title: Sprawa T-357/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 lipca 2006 r. — Comunidad Autónoma de Valencia przeciwko Komisji (Fundusz Spójności — Reprezentowanie przez adwokata — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/45

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 lipca 2006 r. — Comunidad Autónoma de Valencia przeciwko Komisji
   (Sprawa T-357/05) (1)

   (Fundusz Spójności - Reprezentowanie przez adwokata - Oczywista niedopuszczalność)
   (2006/C 224/97)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Comunidad Autónoma de Valencia — Generalidad Valenciana (Hiszpania) (przedstawiciel: J.-V. Sánchez-Tarazaga Marcelino)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Escobar Guerrero i A. Weimar, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 1867 wersja ostateczna z dnia 27 czerwca 2005 r. w sprawie zmniejszenia pomocy udzielonej początkowo z Funduszu Spójności grupie projektów nr 97/11/61//028 na gromadzenie i oczyszczanie ścieków na wybrzeżu śródziemnomorskim regionu Comunidad Autónoma de Valencia (Hiszpania)
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Wniosek o dopuszczenie interwencji jest bezprzedmiotowy.

               3)

               Strona skarżąca pokrywa koszty własne i koszty poniesione przez Komisję, z wyjątkiem kosztów związanych w wnioskiem o dopuszczenie interwencji.

               4)

               Strona skarżąca, Komisja i Comunidad autónoma de Andalucía — Junta de Andalucía pokrywają koszty własne związane z wnioskiem o dopuszczenie interwencji.

      (1)  Dz.U. C 281 z 12.11.2005 r.


title: Sprawa C-316/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 3 czerwca 2016 r. – B/Land Baden-Württemberg

text:
               19.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 343/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 3 czerwca 2016 r. – B/Land Baden-Württemberg
   (Sprawa C-316/16)
   (2016/C 343/36)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: B

      Strona pozwana: Land Baden-Württemberg

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy można z góry wykluczyć, że orzeczenie i następnie wykonanie kary pozbawienia wolności prowadzą do tego, iż więzi integracyjne obywatela Unii, który przyjechał w wieku trzech lat do przyjmującego państwa członkowskiego należy traktować jako zerwane powodując, że nie jest spełniona przesłanka nieprzerwanego dziesięcioletniego pobytu w rozumieniu art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38 i dlatego nie przysługuje przewidziane w art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38 prawo do ochrony przed wydaleniem, gdy obywatel Unii po przyjeździe w wieku trzech lat całe swoje dotychczasowe życie spędził w tym przyjmującym państwie członkowskim, nie ma już żadnych związków z państwem członkowskim swojego obywatelstwa i czyn karalny, który doprowadził do orzeczenia i wykonania kary pozbawienia wolności został popełniony dopiero po dwudziestoletnim pobycie?

               2)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy w odniesieniu do kwestii, czy wykonanie kary pozbawienia wolności prowadzi do zerwania więzi integracyjnych, należy nie uwzględniać takiej kary pozbawienia wolności, która została orzeczona za czyn karalny, który stanowi podstawę wydalenia?

               3)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczących na pytania pierwsze i drugie: na podstawie jakich kryteriów należy ustalić, czy zainteresowany obywatel Unii w takim przypadku może skorzystać z ochrony przed wydaleniem na podstawie art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38?

               4)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczących na pytania pierwsze i drugie: czy istnieją wiążące wymogi prawa Unii dotyczące określenia „precyzyjnej chwili powstania kwestii wydalenia” i chwili w której należy przeprowadzić całościową oceną sytuacji zainteresowanego obywatela Unii, aby zbadać, w jakim zakresie brak ciągłości pobytu podczas dziesięciu lat poprzedzających decyzję o wydaleniu zainteresowanego uniemożliwia mu korzystanie ze zwiększonej ochrony?


title: Sprawa T-302/13: Postanowienie Sądu z dnia 14 sierpnia 2013 r. — Nordex Holding przeciwko OHIM — Fontana Food (Taverna)

text:
               12.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/11

         Postanowienie Sądu z dnia 14 sierpnia 2013 r. — Nordex Holding przeciwko OHIM — Fontana Food (Taverna)
   (Sprawa T-302/13) (1)

   2013/C 298/21
   Język postępowania: angielski
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 226 z 3.8.2013.


title: Sprawa T-384/09: Wyrok Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r. — SKW Stahl-Metallurgie Holding i SKW Stahl-Metallurgie przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego w EOG, z wyjątkiem Irlandii, Hiszpanii, Portugalii i Zjednoczonego Królestwa — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Prawo do obrony — Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia — Obowiązek uzasadnienia — Grzywny — Równość traktowania — Okoliczności łagodzące — Współpraca w postępowaniu administracyjnym — Proporcjonalność — Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r.)

text:
               8.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 71/14

      Wyrok Sądu z dnia 23 stycznia 2014 r. — SKW Stahl-Metallurgie Holding i SKW Stahl-Metallurgie przeciwko Komisji
      (Sprawa T-384/09) (1)

      (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego w EOG, z wyjątkiem Irlandii, Hiszpanii, Portugalii i Zjednoczonego Królestwa - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynku - Prawo do obrony - Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia - Obowiązek uzasadnienia - Grzywny - Równość traktowania - Okoliczności łagodzące - Współpraca w postępowaniu administracyjnym - Proporcjonalność - Odpowiedzialność solidarna za zapłatę grzywny - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien z 2006 r.)
      (2014/C 71/23)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: SKW Stahl-Metallurgie Holding AG (Unterneukirchen, Niemcy) i SKW Stahl-Metallurgie GmbH (Unterneukirchen) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Birnstiel, S. Janka i S. Dierckens, a następnie A. Birnstiel i S. Janka)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: N. von Lingen i A. Antoniadis, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Böhlkego)

         Interwenient popierający stronę skarżącą: Gigaset AG (dawniej Arques Industries AG) (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Grave, A. Scheidtmann i B. Meyring)

         Przedmiot

      Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 5791 wersja ostateczna z dnia 22 lipca 2009 r. w przedmiocie procedury stosowania art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/F/39.396 — Odczynniki na bazie węglika wapnia i magnezu dla przemysłu stalowego i gazowego) w zakresie, w jakim dotyczy ona strony skarżącej, a także, posiłkowo, żądanie uchylenia lub obniżenia kwoty grzywny nałożonej na stronę skarżącą we wskazanej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  SKW Stahl-Metallurgie Holding AG i SKW Stahl-Metallurgie GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

                  3)

                  Gigaset AG pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 297 z 5.12.2009.


title: Sprawa C-98/12: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 27 listopada 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Wim JJ Slot przeciwko 3 H Camping-Center Heinsberg GmbH

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/17

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 27 listopada 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Wim JJ Slot przeciwko 3 H Camping-Center Heinsberg GmbH
   (Sprawa C-98/12) (1)

   2013/C 38/27
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 126 z 28.4.2012.


title: Sprawa F-22/06: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 19 września 2006 r. — Vienne i in. przeciwko Parlamentowi (Odmowa wsparcia przewidzianego w art. 24 regulaminu pracowniczego — Przeniesienie uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii — Niedopuszczalność)

text:
               28.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/33

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 19 września 2006 r. — Vienne i in. przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-22/06) (1)

   (Odmowa wsparcia przewidzianego w art. 24 regulaminu pracowniczego - Przeniesienie uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii - Niedopuszczalność)
   (2006/C 261/68)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Philippe Vienne (Bascharage, Luksemburg) i inni (przedstawiciele: G. Bounéou i F. Frabetti, avocats)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: F. De Wachter, M. Mustapha-Pacha i K. Zejdova, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego oddalającej wnioski o wsparcie złożone przez skarżących w związku z przeniesieniem ich uprawnień emerytalnych nabytych w Belgii oraz wniosek o odszkodowanie
   Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               Każda ze stron poniesie własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 108 z 6.5.2006 r.


title: Sprawa T-51/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 października 2008 r. — Agrar-Invest-Tatschl przeciwko Komisji (Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych — Cukier pochodzący z Chorwacji — Artykuł 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 — Zawiadomienie importerów opublikowane w Dzienniku Urzędowym — Dobra wiara)

text:
               22.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 301/33

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 października 2008 r. — Agrar-Invest-Tatschl przeciwko Komisji
   (Sprawa T-51/07) (1)

   (Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych - Cukier pochodzący z Chorwacji - Artykuł 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 - Zawiadomienie importerów opublikowane w Dzienniku Urzędowym - Dobra wiara)
   (2008/C 301/53)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Agrar-Invest-Tatschl GmbH (St. Andrä im Lavanttal, Austria) (przedstawiciele: U. Schrömbges oraz O. Wenzlaff, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: A. Alcover San Pedro oraz S. Schønberg, działający w charakterze pełnomocników, wspierani przez B. Wägenbaur, adwokata)
   Przedmiot
   Stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2006) 5789 wersja ostateczna z dnia 4 grudnia 2006 r.
   Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Agrar-Invest-Tatschl GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.


title: Sprawa C-494/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 6 września 2006 r. w sprawie T-304/03, Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej, Wam SpA, wniesione w dniu 30 listopada 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

text:
               27.1.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 20/13

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 6 września 2006 r. w sprawie T-304/03, Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej, Wam SpA, wniesione w dniu 30 listopada 2006 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-494/06 P)
   (2007/C 20/20)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci et E. Righini)

      Druga strona postępowania: Republika Włoska, Wam SpA
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 6 września 2006 r. w sprawach połączonych T-304/04 i T-316/04 Republika Włoska i Wam przeciwko Komisji Europejskiej, oraz

               —

               ostateczne orzeczenie w zakresie sporu i oddalenie tej skargi jako bezzasadnej,

               —

               posiłkowo przekazanie sprawy Sądowi w celu wydania nowego wyroku,

               —

               obciążenie Republiki Włoskiej i Wam SpA kosztami postępowania poniesionymi we wszystkich instancjach.

         Zarzuty i główne argumenty
   Komisja podnosi jeden zarzut na poparcie swojego odwołania. Uznając, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji było niewystarczające do stwierdzenia wpływu pomocy na wymianę handlową i konkurencję, Sąd naruszył przepisy art. 87 ust. 1 w związku z art. 253 WE i w sprzeczny sposób uzasadnił wyrok.


title: Sprawa T-54/12: Wyrok Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. — K2 Sports Europe przeciwko OHIM — Karhu Sport Iberica (SPORT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SPORT — Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe K2 SPORTS — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               16.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/18

         Wyrok Sądu z dnia 31 stycznia 2013 r. — K2 Sports Europe przeciwko OHIM — Karhu Sport Iberica (SPORT)
   (Sprawa T-54/12) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego SPORT - Wcześniejsze słowne, krajowy i międzynarodowy, znaki towarowe K2 SPORTS - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2013/C 79/32
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: K2 Sports Europe GmbH (Penzberg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Güell Serra)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i I. Harrington, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Karhu Sport Iberica, SL (Kordoba, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 listopada 2011 r. (sprawa R 986/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy K2 Sports Europe GmbH a Karhu Sport Iberica, SL.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               K2 Sports Europe GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 109 z 14.4.2012.


title: Sprawa C-53/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/27

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 grudnia 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii
   (Sprawa C-53/06) (1)

   (2007/C 82/51)

      Język postępowania: hiszpański

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 74 z 25.3.2006.


title: Sprawa C-369/08: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 lutego 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/35

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 20 lutego 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec
   (Sprawa C-369/08) (1)

   2009/C 141/70

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 285 z 8.11.2008.


title: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 października 2004 r. w sprawie C-447/02 P: KWS Saat AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Bezwzględne podstawy odmowy — Charakter odróżniający — Kolor per se — Kolor pomarańczowy)

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/16

      WYROK TRYBUNAŁU

   (druga izba)
   z dnia 21 października 2004 r.
   w sprawie C-447/02 P: KWS Saat AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Bezwzględne podstawy odmowy - Charakter odróżniający - Kolor per se - Kolor pomarańczowy)
   (2004/C 300/31)
   Język postępowania: niemiecki
   W sprawie C-447/02 P, mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 49 Statutu Trybunału Sprawiedliwości, wniesione w dniu 11 grudnia 2002 r., KWS Saat AG, z siedzibą w Einbeck (Niemcy), (adwokat: C. Rohnke), w której drugą stroną postępowania jest Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: D. Schennen i G. Schneider), Trybunał (druga izba), w składzie C.W.A. Timmermans, prezes izby, C. Gulmann i J.-P. Puissochet, N. Colneric i J.N. Cunha Rodrigues (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: M. Múgica Arzamendi, główny administrator, wydał w dniu 21 października 2004 r. wyrok, który zawiera następujące rozstrzygnięcie:

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               KWS Saat AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 55 z 8.3.2003.


title: Sprawa T-333/14: Postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2017 r. – Helbrecht/EUIPO Lenci Calzature (SportEyes) (Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Unieważnienie prawa do wcześniejszego graficznego znaku towarowego służące za podstawę zaskarżonej decyzji — Umorzenie postępowania)

text:
               18.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 121/29

         Postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2017 r. – Helbrecht/EUIPO Lenci Calzature (SportEyes)
   (Sprawa T-333/14) (1)

   ((Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Unieważnienie prawa do wcześniejszego graficznego znaku towarowego służące za podstawę zaskarżonej decyzji - Umorzenie postępowania))
   (2017/C 121/42)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Andreas Helbrecht (Hilden, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. König)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Rajh, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Lenci Calzature SpA (Turchetto-Montecarlo, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci F. Celluprica i F. Fischetti)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 lutego 2014 r. (sprawa R 830/2013-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Lenci Calzature a A. Helbrechtem.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Lenci Calzature SpA pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Andreasa Helbrechta. Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 235 z 21.7.2014.


title: Sprawa C-28/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w powiększonym składzie) wydanego w dniu 23 listopada 2006 r. w sprawie T-217/02 NV Ter Lembeek Internationaal przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 26 stycznia 2007 r. przez NV Ter Lembeek Internationaal

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/16

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w powiększonym składzie) wydanego w dniu 23 listopada 2006 r. w sprawie T-217/02 NV Ter Lembeek Internationaal przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 26 stycznia 2007 r. przez NV Ter Lembeek Internationaal
   (Sprawa C-28/07 P)
   (2007/C 82/29)
   Język postępowania: niderlandzki
   Strony

      Wnosząca odwołanie: NV Ter Lembeek Internationaal (przedstawiciele: J.-P. Vande Maele, F. Wijckmans i F. Tuytschaever, advocaten)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uznanie niniejszego odwołania za dopuszczalne i uzasadnione oraz uchylenie wyroku w sprawie T-217/02 w zakresie, w jakim pierwsza część pierwszego zarzutu została odrzucona,

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

               1.

               Jako jedyny zarzut podniesiono, że Sąd naruszył art. 87 ust. 1 WE, ponieważ w zaskarżonym wyroku błędnie stwierdził, że wnosząca odwołanie jest przedsiębiorstwem uprzywilejowanym w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE.

               2.

               Odwołanie składa się z dwóch części:

                           —

                           Zaskarżony wyrok narusza art. 87 ust. 1w zakresie, w jakim Sąd stwierdził na podstawie czysto formalistycznego a nie ekonomicznego podejścia do art. 87 ust. 1, że wnosząca odwołanie jest przedsiębiorstwem uprzywilejowanym w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE

                           —

                           Posiłkowo: zaskarżony wyrok narusza art. 87 ust. 1 WE w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim, że nie doszło do zawyżenia wartości świadectw udziałowych a brak tego zawyżenia został uznany jako korzyść w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE.


title: Sprawy połączone T-219/09 i T-326/09: Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — Albertini i in. oraz Donnelly przeciwko Parlamentowi (Skarga o stwierdzenie nieważności — System uzupełniających świadczeń emerytalnych dla posłów do Parlamentu Europejskiego — Zmiana systemu uzupełniających świadczeń emerytalnych — Akt o charakterze generalnym — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność)

text:
               19.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/22

         Postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. — Albertini i in. oraz Donnelly przeciwko Parlamentowi
   (Sprawy połączone T-219/09 i T-326/09) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - System uzupełniających świadczeń emerytalnych dla posłów do Parlamentu Europejskiego - Zmiana systemu uzupełniających świadczeń emerytalnych - Akt o charakterze generalnym - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
   2011/C 55/39
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Gabriele Albertini (Mediolan, Włochy) oraz 62 innych członków lub byłych członków Parlamentu Europejskiego, których nazwiska są ujęte w załączniku do postanowienia (sprawa T-219/09), i Brendan Donnelly (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (sprawa T-326/09) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis i E. Marchal

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo H. Krück, A. Pospíšilová Padowska i G. Corstens, następnie N. Lorenz, A. Pospíšilová Padowska i G. Corstens, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca i z dnia 1 kwietnia 2009 r. w sprawie zmiany przepisów dotyczących systemu uzupełniających (dobrowolnych) świadczeń emerytalnych, które to przepisy ujęte są w załączniku VIII do przepisów dotyczących zwrotu kosztów oraz diet posłów do Parlamentu Europejskiego.

      Sentencja

               1)

               Sprawy T-219/09 i T-326/09 zostają połączone w celu wydania postanowienia.

               2)

               Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

               3)

               Gabriele Albertini i 62 pozostałych skarżących ujętych w załączniku oraz Brendan Donnelly pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

      (1)  Dz.U. C 205 z 29.8.2009.


title: Sprawa T-92/14: Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2014 r. – Schniga przeciwko CPVO – Elaris (Gala Schnitzer)

text:
               19.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/21

         Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2014 r. – Schniga przeciwko CPVO – Elaris (Gala Schnitzer)
   (Sprawa T-92/14)
   2014/C 151/28
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Schniga GmbH (Bolzano, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

      Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Elaris SNC (Angers, Francja)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin z dnia 20 września 2013 r. w sprawie A 003/2007;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Wnioskujący o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin: Strona skarżąca

      Wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin będące przedmiotem wniosku: Gala Schnitzer – wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin nr EU 18759

      Decyzja Komitetu CPVO: Utrzymanie w mocy wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uznanie odwołania za uzasadnione i uchylenie zaskarżonej decyzji

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 61 ust. 1 lit. b), art. 55 ust. 4, art. 59 ust. 3 i art. 62 rozporządzenia Rady nr 2100/94.


title: Sprawa C-386/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Milano w dniu 18 września 2006 r. — Bakemark Italia Srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Milano 1

text:
               2.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/27

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Milano w dniu 18 września 2006 r. — Bakemark Italia Srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Milano 1
   (Sprawa C-386/06)
   (2006/C 294/45)
   Język postępowania: włoski
   Sąd krajowy
   Commissione tributaria provinciale di Milano
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Bakemark Italia Srl

      Strona pozwana: Agenzia Entrate Ufficio Milano 1
   Pytanie prejudycjalne
   Czy art. 19 bis 1 lit. c), d) i e) DPR (rozporządzenia Prezydenta Republiki Włoskiej) nr 633 z dnia 26 października 1972 r. jest sprzeczny z art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady nr 77/388/EWG (1) z dnia 17 maja 1977 r.

      (1)  Dz.U. Dz 145, str. 1


title: Sprawa T-398/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 25 lipca 2011 r. przez Yvette Barthel i in. od postanowienia wydanego w dniu 10 maja 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-59/10, Barthel i in. przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

text:
               1.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 290/10

         Odwołanie wniesione w dniu 25 lipca 2011 r. przez Yvette Barthel i in. od postanowienia wydanego w dniu 10 maja 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-59/10, Barthel i in. przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości
   (Sprawa T-398/11 P)
   2011/C 290/14
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Yvette Barthel (Arlon, Belgia), Marianne Reiffers (Olm, Luksemburg), Lieven Massez (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaciS. Orlandi, A. Coolen, J-N. Louis, É. Marchal, D. Abreu Caldas)

      Druga strona postępowania: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

      Żądania

   Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie F-59/10 Barthel i in. przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, odrzucającego skargę jako niedopuszczalną;

               —

               orzeczenie, że skarga jest dopuszczalna;

               —

               przekazanie sprawa Sądowi do spraw Służby Publicznej do ponownego rozpoznania;

               —

               pozostawienie rozstrzygnięcia o kosztach Sądowi do spraw Służby Publicznej.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnoszą 2 zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia w zakresie w jakim, odrzucając skargę jako niedopuszczalną, Sąd do spraw Służby Publicznej naruszył art. 296 TFUE, art. 36 zdanie pierwsze Statutu Trybunału Sprawiedliwości, a także art. 7 ust. 1 załącznika I do tego statutu w ten sposób, że nie zbadał wszystkich podniesionych naruszeń prawa i nie pozwolił skarżącym zapoznać się z powodami nieuwzględnienia zarzutów dotyczących niezgodności z prawem wykładni a contrario art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej w odniesieniu do art. 91 tego regulaminu oraz prawa do zaskarżenia przed Trybunałem Sprawiedliwości każdej decyzji niekorzystnej w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia zgodnie z tiret drugim tego przepisu. Nie rozpoznawszy wszystkich zarzutów i argumentów przedstawionych przez skarżących Sąd do spraw Służby Publicznej naruszył obowiązek uzasadnienia swego postanowienia.

               2)

               Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej poprzez uznanie, że decyzja z dnia 26 października 2009 r. oddalająca wniosek skarżących stanowiła decyzję wyłącznie potwierdzającą brak odpowiedzi równoznaczny z dorozumianą decyzją odmowną, podczas gdy opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi jest uzasadnione oczekiwaniem na wewnętrzną opinię, jakiej zażądano od jednej ze służb Trybunału w celu umożliwienia mu zbadania, czy skarżący spełniali przesłanki służby zmianowej w rozumieniu art. 56a regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.


title: Sprawa F-110/13: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 2 grudnia 2014 r. – Migliore przeciwko Komisji (Awans — Procedura akredytacji — Postępowanie w 2013 r. — Wykluczenie skarżącego z ostatecznej listy urzędników, którym zezwolono na uczestnictwo w programie szkoleniowym — Artykuł 45 a regulaminu pracowniczego)

text:
               26.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/44

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 2 grudnia 2014 r. – Migliore przeciwko Komisji
   (Sprawa F-110/13) (1)

   ((Awans - Procedura akredytacji - Postępowanie w 2013 r. - Wykluczenie skarżącego z ostatecznej listy urzędników, którym zezwolono na uczestnictwo w programie szkoleniowym - Artykuł 45 a regulaminu pracowniczego))
   (2015/C 026/57)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Nunzio Migliore (Sterrebeek, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues, A. Tymen i A. Blot)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Berscheid, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji wykluczającej skarżącego z listy kandydatów dopuszczonych do udziału w programie kształcenia pt. „Procedura akredytacji” w 2013 r.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Nunzio Migliore pokrywa własne koszty postępowania i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 24 z 25.1.2014, s.41.


title: Sprawa F-121/12: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2012 r. — ZZ przeciwko Europolowi

text:
               8.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 379/36

         Skarga wniesiona w dniu 17 października 2012 r. — ZZ przeciwko Europolowi
   (Sprawa F-121/12)
   2012/C 379/63
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat J.-J. Ghosez)

      Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol)

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji Europolu w sprawie nieprzedłużenia umowy ze stroną skarżącą na czas nieokreślony i zasądzenie od Europolu różnicy między kwotą wynagrodzenia, do którego otrzymania strona skarżąca miałaby prawo, gdyby pozostała na swoim stanowisku w Europolu a kwotą innych świadczeń wszelkiego rodzaju, które faktycznie pobierała od dnia 15 kwietnia 2012 r.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez stronę pozwaną w dniu 20 grudnia 2011 r., w której strona pozwana poinformowała skarżącą, że nie przedłuży zawartej z nią umowy na czas określony wygasającej w dniu 14 kwietnia 2012 r.;

               —

               Zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącej różnicy między, z jednej strony, kwotą wynagrodzenia, do jakiego skarżąca miałaby prawo, gdyby pozostała na stanowisku w służbach pozwanej, a z drugiej strony, kwotą wynagrodzenia, honorariów, zasiłku dla bezrobotnych lub innych świadczeń zastępczych wszelkiego rodzaju, które faktycznie pobierała od dnia 15 kwietnia 2012 r. zamiast wynagrodzenia otrzymywanego w charakterze członka personelu tymczasowego;

               —

               obciążenie Europolu kosztami postępowania.


title: Sprawa C-193/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 29 stycznia 2014 r. w sprawie T-528/09: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 15 kwietnia 2014 r. przez Radę Unii Europejskiej

text:
               7.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/17

         Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 29 stycznia 2014 r. w sprawie T-528/09: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 15 kwietnia 2014 r. przez Radę Unii Europejskiej
   (Sprawa C-193/14 P)
   2014/C 212/19
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix, pełnomocnik, B. O'Connor, Solicitor, adwokat S. Gubel)

      Druga strona postępowania: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd, Komisja Europejska, ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s., ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Benteler Deutschland GmbH, dawniej Benteler Stahl//Rohr GmbH, Ovako Tube & Ring AB, Rohrwerk Maxhütte GmbH, Dalmine SpA, Silcotub SA, TMK-Artrom SA, Tubos Reunidos, SA, Vallourec Oil and Gas France, formerly Vallourec Mannesmann Oil & Gas France, Vallourec Tubes France, dawniej V & M France, Vallourec Deutschland GmbH, formerly V & M Deutschland GmbH, voestalpine Tubulars GmbH, Železiarne Podbrezová a.s.

      Żądania wnoszącego odwołanie

   Wnoszący odwołanie żąda aby Trybunał:

               —

               uchylił wyrok Sądu Unii Europejskiej (drugiej izby) z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie C-528/09 Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej;

               —

               oddalił pierwszą część trzeciego zarzutu podniesionego przez skarżących w pierwszej instancji jako bezzasadną;

               —

               przekazał sprawę Sądowi do ponownego rozpatrzenia w odniesieniu do pozostałych zarzutów albowiem Sąd nie ustalił okoliczności faktycznych

               —

               zasądził zapłatę przez Hubei kosztów poniesionych przez Radę w pierwszej instancji i w ramach odwołania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Rada twierdzi, że zaskarżony wyrok powinien zostać uchylony z następujących względów:

               —

               po pierwsze Sąd naruszył art. 3 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego (1) i przeinaczył jasne znaczenie przedłożonych doń dowodów, albowiem dokonał wybiórczej i niepełnej oceny wymaganych prawnie czynników w celu stwierdzenia, że przemysł Unii znajdował się w trudnej sytuacji na koniec okresu objętego dochodzeniem;

               —

               po drugie Sąd niewłaściwie zinterpretował i zastosował art. 3 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego w odniesieniu do przewidywanego załamania się popytu;

               —

               po trzecie Sąd niewłaściwie zinterpretował art. 3 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego w odniesieniu do analizy zagrożenia szkodą;

               —

               po czwarte Sąd przekroczył swe kompetencje albowiem zastąpił ocenę rozważanych czynników gospodarczych dokonaną przez instytucje Unii swą własną oceną.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 56, s.1 ), zastąpione przez rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (wersja ujednolicona) (Dz.U. L 343, s. 51).


title: Sprawa T-414/17: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2017 r. – Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank/SRB

text:
               21.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 277/53

         Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2017 r. – Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank/SRB
   (Sprawa T-414/17)
   (2017/C 277/76)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank AG (Bregencja, Austria) (przedstawiciele: adwokat G. Eisenberger)

      Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single resolution Board, SRB) na sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. w sprawie składek wnoszonych ex-ante za 2017 r. na poczet jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) [„Decision of the Executive Session of the Board of 11 April 2017 on the calculation of the 2017 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2017/05)”], a w każdym razie w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy skarżącej oraz

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący rażącego naruszenia istotnych przepisów proceduralnych z powodu zaniechania opublikowania decyzji w całości.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący rażącego naruszenia istotnych przepisów proceduralnych z powodu braku uzasadnienia wydanej decyzji.


title: Sprawa C-465/08: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 lipca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republika Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2005/36/WE — Prawo przedsiębiorczości — Uznawanie kwalifikacji zawodowych — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/11

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 lipca 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republika Greckiej
   (Sprawa C-465/08) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2005/36/WE - Prawo przedsiębiorczości - Uznawanie kwalifikacji zawodowych - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)
   2009/C 205/18
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Karanasou Apostolopoulou i H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (Przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych dla zastosowania się do dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. U. L 255 s. 22), na mocy której utraciła ważność dyrektywa 89/49/EWG (Dz. U. L 19 s. 16)

      Sentencja

               1)

               Nie ustanawiając w przewidzianym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych dla zastosowania się do dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 327 z 20.12.2008 r.


title: Sprawa T-326/17: Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2017 r. – Air Canada/Komisja

text:
               24.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 239/55

         Skarga wniesiona w dniu 29 maja 2017 r. – Air Canada/Komisja
   (Sprawa T-326/17)
   (2017/C 239/68)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Air Canada (Saint-Laurent, Quebec, Kanada), (przedstawiciele: adwokaci T. Soames, G. Bakker i I.-Z. Prodromou-Stamoudi oraz J. Joshua, barrister)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2017) 1742 final z dnia 17 marca 2017 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, art. 53 Porozumienia EOG oraz art. 8 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego (Sprawa AT.39258 – Lotniczy transport towarowy) w całości lub w części w zakresie w jakim dotyczy strony skarżącej;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, istotne obniżenie wysokości grzywny;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   W uzasadnieniu strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa do obrony, prawa do bycia wysłuchanym oraz naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.
               Zdaniem strony skarżącej Komisja Europejska w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów nie zakomunikowała swej teorii dotyczącej całej sprawy, w sposób w jaki została ona przedstawiona po raz pierwszy w zaskarżonej decyzji, uniemożliwiając stronie skarżącej obronę przed stawianymi zarzutami, co stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości.

               2.

               Zarzut drugi dotyczy naruszenia prawa do obrony, braku uzasadnienia oraz naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.
               Zdaniem strony skarżącej Komisja Europejska naruszyła prawo strony skarżącej do obrony i) nie przedstawiając stosownego uzasadnienia lub jakiegokolwiek uzasadnienia na poparcie swej tezy o jednolitym i ciągłym naruszeniu dotyczącym wszystkich połączeń, ii) nie definiując charakteru i zakresu naruszenia ze szczegółowością wymaganą prawem oraz iii) nie usuwając wewnętrznej sprzeczności istniejącej pomiędzy jednolitym i ciągłym naruszeniem a czterema odrębnymi naruszeniami, które stały się podstawą stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2010) 7694 final z dnia 9 listopada 2010 r., co stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczy oczywistego błędu w ocenie i rażącego naruszenia prawa leżącego u podstaw wyłączenia przewoźników spoza UE/EOG z obsługi połączeń wewnątrz europejskich.
               Zdaniem strony skarżącej Komisja Europejska i) w art. 1 ust. 1 i 4 zaskarżonej decyzji dokonała błędnego ustalenia w przedmiocie udziału strony skarżącej w naruszeniu lub naruszeniach dotyczących połączeń w obrębie EOG oraz połączeń pomiędzy portami lotniczymi w UE a Szwajcarią, w zakresie których to połączeń strona skarżąca nie miała uprawnień do świadczenia usług lotniczego przewozu towarów; ii) pominęła lub błędne zrozumiała przepisy prawa międzynarodowego i prawa Unii w zakresie lotniczych praw przewozowych oraz iii) błędnie zastosowała znaczące dla sprawy orzecznictwo stwierdzając, że nie zachodziły „nieusuwalne przeszkody”, które uniemożliwiały stronie skarżącej świadczenie usług na połączeniach wewnątrz europejskich, a w związku z tym błędnie identyfikując stronę skarżącą jako potencjalnego konkurenta na tych połączeniach. Zdaniem strony skarżącej każdy z tych błędów i naruszeń prawa osobno, jaki i wszystkie łącznie, stanowią wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości lub ewentualnie art. 1 ust. 1 i 4 omawianej decyzji.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczy oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych i rażącego naruszenia prawa co do zakresu kompetencji Komisji.
               Zdaniem strony skarżącej zaskarżona decyzja jest obarczana oczywistym błędem w ocenie okoliczności faktycznych oraz rażącym naruszeniem prawa dotyczącym i) faktu, że Komisja Europejska oparła się błędnie na zgodnych z prawem działaniach podejmowanych w ramach połączeń z państwami trzecimi w celu ustalenia i wykazania naruszenia dotyczącego połączeń wewnątrz europejskich, które to naruszenie nie mogło zostać popełnione (wystarczająca podstawa do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości) oraz ii) faktu, że Komisja Europejska błędnie twierdziła jakoby posiadała kompetencje w zakresie zmowy dotyczącej „przychodzących” przewozów lotniczych na połączniach z państwami trzecimi (wystarczającą podstawa do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości lub ewentualnie art. 1 ust. 2 i 3 omawianej decyzji).

               5.

               Zarzut piąty dotyczy oczywistego błędu w ocenie materiału dowodowego obciążającego stronę skarżącą.
               Zdaniem strony skarżącej Komisja Europejska i) błędnie zastosowała przepisy prawa w zakresie dowodu na istnienie jednolitego i ciągłego naruszenia ii) nie zgromadziła wystarczających dowodów, które wykazałyby w sposób wystarczający pod względem prawnym okoliczności faktyczne, jakoby obciążające stronę skarżącą, iii) niesłusznie odmówiła wycofania obarczonego błędem wniosku strony skarżącej o załagodzenie sankcji oraz nie uwzględniła skutków takiego wycofania dla materiału dowodowego jakoby obciążającego stronę skarżącą, co stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości.

               6.

               Zarzut szósty, stosownie do argumentacji powołanej w ramach zarzutu pierwszego, drugiego, trzeciego, czwartego i piątego strona skarżąca wnosi o uchylenie grzywny wymierzanej w art. 3 lub ewentualnie o obniżenie jej wysokości w ramach nieograniczonego prawa orzekania zgodnie z art. 261 TFUE, art. 31 rozporządzenia nr 1/2003 oraz orzecznictwem.


title: Sprawa F-7/15: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2015 r. – ZZ i in./Komisja

text:
               16.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/47

         Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2015 r. – ZZ i in./Komisja
   (Sprawa F-7/15)
   (2015/C 089/57)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciele: adwokaci L. Levi, A. Blot)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji ustalających uprawnienia skarżących w zakresie zwrotu kosztów corocznych podróży na podstawie art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, zmienionego rozporządzeniem nr1023/2013 Parlamentu i Rady z dnia 22 października 2013 r. w sprawie zmiany regulaminu pracowniczego i WZIP, jak również decyzji, które będą wydawane każdego roku, począwszy od 2015 r. oraz żądanie zasądzenia od Komisji zwrotu faktycznych kosztów corocznych podróży do miejsca pochodzenia, obliczonych na podstawie ww. przepisu w sposób, w jaki był on stosowany przed wejściem w życie zmiany do regulaminu pracowniczego.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej uprawnienia skarżących w zakresie corocznych podróży na podstawie art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników UE w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., która to decyzja została po raz pierwszy zastosowana w rozliczeniach ich wynagrodzenia za czerwiec 2014 r. i doręczona w dniu 12 czerwca 2014 r.;

               —

               stwierdzenie nieważności jakiejkolwiek innej decyzji, która zostanie wydana każdego roku, począwszy od 2015 r. na podstawie tego samego przepisu;

               —

               o ile zaistnieje taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 października 2014 r. oddalającej ich zażalenie;

               —

               zasądzenie od strony pozwanej zwrotu kosztów corocznych podróży skarżących do miejsca ich pochodzenia, obejmującego faktyczne koszty, obliczone na podstawie ww. przepisu w sposób, w jaki był on stosowany przed wejściem w życie zmiany do regulaminu pracowniczego z 2014 r., która to kwota powinna zostać powiększona o zaległe odsetki począwszy od dnia 12 czerwca 2014 r. w wysokości ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania i stosowanej w odnośnym okresie, powiększonej o trzy punkty do dnia spłaty należnej kwoty;

               —

               obciążenie strony pozwanej całością kosztów.


title: Sprawa C-579/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 8 grudnia 2010 r. — Staatssecretaris van Financiën; druga strona postępowania: P. Mook

text:
               5.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 72/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) w dniu 8 grudnia 2010 r. — Staatssecretaris van Financiën; druga strona postępowania: P. Mook
   (Sprawa C-579/10)
   2011/C 72/12
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

      Druga strona postępowania: P. Mook

      Pytanie prejudycjalne

   Czy z perspektywy art. 18 WE (obecnie art. 21 TFUE) sytuacja regulowana prawem wspólnotowym zachodzi, gdy państwo członkowskie opodatkowuje rozpoczęcie korzystania na krajowych drogach publicznych z pojazdu silnikowego w przypadku, gdy pojazd ten jest zarejestrowany w innym państwie członkowskim, został wypożyczony od osoby zamieszkałej w tym innym państwie członkowskim i jest wykorzystywany przez osobę zamieszkałą w tym pierwszym państwie członkowskim do przemieszczania się w celach prywatnych pomiędzy tymi dwoma państwami członkowskimi?


title: Sprawa T-467/11: Skarga wniesiona w dniu 29 sierpnia 2011 r. — Colgate-Palmolive przeciwko OHIM — dm-drogerie markt (360° SONIC ENERGY)

text:
               29.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 319/23

         Skarga wniesiona w dniu 29 sierpnia 2011 r. — Colgate-Palmolive przeciwko OHIM — dm-drogerie markt (360° SONIC ENERGY)
   (Sprawa T-467/11)
   2011/C 319/49
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Colgate-Palmolive Company (Nowy York, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci M. Zintler i G. Schindler)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie R 1094/2010-2, oraz

               —

               oddalenie sprzeciwu.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „360° SONIC ENERGY” dla „szczoteczek do zębów” z klasy 21 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6236533

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „SONIC POWER” zarejestrowany jako międzynarodowy znak towarowy pod nr 842882 dla towarów z klas 3 i 21

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, że Izba Odwoławcza błędnie uznała, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku spornych znaków towarowych.


title: Wykreślenie sprawy T-380/03

text:
               11.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 228/44

         Wykreślenie sprawy T-380/03 (1)

   (2004/C 228/107)

      (Język postępowania: niemiecki)

   Na mocy postanowienia z dnia 6 lipca 2004 r. prezes drugiej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T–380/03 Korn-og Foderstof Kompagniet przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

      (1)  Dz.U. C 21 z 24.1.2004.


title: Sprawa T-614/11: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2011 r. — Garner CAD Technic i in. przeciwko Komisji

text:
               11.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/16

         Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2011 r. — Garner CAD Technic i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-614/11)
   2012/C 39/33
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Garner CAD Technic GmbH (Weßling, Niemcy), GCT Design Organisation GmbH (Weßling), SG Aerospace GmbH (Weßling) (przedstawiciele: adwokaci R. Zehetmeier-Müller, M. Schweda, C. Wünschmann, F. Loose, I. Dörr i J. Eggers)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Skarżące wnoszą do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 stycznia 2011 r. dotyczącej niemieckiej pomocy państwa C 7/2010 (ex CP 250/2009 oraz NN 5/2010) „KStG, Sanierungsklausel”, sygn. akt K (2011) 275, Dz.U. L 235, s. 26;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi skarżące podnoszą zasadniczo następujące zarzuty:

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE: klauzula naprawcza nie stanowi pomocy państwa
               Skarżące podnoszą w tym względzie między innymi, że klauzula naprawcza z § 8c ust. 1a niemieckiej Körperschaftsteuergesetz (ustawa o podatku od osób prawnych, zwana dalej „KStG”) nie pociąga za sobą zakładanego przez art. 107 ust. 1 TFUE selektywnego oddziaływania, ponieważ nie faworyzuje określonych przedsiębiorstw albo dziedzin gospodarki. Następnie, zdaniem skarżących klauzula naprawcza nie stanowi wyjątku od obowiązującego w niemieckim prawie podatkowym systemu referencji zasadniczo nieograniczonego przenoszenia strat oraz międzyokresowego rozliczenia straty, lecz wspomaga obowiązywanie tego systemu referencji.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE: brakująca selektywność między podmiotami gospodarczymi, którzy z punktu widzenia obranego celu znajdują się porównywalnej sytuacji pod względem faktycznym i prawnym
               Skarżące podnoszą w tym względzie, że klauzula naprawcza stanowi przywilej dla każdego przedsiębiorstwa w formie prawnej przewidzianej dla osoby prawnej pod takimi samymi warunkami i bez swobody uznania. Zdaniem skarżących klauzula naprawcza jest ogólnym środkiem polityki podatkowej, który z tego powodu nie podlega pod zakaz pomocy.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE: uzasadnienie klauzuli naprawczej wynikające z wewnętrznej konstrukcji niemieckiego systemu podatkowego
               Skarżące w tym kontekście podnoszą, że nawet gdyby podzielić stanowisko Komisji i założyć selektywny charakter klauzuli naprawczej, selektywność była by uzasadniona konstytucyjnoprawnymi zasadami wydajności, unikania nadmiernego opodatkowania oraz przestrzeganiem zasady proporcjonalności.

               4)

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 107 ust. 1 TFUE: brak korzyści ze środków państwa dla skarżących.
               Skarżące podnoszą, że nie nastąpiło żadne przysporzenie na ich rzecz korzyści pochodzącej ze środków państwa. W tym względzie podnoszą między innymi, że w drodze klauzuli naprawczej na rzecz osoby prawnej ponoszącej stratę nie następuje przyznanie nowej korzyści majątkowej, lecz jedynie zgodnie z zasadą nieograniczonego przeniesienia strat oraz zasadą międzyokresowego zaliczenia straty nie pozbawia się już istniejącej pozycji majątkowej.

               5)

               Oczywiste błędy w ocenie wskutek niedostatecznego ujęcia niemieckiej sytuacji podatkowej
               Skarżące podnoszą w tym względzie między innymi, że Komisja niewłaściwie oceniła odpowiednie niemieckie normy prawa podatkowego oraz że zaskarżona decyzja tym samym zawiera poważne błędy.


title: Sprawa F-20/13: Skarga wniesiona w dniu 26 lutego 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

text:
               20.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 114/48

         Skarga wniesiona w dniu 26 lutego 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-20/13)
   2013/C 114/73
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji oddalającej wniosek strony skarżącej o odszkodowanie za opóźnienie w sporządzeniu jej sprawozdań z oceny dotyczących lat 2008 i 2009.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej oddalającej w sposób dorozumiany wniosek skarżącego złożony w dniu 13 stycznia 2012 r.;

               —

               w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 20 listopada 2012 r. oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego w dniu 24 lipca 2012 r.;

               —

               zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty ustalonej ex aequo et bono i tymczasowo na 1 EUR z tytułu poniesionej szkody i na 1 EUR z tytułu doznanej krzywdy;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa T-340/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 stycznia 2007 r. — France Télécom przeciwko Komisji (Konkurencja — Nadużywanie pozycji dominującej — Rynek usług dostępu do Internetu o wysokiej przepustowości — Drapieżne ceny)

text:
               24.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/17

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 stycznia 2007 r. — France Télécom przeciwko Komisji
   (Sprawa T-340/03) (1)

   (Konkurencja - Nadużywanie pozycji dominującej - Rynek usług dostępu do Internetu o wysokiej przepustowości - Drapieżne ceny)
   (2007/C 69/39)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: France Télécom SA, dawniej Wanadoo Interactive SA (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer, H. Calvet, M. Pittie, J. Philippe i T. Janssens)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo S. Rating i É. Gippini Fournier, pełnomocnicy, a następnie É. Gippini Fournier)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 lipca 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. [82 WE] (sprawa COMP/38.233 — Wanadoo Interactive) lub, ewentualnie, wniosek o stwierdzenie nieważności lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003.


title: Sprawy połączone T-307/12 i T-408/13: Wyrok Sądu z dnia 5 listopada 2014 r. – Mayaleh przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie funduszy — Funkcje prezesa banku centralnego Syrii — Skarga o stwierdzenie nieważności — Powiadomienie o akcie dotyczącym środków ograniczających — Termin do wniesienia skargi — Dopuszczalność — Prawo do obrony — Rzetelny proces sądowy — Obowiązek uzasadnienia — Ciężar dowodu — Prawo do skutecznej ochrony sądowej — Proporcjonalność — Prawo własności — Prawo do życia prywatnego i rodzinnego — Stosowanie ograniczeń w zakresie wjazdu wobec obywatela państwa członkowskiego — Swobodne przemieszczanie się obywateli Unii)

text:
               15.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 448/19

         Wyrok Sądu z dnia 5 listopada 2014 r. – Mayaleh przeciwko Radzie
   (Sprawy połączone T-307/12 i T-408/13) (1)

   ((Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie funduszy - Funkcje prezesa banku centralnego Syrii - Skarga o stwierdzenie nieważności - Powiadomienie o akcie dotyczącym środków ograniczających - Termin do wniesienia skargi - Dopuszczalność - Prawo do obrony - Rzetelny proces sądowy - Obowiązek uzasadnienia - Ciężar dowodu - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Proporcjonalność - Prawo własności - Prawo do życia prywatnego i rodzinnego - Stosowanie ograniczeń w zakresie wjazdu wobec obywatela państwa członkowskiego - Swobodne przemieszczanie się obywateli Unii))
   (2014/C 448/24)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Adib Mayaleh (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci G. Karouni i C. Dumont)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.P. Hix i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności, po pierwsze, decyzji wykonawczej Rady 2012/256/WPZiB z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji Rady 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 126, s. 9), po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 410/2012 z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 126. s. 3), po trzecie, decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i uchylającej decyzję 2011/782/WPZiB (Dz.U. L 330, s. 21), po czwarte, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 363/2013 z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 111, s. 1; sprostowanie Dz.U. L 127, s. 27), po piąte, decyzji 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 147, s. 14).

      Sentencja

               1)

               Skarga w sprawie T-307/12 zostaje oddalona.

               2)

               Postępowanie w przedmiocie skargi w sprawie T-408/13 zostaje umorzone.

               3)

               Adib Mayaleh zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 273 z 8.9.2012.


title: Sprawa C-653/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 25 września w sprawie T-209/14 Carsten Bopp przeciwko Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 7 grudnia 2015 r. przez Carstena Boppa

text:
               30.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 191/3

         Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 25 września w sprawie T-209/14 Carsten Bopp przeciwko Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 7 grudnia 2015 r. przez Carstena Boppa
   (Sprawa C-653/15 P)
   (2016/C 191/06)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Carsten Bopp (przedstawiciel: adwokat C. Russ)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
   Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej częściowo odrzucił, a w pozostałym zakresie oddalił odwołanie, i postanowił, że wnoszący odwołanie pokryje własne koszty.


title: Sprawa T-382/11: Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2011 r. — Pigui przeciwko Komisji

text:
               24.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/30

         Skarga wniesiona w dniu 15 lipca 2011 r. — Pigui przeciwko Komisji
   (Sprawa T-382/11)
   2011/C 282/61
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Cristina Pigui (Strejnic, Rumunia) (przedstawiciele: adwokat M. Alexe)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               nakazanie stronie pozwanej ujawnienia informacji na temat tożsamości wszystkich szkół wyższych uczestniczących w module online Master 2008 — 2010 programu Jean Monet;

               —

               nakazanie stronie pozwanej zakończenia programu, jeśli nie uczestniczy w nim żadna szkoła wyższa, zażądanie pisemnej umowy w sprawie studiów pomiędzy studentami i organizatorami oraz zażądanie jednolitego systemu oceny wszystkich studentów; a także

               —

               nakazanie Komisji przywrócenia pierwotnej sytuacji strony skarżącej poprzez wskazanie, że program 2008 — 2010 nie spełniał standardów programu Jean Monet, przynajmniej w zakresie w jakim dotyczy to skarżącej.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca żąda na podstawie art. 265 TFUE stwierdzenia, że poprzez nieujawnienie wyników publicznego dochodzenia, o co wnosiła skarżąca, strona pozwana niezgodnie z prawem zaniechała działania.
   Na poparcie skargi skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez stronę pozwaną art. 6 ust. 3 i art. 15 decyzji nr 1720/2006/WE (1) poprzez zaniechanie przeprowadzenia badania i ujawnienia informacji, o co wnosiła skarżąca, oraz art. 11 i 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ pozwana naruszyła zasadę przejrzystości i przepisy mające na celu ochronę konsumentów.

               2)

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez pozwaną art. 4 i 5 dyrektywy 97/7/WE (2), a także art. 2 lit. a) i b) oraz art. 5 dyrektywy 2005/29/WE (3) poprzez zaniechanie zbadania i oceny modułu online Master programu Jean Monet pod kątem wykonania jego celów, zgodnie z art. 15 decyzji nr 1720/2006/WE.

               3)

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez stronę pozwaną art. 5 dyrektywy 97/7/WE, a także art. 2 lit. a), b) i c), art.. 6 oraz art. 7 dyrektywy 2005/29/WE poprzez zaniechanie zbadania podwójnych standardów w systemie oceny studentów.

               4)

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez stronę pozwaną art. 14 Europejskiej konwencji ochrony praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 2 protokołu nr 2 do Europejskiej konwencji ochrony praw człowieka i podstawowych wolności, ponieważ strona skarżąca nie była równo traktowana w ramach modułu online Master programu Jean Monet.

      (1)  Decyzja nr 1720/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiająca program działań w zakresie uczenia się przez całe życie (Dz.U. 2006 L 327, s. 45)

      (2)  Dyrektywa 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość (Dz..U. 1997 L 144, s. 19)

      (3)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. 2005 L 149, s. 22)


title: Sprawa T-157/14: Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. – JingAo Solar i in./Rada [Dumping — Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin — Ostateczne cło antydumpingowe — Zobowiązania — Skarga o stwierdzenie nieważności — Interes prawny — Dopuszczalność — Państwo wywozu — Zakres dochodzenia — Kontrola wyrywkowa — Wartość normalna — Definicja produktu objętego postępowaniem — Termin na przyjęcie decyzji w sprawie wniosku o przyznanie statusu przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej — Stosowanie w czasie nowych przepisów — Szkoda — Związek przyczynowy]

text:
               18.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 121/22

         Wyrok Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. – JingAo Solar i in./Rada
   (Sprawa T-157/14) (1)

   ([Dumping - Przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chin - Ostateczne cło antydumpingowe - Zobowiązania - Skarga o stwierdzenie nieważności - Interes prawny - Dopuszczalność - Państwo wywozu - Zakres dochodzenia - Kontrola wyrywkowa - Wartość normalna - Definicja produktu objętego postępowaniem - Termin na przyjęcie decyzji w sprawie wniosku o przyznanie statusu przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Stosowanie w czasie nowych przepisów - Szkoda - Związek przyczynowy])
   (2017/C 121/31)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: JingAo Solar Co. Ltd (Ningjin, Chiny) oraz 5 innych skarżących, których nazwy figurują w załączniku do wyroku (przedstawiciele: początkowo A. Willems, S. De Knop oraz J. Charles, następnie A. Willems oraz S. De Knop, adwokaci)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen, pełnomocnik, wspierany przez B. O’Connora, solicitor oraz S. Gubela, adwokata)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J.F. Brakeland, T. Maxian Rusche oraz A. Stobiecka-Kuik, następnie J.F. Brakeland, T. Maxian Rusche oraz A. Demeneix, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie wniesione na podstawie art. 263 TFUE w celu doprowadzenia do stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1238/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 325, s. 1) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżących.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               JingAo Solar Co. Ltd oraz inni skarżący, których nazwy figurują w załączniku pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 159 z 26.5.2014.


title: Sprawa C-278/12/PPU: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 lipca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — A. Adil przeciwko Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 — Wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) — Artykuły 20 i 21 — Zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych — Odprawa na terytorium — Środki mające skutek równoważny ze skutkami odprawy granicznej — Uregulowanie krajowe dopuszczające przeprowadzanie kontroli tożsamości, obywatelstwa i prawa pobytu przez funkcjonariuszy odpowiedzialnych za ochronę granic i kontrolowanie cudzoziemców w strefie 20 kilometrów od granicy z innymi państwami będącymi stronami konwencji wykonawczej do układu z Schengen — Kontrole służące zwalczaniu nielegalnego pobytu — Uregulowanie zawierające określone warunki i gwarancje w szczególności związane z częstotliwością i intensywnością kontroli)

text:
               17.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/8

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 lipca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State — Niderlandy) — A. Adil przeciwko Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel
   (Sprawa C-278/12/PPU) (1)

   (Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 - Wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) - Artykuły 20 i 21 - Zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych - Odprawa na terytorium - Środki mające skutek równoważny ze skutkami odprawy granicznej - Uregulowanie krajowe dopuszczające przeprowadzanie kontroli tożsamości, obywatelstwa i prawa pobytu przez funkcjonariuszy odpowiedzialnych za ochronę granic i kontrolowanie cudzoziemców w strefie 20 kilometrów od granicy z innymi państwami będącymi stronami konwencji wykonawczej do układu z Schengen - Kontrole służące zwalczaniu nielegalnego pobytu - Uregulowanie zawierające określone warunki i gwarancje w szczególności związane z częstotliwością i intensywnością kontroli)
   2012/C 355/12
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Raad van State

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: A. Adil

      Strona pozwana: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Raad van State — Wykładnia art. 21 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105, s. 1) — Zniesienie kontroli na granicach wewnętrznych — Możliwość przeprowadzania przez państwo członkowskie kontroli policyjnych na swym terytorium, w strefie pomiędzy lądową granicą tego państwa z innymi państwami a linią wyznaczoną 20 kilometrów od granicy — Kontrole związane z weryfikacją przestrzegania przepisów mających zastosowanie w dziedzinie pobytu — Możliwość dokonywania tego rodzaju kontroli jedynie na podstawie ogólnych informacji dotyczących obecności obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie w strefie kontroli lub konieczność posiadania konkretnych informacji dotyczących nielegalnego pobytu kontrolowanej osoby — Dopuszczalność przepisów ustanawiających pewne kryteria ilościowe dotyczące maksymalnej liczby kontroli, które mogą zostać przeprowadzone w danym okresie

      Sentencja

   Artykuły 20 i 21 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) należy interpretować w ten sposób, że nie stoją na przeszkodzie istnieniu krajowych przepisów prawnych, takich jak będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, umożliwiających funkcjonariuszom odpowiedzialnym za ochronę granic i kontrolowanie cudzoziemców przeprowadzanie kontroli w strefie geograficznej 20 km, poczynając od granicy lądowej między państwem członkowskim a państwami będącymi stronami Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, podpisanej w Schengen w dniu 19 czerwca 1990 r., mających na celu sprawdzenie, czy osoby zatrzymane w celu wylegitymowania spełniają warunki legalnego pobytu obowiązujące w danym państwie członkowskim, jeżeli podstawą tych kontroli są ogólne informacje i doświadczenie dotyczące nielegalnego pobytu osób w miejscach kontroli, jeżeli mogą być również przeprowadzane w ograniczonym zakresie w celu uzyskania tego rodzaju ogólnych informacji oraz doświadczenia w tej dziedzinie i jeżeli ich wykonywanie podlega pewnym ograniczeniom dotyczącym w szczególności ich intensywności oraz ich częstotliwości.

      (1)  Dz.U. C 287 z 22.9.2012.


title: Sprawa C-224/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Cagliari (Włochy) w dniu 26 kwietnia 2013 r. — postępowanie karne przeciwko Sergio Alfonso Lorrai

text:
               20.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 207/13

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Cagliari (Włochy) w dniu 26 kwietnia 2013 r. — postępowanie karne przeciwko Sergio Alfonso Lorrai
   (Sprawa C-224/13)
   2013/C 207/23
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale di Cagliari

      Strony w postępowaniu głównym

   Sergio Alfonso Lorrai

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy wykładnia art. 6 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 70, 71 i 72 kodeksu postępowania karnego w zakresie w jakim nakazują one, po stwierdzeniu niezdolności oskarżonego do świadomego udziału w postępowaniu z uwagi na nieuleczalną patologię nie rokującą poprawy, zawieszenie postępowania na czas nieokreślony, jednocześnie poddając chorego okresowym badaniom biegłych;

               2)

               Czy wykładnia art. 6 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 159 akapit pierwszy pkt 3 kodeksu postępowania karnego w zakresie w jakim nakazuje on zawieszenie terminu przedawnienia na czas nieokreślony (przedłużane co sześć miesięcy zgodnie z art. 72 kodeksu postępowania karnego) w przypadku oskarżonych niezdolnych do świadomego udziału w postępowaniu z uwagi na nieuleczalną patologie nie rokującą poprawy.


title: Sprawa C-340/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony przez Tribunale Amministrativo Regionalne della Lombardia, Sezione Terza na podstawie postanowienia, wydanego w dniu 27 maja 2004 r., w sprawach: Carbotermo s.p.a. przeciwko Comune di Busto Arsizio i AGESP s.p.a., nr R.G. 265/2004, oraz Consorzio Alisei przeciwko Comune di Busto Arsizio i AGESP s.p.a. z interwencją uboczną A.G.E.S.I., nr R.G. 887/2004

text:
               9.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 251/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony przez Tribunale Amministrativo Regionalne della Lombardia, Sezione Terza na podstawie postanowienia, wydanego w dniu 27 maja 2004 r., w sprawach: Carbotermo s.p.a. przeciwko Comune di Busto Arsizio i AGESP s.p.a., nr R.G. 265/2004, oraz Consorzio Alisei przeciwko Comune di Busto Arsizio i AGESP s.p.a. z interwencją uboczną A.G.E.S.I., nr R.G. 887/2004
   (Sprawa C-340/04)
   (2004/C 251/12)
   Dnia 9 sierpnia 2004 r. do Sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony na podstawie postanowienia Tribunale Amministrativo Regionalne della Lombardia, Sezione Terza (Okręgowy Sąd Administracyjny dla Lombardii, Sekcja Trzecia), wydanego dnia 27 maja 2004 r. w sprawach: Carbotermo s.p.a. przeciwko Comune di Busto Arsizio i AGESP s.p.a., nr R.G. 265/2004, oraz Consorzio Alisei przeciwko Comune di Busto Arsizio i AGESP s.p.a. z interwencją uboczną A.G.E.S.I., nr R.G. 887/2004.
   Tribunale Amministrativo Regionalne della Lombardia, Sezione Terza zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1)

               Czy zgodne z dyrektywą nr 93/36/EWG (1) jest bezpośrednie udzielenie zamówienia na dostawę paliw i ciepła dla urządzeń grzewczych w budynkach będących własnością lub znajdujących się w zarządzie gminy, oraz na związaną z tym obsługę, kontrolę i konserwację (z przewagą wartości dostawy), spółce akcyjnej, której cały kapitał zakładowy znajduje się w danej chwili w posiadaniu innej spółki akcyjnej, której z kolei większościowym wspólnikiem (99,98 %) jest gmina udzielająca zamówienia, czy też spółce (AGESP), której bezpośrednim wspólnikiem nie jest podmiot publiczny, lecz inna spółka (AGESP Holding), której kapitał w 99,98 % jest obecnie w posiadaniu administracji publicznej?

               2)

               Czy wymóg wykonywania przez przedsiębiorstwo, któremu bezpośrednio udzielono zamówienia publicznego, przeważającej części działalności na rzecz kontrolującego go podmiotu publicznego, należy oceniać w świetle art. 13 dyrektywy nr 93/38/EWG (2) i czy można uznać, że został on spełniony w przypadku, w którym wymienione przedsiębiorstwo uzyskuje większość swoich przychodów od podmiotu kontrolującego lub na terytorium takiego podmiotu?

      (1)  Dz.U. L 199 z 9.8.1993, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 199 z 9.8.1993, str. 84.


title: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie C-164/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2001/17/WE — Reorganizacja i likwidacja zakładów ubezpieczeń — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

text:
               8.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/20

      WYROK TRYBUNAŁU

   (czwarta izba)
   z dnia 18 listopada 2004 r.
   w sprawie C-164/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2001/17/WE - Reorganizacja i likwidacja zakładów ubezpieczeń - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)
   (2005/C 6/39)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie C-164/04, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: E. Traversa i M. Shotter) przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (pełnomocnik: C. Jackson), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego w trybie art. 226 WE, wniesioną dnia 31 marca 2004 r., Trybunał (czwarta izba), w składzie: J. N. Cunha Rodrigues, pełniący obowiązki prezesa czwartej izby, M. Ilešič (sprawozdawca) i E. Levits, sędziowie, rzecznik generalny: L. A. Geelhoed, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 18 listopada 2004 r. wyrok zawierający następujące rozstrzygnięcie:

               1)

               Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych do zastosowania się do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/17/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004.


title: Sprawa T-555/15: Skarga wniesiona w dniu 25 września 2015 r. – Węgry/Komisja

text:
               30.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 398/63

         Skarga wniesiona w dniu 25 września 2015 r. – Węgry/Komisja
   (Sprawa T-555/15)
   (2015/C 398/77)
   Język postępowania: węgierski

      Strony

      Strona skarżąca: Węgry (przedstawiciele Z. Fehér i G. Koós)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2015) 4808 z dnia 15 lipca 2015 r. dotyczącej poprawki z 2014 r. w węgierskiej opłacie z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego w części nakazującej zawieszenie stosowania progresywnych stawek opłat z tytułu tej kontroli;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy, dotyczący nadużycia uprawnień dyskrecjonalnych, oczywistego błędu w ocenie oraz naruszenia zasady proporcjonalności

                           —

                           Strona skarżąca po pierwsze podnosi, że, nakazując zawieszenie, Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ocenie oraz że czyniąc to, przekroczyła granice swoich uprawnień dyskrecjonalnych oraz jednocześnie naruszyła zasadę proporcjonalności.

               2.

               Zarzut drugi, dotyczący nieprzestrzegania zakazu wszelkiej dyskryminacji oraz naruszenia zasady równości traktowania

                           —

                           Strona skarżąca po drugie podnosi, że praktykę Komisji odnośnie do zawieszenia należy uznać za niespójną i że wynika niej nieprzestrzeganie zakazu wszelkiej dyskryminacji oraz naruszenie zasady równości traktowania.

               3.

               Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia i zasady dobrej administracji, jak również prawa do obrony.

                           —

                           Strona skarżąca po trzecie podnosi w szczególności, że jej zdaniem Komisja, nakazując zawieszenie, nie dopełniła obowiązku uzasadnienia.

               4.

               Zarzut czwarty, dotyczący obowiązku lojalnej współpracy oraz prawa do skutecznego środka prawnego

                           —

                           Strona skarżąca podnosi w tej kwestii, że nakazanie przez Komisję zawieszenia narusza podstawowe gwarancje prawne, jak obowiązek lojalnej współpracy oraz prawo do skutecznego środka prawnego.


title: Sprawa C-165/07: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 maja 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — Skatteministeriet przeciwko Ecco Sko A/S (Wspólna Taryfa Celna — Nomenklatura scalona — Klasyfikacja taryfowa — Pozycja 6403 — Obuwie o cholewkach ze skóry wyprawionej — Pozycja 6404 — Obuwie o cholewkach z materiałów włókienniczych)

text:
               5.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/9

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 22 maja 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — Skatteministeriet przeciwko Ecco Sko A/S
   (Sprawa C-165/07) (1)

   (Wspólna Taryfa Celna - Nomenklatura scalona - Klasyfikacja taryfowa - Pozycja 6403 - Obuwie o cholewkach ze skóry wyprawionej - Pozycja 6404 - Obuwie o cholewkach z materiałów włókienniczych)
   (2008/C 171/15)
   Język postępowania: duński
   Sąd krajowy
   Vestre Landsret
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Skatteministeriet

      Strona pozwana: Ecco Sko A/S
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Vestre Landsret — Wykładnia załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, str. 1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 [poprzednio nr 2263/2000] z dnia 13 października 2000 r. — Zgodność uwagi dodatkowej 1 do działu 64 Nomenklatury Scalonej wprowadzonej rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3800/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. zmieniającym rozporządzenie nr 2658/87, z uwagą 4 a) do tego działu — Obuwie o podeszwach zewnętrznych z gumy, tworzyw sztucznych, skóry wyprawionej lub wtórnej — Klasyfikacja do pozycji 6403 Nomenklatury Scalonej (obuwie o cholewkach ze skóry wyprawionej) lub do pozycji 6404 Nomenklatury Scalonej (obuwie o cholewkach z materiałów włókienniczych)
   Sentencja

               1)

               Wykładni Nomenklatury Scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, str. 1), zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r., należy dokonywać w ten sposób, iż sandały, takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, których podeszwa zewnętrzna jest wykonana z gumy i których górna część składa się z dwóch kawałków skóry umocowanych do podeszwy wewnętrznej przez przyklejenie i połączonych paskami mocującymi ze skóry pokrytymi taśmą Velcro, przy czym skóra pokrywa około 71 % zewnętrznej powierzchni cholewki, a elastyczny materiał włókienniczy znajdujący się pod skórą pozostaje miejscami widoczny, podlegają klasyfikacji:

                           —

                           do pozycji 6404 Nomenklatury Scalonej jeśli materiał włókienniczy w górnej części sandała, pozbawiony elementów skórzanych, pełni funkcję cholewki, to znaczy jeśli zapewnia wystarczające podtrzymanie stopy, by umożliwić użytkownikowi rzeczonego sandała chodzenie;

                           —

                           do pozycji 6403 Nomenklatury Scalonej jeśli materiał włókienniczy w górnej części sandała, pozbawiony elementów skórzanych, nie pełni funkcję cholewki, to znaczy jeśli nie zapewnia wystarczającego podtrzymania stopy, by umożliwić użytkownikowi rzeczonego sandała chodzenie.

               2)

               Uwaga dodatkowa 1 do działu 64 Nomenklatury Scalonej wprowadzona rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3800/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. zmieniającym rozporządzenie nr 2658/87 (Dz.U. L 384, str. 8) jest zgodna z uwagą 4 a) do działu 64 Nomenklatury Scalonej.

      (1)  Dz.U. C 129 z 9.6.2007.


title: Sprawa C-85/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 9 kwietnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatki — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuły 9 i 11 — Przepisy krajowe pozwalające na włączenie osób niebędących podatnikami do grupy osób, które mogą być uznane za jednego podatnika do celów podatku VAT)

text:
               1.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/3

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 9 kwietnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii
   (Sprawa C-85/11) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatki - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuły 9 i 11 - Przepisy krajowe pozwalające na włączenie osób niebędących podatnikami do grupy osób, które mogą być uznane za jednego podatnika do celów podatku VAT)
   2013/C 156/03
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciel: R. Lyal, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagen, pełnomocnik, G. Clohessy SC, N. Travers, BL)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i T. Müller, pełnomocnicy), Królestwo Danii (przedstawiciele: początkowo C. Vang, następnie V. Pasternak Jørgensen, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciele: H. Leppo i S. Hartikainen, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (pełnomocnicy: H. Walker, pełnomocnik, wspierany przez M. Hall, barrister)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 9 i 11 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Przepisy krajowe pozwalające na włączenie osób niebędących podatnikami do grupy podatkowej VAT

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Finlandii, a także Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 145 z 14.5.2011.


title: Sprawa T-482/12: Postanowienie Sądu z dnia 9 stycznia 2015 r. – Internationaler Hilfsfonds/Komisja (Skarga o stwierdzenie nieważności – Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dorozumiana odmowa dostępu – Wykonanie wyroku Sądu – Skarga wszczynająca postępowanie – Uchybienie wymogom formalnym – Artykuł 44 ust. 1 lit. c) regulaminu postępowania – Niedopuszczalność)

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/34

      Postanowienie Sądu z dnia 9 stycznia 2015 r. – Internationaler Hilfsfonds/Komisja
      (Sprawa T-482/12) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dorozumiana odmowa dostępu - Wykonanie wyroku Sądu - Skarga wszczynająca postępowanie - Uchybienie wymogom formalnym - Artykuł 44 ust. 1 lit. c) regulaminu postępowania - Niedopuszczalność)
      (2015/C 073/44)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Internationaler Hilfsfonds eV (Rosbach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H.-H. Heyland)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira i T. Scharf, pełnomocnicy, wspierania początkowo przez adwokatów R. Van der Houta i A. Krämera, a następnie przez R. Van der Houta)

         Przedmiot

      Tytułem żądania głównego – stwierdzenie nieważności dorozumianej odmowy przyznania przez Komisję skarżącemu pełnego dostępu do akt dotyczących umowy LIEN 97-2011, a posiłkowo – stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji z dnia 28 sierpnia 2012 r. przyjętej w odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 27 lipca 2012 r. wzywające Komisję do wykonania wyroku z dnia 22 maja 2012 r. Internationaler Hilfsfonds/Komisja (T-300/10, Rec, EU:T:2012:247).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Internationaler Hilfsfonds eV pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.


title: Sprawa C-290/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 kwietnia 2008 r. w sprawie T-38/08, Correia de Matos przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 lipca 2008 r. przez Carlosa Correię de Matos

text:
               6.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/2

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 kwietnia 2008 r. w sprawie T-38/08, Correia de Matos przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 lipca 2008 r. przez Carlosa Correię de Matos
   (Sprawa C-290/08 P)
   2009/C 129/02
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Carlos Correia de Matos (przedstawiciel: C. I. Correia de Matos, adwokat)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich
   Postanowieniem z dnia 10 lutego 2009 r. Trybunał Sprawiedliwości (izba ósma) oddalił odwołanie.


title: Sprawa C-582/11 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 10 lipca 2012 r. — Rügen Fisch AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Schwaaner Fischwaren GmbH (Odwołanie — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 7 ust. 1 i 2 — Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy SCOMBER MIX — Bezwzględna podstawa unieważnienia — Charakter opisowy)

text:
               6.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 303/6

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 10 lipca 2012 r. — Rügen Fisch AG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Schwaaner Fischwaren GmbH
   (Sprawa C-582/11 P) (1)

   (Odwołanie - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 7 ust. 1 i 2 - Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy SCOMBER MIX - Bezwzględna podstawa unieważnienia - Charakter opisowy)
   2012/C 303/11
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Rügen Fisch AG (przedstawiciele: O. Spuhler i M. Geitz, Rechstanwälte)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik), Schwaaner Fischwaren GmbH (przedstawiciele: A. Jaeger-Lenz i T. Bösling, Rechstanwälte)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 21 września 2011 r. w sprawie T-201/09 Rügen Fisch AG przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę wnoszącej odwołanie na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 marca 2009 r. (sprawa R 230/2007-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Rügen Fisch AG a Schwaaner Fischwaren GmbH — Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1) — Charakter odróżniający oznaczenia słownego SCOMBER MIX

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               Rügen Fisch AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012