczenia prawa do odszkodowania na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1) należy uwzględnić całkowitą długość lotu także wtedy, gdy z powodu opóźnienia lub odwołania lotu łączonego pasażer ma opóźnienie wynoszące trzy godziny lub więcej w miejscu docelowym, jednakże lot pośredni odbył się o czasie, obydwa loty zostały zrealizowane przez różnych przewoźników lotniczych, a rezerwacja została potwierdzona przez biuro podróży, które zestawiło loty dla swojego klienta?

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).


title: Sprawa T-603/18: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2018 r. – ZE / Parlament Europejski

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/61

      Skarga wniesiona w dniu 9 września 2018 r. – ZE / Parlament Europejski
      (Sprawa T-603/18)
      (2018/C 436/85)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Strona skarżąca: ZE (przedstawiciel: adwokat P. Giatagantzidis)

         Strona pozwana: Parlament Europejski

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2018 r. o zawieszeniu go w pełnieniu obowiązków do dnia 31 października 2018 r. i wszystkich związanych z tym aktów,

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi skarżący podnosi pięć zarzutów.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, naruszenia prawa do bycia wysłuchanym zanim administracja wydała niekorzystną dla niego decyzję.

                  2.

                  Zarzut drugi, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana przy użyciu metody pozyskiwania informacji z naruszeniem prawa do dobrej administracji, zapisanego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

                  3.

                  Zarzut trzeci, naruszenia przez sekretarza generalnego zasady bezstronności, ponieważ nakazał on jednocześnie wszczęcie dochodzenia administracyjnego przeciwko skarżącemu i wydał zaskarżoną decyzję.

                  4.

                  Zarzut czwarty, rażącego naruszenia jego prawa do ochrony życia prywatnego z powodu zakazu wstępu do miejsca pracy i dostępu do akt osobowych.

                  5.

                  Zarzut piąty, naruszenia domniemania niewinności i poufności postępowania w trakcie prowadzonego postepowania, zważywszy na oświadczenia dla prasy czynione przez wysokich rangą urzędników Parlamentu Europejskiego.


title: Sprawa C-384/17: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 października 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistic N&N / Budapest Rendőrfőkapitánya (Odesłanie prejudycjalne – Zbliżanie ustawodawstw – Transport drogowy – Postanowienia podatkowe – Dyrektywa 1999/62/WE – Pobieranie opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe – Opłata za przejazd – Obowiązek ustanowienia przez państwa członkowskie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji – Grzywna ryczałtowa – Zasada proporcjonalności – Bezpośrednie stosowanie dyrektywy)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/12

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 października 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistic N&N / Budapest Rendőrfőkapitánya
      (Sprawa C-384/17) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Transport drogowy - Postanowienia podatkowe - Dyrektywa 1999/62/WE - Pobieranie opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe - Opłata za przejazd - Obowiązek ustanowienia przez państwa członkowskie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji - Grzywna ryczałtowa - Zasada proporcjonalności - Bezpośrednie stosowanie dyrektywy))
      (2018/C 436/14)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistic N&N

         Strona przeciwna: Budapest Rendőrfőkapitánya

         Sentencja

      Nie można uznać, że wymóg proporcjonalności przewidziany w art. 9a dyrektywy 1999/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/76/UE z dnia 27 września 2011 r. ma skutek bezpośredni.
      Sąd krajowy powinien, zgodnie z ciążącym na nim obowiązkiem podjęcia wszelkich właściwych środków ogólnych lub szczególnych w celu zapewnienia wykonania tego przepisu, dokonać wykładni prawa krajowego w sposób zgodny z tym przepisem lub, jeżeli taka wykładnia zgodna nie jest możliwa, odstąpić od stosowania wszelkiego przepisu krajowego, w sytuacji gdy jego zastosowanie w okolicznościach danej sprawy miałoby prowadzić do rezultatu sprzecznego z prawem Unii.

         (1)  Dz.U. C 318 z 25.9.2017.


title: Sprawa T-548/17: Wyrok Sądu z dnia 16 października 2018 r. – VF International / EUIPO – Virmani (ANOKHI) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ANOKHI – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Kipling – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy przedstawiający sylwetkę małpy – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/46

      Wyrok Sądu z dnia 16 października 2018 r. – VF International / EUIPO – Virmani (ANOKHI)
      (Sprawa T-548/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego ANOKHI - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Kipling - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy przedstawiający sylwetkę małpy - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001))
      (2018/C 436/65)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: VF International Sagl (Stabio, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat T. van Innis)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: P. Sipos, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Ken Virmani (Monachium, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 maja 2017 r. (sprawa R 2307/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między VF International a K. Virmanim.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 26 maja 2017 r. (sprawa R 2307/2015-4).

                  2)

                  EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez VF International Sagl.

         (1)  Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


title: Sprawa C-559/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 września 2018 r. – TDK-Lambda Germany GmbH / Hauptzollamt Lörrach

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/23

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 września 2018 r. – TDK-Lambda Germany GmbH / Hauptzollamt Lörrach
      (Sprawa C-559/18)
      (2018/C 436/31)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Finanzgericht Baden-Württemberg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: TDK-Lambda Germany GmbH

         Strona pozwana: Hauptzollamt Lörrach

         Pytania prejudycjalne

      Czy Nomenklaturę Scaloną zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (1) w wersji wynikającej z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1218/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (2) należy interpretować w ten sposób, że przekształtniki, takie jak te będące przedmiotem niniejszej sprawy, należy zaklasyfikować do podpozycji 8504 4030 tylko wówczas, jeżeli są one zasadniczo stosowane w urządzeniach telekomunikacyjnych lub maszynach do automatycznego przetwarzania danych i urządzeniach do tych maszyn, czy też dla spełnienia cechy „w rodzaju stosowanych [w]” wystarczające jest, aby przekształtniki zgodnie ze swoimi obiektywnymi właściwościami mogły być stosowane, niezależnie od innych obszarów zastosowań, także w urządzeniach telekomunikacyjnych lub maszynach do automatycznego przetwarzania danych i urządzeniach do tych maszyn?

         (1)  Dz.U. 1987, L 265, s. 1.

         (2)  Dz.U. 2012, L 351, s. 36.


title: Sprawa C-416/17: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 października 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Francuska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Artykuły 49 i 63 oraz art. 267 akapit trzeci TFUE – Opodatkowanie kaskadowe – Odmienne traktowanie w zależności od państwa członkowskiego, w którym siedzibę ma spółka pośrednio zależna – Zwrot nienależnie pobranej zaliczki na poczet podatku od dochodów kapitałowych – Wymogi dotyczące dowodów uzasadniających taki zwrot – Ograniczenie uprawnienia do zwrotu – Dyskryminacja – Sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji – Obowiązek przedstawienia pytań prejudycjalnych)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/13

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 października 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Francuska
      (Sprawa C-416/17) (1)

      ((Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuły 49 i 63 oraz art. 267 akapit trzeci TFUE - Opodatkowanie kaskadowe - Odmienne traktowanie w zależności od państwa członkowskiego, w którym siedzibę ma spółka pośrednio zależna - Zwrot nienależnie pobranej zaliczki na poczet podatku od dochodów kapitałowych - Wymogi dotyczące dowodów uzasadniających taki zwrot - Ograniczenie uprawnienia do zwrotu - Dyskryminacja - Sąd krajowy orzekający w ostatniej instancji - Obowiązek przedstawienia pytań prejudycjalnych))
      (2018/C 436/15)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-F. Brakeland i W. Roels, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: E. de Moustier, A. Alidière i D. Colas, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odmawiając uwzględnienia, przy obliczaniu zwrotu zaliczki na poczet podatku od dochodów kapitałowych zapłaconego przez spółkę będącą rezydentem z tytułu dywidend wypłaconych przez spółkę niebędącą rezydentem za pośrednictwem spółki zależnej niebędącej rezydentem, podatku poniesionego przez tę drugą spółkę od zysków leżących u podstaw tych dywidend, mimo że krajowy mechanizm zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu w wymiarze ekonomicznym pozwala, w przypadku całkowicie wewnętrznego łańcucha udziałów, na neutralizowanie opodatkowania dywidend wypłacanych przez spółkę na każdym szczeblu tego łańcucha uczestnictwa, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 49 i 63 TFUE.

                  2)

                  Poprzez zaniechanie wystąpienia przez Conseil d’État (radę stanu, Francja) do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w ramach procedury przewidzianej w art. 267 akapit trzeci TFUE w celu określenia, czy należało odmówić uwzględnienia, przy obliczaniu zwrotu zaliczki na poczet podatku od dochodów kapitałowych zapłaconego przez spółkę będącą rezydentem z tytułu dywidend wypłaconych przez spółkę niebędącą rezydentem za pośrednictwem spółki zależnej niebędącej rezydentem, opodatkowania poniesionego przez tę drugą spółkę od zysków leżących u podstaw tych dywidend, chociaż wykładnia przepisów prawa Unii, jaką Conseil d’État (rada stanu) przyjęła w wyrokach z dnia 10 grudnia 2012 r., Rhodia (FR:CESSR:2012:317074.20121210), i z dnia 10 grudnia 2012 r., Accor (FR:CESSR:2012:317075.20121210), nie jest tak oczywista, że nie pozostawia miejsca na jakiekolwiek racjonalne wątpliwości, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 267 akapit trzeci TFUE.

                  3)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  4)

                  Komisja Europejska i Republika Francuska pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 293 z 4.9.2017.


title: Sprawa T-581/17: Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2018 r. – Asics / EUIPO – Van Lieshout Textielagenturen (Przedstawienie czterech skrzyżowanych linii) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie do rejestracji graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego cztery skrzyżowane linie – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 i art. 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001) – Brak podobieństwa oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001] – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/47

      Postanowienie Sądu z dnia 16 października 2018 r. – Asics / EUIPO – Van Lieshout Textielagenturen (Przedstawienie czterech skrzyżowanych linii)
      (Sprawa T-581/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie do rejestracji graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego cztery skrzyżowane linie - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 i art. 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001) - Brak podobieństwa oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001] - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001))
      (2018/C 436/66)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Asics Corporation (Kobe, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci M. Polo Carreño i M.H. Granado Carpenter)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Van Lieshout Textielagenturen BV (Haaren, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci P. Claassen i B. Woltering)

         Przedmiot

      Skarga na decyzje Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 czerwca 2017 r. (sprawa R 2129/2016-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Asics Corporation a Van Lieshout Textielagenturen.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Asics Corporation zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 374 z 6.11.2017.


title: Sprawa T-79/16: Wyrok Sądu z dnia 15 października 2018 r. – Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters i in. / Komisja Pomoc państwa – System pomocy dotyczący subwencjonowanego nabycia lub bezpłatnego przekazania obszarów przyrodniczych – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym po zakończeniu wstępnego etapu badania – Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego – Legitymacja procesowa – Pojęcie zainteresowanej strony – Dopuszczalność – Naruszenie praw proceduralnych – Poważne trudności – Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną konkurujących przedsiębiorstw

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/34

      Wyrok Sądu z dnia 15 października 2018 r. – Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters i in. / Komisja
      (Sprawa T-79/16) (1)

      (Pomoc państwa - System pomocy dotyczący subwencjonowanego nabycia lub bezpłatnego przekazania obszarów przyrodniczych - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym po zakończeniu wstępnego etapu badania - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Legitymacja procesowa - Pojęcie zainteresowanej strony - Dopuszczalność - Naruszenie praw proceduralnych - Poważne trudności - Istotny wpływ na pozycję konkurencyjną konkurujących przedsiębiorstw)
      (2018/C 436/47)
      Język postępowania: niderlandzki

         Strony

         Strona skarżąca: Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters (Hoenderloo, Niderlandy) oraz 21 innych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku I do niniejszego wyroku (przedstawiciele: H. Viaene, D. Gillet i T. Ruys, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P.-J. Loewenthal i S. Noë, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland (‘s-Graveland, Niderlandy) oraz 12 innych interwenientów, których nazwy wymieniono w załączniku II do niniejszego wyroku (przedstawiciele: P. Kuypers i M. de Wit, adwokaci)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2015) 5929 final z dnia 2 września 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.27301 (2015/NN) – Niderlandy dotyczącej subwencjonowanego nabycia lub bezpłatnego przekazania obszarów przyrodniczych, której streszczenie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz.U. 2016, C 9, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2015) 5929 final z dnia 2 września 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.27301 (2015/NN) – Niderlandy dotyczącej subwencjonowanego nabycia lub bezpłatnego przekazania obszarów przyrodniczych.

                  2)

                  Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami, jak również kosztami poniesionymi przez Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters oraz przez innych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku I.

                  3)

                  Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland oraz pozostali interwenienci, których nazwy wymieniono w załączniku II, pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 118 z 4.4.2016.


title: Sprawa C-478/17: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 października 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – IQ / JP [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Jurysdykcja w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej – Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 – Artykuł 15 – Przekazanie sądowi lepiej umiejscowionemu dla osądzenia sprawy – Zakres stosowania – Artykuł 19 – Zawisłość sporu]

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/14

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 października 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – IQ / JP
      (Sprawa C-478/17) (1)

      ([Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej - Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 - Artykuł 15 - Przekazanie sądowi lepiej umiejscowionemu dla osądzenia sprawy - Zakres stosowania - Artykuł 19 - Zawisłość sporu])
      (2018/C 436/16)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Tribunalul Cluj

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca apelację: IQ

         Druga strona postępowania: JP

         Sentencja

      Artykuł 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000, należy interpretować w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do sytuacji takiej jak zaistniała w postępowaniu głównym, w której dwa sądy, przed którymi wszczęto postępowanie mają jurysdykcję do rozpoznania sprawy co do istoty na podstawie, odpowiednio, art. 12 i 8 owego rozporządzenia.

         (1)  Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


title: Sprawa T-607/18: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2018 r. – Essity Hygiene and Health AB / EUIPO (Przedstawienie liścia)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/62

      Skarga wniesiona w dniu 9 października 2018 r. – Essity Hygiene and Health AB / EUIPO (Przedstawienie liścia)
      (Sprawa T-607/18)
      (2018/C 436/86)
      Język postępowania: szwedzki

         Strony

         Strona skarżąca: Essity Hygiene and Health AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat U. Wennermark)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego tworzonego przez przedstawienie liścia – zgłoszenie nr 16 709 305

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 lipca 2018 r. w sprawie R 2196/2017

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu tytułem głównym o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, w tym

                              1.

                              potwierdzenie, że zgłoszony znak towarowy wykazuje wystarczająco odróżniający charakter, aby można go było zarejestrować jako unijny znak towarowy dla wszystkich towarów, dla których odmówiono rejestracji, należących do klas 3 i 16;

                              2.

                              stwierdzenie nieważności decyzji w odniesieniu do towarów z klasy 21, dla których Izba Odwoławcza odmówiła rejestracji;

                              3.

                              przekazanie sprawy izbom odwoławczym w zakresie dotyczącym „szmatek do czyszczenia; ściereczek do czyszczenia” celem rozpoznania co do istoty;

                  —

                  nakazanie EUIPO zwrócenia skarżącej kosztów poniesionych przez nią w związku z niniejszym postępowaniem zarówno przed Sądem, jak i przed EUIPO.

            Posiłkowo strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym towarów z klasy 21, dla których Izba Odwoławcza odmówiła rejestracji;

                  —

                  przekazanie sprawy izbom odwoławczym w zakresie dotyczącym „szmatek do czyszczenia; ściereczek do czyszczenia”;

                  —

                  nakazanie EUIPO zwrócenia skarżącej kosztów poniesionych przez nią w związku z niniejszym postępowaniem przed Sądem;

            Tytułem ewentualnym strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym towarów z klasy 21, dla których Izba Odwoławcza odmówiła rejestracji;

                  —

                  przekazanie sprawy izbom odwoławczym w zakresie dotyczącym „szmatek do czyszczenia; ściereczek do czyszczenia”;

                  —

                  nakazanie EUIPO zwrócenia skarżącej części poniesionych przez nią kosztów w wysokości ustalonej zgodnie z uznaniem Sądu.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa C-599/17: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 października 2018 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa wykonawcza (UE) 2015/2392 – Zgłaszanie właściwym organom rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń rozporządzenia w sprawie nadużyć na rynku – Brak przekazania lub brak transpozycji w wyznaczonym terminie]

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/14

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 października 2018 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii
      (Sprawa C-599/17) (1)

      ([Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa wykonawcza (UE) 2015/2392 - Zgłaszanie właściwym organom rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń rozporządzenia w sprawie nadużyć na rynku - Brak przekazania lub brak transpozycji w wyznaczonym terminie])
      (2018/C 436/17)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Rius i T. Scharf, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Jiménez García, pełnomocnik)

         Sentencja

                  1)

                  Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy wykonawczej Komisji (UE) 2015/2392 z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do zgłaszania właściwym organom rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń tego rozporządzenia, oraz nie przekazując Komisji przepisów wydanych w celu zapewnienia transpozycji tej dyrektywy wykonawczej, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy, a w szczególności jej art. 13 akapit pierwszy.

                  2)

                  Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 5 z 8.1.2018.


title: Sprawa C-564/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 7 września 2018 r. – LH / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/23

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 7 września 2018 r. – LH / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
      (Sprawa C-564/18)
      (2018/C 436/32)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: LH

         Strona pozwana: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy przepisy dotyczące wniosków niedopuszczalnych z art. 33 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (1) (wersja przekształcona) (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie procedur”) należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, zgodnie z którym wniosek w ramach procedury azylowej jest niedopuszczalny, jeżeli wnioskodawca przybył do tego państwa członkowskiego, na Węgry, przez państwo, w którym nie jest on narażony na prześladowanie lub na ryzyko poważnej krzywdy lub w którym zapewniony jest odpowiedni poziom ochrony?

                  2)

                  Czy art. 47 karty praw podstawowych i art. 31 dyrektywy w sprawie procedur – mając również na uwadze art. 6 i 13 europejskiej konwencji praw człowieka – należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie państwa członkowskiego, które ustanawia wiążący termin 8 dni na przeprowadzenie sądowego postępowania administracyjnego w odniesieniu do wniosków uznanych za niedopuszczalne w procedurach azylowych, jest zgodne z tymi przepisami?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. 2013, L 180, s. 60).


title: Sprawa C-45/18 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 października 2018 r. – Claire Staelen / Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Odwołanie – Skarga o wznowienie postępowania – Przesłanki dopuszczalności)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/15

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 października 2018 r. – Claire Staelen / Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
      (Sprawa C-45/18 P) (1)

      ((Odwołanie - Skarga o wznowienie postępowania - Przesłanki dopuszczalności))
      (2018/C 436/18)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Claire Staelen (przedstawiciel; adwokat V. Olona)

         Druga strona postępowania: Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (przedstawiciele: L. Papadias i A. Antoniadis, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Claire Staelen zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 104 z 19.3.2018.


title: Sprawa C-565/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Regionale per la Lombardia (Włochy) w dniu 6 września 2018 r. – Société Générale S.A. / Agenzia delle Entrate – Direzione Regionale lombardia Ufficio Contenzioso

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/24

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione Tributaria Regionale per la Lombardia (Włochy) w dniu 6 września 2018 r. – Société Générale S.A. / Agenzia delle Entrate – Direzione Regionale lombardia Ufficio Contenzioso
      (Sprawa C-565/18)
      (2018/C 436/33)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Commissione Tributaria Regionale per la Lombardia

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca odwołanie: Société Générale S.A.

         Druga strona postępowania: Agenzia delle Entrate – Direzione Regionale lombardia Ufficio Contenzioso

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 18, 56 i 63 TFUE sprzeciwiają się przepisom krajowym stosującym do transakcji finansowych, niezależnie od państwa rezydencji operatorów finansowych i pośrednika, podatek obciążający strony transakcji, który jest równy stałej kwocie rosnącej zgodnie z zakresami wartości obrotu i zmiennej w zależności od rodzaju instrumentu będącego przedmiotem obrotu oraz od wartości umowy i jest należny z uwagi na okoliczność, że przedmiotem transakcji podlegających opodatkowaniu jest obrót instrumentem pochodnym opartym na papierach wartościowych wyemitowanych przez spółkę będącą rezydentem państwa, w którym podatek ten jest ustanowiony?


title: Sprawa T-364/16: Wyrok Sądu z dnia 18 października 2018 r. – ArcelorMittal Tubular Products Ostrava i in. / Komisja (Dumping – Przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Chin – Zmiana dodatkowego kodu TARIC dla spółki – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt podlegający zaskarżeniu – Bezpośrednie oddziaływanie – Indywidualne oddziaływanie – Dopuszczalność – Skutki wyroku stwierdzającego nieważność – Zasada paralelizmu form)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/35

      Wyrok Sądu z dnia 18 października 2018 r. – ArcelorMittal Tubular Products Ostrava i in. / Komisja
      (Sprawa T-364/16) (1)

      ((Dumping - Przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Chin - Zmiana dodatkowego kodu TARIC dla spółki - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt podlegający zaskarżeniu - Bezpośrednie oddziaływanie - Indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Skutki wyroku stwierdzającego nieważność - Zasada paralelizmu form))
      (2018/C 436/48)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. (Ostrawa-Kończyce, Republika Czeska) i 12 pozostałych skarżących, których firmy znajdują się w załączniku do wyroku (przedstawiciele: adwokat G. Berrisch i B. Byrne, solicitor)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Demeneix i J.F. Brakeland, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie usunięcia Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd z wykazu spółek wymienionych w ramach dodatkowego kodu TARIC A 950 i umieszczenia jej w ramach dodatkowego kodu TARIC C 129 dla wszystkich kodów Nomenklatury scalonej wymienionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2272 z dnia 7 grudnia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. 2015, L 322, s. 21)

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie usunięcia Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd z wykazu spółek wymienionych w ramach dodatkowego kodu TARIC A 950 i umieszczenia jej w ramach dodatkowego kodu TARIC C 129 dla wszystkich kodów Nomenklatury scalonej wymienionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2272 z dnia 7 grudnia 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009.

                  2)

                  Komisja pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. oraz innych skarżących, których firmy znajdują się w załączniku.

         (1)  Dz.U. C 305 z 22.8.2016.


title: Sprawa T-644/17: Wyrok Sądu z dnia 16 października 2018 r. – DNV GL / EUIPO (Sustainablel) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Sustainablel – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/2001]

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/48

      Wyrok Sądu z dnia 16 października 2018 r. – DNV GL / EUIPO (Sustainablel)
      (Sprawa T-644/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Sustainablel - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/2001])
      (2018/C 436/67)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: DNV GL AS (Høvik, Norwegia) (przedstawiciele: adwokaci J. Albers i N. Köster)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Lukošiūtė, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lipca 2017 r. (sprawa R 2/20107–2) dotyczącą rejestracji słownego znaku towarowego Sustainablel jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  DNV GL AS zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 374 z 6.11.2017.


title: Sprawa T-619/18: Skarga wniesiona w dniu 15 października 2018 r. – TUIfly/Komisja

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/63

      Skarga wniesiona w dniu 15 października 2018 r. – TUIfly/Komisja
      (Sprawa T-619/18)
      (2018/C 436/88)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: TUIfly GmbH (Langenhagen, Niemcy) (przedstawiciele: L. Giesberts i M. Gayger, Rechtsanwälte)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej C(2018) 5432 final z dnia 3 sierpnia 2018 r. w sprawie drugiego wniosku skarżącej o przyznanie dostępu do akt zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 – GESTDEM 2018/2506 oraz o zobowiązanie pozwanej do przyznania skarżącej dostępu do akt postępowania w sprawie pomocy państwa SA.24221(2011/C) (ex 2011/NN) udzielonej przez Austrię na rzecz portu lotniczego w Klagenfurcie, spółki Ryanair i innych przewoźników lotniczych korzystających z tego portu lotniczego (Dz.U. 2018, L 107, s. 1);

                  —

                  połączenie, dla celów pisemnego i ustnego etapu postępowania, niniejszej sprawy ze sprawą skarżącej przeciwko pozwanej zawisłą przed wysokim sądem pod sygnaturą akt T-447/18;

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Skarga jest na jedynym zarzucie, w drodze którego podnosi się naruszenie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zasady dobrej administracji oraz przysługującego skarżącej prawa do obrony, ponieważ Komisja nie przyznała skarżącej dostępu do akt dochodzenia i nie postawiła jej w takim położeniu, żeby mogła podjąć właściwą obronę.


title: Sprawa T-672/17: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2018 r. – Mamas and Papas / EUIPO – Wall Budden (Osłona na łóżeczko) Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający osłonę na łóżeczko – Badanie przez izbę odwoławczą z urzędu okoliczności stanowiących ujawnienie – Zasada ciągłości funkcjonalnej – Dowody niewystarczające do ustalenia ujawnienia

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/48

      Wyrok Sądu z dnia 23 października 2018 r. – Mamas and Papas / EUIPO – Wall Budden (Osłona na łóżeczko)
      (Sprawa T-672/17) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający osłonę na łóżeczko - Badanie przez izbę odwoławczą z urzędu okoliczności stanowiących ujawnienie - Zasada ciągłości funkcjonalnej - Dowody niewystarczające do ustalenia ujawnienia)
      (2018/C 436/68)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Mamas and Papas Ltd (Huddersfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Reid, barrister, I B. Whitehead, solicitor)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: V. Ruzek, D. Walicka i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Jane Wall-Budden (Byfleet, Zjednoczone Królestwo)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 lipca 2017 r. (sprawa R 208/2016-3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między Mamas and Papas a Jane Wall-Budden.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Mamas and Papas Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 402 z 27.11.2017.


title: Sprawa T-613/13: Postanowienie Sądu z dnia 8 października 2018 r. – alfavet Tierarzneimittel / EUIPO – Millet Innovation (Epibac)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/64

      Postanowienie Sądu z dnia 8 października 2018 r. – alfavet Tierarzneimittel / EUIPO – Millet Innovation (Epibac)
      (Sprawa T-613/13) (1)

      (2018/C 436/89)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.


title: Sprawa C-569/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 11 września 2018 r. – Caseificio Cirigliana Srl i in. / Ministero delle Politiche agricole, alimentari e forestali i in.

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/24

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 11 września 2018 r. – Caseificio Cirigliana Srl i in. / Ministero delle Politiche agricole, alimentari e forestali i in.
      (Sprawa C-569/18)
      (2018/C 436/34)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Consiglio di Stato

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca w pierwszej instancji i wnosząca odwołanie: Caseificio Cirigliana Srl, Mail Srl, Sorì Italia Srl

         Strona przeciwna w pierwszej instancji i druga strona postępowania: Ministero delle Politiche agricole, alimentari e forestali, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero della Salute

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 3, 26, 32, 40-41 TFUE i art. 1, 3–5 i 7 rozporządzenia 1151/2012/UE (1), wprowadzającego przepisy dotyczące chronionych nazw pochodzenia (ChNP), które zobowiązują państwa członkowskie do zapewnienia zarówno wolnej konkurencji produktów w Unii Europejskiej, jak i ochrony systemów jakości w celu wsparcia obszarów rolnych o niekorzystnych warunkach gospodarowania, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie, aby na mocy prawa krajowego [art. 4 decreto legge (dekretu z mocą ustawy) nr 91 z dnia 24 czerwca 2014 r., zastąpionego ustawą nr 116 z dnia 11 sierpnia 2014 r.] zostało ustanowione ograniczenie działalności produkcyjnej sera Mozzarella di Bufala Campana ChNP, która ma być prowadzona w zakładach przeznaczonych wyłącznie do tej produkcji i w których zakazane jest posiadanie oraz przechowywanie mleka z gospodarstw nieobjętych systemem kontroli sera Mozzarella di Bufala Campana ChNP?

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. 2012, L 343, s. 1).


title: Sprawa T-567/16: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2018 r. – McCoy/Komitet Regionów (Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Choroba zawodowa – Zawodowe podłoże choroby – Artykuł 78 akapit piąty regulaminu pracowniczego – Komitet ds. inwalidztwa – Obowiązek uzasadnienia – Oczywisty błąd w ocenie – Odpowiedzialność – Krzywda)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/36

      Wyrok Sądu z dnia 23 października 2018 r. – McCoy/Komitet Regionów
      (Sprawa T-567/16) (1)

      ((Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Choroba zawodowa - Zawodowe podłoże choroby - Artykuł 78 akapit piąty regulaminu pracowniczego - Komitet ds. inwalidztwa - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Odpowiedzialność - Krzywda))
      (2018/C 436/50)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Robert McCoy (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: L. Levi, adwokat)

         Strona przeciwna: Komitet Regionów (przedstawiciele: J. C. Cañoto Argüelles i S. Bachotet, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

         Przedmiot

      Oparte na art. 270 TFUE żądanie obejmujące, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komitetu Regionów z dnia 2 grudnia 2014 r. zatwierdzającej wnioski komitetu ds. inwalidztwa z dnia 7 maja 2014 r., w których komitet ten oddalił wniosek skarżącego o uznanie zawodowego podłoża jego choroby, a po drugie, zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie 25 000 EUR za doznaną przez skarżącego krzywdę.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność odmownej decyzji prezydium Komitetu Regionów z dnia 2 grudnia 2014 r. w sprawie uznania zawodowego podłoża choroby powodującej niepełnosprawność R. McCoya w rozumieniu art. 78 akapit piąty regulaminu pracowniczego.

                  2)

                  Komitet Regionów wypłaci R. McCoyowi kwotę 5 000 EUR.

                  3)

                  Komitet Regionów zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 7 z 11.1.2016 (sprawa wpisana pierwotnie do rejestru Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej i oznaczona numerem F-139/15, została przekazana Sądowi Unii Europejskiej w dniu 1 września 2016 r.).


title: Sprawa T-871/16: Postanowienie Sądu z dnia 3 października 2018 r. – Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/INEA

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/64

      Postanowienie Sądu z dnia 3 października 2018 r. – Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/INEA
      (Sprawa T-871/16) (1)

      (2018/C 436/90)
      Język postępowania: angielski
      Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 104 z 3.4.2017.


title: Sprawa T-822/17: Wyrok Sądu z dnia 17 października 2018 r. – Weber-Stephen Products / EUIPO (iGrill) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego iGrill – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/50

      Wyrok Sądu z dnia 17 października 2018 r. – Weber-Stephen Products / EUIPO (iGrill)
      (Sprawa T-822/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego iGrill - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2018/C 436/70)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Weber-Stephen Products LLC (Palatine, Illinois, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci R. Niebel i A. Jauch)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Rajh, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 września 2017 r. (sprawa R 579/2017-2), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego iGrill jako unijnego znaku towarowego,

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Weber-Stephen Products LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 63 z19.2.2018.


title: Sprawa T-96/18: Postanowienie Sądu z dnia 11 pażdziernika 2018 r. – Cabell / EUIPO – Zorro Productions (ZORRO)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/64

      Postanowienie Sądu z dnia 11 pażdziernika 2018 r. – Cabell / EUIPO – Zorro Productions (ZORRO)
      (Sprawa T-96/18) (1)

      (2018/C 436/91)
      Język postępowania: angielski
      Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 134 z 16.4.2018.


title: Sprawa T-605/16: Wyrok Sądu z dnia 16 października 2018 r. – OY / Komisja Służba publiczna – Personel kontraktowy – Artykuł 3c WZIP – Zatrudnienie – Zaszeregowanie do grupy – Uwzględnienie doświadczenia zawodowego – Ogólne przepisy wykonawcze do art. 79 ust. 2 WZIP

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/37

      Wyrok Sądu z dnia 16 października 2018 r. – OY / Komisja
      (Sprawa T-605/16)
      (Służba publiczna - Personel kontraktowy - Artykuł 3c WZIP - Zatrudnienie - Zaszeregowanie do grupy - Uwzględnienie doświadczenia zawodowego - Ogólne przepisy wykonawcze do art. 79 ust. 2 WZIP)
      (2018/C 436/51)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: OY (przedstawiciele: adwokaci N. Flandin i S. Rodrigues)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid, C. Berardis-Kayser i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 października 2015 r. oddalającej wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie jej zaszeregowania do grupy funkcyjnej IV grupa 15 stopień 1, a po drugie, w stosownym razie, stwierdzenie nieważności decyzji organu upoważnionego do zawierania umów o pracę z dnia 29 marca 2016 r. oddalającej zażalenie zainteresowanej.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  OY zostaje obciążona kosztami postępowania.


title: Sprawa T-413/17 INTP: Postanowienie Sądu z dnia 2 października 2018 r. – Karl Storz / EUIPO (3D) Postępowanie – Wykładania wyroku – Znak towarowy Unii Europejskiej – Wycofanie zgłoszenia do rejestracji – Umorzenie postepowania

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/50

      Postanowienie Sądu z dnia 2 października 2018 r. – Karl Storz / EUIPO (3D)
      (Sprawa T-413/17 INTP) (1)

      (Postępowanie - Wykładania wyroku - Znak towarowy Unii Europejskiej - Wycofanie zgłoszenia do rejestracji - Umorzenie postepowania)
      (2018/C 436/71)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Karl Storz GmbH & Co. KG (Tuttlingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci S. Gruber i N. Siebertz)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Wniosek o dokonanie wykładni wyroku z dnia 19 czerwca 2018 r., Karl Storz/EUIPO (3D) (T-413/17, niepublikowanego, EU:T:2018:356).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w sprawie wniosku o dokonanie wykładni zostaje umorzone.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 277 z 21.8.2017.


title: Sprawa C-572/18 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 lipca 2018 r. w sprawie T-577/17, thyssenkrupp Electrical Steel GmbH, thyssenkrupp Electrical Steel Ugo / Komisja Europejska, wniesione w dniu 13 września 2018 r. przez thyssenkrupp Electrical Steel GmbH i thyssenkrupp Electrical Steel Ugo

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/25

      Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 lipca 2018 r. w sprawie T-577/17, thyssenkrupp Electrical Steel GmbH, thyssenkrupp Electrical Steel Ugo / Komisja Europejska, wniesione w dniu 13 września 2018 r. przez thyssenkrupp Electrical Steel GmbH i thyssenkrupp Electrical Steel Ugo
      (Sprawa C-572/18 P)
      (2018/C 436/35)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: thyssenkrupp Electrical Steel GmbH i thyssenkrupp Electrical Steel Ugo (przedstawiciele: M. Günes i L. C. Heinisch, Rechtsanwälte)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska

         Żądania wnoszących odwołanie

                  —

                  uchylenie postanowienia sądu z dnia 2 lipca 2018 r. w sprawie T-577/17, thyssenkrupp Electrical Steel GmbH i thyssenkrupp Electrical Steel Ugo / Komisja Europejska;

                  —

                  orzeczenie, że skarga o stwierdzenie nieważności jest dopuszczalna;

                  —

                  przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd celem rozpatrzenia istoty sprawy;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego.

         Zarzuty i główne argumenty

      Wnoszący odwołanie podnoszą, że zaskarżone postanowienie jest obarczone istotnymi błędami co do prawa. Podnoszą oni pięć argumentów dotyczących błędów co do prawa:

                  —

                  Po pierwsze Sąd dopuścił się błędu co do prawa stwierdzając, że unijny kodeks celny (1) oraz związane z nim rozporządzenia delegacyjne i wykonawcze nie przyznają Komisji uprawnienia do przyjęcia decyzji wiążących dla krajowych organów celnych przy badaniu warunków ekonomicznych.

                  —

                  Po drugie Sąd błędnie stwierdził, że rola Komisji przy badaniu warunków ekonomicznych ma charakter czysto proceduralny.

                  —

                  Po trzecie Sąd błędnie uznał wyrok z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie Friesland Coberco Dairy Foods (C-11/05) za wiążący dla interpretacji art. 259 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 2015/2447 (2).

                  —

                  Po czwarte Sąd błędnie zaniechał uznania porozumienia administracyjnego z września 2016 r. dotyczącego stosowania art. 211 ust. 6 unijnego kodeksu celnego i art. 259 rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 2015/2447 jako dowodu wiążącego charakteru stwierdzeń Komisji dotyczących warunków ekonomicznych.

                  —

                  Po piąte Sąd błędnie zaniechał uznania, że stwierdzenia Komisji odnoszące się do warunków ekonomicznych dotyczą bezpośrednio i indywidualnie wnoszących odwołanie.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. 2013, L 269, s. 1).

         (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. 2015, L 343, s. 558).


title: Sprawa T-640/16: Wyrok Sądu z dnia 18 października 2018 r. – GEA Group / Komisja (Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Stabilizatory termiczne – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE – Decyzja zmieniająca decyzję pierwotną – Skarga o stwierdzenie nieważności – Interes prawny – Dopuszczalność – Grzywny – Pułap wynoszący 10 % – Grupa spółek – Równość traktowania)

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/37

      Wyrok Sądu z dnia 18 października 2018 r. – GEA Group / Komisja
      (Sprawa T-640/16) (1)

      ((Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Stabilizatory termiczne - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Decyzja zmieniająca decyzję pierwotną - Skarga o stwierdzenie nieważności - Interes prawny - Dopuszczalność - Grzywny - Pułap wynoszący 10 % - Grupa spółek - Równość traktowania))
      (2018/C 436/52)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: GEA Group AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. du Mont i C. Wagner)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi, A. Biolan i V. Bottka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2016) 3920 final z dnia 29 czerwca 2016 r. zmieniającej decyzję Komisji C(2009) 8682 wersja ostateczna z dnia 11 listopada 2009 r. dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38589 – Stabilizatory termiczne).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2016) 3920 z dnia 29 czerwca 2016 r. zmieniającej decyzję Komisji C(2009) 8682 wersja ostateczna z dnia 11 listopada 2009 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 [WE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38.589 – Stabilizatory termiczne).

                  2)

                  Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 392 z 24.10.2016.


title: Sprawa T-506/17: Postanowienie Sądu z dnia 4 października 2018 r. – Makhlouf / Rada Skarga o stwierdzenie nieważności – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/51

      Postanowienie Sądu z dnia 4 października 2018 r. – Makhlouf / Rada
      (Sprawa T-506/17) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2018/C 436/72)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Rami Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat E. Ruchat)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Kyriakopoulou oraz V. Piessevaux, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie oparte na art. 263 TFUE i mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2017/917 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2017, L 139, s. 62), a także wydanych w jej następstwie aktów wykonawczych, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Rami Makhlouf pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

         (1)  Dz.U. C 347 z 16.10.2017.


title: Sprawa T-7/17: Wyrok Sądu z dnia 15 października 2018 r. – John Mills / EUIPO – Jerome Alexander Consulting (MINERAL MAGIC) (Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MINERAL MAGIC – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MAGIC MINERALS BY JEROME ALEXANDER – Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001]}

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/38

      Wyrok Sądu z dnia 15 października 2018 r. – John Mills / EUIPO – Jerome Alexander Consulting (MINERAL MAGIC)
      (Sprawa T-7/17) (1)

      ((Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego MINERAL MAGIC - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy MAGIC MINERALS BY JEROME ALEXANDER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001]})
      (2018/C 436/53)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: John Mills Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: S. Malynicz, QC)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Lukošiūtė i D. Hanf, pełnomocnicy)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Jerome Alexander Consulting Corp. (Surfside, Floryda, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: T. Bamford i C. Rani, solicitors)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 października 2016 r. (sprawa R 2087/2015-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Jerome Alexander Consulting a John Mills.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 5 października 2016 r. (sprawa R 2087/2015 1).

                  2)

                  EUIPO pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez John Mills Ltd.

                  3)

                  Jerome Alexander Consulting Corp. pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez John Mills.

         (1)  Dz.U. C 63 z 27.2.2017.


title: Sprawa C-588/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 20 września 2018 r. – Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (FETICO), Federación Estatal de Servicios, Movilidad y Consumo de la Unión General de Trabajadores (FESMC-UGT), Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CC.OO.) / Grupo de Empresas DIA S.A. i Twins Alimentación S.A.

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/26

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 20 września 2018 r. – Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (FETICO), Federación Estatal de Servicios, Movilidad y Consumo de la Unión General de Trabajadores (FESMC-UGT), Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CC.OO.) / Grupo de Empresas DIA S.A. i Twins Alimentación S.A.
      (Sprawa C-588/18)
      (2018/C 436/36)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Audiencia Nacional.

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (FETICO), Federación Estatal de Servicios, Movilidad y Consumo de la Unión General de Trabajadores (FESMC-UGT), Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CC.OO.).

         Druga strona postępowania: Grupo de Empresas DIA S.A. i Twins Alimentación S.A..

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 5 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które zezwalają na jednoczesny tygodniowy urlop wypoczynkowy i korzystanie z płatnych urlopów do celów niezwiązanych z odpoczynkiem?

                  2)

                  Czy art. 7 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które zezwalają na jednoczesny roczny urlop wypoczynkowy oraz korzystanie z płatnych urlopów do celów niezwiązanych z odpoczynkiem, rozrywką i czasem wolnym?

         (1)  Dz.U. 2003, L 299, s. 9.


title: Sprawa T-8/17: Wyrok Sądu z dnia 17 października 2018 r. – Golden Balls / EUIPO – Les Éditions P. Amaury (GOLDEN BALLS) Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GOLDEN BALLS – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy BALLON D’OR – Względna podstawa odmowy rejestracji – Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               3.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 436/39

      Wyrok Sądu z dnia 17 października 2018 r. – Golden Balls / EUIPO – Les Éditions P. Amaury (GOLDEN BALLS)
      (Sprawa T-8/17) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego GOLDEN BALLS - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy BALLON D’OR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001])
      (2018/C 436/54)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Golden Balls Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: M. Edenborough, QC, M. Hawkins, solicitor, i adwokat T. Dolde)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo D. Botis, następnie S. Pétrequin i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Les Éditions P. Amaury (Boulogne-Billancourt, Francja) (przedstawiciele: adwokaci T. de Haan, P. Péters i M. Laborde)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 września 2016 r. (sprawa R 1962/2015-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Intra-Presse a Inez Samarawirą.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 30 września 2016 r. (sprawa R 1962/2015-1) w zakresie, w jakim uwzględniono w niej sprzeciw w odniesieniu do „automatów na monety, do użytku w połączeniu z ekranem, aparatury i przyrządów naukowych, morskich, geodezyjnych, fotograficznych, kinematograficznych, optycznych, do ważenia, pomiarowych, sygnalizacyjnych, kontrolnych (nadzorczych), ratowniczych i edukacyjnych; urządzeń do nagrywania, transmisji lub odtwarzania dźwięku lub obrazów; automatycznych maszyn sprzedających i mechanizmów do aparatów uruchamianych żetonami; kas rejestrujących, maszyn liczących, urządzeń do przetwarzania informacji i komputerów; aparatury i przyrządów fotograficznych, kinematograficznych i optycznych, dysków do nagrywania, sprzętu do przetwarzania danych i komputerów, sprzętu komputerowego, podkładek pod myszki, wyposażenia dodatkowego do telefonów komórkowych, okularów przeciwsłonecznych” ujętych w klasie 9, „ozdób choinkowych” ujętych w klasie 28 i „produkcji teatralnych, w tym widowisk i przedstawień teatralnych, produkcji musicali, organizacji imprez muzycznych/koncertów” ujętych w klasie 41.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 63 z 27.2.2017.


title: Sprawa C-647/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okryżen syd Widin (Bułgaria) w dniu 17 października 2018 r. – „Korporatiwna tyrgowska banka” AD, w upadłości / „Elit Petrol” AD

text:
               17.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 455/25

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okryżen syd Widin (Bułgaria) w dniu 17 października 2018 r. – „Korporatiwna tyrgowska banka” AD, w upadłości / „Elit Petrol” AD
      (Sprawa C-647/18)
      (2018/C 455/35)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Okryżen syd Widin

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa w postępowaniu głównym:„Korporatiwna tyrgowska banka” AD

         Strona pozwana w postępowaniu głównym:„Elit Petrol” AD

         Pytania prejudycjalne

                  1.

                              (i)

                              Czy chronioną na mocy art. 2 TUE wartość w postaci „państwa prawnego” należy interpretować w ten sposób, że przy przyjmowaniu ustaw w państwie członkowskim krajowy prawodawca ma obowiązek uwzględnić zasady i kryteria prawne charakteryzujące „państwo prawne”, rozwinięte i wskazane w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i w komunikacie Komisji Europejskiej do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nowych ram UE na rzecz umocnienia praworządności, przyjętym w Strasburgu w dniu 11.3.2014 r.?

                              (ii)

                              Czy wartość w postaci „państwa prawnego” – chronioną na mocy art. 2 TUE i zasad, na których się ona opiera: zgodności z prawem, pewności prawa, niezależnej i skutecznej kontroli sądowej, wraz z ochroną praw podstawowych i równością przed prawem – należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie przyjęciu uregulowania krajowego takiego jak § 5 przepisów przejściowych i końcowych Zakon za izmenenije i dopyłnenije na Zakon za bankowata nesystojatełnost (ustawy o zmianie i uzupełnieniu ustawy o upadłości banków), w którym w sposób nadzwyczajny uregulowano stosunki społeczne związane z wpisem zabezpieczeń w publicznych rejestrach na rzecz konkretnego podmiotu prawa prywatnego? W tym konkretnym wypadku przepis krajowy z mocą wsteczną stanowi, że wpisane do rejestrów wykreślenia zabezpieczeń, ustanowionych na rzecz banku „KTB” AD, są nieważne, i tworzy niepewność prawną, wskazując, że na uznane za wykreślone zabezpieczenia bank „KTB” AD może się powołać wobec każdej osoby trzeciej na mocy prawa – niezależnie od tego, że zobowiązania, w odniesieniu do których ustanowiono te zabezpieczenia, wygasły[?]

                              (iii)

                              Sąd dąży do dokonania wykładni kwestii, czy można bezpośrednio powołać się na, i zastosować, art. 2 TUE w wypadku ustalenia, że sposób, w jaki w krajowym przepisie zawartym w § 5 przepisów przejściowych i końcowych Zakon za izmenenije i dopyłnenije na Zakon za bankowata nesystojatełnost uregulowano z mocą wsteczną skutki prawne wpisów zabezpieczeń w publicznych rejestrach na rzecz „KTB” AD, narusza wartość w postaci „państwa prawnego” i wyżej wskazane zasady, na których opiera się ta wartość?

                              (iv)

                              Jakie są kryteria i warunki, które powinien zastosować sąd krajowy, gdy dokonuje wykładni, czy określona w art. 2 TUE wartość w postaci „państwa prawnego” dopuszcza przyjęcie przepisu krajowego takiego jak § 5 przepisów przejściowych i końcowych Zakon za izmenenije i dopyłnenije na Zakon za bankowata nesystojatełnost?

                              (v)

                              Czy art. 67 ust. 1 TFUE, zgodnie z którym Unia stanowi przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w poszanowaniu praw podstawowych oraz różnych systemów i tradycji prawnych państw członkowskich, należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym ustanawiającym niepewność prawną w obrocie cywilnym i gospodarczym oraz uregulowaniom przesądzającym o wyniku zawisłych sporów prawnych?

                  2.

                              (i)

                              Sąd dąży do ustalenia, czy mające zastosowanie przepisy zawarte w art. 7 ust. 2 lit. h) i art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 (1) z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego w związku z art. 2 TUE można interpretować systematycznie w związku z prawami podstawowymi określonymi w art. 17 ust. 1, art. 20 i art. 47 ust. 2 karty?

                              (ii)

                              Jeśliby przyjąć, że wskazane przepisy prawa Unii należy interpretować w związku z prawami określonymi w karcie, czy dopuszczalne jest stosowanie tych praw w postępowaniu upadłościowym wszczętym w państwie członkowskim, i czy wskazaną w nich ochronę należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie przepisowi krajowemu, w którym w sposób nadzwyczajny uregulowano z mocą wsteczną stosunki społeczne na rzecz konkretnie wskazanego przez prawodawcę wierzyciela upadłości?

                              (iii)

                              Czy przepisy zawarte w art. 7 ust. 2 lit. h) i art. 8 rozporządzenia 2015/848 interpretowane w związku z prawami określonymi w art. 17 ust. 1, art. 20 i art. 47 ust. 2 karty wyłączają zastosowanie uregulowania krajowego, w którym retroaktywnie stwierdzono nieważność wpisanych w rejestrach wykreśleń zabezpieczeń przysługujących „KTB” AD, a na „wskrzeszone” na rzecz „KTB”AD zabezpieczenia można ех lege powołać się wobec każdej osoby trzeciej, co skutkuje naruszeniem praw pozostałych wierzycieli i zmianą kolejności zaspokojenia wierzycieli w postępowaniu upadłościowym?

                              (iv)

                              Czy art. 7 ust. 2 lit. h) rozporządzenia 2015/848 w związku z prawami określonymi w art. 17 ust. 1, art. 20 i art. 47 ust. 2 karty można interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uwzględnieniu pod warunkiem we wszczętym postępowaniu upadłościowym wierzytelności konkretnie wskazanego przez prawodawcę wierzyciela (banku „KTB” AD), jeśli w chwili ich zgłoszenia wierzytelności tego wierzyciela wygasły w całości w następstwie potrącenia i istnieją zawisłe nierozstrzygnięte spory sądowe dotyczące stwierdzenia nieważności potrąceń? Jeśli warunkiem, pod którym ten sam wierzyciel zgłosił wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, jest stwierdzenie przez sąd krajowy nieważności potrąceń, w następstwie których wygasły jego wierzytelności, to czy określone w art. 47 ust. 2 karty prawo do sprawiedliwego procesu sądowego dopuszcza przepis prawodawstwa krajowego, w którym z mocą wsteczną zmieniono przesłanki ważnego dokonania potrąceń, przesądzając w ten sposób z góry o wyniku zawisłych sporów sądowych dotyczących stwierdzenia nieważności potrąceń, odpowiednio o uwzględnieniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym?

                              (v)

                              Sąd dąży do dokonania wykładni kwestii, czy można bezpośrednio powołać się na, i zastosować, przepisy zawarte w art. 7 ust. 2 lit. h) i art. 8 rozporządzenia 2015/848 w związku z przepisami zawartymi w art. 17 ust. 1, art. 20 i art. 47 ust. 2 karty, na wypadek ustalenia, że przepisy prawodawstwa krajowego stanowiące podstawę uwzględnienia pod warunkiem wierzytelności przysługującej „KTB” AD lub umożliwiające ziszczenie się warunku, pod którym zgłoszono wierzytelność, są niezgodne z przepisami prawa Unii[?]

                  3.

                  Czy art. 77 dyrektywy [Parlamentu Europejskiego i Rady] 2014/59/UE (2) [z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012] należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie zastosowaniu uregulowania krajowego zmieniającego z mocą wsteczną przesłanki dokonania potrącenia wzajemnych wierzytelności i zobowiązań z instytucją kredytową objętą działaniami naprawczymi lub restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, za pomocą którego to uregulowania krajowego z góry przesądzono o wyniku zawisłych sporów sądowych dotyczących stwierdzenia nieważności potrąceń dokonanych wobec takiej instytucji kredytowej?

         (1)  Dz.U. 2015, L 141, s. 19.

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. 2014, L 173, s. 190.


title: Sprawa T-633/18: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2018 r. – Rose Gesellschaft / EUIPO – Iviton (TON JONES)

text:
               17.12.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 455/32

      Skarga wniesiona w dniu 22 października 2018 r. – Rose Gesellschaft / EUIPO – Iviton (TON JONES)
      (Sprawa T-633/18)
      (2018/C 455/43)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Rose Gesellschaft mbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat R. Kornfeld)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Iviton s. r. o. (Prešov, Słowacja)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy TON JONES – zgłoszenie nr 15 109 614

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lipca 2018 r. w sprawie R 2136/2017-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  nakazanie Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej dalsze prowadzenie postępowania w sprawie sprzeciwu z pominięciem przyjętej podstawy oddalenia;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania;

                  —

                  w żadnym wypadku nieobciążanie skarżącej kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.