Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 1982 r. # Compagnie Interagra SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich. # Sprawa 217/81.


Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 lipca 1984 r. # SARL Prodest przeciwko Caisse primaire d'assurance maladie de Paris. # Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Commission de première instance du contentieux de la sécurité sociale et de la mutualité sociale agricole de Paris - Francja. # Swobodny przepływ pracowników. # Sprawa 237/83.


Wyrok Sądu (ósma izba) z dnia 11 lipca 2013 r. # Belgische Vereniging van handelaars in- en uitvoerders geslepen diamant (BVGD) przeciwko Komisji Europejskiej. # Sprawy połączone T-104/07 i T-339/08.


Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 1 kwietnia 2004 r. # Freiburger Kommunalbauten GmbH Baugesellschaft & Co. KG przeciwko Ludger Hofstetter i Ulrike Hofstetter. # Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Bundesgerichtshof - Niemcy. # Dyrektywa 93/13/EWG. # Sprawa C-237/02.


title: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lipca 2008 r. # Franco Campoli przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich. # Odwołanie - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Emerytura - Zastosowanie współczynnika korygującego obliczonego na podstawie średnich kosztów utrzymania w państwie miejsca zamieszkania - System przejściowy ustanowiony rozporządzeniem zmieniającym regulamin pracowniczy - Zarzut bezprawności. # Sprawa C-71/07 P.

text:
      WYROK TRYBUNAŁU (druga izba)
      z dnia 17 lipca 2008 r.
      Sprawa C‑71/07 P
      Franco Campoli
      przeciwko
      Komisji Wspólnot Europejskich
      Odwołanie – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Emerytura – Zastosowanie współczynnika korygującego obliczonego na podstawie średnich kosztów utrzymania w państwie miejsca zamieszkania
         – System przejściowy ustanowiony rozporządzeniem zmieniającym regulamin pracowniczy – Zarzut niezgodności z prawem

      Przedmiot: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie T‑135/05 Campoli
         przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, mające na celu uchylenie tego wyroku. Odwołanie wzajemne wniesione
         przez Komisję.

      Orzeczenie: Odwołanie główne oraz odwołanie wzajemne zostają oddalone.

      Streszczenie
      1.        Odwołanie – Odwołanie wzajemne – Przedmiot – Stwierdzenie niedopuszczalności odwołania głównego – Niedopuszczalność
      (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 56 akapit drugi, art. 61)
      2.        Urzędnicy – Emerytury i renty – Współczynnik korygujący
      (regulamin pracowniczy, art. 82 ust. 1, 3; załącznik XIII, art. 20 ust. 1, art. 24 ust. 2; rozporządzenie Rady nr 723/2004)
      3.        Urzędnicy – Emerytury i renty – Współczynnik korygujący
      (regulamin pracowniczy, art. 83 ust. 1 akapit pierwszy; załącznik XIII, art. 20; rozporządzenie Rady nr 723/2004)
      1.        Z art. 61 statutu Trybunału Sprawiedliwości wynika, że każde odwołanie powinno mieć na celu uchylenie wyroku Sądu w całości
         lub w części, ponieważ Trybunał Sprawiedliwości może w przypadku uchylenia wydać orzeczenie ostateczne w sprawie, jeśli stan
         postępowania na to pozwala, lub skierować sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd Pierwszej Instancji.

      Tym samym niedopuszczalne jest odwołanie wzajemne mające na celu nie uchylenie zaskarżonego wyroku, lecz stwierdzenie niedopuszczalności
         odwołania głównego.

      2.        Jeden współczynnik korygujący na państwo stosowany do emerytur urzędników może stanowić właściwy wskaźnik dla odzwierciedlenia,
         w sposób z konieczności przybliżony, kosztów utrzymania w obrębie jednego państwa członkowskiego.

      W świetle z konieczności przybliżonego charakteru jednego współczynnika korygującego na państwo cel zagwarantowania pewnej
         równości siły nabywczej wśród byłych urzędników zamieszkujących w różnych państwach członkowskich powinno się w gruncie rzeczy
         uznać za przestrzegany, o ile ten jeden współczynnik korygujący jest ustalony według kryteriów gwarantujących jego reprezentatywność.
         Mechanizm obliczania wskaźników korygujących według stosunku pomiędzy kosztami utrzymania w państwie miejsca zamieszkania
         a kosztami utrzymania w Belgii („metoda krajowa”) odzwierciedla koszty utrzymania w obrębie państwa w sposób co najmniej tak
         reprezentatywny jak obliczanie wskaźników korygujących według stosunku pomiędzy kosztami utrzymania w stolicy państwa miejsca
         zamieszkania a kosztami utrzymania w Brukseli („metoda stołeczna”).

      Ponieważ „metoda krajowa” stanowi tym samym sposób obliczania właściwy dla zapewnienia w miarę możliwości równej siły nabywczej
         wśród emerytów, prawodawca wspólnotowy nie naruszył zasady równego traktowania, gdy uchwalając rozporządzenie nr 723/2004
         zmieniające regulamin pracowniczy urzędników oraz warunki zatrudnienia innych pracowników, zastąpił „metodę stołeczną” „metodą
         krajową” dla celów ustalenia współczynników korygujących w ramach przejściowego systemu emerytalnego.

      3.        Decyzja prawodawcy wspólnotowego o reformie systemu emerytalnego poprzez zniesienie współczynników korygujących stosowanych
         do uprawnień emerytalnych nabytych począwszy od dnia 1 maja 2004 r., skonkretyzowana w rozporządzeniu nr 723/2004 zmieniającym
         regulamin pracowniczy urzędników oraz warunki zatrudnienia innych pracowników, nie jest niezgodna z zasadą równego traktowania.
         O ile prawdą jest, że dawny system emerytalny, oparty na systemie współczynników korygujących, a w rezultacie na pewnej kompensacji
         siły nabywczej według państwa członkowskiego miejsca zamieszkania emeryta, stanowił właściwy sposób na wprowadzenie w życie
         tej zasady, o tyle nie można wywnioskować z tego, że każdy inny system jest niezgodny z tą zasadą.

      W gruncie rzeczy system emerytalny zapewniający równą siłę nabywczą jest jedynie jednym z możliwych sposobów zapewnienia zasady
         równego traktowania. Zasada ta jest również przestrzegana w ramach systemu, w którym emeryci otrzymują, przy równych składkach,
         równą emeryturę nominalną.

      Wprowadzenie minimalnego współczynnika korygującego w wysokości 100% w ramach systemu przejściowego antycypuje jedynie w odniesieniu
         do części emerytów zniesienie współczynników korygujących przewidziane przez system ostateczny.

      Ponieważ ostateczny system emerytalny wynikający ze zmienionego regulaminu pracowniczego, w zakresie w jakim nie realizuje
         już celu zapewnienia pewnej równości siły nabywczej wśród emerytów niezależnie od ich miejsca zamieszkania, jest zgodny z zasadą
         równego traktowania, to system przejściowy, który jedynie antycypuje wprowadzenie zasady emerytury w „jednej” wysokości dla
         emerytów, dla których jest to korzystne, nie może stanowić dyskryminacji.