title: Sprawa T-112/15: Wyrok Sądu z dnia 30 marca 2017 r. – Grecja/Komisja [EFOGR — Sekcja Gwarancji — EFRG i EFRROW — Wydatki wyłączone z finansowania — Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 — System pomocy obszarowej — Pojęcie trwałych użytków zielonych — Obowiązek uzasadnienia — Proporcjonalność — Ryczałtowa korekta finansowa — Potrącenie wcześniejszej korekty]

text:
               15.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/29

         Wyrok Sądu z dnia 30 marca 2017 r. – Grecja/Komisja
   (Sprawa T-112/15) (1)

   ([EFOGR - Sekcja Gwarancji - EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 - Rozporządzenie (WE) nr 796/2004 - System pomocy obszarowej - Pojęcie trwałych użytków zielonych - Obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Ryczałtowa korekta finansowa - Potrącenie wcześniejszej korekty])
   (2017/C 151/35)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: początkowo I. Chalkias, G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou i A. Vasilopoulou, a następnie G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou i A. Vasilopoulou, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo D. Triantafyllou i A. Marcoulli, a następnie D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie oparte na art. 263 TFUE i zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji 2014/950/UE z dnia 19 grudnia 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2014, L 369, s. 71).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji 2014/950/UE z dnia 19 grudnia 2014 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim dotyczy kwot korekty w wysokości 5 007 867,36 EUR, potrącenia 2 318 055,75 EUR oraz skutku finansowego wynoszącego 2 689 811,61 EUR, co się tyczy wydatków poniesionych przez Republikę Grecką w sektorze rozwoju obszarów wiejskich EFRROW oś 2 (2007–2013, środki obszarowe), za rok budżetowy 2009, z powodu niedociągnięć w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS) i w kontrolach na miejscu (drugi filar, rok składania wniosków 2008).

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Republika Grecka pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 171 z 26.5.2015.


title: Sprawa T-12/13: Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2013 r. — Sherwin-Williams Sweden przeciwko OHIM — Akzo Nobel Coatings International (ARTI)

text:
               23.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 86/18

         Skarga wniesiona w dniu 4 stycznia 2013 r. — Sherwin-Williams Sweden przeciwko OHIM — Akzo Nobel Coatings International (ARTI)
   (Sprawa T-12/13)
   2013/C 86/30
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Sherwin-Williams Sweden AB (Märsta, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat L. Ström)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Akzo Nobel Coatings International BV (Arnhem, Niderlandy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM wydanej w dniu 18 października 2012 r. w sprawie R 2085/2011 (utrzymującą w mocy decyzję Wydziału Sprzeciwów, Sprzeciw nr B 1 717 142, z dnia 9 sierpnia 2011 r.);

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „ARTI” dla towarów z klasy 2 — rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nr 9 017 427

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Akzo Nobel Coatings International BV

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: rejestracja w Beneluksie nr 753 216 i międzynarodowa rejestracja nr 872 478 słownego znaku towarowego „ARTITUDE” dla towarów z klasy 2

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.


title: Sprawa T-366/10 P: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 22 czerwca 2010 r. w sprawie F-78/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 września 2010 r. przez Luigiego Marcuccio

text:
               23.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/60

      Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 22 czerwca 2010 r. w sprawie F-78/09, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 września 2010 r. przez Luigiego Marcuccio
      (Sprawa T-366/10 P)
      ()
      (2010/C 288/109)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  w każdym wypadku, uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości;

                  —

                  stwierdzenie, że skarga wniesiona w pierwszej instancji, w wyniku której wydane zostało zaskarżone postanowienie była całkowicie dopuszczalna;

                  —

                  uwzględnienie w całości żądania skargi wniesionej w pierwszej instancji;

                  —

                  zasądzenie od drugiej strony postępowania zwrotu wszelkich kosztów poniesionych dotychczas przez wnoszącego odwołanie w związku ze sprawą;

                  —

                  ewentualnie, odesłanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej w celu wydania przezeń ponownego rozstrzygnięcia

         Zarzuty i główne argumenty

      Niniejsze odwołanie dotyczy postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 22 czerwca 2010 r. Postanowieniem tym skarga mająca na celu zasądzenie naprawienia szkody, którą wnoszący odwołanie miał ponieść w związku z odmową zwrotu przez drugą stronę postępowania kosztów poniesionych przez niego w sprawie T-18/04 Marcuccio przeciwko Komisji została odrzucona ze względu na oczywistą niedopuszczalność.
      Na poparcie żądań wnoszący odwołanie podnosi dokonanie błędnej i nieracjonalnej wykładni pojęcia wniosku w rozumieniu art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego urzędników, całkowity brak uzasadnienia wraz z wypaczeniem okoliczności faktycznych a także dokonanie błędnej wykładni orzecznictwa dotyczącego kosztów postępowania, których zwrot przez jedną z jego stron został zasądzony przez sąd.
      Wnoszący odwołanie podnosi również naruszenie kontradyktoryjności postępowania i prawa do obrony oraz okoliczność, że SSP nie wypowiedział się na temat niektórych jego żądań.


title: Sprawa T-281/10: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2010 r. — Milux przeciwko OHIM (APETITECONTROL)

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/47

         Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2010 r. — Milux przeciwko OHIM (APETITECONTROL)
   (Sprawa T-281/10)
   ()
   2010/C 234/83
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Milux Holding S.A. (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat J. Bojs)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie R 1433/2009-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „APETITECONTROL” dla towarów i usług z klas 9, 10 i 44

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza w sposób nieprawidłowy zastosowała zasadę niedyskryminacji w okolicznościach niniejszej sprawy; ewentualnie naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza doszła do błędnego wniosku, że zgłoszony znak towarowy nie ma wystarczającego samoistnego charakteru odróżniającego.


title: Sprawa C-684/15: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga

text:
               14.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/20

         Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga
   (Sprawa C-684/15)
   (2016/C 098/26)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Heller i K.-Ph. Wojcik, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (1), a w każdym razie nie przekazując tekstu tych przepisów Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 130 ust. 1 owej dyrektywy;

               —

               nałożenie na Wielkie Księstwo Luksemburga, zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE, obowiązku zapłaty kary pieniężnej w kwocie 6 700 EUR za każdy dzień począwszy od dnia wydania w niniejszej sprawie wyroku stwierdzającego uchybienie zobowiązaniu przekazania tekstu przepisów dokonujących transpozycji dyrektywy 2014/59/UE;

               —

               obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2014/59/UE upłynął w dniu 31 grudnia 2014 r.

      (1)  Dz.U. L 173, s. 190.


title: Sprawy połączone C-4/10 i C-27/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — postępowania wszczęte przez Bureau National Interprofessionnel du Cognac (Rozporządzenie (WE) nr 110/2008 — Oznaczenia geograficzne napojów spirytusowych — Stosowanie w czasie — Znak towarowy zawierający oznaczenie geograficzne — Używanie skutkujące sytuacją mogącą stanowić naruszenie oznaczenia geograficznego — Odmowa rejestracji lub nieważność takiego znaku towarowego — Bezpośrednie stosowanie rozporządzenia)

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/8

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Korkein hallinto-oikeus — Finlandia) — postępowania wszczęte przez Bureau National Interprofessionnel du Cognac
   (Sprawy połączone C-4/10 i C-27/10) (1)

   (Rozporządzenie (WE) nr 110/2008 - Oznaczenia geograficzne napojów spirytusowych - Stosowanie w czasie - Znak towarowy zawierający oznaczenie geograficzne - Używanie skutkujące sytuacją mogącą stanowić naruszenie oznaczenia geograficznego - Odmowa rejestracji lub nieważność takiego znaku towarowego - Bezpośrednie stosowanie rozporządzenia)
   2011/C 269/13
   Język postępowania: fiński

      Sąd krajowy

   Korkein hallinto-oikeus

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

   postępowania wszczęte przez Bureau National Interprofessionnel du Cognac

      Przy udziale: Gust. Ranin Oy

      Przedmiot

   Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Korkein hallinto–oikeus — Wykładnia pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40, s. 1) oraz art. 16 i 23 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39, s. 16) — Zależność między znakami towarowymi a chronionymi oznaczeniami geograficznymi — Rejestracja graficznego znaku towarowego zawierającego między innymi oznaczenie geograficzne „Cognac” dla napojów spirytusowych niespełniających warunków używania tego oznaczenia geograficznego

      Sentencja

               1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 znajduje zastosowanie do oceny ważności rejestracji znaku towarowego zawierającego oznaczenie geograficzne chronione na podstawie tego rozporządzenia, jeżeli rejestracja została dokonana przed wejściem w życie wspomnianego rozporządzenia.

               2)

               Artykuły 23 i 16 rozporządzenia nr 110/2008 należy interpretować w ten sposób, że:

                           —

                           właściwe krajowe organy mają obowiązek, na podstawie art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia, odmowy lub unieważnienia rejestracji znaku towarowego zawierającego chronione oznaczenie geograficzne i nieobjętego odstępstwem czasowym przewidzianym w ust. 2 tego artykułu, w przypadku gdy używanie takiego znaku skutkowałoby sytuacjami, o których mowa w art. 16 wspomnianego rozporządzenia;

                           —

                           przypadek taki jak objęty drugim pytaniem prejudycjalnym, a mianowicie rejestracja znaku towarowego zawierającego oznaczenie geograficzne lub tłumaczenie tego oznaczenia użyte jako pojęcie rodzajowe dla napojów spirytusowych niespełniających wymogów przewidzianych dla tego oznaczenia, wchodzi w zakres sytuacji, o których mowa w art. 16 lit. a) i b) rozporządzenia nr 110/2008, bez uszczerbku dla ewentualnego zastosowania innych zasad sformułowanych w art. 16.

      (1)  Dz.U. C 63 z 13.3.2010.


title: Sprawy T-189/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 lipca 2007 r. — Ente per le Ville vesuviane przeciwko Komisji (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Zakończenie udzielania wspólnotowej pomocy finansowej — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Legitymacja procesowa końcowego beneficjenta pomocy — Związek bezpośredni — Prawo do obrony — Naruszenie art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 4254/88 ze zmianami — Brak postępowania wyjaśniającego)

text:
               8.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/32

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 lipca 2007 r. — Ente per le Ville vesuviane przeciwko Komisji
   (Sprawy T-189/02) (1)

   (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) - Zakończenie udzielania wspólnotowej pomocy finansowej - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Legitymacja procesowa końcowego beneficjenta pomocy - Związek bezpośredni - Prawo do obrony - Naruszenie art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 4254/88 ze zmianami - Brak postępowania wyjaśniającego)
   (2007/C 211/61)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Ente per le Ville vesuviane (Neapol, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci E. Soprano i A. De Angelis)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Flynn i H. Speyart, pełnomocnicy
   Przedmiot
   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji D(2002) 810111 z dnia 13 marca 2002 r. dotyczącej zakończenia udzielania pomocy finansowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) z tytułu inwestycji na tworzenie infrastruktury w Kampanii (Włochy) w zakresie zintegrowanego systemu rewitalizacji w celach turystycznych trzech miast leżących u podnóża Wezuwiusza (EFRR nr 86/05/04/054)
   Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalana.

               2)

               Ente per le Ville vesuviane zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 191 z 10.8.2002.


title: Sprawa T-366/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 września 2006 r. — Hensotherm przeciwko OHIM — Hensel (HENSOTHERM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowno-graficzny wspólnotowy znak towarowy HENSOTHERM — Słowny krajowy znak towarowy HENSOTHERM — niedopuszczalność skargi na decyzję stwierdzającą nieważność znaku — Terminy — Restitutio in intergum)

text:
               16.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 310/17

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 września 2006 r. — Hensotherm przeciwko OHIM — Hensel (HENSOTHERM)
   (Sprawa T-366/04) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Słowno-graficzny wspólnotowy znak towarowy HENSOTHERM - Słowny krajowy znak towarowy HENSOTHERM - niedopuszczalność skargi na decyzję stwierdzającą nieważność znaku - Terminy - Restitutio in intergum)
   (2006/C 310/33)
   Język postępowania: szwedzki
   Strony

      Strona skarżąca: Hensotherm AB (Trelleborg, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat S. Hallbäck)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Laitinen, pełnomocnik)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Rudolf Hensel GmbH (Börnsen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Zöbisch)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 lipca 2004 r. (sprawa R 614/2003-1), dotycząca postępowania w sprawie unieważnienia graficznego wspólnotowego znaku towarowego HENSOTHERM.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona.

               2)

               Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).

               3)

               Interwenient ponosi własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 31 z 5.2.2005.


title: Sprawa C-3/07: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/110/WE — Pomoc w przypadkach tranzytu — Deportacja drogą powietrzną — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

text:
               22.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/21

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii
   (Sprawa C-3/07) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/110/WE - Pomoc w przypadkach tranzytu - Deportacja drogą powietrzną - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)
   (2007/C 315/35)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Condou-Durande oraz R. Troosters, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Belgii (przedstawiciel: S. Raskin, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz. U. L 321, str. 26)
   Sentencja

               1)

               Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu pełnego dostosowania się do dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną, z wyjątkiem art. 5 ust. 2 tej dyrektywy, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które ciążą na nim na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Skarga zostaje oddalona w zakresie braku transpozycji art. 5 ust. 2 dyrektywy 2003/110.

               3)

               Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.


title: Sprawa C-450/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 sierpnia 2015 r. – Autorità Garante della Concorrenza e del mercato/Italsempione – Spedizioni Internazionali SpA

text:
               16.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 381/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 24 sierpnia 2015 r. – Autorità Garante della Concorrenza e del mercato/Italsempione – Spedizioni Internazionali SpA
   (Sprawa C-450/15)
   (2015/C 381/20)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłając

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Autorità Garante della Concorrenza e del mercato

      Strona pozwana: Italsempione – Spedizioni Internazionali SpA

      Pytanie prejudycjalne

   Czy zasada proporcjonalności, która zgodnie z art. 49 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej reguluje procedurę wymierzania sankcji, stoi na przeszkodzie interpretacji art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 1/2003 (1) utrwalonej przez, Komisję Europejską w Wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien (2006/C 201/02), a także odpowiedniej praktyce krajowej, zgodnie z którą sankcja nakładana na przedsiębiorstwa, które naruszyły zakaz porozumień ograniczających konkurencję jest obliczana przy zastosowaniu okoliczności do kwoty podstawowej wynikającej z uwzględnienia różnych czynników, które należy wziąć pod uwagę na podstawie prawa Unii Europejskiej, a w każdym wypadku przed obniżeniem do 10 % obrotu, co wiąże się z ryzykiem, że zastosowanie okoliczności łagodzących do kwoty podstawowej może nie mieć wpływu na indywidualizację sankcji, której okoliczności są określane w wyniku dostosowania odpowiedniej kwoty z uwagi na cechy konkretnej sprawy?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).


title: Sprawa C-657/15 P: Odwołanie od wyroku [Sądu] (ósma izba) wydanego w dniu 24 września 2015 r. w sprawie T-674/11 TV2/Danmark/Komisja Europejska, wniesione w dniu 7 grudnia 2015 r. przez Viasat Broadcasting UK Ltd

text:
               15.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 59/8

         Odwołanie od wyroku [Sądu] (ósma izba) wydanego w dniu 24 września 2015 r. w sprawie T-674/11 TV2/Danmark/Komisja Europejska, wniesione w dniu 7 grudnia 2015 r. przez Viasat Broadcasting UK Ltd
   (Sprawa C-657/15 P)
   (2016/C 059/07)
   Język postępowania: duński

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Viasat Broadcasting UK Ltd (przedstawiciele: M. Honoré i S. Kalsmose-Hjelmborg, advokater)

      Druga strona postępowania: TV2 Danmark A/S, Komisja Europejska, Królestwo Danii

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uchylenie pkt 1 sentencji wyroku Sądu z dnia 24 września 2015 r. w sprawie T-674/11 TV2/Danmark/Komisja (zarzut 1); oraz

               —

               uchylenie tej części wyroku Sądu z dnia 24 września 2015 r. w sprawie T-674/11 TV2/Danmark/Komisja, w którym Sąd uwzględnił część trzecią podniesionego przez skarżącą zarzutu pierwszego (zarzut 2); oraz

               —

               pozostawienie w mocy decyzji Komisji w zakresie dotyczącym wniesionej przez TV2 I Królestwo Danii skargi o stwierdzenie nieważności; oraz

               —

               nakazanie TV2/Danmark i Królestwu Danii, będącym skarżącymi w pierwszej instancji, pokrycia kosztów poniesionych przez Viasat.

      Zarzuty i główne argumenty

   W ramach pierwszego zarzutu Viasat podnosi, że Sąd błędnie uznał, iż Komisja dopuściła się błędu uznając, że wpływy z reklam uzyskiwane przez TV2 Reklame A/S w latach 1995 i 1996 stanowią pomoc państwa.
   Viasat twierdzi następnie, że te wpływy z reklam z lat 1995 i 1996 wiązały się z przeniesieniem zasobów państwowych, ponieważ przechodziły one przez kontrolowane przez państwo spółkę TV2 Reklame A/S i TV2 Fond. Następnie Viasat podnosi, że to duński minister kultury (Kulturministeren) w porozumieniu z komisją finansów duńskiego parlamentu (Folketingets Finansudvalg) decydował o konkretnym sposobie wykorzystania tych środków. Sąd dopuścił się również błędu uznając, że TV2 mogła sobie rościć prawo do zasobów TV2 Fond czy też ich części.
   W ramach drugiego zarzutu Viasat twierdzi, że Sąd dopuścił się błędu uwzględniając twierdzenie skarżącej o spełnieniu w niniejszym przypadku drugiej z przesłanek Altmark (pkt 88-111). Wnosząca odwołanie zauważa, że Sąd w swym wyroku ustosunkowuje się jedynie do tej interpretacji zaskarżonej decyzji, którą Komisja winna była jego zdaniem zawrzeć w przedstawionych mu pismach procesowych, nie analizując przy tym uzasadnienia wynikającego ze spornej decyzji. W motywach 114–116 nie ma zaś niczego, co mogłoby świadczyć o tym, że druga z przesłanek Altmark obejmuje wymóg efektywności beneficjenta rekompensaty.
   Dlatego Sąd winien był zająć stanowisko w kwestii tego, czy Komisja może zgodnie z prawem w związku z drugą z przesłanek Altmark wymagać tego, by nie tylko można było oszacować przyszłe wpływy TV2 z reklam (czyli stronę przychodów), lecz również — kosztową stronę obliczania tej rekompensaty.
   Zdaniem Viasat postawiony przez Komisję wymóg wystarczającej przejrzystości kosztów jest logiczną i konieczną konsekwencją dużej swobody, z jakiej korzysta podmiot świadczący usługę publiczną w sektorze nadawczym: zob. m.in. pkt 214 w wyroku BUPA/Komisja, T-289/03, EU:T:2008:29.
   Potrzeba przejrzystości tych kosztów ma też znaczenie w kontekście pozostałych kryteriów Altmark: zob. wyrok Sądu Viasat/Komisja, T-125/12, EU:T:2015:687 pkt 80-83.


title: Opinia 2/13: Wniosek o opinię przedstawiony przez Komisję Europejską w trybie art. 218 ust. 11 TFUE

text:
               7.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/19

         Wniosek o opinię przedstawiony przez Komisję Europejską w trybie art. 218 ust. 11 TFUE
   (Opinia 2/13)
   2013/C 260/32
   Język postępowania: wszystkie języki urzędowe

      Strona przedstawiająca wniosek

   Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Krämer, L. Romero Requena, C. Ladenburger i B. Smulders, pełnomocnicy)

      Pytanie przedstawione Trybunałowi

   Czy projekt umowy o przystąpieniu Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności jest zgodny z traktatami?


title: Sprawa C-589/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 14 grudnia 2012 r. — Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko GMAC UK PLC

text:
               9.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 71/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 14 grudnia 2012 r. — Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko GMAC UK PLC
   (Sprawa C-589/12)
   2013/C 71/12
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

      Strona pozwana: GMAC UK PLC

      Pytania prejudycjalne

               1)

               W jakim zakresie podatnik może — w odniesieniu do dwóch transakcji dotyczących tych samych towarów — po pierwsze, bezpośrednio powoływać się na dany przepis dyrektywy Rady (WE) 77/388 (1) („szóstej dyrektywy VAT”) w odniesieniu do jednej transakcji; a po drugie, na przepisy prawa krajowego w odniesieniu do drugiej transakcji, jeżeli łączne konsekwencje podatkowe takich działań odnoszące się do obu transakcji nie zostały ani przewidziane, ani założone zarówno przez przepisy prawa krajowego, jak i szóstej dyrektywy VAT, gdyby przepisy te stosować odrębnie?

               2)

               Jeżeli na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć w ten sposób, że istnieją okoliczności, w jakich podatnik byłby nieuprawniony do takich działań (lub byłby do nich nieuprawniony jedynie w określonym zakresie), to jakie okoliczności można by w tym zakresie wskazać, a w szczególności jaki stopień powiązania musiałby istnieć między obiema transakcjami, aby uznać, że takowe okoliczności zaistniały?

               3)

               Czy odpowiedź na pytania pierwsze i drugie różniłaby się w zależności od tego, czy krajowe traktowanie jednej z tych transakcji jest zgodne z szóstą dyrektywą VAT?

      (1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).


title: Sprawa C-291/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 lipca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Staatssecretaris van Financiën przeciwko TNT Freight Management (Amsterdam) BV (Wspólna Taryfa Celna — Nomenklatura scalona — Pozycje taryfowe 3002 i  3502 — Albumina krwi przygotowana dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych — Przetworzenie produktu)

text:
               22.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/15

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 lipca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Staatssecretaris van Financiën przeciwko TNT Freight Management (Amsterdam) BV
   (Sprawa C-291/11) (1)

   (Wspólna Taryfa Celna - Nomenklatura scalona - Pozycje taryfowe 3002 i 3502 - Albumina krwi przygotowana dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych - Przetworzenie produktu)
   2012/C 287/25
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

      Strona pozwana: TNT Freight Management (Amsterdam) BV

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Nomenklatura scalona — Pozycje taryfy celnej — Wykładnia — Albumina krwi przygotowana dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych — Pojęcie — Albumina krwi niemająca działania terapeutycznego, lecz niezbędna do przygotowania produktów mających działanie terapeutyczne lub profilaktyczne i wykorzystywana tylko do celu

      Sentencja

   Uwaga 1 lit. g) do działu 30 Nomenklatury Scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. w związku z uwagą 1 lit. b) do działu 35 tej nomenklatury należy interpretować w ten sposób, że albumina krwi, która, jako taka, nie ma działania terapeutycznego ani profilaktycznego, lecz jest produkowana na potrzeby przygotowania pewnych produktów o działaniu terapeutycznym lub profilaktycznym, jest z punktu widzenia przygotowania tych produktów niezbędna oraz ze względu na swoją naturę może być wykorzystana wyłącznie do tego celu, jest przygotowana do celów terapeutycznych lub profilaktycznych w rozumieniu wskazanej uwagi.

      (1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.


title: Sprawa T-120/05: Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2005 r. przez Andreasa Knaula i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               14.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 115/36

         Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2005 r. przez Andreasa Knaula i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-120/05)
   (2005/C 115/64)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 8 marca 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Andreasa Knaula, zamieszkałego w Rydze (Łotwa), Antonia Márqueza Camacho, zamieszkałego w Brukseli, Maríi Teresy Reina Cantalejo, zamieszkałej w Brukseli oraz Miguela Tejady Fernándeza, zamieszkałego w Zaventem (Belgia), reprezentowanych przez adwokatów Stéphana Rodriguesa i Alicę Jaume, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżący wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

               1)

               uchylenie decyzji organu powołującego oddalających zażalenia skarżących, wydanych łącznie z decyzjami organu powołującego z dnia 1 maja 2004 r. w sprawie zmiany grupy zaszeregowania skarżących na grupę A*8 lub B*8,

               2)

               uchylenie imiennych kart wynagrodzeń dotyczących skarżących, wykonujących decyzję organu powołującego w przedmiocie zmiany grupy zaszeregowania skarżących począwszy od 1 maja 2004 r. na grupę A*8 lub B*8,

               3)

               zażądanie od Komisji uznania skarżących za podlegających awansowi do grupy zaszeregowania A*10 oraz B*10 w trakcie ich następnego awansu,

               4)

               zobowiązania Komisji do naprawienia poniesionej przez skarżących szkody na skutek braku zaszeregowania ich do grupy A*9 lub B*9 począwszy od 1 maja 2004 r.,

               5)

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania w całości.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty powołane w przedmiotowej sprawie są identyczne ze środkami powołanymi w postępowaniu w sprawie T-114/05, Joerg Peter Block i inni przeciwko Komisji.


title: Sprawa C-198/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 7 lutego 2007 r. w sprawie T-175/04 Donal Gordon przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Donala Gordona

text:
               9.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/12

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 7 lutego 2007 r. w sprawie T-175/04 Donal Gordon przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 12 kwietnia 2007 r. przez Donala Gordona
   (Sprawa C-198/07 P)
   (2007/C 129/21)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Donal Gordon (przedstawiciele: J. Sambon, P.-P. Van Gehuchten i Ph. Reyniers, avocats)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w sprawie T-175/04 i orzeczenie co do istoty sprawy;

               —

               stwierdzenie, że wnoszący odwołanie ma własny interes prawny w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej, niezależny od interesu prawnego administracji;

               —

               stwierdzenie, że inwalidztwo jest co do zasady odwracalne i że w ten sposób jest traktowane przez Służbę Medyczną Komisji Wspólnot Europejskich;

               —

               uznanie prawa wnoszącego odwołanie do ochrony prawnej w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej;

               —

               zasądzenie na rzecz wnoszącego odwołanie odszkodowania w wysokości 1,5 miliona EUR tytułem naprawienia szkody

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżący podnosi, że wyrok Sądu Pierwszej Instancji został wydany w oparciu o błędne lub arbitralnie przyjęte przesłanki, ponieważ Sąd:

               —

               odmawia uznania, że wnoszący odwołanie ma własny interes prawny w odniesieniu do sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej;

               —

               błędnie interpretuje przepisy dotyczące inwalidztwa i ich zastosowania;

               —

               odmawia wnoszącemu odwołanie ochrony prawnej, mimo iż kwestia związku inwalidztwa z wykonywaną pracą nie została wyjaśniona;

               —

               orzeka w przedmiocie odszkodowania nie biorąc pod uwagę zmieniającej się sytuacji wnoszącego odwołanie.


title: Sprawa T-467/09: Skarga wniesiona w dniu 19 listopada 2009 r. — Stelzer przeciwko Komisji

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/60

         Skarga wniesiona w dniu 19 listopada 2009 r. — Stelzer przeciwko Komisji
   (Sprawa T-467/09)
   2010/C 24/107
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Dierk Stelzer (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: F. Weiland, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności odmownej decyzji Dyrekcji Generalnej Komisji ds. Środowiska z dnia 6 sierpnia 2009 r. i Sekretariatu Generalnego Komisji z dnia 29 października 2009 r. (poprawna data to: 29 września 2009 r.);

               —

               obciążenie pozwanej poniesionymi przez skarżącego kosztami postępowania pozasądowego.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżący występuje w szczególności przeciwko decyzji Komisji, której data wydania została określona na dzień 29 października 2009 r., oddalającej w części jego drugi wniosek o udzielenie dostępu do analizy zgodności dotyczącej transpozycji dyrektywy 2003/35/WE (1).
   W uzasadnieniu wniesionej przez siebie skargi skarżący podnosi, że przywołane przez pozwaną w uzasadnieniu odmowy udzielenia dostępu do wnioskowanego dokumentu względy ochrony celu śledztwa [badań] (art. 4 ust. 2. tiret trzecie rozporządzenia [WE] nr 1049/2001 (2)) i ochrony procesu podejmowania decyzji (art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001) nie są trafne. Następnie podnosi on, że na złożony na podstawie art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 wniosek o częściowy dostęp do wnioskowanego dokumentu został oddalony niesłusznie. Ponadto skarżący argumentuje, że za upowszechnieniem przedmiotowego badania przemawia przemożny interes publiczny. W końcu kwestionuje on naruszenie obowiązku uzasadnienia przez pozwaną.

      (1)  Dyrektywa 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidująca udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniająca w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE (Dz.U. L 156, s. 17).

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).


title: Sprawa C-10/09: Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej

text:
               7.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/20

         Skarga wniesiona w dniu 9 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-10/09)
   (2009/C 55/33)
   Język postępowania: portugalski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: C. Cattabriga i M. Teles Romão, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy Komisji 2006/86/WE (1) z dnia 24 października 2006 r. wykonująca dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie wymagań dotyczących możliwości śledzenia, powiadamiania o poważnych i niepożądanych reakcjach i zdarzeniach oraz niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich, a w każdym razie poprzez brak poinformowania Komisji o ich przyjęciu, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.

               —

               obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 września 2007 r.

      (1)  Dz.U. L 294, s. 32.


title: Sprawa T-314/10: Skarga wniesiona w dniu 19 lipca 2010 r. — Constellation Brands przeciwko OHIM (COOK'S)

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 260/23

         Skarga wniesiona w dniu 19 lipca 2010 r. — Constellation Brands przeciwko OHIM (COOK'S)
   (Sprawa T-314/10)
   ()
   2010/C 260/31
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Constellation Brands, Inc. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: B. Brandreth, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie R 1048/2009-1;

               —

               odesłanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz zarządzenie przywrócenia stanu poprzedniego w odniesieniu do zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 942 128;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „COOK’S”

      Decyzja Wydziału Administracji Znakami Towarowymi i Prawnego: oddalenie wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego i utrzymanie w mocy unieważnienia rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 942 128

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 81 rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na błędne zastosowanie przez Izbę Odwoławczą tego przepisu oraz błędną ocenę faktów poprzez uznanie, że przedstawiciele strony skarżącej nie wykazali się należytą starannością w danych okolicznościach.


title: Sprawa T-514/10: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Fruit of the Loom przeciwko OHIM — Blueshore Management (FRUIT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy FRUIT — Nieużywanie — Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               28.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 227/19

         Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Fruit of the Loom przeciwko OHIM — Blueshore Management (FRUIT)
   (Sprawa T-514/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Słowny wspólnotowy znak towarowy FRUIT - Nieużywanie - Artykuł 15 ust. 1 lit. a) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2012/C 227/28
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Fruit of the Loom, Inc. (Bowling Green, Kentucky, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, i V. Marsland, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo S. Schäffner, następnie G. Schneider, następnie D. Botis i ostatecznie J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Blueshore Management SA (Cernusco Sul Naviglio, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Corona i G. Ciccone)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 sierpnia 2010 r. (sprawa R 1686/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego pomiędzy Blueshore Management SA a Fruit of the Loom, Inc.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Fruit of the Loom, Inc. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM.

               3)

               Blueshore Management SA pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2011.


title: Sprawa T-81/14: Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2014 r. – Energy Brands przeciwko OHIM – Smart Wines (SMARTWATER)

text:
               5.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 135/47

         Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2014 r. – Energy Brands przeciwko OHIM – Smart Wines (SMARTWATER)
   (Sprawa T-81/14)
   2014/C 135/60
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Energy Brands, Inc. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: D. Stone i R. Allos, solicitors)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Smart Wines GmbH (Kolonia, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 listopada 2013 r. w sprawie R 903/2013-2;

               —

               obciążenie OHIM i drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę pozwaną.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SMARTWATER” dla towarów z klas 30, 32 i 33 – zgłoszenie nr 8 400 194

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Smart Wines GmbH

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy nr 5 853 601„SMART WINES” dla towarów z klas 30 i 33

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-392/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 96/82/WE — Kontrola niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi — Artykuł 11 ust. 1 lit. c) — Obowiązek sporządzenia zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych — Termin)

text:
               22.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 134/5

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-392/08) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 96/82/WE - Kontrola niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi - Artykuł 11 ust. 1 lit. c) - Obowiązek sporządzenia zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych - Termin)
   2010/C 134/06
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i A. Silos, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: B. Plaza Cruz, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 11 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi, zmienionej dyrektywą 2003/105/WE (Dz.U. L 10, s. 13) — Brak sporządzenia niektórych zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych dotyczących środków, jakie należy podjąć poza terenem zakładu

      Sentencja

               1)

               Nie sporządzając zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych dla wszystkich zakładów podlegających przepisom art. 9 dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 11 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy.

               2)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.


title: Sprawa T-517/17: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2017 r. – Grúas Roxu/Komisja i SRB

text:
               23.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 357/21

         Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2017 r. – Grúas Roxu/Komisja i SRB
   (Sprawa T-517/17)
   (2017/C 357/27)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Grúas Roxu S.A. (Meres, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci B. Gutiérrez de la Roza Pérez, P. Rubio Escobar, R. Ruiz de la Torre Esporrín, i B. Fernández García)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności następujących aktów:

               —

               Decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB/EES/2017/08) podjętej na sesji wykonawczej w dniu 7 czerwca 2017 r., którą przyjęto program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji Banco Popular Español S.A.

               —

               Decyzji Komisji (UE) 2017/1246 z dnia 7 czerwca 2017 r. zatwierdzającej program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español S.A.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sáchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.


title: Sprawa F-128/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego izba) z dnia 3 czerwca 2015 r. – Bedin/Komisja (Służba publiczna — Urzędnicy — Postępowanie dyscyplinarne — Kara dyscyplinarna — Funkcje i uprawnienia odpowiednio komisji dyscyplinarnej i organu powołującego — Ocena rzeczywistego wystąpienia zarzucanych czynów)

text:
               13.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/27

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego izba) z dnia 3 czerwca 2015 r. – Bedin/Komisja
   (Sprawa F-128/14) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnicy - Postępowanie dyscyplinarne - Kara dyscyplinarna - Funkcje i uprawnienia odpowiednio komisji dyscyplinarnej i organu powołującego - Ocena rzeczywistego wystąpienia zarzucanych czynów))
   (2015/C 228/40)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Luc Bedin (Watermael-Bisfort, Belgia) (przedstawiciel: adwokat L. Vogel)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Ehrbar, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego w sprawie nałożenia na skarżącego kary dyscyplinarnej w postaci wstrzymania awansu na wyższy stopień na okres 12 miesięcy.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Luc Bedin pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 34 z 2.2.2015, s. 51.


title: Sprawa C-280/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover (Niemcy) w dniu 18 maja 2017 r. – Ralph Eßer/TUIfly GmbH.

text:
               24.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/37

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover (Niemcy) w dniu 18 maja 2017 r. – Ralph Eßer/TUIfly GmbH.
   (Sprawa C-280/17)
   (2017/C 239/46)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Amtsgericht Hannover

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Ralph Eßer

      Strona pozwana: TUIfly GmbH

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy nieobecność znaczącej dla wykonywania lotów części pracowników obsługującego przewoźnika lotniczego w związku ze zgłoszeniem choroby stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1)? W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej: jak duży musi być procentowy udział nieobecności, aby przyjąć taką okoliczność?

               2)

               W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej: Czy spontaniczna nieobecność znaczącej dla wykonywania lotów części pracowników obsługującego przewoźnika lotniczego w związku z niezgodnym z prawem pracy i układem zbiorowym zaprzestaniem wykonywania pracy („dziki strajk”) stanowi nadzwyczajną okoliczność w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004? W razie udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej: jak duży musi być procentowy udział nieobecności, aby przyjąć taką okoliczność?

               3)

               W razie udzielenia na pytanie pierwsze i pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej: Czy nadzwyczajna okoliczność musiała zaistnieć w przypadku samego odwołania lotu, czy też obsługujący przewoźnik lotniczy jest uprawniony, ze względów ekonomicznych dotyczących przedsiębiorstwa, do sporządzenia nowego planu lotów?

               4)

               W razie udzielenia na pytania pierwsze i pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej: Czy w wypadku możliwości zapobiegnięcia znaczenie ma sama nadzwyczajna okoliczność, czy też skutki wystąpienia nadzwyczajnej okoliczności?

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91, Dz.U. L 46, s. 1


title: Sprawa T-193/14: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Cristiano di Thiene/OHIM – Nautica Apparel (AERONAUTICA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AERONAUTICA — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe NAUTICA i NAUTICA BLUE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               23.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 389/44

         Wyrok Sądu z dnia 23 września 2015 r. – Cristiano di Thiene/OHIM – Nautica Apparel (AERONAUTICA)
   (Sprawa T-193/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego AERONAUTICA - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe NAUTICA i NAUTICA BLUE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2015/C 389/47)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Cristiano di Thiene SpA (Thiene, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Fischetti i F. Celluprica)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Bullock i N. Bambara, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Nautica Apparel, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: C. Hawkes, solocitor, i B. Brandreth, barrister)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 stycznia 2014 r. (sprawa R 96/2013-4) dotycząca postępowania w sprawie sprzeciwu między Nautica Apparel, Inc. a Cristiano di Thiene SpA.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Cristiano di Thiene SpA zostae obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 151 z 19.5.2014.


title: Sprawa C-497/08: Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Charlottenburg — Niemcy) — Amiraike Berlin GmbH (Sądownictwo niesporne — Powołanie likwidatora spółki — Brak właściwości Trybunał)

text:
               13.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/19

         Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 12 stycznia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Charlottenburg — Niemcy) — Amiraike Berlin GmbH
   (Sprawa C-497/08) (1)

   (Sądownictwo niesporne - Powołanie likwidatora spółki - Brak właściwości Trybunał)
   2010/C 63/29
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Amtsgericht Charlottenburg

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

   Amiraike Berlin GmbH

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Amtsgericht Charlottenburg — Wykładnia art. 10, 43 i 48 traktatu WE — Uznanie przez państwo członkowskie środka wywłaszczającego odnoszącego się do dóbr położonych na jego terytorium, ustanowionego w porządku prawnym innego państwa członkowskiego — Wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prawa brytyjskiego z rejestru spółek „Companies House” ze względu na brak dochowania obowiązku publikacji z konsekwencją przepadku jej majątku na rzecz Korony Brytyjskiej włącznie z nieruchomościami położonymi w Niemczech

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie przedstawione przez Amtsgericht Charlottenburg w postanowieniu z dnia 7 listopada 2008 r.

      (1)  Dz.U. C 113 z 16.5.2009.


title: Sprawa T-329/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 grudnia 2007 r. — UPS Europe i UPS Deutschland przeciwko Komisji

text:
               9.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/33

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 grudnia 2007 r. — UPS Europe i UPS Deutschland przeciwko Komisji
   (Sprawa T-329/07) (1)

   (2008/C 37/54)

      Język postępowania: angielski

   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 247 z 20.10.2007.


title: Sprawa T-343/16: Skarga wniesiona w dniu 29 czerwca 2016 r. – Trane/Komisja

text:
               16.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/37

         Skarga wniesiona w dniu 29 czerwca 2016 r. – Trane/Komisja
   (Sprawa T-343/16)
   (2016/C 296/47)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Trane (Zaventem, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci H. Gilliams i J. Bocken)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z podatku nadwyżki zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN);

               —

               tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji;

               —

               w każdym razie stwierdzenie nieważności art. 2–4 tej decyzji w zakresie, w jakim przepisy te a) nakazują odzyskanie pomocy od podmiotów innych niż adresaci „decyzji o zwolnieniu z podatku nadwyżki zysków” określonej w zaskarżonej decyzji oraz b) nakazują odzyskanie kwoty równej zwolnieniu podatkowemu beneficjentów, nie pozostawiając Belgii możliwości uwzględnienia dokonanej przez inne organy podatkowe korekty finansowej w górę;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczy oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz braku odpowiedniego uzasadnienia, ponieważ decyzja Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie zastosowanego przez Królestwo Belgii systemu pomocy państwa dotyczącego zwolnienia z podatku nadwyżki zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) stwierdza istnienie pomocy państwa.

               2.

               Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia, jak również oczywistego błędu w ocenie, ponieważ zaskarżona decyzja kwalifikuje rzekomy system pomocy jako środek selektywny.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 107 TFUE oraz oczywistego błędu w ocenie, ponieważ zaskarżona decyzja potwierdza, że ten rzekomy system pomocy stanowi źródło korzyści.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 107 TFUE, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, oczywistego błędu w ocenie, przekroczenia uprawnień oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia, ponieważ zaskarżona decyzji nakazuje Belgii odzyskanie pomocy.


title: Sprawa T-136/08: Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2008 r. — Aurelia Finance przeciwko OHIM

text:
               24.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 128/36

         Skarga wniesiona w dniu 4 kwietnia 2008 r. — Aurelia Finance przeciwko OHIM
   (Sprawa T-136/08)
   (2008/C 128/76)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Aurelia Finance S.A. (Genewa, Szwajcaria) (przedstawiciel: M.Elmslie, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej wydanej w dniu 9 kwietnia 2008 r. w sprawie R 1214/2007–1;

               —

               przekazanie wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego („restitutio in integrum”) do ponownego rozpoznania przez OHIM; oraz

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy składający się z wyrazu AURELIA dla różnych usług należących do klasy 36 — zgłoszenie nr 274 936

      Decyzja OHIM: odrzucenie wniosku o przywrócenie do stanu poprzedniego

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 78 rozporządzenia Rady nr 40/94, jako że stopień należytej staranności wymagany przy przedłużeniach terminów w postępowaniach administracyjnych jest niższy od tego, jaki jest wymagany w stosunku do strony postępowania przed OHIM


title: Sprawa C-223/15: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 września 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf – Niemcy) – combit Software GmbH/Commit Business Solutions Ltd [Odesłanie prejudycjalne — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Znak towarowy Unii Europejskiej — Jednolity charakter — Stwierdzenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wyłącznie na części terytorium Unii — Zakres terytorialny zakazu, o którym mowa w art. 102 wspomnianego rozporządzenia]

text:
               14.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 419/19

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 września 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf – Niemcy) – combit Software GmbH/Commit Business Solutions Ltd
   (Sprawa C-223/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Znak towarowy Unii Europejskiej - Jednolity charakter - Stwierdzenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wyłącznie na części terytorium Unii - Zakres terytorialny zakazu, o którym mowa w art. 102 wspomnianego rozporządzenia])
   (2016/C 419/24)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca apelację: combit Software GmbH

      Druga strona postępowania: Commit Business Solutions Ltd

      Sentencja

   Artykuł 1 ust. 2, art. 9 ust. 1 lit. b) i art. 102 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, iż w przypadku gdy sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych ustali, że używanie oznaczenia stwarza prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do unijnego znaku towarowego w części Unii Europejskiej, ale że takie prawdopodobieństwo nie istnieje w innej części tego terytorium, sąd ten jest zobowiązany stwierdzić naruszenie praw wyłącznych przysługujących z tytułu danego znaku i orzec zakaz używania wspomnianego oznaczenia w stosunku do całości terytorium Unii Europejskiej, z wyjątkiem tej części tego obszaru, dla której ustalone zostało niewystępowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

      (1)  Dz.U. C 294 z 7.9.2015.


title: Sprawa C-321/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil de A Coruña, Hiszpania, w dniu 28 czerwca 2011 r. — Germán Rodríguez Cachafeiro i María de los Reyes Martínez-Reboredo Varela-Villamor przeciwko Iberia Líneas Aéreas de España S.A.

text:
               24.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/3

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil de A Coruña, Hiszpania, w dniu 28 czerwca 2011 r. — Germán Rodríguez Cachafeiro i María de los Reyes Martínez-Reboredo Varela-Villamor przeciwko Iberia Líneas Aéreas de España S.A.
   (Sprawa C-321/11)
   2011/C 282/04
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd krajowy

   Juzgado de lo Mercantil de A Coruña

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Germán Rodríguez Cachafeiro i María de los Reyes Martínez-Reboredo Varela-Villamor

      Strona pozwana: Iberia Líneas Aéreas de España S.A.

      Pytania prejudycjalne

   Czy przypadek, kiedy przewoźnik lotniczy odmawia przyjęcia na pokład z tego powodu, iż pierwszy etap podróży wskazany na bilecie doznał opóźnienia, za które można mu przypisać winę, i błędnie założył, iż pasażerowie nie przybędą o czasie na drugi lot, co pozwala na to, aby ich miejsca zostały zajęte przez innych pasażerów, można uznać za objęty pojęciem odmowy przyjęcia na pokład w rozumieniu art. 2 lit. j) w związku z art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1)?

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. L 46, s. 1).


title: Sprawa C-390/10: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               9.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 274/16

         Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-390/10)
   ()
   2010/C 274/23
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun i L. de Schietere de Lophem, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że nie ustanawiając wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku (1), a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy,

               —

               obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin na wdrożenie dyrektywy 2007/36/WE do prawa krajowego upłynął w dniu 3 sierpnia 2009 r. Tymczasem w dniu wniesienia niniejszej skargi strona pozwana nie podjęła jeszcze wszelkich środków niezbędnych do wdrożenia tej dyrektywy, a w każdym razie nie powiadomiła o nich Komisji.

      (1)  Dz. U. L 184, s. 17.


title: Sprawa T-80/15 P: Postanowienie Sądu z dnia 22 października 2015 r. – Macchia/Komisja (Odwołanie — Służba publiczna — Personel tymczasowy — Umowa na czas określony — Decyzja o nieprzedłużeniu — Interes służby — Obowiązek staranności — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne)

text:
               21.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 429/26

         Postanowienie Sądu z dnia 22 października 2015 r. – Macchia/Komisja
   (Sprawa T-80/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Służba publiczna - Personel tymczasowy - Umowa na czas określony - Decyzja o nieprzedłużeniu - Interes służby - Obowiązek staranności - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne, a w części oczywiście bezzasadne))
   (2015/C 429/34)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Luigi Macchia (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Blot)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie mające na celu uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2014 r., Macchia/Komisja, F-63/11 RENV, Zb.Orz.SP, EU:F:2014:272.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Luigi Macchia pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w niniejszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 127 z 20.4.2015.


title: Sprawa T-724/15: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2015 r. – Verband der Bayerischen Privaten Milchwirtschaft/Komisja

text:
               22.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/33

         Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2015 r. – Verband der Bayerischen Privaten Milchwirtschaft/Komisja
   (Sprawa T-724/15)
   (2016/C 068/42)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Verband der Bayerischen Privaten Milchwirtschaft e. V. (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: C. Bittner i N. Thies, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim:

                           —

                           w art. 1 tego aktu uznano, że w odniesieniu do kontroli jakości przeprowadzanych w kraju związkowym Bawaria Niemcy naruszyły art. 108 ust. 3 TFUE, przyznając na rzecz określonych zakładów mleczarskich w Bawarii pomoc państwa i że pomoc ta jest niezgodna z rykiem wewnętrznym od dnia 1 stycznia 2007 r.;

                           —

                           w art. 2–4 nakazano odzyskanie od beneficjentów owej pomocy wraz odsetkami;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

   W niniejszej skardze strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2015) 6295 final z dnia 18 września 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.35484 (2013/C) [ex SA.35484 (2012/NN)] przyznanej przez Niemcy w odniesieniu do kontroli jakości mleka w ramach ustawy o mleku i tłuszczach.
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów, które są zasadniczo identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-722/15, Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns/Komisja, lub podobne do nich.


title: Sprawa F-32/08: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2008 r. — Klein przeciwko Komisji

text:
               9.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 116/36

         Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2008 r. — Klein przeciwko Komisji
   (Sprawa F-32/08)
   (2008/C 116/70)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Marie-Claude Klein (Grasse, Francja) (przedstawiciele: S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Przedmiot i opis sporu
   Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 4 maja 2007 r. odmawiającej przyznania skarżącej kwoty płatnej w przypadku śmierci, zasiłku w związku ze śmiercią oraz renty sierocej.
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przed dyrektora biura Gestion et Liquidation des droits individuelles Komisji Europejskiej z dnia 4 maja 2007 r.;

               —

               stwierdzenie nieważności, o ile okaże się to konieczne, decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącej;

               —

               wskazanie organowi powołującemu skutków, jakie pociąga za sobą stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji, a w szczególności uznanie prawa skarżącej do zasiłku w związku ze śmiercią, do kwoty płatnej w przypadku śmierci i do renty sierocej (obliczonej w oparciu o rentę pierwszej sieroty);

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.


title: Sprawa T-41/10: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2010 r. — SIMS — Ecole de ski internationale przeciwko OHIM — SNMSF (esf école du ski français)

text:
               17.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 100/50

         Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2010 r. — SIMS — Ecole de ski internationale przeciwko OHIM — SNMSF (esf école du ski français)
   (Sprawa T-41/10)
   2010/C 100/76
   Język skargi: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Syndicat international des moniteurs de ski — Ecole de ski internationale (SIMS — Ecole de ski internationale) (Albertville, Francja) (przedstawiciel: adwokat L. Raison-Rebufat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Syndicat national des moniteurs du ski français (SNMSF) (Meylan, Francja)

      Żądania strony skarżącej

               —

               zmiana i stwierdzenie nieważności w całości decyzji nr R 235/2009-1 Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 listopada 2009 r. dotyczącej odwołania wniesionego przez stronę skarżącą od decyzji nr 2557 C Wydziału Unieważnień OHIM oddalającej wniosek o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego nr 4 624 987 ze względu na naruszenie przepisów art. 7 ust. 1 lit. h) i g) rozporządzenia (WE) nr 207/2009;

               —

               unieważnienie prawa do wspomnianego znaku towarowego nr 4 624 987 na podwójnej podstawie:

                           —

                           naruszenia art. 6b ust. 1 lit. b) i c) konwencji paryskiej, do którego odsyła wyraźnie art. 7 lit. h) rozporządzenia Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego;

                           —

                           naruszenia art. 52 rozporządzenia, który odsyła do art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego;

               —

               orzeczenie wygaśnięcia wspomnianego znaku towarowego nr 4 624 987 na postawie naruszenia art. 51 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: graficzny znak towarowy „esf école du ski français” dla towarów i usług z klas 25, 28 i 41(wspólnotowy znak towarowy nr 4 624 987)

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Syndicat national des moniteurs du ski français

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

      Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania strony skarżącej

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. h) i g) oraz art. 51 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-419/15: Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2017 r. – Cofely Solelec i in./Parlament (Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Procedura przetargowa — Rozbudowa i modernizacja budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu — Unieważnienie przetargu — Obowiązek uzasadnienia — Wartość zamówienia — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               27.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/26

         Wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2017 r. – Cofely Solelec i in./Parlament
   (Sprawa T-419/15) (1)

   ((Zamówienia publiczne na roboty budowlane - Procedura przetargowa - Rozbudowa i modernizacja budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu - Unieważnienie przetargu - Obowiązek uzasadnienia - Wartość zamówienia - Oczywisty błąd w ocenie))
   (2017/C 063/35)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Cofely Solelec (Esch-sur-Alzette, Luksemburg), Mannelli & Associés SA (Bertrange, Luksemburg), Cofely Fabricom (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat S. Marx)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Chrétien i M. Mraz, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek na podstawie art. 263 TFUE mający na celu stwierdzenie nieważności decyzji zawartych w pismach Dyrekcji Generalnej ds. Infrastruktury i Logistyki Parlamentu Europejskiego o sygnaturze D(2015) 24297 i D(2015).28116 z dni 29 maja i 11 czerwca 2015 r. informujących skarżących o unieważnieniu przetargu INLO-D-UPIL-T-14-A04 na część 75 „Instalacja elektryczna wysokoprądowa” dotyczącego projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu (Luksemburg).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Cofely Solelec, Mannelli & Associés SA i Cofely Fabricom zostają obciążeni kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 337 z 12.10.2015.


title: Sprawa C-265/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel (Belgia) w dniu 29 maja 2012 r. — Citroën Belux NV przeciwko Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF)

text:
               25.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 258/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel (Belgia) w dniu 29 maja 2012 r. — Citroën Belux NV przeciwko Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF)
   (Sprawa C-265/12)
   2012/C 258/15
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hof van beroep te Brussel

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Citroën Belux NV

      Strona pozwana: Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF)

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 3 ust. 9 dyrektywy 2005/29/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie takiemu przepisowi jak art. 72 WMPC (2), który — z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w wyczerpujący sposób w ustawie — zakazuje generalnie transakcji wiązanej skierowanej do konsumenta, gdy przynajmniej jeden ze składników stanowi usługę finansową?

               2)

               Czy art. 56 TFUE dotyczący swobody świadczenia usług należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie takiemu przepisowi jak art. 72 WMPC, który — z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w wyczerpujący sposób w ustawie — zakazuje generalnie transakcji wiązanej skierowanej do konsumenta, gdy przynajmniej jeden ze składników stanowi usługę finansową?

      (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149, s. 22).

      (2)  Wet betreffende marktpraktijken en consumentenbescherming (ustawa o praktykach rynkowych i ochronie konsumentów).


title: Sprawa T-271/10 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 22 lipca 2010 r. — H przeciwko Radzie i in. (Postępowanie w sprawie środka tymczasowego — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Urzędnik krajowy oddelegowany do misji policyjnej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie — Decyzja o przeniesieniu z urzędu i obniżeniu grupy zaszeregowania — Wniosek o zawieszenie wykonania — Dopuszczalność — Brak pilnego charakteru)

text:
               11.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 246/36

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 22 lipca 2010 r. — H przeciwko Radzie i in.
   (Sprawa T-271/10 R)
   (Postępowanie w sprawie środka tymczasowego - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Urzędnik krajowy oddelegowany do misji policyjnej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie - Decyzja o przeniesieniu z urzędu i obniżeniu grupy zaszeregowania - Wniosek o zawieszenie wykonania - Dopuszczalność - Brak pilnego charakteru)
   2010/C 246/62
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: H (Katania, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i M. Velardo)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro i G. Marhic, pełnomocnicy) i Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Erlbacher i B. Eggers, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji z dnia 7 kwietnia 2010 r. szefa misji policyjnej Unii Europejskiej (MPUE) w Bośni i Hercegowinie skutkującej obniżeniem grupy zaszeregowania i przeniesieniem skarżącej z urzędu.

      Sentencja

               1)

               Jedynie Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską uznaje się za stronę pozwaną.

               2)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               3)

               Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-447/07: Skarga wniesiona w dniu 5 grudnia 2007 r. — Scovill Fasteners przeciwko Komisji

text:
               9.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/31

         Skarga wniesiona w dniu 5 grudnia 2007 r. — Scovill Fasteners przeciwko Komisji
   (Sprawa T-447/07)
   (2008/C 37/48)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Scovill Fasteners, Inc. (Clarkesville, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat O. Dugardyn)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 września 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (Sprawa COMP/E-1/39.168 — PO/Galanteria: Zapięcia);

               —

               ewentualnie uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą;

               —

               obciążenie Komisji własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 4257 wersja ostateczna z dnia 19 września 2007 r. w sprawie COMP/E-1/39.168 — PO/Galanteria: Zapięcia, w której Komisja stwierdziła, że spółka zależna skarżącej wraz z innymi przedsiębiorstwami naruszyła art. 81 WE poprzez wyrażenie zgodny na stosowanie uzgadnianych podwyżek cen, wymianę poufnych informacji dotyczących cen oraz wprowadzenie w życie podwyżek cen.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi, że Komisja błędnie uznała, iż skarżąca wraz z jej spółką zależną stanowią jeden podmiot gospodarczy. Skarżąca dodaje, że nie powinna solidarnie odpowiadać za zapłatę grzywny nałożonej na jej spółkę zależną za działania zarzucane spółce zależnej.
   Skarżąca stwierdza ponadto, że Komisja w niewystarczający sposób wykazała, że spółka zależna skarżącej uczestniczyła w kartelu po 1997 r.
   Tytułem żądania ewentualnego skarżąca stwierdza, że Komisja:

               —

               popełniła oczywiste błędy przy obliczaniu grzywny,

               —

               nie uwzględniła wszystkich istotnych informacji przy ocenie czasu trwania i wagi naruszeń oraz

               —

               nie dokonała oceny okoliczności łagodzących, takich jak nieznaczna rola spółki zależnej skarżącej w kartelu.


title: Sprawa T-149/09: Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2009 r. — Dover przeciwko Parlamentowi

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/53

         Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2009 r. — Dover przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-149/09)
   2009/C 141/108
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Densmore Ronald Dover (Borehamwood, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: D. Vaughan, QC barrister, M. Lester, barrister i M. French, solicitor)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               przyjęcie, na podstawie art. 64 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, środków organizacji postępowania wskazanych w skardze;

               —

               obciążenie Parlamentu kosztami postępowania poniesionymi w niniejszej sprawie przez skarżącego.

      Zarzuty i główne argumenty

   Za pomocą niniejszej skargi skarżący żąda stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu nr D(2009) 4639 z dnia 29 stycznia 2009 r. w przedmiocie windykacji diet asystenckich.
   Na poparcie swej skargi, skarżący podnosi pięć argumentów co do prawa.
   Po pierwsze, twierdzi on, iż Parlament dokonał niewłaściwej wykładni oraz niewłaściwie zastosował art. 14 Przepisów dotyczących zwrotu kosztów oraz diet posłów do Parlamentu Europejskiego (zwanych dalej „przepisami KDP”) między innymi poprzez dążenie do narzucenia skarżącemu, ze skutkiem wstecznym, uciążliwych wymagań, podczas gdy w odnośnym czasie wymaganie takie nie były nigdy stawiane posłom do Parlamentu Europejskiego, a także poprzez brak dokładnego wskazania, który dokładnie wydatek uznaje się za nienależycie poczyniony.
   Po drugie, podnosi on, iż Parlament oparł się na rzekomym „konflikcie interesów”, naruszając tym samym zasadę pewności prawa, gdyż działał on w sposób niezgodny z wcześniejszymi zwyczajami i praktykami, w sposób niespójny z jego opublikowanymi przepisami, a także bez wskazania jasnych i przejrzystych standardów. Skarżący twierdzi, iż decyzja Parlamentu pozbawiona jest jakiejkolwiek podstawy prawnej lub faktycznej.
   Po trzecie, skarżący argumentuje, iż Parlament nie przestrzegał podstawowych wymogów proceduralnych określonych w art. 27 przepisów KDP, między innymi dotyczących: uprzedniego zasięgnięcia opinii kwestorów, uzasadnienia okoliczności wskazujących na „nadzwyczajny przypadek”, wysłuchania skarżącego przed wydaniem decyzji, jak również wymogu, by decyzję podjęło Biuro.
   Po czwarte, twierdzi on, iż strona pozwana bez podstawy prawnej dążyła do odzyskania podatku VAT od skarżącego.
   Na koniec skarżący twierdzi, iż Parlament przedwcześnie przedstawił sprawę skarżącego OLAF-owi, naruszając tym samym prawo skarżącego do obrony oraz bez podstawy prawnej ani uzasadnienia.


title: Sprawa C-262/06: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Deutsche Telekom AG przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Sektor telekomunikacji — Usługa powszechna i prawa użytkowników — Pojęcie obowiązków , które należy tymczasowo utrzymać w mocy — Artykuł 27 akapit pierwszy dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa) i art. 16 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) — Taryfikacja świadczeń usług telefonii głosowej — Obowiązek uzyskania zezwolenia administracyjnego)

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/8

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 22 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Deutsche Telekom AG przeciwko Republice Federalnej Niemiec
   (Sprawa C-262/06) (1)

   (Sektor telekomunikacji - Usługa powszechna i prawa użytkowników - Pojęcie „obowiązków’, które należy tymczasowo utrzymać w mocy - Artykuł 27 akapit pierwszy dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywa ramowa) i art. 16 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/22/WE (dyrektywa o usłudze powszechnej) - Taryfikacja świadczeń usług telefonii głosowej - Obowiązek uzyskania zezwolenia administracyjnego)
   (2008/C 22/15)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bundesverwaltungsgericht
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Deutsche Telekom AG

      Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesverwaltungsgericht — Wykładnia art. 27 zdanie pierwsze dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) (Dz.U. L 108, str. 33) oraz art. 16 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywy o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108, str. 51) — Pojęcie utrzymywanych tymczasowo w mocy przez państwa członkowskie „wymogów” — Istniejący system uzyskiwania zezwolenia na pobieranie opłat za świadczenie usług w zakresie telefonii głosowej dla użytkowników końcowych przez przedsiębiorstwo zajmujące do tej pory pozycję dominującą
   Sentencja
   Artykuł 27 akapit pierwszy dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) i art. 16 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) powinny być interpretowane w ten sposób, iż należy tymczasowo utrzymać w mocy ustawowy obowiązek uzyskania zezwolenia na taryfy za świadczenie usług w zakresie telefonii głosowej dla użytkowników końcowych przez przedsiębiorstwo zajmujące pozycję dominującą na tym rynku, taki jak obowiązek przewidziany w art. 25 ustawy o telekomunikacji (Telekommunikationsgesetz) z dnia 25 lipca 1996 r., wynikający z prawa krajowego obowiązującego przed ustanowieniem nowych ram regulacyjnych, a także stwierdzające ten obowiązek akty administracyjne.

      (1)  Dz.U. C 212 z 2.9.2006.


title: Sprawa C-478/15: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 września 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg – Niemcy) – Peter Radgen, Lilian Radgen przeciwko Finanzamt Ettlingen (Odesłanie prejudycjalne — Podatki — Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób — Równe traktowanie — Podatek dochodowy — Zwolnienie dochodów uzyskanych z tytułu wykonywania dodatkowej działalności zawodowej w charakterze wykładowcy na rzecz osoby prawnej prawa publicznego z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie, do którego ma zastosowanie porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. — Uregulowanie państwa członkowskiego wykluczające takie zwolnienie podatkowe dochodów uzyskanych z tytułu wykonywania rzeczonej działalności na rzecz osoby prawnej prawa publicznego z siedzibą w Szwajcarii)

text:
               14.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 419/22

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 21 września 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg – Niemcy) – Peter Radgen, Lilian Radgen przeciwko Finanzamt Ettlingen
   (Sprawa C-478/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób - Równe traktowanie - Podatek dochodowy - Zwolnienie dochodów uzyskanych z tytułu wykonywania dodatkowej działalności zawodowej w charakterze wykładowcy na rzecz osoby prawnej prawa publicznego z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie, do którego ma zastosowanie porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. - Uregulowanie państwa członkowskiego wykluczające takie zwolnienie podatkowe dochodów uzyskanych z tytułu wykonywania rzeczonej działalności na rzecz osoby prawnej prawa publicznego z siedzibą w Szwajcarii))
   (2016/C 419/29)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Peter Radgen, Lilian Radgen

      Strona pozwana: Finanzamt Ettlingen

      Sentencja

   Postanowienia umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, podpisanej w Luksemburgu w dniu 21 czerwca 1999 r., dotyczące równego traktowania pracowników najemnych, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, takiemu jak to będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, które obywatelowi tego państwa mającemu status jego rezydenta podlegającego w zakresie podatku dochodowego nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, który skorzystał z przysługującego mu prawa do swobodnego przemieszczania się w celu wykonywania w charakterze pracownika najemnego dodatkowej działalności jako wykładowca na rzecz osoby prawnej prawa publicznego z siedzibą w Szwajcarii, nie przyznaje możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku w odniesieniu do dochodu uzyskanego z tytułu wykonywania rzeczonej działalności w charakterze pracownika najemnego, podczas gdy zwolnienie takie zostałoby przyznane, gdyby działalność taka była wykonywana na rzecz osoby prawnej prawa publicznego mającej siedzibę w tymże państwie członkowskim, w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie, do którego ma zastosowanie porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r.

      (1)  Dz.U. C 16 z 18.1.2016.