title: Sprawa T-574/08: Skarga wniesiona w dniu 24 grudnia 2008 r. — Syndicat des thoniers méditerranéens i in. przeciwko Komisji

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/41

         Skarga wniesiona w dniu 24 grudnia 2008 r. — Syndicat des thoniers méditerranéens i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-574/08)
   (2009/C 69/94)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Syndicat des thoniers méditerranéens (Marsylia, Francja), Jean-Luc Buono, Gérard Buono, Marc Carreno, Roger Louis Paul Del Ponte (Balaruc les Bains, Francja), Serge Antoine Di Rocco (Frontignan, Francja), Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Jean Louis Etienne Jalabert (Sigean, Francja), Jean Gérald Lubrano (Marsylia, Francja), Gérald Jean Lubrano (Balaruc les Bains, Francja), Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Jean-Marc Penniello, Serge Antoine José Perez (Sorède, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Bonnefoi)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               ustalenie odpowiedzialności Komisji Europejskiej w zakresie skutków wykonania rozporządzenia Komisji (WE) nr 530/2008 z dnia 12 czerwca 2008 r. ustanawiającego środki nadzwyczajne w odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą prowadzących połowy tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym;

               —

               wypłatę odszkodowania w wysokości proporcjonalnej do skutków ustalonej odpowiedzialności; wartość odszkodowania została oszacowana na podstawie dołączonych dowodów i podlega potwierdzeniu i posiada następującą wartość wyrażoną w EUR:

                           —

                           Buono Jean-Luc i Gérard 323 053 lub 564 956 (stosownie — kwota przed opodatkowaniem lub po opodatkowaniu);

                           —

                           Carreno Marc symboliczne 1 EUR;

                           —

                           Del Ponte Roger 518 707 lub 703 707 (stosownie — kwota przed opodatkowaniem lub po opodatkowaniu);

                           —

                           Di Rocco Serge 388 047 lub 634 207 (stosownie — kwota przed opodatkowaniem lub po opodatkowaniu);

                           —

                           Donnarel Jean-Louis 351 685;

                           —

                           Flores Jean-François symboliczne 1 EUR;

                           —

                           Jalabert Jean Louis Etienne 144 643;

                           —

                           Lubrano Jean i Lubrano Jean Lucien 212 358;

                           —

                           Lubrano Jean-Gérald 237 160 lub 474 320 (stosownie — kwota przed opodatkowaniem lub po opodatkowaniu);

                           —

                           Lubrano Gérald 213 588;

                           —

                           Marin Fabrice i Marin Robert 466 665 lub 610 820 (stosownie — kwota przed opodatkowaniem lub po opodatkowaniu);

                           —

                           Marin Hervé, Marin Nicolas, Marin Robert, Marin Sébastien symboliczne;

                           —

                           Penniello Jean-Marc 624 000;

                           —

                           Perez Serge Antoine 54 645;

               —

               zadośćuczynienie za krzywdy moralne poniesione przez Syndicat des thoniers méditerranéens, współmierne do ustalonej odpowiedzialności Komisji lub kwotę ryczałtu w wysokości 30 000 EUR, które zostaną przeznaczone na informowanie członków związku w zakresie prawa wspólnotowego w dziedzinie rybołówstwa;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania oraz nakazanie zwrotu wszelkich kosztów pomocy prawnej, kosztów sądowych oraz wszelkich wydatków wynikających z doręczeń koniecznych na gruncie niniejszego postępowania, których szczegółowy wykaz zostanie przedłożony.

         Zarzuty i główne argumenty
   Strona skarżąca — marynarze-rybacy jaki i zrzeszający ich związek zawodowy, wnosi o naprawienie szkody, którą ponieśli oni ich zdaniem, wskutek ustanowienia rozporządzenia Komisji (WE) nr 530/2008 z dnia 12 czerwca 2008 r. ustanawiającego środki nadzwyczajne w odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą prowadzących połowy tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym (1) przez statki rybackie dokonujące połowów okrężnicą pływające pod banderą grecką, francuską, włoską, cypryjską, maltańską lub hiszpańską lub zarejestrowanych w tych państwach członkowskich.
   W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty i odwołujące się do nich argumenty oparte na:

               —

               naruszeniu zasad wyrażonych w kodeksie dobrej praktyki administracyjnej załączonego do regulaminu wewnętrznego Komisji, ponieważ Komisja nie przeprowadziła zebrań z Syndicat des thoniers méditerranéens, mimo faktu, iż złożyła takie zobowiązanie;

               —

               braku odszkodowania na rzecz podmiotów po stronie skarżącej, którym odmówiono prawa do połowu, podczas gdy nie osiągnęli oni jeszcze służących im kwot połowowych;

               —

               faktu, że środki podjęte przez Komisję nie przedstawiają normalnego ryzyka właściwego danemu sektorowi gospodarki, które strona skarżąca winna ponieść bez odszkodowania;

               —

               braku dowodów na konieczność podjęcia przywołanych środków ponieważ jako że zostały zastosowane na podstawie matematycznej ekstrapolacji nie mają one waloru dowodowego;

               —

               faktu, że sporne środki nie zostały podjęte na podstawie istotnego zagrożenia;

               —

               naruszenia zasady pewności prawa, ponieważ rozporządzenie zamykające połów tuńczyka błękitnopłetwego zostało ustanowione w bardzo krótkim terminie, uchylając przepisy, zgodnie z którymi zaledwie rozpoczęto okres połowowy;

               —

               naruszenia praw podstawowych gwarantowanych przez Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej (2), w szczególności praw pracowniczych i prawa własności.

      (1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 530/2008 z dnia 12 czerwca 2008 r. ustanawiające środki nadzwyczajne w odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą prowadzących połowy tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym (Dz.U. L 155, s. 9).

      (2)  Dz.U. 2000, C 364, s. 1.


title: Sprawa C-373/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 21 maja 2014 r. w sprawie T-519/09 Toshiba Corporation przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 31 lipca 2014 r. przez Toshiba Corporation

text:
               29.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/15

         Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 21 maja 2014 r. w sprawie T-519/09 Toshiba Corporation przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 31 lipca 2014 r. przez Toshiba Corporation
   (Sprawa C-373/14 P)
   2014/C 339/18
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Toshiba Corporation (przedstawiciele: J. F. MacLennan, solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt, J. Jourdan i P. Berghe, adwokaci)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącej odwołanie

               —

               uchylenie wyroku Sądu z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie T-519/09 Toshiba Corporation przeciwko Komisji Europejskiej w zakresie, w jakim Sąd oddalił skargę Toshiby o stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 decyzji Komisji Europejskiej w sprawie COMP/39.129 – Transformatory mocy, i stwierdzenie nieważności decyzji;

               —

               ewentualnie, skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd zgodnie z oceną prawną zawartą w wyroku Trybunału Sprawiedliwości, a w każdym razie

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez Toshibę w postępowaniu przed Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnosząca odwołanie kwestionuje wyrok Sądu z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie T-519/09 Toshiba Corporation przeciwko Komisji Europejskiej (zwany dalej „zaskarżonym wyrokiem”), w której Toshiba Corporation (zwana dalej „Toshibą”) wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej w sprawie COMP/39.129 – Transformatory mocy. W zaskarżonym wyroku Sąd oddalił skargę Toshiby w zakresie wszystkich zarzutów i obciążył ją kosztami postępowania. W ramach niniejszego odwołania Toshiba podnosi, że Sąd dopuścił się następujących błędów co do prawa:

               —

                  Zarzut pierwszy: Toshiba twierdzi, że Sąd zastosował błędne kryterium prawne, gdy uznał, iż japońscy producenci transformatorów mocy byli potencjalnymi konkurentami na rynku EOG, po pierwsze na tej podstawie że ograniczenia w wejściu na rynek EOG nie były nie do pokonania, a po drugie na podstawie istniejącej umowy dżentelmeńskiej; zamiast tego Sąd winien był sprawdzić, czy japońscy producenci mieli faktycznie konkretną możliwość wejścia na rynek EOG i czy takie wejście stanowiło część ekonomicznie opłacalnej strategii. Z uwagi na brak potencjalnej konkurencji między japońskimi i europejskimi producentami umowa dżentelmeńska nie mogła naruszyć art. 81 WE, a Komisja nie była uprawniona do prowadzenia dochodzenia w sprawie. W związku z tym należy uchylić zaskarżony wyrok i stwierdzić nieważność spornej decyzji w odniesieniu do Toshiby.

               —

                  Zarzut drugi: Toshiba podnosi, że Sąd wypaczył treść pisma, w którym inny uczestnik postępowania oświadczył, iż nie kwestionował ustaleń Komisji. Komisja uznała, że owo pismo zastąpiło wcześniejsze oświadczenie tego uczestnika potwierdzające, że nie dokonał on żadnej sprzedaży w EOG. Jednakże stanowi to wypaczenie dowodu, na którym Sąd oparł się, by uznać, iż ograniczenia w wejściu na rynek EOG nie były nie do pokonania. Toshiba podnosi w związku z tym, że należy uchylić zaskarżony wyrok i stwierdzić nieważność spornej decyzji.

               —

                  Zarzut trzeci: Toshiba twierdzi, że Sad przedstawił wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie, zastosował błędne kryterium prawne w zakresie publicznego zdystansowania się od naruszenia i naruszył zasadę odpowiedzialności osobistej, gdy uznał, iż argumentacja Toshiby dotycząca braku jej udziału w spotkaniu w Zurichu w 2003 r. była „bezskuteczna”. Należy zatem uchylić zaskarżony wyrok i stwierdzić nieważność spornej decyzji w zakresie, w jakim uznano w nich, że Toshiba w dalszym ciągu brała udział w umowie dżentelmeńskiej aż do maja 2003 r.

               —

                  Zarzut czwarty: Toshiba podnosi, że Sąd dokonał błędnej wykładni pkt 18 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien, gdy uwzględnił udziały w rynku światowym celem ustalenia znaczenia uczestników w ramach naruszenia. Należy zatem uchylić zaskarżony wyrok i stwierdzić nieważność spornej decyzji w zakresie, w jakim obliczono w nich kwotę grzywny nałożonej na Toshibę na podstawie udziału Toshiby w rynku światowym, i należy odpowiednio obniżyć kwotę grzywny nałożonej na Toshibę.


title: Sprawa C-451/04: Skarga wniesiona dnia 27 października 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               18.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 314/7

         Skarga wniesiona dnia 27 października 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-451/04)
   (2004/C 314/14)
   W dniu 27 października 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez C. O'Reilly i A.-M. Rouchaud-Joët, działające w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Republice Francuskiej.
   Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

               1)

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędne do wykonania dyrektywy Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między Państwami Członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami (1), a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

               2)

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na transpozycję dyrektywy do krajowego systemu prawnego upłynął dnia 31 grudnia 2002 r.

      (1)  Dz.U. L 212 z 7.8.2001, str. 12.


title: Sprawa T-741/15: Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – British Aggregates i in./Komisja

text:
               22.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/38

         Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2015 r. – British Aggregates i in./Komisja
   (Sprawa T-741/15)
   (2016/C 068/48)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: British Aggregates Association (Lanark, Zjednoczone Królestwo), Tinney Quarries Ltd (St. Johnston, Irlandia), MBC Quarries Ltd (Ballybofey, Irlandia), Mac Sand Ltd (Stranorlar, Irlandia) (przedstawiciele: adwokat L. Van den Hende oraz A. White, Solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (UE) 2015/1583 z dnia 4 sierpnia 2014 r. opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 25 września 2015 r. w sprawie programu pomocy SA.18859 (11/C) (ex 65/10 NN) wdrożonego przez Zjednoczone Królestwo – Zwolnienie z opłaty za wydobycie kruszywa w Irlandii Północnej (ex N 2/04); oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo, gdy stwierdziła, iż naruszenie art. 110 TFUE, a tym samym art. 107 TFUE, mogło zostać usunięte z mocą wsteczną, co skutkowałoby przywróceniem zgodności z rynkiem wewnętrznym zwolnienia z opłaty za wydobycie kruszywa w Irlandii Północnej.

               2.

               Zarzut drugi, podniesiony posiłkowo w stosunku do zarzutu pierwszego, dotyczący tego, że Komisja naruszyła prawo oraz dopuściła się błędów w ocenie, gdy stwierdziła, że środek naprawczy z mocą wsteczną podjęty przez Zjednoczone Królestwo był zgodny z zasadą skuteczności i z prawem do skutecznego środka prawnego.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący tego, że Komisja dopuściła się błędów w ocenie, gdy stwierdziła, że zwolnienie z opłaty za wydobycie kruszywa w Irlandii Północnej było zgodne z Wspólnotowymi wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (1) (Wytyczne z 2008 r. w sprawie pomocy na rzecz środowiska naturalnego) i tym samym z art. 107 ust. 3 lit c) TFUE. W szczególności Komisja dopuściła się błędów w ocenie, gdy stwierdziła, że spełniona została część trzecia kryterium konieczności określonego w wytycznych z 2008 r. w sprawie pomocy na rzecz środowiska naturalnego, dotycząca rozstrzygnięcia kwestii, czy kamieniołomy w Irlandii Północnej nie mogły przerzucać na konsumentów opłaty za wydobycie kruszywa bez istotnego ograniczenia sprzedaży.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący tego, że Komisja nie dokonała niepodważalnie starannego i bezstronnego zbadania tego, czy środek naprawczy z mocą wsteczną podjęty przez Zjednoczone Królestwo był zgodny z zasadą skuteczności i z prawem do skutecznego środka prawnego oraz tego, czy spełniona została część trzecia kryterium konieczności określonego w wytycznych z 2008 r. w sprawie pomocy na rzecz środowiska naturalnego.

               5.

               Zarzut piąty dotyczący tego, że Komisja nie przedstawiła uzasadnienia zgodnie z art. 296 TFUE na temat tego, dlaczego środek naprawczy z mocą wsteczną podjęty przez Zjednoczone Królestwo był zgodny z zasadą skuteczności i z prawem do skutecznego środka prawnego oraz na temat tego, dlaczego spełniona została część trzecia kryterium konieczności określonego w wytycznych z 2008 r. w sprawie pomocy na rzecz środowiska naturalnego.

      (1)  Wspólnotowe wytyczne dotyczące pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego, Dz.U. 2008 C 82, s. 1.


title: Sprawa T-534/15: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2015 r. – LG Electronics/OHIM – Cyrus Wellness Consulting (Viewty GT)

text:
               9.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/38

         Skarga wniesiona w dniu 16 września 2015 r. – LG Electronics/OHIM – Cyrus Wellness Consulting (Viewty GT)
   (Sprawa T-534/15)
   (2015/C 371/39)
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: LG Electronics, Inc. (Seul, Republika Korei) (przedstawiciel: adwokat M. Graf)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berlin, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający elementy słowne „Viewty GT” – zgłoszenie nr 9 017 237

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 czerwca 2015 r. w sprawach połączonych R 1937/2014-2 i R 1564/2014-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesiony zarzut

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-454/09: Skarga wniesiona w dniu 19 listopada 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/33

         Skarga wniesiona w dniu 19 listopada 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-454/09)
   2010/C 24/60
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Righini i B. Stromsky, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Włoska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że Republika Włoska, nie podejmując w wyznaczonych terminach wszelkich niezbędnych środków w celu uchylenia pomocy uznanej za niezgodną z prawem i wspólnym rynkiem w decyzji Komisji 2008/697/WE (1) z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 13/07 (ex NN 15/06 i N 734/06) udzielonej przez Włochy spółce New Interline [notyfikowanej w dniu 17 czerwca 2008 r. jako dokument nr C(2008) 1321], uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2, 3 i 4 rzeczonej decyzji oraz traktatu WE;

               —

               obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin, w którym Włochy powinny były uchylić i odzyskać pomoc przyznaną niezgodnie z prawem, upłynął cztery miesiące po doręczeniu decyzji. Ponad rok później władze włoskie nadal nie podjęły niezbędnych środków w celu wykonania decyzji i odzyskania pomocy.

      (1)  Dz.U. L 235, s. 12.


title: Sprawa T-81/15: Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2015 r. – Facchinello/OHIM – Olimpia Splendid (Synthesis)

text:
               13.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/41

         Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2015 r. – Facchinello/OHIM – Olimpia Splendid (Synthesis)
   (Sprawa T-81/15)
   (2015/C 118/53)
   Język skargi: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Danila Facchinello (Molinella, Włochy) (przedstawiciel: adwokat F. Torlontano)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Olimpia Splendid SpA (Gualtieri, Włochy)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „Synthesis” – wspólnotowy znak towarowy nr 2 8 71  069

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21.11.2014 r. w sprawie R 2169/2013-1

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21.11.2014 r., a w rezultacie, stwierdzenie, że prawa do wspólnotowego znaku towarowego Synthesis w odniesieniu do towarów należących do klasy 11 (klimatyzatory) nie wygasły;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w zakresie, w jakim Pierwsza Izba Odwoławcza stwierdziła wygaśnięcie praw do wspólnotowego znaku towarowego ze względu na to, że przedstawione przez jego właściciela dowody nie były w stanie wykazać faktycznego korzystania ze znaku wspólnotowego.


title: Sprawa T-545/13: Skarga wniesiona w dniu 8 października 2013 r. — Al Matri przeciwko Radzie

text:
               7.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 359/18

         Skarga wniesiona w dniu 8 października 2013 r. — Al Matri przeciwko Radzie
   (Sprawa T-545/13)
   2013/C 359/35
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Fahed Mohamed Sakher Al Matri (Doha, Katar) (przedstawiciele: M. Lester, Barrister, oraz G. Martin, Solicitor)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2013/409/WPZiB (1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 735/2013 (2), w zakresie, w jakim znajdują zastosowanie wobec skarżącego;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący tego, że strona pozwana dopuściła się oczywistego błędu w ocenie co do tego, że skarżący spełnia kryteria do znalezienia się w wykazie zawartym w zaskarżonych aktach.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa skarżącego do obrony oraz jego prawa do skutecznej ochrony sądowej.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczący braku właściwego uzasadnienia.

               4)

               Zarzut czwarty dotyczący nieuzasadnionego i nieproporcjonalnego ograniczenia prawa własności skarżącego oraz jego prawa do prowadzenia działalności gospodarczej.

      (1)  Decyzja 2013/409/WPZiB z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie wykonania decyzji 2011/72/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. 2013 L 204, s. 52)

      (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 735/2013 z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 101/2011 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. 2013 L 204, s. 23)


title: Sprawa C-549/11: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 grudnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd — Bułgaria) — Direktor na direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — grad Burgas, pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite przeciwko Orfej Byłgarija EOOD (Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 63, 65, 73 i 80 — Ustanowienie przez osoby fizyczne na rzecz spółki prawa zabudowy w zamian za usługi budowlane świadczone przez tę spółkę na rzecz owych osób fizycznych — Umowa zamiany — Podatek VAT od usług budowlanych — Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego — Wymagalność — Zapłata z wyprzedzeniem całości wynagrodzenia — Zaliczka — Podstawa opodatkowania transakcji w wypadku wynagrodzenia w formie towarów lub usług — Bezpośrednia skuteczność)

text:
               16.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/10

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 19 grudnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wyrchowen administratiwen syd — Bułgaria) — Direktor na direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — grad Burgas, pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite przeciwko Orfej Byłgarija EOOD
   (Sprawa C-549/11) (1)

   (Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 63, 65, 73 i 80 - Ustanowienie przez osoby fizyczne na rzecz spółki prawa zabudowy w zamian za usługi budowlane świadczone przez tę spółkę na rzecz owych osób fizycznych - Umowa zamiany - Podatek VAT od usług budowlanych - Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego - Wymagalność - Zapłata z wyprzedzeniem całości wynagrodzenia - Zaliczka - Podstawa opodatkowania transakcji w wypadku wynagrodzenia w formie towarów lub usług - Bezpośrednia skuteczność)
   2013/C 46/18
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd odsyłający

   Wyrchowen administratiwen syd

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Direktor na direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” — grad Burgas, pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite

      Strona pozwana: Orfej Byłgarija EOOD

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Wyrchowen administratiwen syd — Wykładnia art. 63, 65, 73 i 80 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Wystąpienie zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT dla świadczenia robót budowlanych — Ustanowienie przez osoby fizyczne prawa zabudowy na rzecz spółki w zamian za usługi robót budowlanych świadczone przez tę spółkę na rzecz owych osób fizycznych — Zapłata z wyprzedzeniem — Przepisy krajowe przewidujące jako podstawę opodatkowania transakcji, w wypadku świadczenia wzajemnego polegającego na dostawie towarów lub świadczeniu usług, wartość rynkową tych towarów lub usług

      Sentencja

               1)

               Artykuły 63 i 65 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji ustanowienia na rzecz spółki prawa zabudowy w celu wzniesienia budynku w zamian za usługi budowlane polegające na wybudowaniu lokali znajdujących się w tym budynku, które spółka ta zobowiązuje się wydać wykończone pod klucz osobom, które ustanowiły na jej rzecz prawo zabudowy, dopuszczają one, by podatek VAT stał się wymagalny z chwilą ustanowienia prawa zabudowy, to jest przed wykonaniem owych usług, jeżeli w chwili ustanowienia prawa zabudowy znane są wszystkie istotne elementy przyszłego świadczenia, a w szczególności jeżeli usługi, jakie mają zostać wykonane, zostały precyzyjnie określone, zaś wartość owego prawa można wyrazić w pieniądzu, co ustalić winien sąd odsyłający.

               2)

               W okolicznościach takich jak w sprawie głównej, w których transakcja nie miała miejsca między osobami powiązanymi w rozumieniu art. 80 dyrektywy 2006/112, co jednakże winien ustalić sąd odsyłający, art. 73 i 80 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu takich przepisów krajowych jak przepis mający zastosowanie w sprawie głównej, w myśl którego podstawą opodatkowania transakcji, w ramach której całość wynagrodzenia stanowią towary lub usługi, jest wartość rynkowa tych towarów lub usług.

               3)

               Artykuły 63, 65 i 73 dyrektywy 2006/112 są bezpośrednio skuteczne.

      (1)  Dz.U. C 13 z 14.1.2012.


title: Sprawa T-205/04: Skarga wniesiona dnia 8 czerwca 2004 r. przez Alessandro Ianniello przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               28.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/26

         Skarga wniesiona dnia 8 czerwca 2004 r. przez Alessandro Ianniello przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-205/04)
   (2004/C 217/47)
   Język postępowania: francuski
   Dnia 8 czerwca 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich przez Alessandro Ianniello, zamieszkałego w Brukseli, reprezentowanego przez Stephane Rodrigues i Yolę Minatchy, avocats, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.
   Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               uchylenie decyzji organu uprawnionego do mianowania (AIPN) z dnia 18 lutego 2004 r. zawierającej odpowiedź na sprzeciw Pana Alessandro Ianniello, a także o uchylenie odnoszącego się do niego sprawozdania oceniającego przebieg kariery zawodowej sporządzonego za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r;

               —

               ustalenie odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty Europejskiej wynikającej z faktu wydania zaskarżonej decyzji oraz ze sporządzenia z opóźnieniem sprawozdania odnoszącego się do skarżącego, oceniającego przebieg kariery zawodowej za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r;

               —

               zasądzenie na rzecz skarżącego odszkodowania w związku z poniesioną szkodą w wysokości 5000 euro;

               —

               obciążenie strony pozwanej wszelkimi kosztami.

         Zarzuty i główne argumenty
   Przedmiotowa skarga sporządzona została w odniesieniu do decyzji AIPN z dnia 18 lutego 2004 r., oddalającej sprzeciw skarżącego, w którym wnosił o ponowne rozpatrzenie sprawozdania oceniającego przebieg kariery zawodowej dotyczącego jego osoby za okres od dnia 1 lipca 2001 do dnia 31 grudnia 2002 r., która to decyzja nie uznawała za konieczne otwarcie dochodzenia administracyjnego w odniesieniu do pewnych dokumentów przedłożonych Komisji parytetowej ds. oceny Dyrekcji Generalnej RELEX.
   Na poparcie swych żądań skarżący podnosi naruszenie istotnych norm proceduralnych takich jak jego prawo do obrony, obowiązek bezstronności organu administracyjnego oraz obowiązek uzasadnienia aktów.
   Ponadto zaskarżona decyzja nie uwzględniała prawa skarżącego do ochrony jego danych osobowych, obowiązku rzetelności i zasady dobrego administrowania.


title: Sprawa C-257/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 15 maja 2017 r. – C, A/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               14.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 15 maja 2017 r. – C, A/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Sprawa C-257/17)
   (2017/C 269/03)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Raad van State

      Strony w postępowaniu głównym

      Wnoszący odwołanie: C, A

      Druga strona postępowania: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w świetle art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz.U. 2003, L 251; sprostowanie Dz.U. 2012, L 71, [s. 12]) i wyroku Nolan (EU:C:2012:638) Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne niderlandzkiego sądu w sprawie wykładni przepisów tej dyrektywy w związku ze sporem prawnym dotyczącym prawa pobytu członków rodziny członka rodziny rozdzielonej mającego niderlandzkie obywatelstwo, jeżeli w prawie niderlandzkim uznano, że dyrektywa ta ma bezpośrednie i bezwarunkowe zastosowanie do tych członków rodziny?

               2)

               Czy art. 15 ust. 1 i 4 dyrektywy Rady 2003/86/WE […] należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie regulacji krajowej takiej jak ta będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, która przewiduje, że wniosek o wydanie samoistnego dokumentu pobytowego cudzoziemca, który zgodnie z prawem przebywa dłużej niż pięć lat na terytorium danego państwa członkowskiego w ramach łączenia rodzin, może zostać odrzucony, ponieważ cudzoziemiec nie spełnił przepisanych w prawie krajowym działań integracyjnych?

               3)

               Czy art. 15 ust. 1 i 4 dyrektywy Rady 2003/86/WE […] należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie regulacji krajowej takiej jak ta będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, na podstawie której samoistny dokument pobytowy może zostać wystawiony najwcześniej od momentu złożenia wniosku?


title: Sprawa C-245/05: Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 20 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf — Niemcy) — Metro International GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/31

         Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 20 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf — Niemcy) — Metro International GmbH przeciwko Hauptzollamt Düsseldorf
   (Sprawa C-245/05) (1)

   (2008/C 64/45)

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 205 z 20.8.2005.


title: Sprawa T-626/11: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2011 r. — Sky Deutschland i Sky Deutschland Fernsehen przeciwko Komisji Europejskiej

text:
               18.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 49/26

         Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2011 r. — Sky Deutschland i Sky Deutschland Fernsehen przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa T-626/11)
   2012/C 49/47
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Sky Deutschland AG (Unterföhring, Niemcy) i Sky Deutschland Fernsehen GmbH & Co. KG (Unterföhring) (prezedstawiciele: adwokaci A. Cordewener, F. Kutt i C. Jehke)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 26 stycznia 2011 r. w postępowaniu dotyczącym pomocy państwa C 7/2010 (ex CP 250/2009 oraz NN 5/2010) „KStG, Sanierungsklausel”;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności ww. decyzji przynajmniej w zakresie, w jakim nie uregulowano w niej na korzyść przedsiębiorstw takich jak przedsiębiorstwo skarżącej opartego na zasadzie ochrony zaufania wyjątku od obowiązku żądania zwrotu zawartego w art. 4 i 5 wzgl. przynajmniej nie przewidziano względem takich przedsiębiorstw przejściowego uregulowania;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zasadniczo następujące zarzuty:

               —

               Pozwana błędnie doszła w zaskarżonej decyzji do wniosku, że w przypadku „klauzuli naprawczej” z § 8c ust. 1a niemieckiej Körperschaftsteuergesetz (ustawa o podatku od osób prawnych, zwana dalej „KStG”) chodzi o niezgodną z prawem pomoc na podstawie art. 107 ust. TFUE. Skarżące podnoszą w tym względzie między innymi, że pozwana błędnie wychodzi z założenia, że uregulowanie § 8c ust. 1a KStG ma selektywny charakter i stanowi nieuzasadniony wyjątek od ustanowionej w § 8c ust. 1 zasady, zgodnie z którą straty podatkowe osoby prawnej w przypadku zmiany swojej struktury udziałów są likwidowane przy spełnieniu określonych przesłanek. Zdaniem skarżących regulacja § 8c ust. 1a KStG błędnie została zakwalifikowana jako miarodajny w przypadku badania pod kątem pomocy wewnątrzkrajowy system referencji.

               —

               System referencji będący punktem odniesienia stanowi w prawie niemieckim zasadniczo daną możliwość międzyokresowego zaliczania strat, która wynika z obiektywnej tzw. zasady netto. Zdaniem skarżących „klauzula naprawcza” z § 8c ust. 1a KStG ten system referencji jedynie potwierdza. Ponadto § 8c ust. 1a KStG może również dlatego nie stanowić miarodajnego system referencji, ponieważ norma ta zgodnie założeniami niemieckiej ustawy zasadniczej jest niezgodna z konstytucją.

               —

               Uregulowanie § 8c ust. 1a KStG stanowi ponadto tzw. środek o charakterze ogólnie obowiązującym, który potencjalnie stanowi korzyść dla wszystkich podmiotów gospodarczych ponoszących stratę i poprzez który nie jest uprzywilejowana żadna wydzielona grupa uczestników rynku. Według stanowiska skarżących „klauzula naprawcza” tym samym nie ma charakteru selektywnego.

               —

               „Klauzula naprawcza” z § 8c ust. 1a KStG jest uzasadniona naturą i wewnętrzną konstrukcją systemu podatkowego, ponieważ norma ta ogranicza skutki wynikające z zawartego w § 8c ust. 1 KStG limitu odliczenia straty. Skarżące podnoszą w tym względzie, że w przypadku § 8c KStG w pierwotnym brzmieniu chodzi o zbyt daleko posuniętą regulacje zapobiegania nadużyciom i że późniejsze (i wsteczne) uzupełnienie tego przepisu przez z § 8c ust. 1a KStG redukuje jedynie zbędną treść uregulowania z § 8c ust. 1 KStG i w tym zakresie odtwarza ponownie ogólny międzyokresowe zaliczenia strat jako właściwy system referencji.

               —

               Wreszcie skarżące podnoszą, że korzystają z ochrony zaufania, ponieważ negatywna decyzja pozwanej była nie do przewidzenia i również nie zostały zakwestionowane przez pozwaną stanowiąca poprzedniczkę norma z § 8 ust. 4 KStG w dawnym brzmieniu, jak również porównywalne regulacje w innych państwach członkowskich.


title: Sprawa C-656/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud České republiky (Republika Czeska) w dniu 12 grudnia 2013 r. — L przeciwko M, R i K

text:
               22.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 85/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud České republiky (Republika Czeska) w dniu 12 grudnia 2013 r. — L przeciwko M, R i K
   (Sprawa C-656/13)
   2014/C 85/19
   Język postępowania: czeski

      Sąd odsyłający

   Nejvyšší soud České republiky

      Strony w postępowaniu głównym

      Wnioskodawczyni: L

      Pozostali uczestnicy postępowania: M; R i K

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 12 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 (1) z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (zwanego dalej „rozporządzeniem Bruksela II bis”) należy interpretować w ten sposób, że ustanawia on jurysdykcję w odniesieniu do postępowania w sprawie odpowiedzialności rodzicielskiej również wtedy, gdy nie toczy się żadne postępowanie powiązane (tzn. „postępowania inne niż te, o których mowa w ust. 1”)?
               W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

               2)

               Czy art. 12 ust. 3 rozporządzenia Bruksela II bis należy interpretować w ten sposób, że jako uznanie wyraźne lub w inny jednoznaczny sposób rozumie się także sytuację, gdy uczestnik, który nie rozpoczął postępowania, składa wniosek o wszczęcie postępowania w tej samej sprawie, jednakże następnie podczas pierwszej ciążącej na nim czynności podnosi brak jurysdykcji sądu w postępowaniu rozpoczętym uprzednio przez drugiego uczestnika?

      (1)  Dz.U. L 388,s. 1.


title: Sprawa T-368/08: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2008 r. — Atlantean przeciwko Komisji

text:
               22.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/43

         Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2008 r. — Atlantean przeciwko Komisji
   (Sprawa T-368/08)
   (2008/C 301/74)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Atlantean Ltd (Killybegs, Irlandia) (przedstawiciele: M. Fraser, D. Hennessy, Solicitors, G. Hogan SC, E. Regan i C. Toland, Barristers)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności skierowanej do Irlandii decyzji Komisji C(2008) 3236 z dnia 26 czerwca 2008 r. wydanej w odpowiedzi na wniosek Irlandii dotyczący Atlantean;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty
   W niniejszej sprawie skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 3236 (wersja ostateczna) z dnia 26 czerwca 2008 r. odrzucającej wniosek Irlandii o powiększenie zdolności połowowej należącego do skarżącej statku Atlantean, zgodnie z czwartym wieloletnim programem orientacji dla floty rybackiej (WPO-IV) w związku z poprawą bezpieczeństwa, warunków żeglugi morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów i warunków pracy na statkach o długości całkowitej większej niż 12 m. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2006 r. Trybunał stwierdził nieważność pierwszej decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. (1) odrzucającej wniosek Irlandii w zakresie, w jakim dotyczyła ona należącego do skarżącej statku Atlantean (2).
   Dla poparcia swych twierdzeń skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja nie została podjęta w oparciu o kryteria określone w decyzji Rady 97/413/WE (3), którą uważa ona za właściwą podstawę prawną, lecz na podstawie art. 11 ust. 5 rozporządzenia Rady 2371/2002/WE (4). Skarżąca utrzymuje zatem, że Komisja nie tylko nie miała uprawnień do wydania tej decyzji, ale także naruszyła zasadę nieretroaktywności, pewności prawnej, ochrony uzasadnionych oczekiwań, zasady niedyskryminacji i równego traktowania, a także zasadę proporcjonalności. Skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 253 WE, a także prawo skarżącej do bycia wysłuchaną i jej prawo własności. Skarżąca podnosi dalej, że Komisja nadużyła swych kompetencji, działała mala fides oraz popełniła rażący i nieznajdujący uzasadnienia błąd w wydanej przezeń decyzji. Skarżąca podnosi także, iż Komisja przekroczyła granice swobodnego uznania.
   Ponadto skarżąca twierdzi, że wydając zaskarżoną decyzję Komisja zmierzała do udaremnienia roszczeń odszkodowawczych dochodzonych przez skarżącą w toczącej się przed Sądem sprawie T-125/08 (5), a zatem nie działała bona fide.

      (1)  Dz.U. 2003, L 90, s. 48.

      (2)  Sprawa T-192/03 Atlantean Ltd. przeciwko Komisji, (Zb. Orz. s. II-42).

      (3)  Decyzja Rady z dnia 26 czerwca 1997 r. w sprawie określenia celów i szczegółowych reguł dotyczących restrukturyzacji sektora rybołówstwa wspólnotowego w okresie od 1 stycznia 1997 r. do 31 grudnia 2001 r. dla uzyskania trwałej równowagi pomiędzy zasobami a ich eksploatacją, (Dz.U. L 175, s. 27).

      (4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, (Dz.U. L 358, s. 59).

      (5)  Sprawa T-125/08 Atlantean Ltd przeciwko Komisji, (Dz.U. C 116, s. 28).


title: Sprawa T-636/13: Wyrok Sądu z dnia 23 października 2015 r. – Trekstor/OHIM – MSI Technology (MovieStation) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy MovieStation — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Artykuł 52 rozporządzenia nr 207/2009]

text:
               14.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 414/26

         Wyrok Sądu z dnia 23 października 2015 r. – Trekstor/OHIM – MSI Technology (MovieStation)
   (Sprawa T-636/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy MovieStation - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Artykuł 52 rozporządzenia nr 207/2009])
   (2015/C 414/33)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: TrekStor Ltd (Hongkong, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker i M. Alber)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: G. Schneider i A. Schifko, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: MSI Technology GmbH (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Lieb)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 września 2013 r. (sprawa R 1914/2012-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy TrekStor Ltd a MSI Technology GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               TrekStor Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

               3)

               MSI Technology GmbH pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 39 z 8.2.2014.


title: Sprawa F-110/07: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 12 grudnia 2007 r. — Kerelov przeciwko Komisji (Służba publiczna — Oczywista niedopuszczalność — Artykuł 44 ust. 1 lit. c) regulaminu Sądu Pierwszej Instancji)

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/64

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 12 grudnia 2007 r. — Kerelov przeciwko Komisji
   (Sprawa F-110/07)
   (Służba publiczna - Oczywista niedopuszczalność - Artykuł 44 ust. 1 lit. c) regulaminu Sądu Pierwszej Instancji)
   (2008/C 64/105)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Georgi Kerelov (Pazardzhik, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat A. Kerelov)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji EPSO z dnia 7 lutego 2007 r. o nieprzekazaniu skarżącemu informacji i dokumentów dotyczących konkursu oraz wniosek o naprawienie w ten sposób poniesionej szkody
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Każda ze stron pokryje własne koszty.


title: Sprawa T-78/06: Skarga wniesiona w dniu  24 lutego 2006 r.  — Armando Álvarez przeciwko Komisji

text:
               20.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 121/14

         Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2006 r. — Armando Álvarez przeciwko Komisji
   (Sprawa T-78/06)
   (2006/C 121/24)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Armando Álvarez, S.A. (Madryt, Hiszpania) [Przedstawiciele: E. Garayar y A. García Castillo, abogados]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie dopuszczalności niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie COMP/F/38.354 w zakresie obciążenia spółki Armando Álvarez, S.A. odpowiedzialnością;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez Armando Álvarez, S.A..

         Zarzuty i główne argumenty
   Przedmiotem skargi jest stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. w sprawie COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe. W zaskarżonej decyzji Komisja uznała, że przedsiębiorstwa, wśród których znajdowała się skarżąca, naruszyły art. 81 traktatu WE uczestnicząc w latach 1991-2002 w porozumieniach i uzgodnionych praktykach w sektorze plastikowych worków przemysłowych na terytorium Niemiec, Belgii, Niderlandów, Luksemburga, Hiszpanii i Francji. Za te naruszenia Komisja nałożyła na skarżącą grzywnę, za zapłatę której skarżąca odpowiada solidarnie ze spółką Plásticos Españoles, S.A.
   Na poparcie swoich żądań skarżąca podnosi błędną ocenę stanu faktycznego i naruszenie zasady domniemania niewinności oraz prawa do obrony skarżącej ze strony Komisji.


title: Sprawa F-14/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 15 grudnia 2010 r. — Almeida Campos i in. przeciwko Radzie (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2008 r. — Porównanie osiągnięć administratorów zajmujących stanowiska lingwistyczne z osiągnięciami administratorów zajmujących stanowiska ogólne)

text:
               5.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/18

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 15 grudnia 2010 r. — Almeida Campos i in. przeciwko Radzie
   (Sprawa F-14/09) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2008 r. - Porównanie osiągnięć administratorów zajmujących stanowiska lingwistyczne z osiągnięciami administratorów zajmujących stanowiska ogólne)
   2011/C 38/34
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Ana Maria Almeida Campos (Bruksela, Belgia) i inni (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis i É. Marchal)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer i G. Kimberley, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o nieawansowaniu skarżących do grupy zaszeregowania AD 12 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2008 r. oraz w razie potrzeby decyzji wydanych w ramach tego samego postępowania o awansowaniu do tej grupy urzędników, których nazwiska zamieszczone zostały na liście osób awansowanych, opublikowanej w drodze komunikatu do personelu nr 72/08 z dnia 21 kwietnia 2008 r.

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji, mocą których Rada Unii Europejskiej odmówiła awansowania A.M. Almeidy Campos, R. Dariol, S. Morello i K. Verstreken do grupy zaszeregowania AD 12 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2008 r.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona.

               3)

               Rada Unii Europejskiej pokrywa całość kosztów postępowania.

      (1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009, s. 40.


title: Sprawa C-483/07: Postanowienie Trybunału z dnia 17 lutego 2009 r. — Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Skarga o stwierdzenie nieważności — Zarejestrowanie przez Komisję domeny galileo.eu — Artykuł 230 akapit czwarty WE — Decyzja dotycząca osoby fizycznej lub prawnej indywidualnie — Skarga oczywiście bezzasadna)

text:
               12.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 220/15

         Postanowienie Trybunału z dnia 17 lutego 2009 r. — Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-483/07) (1)

   (Odwołanie - Skarga o stwierdzenie nieważności - Zarejestrowanie przez Komisję domeny „galileo.eu” - Artykuł 230 akapit czwarty WE - Decyzja dotycząca osoby fizycznej lub prawnej indywidualnie - Skarga oczywiście bezzasadna)
   2009/C 220/25
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG (przedstawiciel: K. Bott, Rechtsanwalt)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Braun i E. Montaguti, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 sierpnia 2007 r. w sprawie T-46/06 Galileo Lebensmittel przeciwko Komisji, którym Sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o zastrzeżeniu — w zastosowaniu art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 874/2004 z dnia 28 kwietnia 2004 r. ustanawiającego reguły porządku publicznego dotyczące wprowadzenia w życie i funkcji Domeny Najwyższego Poziomu „.eu” oraz zasady regulujące rejestrację (Dz.U. L 162, s. 40) — nazwy domeny internetowej „galileo.eu” jako nazwy domeny, z której korzystanie jest zastrzeżone dla instytucji i organów Wspólnoty — Wymóg indywidualnego oddziaływania zaskarżonej decyzji — Naruszenie art. 230 akapit czwarty WE

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2008.


title: Sprawa T-276/09: Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Kavaklidere-Europe przeciwko OHIM — Yakult Honsha (Yakut) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Yakut — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Yakult — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               28.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 227/17

         Wyrok Sądu z dnia 21 czerwca 2012 r. — Kavaklidere-Europe przeciwko OHIM — Yakult Honsha (Yakut)
   (Sprawa T-276/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Yakut - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Yakult - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2012/C 227/24
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Kavaklidere-Europe (Schoten, Belgia) (przedstawiciele: początkowo J. Vercraeye i I. Tytgat, następnie J. Vercraeye i B. De Vuyst, adwokaci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Yakult Honsha Kabushiki Kaisha (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: M. Edenborough, QC, P. Harris, solicitor, i T. Elias, barrister)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej (OHIM) z dnia 8 maja 2009 r. (sprawa R 1396/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Yakult Honsha Kabushiki Kaisha a Kavaklidere-Europe.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Kavaklidere-Europe zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009.


title: Sprawa C-51/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di Pace di Revere (Włochy) w dniu 2 lutego 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Xiamie Zhu i in.

text:
               31.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 98/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Giudice di Pace di Revere (Włochy) w dniu 2 lutego 2012 r. — postępowanie karne przeciwko Xiamie Zhu i in.
   (Sprawa C-51/12)
   2012/C 98/32
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Giudice di Pace di Revere

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

   Xiamie Zhu, Guo Huo Xia, Xie Fmr Ye, Jian Hui Luo, Ua Zh Th

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w świetle zasady lojalnej współpracy i zasady skuteczności dyrektyw art. 2, 4, 6, 7 i 8 dyrektywy 2008/115/WE (1) sprzeciwiają się możliwości nałożenia na obywatela państwa trzeciego przebywającego nielegalnie w państwie członkowskim kary pieniężnej zamienionej jako sankcja karna na areszt domowy, wyłącznie w następstwie nielegalnego wjazdu i pobytu, jeszcze przed naruszeniem nakazu wydalenia wydanego przez organ administracji?

               2)

               Czy w świetle zasady lojalnej współpracy i zasady skuteczności dyrektyw art. 2, 15 i 16 dyrektywy 2008/115/WE sprzeciwiają się możliwości, aby po przyjęciu dyrektywy państwo członkowskie mogło przyjąć przepis przewidujący nałożenia na obywatela państwa trzeciego przebywającego nielegalnie w tym państwie członkowskim kary pieniężnej zamienionej na wydalenie podlegające jako sankcja karna natychmiastowemu wykonaniu, bez przestrzegania procedury i praw obywatela obcego przewidzianych w dyrektywie?

               3)

               Jeśli zasada lojalnej współpracy zapisana w art. 4 ust. 3 TUE sprzeciwia się przyjęciu w okresie przewidzianym na dokonanie wdrożenia dyrektywy przepisów krajowych mających na celu obejście dyrektywy lub w każdym razie ograniczenie zakresu jej zastosowania, to jakie środki sąd krajowy powinien zastosować w wypadku stwierdzenia takiego celu?

      (1)  Dz.U L 348, s. 98.


title: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia  8 listopada 2005 r.  w sprawie C-443/03 Götz Leffler przeciwko Berlin Chemie AG (wniosek Hoge Raad der Nederlanden o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Doręczanie dokumentów sądowych i pozasądowych — Brak tłumaczenia dokumentu — Skutki)

text:
               14.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/2

      WYROK TRYBUNAŁU

   (wielka izba)
   z dnia 8 listopada 2005 r.
   w sprawie C-443/03 Götz Leffler przeciwko Berlin Chemie AG (1) (wniosek Hoge Raad der Nederlanden o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym)
   (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Doręczanie dokumentów sądowych i pozasądowych - Brak tłumaczenia dokumentu - Skutki)
   (2006/C 10/04)
   Język postępowania: niderlandzki
   W sprawie C- 443/03, mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 68 i 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hoge Raad der Nederlanden, postanowieniem z dnia 17 października 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 20 października 2003 r., w postępowaniu: Götz Leffler przeciwko Berlin Chemie AG, Trybunał (wielka izba), w składzie: Prezes V. Skouris, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (sprawozdawca) i J. Malenovský, prezesi izb, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, E. Juhász, G. Arestis, A. Borg Barthet i M. Ilešič, sędziowie; rzecznik generalny: C. Stix-Hackl, sekretarz: M. Ferreira, wydał w dniu 8 listopada 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1.

               Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich należy interpretować w ten sposób, że jeżeli odbiorca dokumentu odmawia jego przyjęcia ze względu na to, że dokument nie został sporządzony ani w języku urzędowym Państwa Członkowskiego przyjmującego, ani w języku urzędowym Państwa Członkowskiego przekazującego, który odbiorca rozumie, wysyłający ma możliwość usunięcia tego braku poprzez nadesłanie żądanego tłumaczenia.

               2.

               Artykuł 8 rozporządzenia nr 1348/2000 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli odbiorca odmówi przyjęcia dokumentu ze względu na to, że dokument ten nie został sporządzony w języku urzędowym Państwa Członkowskiego przyjmującego ani w języku urzędowym Państwa Członkowskiego przekazującego, który odbiorca rozumie, usunięcie uchybienia poprzez przesłanie tłumaczenia dokumentu następuje w sposób przewidziany w rozporządzeniu nr 1348/2000 i tak szybko jak to możliwe.
               W celu rozwiązania problemów związanych ze sposobem usunięcia uchybienia w postaci braku tłumaczenia, których, zgodnie z wykładnią Trybunału, nie porusza rozporządzenie nr 1348/2000, sąd krajowy stosuje swoje krajowe prawo proceduralne, czuwając nad zagwarantowaniem pełnej skuteczności rozporządzenia zgodnie z jego celem.

      (1)  Dz.U. C 304 z 13.12.2003


title: Sprawa C-146/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 29 sierpnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/35

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 29 sierpnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji
   (Sprawa C-146/07) (1)

   (2007/C 297/67)

      Język postępowania: szwedzki

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.


title: Sprawa C-535/15: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – Freie und Hansestadt Hamburg/Jost Pinckernelle [Odesłanie prejudycjalne — Rejestracja, ocena, udzielanie zezwoleń i stosowanie ograniczeń w zakresie chemikaliów — Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) — Ogólny obowiązek rejestracji i wymagania dotyczące informacji — Substancje chemiczne niezarejestrowane — Wywóz poza terytorium Unii Europejskiej substancji chemicznych niezarejestrowanych]

text:
               26.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 202/3

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – Freie und Hansestadt Hamburg/Jost Pinckernelle
   (Sprawa C-535/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Rejestracja, ocena, udzielanie zezwoleń i stosowanie ograniczeń w zakresie chemikaliów - Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (rozporządzenie REACH) - Ogólny obowiązek rejestracji i wymagania dotyczące informacji - Substancje chemiczne niezarejestrowane - Wywóz poza terytorium Unii Europejskiej substancji chemicznych niezarejestrowanych])
   (2017/C 202/04)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesverwaltungsgericht

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Freie und Hansestadt Hamburg

      Strona pozwana: Jost Pinckernelle

      przy udziale: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Sentencja

   Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE, w związku z art. 3 pkt 12 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że substancje, które nie zostały zarejestrowane zgodnie z owym rozporządzeniem podczas ich przywozu na terytorium Unii Europejskiej, mogą zostać wywiezione poza to terytorium.

      (1)  Dz.U. C 7 z 11.1.2016.


title: Sprawa C-180/12: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad — Bułgaria) — Stoiłow i Ko EOOD przeciwko Naczałnik na Mitnica Stoliczna (Odesłanie prejudycjalne — Odpadnięcie podstawy prawnej spornej decyzji w postępowaniu głównym — Brak znaczenia zadanych pytań — Umorzenie postępowania)

text:
               14.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 367/11

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 października 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofija-grad — Bułgaria) — Stoiłow i Ko EOOD przeciwko Naczałnik na Mitnica Stoliczna
   (Sprawa C-180/12) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Odpadnięcie podstawy prawnej spornej decyzji w postępowaniu głównym - Brak znaczenia zadanych pytań - Umorzenie postępowania)
   2013/C 367/17
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd odsyłający

   Administratiwen syd Sofija-grad

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Stoiłow i Ko EOOD

      Strona pozwana: Naczałnik na Mitnica Stoliczna

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Administratiwen syd Sofija-grad — Wykładnia rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 291, s. 1), rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1) oraz art. 41 ust. 2 lit. a) i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej — Klasyfikacja taryfowa towarów — Klasyfikacja towaru (materiału służącego do produkcji żaluzji) w ramach kodu Nomenklatury Scalonej 5407 61 30 ze względu na jego charakterystykę jako „tkaniny” lub klasyfikacja w ramach kodu 6303 92 10 ze względu na jego wyłączne przeznaczenie jako „żaluzje służące do wystroju wnętrza” — Decyzja o ściągnięciu należności względem państwa obejmujących dodatkowe należności celne i podatek VAT ze względu na wnioski ekspertyzy laboratorium celnego — Zasada ochrony uzasadnionych oczekiwań w świetle okoliczności złożenia zgłoszenia celnego

      Sentencja

   Nie ma potrzeby odpowiadać na pytania zadane przez Administratiwen syd Sofija grad (Bułgaria).

      (1)  Dz.U. C 194 z 30.6.2012.


title: Sprawa T-18/16: Wyrok Sądu z dnia 16 lutego 2017 r. – DMC/EUIPO – Etike’ International (De Giusti ORGOGLIO) [„Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego De Giusti ORGOGLIO — Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ORGOGLIO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”]

text:
               3.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 104/47

         Wyrok Sądu z dnia 16 lutego 2017 r. – DMC/EUIPO – Etike’ International (De Giusti ORGOGLIO)
   (Sprawa T-18/16) (1)

   ([„Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego De Giusti ORGOGLIO - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy ORGOGLIO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009”])
   (2017/C 104/67)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: DMC Srl (San Vendemiano, Włochy) (przedstawiciel: adwokat B. Osti)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Etike’ International Srl (Baronissi, Włochy) (przedstawiciel: adwokat V. Fiorillo)

      Przedmiot

   Odwołanie od decyzji Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 listopada 2015 r. (sprawa R 1764/2013-5), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Etike’ International a DMC.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               DMC Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 90 z 7.3.2016.


title: Sprawa C-342/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – X-Steuerberatungsgesellschaft/Finanzamt Hannover-Nord (Odesłanie prejudycjalne — Uznawanie kwalifikacji zawodowych — Dyrektywa 2005/36/WE — Artykuł 5 — Swoboda świadczenia usług — Dyrektywa 2006/123/WE — Artykuł 16 i art. 17 pkt 6 — Artykuł 56 TFUE — Spółka doradztwa podatkowego mająca siedzibę w państwie członkowskim i świadcząca usługi w innym państwie członkowskim — Przepisy państwa członkowskiego wymagające rejestracji i uznania spółek doradztwa podatkowego)

text:
               22.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/12

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 grudnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – X-Steuerberatungsgesellschaft/Finanzamt Hannover-Nord
   (Sprawa C-342/14) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Uznawanie kwalifikacji zawodowych - Dyrektywa 2005/36/WE - Artykuł 5 - Swoboda świadczenia usług - Dyrektywa 2006/123/WE - Artykuł 16 i art. 17 pkt 6 - Artykuł 56 TFUE - Spółka doradztwa podatkowego mająca siedzibę w państwie członkowskim i świadcząca usługi w innym państwie członkowskim - Przepisy państwa członkowskiego wymagające rejestracji i uznania spółek doradztwa podatkowego))
   (2016/C 068/15)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: X-Steuerberatungsgesellschaft

      Strona pozwana: Finanzamt Hannover-Nord

      Sentencja

   Artykuł 56 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, aby przepisy państwa członkowskiego, w których zdefiniowano warunki dostępu do działalności polegającej na świadczeniu zawodowej pomocy w sprawach podatkowych, ograniczały swobodne świadczenie usług przez spółkę doradztwa podatkowego – utworzoną zgodnie z prawodawstwem innego państwa członkowskiego, w którym spółka ta ma siedzibę – która to spółka sporządza w tym ostatnim państwie członkowskim, w którym działalność doradztwa podatkowego nie jest regulowana, deklarację podatkową dla usługobiorcy w tym pierwszym państwie członkowskim i przekazuje ją administracji podatkowej tego państwa, bez stosownego uznania i należytego uwzględnienia kwalifikacji nabytych w innych państwach członkowskich przez wspomnianą spółkę lub przez osoby fizyczne, które świadczą w imieniu tej spółki usługi polegające na zawodowej pomocy w sprawach podatkowych.

      (1)  Dz.U. C 372 z 20.10.2014.


title: Sprawa T-345/08 i T-357/08: Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Rubinstein i L’Oréal przeciwko OHIM — Allergan (BOTOLIST i BOTOCYL) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowne wspólnotowe znaki towarowe BOTOLIST i BOTOCYL — Wcześniejsze graficzne i słowne krajowe znaki towarowe BOTOX — Działanie ze szkodą dla renomy — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               12.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/10

         Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Rubinstein i L’Oréal przeciwko OHIM — Allergan (BOTOLIST i BOTOCYL)
   (Sprawa T-345/08 i T-357/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowne wspólnotowe znaki towarowe BOTOLIST i BOTOCYL - Wcześniejsze graficzne i słowne krajowe znaki towarowe BOTOX - Działanie ze szkodą dla renomy - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 73 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 75 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 46/16
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Helena Rubinstein SNC (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i J. Pagenberg) (sprawa T-345/08); i L’Oréal SA (Paryż) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i J. Pagenberg) (sprawa T-357/08)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Allergan, Inc. (Irvine, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

      Przedmiot

   W sprawie T-345/08 skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 maja 2008 r. (sprawa R 863/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Allergan, Inc. a Helena Rubinstein SNC, i w sprawie T-357/08 skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 czerwca 2008 r. (sprawa R 865/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Allergan, Inc. a L’Oréal SA.

      Sentencja

               1)

               Skargi zostają oddalone.

               2)

               Helena Rubinstein SNC zostaje obciążona kosztami postępowania w sprawie T-345/08.

               3)

               L’Oréal SA zostaje obciążona kosztami postępowania w sprawie T-357/08.

      (1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.


title: Sprawa C-141/05: Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2005 r. przez Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej

text:
               14.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 115/17

         Skarga wniesiona w dniu 29 marca 2005 r. przez Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-141/05)
   (2005/C 115/31)
   Język postępowania: hiszpański
   W dniu 29 marca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Królestwa Hiszpanii, reprezentowanego przez Enrique Braquehaisa Conesa, Abogado del Estado, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Radzie Unii Europejskiej.
   Królestwo Hiszpanii wnosi do Trybunału o:

               1.

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 27/2005 (1) z dnia 22 grudnia 2004 r. ustalającego wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe, w zakresie, w jakim nie przyznaje ono określonych kwot flocie hiszpańskiej na wodach terytorialnych Wspólnoty na Morzu Północnym i Morzu Bałtyckim;

               2.

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Zarzuty i podstawowe argumenty są identyczne jak w sprawie C-134/04 (2).

      (1)  Dz.U. L 12 z 14.1.2005, str. 1.

      (2)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004, str.39.


title: Sprawa F-94/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 7 listopada 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Artykuł 34 §§ 1 i 6 regulaminu postępowania — Pismo wszczynające postepowanie złożone za pośrednictwem faksu w terminie do wniesienia skargi — Odręczny podpis adwokata różniący się od podpisu na oryginale pisma przesłanego pocztą — Wniesienie skargi z przekroczeniem terminu — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               21.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 377/23

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 7 listopada 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji
   (Sprawa F-94/12)
   (Służba publiczna - Artykuł 34 §§ 1 i 6 regulaminu postępowania - Pismo wszczynające postepowanie złożone za pośrednictwem faksu w terminie do wniesienia skargi - Odręczny podpis adwokata różniący się od podpisu na oryginale pisma przesłanego pocztą - Wniesienie skargi z przekroczeniem terminu - Oczywista niedopuszczalność)
   2013/C 377/54
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji odmownej w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie mu zadośćuczynienia w wysokości 20 000 EUR z tytułu rzekomo doznanej przez niego krzywdy w związku ze złamaniem tajemnicy lekarskiej.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty postępowania.


title: Sprawa C-326/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 7 lipca 2014 r. – Verein für Konsumenteninformation przeciwko A1 Telekom Austria AG

text:
               29.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 7 lipca 2014 r. – Verein für Konsumenteninformation przeciwko A1 Telekom Austria AG
   (Sprawa C-326/14)
   2014/C 339/04
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Oberster Gerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Verein für Konsumenteninformation

      Strona pozwana: A1 Telekom Austria AG

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przewidziane w art. 20 ust. 2 dyrektywy o usłudze powszechnej (1) uprawnienie do wycofania się z zawartych umów bez ponoszenia kar umownych „w przypadku […] powiadomi[enia] o zamiarze zmiany warunków umowy” stosuje się także w sytuacji, gdy waloryzacja opłat wynika z warunków umowy, które już w momencie zawierania umowy przewidywały waloryzację opłat (zwiększenie lub redukcję) w przyszłości zgodnie z obiektywnymi zmianami wskaźnika cen konsumpcyjnych odzwierciedlającego zmianę wartości pieniądza?

      (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (Dz.U. L 337, s. 1).


title: Sprawa C-36/12 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 22 maja 2014 r. – Armando Álvarez, SA przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek worków przemysłowych z plastiku — Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez jej spółkę zależną — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               4.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 253/4

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 22 maja 2014 r. – Armando Álvarez, SA przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-36/12 P) (1)

   ((Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek worków przemysłowych z plastiku - Możliwość przypisania spółce dominującej naruszenia popełnionego przez jej spółkę zależną - Obowiązek uzasadnienia))
   2014/C 253/05
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Armando Álvarez, SA (przedstawiciele: M. Troncoso Ferrer, E. Garayar Gutiérrez i C. Ruixo Claramunt, abogados)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castilla Contreras i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie T-78/06 Álvarez przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C (2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/F/38.354 – Worki przemysłowe) w przedmiocie kartelu na rynku worków przemysłowych z plastiku, a także, tytułem żądania ewentualnego, żądanie obniżenia kwoty nałożonej na spółkę Armando Álvarez grzywny

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Armando Álvarez SA zostaje obciążona kosztami niniejszego odwołania.

      (1)  Dz.U. C 89 z 24.3.2012.


title: Sprawa C-222/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/28

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-222/06) (1)

   (2007/C 82/58)

      Język postępowania: francuski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 165 z 15.7.2006.


title: Sprawa T-329/09: Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2009 r. — Fédération Internationale des Logis przeciwko OHIM (wypukły kwadrat koloru brązowego)

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/69

         Skarga wniesiona w dniu 24 sierpnia 2009 r. — Fédération Internationale des Logis przeciwko OHIM (wypukły kwadrat koloru brązowego)
   (Sprawa T-329/09)
   2009/C 267/126
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Fédération Internationale des Logis (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Champagner Katz)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie R 0202/2009-1 i dopuszczenie rejestracji zgłoszonego znaku towarowego;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: znak towarowy przedstawiający wypukły kwadrat koloru brązowego dla towarów i usług z klas 3, 18, 24, 43 i 44 — zgłoszenie nr 6468722

      Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ szczególne i specyficzne przedstawienie kwadratu o wypukłych bokach koloru brązowego posiada odróżniający charakter w odniesieniu do towarów i usług, dla których dokonane jest zgłoszenie w zakresie, w jakim elementy te nadają znakowi towarowemu oznaczającemu wspomniane towary i usługi szczególny wygląd.


title: Sprawa C-433/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 grudnia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Yaesu Europe BV przeciwko Bundeszentralamt für Steuern (Ósma dyrektywa VAT — Warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju — Załącznik A — Wniosek o zwrot — Pojęcie podpis znajdujące się na rzeczonym wniosku — Prawo krajowe wymagające własnoręcznego podpisu podatnika lub jego ustawowego przedstawiciela, z wyłączeniem pełnomocnika)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/12

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 grudnia 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Yaesu Europe BV przeciwko Bundeszentralamt für Steuern
   (Sprawa C-433/08) (1)

   (Ósma dyrektywa VAT - Warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju - Załącznik A - Wniosek o zwrot - Pojęcie „podpis” znajdujące się na rzeczonym wniosku - Prawo krajowe wymagające własnoręcznego podpisu podatnika lub jego ustawowego przedstawiciela, z wyłączeniem pełnomocnika)
   2010/C 24/19
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Yaesu Europe BV

      Strona pozwana: Bundeszentralamt für Steuern

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia wzoru zawartego w załączniku A do ósmej dyrektywy Rady 79/1072/EWG z dnia 6 grudnia 1979 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych — Warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju (Dz.U. L 331, s. 11) — Pojęcie „podpis” figurujące na wniosku o zwrot podatku obrotowego — Prawo krajowe, zgodnie z którym wymagany jest osobisty podpis wnioskodawcy lub jego ustawowego przedstawiciela, z wykluczeniem podpisu pełnomocnika

      Sentencja

   Pojęcie „podpis” na wniosku o zwrot podatku VAT, wymienione na wzorze znajdującym się w załączniku A do ósmej dyrektywy Rady 79/1072/EWG z dnia 6 grudnia 1979 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych — warunki zwrotu podatku od wartości dodanej podatnikom niemającym siedziby na terytorium kraju, stanowi pojęcie prawa wspólnotowego, które powinno być interpretowane w sposób jednolity w tym znaczeniu, że wspomniany wniosek o zwrot nie musi być obowiązkowo podpisany przez samego podatnika, lecz że w tym zakresie wystarczający jest podpis pełnomocnika.

      (1)  Dz.U. C 313 z 06.12.2008


title: Sprawa C-27/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Hamburg, wydanym w dniu 5 stycznia 2005 r. w sprawie Elfering Export GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               2.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Hamburg, wydanym w dniu 5 stycznia 2005 r. w sprawie Elfering Export GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Sprawa C-27/05)
   (2005/C 82/22)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 27 stycznia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Hamburg, wydanym w dniu 5 stycznia 2005 r. w sprawie Elfering Export GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas.
   Finanzgericht Hamburg zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:
   Czy złożone w zgłoszeniu wywozowym oświadczenie o wspólnotowym pochodzeniu towarów objętych refundacją należy do informacji, do których może mieć zastosowanie kara na podstawie art. 51 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 800/1999? (1)

      (1)  Dz.U. L 102, str. 11


title: Sprawa C-386/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour administrative d’appel de Versailles (Francja) w dniu 13 sierpnia 2014 r. – Groupe Steria SCA przeciwko Ministère des finances et des comptes publics

text:
               20.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 372/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour administrative d’appel de Versailles (Francja) w dniu 13 sierpnia 2014 r. – Groupe Steria SCA przeciwko Ministère des finances et des comptes publics
   (Sprawa C-386/14)
   2014/C 372/07
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour administrative d’appel de Versailles

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Groupe Steria SCA

      Strona pozwana: Ministère des finances et des comptes publics

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 43 WE, obecnie art. 49 TFUE dotyczący swobody przedsiębiorczości należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepisy dotyczące francuskiego systemu integracji podatkowej przyznały spółce dominującej objętej integracją zniesienie skutków włączenia proporcji kosztów i wydatków ryczałtowo określonej na 5 % kwoty netto otrzymanych przez nią dywidend tylko od spółek będących rezydentami objętych integracją, podczas gdy przepisy te odmawiają jej takiego prawa dla dywidend wypłacanych przez jej spółki zależne z siedzibą w innym państwie członkowskim, które, gdyby były rezydentami, obiektywnie mogłyby, według wyboru, należeć do systemu integracji?


title: Sprawa T-265/99: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 września 2006 r. — Algemene Service- en Verkoopmaatschappij Arnhemse Poort przeciwko Komisji

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/30

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 września 2006 r. — Algemene Service- en Verkoopmaatschappij Arnhemse Poort przeciwko Komisji
   (Sprawa T-265/99) (1)

   (2006/C 261/60)

      Język postępowania: niderlandzki

   Prezes drugiej izby w składzie powiększonym zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2000.


title: Sprawa T-152/10: Wyrok Sądu z dnia 7 grudnia 2011 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Azzedine Alaïa (ALIA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALIA — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy ALAÏA PARIS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/49

      Wyrok Sądu z dnia 7 grudnia 2011 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Azzedine Alaïa (ALIA)
      (Sprawa T-152/10) (1)

      (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ALIA - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy ALAÏA PARIS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
      (2012/C 25/94)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryd, Hiszpania) (przedstawiciele: J.L. Rivas Zurdo, M.E. López Camba i E. Seijo Veiguela, adwokaci)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: R. Pethke, pełnomocnik)

         Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Azzedine Alaïa (Paryż, Francja) (przedstawiciel: M. Holah, adwokat)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2010 r. (sprawa R 924/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Azzedine Alaïa a El Corte Inglés, S.A.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 3 lutego 2010 r. (sprawa R 924/2008-4) w części, w jakiej Izba Odwoławcza nie uwzględniła w swojej analizie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku rozpatrywanych znaków towarowych w odniesieniu do towarów należących do klasy 3 odpowiadających opisowi „mydła, środki perfumeryjne, olejki eteryczne, kosmetyki, płyny do pielęgnacji włosów i środki do czyszczenia zębów”.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  El Corte Inglés, S.A, OHIM i Azzedine Alaïa pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 148 z 5.6.2010.


title: Sprawa T-410/07: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2007 r. — Jurado Hermanos przeciwko OHIM (JURADO)

text:
               12.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 8/23

         Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2007 r. — Jurado Hermanos przeciwko OHIM (JURADO)
   (Sprawa T-410/07)
   (2008/C 8/42)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Jurado Hermanos S.L. (Alicante, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat C. Martin Álvarez)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 3 września 2007 r. w sprawie R 866/2007-2;

               —

               orzeczenie co do istoty sprawy, uznając JURADO HERMANOS S.L., która jest posiadaczem wyłącznej licencji na używanie wspólnotowego znaku towarowego nr 240.218, za stronę w postępowaniu w sprawie przedłużenia tego znaku oraz uwzględniając wniosek o restitutio in integrum złożony przez JURADO HERMANOS S.L. w zakresie dotyczącym przedłużenia wspólnotowego znaku towarowego nr 240.218;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „JURADO” (zgłoszenie nr 240.218).

      Towar lub usług: Towar z klasy 30

      Właściciel zgłoszonego znaku towarowego: CAFETAL DE COSTA RICA S.A.

      Decyzja zaskarżona przed Izbą Odwoławczą: Odrzucenie przez Wydział Administracji Znakami Towarowymi i Prawny wniosku o restitutio in integrum złożonego przez skarżącą, posiadacza wyłącznej licencji na używanie omawianego znaku towarowego, w następstwie wygaśnięcia rejestracji wspomnianego znaku towarowego z uwagi na brak wniosku o jego przedłużenie złożonego przez właściciela znaku.

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie prawa do obrony i dokonanie w niniejszej sprawie błędnej wykładni art. 47 i 78 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.


title: Sprawa C-1/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Siegen (Niemcy), w dniu 3 stycznia 2007 r. — postępowanie karne przeciwko Frankowi Weberowi

text:
               24.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 42/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Siegen (Niemcy), w dniu 3 stycznia 2007 r. — postępowanie karne przeciwko Frankowi Weberowi
   (Sprawa C-1/07)
   (2007/C 42/36)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Landgericht Siegen
   Strona w postępowaniu przed sądem krajowym
   Frank Weber
   Pytania prejudycjalne
   Czy art. 1 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 2 i ust. 4 dyrektywy 91/439/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie nie ma prawa nie uznać lub odmówić na swym terytorium uprawnienia (i w związku z tym jego ważności) do prowadzenia pojazdu wynikającego z prawa jazdy wystawionego przez inne państwo członkowskie z tego względu, że jego posiadaczowi cofnięto prawo jazdy w pierwszym z wymienionych państw członkowskich po wydaniu mu w innym państwie członkowskim tak zwanego „drugiego” prawa jazdy w ramach Unii Europejskiej, gdy cofnięcie prawa jazdy wynika ze zdarzenia/czynu zabronionego, które miało miejsce przed wydaniem prawa jazdy w tym innym państwie członkowskim?

      (1)  Dyrektywa Rady z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy, Dz.U. nr L 237, str. 1.


title: Sprawa C-420/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 1 lipca 2014 r. w sprawie T-239/12, Jyoti Ceramic Industries PVT. Ltd/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 10 września 2014 r. przez Jyoti Ceramic Industries PVT. Ltd

text:
               23.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/2

         Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 1 lipca 2014 r. w sprawie T-239/12, Jyoti Ceramic Industries PVT. Ltd/Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 10 września 2014 r. przez Jyoti Ceramic Industries PVT. Ltd
   (Sprawa C-420/14 P)
   (2015/C 096/02)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Jyoti Ceramic Industries PVT. Ltd (przedstawiciele: adwokaci D. Jochim i R. Egerer)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), DeguDent GmbH
   Trybunał Unii Europejskiej (siódma izba) postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. w części odrzucił, a w części oddalił odwołanie i postanowił, że wnosząca odwołanie ma pokryć własne koszty.