title: Sprawa C-280/15: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 22 czerwca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Harju Maakohus – Estonia) – Irina Nikolajeva/Multi Protect OÜ [Odesłanie prejudycjalne — Znak towarowy Unii Europejskiej — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 9 ust. 3 i art. 102 ust. 1 — Obowiązek wydania przez sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych postanowienia zakazującego osobie trzeciej kontynuowania działań stanowiących naruszenie — Nieprzedstawienie żądania mającego na celu uzyskanie takiego postanowienia — Pojęcie „szczególnych powodów” niewydania takiego zakazu — Pojęcie „odpowiedniego odszkodowania” w odniesieniu do działań podjętych po opublikowaniu zgłoszenia unijnego znaku towarowego, a przed opublikowaniem rejestracji takiego znaku]

text:
               29.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/6

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 22 czerwca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Harju Maakohus – Estonia) – Irina Nikolajeva/Multi Protect OÜ
   (Sprawa C-280/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 9 ust. 3 i art. 102 ust. 1 - Obowiązek wydania przez sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych postanowienia zakazującego osobie trzeciej kontynuowania działań stanowiących naruszenie - Nieprzedstawienie żądania mającego na celu uzyskanie takiego postanowienia - Pojęcie „szczególnych powodów” niewydania takiego zakazu - Pojęcie „odpowiedniego odszkodowania” w odniesieniu do działań podjętych po opublikowaniu zgłoszenia unijnego znaku towarowego, a przed opublikowaniem rejestracji takiego znaku])
   (2016/C 314/09)
   Język postępowania: estoński

      Sąd odsyłający

   Harju Maakohus

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Irina Nikolajeva

      Strona pozwana: Multi Protect OÜ

      Sentencja

               1)

               Artykuł 102 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, by na podstawie pewnych zasad prawa krajowego w zakresie postępowania sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych powstrzymał się od wydania postanowienia zakazującego osobie trzeciej kontynuowania działań stanowiących naruszenie z tego względu, że właściciel danego znaku towarowego nie przedstawił przed sądem żądania o takiej treści.

               2)

               Artykuł 9 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on możliwości dochodzenia przez właściciela unijnego znaku towarowego odszkodowania w odniesieniu do działań podjętych przez osobę trzecią przed opublikowaniem zgłoszenia znaku towarowego. W odniesieniu do działań osoby trzeciej podjętych po opublikowaniu zgłoszenia znaku towarowego, ale przed opublikowaniem jego rejestracji, znajdujące się w tym przepisie pojęcie „odpowiedniego odszkodowania” obejmuje zwrot korzyści rzeczywiście uzyskanych przez osoby trzecie w wyniku używania tego znaku towarowego we wspomnianym okresie. Natomiast z zakresu pojęcia „odpowiedniego odszkodowania” wykluczone jest naprawienie szkody o szerszym zakresie, którą właściciel wspomnianego znaku towarowego mógł ponieść, w tym – w odpowiednim przypadku – zadośćuczynienie za krzywdę.

      (1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2015.


title: Sprawa C-500/07: Postanowienie Trybunału z dnia 25 listopada 2008 r. — Territorio Energia Ambiente SpA (TEA) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Skarga zmierzająca do stwierdzenia przez Sąd osobowego zakresu zastosowania decyzji Komisji — Oczywisty brak właściwości)

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/11

         Postanowienie Trybunału z dnia 25 listopada 2008 r. — Territorio Energia Ambiente SpA (TEA) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-500/07) (1)

   (Odwołanie - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Rozpoczęcie biegu terminu - Skarga zmierzająca do stwierdzenia przez Sąd osobowego zakresu zastosowania decyzji Komisji - Oczywisty brak właściwości)
   (2009/C 69/18)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Territorio Energia Ambiente SpA (TEA) (przedstawiciele: E. Coffrini i F. Tesauro, avvocati)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Righini i G. Conte, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 17 września 2007 r. w sprawie Territorio Energia Ambiente SpA (TEA) przeciwko Komisji (T-175/07), którym Sąd oddalił żądanie stwierdzenia w pierwszej kolejności, że skarżąca nie jest adresatem decyzji Komisji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r. w sprawie pomocy państwa w postaci zwolnień podatkowych i pożyczek na warunkach preferencyjnych udzielonych przez Włochy przedsiębiorstwom usług publicznych z większościowym udziałem publicznym (Dz.U. 2003, L 77, s. 21), a w drugiej kolejności, że skarżąca nie była beneficjentem bezprawnie przyznanej pomocy i w konsekwencji żądanie stwierdzenia nieważności tej decyzji w koniecznym zakresie
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Territorio Energia Ambiente SpA (TEA) zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 37 z 9.2.2008.


title: Sprawa C-521/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 19 listopada 2012 r. — T. C. Briels i in. przeciwko Minister van Infrastructuur en Milieu

text:
               23.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/3

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 19 listopada 2012 r. — T. C. Briels i in. przeciwko Minister van Infrastructuur en Milieu
   (Sprawa C-521/12)
   2013/C 55/04
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Raad van State

      Strony w postępowaniu głównym

      Strony skarżące: T. C. te. Briels, M. Briels-Loermans, R. L. P. Buchholtz, Stichting A2-Platform Boxtel e. o., i in., H. W. G. Cox, G. P. A. Damman, P. A. M. Goevaers i in., J. H. van Haaren i L. S. P. Dijkman, R. A. H. M. Janssen, M. M. van Lanschot, J. E. A. M. Lelijveld i in., A. Mes i in., A. J. J. Michels, VOF Isphording i in., M. Peijnenborg i S. Peijnenborg-van Oers, G. Oude Elferink, W. Punte i P. M. Punte-Cammaert, Stichting Reinier van Arkel, E. de Ridder, W. C. M. A. J. G. van Rijckevorsel i M. van Rijckevorsel-van Asch van Wijck, Vereniging tot Behoud van het Groene Hart van Brabant und Stichting Boom en Bosch, Stichting Overlast A2 Vught e. o., Streekraad Het Groene Woud en De Meijerij, A. C. M. W. Teulings i Stichting Bleijendijk, M. Tilman, Vereniging van Eigenaars Appartementengebouw De Heun I i in., M. C. T. Veroude, E. J. A. M. Widlak, Van Roosmalen Sales BV i in., M. A. A. van Kessel, Bricorama BV i in.

      Strona pozwana: Minister van Infrastructuur en Milieu

      Inne strony postępowania: Burgemeester en wethouders van Best, Burgemeester en wethouders van Boxtel

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy fragment zdania „nie wpłynie […] niekorzystnie na dany teren” w art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG (1) z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory należy interpretować w ten sposób, że w przypadku, w którym przedsięwzięcie oddziałuje na istniejący na danym terenie rejon chronionego typu siedlisk przyrodniczych, brak jest niekorzystnego wpływu na teren, gdy w ramach przedsięwzięcia utworzona zostanie na owym terenie równie duża lub większa powierzchnia owego typu siedlisk?

               2)

               Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź, że fragment zdania „nie wpłynie […] niekorzystnie na dany teren” należy interpretować w ten sposób, że wystąpi niekorzystny wpływ na obszar Natura 2000 jako taki, czy utworzenie nowej powierzchni typu siedlisk należy w tym przypadku uznać za środek kompensujący w rozumieniu art. 6 ust. 4 dyrektywy?

      (1)  Dz.U. L 206, s. 7.


title: Sprawa T-55/09: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2009 r. – Swarovski przeciwko OHIM – Swarovski (Daniel Swarovski Privat)

text:
               1.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 102/18

         Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2009 r. – Swarovski przeciwko OHIM – Swarovski (Daniel Swarovski Privat)
   (Sprawa T-55/09)
   2009/C 102/30
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Daniel Swarovski (Volders, Austria) (przedstawiciel: adwokat R. Küppers)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Swarovski AG (Triesen, Liechtenstein).

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji R 0348/5008-1 Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 9 listopada 2008 r.;

               —

               oddalenie odwołania;

               —

               obciążenie interwenienta kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżący

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Daniel Swarovski Privat” dla towarów i usług z klas 3, 4, 8, 9, 15, 16, 18, 20, 21, 26, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 39 i 44 (zgłoszenie nr 3 981 099)

      Właściciel znaku lub oznaczenia,

      na które powołano się w sprzeciwie: Swarovski AG

      Znak lub oznaczenie,

      na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „DANIEL SWAROVSKI” dla towarów i usług z klas 16, 18, 21, 25 i 41 (wspólnotowy znak towarowy nr 3 895 133); słowny znak towarowy „Swarovski” dla towarów i usług z klas 2, 3, 6, 8, 9, 11, 16, 18, 19, 20, 21, 24, 25, 28, 34, 35 i 41 (wspólnotowy znak towarowy nr 3 895 091); słowny znak towarowy „Swarovski” dla usług z klasy 36 (słowny znak towarowy zarejestrowany w Austrii pod numerem 218 795); słowny znak towarowy „Swarovski” dla towarów z klas 11, 16, 21 i 34 (słowny znak towarowy zarejestrowany w Austrii pod numerem 96 389) i słowny znak towarowy „Swarovski” dla towarów z klas 8, 9, 11, 14, 18, 21, 25 i 26 (międzynarodowa rejestracja nr 528 189 wywołująca skutki we Włoszech)

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje żadne prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, jako że brak jest wymaganego negatywnego wpływu na wcześniejszy znak towarowy, a do tego zakres ochrony wcześniejszego znaku towarowego został określony w sposób nieprawidłowy.

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).


title: Sprawa T-499/15: Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2015 r. – LG Electronics/OHIM – Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SMILE)

text:
               26.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 354/41

         Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2015 r. – LG Electronics/OHIM – Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SMILE)
   (Sprawa T-499/15)
   (2015/C 354/50)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: (Seul, Republika Korei) (przedstawiciel: adwokat M. Graf)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berlin, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „VIEWTY SMILE” – zgłoszenie nr 9 125 601

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawach połączonych R 1565/2014-2 i R 1939/2014-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-108/09: Wyrok Sądu z dnia 19 maja 2010 r. — Ravensburger przeciwko OHIM — Educa Borras (MEMORY) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy MEMORY — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 75 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 77 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               3.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/38

         Wyrok Sądu z dnia 19 maja 2010 r. — Ravensburger przeciwko OHIM — Educa Borras (MEMORY)
   (Sprawa T-108/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Słowny wspólnotowy znak towarowy MEMORY - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 75 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 77 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2010/C 179/66
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Ravensburger AG (Ravensburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Educa Borras, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat I. Valdelomar Serrano)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 stycznia 2009 r. (sprawa R 305/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy Educa Borras, SA a Ravensburger AG.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Ravensburger AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009.


title: Sprawa F-79/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 29 stycznia 2013 r. — Brus przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga wszczynająca postępowanie — Wymogi formalne — Przedstawienie podnoszonych zarzutów — Skarga oczywiście niedopuszczalna)

text:
               25.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 147/35

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 29 stycznia 2013 r. — Brus przeciwko Komisji
   (Sprawa F-79/12) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga wszczynająca postępowanie - Wymogi formalne - Przedstawienie podnoszonych zarzutów - Skarga oczywiście niedopuszczalna)
   2013/C 147/67
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Karel Brus (Zaventem, Belgia) (przedstawiciel: adwokat J. Duvekot)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall, J. Baquero Cruz i W. Roels, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji w sprawie odwołania skarżącego ze stanowiska i obniżenia kwoty emerytury w następstwie postępowania dyscyplinarnego wszczętego w sprawie naruszenia art. 11 regulaminu pracowniczego.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               K. Brus pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 319 z 20.10.2012, s. 18.


title: Sprawa T-273/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 marca 2009 r. — Torres przeciwko OHIM — Vinícola de Tomelloso (TORREGAZATE)

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/44

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 marca 2009 r. — Torres przeciwko OHIM — Vinícola de Tomelloso (TORREGAZATE)
   (Sprawa T-273/07) (1)

   2009/C 113/88

      Język postępowania: hiszpański

   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 235 z 6.10.2007.


title: Sprawa C-150/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht – Niemcy) – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge/N, przy udziale Bundesrepublik Deutschland

text:
               1.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/24

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 kwietnia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht – Niemcy) – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge/N, przy udziale Bundesrepublik Deutschland
   (Sprawa C-150/15) (1)

   (2016/C 279/32)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes wielkiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 236 z 20.7.2015.


title: Sprawa C-517/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 września 2008 r. w sprawie T-75/06 Bayer CropScience AG i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 25 listopada 2008 r. przez Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA, Aragonesas Agro, SA

text:
               24.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/19

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 września 2008 r. w sprawie T-75/06 Bayer CropScience AG i in. przeciwko Komisji, wniesione w dniu 25 listopada 2008 r. przez Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA, Aragonesas Agro, SA
   (Sprawa C-517/08 P)
   (2009/C 19/34)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA, Aragonesas Agro, SA (przedstawiciele: adwokaci C. Merem i K. Van Maldegem)

      Pozostałe strony postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich, Bayer CropScience AG, European Crop Protection Association (ECPA), Królestwo Hiszpanii
   Żądania wnoszącego odwołanie
   Wnoszący odwołanie wnosi o to, by Trybunał, po przeprowadzeniu rozprawy ustnej:

               —

               uchylił wyrok Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-75/06 oraz

               —

               stwierdził nieważność decyzji Komisji 2005/864/WE (1) z dnia 2 grudnia 2005 r. dotyczącej niewłączania endosulfanu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną lub

               —

               ewentualnie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd Pierwszej Instancji i

               —

               obciążył pozwaną całością kosztów postępowania (w tym kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji).

         Zarzuty i główne argumenty
   Wnoszący odwołanie podnoszą, że oddalając ich skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/864/WE z dnia 2 grudnia 2005 r. dotyczącej niewłączania endosulfanu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną, Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo wspólnotowe. W szczególności wnoszący odwołanie utrzymują, że Sąd Pierwszej Instancji popełnił szereg błędów w zakresie wykładni okoliczności faktycznych i ram prawnych mających zastosowanie do sytuacji wnoszących odwołanie. Skutkowało to popełnieniem szeregu naruszeń prawa, w szczególności:

               (i)

               nie stwierdzając, że wnoszący odwołanie znaleźli się pod działaniem siły wyższej ze względu na zachowanie właściwych władz, tak że brak wydłużenia przez właściwe władze terminów proceduralnych stanowił oczywisty błąd w ocenie oraz

               (ii)

               utrzymując, że prawa i uprawnienia proceduralne wnoszących odwołanie nie zostały naruszone.

      (1)  Dz.U. L 317, s. 25.

      (2)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, s. 1).


title: Wyrok sądu pierwszej instancji z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie T-177/00, Koninklijke Philips Electronics NV przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Dumping — Nieprzyjęcie przez Radę przedstawionego przez Komisję projektu rozporządzenia ustanawiającego ostateczne cło antydumpingowe — Brak zwykłej większości niezbędnej do przyjęcia rozporządzenia — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               28.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 132/23

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 17 marca 2005 r.
   w sprawie T-177/00, Koninklijke Philips Electronics NV przeciwko Radzie Unii Europejskiej (1)

   (Dumping - Nieprzyjęcie przez Radę przedstawionego przez Komisję projektu rozporządzenia ustanawiającego ostateczne cło antydumpingowe - Brak zwykłej większości niezbędnej do przyjęcia rozporządzenia - Obowiązek uzasadnienia)
   (2005/C 132/42)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie T-177/00, Koninklijke Philips Electronics NV z siedzibą w Eindhoven (Niderlandy), reprezentowanej przez C. Stanbrook, QC, i F. Ragolle, avocat przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnik: S. Marquardt, wspierany przez G.M. Berrischa, avocat, mającej za przedmiot stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 8 maja 2000 r. odrzucającej projekt rozporządzenia (WE) Rady ustanawiającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych części do kamer telewizyjnych pochodzących z Japonii, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba w składzie powiększonym) w składzie: H. Legal, Prezes, P. Lindh, P. Mengozzi, I. Wiszniewska-Białecka i V. Vadapalas, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 17 marca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1.

               Stwierdza się nieważność decyzji Rady z dnia 8 maja 2000 r. odrzucającej projekt rozporządzenia (WE) Rady ustanawiającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych części kamer telewizyjnych pochodzących z Japonii, przedstawiony przez Komisję Wspólnot Europejskich w dniu 7 kwietnia 2000 r. [dokument COM (2000) 195 końcowy].

               2.

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 273 z 23.9.2000


title: Sprawa T-377/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia  27 kwietnia 2006 r.  — ATI Technologies przeciwko OHIM — Asociación de Técnicos de Informatica (ATI)

text:
               1.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 154/22

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 kwietnia 2006 r. — ATI Technologies przeciwko OHIM — Asociación de Técnicos de Informatica (ATI)
   (Sprawa T-377/03) (1)

   (2006/C 154/53)

      Język postępowania: francuski

   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 21 z 24.1.2004


title: Sprawa T-452/09 P: Postanowienie Sądu z dnia 21 czerwca 2011 r. — Rosenbaum przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Zaszeregowanie do grupy przy zatrudnieniu — Wzięcie pod uwagę doświadczenia zawodowego zainteresowanej osoby — Artykuł 31 regulaminu pracowniczego — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               13.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 238/16

         Postanowienie Sądu z dnia 21 czerwca 2011 r. — Rosenbaum przeciwko Komisji
   (Sprawa T-452/09 P) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Zaszeregowanie do grupy przy zatrudnieniu - Wzięcie pod uwagę doświadczenia zawodowego zainteresowanej osoby - Artykuł 31 regulaminu pracowniczego - Obowiązek uzasadnienia)
   2011/C 238/27
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Eckehard Rosenbaum (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H.-J. Rüber)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i B. Eggers, pełnomocnicy) i Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: K. Zieleśkiewicz i M. Bauer, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 10 września 2009 r. wydanego w sprawie F-9/08 Rosenbaum przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze), mające na celu uchylenie tego wyroku

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Eckehard Rosenbaum pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach postępowania w niniejszej instancji.

               3)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U C 11 z 16.1.2010.


title: Sprawa T-302/14: Postanowienie Sądu z dnia 16 marca 2015 r. – Buderus Guss/Komisja

text:
               11.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/39

         Postanowienie Sądu z dnia 16 marca 2015 r. – Buderus Guss/Komisja
   (Sprawa T-302/14) (1)

   (2015/C 155/51)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  1 Dz.U. C 223 z 14.7.2014.


title: Sprawa T-67/10: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2011 r. — Hiszpania przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Orientacji — Zmniejszenie pomocy finansowej — Pomoc finansowa przyznana programowi operacyjnemu mającemu na celu poprawę przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych — Skuteczność kontroli — Proporcjonalność)

text:
               29.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/17

         Wyrok Sądu z dnia 22 września 2011 r. — Hiszpania przeciwko Komisji
   (Sprawa T-67/10) (1)

   (EFOGR - Sekcja Orientacji - Zmniejszenie pomocy finansowej - Pomoc finansowa przyznana programowi operacyjnemu mającemu na celu poprawę przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych - Skuteczność kontroli - Proporcjonalność)
   2011/C 319/34
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: M. Muñoz Pérez, abogado del Estado)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Jimeno Fernández i G. von Rintelen, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 9827 z dnia 10 grudnia 2009 r. dotyczącej stosowania korekt finansowych Sekcji Orientacji EFOGR w ramach programu operacyjnego CCI 2000.ES.16.1.PO.007 (Hiszpania — Kastylia-León) w ramach działania „Poprawa przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych”.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.


title: Sprawa T-31/07: Wyrok Sądu z dnia 12 kwietnia 2013 r. — Du Pont de Nemours (France) i in. przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna flusilazol — Włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG — Skarga o stwierdzenie nieważności — Częściowa nieważność — Nierozerwalność — Niedopuszczalność — Odpowiedzialność pozaumowna — Ograniczenie włączenia do 18 miesięcy i do 4 upraw — Zasada ostrożności ﾀﾔ Zasada proporcjonalności — Prawo do bycia wysłuchanym — Równość traktowania — Uzasadnienie — Nadużycie władzy — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom)

text:
               1.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/26

         Wyrok Sądu z dnia 12 kwietnia 2013 r. — Du Pont de Nemours (France) i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-31/07) (1)

   (Środki ochrony roślin - Substancja czynna flusilazol - Włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG - Skarga o stwierdzenie nieważności - Częściowa nieważność - Nierozerwalność - Niedopuszczalność - Odpowiedzialność pozaumowna - Ograniczenie włączenia do 18 miesięcy i do 4 upraw - Zasada ostrożności - Zasada proporcjonalności - Prawo do bycia wysłuchanym - Równość traktowania - Uzasadnienie - Nadużycie władzy - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom)
   2013/C 156/43
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Du Pont de Nemours (France) SAS (Puteaux, Francja); Du Pont Portugal — Serviços, Sociedade Unipessoal Lda (Lizbona, Portugalia); Du Pont Ibérica, SL (Barcelona, Hiszpania); Du Pont de Nemours (Belgium) BVBA (Mechelen, Belgia); Du Pont de Nemours Italiana Srl (Mediolan, Włochy); Du Pont De Nemours (Nederland) BV (Dordrecht, Niderlandy); Du Pont de Nemours (Deutschland) GmbH (Bad Homburg vor der Höhe, Niemcy); DuPont CZ s.r.o. (Praga, Republika Czeska); DuPont Magyarország Kereskedelmi kft (Budaors, Węgry); DuPont Poland sp. z o.o. (Warszawa, Polska); DuPont Romania Srl (Bukareszt, Rumunia); DuPont (UK) Ltd (Stevenage, Zjednoczone Królestwo); Dy-Pont Agkro Ellas AE (Halandri, Grecja); DuPont International Operations SARL (Grand-Saconnex, Szwajcaria); i DuPont Solutions (France) SAS (Puteaux) (przedstawiciele: początkowo D. Waelbroeck i N. Rampal, następnie D. Waelbroeck, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo L. Parpala i B. Doherty, następnie L. Parpala i G. von Rintelen, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający żądania strony skarżącej: European Crop Protection Association (ECPA) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: U. Zinsmeister i I. Antypas, adwokaci)

      Przedmiot

   Wnioski o stwierdzenie nieważności dyrektywy Komisji 2006/133/WE z dnia 11 grudnia 2006 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia flusilazolu jako substancji czynnej (Dz.U. L 349, str. 27), w zakresie w jakim dyrektywa ta ogranicza włączenie flusilazolu do załącznika I do dyrektywy 91/414 jedynie do 4 upraw i do okresu 18 miesięcy, oraz wniosek o odszkodowanie.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Du Pont de Nemours (France) SAS, Du Pont Portugal — Serviços, Sociedade Unipessoal Lda, Du Pont Ibérica, SL, Du Pont de Nemours (Belgium) BVBA, Du Pont de Nemours Italiana Srl, Du Pont De Nemours (Nederland) BV, Du Pont de Nemours (Deutschland) GmbH, DuPont CZ s.r.o., DuPont Magyarország Kereskedelmi kft, DuPont Poland sp. z o.o., DuPont Romania Srl, DuPont (UK) Ltd, Dy-Pont Agkro Ellas AE, DuPont International Operations SARL i DuPont Solutions (France) SAS pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach postępowania głównego oraz postępowania w przedmiocie zastosowania środka tymczasowego.

               3)

               European Crop Protection Association (ECPA) pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.


title: Sprawa C-67/11: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 20 października 2011 r. — DTL Corporación, SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales SL (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „Solaria” i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy zawierający element słowny „Solarita” — Częściowa odmowa rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Wniosek o zawieszenie postępowania przed sądem — Niezłożenie wniosku w stosownym czasie)

text:
               18.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 49/14

         Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 20 października 2011 r. — DTL Corporación, SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales SL
   (Sprawa C-67/11) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „Solaria” i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy zawierający element słowny „Solarita” - Częściowa odmowa rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Wniosek o zawieszenie postępowania przed sądem - Niezłożenie wniosku w stosownym czasie)
   2012/C 49/23
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: DTL Corporación, SL (przedstawiciel: A. Zuazo Araluze, abogado)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik), Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales SL (przedstawiciel: M. Polo Carreño i M. Granado Carpenter, abogadas)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie T-188/09 DTL przeciwko OHIM — Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales (Solaria), na mocy którego Sąd oddalił skargę na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 lutego 2010 r. (sprawa R 767/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales SL a DTL Corporación SL

      Sentencja

               1)

               Należy umorzyć postępowanie w części dotyczącej usług należących do klasy 37 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.

               2)

               Odwołanie zostaje oddalone w części dotyczącej usług należących do klasy 42 w rozumieniu wymienionego porozumienia nicejskiego.

               3)

               DTL Corporación, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 130 z 30.4.2011.


title: Sprawa T-552/10: Skarga wniesiona w dniu 3 grudnia 2010 r. — riha Richard Hartinger Getränke przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT)

text:
               29.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 30/52

         Skarga wniesiona w dniu 3 grudnia 2010 r. — riha Richard Hartinger Getränke przeciwko OHIM — Lidl Stiftung (VITAL&FIT)
   (Sprawa T-552/10)
   ()
   2011/C 30/93
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: riha Richard Hartinger Getränke GmbH & Co. Handels-KG (Rinteln, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci P. Goldenbaum, T. Melchert i I. Rohr)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 października 2010 r. w sprawie R 1229/2009-4;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „VITAL & FIT” dla towarów z klasy 32.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Lidl Stiftung & Co. KG

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Pięć wcześniejszych praw, w tym słowny krajowy znak towarowy „VITAFIT” dla towarów z klasy 32.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ kolidujące ze sobą znaki nie są na tyle podobne, by wprowadzać w błąd; naruszenie norm proceduralnych, ponieważ Izba Odwoławcza nie sprawdziła sama rzekomego fonetycznego podobieństwa omawianych znaków, nie odniosła się do decyzji OHIM i orzeczeń Sądu, na które powoływały się strony sporu, i nie przeprowadziła ich analizy, jak również nie wskazała wyraźnie, czy faktycznie należało uwzględnić jedynie niemieckich odbiorców i ich sposób postrzegania.

      (1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)


title: Sprawa C-445/13 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 7 maja 2015 r. – Voss of Norway ASA/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Trójwymiarowe oznaczenie tworzone przez butelkę w kształcie walca]

text:
               20.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 236/6

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 7 maja 2015 r. – Voss of Norway ASA/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-445/13 P) (1)

   ([Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Trójwymiarowe oznaczenie tworzone przez butelkę w kształcie walca])
   (2015/C 236/07)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Voss of Norway ASA (przedstawiciele: F. Jacobacci i B La Tella, avvocati)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik); Nordic Spirit AB (publ)

      Interwenient popierający wnoszącego odwołanie: International Trademark Association (przedstawiciele: adwokat T. De Haan, F. Folmer i S. Klos, advocaten, S. Helmer, solicitor)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Voss of Norway ASA zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               International Trademark Association pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 344 z 23.11.2013.


title: Sprawa C-138/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 21 marca 2011 r. — Compass-Datenbank GmbH przeciwko Republice Austrii

text:
               25.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 186/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 21 marca 2011 r. — Compass-Datenbank GmbH przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-138/11)
   2011/C 186/20
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Oberster Gerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Compass-Datenbank GmbH

      Strona pozwana: Republika Austrii

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 102 TFUE należy interpretować w ten sposób, że podmiot władzy publicznej prowadzi działalność gospodarczą, jeżeli przechowuje informacje przekazane przez przedsiębiorstwa na podstawie ustawowych obowiązków informacyjnych w bazie danych (rejestrze handlowym) i odpłatnie udziela do niego wglądu lub zezwala na sporządzanie wydruków, ale odmawia korzystania z tego rejestru w zakresie wykraczającym poza te czynności?

         W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:

               2)

               Czy prowadzenie działalności gospodarczej ma miejsce, gdy podmiot władzy publicznej, powołując się na prawo do ochrony o charakterze sui generis przysługujące mu jako producentowi bazy danych, odmawia korzystania z tej bazy w zakresie wykraczającym poza udzielanie do niej wglądu i sporządzanie wydruków?

         W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytania pierwsze albo drugie:

               3)

               Czy art. 102 TFUE należy interpretować w ten sposób, że zasady leżące u podstaw wyroków z dnia 6 kwietnia 1995 r. w sprawach połączonych C-241/91 i C-242/91 Magill TV Guide oraz w sprawie C-418/01 I.M.S. Health („doktryna essential-facilities”) należy stosować również wtedy, kiedy brak jest „rynku wyższego szczebla”, ponieważ chronione dane są gromadzone i przechowywane w bazie danych (rejestrze handlowym) w ramach działalności władczej?


title: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 czerwca 2005 r. w sprawie T-170/04 FederDoc i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozporządzenie (WE) nr 316/2004 — Wspólna organizacja rynku wina — Uregulowania dotyczące tradycyjnych oznaczeń — Osoby prawne — Osoby indywidualnie zainteresowane — Niedopuszczalność)

text:
               3.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/41

      POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 28 czerwca 2005 r.
   w sprawie T-170/04 FederDoc i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Rozporządzenie (WE) nr 316/2004 - Wspólna organizacja rynku wina - Uregulowania dotyczące tradycyjnych oznaczeń - Osoby prawne - Osoby indywidualnie zainteresowane - Niedopuszczalność)
   (2005/C 217/91)
   Język postępowania: włoski
   W sprawie T-170/04 Confederazione nazionale dei consorzi volontari per la tutela delle denominazioni di origine e delle indicazioni geografiche tipiche dei vini italiani (FederDoc), z siedzibą w Rzymie (Włochy), Consorzio per la tutela dei vini Valpolicella, z siedzibą w San Floriano (Włochy), Consorzio tutela denominazione Frascati Soc. consortile coop. rl, z siedzibą w Frascati (Włochy), Consorzio del vino Brunello di Montalcino, z siedzibą w Montalcino (Włochy), Cantina cooperativa di Montefiascone Soc. coop. rl, z siedzibą w Montefiascone (Włochy), Azienda agricola Ruggiero Giuseppa „Masseria Felicia” Snc, z siedzibą w Carano di Sessa A. (Włochy), Michele Moio dawniej Luigi Srl, z siedzibą w Mondragone (Włochy), Consorzio vino Chianti Classico, z siedzibą w Radda in Chianti (Włochy), Consorzio tutela vini DOC Colli Piacentini, z siedzibą w Plaisance (Włochy), Cantine grotta del sole Srl, z siedzibą w Quarto (Włochy), Val Calore Soc. coop. rl, z siedzibą w Castel San Lorenzo (Włochy), Consorzio tutela Morellino di Scansano, z siedzibą w Scansano (Włochy), Consorzio tutela vini Gambellara DOC, z siedzibą w Gambellara (Włochy), Consorzio tutela dei vini Soave e Recioto di Soave, z siedzibą w Soave (Włochy), Azienda vitivinicola eredi Ing. Nicola Guglierame, z siedzibą w Pornassio (Włochy), Cooperativa agricola di Riomaggiore, Manarola, Corniglia, Vernazza i Monterosso, z siedzibą w Riomaggiore (Włochy), Consorzio per la tutela dei vini di Valtellina, z siedzibą w Sondrio (Włochy), Consorzio tutela vini DOC „Breganze”, z siedzibą w Breganze (Włochy), Consorzio volontario per la tutela del vino Marsala, z siedzibą w Marsala (Włochy), Consorzio vini Valdichiana, z siedzibą w Arezzo (Włochy), Consorzio del vino nobile di Montepulciano, z siedzibą w Montepulciano (Włochy), reprezentowani przez L. Spagnuolę Vigoritę, P. Tanoniego i R. Gandina, avvocati, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Nolin i V. Di Bucci, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o stwierdzenie nieważności w całości lub ewentualnie częściowo rozporządzenia Komisji (WE) nr 316/2004 z dnia 20 lutego 2004 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 753/2002 ustanawiającego niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 odnośnie opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina (Dz.U. L 55, str. 16), Sąd (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, P. Mengozzi i I. Wiszniewska-Białecka, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 28 czerwca 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Skarżący poniosą własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

      (1)  Dz.U. C 179 z 10.7.2004


title: Sprawa C-166/12: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 5 grudnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Praze — Republika Czeska) — Radek Časta przeciwko Česká správa sociálního zabezpečení (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego — Rozporządzenia (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 i (WE, Euratom) nr 723/2004 — Urzędnicy Unii — Uprawnienia emerytalne nabyte w systemie krajowym — Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii — Metoda obliczania — Pojęcie „wartości kapitałowej praw do emerytury” )

text:
               15.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/8

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 5 grudnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Praze — Republika Czeska) — Radek Časta przeciwko Česká správa sociálního zabezpečení
   (Sprawa C-166/12) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Rozporządzenia (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 i (WE, Euratom) nr 723/2004 - Urzędnicy Unii - Uprawnienia emerytalne nabyte w systemie krajowym - Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii - Metoda obliczania - Pojęcie „wartości kapitałowej praw do emerytury”)
   2014/C 45/15
   Język postępowania: czeski

      Sąd odsyłający

   Krajský soud v Praze

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Radek Časta

      Strona pozwana: Česká správa sociálního zabezpečení

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Krajský soud v Praze — Wykładnia art. 4 ust. 3 traktatu UE oraz art. 11 ust. 2 załącznika VIII do rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz wprowadzającego środki mające czasowe zastosowanie do urzędników Komisji (Dz.U. L 56, s. 1 — wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 1, t. 2, s. 5) w brzmieniu zmienionym na mocy rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniającego regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L. 124, s. 1 — wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 1, t. 2, s. 130; sprost. Dz.U. 2007 L 248, s. 26 oraz Dz.U. 2012 L 130, s. 24) — Przeniesienie uprawnień emerytalnych nabytych przed wstąpieniem do służby Unii — Pojęcie „wartości kapitałowej praw do emerytury” — Przepisy krajowe określające sposób wyliczania uprawnień emerytalnych podlegających propozycji transferu, prowadzące do wyliczenia wartości znacząco niższej od kwoty składek odprowadzonych do krajowego systemu emerytalnego.

      Sentencja

               1)

               Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz wprowadzającego środki mające czasowe zastosowanie do urzędników Komisji, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r., należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może ustalać wartość kapitałową praw do emerytury w oparciu o metodę bądź ekwiwalentu aktuarialnego, bądź zryczałtowanej wartości wykupu, bądź o jeszcze inne metody, pod warunkiem że suma podlegająca transferowi stanowi pod względem rzeczowym prawa do emerytury nabyte z tytułu wcześniejszej działalności danego urzędnika.

               2)

               Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do rozporządzenia nr 259/68, zmienionego rozporządzeniem nr 723/2004, oraz art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one stosowaniu metody obliczania wartości kapitałowej wcześniej nabytych praw do emerytury, takiej jak ta określona w czeskich przepisach, nawet jeżeli metoda ta powoduje, że wartość kapitałowa podlegająca transferowi do systemu emerytalnego Unii zostanie ustalona na poziomie niesięgającym nawet połowy wartości składek odprowadzonych przez urzędnika i jego dawnego pracodawcę do krajowego systemu emerytalnego.

               3)

               Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do rozporządzenia nr 259/68, zmienionego rozporządzeniem nr 723/2004, oraz art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że do celów obliczania wartości kapitałowej praw do emerytury nabytych w krajowym systemie emerytalnym, która ma być przekazana do systemu emerytalnego Unii, nie należy uwzględniać okresu, w którym urzędnik był już ubezpieczony w tym ostatnim systemie.

      (1)  Dz.U. C 200 z 7.7.2012.


title: Sprawa C-281/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 20 maja 2016 r. – Vereniging Hoekschewaards Landschap/Staatssecretaris van Economische Zaken.

text:
               1.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 20 maja 2016 r. – Vereniging Hoekschewaards Landschap/Staatssecretaris van Economische Zaken.
   (Sprawa C-281/16)
   (2016/C 279/26)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Raad van State

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Vereniging Hoekschewaards Landschap

      Strona pozwana: Staatssecretaris van Economische Zaken

      Pytania prejudycjalne

   Czy decyzja wykonawcza Komisji [(EU) 2015/72] z dnia 3 grudnia 2014 r. w sprawie przyjęcia ósmego zaktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na atlantycki region biogeograficzny (1) jest ważna, o ile mocą tego aktu został włączony do tego wykazu obszar „Haringvliet” (NL1000015), przy czym jednak do tego wykazu nie włączono Leenheerenpolder?

      (1)  Dz.U. L 18, s. 385.


title: Sprawa C-553/14 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 grudnia 2015 r. – Kyocera Mita Europe BV/Komisja Europejska (Odwołanie — Unia celna i Wspólna taryfa celna — Rozporządzenie (UE) nr 861/2010 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Artykuł 263 akapit czwarty TFUE — Akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych — Zwolnienie towarów i powiadomienie o kwocie należności celnych — Zastosowanie procedury uproszczonej i użycie środków informatycznych)

text:
               8.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/4

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 grudnia 2015 r. – Kyocera Mita Europe BV/Komisja Europejska
   (Sprawa C-553/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Unia celna i Wspólna taryfa celna - Rozporządzenie (UE) nr 861/2010 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Artykuł 263 akapit czwarty TFUE - Akt regulacyjny niewymagający środków wykonawczych - Zwolnienie towarów i powiadomienie o kwocie należności celnych - Zastosowanie procedury uproszczonej i użycie środków informatycznych))
   (2016/C 048/06)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Kyocera Mita Europe BV (przedstawiciele: P. De Baere, avocat, P. Muñiz, advogado)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciel: R. Lyal pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Kyocera Mita Europe NV zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 46 z 9.2.2015.


title: Sprawa T-687/14: Wyrok Sądu z dnia 28 stycznia 2016 r. – Novomatic/OHIM – Simba Toys (African SIMBA) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego African SIMBA — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Simba — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               14.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/42

         Wyrok Sądu z dnia 28 stycznia 2016 r. – Novomatic/OHIM – Simba Toys (African SIMBA)
   (Sprawa T-687/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego African SIMBA - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Simba - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009])
   (2016/C 098/54)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Austria) (przedstawiciel: adwokat W. Mosing)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Schifko, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Simba Toys GmbH & Co. KG (Fürth, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Ruhl)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 lipca 2014 r. (sprawa R 2098/2013-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Simba Toys GmbH & Co. KG a Novomatic AG.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Novomatic AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 409 z 17.11.2014.


title: Sprawa T-475/07 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Dow AgroSciences przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Dyrektywa 91/414/EWG — Wniosek o zawieszenie wykonania — Dopuszczalność — Brak pilnego charakteru)

text:
               27.9.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 247/12

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 czerwca 2008 r. — Dow AgroSciences przeciwko Komisji
   (Sprawa T-475/07 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Dyrektywa 91/414/EWG - Wniosek o zawieszenie wykonania - Dopuszczalność - Brak pilnego charakteru)
   (2008/C 247/22)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Hertfordshire, Zjednoczone Królestwo); Dow AgroSciences LLC (Indianapolis, Indiana, Stany Zjednoczone); Dow AgroSciences (Mougins, Francja); Dow AgroSciences Export (Mougins); Dow AgroSciences BV (Hoek, Niderlandy); Dow AgroSciences Hungary kft (Budapeszt, Węgry); Dow AgroSciences Italia Srl (Mediolan, Włochy); Dow AgroSciences Polska sp. z o.o. (Warszawa, Polska); Dow AgroSciences Iberica, SA (Madryd, Hiszpania); Dow AgroSciences s.r.o. (Praga, Republika Czeska); Dow AgroSciences Danmark A/S (Kongens Lyngby, Dania); Dow AgroSciences GmbH (Monachium, Niemcy); Dintec Agroquímica — Produtos Químicos, Lda (Funchal, Madera, Portugalia); Finchimica SpA (Brescia, Włochy); (przedsstawiciel: adwokaci C. Mereu i K. Van Maldegem)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: B. Doherty i L. Parpala, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji 2007/629/WE z dnia 20 września 2007 r. dotyczącej niewłączenia trifluraliny do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (Dz.U L 255, s. 42) do momentu wydania wyroku w sprawie w postępowaniu głównym
   Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-163/12 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 23 kwietnia 2012 r. — Tiernawski przeciwko Radzie (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Białorusi — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Wniosek o zawieszenie wykonania — Niedopełnienie wymogów formalnych — Niedopuszczalność)

text:
               16.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 174/24

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 23 kwietnia 2012 r. — Tiernawski przeciwko Radzie
   (Sprawa T-163/12 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające wobec Białorusi - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych - Wniosek o zawieszenie wykonania - Niedopełnienie wymogów formalnych - Niedopuszczalność)
   2012/C 174/40
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Anatolij Tiernawski (Moskwa, Rosja) (przedstawiciele: C. Rapin i E. Van den Haute, avocats)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Przedmiot

   Wniosek o zawieszenie wykonania pkt 2 w załączniku II decyzji wykonawczej Rady 2012/171WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji 2010/639/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Białorusi (Dz.U. L 87, s. 95) oraz pkt 2 w załączniku II rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 265/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie wykonania art. 8a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających wobec Białorusi (Dz.U. L 87, s. 37).

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-104/06: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Ustawodawstwo podatkowe — Zawieszenie poboru podatku od zysków kapitałowych ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej — Artykuły 18 WE, 39 WE i 43 WE — Artykuły 28 i 31 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym)

text:
               10.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/11

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji
   (Sprawa C-104/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Ustawodawstwo podatkowe - Zawieszenie poboru podatku od zysków kapitałowych ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej - Artykuły 18 WE, 39 WE i 43 WE - Artykuły 28 i 31 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym)
   (2007/C 56/18)
   Język postępowania: szwedzki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Ström van Lier i R. Lyal, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Szwecji (przedstawiciel: A. Kruse, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 18 WE, 39 WE, 43 WE i 56 ust. 1 WE oraz art. 28, 31 i 40 porozumienia o EOG — Ustawodawstwo krajowe uzależniające zawieszenie poboru podatku od zysków kapitałowych ze sprzedaży nieruchomości przeznaczonej na cele mieszkalne podatnika w przypadku nabycia nowej nieruchomości przeznaczonej na te same cele, od warunku, by obie nieruchomości położone były na terytorium Szwecji
   Sentencja

               1)

               Ustanawiając i utrzymując w mocy przepisy podatkowe, takie jak przepisy rozdziału 47 inkomstskattelagen (1999:1229) [ustawy o podatku dochodowym (1999:1229)], które uzależniają możliwość skorzystania z zawieszenia poboru podatku od zysków kapitałowych, które pochodzą ze zbycia prywatnej nieruchomości mieszkalnej lub spółdzielczego prawa do mieszkania, od warunku, by nowo nabyta nieruchomość znajdowała się również na terytorium Szwecji, Królestwo Szwecji uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 18 WE, 39 WE, 43 WE jak również art. 28 i 31 porozumienia o EOG.

               2)

               Królestwo Szwecji zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006.


title: Sprawa C-328/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 18 stycznia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estonii

text:
               17.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 100/34

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 18 stycznia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Estonii
   (Sprawa C-328/09) (1)

   2010/C 100/51

      Język postępowania: estoński

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 297 z 5.12.2009.


title: Sprawa C-254/13: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 2 października 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Orgacom BVBA przeciwko Vlaamse Landmaatschappij (Odesłanie prejudycjalne — Opłaty o skutku równoważnym z cłami — Podatki wewnętrzne — Opłata pobierana przy przywozie nawozu zwierzęcego przywożonego do regionu Flandria — Artykuły 30 TFUE i 110 TFUE — Opłata należna od importera — Różne opłaty w zależności od tego, czy nawóz zwierzęcy jest przywożony do regionu Flandria lub czy z niego pochodzi)

text:
               24.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 421/12

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 2 października 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel – Belgia) – Orgacom BVBA przeciwko Vlaamse Landmaatschappij
   (Sprawa C-254/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Opłaty o skutku równoważnym z cłami - Podatki wewnętrzne - Opłata pobierana przy przywozie nawozu zwierzęcego przywożonego do regionu Flandria - Artykuły 30 TFUE i 110 TFUE - Opłata należna od importera - Różne opłaty w zależności od tego, czy nawóz zwierzęcy jest przywożony do regionu Flandria lub czy z niego pochodzi))
   2014/C 421/15
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hof van beroep te Brussel

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Orgacom BVBA

      Strona pozwana: Vlaamse Landmaatschappij

      Sentencja

   Artykuł 30 TFUE stoi na przeszkodzie opłacie takiej jak przewidziana w art. 21 § 5 rozporządzenia regionu Flandria z dnia 23 stycznia 1991 r. w sprawie ochrony środowiska naturalnego przed zanieczyszczeniami spowodowanymi nawozami, zmienionego rozporządzeniem z dnia 28 marca 2003 r., która ma zastosowanie jedynie do przywozu do regionu Flandria nadwyżki nawozu zwierzęcego, jak i innych nawozów, jest pobierana od importera, podczas gdy opłatę za nadwyżki nawozu wyprodukowane na terytorium flamandzkim pobiera się od producenta, oraz jest obliczana według zasad odmiennych aniżeli w wypadku tej drugiej opłaty. W tym względzie bez znaczenia jest, że państwo członkowskie, z którego do regionu Flandria przywożone są nadwyżki nawozów, stosuje obniżenie opłat w wypadku wywozu tychże nadwyżek do innych państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. C 207 z 20.7.2013.


title: Sprawa T-311/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — FMC Chemical i Arysta Lifesciences przeciwko EFSA (Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga o odszkodowanie — Dyrektywa 91/414/EWG — Środki ochrony roślin — Opinia Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności — Akt niezaskarżalny — Czynność przygotowawcza — Niedopuszczalność)

text:
               15.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/53

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 czerwca 2008 r. — FMC Chemical i Arysta Lifesciences przeciwko EFSA
   (Sprawa T-311/06) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga o odszkodowanie - Dyrektywa 91/414/EWG - Środki ochrony roślin - Opinia Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności - Akt niezaskarżalny - Czynność przygotowawcza - Niedopuszczalność)
   (2008/C 209/94)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: FMC Chemical SPRL (Bruksela, Belgia) i Arysta Lifesciences SAS (Noguères, Francja) (przedstawiciele: C. Mereu i K. Van Maldegem, adwokaci)

      Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) (przedstawiciele: początkowo A. Cuvillier i D. Detken, następnie A. Cuvillier i S. Gabbi, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: European Crop Protection Association (ECPA) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: D Waelbroeck i N. Rampal, adwokaci)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: B. Doherty, pełnomocnik)
   Przedmiot sprawy
   Skarga, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności opinii EFSA z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie oceny substancji czynnej karbofuranu zgodnie z dyrektywą Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, s. 1) oraz, po drugie, o odszkodowanie za poniesione szkody.
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               FMC Chemical SPRL, Arysta Lifesciences SAS, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), European Crop Protection Association (ECPA) oraz Komisja ponoszą własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 326 z 30.12.2006.


title: Sprawa F-109/10: Skarga wniesiona w dniu 26 października 2010 r. — Schätzel przeciwko Komisji

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 13/43

         Skarga wniesiona w dniu 26 października 2010 r. — Schätzel przeciwko Komisji
   (Sprawa F-109/10)
   ()
   2011/C 13/86
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Michael Wolfgang Schätzel (Ransbach-Baumbach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat R. Oehmen)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o odmowie przyznania skarżącemu odprawy.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 8 kwietnia 2010 r. oraz decyzji z dnia 30 lipca 2010 r. o oddaleniu zażalenia nr R/351/10 a także nałożenie na Komisję obowiązku zapłaty na rzecz skarżącego odprawy za okres od dnia 1 marca 2009 r. do dnia 28 lutego 2010 r., której kwota będzie odpowiadała równowartości jego praw emerytalnych nabytych przez niego w związku z pracą w Komisji;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.


title: Sprawa T-212/09: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2009 r. — Dania przeciwko Komisji

text:
               15.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 193/23

         Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2009 r. — Dania przeciwko Komisji
   (Sprawa T-212/09)
   2009/C 193/38
   Język postępowania: duński

      Strony

      Strona skarżąca: Królestwo Danii (pełnomocnik J. Bering Liisberg, wspomagany przez adwokatów P. Bieringa i J. Pinborga)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

      Żądania strony skarżącej

               —

               w pierwszej kolejności, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 marca 2009 r., C(2009) 1945, wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w zakresie, w jakim decyzja ta wyłącza wydatki zadeklarowane przez Danię;

               —

               w drugiej kolejności, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 marca 2009 r., C(2009) 1945, wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w zakresie, w jakim decyzja ta wyłącza wydatki zadeklarowane przez Danię, o ile podstawą wyłączenia z finansowania wspólnotowego jest:

                           —

                           zarzucane naruszenie zasad i niedostateczność kontroli obszarów odłogowanych w latach 2002, 2003 lub 2004; lub

                           —

                           zarzucane naruszenie zasad i niedostateczność kontroli teledetekcyjnej w latach 2003 lub 2004;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 marca 2009 r., C(2009) 1945, wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w zakresie, w jakim decyzja ta wyłącza wydatki zadeklarowane przez Danię. (1)

   Strona skarżąca podnosi, że w odniesieniu do szeregu kwestii decyzja ta jest wynikiem błędnej wykładni i błędnego zastosowania jej podstawy prawnej, w szczególności w odniesieniu do kwestii utrzymania obszarów odłogowanych i wymogów dotyczących kontroli teledetekcyjnej.
   Strona skarżąca twierdzi nadto, że decyzja ta zawiera podstawowe błędy w uzasadnieniu oraz że pod wieloma względami narusza zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasadę pewności prawa.
   Strona skarżąca twierdzi wreszcie, że Komisja dokonała korekty w sposób sprzeczny z jej własnymi wytycznymi, że korekta ta nie znajduje wystarczającego uzasadniona w okolicznościach faktycznych oraz że jest ona nieproporcjonalna ze względu na to, że Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej nie został w tym przypadku narażony na rzeczywiste ryzyko finansowe.

      (1)  Dz.U. 2009, L 75, s. 15; notyfikowanej jako dokument C (2009) 1945.


title: Sprawa F-7/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 11 lutego 2009 r. – Schönberger przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Porównanie zasług — Przyznanie punktów za zasługi — Zasada równości traktowania)

text:
               1.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 102/39

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 11 lutego 2009 r. – Schönberger przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-7/08) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Porównanie zasług - Przyznanie punktów za zasługi - Zasada równości traktowania)
   2009/C 102/58
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Peter Schönberger (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: O. Mader, avocat)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i K. Zejdová, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 15 stycznia 2007 r. przyznającej skarżącemu liczbę punktów za zasługi niższą aniżeli by sobie tego życzył

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego o nieprzyznaniu P. Schönbergerowi trzeciego punktu za zasługi w ramach oceny za rok 2003.

               2)

               Parlament Europejski zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 64 z 8.3.2008, s. 69


title: Sprawa T-455/08: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2008 r. — Mitteldeutsche Flughafen i Flughafen Leipzig/Halle przeciwko Komisji

text:
               20.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 327/36

         Skarga wniesiona w dniu 6 października 2008 r. — Mitteldeutsche Flughafen i Flughafen Leipzig/Halle przeciwko Komisji
   (Sprawa T-455/08)
   (2008/C 327/65)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Mitteldeutsche Flughafen AG (Lipsk, Niemcy), Flughafen Leipzig/Halle GmbH (Lipsk, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt M. Núñez-Müller)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie zgodnie z art. 231 akapit pierwszy WE nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 23 lipca 2008 r. [C(2008) 3512 wersja ostateczna], w zakresie w jakim Komisja stwierdza w nim, że

                           a)

                           w przypadku środka przyznanego przez Niemcy celem zasilenia kapitału na budowę nowego pasa startowego południe oraz związanych z nim urządzeń lotniczych na lotnisku Lipsk/Halle chodzi o pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE oraz że

                           b)

                           ta „pomoc państwa” wynosi 350 mln EUR;

               —

               obciążenie Komisji zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu Sądu kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty
   Strona skarżąca kwestionuje stwierdzenia zawarte w pierwszej części art. 1 decyzji Komisji C(2008) 3512 ostateczna wersja z dnia 23 lipca 2008 r. (C 48/2006, ex N 227/2006) w sprawie środków ze strony Niemiec na rzecz DHL i portu lotniczego Lipsk/Halle, że zasilenie kapitału dokonane przez Niemcy na rzecz portu lotniczego Lipsk/Halle stanowi pomoc państwa i kwota tej pomocy wynosi 350 mln EUR.
   Na poparcie swojej skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów:
   Po pierwsze, strona skarżąca twierdzi, iż postanowienia odnoszące się do pomocy nie mają zastosowania, gdyż w przypadku portu lotniczego — o ile w rachubę wchodzi rozbudowa infrastruktury regionalnego portu lotniczego — nie chodzi o przedsiębiorstwo w rozumieniu tych postanowień.
   Po drugie, w opinii strony skarżącej w przypadku Flughafen Leipzig/Halle GmbH chodzi o państwową spółkę służącą realizacji jednego celu („single purpose vehicle”), która posługuje się prywatnoprawną formą organizacyjną i która z tego względu bezsprzecznie nie powinna być postrzegana jako beneficjent pomocy, gdy zostaje wyposażona przez państwo w środki potrzebne do wykonywania jej zadań.
   Po trzecie, strona skarżąca podnosi, iż zaskarżona decyzja jest sprzeczna sama w sobie, ponieważ w decyzji Flughafen Leipzig/Halle GmbH jest traktowana zarówno jako beneficjent pomocy, jak i podmiot udzielający pomocy.
   Po czwarte, strona skarżąca utrzymuje, iż zastosowanie wytycznych (1) opublikowanych w 2005 r. do okoliczności faktycznych zaistniałych przed ich opublikowaniem narusza zasadę niedziałania prawa wstecz, zasadę pewności prawa, zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasadę równego traktowania. Zdaniem strony skarżącej zastosowanie miały wyłącznie wytyczne Komisji z 1994 r. (2)

   Ponadto podnosi ona, że nowe wytyczne naruszają pierwotne prawo wspólnotowe, ponieważ z uwagi na to, że operatorzy regionalnych portów lotniczych nie mają statusu przedsiębiorstwa, wytyczne te są niewłaściwe pod względem przedmiotowym i sprzeczne same w sobie. W wytycznych z 2005 r. również budowa portów lotniczych została podporządkowana prawu regulującemu pomoc państwa, podczas gdy w poprzednich wytycznych z 1994 r. działalność ta była wyraźnie wykluczona z zakresu zastosowania prawa regulującego pomoc państwa. Z uwagi na diametralnie przeciwną treść starych i nowych wytycznych oraz w braku uchylenia uregulowania z 1994 r. niejasne jest, jaka ocena prawna jest pożądana w odniesieniu do finansowania infrastruktury portu lotniczego.
   Po szóste, strona skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się uchybienia proceduralnego, ponieważ do zasilenia kapitału zakwalifikowanego przez nią jako pomoc nie zastosowała ona przepisów rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (3) o istniejącej pomocy.
   Po siódme, zdaniem strony skarżącej wytyczne z 2005 r. podważają podział kompetencji pomiędzy państwa członkowskie i Komisję, ponieważ wbrew swoim kompetencjom Komisja rozszerza ramy przewidziane w traktacie WE poprzez rozszerzającą wykładnię pojęcia „przedsiębiorstwo” zawartego w art. 87 ust. 1 WE i wskutek tej rozszerzonej wykładni powoduje, że kontrolą organów wspólnotowych zostają objęte również zdarzenia, które podlegają krajowym władzom administracyjnym.
   Wreszcie zaskarżona decyzja jest sprzeczna sama w sobie i narusza również obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 253 WE.

      (1)  Komunikat Komisji — Wytyczne wspólnotowe dotyczące finansowania portów lotniczych i pomocy państwa na rozpoczęcie działalności dla przedsiębiorstw lotniczych oferujących przeloty z regionalnych portów lotniczych, Dz.U. 2005, C 312, s. 1.

      (2)  Komunikat Komisji — Stosowanie art. 92 i 93 traktatu WE oraz art. 61 porozumienia o EOG do pomocy państwa w sektorze lotnictwa, Dz.U. 1994, C 350, s. 7.

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE.


title: Sprawa C-257/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel București (Rumunia) w dniu 26 maja 2011 r. — SC Gran Via Moinești srl przeciwko Agenția Naționala de Administrare Fiscala (ANAF), Administrația Finanțelor Publice București

text:
               13.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 238/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel București (Rumunia) w dniu 26 maja 2011 r. — SC Gran Via Moinești srl przeciwko Agenția Naționala de Administrare Fiscala (ANAF), Administrația Finanțelor Publice București
   (Sprawa C-257/11)
   2011/C 238/08
   Język postępowania: rumuński

      Sąd krajowy

   Curtea de Apel București

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: SC Gran Via Moinești srl

      Strona pozwana: Agenția Naționala de Administrare Fiscala (ANAF), Administrația Finanțelor Publice București

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w świetle art. 167 i 168 dyrektywy 2006/112/CE (1) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej nabycie przez spółkę handlową będącą podatnikiem podatku VAT przeznaczonych do rozbiórki budynków wraz z działką w celu wzniesienia na niej kompleksu mieszkalnego może stanowić czynność przygotowawczą jako wydatek inwestycyjny służący wzniesieniu kompleksu mieszkalnego uprawniającą do skorzystania z odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem budynków?

               2)

               Czy w świetle art. 185 ust. 2 dyrektywy 2006/112/CE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej rozbiórka budynków przeznaczonych do rozbioru nabytych razem z działką w celu wzniesienia na niej kompleksu mieszkalnego wymaga dokonania korekty podatku VAT związanego z nabyciem takich budynków?

      (1)  Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1)


title: Sprawa T-113/11: Postanowienie Sądu z dnia 3 września 2014 r. – Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rejestracja chronionego oznaczenia geograficznego — „Gouda Holland”  — Brak interesu prawnego — Brak bezpośredniego oddziaływania — Niedopuszczalność)

text:
               27.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 380/11

         Postanowienie Sądu z dnia 3 września 2014 r. – Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse przeciwko Komisji
   (Sprawa T-113/11) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Rejestracja chronionego oznaczenia geograficznego - „Gouda Holland” - Brak interesu prawnego - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność))
   2014/C 380/14
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse eV (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Loschelder i V. Schoene)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo G. von Rintelen i M. Vollkommer, następnie G. von Rintelen i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels, J. Langer, M. Noort, B. Koopman i M. Bulterman, pełnomocnicy) oraz Nederlandse Zuivelorganisatie (Zoetermeer, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci P. van Ginneken, F. Gerritzen i C. van Veens)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 1122/2010 z dnia 2 grudnia 2010 r. rejestrującego w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Gouda Holland (ChOG)] (Dz.U. Dz 317, s. 22).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse eV pokryje swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisje Europejską.

               3)

               Królestwo Nidelandów oraz Nederlandse Zuivelorganisatie pokryją swoje własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 145 z 14.5.2011.


title: Sprawa T-415/09: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2011 r. — New Yorker SHK Jeans przeciwko OHIM — Vallis K. — Vallis A. (FISHBONE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FISHBONE — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy FISHBONE BEACHWEAR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Częściowa odmowa rejestracji — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Uwzględnienie dodatkowych dowodów — Uzasadnienie — Dowód rzeczywistego używania — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd Artykuł 42 ust. 2 i 3 oraz art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Zasada 22 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 2868/95 — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 — Artykuł 15 ust. 1 akapit pierwszy, art. 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 42 ust. 2, 3 i 5 rozporządzenia nr 207/2009 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009)

text:
               12.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/18

         Wyrok Sądu z dnia 29 września 2011 r. — New Yorker SHK Jeans przeciwko OHIM — Vallis K. — Vallis A. (FISHBONE)
   (Sprawa T-415/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FISHBONE - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy FISHBONE BEACHWEAR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Częściowa odmowa rejestracji - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Uwzględnienie dodatkowych dowodów - Uzasadnienie - Dowód rzeczywistego używania - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd Artykuł 42 ust. 2 i 3 oraz art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Zasada 22 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 2868/95 - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 - Artykuł 15 ust. 1 akapit pierwszy, art. 15 ust. 1 akapit drugi lit. a) i art. 42 ust. 2, 3 i 5 rozporządzenia nr 207/2009 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009)
   2011/C 331/33
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, dawniej New Yorker SHK Jeans GmbH (Kilonia, Niemcy) (przedstawiciele: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda i S. Kirschstein-Freund, adwokaci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Vallis K. — Vallis A. & Co. OE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: M. Kilimiri, V. von Bomhard, A. W. Renck, adwokaci, i H. J. O’Neill, solicitor)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 lipca 2009 r. (sprawa R 1051/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Vallis K. — Vallis A. & Co. OE a New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 297 z 5.12.2009.


title: Izba odwoławcza

text:
               4.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 153/2

         Izba odwoławcza
   2009/C 153/03
   W dniu 16 czerwca 2009 r. Sąd Pierwszej Instancji postanowił, że w skład izby odwoławczej, w okresie od dnia 1 października 2009 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. wchodzić będą: prezes Sądu oraz po dwóch prezesów izb na zmianę.
   Sędziami zasiadającymi wraz z prezesem izby celu utworzenia rozszerzonego składu pięciu sędziów będą trzej sędziowie zasiadający w składzie, przed którym rozpoczęło się rozpoznanie sprawy oraz po dwóch prezesów izb na zmianę.


title: Sprawa C-294/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/43/WE — Ustawowe badania rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych — Brak pełnej transpozycji w wyznaczonym terminie — Brak podania do wiadomości przepisów, za pomocą których dokonano transpozycji)

text:
               5.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 148/10

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii
   (Sprawa C-294/09) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2006/43/WE - Ustawowe badania rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych - Brak pełnej transpozycji w wyznaczonym terminie - Brak podania do wiadomości przepisów, za pomocą których dokonano transpozycji)
   2010/C 148/15
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun i A.-A. Gilly, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciel: D. O'Hagan, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie lub niepoinformowanie o przyjęciu, w wyznaczonym terminie, przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającej dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157, s. 87)

      Sentencja

               1)

               Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającej dyrektywę Rady 84/253/EWG, a w każdym razie nie podając do wiadomości Komisji Wspólnot Europejskich przepisów prawa krajowego, które miały zapewnić taką zgodność, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 53 wskazanej dyrektywy.

               2)

               Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.


title: Sprawa C-404/09: Skarga wniesiona w dniu 20 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

text:
               16.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 11/15

         Skarga wniesiona w dniu 20 października 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-404/09)
   2010/C 11/26
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, D. Recchia i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że:

                           a)

                           poprzez zezwolenie na prowadzenie prac wydobywczych w kopalniach odkrywkowych „Fonfría”, „Nueva Julia” y „Los Ladrones” bez uzależnienia wydania tego zezwolenia od oceny, która pozwoliłaby określić, opisać i ocenić w sposób odpowiedni bezpośrednie, pośrednie i łączne skutki istniejących projektów wydobycia odkrywkowego, Królestwo Hiszpanii naruszyło zobowiązania ciążące na nim na mocy art. 2, 3 i 5 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 85/337/EWG (1) w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko, zmienionej dyrektywą 97/11/EWG.

                           b)

                           od roku 2000, w którym zaklasyfikowano „Alto Sil” jako obszar specjalnej ochrony ptaków (OSOP):

                                       —

                                       zezwalając na prowadzenie prac wydobywczych w kopalniach odkrywkowych „Nueva Julia” y „Los Ladrones” bez uzależnienia tego zezwolenia od właściwej oceny skutków tych projektów; a w każdym razie nie przestrzegając warunków pozwalających na realizację projektu, pomimo zagrożenia dla gatunku głuszczca, jakie wiązało się ze wspomnianymi projektami, który to gatunek był jednym z powodów, który zadecydował o zaklasyfikowaniu obszaru Alto Sil jako OSOP, co mogło nastąpić w braku alternatywnych rozwiązań z nadrzędnych względów interesu powszechnego tylko po uprzednim podaniu do wiadomości Komisji środków kompensacyjnych koniecznych dla zagwarantowania spójności z Siecią Natura 2000.

                                       —

                                       powstrzymując się od przyjęcia środków koniecznych dla uniknięcia pogorszenia się siedlisk tego gatunku, a także uniknięcia znacznych zakłóceń dla tego gatunku, co było powodem wyznaczenia OSOP, spowodowanych prowadzeniem działalności przez „Feixolín”, „Salguero-Prégame-Valdesegadas”, „Fonfría”, „Ampliación de Feixolín” i „Nueva Julia”;

                                 Królestwo Hiszpanii uchybiło w stosunku do OSOP „Alto Sil” zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 6 ust. 2, 3 i 4, w związku z art. 7 dyrektywy 92/43/EWG (2)

                           c)

                           od roku 1998 r.

                                       —

                                       nie przyjmując w stosunku do działalności wydobywczej kopalni „Feixolín”, „Salguero-Prégame-Valdesegadas”, „Fonfría” i „Nueva Julia” środków koniecznych dla ochrony znaczenia ekologicznego, jakie miał proponowany obszar „Alto Sil” na poziomie krajowym,

                                 Królestwo Hiszpanii uchybiło w stosunku do proponowanego „Alto Sil” zobowiązaniom ciążącym na nim w związku z wykładnią dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości w wyrokach z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie C-117/03 Dragaggi, oraz z dnia 14 września 2006 r. w sprawie C-244/05 Bund Naturschutz in Bayern,
                           oraz że

                           d)

                           od grudnia 2004 r.

                                       —

                                       zezwalając na działalność wydobywczą kopalni odkrywkowych (w przypadku kopalni „Feixolín”, „Salguero-Prégame-Valdesegadas”, „Fonfría” i „Nueva Julia”), które mogły mieć znaczący wpływ na walory decydujące o wyznaczeniu obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty „Alto Sil” w braku właściwej oceny możliwego wpływu owych kopalni odkrywkowych, a każdym razie nie przestrzegając warunków, które umożliwiałyby realizację wymienionych projektów pomimo zagrożenia, jakie prezentowały one dla walorów, które zadecydowały o wyznaczeniu obszaru „Alto Sil”, co mogło nastąpić w braku alternatywnych powodów z nadrzędnych względów interesu powszechnego tylko po uprzednim podaniu do wiadomości Komisji środków kompensacyjnych koniecznych dla zagwarantowania spójności z Siecią Natura 2000

                                       —

                                       a także poprzez powstrzymanie się od przyjęcia środków koniecznych dla uniknięcia pogorszenia się siedlisk i siedlisk gatunków, a także uniknięcia znacznych zakłóceń dla tego gatunków spowodowanych prowadzeniem działalności przez kopalnie „Feixolín”, „Salguero-Prégame-Valdesegadas”, „Fonfría”, „Nueva Julia” i „Ampliación de Feixolín”

                                 Królestwo Hiszpanii uchybiło w stosunku do obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty „Alto Sil” zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 6 ust. 2, 3 i 4 dyrektywy 92/43/EWG

               —

               obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Komisja powzięła wiadomość o prowadzeniu kilku kopalni odkrywkowych węgla przez Empresa Minero Siderúrgica de Ponferrada (MSP), które mogły wpłynąć na walory naturalne obszaru zaproponowanego jako obszar mający znaczenie dla Wspólnoty „Alto Sil” (ES0000210), położonego w prowincji León na północnym zachodzie Wspólnoty Autonomicznej Kastylii — León. Informacje potwierdziły nie tylko jednoczesne istnienie nie tylko odkrywkowej działalności wydobywczej węgla, lecz także to, że działalność kopalni odkrywkowych miała być kontynuowana za pomocą nowych posiadających zezwolenie kopalni.
   Odnośnie do dyrektywy 85/337/EWG Komisja uważa, że w stosunku do trzech spornych kopalni nie wzięto pod uwagę pośrednich, kumulujących się lub połączonych skutków dla najbardziej wrażliwych gatunków.
   Komisja uważa, że z uwagi na rodzaj spornych projektów, ich bliskość oraz długotrwałość skutków, opis najważniejszych skutków ww. projektów dla środowiska naturalnego zgodnie z postanowieniami załącznika IV do dyrektywy 85/337/EWG powinien koniecznie opisywać „bezpośrednie i wszelkie pośrednie, wtórne, kumulatywne, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i czasowe […] skutki przedsięwzięcia”.
   Z kolei, jeżeli chodzi o dyrektywę 92/43, dotyczącą siedlisk, to skarżąca powołuje się w szczególności na gatunki głuszczca i niedźwiedzia brunatnego. Komisja twierdzi, że skutki kopalni dla tych gatunków nie mogą być oceniane tylko na podstawie bezpośredniego zniszczenia obszarów krytycznych dla tych gatunków, lecz powinny one uwzględniać także większe rozdrobnienie, pogorszenie i zniszczenie siedlisk, które potencjalnie nadają się do odzyskania tych gatunków, a także zwiększenie zakłóceń dla tych gatunków, które to aspekty nie zostały uwzględnione. Komisja dodaje do tego skutek ostatecznej bariery będący konsekwencją przemieszczania się i rozdrobnienia populacji.
   Podsumowując Komisja twierdzi, że kopalnie te powodują zwiększenie działania czynnika zmniejszającego liczbę populacji tych gatunków, z którego to względu organy władzy nie mogą przyjąć, że działalność tych kopalni nie wywierają znaczących skutków dla tych gatunków.
   W związku z tym Komisja twierdzi, że nie przeprowadzono oceny możliwego wpływu na gatunki głuszcza i niedźwiedzia brunatnego, którą można by uznać za właściwą w rozumieniu art. 6 ust. 3. Komisja uważa, że jeżeli dokonano by takiej oceny, to doprowadziłaby ona przynajmniej do wniosku o braku istnienia wymaganej przez orzecznictwo pewności co do braku znaczących skutków dla tych gatunków wynikających z dozwolonych projektów. Oznacza to, że właściwe organy mogły udzielić zezwolenia na ww. projekty kopalni odkrywkowej jedynie po sprawdzeniu spełnienia warunków, o których mowa w art. 6 ust. 4, to znaczy w braku alternatywnych rozwiązań, włączywszy w to „rozwiązanie zero”, po określeniu nadrzędnych względów interesu powszechnego, które uzasadniałyby zastosowanie reżimu specjalnego zawartego w tym artykule i po określeniu, w razie potrzeby, adekwatnych środków kompensujących.

      (1)  Dz.U. L 175, s. 40.

      (2)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, s. 7).


title: Sprawa C-281/07: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Hauptzollamt Hamburg-Jonas przeciwko Bayerische Hypotheken- und Vereinsbank AG (Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 — Ochrona interesów finansowych Wspólnot Europejskich — Artykuł 3 — Zwrot refundacji wywozowej — Błąd administracji krajowej — Termin przedawnienia)

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/7

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Hauptzollamt Hamburg-Jonas przeciwko Bayerische Hypotheken- und Vereinsbank AG
   (Sprawa C-281/07) (1)

   (Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2988/95 - Ochrona interesów finansowych Wspólnot Europejskich - Artykuł 3 - Zwrot refundacji wywozowej - Błąd administracji krajowej - Termin przedawnienia)
   (2009/C 69/10)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bundesfinanzhof
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Strona pozwana: Bayerische Hypotheken- und Vereinsbank AG
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 3 ust. 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1) — Możliwość stosowania terminu przedawnienia przewidzianego w rozporządzeniu nr 2988/95 w wypadku zwrotu refundacji wywozowej wypłaconej wskutek błędu administracji krajowej, jeżeli dany podmiot gospodarczy nie dopuścił się nieprawidłowości
   Sentencja
   Czteroletni termin przedawnienia przewidziany w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich nie ma zastosowania do postępowania w sprawie zwrotu refundacji wywozowej nienależnie wypłaconej podmiotowi dokonującemu wywozu wskutek błędu władz krajowych, w wypadku gdy podmiot ten nie dopuścił się jakiejkolwiek nieprawidłowości w rozumieniu art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia.

      (1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.