title: Sprawa C-34/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln (Niemcy) w dniu 24 stycznia 2020 r. – Telekom Deutschland GmbH / Republika Federalna Niemiec

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/34

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln (Niemcy) w dniu 24 stycznia 2020 r. – Telekom Deutschland GmbH / Republika Federalna Niemiec
      (Sprawa C-34/20)
      (2020/C 137/47)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Verwaltungsgericht Köln

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Telekom Deutschland GmbH

         Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

         Pytania prejudycjalne

                  1.

                              a)

                              Czy w przypadku, w którym taryfa telefonii komórkowej, która przewiduje w odniesieniu do ruchu mobilnego miesięczny limit ilości danych, po którego zużyciu następuje redukcja prędkości transmisji, może zostać nieodpłatnie rozszerzona o opcję taryfową, na podstawie której można korzystać z określonych usług tak zwanych partnerów treściowych przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego bez wliczania ilości danych zużytej w wyniku korzystania z tych usług do miesięcznego limitu ilości danych określonego w taryfie telefonii komórkowej, przy czym jednak użytkownik końcowy wyraża zgodę na ograniczenie maksymalnej przepustowości do 1,7 Mbit/s dla transmisji strumieniowej wideo niezależnie od tego, czy chodzi o transmisję strumieniową wideo partnerów treściowych czy innych dostawców, art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2120 (1) należy interpretować w ten sposób, że porozumienia dotyczące cech usług dostępu do internetu, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2120, muszą spełniać wymogi określone w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/2120?

                              b)

                              W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a): czy art. 3 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości należy uznać za spowolnienie kategorii usługi?

                              c)

                              W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. b): czy pojęcie grożącego przeciążenia sieci w rozumieniu art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. c) rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono jedynie (grożące) wyjątkowe lub tymczasowe przeciążenia sieci?

                              d)

                              W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. b): czy art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. c) rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie wymóg równego traktowania równoważnych rodzajów transferów danych sprzeciwia się ograniczeniu przepustowości, które ma zastosowanie jedynie w przypadku opcji dodatkowej, nie zaś w przypadkach pozostałych taryf telefonii komórkowej, a ponadto dotyczy tylko transmisji strumieniowej wideo?

                              e)

                              W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. b): czy art. 3 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości w zależności od zamówienia opcji dodatkowej, którą użytkownik końcowy może ponadto w każdej chwili dezaktywować na okres do 24 godzin, spełnia wymóg, zgodnie z którym kategoria usługi może być spowalniana jedynie tak długo, jak jest to konieczne dla osiągnięcia celów określonych w art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. a)–c) rozporządzenia (UE) 2015/2120?

                  2.

                              a)

                              W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. b): czy art. 3 ust. 3 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości jedynie w odniesieniu do transmisji strumieniowej wideo opiera się na obiektywnych różnicach w wymogach dotyczących technicznej jakości usług w zakresie określonych kategorii ruchu?

                              b)

                              W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie lit. a): czy art. 3 ust. 3 akapit drugi zdanie trzecie rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że identyfikacja ruchu danych przypadającego na transmisję strumieniową wideo na podstawie adresów IP, protokołów, adresów URL i rozszerzeń SNI oraz w drodze tak zwanego pattern-matchingu, w przypadku którego określone informacje zawarte w nagłówku są porównywane z wartościami typowymi dla transmisji strumieniowej wideo, stanowi monitorowanie konkretnych treści ruchu?

                  3.

                  W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. a): czy art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości jedynie w odniesieniu do transmisji strumieniowej wideo ogranicza prawo użytkowników końcowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2120?

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiające środki dotyczące dostępu do otwartego internetu i dotyczące opłat detalicznych za regulowane usługi łączności wewnątrzunijnej oraz zmieniające dyrektywę 2002/22/WE, a także rozporządzenie (UE) nr 531/2012 (Dz.U. 2015, L 310, s. 1).


title: Sprawa C-36/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Instrucción de San Bartolomé de Tirajana (Hiszpania) w dniu 25 stycznia 2020 r. – Postępowanie przeciwko VL

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/35

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Instrucción de San Bartolomé de Tirajana (Hiszpania) w dniu 25 stycznia 2020 r. – Postępowanie przeciwko VL
      (Sprawa C-36/20)
      (2020/C 137/48)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Juzgado de Instrucción de San Bartolomé de Tirajana.

         Postępowanie przeciwko

      VL

         Druga strona postępowania: Ministerio Fiscal

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Artykuł 6 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2013/32/UE (1) przewiduje przypadek wystąpienia z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej do innych organów, które nie są właściwe do jego rejestrowania zgodnie z prawem krajowym, w którym to przypadku państwa członkowskie zapewniają dokonanie rejestracji nie później niż sześć dni roboczych po wystąpieniu z takim wnioskiem.
                  Czy powyższy przepis należy interpretować w ten sposób, że należy uznać sędziów śledczych właściwych do orzekania o zatrzymaniu lub braku zatrzymania cudzoziemców zgodnie z hiszpańskim prawem krajowym za jedne z tych „innych organów”, [przed którymi] – mimo iż nie są one właściwe do zarejestrowania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej – wnioskodawcy mogą wyrazić wolę złożenia takiego wniosku?

                  2)

                  Czy w przypadku uznania sędziego śledczego za jeden z tych organów, art. 6 ust. 1 dyrektywy 2013/32/UE należy interpretować w ten sposób, że sędzia śledczy musi poinformować wnioskodawców o tym, gdzie i w jaki sposób można składać wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej, oraz że w przypadku złożenia wniosku sędzia śledczy musi go przekazać właściwemu organowi zgodnie z prawem krajowym w celu zarejestrowania i rozpatrzenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, a także właściwemu organowi administracji w celu przyznania wnioskodawcy środków dotyczących przyjmowania, o których mowa w art. 17 dyrektywy 2013/33/UE (2)?

                  3)

                  Czy art. 26 dyrektywy 2013/32/UE i art. 8 dyrektywy 2013/33/UE należy interpretować w ten sposób, że obywatel państwa trzeciego nie może zostać zatrzymany, chyba że spełnione są przesłanki określone w art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33/UE, ponieważ wnioskodawca jest objęty ochroną na podstawie zasady non-refoulement od chwili złożenia wspomnianego oświadczenia woli przed sędzią śledczym?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. 2013, L 180, s. 60).

         (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (Dz.U. 2013, L 180, s. 96).


title: Sprawa C-38/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Andalucía, Ceute y Melilla (Hiszpania) w dniu 27 stycznia 2020 r. – ZP / Delegación del Gobierno en Melilla

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/36

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Andalucía, Ceute y Melilla (Hiszpania) w dniu 27 stycznia 2020 r. – ZP / Delegación del Gobierno en Melilla
      (Sprawa C-38/20)
      (2020/C 137/49)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Tribunal Superior de Justicia de Andalucía, Ceuta y Melilla

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: ZP

         Druga strona postępowania: Delegación del Gobierno en Melilla

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 18, 49, 63 i 65 TFUE należy interpretować w ten sposób, iż stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak zawarte w art. 18, 4 i 29 Ley 8/1975, de 12 de marzo, de Zonas e Instalaciones de Interés para la Defensa Nacional (ustawy 8/1975 z dnia 12 marca 1975 r. o obszarach i obiektach istotnych dla obrony narodowej) oraz art. 37 RD 689/1978, de 10 de febrero, por el que se aprueba el Reglamento de zonas e instalaciones de interés para la defensa nacional (dekretu królewskiego 689/1978 z dnia 10 lutego 1978 r. w sprawie zatwierdzenia rozporządzenia o obszarach i obiektach istotnych dla obrony narodowej), który jest aktem wykonawczym do Ley 8/1975, de 12 de marzo, de zonas e instalaciones de interés para la defensa nacional, w zakresie, w jakim przepisy te ustanawiają poważne ograniczenia w wykonywaniu przez cudzoziemców prawa własności, w tym konieczność uzyskania, w celu pełnego wykonywania tego prawa, zezwolenia wydawanego przez organy wojskowe – z którego to obowiązku zwolnieni są obywatele hiszpańscy – którego brak skutkuje nałożeniem kary administracyjnej, w sytuacji gdy ograniczenia te są nakładane na obywateli państw trzecich, którzy działalność będącą przedmiotem ograniczeń wykonują wraz z obywatelami państw członkowskich Unii?

                  2)

                  W przypadku udzielenia na pytanie poprzednie odpowiedzi twierdzącej: czy art. 18 49, 63 i 65 TFUE należy interpretować w ten sposób, iż stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak zawarte w art. 18, 4 i 29 Ley 8/1975, de 12 de marzo, de Zonas e Instalaciones de Interés para la Defensa Nacional (ustawy 8/1975 z dnia 12 marca 1975 r. o obszarach i obiektach istotnych dla obrony narodowej) oraz art. 37 RD 689/1978, de 10 de febrero, por el que se aprueba el Reglamento de zonas e instalaciones de interés para la defensa nacional (dekretu królewskiego 689/1978 z dnia 10 lutego 1978 r. w sprawie zatwierdzenia rozporządzenia o obszarach i obiektach istotnych dla obrony narodowej), który jest aktem wykonawczym do Ley 8/1975, de 12 de marzo, de zonas e instalaciones de interés para la defensa nacional, w zakresie, w jakim przepisy te ustanawiają poważne ograniczenia w wykonywaniu przez cudzoziemców prawa własności, w tym konieczność uzyskania, w celu pełnego wykonywania tego prawa, zezwolenia wydawanego przez organy wojskowe – z którego to obowiązku zwolnieni są obywatele hiszpańscy – którego brak skutkuje nałożeniem kary administracyjnej, w sytuacji gdy ograniczenia te są uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego związanymi z obroną narodową, jeżeli pod uwagę brane jest wyłącznie znaczenie interesu publicznego związanego z obroną narodową w zachowaniu enklaw o szczególnym znaczeniu strategicznym?


title: Sprawa C-49/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rajonen syd – Pazardżik (Bułgaria) w dniu 29 stycznia 2020 r. – SF / Teritoriałna direkcija na Nacionałnata agencija za prichodite – Płowdiw

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/37

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rajonen syd – Pazardżik (Bułgaria) w dniu 29 stycznia 2020 r. – SF / Teritoriałna direkcija na Nacionałnata agencija za prichodite – Płowdiw
      (Sprawa C-49/20)
      (2020/C 137/50)
      Język postępowania: bułgarski

         Sąd odsyłający

      Rajonen syd – Pazardżik

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: SF

         Strona przeciwna: Teritoriałna direkcija na Nacionałnata agencija za prichodite – Płowdiw

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy art. 2 ust. 1 dyrektywy (UE) 2015/849 (1), mając na względzie motyw 6 jej preambuły oraz art. 4 i 5, należy interpretować w ten sposób, że dopuszcza on ogólny przepis krajowy taki jak rozpatrywany w postępowaniu głównym, w rozumieniu którego płatności na terytorium kraju dokonuje się wyłącznie przelewem lub poprzez wpłatę na rachunek płatniczy, gdy ich wartość jest równa lub przekracza 10 000 BGN – bez względu na podmiot i podstawę płatności gotówką, a równocześnie dotyczy to wszystkich płatności w gotówce pomiędzy osobami fizycznymi i prawnymi?

                  2)

                  Mając na względzie osiągnięcie celów dyrektywy i motyw 59 jej preambuły, czy płatności należy rozpatrywać jedynie w zależności od ich wysokości – bez uwzględnienia odpłatnego lub nieodpłatnego charakteru danej operacji?

                  3)

                  Jakie są kryteria dotyczące stopnia podatności – odpowiednio wysokiego stopnia ryzyka – transakcji?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. 2015, L 141, s. 73.


title: Sprawa C-71/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 12 lutego 2020 r. – Anklagemyndigheden / VAS Shipping ApS

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/37

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (Dania) w dniu 12 lutego 2020 r. – Anklagemyndigheden / VAS Shipping ApS
      (Sprawa C-71/20)
      (2020/C 137/51)
      Język postępowania: duński

         Sąd odsyłający

      Østre Landsret

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona wnosząca odwołanie: VAS Shipping ApS

         Druga strona postępowania: Anklagemyndigheden

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 49 TFUE stoi na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które wprowadza wymóg posiadania zezwolenia na pracę przez będących obywatelami państwa trzeciego członków załogi statku zarejestrowanego pod banderą państwa członkowskiego i stanowiącego własność armatora będącego obywatelem innego państwa członkowskiego Unii, z wyjątkiem przypadków, gdy statek ten wchodzi do portów państwa członkowskiego nie więcej niż 25 razy, przy czym wartość tę oblicza się w sposób ciągły w odniesieniu do okresu roku wstecz?


title: Sprawa C-75/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 13 lutego 2020 r. – AB Lifosa / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/38

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 13 lutego 2020 r. – AB Lifosa / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
      (Sprawa C-75/20)
      (2020/C 137/52)
      Język postępowania: litewski

         Sąd odsyłający

      Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: AB Lifosa

         Strona pozwana: Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 29 ust. 1 i art. 32 ust. 1 lit. e) ppkt (i) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (1) z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny oraz art. 70 ust. 1 i art. 71 ust. 1 lit. e) ppkt (i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (2) z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że wartość transakcyjną (celną) należy skorygować w taki sposób, że powinny być w nią wliczone wszystkie faktycznie poniesione koszty przez sprzedawcę (producenta) w związku z transportem towarów do miejsca ich wprowadzenia na obszar celny Unii (Wspólnoty) Europejskiej [Or. 6], w sytuacji, jak w niniejszej sprawie, (1) jeżeli w myśl warunków dostawy („Incoterms 2000”– DAF) obowiązek pokrycia tych kosztów został poniesiony przez sprzedawcę (producenta) oraz (2) wskazane koszty transportu przewyższały uzgodnioną cenę faktycznie zapłaconą przez nabywcę (importera) [należną od nabywcy (importera)], jednakże (3) cena faktycznie zapłacona przez nabywcę (importera) [należna od nabywcy (importera)] odpowiada rzeczywistej wartości towarów, nawet w sytuacji, gdy cena ta nie była wystarczająca na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych przez sprzedawcę (producenta)?

         (1)  Dz.U. 1992, L 302, s.1

         (2)  Dz.U. 2013, L 269, s.1.


title: Sprawa C-77/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Irlandia) w dniu 13 lutego 2020 r. – K. M. / Director of Public Prosecutions

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/38

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Irlandia) w dniu 13 lutego 2020 r. – K. M. / Director of Public Prosecutions
      (Sprawa C-77/20)
      (2020/C 137/53)
      Język postępowania: angielski

         Sąd odsyłający

      Court of Appeal

         Strony w postępowaniu głównym

         Wnoszący odwołanie: K. M.

         Druga strona postępowania: Director of Public Prosecutions

         Pytania prejudycjalne

      Czy w kontekście wdrażania wspólnej polityki rybołówstwa oraz art. 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/1998 (1), jak również w kontekście postępowania karnego wszczętego w celu wykonania przepisów tego rozporządzenia, przepis prawa krajowego, który jako sankcję za popełnienie ściganego z oskarżania publicznego czynu zabronionego pod groźbą kary grzywny, przewiduje również bezwzględny przepadek wszystkich ryb i wszystkich narzędzi połowowych znajdujących się na pokładzie statku, którego dotyczy czyn zabroniony, jest zgodny z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (2), a w szczególności z jego art. 89 i 90, z gwarantowaną traktatami Unii Europejskiej zasadą proporcjonalności oraz z art. 49 ust. 3 karty praw podstawowych?”.

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. 1998, L 125, s. 1).

         (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (OJ 2009, L 343, p. 1).


title: Sprawa C-86/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Brně (Republika Czeska) w dniu 18 lutego 2020 r. – Vinařství U Kapličky s.r.o. / Státní zemědělská a potravinářská inspekce

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/39

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Brně (Republika Czeska) w dniu 18 lutego 2020 r. – Vinařství U Kapličky s.r.o. / Státní zemědělská a potravinářská inspekce
      (Sprawa C-86/20)
      (2020/C 137/55)
      Język postępowania: czeski

         Sąd odsyłający

      Krajský soud v Brně

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Vinařství U Kapličky s.r.o.

         Druga strona postępowania: Státní zemědělská a potravinářská inspekce

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy dokument V I 1 wydany na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 (1) z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego oraz kontroli w sektorze wina, który obejmuje świadectwo zatwierdzonego organu kraju trzeciego, że produkt został wytworzony z zastosowaniem praktyk enologicznych zalecanych i opublikowanych przez OIV [Międzynarodową Organizację Winorośli i Wina] lub dozwolonych przez Wspólnotę, stanowi jedynie administracyjny warunek wwozu wina na terytorium Unii Europejskiej?

                  2)

                  Czy prawo Unii stoi na przeszkodzie zasadzie prawa krajowego, zgodnie z którą osoba handlująca winem przywożonym z Mołdawii może uwolnić się od odpowiedzialności za delikt administracyjny, polegający na wprowadzeniu do obrotu wina poddanego praktykom enologicznym niedozwolonym w Unii Europejskiej, jeżeli organy krajowe nie wzruszyły w stosunku do tej osoby domniemania, że wino zostało wytworzone z zastosowaniem praktyk enologicznych dozwolonych przez Unię Europejską, które to domniemanie mogła ona przyjąć w świetle dokumentu V I 1 wydanego przez organy mołdawskie na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego oraz kontroli w sektorze wina?

         (1)  Dz.U. 2008, L 170, s. 1.


title: Sprawa C-98/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obvodní soud pro Prahu 8 (Republika Czeska) w dniu 26 lutego 2020 r. – mBank S.A. / PA

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/40

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Obvodní soud pro Prahu 8 (Republika Czeska) w dniu 26 lutego 2020 r. – mBank S.A. / PA
      (Sprawa C-98/20)
      (2020/C 137/56)
      Język postępowania: czeski

         Sąd odsyłający

      Obvodní soud pro Prahu 8

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: mBank S.A.

         Strona pozwana: PA

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy pod pojęciem „miejsca zamieszkania konsumenta” zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 (1) z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, wersja przekształcona, obowiązującego od dnia 10 stycznia 2015 r., rozumieć należy miejsce zamieszkania konsumenta w dniu wniesienia powództwa, czy też w dniu powstania stosunku zobowiązaniowego między konsumentem a jego kontrahentem (a więc np. w dniu zawarcia umowy), czyli, czy chodzi o umowę konsumencką w rozumieniu art. 17 ust. 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia także w przypadku, gdy konsument na dzień wniesienia powództwa ma miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo, w którym kontrahent konsumenta prowadzi swoją działalność zawodową lub gospodarczą?

                  2)

                  Czy konsument mający miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim może, zgodnie z art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, wersja przekształcona, obowiązującego od dnia 10 stycznia 2015 r., zostać pozwany przed sąd miejsca, w którym zobowiązanie zostało wykonane albo miało zostać wykonane (niezależnie od art. 18 ust. 2 i art. 26 ust. 2 tego rozporządzenia), z tego powodu, że kontrahent konsumenta nie prowadzi działalności zawodowej lub gospodarczej w państwie, w którym konsument ma miejsce zamieszkania w dniu wniesienia powództwa?

         (1)  Dz.U. 2012 L 351, s. 1.


title: Sprawa C-115/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 19 grudnia 2019 r. w sprawie T-211/18, Vanda Pharmaceuticals/Komisja, wniesione w dniu 29 lutego 2020 r. przez Vanda Pharmaceuticals Ltd

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/41

      Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 19 grudnia 2019 r. w sprawie T-211/18, Vanda Pharmaceuticals/Komisja, wniesione w dniu 29 lutego 2020 r. przez Vanda Pharmaceuticals Ltd
      (Sprawa C-115/20 P)
      (2020/C 137/57)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Vanda Pharmaceuticals Ltd (przedstawiciele: M. Meulenbelt, S. De Knop, B. Natens, advocaten, C. Muttin, avocate)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska

         Żądania wnoszącej odwołanie

      Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

                  —

                  uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-211/18;

                  —

                  uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej „C(2018) 252 final” odmawiającej wydania na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (1) pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Fanaptum – iloperydon;

                  —

                  obciążenie drugiej strony postępowania jej własnymi kosztami oraz kosztami wnoszącej odwołanie w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym;

            Posiłkowo wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

                  —

                  uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-211/18;

                  —

                  przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

                  —

                  rozstrzygnięcie o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzut pierwszy odwołania: Sąd błędnie zinterpretował i błędnie zastosował obowiązujący standard kontroli sądowej i przeinaczył dowody.
      Zarzut drugi odwołania: Sąd błędnie zinterpretował i błędnie zastosował Wytyczne CHMP/ICH/2/04 zawarte w klinicznej ocenie ryzyka wydłużenia odstępu QT/QTc i potencjału proarytmicznego związanego z produktami leczniczymi niemającymi działania przeciwarytmicznego (Note for Guidance CHMP/ICH/2/04 on the Clinical Evaluation of QT/QTc 2 Interval Prolongation and Proarrhythmic Potential for Non Antiarrhythmic Drugs) („wytyczne QT”).
      Zarzut trzeci odwołania: Sąd nie ocenił w całości zarzutu drugiego podniesionego przez wnoszącą odwołanie w skardze.
      Zarzut czwarty odwołania: Sąd przeinaczył dowody i błędnie zastosował zasadę równego traktowania.
      Zarzut piąty odwołania: Sąd dokonał błędnej wykładni art. 5 ust. 1, 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 12 i art. 81 ust. 2 rozporządzenia nr 726/2004.

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające unijne procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. 2004, L 136, s. 1).


title: Sprawa C-682/16: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret – Dania) – BEI ApS / Skatteministeriet

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/42

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 7 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret – Dania) – BEI ApS / Skatteministeriet
      (Sprawa C-682/16) (1)

      (2020/C 137/58)
      Język postępowania: duński
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 70 z 6.3.2017.


title: Sprawa C-324/18: Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 21 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Sicilville Srl / Comune di Brescia, przy udziale: Consorzio Stabile A.L.P.I. s.c.a.r.l.)

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/42

      Postanowienie prezesa dziewiątej izby Trybunału z dnia 21 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Sicilville Srl / Comune di Brescia, przy udziale: Consorzio Stabile A.L.P.I. s.c.a.r.l.)
      (Sprawa C-324/18) (1)

      (2020/C 137/59)
      Język postępowania: włoski
      Prezes dziewiątej izby Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.


title: Sprawa C-668/18: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 3 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – BP / Uniparts SARL

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/42

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 3 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy – Polska) – BP / Uniparts SARL
      (Sprawa C-668/18) (1)

      (2020/C 137/60)
      Język postępowania: polski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 44 z 4.2.2019.


title: Sprawa C-676/18: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 3 grudnia 2019 r. – Komisja Europejska / Królestwo Belgii

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/43

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 3 grudnia 2019 r. – Komisja Europejska / Królestwo Belgii
      (Sprawa C-676/18) (1)

      (2020/C 137/61)
      Język postępowania: francuski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 16 z 14.1.2019.


title: Sprawa C-85/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 17 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia – Hiszpania) – Agencia Estatal de la Administración Tributaria / RK

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/43

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 17 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia – Hiszpania) – Agencia Estatal de la Administración Tributaria / RK
      (Sprawa C-85/19) (1)

      (2020/C 137/62)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019


title: Sprawa C-109/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus / Comune di Cisternino, Consorzio per L'Inclusione Sociale dell'Ats Fasano – Ostuni – Cisternino, przy udziale: La Scintilla Soc. Coop. Soc.

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/43

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus / Comune di Cisternino, Consorzio per L'Inclusione Sociale dell'Ats Fasano – Ostuni – Cisternino, przy udziale: La Scintilla Soc. Coop. Soc.
      (Sprawa C-109/19) (1)

      (2020/C 137/63)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: SprawaC-110/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus / Comune di Ostuni, Consorzio per L'Inclusione Sociale dell'Ats Fasano – Ostuni – Cisternino, przy udziale: La Scintilla Soc. Coop. Soc.

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/43

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Raggio di Sole Società Cooperativa Onlus / Comune di Ostuni, Consorzio per L'Inclusione Sociale dell'Ats Fasano – Ostuni – Cisternino, przy udziale: La Scintilla Soc. Coop. Soc.
      (SprawaC-110/19) (1)

      (2020/C 137/64)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: Sprawa C-111/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Industria Italiana Autobus SpA / Comune di Palermo: przy udziale: Irisbus Italia SpA

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/44

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Industria Italiana Autobus SpA / Comune di Palermo: przy udziale: Irisbus Italia SpA
      (Sprawa C-111/19) (1)

      (2020/C 137/65)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: Sprawa C-491/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Emberi Erőforrások Minisztériuma / Szent Borbála Kórház

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/44

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 22 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Emberi Erőforrások Minisztériuma / Szent Borbála Kórház
      (Sprawa C-491/19) (1)

      (2020/C 137/66)
      Język postępowania: węgierski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 348 z 14.10.2019.


title: Sprawa C-497/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 6 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Zaragoza – Hiszpania) – Ibercaja Banco, SA/ SO, TP

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/44

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 6 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Zaragoza – Hiszpania) – Ibercaja Banco, SA/ SO, TP
      (Sprawa C-497/19) (1)

      (2020/C 137/67)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 357 z 21.10.2019.


title: Sprawa C-541/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – XW / Eurowings GmbH

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/44

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – XW / Eurowings GmbH
      (Sprawa C-541/19) (1)

      (2020/C 137/68)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 383 z 11.11.2019.


title: Sprawa C-635/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi – Hiszpania) – Confederación Sindical Comisiones Obreras de Euskadi / Ayuntamiento de Arrigorriaga

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/45

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 15 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi – Hiszpania) – Confederación Sindical Comisiones Obreras de Euskadi / Ayuntamiento de Arrigorriaga
      (Sprawa C-635/19) (1)

      (2020/C 137/69)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 406 z 2.12.2019.


title: Sprawa C-648/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Erding – Niemcy) – EUflight.de GmbH / Eurowings GmbH.

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/45

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 26 listopada 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Erding – Niemcy) – EUflight.de GmbH / Eurowings GmbH.
      (Sprawa C-648/19) (1)

      (2020/C 137/70)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019


title: Sprawa C-691/19: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 6 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante – Hiszpania) – Banco Santander, SA / VF, WD

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/45

      Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 6 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Alicante – Hiszpania) – Banco Santander, SA / VF, WD
      (Sprawa C-691/19) (1)

      (2020/C 137/71)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 423 z 16.12.2019.


title: Sprawa T-251/18: Wyrok Sądu z dnia 10 marca 2020 r. – IFSUA / Rada [Rybołówstwo – Ochrona żywych zasobów morza – Rozporządzenie (UE) 2018/120 – Środki dotyczące połowów labraksa (Dicentrarchus labrax) – Skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez stowarzyszenie – Artykuł 263 TFUE – Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych – Bezpośrednie oddziaływanie na sytuację członków stowarzyszenia – Dopuszczalność – Kompetencje Unii do regulacji połowów rekreacyjnych – Pewność prawa – Ochrona zaufania – Równość traktowania – Zasada niedyskryminacji – Proporcjonalność – Zasada ostrożności – Wolność zrzeszania się i prowadzenia działalności gospodarczej]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/46

      Wyrok Sądu z dnia 10 marca 2020 r. – IFSUA / Rada
      (Sprawa T-251/18) (1)

      (Rybołówstwo - Ochrona żywych zasobów morza - Rozporządzenie (UE) 2018/120 - Środki dotyczące połowów labraksa (Dicentrarchus labrax) - Skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez stowarzyszenie - Artykuł 263 TFUE - Akt regulacyjny niewymagający przyjęcia środków wykonawczych - Bezpośrednie oddziaływanie na sytuację członków stowarzyszenia - Dopuszczalność - Kompetencje Unii do regulacji połowów rekreacyjnych - Pewność prawa - Ochrona zaufania - Równość traktowania - Zasada niedyskryminacji - Proporcjonalność - Zasada ostrożności - Wolność zrzeszania się i prowadzenia działalności gospodarczej)
      (2020/C 137/72)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: International Forum for Sustainable Underwater Activities (IFSUA) (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: T. Gui Mori i R. Agut Jubert, adwokaci)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Naert i P. Plaza García, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Morales Puerta, F. Moro i A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2018/120 z dnia 23 stycznia 2018 r. ustalającego uprawnienia do połowów na rok 2018 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/127 (Dz.U. 2018, L 27, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  International Forum for Sustainable Underwater Activities (IFSUA) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

                  3)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 221 z 25.6.2018.


title: Sprawa T-688/18: Wyrok Sądu z dnia 5 marca 2020 r. – Exploitatiemaatschappij De Berghaaf/EUIPO – Brigade Electronics Group (CORNEREYE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CORNEREYE – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy BACKEYE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Wzmocniony charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego uzyskany w następstwie używania – Dowody – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Badanie stanu faktycznego z urzędu – Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/47

      Wyrok Sądu z dnia 5 marca 2020 r. – Exploitatiemaatschappij De Berghaaf/EUIPO – Brigade Electronics Group (CORNEREYE)
      (Sprawa T-688/18) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego CORNEREYE - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy BACKEYE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Wzmocniony charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego uzyskany w następstwie używania - Dowody - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001)
      (2020/C 137/73)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Exploitatiemaatschappij De Berghaaf BV (Barneveld, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. Pansch, S. Klopschinski i M. von Rospatt)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Lukošiūtė i H. O’Neill, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Brigade Electronics Group plc (Kent, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat M. Hicks)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 lipca 2018 r. (sprawa R 1966/2017-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Brigade Electronics Group a Exploitatiemaatschappij De Berghaaf.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 24 lipca 2018 r. (sprawa R 1966/2017-1).

                  2)

                  EUIPO pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Exploitatiemaatschappij De Berghaaf BV, w tym niezbędne koszty poniesione przez Exploitatiemaatschappij De Berghaaf w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą EUIPO.

                  3)

                  Brigade Electronics Group plc pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 24 z 21.1.2019.


title: Sprawa T-80/19: Wyrok Sądu z dnia 5 marca 2020 r. – Dekoback/EUIPO – DecoPac (DECOPAC) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy DECOPAC – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 51 ust. 1 lit. a) oraz art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) oraz art. 58 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Dowody – Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1001) – Prawo do bycia wysłuchanym]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/47

      Wyrok Sądu z dnia 5 marca 2020 r. – Dekoback/EUIPO – DecoPac (DECOPAC)
      (Sprawa T-80/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy DECOPAC - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) oraz art. 51 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) oraz art. 58 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Dowody - Artykuł 75 zdanie drugie rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1001) - Prawo do bycia wysłuchanym)
      (2020/C 137/74)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Dekoback GmbH (Helmstadt-Bargen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat V. von Moers)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: P. Sipos, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: DecoPac, Inc. (Anoka, Minnesota, Stany Zjednoczone)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 listopada 2018 r. (sprawa R 1795/2017-5) dotycząca postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku pomiędzy Dekoback i DecoPac.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Dekoback GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 122 z 1.4.2019.


title: Sprawa T-625/18: Postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2020 r. – FT / ESMA [Służba publiczna – Cofnięcie noty obciążeniowej wystawionej przez ESMA – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/48

      Postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2020 r. – FT / ESMA
      (Sprawa T-625/18) (1)

      (Służba publiczna - Cofnięcie noty obciążeniowej wystawionej przez ESMA - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 137/75)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: FT (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

         Strona pozwana: Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (przedstawiciele: G. Filippa i F. Barzanti, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, pisma ESMA z dnia 9 sierpnia 2018 r., doręczonego stronie skarżącej w dniu 10 sierpnia 2018 r., w którym organ ten zażądał zwrotu kwoty 12 000 EUR tytułem kosztów postępowania w sprawie, w której wydano wyrok z dnia 8 października 2015 r., FT/ESMA (F-39/14, EU:F:2015:117) oraz, po drugie, noty obciążeniowej nr 4440180170, wystawionej przez ESMA w dniu 10 sierpnia 2018 r., w celu spłaty tej kwoty.

         Sentencja

                  1)

                  Umarza się postępowanie w przedmiocie niniejszej skargi.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty postępowania.

         (1)  Dz.U. C 16 z 14.1.2019.


title: Sprawa T-180/19: Postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2020 r. – Bibita Group/EUIPO – Benkomers (Butelki na napoje) (Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający butelkę na napoje – Wcześniejszy międzynarodowy wzór wspólnotowy – Uchylenie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania)

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/49

      Postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2020 r. – Bibita Group/EUIPO – Benkomers (Butelki na napoje)
      (Sprawa T-180/19) (1)

      (Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający butelkę na napoje - Wcześniejszy międzynarodowy wzór wspólnotowy - Uchylenie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 137/76)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Bibita Group SHPK (Tirana, Albania) (przedstawiciel: adwokat C. Seyfert)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Benkomers OOD (Sofia, Bułgaria)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 stycznia 2019 r. (sprawa R 1070/2018-3), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru pomiędzy Bibita Group a Benkomers.

         Sentencja

                  1)

                  Umarza się postępowanie w przedmiocie skargi.

                  2)

                  Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa, poza własnymi kosztami postępowania, koszty poniesione przez Bibita Group SHPK.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa T-326/19 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 lutego 2020 r. – Gerber / Parlament i Rada [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Obszar celny Unii Europejskiej – Rozporządzenie (UE) 2019/474 – Dyrektywa (UE) 2019/475 – Włączenie gminy Campione d’Italia oraz włoskich wód jeziora Lugano – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Oczywista niedopuszczalność skargi głównej – Niedopuszczalność]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/49

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 12 lutego 2020 r. – Gerber / Parlament i Rada
      (Sprawa T-326/19 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Obszar celny Unii Europejskiej - Rozporządzenie (UE) 2019/474 - Dyrektywa (UE) 2019/475 - Włączenie gminy Campione d’Italia oraz włoskich wód jeziora Lugano - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Oczywista niedopuszczalność skargi głównej - Niedopuszczalność)
      (2020/C 137/77)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Tibor Gerber (Campione d'Italia, Włochy) (przedstawiciel: adwokat N. Amadei)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: L. Visaggio i C. Biz, pełnomocnicy), Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Lo Monaco i E. Ambrosini, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparty na art. 278 TFUE wniosek o zawieszenie wykonania, po pierwsze, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/474 z dnia 19 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. 2019, L 83, s. 38), a po drugie, dyrektywy Rady (UE) 2019/475 z dnia 18 lutego 2019 r. zmieniającej dyrektywy 2006/112/WE i 2008/118/WE w odniesieniu do włączenia włoskiej gminy Campione d'Italia oraz włoskich wód jeziora Lugano do obszaru celnego Unii i do terytorialnego zakresu stosowania dyrektywy 2008/118/WE (Dz.U. 2019, L 83, s. 42).

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o dokonanie zastosowanie środka tymczasowego zostaje odrzucony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-368/19: Postanowienie Sądu z dnia 2 marca 2020 r. – Datenlotsen Informationssysteme / Komisja [Pomoc państwa – Ulgi podatkowe i finansowanie ze środków publicznych – Skarga – Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego – Skarga na bezczynność – Zajęcie stanowiska przez Komisję stanowiące koniec bezczynności – Decyzja o zamknięciu formalnego postępowania wyjaśniającego – Umorzenie postępowania]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/50

      Postanowienie Sądu z dnia 2 marca 2020 r. – Datenlotsen Informationssysteme / Komisja
      (Sprawa T-368/19) (1)

      (Pomoc państwa - Ulgi podatkowe i finansowanie ze środków publicznych - Skarga - Decyzja o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego - Skarga na bezczynność - Zajęcie stanowiska przez Komisję stanowiące koniec bezczynności - Decyzja o zamknięciu formalnego postępowania wyjaśniającego - Umorzenie postępowania)
      (2020/C 137/78)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Datenlotsen Informationssysteme GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: T. Lübbig, Rechtsanwalt)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Herrmann i K. Blanck, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 265 TFUE i zmierzające do stwierdzenia, że Komisja, w następstwie skargi złożonej w dniu 15 marca 2012 r., nie zamknęła w rozsądnym terminie, z naruszeniem prawa, formalnego postępowania wyjaśniającego wydając decyzję na podstawie art. 108 ust. 2 TFUE lub art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 [TFUE] (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Datenlotsen Informationssysteme GmbH.

         (1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.


title: Sprawa T-795/19 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 5 marca 2020 r. – HB / Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Nieprawidłowości w postępowaniu o udzielenie zamówienia – Odzyskanie już wypłaconych kwot – Nota obciążeniowa – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/50

      Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 5 marca 2020 r. – HB / Komisja
      (Sprawa T-795/19 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne na usługi - Nieprawidłowości w postępowaniu o udzielenie zamówienia - Odzyskanie już wypłaconych kwot - Nota obciążeniowa - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
      (2020/C 137/79)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: HB (przedstawiciele: adwokaci M. Vandenbussche i L. Levi)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz, J. Estrada de Solà i A. Katsimerou, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2019) 7319 final z dnia 15 października 2019 r. nakazującej obniżenie kwoty należnej z tytułu zamówienia CARDS/2008/166-429 i odzyskanie nienależnie przekazanych płatności.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek w przedmiocie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-796/19 R: Postanowienie Prezesa Sądu w dnia 5 marca 2020 r. – HB/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Zamówienia publiczne na usługi – Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielania zamówienia – Odzyskanie kwot już wypłaconych – Nota obciążeniowa – Wniosek o zawieszenie wykonania – Brak pilnego charakteru]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/51

      Postanowienie Prezesa Sądu w dnia 5 marca 2020 r. – HB/Komisja
      (Sprawa T-796/19 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Zamówienia publiczne na usługi - Nieprawidłowości w postępowaniu w sprawie udzielania zamówienia - Odzyskanie kwot już wypłaconych - Nota obciążeniowa - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)
      (2020/C 137/80)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: HB (przedstawiciele: adwokaci M. Vandenbussche i L. Levi)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Baquero Cruz, J. Estrada de Solà i A. Katsimerou, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniosek na podstawie art. 278 i 279 TFUE mający na celu zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2019) 7318 final z dnia 15 października 2019 r. dotyczącej obniżenia kwot należnych z tytułu zamówienia TACIS/2006/101-510 i odzyskania kwot nienależnie wypłaconych.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-797/17 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 7 lutego 2020 r. – Anglo Austrian AAB Bank i Belegging-Maatschappij „Far-East”/EBC [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 – Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi – Decyzja w sprawie cofnięcia zezwolenia instytucji kredytowej – Brak pilnego charakteru]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/51

      Postanowienie prezesa Sądu z dnia 7 lutego 2020 r. – Anglo Austrian AAB Bank i Belegging-Maatschappij „Far-East”/EBC
      (Sprawa T-797/17 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 - Nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi - Decyzja w sprawie cofnięcia zezwolenia instytucji kredytowej - Brak pilnego charakteru)
      (2020/C 137/81)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Anglo Austrian AAB Bank (Wiedeń, Austria), Belegging-Maatschappij „Far-East BV” (Velp, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci M. Fischer, J. Willheim i M. Ketzer)

         Strona przeciwna: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: C. Hernández Saseta, E. Yoo i V. Hümpfner, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Zawieszenie wykonania decyzji z dnia 14 listopada 2019 r. nr ECB-SSM-2019-AT-8, WHD-2019-0009, którą Europejski Bank Centralny cofnął udzielone Anglo Austrian AAB Bank AG zezwolenie na działalność jako instytucji kredytowej od dnia doręczenia decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek zostaje oddalony

                  2)

                  Postanowienie z dnia 20 listopada 2019 r., Anglo Austrian AAB Bank i Belegging-Maatschappij „Far-East”/EBC (T-797/19 R, niepublikowane, EU:T:2019:801), zostaje uchylone.

                  3)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-24/20 R: Postanowienie wiceprezesa Sądu z dnia 3 marca 2020 r. – Junqueras i Vies / Parlament [Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych – Prawo instytucjonalne – Członkowie Parlamentu – Utrata mandatu – Immunitet parlamentarny – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Częściowa niedopuszczalność – Brak fumus boni iuris]

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/52

      Postanowienie wiceprezesa Sądu z dnia 3 marca 2020 r. – Junqueras i Vies / Parlament
      (Sprawa T-24/20 R)
      (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Prawo instytucjonalne - Członkowie Parlamentu - Utrata mandatu - Immunitet parlamentarny - Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych - Częściowa niedopuszczalność - Brak fumus boni iuris)
      (2020/C 137/82)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca:: Oriol Junqueras i Vies (Sant Joan de Vilatorrada, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Van den Eynde)

         Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz i C. Burgos, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 278 i 279 TFUE wniosek o, między innymi, zawieszenie wykonania decyzji Parlamentu z dnia 13 stycznia 2020 r. o uznaniu mandatu skarżącego za wakujący od dnia 3 stycznia 2020 r. oraz o oddaleniu wniosku o zastosowanie pilnych środków w celu ochrony jego immunitetu parlamentarnego, złożonego w dniu 20 grudnia 2019 r.

         Sentencja

                  1)

                  Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

                  2)

                  Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-94/20: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2020 r. – Campine i Campine Recycling / Komisja

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/52

      Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2020 r. – Campine i Campine Recycling / Komisja
      (Sprawa T-94/20)
      (2020/C 137/83)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Campine (Beerse, Belgia), Campine Recycling (Beerse) (przedstawiciele: C. Verdonck, B. Gielen i Q. Silvestre, lawyers)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  nakazanie Komisji, w wykonaniu wyroku Sądu w sprawie Campine (1), zapłatę odszkodowania w kwocie odpowiadającej odsetkom za zwłokę za okres od dnia tymczasowej zapłaty grzywny przez Campine aż do dnia 11 grudnia 2019 r. Odsetki te należy naliczyć według stawki odpowiadającej znajdującej zastosowanie stopy refinansowania EBC, powiększonej o 3,5 punkta procentowego – co daje kwotę 300 637,32 EUR, czy też, alternatywnie, według stawki, którą Komisja uzna za właściwą;

                  —

                  nakazanie Komisji zapłatę odsetek naliczonych od kwoty określonej w punkcie powyżej, czyli od odszkodowania odpowiadającego odsetkom za zwłokę naliczonym od tej części grzywny, która została uchylona. Odsetki te należy naliczyć według stawki odpowiadającej znajdującej zastosowanie stopy refinansowania EBC, powiększonej o 3,5 punkta procentowego (co daje kwotę 300 637,32 EUR czy też 28,83 EUR w przeliczeniu na dzień), czy też, alternatywnie, według stawki, którą Komisja uzna za właściwą. Odsetki te należy naliczyć w odniesieniu do okresu zaczynającego się wraz ze zwrotem przez Komisję kwoty głównej w dniu 11 grudnia 2019 r., czy też, alternatywnie, od dnia wydania przez Sąd wyroku w niniejszej sprawie, czy też, alternatywnie, w odniesieniu do okresu rozpoczynającego się z dniem, który Komisja uzna za właściwy;

                  —

                  tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności pisma Komisji 13 stycznia 2020 r., czy też, alternatywnie, wysłanego przez tę instytucję e- z dnia 10 grudnia 2019 r., w którym Komisja odmówiła skarżącym zapłaty odsetek za zwłokę wymagalnej w wykonaniu wyroku Sądu w sprawie T-240/17, i nakazanie zapłaty odszkodowania na podstawie art. 340 TFEU, czy też, alternatywnie, przyjęcie środków odpowiednich w celu zapewnienia pełnego wykonania wydanego przez Sąd wyroku z dnia 7 listopada 2019 r. w świetle wymogów ustanowionych w art. 266 akapit pierwszy TFUE;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczący tego, że Komisja powinna zapłacić odszkodowanie zgodnie z art. 266 akapit drugi TFUE i art. 340 akapit drugi 2 TFUE. Zdaniem skarżących w następstwie wydania przez Sąd wyroku w sprawie Campine Komisja, zgodnie 266 § 1 TFEU w przyjętej w orzecznictwie wykładni, jest zobowiązana nie tylko zwrócić główną kwotę grzywny, ale również wypłacić odsetki za zwłokę według standardowej stawki odszkodowania, za pozbawienie skarżących możliwości korzystania z tej kwoty w trakcie okresu referencyjnego (czyli w okresie pomiędzy tymczasową zapłatą przez nie grzywny a jej zwrotem przez Komisję) i nie dysponowała swobodą uznania w tym zakresie. Ze względu na retroaktywny skutek wyroku stwierdzającego nieważność Komisja w wykonaniu wyroku w sprawie Campine winna zapłacić odszkodowanie w kwocie odpowiadającej odsetkom za zwłokę.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczący tego, że Komisja powinna zapłacić odsetki za zwłokę od należnego odszkodowania. Skarżące podnoszą, że zgodnie z zasadą restitutio in integrum Komisja winna zapłacić odsetki za zwłokę od odszkodowania w kwocie odpowiadającej odsetkom za zwłokę naliczonym od tej części grzywny, która została uchylona.

                  3.

                  Zarzut trzeci, dotyczący tego, że należy stwierdzić nieważność pisma Komisji z dnia 13 stycznia 2020 r., czy też, alternatywnie, wysłanego przez nią w dniu 10 grudnia 2019 r. e-maila, w którym instytucja ta odmówiła zapłaty odsetek za zwłokę. Zdaniem skarżących te akty są nieważne ze względu na to, że zostały wydane z naruszeniem art. 266 akapit pierwszy i art. 296 akapit pierwszy TFEU.

         (1)  Wyrok z dnia 7 listopada 2019 r. Campine i Campine Recycling / Komisja, T-240/17 (ECLI:EU:T:2019:778).


title: Sprawa T-112/20: Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2020 r. – Intis / EUIPO – Televes (TELEVEND)

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/54

      Skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2020 r. – Intis / EUIPO – Televes (TELEVEND)
      (Sprawa T-112/20)
      (2020/C 137/84)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Intis d.o.o. (Zagrzeb, Chorwacja) (przedstawiciel: adwokat T. Nagy)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Televes, SA (Santiago de Compostela, Hiszpania)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy TELEVEND – unijny znak towarowy nr 15 547 871

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 grudnia 2019 r. w sprawie R 1923/2019-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-124/20: Skarga wniesiona w dniu 25 lutego 2020 r. – M/S. Indeutsch International / EUIPO – Crafts Americana Group (Przedstawienie szewronów pomiędzy dwiema równoległymi liniami)

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/54

      Skarga wniesiona w dniu 25 lutego 2020 r. – M/S. Indeutsch International / EUIPO – Crafts Americana Group (Przedstawienie szewronów pomiędzy dwiema równoległymi liniami)
      (Sprawa T-124/20)
      (2020/C 137/85)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: M/S. Indeutsch International (Noida, Indie) (przedstawiciele: D. Stone, A. Dykes, A. Leonelli, K. Hughes, solicitors, i S. Malynicz, QC)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Crafts Americana Group, Inc. (Vancouver, Waszyngton, Stany Zjednoczone)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie szerwonów pomiędzy dwiema równoległymi liniami) – unijny znak towarowy nr 8 884 264

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Wielkiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 grudnia 2019 r. w sprawie R 2672/2017-G

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO i drugiej strony postępowania przed izbą odwoławczą ich własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Błędne zastosowanie kryterium dotyczącego charakteru odróżniającego trójwymiarowych i podobnych znaków towarowych.


title: Sprawa T-564/18: Postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2020 r. – Bernis i in./EBC

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/55

      Postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2020 r. – Bernis i in./EBC
      (Sprawa T-564/18) (1)

      (2020/C 137/86)
      Język postępowania: angielski
      Prezes dziesiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 436 z 3.12.2018.


title: Sprawa T-582/19: Postanowienie Sądu z dnia 13 lutego 2020 – Victoria’s Secret Stores Brand Management/EUIPO – Lacoste (LOVE PINK)

text:
               27.4.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/55

      Postanowienie Sądu z dnia 13 lutego 2020 – Victoria’s Secret Stores Brand Management/EUIPO – Lacoste (LOVE PINK)
      (Sprawa T-582/19) (1)

      (2020/C 137/87)
      Język postępowania: francuski
      Prezes dziewiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 348 z 14.10.2019.


title: Sprawa T-155/19: Postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2020 r. – AP / EFI [Skarga o stwierdzenie nieważności i odszkodowanie – Służba publiczna – Personel EFI – Przedłożenie przez pracownika rezygnacji ze stanowiska z przyczyn osobistych – Urlop z powodu ciężkiej choroby, która rozpoczęła się przed wybraną przez pracownika datą zakończenia umowy o pracę – Wniosek o wycofanie rezygnacji złożony po wybranej przez pracownika dacie zakończenia umowy o pracę – Odmowa przyjęcia przez EFI złożonego z mocą wsteczną wniosku o wycofanie rezygnacji – Przełożenie daty zakończenia umowy o pracę z uwagi na zwolnienie chorobowe – Możliwość zastosowania art. 33 regulaminu pracowniczego EFI – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna]

text:
               8.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 191/14

      Postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2020 r. – AP / EFI
      (Sprawa T-155/19) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności i odszkodowanie - Służba publiczna - Personel EFI - Przedłożenie przez pracownika rezygnacji ze stanowiska z przyczyn osobistych - Urlop z powodu ciężkiej choroby, która rozpoczęła się przed wybraną przez pracownika datą zakończenia umowy o pracę - Wniosek o wycofanie rezygnacji złożony po wybranej przez pracownika dacie zakończenia umowy o pracę - Odmowa przyjęcia przez EFI złożonego z mocą wsteczną wniosku o wycofanie rezygnacji - Przełożenie daty zakończenia umowy o pracę z uwagi na zwolnienie chorobowe - Możliwość zastosowania art. 33 regulaminu pracowniczego EFI - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna)
      (2020/C 191/18)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: AP (przedstawiciel: adwokat L. Levi.)

         Strona pozwana: Europejski Fundusz Inwestycyjny (przedstawiciele: M. Leander, N. Panayotopoulos i F. Dascalescu, pełnomocnicy, których wspierają adwokaci P.E. Partsch i T. Evans)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mająca na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności pism EFI z dnia 30 sierpnia i 3 października 2018 r. oddalających wniosek skarżącej z dnia 20 czerwca 2018 r., po drugie, zasądzenie od EFI na rzecz skarżącej świadczeń, o których mowa w art. 33 regulaminu pracowniczego EFI i, po trzecie, uzyskanie zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej skarżąca w swej ocenie doznała.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona w części jako oczywiście niedopuszczalna, a w części jako prawnie oczywiście bezzasadna.

                  2)

                  AP zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019


title: Sprawa C-682/19 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 11 lipca 2019 r. w sprawie T-917/16 REV, BP / FRA wniesione w dniu 15 września 2019 r. przez BP

text:
               15.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/2

      Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 11 lipca 2019 r. w sprawie T-917/16 REV, BP / FRA wniesione w dniu 15 września 2019 r. przez BP
      (Sprawa C-682/19 P)
      (2020/C 201/03)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnosząca odwołanie: BP (przedstawiciel: adwokat E. Lazar)

         Druga strona postępowania: Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej
      Postanowieniem z dnia 19 marca 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości (ósma izba) odrzucił odwołanie w części jako niedopuszczalne, a w części oddalił jako bezzasadne.
      Postanowił on, że wnosząca odwołanie pokrywa własne koszty.


title: Sprawa C-779/18: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich – Polska) – Mikrokasa S.A., Revenue Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty / XO [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Umowy o kredyt konsumencki – Dyrektywa 2008/48/WE – Artykuł 3 lit. g), art. 10 ust. 2 i art. 22 ust. 1 – Poziom harmonizacji – Pojęcie „pozaodsetkowych kosztów kredytu” – Dyrektywa 93/13/EWG – Artykuł 1 ust. 2 – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Pułap całkowitych pozaodsetkowych kosztów kredytu – Warunki umowy odzwierciedlające obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze – Wyłączenie]

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/15

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich – Polska) – Mikrokasa S.A., Revenue Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty / XO
      (Sprawa C-779/18) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Umowy o kredyt konsumencki - Dyrektywa 2008/48/WE - Artykuł 3 lit. g), art. 10 ust. 2 i art. 22 ust. 1 - Poziom harmonizacji - Pojęcie „pozaodsetkowych kosztów kredytu” - Dyrektywa 93/13/EWG - Artykuł 1 ust. 2 - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Pułap całkowitych pozaodsetkowych kosztów kredytu - Warunki umowy odzwierciedlające obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze - Wyłączenie)
      (2020/C 215/17)
      Język postępowania: polski

         Sąd odsyłający

      Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Mikrokasa S.A., Revenue Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty

         Strona pozwana: XO

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 3 lit. g), art. 10 ust. 2 i art. 22 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, które ustanawiają metodę obliczania maksymalnej kwoty pozaodsetkowych kosztów kredytu, jakimi można obciążyć konsumenta, pod warunkiem że przepisy te nie wprowadzają w odniesieniu do tych pozaodsetkowych kosztów kredytu dodatkowych obowiązków informacyjnych ponad te określone w art. 10 ust. 2.

                  2)

                  Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że z zakresu stosowania tej dyrektywy nie jest wyłączony warunek umowny, w którym ustala się całkowite pozaodsetkowe koszty kredytu z poszanowaniem maksymalnego pułapu przewidzianego w przepisie krajowym, niekoniecznie biorąc przy tym pod uwagę rzeczywiście ponoszone koszty.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa C-2/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus – Estonia) – postępowanie karne przeciwko A.P. [Odesłanie prejudycjalne – Decyzja ramowa 2008/947/WSiSW – Wzajemne uznawanie wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia – Zakres stosowania – Wyrok orzekający karę pozbawienia wolności z zawieszeniem jej wykonania – Warunek zawieszenia – Obowiązek niepopełnienia nowego przestępstwa – Obowiązek pochodzenia ustawowego]

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/17

      Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 26 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Riigikohus – Estonia) – postępowanie karne przeciwko A.P.
      (Sprawa C-2/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Decyzja ramowa 2008/947/WSiSW - Wzajemne uznawanie wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia - Zakres stosowania - Wyrok orzekający karę pozbawienia wolności z zawieszeniem jej wykonania - Warunek zawieszenia - Obowiązek niepopełnienia nowego przestępstwa - Obowiązek pochodzenia ustawowego)
      (2020/C 215/19)
      Język postępowania: estoński

         Sąd odsyłający

      Riigikohus

         Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

      A.P.

         Sentencja

      Artykuł 1 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych w związku z jej art. 4 ust. 1 lit. d) należy interpretować w ten sposób, że w zakres stosowania tej decyzji ramowej wchodzi uznanie wyroku orzekającego karę pozbawienia wolności, której wykonanie zostało zawieszone pod jedynym warunkiem, polegającym na ustawowym obowiązku niepopełnienia w okresie próby nowego przestępstwa, jeżeli ten ustawowy obowiązek wynika z tego wyroku lub decyzji w sprawie zawieszenia wydanej na podstawie tego wyroku. Dokonanie stosownych ustaleń należy do sądu odsyłającego.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.03.2019.


title: Sprawa C-66/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 26 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken – Niemcy) – JC / Kreissparkasse Saarlouis [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2008/48/WE – Umowy o kredyt konsumencki – Prawo do odstąpienia od umowy – Termin na skorzystanie z tego prawa – Wymogi dotyczące informacji, które należy wskazać w umowie – Informacja ograniczająca się do kaskadowego odniesienia do przepisów krajowych]

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/17

      Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 26 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken – Niemcy) – JC / Kreissparkasse Saarlouis
      (Sprawa C-66/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 2008/48/WE - Umowy o kredyt konsumencki - Prawo do odstąpienia od umowy - Termin na skorzystanie z tego prawa - Wymogi dotyczące informacji, które należy wskazać w umowie - Informacja ograniczająca się do kaskadowego odniesienia do przepisów krajowych)
      (2020/C 215/20)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Saarbrücken

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: JC

         Strona pozwana: Kreissparkasse Saarlouis

         Sentencja

                  1)

                  Artykuł 10 ust. 2 lit. p) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG należy interpretować w ten sposób, że do informacji, które powinno się określić w sposób jasny i zwięzły w umowie o kredyt na podstawie tego przepisu, należy sposób obliczania terminu na odstąpienie od umowy przewidziany w art. 14 ust. 1 akapit drugi tej dyrektywy.

                  2)

                  Artykuł 10 ust. 2 lit. p) dyrektywy 2008/48 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by w odniesieniu do informacji określonych w art. 10 tej dyrektywy umowa o kredyt zawierała odesłanie do przepisu krajowego, który sam odsyła do innych przepisów prawa danego państwa członkowskiego.

         (1)  Dz.U. C 139 z 15.4.2019.


title: Sprawa C-94/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – San Domenico Vetraria SpA / Agenzia delle Entrate [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Szósta dyrektywa 77/388/EWG – Artykuły 2 i 6 – Zakres stosowania – Czynności podlegające opodatkowaniu – Świadczenie usług dokonywane odpłatnie – Delegowanie personelu przez spółkę dominującą do jej spółki zależnej – Dokonany przez spółkę zależną zwrot ograniczony do poniesionych kosztów]

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/18

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – San Domenico Vetraria SpA / Agenzia delle Entrate
      (Sprawa C-94/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Artykuły 2 i 6 - Zakres stosowania - Czynności podlegające opodatkowaniu - Świadczenie usług dokonywane odpłatnie - Delegowanie personelu przez spółkę dominującą do jej spółki zależnej - Dokonany przez spółkę zależną zwrot ograniczony do poniesionych kosztów)
      (2020/C 215/21)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Corte suprema di cassazione

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: San Domenico Vetraria SpA

         Strona przeciwna: Agenzia delle Entrate

         Przy udziale: Ministero dell’Economia e delle Finanze

         Sentencja

      Artykuł 2 pkt 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, zgodnie z którymi nie jest uważane za istotne do celów podatku od wartości dodanej udostępnienie lub oddelegowanie personelu spółki dominującej spółce zależnej, dokonywane jedynie w zamian za zwrot związanych z tym kosztów, w sytuacji gdy kwoty wypłacone przez spółkę zależną na rzecz spółki dominującej i to udostępnienie lub oddelegowanie są od siebie wzajemnie zależne.

         (1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.


title: Sprawa C-192/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Amsterdam – Niderlandy) – Rensen Shipbuilding BV [Odesłanie prejudycjalne – Wspólna taryfa celna – Nomenklatura scalona – Klasyfikacja taryfowa – Pozycja 8901 – Kadłuby statków – Żegluga morska – Jednostki pływające zaprojektowane jako statki pełnomorskie – Pojęcie]

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/19

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Amsterdam – Niderlandy) – Rensen Shipbuilding BV
      (Sprawa C-192/19) (1)

      (Odesłanie prejudycjalne - Wspólna taryfa celna - Nomenklatura scalona - Klasyfikacja taryfowa - Pozycja 8901 - Kadłuby statków - Żegluga morska - Jednostki pływające zaprojektowane jako statki pełnomorskie - Pojęcie)
      (2020/C 215/23)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Gerechtshof Amsterdam

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Rensen Shipbuilding BV

         Przy udziale: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane district Rotterdam

         Sentencja

      Uwagę dodatkową nr 1 do działu 89 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tej uwadze dodatkowej pojęcie „jednostek pływających zaprojektowanych jako pełnomorskie” nie obejmuje statków, które ze względu na właściwości nierozerwalnie związane z ich budową są w stanie pływać w złą pogodę jedynie w odległości do około 21 mil morskich od wybrzeża.

         (1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.


title: Sprawa C-123/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 4 marca 2020 r. – Ferrari SpA / Mansory Design & Holding GmbH, WH

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/20

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 4 marca 2020 r. – Ferrari SpA / Mansory Design & Holding GmbH, WH
      (Sprawa C-123/20)
      (2020/C 215/24)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Bundesgerichtshof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Ferrari SpA

         Druga strona postępowania: Mansory Design & Holding GmbH, WH

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy poprzez ujawnienie ilustracji całego produktu mogą powstać niezarejestrowane wzory wspólnotowe poszczególnych części produktu zgodnie art. 11 ust. 1 i art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 6/2002 (1)?

                  2)

                  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
                  Jakie kryterium prawne należy przyjąć w ramach oceny indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. b) oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 6/2002 przy ustalaniu całościowego wrażenia w przypadku części składowej, która – tak jak przykładowo element nadwozia pojazdu – stanowi część produktu złożonego? Czy można oprzeć się w szczególności na tym, czy w postrzeganiu przez poinformowanego użytkownika postać części składowej nie zanika całkowicie w postaci produktu złożonego, lecz posiada pewną odrębność i spójność kształtu umożliwiające stwierdzenie całościowego wrażenia estetycznego, które jest niezależne od postaci całości [produktu]?

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1).


title: Sprawa C-136/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Zalaegerszegi Járásbíróság (Węgry) w dniu 12 marca 2020 r. – postępowanie karne przeciwko LU

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/21

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Zalaegerszegi Járásbíróság (Węgry) w dniu 12 marca 2020 r. – postępowanie karne przeciwko LU
      (Sprawa C-136/20)
      (2020/C 215/26)
      Język postępowania: węgierski

         Sąd odsyłający

      Zalaegerszegi Járásbíróság

         Strona w postępowaniu głównym

      LU

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy przepis art. 5 ust. 1 decyzji ramowej Rady Unii Europejskiej 2005/214/WSiSW w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym (1) należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wydające państwo członkowskie wskazuje jeden ze sposobów naruszenia wymienionych w tym przepisie, organ wykonującego państwa członkowskiego nie ma żadnego dodatkowego zakresu uznania w celu odmowy wykonania i musi wykonać [orzeczenie nakładające karę]?

                  2)

                  Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie, czy organ wykonującego państwa członkowskiego może twierdzić, że naruszenie wskazane w orzeczeniu wydającego państwa członkowskiego nie odpowiada naruszeniu opisanemu w wyliczeniu?

         (1)  Dz.U. 2005, L 76, s. 16.


title: Sprawa C-126/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 6 marca 2020 r. – ExxonMobil Production Deutschland GmbH / Republika Federalna Niemiec, reprezentowana przez Umweltbundesamt

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/20

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin (Niemcy) w dniu 6 marca 2020 r. – ExxonMobil Production Deutschland GmbH / Republika Federalna Niemiec, reprezentowana przez Umweltbundesamt
      (Sprawa C-126/20)
      (2020/C 215/25)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Verwaltungsgericht Berlin

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: ExxonMobil Production Deutschland GmbH

         Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec, reprezentowana przez Umweltbundesamt

         Pytania prejudycjalne

                  1.

                  Czy w przypadku CO2 uwalnianego do atmosfery w związku z przetwarzaniem gazu ziemnego (w postaci kwaśnego gazu) w tzw. procesie Clausa przez oddzielenie CO2 zawartego w gazie ziemnym z mieszaniny gazów chodzi o takie emisje, do których, w rozumieniu art. 3 lit. h) zadanie pierwsze decyzji Komisji 2011/278/UE (1), dochodzi na skutek procesu wskazanego w art. 3 lit. h) ppkt (v)?

                  2.

                  Czy w rozumieniu art. 3 lit. h) zdanie pierwsze decyzji Komisji 2011/278/UE do emisji CO2 może „dochodzić na skutek” procesu, w którym zawarty w surowcu CO2 jest uwalniany do atmosfery, mimo iż w przedmiotowym procesie nie powstaje dodatkowy CO2, czy też w przepisie tym został ustanowiony wymóg, aby uwalniany do atmosfery CO2 powstawał dopiero w wyniku przeprowadzenia tego procesu?

                  3.

                  Czy w rozumieniu art. 3 lit. h) ppkt (v) decyzji Komisji 2011/278/UE surowiec zawierający węgiel jest „zastosowany” w przypadku, gdy naturalnie występujący gaz ziemny jest używany w tzw. procesie Clausa do produkcji siarki i przy tej okazji zawarty w nim dwutlenek węgla uwalniany jest do atmosfery, mimo tego, że zawarty w gazie ziemnym dwutlenek węgla nie bierze udziału w odbywającej się reakcji chemicznej, czy też użycie pojęcia „zastosowania” zakłada, że węgiel uczestniczy w odbywającej się reakcji chemicznej bądź wręcz jest niezbędny do jej przeprowadzenia?

                  4.

                  W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytania 1–3:
                  Jeżeli instalacja objęta systemem handlu uprawnieniami do emisji spełnia zarówno przesłanki podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple jak i przesłanki podinstalacji wytwarzającej emisje procesowe, według jakiego wskaźnika powinien nastąpić przydział bezpłatnych uprawnień do emisji? Czy roszczenie o przydział zgodnie ze wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple ma pierwszeństwo przed roszczeniem o przydział dla emisji procesowych bądź też czy roszczenie o przydział dla emisji procesowych, jako lex specialis, ma pierwszeństwo przed wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple lub wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie?

                  5.

                  W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytania 1–4:
                  Czy roszczenia o dodatkowy przydział bezpłatnych uprawnień do emisji w odniesieniu do trzeciego okresu rozliczeniowego mogą zostać zaspokojone po zakończeniu tego okresu uprawnieniami z czwartego okresu rozliczeniowego, jeżeli istnienie takiego roszczenia zostanie stwierdzone przez sąd dopiero po upływie trzeciego okresu rozliczeniowego czy też jeszcze niezaspokojone roszczenia wygasają wraz z końcem trzeciego okresu rozliczeniowego?

         (1)  Decyzja Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2011, L 130, s. 1).


title: Sprawa C-147/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 23 marca 2020 r. – Novartis Pharma GmbH / Abacus Medicine A/S

text:
               29.6.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/22

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 23 marca 2020 r. – Novartis Pharma GmbH / Abacus Medicine A/S
      (Sprawa C-147/20)
      (2020/C 215/27)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Landgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Novartis Pharma GmbH

         Strona pozwana: Abacus Medicine A/S

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy do sztucznego podziału rynków w rozumieniu orzecznictwa Trybunału może prowadzić sytuacja, w której zabezpieczenia oryginalnego opakowania zbiorczego zewnętrznego/oryginalnego opakowania przewidziane w art. 54 lit. o) i art. 47a dyrektywy 2001/83/WE (1) mogą zostać zastąpione przez dystrybutora równoległego z zachowaniem takiego oryginalnego opakowania w zgodności z art. 47a ust. 1 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE jedynie w ten sposób, że po częściowym albo całkowitym usunięciu lub zakryciu pierwotnie zastosowanych zabezpieczeń pozostają widoczne ślady otwarcia?

                  2)

                  Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie to, czy ślady otwarcia stają się widoczne dopiero po dokładnej weryfikacji produktu leczniczego przez hurtownika lub osoby uprawione lub upoważnione do dostawy produktów leczniczych dla ludności, np. apteki, w wykonaniu obowiązku spoczywającego na nich na podstawie art. 10, 24 i 30 rozporządzenia (UE) 2016/161 (2), czy też mogą zostać niezauważone przy powierzchownej weryfikacji?

                  3)

                  Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie to, czy ślady otwarcia stają się widoczne dopiero po otwarciu opakowania produktu leczniczego np. przez pacjenta?

                  4)

                  Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/161 należy interpretować w ten sposób, że kod kreskowy zawierający niepowtarzalny identyfikator w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/161 musi być nadrukowany bezpośrednio na opakowaniu, co oznacza, że umieszczenie przez dystrybutora równoległego niepowtarzalnego identyfikatora w postaci dodatkowej naklejki zewnętrznej na oryginalnym opakowaniu zewnętrznym jest niezgodne z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/161?

         (1)  Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2001, L 311, s. 67).

         (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/161 z dnia 2 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady przez określenie szczegółowych zasad dotyczących zabezpieczeń umieszczanych na opakowaniach produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. 2016, L 32, s. 1).