title: Wyrok Sądu pierwszej instancji (piąta izba) z dnia 7 września 2006 r. # Gérard Meric przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM). # Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wcześniejsze krajowe graficzne i słowne znaki towarowe PAM-PAM - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PAM-PIM'S BABY-PROP - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94. # Sprawa T-133/05.

text:
      Sprawa T‑133/05
      Gérard Meric
      przeciwko
      Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)
      Wspólnotowy znak towarowy − Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wcześniejsze krajowe graficzne i słowne znaki towarowe PAM‑PAM − Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PAM‑PIM’S
         BABY‑PROP − Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94

      Streszczenie wyroku
      Wspólnotowy znak towarowy – Definicja i uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji –
            Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych
            towarów lub usług
      (rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 8 ust. 1 lit b))
      W odczuciu przeciętnego konsumenta hiszpańskiego istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do słownego
         znaku towarowego PAM‑PIM’S BABY‑PROP, o którego rejestrację jako wspólnotowego znaku towarowego wniesiono dla „pieluchomajtek
         z papieru lub celulozy (jednorazowych)” z klasy 16 w rozumieniu porozumienia nicejskiego, oraz w odniesieniu do słownego znaku
         towarowego PAM‑PAM, zarejestrowanego wcześniej jako wspólnotowy znak towarowy dla „wszelkiego rodzaju odzieży konfekcjonowanej,
         w szczególności pieluchomajtek, butów” należących do klasy 25 tego porozumienia. W istocie, po pierwsze, towary oznaczone
         wcześniejszym znakiem towarowym, którymi są w szczególności pieluchy dla niemowląt, należą do bardziej ogólnej kategorii,
         o której mowa we wniosku o rejestrację znaku towarowego obejmującym zarówno pieluchy dla niemowląt, jak i pieluchy dla dorosłych,
         oraz po drugie, nie istnieją różnice koncepcyjne, które pozwoliłyby na zneutralizowanie podobieństw wizualnych i fonetycznych,
         jakie istnieją między omawianymi oznaczeniami, tak że właściwy krąg odbiorców mógłby uznać, że towary oznaczone zgłoszonym
         znakiem towarowym i te sprzedawane pod wcześniejszym znakiem towarowym pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie
         z przedsiębiorstw powiązanych ze sobą gospodarczo.

      (por. pkt 36, 67, 77)
WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (piąta izba)
      z dnia 7 września 2006 r.(*)

      Wspólnotowy znak towarowy − Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Wcześniejsze krajowe graficzne i słowne znaki towarowe PAM‑PAM − Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego PAM‑PIM’S
         BABY‑PROP − Względna podstawa odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94

      W sprawie T‑133/05,
      Gérard Meric, zamieszkały w Paryżu (Francja), reprezentowany przez adwokata P. Murzeau,

      strona skarżąca,
      przeciwko
      Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), reprezentowanemu przez A. Rassata, działającego w charakterze pełnomocnika,

      strona pozwana,
      w której drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM była:
      Arbora & Ausonia, SL, z siedzibą w Barcelonie (Hiszpania),

      mającej za przedmiot skargę na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 stycznia 2005 r. w sprawie R 250/2004‑1,
         dotyczącą sprzeciwu uprawnionego z krajowych słownych i graficznych znaków towarowych PAM‑PAM wobec rejestracji słownego znaku
         towarowego PAM‑PIM’S BABY‑PROP (postępowanie w sprawie sprzeciwu nr B 505 067),

      SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH (piąta izba),

      w składzie: M. Vilaras, prezes, F. Dehousse i M. Šváby, sędziowie,
      sekretarz: B. Pastor, zastępca sekretarza,
      po zapoznaniu się ze skargą złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 17 marca 2005 r.,
      po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 15 lipca 2005 r.,
      po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 8 grudnia 2005 r.,
      wydaje następujący
      Wyrok
       Okoliczności powstania sporu
      1        W dniu 9 lipca 2001 r. skarżący dokonał zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego w Urzędzie Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego
         (znaki towarowe i wzory) (OHIM) na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego
         znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1) z późn. zm.

      2        Znak towarowy, o którego rejestrację wniesiono, to oznaczenie słowne PAM‑PIM’S BABY‑PROP.

      3        Towary objęte zgłoszeniem należą do klasy 16 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji
         towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego i zmienionego, i odpowiadają następującemu
         opisowi: „pieluchomajtki z papieru lub celulozy (jednorazowe)”.

      4        W dniu 21 stycznia 2002 r. zgłoszenie zostało opublikowane w Biuletynie Wspólnotowych Znaków Towarowych nr 7/02.

      5        W dniu 19 kwietnia 2002 r., spółka Arbora & Ausonia, SL (zwana dalej „Arbora & Ausonia”) złożyła sprzeciw wobec rejestracji
         zgłoszonego znaku towarowego, opierając się na przedstawionych poniżej trzech wcześniejszych hiszpańskich znakach towarowych:

      –        słowny znak towarowy PAM‑PAM nr 855 391 zarejestrowany w dniu 7 października 1981 r. dla następujących towarów z klasy 25
         w rozumieniu porozumienia nicejskiego: „wszelkiego rodzaju odzież konfekcjonowana, w szczególności pieluchomajtki, buty”;

      –        graficzny znak towarowy PAM‑PAM nr 1 146 300 zarejestrowany w dniu 7 maja 1991 r. dla „pieluchomajtek z papieru lub celulozy
         (jednorazowych)” z klasy 16 w rozumieniu porozumienia nicejskiego:

      –        słowny znak towarowy PAM‑PAM Servici de Merchandising, SA nr 1 153 492 zarejestrowany w dniu 20 kwietnia 1988 r. dla następujących
         towarów z klasy 5 w rozumieniu porozumienia nicejskiego: „majtki menstruacyjne, podpaski higieniczne, kompresy, opaski i tampony
         menstruacyjne, gaza opatrunkowa, wata higroskopijna do celów medycznych”.

      6        Sprzeciw oparty na art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia nr 40/94 dotyczył wszystkich towarów objętych wnioskiem o rejestrację
         wspólnotowego znaku towarowego.

      7        W dniu 9 lutego 2004 r. decyzją nr 289/2004 Wydział Sprzeciwów uwzględnił sprzeciw zgłoszony przez Arbora & Ausonia, odrzucił
         zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego i obciążył skarżącego kosztami.

      8        Wydział Sprzeciwów uznał zasadniczo, uzasadniając swoją decyzję, opartą wyłącznie na istnieniu wcześniejszego graficznego
         znaku towarowego PAM‑PAM, że omawiane towary były identyczne oraz że istniało podobieństwo fonetyczne między rozważanymi oznaczeniami.
         Wydział Sprzeciwów doszedł do wniosku, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd właściwego kręgu odbiorców w rozumieniu
         art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.

      9        W dniu 6 kwietnia 2004 r. skarżący wniósł do OHIM odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów.

      10      W dniu 19 listopada 2004 r. sprawozdawca poinformował strony, iż zamierzał zaproponować Izbie Odwoławczej, aby uwzględniła
         nie tylko wcześniejszy graficzny znak towarowy PAM‑PAM, jako jedyny poddany analizie przez Wydział Sprzeciwów, lecz również
         dwa inne wcześniejsze znaki towarowe, o których była mowa w sprzeciwie. OHIM sprecyzował w trakcie rozprawy, że strony nie
         przedstawiły uwag w tym przedmiocie przed Izbą Odwoławczą.

      11      Decyzją z dnia 17 stycznia 2005 r. (zwaną dalej „zaskarżoną decyzją”), którą doręczono skarżącemu w dniu 20 stycznia 2005 r.
         Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie. Uznała ona zasadniczo, iż ze względu w szczególności na ważne elementy podobieństwa między
         zgłoszonym znakiem towarowym a wcześniejszym słownym znakiem towarowym PAM‑PAM, bardzo silne podobieństwo między towarami
         i samoistny charakter odróżniający wcześniejszego słownego znaku towarowego PAM‑PAM podkreślone wizualne i fonetyczne różnice
         nie były w stanie usunąć istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd (pkt 28 zaskarżonej decyzji). Po dojściu do takiego
         wniosku Izba Odwoławcza stwierdziła, że nie ma potrzeby dokonania dalszej analizy dwóch innych znaków towarowych, na które
         powołano się w sprzeciwie.

       Żądania stron
      12      Skarżący wnosi do Sądu o:

      –        „wyłącznie zmianę” zaskarżonej decyzji;
      –        odrzucenie sprzeciwu wniesionego przez spółkę Arbora & Ausonia wobec rejestracji znaku towarowego PAM‑PIM’S BABY PROP;
      –        obciążenie Arbora & Ausonia kosztami postępowania.
      13      OHIM wnosi do Sądu o:

      –        oddalenie skargi;
      –        obciążenie skarżącego kosztami postępowania.
       Co do prawa
       Uwagi wstępne
      14      Na wstępie należy podkreślić, iż skarżący nie brał udziału w rozprawie w dniu 8 grudnia 2005 r. Pierwszym faksem z dnia 7 grudnia
         2005 r. zawiadomił on Sąd, iż „powstała w ostatniej chwili przeszkoda uniemożliwi[ła] jego obecność. Podkreślił on, iż pragnie
         o niej natychmiast zawiadomić, aby [Sąd] mógł przeprowadzić rozprawę” oraz zwrócił się z prośbą o „poinformowanie go o dniu,
         w którym wydane zostanie orzeczenie”. Drugim faksem z dnia 7 grudnia 2005 r., skarżący powiadomił, iż pragnąłby, aby rozprawa
         została „w miarę możliwości” odroczona do stycznia bądź lutego następnego roku, powołując się na „powstałą w ostatniej chwili
         i o czysto osobistym charakterze przeszkodę”. Z uwagi na rozbieżność tych wiadomości, bliskość terminu rozprawy, a w każdym
         razie niewystarczalność uzasadnienia wniosku skarżącego Piąta Izba nie uwzględniła powyższego wniosku o odroczenie rozprawy.

      15      Następnie należy uznać, że chociaż celem żądań skarżącego jest formalnie uzyskanie zmiany zaskarżonej decyzji, to wyraźnie
         wynika z treści przedstawionego wniosku, iż skarżący zmierza zasadniczo do uzyskania w ramach niniejszej skargi stwierdzenia
         nieważności zaskarżonej decyzji na takiej podstawie, iż Izba Odwoławcza niesłusznie uznała, że istniało w odniesieniu do spornych
         znaków prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.

       Co do istoty sprawy
      16      Skarżący podnosi jedyny zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94. Jego zdaniem nie istnieje w odniesieniu
         do zgłoszonego znaku i wcześniejszych znaków towarowych ani podobieństwo omawianych oznaczeń, ani podobieństwo omawianych
         towarów. W opinii skarżącego nie mogłoby zaistnieć prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd przeciętnego konsumenta w Hiszpanii
         w odniesieniu do niniejszych znaków.

      17      OHIM uważa natomiast, że decyzja Izby Odwoławczej nie jest nieprawidłowa.

      18      Zgodnie z brzmieniem art. 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia nr 40/94 znaku towarowego nie rejestruje się, jeżeli z powodu identyczności
         lub podobieństwa do wcześniejszego znaku towarowego, identyczności lub podobieństwa towarów lub usług istnieje prawdopodobieństwo
         wprowadzenia w błąd odbiorców na terytorium, na którym wcześniejszy znak towarowy jest chroniony. Ponadto zgodnie z art. 8
         ust. 2 lit. a) ppkt ii) rozporządzenia nr 40/94 wcześniejsze znaki towarowe oznaczają znaki towarowe zarejestrowane w państwie
         członkowskim, w odniesieniu do których data złożenia wniosku o rejestrację jest wcześniejsza od daty wniosku o rejestrację
         wspólnotowego znaku towarowego [wyrok Sądu z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie T‑85/02 Diaz przeciwko OHIM – Granjas Castelló
         (CASTILLO), Rec. str. II‑4835, pkt 27].

      19      Na podstawie ciągłości funkcjonalnej, jaka istnieje pomiędzy Wydziałem Sprzeciwów a izbami odwoławczymi OHIM [wyrok Sądu z dnia
         23 września 2003 r. w sprawie T‑308/01 Henkel przeciwko OHIM-LHS (UK)(KLEENCARE), Rec. str. II‑3253, pkt 25; z dnia 30 czerwca
         2004 r. w sprawie T‑107/02 GE Betz przeciwko OHIM – Atofina Chemicals (BIOMATE), Rec. str. II‑1845, pkt 33] izba odwoławcza
         analizuje ponownie wszystkie właściwe elementy stanu prawnego i faktycznego, aby określić czy w momencie orzekania w kwestii
         odwołania można zgodnie z prawem podjąć nową decyzję zawierającą takie samo rozstrzygnięcie co decyzja będąca przedmiotem
         odwołania [ww. wyrok Sądu w sprawie KLEENCARE, pkt 29 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r. w sprawie T‑16/02 Audi przeciwko OHIM
         (TDI), Rec. str. II‑5167, pkt 81 i 82].

      20      W niniejszej sprawie bezspornym jest, że sprzeciw Arbora & Ausonia opierał się na trzech wcześniejszych znakach towarowych,
         o których mowa w pkt 5 powyżej. Wydział Sprzeciwów potwierdził istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu
         do zgłoszonego znaku towarowego i jedynego wcześniejszego graficznego znaku towarowego.

      21      Natomiast Izba Odwoławcza, po poinformowaniu stron o swym zamiarze uwzględniania również dwóch innych wcześniejszych znaków
         towarowych, o których była mowa w sprzeciwie, porównała przede wszystkim zgłoszony znak towarowy z wcześniejszym znakiem towarowym
         PAM‑PAM nr 855 391, który był również słownym znakiem towarowym, a w konsekwencji bardziej zbliżonym do zgłoszonego znaku
         towarowego (pkt 22 zaskarżonej decyzji). Dopiero po dojściu do wniosku, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd
         w odniesieniu do tych dwóch znaków, Izba Odwoławcza uznała, że nie było potrzeby weryfikacji ewentualnej obecności prawdopodobieństwa
         wprowadzenia w błąd w odniesieniu do zgłoszonego znaku towarowego i dwóch innych wcześniejszych znaków towarowych (pkt 30
         zaskarżonej decyzji).

      22      Należy przypomnieć, iż skarga wniesiona do Sądu ma za zadanie kontrolę zgodności z prawem decyzji wydanej przez izbę odwoławczą
         [zob. podobnie wyroki Sądu z dnia 5 marca 2003 r. w sprawie T‑237/01 Alcon przeciwko OHIM – Dr. Robert Winzer Pharma (BSS),
         Rec. str. II‑411, pkt 61; z dnia 6 marca 2003 r. w sprawie T‑128/01 Daimler Chrysler przeciwko OHIM (Calandre), Rec. str. II‑701,
         pkt 18; z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie T‑129/01 Alejandro przeciwko OHIM – Anheuser-Busch (BUDMEN), Rec. str. II‑2251, pkt 67;
         z dnia 22 października 2003 r. w sprawie T‑311/01 Éditions Albert René przeciwko OHIM – Trucco (Starix), Rec. str. II‑4625,
         pkt 70]. W istocie zgodnie z art. 63 rozporządzenia nr 40/94 Sąd ma, w ramach art. 229 WE i 230 WE, kompetencję w przedmiocie
         stwierdzenia nieważności zaskarżanej decyzji „z powodu braku właściwości, naruszenia istotnego wymogu proceduralnego, naruszenia
         traktatu, niniejszego rozporządzenia lub każdego przepisu prawnego dotyczącego ich stosowania lub nadużycia władzy”. Kontrola
         zgodności z prawem dokonywana przez Sąd w odniesieniu do decyzji izby odwoławczej winna być przeprowadzana w stosunku do kwestii
         prawnych, które zostały podniesione przed izbą odwoławczą (zob. podobnie wyrok z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T‑373/03 Solo
         Italia przeciwko OHIM – Nuova Sala (PARMITALIA), Rec. str. II‑1881, pkt 25).

      23      Należy zatem zweryfikować, czy Izba Odwoławcza słusznie doszła do wniosku, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd
         w odniesieniu do zgłoszonego znaku towarowego i wcześniejszego słownego znaku towarowego PAM‑PAM (zwanego dalej „rozpatrywanym
         wcześniejszym znakiem towarowym”).

       W przedmiocie porównania towarów
      –       Argumenty stron
      24      Skarżący utrzymuje, iż w przeciwieństwie do tego, co uznała Izba Odwoławcza towary oznaczone spornymi znakami towarowymi nie
         są identyczne lub do siebie podobne. Podnosi on, iż towary objęte wnioskiem o rejestrację znaku towarowego to jednorazowe
         i przeznaczone dla niemowląt pieluchomajtki z papieru lub celulozy, podczas gdy towarami objętymi rozpatrywanym wcześniejszym
         znakiem towarowym są „pieluchomajtki dla dzieci, nie z papieru lub celulozy, lecz wytworzone z innego materiału (tkaniny,
         poliestru, nylonu itp.)” nadające się do prania i do ponownego użycia.

      25      Skarżący zaznacza w tym względzie, iż „pod znakiem towarowym PAM‑PAM dystrybuuje się jedynie pieluchy dla dorosłych”. Arbora
         & Ausonia nie zajmowały się w istocie nigdy sprzedażą pieluch dla niemowląt. Zostało tak ustalone, gdyż Arbora & Ausonia nie
         przedstawiły dowodów na to, iż zajmowały się uprzednio sprzedażą tego typu towarów.

      26      OHIM utrzymuje, iż Izba Odwoławcza słusznie uznała, że towary objęte zgłoszonym znakiem towarowym i rozpatrywanym wcześniejszym
         znakiem towarowym były „co najmniej bardzo podobne”.

      –       Ocena Sądu
      27      Należy przypomnieć na wstępie, iż w niniejszej sprawie Izba Odwoławcza uznała, że towary były identyczne lub co najmniej bardzo
         podobne.

      28      Aby dokonać oceny podobieństwa omawianych towarów lub usług należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące
         wzajemny stosunek tych towarów lub usług. Czynniki te obejmują w szczególności charakter towarów, ich przeznaczenie, sposób
         używania, podobnie jak to, czy towary te konkurują ze sobą, czy też się uzupełniają (ww. w pkt 18 wyrok Sądu w sprawie CASTILLO,
         pkt 32; wyrok z dnia 24 listopada 2005 r. w sprawie T‑346/04 Sadas przeciwko OHIM – LTJ Diffusion (ARTHUR I FELICIE), Zb.Orz.
         str. II‑4891, pkt 33).

      29      Ponadto towary mogą zostać uznane za identyczne, jeśli towary oznaczone wcześniejszym znakiem towarowym należą do kategorii
         bardziej ogólnej, objętej wnioskiem o rejestrację znaku towarowego [wyrok Sądu z dnia 23 października 2002 r. w sprawie T‑388/00
         Institut für Lernsysteme przeciwko OHIM – Educationa Services (ELS), Rec. str. II‑4301, pkt 53] lub jeśli towary objęte wnioskiem
         o rejestrację znaku towarowego należą do bardziej ogólnej kategorii objętej wcześniejszym znakiem towarowym [wyroki Sądu z dnia
         23 października 2002 r. w sprawie T‑104/01 Oberhauser przeciwko OHIM – Petit Liberto (Fifties), Rec. str. II‑4359, pkt 32
         i 33; z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie T‑110/01 Vedial/OHIM – France Distribution (HUBERT), Rec. str. II‑5275, pkt 43 i 44;
         z dnia 18 lutego 2004 r. w sprawie T‑10/03 Koubi przeciwko OHIM – Flabesa (CONFORFLEX), Rec. str. II‑719, pkt 41 i 42].

      30      Należy przypomnieć, że porównania towarów należy dokonać w odniesieniu do towarów objętych rejestracją omawianych znaków towarowych,
         a nie tych, dla których znak towarowy jest faktycznie używany, chyba że w następstwie wniosku złożonego na podstawie art. 43
         ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 40/94 zostaną przedstawione dowody na to, że wcześniejszy znak towarowy jest używany jedynie
         dla części towarów czy usług, dla których został on zarejestrowany. W takim przypadku, na potrzeby sprzeciwu, tenże wcześniejszy
         znak towarowy jest uważany za zarejestrowany wyłącznie dla tej części towarów lub usług (zob. podobnie ww. pkt 29 wyrok w sprawie
         ELS, pkt 50; ww. w pkt 28 wyrok w sprawie ARTHUR ET FELICIE, pkt 35).

      31      W niniejszej sprawie Izba Odwoławcza słusznie zaznaczyła, że nie zabiegano o przedstawienie dowodów używania wcześniejszego
         znaku towarowego, a zatem wzięła ona pod uwagę towary objęte rejestracją omawianych znaków.

      32      Izba Odwoławcza zaznaczyła w pkt 27 zaskarżonej decyzji, że towarami objętymi wnioskiem o rejestrację były „pieluchomajtki
         z papieru lub celulozy (jednorazowe)” zarówno dla dorosłych jak i dla niemowląt. Porównała je ona z niektórymi towarami oznaczonymi
         rozpatrywanym wcześniejszym znakiem towarowym, którymi są zdaniem Izby Odwoławczej „pieluchomajtki dla dzieci”.

      33      Nie można uznać argumentu skarżącego opierającego się na braku sprzedaży pieluch dla niemowląt przez Arbora & Ausonia. W istocie
         skarżący ukazuje tym samym brak dowodów rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego. Taki brak dowodów może spowodować
         odrzucenie sprzeciwu jedynie w wypadku, gdy wnioskodawca zażądał w sposób wyraźny i w odpowiednim czasie przed OHIM przedstawienia
         takich dowodów [zob. podobnie wyroki Sądu z dnia 17 marca 2004 r. w sprawach połączonych T‑183/02 i T‑184/02 El Corte Inglés
         przeciwko OHIM – González Cabello i Iberia Líneas Aéreas de España (MUNDICOR), Rec. str. II‑965, pkt 38; z dnia 7 czerwca
         2005 r. w sprawie T‑303/03 Lidl Stiftung przeciwko OHIM – REWE-Zentral (Salvita), Rec. str. II‑1917, pkt 77].

      34      Należy zaznaczyć, że rozpatrywany wcześniejszy znak towarowy został zarejestrowany dla „wszelkiego rodzaju odzieży konfekcjonowanej,
         w szczególności pieluchomajtek, butów”. Jeśli chodzi o pieluchomajtki, to oryginalny tekst w języku hiszpańskim wskazuje na
         „braga-pañal infantil” (pieluchomajtki dla dzieci).

      35      Zgłoszenie znaku towarowego dotyczy „pieluchomajtek z papieru lub celulozy (jednorazowych)”. Skoro skarżący nie przedstawił
         dowodów, które pozwoliłyby uznać, że wnioskiem o rejestracje objęte były jedynie pieluchy dla dorosłych lub dla niemowląt,
         Izba Odwoławcza słusznie uznała, iż towary objęte rejestracją omawianych znaków obejmują zarówno pieluchy dla dorosłych, jak
         i te przeznaczone dla niemowląt.

      36      Należy zatem podkreślić, iż towary oznaczone rozpatrywanym wcześniejszym znakiem towarowym, którymi są w szczególności pieluchy
         dla niemowląt, należą do bardziej ogólnej kategorii, o której mowa we wniosku o rejestrację znaku towarowego obejmującym zarówno
         pieluchy dla niemowląt, jak i pieluchy dla dorosłych.

      37      Należy dodać, że oznaczone w ten sposób towary mają ten sam charakter (produkty higieniczne), spełniają te same funkcje lub
         mają to samo przeznaczenie (ochrona ubrań w razie braku kontroli czynności fizjologicznych) i są wprowadzane na rynek w tych
         samych punktach sprzedaży (zasadniczo w supermarketach lub aptekach). Wreszcie towary te posiadają potencjalnie uzupełniający
         charakter, ponieważ przeznaczone dla małych dzieci jednorazowe pieluchomajtki mogą być umieszczane w pieluchach wielokrotnego
         użytku z tkaniny. Nie ma zatem żadnej wątpliwości, że mogą być one wytwarzane lub wprowadzane na rynek przez te same podmioty
         gospodarcze.

      38      Argument skarżącego, zgodnie z którym towary te nie są identyczne lub co najmniej podobne z powodu różnic w składzie i użyciu,
         winien być odrzucony. W istocie różnice te nie mogą w niniejszej sprawie przeważyć nad jednakowym charakterem i przeznaczeniem
         omawianych towarów. Konsument, który bez względu na to, czy napotka pieluchy z celulozy, czy z tkaniny, jednorazowe, czy nie,
         będzie mógł uznać, iż chodzi tu o towary podobne [zob.  podobne podejście w wyroku Sądu z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie
         T‑164/03 Ampafrance przeciwko OHIM – Johnson & Johnson (monBeBé), Rec. str. II‑1401, pkt 53] należące do tej samej ogólnej
         gamy pieluchomajtek, mogących posiadać to samo pochodzenie handlowe (zob. podobnie ww. w pkt 18 wyrok w sprawie CASTILLO,
         pkt 33–38).

      39      W konsekwencji Izba Odwoławcza nie popełniła błędu uznając, iż towary oznaczone spornymi znakami towarowymi były identyczne
         lub co najmniej bardzo podobne.

       W przedmiocie porównania oznaczeń
      40      Sąd przypomina na wstępie, że dwa znaki towarowe są podobne, jeżeli z punktu widzenia właściwego kręgu odbiorców są one przynajmniej
         częściowo identyczne w jednym lub kilku aspektach: wizualnym, brzmieniowym i koncepcyjnym [wyroki Sądu z dnia 23 października
         2002 r. w sprawie T6/01 Matratzen Concord przeciwko OHIM – Hukla Germany (MATRATZEN), Rec. str. II‑4335, pkt 30; z dnia 22 czerwca
         2005 r. w sprawie T‑34/04 Plus przeciwko OHIM – Bälz i Hiller (Turkish Power), Rec. str. II‑2401, pkt 43].

      –       Argumenty stron
      41      Skarżący podnosi, iż w przeciwieństwie do tego co uznała Izba Odwoławcza, oznaczenia PAM‑PAM i PAM‑PIM’S BABY‑PROP nie są
         identyczne. Jego zdaniem istnieją bardziej poważne niż te przyjęte przez Izbę Odwoławczą różnice wizualne, brzmieniowe i koncepcyjne
         między rozpatrywanym wcześniejszym znakiem towarowym i zgłoszonym znakiem towarowym.

      42      Skarżący kwestionuje w tym zakresie podejście przyjęte przez Izbę Odwoławczą, zgodnie z którym uwaga konsumenta skupi się
         z konieczności na pierwszej części znaku towarowego, w niniejszym przypadku na wyrazach „pam-pim’s” bez zwrócenia uwagi na
         drugą część, „baby-prop”. Wręcz przeciwnie, zdaniem skarżącego konsumenta, przyciąga wizualnie oryginalny bądź szczególny
         element znaku towarowego.

      43      Po pierwsze, zgłoszony znak towarowy i rozpatrywany wcześniejszy znak towarowy, jako że zawierają odmienną liczbę słów, nie
         są do siebie wizualnie podobne. Skarżący powołuje się również na ważniejszą różnicę wizualną i graficzną między zgłoszonym
         znakiem towarowym PAM‑PIM’S BABY‑PROP i wcześniejszym graficznym znakiem towarowym PAM‑PAM, który jako jedyny odpowiada towarom
         należącym również do klasy 16.

      44      Po drugie, skarżący podkreśla różnicę fonetyczną polegającą na tym, że sylaba „pim’s” nadaje aspektu miękkości zgłoszonemu
         znakowi towarowemu, przeznaczonemu dla niemowląt, w przeciwieństwie do rozpatrywanego wcześniejszego znaku towarowego PAM‑PAM,
         który posiada brzmienie bębna.

      45      Ponadto skarżący zarzuca Izbie Odwoławczej, iż dokonała oceny istniejącego jakoby wizualnego i brzmieniowego podobieństwa
         w sposób subiektywny. Ten subiektywny charakter wynikał z identyczności branego pod uwagę terytorium (Hiszpania) stosowania
         wcześniejszych znaków towarowych i miejsca, gdzie została wydana decyzja.

      46      Po trzecie, z koncepcyjnego punktu widzenia skarżący podnosi brak podobieństwa omawianych znaków towarowych. Zgłoszony znak
         towarowy pozwoliłby na natychmiastowe określenie rozważanego towaru, mianowicie pieluch dla niemowląt, podczas gdy rozpatrywany
         wcześniejszy znak towarowy nie posiada specyficznego znaczenia. Ponadto nie wykazano, że przeciętny konsument hiszpański kojarzy
         koniecznie tenże znak towarowy z pieluchami dla niemowląt.

      47      OHIM potwierdza, iż Izba Odwoławcza słusznie podtrzymała stanowisko Wydziału Sprzeciwów, że istnieje podobieństwo między omawianymi
         oznaczeniami.

      –       Ocena Sądu
      48      Zgodnie z orzecznictwem całościowa ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w zakresie podobieństwa wizualnego, brzmieniowego
         lub koncepcyjnego danych znaków towarowych powinna opierać się na całościowym wrażeniu, jakie one wywołują, przy uwzględnieniu
         w szczególności ich elementów dominujących i odróżniających [wyroki Trybunału z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C‑251/95
         SABEL, Rec. str. I‑6191, pkt 23; z dnia 22 czerwca 1999 r. w sprawie C‑342/97 Lloyd Schuhfabrik Meyer, Rec. str. I‑3819, pkt 25;
         wyrok Sądu z dnia 5 października 2005 r. w sprawie T‑423/04 Bunker & BKR przeciwko OHIM – Marine Stock (B.K.R.), Zb.Orz. str. II‑4035,
         pkt 57].

      49      O ile przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie zagłębia się w analizę jego poszczególnych detali,
         o tyle to właśnie dominujące i odróżniające cechy oznaczenia są co do zasady najłatwiej zapamiętywane [zob. podobnie ww. w pkt 29
         wyrok Sądu w sprawie Fifties, pkt 47 i 48; z dnia 6 października 2004 r. w sprawach połączonych od T‑117/03 do T‑119/03 i T‑171/03
         New Look przeciwko OHIM – Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE i NLCollection), Zb.Orz. str. II‑3471, pkt 39].

      50      W niniejszej sprawie Izba Odwoławcza uznała, że w zgłoszonym znaku towarowym wyrazy „pam-pim’s” odróżniały się od oznaczonych
         towarów i były dominujące w stosunku do wyrazów „baby-prop” (pkt 21 zaskarżonej decyzji).

      51      Należy zaznaczyć, iż jak podkreśliła to słusznie Izba Odwoławcza, miarodajny konsument zachowa łatwiej w pamięci wyrazy „pam-pim’s”,
         które z jednej strony nie mają specyficznego znaczenia w języku hiszpańskim, z wyjątkiem wyrażenia języka dziecięcego, a z drugiej
         strony są umieszczone na początku zgłoszonego znaku towarowego PAM‑PIM’S BABY‑PROP. W istocie konsument zwraca większą uwagę
         na początek znaku towarowego niż na jego zakończenie [zob. podobnie ww. w pkt 22 wyrok w sprawie BUDMEN, pkt 47; ww. w pkt 28
         wyrok w sprawie Artur i Félice, pkt 46]. Syntagma „pam-pim’s” odgrywa zatem ważną rolę w wizualnej i fonetycznej ocenie wcześniejszego
         znaku towarowego, z uwagi na jej początkowe położenie, to znaczy na najbardziej widocznym miejscu [zob. podobnie wyrok Sądu
         z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie T‑312/03 Wassen International przeciwko OHIM – Stroschein Gesundkost (SELENIUM–ACE), Rec.
         str. II‑2897, pkt 41].

      52      Syntagma „baby-prop” zawarta w zgłoszonym znaku towarowym nie pozwala na odwrócenie uwagi od elementu „pam-pim’s” do takiego
         stopnia, aby wystarczająco zmienić sposób, w jaki odbiorcy będą postrzegać ten znak towarowy. W tym zakresie strony słusznie
         zgadzają się co do tego, że Izba Odwoławcza nie popełniła błędu utrzymując, iż miarodajny konsument hiszpański zrozumie wyraz
         „baby” jako oznaczający „niemowlę”. Wyraz ten może stanowić część wyrażeń wchodzących w zakres języka potocznego określającego
         funkcję pieluchomajtek dla niemowlęcia [zob. podobnie wyrok Trybunału z dnia 20 września 2001 r. w sprawie C‑383/99 P Procter
         & Gamble przeciwko OHIM, Rec. str. I‑6251, pkt 43]. W tym kontekście połączenie wyrazów „baby” i „prop” umieszczone na końcu
         zgłoszonego znaku towarowego zajmuje jedynie drugorzędne miejsce w całości znaku towarowego (zob. jeśli chodzi o podobną ocenę
         ww. w pkt 29 wyrok w sprawie HUBERT, pkt 53).

      53      Z tych rozważań wynika, iż syntagma „pam-pim’s” jest elementem dominującym zgłoszonego znaku towarowego.

      54      To właśnie w świetle tejże oceny należy dokonać analizy, czy sporne oznaczenia wykazują podobieństwo.

      55      Przede wszystkim należy podkreślić, iż o ile w zaskarżonej decyzji Izba Odwoławcza doszła do wniosku, że istnieje wizualne
         i brzmieniowe podobieństwo (pkt 23 i 24 zaskarżonej decyzji), a także nieznaczne podobieństwo koncepcyjne między rozpatrywanym
         wcześniejszym znakiem towarowym a zgłoszonym znakiem towarowym, uwzględniając w szczególności ich elementy odróżniające i dominujące
         (pkt 25 zaskarżonej decyzji), o tyle w przeciwieństwie do tego co utrzymuje skarżący, nie uznała ona, iż oznaczenia te są
         identyczne.

      56      Po pierwsze, z punktu widzenia wizualnego, elementy dominujące zgłoszonego znaku towarowego „pam-pim’s” i  rozpatrywanego
         wcześniejszego znaku towarowego PAM‑PAM składają się z wyrazów powiązanych ze sobą łącznikiem. Wyrazy te składają się każdy
         z trzech liter, z których dwie są identyczne, umieszczone w tym samym porządku i na tej samej pozycji.

      57      Zaznaczona w zaskarżonej decyzji różnica między samogłoskami „a” i „i”, jak również dodanie „s” poprzedzonego apostrofem,
         nie są wystarczająco znaczące, aby podważyć podobieństwo wizualne, jakie istnieje między rozpatrywanym wcześniejszym znakiem
         towarowym a elementem dominującym zgłoszonego znaku towarowego (zob. podobnie ww. w pkt 29 wyrok w sprawie ELS, pkt 66).

      58      W ten sam sposób nie zmienia tej oceny dodanie wyrazów „baby-prop” w zgłoszeniu znaku towarowego, ponieważ wyrazy te zajmują
         drugorzędną pozycję w całości znaku towarowego.

      59      Izba Odwoławcza słusznie zatem uznała, iż istnieje podobieństwo wizualne między zgłoszonym znakiem towarowym a rozpatrywanym
         wcześniejszym znakiem towarowym.

      60      Jeśli chodzi o argument skarżącego oparty na różnicy między zgłoszonym znakiem towarowym a wcześniejszym graficznym znakiem
         towarowym, to jest on nieistotny z uwagi na to, iż Sąd stwierdził w punkcie 21 powyżej, że Izba Odwoławcza w sposób uzasadniony
         oparła swą decyzję jedynie na rozpatrywanym wcześniejszym słownym znaku towarowym, bez potrzeby dokonania analizy innych przywołanych
         wcześniejszych znaków towarowych.

      61      Po drugie, z punktu widzenia fonetycznego, elementy dominujące zgłoszonego znaku towarowego „pam-pim’s” i rozpatrywanego wcześniejszego
         znaku towarowego PAM‑PAM składają się z dwóch wyrazów jednosylabowych, które zaczynają się od tej samej spółgłoski „p” i kończą
         tą samą spółgłoską „m”. Posiadają one również wspólną sporną sylabę „pam”. Jedyna różnica w wymowie dla odbiorców hiszpańskich
         dotyczy samogłoski centralnej drugiej sylaby „a” w rozpatrywanym wcześniejszym znaku towarowym i „i” w zgłoszonym znaku towarowym.
         Ta niewielka różnica nie może w żadnym wypadku podważyć podobieństwa brzmieniowego, jakie istnieje między omawianymi znakami
         towarowymi.

      62      Jeśli chodzi o wyrazy „baby-prop” zawarte w zgłoszonym znaku towarowym, Sąd zaznaczył już, iż zajmują one drugorzędne miejsce
         w całości oznaczenia. Nie mogą one zatem podważyć dużego podobieństwa brzmieniowego między elementem dominującym zgłoszonego
         znaku towarowego a rozpatrywanym wcześniejszym znakiem towarowym [zob. podobnie wyrok Sądu z dnia 11 maja 2005 r. w sprawie
         T‑31/03 Grupo Sada przeciwko OHIM – Sadia (GRUPO SADA), Rec. str. I‑10001, pkt 62].

      63      Twierdzenie skarżącego zgodnie z którym rozpatrywany wcześniejszy znak towarowy posiada brzmienie bębna, w przeciwieństwie
         do zgłoszonego znaku towarowego, który odnosi się do aspektu miękkości, jest nieuzasadnione. W każdym razie nie może ono wystarczać
         do tego, aby wykluczyć całość podobieństwa brzmieniowego między zgłoszonym znakiem towarowym a  rozpatrywanym wcześniejszym
         znakiem towarowym, skoro nie wykazano miękkości dźwięku „pam-pim’s”.

      64      Izba Odwoławcza słusznie zatem uznała, że istnieje podobieństwo brzmieniowe między zgłoszonym znakiem towarowym a rozpatrywanym
         wcześniejszym znakiem towarowym, branymi pod uwagę w całości, ponieważ ich podobieństwa przeważają nad ich różnicami (zob.
         jeśli chodzi o podobne podejście ww. w pkt 51 wyrok w sprawie SELENIUM–ACE, pkt 44).

      65      Ponadto Sąd zaznacza, iż twierdzenie skarżącego w kwestii subiektywności dokonanej przez Izbę Odwoławczą oceny podobieństwa
         wizualnego i brzmieniowego nie jest uzasadnione.

      66      Po trzecie, z punktu widzenia koncepcyjnego, oznaczenie PAM‑PAM i element dominujący „pam-pim’s” zgłoszonego znaku towarowego
         nie posiadają, dla właściwego kręgu odbiorców jasnej i określonej treści semantycznej. W istocie, jak słusznie uznała Izba
         Odwoławcza, nie posiadają one znaczenia w języku hiszpańskim, z wyjątkiem właściwego dla małych dzieci szczebiotania. Jeśli
         chodzi o zamieszczone w zgłoszonym znaku towarowym wyrazy „baby-prop”, to należy przypomnieć, iż zajmują one drugorzędną pozycję
         w całości oznaczenia. Ponadto chociaż wyraz „baby” może być zrozumiany przez właściwy krąg odbiorców jako oznaczający „niemowlę”,
         to należy podkreślić, iż wyraz „prop” nie posiada szczególnego znaczenia w języku hiszpańskim. Brany w całości pod uwagę zgłoszony
         znak towarowy PAM‑PIM’S BABY‑PROP nie posiada zatem jasnego i określonego znaczenia. W przeciwieństwie do tego co utrzymuje
         skarżący, nie pozwala on właściwemu kręgowi odbiorców na określenie omawianego towaru.

      67      W konsekwencji nie istnieją różnice koncepcyjne, które pozwoliłyby na zneutralizowanie podobieństw wizualnych i fonetycznych,
         jakie istnieją między omawianymi oznaczeniami.

      68      Z powyższego wynika, iż Izba Odwoławcza słusznie uznała, że omawiane znaki towarowe są do siebie podobne.

       W przedmiocie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd
      –       Argumenty stron
      69      Zdaniem skarżącego nie ma prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do omawianych znaków towarowych, skoro objęty
         ich zakresem właściwy krąg odbiorców jest radykalnie odmienny. Konsumentem, do którego skierowany jest zgłoszony znak towarowy,
         będą odbiorcy z kręgu młodych rodziców, podczas gdy do kręgu konsumenta zainteresowanego pieluchami dla dorosłych rozprowadzanymi
         pod znakiem towarowym PAM‑PAM należeć będą ludzie w starszym wieku, a nawet osoby w bardzo podeszłym wieku.

      70      W opinii OHIM całościowa ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wykazuje jego istnienie. Z uwagi na podobieństwo rozpatrywanych
         towarów i znaków towarowych miarodajny konsument hiszpański będzie posiadał tendencję do tego, aby przypisywać towarom oznaczonym
         znakiem towarowym PAM‑PIM’S BABY‑PROP to samo pochodzenie handlowe co towarom sprzedawanym pod znakiem towarowym PAM‑PAM.

      –       Ocena Sądu
      71      Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeśli odbiorcy mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego
         przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo (wyrok Trybunału z dnia 29 września 1998 r. w sprawie
         C‑39/97 Canon, Rec. str. I‑5507, pkt 29; ww. w pkt 48 wyrok w sprawie Lloyd Schuhfabrik Meyer, pkt 17; ww. w pkt 28 wyrok
         w sprawie ARTHUR I FELICIE, pkt 26).

      72      Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd kręgu odbiorców należy oceniać całościowo, przy uwzględnieniu wszystkich istotnych
         okoliczności danego przypadku (ww. w pkt 48 wyrok w sprawie SABEL, pkt 22; ww. w pkt 71 wyrok w sprawie Canon, pkt 16; ww.
         w pkt 48 wyrok w sprawie Lloyd Schuhfabrik Meyer, pkt 18).

      73      Do celów tejże całościowej oceny uważa się, że przeciętny konsument danych towarów jest właściwie poinformowany, dostatecznie
         uważny i rozsądny. Jego poziom uwagi może zmieniać się w zależności od kategorii towarów czy usług, o których mowa (ww. w pkt 29
         wyrok w sprawie ELS, pkt 47).

      74      W niniejszej sprawie, w świetle przedstawionych powyżej rozważań, należy stwierdzić, iż wykazano istnienie podobieństwa między
         zgłoszonym znakiem towarowym a rozpatrywanym wcześniejszym znakiem towarowym. Ponadto należy przypomnieć, jak uczyniono to
         w zaskarżonej decyzji, iż towary oznaczone spornymi znakami towarowymi są identyczne. Identyczność ta skutkuje tym, iż zakres
         ewentualnych różnic między rozpatrywanymi oznaczeniami ulega zmniejszeniu (zob. podobnie ww. w pkt 22 wyrok w sprawie BUDMEN,
         pkt 59).

      75      Co się tyczy zaś właściwego kręgu odbiorców, to wykazano powyżej, iż zarówno rozpatrywany wcześniejszy znak towarowy, jak
         i zgłoszony znak towarowy oznaczają w szczególności pieluchomajtki przeznaczone dla niemowląt. Docelowy krąg odbiorców jest
         zatem, przynajmniej w części, taki sam dla spornych znaków towarowych.

      76      Sąd przypomina, iż w sektorze odzieżowym bardzo często ten sam znak towarowy występuje w różnych konfiguracjach w zależności
         od rodzaju towaru, który on oznacza. Przyjęte jest również, iż to samo przedsiębiorstwo używa pochodnych znaków towarowych,
         to znaczy oznaczeń wywodzących się od podstawowego znaku towarowego i posiadających wspólny z nim element dominujący, dla
         rozróżnienia towarów tego przedsiębiorstwa pochodzących z odmiennych linii. (ww. w pkt 29 wyrok w sprawie Fifties, pkt 49;
         ww. w pkt 22 wyrok w sprawie BUDMEN, pkt 57; ww. w pkt 49 wyroki w sprawach NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE i NLCollection, pkt 51).
         W tych okolicznościach zrozumiałe jest, iż właściwy krąg odbiorców uważa towary oznaczone spornymi znakami towarowymi jako
         należące z pewnością do dwóch gam odrębnych, lecz pochodzących od jednego przedsiębiorcy towarów (zob. podobnie, ww. w pkt 29
         wyrok w sprawie Fifties, pkt 49; ww. w pkt 28 wyrok w sprawie ARTHUR I FELICIE, pkt 68).

      77      Biorąc pod uwagę całość tych okoliczności, należy uznać, że przeciętny konsument hiszpański jest w stanie uwierzyć, iż towary
         oznaczone znakiem towarowym PAM‑PIM’S BABY‑PROP i te sprzedawane pod znakiem towarowym PAM‑PAM pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa
         lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych ze sobą gospodarczo.

      78      Zatem Izba Odwoławcza słusznie uznała, iż istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do rozpatrywanych
         znaków.

      79      W konsekwencji oddala się jedyny zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94.

       W przedmiocie kosztów
      80      Zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu Sądu kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę.
         Ponieważ skarżący przegrał sprawę, należy zgodnie z żądaniem OHIM obciążyć go kosztami postępowania.

      Z powyższych względów
      SĄD (piąta izba)
      orzeka, co następuje:
      1)      Skarga zostaje oddalona.
      2)      Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania.

               Vilaras

                Dehousse

                Šváby

         Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 7 września 2006 r.

               Sekretarz

                      Prezes

               E. Coulon

                      M. Vilaras

         * Język postępowania: francuski.