title: Sprawa C-269/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de lo Social n° 2 de Terrassa (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano

text:
               1.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Hiszpania) w dniu 13 maja 2016 r. – Elena Barba Giménez/Francisca Carrión Lozano
   (Sprawa C-269/16)
   (2016/C 279/23)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Elena Barba Giménez

      Strona pozwana: Francisca Carrión Lozano

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 6 ust. 1 lit. d) i art. 7 ust. 2 dyrektywy 2005/29/WE (1) znajdują zastosowanie do sytuacji, gdy stawki osoby wykonującej dany zawód są uregulowane w drodze normy prawnej? W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywę 2005/29/WE należy interpretować w ten sposób, że niezgodne z nią jest uregulowanie takie jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), wprowadzające obowiązek stosowania ustanowionych zgodnie z prawem stawek, nawet gdy przedsiębiorca dopuszcza się przemilczenia lub wprowadzenia w błąd w zakresie ustalenia ceny za swoje usługi?

               2)

               Czy art. 101 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie istnieniu uregulowania takiego jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), zgodnie z którym wynagrodzenie adwokatów świadczących usługi w systemie pomocy prawnej z urzędu, w razie uwzględnienia roszczenia, podlega przyjętym przez nich uprzednio stawkom wynagrodzenia, od których organy państwa członkowskiego nie mogą odstąpić?
               Czy uregulowanie to spełnia wymogi niezbędnego i proporcjonalnego charakteru, o których mowa w art. 15 ust. 3 dyrektywy 2006/123/WE (2)?

               3)

               Czy art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu takiemu jak to zawarte w art. 36 (ustawy 1/1996), które wprowadza obowiązek, by beneficjent pomocy prawnej z urzędu w razie uwzględnienia dochodzonego roszczenia i braku obciążenia kosztami żadnej ze stron, zapłacił adwokatowi honorarium według stawek uchwalonych przez izbę adwokacką, wynoszących ponad 50 % rocznej kwoty świadczenia z ubezpieczenia społecznego?

      (1)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149, s. 22).

      (2)  Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376, s. 36).


title: Sprawa T-34/11: Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2011 r. — Canon Europa przeciwko Komisji

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/24

         Skarga wniesiona w dniu 24 stycznia 2011 r. — Canon Europa przeciwko Komisji
   (Sprawa T-34/11)
   2011/C 80/48
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Canon Europa BV (Amstelveen, Niderlandy) (przedstawiciele: P. De Baere and P. Muñiz, prawnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               uznanie skargi za dopuszczalną;

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 284, s. 1), w szczególności w zakresie, w jakim wprowadza ono podkategorie w ramach podpozycji 8444 31 systemu zharmonizowanego (HS) oraz zmienia odpowiednie stawki celne;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Za pomocą swej skargi skarżąca zmierza, na podstawie art. 263 TFUE, do stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 284, s. 1), w szczególności w zakresie, w jakim wprowadza ono podkategorie w ramach podpozycji 8444 31 systemu zharmonizowanego (HS) oraz zmienia odpowiednie stawki celne.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podniosła następujące zarzuty.
   Po pierwsze, skarżąca twierdzi, że wniesiona przez nią skarga jest dopuszczalna na mocy art. 263 TFUE, albowiem zaskarżony akt prawny ma charakter regulacyjny i wywiera bezpośredni wpływ na skarżącą, bez udziału dodatkowych aktów wdrażających.
   Ponadto skarżąca twierdzi, że zaskarżony akt jest nieważny, gdyż ogranicza on zakres pozycji 8443 31 HS (2007) poprzez wyłączenie wielofunkcyjnych maszyn, które uprzednio podlegały klasyfikacji w ramach pozycji 8471 60 HS (2002), podczas gdy pozwana nie jest uprawniona do modyfikowania zakresu pozycji HS zgodnie z art. 3 konwencji o zharomonizowanym systemie (1), jak również art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 (2).
   Następnie skarżąca twierdzi, że zaskarżony akt jest nieważny, ponieważ zmienia on wysokość stawek celnych mających zastosowanie do niektórych maszyn wielofunkcyjnych, które uprzednio podlegały klasyfikacji w ramach pozycji 8471 60 i 8517 21 HS (2002), wobec czego narusza on art. 9 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87.
   Wreszcie skarżąca twierdzi, że zaskarżony akt narusza art. II GATT 1994 (3) oraz uchybia obowiązkom, ciążącym na Unii Europejskiej w ramach wykazu ustępstw, gdyż nakłada należności celne na niektóre maszyny wielofunkcyjne, w odniesieniu do których Unia zobowiązała się do zniesienia wszelkich takich należności.

      (1)  Międzynarodowa konwencja w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzona w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r.

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, s. 1).

      (3)  Układ ogólny o cłach i handlu z 1994 r.


title: Sprawa C-142/06: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 lipca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Olicom A/S przeciwko Skatteministeriet (Wspólna Taryfa Celna — Pozycje taryfowe — Klasyfikacja w Nomenklaturze Scalonej — Maszyny do automatycznego przetwarzania danych — Karty sieciowe posiadające funkcję modem — Pojęcie specyficznej funkcji )

text:
               8.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/6

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 18 lipca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Olicom A/S przeciwko Skatteministeriet
   (Sprawa C-142/06) (1)

   (Wspólna Taryfa Celna - Pozycje taryfowe - Klasyfikacja w Nomenklaturze Scalonej - Maszyny do automatycznego przetwarzania danych - Karty sieciowe posiadające funkcję „modem’ - Pojęcie „specyficznej funkcji’)
   (2007/C 211/10)
   Język postępowania: duński
   Sąd krajowy
   Østre Landsret
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Olicom A/S

      Strona pozwana: Skatteministeriet
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Østre Landsret — Wykładnia rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej (Dz.U. L 256, str. 1), zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 3009/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. (Dz.U. L 319, str. 1) — Pozycja 8471 (urządzenia do automatycznego przetwarzania danych) i 8517 (aparatura telekomunikacyjna) — Dwufunkcyjne karty sieciowe umożliwiające dostęp do sieci lokalnej i internetu — Specyficzna funkcja
   Sentencja
   Dwufunkcyjne karty sieciowe do komputerów przenośnych powinny być klasyfikowane, po dniu 1 stycznia 1996 r., jako maszyny do przetwarzania danych w pozycji 8471 Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, i zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 3009/95 z dnia 22 grudnia 1995 r.

      (1)  Dz.U. C 143 z 17.6.2006.


title: Sprawa C-140/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 5 października 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt — Austria) — Amalia Valesko przeciwko Zollamt Klagenfurt (Akt o przystąpieniu do Unii Europejskiej — Przepisy przejściowe — Załącznik XIII — Podatki — Papierosy pochodzące ze Słowenii — Wprowadzenie na terytorium austriackie w osobistym bagażu podróżujących — Ograniczenie zwolnienia z podatku akcyzowego do określonych ilości — Możliwość utrzymania do dnia 31 grudnia 2007 r. ograniczeń ilościowych stosowanych w przywozie z państw trzecich — Dyrektywa 69/169/EWG)

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/13

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 5 października 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt — Austria) — Amalia Valesko przeciwko Zollamt Klagenfurt
   (Sprawa C-140/05) (1)

   (Akt o przystąpieniu do Unii Europejskiej - Przepisy przejściowe - Załącznik XIII - Podatki - Papierosy pochodzące ze Słowenii - Wprowadzenie na terytorium austriackie w osobistym bagażu podróżujących - Ograniczenie zwolnienia z podatku akcyzowego do określonych ilości - Możliwość utrzymania do dnia 31 grudnia 2007 r. ograniczeń ilościowych stosowanych w przywozie z państw trzecich - Dyrektywa 69/169/EWG)
   (2006/C 294/22)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Klagenfurt
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Amalia Valesko

      Strona pozwana: Zollamt Klagenfurt
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego — Unabhängiger Finanzsenat (Austria) — Wykładnia art. 23, 25 i 26 WE oraz Załącznika XIII (Lista na podstawie art. 24 Aktu Przystąpienia: Słowenia, pkt 6 (Podatki), podpunkt 2 do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236, str. 906) — Utrzymanie przez Państwa Członkowskie w okresie przejściowym takich samych ograniczeń ilościowych dla wprowadzania na ich terytorium papierosów pochodzących ze Słowenii bez opłacenia dodatkowego podatku akcyzowego, jak ograniczenia stosowane przy przywozie z krajów trzecich — Ograniczenie ilości, jaka może być wprowadzona przez osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium kraju, większe niż ograniczenie przyjęte wobec większości krajów trzecich
   Sentencja

               1)

               Punkt 6 ust. 2 załącznika XIII do aktu dotyczącego warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, aby Republika Austrii utrzymała, jako przejściowe, uregulowanie obejmujące ograniczenie zwolnienia z podatku akcyzowego do 25 sztuk w odniesieniu do papierosów pochodzących ze Słowenii przywożonych na terytorium Republiki Austrii w bagażu osobistym podróżnych mających swoje miejsce zamieszkania w tym państwie członkowskim i wjeżdżających na jego terytorium bezpośrednio przez granicę na lądzie lub wodach śródlądowych tego państwa członkowskiego.

               2)

               Artykuły 23, 25 i 26 WE należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu, na podstawie którego, tak jak w sprawie przed sądem krajowym, zwolnienie z podatku akcyzowego papierosów przywożonych w bagażach osobistych podróżnych jest ograniczone do 25 sztuk w przypadku ich przywozu na terytorium Republiki Austrii z określonych innych państw członkowskich, w szczególności z Republiki Słowenii, pomimo że w wyniku ostatniego rozszerzenia Unii Europejskiej owo ograniczenie zwolnienia nie jest stosowane już wobec żadnego państwa trzeciego poza jednym tylko wyjątkiem, szwajcarskiego obszaru wolnocłowego Samnauntal, a przywóz papierosów z państw trzecich zasadniczo korzysta ze zwolnienia w ilości do 200 sztuk.

      (1)  Dz.U. C 143 z 11.06.2005


title: Sprawa C-460/08: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 grudnia 2009 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 39 WE — Zatrudnienie w administracji publicznej — Kapitan i zastępca kapitana statku — Przyznanie uprawnień władzy publicznej na pokładzie — Wymóg obywatelstwa państwa członkowskiego bandery)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/13

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 grudnia 2009 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-460/08) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 39 WE - Zatrudnienie w administracji publicznej - Kapitan i zastępca kapitana statku - Przyznanie uprawnień władzy publicznej na pokładzie - Wymóg obywatelstwa państwa członkowskiego bandery)
   2010/C 24/20
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: G. Rozet i D. Triantafyllou, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (Przedstawiciel: E.-M. Mamouna, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 39 traktatu WE — Przepisy krajowe zastrzegające stanowiska kapitana i zastępcy kapitana na greckich statkach handlowych i rybackich dla obywateli greckich

      Sentencja

               1)

               Utrzymując w mocy w swoim porządku prawnym wymóg obywatelstwa greckiego w odniesieniu do stanowisk kapitana i pierwszego oficera (zastępcy kapitana) na wszystkich statkach pływających pod grecką banderą, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom wynikającym dla niej z art. 39 WE.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 327 z 20.12.2008.


title: Sprawa T-578/08: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2008 r. — DVB Project przeciwko OHIM — Eurotel (DVB)

text:
               7.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/44

         Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2008 r. — DVB Project przeciwko OHIM — Eurotel (DVB)
   (Sprawa T-578/08)
   (2009/C 55/78)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: DVB Project (Le Grand Saconnex, Szwajcaria) (przedstawiciel: W. Pors, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Eurotel SpA (Mediolan, Włochy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 października 2008 r. w sprawie R 1387/2007-2; oraz

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: znak towarowy „DVB” dla towarów i usług z klas 9 i 38

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Eurotel SpA

      Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie

      Decyzja Izby Odwoławczej: uwzględnienie odwołania i uchylenie zaskarżonej decyzji

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 40/94, jako że Izba Odwoławcza nieprawidłowo uznała, że utrzymanie monopolu na zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie poważnie ograniczy działalność gospodarczą podmiotów gospodarczych działających w sektorze telekomunikacji; naruszenie art. 7 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, iż Izba Odwoławcza nie zbadała z merytorycznego punktu widzenia podniesionej przez skarżącą kwestii uzyskanego przez znak charakteru odróżniającego.


title: Sprawa F-22/08: Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2008 r. — Miguelez Herreras przeciwko Komisji

text:
               9.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 116/33

         Skarga wniesiona w dniu 22 lutego 2008 r. — Miguelez Herreras przeciwko Komisji
   (Sprawa F-22/08)
   (2008/C 116/63)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Benedicta Miguelez Herreras (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: M. van der Woude, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Przedmiot i opis sporu
   Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 kwietnia 2007 r. w zakresie, w jakim nie przyznaje ona skarżącej żadnego dodatkowego punkt pierwszeństwa i pozostaje zatem przy przyznaniu dwóch punktów pierwszeństwa i w sumie 23 punktów w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2003, i zasądzenie od pozwanej zapłaty odszkodowania.
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 kwietnia 2007 r. w zakresie, w jakim nie przyznaje ona skarżącej żadnego dodatkowego punkt pierwszeństwa i pozostaje zatem przy przyznaniu dwóch punktów pierwszeństwa i w sumie 23 punktów w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2003;

               —

               zasądzenie od pozwanej kwoty 5 000 EUR tytułem odszkodowania;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa C-160/06: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2003/51/EWG — Prawo spółek — Roczne sprawozdania finansowe niektórych rodzajów spółek — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/13

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 marca 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-160/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/51/EWG - Prawo spółek - Roczne sprawozdania finansowe niektórych rodzajów spółek - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)
   (2007/C 95/21)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Montaguti i G. Zavvos, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: I. Braguglia, pełnomocnik, P. Gentili, adwokat)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie w wyznaczonym terminie wszelkich przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 178, str. 16)
   Sentencja

               1)

               Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 131 z 3.6.2006.


title: Sprawa T-515/08: Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2010 r. — Mauerhofer przeciwko Komisji (Wielokrotna umowa ramowa „Komisja 2007” — Rekrutacja ekspertów z zakresu działań dotyczących pomocy przyznanej na rzecz państw trzecich — Wiedza fachowa — Środek przyjęty przez Komisję dotyczący liczby świadczonych dni pracy płatnych na podstawie faktury — Skarga o stwierdzenie nieważności — Brak aktu będącego podstawą wniesienia skargi — Niedopuszczalność — Skarga odszkodowawcza — Związek przyczynowy — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)

text:
               14.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 221/44

         Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2010 r. — Mauerhofer przeciwko Komisji
   (Sprawa T-515/08) (1)

   (Wielokrotna umowa ramowa „Komisja 2007” - Rekrutacja ekspertów z zakresu działań dotyczących pomocy przyznanej na rzecz państw trzecich - Wiedza fachowa - Środek przyjęty przez Komisję dotyczący liczby świadczonych dni pracy płatnych na podstawie faktury - Skarga o stwierdzenie nieważności - Brak aktu będącego podstawą wniesienia skargi - Niedopuszczalność - Skarga odszkodowawcza - Związek przyczynowy - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)
   2010/C 221/72
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Volker Mauerhofer (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat J. Schartmüller)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: S. Boelaert, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności nakazu administracyjnego Komisji z dnia 9 września 2008 r. zmieniającego umowę szczególną 2007/146271, zawartą pomiędzy Komisją a podmiotem odpowiedzialnym, na podstawie umowy ramowej, za realizację przedsięwzięcia „Analiza kartograficzna łańcucha wartości” realizowanego w Bośni i Hercegowinie, obniżającego liczbę płatnych dni roboczych przyznanych skarżącemu na wykonanie zadań wynikających z umowy, którą skarżący zawarł z podmiotem odpowiedzialnym za realizację powyższego przedsięwzięcia, którego koszty na postawie faktur wystawionych przez ten podmiot, ponosi Komisja oraz, po drugie, żądanie odszkodowania wraz z odsetkami.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Volker Mauerhofer zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009


title: Sprawa C-236/12: Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 25 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Argeş – Rumunia) – Comisariatul Judeţean pentru Protecţia Consumatorilor Argeş przeciwko SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – Sucursala Piteşti, Alin Iulian Matei, Petruţa Florentina Matei

text:
               16.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/21

         Postanowienie prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 25 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Argeş – Rumunia) – Comisariatul Judeţean pentru Protecţia Consumatorilor Argeş przeciwko SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – Sucursala Piteşti, Alin Iulian Matei, Petruţa Florentina Matei
   (Sprawa C-236/12) (1)

   2014/C 184/26
   Język postępowania: rumuński
   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 235 z 4.8.2012.


title: Sprawa T-326/07 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 grudnia 2007 r. — Cheminova i in. przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Dyrektywa 91/414/EWG — Wniosek o zawieszenie wykonania — Dopuszczalność — Brak pilnego charakteru)

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/45

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 grudnia 2007 r. — Cheminova i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-326/07 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Dyrektywa 91/414/EWG - Wniosek o zawieszenie wykonania - Dopuszczalność - Brak pilnego charakteru)
   (2008/C 22/84)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Cheminova A/S (Harboøre, Dania), Cheminova Agro Italia Srl (Rzym, Włochy), Cheminova Bulgaria EOOD (Sofia, Bułgaria), Agrodan SA (Madryt, Hiszpania) i Lodi SAS (Grand Fougeray, Francja) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i K. Van Maldegem)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: B. Doherty i L. Parpala, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji 2007/389/WE z dnia 6 czerwca 2007 r. dotyczącej niewłączenia malationu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (Dz.U. L 146, str. 19) do czasu ogłoszenia wyroku kończącego postępowanie w sprawie
   Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-576/08: Wyrok Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. — Niemcy przeciwko Komisji (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Dystrybucja żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące — Rozporządzenie (WE) nr 983/2008 — Plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2009 na program dystrybucji — Pozyskiwanie na rynku — Skarga o stwierdzenie nieważności)

text:
               28.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 160/16

         Wyrok Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. — Niemcy przeciwko Komisji
   (Sprawa T-576/08) (1)

   (Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Dystrybucja żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące - Rozporządzenie (WE) nr 983/2008 - Plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2009 na program dystrybucji - Pozyskiwanie na rynku - Skarga o stwierdzenie nieważności)
   2011/C 160/21
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo M. Lumma oraz B. Klein, następnie M. Lumma, B. Klein, T. Henze oraz N. Graf Vitzthum, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Erlbacher i A. Szmytkowska, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, K. Petkovska, S. Johannesson oraz A. Engman, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: B. Plaza Cruz, pełnomocnik); Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i B. Cabouat, pełnomocnicy); Republika Włoska, (przedstawiciele: początkowo I. Bruni, pełnomocnik, następnie P. Gentili, avvocato dello Stato); oraz Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: początkowo M. Dowgielewicz, następnie M. Szpunar, a w końcu M. Szpunar, B. Majczyna i M. Drwiecki, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Wniosek o stwierdzenie nieważności części rozporządzenia Komisji (WE) nr 983/2008 z dnia 3 października 2008 r. przyjmującego plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2009 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące we Wspólnocie (Dz.U. L 268, s. 3).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność art. 2 zaskarżonego rozporządzenia Komisji (WE) nr 983/2008 z dnia 3 października 2008 r. przyjmującego plan podziału pomiędzy państwa członkowskie zasobów zapisanych w roku budżetowym 2009 na dostawy żywności pochodzącej z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące we Wspólnocie, a także załącznika II do tego rozporządzenia.

               2)

               Stwierdzenie nieważności art. 2 rozporządzenia nr 983/2008 i załącznika II do tego rozporządzenia nie ma wpływu na ważność już wypłaconych dotacji.

               3)

               Komisja pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Republikę Federalną Niemiec.

               4)

               Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Rzeczpospolita Polska i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.


title: Sprawa C-83/05: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 13 lipca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Freiburg — Niemcy) — Bernd Voigt przeciwko Regierungspräsidium Karlsruhe-Bretten (Urzeczywistnianie rynku wewnętrznego — Zbliżenie ustawodawstw — Pojazdy silnikowe — Procedura wspólnotowej homologacji typu — Dyrektywa 70/156/EWG — Zakres — Klasyfikacja ze względu na charakterystykę techniczną typów pojazdów — Wpływ przepisów krajowych dotyczących warunków ruchu drogowego na klasyfikację pojazdów)

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/11

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 13 lipca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Freiburg — Niemcy) — Bernd Voigt przeciwko Regierungspräsidium Karlsruhe-Bretten
   (Sprawa C-83/05) (1)

   (Urzeczywistnianie rynku wewnętrznego - Zbliżenie ustawodawstw - Pojazdy silnikowe - Procedura wspólnotowej homologacji typu - Dyrektywa 70/156/EWG - Zakres - Klasyfikacja ze względu na charakterystykę techniczną typów pojazdów - Wpływ przepisów krajowych dotyczących warunków ruchu drogowego na klasyfikację pojazdów)
   (2006/C 224/19)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Amtsgericht Freiburg
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Bernd Voigt
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego — Amtsgericht Freiburg — Wykładnia dyrektywy Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 42, str. 1) w brzmieniu nadanym przez dyrektywę Rady 92/53/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. (Dz.U. L 225, str. 1) — Rejestracja przez Państwo Członkowskie pojazdu w klasie M 1 (samochód osobowy) posiadającego wspólnotową homologację typu — Uprawnienie organów krajowych do ukarania kierowcy takiego pojazdu za pewne, przewidziane w prawie o ruchu drogowym wykroczenia dotyczące pojazdów ciężarowych — Ograniczenie prędkości na autostradzie obowiązujące jedynie w przypadku pojazdów ciężarowych
   Sentencja
   Dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep zmienioną przez dyrektywę Rady 92/53/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona przepisowi krajowemu, zgodnie z którym pojazd taki jak będący przedmiotem postępowania przed sądem krajowym jest objęty przepisami krajowymi dotyczącymi dopuszczalnej prędkości, mającymi zastosowanie do samochodów ciężarowych, a nie odpowiednimi przepisami mającymi zastosowanie do samochodów osobowych, pomimo że pojazd ten został zarejestrowany jako samochód osobowy na podstawie wspólnotowej homologacji typu udzielonej w zastosowaniu tej dyrektywy.

      (1)  Dz.U. C 82 z 02.04.2005


title: Sprawa T-396/10: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2010 r. — Zucchetti Rubinetteria przeciwko Komisji

text:
               6.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/51

         Skarga wniesiona w dniu 8 września 2010 r. — Zucchetti Rubinetteria przeciwko Komisji
   (Sprawa T-396/10)
   ()
   2010/C 301/81
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Zucchetti Rubinetteria SpA (Gozzano, Włochy) (przedstawiciele: M. Condinanzi i P. Ziotti, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               posiłkowo, zniesienie lub obniżenie nałożonej na skarżącą grzywny;

               —

               także posiłkowo, obniżenie kwoty grzywny poprzez uwzględnienie wniosku o wzięcie pod uwagę okoliczności łagodzących na podstawie pkt 29 wytycznych w sprawie metody obliczania grzywien;

               —

               w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Przedmiotem niniejszego postępowania jest ta sama decyzja, która jest przedmiotem sprawy T-368/10 Rubinetteria Cisal przeciwko Komisji.
   Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych, które podniesiono w wyżej wymienionej sprawie. W szczególności skarżąca twierdzi, że produkty, o których mowa w decyzji, należą do trzech odrębnych rynków, że Zucchetti jest obecna jedynie na rynku armatury i że w decyzji Komisji nie zdefiniowano na wstępie właściwego rynku. Decyzja zawiera także błędy w zakresie oceny obszaru geograficznego rynku oraz skutków kartelu dla funkcjonowania rynku.
   Skarżąca dodaje, że rekonstrukcja porozumień lub uzgodnionych praktyk, która doprowadziła Komisję do wniosku, że skarżąca uczestniczyła w pojedynczym, złożonym i ciągłym naruszeniu art. 101 TFUE, jedynie na podstawie zachowań o znamionach zmowy, jakie miały miejsce we Włoszech, jest wadliwa, a sformułowane wnioski nie zostały uzasadnione. Komisja nie wykazała bowiem w żaden sposób, że skarżąca miała świadomość bezprawności postępowania innych przedsiębiorstw, którym zarzucane jest uczestnictwo w kartelu.


title: Sprawa T-90/05: Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2005 r. przez Omega S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

text:
               14.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 115/24

         Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2005 r. przez Omega S.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)
   (Sprawa T-90/05)
   (2005/C 115/46)
   Język, w którym została sporządzona skarga: angielski
   W dniu 24 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Omega S.A z siedzibą w Bienne (Szwajcaria), reprezentowanej przez P. Gonzáleza-Buena Catalána de Ocona, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).
   Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również Omega Engineering Inc. z siedzibą w Stamford, Connecticut (USA).
   Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 10 grudnia 2004 r. w sprawie R 330/2002-2;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:

               Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

               Strona skarżąca

               Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

               Graficzny znak towarowy OMEGA dla towarów i usług należących do klas 3, 9, 14, 16, 25, 28, 35, 37, 38, 41 i 42 — zgłoszenie nr 225 771

               Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie:

               Omega Engineering Inc.

               Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie:

               Krajowe słowne i graficzne znaki towarowe OMEGA, MICROMEGA, OMEGA.COM, OMEGASOFT, OMEGANET dla towarów należących do klas 1, 2, 6, 7, 8, 9, 11, 14, 16, 17, 18, 35, 41 i 42

               Decyzja Wydziału Sprzeciwów:

               Odmowa rejestracji dla towarów i usług należących do klas 9 i 42

               Decyzja Izby Odwoławczej:

               Nieuwzględnienie odwołania

               Podniesione zarzuty:

               Błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1)

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, Dz.U. L 11, str. 1.


title: Sprawa C-543/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 7 lutego 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Refcomp SpA przeciwko Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Wykładnia art. 23 — Klauzula prorogacyjna uzgodniona w umowie zawartej pomiędzy producentem i pierwotnym nabywcą towaru — Umowa w ramach łańcucha umów przenoszących własność — Możliwość powołania się na tę klauzulę względem późniejszego nabywcy towaru)

text:
               13.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/2

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 7 lutego 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Francja) — Refcomp SpA przeciwko Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA
   (Sprawa C-543/10) (1)

   (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Wykładnia art. 23 - Klauzula prorogacyjna uzgodniona w umowie zawartej pomiędzy producentem i pierwotnym nabywcą towaru - Umowa w ramach łańcucha umów przenoszących własność - Możliwość powołania się na tę klauzulę względem późniejszego nabywcy towaru)
   2013/C 108/02
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour de cassation

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Refcomp SpA

      Strona pozwana: Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Wykładnia art. 5 ust. 1 i art. 23 rozporządzenia (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001 L 12, str. 1) — Jurysdykcja szczególna w sprawie umów lub roszczeń wynikających z umowy — Spór pomiędzy późniejszym nabywcą towaru a jego producentem — Zakres klauzuli prorogacyjnej w ramach łańcucha umów podlegających prawu wspólnotowemu

      Sentencja

   Wykładni art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy dokonywać w ten sposób, że na klauzulę prorogacyjną uzgodnioną w umowie między producentem towaru i jego nabywcą nie można powołać się wobec osoby trzeciej będącej późniejszym nabywcą, który na zakończenie ciągu kolejnych umów przenoszących własność zawartych przez strony mające siedziby w różnych państwach członkowskich nabył ten towar i zamierza wystąpić z powództwem o stwierdzenie odpowiedzialności przeciwko producentowi, chyba że zostanie wykazane, iż ta osoba trzecia rzeczywiście wyraziła zgodę na tę klauzulę na warunkach ustanowionych w rzeczonym artykule.

      (1)  Dz.U. C 46 z 12.2.2011


title: Sprawa T-503/10: Skarga wniesiona w dniu 21 października 2010 r. — IDT Biologika przeciwko Komisji

text:
               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/54

         Skarga wniesiona w dniu 21 października 2010 r. — IDT Biologika przeciwko Komisji
   (Sprawa T-503/10)
   ()
   2010/C 346/106
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: IDT Biologika GmbH (Dessau-Roßlau, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Gross i T. Kroupa)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Delegatury Unii Europejskiej w Republice Serbskiej z dnia 10 sierpnia 2010 r., którą odrzucono ofertę złożoną przez IDT Biologika GmbH w ramach zamówienia publicznego oznaczonego EuropAid/129809/C/SUP/RS na dostawę szczepionki przeciw wściekliźnie dla ministerstwa rolnictwa, leśnictwa i zaopatrzenia w wodę Republiki Serbskiej w odniesieniu do części nr 1, a zamówienia udzielono konsorcjum różnych firm pod kierownictwem „Biovet a. s.”;

               —

               obciążenie Komisji kosztami.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca zwraca się przeciwko decyzji Komisji Europejskiej z dnia 10 sierpnia 2010 r. w ramach zamówienia publicznego na dostawę szczepionek przeciw wściekliźnie (nr ref. ogłoszenia: EuropaAid/129809/C/SUP/RS) o wybraniu innego oferenta niż skarżąca.
   W uzasadnieniu skarżąca podnosi naruszenie art. 252 ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 (1), ponieważ przyjęta oferta pod względem wymaganej niezjadliwości oferowanej szczepionki dla ludzi i wymaganych dopuszczeń nie odpowiada wymogom technicznym dokumentacji przetargowej i z tego powodu absolutnie nie powinna była zostać uwzględniona.
   Ponadto zdaniem skarżącej naruszono zasady równego traktowania i przejrzystości, o których mowa w art. 89 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 (2), gdyż jedynie oferta skarżącej spełnia wszystkie wymogi ustanowione w specyfikacji technicznej, a mimo to wybrano inną ofertę.

      (1)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1).


title: Sprawa C-122/07 P: Postanowienie Trybunału z dnia 29 listopada 2007 r. — Eurostrategies SPRL przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Postanowienie o wykreśleniu — Cofnięcie — Koszty)

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/14

         Postanowienie Trybunału z dnia 29 listopada 2007 r. — Eurostrategies SPRL przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-122/07 P) (1)

   (Odwołanie - Postanowienie o wykreśleniu - Cofnięcie - Koszty)
   (2008/C 64/21)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Eurostrategies SPRL (przedstawiciele: R. Lang i S. Crosby, solicitor)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira i M.I. Hadjiyiannis, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie od postanowienia prezesa czwartej izby Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 grudnia 2006 r. w sprawie T-203/06 Eurostrategies SPRL przeciwko Komisji o wykreśleniu sprawy z rejestru i obciążeniu kosztami strony skarżącej
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone

               2)

               Eurostrategies SPRL zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.


title: Sprawa C-421/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Rechtbank van Koophandel te Brussel z dnia  21 listopada 2005 r.  w sprawie N.V. City Motors Groep przeciwko N.V. Citroën Belux

text:
               11.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/21

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Rechtbank van Koophandel te Brussel z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie N.V. City Motors Groep przeciwko N.V. Citroën Belux
   (Sprawa C-421/05)
   (2006/C 36/42)
   Język postępowania: niderlandzki
   W dniu 29 listopada 2005 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Rechtbank van Koophandel te Brussel z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie N.V. City Motors Groep przeciwko N.V. Citroën Belux.
   Rechtbank van Koophandel te Brussel zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:
   Czy art. 3 ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1400/2002 (1) z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze motoryzacyjnym należy interpretować w ten sposób, że wyłącza on wyraźną klauzulę rozwiązania zawartą w umowie koncesyjnej na pojazdy silnikowe, która ma być objęta zwolnieniem?

      (1)  Dz.U. L 203, str. 30.


title: Sprawa C-204/06: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 78/686/EWG — Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji — Środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

text:
               10.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/11

         Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 stycznia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Czeskiej
   (Sprawa C-204/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 78/686/EWG - Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji - Środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)
   (2007/C 56/19)
   Język postępowania: czeski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: K. Walkerová i H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Czeska (Przedstawiciel: T. Boček, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie dyrektywy Rady 78/686/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji osób wykonujących zawód lekarza dentysty, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (Dz.U. L 233, str. 1)
   Sentencja

               1)

               Nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 78/686/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji osób wykonujących zawód lekarza dentysty, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług Republika Czeska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 24 tej dyrektywy.

               2)

               Republika Czeska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 143 z 17.6.2006.


title: Sprawa T-452/14: Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – Laboratoires CTRS przeciwko Komisji

text:
               4.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 253/62

         Skarga wniesiona w dniu 17 czerwca 2014 r. – Laboratoires CTRS przeciwko Komisji
   (Sprawa T-452/14)
   2014/C 253/84
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Laboratoires CTRS (Boulogne-Billancourt, Francja) (przedstawiciele: K. Bacon, Barrister, M. Utges Manley i M. Vickers, Solicitors)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim postanowiono w niej, że Cholic Acid FGK dopuszcza się dla wskazań terapeutycznych Orphacol; lub tytułem ewentualnym stwierdzenie nieważności całego art. 1 decyzji; oraz

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca posiada pozwolenie na dopuszczenie do obrotu sierocego produktu leczniczego Orphacol, który jest dopuszczony w leczeniu dwóch bardzo rzadkich i poważnych chorób genetycznych wątroby i którego czynnym składnikiem jest kwas cholowy. Od dnia 16 września 2013 r. Orphacol korzysta z dziesięcioletniego okresu wyłączności obrotu na rynku w odniesieniu do tych dwóch wskazań terapeutycznych zgodnie z art. 8 rozporządzenia nr 141/2000 (1).
   W zaskarżonej decyzji z dnia 4 kwietnia 2014 r. Komisja przyznała pozwolenie na dopuszczenie do obrotu innego sierocego produktu leczniczego (Cholic Acid FGK) zawierającego kwas cholowy jako aktywny składnik. Chociaż Cholic Acid FGK dopuszczono dla trzech innych wskazań terapeutycznych niż wskazania, dla których dopuszczony został Orphacol, to streszczenie cech produktu i sprawozdanie z oceny Cholic Acid FGK, które według skarżącej stanowią integralną część zaskarżonej decyzji, zawierały wiele odniesień do skuteczności a także do bezpieczeństwa Cholic Acid FGK we wskazaniach terapeutycznych, dla których dopuszczono Orphacol.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący naruszenia art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 141/2000 albowiem Komisja przyznając pozwolenie na dopuszczenie do obrotu Cholic Acid FGK na warunkach określonych w streszczeniu cech produktu i sprawozdaniu z oceny obeszła przysługującą skarżącej wyłączność obrotu na rynku, gdyż warunki, na których przyznano pozwolenie na dopuszczenie do obrotu Cholic Acid FGK oznaczają w istocie dopuszczenie Cholic Acid FGK dla dwóch wskazań terapeutycznych, dla których dopuszczony jest Orphacol.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych (Dz.U. L 18,s. 1).


title: Sprawa F-49/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 28 czerwca 2011 r. — De Nicola przeciwko Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (Służba publiczna — Personel Europejskiego Banku Inwestycyjnego — Ubezpieczenie zdrowotne — Odmowa pokrycia kosztów medycznych — Wniosek o wyznaczenie niezależnego lekarza — Rozsądny termin)

text:
               6.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 232/40

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 28 czerwca 2011 r. — De Nicola przeciwko Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu
   (Sprawa F-49/10) (1)

   (Służba publiczna - Personel Europejskiego Banku Inwestycyjnego - Ubezpieczenie zdrowotne - Odmowa pokrycia kosztów medycznych - Wniosek o wyznaczenie niezależnego lekarza - Rozsądny termin)
   2011/C 232/69
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat L. Isola)

      Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciel: T. Gilliams i F. Martin, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji strony pozwanej w przedmiocie zwrotu kosztów medycznych terapii laserowej.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 221 z 14.8.2010, s. 61.


title: Sprawa T-510/13: Wyrok Sądu z dnia 17 grudnia 2015 r. – Włochy/Komisja [System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych mających na celu nabór tłumaczy — Wybór drugiego języka spośród trzech języków — Język komunikacji z kandydatami startującymi w konkursie — Rozporządzenie nr 1 — Artykuł 1d ust. 1 1, art. 27 i 28 lit. f) regulaminu pracowniczego — Zasada niedyskryminacji — Proporcjonalność]

text:
               15.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 59/15

         Wyrok Sądu z dnia 17 grudnia 2015 r. – Włochy/Komisja
   (Sprawa T-510/13) (1)

   ([System językowy - Ogłoszenia o konkursach otwartych mających na celu nabór tłumaczy - Wybór drugiego języka spośród trzech języków - Język komunikacji z kandydatami startującymi w konkursie - Rozporządzenie nr 1 - Artykuł 1d ust. 1 1, art. 27 i 28 lit. f) regulaminu pracowniczego - Zasada niedyskryminacji - Proporcjonalność])
   (2016/C 059/15)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspomagana przez P. Gentiliego i S. Fiorentina, avvocati dello Stato)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: J. García-Valdecasas Dorrego, abogado del Estado)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i B. Beutler, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszeń o konkursach otwartych EPSO/AD/260/13, EPSO/AD/261/13, EPSO/AD/262/13, EPSO/AD/263/13, EPSO/AD/264/13, EPSO/AD/265/13 i EPSO/AD/266/13, mających na celu ustanowienie rezerwy kadrowej dla naboru tłumaczy języka, odpowiednio, duńskiego, angielskiego, francuskiego, włoskiego, maltańskiego, niderlandzkiego i słoweńskiego (Dz.U. 2013 C 199 A, s. 6).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych EPSO/AD/260/13, EPSO/AD/261/13, EPSO/AD/262/13, EPSO/AD/263/13, EPSO/AD/264/13, EPSO/AD/265/13 i EPSO/AD/266/13, mających na celu ustanowienie rezerwy kadrowej dla naboru tłumaczy języka, odpowiednio, duńskiego, angielskiego, francuskiego, włoskiego, maltańskiego, niderlandzkiego i słoweńskiego.

               2)

               Komisja pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Republikę Włoską.

               3)

               Królestwo Hiszpanii i Republika Federalna Niemiec pokrywają koszty własnej interwencji.

      (1)  Dz.U. C 336 z 16.11.2013.


title: Sprawa T-446/15: Postanowienie Sądu z dnia 19 września 2016 r. – Indecopi/EUIPO – Synergy Group (PISCO)

text:
               7.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 410/33

         Postanowienie Sądu z dnia 19 września 2016 r. – Indecopi/EUIPO – Synergy Group (PISCO)
   (Sprawa T-446/15) (1)

   (2016/C 410/47)
   Język postępowania: hiszpański
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2015.


title: Sprawa C-232/05: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc na rzecz Scott Paper SA/Kimberly-Clark — Obowiązek odzyskania — Niewykonanie z powodu zastosowania procedury krajowej — Krajowa autonomia proceduralna — Ograniczenia — Procedura krajowa przewidująca bezzwłoczne i skuteczne wykonanie w rozumieniu art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 — Procedura krajowa przewidująca, że środki zaskarżenia wniesione od wydanych przez władze krajowe decyzji nakazujących zapłatę mają skutek zawieszający)

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/15

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-232/05) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Pomoc na rzecz Scott Paper SA/Kimberly-Clark - Obowiązek odzyskania - Niewykonanie z powodu zastosowania procedury krajowej - Krajowa autonomia proceduralna - Ograniczenia - Procedura krajowa przewidująca bezzwłoczne i skuteczne wykonanie w rozumieniu art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 - Procedura krajowa przewidująca, że środki zaskarżenia wniesione od wydanych przez władze krajowe decyzji nakazujących zapłatę mają skutek zawieszający)
   (2006/C 294/25)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: C. Giolito, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Francuska (Przedstawiciele: G. de Bergues i S. Ramet, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niewykonanie w wyznaczonym terminie decyzji Komisji nr 2002/14/WE z dnia 12 lipca 2000 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz Scott Paper SA/Kimberly — Clark (Dz.U. L 12, str.1)
   Sentencja

               1)

               Nie podejmując w wyznaczonym terminie wszelkich kroków koniecznych do odzyskania od beneficjenta pomocy, o której mowa w decyzji 2002/14 Komisji z dnia 12 lipca 2000r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz Scott Paper SA Kimberly-Clark, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 249 akapit czwarty WE jak i art. 2 i 3 tej decyzji.

               2)

               Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 171 z 9.7.2005.


title: Sprawa C-220/14 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 5 marca 2014 r. – Ahmed Abdelaziz Ezz i in./Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska (Odwołanie — Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom w związku z sytuacją w Egipcie — Zamrożenie funduszy osób, wobec których prowadzone jest postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych — Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji)

text:
               27.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/22

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 5 marca 2014 r. – Ahmed Abdelaziz Ezz i in./Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska
   (Sprawa C-220/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom w związku z sytuacją w Egipcie - Zamrożenie funduszy osób, wobec których prowadzone jest postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych - Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji))
   (2015/C 138/29)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Ahmed Abdelaziz Ezz, Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed, Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin, Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (przedstawiciele: J. Lewis QC, B. Kennelly i J. Pobjoy, barristers, J. Binns, solicitor)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop i I. Gurov, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i D. Gauci)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w części oddalone.

               2)

               Ahmed Abdelaziz Ezz oraz Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed, Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin i Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 235 z 21.7.2014.


title: Sprawa F-116/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – Murariu/EIOPA (Służba publiczna — Personel EIOPA — Członek personelu tymczasowego — Ogłoszenie o naborze — Wymóg doświadczenia zawodowego minimalnej długości ośmiu lat — Kandydat wewnętrzny uznany za przydatnego do wykonywania obowiązków członka personelu tymczasowego po upływie okresu próbnego — Tymczasowe zatrudnienie na nowym stanowisku prowadzące do przypisania do wyższej grupy zaszeregowania — Błąd pisarski w ogłoszeniu o naborze — Wycofanie oferty zatrudnienia — Zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych — Zasięgnięcie opinii komitetu pracowniczego — Uzasadnione oczekiwania)

text:
               24.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/52

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – Murariu/EIOPA
   (Sprawa F-116/14) (1)

   ((Służba publiczna - Personel EIOPA - Członek personelu tymczasowego - Ogłoszenie o naborze - Wymóg doświadczenia zawodowego minimalnej długości ośmiu lat - Kandydat wewnętrzny uznany za przydatnego do wykonywania obowiązków członka personelu tymczasowego po upływie okresu próbnego - Tymczasowe zatrudnienie na nowym stanowisku prowadzące do przypisania do wyższej grupy zaszeregowania - Błąd pisarski w ogłoszeniu o naborze - Wycofanie oferty zatrudnienia - Zastosowanie ogólnych przepisów wykonawczych - Zasięgnięcie opinii komitetu pracowniczego - Uzasadnione oczekiwania))
   (2015/C 279/65)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Simona Murariu (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) (przedstawiciele: C. Coucke, pełnomocnik, adwokat F. Tuytschaever)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) w sprawie cofnięcia uprzedniej decyzji w sprawie zatrudnienia skarżącej w charakterze członka personelu tymczasowego w grupie zaszeregowania AD 8 i żądanie odszkodowania oraz zadośćuczynienia.

      Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych z dnia 24 lutego 2014 r. w zakresie, w jakim:

                           —

                           naruszając w stosunku umownym nabyte prawa i warunki umowne, odrzuca on z mocą wsteczną kandydaturę S. Murariu na stanowisko starszego eksperta ds. emerytur pracowniczych („senior expert on personal pensions”) i w sposób dorozumiany cofa przyjętą już przez S. Murariu ofertę tymczasowego zatrudnienia, która została jej złożona w dniu 17 lipca 2013 r.;

                           —

                           pozbawia S. Murariu wynagrodzenia odpowiadającego grupie zaszeregowania AD 8 podczas tymczasowego zatrudnienia w okresie od dnia 16 września 2013 r do dnia 24 lutego 2014 r.

               2)

               W pozostałym zakresie żądania stwierdzenia nieważności zostają oddalone.

               3)

               Od Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych zasądza się odszkodowanie za szkodę poniesioną przez S. Murariu w okresie od dnia 16 września 2013 r do dnia 24 lutego 2014 r. w kwocie odpowiadającej różnicy między wynagrodzeniami w grupach zaszeregowania AD 6 i AD 8 wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od dnia 16 września 2013 r. według stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla podstawowych operacji refinansujących za dany okres, powiększonej o dwa punkty procentowe.

               4)

               W pozostałym zakresie żądania odszkodowawcze zostają oddalone.

               5)

               Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez S. Murariu.

      (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2015, s. 47.


title: Sprawa C-115/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbeitsgericht Berlin w dniu  28 lutego 2006 r.  — Annette Radke przeciwko Achterberg Sernice GmbH & Co KG

text:
               3.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 131/29

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbeitsgericht Berlin w dniu 28 lutego 2006 r. — Annette Radke przeciwko Achterberg Sernice GmbH & Co KG
   (Sprawa C-115/06)
   (2006/C 131/52)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Arbeitsgericht Berlin
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Annette Radke

      Strona pozwana: Achterberg Sernice GmbH & Co KG
   Pytania prejudycjalne

               1.

                           a)

                           Czy dyrektywę Rady 98/59/WE (1) z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych należy interpretować w ten sposób, że procedura konsultacji w rozumieniu art. 2 dyrektywy zostaje zakończona już z chwilą nieudanego zakończenia bezpośrednich negocjacji między pracodawcą a przedstawicielami pracowników, czy też w przypadku zwrócenia się przez pracodawcę lub przedstawicieli pracowników do przewidzianego przez prawo krajowe zakładowego organu pojednawczego, muszą zostać zakończone negocjacje przed tym organem?

                           b)

                           W przypadku dopuszczenia tej drugiej możliwości, czy dyrektywa wymaga, aby dokonaniem wypowiedzeń zostały zakończone negocjacje przed organem pojednawczym zarówno w kwestii możliwości uniknięcia lub ograniczenia zwolnień grupowych, jak i w kwestii możliwości złagodzenia ich konsekwencji poprzez wykorzystanie towarzyszących im środków socjalnych?

               2.

                           a)

                           Czy dyrektywę należy interpretować w ten sposób, że dokonywana zgodnie z art. 3 dyrektywy notyfikacja właściwemu organowi władzy publicznej może nastąpić dopiero po zakończeniu procedury konsultacji?

                           b)

                           W przypadku udzielenia na pytanie zawarte w pkt a) odpowiedzi twierdzącej, czy przed dokonaniem notyfikacji muszą zostać zakończone zarówno negocjacje w zakresie uniknięcia lub ograniczenia zwolnień grupowych, jak i negocjacje w zakresie złagodzenia ich konsekwencji?

      (1)  Dz.U. L 225, str. 16.


title: Sprawa C-65/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia  9 marca 2006 r.  — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Traktat EWEA — Zakres zastosowania — Dyrektywa 89/618/Euratom — Ochrona zdrowia — Promieniowanie jonizujące — Używanie energii atomowej do celów wojskowych — Remont okrętu podwodnego o napędzie atomowym)

text:
               3.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 131/9

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 marca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
   (Sprawa C-65/04) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Traktat EWEA - Zakres zastosowania - Dyrektywa 89/618/Euratom - Ochrona zdrowia - Promieniowanie jonizujące - Używanie energii atomowej do celów wojskowych - Remont okrętu podwodnego o napędzie atomowym)
   (2006/C 131/15)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Ström van Lier i J. Grunwald, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: C. Jackson i C. Gibbs, pełnomocnicy, wspierani przez D. Wyatta, QC i S. Tromansa, barrister)

      Interwenient: Republika Francuska (przedstawiciele: R. Abraham, G. de Bergues, E. Puisais i C. Jurgensen, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 5 ust. 3 dyrektywy Rady 89/618/Euratom z dnia 27 listopada 1989 r. w sprawie informowania ogółu społeczeństwa o środkach ochrony zdrowia, które będą stosowane, oraz o działaniach, jakie należy podjąć w przypadku pogotowia radiologicznego (Dz.U. L 357, str. 31)
   Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Republika Francuska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 94 z 17.04.2004


title: Sprawa T-369/14: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2014 r. – Sequoia Capital Operations przeciwko OHIM – Sequoia Capital (SEQUOIA CAPITAL)

text:
               4.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 253/49

         Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2014 r. – Sequoia Capital Operations przeciwko OHIM – Sequoia Capital (SEQUOIA CAPITAL)
   (Sprawa T-369/14)
   2014/C 253/64
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Sequoia Capital Operations LLC (Menlo Park, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: F. Delord i A. Rendle, solicitors, oraz G. Hollingworth, barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Sequoia Capital LLP (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 18 maca 2014 r. w sprawie R 1457/2013-4;

               —

               nakazanie Urzędowi i Sequoia Capital LLP pokrycia własnych kosztów poniesionych przez nich w związku z postępowaniem przed Urzędem i Sądem oraz kosztów strony skarżącej.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy „SEQUOIA CAPITAL” dla usług z klas 35, 36 i 42 – wspólnotowy znak towarowy nr 7 4 65  347

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Sequoia Capital LLP

      Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny znak towarowy nr 4 1 02  141„SEQUOIA”, zarejestrowany dla towarów i usług z klas 9, 16 i 36

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-398/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 23 lipca 2015 r. – Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Lecce/Salvatore Manni

text:
               26.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 354/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 23 lipca 2015 r. – Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Lecce/Salvatore Manni
   (Sprawa C-398/15)
   (2015/C 354/23)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Corte suprema di cassazione

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca skargę kasacyjną: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Lecce

      Druga strona postępowania: Salvatore Manni

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy należy dać pierwszeństwo zasadzie przechowywania danych osobowych w formie umożliwiającej identyfikację osób, których dane dotyczą, przez czas nie dłuższy niż jest to konieczne do celów, dla których dane zostały zgromadzone lub dla których są dalej przetwarzane, przewidzianej w art. 6 lit. e) dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. (1) transponowanej dekretem ustawodawczym nr 196 z dnia 30 czerwca 2003 r., w konsekwencji czego zasada ta stoi na przeszkodzie systemowi jawności wdrożonemu poprzez rejestr spółek przewidziany w pierwszej dyrektywie 68/151/WE Rady z dnia 9 marca 1968 r. (2) oraz prawo krajowe w art. 2188 kodeksu cywilnego i w art. 8 ustawy nr 580 z dnia 29 grudnia 1993 r. w zakresie w jakim wymaga on aby każdy mógł poznać wynikające z niego dane dotyczące osób fizycznych, bez ograniczeń czasowych?

               2)

               Czy art. 3 pierwszej dyrektywy 68/151/WE Rady z dnia 9 marca 1968 r. pozwala, aby w odstępstwie od nieograniczonego czasu i nieokreślonych adresatów danych jawnie dostępnych w rejestrze spółek, dane nie były objęte „jawnością” w takim podwójnym znaczeniu, lecz były dostępne jedynie przez ograniczony czas lub jedynie dla określonych adresatów, na podstawie oceny poszczególnych przypadków przez podmiot administrujący danymi?

      (1)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281, s. 31).

      (2)  Pierwsza dyrektywa 68/151/WE Rady z dnia 9 marca 1968 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 58 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności w całej Wspólnocie, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników jak i osób trzecich (Dz.U. L 65, s. 8).


title: Sprawa F-23/06: Skarga wniesiona w dniu  3 marca 2006 r.  — Abad-Villanueva i in. przeciwko Komisji

text:
               6.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/32

         Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2006 r. — Abad-Villanueva i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-23/06)
   (2006/C 108/60)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Abad-Villanueva i in. [Przedstawiciele: T. Bontinck i J. Feld, avocats]

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie decyzji powiadamiających skarżących o zmianie ich kategorii w części, w której nadają one niższą grupę zaszeregowania aniżeli grupa, która powinna być im nadana na podstawie regulaminu pracowniczego, utrzymują ten sam współczynnik mnożny oraz uchylają punkty awansu zgromadzone przez skarżących;

               —

               stwierdzenie niezgodności z prawem art. 12 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Wszyscy skarżący są laureatami konkursów wewnętrznych związanych ze zmianą kategorii COM/PA/04 i COM/PB/04, o których ogłoszenia zostały opublikowane przed datą wejścia w życie nowego regulaminu pracowniczego. Po tym dniu zostali oni powołani przez Komisję do kategorii wyższej niż poprzednia, jednakże bez zmiany grup i stopni zaszeregowania oraz współczynników wielokrotności. Za to ich punkty awansu zostały zredukowane do zera.
   Wnosząc niniejszą skargę skarżący podnoszą po pierwsze, że decyzje w sprawie powołania zostały wydane z naruszeniem art. 31 i 62 regulaminu pracowniczego oraz art. 2 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 2 załącznika XIII do tego regulaminu, gdyż zgodnie z tymi przepisami skarżący powinni zostać korzystniej zaszeregowani. Ponadto Komisja naruszyła po pierwsze prawo wszystkich urzędników do powołania do grupy określonej w ogłoszeniu o konkursie oraz po drugie dopuściła się dyskryminacji skarżących względem laureatów innych konkursów otwierających dostęp do tej samej kategorii.
   Ponadto skarżący twierdzą, że nie istnieje podstawa prawna uprawniająca Komisję do kontynuowania stosowania względem skarżących współczynnika mnożnego przewidzianego dla poprzednich zajmowanych przez nich kategorii ani do uchylenia ich punktów awansu, zgromadzonych w ramach tzw. „dorobku punktowego”.
   W końcu zdaniem skarżących zaskarżone decyzje naruszają również zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, ochrony praw nabytych i równego traktowania.


title: Sprawa C-3/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Gent (Belgia) w dniu 8 stycznia 2009 r. — Erotic Center BVBA przeciwko Państwu Belgijskiemu

text:
               4.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Gent (Belgia) w dniu 8 stycznia 2009 r. — Erotic Center BVBA przeciwko Państwu Belgijskiemu
   (Sprawa C-3/09)
   (2009/C 82/20)
   Język postępowania: niderlandzki
   Sąd krajowy
   Hof van beroep te Gent
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Erotic Center BVBA

      Strona pozwana: Państwo Belgijskie
   Pytania prejudycjalne
   Czy kabinę, którą stanowi zamykane pomieszczenie, w którym jest miejsce tylko dla jednej osoby, która za opłatą może oglądać na ekranie filmy, przy czym sama uruchamia projekcję filmu poprzez wrzucenie monety, może wybierać różne filmy i w czasie, który opłaciła, stale zmieniać wybór wyświetlanych filmów, należy uznać za „kino” w rozumieniu kategorii 7 załącznika H do szóstej dyrektywy Rady nr 77/388/EWG (1) z dnia 17 maja 1977 r. (obecnie pkt 7 załącznika III do dyrektywy Rady 2006/112/WE (2) z dnia 28 listopada 2006 r.)?

      (1)  Dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).

      (2)  Dyrektywa w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).


title: Sprawa T-47/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 września 2008 r. — Angé Serrano przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Pomyślne przejście konkursów wewnętrznych pozwalających na awans do wyższej kategorii na podstawie starego regulaminu pracowniczego — Wejście w życie nowego regulaminu pracowniczego — Przepisy przejściowe dotyczące zaszeregowania — Zmiany w hierarchizacji pracowników ustanowionej w starym regulaminie pracowniczym — Dopuszczalność — Zarzut bezprawności — Prawa nabyte — Uzasadnione oczekiwania — Proporcjonalność — Zasada równości traktowania — Zasada dobrej administracji i obowiązek starannego działania)

text:
               8.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 285/34

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 września 2008 r. — Angé Serrano przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-47/05) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Pomyślne przejście konkursów wewnętrznych pozwalających na awans do wyższej kategorii na podstawie starego regulaminu pracowniczego - Wejście w życie nowego regulaminu pracowniczego - Przepisy przejściowe dotyczące zaszeregowania - Zmiany w hierarchizacji pracowników ustanowionej w starym regulaminie pracowniczym - Dopuszczalność - Zarzut bezprawności - Prawa nabyte - Uzasadnione oczekiwania - Proporcjonalność - Zasada równości traktowania - Zasada dobrej administracji i obowiązek starannego działania)
   (2008/C 285/60)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Pilar Angé Serrano (Luksemburg, Luksemburg); Jean-Marie Bras (Luksemburg); Dominiek Decoutere (Wolwelange, Luksemburg); Armin Hau (Luksemburg); Adolfo Orcajo Teresa (Bruksela, Belgia); i Francisco Javier Solana Ramos (Bruksela) (przedstawiciel: É. Boigelot, adwokat)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo L. Knudsen, A. Bencomo Weber i K. Zejdova, następnie L. Knudsen i K. Zejdova, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Sims i I. Sulce, następnie I. Sulce i M. Simm, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Żądanie stwierdzenia nieważności indywidualnych decyzji odnoszących się do tymczasowego zaszeregowania skarżących od dnia 1 maja 2004 r. i im doręczonych w trakcie pierwszego tygodnia maja 2004 r. w drodze listu dyrektora generalnego zajmującego się kwestią personelu w Parlamencie Europejskim, ponadto wszystkich aktów późniejszych lub dotyczących wspomnianych decyzji także wydanych po złożeniu niniejszej skargi oraz żądanie nakazania Parlamentowi zapłaty odszkodowania z odsetkami.
   Sentencja wyroku

               1)

               Umarza się postępowanie w stosunku do Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Brasa i Adolfo Orcajo Teresy w zakresie pierwszego żądania.

               2)

               Skarga zostaje odrzucona w pozostałym zakresie.

               3)

               Parlament Europejski pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Brasa i Adolfo Orcajo Teresę.

               4)

               Dominiek Decoutere, Armin Hau i Francisco Javier Solana Ramos pokryją własne koszty.

               5)

               Rada pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 93 z dnia 16.4.2005 r.


title: Sprawa T-568/13: Skarga wniesiona w dniu 28 października 2013 r. — Bimbo przeciwko OHIM — Cafe' do Brasil (KIMBO)

text:
               25.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/24

         Skarga wniesiona w dniu 28 października 2013 r. — Bimbo przeciwko OHIM — Cafe' do Brasil (KIMBO)
   (Sprawa T-568/13)
   2014/C 24/43
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Bimbo, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat N. Fernández Fernández-Pacheco)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Cafe' do Brasil SpA (Melito di Napoli, Włochy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 sierpnia 2013 r. w sprawach R 636/2012-4 i R 608/2012-4;

               —

               obciążenie interwenienta kosztami postępowania

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Cafe' do Brasil SpA

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „KIMBO” dla towarów i usług z klas 11, 21, 30, 32 i 43 — zgłoszenie nr 3 420 973

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Skarżaca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Hiszpańskie znaki towarowe nr 291 655, nr 451 559 i nr 2 244 563

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009


title: Sprawa C-38/09 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) wydanego w dniu 19 listopada 2008 r. w sprawie T-187/06 P Ralf Schräder przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin, wniesione w dniu 29 stycznia 2009 r. przez Ralfa Schrädera

text:
               4.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/17

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) wydanego w dniu 19 listopada 2008 r. w sprawie T-187/06 P Ralf Schräder przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin, wniesione w dniu 29 stycznia 2009 r. przez Ralfa Schrädera
   (Sprawa C-38/09 P)
   (2009/C 82/32)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Ralf Schräder (przedstawiciele: T. Leidereiter, W.A. Schmidt, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO)
   Żądania wnoszącej odwołanie

               —

               uchylenie wyroku Sądu z dnia 18 listopada 2008 r. (siódma izba) wydanego w sprawie T-187/06;

               —

               uwzględnienie żądania stwierdzenia nieważności decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 2 maja 2006 r. (sprawa nr A 003/2004) przedstawionego przez skarżącego w pierwszej instancji;
               ewentualnie w odniesieniu do pkt 2

               —

               skierowanie sprawy ponownie do Sądu Pierwszej Instancji w celu wydania nowego wyroku;

               —

               obciążenie CPVO ogółem kosztów postępowania wynikających z niniejszego postępowania, postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji i postępowania przed Izbą Odwoławczą.

         Zarzuty i główne argumenty
   Przedmiotem odwołania jest wyrok Sądu Pierwszej instancji oddalający skargę wniesioną przez wnoszącego odwołanie przeciwko decyzji Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin w przedmiocie wniosku o przyznanie wspólnotowej ochrony odmian roślin odmianie roślin „SUMCOL 01”. Wnoszący odwołanie powołuje zarzut, iż Sąd w zaskarżonym wyroku zgodził się z decyzją Izby Odwoławczej, na mocy której zgłaszana odmiana roślin nie różni się w wyraźny sposób od odmiany referencyjnej, którą należało uznać za powszechnie znaną.
   W ramach zarzutu pierwszego wnoszący odwołanie powołuje się za szereg braków proceduralnych. Jego zdaniem Sąd badając decyzję Izby Odwoławczej wysunął wnioski, których błędność wynika bezpośrednio z pism procesowych. Wnoszący odwołanie podnosi ponadto, że Sąd wypaczył stan faktyczny i dowody, nałożył nadmierne wymogi co do uwag wnoszącego odwołanie, że uzasadnienie wyroku jest wewnętrznie sprzeczne oraz że naruszył prawo wnoszącego odwołanie do bycia wysłuchanym. Dodaje on ponadto, że Sąd pominął istotną część jego uwag oraz wielokrotne propozycje przedstawienia dowodów, odrzucając je z powodu ich ogólnego charakteru. W opinii wnoszącego odwołanie, czyniąc to Sąd pominął jednocześnie fakt, że po części przedstawienie uwag „w sposób bardziej konkretny” było obiektywnie niemożliwe. Jest on zdania, że w ten sposób Sąd naruszył służące mu prawo do bycia wysłuchanym oraz zasady obowiązujące w dziedzinie ciężaru dowodu oraz postępowania dowodowego. Co więcej wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi niezgodne z prawem rozszerzenie zakresu przedmiotu sporu wynikające z oparcia uzasadnienia wyroku na argumentach nie podniesionych ani przez urząd ani przez Izbę Odwoławczą.
   W ramach zarzutu drugiego, wnoszący odwołanie zarzuca Sadowi, iż naruszył prawo wspólnotowe uznając w ramach wykładni art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin, że opis odmiany w literaturze naukowej stanowi dowód na okoliczność, iż dana odmiana jest powszechnie znana. Ponadto wnoszący odwołanie powołuje się na naruszenie art. 62 wymienionego wyżej rozporządzenia i art. 60 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1239/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiającego zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do postępowania przed Wspólnotowym Urzędem Odmian Roślin.


title: Sprawa T-400/15: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2016 r. – Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto/EUIPO – University College London (CITRUS SATURDAY) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CITRUS SATURDAY — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy CITRUS — Nieprzedstawienie dokumentów w odpowiednim terminie — Uprawnienia dyskrecjonalne przyznane na podstawie art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Zasada 19 i zasada 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95]

text:
               7.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 410/15

         Wyrok Sądu z dnia 28 września 2016 r. – Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto/EUIPO – University College London (CITRUS SATURDAY)
   (Sprawa T-400/15) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CITRUS SATURDAY - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy CITRUS - Nieprzedstawienie dokumentów w odpowiednim terminie - Uprawnienia dyskrecjonalne przyznane na podstawie art. 76 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Zasada 19 i zasada 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95])
   (2016/C 410/20)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Ana Isabel Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto (Algés, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat A. Pita Negrão)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również: University College London (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 kwietnia 2015 r. (sprawa R 2109/2014-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto a University College London.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Ana Isabel Pinto Eliseu Baptista Lopes Canhoto zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 320 z 28.9.2015.


title: Sprawa C-347/07: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

text:
               5.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/30

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 lutego 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej
   (Sprawa C-347/07) (1)

   (2008/C 171/53)

      Język postępowania: włoski

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 223 z 22.9.2007.


title: Sprawa C-223/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 20 kwietnia 2016 r. – Casertana Costruzioni Srl/Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti – Provveditorato Interregionale per le opere pubbliche della Campania e del Molise, Azienda Regionale Campana per la Difesa del Suolo – A.R.CA.DI.S.

text:
               11.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 251/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 20 kwietnia 2016 r. – Casertana Costruzioni Srl/Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti – Provveditorato Interregionale per le opere pubbliche della Campania e del Molise, Azienda Regionale Campana per la Difesa del Suolo – A.R.CA.DI.S.
   (Sprawa C-223/16)
   (2016/C 251/12)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Casertana Costruzioni Srl

      Strona pozwana: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti – Provveditorato Interregionale per le opere pubbliche della Campania e del Molise, Azienda Regionale Campana per la Difesa del Suolo – A.R.CA.DI.S.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy art. 47 ust. 2 i art. 48 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE (1), tak jak zostały zastąpione przez art. 63 dyrektywy 2014/24/UE (2), stoją na przeszkodzie krajowemu uregulowaniu, które wyklucza lub może być interpretowane w ten sposób, że wyklucza możliwość wskazania przez podmiot gospodarczy, czyli podmiot, który uczestniczy w przetargu, innego przedsiębiorstwa w miejsce tego, które zostało pierwotnie wybrane jako „przedsiębiorstwo pomocnicze” i które utraciło w całości lub w części kwalifikacje wymagane do udziału w tym przetargu, co powoduje wykluczenie tego podmiotu gospodarczego z przetargu z powodu zdarzenia, którego nie można mu przypisać ani obiektywnie, ani subiektywnie?

      (1)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

      (2)  Dyrektywa 2014/24/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94, s. 65).


title: Sprawa T-491/15: Skarga wniesiona w dniu 25 sierpnia 2015 r. – Volkswagen/OHIM (ConnectedWork)

text:
               12.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 337/44

         Skarga wniesiona w dniu 25 sierpnia 2015 r. – Volkswagen/OHIM (ConnectedWork)
   (Sprawa T-491/15)
   (2015/C 337/50)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Volkswagen AG (Wolfsburg, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwalt U. Sander)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Słowny wspólnotowy znak towarowy „ConnectedWork” – zgłoszenie nr 13 011 267

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29.06.2015 r. w sprawie R 160/2015-5

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) w zw. z art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009.