title: Sprawa T-128/19: Postanowienie Sądu z dnia 16 stycznia 2020 r. – Hemp Foods Australia/EUIPO EUIPO – Cabrejos (Sativa) (Skarga o stwierdzenie nieważności – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską – Brak wpisu zmiany właściciela w międzynarodowym rejestrze – Brak legitymacji procesowej – Niedopuszczalność)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/50

      Postanowienie Sądu z dnia 16 stycznia 2020 r. – Hemp Foods Australia/EUIPO EUIPO – Cabrejos (Sativa)
      (Sprawa T-128/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską - Brak wpisu zmiany właściciela w międzynarodowym rejestrze - Brak legitymacji procesowej - Niedopuszczalność)
      (2020/C 77/71)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Hemp Foods Australia Pty Ltd (Sydney, Australia) (przedstawiciele: M. Holah i P. Brownlow, solicitors)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: César Raúl Dávila Cabrejos (Lima, Peru) (przedstawiciel: adwokat L. Estropá Navarro)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 16 listopada 2018 r. (sprawa R 1041/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Césarem Raúlem Dávilą Cabrejosem a Raw With Life Pty Ltd as Trustee for Benhaim Trading Trust.

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     Hemp Foods Australia Pty Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: Sprawa T-161/19: Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2020 r. – Deutsche Telekom/Parlament i Rada (Skarga o stwierdzenie nieważności – Wewnętrzny rynek łączności elektronicznej – Ceny detaliczne fakturowane konsumentom za regulowane usługi łączności wewnątrzunijne – Rozporządzenie (UE) nr 2018/1971 – Akt ustawodawczy – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/51

      Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2020 r. – Deutsche Telekom/Parlament i Rada
      (Sprawa T-161/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Wewnętrzny rynek łączności elektronicznej - Ceny detaliczne fakturowane konsumentom za regulowane usługi łączności wewnątrzunijne - Rozporządzenie (UE) nr 2018/1971 - Akt ustawodawczy - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2020/C 77/72)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Deutsche Telekom AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz, B. Langeheine i J. Blanco Carol)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: R. van de Westelaken, M. Peternel i C. Biz, pełnomocnicy) i Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: O. Segnana oraz I. Gurov, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniającego rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1211/2009 (Dz.U 2018, L 321, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     Postępowanie w sprawie wniosków Królestwa Niderlandów i Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

                  3)

                     Deutsche Telekom AG pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej, z wyjątkiem kosztów związanych ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

                  4)

                     Deutsche Telekom, Parlament, Rada, Królestwo Niderlandów, a także Komisja pokrywają swoje własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 172 z 20.5.2019.


title: Sprawa T-162/19: Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2020 r. – Telefónica i Telefónica de España/Parlament i Rada (Skarga o stwierdzenie nieważności – Wewnętrzny rynek łączności elektronicznej – Ceny detaliczne fakturowane konsumentom za regulowane usługi łączności wewnątrzunijne – Rozporządzenie (UE) nr 2018/1971 – Akt ustawodawczy – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/52

      Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2020 r. – Telefónica i Telefónica de España/Parlament i Rada
      (Sprawa T-162/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Wewnętrzny rynek łączności elektronicznej - Ceny detaliczne fakturowane konsumentom za regulowane usługi łączności wewnątrzunijne - Rozporządzenie (UE) nr 2018/1971 - Akt ustawodawczy - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2020/C 77/73)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Telefónica, SA (Madryt, Hiszpania) i Telefónica de España, SAU (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz, B. Langeheine i J. Blanco Carol)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: R. van de Westelaken, M. Peternel i C. Biz, pełnomocnicy) i Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: O. Segnana oraz I. Gurov, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniającego rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1211/2009 (Dz.U 2018, L 321, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                     Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                     Postępowanie w sprawie wniosków Królestwa Niderlandów i Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

                  3)

                     Telefónica, SA i Telefónica de España, SAU pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej, z wyjątkiem kosztów związanych ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

                  4)

                     Telefónica, Telefónica de España, Parlament, Rada, Królestwo Niderlandów, a także Komisja pokrywają swoje własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 172 z 20.5.2019.


title: Sprawa T-870/19: Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2019 r. – Worldwide Spirits Supply/EUIPO – Melfinco (CLEOPATRA QUEEN)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/54

      Skarga wniesiona w dniu 20 grudnia 2019 r. – Worldwide Spirits Supply/EUIPO – Melfinco (CLEOPATRA QUEEN)
      (Sprawa T-870/19)
      (2020/C 77/75)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Worldwide Spirits Supply, Inc. (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciel: adwokat S. Demetriou)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Melfinco S.A. (Schaan, Liechtenstein)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „CLEOPATRA QUEEN” – unijny znak towarowy nr 14 027 338

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 21 października 2019 r. w sprawie R 1820/2018-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i uznanie stwierdzenia nieważności znaku towarowego za nieważne i niebyłe;

                  —

                  tytułem ewentualnym – istotną zmianę treści zaskarżonej decyzji w taki sposób, że skarżący powinien zostać wezwany do przedstawienia dowodu rzeczywistego używania lub wezwany do zawarcia ugody z Melfinco S.A. z tytułu współistnienia znaków towarowych.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia;

                  —

                  Naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-3/20: Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2020 r. – Forbo Financial Services/EUIPO – Windmöller (Canoleum)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/55

      Skarga wniesiona w dniu 3 stycznia 2020 r. – Forbo Financial Services/EUIPO – Windmöller (Canoleum)
      (Sprawa T-3/20)
      (2020/C 77/76)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Forbo Financial Services AG (Baar, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat S. Fröhlich)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Windmöller GmbH (Augustdorf, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszająca sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego „Canoleum” – zgłoszenie nr 16 736 548

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 października 2019 r. w sprawie R 773/2019-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 104 w związku z art. 97 ust. 1 lit. f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-8/20: Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2020 r. – Republika Czeska/Komisja

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/56

      Skarga wniesiona w dniu 8 stycznia 2020 r. – Republika Czeska/Komisja
      (Sprawa T-8/20)
      (2020/C 77/77)
      Język postępowania: czeski

         Strony

         Strona skarżąca: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Pavliš, J. Očková i J. Vláčil, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (EU) 2019/1835 z dnia 30 października 2019 r. w zakresie w jakim wyłącza z finansowania przez Unię Europejską wydatki poniesione przez Republikę Czeską z tytułu Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ramach środka M14 w odniesieniu do lat budżetowych 2017, 2018 i 2019 w łącznej kwocie 35 109,02 EUR, a także obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujący zarzut:

                  —

                  Zarzut dotyczy naruszenia art. 52 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej. Komisja oparła korektę finansową na domniemanym naruszeniu jednego przepisu prawa Unii, jakim jest art. 25 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 809/2014”). Do naruszenia tego przepisu jednak nie doszło. W istocie Komisja niesłusznie uznaje, że rozpoczęcie wizyty kontrolnej w pierwszym gospodarstwie rolnym beneficjenta stanowi dorozumiane zapowiedzenie dalszych kontroli, i z tym dorozumianym zapowiedzeniem wiąże takie same skutki, jak gdyby chodziło o rzeczywiste zapowiedzenie kontroli w rozumieniu art. 25 rozporządzenia nr 809/2014.


title: Sprawa T-34/20: Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2020 r. – Datenlotsen Informationssysteme/Komisja

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/58

      Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2020 r. – Datenlotsen Informationssysteme/Komisja
      (Sprawa T-34/20)
      (2020/C 77/79)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Datenlotsen Informationssysteme (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: T. Lübbig, Rechtsanwalt)

         Strona pozwana: Komisja

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 września 2019 w sprawie pomocy SA.34402 – 2015/C (ex 2015/NN) udzielonej przez Niemcy na rzecz Hochschul-Informations-System GmbH [dokument Komisji nr C(2019) 6836 final];

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

                  1.

                  Naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE poprzez zastosowanie niezgodnego z orzecznictwem kryterium oceny dla określenia ekonomiczności działań Hochschul-Informations-System GmbH (zwanej dalej „HIS”), ponieważ Komisja nie uwzględniła treści „kryterium nierozdzielności” i autonomicznego znaczenia „kryterium zależności”.

                  2.

                  Naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE poprzez zakwalifikowanie działalności HIS na rzecz niemieckich państwowych szkół wyższych jako nieekonomicznej.

                  3.

                  Naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE poprzez brak rozróżnienia różnych pól działalności HIS.

                  4.

                  Naruszenie art. 108 ust. 3 TFUE i art. 1 lit. b) pkt 5 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (1) poprzez zakwalifikowanie bezpośredniego wsparcia jako „istniejącej pomocy” na podstawie istnienia rynku w roku 1976.

                  5.

                  Naruszenie art. 296 ust. 2 TFUE poprzez niewystarczające uzasadnienie zastosowania art. 1 lit. b) pkt 5 rozporządzenia 2015/1589 poza sytuacjami dotyczącymi liberalizacji.

                  6.

                  Naruszenie art. 108 ust. 3 TFUE i art. 1 lit. b) pkt 5 rozporządzenia 2015/1589 poprzez zakwalifikowanie bezpośredniego wsparcia jako „istniejącej pomocy” na podstawie istotnej zmiany środków.

                  7.

                  Naruszenie art. 108 ust. 3 TFUE i art. 1 lit. b) pkt 5 rozporządzenia 2015/1589 poprzez zakwalifikowanie bezpośredniego wsparcia jako „systemu pomocy”, gdy natomiast istnieje szereg przyznawanych corocznie pojedynczych pomocy.

                  8.

                  Naruszenie prawa do „rozsądnego czasu trwania postępowania” jako części prawa do dobrej administracji na podstawie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

         (1)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).


title: Sprawa T-38/20: Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2020 r. – Lotto24/EUIPO (LOTTO24)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/59

      Skarga wniesiona w dniu 23 stycznia 2020 r. – Lotto24/EUIPO (LOTTO24)
      (Sprawa T-38/20)
      (2020/C 77/80)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Lotto24 AG (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Brexl)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy LOTTO24 w kolorach pomarańczowym (Pantone 130) i czerwonym (Pantone 1807) – zgłoszenie nr 17 996 822

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie R 1216/2019-2

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-41/20: Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2020 r. – Di Bernardo/Komisja

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/60

      Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2020 r. – Di Bernardo/Komisja
      (Sprawa T-41/20)
      (2020/C 77/81)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Danilo Di Bernardo (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 13 marca 2019 r. wydanej w celu wykonania wyroku z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie T-811/16;

                  —

                  zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego, celem naprawienia poniesionej przez niego szkody, kwoty 50 000 EUR a także kwoty 7 000 EUR, z zastrzeżeniem jej zwiększenia w trakcie postępowania, celem naprawienia krzywdy;

                  —

                  obciążenia Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi skarżący podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia ogłoszenia o konkursie przez komisję konkursową w zakresie, w jakim przyjęte przez nią kryteria dopuszczenia bezprawnie ograniczają zakres tego ogłoszenia. Skarżący podnosi w tym względzie, że przyjmując kryteria dopuszczenia, które skutkują wykluczeniem uwzględnienia doświadczenia porównywalnego z doświadczeniem skarżącego, które jest jednak zgodne z wymogami określonymi w ogłoszeniu o konkursie, komisja konkursowa naruszyła to ogłoszenie.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący oczywistych błędów w ocenie, które obarczają zaskarżoną decyzję i dotyczą kwestii, czy doświadczenie zawodowe skarżącego jest związane z charakterem obowiązków opisanych w ogłoszeniu o konkursie.


title: Sprawa T-45/20: Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2020 r. – KRBL/EUIPO – P.K. Overseas (INDIA SALAM Pure Basmati Rice)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/60

      Skarga wniesiona w dniu 27 stycznia 2020 r. – KRBL/EUIPO – P.K. Overseas (INDIA SALAM Pure Basmati Rice)
      (Sprawa T-45/20)
      (2020/C 77/82)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: KRBL Ltd (Delhi, India) (przedstawiciel: P. Strickland, solicitor)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: P.K. Overseas Pte Ltd (Singapur, Singapur)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego INDIA SALAM Pure Basmati Rice w kolorach jasnobrązowym, sepia i białożółtym – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 126 413

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie R 766/2019-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uwzględnienie skargi i odrzucenie zgłoszenia;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 13 lutego 2019 r. wydanej w postępowaniu w sprawie sprzeciwu nr B 2 201 385;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-35/18: Postanowienie Sądu z dnia 22 stycznia 2020 r. – La Marchesiana/EUIPO – Marchesi 1824 (MARCHESI)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/61

      Postanowienie Sądu z dnia 22 stycznia 2020 r. – La Marchesiana/EUIPO – Marchesi 1824 (MARCHESI)
      (Sprawa T-35/18) (1)

      (2020/C 77/83)
      Język postępowania: angielski
      Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 142 z 23.4.2018.


title: Sprawa T-139/18: Postanowienie Sądu z dnia 15 stycznia 2020 r. – Avio/Komisja

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/62

      Postanowienie Sądu z dnia 15 stycznia 2020 r. – Avio/Komisja
      (Sprawa T-139/18) (1)

      (2020/C 77/84)
      Język postępowania: włoski
      Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 142 z 23.4.2018.


title: Sprawa T-606/19: Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2020 r. – Bartolomé Alvarado i Grupo Preciados Place/EUIPO – Alpargatas (ALPARGATUS PASOS ARTESANALES)

text:
               9.3.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 77/62

      Postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2020 r. – Bartolomé Alvarado i Grupo Preciados Place/EUIPO – Alpargatas (ALPARGATUS PASOS ARTESANALES)
      (Sprawa T-606/19) (1)

      (2020/C 77/85)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 372 z 4.11.2019.


title: Sprawa C-87/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 19 lutego 2020 r. – Hauptzollamt B / XY

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/3

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 19 lutego 2020 r. – Hauptzollamt B / XY
      (Sprawa C-87/20)
      (2020/C 175/03)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesfinanzhof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Hauptzollamt B

         Strona przeciwna: XY

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 57 ust. 5 lit. a) rozporządzenia nr 865/2006 (1) należy interpretować w ten sposób, że osobie dokonującej przywozu, która wiezie ze sobą całkowitą ilość kawioru gatunków ryb jesiotrokształtnych (Acipenseriformes spp.) przekraczającą 125 gramów (g) w indywidualnie oznaczonych opakowaniach i nie przedstawia ani dokumentu (powrotnego) wywozu ani zezwolenia na przywóz, należy pozostawić ilość kawioru nie przekraczającą 125 g, pod warunkiem że przywóz nie służy żadnemu z celów wymienionych w art. 57 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 865/2006?
                  W razie udzielenia na to pytanie odpowiedzi twierdzącej:

                  2)

                  Czy okazy wprowadzone na obszar celny Unii również wtedy zaliczają się do dóbr osobistych lub stanowiących część gospodarstwa domowego, o których mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 338/97 (2), jeżeli w momencie wprowadzenia osoba dokonująca przywozu oświadcza, że zamierza podarować je innym osobom po dokonaniu przywozu?

         (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 865/2006 z dnia 4 maja 2006 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz.U. 2006, L 166, s. 1).

         (2)  Rozporządzenie Rady (WE) NR 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz.U. 1997, L 61, s. 1).


title: Sprawa C-95/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez l’Administrativen Sad Varna (Bułgaria) w dniu 25 lutego 2020 r. – VARCHEV FINANS/KOMISIA ZA FINANSOV NADZOR

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/4

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez l’Administrativen Sad Varna (Bułgaria) w dniu 25 lutego 2020 r. – VARCHEV FINANS/KOMISIA ZA FINANSOV NADZOR
      (Sprawa C-95/20)
      (2020/C 175/04)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Administrativen sad Varna

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca w postępowaniu kasacyjnym:„VARCHEV FINANS” EOOD.

         Strona przeciwna: Komisia za finansov nadzor

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 56 ust. 2 w związku z art. 72 ust. 2 w związku z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 (1) z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy wymaga, by:

                              —

                              firmy inwestycyjne prowadziły (utrzymywały) samodzielny jednolity rejestr (jako informacyjną bazę danych) z wpisami odnoszącymi się do dokonanych ocen odpowiedniości i adekwatności w stosunku do każdego klienta, o treści określonej w art. 25 ust. 2 i 3 dyrektywy 2014/65/UE, a także w art. 50 rozporządzenia delegowanego Komisji 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r.?
                              Czy też wystarczające jest, że powyższe dane znajdują się w posiadaniu firmy inwestycyjnej i są załączone do akt danego klienta zgodnie z art. 25 ust. 5 dyrektywy 2014/65, zaś informacje te są przechowywane w sposób dostępny dla celów przyszłych czynności właściwego organu, w formie i w sposób zapewniający przestrzeganie warunków określonych w art. 72 ust. 1 rozporządzenia delegowanego?

                  2)

                  Czy art. 72 ust. 2 w związku z załącznikiem I do rozporządzenia delegowanego 2017/565 wymaga, by:

                              —

                              firmy inwestycyjne prowadziły (utrzymywały) samodzielny jednolity rejestr (jako informacyjną bazę danych) z wpisami odnoszącymi się do udzielonych każdemu klientowi informacji o kosztach i powiązanych opłatach, o treści określonej w art. 45 rozporządzenia delegowanego 2017/565, w odniesieniu do wszystkich klientów?
                              Czy też wystarczające jest, że powyższe dane znajdują się w posiadaniu firmy inwestycyjnej i są załączone do akt danego klienta zgodnie z art. 25 ust. 5 dyrektywy 2014/65, zaś informacje te są przechowywane w sposób dostępny dla celów przyszłych czynności właściwego organu, w formie i w sposób zapewniający przestrzeganie warunków określonych w art. 72 ust. 1 rozporządzenia delegowanego?

         (1)  Dz.U. 2017, L 87, s. 1.


title: Sprawa C-122/20 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 10 grudnia 2019 r. w sprawie T-319/19, Bruno Gollnisch / Parlament Europejski, wniesione w dniu 21 lutego 2020 r. przez Bruna Gollnischa

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/6

      Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 10 grudnia 2019 r. w sprawie T-319/19, Bruno Gollnisch / Parlament Europejski, wniesione w dniu 21 lutego 2020 r. przez Bruna Gollnischa
      (Sprawa C-122/20 P)
      (2020/C 175/06)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Bruno Gollnisch (przedstawiciel: adwokat B. Bonnefoy-Claudet)

         Druga strona postępowania: Parlament Europejski

         Żądania wnoszącego odwołanie

      Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

                  —

                  Uchylenie postanowienia z dnia 10 grudnia 2019 r. wydanego przez Sąd Unii Europejskiej w sprawie T-319/19;

                  —

                  Przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej celem ponownego rozpoznania;

                  —

                  Zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie również kwoty 5 000 EUR tytułem kosztów postępowania poniesionych w związku z niniejszym odwołaniem;

                  —

                  Obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

            Jeżeli Trybunał Sprawiedliwości uzna, że jest dostatecznie poinformowany, wnoszący odwołanie wnosi ponadto do Trybunału Sprawiedliwości o:

                  —

                  Rozpatrzenie sporu co do istoty sprawy;

                  —

                  Stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniającej przepisy wykonawcze do statutu posła do Parlamentu Europejskiego;

                  —

                  Zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie żądań wysuniętych przez niego w pierwszej instancji, bez uszczerbku dla żądań skierowanych przeciwko postanowieniu będącemu przedmiotem odwołania;

                  —

                  Obciążenie Parlamentu Europejskiego całością kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty względem postanowienia są następujące: w postanowieniu niesłusznie stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie dotyczy wnoszącego odwołanie indywidualnie, że w związku z tym jego zażalenie z dnia 27 lutego 2019 r. nie stanowi postępowania poprzedzającego wniesienie skargi oraz że w braku jego uwzględnienia należy przyjąć, że termin do wniesienia skargi upłynął.


title: Sprawa C-125/20: Skarga wniesiona w dniu 4 marca 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/6

      Skarga wniesiona w dniu 4 marca 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii
      (Sprawa C-125/20)
      (2020/C 175/07)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. C. Becker, M. Jauregui Gomez i M. Noll-Ehlers, pełnomocnicy)

         Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

         Żądania strony skarżącej

                  —

                  Stwierdzenie, że Królestwo Hiszpanii dopuściło się naruszenia art. 13 ust. 1 w związku z załącznikiem XI dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (1) ze względu na to, że roczna wartość dopuszczalna dwutlenku azotu NO2 była począwszy od 2010 r. w sposób systematyczny i ciągły przekraczana w następujących strefach: ES0901 Obszar Barcelony, ES0902 Vallès – Baix Llobregat i ES1301 Madryt;

                  —

                  stwierdzenie, że Królestwo Hiszpanii dopuściło się naruszenia art. 13 ust. 1 w związku z załącznikiem XI dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy ze względu na to, że godzinowa wartość dopuszczalna dwutlenku azotu NO2 była począwszy od 2010 r. w sposób systematyczny i ciągły przekraczana w strefie ES1301 Madryt;

                  —

                  stwierdzenie, że począwszy od dnia 11 czerwca 2010 r. Królestwo Hiszpanii uchybiło obowiązkom ciążącym na nim na podstawie art. 23 ust. 1 wskazanej dyrektywy w związku z jej załącznikiem XV, a w szczególności ustanowionemu w jej art. 23 ust. 1 akapit drugi obowiązkowi zapewnienia, aby okres nieprzestrzegania norm był jak najkrótszy, a to ze względu na brak przyjęcia środków odpowiednich do zapewnienia tego, aby okres przekraczania wartości dopuszczalnych w strefach ES0901 Obszar Barcelony, ES0902 Vallès – Baix Llobregat i ES1301 Madryt był jak najkrótszy;

                  —

                  obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      W art. 13 ust. 1 dyrektywy 2008/50/WE ustanowiony został ciążący na państwach członkowskich obowiązek zagwarantowania, że we wszystkich określonych zgodnie z art. 4 tej dyrektywy obszarach zarządzania jakością powietrza poziomy dwutlenku siarki nie przekraczają wartości dopuszczalnych określonych w załączniku XI do tej dyrektywy. W załączniku tym zostały określone odnośnie do dwutlenku azotu dwie wartości dopuszczalne, obie mające zastosowanie począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r. Pierwszą z nich określa się w skali roku: państwa członkowskie nie mogą przekraczać wartości 40 mg/m3 na rok kalendarzowy. Druga wartość jest określona godzinowo: państwa członkowskie nie mogą przekraczać wartości 200 mg/m3 więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym.
      Te dopuszczalne wartości NO2 zostały już określone w dyrektywie Rady 99/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnoszącej się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu. W jej art. 4 nałożono bowiem na państwa członkowskie obowiązek przyjęcia środków niezbędnych w celu zapewnienia, aby stężenia dwutlenku azotu w otaczającym powietrzu nie przekraczały tych wartości, a w jej załączniku II określone zostały progresywne ramy czasowe do uczynienia zadość temu obowiązkowi, którego ostateczna data została określona właśnie na dzień 1 stycznia 2010 r.
      Królestwo Hiszpanii w drodze rocznych raportów przewidzianych w art. 27 tej dyrektywy podało do wiadomości Komisji średnie roczne wartości NO2 odpowiadające latom 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 2015, 2016, 2017 i 2018. Zgodnie z tymi danymi Królestwo Hiszpanii w sposób systematyczny i ciągły przekraczało roczne wartości dopuszczalne w następujących strefach: ES0901 Obszar Barcelony, ES0902 Vallès – Baix Llobregat i ES1301 Madryt.
      W art. 23 ust. 1 dyrektywy ustanowiony został ciążący na państwach członkowskich obowiązek przyjęcia w przypadku przekroczenia wartości dopuszczalnych planów ochrony powietrza określających środki odpowiednie do zagwarantowania tego, aby okres przekraczania wartości dopuszczalnych był jak najkrótszy.
      W planach ochrony powietrza przyjętych po wejściu w życie dyrektywy 2008/50/WE Królestwo Hiszpanii nie przewidziało środków odpowiednich i wystarczających do zagwarantowania tego, aby okres przekraczania wartości dopuszczalnych na trzech rozpatrywanych obszarach był jak najkrótszy.

         (1)  Dz.U. 2008, L 152, s. 1


title: Sprawa T-732/16: Wyrok Sądu z dnia 12 mars 2020 r. – Valencia Club de Fútbol / Komisja [Pomoc państwa – Pomoc udzielona przez Hiszpanię na rzecz zawodowych klubów piłkarskich – Gwarancja – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Korzyść – Zagrożone przedsiębiorstwo – Kryterium inwestora prywatnego – Wytyczne dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw – Kwota pomocy – Beneficjent pomocy – Zasada niedyskryminacji – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/8

      Wyrok Sądu z dnia 12 mars 2020 r. – Valencia Club de Fútbol / Komisja
      (Sprawa T-732/16) (1)

      (Pomoc państwa - Pomoc udzielona przez Hiszpanię na rzecz zawodowych klubów piłkarskich - Gwarancja - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Korzyść - Zagrożone przedsiębiorstwo - Kryterium inwestora prywatnego - Wytyczne dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw - Kwota pomocy - Beneficjent pomocy - Zasada niedyskryminacji - Obowiązek uzasadnienia)
      (2020/C 175/08)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Valencia Club de Fútbol, SAD (Walencja, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. García-Gallardo Gil-Fournier, G. Cabrera López i D. López Rus)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Luengo, B. Stromsky i P. Němečková, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: M. J. García-Valdecasas Dorrego i M. J. Ruiz Sánchez, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji (UE) 2017/365 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Valencia Club de Fútbol SAD, Hércules Club de Fútbol SAD i Elche Club de Fútbol SAD (Dz.U. 2017, L 55, s. 12).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji (UE) 2017/365 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Valencia Club de Fútbol, SAD, Hércules Club de Fútbol, SAD, oraz Elche Club de Fútbol, SAD (Dz.U. 2017, L 55, s. 12) w zakresie, w jakim dotyczy ona Valencia Club de Fútbol, SAD.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Valencia Club de Fútbol w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

                  3)

                  Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 454 z 5.12.2016


title: Sprawa T-901/16: Wyrok Sądu z dnia 12 mars 2020 r. – Elche Club de Fútbol / Komisja [Pomoc państwa – Pomoc udzielona przez Hiszpanię na rzecz niektórych zawodowych klubów piłkarskich – Gwarancja – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Pośredni beneficjent – Możliwość przypisania państwu – Korzyść – Kryterium inwestora prywatnego]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/9

      Wyrok Sądu z dnia 12 mars 2020 r. – Elche Club de Fútbol / Komisja
      (Sprawa T-901/16) (1)

      (Pomoc państwa - Pomoc udzielona przez Hiszpanię na rzecz niektórych zawodowych klubów piłkarskich - Gwarancja - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Pośredni beneficjent - Możliwość przypisania państwu - Korzyść - Kryterium inwestora prywatnego)
      (2020/C 175/09)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Elche Club de Fútbol, SAD (Elche, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Segura Catalán, M. Clayton i J. Morant Vidal)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Luengo, B. Stromsky i P. Němečková, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: M. J. García-Valdecasas Dorrego, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji (UE) 2017/365 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Valencia Club de Fútbol SAD, Hércules Club de Fútbol SAD i Elche Club de Fútbol SAD (Dz.U. 2017, L 55, s. 12).

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji (UE) 2017/365 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Valencia Club de Fútbol, SAD, Hércules Club de Fútbol, SAD, oraz Elche Club de Fútbol, SAD w zakresie, w jakim dotyczy ona Elche Club de Fútbol, SAD.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Elche Club de Fútbol, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

                  3)

                  Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 53 z 20.2.2017


title: Sprawa T-383/17: Wyrok Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Hansol Paper/Komisja [Dumping – Przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Korei Południowej – Ostateczne cło antydumpingowe – Obliczanie marginesu dumpingu – Obliczanie marginesu szkody – Ustalenie szkody]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/9

      Wyrok Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Hansol Paper/Komisja
      (Sprawa T-383/17) (1)

      (Dumping - Przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Korei Południowej - Ostateczne cło antydumpingowe - Obliczanie marginesu dumpingu - Obliczanie marginesu szkody - Ustalenie szkody)
      (2020/C 175/10)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Hansol Paper Co. Ltd (Seul, Korea Południowa) (przedstawiciele: J.F. Bellis i B. Servais, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Demeneix, M. França i N. Kuplewatzky, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: European Thermal Paper Association (ETPA) (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: H. Hobbelen, J. Rivas Andrés i B. Vleeshouwers, adwokaci)

         Przedmiot

      Sformułowane na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/763 z dnia 2 maja 2017 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei (Dz.U. 2017, L 114, s. 3), w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącej.

         Sentencja

                  1)

                  Dokument wymieniony w załączniku A.32 do skargi zostaje usunięty z akt sprawy.

                  2)

                  Stwierdza się nieważność rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/763 z dnia 2 maja 2017 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów lekkiego papieru termoczułego pochodzących z Republiki Korei, w zakresie w jakim dotyczy ono Hansol Paper Co. Ltd.

                  3)

                  Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Hansol Paper.

                  4)

                  European Thermal Paper Association (ETPA) pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 269 z 14.8.2017.


title: Sprawa T-571/17: Wyrok Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. – UG / Komisja [Służba publiczna – Personnel kontraktowy – Umowa na czas nieokreślony – Artykuł 47 lit. c) pkt i) WZIP – Rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem – Podstawy wypowiedzenia – Zachowanie w ramach służby i postawa wobec pracy nie do pogodzenia z interesem służby – Oczywisty błąd w ocenie – Kontrola prawidłowości ustaleń faktycznych – Brak dowodów – Odpowiedzialność – Szkoda majątkowa – Wypłata zaległych wynagrodzeń]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/10

      Wyrok Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. – UG / Komisja
      (Sprawa T-571/17) (1)

      (Służba publiczna - Personnel kontraktowy - Umowa na czas nieokreślony - Artykuł 47 lit. c) pkt i) WZIP - Rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem - Podstawy wypowiedzenia - Zachowanie w ramach służby i postawa wobec pracy nie do pogodzenia z interesem służby - Oczywisty błąd w ocenie - Kontrola prawidłowości ustaleń faktycznych - Brak dowodów - Odpowiedzialność - Szkoda majątkowa - Wypłata zaległych wynagrodzeń)
      (2020/C 175/11)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: UG (przedstawiciele: adwokaci M. Richard i P. Junqueira de Oliveira)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid, L. Radu Bouyon i B. Mongin, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniesiona na podstawie art. 270 TFUE skarga zmierzająca, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 17 października 2016 r., w której Urząd ds. Infrastruktury i Logistyki w Luksemburgu (OIL) Komisji rozwiązał umowę o pracę ze skarżącą na podstawie art. 47 lit. c) pkt i) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej z dniem 20 sierpnia 2017 r., a po drugie, uzyskania odszkodowania za szkody majątkowe, które skarżąca poniosła wskutek tej decyzji, oraz zadośćuczynienia krzywdzie doznanej przez nią wskutek poniżającego traktowania, któremu była poddawana za swoją działalność związkową i skorzystanie z urlopu rodzicielskiego.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 17 października 2016 r. o rozwiązaniu umowy zawartej na czas nieokreślony z UG.

                  2)

                  Strony przekażą Sądowi w terminie trzech miesięcy od ogłoszenia niniejszego wyroku tymczasowego albo ustaloną za porozumieniem stron kwotę rekompensaty finansowej związanej z bezprawnym charakterem decyzji z dnia 17 października 2016 r., albo, w braku porozumienia, wyrażone liczbowo żądania dotyczące tej kwoty.

                  3)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  4)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         (1)  Dz.U. C 357 z 23.10.2017.


title: Sprawa T-734/17: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – ViaSat / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Operator systemów satelitarnej komunikacji ruchomej – Dokumenty przekazane Komisji przez kandydata wybranego w ramach postępowania przetargowego – Wyraźna i dorozumiana odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej – Nadrzędny interes publiczny – Odmowa częściowego dostępu]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/11

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – ViaSat / Komisja
      (Sprawa T-734/17) (1)

      (Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Operator systemów satelitarnej komunikacji ruchomej - Dokumenty przekazane Komisji przez kandydata wybranego w ramach postępowania przetargowego - Wyraźna i dorozumiana odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Nadrzędny interes publiczny - Odmowa częściowego dostępu)
      (2020/C 175/12)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ViaSat, Inc. (Carlsbad, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: J. Ruiz Calzado, L. Marco Perpiñà, P. de Bandt i M. Gherghinaru, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Delaude i C. Ehrbar, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Inmarsat Ventures Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Spontoni, B. Amory, É. Barbier de La Serre, adwokaci, i A. Howard, barrister)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej ponowny wniosek skarżącej z dnia 10 lipca 2017 r. o udzielenie dostępu do wszystkich informacji przekazanych przez Inmarsat plc, Inmarsat Ventures lub jej spółki zależne w związku z ich udziałem w postępowaniu przetargowym Unii Europejskiej, które doprowadziło do wydania decyzji Komisji 2009/449/WE z dnia 13 maja 2009 r. w sprawie selekcji operatorów ogólnoeuropejskich systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS) (Dz.U. 2009, L 149, s. 65), oraz do wszelkiej wymiany informacji w tym przedmiocie między Inmarsat i Komisją, oraz nieważności decyzji Komisji C(2018) 180 final z dnia 11 stycznia 2018 r. odmawiającej dostępu do tych informacji.

         Sentencja

                  1)

                  Umarza się postępowanie w sprawie zgodności z prawem dorozumianej decyzji Komisji Europejskiej oddalającej ponowny wniosek skarżącej z dnia 10 lipca 2017 r. o udzielenie dostępu do wszystkich informacji przekazanych przez Inmarsat plc, Inmarsat Ventures lub jej spółki zależne w związku z ich udziałem w postępowaniu przetargowym Unii Europejskiej, które doprowadziło do wydania decyzji Komisji 2009/449/WE z dnia 13 maja 2009 r. w sprawie selekcji operatorów ogólnoeuropejskich systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS), oraz do wszelkiej wymiany informacji w tym przedmiocie między Inmarsat i Komisją.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  ViaSat, Inc. zostaje obciążona trzema czwartymi własnych kosztów oraz trzema czwartymi kosztów poniesionych przez Komisję i przez Inmarsat Ventures.

                  4)

                  Komisja zostaje obciążona jedną czwartą własnych kosztów oraz jedną czwartą kosztów poniesionych przez par ViaSat i przez Inmarsat Ventures.

         (1)  Dz.U. C 22 z 22.1.2018.


title: Sprawa T-835/17: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Eurofer/Komisja [Dumping – Przywóz wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej pochodzących z Brazylii, Iranu, Rosji, Serbii i Ukrainy – Zakończenie postępowania dotyczącego przywozu z Serbii – Ustalenie istnienia szkody – Kumulatywna ocena skutków przywozu z więcej niż jednego państwa – Artykuł 3 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1036 – Zakończenie postępowania bez nałożenia środków – Artykuł 9 ust. 2 rozporządzenia 2016/1036 – Ostateczne ujawnienie najważniejszych ustaleń i faktów, na podstawie których ma być zalecone nałożenie środków ostatecznych lub zakończenie dochodzenia lub postępowania bez nałożenia środków – Artykuł 20 ust. 2 rozporządzenia 2016/1036]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/12

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Eurofer/Komisja
      (Sprawa T-835/17) (1)

      (Dumping - Przywóz wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej pochodzących z Brazylii, Iranu, Rosji, Serbii i Ukrainy - Zakończenie postępowania dotyczącego przywozu z Serbii - Ustalenie istnienia szkody - Kumulatywna ocena skutków przywozu z więcej niż jednego państwa - Artykuł 3 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1036 - Zakończenie postępowania bez nałożenia środków - Artykuł 9 ust. 2 rozporządzenia 2016/1036 - Ostateczne ujawnienie najważniejszych ustaleń i faktów, na podstawie których ma być zalecone nałożenie środków ostatecznych lub zakończenie dochodzenia lub postępowania bez nałożenia środków - Artykuł 20 ust. 2 rozporządzenia 2016/1036)
      (2020/C 175/13)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Eurofer, Association Européenne de l’Acier, AISBL (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J. Killick i G. Forwood)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche, N. Kuplewatzky i A. Demeneix, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: HBIS Group Serbia Iron & Steel LLC Belgrade (przedstawiciel: adwokat R. Luff)

         Przedmiot

      Skarga oparta na art. 263 TFUE zmierzająca do stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1795 z dnia 5 października 2017 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Brazylii, Iranu, Rosji i Ukrainy oraz kończącego dochodzenie dotyczące przywozu niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Serbii (Dz.U. 2017, L 258, s. 24)

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Eurofer, Association Européenne de l’Acier, AISBL, pokrywa, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Komisję Europejską i przez HBIS Group Serbia Iron & Steel LLC Belgrade.

         (1)  Dz.U. C 72 z 26.2.2018.


title: Sprawa T-215/18: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – QB/EBC [Służba publiczna – Personel EBC – Postępowanie w sprawie oceny – Sprawozdanie z oceny za 2016 r. – Autor sprawozdania z oceny – Oczywisty błąd w ocenie – Zwolnienie chorobowe – Przeniesienie z urzędu – Wynagrodzenie – Decyzja odmowna w sprawie przyznania awansu płacowego – Właściwość organu wydającego akt niekorzystny – Odpowiedzialność]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/14

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – QB/EBC
      (Sprawa T-215/18) (1)

      (Służba publiczna - Personel EBC - Postępowanie w sprawie oceny - Sprawozdanie z oceny za 2016 r. - Autor sprawozdania z oceny - Oczywisty błąd w ocenie - Zwolnienie chorobowe - Przeniesienie z urzędu - Wynagrodzenie - Decyzja odmowna w sprawie przyznania awansu płacowego - Właściwość organu wydającego akt niekorzystny - Odpowiedzialność)
      (2020/C 175/15)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: QB (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

         Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: F. von Lindeiner i M. Rötting, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zmierzająca, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny skarżącej za 2016 r. oraz decyzji odmownej EBC z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie przyznania jej awansu płacowego, a także o ile zajdzie taka potrzeba, do stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 18 września 2017 r. i dorozumianej decyzji EBC oddalającej odpowiednio skargę administracyjną i zażalenie skarżącej oraz, po drugie, do naprawienia szkody, jaką skarżąca w swej ocenie poniosła.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji odmownej Europejskiego Banku Centralnego z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie przyznania QB awansu płacowego.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  QB pokrywa dwie trzecie swoich kosztów postępowania.

                  4)

                  EBC pokrywa własne koszty postępowania oraz jedną trzecią kosztów poniesionych przez QB.

         (1)  Dz.U. C 211 z 18.6.2018.


title: Sprawa T-474/18: Wyrok Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Veit / EBC [Służba publiczna – Personel EBCE – Wynagrodzenie – Konkurs – Równość traktowania kandydatów wewnętrznych i zewnętrznych – Stopień służbowy]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/14

      Wyrok Sądu z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Veit / EBC
      (Sprawa T-474/18) (1)

      (Służba publiczna - Personel EBCE - Wynagrodzenie - Konkurs - Równość traktowania kandydatów wewnętrznych i zewnętrznych - Stopień służbowy)
      (2020/C 175/16)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Sebastian Veit (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat K. Kujath)

         Strona pozwana: Centralny Bank Europejski (przedstawiciele: F. von Lindeiner i M. Rötting, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

         Przedmiot

      Oparte na art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji EBC z dnia 3 stycznia 2018 r w zakresie, w jakim EBC przyznał skarżącemu zaledwie stopień 17 w grupie płac F/G, a po drugie, decyzji EBC z dnia 25 maja 2018 r., na mocy której oddalono zażalenie skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Sebastian Veit pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 352 z 1.10.2018.


title: Sprawa T-484/18: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – XB / EBC [Służba publiczna – Personel EBC – Wynagrodzenie – Dodatek na gospodarstwo domowe – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Dodatki edukacyjne i przedszkolne – Kwalifikowalność – Oddalenie wniosków o przyznanie tych dodatków – Warunki zatrudnienia krótkoterminowego – Warunki i zasady mające zastosowanie do krótkoterminowych umów o pracę]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/15

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – XB / EBC
      (Sprawa T-484/18) (1)

      (Służba publiczna - Personel EBC - Wynagrodzenie - Dodatek na gospodarstwo domowe - Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu - Dodatki edukacyjne i przedszkolne - Kwalifikowalność - Oddalenie wniosków o przyznanie tych dodatków - Warunki zatrudnienia krótkoterminowego - Warunki i zasady mające zastosowanie do krótkoterminowych umów o pracę)
      (2020/C 175/17)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: XB (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Champetier)

         Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: D. Camilleri Podestà i F. von Lindeiner, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mająca na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji EBC z dni 6 listopada i 4 grudnia 2017 r. odmawiających przyznania niektórych dodatków, oraz ewentualnie decyzji EBC: z dnia 2 lutego 2018 r. oddalającej wniosek o przeprowadzenie kontroli administracyjnej i z dnia 5 czerwca 2018 r. oddalającej wniosek złożony na podstawie postępowania zażaleniowego, a po drugie, nakazanie EBC wypłaty kwot odpowiadających tym dodatkom.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  XB zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 373 z 15.10.2018.


title: Sprawa T-531/18: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – LL-Carpenter / Komisja [Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek pojazdów silnikowych w Republice Czeskiej – Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 – Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/16

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – LL-Carpenter / Komisja
      (Sprawa T-531/18) (1)

      (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek pojazdów silnikowych w Republice Czeskiej - Decyzja o odrzuceniu skargi do Komisji - Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 - Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 - Obowiązek uzasadnienia)
      (2020/C 175/18)
      Język postępowania: czeski

         Strony

         Strona skarżąca: LL-CARPENTER s. r. o. (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: M. Nedelka, adwokat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Dawes, M. Farley oraz K. Walkerová, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 4138 final z dnia 26 czerwca 2018 r. dotyczącej odrzucenia skargi do Komisji wniesionej przez skarżącą w przedmiocie naruszeń art. 101 i 102 TFUE, jakich miały się dopuścić przedsiębiorstwa grupy Subaru w sektorze sprzedaży pojazdów silnikowych (sprawa AT.40037 – Carpenter/Subaru).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  LL-CARPENTER s. r. o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.


title: Sprawa T-547/18: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Teeäär/BCE [Służba publiczna – Personel EBC – Program wspierania rozwoju kariery zawodowej poza EBC – Oddalenie wniosku o dopuszczenie do udziału – Przesłanki kwalifikujące – Odmienne wymagania dotyczące stażu pracy w zależności od tego, czy członek personelu jest zaklasyfikowany do pojedynczego czy podwójnego przedziału płacowego – Zaszeregowanie do przedziału płacowego w zależności od rodzaju stanowiska pracy – Równość traktowania – Proporcjonalność – Oczywisty błąd w ocenie]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/16

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Teeäär/BCE
      (Sprawa T-547/18) (1)

      (Służba publiczna - Personel EBC - Program wspierania rozwoju kariery zawodowej poza EBC - Oddalenie wniosku o dopuszczenie do udziału - Przesłanki kwalifikujące - Odmienne wymagania dotyczące stażu pracy w zależności od tego, czy członek personelu jest zaklasyfikowany do pojedynczego czy podwójnego przedziału płacowego - Zaszeregowanie do przedziału płacowego w zależności od rodzaju stanowiska pracy - Równość traktowania - Proporcjonalność - Oczywisty błąd w ocenie)
      (2020/C 175/19)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Raivo Teeäär (Tallin, Estonia) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

         Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: D. Camilleri Podestà i F. Malfrère, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji EBC z dnia 27 lutego 2018 r. odrzucającej zgłoszenie skarżącego do programu pilotażowego wspierania kariery zawodowej poza EBC oraz, w razie potrzeby, decyzji EBC z dnia 3 lipca 2018 r. oddalającej szczególne odwołanie skarżącego od wspomnianej decyzji z dnia 27 lutego 2018 r., a po drugie, o naprawienie szkody, jaką miał ponieść z powodu tej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Raivo Teeäär zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 427 z 26.11.2018.


title: Sprawa T-646/18: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Bonnafous / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Sprawozdanie z audytu dotyczącego zasobów ludzkich EACEA – Odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/17

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Bonnafous / Komisja
      (Sprawa T-646/18) (1)

      (Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Sprawozdanie z audytu dotyczącego zasobów ludzkich EACEA - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu)
      (2020/C 175/20)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Laurence Bonnafous (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci A. Blot i S. Rodrigues)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i K. Herrmann, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 6753 final z dnia 9 października 2018 r. oddalającej złożony przez skarżącą wniosek o udzielenie dostępu do końcowego sprawozdania z audytu z 2018 r. dotyczącego zasobów ludzkich Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) z dnia 21 stycznia 2018 r.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Laurence Bonnafous zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.


title: Sprawa T-77/19: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Alcar Aktiebolag/EUIPO – Alcar Holding (alcar.se) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego alcar.se – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ALCAR – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/17

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Alcar Aktiebolag/EUIPO – Alcar Holding (alcar.se)
      (Sprawa T-77/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego alcar.se - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ALCAR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/21)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Alcar Aktiebolag (Bromma, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat M. Ateva)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Alcar Holding GmbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat C. Onken)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 listopada 2018 r. (sprawa R 378/2018-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Alcar Holding a Alcar Aktiebolag.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Alcar Aktiebolag zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 131 z 8.4.2019.


title: Sprawa T-85/19: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Gwo Chyang Biotech/EUIPO – Norma (KinGirls) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie unijnego znaku towarowego KinGirls – Wcześniejszy niemiecki słowny znak towarowy King – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/18

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Gwo Chyang Biotech/EUIPO – Norma (KinGirls)
      (Sprawa T-85/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie unijnego znaku towarowego KinGirls - Wcześniejszy niemiecki słowny znak towarowy King - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/22)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Gwo Chyang Biotech Co. Ltd (Tainan City, Tajwan) (przedstawiciel: adwokat J. Kakoures)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: W. Schramek, A. Söder i D. Hanf, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Norma Lebensmittelfilialbetrieb Stiftung & Co. KG (Norymberga, Niemcy)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 grudnia 2018 r. (sprawa R 718/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Norma Lebensmittelfilialbetrieb Stiftung & Co. a Gwo Chyang Biotech.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Gwo Chyang Biotech Co. Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 122 z 1.4.2019.


title: Sprawa T-296/19: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Sumol + Compal Marcas / EUIPO – Heretat Mont-Rubi (SUM011) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SUM011 – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Sumol i wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SUMOL – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa towarów i usług – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/19

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Sumol + Compal Marcas / EUIPO – Heretat Mont-Rubi (SUM011)
      (Sprawa T-296/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SUM011 - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Sumol i wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy SUMOL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/23)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Sumol + Compal Marcas, SA (Carnaxide, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci J.M. Pimenta i A.M. Sebastião)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Lapinskaite, J. Crespo Carrillo i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Heretat Mont-Rubi, SA (Font-Rubi, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2019 r. (sprawa R 1662/2018-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Sumol + Compal Marcas a Heretat Mont-Rubi.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Sumol + Compal Marcas, SA, zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa T-312/19: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Wilhelm Sihn jr. / EUIPO – Golden Frog (CHAMELEON) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CHAMELEON – Wcześniejsze słowne, międzynarodowy i krajowy, znaki towarowe CHAMELEON – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/19

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Wilhelm Sihn jr. / EUIPO – Golden Frog (CHAMELEON)
      (Sprawa T-312/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CHAMELEON - Wcześniejsze słowne, międzynarodowy i krajowy, znaki towarowe CHAMELEON - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/24)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Wilhelm Sihn jr. GmbH & Co. KG (Niefern-Öschelbronn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Twelmeier)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: P. Sipos, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Golden Frog GmbH (Meggen, Szwajcaria) (przedstawiciel: G. Messenger, barrister)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 marca 2019 r. (sprawa R 1551/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Wilhelm Sihn jr. a Golden Frog.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Wilhelm Sihn jr. GmbH & Co. KG pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.


title: Sprawa T-321/19: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Maternus / EUIPO – adp Gauselmann (Jokers WILD Casino) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Jokers WILD Casino – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/20

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Maternus / EUIPO – adp Gauselmann (Jokers WILD Casino)
      (Sprawa T-321/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Jokers WILD Casino - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak rzeczywistego używania znaku towarowego - Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001)
      (2020/C 175/25)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Maternus GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Zöbisch i R. Drozdz)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Schäfer, A. Söder i D. Walicka, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci K. Mandel i K. Guridi Sedlak)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 lutego 2019 r. (sprawa R 803/2018-1) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między adp Gauselmann a Maternus.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Maternus GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 238 z 15.7.2019.


title: Sprawa T-343/19: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Conlance / EUIPO – LG Electronics (SONANCE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SONANCE – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy conlance – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/21

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Conlance / EUIPO – LG Electronics (SONANCE)
      (Sprawa T-343/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego SONANCE - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy conlance - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/26)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Conlance GmbH (Augsburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Hayn)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: LG Electronics, Inc. (Seul, Korea Południowa)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 kwietnia 2019 r. (sprawa R 1085/2018-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Conlance a LG Electronics.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Conlance GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.


title: Sprawa T-352/19: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Gamma-A/EUIPO – Zivju pārstrādes uzņēmumu serviss (Opakowanie dla środków spożywczych) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający opakowanie dla środków spożywczych – Wcześniejszy wzór – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Brak odmiennego całościowego wrażenia – Artykuł 6 ust. 1 lit. b) i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/21

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Gamma-A/EUIPO – Zivju pārstrādes uzņēmumu serviss (Opakowanie dla środków spożywczych)
      (Sprawa T-352/19) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający opakowanie dla środków spożywczych - Wcześniejszy wzór - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Brak odmiennego całościowego wrażenia - Artykuł 6 ust. 1 lit. b) i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)
      (2020/C 175/27)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Gamma-A SIA (Ryga, Łotwa) (przedstawiciel: adwokat M. Liguts)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Zivju pārstrādes uzņēmumu serviss SIA (Ryga) (przedstawiciel: adwokatka J. Alfejeva)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 marca 2019 r. (sprawa R 2516/2017-3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Gamma-A SIA pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.


title: Sprawa T-353/19: Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Gamma-A/EUIPO – Zivju pārstrādes uzņēmumu serviss (Opakowanie dla środków spożywczych) [Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający opakowanie dla środków spożywczych – Wcześniejszy wzór – Dowód ujawnienia – Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Podstawa unieważnienia – Brak indywidualnego charakteru – Brak odmiennego całościowego wrażenia – Artykuł 6 ust. 1 lit. b) i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/22

      Wyrok Sądu z dnia 12 marca 2020 r. – Gamma-A/EUIPO – Zivju pārstrādes uzņēmumu serviss (Opakowanie dla środków spożywczych)
      (Sprawa T-353/19) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający opakowanie dla środków spożywczych - Wcześniejszy wzór - Dowód ujawnienia - Artykuł 7 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Brak odmiennego całościowego wrażenia - Artykuł 6 ust. 1 lit. b) i art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002)
      (2020/C 175/28)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Gamma-A SIA (Ryga, Łotwa) (przedstawiciel: adwokat M. Liguts)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Zivju pārstrādes uzņēmumu serviss SIA (Ryga) (przedstawiciel: adwokatka J. Alfejeva)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2019 r. (sprawa R 2543/2017-3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Gamma-A SIA pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.


title: Sprawa T-570/19: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Muratbey Gida / EUIPO (Kształt plecionego sera) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt plecionego sera – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/23

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Muratbey Gida / EUIPO (Kształt plecionego sera)
      (Sprawa T-570/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt plecionego sera - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/29)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Muratbey Gida Sanayi ve Ticaret AŞ (Stambuł, Turcja) (przedstawiciel: adwokat M. Schork)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: Söder, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2019 r. (sprawa R 106/2019-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt plecionego sera jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Muratbey Gida Sanayi ve Ticaret AŞ zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa T-571/19: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Muratbey Gida / EUIPO (Kształt plecionego sera) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt plecionego sera – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/23

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Muratbey Gida / EUIPO (Kształt plecionego sera)
      (Sprawa T-571/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt plecionego sera - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/30)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Muratbey Gida Sanayi ve Ticaret AŞ (Istanbuł, Turcja) (przedstawiciel: adwokatka M. Schork)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2019 r. (sprawa R 107/2019-4), dotyczącą zgłoszenia trójwymiarowego oznaczenia tworzonego przez kształt plecionego sera jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Muratbey Gida Sanayi ve Ticaret AŞ pokrywa koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa T-572/19: Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Muratbey Gida / EUIPO (Kształt plecionego sera) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt plecionego sera – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/24

      Wyrok Sądu z dnia 26 marca 2020 r. – Muratbey Gida / EUIPO (Kształt plecionego sera)
      (Sprawa T-572/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt plecionego sera - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2020/C 175/31)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Muratbey Gida Sanayi ve Ticaret AŞ (Stambuł, Turcja) (przedstawiciel: adwokat M. Schork)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: Söder, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2019 r. (sprawa R 108/2019-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt plecionego sera jako unijnego znaku towarowego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Muratbey Gida Sanayi ve Ticaret AŞ zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa T-129/19: Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2020 r. – Necci / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Personel kontraktowy – Zabezpieczenie społeczne – RCAM – Odrzucenie wniosku o objęcie ubezpieczeniem – Przekroczenie terminu – Nowa istotna okoliczność faktyczna – Niedopuszczalność]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/24

      Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2020 r. – Necci / Komisja
      (Sprawa T-129/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Służba publiczna - Personel kontraktowy - Zabezpieczenie społeczne - RCAM - Odrzucenie wniosku o objęcie ubezpieczeniem - Przekroczenie terminu - Nowa istotna okoliczność faktyczna - Niedopuszczalność)
      (2020/C 175/32)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Claudio Necci (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Mongin i T. Bohr, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający żądania strony pozwanej: Parlament Europejski (przedstawiciele: J. Van Pottelberge i I. Terwinghe, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: R. Meyer i M. Alver, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 18 kwietnia 2018 r. oddalającej w sposób dorozumiany złożony w dniu 18 grudnia 2017 r. przez skarżącego wniosek o objęcie go wspólnym systemem ubezpieczeń zdrowotnych instytucji Wspólnot Europejskich (RCAM).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Claudio Necci pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

                  3)

                  Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają swoje własne koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.


title: Sprawa T-236/19: Postanowienie Sądu z dnia 12 mars 2020 – Le Comité de Douzelage de Houffalize/Komisja i EACEA [Skarga o stwierdzenie nieważności – Program „Europa dla Obywateli” (2014-2020) – Zaproszenia do składania kandydatur „Partnerstwo miast 2017, drugi termin” (EACEA 36/2014) – Decyzja EACEA odrzucająca kandydaturę skarżącej ze względu na niespełnienie kryteriów wymagalności – Decyzja Komisji oddalająca skargę administracyjną odnoszącą się do decyzji EACEA – Kandydatura przedstawiona przez stowarzyszenie niemające osobowości prawnej – Brak zdolności sądowej – Brak dowodu posiadania osobowości prawnej – Niedopuszczalność]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/26

      Postanowienie Sądu z dnia 12 mars 2020 – Le Comité de Douzelage de Houffalize/Komisja i EACEA
      (Sprawa T-236/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Program „Europa dla Obywateli” (2014-2020) - Zaproszenia do składania kandydatur „Partnerstwo miast 2017, drugi termin” (EACEA 36/2014) - Decyzja EACEA odrzucająca kandydaturę skarżącej ze względu na niespełnienie kryteriów wymagalności - Decyzja Komisji oddalająca skargę administracyjną odnoszącą się do decyzji EACEA - Kandydatura przedstawiona przez stowarzyszenie niemające osobowości prawnej - Brak zdolności sądowej - Brak dowodu posiadania osobowości prawnej - Niedopuszczalność)
      (2020/C 175/34)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Le Comité de Douzelage de Houffalize (Belgia) (przedstawiciel: A. Kettels, adwokatka)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Wils i A. Kyratsou, pełnomocnicy), Agencja Wykonawcza do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) (przedstawiciele: H. Monet i N. Durand, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie zmierzające do stwierdzenia lub zmiany, po pierwsze, wydanej przez EACEA decyzji z dnia 25 czerwca 2018 r. odmawiającej przyznania dotacji na rzecz jej kandydatury przedstawionej w ramach zaproszenia do składania kandydatur „Partnerstwo miast 2017, drugi termin” (EACEA 36/2014) oraz, po drugie, decyzji wykonawczej Komisji C (2019) 572 z dnia 4 lutego 2019 r., oddalającej skargę administracyjną wniesioną przez stronę skarżącą na podstawie art. 22 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiającego statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (Dz.U. 2003, L 11, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Postępowanie w przedmiocie podniesionego przez Agencję Wykonawczą do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) zarzutu niedopuszczalności zostaje umorzone.

                  3)

                  Nie ma potrzeby rozstrzygania w przedmiocie wniosku EACE o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

                  4)

                  Le Comité du Douzelage de Houffalize pokrywa, poza własnymi kosztami, również te poniesione przez Komisję Europejską i EACEA, z wyjątkiem kosztów związanych z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

                  5)

                  EACEA pokrywa koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.


title: Sprawa T-507/19: Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2020 r. – Lucaccioni / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Służba publiczna – Czynność przygotowawcza – Skarga o odszkodowanie – Skarga ściśle związana ze skargą o stwierdzenie nieważności – Niedopełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi – Niedopuszczalność]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/26

      Postanowienie Sądu z dnia 25 marca 2020 r. – Lucaccioni / Komisja
      (Sprawa T-507/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Służba publiczna - Czynność przygotowawcza - Skarga o odszkodowanie - Skarga ściśle związana ze skargą o stwierdzenie nieważności - Niedopełnienie wymogów postępowania poprzedzającego wniesienie skargi - Niedopuszczalność)
      (2020/C 175/35)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Arnaldo Lucaccioni (San Benedetto del Tronto, Włochy) (przedstawiciel: adwokat E. Bonanni)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i L. Vernier, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE zmierzająca, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 13 września 2018 r. oddalającej wniosek o wyłączenie z postępowania doktora A, lekarza wyznaczonego przez Komisję w ramach komisji lekarskiej ustanowionej w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o stwierdzenie zaostrzenia choroby zawodowej, a po drugie, do naprawienia szkody, jaką w swej ocenie poniósł skarżący.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Arnaldo Lucaccioni zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 295 z 2.9.2019.


title: Sprawa T-603/19 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 13 marca 2020 r. – Helsingin Bussiliikenne / Komisja [Środek tymczasowy – Pomoc państwa – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/27

      Postanowienie prezesa Sądu z dnia 13 marca 2020 r. – Helsingin Bussiliikenne / Komisja
      (Sprawa T-603/19 R)
      (Środek tymczasowy - Pomoc państwa - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym i nakazująca jej odzyskanie - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
      (2020/C 175/36)
      Język postępowania: fiński

         Strony

         Strona skarżąca: Helsingin Bussiliikenne Oy (Helsinki, Finlandia) (przedstawiciele: adwokaci O. Hyvönen i N. Rosenlund)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Huttunen i F. Tomat, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2019) 3152 final z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.33846 (2015/C) (ex 2014/NN) (ex 2011/CP) przyznanej przez Republikę Finlandii stronie skarżącej.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Nie ma potrzeby orzekać w przedmiocie wniosku spółek Nobina Oy i Nobina AB o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta, jak również w przedmiocie wniosku Komisji Europejskiej o zachowanie poufności.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez spółki Nobina Oy i Nobina AB, które pokryją własne koszty związane z ich wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta w postępowaniu w przedmiocie środków tymczasowych.


title: Sprawa T-612/19 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 11 marca 2020 r. – Aceto Agricultural Chemicals / Komisja [Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Środki ochrony roślin – Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej chloroprofam – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/28

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 11 marca 2020 r. – Aceto Agricultural Chemicals / Komisja
      (Sprawa T-612/19 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Środki ochrony roślin - Nieodnowienie zatwierdzenia substancji czynnej chloroprofam - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
      (2020/C 175/37)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Aceto Agricultural Chemicals Corp. Ltd (Chester, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i P. Sellar)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castilla Contreras, A. Dawes i I. Naglis, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 278 i 279 TFUE o zawieszenie wykonania rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/989 z dnia 17 czerwca 2019 r. w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej chloroprofam, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2019, L 160, s. 11).

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-20/20 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 marca 2020 r. – Intertranslations (Intertransleïsions) Metafraseis / Parlament [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Brak pilnego charakteru]

text:
               25.5.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 175/28

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 marca 2020 r. – Intertranslations (Intertransleïsions) Metafraseis / Parlament
      (Sprawa T-20/20 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne na usługi - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Brak pilnego charakteru)
      (2020/C 175/38)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Intertranslations (Intertransleïsions) Metafraseis AE (Kalitea, Grecja) (przedstawiciel: adwokat N. Korogiannakis)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Toliušis i E. Taneva, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, mających na celu, po pierwsze, zawieszenie wykonania decyzji Parlamentu z dnia 4 grudnia 2019 r. o sklasyfikowaniu oferty skarżącej na drugim miejscu w kaskadzie dotyczącej części 5 przetargu na usługi tłumaczeń pisemnych na język angielski, należącej do przetargu TRA/EU19/2019, oraz o udzieleniu pierwszego zamówienia na podstawie tego przetargu innemu oferentowi, po drugie – zawieszenie wykonania umowy zawartej z tym drugim oferentem, a po trzecie – nakazanie Parlamentowi przekazania skarżącej brakujących fragmentów uzasadnienia komisji przetargowej.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.