title: Sprawa C-53/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di Pace di Revere (Włochy) w dniu 2 lutego 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Hai Feng Sunowi

text:
               31.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di Pace di Revere (Włochy) w dniu 2 lutego 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Hai Feng Sunowi
   (Sprawa C-53/12)
   2012/C 98/34
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Giudice di Pace di Revere

      Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

   Hai Feng Sun

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w świetle zasady lojalnej współpracy i zasady skuteczności dyrektyw art. 2, 4, 6, 7 i 8 dyrektywy 2008/115/WE (1) sprzeciwiają się możliwości nałożenia na obywatela państwa trzeciego przebywającego nielegalnie w państwie członkowskim kary pieniężnej zamienionej jako sankcja karna na areszt domowy, wyłącznie w następstwie nielegalnego wjazdu i pobytu, jeszcze przed naruszeniem nakazu wydalenia wydanego przez organ administracji?

               2)

               Czy w świetle zasady lojalnej współpracy i zasady skuteczności dyrektyw art. 2, 15 i 16 dyrektywy 2008/115/WE sprzeciwiają się możliwości, aby po przyjęciu dyrektywy państwo członkowskie mogło przyjąć przepis przewidujący nałożenia na obywatela państwa trzeciego przebywającego nielegalnie w tym państwie członkowskim kary pieniężnej zamienionej na wydalenie podlegające jako sankcja karna natychmiastowemu wykonaniu, bez przestrzegania procedury i praw obywatela obcego przewidzianych w dyrektywie?

               3)

               Jeśli zasada lojalnej współpracy zapisana w art. 4 ust. 3 TUE sprzeciwia się przyjęciu w okresie przewidzianym na dokonanie wdrożenia dyrektywy przepisów krajowych mających na celu obejście dyrektywy lub w każdym razie ograniczenie zakresu jej zastosowania, to jakie środki sąd krajowy powinien zastosować w wypadku stwierdzenia takiego celu?

      (1)  Dz.U L 348, s. 98.


title: Sprawa C-120/07: Skarga wniesiona dnia 27 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/31

         Skarga wniesiona dnia 27 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów
   (Sprawa C-120/07)
   (2007/C 95/58)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: B. Stromsky i H. van Vliet)

      Strona pozwana: Królestwo Niderlandów
   Żądania strony skarżącej
   Komisja wnosi do Trybunału o:

               —

               stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy do prawa krajowego upłynął dnia 30 października 2005 r.

      (1)  Dz.U. L 136, str. 85.


title: Sprawa T-568/12: Wyrok Sądu z dnia 4 kwietnia 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Derby Cycle Werke (FOCUS extreme) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego FOCUS extreme — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy FOCUS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               26.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 159/23

         Wyrok Sądu z dnia 4 kwietnia 2014 r. – Golam przeciwko OHIM – Derby Cycle Werke (FOCUS extreme)
   (Sprawa T-568/12) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego FOCUS extreme - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy FOCUS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   2014/C 159/31
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Sofia Golam (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat N. Trovas)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Derby Cycle Werke GmbH (Cloppenburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat U. Gedert)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 października 2012 r. (sprawa R 2327/2011-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Derby Cycle Werke GmbH a Sofią Golam.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sofia Golam zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 63 z 2.3.2013.


title: Sprawa T-220/17: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2017 r. – Pfalzmarkt für Obst und Gemüse/EUIPO (100 % Pfalz)

text:
               6.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/31

         Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2017 r. – Pfalzmarkt für Obst und Gemüse/EUIPO (100 % Pfalz)
   (Sprawa T-220/17)
   (2017/C 178/46)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Pfalzmarkt für Obst und Gemüse eG (Mutterstadt, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Gehweiler)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający elementy słowne „100 % Pfalz” – zgłoszenie nr 15 085 475

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 lutego 2017 r. w sprawie R 1549/2016-1

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009

               —

               Naruszenie art. 75 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-152/12: Postanowienie Sądu z dnia 17 marca 2017 r. – Deutsche Post/Komisja (Pomoc państwa — Sektor pocztowy — Pomoc przyznana Deutsche Post przez władze niemieckie — Podwyżka cen znaczków w związku z subwencjami wypłaconymi w celu pokrycia kosztów emerytur pracowników mających status urzędnika — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Umorzenie postępowania)

text:
               6.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/15

         Postanowienie Sądu z dnia 17 marca 2017 r. – Deutsche Post/Komisja
   (Sprawa T-152/12) (1)

   ((Pomoc państwa - Sektor pocztowy - Pomoc przyznana Deutsche Post przez władze niemieckie - Podwyżka cen znaczków w związku z subwencjami wypłaconymi w celu pokrycia kosztów emerytur pracowników mających status urzędnika - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Umorzenie postępowania))
   (2017/C 178/18)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Deutsche Post AG (Bonn, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Sedemund, T. Lübbig i M. Klasse)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Grespan, T. Maxian Rusche i R. Sauer, pełnomocnicy)
   Interwenienci popierający stronę pozwaną: UPS Europe NV/SA (Bruksela, Belgia) i United Parcel Service Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci E. Henny i T. Ottervanger, następnie T. Ottervanger)

      Przedmiot

   Oparty na art. 263 TFUE wniosek zmierzający do stwierdzenia nieważności art. 1 i art. 4-6 decyzji Komisji 2012/636/UE z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie środka C 36/07 (ex NN 25/07) wdrożonego przez Niemcy na rzecz Deutsche Post AG (Dz.U. 2012, L 289, s. 1).

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Deutsche Post AG.

               3)

               UPS Europe i United Parcel Service Deutschland pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.


title: Sprawa C-483/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Argeș (Rumunia) w dniu 20 września 2011 r. — Andrei Emilian Boncea, Filofteia Catrinel Boncea, Adriana Boboc, Cornelia Mihăilescu przeciwko Statul român — Ministerul Finanțelor Publice

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 347/14

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Argeș (Rumunia) w dniu 20 września 2011 r. — Andrei Emilian Boncea, Filofteia Catrinel Boncea, Adriana Boboc, Cornelia Mihăilescu przeciwko Statul român — Ministerul Finanțelor Publice
   (Sprawa C-483/11)
   2011/C 347/21
   Język postępowania: rumuński

      Sąd krajowy

   Tribunalul Argeș

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Andrei Emilian Boncea, Filofteia Catrinel Boncea, Adriana Boboc, Cornelia Mihăilescu

      Strona pozwana: Statul român — Ministerul Finanțelor Publice

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 5 ustawy nr 221/2009 w brzmieniu zmienionym orzeczeniem Curtea Constituțională nr 1358 z dnia 21 października 2010 r. narusza art. 5 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 8 Powszechnej deklaracji praw człowieka?

               2)

               Czy art. 5 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 8 Powszechnej deklaracji praw człowieka stoją na przeszkodzie krajowym przepisom pozwalającym na ograniczenie prawa osoby skazanej za popełnienie przestępstwa politycznego w orzeczeniu sprzecznym z przepisami ustawy, do otrzymywania zadośćuczynienia za doznaną krzywdę?


title: Sprawa C-269/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 30 maja 2014 r. – Kansaneläkelaitos, Suomen Palvelutaksit ry, Oulun Taksipalvelut Oy

text:
               11.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/15

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 30 maja 2014 r. – Kansaneläkelaitos, Suomen Palvelutaksit ry, Oulun Taksipalvelut Oy
   (Sprawa C-269/14)
   2014/C 261/22
   Język postępowania: fiński

      Sąd odsyłający

   Korkein hallinto-oikeus

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Kansaneläkelaitos, Suomen Palvelutaksit ry, Oulun Taksipalvelut Oy

      Druga strona postępowania: Suomen Taksiliitto ry, Turun Seudun Invataksit ry, Hämeen Taksi Oy, Itä-Suomen Maakunnallinen Taksi Oy, Kainuun Taksivälitys Oy, Keski-Suomen Taksi Oy, Lounais-Suomen Taxidata Oy, Pohjois-Suomen Taksi Oy

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości dotyczące koncesji na usługi należy interpretować w ten sposób, że nie ma ono zastosowania do uregulowania ogólnego obejmującego, po pierwsze, wypłacanie refundacji – za co odpowiedzialność organizacyjną ponosi organ władzy – w ramach systemu refundacji bezpośrednich i jednocześnie system zamawiania przewozów, za który organ nie jest odpowiedzialny?

               2)

               Jakie znaczenie należy przypisać wynikającemu z tego uregulowania pośredniemu skutkowi, zgodnie z którym system składania zamówień służy obniżeniu kosztów przewozu finansowanych przez Kansaneläkelaitos ze środków publicznych?


title: Sprawa C-67/09 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 października 2010 r. — Nuova Agricast Srl, Cofra srl przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Pomoc państwa — System pomocy na inwestycje w mniej uprzywilejowanych regionach Włoch — Decyzja Komisji uznająca ów system za zgodny ze wspólnym rynkiem — Wnioski o naprawienie szkód poniesionych jakoby w związku z wydaniem tej decyzji — Środki przejściowe między tym systemem a poprzednim systemem — Czasowy zakres stosowania decyzji Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec poprzedniego systemu — Zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania)

text:
               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/11

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 14 października 2010 r. — Nuova Agricast Srl, Cofra srl przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-67/09 P) (1)

   (Odwołanie - Pomoc państwa - System pomocy na inwestycje w mniej uprzywilejowanych regionach Włoch - Decyzja Komisji uznająca ów system za zgodny ze wspólnym rynkiem - Wnioski o naprawienie szkód poniesionych jakoby w związku z wydaniem tej decyzji - Środki przejściowe między tym systemem a poprzednim systemem - Czasowy zakres stosowania decyzji Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec poprzedniego systemu - Zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i równego traktowania)
   2010/C 346/17
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszące odwołanie: Nuova Agricast Srl, Cofra srl (przedstawiciel: M.A. Calabrese, avvocato)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci i E. Righini, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawach T-362/05 i T-363/05 Nuova Agricast i Cofra przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił wnioski o naprawienie szkód poniesionych jakoby przez wnoszące odwołanie wskutek wydania przez Komisję decyzji z dnia 12 lipca 2000 r. uznającej za zgodny ze wspólnym rynkiem system pomocy na inwestycje w mniej uprzywilejowanych regionach Włoch [pomoc państwa N 715/99 — Włochy (SG 2000 D/105754)] oraz wskutek zachowania Komisji w toku postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Nuova Agricast Srl i Cofra Srl zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.


title: Sprawa C-545/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Frankfurt (Oder) (Niemcy) w dniu 24 października 2011 r. — Agrargenossenschaft Neuzelle eG przeciwko Landrat des Landkreises Oder-Spree

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/32

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Frankfurt (Oder) (Niemcy) w dniu 24 października 2011 r. — Agrargenossenschaft Neuzelle eG przeciwko Landrat des Landkreises Oder-Spree
      (Sprawa C-545/11)
      (2012/C 25/58)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd krajowy

      Verwaltungsgericht Frankfurt (Oder)

         Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

         Strona skarżąca: Agrargenossenschaft Neuzelle eG

         Strona pozwana: Landrat des Landkreises Oder-Spree

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (1) jest ważny w zakresie, w jakim przewiduje zmniejszenie płatności bezpośrednich w latach 2009–2012 o wielkość procentową przekraczającą 5 %?

                  2)

                  Czy art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Rady nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników jest ważny?

         (1)  Dz.U. L 30, s. 16.


title: Sprawa C-29/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten (Szwecaj) w dniu 25 stycznia 2008 r. — Skatteverket przeciwko AB SKF

text:
               29.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/22

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Regeringsrätten (Szwecaj) w dniu 25 stycznia 2008 r. — Skatteverket przeciwko AB SKF
   (Sprawa C-29/08)
   (2008/C 79/37)
   Język postępowania: szwedzki
   Sąd krajowy
   Regeringsrätten (Szwecja).
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Skatteverket.

      Strona pozwana: AB SKF.
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 2 i 4 szóstej dyrektywy VAT (1) oraz art. 2 i 9 dyrektywy Rady 2006/112/WE (2) należy interpretować w ten sposób, że zbycie akcji spółki zależnej przez podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku z tytułu świadczenia usług na rzecz tej spółki stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu?

               2)

               Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest taka, że sprzedaż akcji stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu, to czy jest ona objęta zwolnieniem odnoszącym się do transakcji dotyczących akcji przewidzianym w art. 13 część B lit. d) pkt 5 szóstej dyrektywy VAT i art. 135 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej?

               3)

               Niezależnie od odpowiedzi na oba powyższe pytanie, czy prawo do odliczenia podatku może przysługiwać w odniesieniu do wydatków poniesionych dla celów sprzedaży akcji, tak jak przysługuje w odniesieniu do ogólnych wydatków?

               4)

               Czy dla udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania ma znaczenia okoliczność, że sprzedaż akcji spółki zależnej następuje etapami?

      (1)  Dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej : ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1).

      (2)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, str. 1).


title: Sprawa T- 190/04: Skarga wniesiona dnia 24 maja 2004 r. przez Societé Freixenet S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego

text:
               7.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/20

         Skarga wniesiona dnia 24 maja 2004 r. przez Societé Freixenet S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego
   (Sprawa T- 190/04)
   (2004/C 201/42)
   Język postępowania: francuski
   Dnia 24 maja 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego przez Societé Freixenet S.A., z siedzibą w Sant Sadurní d'Anoia (Hiszpania), reprezentowaną przez Fernanda de Visschera, Emmanuela Cornu'a, Erica De Gryse'a i Donatienne Moreau, avocats.
   Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               uchylenie decyzji czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 11 lutego 2004 r. (sprawa R 97/2001-4) i wydanie decyzji, że zgłoszenie znaku towarowego nr 32532 zostanie opublikowane zgodnie z art. 40 rozporządzenia nr 40/94,

               —

               ewentualnie, uchylenie decyzji czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 11 lutego 2004 r. (sprawa R 97/2001-4),

               —

               obciążenie kosztami Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego.

         Zarzuty i główne argumenty:

               Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

               Skarżąca

               Przedmiotowy znak towarowy:

               Trójwymiarowy znak mający postać białej zmatowionej butelki (wniosek o rejestrację nr 32532).

               Produkty lub usługi:

               Produkty z klasy 33 (wina musujące).

               Decyzja wydziału rozpatrującego:

               Odrzucenie zgłoszenia.

               Decyzja Izby Odwoławczej:

               Odrzucenie odwołania.

               Podniesione zarzuty:

               Naruszenie art. 73 rozporządzenia nr 40/94, polegające na tym, że decyzja Izby Odwoławczej została podjęta na podstawie pewnych faktów, co do których strona skarżąca nie miała możliwości zgłoszenia uwag, a także art. 7 ust. 1 lit. b oraz ust. 3 tego rozporządzenia, polegające na tym, że przedmiotowy znak towarowy jest nierozerwalnie związany z produktem.


title: Sprawa T-318/09: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2011 r. — Audi i Volkswagen przeciwko OHIM (TDI) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego TDI — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)

text:
               13.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 238/15

         Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2011 r. — Audi i Volkswagen przeciwko OHIM (TDI)
   (Sprawa T-318/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego TDI - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)
   2011/C 238/23
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Audi AG (Ingolstadt, Niemcy) i Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Kather)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 maja 2009 r. (sprawa R 226/2007-1), dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego TDI jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Audi AG i Volkswagen AG zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.


title: Sprawa T-441/12: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2012 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji

text:
               1.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 373/12

         Skarga wniesiona w dniu 5 października 2012 r. — Trenzas y Cables de Acero przeciwko Komisji
   (Sprawa T-441/12)
   2012/C 373/20
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Trenzas y Cables de Acero PSC, SL (Santander, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i P. Herrero Prieto)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie na podstawie 264 TFUE nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie COMP/38.344 — Stal sprężająca;

               —

               nakazanie Komisji aby, na podstawie art. 24 statutu Trybunału oraz art. 64 § 3 regulaminu przed Sądem, przedstawiła dokumenty, obliczenia i inne elementy stanu faktycznego lub prawnego, na podstawie których oparła się ona uwzględniając wnioski o stwierdzenie braku zdolności płatniczej przedstawione przez Proderac, CB, ITAS, OriMartin, Siderúrgica Latina Martin oraz uwzględniając wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej na ArcelorMittal;

               —

               w każdym razie, obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty są identyczne z zarzutami i głównymi argumentami podnoszonymi w sprawie T-438/12 Global Steel Wire przeciwko Komisji.


title: Sprawa T-232/06: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Usługi obejmujące specyfikację, opracowanie, konserwację i utrzymanie systemów informatycznych służb celnych w związku z niektórymi projektami informatycznymi — Odrzucenie oferty oferenta — Udzielenie zamówienia innemu oferentowi — Skarga o odszkodowanie — Nieuwzględnienie wymogów formalnych — Niedopuszczalność — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin składania ofert — Termin składania wniosków o informacje — Równość traktowania — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               22.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/33

         Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji
   (Sprawa T-232/06) (1)

   (Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Usługi obejmujące specyfikację, opracowanie, konserwację i utrzymanie systemów informatycznych służb celnych w związku z niektórymi projektami informatycznymi - Odrzucenie oferty oferenta - Udzielenie zamówienia innemu oferentowi - Skarga o odszkodowanie - Nieuwzględnienie wymogów formalnych - Niedopuszczalność - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin składania ofert - Termin składania wniosków o informacje - Równość traktowania - Oczywisty błąd w ocenie)
   2011/C 311/56
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis i N. Keramidas)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Wilderspin i E. Manhaeve, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 czerwca 2006 r., na mocy której odrzucono ofertę konsorcjum utworzonego przez skarżącą i inne spółki w ramach procedury przetargowej dotyczącej specyfikacji, opracowania, konserwacji i utrzymania systemów informatycznych służb celnych w związku z projektami informatycznymi „CUST-DEV” jak też, na mocy której udzielono zamówienia innemu oferentowi oraz, po drugie, żądanie naprawienia szkody.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostaje obciążona zarówno własnymi kosztami, jak też kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 261 z 28.10.2006.


title: Sprawa T-56/14: Wyrok Sądu z dnia 21 maja 2015 r. – Evyap/OHIM – Megusta Trading (nuru) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego linię falistą — Wcześniejsze słowne i graficzne, krajowe i międzynarodowy, znaki towarowe DURU — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)]

text:
               6.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/11

         Wyrok Sądu z dnia 21 maja 2015 r. – Evyap/OHIM – Megusta Trading (nuru)
   (Sprawa T-56/14) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego linię falistą - Wcześniejsze słowne i graficzne, krajowe i międzynarodowy, znaki towarowe DURU - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)])
   (2015/C 221/15)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Evyap Sabun Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Istambuł, Turcja) (przedstawiciel: adwokat J. Güell Serra)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: J Ó. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Megusta Trading GmbH (Zurych, Szwajcaria)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 listopada 2013 r. (sprawa R 1861/2012-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Evyap Sabun Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. a Megusta Trading GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Evyap Sabun Yağ Gliserin Sanayi ve Ticaret A.Ş. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 129 z 28.4.2014.


title: Sprawa T-140/11: Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guei przeciwko Radzie

text:
               30.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 130/23

         Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2011 r. — Guei przeciwko Radzie
   (Sprawa T-140/11)
   2011/C 130/45
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Badia Brice Guei (Abidżan, Wybrzeże Kości Słoniowej) (przedstawiciel: adwokat G. Collard)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że w odniesieniu do strony skarżącej, BADII BRICE’A GUEI, rozporządzenie Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. oraz decyzja Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r., opublikowane w dniu 15 stycznia 2011 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nie mają podstaw faktycznych

               —

               w konsekwencji,

                           —

                           stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 25/2011 z dnia 14 stycznia 2011 r. i decyzji Rady 2011/18/WPZiB z dnia 14 stycznia 2001 r.,

                           —

                           subsydiarnie, nakazanie, by nazwisko BADII BRICE’A GUEI zostało usunięte z wykazów załączonych do ww. rozporządzenia i ww. decyzji.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty podniesione przez stronę skarżącą są co do zasady identyczne z zarzutami podniesionymi w sprawie T-137/11 Guiai Bi Poin przeciwko Radzie lub do nich podobne.


title: Sprawa T-106/06: Skarga wniesiona w dniu  6 kwietnia 2006 r.  — Demp Holding B.V. przeciwko OHIM — BAU HOW (BAUHOW)

text:
               17.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/31

         Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2006 r. — Demp Holding B.V. przeciwko OHIM — BAU HOW (BAUHOW)
   (Sprawa T-106/06)
   (2006/C 143/63)
   Język skargi: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Demp Holding B.V. (Maastricht, Niderlandy) (Przedstawiciele: R-D Härer, C. Schultze, J. Ossing i C. Weber, adwokaci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: BAU HOW GmbH (Hattersheim/Ostkriftel, Niemcy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 28 listopada 2003 r. oraz decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie R 92/2004-4;

               —

               uwzględnienie sprzeciwu i oddalenie zgłoszenia znaku towarowego oraz

               —

               obciążenie OHIM całością kosztów postępowania, tj. kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu, postępowania w sprawie odwołania, jak również kosztami niniejszego postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: BAU HOW GmbH

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „BAUHOW” dla towarów i usług z klas 7, 8, 11, 19, 20, 36, 37 i 40 (zgłoszenie nr 1 740 133).
   Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca.

      Znak lub oznaczenie, naktóre powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy „BAUHAUS” jako znak towarowy BENELUX nr 570 351 oraz międzynarodowy znak towarowy nr 646 757 dla towarów i usług z klas 1, 2, 6-9, 11, 12, 16, 17, 19-21, 25, 27, 31 i 40, jak również zgłoszenie irlandzkiego znaku towarowego nr 2000/03158.
   Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu
   Decyzja Izby Odwoławczej: odrzucenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie zasady kontradyktoryjności oraz art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) ze względu na prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd między tymi dwoma znakami towarowymi.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1)


title: Sprawa C-635/13: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București – Rumunia) – SC ALKA CO SRL/Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, dawniej Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București (Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja taryfowa — Nomenklatura scalona — Pozycja 1207 — Nasiona oleiste — Pozycja 1209 — Nasiona do siewu — Pozycja 1212 — Nasiona stosowane głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone — Przywóz z Chin surowych nasion dyni w łupinkach)

text:
               22.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/7

         Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul București – Rumunia) – SC ALKA CO SRL/Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, dawniej Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București
   (Sprawa C-635/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Wspólna taryfa celna - Klasyfikacja taryfowa - Nomenklatura scalona - Pozycja 1207 - Nasiona oleiste - Pozycja 1209 - Nasiona do siewu - Pozycja 1212 - Nasiona stosowane głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone - Przywóz z Chin surowych nasion dyni w łupinkach))
   (2015/C 205/09)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Tribunalul București

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: SC ALKA CO SRL

      Strona pozwana: Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Galați, dawniej Autoritatea Națională a Vămilor – Direcția Regională pentru Accize și Operațiuni Vamale Constanța, Direcţia Generală a Finanţelor Publice a Municipiului București

      Sentencja

   Celem dokonania klasyfikacji taryfowej nasion dyni spornych w sprawie będącej przedmiotem postępowania głównego sąd odsyłający powinien ustalić, czy nasiona te są stosowane zwykle do uzyskania olejów lub tłuszczy jadalnych albo przemysłowych i nie są objęte pozycjami od 1201 do 1206 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej, zmienionym, kolejno, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. Jeśli tak jest, to omawiane nasiona należy zaklasyfikować do pozycji 1207 Nomenklatury scalonej z tego powodu, że są to nasiona o charakterze oleistym, niezależnie od ich rzeczywistego wykorzystania do uzyskania olejów lub tłuszczy jadalnych albo przemysłowych, do siewu lub do spożycia przez ludzi. W przeciwnym razie wspomniane nasiona będą objęte pozycją 1209 Nomenklatury scalonej – jeśli miałyby jeszcze zdolność kiełkowania w chwili przywozu, niezależnie od ich rzeczywistego wykorzystania do siewu lub do spożycia przez ludzi, albo pozycją 1212 Nomenklatury scalonej – jeśli nie miałyby już zdolności kiełkowania.

      (1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.


title: Sprawa T-713/16: Postanowienie Sądu z dnia 26 czerwca 2017 r. – Fair deal for expats i in./Komisja

text:
               14.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/35

         Postanowienie Sądu z dnia 26 czerwca 2017 r. – Fair deal for expats i in./Komisja
   (Sprawa T-713/16) (1)

   (2017/C 269/47)
   Język postępowania: angielski
   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 428 z 21.11.2016.


title: Sprawa T-84/15: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2015 r. – Laboratorios Thea/OHIM – Sebapharma (Sebacur)

text:
               13.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/42

         Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2015 r. – Laboratorios Thea/OHIM – Sebapharma (Sebacur)
   (Sprawa T-84/15)
   (2015/C 118/54)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Laboratorios Thea, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat D. Mallo Saint-Jalmes)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sebapharma GmbH & Co. KG (Boppard, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „Sebacur” – zgłoszenie nr 1 0 5 54  194

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie R 2403/2013-1

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalono w niej wniesione przez stronę skarżącą żądanie uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów i obciążono stronę skarżącą zwrotem 550 EUR na rzecz Sebapharma GmbH & Co.;

               —

               obciążenie strony przegrywającej kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-380/09: Skarga wniesiona w dniu 24 września 2009 r. — Bianchin przeciwko OHIM — Grotto (GASOLINE)

text:
               21.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/60

         Skarga wniesiona w dniu 24 września 2009 r. — Bianchin przeciwko OHIM — Grotto (GASOLINE)
   (Sprawa T-380/09)
   2009/C 282/111
   Język skargi: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Luciano Bianchin (Asolo, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Massa i P. Massa)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Grotto SpA (Chiuppano, Włochy)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 13 lipca 2009 r. ze względu na wszystkie wskazane powody i obciążenie OHIM kosztami postępowania;

               —

               nakazanie sporządzenia akt postępowania nr B 630410, nr 000002087/C, nr R1455/2008-2.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: słowny znak towarowy „GASOLINE” (zgłoszenie nr 2 901 064) dla towarów z klasy 9

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżący

      Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: GROTTO S.p.A.

      Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: włoski graficzny znak towarowy zawierający element słowny „GAS (keep it simple)” (zarejestrowany pod nr 959 343 i 876 729) dla, między innymi, towarów z klasy 9, oraz wspólnotowy graficzny znak towarowy zawierający element słowny „GAS” (nr 2 867 463), dla towarów z klasy 9.

      Decyzja Wydziału Unieważnień: uwzględnienie wniosku i unieważnienie rejestracji omawianego wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: całkowity brak znaczenia art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.


title: Sprawa C-113/04 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 września 2006 r. — Technische Unie BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, CEF City Electrical Factors BV, CEF Holdings Ltd, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek elektrotechniczny w Niderlandach — Krajowy związek hurtowników — Porozumienia i uzgodnione praktyki mające za przedmiot zbiorowy system wyłączności i ustalanie cen — Grzywny)

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/5

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 września 2006 r. — Technische Unie BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, CEF City Electrical Factors BV, CEF Holdings Ltd, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied
   (Sprawa C-113/04 P) (1)

   (Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek elektrotechniczny w Niderlandach - Krajowy związek hurtowników - Porozumienia i uzgodnione praktyki mające za przedmiot zbiorowy system wyłączności i ustalanie cen - Grzywny)
   (2006/C 294/08)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Technische Unie BV (przedstawiciele: adwokaci P. Bos i C. Hubert)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: W. Wils, pełnomocnik, oraz adwokat H. Gilliams), CEF City Electrical Factors BV, CEF Holdings Ltd, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied (przedstawiciel: adwokat E. Pijnacker Hordijk)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (pierwsza izba) z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawach połączonych T-5/00 i T-6/00 Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied i Technische Unie BV przeciwko Komisji, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2000/117/WE z dnia 26 października 1999 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE [sprawa IV/33.884 — Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied i Technische Unie (FEG i TU)] (Dz.U. L 39, str. 1).
   Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawach połączonych T-5/00 i T-6/00 Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied i Technische Unie przeciwko Komisji zostaje uchylony jedynie w zakresie, w jakim Sąd w ramach badania zarzutu opartego na naruszeniu zasady rozsądnego terminu nie rozpatrzył, czy spowodowany przez Komisję nadmiernie długi czas trwania całego postępowania administracyjnego, obejmującego również etap poprzedzający przedstawienie zarzutów, mógł wpłynąć na przyszłą zdolność Technische Unie BV do obrony.

               2)

               W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

               3)

               Skarga wniesiona przez Technische Unie BV do Sądu Pierwszej Instancji zostaje oddalona w zakresie, w jakim została częściowo uzasadniona zarzutem opartym na naruszeniu zasady rozsądnego terminu.

               4)

               Technische Unie BV zostaje obciążona kosztami niniejszego postępowania. Koszty związane z postępowaniem w pierwszej instancji, w którym wydano wyrok z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawach połączonych T-5/00 i T-6/00 Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied i Technische Unie przeciwko Komisji, pokrywa Technische Unie BV w sposób określony w pkt 3 sentencji wspomnianego wyroku.

      (1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.


title: Sprawa T-326/11: Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2011 r. — Brainlab przeciwko OHIM (BrainLAB)

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/50

         Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2011 r. — Brainlab przeciwko OHIM (BrainLAB)
   (Sprawa T-326/11)
   2011/C 269/111
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Brainlab AG (Feldkirchen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Bauer)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 kwietnia 2011 r. w sprawie R 1596/2010-4;

               —

               przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w zakresie dotyczącym kwestii czy w ramach przedłużenia wspólnotowego znaku towarowego „BrainLAB” (nr 1 290 113) dochowano należytej staranności.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „BrainLAB” dla towarów i usług należących do klas 9, 10 i 42

      Decyzja Wydziału „Rejestracja i związane z nią bazy danych”: oddalenie wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego w odniesieniu do terminu na złożenie wniosku o przedłużenie i na uiszczenie opłaty za przedłużenie

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego i stwierdzenie wygaśnięcia wspólnotowego znaku towarowego nr 1 290 113
   Podniesione zarzuty: naruszenie art. 81 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ pomimo dochowania wymaganej w występujących okolicznościach staranności wszyscy uczestnicy postępowania nie byli w stanie dotrzymać terminu wobec strony pozwanej, co doprowadziło do utraty prawa oraz okoliczność, że termin dwóch miesięcy na złożenie wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego został dochowany


title: Sprawa T-351/06: Wyrok Sądu z dnia 27 września 2012 r. — Dura Vermeer Groep przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niderlandzki rynek bitumu do nawierzchni drogowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia)

text:
               17.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/15

         Wyrok Sądu z dnia 27 września 2012 r. — Dura Vermeer Groep przeciwko Komisji
   (Sprawa T-351/06) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Niderlandzki rynek bitumu do nawierzchni drogowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia)
   2012/C 355/27
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Dura Vermeer Groep NV (Rotterdam, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat M. Slotboom)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo A. Bouquet i A. Nijenhuis, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów F. Wijckmansa, F. Tuytschaevera i L. Gyselena, następnie A. Bouquet, A. Nijenhuis i F. Ronkes Agerbeek, pełnomocnicy, wspierani przez F. Wijckmansa i F. Tuytschaevera)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2006) 4090 wersja ostateczna z dnia 13 września 2006 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 (WE) (sprawa COMP/F/38.456 — Asfalt (Niderlandy)) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Dura Vermeer Groep NV zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 20 z 27.1.2007.


title: Sprawa C-373/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 22 maja 2007 r. w sprawie T-216/05, Mebrom NV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 3 sierpnia 2007 r. przez Mebrom NV

text:
               20.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 247/17

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 22 maja 2007 r. w sprawie T-216/05, Mebrom NV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 3 sierpnia 2007 r. przez Mebrom NV
   (Sprawa C-373/07 P)
   (2007/C 247/21)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Mebrom NV (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i C. Mereu)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania wnoszącego odwołanie
   Wnoszący odwołanie zwracają się o:

               —

               stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i uzasadnione,

               —

               uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 maja 2007 r. w sprawie T-216/05,

               —

               stwierdzenie, że żądanie wnoszącego odwołanie w sprawie T-216/05 jest dopuszczalne i uzasadnione,

               —

               uwzględnienie wniosku o stwierdzenie nieważności złożonego przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Pierwszej Instancji oraz

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania obydwu instancji.

         Zarzuty i główne argumenty
   Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd Pierwszej Instancji (zwany dalej SPI) nie zapewnił poszanowania prawa przy wykładni i stosowaniu prawa wspólnotowego, zgodnie z wymogami art. 220 WE. W zaskarżonym wyroku oddalono wniosek o stwierdzenie nieważności na podstawie błędnej wykładni i błędnego zastosowania przepisów art. 3, 4, 5, 6 i 7 rozporządzenia nr 2037/2000 (1). Wyrok ten jest ponadto uzasadniony w sposób niewystarczający i niespójny, a ponadto zawiera wiele błędów prawnych i wypaczeń okoliczności faktycznych. Wnoszący odwołanie podnosi, że SPI błędnie stwierdził, iż strona pozwana prawidłowo uznała, że kontyngenty importowe nie mogą być w dalszym ciągu przyznawane importerom, a z art. 7 rozporządzenia wynika, że od roku 2005 kontyngenty były przyznawane jedynie podmiotom stosującym fumigację (będącym użytkownikami w przeciwieństwie do importerów). SPI orzekł, że art. 7 rozporządzenia 2037/2000 pozostawia stronie pozwanej możliwość wyboru w tym zakresie. Ponadto, wnoszący odwołanie podnosi, że SPI nie dokonała prawidłowej oceny zgodnego z prawem skorzystania przez stronę pozwaną z zakresu swobodnego uznania w tym kontekście. SPI nie wziął również pod uwagę, że strona pozwana wykroczyła poza swe uprawnienia, a ponadto nie rozpatrzył prawidłowo kwestii, czy strona pozwana naruszyła uprawnione oczekiwania wnoszącego odwołanie. Wreszcie, SPI nie rozpatrzył całkowicie i w prawidłowy sposób argumentów wnoszącego odwołanie zawartych we wniosku.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, Dz.U. L 244, str. 1.


title: Sprawa C-208/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerisches Landessozialgericht w dniu 20 kwietnia 2007 r. — Petra von Chamier-Glisczinki przeciwko Deutsche Angestellten-Krankenkasse

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerisches Landessozialgericht w dniu 20 kwietnia 2007 r. — Petra von Chamier-Glisczinki przeciwko Deutsche Angestellten-Krankenkasse
   (Sprawa C-208/07)
   (2007/C 155/20)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bayerisches Landessozialgericht
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Petra von Chamier-Glisczinki

      Strona pozwana: Deutsche Angestellten-Krankenkasse
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 19 ust. 1 lit. a), ewentualnie w związku z ust. 2, rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (1) należy interpretować na podstawie art. 18 WE i art. 39 i 49 WE w związku z art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 1612/68 (2) w ten sposób, że pracownik lub osoba prowadząca działalność gospodarczą względnie członek rodziny nie otrzymuje świadczeń pieniężnych ani rzeczowych realizowanych przez instytucję miejsca zamieszkania na rachunek instytucji właściwej, jeżeli zgodnie z przepisami obowiązującymi instytucję miejsca zamieszkania dla osób u niej ubezpieczonych nie są przewidziane świadczenia rzeczowe, a jedynie świadczenia pieniężne?

               2)

               Jeżeli roszczenie takie przysługuje, czy na podstawie art. 18 WE lub art. 39 i 49 WE przysługuje roszczenie o przejęcie kosztów — po uprzednim zezwoleniu — stacjonarnego pobytu w domu opieki w innym państwie członkowskim wobec instytucji właściwej w wysokości świadczeń, które należą się we właściwym państwie członkowskim?

      (1)  Dz.U. L 149, str. 2.

      (2)  Dz.U. L 257, str. 2.


title: Sprawa C-664/13: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija/Kaspars Nīmanis (Odesłanie prejudycjalne — Transport — Prawa jazdy — Przedłużanie okresu ważności prawa jazdy przez państwo członkowskie, w którym wydano prawo jazdy — Wymóg zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego — Zgłoszenie miejsca zamieszkania)

text:
               24.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/9

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 25 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa – Łotwa) – VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija/Kaspars Nīmanis
   (Sprawa C-664/13) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Transport - Prawa jazdy - Przedłużanie okresu ważności prawa jazdy przez państwo członkowskie, w którym wydano prawo jazdy - Wymóg zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego - Zgłoszenie miejsca zamieszkania))
   (2015/C 279/10)
   Język postępowania: łotewski

      Sąd odsyłający

   Administratīvā apgabaltiesa

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija

      Strona pozwana: Kaspars Nīmanis

      Sentencja

   Artykuł 12 dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uregulowaniu państwa członkowskiego, na mocy którego jedyny sposób, jakim dysponuje osoba ubiegająca się o wydanie lub przedłużenie okresu ważności prawa jazdy w tym państwie członkowskim w celu wykazania, że spełnia ona przewidziany w art. 7 ust. 1 lit. e) i w art. 7 ust. 3 lit. b) tej dyrektywy wymóg „miejsca zamieszkania” w rozumieniu tego art. 12 na terytorium wspomnianego państwa członkowskiego, polega na ustaleniu istnienia zgłoszonego miejsca zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego.

      (1)  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.


title: Sprawa T-9/08: Skarga wniesiona w dniu 7 stycznia 2008 r. — Volkswagen AG przeciwko OHIM (CAR SILHOUETTE III)

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/57

         Skarga wniesiona w dniu 7 stycznia 2008 r. — Volkswagen AG przeciwko OHIM (CAR SILHOUETTE III)
   (Sprawa T-9/08)
   (2008/C 64/92)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H.P. Schrammek, C. Drzymalla, S. Risthaus, R. Jespen)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 listopada 2007 r., doręczonej w dniu 9 listopada 2007 r., wydanej w postępowaniu odwoławczym R 1306/2007-4;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Międzynarodowy graficzny znak towarowy „CAR SILHOUETTE III” dla towarów z klasy 12 (rejestracja międzynarodowa, która wymienia Wspólnotę, nr W 878 349)

      Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania
   Podniesione zarzuty:

               —

               naruszenie art. 74 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) z uwagi na brak prawidłowego zbadania stanu faktycznego z urzędu;

               —

               naruszenie art. 73 rozporządzenia (WE) nr 40/94, a mianowicie prawa do bycia wysłuchanym;

               —

               naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 z uwagi na zaprzeczenie istnieniu charakteru odróżniającego.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).


title: Sprawa C-250/07: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 93/38/EWG — Zamówienia publiczne w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji — Udzielenie zamówienia bez uprzedniego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie — Przesłanki — Powiadomienie o przyczynach odrzucenia oferty — Termin)

text:
               1.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 180/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-250/07) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 93/38/EWG - Zamówienia publiczne w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji - Udzielenie zamówienia bez uprzedniego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie - Przesłanki - Powiadomienie o przyczynach odrzucenia oferty - Termin)
   2009/C 180/05
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Patakia i D. Kukovec, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (Przedstawiciele: D. Tsagkaraki, pełnomocnik, V. Christianos, dikigoros)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 4, art. 20 ust. 2 oraz art. 41 ust. 4 dyrektywy Rady 93/38/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (Dz.U. 1993 L 199, s. 84) — Przetarg na przeprowadzenie badania, dostarczenie, przetransportowanie, zainstalowanie i uruchomienie dwóch bloków energetycznych w elektrowni cieplnej w Atherinolakkos na Krecie.

      Sentencja

               1)

               Opóźniając bez uzasadnienia udzielenie odpowiedzi na wniosek oferenta o wyjaśnienie przyczyn odrzucenia jego wniosku, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniu, które na niej ciąży na mocy art. 41 ust. 4 dyrektywy Rady 93/38/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji, zmienionej dyrektywą Komisji 2001/78/WE z dnia 13 września 2001 r.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Republika Grecka i Komisja Wspólnot Europejskich pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 155 z 7.7.2007.


title: Sprawa C-347/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 8 lipca 2010 r. — A. Salemink przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)

text:
               11.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 246/32

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 8 lipca 2010 r. — A. Salemink przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)
   (Sprawa C-347/10)
   ()
   2010/C 246/53
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Rechtbank Amsterdam

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: A. Salemink

      Strona pozwana: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przepisy prawa Wspólnoty Europejskiej, które mają na celu urzeczywistnienie swobodnego przepływu pracowników, w szczególności przepisy zawarte w tytułach I i II rozporządzenia nr 1408/71 (1) oraz art. 39 i 299 WE (obecnie art. 45 TFUE i art. 52 TUE w związku z art. 355 TFUE), stoją na przeszkodzie temu, by pracownik, który jest zatrudniony poza terytorium Niderlandów na stałej konstrukcji na niderlandzkiej części szelfu kontynentalnego przez pracodawcę mającego siedzibę w Niderlandach, nie był ubezpieczony w ramach krajowego obowiązkowego ubezpieczenia pracowników jedynie z tego powodu, że nie mieszka on w Niderlandach, lecz w innym państwie członkowskim (w niniejszym przypadku: Hiszpanii), nawet jeżeli ma on niderlandzkie obywatelstwo i możliwość dobrowolnego ubezpieczenia się na zasadniczo takich samych warunkach, co warunki obowiązujące w przypadku obowiązkowego ubezpieczenia?

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2).


title: Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (pierwsza izba) z dnia 16 września 2004 r. w sprawie C-28/03 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Symvoulio tis Epikrateias [Grecja]): Epikouriko Kefalaio przeciwko Ypourgos Anaptyxis (Ubezpieczenia — Art. 15 i 16 Pierwszej Dyrektywy Rady 73/239/EWG — Art. 17 i 18 Pierwszej Dyrektywy Rady 79/267/EWG — Postępowanie likwidacyjne względem zakładu ubezpieczeń po cofnięciu zezwolenia — Hierarchia praw pierwszeństwa wierzytelności z tytułu pracy i wierzytelności z tytułu ubezpieczenia)

text:
               6.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 273/7

      WYROK TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

   (pierwsza izba)
   z dnia 16 września 2004 r.
   w sprawie C-28/03 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Symvoulio tis Epikrateias [Grecja]): Epikouriko Kefalaio przeciwko Ypourgos Anaptyxis (1)

   (Ubezpieczenia - Art. 15 i 16 Pierwszej Dyrektywy Rady 73/239/EWG - Art. 17 i 18 Pierwszej Dyrektywy Rady 79/267/EWG - Postępowanie likwidacyjne względem zakładu ubezpieczeń po cofnięciu zezwolenia - Hierarchia praw pierwszeństwa wierzytelności z tytułu pracy i wierzytelności z tytułu ubezpieczenia)
   (2004/C 273/13)
   Język postępowania: grecki
   W sprawie C-28/03, której przedmiotem jest wniosek, złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja), na skutek postanowienia z dnia 23 października 2002 r., wpisany do rejestru dnia 24 stycznia 2003 r. o wydanie na podstawie art. 234 WE orzeczenia w trybie prejudycjalnym, w postępowaniu Epikouriko Kefalaio przeciwko Ypourgos Anaptyxis, interwenient: Omospondia Asfalistikon Syllogon Ellados, Trybunał Sprawiedliwości (pierwsza izba) w składzie: P. Jann (prezes izby), A. Rosa, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta oraz K. Lenaerts (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: L. A. Geelhoed, sekretarz: M.-F. Contet, główny administrator, wydał w dniu 16 września 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:
   Krajowe przepisy prawne, na podstawie których w przypadku upadłości, likwidacji lub innym podobnym przypadku niewypłacalności zakładu ubezpieczeń aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych mogą zostać użyte do zaspokojenia wierzytelności z tytułu pracy przed zaspokojeniem wierzytelności z tytułu ubezpieczenia, jeżeli przepisy te przyznają prawo pierwszeństwa wierzytelnościom z tytułu ubezpieczenia, którego zakres w każdym wypadku obejmuje poza aktywami na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych inne aktywa przedsiębiorstwa i (jeżeli) na podstawie decyzji ministra może (on) zostać rozszerzony na wszystkie rozporządzalne aktywa przedsiębiorstwa, nie są sprzeczne z art. 15 i 16 Pierwszej Dyrektywy Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie w brzmieniu Drugiej Dyrektywy Rady 88/357/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie i ustanowienia przepisów ułatwiających skuteczne korzystanie ze swobody świadczenia usług oraz zmieniającej dyrektywę 73/239/EWG oraz dyrektywy Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniającej dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) oraz z art. 17 i 18 Pierwszej Dyrektywy Rady 79/267/EWG z dnia 5 marca 1979 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich na życie w brzmieniu Drugiej Dyrektywy Rady 90/619/EWG z dnia 8 listopada 1990 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich na życie i ustanowienia przepisów ułatwiających skuteczne korzystanie ze swobody świadczenia usług oraz zmieniającej dyrektywę 79/267 oraz dyrektywy Rady 92/96/EWG z dnia 10 listopada 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich na życie oraz zmieniającej dyrektywy 79/267 i 90/619 (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń na życie).

      (1)  Dz.U. C 70 z 22.3.2003.


title: Sprawa F-34/07: Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Skareby przeciwko Komisji

text:
               9.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/27

         Skarga wniesiona w dniu 13 kwietnia 2007 r. — Skareby przeciwko Komisji
   (Sprawa F-34/07)
   (2007/C 129/46)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Carina Skareby (Biszkek, Kirgistan) (przedstawiciele: S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej (REC) za rok 2005;

               —

               w razie konieczności stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącej;

               —

               pouczenie organu powołującego o konsekwencjach stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów i w szczególności przyjęcia nowego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za rok 2005, tym razem z poszanowaniem dla przepisów regulaminu pracowniczego;

               —

               zasądzenie od organu powołującego na rzecz skarżącej: i) kwoty określonej ex aequo et bono w wysokości 15 000 EUR z tytułu naprawienia krzywd moralnych; ii) kwoty określonej ex aequo et bono w wysokości 15 000 EUR z tytułu naprawienia uszczerbku dla kariery; iii) kwoty uznanej za słuszną przez Sąd tytułem naprawienia poniesionej przez skarżącą szkody materialnej, przy czym każdej z tych kwot powiększonych o ustawowe odsetki za zwłokę liczone od dnia, w którym staną się one wymagalne;

               —

               obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi po pierwsze naruszenie przepisów regulaminu pracowniczego dotyczących sporządzenia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej. Skarżąca jest zdania, że administracja naruszyła przepisy proceduralne ustanowione przez ogólne przepisu wykonawcze do art. 43 regulaminu pracowniczego i popełniła oczywisty błąd w ocenie.
   Następnie skarżąca podnosi naruszenie prawa do obrony, zasady dobrej administracji i obowiązku staranności.
   W końcu skarżąca podnosi, iż administracja dopuściła się nadużycia władzy oraz uchybiła przepisom proceduralnym.


title: Sprawa T-306/12: Wyrok Sądu z dnia 25 września 2014 r. – Spirlea przeciwko Komisji [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie – Żądania udzielenia informacji skierowane przez Komisję do Niemiec w ramach postępowania EU Pilot – Odmowa dostępu – Obowiązek przeprowadzenia konkretnego i indywidualnego badania – Nadrzędny interes publiczny – Dostęp częściowy – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               10.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 395/38

      Wyrok Sądu z dnia 25 września 2014 r. – Spirlea przeciwko Komisji
      (Sprawa T-306/12) (1)

      ([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie - Żądania udzielenia informacji skierowane przez Komisję do Niemiec w ramach postępowania EU Pilot - Odmowa dostępu - Obowiązek przeprowadzenia konkretnego i indywidualnego badania - Nadrzędny interes publiczny - Dostęp częściowy - Obowiązek uzasadnienia])
      (2014/C 395/46)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Darius Nicolai Spirlea i Mihaela Spirlea (Capezzano Pianore, Włochy) (przedstawiciele: początkowo V. Foerster i T. Pahl, a następnie V. Foerster i E. George, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira, pełnomocnik, wspierana początkowo przez adwokatów A. Krämera i R. Van der Houta, a następnie przez R. Van der Houta)

         Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Danii, reprezentowane początkowo przez V. Pasternak Jørgensen i C. Thorninga, a następnie przez C. Thorninga i K. Jørgensena, pełnomocników), Republika Finlandii (przedstawiciel: S. Hartikainen, pełnomocnik) oraz Królestwo Szwecji (przedstawiciele: początkowo C. Meyer-Seitz, A. Falk, C. Stege, S. Johannesson, U. Persson, K. Ahlstrand-Oxhamre i H. Karlsson, a następnie C. Meyer-Seitz, A. Falk, U. Persson, L. Swedenborg, C. Hagerman i E. Karlsson, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, T. Müller i D. Hadroušek, pełnomocnicy) i Królsestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo S. Centeno Huerta, a następnie M. J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)

         Przedmiot

      Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 21 czerwca 2012 r. odmawiającej udzielenia skarżącym dostępu do dwóch żądań udzielenia informacji skierowanych przez Komisję do Niemieckiej Republiki Federalnej w dniach 10 maja i 10 października 2011 r. w ramach postępowania pilotażowego UE 2070/11/SNCO.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.


title: Sprawa C-128/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Liège (Belgia) — Jacques Damseaux przeciwko État belge (Swobodny przepływ kapitału — Podatek od dochodów kapitałowych — Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania — Obowiązek państw członkowskich na podstawie art. 293 WE)

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/18

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Liège (Belgia) — Jacques Damseaux przeciwko État belge
   (Sprawa C-128/08) (1)

   (Swobodny przepływ kapitału - Podatek od dochodów kapitałowych - Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania - Obowiązek państw członkowskich na podstawie art. 293 WE)
   2009/C 267/30
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Tribunal de première instance de Liège

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Jacques Damseaux

      Strona pozwana: État belge

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal de première instance de Liège — Wykładnia art. 56 WE, 58 WE i 293 WE — Wyższe opodatkowanie dochodów kapitałowych pochodzących z zagranicy niż dochodów kapitałowych wypłacanych przez spółkę mającą siedzibę w państwie członkowskim miejsca zamieszkania — Ograniczenie swobodnego przepływu kapitału — Zakres umów o unikaniu podwójnego opodatkowania — Obowiązek państw członkowskich na podstawie art. 293 WE.

      Sentencja

   W zakresie, w jakim prawo wspólnotowe w obecnym kształcie i w sytuacji występującej przed sądem krajowym nie przewiduje ogólnych kryteriów służących rozgraniczeniu kompetencji pomiędzy państwami członkowskimi dotyczących zniesienia podwójnego opodatkowania w obrębie Wspólnoty Europejskiej, art. 56 WE nie sprzeciwia się obowiązywaniu dwustronnej umowy podatkowej, takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, na mocy której dywidendy wypłacone przez spółkę z siedzibą w państwie członkowskim akcjonariuszowi mającemu miejsce zamieszkania w innym pastwie członkowskim mogą być przedmiotem opodatkowania w obydwu państwach członkowskich i która nie przewiduje ustanowienia po stronie państwa członkowskiego miejsca zamieszkania akcjonariusza bezwzględnego obowiązku unikania podwójnego opodatkowaniu w sensie prawnym, które z niej wynika.

      (1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.


title: Sprawa T-369/12: Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. — American Express Marketing & Development przeciwko OHIM (EUROPE IP ZONE)

text:
               20.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/13

         Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. — American Express Marketing & Development przeciwko OHIM (EUROPE IP ZONE)
   (Sprawa T-369/12)
   2012/C 319/24
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: American Express Marketing & Development Corp. (Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci V. Spitz, A. Gaul, T. Golda, i S. Kirschstein-Freund)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie R 1451/2011-2;

               —

               posiłkowo, zmianę decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie R 1451/2011-2 i orzeczenie, że odwołanie jest uzasadnione; oraz

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania odwoławczego i postępowania przed Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „EUROPE IP ZONE” dla usług z klasy 42 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9488032

      Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 207/2009.


title: Sprawa C-391/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 14 lipca 2016 r. – M/Ministerstvo vnitra

text:
               26.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 350/16

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 14 lipca 2016 r. – M/Ministerstvo vnitra
   (Sprawa C-391/16)
   (2016/C 350/20)
   Język postępowania: czeski

      Sąd odsyłający

   Nejvyšší správní soud

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca skargę kasacyjną: M

      Druga strona postępowania: Ministerstvo vnitra

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 14 ust. 4 i 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE (1) z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony jest nieważny z tej przyczyny, że przepis ten narusza art. 18 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 78 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz zasady ogólne prawa Unii, o których mowa w art. 6 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej?

      (1)  Dz.U. L 337, s. 9.


title: Sprawa C-258/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 kwietnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court — Irlandia) — Peter Sweetman i in. przeciwko An Bord Pleanala (Środowisko naturalne — Dyrektywa 92/43/EWG — Artykuł 6 — Ochrona siedlisk przyrodniczych — Specjalne obszary ochrony — Ocena skutków danego planu lub przedsięwzięcia dla chronionego terenu — Kryteria, jakie należy stosować przy ocenie prawdopodobieństwa, że taki plan lub przedsięwzięcie wywrze niekorzystny wpływ na integralność danego terenu — Obszar Lough Corrib — Przedsięwzięcie polegające na budowie drogi N6 stanowiącej obwodnicę miasta Galway)

text:
               1.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/4

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 kwietnia 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court — Irlandia) — Peter Sweetman i in. przeciwko An Bord Pleanala
   (Sprawa C-258/11) (1)

   (Środowisko naturalne - Dyrektywa 92/43/EWG - Artykuł 6 - Ochrona siedlisk przyrodniczych - Specjalne obszary ochrony - Ocena skutków danego planu lub przedsięwzięcia dla chronionego terenu - Kryteria, jakie należy stosować przy ocenie prawdopodobieństwa, że taki plan lub przedsięwzięcie wywrze niekorzystny wpływ na integralność danego terenu - Obszar Lough Corrib - Przedsięwzięcie polegające na budowie drogi N6 stanowiącej obwodnicę miasta Galway)
   2013/C 156/06
   Język postępowania: angielski

      Sąd odsyłający

   Supreme Court

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Peter Sweetman, Ireland, Attorney General, Minister for the Environment, Heritage and Local Government

      Strona pozwana: An Bord Pleanala

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Supreme Court, Irlandia — Wykładnia art. 6 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, s. 7) — Ocena wpływu planu lub przedsięwzięcia na chroniony obszar — Kryteria, jakie należy zastosować przy ocenie prawdopodobieństwa, że taki plan lub przedsięwzięcie może niekorzystnie wpłynąć na integralność danego terenu — Konsekwencje zastosowania zasady ostrożności — Budowa drogi przebiegającej przez obszar kandydujący do uzyskania statusu specjalnego obszaru ochrony

      Sentencja

   Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory należy interpretować w ten sposób, że plan lub przedsięwzięcie bezpośrednio niezwiązane z zagospodarowaniem terenu ani niekonieczne do jego zagospodarowania naruszają integralność tego terenu, jeżeli mogą one uniemożliwić trwałe utrzymanie istotnych cech danego terenu, związanych z występowaniem siedliska przyrodniczego o znaczeniu priorytetowym, którego ochrona uzasadniła umieszczenie tego terenu w wykazie terenów mających znaczenie dla Wspólnoty w rozumieniu tej dyrektywy. Przy dokonywaniu takiej oceny należy stosować zasadę ostrożności.

      (1)  Dz.U. C 226 z 30.7.2011.


title: Sprawa C-461/14: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii

text:
               22.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/16

         Skarga wniesiona w dniu 7 października 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-461/14)
   (2014/C 462/25)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Wilms i D. Loma-Osorio Lerena, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że Królestwo Hiszpanii nie wykonało zobowiązań ciążących na nim na podstawie art. 3 dyrektywy 85/337/EWG (1), zmienionej przez dyrektywy 97/22/WE (2) i 203/35 (3) w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, art. 4 ust. 4 dyrektywy 2009/147/WE (4) w sprawie ochrony dzikiego ptactwa do dnia 29 lipca 2008 r., daty wyznaczenia obszaru jako (SOOS), i art. 6 ust. 2 dyrektywy 92/43/WE (5) w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, od ww. daty wyznaczenia obszaru SOOS.

               —

               Obciążenie Królestwa Hiszpanii kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Okoliczności faktyczne dotyczą projektu nowej linii kolei dużej prędkości pomiędzy Sewillą, a Almerią, sekcjami „Marchena-Osuna I”, „Marchena-Osuna II” i „Variante de Osuna”, oraz możliwości błędnego zastosowania przez hiszpańskie organy przepisów z dyrektywy w sprawie oceny skutków wywieranych na środowisko naturalne, dyrektywy w sprawie ochrony dzikiego ptactwa i dyrektywy siedliskowej. Do wniosku takiego dochodzi się w szczególności z uwagi na potencjalny wpływ robót i późniejsze działanie osi kolei przechodzącej przez Andaluzję przez Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk (SOOS) Campiñas de Sevilla, który zdaniem Komisji nie został właściwie zbadany.

      (1)  Dyrektywa Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne 85/337/EWG, Dz.U. L 175, s. 40.

      (2)  Dz.U. L 73, s. 5.

      (3)  Dyrektywa 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidująca udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniająca w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE, Dz.U. L 156, s. 17.

      (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, Dz.U. L 20, s. 7.

      (5)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory Dz.U. L 206, s. 7.


title: Sprawa T-486/07: Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2011 r. — Ford Motor przeciwko OHIM — Alkar Automotive (CA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego CA — Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki towarowe KA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               7.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 139/16

         Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2011 r. — Ford Motor przeciwko OHIM — Alkar Automotive (CA)
   (Sprawa T-486/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego CA - Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki towarowe KA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 139/30
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Ford Motor Company (Dearborn, Michigan, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat R. Ingerl)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Alkar Automotive, SA (Derio, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat S. Alonso Maruri)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 października 2007 r. (sprawa R 85/2006-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Ford Motor Company a Alkar Automotive, SA.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Ford Motor Company zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008.


title: Sprawa T-274/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM — DSB (IC4) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego IC4 — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy ICE i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IC — Kryteria oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Względne podstawy odmowy rejestracji — Podobieństwo usług — Podobieństwo oznaczeń — Charakter odróżniający wcześniejszego znaku — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               22.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/40

         Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM — DSB (IC4)
   (Sprawa T-274/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego IC4 - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy ICE i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IC - Kryteria oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Względne podstawy odmowy rejestracji - Podobieństwo usług - Podobieństwo oznaczeń - Charakter odróżniający wcześniejszego znaku - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2011/C 311/72
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Deutsche Bahn (przedstawiciel: E. Haag, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: DSB (Kopenhaga, Dania) (przedstawiciel: T. Swanstrøm, adwokat)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 kwietnia 2009 r. (sprawa R 1380/2007-1) wydana w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu, którego stronami byli Deutsche Baon AG i DSB

      Sentencja

               1)

               Stwierdzona zostaje nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 kwietnia 2009 r. oraz decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 26 lipca 2007 r.

               2)

               OHIM zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Deutsche Baon AG w ramach niniejszego postępowania sądowego oraz w ramach postępowania przez Izbą Odwoławczą.

               3)

               OHIM i DSB ponoszą własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009


title: Sprawa T-297/07: Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2007 r. — TridonicAtco przeciwko OHIM (Intelligent Voltage Guard)

text:
               6.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/21

         Skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2007 r. — TridonicAtco przeciwko OHIM (Intelligent Voltage Guard)
   (Sprawa T-297/07)
   (2007/C 235/38)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: TridonicAtco GmbH & Co KG (Dornbirn, Austria) (przedstawiciel: adwokat L. Wiltschek)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               zmiana decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 31 maja 2007 r. (odwołanie R 108/2007-2) w ten sposób, że ochrona na poziomie wspólnotowym winna zostać przyznana międzynarodowemu słowno-graficznemu znakowi towarowemu nr 874 778 „Intelligent Voltage Guard”;

               —

               posiłkowo stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego celem ponownego rozpoznania;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania przed Izbą Odwoławczą i Sądem.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „Intelligent Voltage Guard” dla towarów z klas 9 i 11 (rejestracja międzynarodowa nr W 874 778).

      Decyzja eksperta: odrzucenie wniosku o rejestrację

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ znak towarowy „Intelligent Voltage Guard” ma charakter odróżniający,

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1).


title: Sprawa C-253/10: Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej

text:
               17.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 195/14

         Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej
   (Sprawa C-253/10)
   2010/C 195/21
   Język postępowania: słowacki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Tokár i A. Marghelis, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Słowacka

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie, że nie przyjmując krajowej strategii dotyczącej zmniejszenia ilości odpadów ulegających biodegradacji, które trafiają na składowiska, co jest wymagane zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów, Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 ust. 1 wspomnianej dyrektywy;

               —

               obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999r. w sprawie składowania odpadów „państwa członkowskie ustanawiają strategię krajową dotycząca zmniejszenia ilości odpadów ulegających biodegradacji, które trafiają na składowiska, nie później niż dwa lata po dacie ustanowionej w art. 18 ust. 1 i powiadamiają Komisję o tej strategii”. Artykuł 18 ust. 1 przewiduje, że „państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż w ciągu dwóch lat po jej wejściu w życie”. Na mocy jej art. 19 dyrektywa weszła w życie z dniem 16 lipca 1999 r. Z tego względu należało dostosować się do tej dyrektywy do dnia 16 lipca 2001 r. i spełnić obowiązek opracowania krajowej strategii wymaganej na podstawie art. 5 ust. 1 przed dniem 16 lipca 2003 r.
   Zważywszy, że w art. 54 aktu dotyczącego warunków przystąpienia nie został określony inny termin dla nowych państw członkowskich, Republik Słowacka była zobowiązana, na mocy art. 5 ust. 1 dyrektywy, opracować krajową strategię dotycząca zmniejszenia ilości odpadów ulegających biodegradacji, które trafiają na składowiska do dnia swojego przystąpienia, to znaczy do dnia 1 maja 2004 r. Republika Słowacka do chwili obecnej nie powiadomiła Komisji o takiej strategii.
   Z tego względu Komisja Europejska uważa, że Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów.


title: Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 56 z 10.3.2007 .

text:
               24.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/1

         (2007/C 69/01)
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 56 z 10.3.2007.

   Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 42 z 24.2.2007.

      Dz.U. C 20 z 27.1.2007.

      Dz.U. C 331 z 30.12.2006.

      Dz.U. C 326 z 30.12.2006.

      Dz.U. C 310 z 16.12.2006.

      Dz.U. C 294 z 2.12.2006.
   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Sprawa T-483/14: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Banco de Albacete przeciwko Komisji

text:
               11.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/52

         Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2014 r. – Banco de Albacete przeciwko Komisji
   (Sprawa T-483/14)
   2014/C 261/81
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Banco de Albacete, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J.L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero, A. Lamadrid de Pablo i A. Biondi)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Komisja zakwalifikowała w niej całokształt środków, której jej zdaniem stanowią tzw. hiszpański system leasingu podatkowego, jako niezgodną ze wspólnym rynkiem nową pomoc państwa;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 1 i 4 zaskarżonej decyzji, w których Komisja wskazała inwestorów AIE jako beneficjentów ww. rzekomej pomocy i jedynych adresatów nakazu jej zwrotu;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawiera on nakaz odzyskania rzekomej pomocy;

               —

               stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim zawiera on rozstrzygnięcie w przedmiocie legalności prywatnoprawnych umów zawieranych między inwestorami a innymi podmiotami, oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Zarzuty i główne argumenty skargi są identyczne z podniesionymi przez skarżącą w sprawie T-700/13 Bankia przeciwko Komisji.


title: Sprawa T-421/17: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2017 r. – Leino-Sandberg/Parlament Europejski

text:
               4.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 293/38

         Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2017 r. – Leino-Sandberg/Parlament Europejski
   (Sprawa T-421/17)
   (2017/C 293/47)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Päivi Leino-Sandberg (Helsinki, Finlandia) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer i S. Schubert)

      Strona pozwana: Parlament Europejski

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2017 r. odmawiającej stronie skarżącej dostępu do jego decyzji z dnia 8 lipca 2015 r. przyjętej w odpowiedzi na wniosek potwierdzający złożony przez osobę trzecią zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący błędu co do prawa, oczywistego błędu w ocenie oraz braku uzasadnienia w zastosowaniu wyjątku dotyczącego ochrony postępowań sądowych, ustanowionego w art. 4 ust. 2 rozporządzenia o przejrzystości.

                           —

                           Strona skarżąca twierdzi, że dokument, którego dotyczy wniosek o uzyskanie dostępu jest ostatecznym dokumentem o charakterze administracyjnym, niechronionym klauzulą tajności i nieobjętym żadnym wyjątkiem od zasady dostępu. Ponadto, jeżeli nawet by uznać, że wyjątek taki ma zastosowanie w niniejszej sprawie, zdaniem strony skarżącej strona pozwana w dokonała oczywiście błędnej wykładni tego wyjątku lub w sposób oczywiście błędny go zastosowała nie wykazując w jaki sposób ujawnienie tego dokumentu naruszyłoby postępowanie sądowe.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący błędu co do prawa, oczywistego błędu w ocenie oraz braku uzasadnienia w zastosowaniu kryterium nadrzędnego interesu publicznego, o którym mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia o przejrzystości.

               3.

               Zarzut trzeci, pomocniczy, dotyczący błędu co do prawa, oczywistego błędu w ocenie oraz braku uzasadnienia w zastosowaniu art. 4 ust. 6 rozporządzenia o przejrzystości.