title: Sprawa T-360/08: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2008 r. — Hiszpania przeciwko Komisji

text:
               25.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 272/46

         Skarga wniesiona w dniu 3 września 2008 r. — Hiszpania przeciwko Komisji
   (Sprawa T-360/08)
   (2008/C 272/90)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: Rodríguez Cárcamo)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej
   Królestwo Hiszpanii wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie niemożności stosowania Wytycznych w sprawie ustalenia korekt finansowych stosowanych do wydatków finansowanych z Funduszy Strukturalnych i Funduszu spójności w przypadku naruszenia zasad dotyczących zamówień publicznych, wersji ostatecznej z dnia 29 listopada 2007 r. COCOF 07/0037/03-ES;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 25 czerwca 2008 r. C(2008) 3247 zmniejszającej pomoc z Funduszu Spójności dla grupy projektów nr 2001.ES.16.C.P.E.036 (melioracja sieci hydrograficznej na północy — Galicja — 2001) oraz

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Niniejsza sprawa dotyczy grupy projektów dotyczących ulepszenia istniejących przepompowni i budowy nowych, a także poszerzenia, dostosowania i ulepszenia sieci zbiorników i oczyszczalni ścieków położonych w różnych miejscach w Galicji. Pierwotne przyznane przez Komisję finansowanie wspólnotowe wyniosło 80 % wydatków publicznych podlegających subwencjonowaniu.
   W piśmie skierowanym przez Komisję do skarżącej w lipcu 2007or. zaproponowano korektę w związku z nieprawidłowościami wykrytymi podczas wcześniejszego audytu. W zakończeniu tego pisma wymieniono dwie nieprawidłowości, które uzasadniają zaskarżoną decyzję i odpowiednie propozycje korekt finansowych: nieprawidłowo skorzystanie z procedury nagłej w związku z zamówieniem i nieprawidłowe wykorzystanie doświadczenia jako kryterium przyznania poszczególnych zamówień. Propozycje korekt finansowych wyniosły odpowiednio 697 901 i 354 591 euro.
   Zarzuty i główne argumenty pokrywają się z zarzutami i argumentami przywołanymi w sprawie T-359/08 Hiszpania przeciwko Komisji.


title: Sprawa C-348/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 17 sierpnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 6 czerwca 2006 r. w sprawie T-10/02 Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               14.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 249/5

         Odwołanie wniesione w dniu 17 sierpnia 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 6 czerwca 2006 r. w sprawie T-10/02 Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-348/06 P)
   (2006/C 249/11)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Wnosząca odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: D. Martin, F. Clotuche-Duvieusart, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Marie-Claude Girardot
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 czerwca 2006 r. w sprawie T-10/02;

               —

               zasądzenie od Komisji kwoty 23.917,4 EUR na rzecz M.-C. Girardot;

               —

               orzeczenie, iż każda ze stron zostaje obciążona własnymi kosztami poniesionymi zarówno w postępowaniu odwoławczym jak i przed Sądem Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.

         Zarzuty i główne argumenty
   W uzasadnieniu odwołania wnosząca odwołanie podnosi tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia art. 236 WE i warunków powstania odpowiedzialności Komisji. Wnosząca odwołanie zarzuca Sądowi błędną wykładnię pojęcia utraty „szansy” zatrudnienia oraz pojęcia utraty „gwarancji” zatrudnienia naruszającą granice swobody oceny, z których Komisja tradycyjnie korzysta w dziedzinie zatrudnienia i w konsekwencji błędne wyliczenie kwoty należnej od Komisji tytułem odszkodowania za utratę szansy zatrudnienia spowodowaną wydaniem przez tą instytucję bezprawnej decyzji. Zdaniem Komisji jedynie rzeczywista i określona szkoda mogą prowadzić do powstania roszczenia o odszkodowanie. Otóż w niniejszej sprawie jedyną rzeczywistą i określoną szkodą, której powstanie spowodowała Komisja, jest szkoda wynikająca z braku wyboru kandydatury zainteresowanej przez Komisję a nie szkoda wynikając a z utraty hipotetycznego wynagrodzenia.
   Ponadto Komisja podnosi, że kryterium utraty wynagrodzenia przyjęte przez Sąd dla wyliczenia szkody podlegającej naprawieniu jest hipotetyczne, ponieważ jeżeli w odnośnym okresie zainteresowana byłaby zatrudniona przez innego pracodawcę aniżeli instytucje wspólnotowe i otrzymywałaby wynagrodzenie wyższe aniżeli to, które mogłaby rzeczywiście otrzymywać w Komisji, to nie powstałaby żadna utrata wynagrodzenia wymagająca naprawienia. W związku z tym Komisja uważa, że metoda przyjęta przez Sąd może również powodować dyskryminację innych kandydatów tego samego naboru w zależności od tego, czy otrzymują oni wynagrodzenie wyższe aniżeli to, na które mieli szansę otrzymać w konsekwencji naboru.


title: Sprawa T-461/11: Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2011 r. — Natura Selection przeciwko OHIM (natura)

text:
               19.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 340/25

         Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2011 r. — Natura Selection przeciwko OHIM (natura)
   (Sprawa T-461/11)
   2011/C 340/52
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Natura Selection SL (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat E. Sugrañes Coca)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Ernest Menard SA (Bourseul, Francja)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uwzględnienie niniejszej skargi;

               —

               zażądanie od OHIM, by dołączył do akt dowody powszechnej znajomości, na które skarżąca powołała się w sprawie R 2454/2010-2 i które wskazała w pkt 39 skargi;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie R 2454/2010-2 i decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 21 października 2010 r. w sprawie B 1072513;

               —

               uwzględnienie w całości zgłoszenia wspólnotowego graficznego znaku towarowego nr 4.713.368 „natura”, którego dotyczył sprzeciw nr B 1072513, dla towarów z klasy 20;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny wspólnotowy znak towarowy „natura” dla towarów i usług z klas 14, 20, 25 i 35.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Ernest Menard SA.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „natura” dla towarów i usług z klas 19 i 20.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu.

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania.

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009, ponieważ w wypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych brak jest prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.


title: Sprawa C-280/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Harju Maakohus (Estonia) w dniu 10 czerwca 2015 r. – Irina Nikolajeva/OÜ Multi Protect

text:
               10.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Harju Maakohus (Estonia) w dniu 10 czerwca 2015 r. – Irina Nikolajeva/OÜ Multi Protect
   (Sprawa C-280/15)
   (2015/C 262/15)
   Język postępowania: estoński

      Sąd odsyłający

   Harju Maakohus

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Irina Nikolajeva

      Strona pozwana: OÜ Multi Protect

      Pytania prejudycjalne

   Trybunałowi zostają przedłożone poniższe pytania prejudycjalne w przedmiocie wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 (1) z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (wersja ujednolicona):

               1)

               Czy sąd wspólnotowych znaków towarowych powinien wydać decyzję przewidzianą w art. 102 ust. 1 [rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego] także wtedy, gdy powód nie wnosi o to w swoich roszczeniach i strony nie twierdzą, że pozwany naruszył wspólnotowy znak towarowy lub że z jego strony istnieje groźba naruszenia wspólnotowego znaku towarowego po określonym dniu w przeszłości, czy też niewysunięcie takiego roszczenia lub niepowołanie się na taką okoliczność stanowi „szczególny powód” w rozumieniu zdania pierwszego tego przepisu?

               2)

               Czy art. 9 ust. 3 [rozporządzenia (WE) nr 207/2009] należy interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego może dochodzić od osoby trzeciej w przypadku używania przez nią oznaczenia identycznego z jego znakiem towarowym w okresie od momentu opublikowania zgłoszenia znaku towarowego do momentu opublikowania rejestracji znaku jedynie odpowiedniego odszkodowania na podstawie art. 9 ust. 3 zdanie drugie, ale nie odszkodowania z tytułu poniesionej szkody i za zwyczajową wartość tego, co zostało uzyskane w drodze naruszenia, oraz że za okres do momentu opublikowania zgłoszenia znaku towarowego także nie przysługuje prawo do odpowiedniego odszkodowania?

               3)

               Jakie rodzaje kosztów i innych kompensat obejmuje odpowiednie odszkodowanie na podstawie art. 9 ust. 3 zdanie drugie i czy może ono między innymi obejmować – i na jakich warunkach – naprawienie szkody niemajątkowej właściciela znaku towarowego?

      (1)  Dz.U. L 78, s. 1.


title: Sprawa F-93/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 10 listopada 2009 r. — N przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Służba publiczna — Urzędnicy — Ocena — Sprawozdanie z oceny — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Uzasadnienie — Oczywisty błąd w ocenie — Określenie celów podlegających realizacji)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/76

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 10 listopada 2009 r. — N przeciwko Parlamentowi Europejskiemu
   (Sprawa F-93/08) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Ocena - Sprawozdanie z oceny - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Uzasadnienie - Oczywisty błąd w ocenie - Określenie celów podlegających realizacji)
   2010/C 24/140
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: N (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat É. Boigelot)

      Strona pozwana: Parlement Europejski (przedstawiciele: K. Zejdová, R. Ignâtescu i S. Seyr, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny skarżącej za okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2007 r.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               N zostaje obciążona całością kosztów postępowania.

      (1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009, s. 75.


title: Sprawa T-149/07: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — ThyssenKrupp Elevator przeciwko Komisji

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/33

         Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — ThyssenKrupp Elevator przeciwko Komisji
   (Sprawa T-149/07)
   (2007/C 155/60)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: ThyssenKrupp Elevator AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: T. Klose i J. Ziebarth, Rechtsanwälte)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym skarżącej;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, odpowiednie obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w zaskarżonej decyzji z tytułu odpowiedzialności solidarnej;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie COMP/E-1/38.823 — PO/Windy i schody ruchome. W zaskarżonej decyzji na skarżącą oraz inne przedsiębiorstwa nałożono grzywny z powodu uczestniczenia przez nie w kartelu obejmującym instalację i obsługę wind i schodów ruchomych w Belgii, Niemczech i Luksemburgu. W opinii Komisji, zainteresowane przedsiębiorstwa działały z naruszeniem art. 81 WE.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi następujące zarzuty prawne:

               —

               brak kompetencji po stronie Komisji w związku z tym, że lokalne naruszenie zarzucane skarżącej nie miało jakiegokolwiek oddźwięku na poziomie międzypaństwowym;

               —

               naruszenie zasady non bis in idem w związku z tym, że Komisja nie uwzględniła decyzji o zwolnieniu z grzywien, które zostały wydane w odniesieniu do skarżącej przez krajowe organy właściwe w zakresie karteli w Belgii i Luksemburgu przed wszczęciem postępowania przez Komisję;

               —

               brak przesłanek pozwalających na stwierdzenie solidarnej odpowiedzialności skarżącej i jej spółek zależnych, ponieważ sama skarżąca nie brała udziału w naruszeniach, a jej spółki zależne prowadzą działalność samodzielnie pod względem prawnym i gospodarczym i nie ma obiektywnego uzasadnienia dla rozszerzenia odpowiedzialności na skarżącą;

               —

               nieproporcjonalny charakter kwoty podstawowej przyjętej dla obliczenia grzywny w porównaniu z rzeczywistym rozmiarem właściwego rynku;

               —

               nieproporcjonalny charakter przelicznika odstraszającego związany z tym, że znacznie różni się on od zastosowanego względem innych przedsiębiorstw o podobnej wielkości w podobnych sprawach rozstrzygniętych w tym samym czasie;

               —

               brak uzasadnienia dla okoliczności obciążającej związanej z powrotem do naruszenia w kontekście obliczania grzywny z powodu błędów co do prawa w odniesieniu do poprzednich grzywien;

               —

               naruszenie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 (1) w zakresie, w jakim w związku z górnym limitem grzywien w wysokości 10 % obrotu przedsiębiorstwa, grzywna powinna była zostać obliczona wyłącznie na podstawie obrotu właściwych spółek zależnych;

               —

               błędne pod względem prawnym zastosowanie komunikatu w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien (2) w zakresie, w jakim nie uwzględniono we właściwy sposób zwiększenia wartości dowodów poprzez współpracę skarżącej.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, str. 1).

      (2)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (Dz.U. 2002, C 45, str. 3).


title: Sprawa F-17/09: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 listopada 2009 r. — Mister przeciwko Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Ponowne poinformowanie o punktach awansu zgromadzonych w latach uprzednich — Brak niekorzystnego aktu — Skarga odszkodowawcza — Brak oszacowania szkody — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/79

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 listopada 2009 r. — Mister przeciwko Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego
   (Sprawa F-17/09) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga o stwierdzenie nieważności - Ponowne poinformowanie o punktach awansu zgromadzonych w latach uprzednich - Brak niekorzystnego aktu - Skarga odszkodowawcza - Brak oszacowania szkody - Oczywista niedopuszczalność)
   2010/C 24/149
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Herbert Meister (Muchamiel, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat H.J. Zimmermann)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciele: I. de Medrano Caballero, pełnomocnik, wspierany przez adwokata D. Waelbroecka)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie skarżącego dotyczące wadliwego i nieprawidłowego charakteru sprawozdania z oceny za rok 2008 i zawierające wniosek o naprawienie szkody materialnej wynikającej zdaniem skarżącego z tego faktu.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga H. Meistera zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               H. Mister pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).

      (1)  Dz.U. C 113 z 16.5.2009, s. 46.


title: Sprawa F-29/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. — Lebedef i Jones przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Wynagrodzenie — Artykuł 64 regulaminu pracowniczego — Artykuł 3 ust. 5 akapit pierwszy i art. 9 załącznika XI do regulaminu pracowniczego — Współczynnik korygujący — Równe traktowanie)

text:
               4.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/60

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 30 września 2010 r. — Lebedef i Jones przeciwko Komisji
   (Sprawa F-29/09) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Artykuł 64 regulaminu pracowniczego - Artykuł 3 ust. 5 akapit pierwszy i art. 9 załącznika XI do regulaminu pracowniczego - Współczynnik korygujący - Równe traktowanie)
   2010/C 328/97
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luksemburg) i Trevor Jones (Ernzen, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci F. Frabetti i J.Y. Vergnaud)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Zieleśkiewicz i M. Bauer, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy wyrównania siły nabywczej wynagrodzeń w Luksemburgu do poziomu równorzędnego sile nabywczej wynagrodzeń w Brukseli i pomocniczo żądanie stwierdzenia nieważności odcinków wynagrodzenia skarżących wystawionych od dnia 15 czerwca 2008 r.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               G. Lebedef i T. Jones zostają obciążeni całością kosztów postępowania z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Rada Unii Europejskiej występująca w charakterze interwenienta pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009, s. 21.


title: Sprawa T-509/08: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/44

         Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji
   (Sprawa T-509/08)
   (2009/C 32/85)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 20 czerwca 2008 r., jest nieważna oraz uznanie decyzji Komisji z dnia 26 września 2008 r. odmawiającej udostępnienia tych samych dokumentów za nieistniejącą;

               —

               tytułem ewentualnym, stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że decyzja Komisji z dnia 26 września 2008 r. odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 20 czerwca 2008 r., jest nieważna;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

               —

               podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

         Zarzuty i główne argumenty
   W ramach niniejszej skargi skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącej, złożony na podstawie rozporządzenia nr 1049/2001 (1), o udostępnienie dokumentów dotyczących postępowania w sprawie pomocy państwa odnoszącego się do domniemanej pomocy państwa udzielonej poprzez zawarcie umowy z operatorem portu lotniczego w Bratysławie. Decyzja ta poprzedzała wydanie wyraźnej decyzji z dnia 26 września 2008 r. W niniejszej sprawie skarżąca dochodzi tytułem ewentualnym stwierdzenia nieważności wyraźnej decyzji.
   Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są identyczne z tymi, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Dz.U. L 145, s. 43.


title: Sprawa T-204/10: Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2010 r. — Lancôme parfums et beauté & Cie przeciwko OHIM — Focus Magazin Verlag GmbH (COLOR FOCUS)

text:
               3.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/51

         Skarga wniesiona w dniu 3 maja 2010 r. — Lancôme parfums et beauté & Cie przeciwko OHIM — Focus Magazin Verlag GmbH (COLOR FOCUS)
   (Sprawa T-204/10)
   2010/C 179/88
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Lancôme parfums et beauté & Cie (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i S. Abel)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Focus Magazin Verlag GmbH (Monachium, Niemcy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 lutego 2010 r. w sprawie R 238/2009-2;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Unieważnień Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie 990 C;

               —

               oddalenie wniosku złożonego przez drugą stronę postępowania przed Izbą Odwoławczą o unieważnienie znaku skarżącej CTM nr 1327410 COLOR FOCUS w zakresie, w jakim wniosek został oparty na wspólnotowym znaku towarowym FOCUS nr 453720;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, włączając w to koszty poniesione przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą;

               —

               obciążenie drugiej strony postępowania przed Izba Odwoławczą, w przypadku, gdyby została interwenientem w niniejszej sprawie, kosztami postępowania, włączając w to koszty poniesione przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „COLOR FOCUS” dla towarów należących do klasy 3 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 1327410

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

      Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Zgłoszenie jako wspólnotowego znaku towarowego nr 453720 oznaczenia słownego „FOCUS” dla towarów i usług należących do klas 3, 6, 7, 9, 14, 16, 21, 25, 28, 29, 32, 33, 35, 38, 39, 41, 42; Zgłoszenie jako niemieckiego znaku towarowego nr 39407564 oznaczenia słownego „FOCUS” dla różnych towarów i usług należących do łącznie 24 klas

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty:

   Strona skarżąca w uzasadnieniu swojej skargi podnosi dwa zarzuty.
   Na podstawie swojego pierwszego zarzutu strona skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja narusza art. 53 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w zakresie, w jakim ustalono w niej prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd pomiędzy „COLOR FOCUS” a „FOCUS”. Według skarżącej Izba Odwoławcza dopuściła się błędu, ponieważ nie przedstawiła konkretnej oceny prowadzącej do takiego wniosku, który wymaga badania charakteru odróżniającego i stopnia podobieństwa, a tym samym w zaskarżonej decyzji brak istotnego elementu uzasadnienia.
   W drugim zarzucie skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia ogólnej zasady prawa, zgodnie z którą nikt nie może czerpać korzyści z formalnej sytuacji prawnej, jeśli stanowi ona nadużycie prawa.


title: Sprawa C-400/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 28 lipca 2011 r. — Josef Egbringhoff przeciwko Stadtwerke Ahaus GmbH

text:
               22.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/18

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 28 lipca 2011 r. — Josef Egbringhoff przeciwko Stadtwerke Ahaus GmbH
   (Sprawa C-400/11)
   2011/C 311/30
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Josef Egbringhoff

      Strona pozwana: Stadtwerke Ahaus GmbH

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 3 ust. 5 w związku z lit. b) i c) załącznika A do dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) należy interpretować w ten sposób, że krajowe uregulowanie ustawowe dotyczące zmian ceny w umowach na dostawy prądu zawartych z odbiorcami będącymi gospodarstwami domowymi zaopatrywanymi w prąd w ramach ogólnego obowiązku dostawy (odbiorcy taryfowi) spełnia wymogi niezbędnego stopnia przejrzystości, jeżeli w uregulowaniu tym nie wskazuje się przyczyn, warunków i zakresu zmiany ceny, jednakże zagwarantowane jest, że przedsiębiorstwo dostaw prądu poinformuje swoich odbiorców z góry w odpowiednim terminie o każdej zmianie ceny i że odbiorcy ci mają możliwość rozwiązania umowy, jeżeli nie zamierzają zaakceptować podanych im do wiadomości zmienionych warunków?

      (1)  Dyrektywa 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 96/92/WE, Dz.U. L 176, s. 37.


title: Sprawa T-297/06: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2006 r. — Majątek Hutniczy przeciwko Komisji

text:
               16.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/25

         Skarga wniesiona w dniu 17 października 2006 r. — Majątek Hutniczy przeciwko Komisji
   (Sprawa T-297/06)
   (2006/C 310/48)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Majątek Hutniczy sp. z o.o. (Częstochowa, Polska) (Przedstawiciele: adwokaci C. Rapin i E. Van den Haute)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną;

               —

               stwierdzenie nieważności art. 3 i 4 decyzji Komisji z dnia 5 lipca 2005 r. w sprawie pomocy udzielonej przez Polskę Hucie Częstochowa SA (zgłoszonej pod numerem C (2005) 1962];

               —

               ewentualnie stwierdzenie, że w dniu wniesienia niniejszej skargi Polska nie ma obowiązku odzyskania pomocy wraz z odsetkami zgodnie z art. 3 tej decyzji, a w konsekwencji, że rzeczone kwoty pomocy z odsetkami nie są wymagalne;

               —

               w dalszej kolejności, ewentualnie stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 2 akapit drugi decyzji i przekazanie kwestii odsetek Komisji w celu wydania nowej decyzji zgodnie z załącznikiem A do skargi lub innymi względami, jakie Sąd może wskazać w uzasadnieniu wyroku;

               —

               w każdym razie, obciążenie Komisji całością kosztów postępowania;

               —

               w przypadku umorzenia postępowania przez Sąd, obciążenie Komisji kosztami postępowania na podstawie § 87 ust. 6 w związku z § 90 lit. a) regulaminu Sądu.

         Zarzuty i główne argumenty
   W decyzji C(2005)1962 wersja ostateczna z dnia 5 lipca 2005 r. (pomoc państwa nr C 20/04, ex NN 25/04), Komisja uznała część pomocy na restrukturyzację udzielonej przez Polskę producentowi stali Huta Częstochowa SA za niezgodną ze wspólnym rynkiem i zażądała jej zwrotu. Skarżąca jest jednym z następców prawnych beneficjenta pomocy; w ramach restrukturyzacji Huty Częstochowa SA przejęła ona niektóre jej aktywa i pasywa, a następnie została odkupiona przez spółkę Industrial Union of Donbass za pośrednictwem jej spółki zależnej ISD Polska. Skarżąca została wymieniona w zaskarżonej decyzji jako jedno z przedsiębiorstw zobowiązanych solidarnie do zwrotu pomocy uznanej za niezgodną ze wspólnym rynkiem.
   Na poparcie skargi o częściowe stwierdzenie nieważności tej decyzji skarżąca podnosi cztery zarzuty.
   W zarzucie pierwszym skarżąca stwierdza, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych decydujących o wyniku dochodzenia. Skarżąca twierdzi, że wraz ze sprzedażą aktywów początkowego beneficjenta pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem na rzecz ISD Polska (i Donbass), sprzedawca początkowego beneficjenta pomocy zatrzymał zysk wynikający z tej i to on powinien zapewnić jej zwrot. Skarżąca stwierdza, że w niniejszym przypadku prawidłowe ustalenie istotnych okoliczności faktycznych związanych ze sprzedażą aktywów Huty Częstochowa, poprzez między innymi Majątek Hutniczy, na rzecz ISD Polska (i Donbass) doprowadziłoby Komisję do stwierdzenia, że z powodu nabycia środków produkcji Huty Częstochowa po cenie odpowiadającej cenie rynkowej pomoc została już w ten sposób zwrócona sprzedawcy. Zdaniem skarżącej, Komisja w ten sposób naruszyła ciążący na niej obowiązek starannego i bezstronnego zbadania wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
   W zarzucie drugim skarżąca podnosi, że Komisja naruszyła protokół nr 8 do Traktatu o Przystąpieniu (w sprawie restrukturyzacji polskiego hutnictwa stali) (1) poprzez dosłowną interpretację niektórych jego postanowień, które zdaniem skarżącej powinna ona była interpretować w świetle stawianych im celów oraz przy uwzględnieniu kontekstu ich wydania. Skarżąca dodaje, że zarzucana błędna interpretacja doprowadziła Komisję do nałożenia w decyzji obowiązku zwrotu pomocy państwa uzyskanej przed przyjęciem protokołu nr 8 przez spółki niewymienione w jego załączniku nr 1, który wyznacza osiem przedsiębiorstw — beneficjentów, uprawnionych do otrzymywania pomocy od Polski w drodze odstępstwa od art. 87 i 88 WE. Skarżąca twierdzi również, że ponieważ protokół nr 8 nie stwierdza wyraźnie, że ma on moc wsteczną w odniesieniu do konkretnego okresu, interpretacja dokonana przez Komisję naruszyła kilka zasad ogólnych, jak zasadę niedziałania prawa wstecz oraz zasadę pewności prawa. Skarżąca podnosi, że prawidłowo zinterpretowany protokół nr 8 nie uprawniałby Komisji do żądania zwrotu pomocy państwa uzyskanej przed jego wydaniem przez spółki niewymienione w załączniku nr 1 do tego protokołu. Skarżąca wyciąga więc wniosek, że działając bez podstawy prawnej Komisja wkroczyła w zakres kompetencji rationae temporis innych instytucji wspólnotowych.
   Zarzut trzeci, podniesiony tytułem żądania ewentualnego w przypadku stwierdzenia przez Sąd, że Komisja właściwie ustaliła okoliczności faktyczne i dokonała prawidłowej interpretacji protokołu nr 8, oparty jest na naruszeniu art. 14 ust. 1 rozporządzenia nr 659/1999 (2). Skarżąca zaznacza, że wydając decyzję o odzyskaniu pomocy Komisja naruszyła zasady równego traktowania, ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa.
   W zarzucie czwartym, podniesionym na poparcie ewentualnego żądania stwierdzenia nieważności art. 3 ust. 2 akapit drugi zaskarżonej decyzji skarżąca stwierdza, że Komisja naruszyła rozporządzenie nr 794/2004 (3) w związku z obliczeniem stopy procentowej zastosowanej przy odzyskaniu pomocy w niniejszym przypadku.

      (1)  Dz.U. 2003, L 236, str. 948

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE, Dz.U. L 83, str.1

      (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE, Dz.U. L 140 , str.1


title: Sprawa T-443/13: Wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. – Makhlouf/Rada (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie środków finansowych — Obowiązek uzasadnienia — Prawo do obrony — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo własności — Prawo do poszanowania życia prywatnego — Proporcjonalność)

text:
               7.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 90/13

         Wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. – Makhlouf/Rada
   (Sprawa T-443/13) (1)

   ((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo własności - Prawo do poszanowania życia prywatnego - Proporcjonalność))
   (2016/C 090/18)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Mohammad Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci C. Rygaert i G. Karouni)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-M. Joséphidès i G. Étienne, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 147, s. 14), w zakresie w jakim akt ten dotyczy skarżącego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Mohammad Makhlouf pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

      (1)  Dz.U. C 325 z 9.11.2013.


title: Sprawa T-336/17: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2017 r. – The GB Foods/EUIPO – Yatecomeré (YATEKOMO)

text:
               25.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 318/12

         Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2017 r. – The GB Foods/EUIPO – Yatecomeré (YATEKOMO)
   (Sprawa T-336/17)
   (2017/C 318/17)
   Język skargi: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: The GB Foods (L'Hospitalet de Llobregat, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Buganza González i E. Torner Lasalle)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Yatecomeré, SL (Ribadumia, Hiszpania)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „YATEKOMO” – unijny znak towarowy nr 11 703 568

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 marca 2017 r. w sprawie R 1506/2016-5

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie niniejszej skargi na decyzję izby odwoławczej EUIPO z dnia 13 marca 2017 r. (sprawa R 1506/2016-5) za dopuszczalną i jej uwzględnienie poprzez stwierdzenie nieważności decyzji izby odwoławczej EUIPO oraz poprzez przywrócenie i stwierdzenie ważności znaku towarowego nr 11 703 568 „YATEKOMO” dla ogółu towarów z klas 29 i 30, dla których pierwotnie wnoszono o rejestrację;

               —

               orzeczenie, że znak towarowy „YATEKOMO” jest powszechnie znany;

               —

               nakazanie EUIPO udostępnienia Sądowi wszystkich dokumentów złożonych przez stronę skarżącą, a składających się na akta prowadzonego przed EUIPO postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku towarowego, co umożliwi zbadanie całości dokumentacji przedłożonej w sprawie.

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania zgodnie z art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem.

      Podniesione zarzuty

               —

               Znak towarowy „YATEKOMO” nie narusza art. 8 rozporządzenia nr 207/2009. Słowny unijny znak towarowy nie koliduje z wcześniejszym hiszpańskim znakiem towarowym o charakterze mieszanym „ya te comeré el vacío que te llena”.

               —

               Powszechna znajomość nabyta przez znak towarowy nr 11 703 568 „YATEKOMO”.


title: Sprawa T-449/09: Skarga wniesiona w dniu 6 listopada 2009 r. — Centre national de la recherche scientifique przeciwko Komisji

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/56

         Skarga wniesiona w dniu 6 listopada 2009 r. — Centre national de la recherche scientifique przeciwko Komisji
   (Sprawa T-449/09)
   2010/C 24/100
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Centre national de la recherche scientifique (Paryż, Francja) (przedstawiciel: N. Lenoir, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

               —

               nakazanie Komisji zwrotu rzekomej wierzytelności w wysokości 97 399,55 EUR, której Komisja dochodzi z tytułu umowy w nocie debetowej nr 3230906573 z dnia 6 lipca 2009 r. i co do której w dniu 28 sierpnia 2009 r. wydana została decyzja o potrąceniu (sygn. BUDG/C3 D2009 10.5 — 1232), powiększonej o odsetki za zwłokę według stopy ustawowej zgodnie z prawem belgijskim właściwym dla umowy;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Centre national de la recherche scientifique (CNRS) wnosi w niniejszej skardze do Sądu o nakazanie Komisji zwrotu wierzytelności w wysokości 97 399,55 EUR, określonej w nocie debetowej nr 3230906573 z dnia 6 lipca 2009 r., do której uiszczenia skarżąca jest rzekomo zobowiązana z tytułu umowy NEMAGENETAG dotyczącej projektu szóstego programu ramowego badań i rozwoju technologicznego, i co do której w dniu 28 sierpnia 2009 r wydana została decyzja o potrąceniu, wraz z odsetkami za zwłokę.
   W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty dotyczące:

               —

               nieprzestrzegania kryteriów dotyczących określania i uzasadniania kwalifikowalnych kosztów przewidzianych w umowie NEMAGENETAG oraz zasady dobrej wiary przy wykonywaniu umów, co ograniczyło możliwość udowodnienia przez CNRS należytego wykonania umowy, a w niektórych przypadkach wręcz pozbawiło ją tej możliwości;

               —

               błędnej oceny rezerwy na wypadek utraty zatrudnienia w świetle kryteriów określonych w art. II.19.1, II.19.2.c i II.20 ogólnych warunków umowy NEMAGENETAG, ponieważ — wbrew jej wprowadzającej w błąd nazwie — PPE jest kosztem pracowniczym związanym z ubezpieczeniem na wypadek bezrobocia, nieodłącznie związanym z kwalifikowalnymi kosztami pracowniczymi. Komisja, odrzucając koszty kwalifikowalne, których kwoty odpowiadały kwocie rezerwy na wypadek utraty zatrudnienia pobranej od wynagrodzeń pracowników tymczasowych CNRS zaangażowanych w projekt NEMAGENETAG, naruszyła powyższe postanowienia.


title: Sprawy połączone T-325/12 i T-332/12: Postanowienie Sądu z dnia 6 grudnia 2012 r. — Niderlandy i ING Groep przeciwko Komisji

text:
               2.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/27

         Postanowienie Sądu z dnia 6 grudnia 2012 r. — Niderlandy i ING Groep przeciwko Komisji
   (Sprawy połączone T-325/12 i T-332/12) (1)

   2013/C 32/49
   Język postępowania: niderlandzki
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie spraw połączonych.

      (1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.


title: Sprawa T-58/06: Skarga wniesiona w dniu  22 lutego 2006 r.  — H.A.L.T.E. przeciwko Komisji

text:
               22.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/23

         Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2006 r. — H.A.L.T.E. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-58/06)
   (2006/C 96/40)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Honorable Association de Logisticiens et de Transporteurs Européens — H.A.L.T.E. (Neuilly-sur-Seine, Francja) [Przedstawiciel: adwokat J.-L. Lesquins]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               zgodnie z art. 232 traktatu WE, stwierdzenie naruszenia przez Komisję Europejską obowiązku wydania aktu ze względu na to, że zaniechała jego wydania, do którego została wezwana na podstawie art. 87 i 88 tego samego traktatu;

               —

               nakazanie Komisji podjęcia wszelkich środków niezbędnych do pełnego wykonania wyroku;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Niniejszą skargą stowarzyszenie skupiające spółki prowadzące działalność w sektorze usług kurierskich, transportu i logistyki zwraca się do Sądu o stwierdzenie bezczynności Komisji w zakresie, w jakim ta ostatnia bezprawnie zaniechała wszczęcia przewidzianej w art. 88 WE formalnej procedury dochodzenia oraz zarządzenia środków tymczasowych polegających na zawieszeniu wypłaty pomocy zakwestionowanej przez skarżącą w jej skardze skierowanej do Komisji i dotyczącej pomocy na rzecz restrukturyzacji przyznanej przez SNCF, przedsiębiorstwo publiczne, którego właścicielem (w 100 %) jest państwo francuskie, spółce SCS SERNAM zajmującej się transportem towarów.
   Swoją skargę na bezczynność skarżąca opiera na argumentach, które można połączyć co do zasady w dwa zarzuty.
   Zarzut pierwszy opiera się na naruszeniu art. 88 ust. 2 traktatu WE. Skarżąca twierdzi, że upłynięcie ponad sześciomiesięcznego terminu od złożenia jej pierwszej skargi do Komisji — pomimo że ta ostatnia wiedziała o sprawie, ponieważ wydała uprzednio decyzje, których naruszenie stanowi przedmiot wniesionej do niej skargi — wskazuje na poważne trudności, jakie napotkała Komisja dokonując oceny zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem. Z tego względu Komisja była, zdaniem skarżącej, zobowiązana do wszczęcia formalnej procedury dochodzenia w sprawie pomocy będącej przedmiotem wniesionej do niej skargi. Skarżąca twierdzi ponadto, że ewentualny brak zgłoszenia pomocy przez władze francuskie nie może zwolnić Komisji z obowiązku staranności, a także, że ta ostatnia była zobowiązana skorzystać z przysługujących jej uprawnień w zakresie dochodzenia, skoro tylko uzyskała ona informacje o przepisach krajowych, które mogą stać w sprzeczności z zasadami rządzącymi wspólnym rynkiem, w szczególności w ramach skierowanej do Komisji skargi w przedmiocie naruszenia jej wcześniejszej decyzji określającej warunki zgodności pomocy publicznej ze wspólnym rynkiem (1).
   Zarzut drugi opiera się na naruszeniu art. 11 rozporządzenia Rady nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE(nowy artykuł 88) (2). Skarżąca twierdzi, że Komisja powinna była zarządzić środki tymczasowe polegające na zawieszeniu wypłaty pomocy, ze względu na to, że, zdaniem skarżącej, spełniony został warunek pilnego charakteru sprawy.

      (1)  Chodzi o decyzję Komisji z dnia 20 października 2004 r. dotyczącej pomocy udzielonej częściowo przez Francję na rzecz przedsiębiorstwa Sernam, C (2004) 3940 wersja ostateczna.

      (2)  Dziennik Urzędowy L 83, str.1; rozporządzenie zostało wykonane rozporządzeniem Komisji nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz. U. L 182, str. 2)


title: Sprawa C-45/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Belgia) w dniu 28 stycznia 2010 r. — 1. Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW, 2. Marc Janssens przeciwko Królestwu Belgii

text:
               17.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 100/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Belgia) w dniu 28 stycznia 2010 r. — 1. Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW, 2. Marc Janssens przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-45/10)
   2010/C 100/34
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Raad van State

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

               Strona skarżąca

               :

               Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW
               Marc Janssens

               Strona pozwana

               :

               Królestwo Belgii

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 5 i art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającego dyrektywę Rady 92/65/EWG (1), i artykuły oraz załączniki do decyzji Komisji 2003/803/WE z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek (2) stoją na przeszkodzie uregulowaniu prawa krajowego, które zarządza korzystanie z europejskiego paszportu dla zwierząt domowych również jako dowodu identyfikacji i rejestracji dla psów i przewiduje przy tym, że używając samoprzylepnych etykiet dla celów identyfikacji osoby trzecie mogą dokonywać zmian danych identyfikacyjnych właściciela i zwierzęcia w częściach I-III paszportu, wydanego przez upoważnionego weterynarza, zaklejając wcześniejsze dane identyfikacyjne?

               2)

               Czy przepisy krajowe, które zarządzają korzystanie z wzoru europejskiego paszportu dla zwierząt domowych w rozumieniu decyzji 2003/803 […] również jako dowodu identyfikacji i rejestracji dla psów i przewidują przy tym, że używając samoprzylepnych etykiet dla celów identyfikacji osoby trzecie mogą dokonywać zmian danych identyfikacyjnych właściciela i zwierzęcia w częściach I-III takiego paszportu, stanowią przepisy techniczne w rozumieniu art. 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (3), które zgodnie z art. 8 tej dyrektywy podlegają przekazaniu Komisji na etapie projektu?

      (1)  Dz.U. L 146, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 312, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 204, s. 37.


title: Sprawa C-462/04: Skarga wniesiona w dniu 25 października 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

text:
               8.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/30

         Skarga wniesiona w dniu 25 października 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-462/04)
   (2005/C 6/56)
   Język postępowania: włoski
   W dniu 25 października 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Eugenia de Marcha i Carmelę O'Reilly, działających w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.
   Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich (1), a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin przewidziany na transpozycję dyrektywy upłynął dnia 2 grudnia 2002 r.

      (1)  Dz.U. L 149 z 02.06.2001, str. 34.


title: Sprawa T-492/09: Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2009 r. — MEDA Pharma przeciwko OHIM — Nycomed (ALLERNIL)

text:
               13.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/44

         Skarga wniesiona w dniu 7 grudnia 2009 r. — MEDA Pharma przeciwko OHIM — Nycomed (ALLERNIL)
   (Sprawa T-492/09)
   2010/C 37/63
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: MEDA Pharma GmbH & Co. KG (Bad Homburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Nycomed GmbH (Konstancja, Niemcy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 29 września 2009 r. w postępowaniu R 1386/2007-4 dotyczącym sprzeciwu opartego na zarejestrowanym w Niemczech znaku towarowym nr 1 042 583„ALLERGODIL” wniesionego wobec europejskiej części rejestracji międzynarodowej nr 845 934„ALLERNIL”;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Wnoszący o rozszerzenie ochrony: Nycomed GmbH

      Znak towarowy będący przedmiotem wniosku o rozszerzenie ochrony:„ALLERNIL” dla towarów z klasy 5 (rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską nr 845 934)

      Właściciel znaku towarowego lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: strona skarżąca

      Znak towarowy lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy nr 1 042 583„ALLERGODIL” dla towarów z klasy 5

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty:

               —

               naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1) ze względu na nieodpowiednie zastosowanie przepisów prawa znaków towarowych w zakresie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd;

               —

               naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 ze względu na brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)


title: Sprawy połączone T-226/09 i T-230/09: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — British Telecommunications i BT Pension Scheme Trustees przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Częściowe zwolnienie z obowiązku odprowadzania składki na fundusz ochrony emerytalnej — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Pojęcie pomocy państwa — Zasoby państwowe — Korzyść — Selektywny charakter — Naruszenie konkurencji — Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi — Równość traktowania — Proporcjonalność — Uzasadnione oczekiwania — Obowiązek uzasadnienia — Wprowadzenie w życie pomocy)

text:
               9.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 325/20

         Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — British Telecommunications i BT Pension Scheme Trustees przeciwko Komisji
   (Sprawy połączone T-226/09 i T-230/09) (1)

   (Pomoc państwa - Częściowe zwolnienie z obowiązku odprowadzania składki na fundusz ochrony emerytalnej - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pojęcie pomocy państwa - Zasoby państwowe - Korzyść - Selektywny charakter - Naruszenie konkurencji - Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi - Równość traktowania - Proporcjonalność - Uzasadnione oczekiwania - Obowiązek uzasadnienia - Wprowadzenie w życie pomocy)
   2013/C 325/33
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: British Telecommunications (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: G. Robert, M. Newhouse, T. Castorina, solicitors, J. Holmes, barrister, i H. Legge, QC) (sprawa T-226/09) oraz BT Pension Scheme Trustees Ltd (Londyn) (przedstawiciele: adwokaci J. Derenne i A. Müller-Rappard) (sprawa T-230/09)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawicie: L. Flynn i N. Khan, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2009/703/WE z dnia 11 lutego 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 55/07 (ex NN 63/07, CP 106/06) udzielonej przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej — Gwarancja publiczna udzielona B[ritish] T[elecommunications] (Dz.U. L 242, s. 21).

      Sentencja

               1)

               Skargi zostają oddalone

               2)

               W sprawie T-226/09 British Telecommunications plc zostaje obciążona kosztami postepowania.

               3)

               W sprawie T-230/09 BT Pension Scheme Trustee Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 193 z 15.8.2009.


title: Sprawa F-99/11: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/67

      Skarga wniesiona w dniu 3 października 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji
      (Sprawa F-99/11)
      (2012/C 25/128)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Przedmiot i opis sporu

      Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji o oddaleniu wniosku skarżącego o zapłatę na jego rzecz wynagrodzenia za okres od dnia 1 czerwca 2005 r. do dnia 31 lipca 2010 r.

         Żądania strony skarżącej

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji przyjętej przez Komisję lub w każdym razie jej przypisywanej o oddaleniu, bez względu na to jaką przybrało ono formę i czy miało charakter całkowity czy częściowy, żądań skarżącego zawartych we wniosku z dnia 20 sierpnia 2010 r., przekazanym organowi powołującemu tego samego dnia;

                  —

                  w razie potrzeby stwierdzenie nieważności pisma zarejestrowanego w dniu 28 lutego 2011 r. o sygnaturze Ares(2011)217354, doręczonego skarżącemu nie wcześniej niż w dniu 6 kwietnia 2011 r.;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o oddaleniu, bez względu na to jaką przybrało ono formę, żądań skarżącego zawartych w zażaleniu z dnia 24 lutego 2011 r.;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.


title: Sprawa T-456/13: Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2013 r. — Sea Handling przeciwko Komisji

text:
               12.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/10

         Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2013 r. — Sea Handling przeciwko Komisji
   (Sprawa T-456/13)
   2013/C 298/17
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Sea Handling SpA (Somma Lombardo, Włochy) (przedstawiciele: B. Nascimbene i M. Merola, avvocati)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, w której Komisja odmówiła SEA Handling S.p.A. dostępu do dokumentów, których dotyczy wniosek z dnia 27 lutego 2013 r.;

               —

               nakazanie Komisji przedstawienia żądanych dokumentów stronie skarżącej;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarga jest skierowana przeciwko decyzji Komisji odmawiającej udzielenia skarżącej dostępu do znajdujących siew posiadaniu strony pozwanej dokumentów dotyczących postępowania administracyjnego, które doprowadziło do wydania decyzji Komisji z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie podwyższenia kapitału dokonanego przez spółkę SEA handling S.p.A. na rzecz spółki SEA Handling (postępowanie SA.21420 — Włochy/SEA Handling)
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszeń proceduralnych

                           —

                           W tym względzie strona skarżąca podnosi naruszenie art. 7 ust. 1 i 3 oraz art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji(Dz.U. L 145, s. 43), jak również art. 41 i 47 Karty praw podstawowych Unii europejskiej, ponieważ, po pierwsze, postępowanie, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji, charakteryzowały okresy nieuzasadnionej ciszy i nie uzasadnione we właściwy sposób przedłużenia, a po drugie, nieprzestrzeganie wyznaczonych terminów naruszyło prawo strony skarżącej do obrony.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001

                           —

                           Strona skarżąca podnosi w tym względzie, że zaskarżona decyzja jest obarczona oczywistym błędem w ocenie i naruszeniem obowiązku uzasadnienia, ponieważ jest oparta na założeniu, że dostęp do dokumentów poważnie zaszkodziłby dochodzeniu Komisji, jak również już zakończonym dochodzeniom, bez wskazania charakteru tej szkody.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001

                           —

                           W tym względzie strona skarżąca twierdzi, ze zaskarżona decyzja jest obarczona oczywistym błędem w ocenie i naruszeniem obowiązku uzasadnienia, ponieważ stanowi, że przyznanie dostępu do dokumentów zagrażałoby interesom handlowym podmiotu wnoszącego skargę do Komisji, bez wyjaśnienia, o jakie interesy chodzi, przez co pośrednio przynosi szkodę postępowaniu kontrolnemu w dziedzinie pomocy państwa; ponieważ myli interesy prywatne i interes publiczny dotyczący prawidłowego przebiegu dochodzenia zbyt szeroko interpretuje interesy chronione w art. 4 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia.

               4)

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 oraz zasady proporcjonalności

                           —

                           W tym względzie strona skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest również obarczona brakiem oceny możliwości przyznania stronie skarżącej jedynie częściowego dostępu do żądanych dokumentów.

               5)

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1049/2001 oraz zasady proporcjonalności również w związku z art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

                           —

                           Strona skarżąca twierdzi w tym względzie, że zaskarżona decyzja jest obarczona błędem w ocenie wyjątków mających zastosowanie w interesie publicznym. W szczególności Komisja odmówiła dostępu do dokumentów bez uwzględnienia istnienia nadrzędnego interesu publicznego związanego z ujawnieniem żądanych dokumentów i bez zbadania znaczenia rzeczywistych skutków, jakie ujawnienie to miałoby dla interesów handlowych osób trzecich oraz dla dochodzenia chronionego w art. 4 ust. 2 przytoczonego rozporządzenia.


title: Sprawy połączone C-313/15 i C-530/15: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 listopada 2016 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunal de commerce de Paris, Conseil d’État – Francja) – Eco-Emballages SA/Sphère France SAS i in. (C-313/15), Melitta France SAS i in./Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l’Énergie (C-530/15) [Odesłanie prejudycjalne — Środowisko naturalne — Dyrektywa 94/62/WE — Artykuł 3 — Opakowania i odpady opakowaniowe — Pojęcie — Rolki, tuby lub cylindry, wokół których nawijane są giętkie tworzywa („wałki do nawijania”) — Dyrektywa 2013/2/UE — Ważność — Zmiana przez Komisję Europejską wykazu przykładów opakowań zawartego w załączniku I do dyrektywy 94/62/WE — Błędna wykładnia pojęcia „opakowania” — Naruszenie uprawnień wykonawczych]

text:
               16.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 14/11

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 listopada 2016 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunal de commerce de Paris, Conseil d’État – Francja) – Eco-Emballages SA/Sphère France SAS i in. (C-313/15), Melitta France SAS i in./Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l’Énergie (C-530/15)
   (Sprawy połączone C-313/15 i C-530/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Dyrektywa 94/62/WE - Artykuł 3 - Opakowania i odpady opakowaniowe - Pojęcie - Rolki, tuby lub cylindry, wokół których nawijane są giętkie tworzywa („wałki do nawijania”) - Dyrektywa 2013/2/UE - Ważność - Zmiana przez Komisję Europejską wykazu przykładów opakowań zawartego w załączniku I do dyrektywy 94/62/WE - Błędna wykładnia pojęcia „opakowania” - Naruszenie uprawnień wykonawczych])
   (2017/C 014/14)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Tribunal de commerce de Paris, Conseil d’État

      Strony w postępowaniu głównym

      (Sprawa C-313/15)

      Strona skarżąca: Eco-Emballages SA

      Strona pozwana: Sphère France SAS, Carrefour Import SAS, SCA Tissue France SAS, Melitta France SAS, SCA Hygiène Products SAS, Wepa France SAS, dawniej Wepa Troyes SAS, Industrie Cartarie Tronchetti SpA, Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica SL, Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG, Kimberly-Clark SAS, Gopack SAS, Délipapier SAS, Scamark SAS, CMC France SARL, Schweitzer SAS, Paul Hartmann SA, Wepa France SAS, dawniej Wepa Lille SAS, Système U Centrale Nationale SA, Industrie Cartarie Tronchetti France SAS

      przy udziale: Group’Hygiène syndicat professionnel (C-313/15)

      (Sprawa C-530/15)

      Strona skarżąca: Melitta France SAS, Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG, Délipapier SAS, Gopack SAS, Industrie Cartarie Tronchetti SpA, Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica SL, Kimberly-Clark SAS, Wepa France SAS, dawniej Lucart France, Paul Hartmann SA, SCA Hygiène Products SAS, SCA Tissue France SAS, Group’Hygiène syndicat professionnel

      Strona pozwana: Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l’Énergie

      przy udziale: Industrie Cartarie Tronchetti France SAS

      Sentencja

   Artykuł 3 pkt 1 dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmienionej dyrektywą 2004/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r., należy interpretować w ten sposób, że wałki do nawijania w postaci rolek, tub czy cylindrów, wokół których nawijane są giętkie tworzywa, sprzedawane konsumentom, stanowią „opakowania” w rozumieniu wskazanego przepisu.

      (1)  Dz.U. C 294 z 7.9.2015

      Dz.U. C 414 z 14.12.2015


title: Sprawa C-556/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Craiova (Rumunia) w dniu 28 października 2015 r. – Fondul Proprietatea SA/Societatea Complexul Energetic Oltenia SA (CE Oltenia)

text:
               1.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/22

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Craiova (Rumunia) w dniu 28 października 2015 r. – Fondul Proprietatea SA/Societatea Complexul Energetic Oltenia SA (CE Oltenia)
   (Sprawa C-556/15)
   (2016/C 038/32)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Curtea de Apel Craiova

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Fondul Proprietatea SA

      Strona pozwana: Societatea Complexul Energetic Oltenia SA (CE Oltenia)

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 107 TFUE należy interpretować w ten sposób, że udział spółki Complexul Energetic Oltenia SA w kapitale zakładowym spółki celowej Hidro Tarniţa SA, której celem jest budowa elektrowni wodnej Tarnița-Lăpuștești i zarządzanie nią, stanowi pomoc państwa dla producentów energii wiatrowej i słonecznej zważywszy, że deklarowanym celem projektu jest zapewnienie optymalnych warunków dla instalacji większej mocy w elektrowniach produkujących takie rodzaje energii, a więc: i) czy chodzi o środek finansowany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych, ii) czy ma on charakter selektywny i iii) czy ma wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi?

               2)

               W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy taka pomoc państwa podlegała obowiązkowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TFUE?


title: Sprawa T-20/08: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2008 r. — Evets przeciwko OHIM (DANELECTRO)

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/61

         Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2008 r. — Evets przeciwko OHIM (DANELECTRO)
   (Sprawa T-20/08)
   (2008/C 64/98)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Evets Corporation (Irvine, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: S. Ryan, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji R 603/2007- 4 Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 5 listopada 2007 r.;

               —

               wydanie w zamian postanowienia stwierdzającego, że wniosek o przywrócenie do stanu poprzedniego został złożony w terminie przewidzianym w art. 78 ust. 2;

               —

               przekazanie sprawy do Czwartej Izby Odwoławczej w celu ponownego rozpatrzenia kwestii merytorycznej czy zachowano należytą staranność przy przedłużeniu ochrony rozpatrywanego znaku towarowego;

               —

               obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny wspólnotowy znak towarowy „DANELECTRO” dla towarów i usług z klas 9 i 15 — zgłoszenie nr 117 937

      Decyzja Wydziału Administracji Znakami Towarowymi i Prawnego: odrzucenie wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego oraz uznanie tego znaku towarowego za unieważniony

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania oraz uznanie wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego za niezłożony

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 78 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94.
   Skarżąca twierdzi, iż kwestia przestrzegania wyznaczonego przez ten przepis dwumiesięcznego terminu do złożenia wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego i uiszczenia opłaty za przedłużenie nie była przedmiotem odwołania. Jeśli Sąd uzna, iż Izba była uprawniona do zbadania tej kwestii skarżąca utrzymuje ewentualnie, że termin ten został obliczony w sposób nieprawidłowy.


title: Wykreślenie sprawy C-108/04

text:
               29.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 271/18

         Wykreślenie sprawy C-108/04 (1)

   (2005/C 271/34)

      Język postępowania: hiszpański

   Postanowieniem z dnia 3 maja 2005 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-108/04 Divina Cortiñas Yáñez przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) i Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (wniosek Tribunal Superior de Justicia o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym).

      (1)  Dz.U. C 94 z 17.04.2004


title: Sprawa T-177/16: Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2016 r. – Mema/CPVO (Braeburn 78 (11078))

text:
               13.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/64

      Skarga wniesiona w dniu 22 kwietnia 2016 r. – Mema/CPVO (Braeburn 78 (11078))
      (Sprawa T-177/16)
      (2016/C 211/79)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Mema GmbH l.G. (Terlan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci B. Breitinger i S. Kirschstein-Freund)

         Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Odmian Roślin (CPVO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporna wspólnotowa odmiana roślin: Braeburn 78 (11078) – zgłoszenie wspólnotowej odmiany roślin nr 2009/0954

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Izby Odwoławczej CPVO z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie A001/2015

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Izbę Odwoławczą ze wskazaniem uchylenia zaskarżonej decyzji oraz nakazanie CPVO przeprowadzenie uzupełniającego badania zgodnie z art. 57 ust. 3 rozporządzenia nr 2100/94;

                  —

                  posiłkowo stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 12 lutego 2016 r. (sprawa A001/2015);

                  —

                  posiłkowo, w przypadku nieuwzględnienia żądań pierwszego i drugiego, zawieszenie postępowania w sprawie skargi na podstawie art. 69 lit. d) regulaminu postępowania przed Sądem z obowiązującego od dnia 1 lipca 2015 r. (zwanego dalej „regulaminem postępowania”) do czasu wydania ostatecznej decyzji w prowadzonym na podstawie art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 2100/94 postępowaniu w sprawie uchylenia wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin dla odmiany „Royal Braeburn” (zgłoszenie nr 1998/1082; odmiana nr 11960). Ten ostatni wniosek stanowi warunek powodzenia w niniejszym postępowaniu, ponieważ w zależności od jego rozstrzygnięcia odmiana stanowiąca odniesienie przestanie istnieć lub okaże się, że obszar Angers-Beaucouzé nie był i nie jest właściwy do przeprowadzenia badania, a w związku z tym badanie uzupełniające było, lub nie, konieczne.

                  —

                  obciążenie CPVO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Nadużycie władzy – naruszenie art. 57 ust. 3 rozporządzenia nr 2100/94;

                  —

                  Naruszenie normy prawnej znajdującej zastosowanie przy wykonywaniu rozporządzenia nr 2100/94

                  —

                  Naruszenie pkt 57 protokołu CPVO obowiązującego dla odmian jabłek:

                  —

                  Naruszenie rozdziału IV protokołu CPVO obowiązującego dla odmian jabłek;

                  —

                  Naruszenie art. 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 2100/94 – prawo do bycia wysłuchanym;

                  —

                  Naruszenie art. 75 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 2100/94 – niewystarczające uzasadnienie.


title: Wykreślenie sprawy T-470/04

text:
               11.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/44

         Wykreślenie sprawy T-470/04 (1)

   (2005/C 143/84)

      (Język postępowania: francuski)

   Postanowieniem z dnia 24 lutego 2005 r. prezes pierwszej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-470/04, Thomas Peyker przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

      (1)  Dz.U. C 57 z 5.3.2005


title: Sprawa T-502/09: Postanowienie Sądu z dnia 11 października 2011 r. — Inovis przeciwko OHIM — Sonaecom (INOVIS)

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 347/44

         Postanowienie Sądu z dnia 11 października 2011 r. — Inovis przeciwko OHIM — Sonaecom (INOVIS)
   (Sprawa T-502/09) (1)

   2011/C 347/81
   Język postępowania: angielski
   Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 51 z 27.2.2010.


               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/2

         Złożenie ślubowania przez nowego członka Sądu
   2010/C 346/02
   Andrei Popescu, mianowany decyzją przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 18 listopada 2010 r. (1) sędzią Sądu Unii Europejskiej na okres od dnia 26 listopada 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r., złożył w dniu 26 listopada 2010 r. 2010 r. ślubowanie przed Trybunałem.

      (1)  Dz.U. L 306 z 23.11.2010,s. 76


title: Sprawa C-105/05: Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 22 listopada 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/24

         Postanowienie prezesa piątej izby Trybunału z dnia 22 listopada 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii
   (Sprawa C-105/05) (1)

   (2006/C 331/44)

      Język postępowania: fiński

   Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005.


title: Sprawa C-496/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 sierpnia 2017 r. – Deutsche Post AG/Hauptzollamt Köln.

text:
               16.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 347/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 17 sierpnia 2017 r. – Deutsche Post AG/Hauptzollamt Köln.
   (Sprawa C-496/17)
   (2017/C 347/25)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Finanzgericht Düsseldorf

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Deutsche Post AG

      Strona pozwana: Hauptzollamt Köln

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 24 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (1) z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że na jego podstawie dopuszczalne jest, by organy celne wzywały wnioskodawcę do podania numerów identyfikacji podatkowej nadanych przez niemiecki Bundeszentralamt für Steuern (federalny centralny urząd skarbowy) dla celów poboru podatku dochodowego od osób fizycznych oraz urzędów skarbowych właściwych w sprawach wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do członków rady nadzorczej wnioskodawcy oraz działających u niego dyrektorów zarządzających, kierowników działów, kierownika księgowości, kierownika działu celnego, jak również osób odpowiedzialnych za sprawy celne i osób zajmujących się sprawami celnymi?

      (1)  Dz.U. z 2015 r., L 343, s. 558.


title: Sprawa C-457/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Kyocera Mita Deutschland GmbH i in.

text:
               10.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 362/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Kyocera Mita Deutschland GmbH i in.
   (Sprawa C-457/11)
   2011/C 362/15
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

      Strona pozwana: Kyocera Mita Deutschland GmbH, Epson Deutschland GmbH, Xerox GmbH

      Pytania prejudycjalne

   Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostają przedstawione następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym:

               1)

               Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.?

               2)

               Czy zwielokrotnianie za pomocą drukarek stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy?

               3)

               W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie: czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy drukarek, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia?

               4)

               Czy sama możliwość wykorzystania zabezpieczeń technicznych zgodnie z art. 6 dyrektywy powoduje wyłączenie warunku godziwej rekompensaty w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy?

               5)

               Czy warunek (art. 5 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy) oraz możliwość (zob. motyw 36 dyrektywy) godziwej rekompensaty ustają, o ile podmiot praw zgodził się wyraźnie lub w sposób dorozumiany na zwielokrotnianie swoich utworów?

      (1)  Dz.U. L 167, s. 10.


               18.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/7

         Wniosek o wydanie przez Trybunał EFTA opinii doradczej złożony przez Fürstliches Obergericht z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie Pascal Nobile przeciwko DAS Rechtsschutz-Versicherungs AG
   (Sprawa E-21/16)
   (2017/C 155/05)
   W dniu 20 grudnia 2016 r. do kancelarii Trybunału wpłynął wniosek wniesiony pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. przez Fürstliches Obergericht (Książęcy Sąd Apelacyjny), dotyczący wydania opinii doradczej w sprawie Pascal Nobile przeciwko DAS Rechtsschutz-Versicherungs AG, w odniesieniu do następujących kwestii:

               1.

               Czy art. 201 ust. 1 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) stoi na przeszkodzie umowie o ubezpieczenie ochrony prawnej między ubezpieczycielem a ubezpieczonym, zgodnie z którą upoważnienie przez ubezpieczonego pełnomocnika do reprezentowania jego interesów bez zgody ubezpieczyciela w momencie, gdy zgodnie z warunkami umowy o ubezpieczeniu ochrony prawnej ubezpieczonemu przysługuje prawo do zgłoszenia szkody, stanowi naruszenie obowiązku ubezpieczonego zwalniające firmę ubezpieczeniową ze zobowiązań?

               2.

               W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 1: Jakie wydarzenie w postępowaniu sądowym wyznacza moment wszczęcia dochodzenia lub postępowania określony w art. 201 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2009/138/WE, po którym następuje wolny wybór prawnika? Czy moment ten wyznacza się jedynie w oparciu o czas oficjalnego wszczęcia postępowania sądowego (wniesienia pozwu do sądu), czy też brane są pod uwagę również wcześniejsze wydarzenia, i jeżeli tak, to jakie?

               3.

               W razie udzielenia odpowiedzi na pytania 1 i 2 po dniu 16 stycznia 2017 r.:

                           a)

                           Czy zasada lojalności określona w art. 3 Porozumienia EOG stoi na przeszkodzie kwestionowaniu przez sądy krajowe ważności decyzji Trybunału EFTA?

                           b)

                           W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 3a: Jakie okoliczności umożliwiłyby sądom krajowym zakwestionowanie trafności decyzji Trybunału EFTA bez jednoczesnego naruszania zasady lojalności określonej w art. 3 Porozumienia EOG?


title: Sprawa T-40/09: Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2009 r. — Advance Magazine Publishers przeciwko OHIM — Selecciones Americanas (VOGUE CAFÉ)

text:
               4.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/31

         Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2009 r. — Advance Magazine Publishers przeciwko OHIM — Selecciones Americanas (VOGUE CAFÉ)
   (Sprawa T-40/09)
   (2009/C 82/55)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Advance Magazine Publishers, Inc. (Nowy York, Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciel: T. Alkin, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Selecciones Americanas, SA (Sitges (Barcelona), Hiszpania)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie R 280/2008-4 w zakresie, w jakim odnosi się ona do sprzeciwu opartego na rejestracji w Hiszpanii znaków towarowych nr 255 186 i 2 529 728;

               —

               zmiana decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie R 280/2008-4 tak, aby nastąpiło wstrzymanie rozpatrzenie sprzeciwu do czasu wydania decyzji w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 3 064 219; oraz

               —

               obciążenie Selecciones Americanas, SA kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „VOGUE CAFÉ” dla towarów i usług należących do klas 21, 25 i 43

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Selecciones Americanas, SA

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy „Vogue Juan Fort, S.A. — Badalona” zarejestrowany w Hiszpanii pod nr 255 186 dla towarów z klasy 25; graficzny znak towarowy „VOGUE studio” zarejestrowany w Hiszpanii pod nr 2 529 728 dla towarów z klasy 25; zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 3 064 219 w odniesieniu do graficznego znaku towarowego „VOGUE” dla towarów i usług z klas 25, 35 i 39

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w stosunku do wymienionych w zgłoszeniu towarów z klasy 25

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 43 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) lub zasady 22 ust. 3 rozporządzenia Komisji nr 2868/95 (1) ze względu na to, że Izba Odwoławcza błędnie stwierdziła, że dowody przedstawione przez Selecciones Americanas, S.A. wykazały używanie znaku towarowego zarejestrowanego w Hiszpanii pod nr 255 186; naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 ze względu na to, że Izba Odwoławcza nieprawidłowo uznała, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego i znaku towarowego zarejestrowanego w Hiszpanii pod nr 2 529 728; naruszenie zasady 20 ust. 7 rozporządzenia Komisji nr 2868/95, ponieważ Izba Odwoławcza nie uzasadniła powodów odmowy zawieszenia postępowania do czasu wydania decyzji w postępowaniu w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 3 064 219.

      (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303, s. 1).


title: Wykreślenie sprawy C-274/03

text:
               18.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/11

         Wykreślenie sprawy C-274/03 (1)

   (2004/C 314/24)
   Postanowieniem z dnia 16 września 2004 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-274/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii.

      (1)  Dz.U. C 200 z 23.8.2003.


title: Sprawa F-122/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 14 grudnia 2006 r. — Economidis przeciwko Komisji (Urzędnicy — Powołanie — Stanowisko kierownika wydziału — Odrzucenie kandydatury skarżącego — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/47

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 14 grudnia 2006 r. — Economidis przeciwko Komisji
   (Sprawa F-122/05) (1)

   (Urzędnicy - Powołanie - Stanowisko kierownika wydziału - Odrzucenie kandydatury skarżącego - Oczywisty błąd w ocenie)
   (2006/C 331/105)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Ioannis Economidis (Woluwé-St-Étienne, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: J. Currall i G. Berscheid, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Uchylenie decyzji Komisji o odrzuceniu kandydatury skarżącego na stanowisko kierownika wydziału RTD.F.5 — Biotechnologia i genomika stosowana i o powołaniu H. na to stanowisko
   Sentencja wyroku

               1)

               Decyzja Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 23 grudnia 2004 r. powołująca H. na stanowisko kierownika wydziału „Biotechnologia i genomika stosowana” i w rezultacie odrzucająca kandydaturę skarżącego na to stanowisko zostaje uchylona.

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006 r.


title: Sprawa F-32/12: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

text:
               12.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/36

         Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-32/12)
   2012/C 138/86
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji o niedokonaniu zwrotu jednaj czwartej kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego w sprawie F-56/09 Marcuccio przeciwko Komisji, który został zasądzony od strony pozwanej wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji, wydanej przez Komisję lub w każdym razie jej przypisywalnej, o oddaleniu, bez względu na to jaką przybrało ono formę i czy miało charakter częściowy lub całkowity, żądań skarżącego zawartych w jego wniosku z dnia 4 stycznia 2011 r.;

               —

               w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji, bez względu na to jaką przybrała ono formę, o oddaleniu zażalenia z dnia 20 lipca 2011 r., wniesionego przez skarżącego na decyzję o oddaleniu wniosku z dnia 4 stycznia 2011 r.;

               —

               w razie potrzeby, stwierdzenie, że Komisja, również poprzez niezajęcie stanowiska w przedmiocie wniosku z dnia 4 stycznia 2011 r. bezprawnie zaniechała przyjęcia środków wykonujących wyrok SSP z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie F-56/09 Marcuccio przeciwko Komisji a w szczególności pkt 4 sentencji tego wyroku;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 3 174,87 EUR, z którą to kwotą w razie niedokonania jej zapłaty będą wiązać się odsetki w wysokości 10 % rocznie z coroczną kapitalizacją naliczane od następnego dnia po wniesieniu skargi do dnia rzeczywistego dokonania zapłaty;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 10 EUR/dzień za każdy kolejny dzień zaniechania zapłaty na rzecz skarżącego kwoty 3 174,87 EUR, o której mowa powyżej, poczynając od następnego dnia po wniesieniu skargi, tudzież za każdy kolejny dzień niezajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku z dnia 4 stycznia 2011 r., która ta kwota 10 EUR powinna zostać wpłacona wspomnianego dnia a jeśli nie zostanie to będą się z nią wiązać odsetki w wysokości 10 % rocznie z coroczną kapitalizacją naliczane od następnego dnia po dniu, w którym zapłata miała zostać dokonana aż do dnia jej rzeczywistego dokonania;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 lipca 2005 r. w sprawie T-40/04 Emma Bonino i in. przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej (Rozporządzenie w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania — Skarga o stwierdzenie nieważności — Zarzut niedopuszczalności — Zaskarżalny akt — Zdolność procesowa — Niedopuszczalność)

text:
               17.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 229/22

      POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 11 lipca 2005 r.
   w sprawie T-40/04 Emma Bonino i in. przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej (1)

   (Rozporządzenie w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Zarzut niedopuszczalności - Zaskarżalny akt - Zdolność procesowa - Niedopuszczalność)
   (2005/C 229/47)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie T-40/04, Emma Bonino, zamieszkała w Rzymie (Włochy), Marco Cappato, zamieszkały w Vedano al Lambro (Włochy), Gianfranco Dell'Alba, zamieszkały w Livorno (Włochy), Benedetto Della Vedova, zamieszkały w Tirano (Włochy), Olivier Depuis, zamieszkały w Rzymie, Marco Pannella, zamieszkały w Rzymie, Maurizio Turco, zamieszkały w Pulsano (Włochy), Lista Emma Bonino, z siedzibą w Rzymie, reprezentowani przez adwokatów G. Vandersandena i L. Levi, przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (pełnomocnicy: H. Krück, N. Lorenz i D. Moore, z adresem do doręczeń w Luksemburgu) i Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: M. Sims i I. Díez Parra), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania (Dz.U. L 297, str. 1), Sąd (druga izba), w składzie: J. Pirrung, prezes, N.J. Forwood i S. Papasavvas, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 11 lipca 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Skarżący zostają obciążeni kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004


title: Sprawa C-339/06: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/31

         Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-339/06)
   (2006/C 224/59)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: C. Cattabriga, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Włoska
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Komisji 2004/116/WE (1) z dnia 23 grudnia 2004 r. zmieniającej załącznik do dyrektywy Rady 82/471/EWG w zakresie włączenia Candida guilliermondii, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 ust. 1 tej dyrektywy,

               —

               obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 30 czerwca 2005 r.

      (1)  Dz.U. L 379, str. 81.


title: Sprawa T-379/13: Wyrok Sądu z dnia z dnia 10 lutego 2015 . – Innovation First/OHIM (NANO) [Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NANO — Prawo do bycia wysłuchanym — Obowiązek uzasadnienia — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               23.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/16

         Wyrok Sądu z dnia z dnia 10 lutego 2015. – Innovation First/OHIM (NANO)
   (Sprawa T-379/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NANO - Prawo do bycia wysłuchanym - Obowiązek uzasadnienia - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 096/20)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Innovation First, Inc. (Greenville, Karolina Południowa, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat J. Zecher)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: A.Poch, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 kwietnia 2013 r. (sprawa R 1271/2012-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego NANO jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Innovation First, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 260 z 7.9.2013.


title: Sprawa T-37/15: Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2015 r. – Abertis Telecom Terrestre/Komisja

text:
               16.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/41

         Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2015 r. – Abertis Telecom Terrestre/Komisja
   (Sprawa T-37/15)
   (2015/C 089/49)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Abertis Telecom Terrestre, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, A. Balcells Cartagena i M. Bolsa Ferruz)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, a w szczególności art. 1 decyzji, w zakresie, w jakim uznano w niej, że istnieje pomoc państwa niezgodna z rynkiem wewnętrznym;

               —

               uchylenie w konsekwencji nakazów odzyskania pomocy przewidzianych w art. 3 i 4 tej decyzji; oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są tożsame z zarzutami i głównymi argumentami podniesionymi w sprawie T-36/15, HISPASAT/Komisja.


title: Sprawa C-74/15: Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 listopada 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Oradea – Rumunia) – Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău/Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA i in. (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Ochrona konsumentów — Dyrektywa 93/13/EWG — Artykuł 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) — Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich — Umowy poręczenia i gwarancji na nieruchomości zawarte z instytucją kredytową przez osoby fizyczne działające w celach niemieszczących się w ramach ich działalności zawodowej i niemające powiązań funkcjonalnych ze spółką handlową, na rzecz której wystąpili jako gwaranci względnie poręczyciele)

text:
               1.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/17

         Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 listopada 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Oradea – Rumunia) – Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău/Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA i in.
   (Sprawa C-74/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Artykuł 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Umowy poręczenia i gwarancji na nieruchomości zawarte z instytucją kredytową przez osoby fizyczne działające w celach niemieszczących się w ramach ich działalności zawodowej i niemające powiązań funkcjonalnych ze spółką handlową, na rzecz której wystąpili jako gwaranci względnie poręczyciele))
   (2016/C 038/25)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Curtea de Apel Oradea

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău

      Strona pozwana: Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA Arad, Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA – Sucursala Baia Mare, Cristian Tarcău, Corina Tarcău, SC Magenta, w likwidacji, SC Crisco SRL

      Sentencja

   Artykuł 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że dyrektywa ta może mieć zastosowanie do umowy gwarancji na nieruchomości lub poręczenia zawartej pomiędzy osobą fizyczną i instytucją kredytową w celu zagwarantowania zobowiązań spółki handlowej powziętych względem rzeczonej instytucji w ramach umowy kredytu, jeżeli taka osoba fizyczna działała w celach niezwiązanych z jej działalnością zawodową i nie ma powiązań funkcjonalnych z tą spółką.

      (1)  Dz.U. C 171 z 26.5.2015.