title: Sprawa C-591/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 lipca 2021 r. w sprawie T-677/20, Ryanair i Laudamotion / Komisja (Austrian Airlines; Covid-19), wniesione w dniu 23 września 2021 r. przez Ryanair DAC i Laudamotion GmbH

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/32

      Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 lipca 2021 r. w sprawie T-677/20, Ryanair i Laudamotion / Komisja (Austrian Airlines; Covid-19), wniesione w dniu 23 września 2021 r. przez Ryanair DAC i Laudamotion GmbH
      (Sprawa C-591/20 P)
      (2021/C 462/37)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Ryanair DAC, Laudamotion GmbH (przedstawiciele: V. Blanc, E. Vahida i F.-C. Laprévote, avocats, D. Pérez de Lamo i S. Rating, abogados, I.-G. Metaxas-Maranghidis, dikigoros)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Republika Austrii, Austrian Airlines AG

         Żądania wnoszących odwołanie

                  —

                  Uchylenie zaskarżonego wyroku.

                  —

                  Stwierdzenie na podstawie art. 263 i 264 TFUE nieważności decyzji Komisji C(2020) 4684 final z dnia 6 lipca 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.57539 (2020/N) – Austria – COVID-19 – Pomoc na rzecz Austrian Airlines.

                  —

                  Zastrzeżenie, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w pierwszej instancji oraz postępowania odwoławczego nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

            Tytułem żądań alternatywnych:

                  —

                  Uchylenie zaskarżonego wyroku.

                  —

                  Przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania.

                  —

                  Zastrzeżenie, że rozstrzygnięcie o kosztach postpowania w pierwszej instancji oraz postępowania odwoławczego nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

         Zarzuty i główne argumenty

      Wnoszący odwołanie podnoszą na jego poparcie siedem zarzutów.
      Zarzut pierwszy: Sąd naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne, oddalając twierdzenie wnoszących odwołanie, że Komisja nie zbadała ewentualnego „przepływu” pomocy do lub od Lufthansy.
      Zarzut drugi: Sąd naruszył, prawo oddalając zarzut wnoszących odwołanie, że Komisja naruszyła wymóg, zgodnie z którym pomoc przyznana na podstawie art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE nie ma na celu naprawienia szkody poniesionej przez jednego poszkodowanego.
      Zarzut trzeci: Sąd naruszył prawo oddalając podniesiony przez wnoszących odwołanie zarzut nieuzasadnionego naruszenia zasady niedyskryminacji.
      Zarzut czwarty: Sąd naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne, oddalając zarzut wnoszących odwołanie dotyczący naruszenia swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług.
      Zarzut piąty: Sąd naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne przy stosowaniu art. 107 ust. 2 lit. b) TFUE i zasady proporcjonalności w odniesieniu do szkód wyrządzonych Austrian Airlines przez pandemię COVID-19.
      Zarzut szósty: Sąd naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne w odniesieniu do braku wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego.
      Zarzut siódmy: Sąd naruszył prawo i w sposób oczywisty przeinaczył okoliczności faktyczne w odniesieniu do braku uzasadnienia przez Komisję.


title: Sprawy połączone T-639/14 RENV, T-352/15 i T-740/17: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – DEI / Komisja [Pomoc państwa – Taryfa opłat za dostawę energii elektrycznej – Ustalenie orzeczeniem sądu arbitrażowego taryfy opłat stosowanej wobec Alouminion – Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie skargi złożonej do Komisji – Decyzja stwierdzająca brak pomocy – Akt zaskarżalny – Status zainteresowanego – Interes prawny – Legitymacja procesowa czynna – Dopuszczalność – Możliwość przypisania państwu – Korzyść – Zasada podmiotu prywatnego – Poważne trudności]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/33

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – DEI / Komisja
      (Sprawy połączone T-639/14 RENV, T-352/15 i T-740/17) (1)

      (Pomoc państwa - Taryfa opłat za dostawę energii elektrycznej - Ustalenie orzeczeniem sądu arbitrażowego taryfy opłat stosowanej wobec Alouminion - Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie skargi złożonej do Komisji - Decyzja stwierdzająca brak pomocy - Akt zaskarżalny - Status zainteresowanego - Interes prawny - Legitymacja procesowa czynna - Dopuszczalność - Możliwość przypisania państwu - Korzyść - Zasada podmiotu prywatnego - Poważne trudności)
      (2021/C 462/38)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Strona skarżąca: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Ateny, Grecja), (przedstawiciele w sprawie T-639/14 RENV: adwokaci E. Bourtzalas, A. Oikonomou, E. Salaka, C. Synodinos, H. Tagaras i D. Waelbroeck, w sprawie T-352/15: adwokaci E. Bourtzalas, C. Synodinos, E. Salaka, H. Tagaras i D. Waelbroeck, a w sprawie T-740/17: adwokaci E. Bourtzalas, E. Salaka, C. Synodinos, H. Tagaras, D. Waelbroeck, A. Oikonomou i V.-K. -L. Moumoutzi)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele w sprawie T-639/14 RENV: É. Gippini Fournier i A. Bouchagiar, a w sprawach T-352/15 i T-740/17: A. Bouchagiar i P.-J. Loewenthal, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Mytilinaios AE – Omilos Epicheiriseon, dawniej Alouminion tis Ellados VEAE (Amarusion, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis, N. Keramidas, E. Chrysafis i D. Diakopoulos)

         Przedmiot

      W sprawie T-639/14 RENV – oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności pisma Komisji COMP/E3/ΟΝ/AB/ark *2014/61460 z dnia 12 czerwca 2014 r. informującego DEI o umorzeniu postępowania w sprawie jej skarg złożonych do Komisji, w sprawie T-352/15 – oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2015) 1942 final z dnia 25 marca 2015 r. [sprawa SA.38101 (2015/NN) (ex 2013/CP) – Grecja – Domniemana pomoc państwa w postaci taryf opłat za energię elektryczną niższych od kosztów przyznana spółce Alouminion SA w następstwie orzeczenia sądu arbitrażowego], a w sprawie T-740/17 – oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 5622 final z dnia 14 sierpnia 2017 r. [sprawa SA.38101 (2015/NN) (ex 2013/CP) – Grecja – Domniemana pomoc państwa w postaci taryf opłat za energię elektryczną niższych od kosztów przyznana spółce Alouminion SA w następstwie orzeczenia sądu arbitrażowego].

         Sentencja

                  1)

                  W sprawie T-639/14 RENV stwierdza się nieważność pisma Komisji COMP/E3/ΟΝ/AB/ark *2014/61460 z dnia 12 czerwca 2014 r., informującego Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) o umorzeniu postępowania w sprawie jej skarg złożonych do Komisji.

                  2)

                  W sprawie T-352/15 stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2015) 1942 final z dnia 25 marca 2015 r. [sprawa SA.38101 (2015/NN) (ex 2013/CP) – Grecja – Domniemana pomoc państwa w postaci taryf opłat za energię elektryczną niższych od kosztów przyznana spółce Alouminion SA w następstwie orzeczenia sądu arbitrażowego].

                  3)

                  W sprawie T-740/17 stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2017) 5622 final z dnia 14 sierpnia 2017 r. [sprawa SA.38101 (2015/NN) (ex 2013/CP) – Grecja – Domniemana pomoc państwa w postaci taryf opłat za energię elektryczną niższych od kosztów przyznana spółce Alouminion SA w następstwie orzeczenia sądu arbitrażowego].

                  4)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez DEI w sprawach połączonych T-639/14 RENV, T-352/15 i T-740/17 oraz w sprawie C-228/16 P.

                  5)

                  Mytilinaios AE – Omilos Epicheiriseon pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 395 z 10.11.2014.


title: Sprawa T-752/16: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – NLMK / Komisja [Dumping – Przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Rosji – Ostateczne cło antydumpingowe – Artykuł 18 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 [obecnie art. 18 rozporządzenia (UE) 2016/1036] – Posłużenie się dostępnymi informacjami – Artykuł 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia 2016/1036) – Ustalenie istnienia szkody – Artykuł 3 ust. 7 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 7 rozporządzenia 2016/1036) – Związek przyczynowy – Artykuł 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia 2016/1036) – Usunięcie szkody – Prawo do obrony – Równość broni – Zasada dobrej administracji – obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Oczywisty błąd w ustaleniach]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/34

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – NLMK / Komisja
      (Sprawa T-752/16) (1)

      (Dumping - Przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Rosji - Ostateczne cło antydumpingowe - Artykuł 18 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 [obecnie art. 18 rozporządzenia (UE) 2016/1036] - Posłużenie się dostępnymi informacjami - Artykuł 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia 2016/1036) - Ustalenie istnienia szkody - Artykuł 3 ust. 7 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 7 rozporządzenia 2016/1036) - Związek przyczynowy - Artykuł 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia 2016/1036) - Usunięcie szkody - Prawo do obrony - Równość broni - Zasada dobrej administracji - obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Oczywisty błąd w ustaleniach)
      (2021/C 462/39)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Novolipetsk Steel PJSC (NLMK) (Lipieck, Rosja) (przedstawiciel: D. O’Keeffe, solicitor, N. Tuominen i M. Krestiyanova, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-F. Brakeland, K. Blanck et E. Schmidt, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Eurofer, Association européenne de l’acier, ASBL (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: O. Prost, A. Coelho Dias i S. Seeuws, adwokaci)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1328 z dnia 29 lipca 2016 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. 2016, L 210, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Novolipetsk Steel PJSC (NLMK) pokrywa oprócz własnych kosztów także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

                  3)

                  Eurofer, Association européenne de l’acier, ASBL ponosi własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 14 z 16.1.2017.


title: Sprawa T-753/16: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Severstal / Komisja [Dumping – Przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Rosji – Ostateczne cło antydumpingowe – Artykuł 18 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 [obecnie art. 18 rozporządzenia (UE) 2016/1036] – Posłużenie się dostępnymi informacjami – Artykuł 2 ust. 3, 4, 9, 10 i 12 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 2 ust. 3, 4, 9, 10 i 12 rozporządzenia 2016/1036) – Obliczenie wartości normalnej, ceny wywozowej i marginesu dumpingu – Artykuł 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia 2016/1036) – Ustalenie istnienia szkody – Artykuł 3 ust. 7 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 7 rozporządzenia 2016/1036) – Związek przyczynowy – Artykuł 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia 2016/1036) – Usunięcie szkody – Prawo do obrony – Równość broni – Zasada dobrej administracji – obowiązek uzasadnienia – Proporcjonalność – Oczywisty błąd w ustaleniach]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/35

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Severstal / Komisja
      (Sprawa T-753/16) (1)

      (Dumping - Przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chin i Rosji - Ostateczne cło antydumpingowe - Artykuł 18 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 [obecnie art. 18 rozporządzenia (UE) 2016/1036] - Posłużenie się dostępnymi informacjami - Artykuł 2 ust. 3, 4, 9, 10 i 12 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 2 ust. 3, 4, 9, 10 i 12 rozporządzenia 2016/1036) - Obliczenie wartości normalnej, ceny wywozowej i marginesu dumpingu - Artykuł 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 2 i 5 rozporządzenia 2016/1036) - Ustalenie istnienia szkody - Artykuł 3 ust. 7 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 3 ust. 7 rozporządzenia 2016/1036) - Związek przyczynowy - Artykuł 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1225/2009 (obecnie art. 2 ust. 9 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia 2016/1036) - Usunięcie szkody - Prawo do obrony - Równość broni - Zasada dobrej administracji - obowiązek uzasadnienia - Proporcjonalność - Oczywisty błąd w ustaleniach)
      (2021/C 462/40)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: PAO Severstal (Czerpowiec, Rosja) (przedstawiciel(-e): D. O’Keeffe, solicitor, N. Tuominen i M. Krestiyanova, adwokaci)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-F. Brakeland, K. Blanck i E. Schmidt, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Eurofer, Association européenne de l’acier, ASBL (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: O. Prost, A. Coelho Dias i S. Seeuws, adwokaci)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1328 z dnia 29 lipca 2016 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. 2016, L 210, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  PAO Severstal pokrywa oprócz kosztów własnych także koszty poniesione przez Komisję Europejską.

                  3)

                  Eurofer, Association européenne de l’acier, ASBL ponosi koszty własne.

         (1)  Dz.U. C 14 z 16.1.2017.


title: Sprawa T-425/18: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Altice Europe / Komisja [Konkurencja – Koncentracje – Sektor telekomunikacji – Decyzja nakładająca grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią – Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 – Pewność prawa – Uzasadnione oczekiwania – Zasada legalności – Domniemanie niewinności – Proporcjonalność – Waga naruszeń – Wprowadzanie w życie naruszeń – Wymiana informacji – Kwota grzywien – Nieograniczone prawo orzekania]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/35

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Altice Europe / Komisja
      (Sprawa T-425/18) (1)

      (Konkurencja - Koncentracje - Sektor telekomunikacji - Decyzja nakładająca grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji przed jej zgłoszeniem i wydaniem zezwolenia na nią - Artykuł 4 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 14 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 - Pewność prawa - Uzasadnione oczekiwania - Zasada legalności - Domniemanie niewinności - Proporcjonalność - Waga naruszeń - Wprowadzanie w życie naruszeń - Wymiana informacji - Kwota grzywien - Nieograniczone prawo orzekania)
      (2021/C 462/41)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Altice Europe NV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci R. Allendesalazar Corcho i H. Brokelmann)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Farley i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

         Interwenient popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: S. Petrova i O. Segnana, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Wniesiona na podstawie art. 263 TFUE skarga zmierzająca, tytułem żądania głównego, do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 2418 final z dnia 24 kwietnia 2018 r., nakładającej grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (sprawa M.7993 – Altice/PT Portugal), a tytułem żądania ewentualnego – do uchylenia lub obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą.

         Sentencja

                  1)

                  Kwota grzywny nałożonej na Altice Europe NV w art. 4 decyzji Komisji Europejskiej C(2018) 2418 final z dnia 24 kwietnia 2018 r., nakładającej grzywny za wprowadzenie w życie koncentracji z naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (sprawa M.7993 – Altice/PT Portugal), za naruszenie art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia zostaje ustalona na 56 025 000 EUR.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Altice Europe pokrywa własne koszty oraz cztery piąte kosztów poniesionych przez Komisję.

                  4)

                  Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 341 z 24.9.2018.


title: Sprawa T-591/19: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Healios / EUIPO – Helios Kliniken (Healios) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Healios – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy HELIOS – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo oznaczeń – Podobieństwo towarów i usług – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001)]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/36

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Healios / EUIPO – Helios Kliniken (Healios)
      (Sprawa T-591/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Healios - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy HELIOS - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Podobieństwo towarów i usług - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001))
      (2021/C 462/42)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Healios KK (Tokio, Japonia) (przedstawiciel: adwokat P. Venohr)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Rampini i V. Ruzek, pełnomocnicy).

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Helios Kliniken GmbH (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Michaelis)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 czerwca 2019 r. (sprawa R 341/2018-5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Helios Kliniken a Healios.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 12 czerwca 2019 r. (sprawa R 341/2018-5) w zakresie, w jakim dotyczy towarów i usług z klas 1, 5 i 44 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, odpowiadających dla każdej z tych klas następującemu opisowi:

                              —

                              klasa 1: „Komórki macierzyste do celów naukowych”, „Komórki macierzyste do celów badawczych”;

                              —

                              klasa 5: „Preparaty weterynaryjne”, „Komórki macierzyste do celów medycznych”, „Środki aktywujące czynność komórkową do celów medycznych”, „Komórki macierzyste do celów weterynaryjnych”, „Implanty chirurgiczne powstałe z komórek macierzystych”;

                              —

                              klasa 44: „Usługi medyczne dotyczące poboru, przetwarzania komórek macierzystych oraz leczenia z ich wykorzystaniem”, „Usługi medyczne związane z usuwaniem, leczeniem i przetwarzaniem krwi ludzkiej, krwi pępowinowej, komórek ludzkich, komórek macierzystych i szpiku kostnego”.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Strony pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.


title: Sprawa T-777/19: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – CAPA i in. / Komisja [Pomoc państwa – Pomoc indywidualna na rzecz eksploatacji morskich farm wiatrowych – Obowiązek zakupu energii elektrycznej po cenie wyższej niż cena rynkowa – Wstępne postępowanie wyjaśniające – Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń – Skarga o stwierdzenie nieważności – Artykuł 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 2015/1589 – Status zainteresowanej strony – Przedsiębiorstwa rybackie – Budowa farm na obszarach połowowych – Stosunek konkurencji – Brak – Ryzyko oddziaływania na interesy przedsiębiorstw rybackich poprzez przyznanie spornej pomocy – Brak – Brak bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/37

      Wyrok Sądu z dnia 15 września 2021 r. – CAPA i in. / Komisja
      (Sprawa T-777/19) (1)

      (Pomoc państwa - Pomoc indywidualna na rzecz eksploatacji morskich farm wiatrowych - Obowiązek zakupu energii elektrycznej po cenie wyższej niż cena rynkowa - Wstępne postępowanie wyjaśniające - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Skarga o stwierdzenie nieważności - Artykuł 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 2015/1589 - Status zainteresowanej strony - Przedsiębiorstwa rybackie - Budowa farm na obszarach połowowych - Stosunek konkurencji - Brak - Ryzyko oddziaływania na interesy przedsiębiorstw rybackich poprzez przyznanie spornej pomocy - Brak - Brak bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
      (2021/C 462/43)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Coopérative des artisans pêcheurs associés (CAPA) Sarl i in. (Le Tréport, Francja) i dziesięciu innych skarżących, których nazwy zawiera załącznik do wyroku (przedstawiciel: adwokat M. Le Berre)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Stromsky i A. Bouchagiar, pełnomocnicy)

         Interwenienci popierający stronę skarżącą: Comité régional des pêches maritimes et des élevages marins des Hauts-de-France (CRPMEM) (Boulogne-sur-Mer, Francja), Fonds régional d’organisation du marché du poisson (FROM NORD) (Boulogne-sur-Mer), Organisation de producteurs CME Manche-Mer du Nord (OP CME Manche-Mer du Nord) (Le Portel, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Durand)

         Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: E. de Moustier, P. Dodeller i T. Stehelin, pełnomocnicy), Ailes Marines SAS (Puteaux, Francja) (przedstawiciele: adwokaci M. Petite i A. Lavenir), Éoliennes Offshore des Hautes Falaises SAS (Paryż, Francja), Éoliennes Offshore du Calvados SAS (Paryż), Parc du Banc de Guérande SAS (Paris) (przedstawiciele: adwokaci J. Derenne i D. Vallindas), Éoliennes en Mer Dieppe Le Tréport SAS (Dieppe, Francja), Éoliennes en Mer Îles d’Yeu et de Noirmoutier SAS (Nantes, France) (przedstawiciele: adwokaci C. Lemaire i A. Azzi)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 5498 final z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.45274 (2016/NN), SA.45275 (2016/NN), SA.45276 (2016/NN), SA.47246 (2017/NN), SA.47247 (2017/NN) i SA.48007 (2017/NN) wdrożonej przez Republikę Francuską na rzecz sześciu morskich farm wiatrowych (Courseulles-sur-Mer, Fécamp, Saint-Nazaire, Île d’Yeu i Île de Noirmoutier, Dieppe i Le Tréport, Saint Brieuc).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona.

                  2)

                  Coopérative des artisans pêcheurs associés (CAPA) Sarl i dziesięciu innych skarżących, których nazwy zawiera załącznik, zostają obciążeni kosztami postępowania.

                  3)

                  David Bourel i pozostali skarżący w sprawie T-777/19/ R, których nazwy zawiera załącznik, zostają obciążeni kosztami postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

                  4)

                  Republika Francuska, comité régional des pêches maritimes et des élevages marins des Hauts-de-France (CRPMEM), Fonds régional d’organisation du marché du poisson (FROM NORD), Organisation de producteurs CME Manche-Mer du Nord (OP CME Manche-Mer du Nord), Ailes Marines SAS, Éoliennes Offshore des Hautes Falaises SAS, Éoliennes Offshore du Calvados SAS, Parc du Banc de Guérande SAS, Éoliennes en Mer Dieppe Le Tréport SAS i Éoliennes en Mer Îles d’Yeu et de Noirmoutier SAS ponoszą własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 27 z 27.1.2020.


title: Sprawy T-128/20 i T-129/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Collibra / EUIPO – Dietrich (COLLIBRA i collibra) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenia unijnych znaków towarowych, słownego COLLIBRA i graficznego collibra – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy Kolibri – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1001]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/38

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Collibra / EUIPO – Dietrich (COLLIBRA i collibra)
      (Sprawy T-128/20 i T-129/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenia unijnych znaków towarowych, słownego COLLIBRA i graficznego collibra - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy Kolibri - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1001)
      (2021/C 462/44)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Collibra (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci A. Renck, I. Junkar i A. Bothe)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Hans Dietrich (Starnberg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Träger)

         Przedmiot

      Dwie skargi na dwie decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 grudnia 2019 r. (sprawy R 737/2019-1 i R 738/2019-1) dotyczące postępowania w sprawie sprzeciwu między H. Dietrichem a Collibrą.

         Sentencja

                  1)

                  Sprawy T-128/20 i T-129/20 zostają połączone do celów wydania wyroku.

                  2)

                  Skargi zostają oddalone.

                  3)

                  Collibra zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 129 z 20.4.2020.


title: Sprawa T-169/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Marina Yachting Brand Management/EUIPO – Industries Sportswear (MARINA YACHTING) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie uchylenia decyzji i wykreślenia wpisu w rejestrze – Wykreślenie wpisu w rejestrze dotkniętego oczywistym błędem popełnionym przez EUIPO – Znak towarowy objęty postępowaniem upadłościowym – Rejestracja przeniesienia prawa do znaku – Skuteczność postępowania upadłościowego lub innych analogicznych postępowań wobec osób trzecich – Kompetencje EUIPO – Obowiązek staranności – Artykuły 20, 24, 27 i 103 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuły 3, 7 i 19 rozporządzenia (UE) 2015/848]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/39

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Marina Yachting Brand Management/EUIPO – Industries Sportswear (MARINA YACHTING)
      (Sprawa T-169/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie uchylenia decyzji i wykreślenia wpisu w rejestrze - Wykreślenie wpisu w rejestrze dotkniętego oczywistym błędem popełnionym przez EUIPO - Znak towarowy objęty postępowaniem upadłościowym - Rejestracja przeniesienia prawa do znaku - Skuteczność postępowania upadłościowego lub innych analogicznych postępowań wobec osób trzecich - Kompetencje EUIPO - Obowiązek staranności - Artykuły 20, 24, 27 i 103 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Artykuły 3, 7 i 19 rozporządzenia (UE) 2015/848)
      (2021/C 462/45)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Marina Yachting Brand Management Co. Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl, C. Eckhartt i P. Böhner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Industries Sportswear Co. Srl (Wenecja, Włochy) (przedstawiciel: adwokat P. Cervato)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 lutego 2020 r. (sprawy połączone R 252/2019-2 i R 253/2019-2) dotyczącą postępowań w sprawie wykreślenia wpisów w rejestrze między Industries Sportswear i Marina Yachting Brand Management

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Marina Yachting Brand Management Co. Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez Industries Sportswear Co. Srl

         (1)  Dz.U. C 191 z 8.6.2020.


title: Sprawa T-173/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Henry Cotton’s Brand Management / EUIPO – Industries Sportswear (Henry Cotton’s) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie uchylenia decyzji i wykreślenia wpisu w rejestrze – Wykreślenie wpisu w rejestrze dotkniętego oczywistym błędem popełnionym przez EUIPO – Znaki towarowe objęte postępowaniem upadłościowym – Rejestracja przeniesienia prawa do znaków – Skuteczność postępowania upadłościowego lub innych analogicznych postępowań wobec osób trzecich – Kompetencje EUIPO – Obowiązek staranności – Artykuły 20, 24, 27 i 103 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Artykuły 3, 7 i 19 rozporządzenia (UE) 2015/848]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/39

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Henry Cotton’s Brand Management / EUIPO – Industries Sportswear (Henry Cotton’s)
      (Sprawa T-173/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie uchylenia decyzji i wykreślenia wpisu w rejestrze - Wykreślenie wpisu w rejestrze dotkniętego oczywistym błędem popełnionym przez EUIPO - Znaki towarowe objęte postępowaniem upadłościowym - Rejestracja przeniesienia prawa do znaków - Skuteczność postępowania upadłościowego lub innych analogicznych postępowań wobec osób trzecich - Kompetencje EUIPO - Obowiązek staranności - Artykuły 20, 24, 27 i 103 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Artykuły 3, 7 i 19 rozporządzenia (UE) 2015/848)
      (2021/C 462/46)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Henry Cotton’s Brand Management Co. Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl, C. Eckhartt i P. Böhner)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Industries Sportswear Co. Srl (Wenecja, Włochy) (przedstawiciel: adwokat P. Cervato)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 lutego 2020 r. (sprawy połączone R 254/2019-2 i R 255/2019-2), dotyczącą postępowań w sprawie wykreślenia wpisów w rejestrze między Industries Sportwear a Henry Cotton’s Brand Manageme.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Henry Cotton’s Brand Management Co. Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Industries Sportswear Co. Srl.

         (1)  Dz.U. C 191 z 8.6.2020.


title: Sprawa T-195/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Sociedade da Água de Monchique / EUIPO – Ventura Vendrell (chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH” – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CHIC BARCELONA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/40

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Sociedade da Água de Monchique / EUIPO – Ventura Vendrell (chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH)
      (Sprawa T-195/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego „chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH” - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy CHIC BARCELONA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)
      (2021/C 462/47)
      Język postępowania: portugalski

         Strony

         Strona skarżąca: Sociedade da Água de Monchique, SA (Caldas de Monchique, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat M. Osório de Castro)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral, I. Ribeiro da Cunha i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Pere Ventura Vendrell (Sant Sadurni d’Anoia, Hiszpania)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 stycznia 2020 r. (sprawa R 2524/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między P. Venturą Vendrellem a Sociedade da Água de Monchique.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 20 stycznia 2020 r. (sprawa R 2524/2018-4).

                  2)

                  EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa T-203/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Al-Imam / Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Błąd w ocenie – Proporcjonalność – Prawo własności – Naruszenie dobrego imienia]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/41

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Al-Imam / Rada
      (Sprawa T-203/20) (1)

      (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Błąd w ocenie - Proporcjonalność - Prawo własności - Naruszenie dobrego imienia)
      (2021/C 462/48)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Maher Al-Imam (Damaszek, Syria) (przedstawiciel: adwokat M. Brillat)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: V. Piessevaux i M.-C. Cadilhac, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Po pierwsze, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2013, L 147, s. 14), rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 (Dz.U. 2012, L 16, s. 1), decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/212 z dnia 17 lutego 2020 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2020, L 43 I, s. 6), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/211 z dnia 17 lutego 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2020, L 43I, s. 1 ), decyzji Rady (WPZiB) 2020/719 z dnia 28 maja 2020 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 66) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/716 z dnia 28 maja 2020 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2020, L 168, s. 1) w części dotyczącej skarżącego oraz, po drugie, oparte na art. 268 TFUE żądanie mające na celu uzyskanie naprawienia szkody, jaką skarżący miał ponieść z powodu tych aktów.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

                  2)

                  Maher Al-Imam zostaje obciążony kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 201 z 15.6.2020.


title: Sprawa T-250/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Moviescreens Rental / EUIPO – the airscreen company (AIRSCREEN) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy airscreen – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001]]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/41

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – Moviescreens Rental / EUIPO – the airscreen company (AIRSCREEN)
      (Sprawa T-250/20) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy airscreen - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001])
      (2021/C 462/49)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Moviescreens Rental GmbH (Damme, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci D. Schulz i P. Stelzig)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: R. Manea i A. Söder, pełnomocnicy)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: the airscreen company GmbH & Co. KG (Münster, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Spieker, A. Schönfleisch i N. Willich)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2020 r. (sprawa R 2527/2018-4) w przedmiocie postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku, toczącego się pomiędzy Moviescreens Rental a the airscreen company.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Spółka Moviescreens Rental GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 262 z 10.8.2020.


title: Sprawa T-435/20: Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – JR / Komisja [Służba Publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Konkurs wewnętrzny COM/03/AD/18 (AD 6) – Decyzja o nieumieszczeniu nazwiska skarżącego na liście rezerwy kadrowej konkursu – Obowiązek uzasadnienia – Tajność prac komisji konkursowej – Waga części składowych egzaminu określonych w ogłoszeniu o konkursie]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/42

      Wyrok Sądu z dnia 22 września 2021 r. – JR / Komisja
      (Sprawa T-435/20) (1)

      (Służba Publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie - Konkurs wewnętrzny COM/03/AD/18 (AD 6) - Decyzja o nieumieszczeniu nazwiska skarżącego na liście rezerwy kadrowej konkursu - Obowiązek uzasadnienia - Tajność prac komisji konkursowej - Waga części składowych egzaminu określonych w ogłoszeniu o konkursie)
      (2021/C 462/50)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: JR (przedstawiciele: adwokatki L. Levi i A. Champetier)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Milanowska i I. Melo Sampaio, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności odmownej decyzji komisji konkursu wewnętrznego COM/03/AD/18 (AD 6) – Administratorzy, z dnia 15 kwietnia 2020 r., w sprawie wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie decyzji tej komisji z dnia 16 grudnia 2019 r. o nieumieszczeniu skarżącej na liście rezerwy kadrowej tego konkursu, a w stosownym razie – o stwierdzenie nieważności tej ostatniej decyzji.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji komisji konkursu wewnętrznego COM/03/AD/18 (AD 6) – Administratorzy, z dnia 15 kwietnia 2020 r., o nieumieszczeniu JR na liście rezerwy kadrowej sporządzonej celem naboru administratorów w grupie zaszeregowania AD 6 w dziedzinie europejskiej administracji publicznej.

                  2)

                  Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 297 z 7.9.2020.


title: Sprawa T-616/19 REV: Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2021 r. – Katjes Fassin / EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND) [Postępowanie – Skarga o wznowienie postępowania – Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Skarga na decyzję EUIPO o częściowej odmowie rejestracji znaku towarowego – Wycofanie sprzeciwu przed doręczeniem postanowienia oddalającego skargę – Okoliczność faktyczna nieznana ani stronie wnoszącej o wznowienie postępowania, ani Sądowi – Wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem – Umorzenie postępowania]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/43

      Postanowienie Sądu z dnia 13 września 2021 r. – Katjes Fassin / EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND)
      (Sprawa T-616/19 REV) (1)

      (Postępowanie - Skarga o wznowienie postępowania - Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Skarga na decyzję EUIPO o częściowej odmowie rejestracji znaku towarowego - Wycofanie sprzeciwu przed doręczeniem postanowienia oddalającego skargę - Okoliczność faktyczna nieznana ani stronie wnoszącej o wznowienie postępowania, ani Sądowi - Wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem - Umorzenie postępowania)
      (2021/C 462/51)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Katjes Fassin GmbH & Co. KG (Emmerich am Rhein, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Schmitz, S. Stolzenburg Wiemer, M. Breuer i I. Dimitrov)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą EUIPO, występującą przed Sądem w charakterze interwenienta: Haribo The Netherlands & Belgium BV (Breda, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci A. Tiemann i C. Elkemann)

         Przedmiot

      Skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 lipca 2020 r., Katjes Fassin/EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND) (T-616/19, niepublikowanym, EU:T:2020:334),

         Sentencja

                  1)

                  Skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 lipca 2020 r., Katjes Fassin/EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND) (T 616/19, niepublikowanym, EU:T:2020:334), zostaje uwzględniona.

                  2)

                  Postępowanie w sprawie skargi w sprawie Katjes Fassin/EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND) (T 616/19) zostaje umorzone.

                  3)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty poniesione w postępowaniu o stwierdzenie nieważności w sprawie Katjes Fassin/EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND) (T 616/19).

                  4)

                  Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty poniesione w postępowaniu w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania.

                  5)

                  EUIPO pokrywa połowę kosztów poniesionych przez Katjes Fassin GmbH & Co. KG w postępowaniu w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania.

                  6)

                  Katjes Fassin pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych w postępowaniu w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania.

                  7)

                  Sekretarz załącza oryginał niniejszego postanowienia do oryginału postanowienia z dnia 10 lipca 2020 r., Katjes Fassin/EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND) (T 616/19, niepublikowanego, EU:T:2020:334).

                  8)

                  Sekretarz czyni wzmiankę o niniejszym postanowieniu na marginesie postanowienia z dnia 10 lipca 2020 r., Katjes Fassin/EUIPO – Haribo The Netherlands & Belgium (WONDERLAND) (T 616/19, niepublikowanego, EU:T:2020:334).

         (1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.


title: Sprawa T-722/20: Postanowienie Sądu z dnia 14 września 2021 r. – Far Polymers i in. / Komisja [Skarga o stwierdzenie nieważności – Dumping – Przywóz niektórych (poli)alkoholi winylowych pochodzących z Chin – Ostateczne cło antydumpingowe – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych – Niedopuszczalność]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/44

      Postanowienie Sądu z dnia 14 września 2021 r. – Far Polymers i in. / Komisja
      (Sprawa T-722/20) (1)

      (Skarga o stwierdzenie nieważności - Dumping - Przywóz niektórych (poli)alkoholi winylowych pochodzących z Chin - Ostateczne cło antydumpingowe - Brak indywidualnego oddziaływania - Akt regulacyjny wymagający przyjęcia środków wykonawczych - Niedopuszczalność)
      (2021/C 462/52)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Far Polymers Srl (Filago, Włochy), Gamma Chimica SpA (Mediolan, Włochy), Carbochem Srl (Castiglione Olona, Włochy), Jeniuschem Srl (Gallarate, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. Abbatescianni i E. Patti)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: K. Blanck, F. Tomat, M. Gustafsson i G. Luengo, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1336 z dnia 25 września 2020 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych (poli)alkoholi winylowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2020, L 315, s. 1).

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

                  2)

                  Postępowanie w przedmiocie wniosków złożonych przez Kuraray Europe GmbH, Sekisui Specialty Chemicals Europe SL i Wegochem Europe BV o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

                  3)

                  Far Polymers Srl, Gamma Chimica SpA, Carbochem Srl i Jeniuschem Srl zostają obciążone kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów związanych z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

                  4)

                  Far Polymers, Gamma Chimica, Carbochem, Jeniuschem, Komisja Europejska, Kuraray Europe, Sekisui Specialty Chemicals Europe i Wegochem Europe pokrywają własne koszty związane z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

         (1)  Dz.U. C 35 z 1.2.2021.


title: Sprawa T-224/21: Postanowienie Sądu z dnia 20 sierpnia 2021 r. – PepsiCo / EUIPO (Smartfood) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Wycofanie zgłoszenia do rejestracji – Umorzenie postępowania]

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/44

      Postanowienie Sądu z dnia 20 sierpnia 2021 r. – PepsiCo / EUIPO (Smartfood)
      (Sprawa T-224/21) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Wycofanie zgłoszenia do rejestracji - Umorzenie postępowania)
      (2021/C 462/53)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: PepsiCo, Inc. (Raleigh, Karolina Północna, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard i J. Fuhrmann)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Ivanauskas, pełnomocnik)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2021 r. (sprawa R 1947/2020-4) dotyczącą zgłoszenia do rejestracji kolorowego graficznego znaku towarowego Smartfood.

         Sentencja

                  1)

                  Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

                  2)

                  PepsiCo, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 228 z 14.6.2021.


title: Sprawa T-513/21: Skarga wniesiona w dniu 1 września 2021 r. – Bastion Holding i in. / Komisja

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/45

      Skarga wniesiona w dniu 1 września 2021 r. – Bastion Holding i in. / Komisja
      (Sprawa T-513/21)
      (2021/C 462/54)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Bastion Holding BV (Amsterdam, Niderlandy) i 35 dalszych skarżących (przedstawiciel: adwokat B. Braeken)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2021) 4735 final z dnia 22 czerwca 2021 r. State aid case SA.63257 (2021/N) – The Netherlands COVID-19: Fourth amendment of the direct grant scheme to support the fixed costs for enterprises affected by the COVID-19 outbreak (amendments to SA.57712, SA.59535, SA.60166, SA.62241) [pomoc państwa SA.63257 (2021/N) – Niderlandy COVID-19: czwarta zmiana systemu dotacji bezpośrednich w celu wsparcia kosztów stałych dla przedsiębiorstw dotkniętych epidemią COVID-19 (zmiany do SA.57712, SA.59535, SA.60166, SA.62241)];

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczy niewszczęcia przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego w wyniku błędnego ustalenia, że środek pomocy państwa nie budzi wątpliwości co do jego zgodności z rynkiem wewnętrznym.

                              —

                              Strona skarżąca podnosi, że środek pomocy państwa budzi poważne wątpliwości co do jego zgodności z rynkiem wewnętrznym, ponieważ jest nieodpowiedni dla osiągnięcia zamierzonego celu i w tym zakresie nieproporcjonalny.

                              —

                              W ramach tego zarzutu strona skarżąca podnosi po pierwsze, że środek pomocy państwa jest nieproporcjonalny względem celu jaki ma realizować. Obecny program wykracza poza to, co jest konieczne, aby zapobiec brakom płynności finansowej, z którymi borykają się MŚP i wspierać ich koszty stałe. W rzeczywistości, nieproporcjonalna kwota przyznana MŚP pozwala im być bardziej konkurencyjnymi, ponieważ nie są one w takim stopniu ograniczone przez swoje koszty stałe. Ponadto od MŚP – które otrzymały pomoc – nie wymaga się w takim stopniu jak od strony skarżącej, aby powróciły do kapitału własnego w celu zachowania konkurencyjności. Wnioskodawcy kwalifikują się jedynie do otrzymania maksymalnej kwoty 1 200 000 EUR na utrzymanie działalności trzydziestu trzech hoteli. Większość konkurentów Bastionu kwalifikuje się do otrzymania pomocy w wysokości do 550 000 EUR na jeden hotel w ramach obecnego programu, tylko dlatego, że są franczyzobiorcami lub zlecają wiele powiązanych usług hotelarskich innym przedsiębiorstwom i dysponują mniejszymi środkami finansowymi w swoim budżecie. W ten sposób środek pomocy państwa przyznaje stosunkowo dużo wyższą kwotę pomocy państwa przedsiębiorstwom, które kwalifikują się jako MŚP, niż kwota pomocy państwa przyznawana dużym przedsiębiorstwom, pomimo faktu, że duże przedsiębiorstwa mają większe koszty stałe i (stosunkowo) wyższe straty w obrotach. W ten sposób MŚP uzyskują nieuczciwą przewagę konkurencyjną w stosunku do większych przedsiębiorstw, takich jak podmioty po stronie skarżącej.

                              —

                              Po drugie, strona skarżąca twierdzą, że środek pomocy państwa nie jest odpowiedni do realizacji jego celu, którym jest zaradzenie poważnym zaburzeniom w niderlandzkiej gospodarce poprzez zrekompensowanie kosztów stałych przedsiębiorstw, które utraciły 30 % obrotów w wyniku epidemii COVID-19 i nałożonych w następstwie tego środków rządowych. Maksymalna kwota pomocy jest nieodpowiednia do osiągnięcia celu wyznaczonego przez środek pomocy państwa. W ramach środka pomocy państwa dużym przedsiębiorstwom przyznaje się maksymalnie 1 200 000 EUR. Taka kwota jest niewystarczająca, aby zaradzić poważnym zaburzeniom w niderlandzkiej gospodarce poprzez zapewnienie utrzymania rentowności przedsiębiorstw. W szczególności w przypadku dużych przedsiębiorstw, takich jak występujące po stronie skarżącej, maksymalna kwota 1 200 000 EUR nie jest wystarczająca, aby skutecznie zareagować na utratę obrotów spowodowaną pojawieniem się COVID-19.

                              —

                              W szczególności, zdaniem strony skarżącej, obecny system jest nieodpowiednim sposobem zaradzenia zaburzeniom w sektorze hotelarskim. Jak podkreśla się w wielu międzynarodowych i krajowych badaniach, sektor hotelarski jest jednym z sektorów, które najbardziej ucierpiały w wyniku kryzysu związanego z COVID-19 i wynikających z niego surowych środków rządowych. Średni spadek obrotów w sektorze hotelarskim jest znacznie wyższy niż w innych sektorach. Średni spadek obrotów w sektorze zakwaterowania i sektorze spożywczym wyniósł 33,9 % w 2020 r., podczas gdy obroty strony skarżącej spadły o 60 % w drugim kwartale 2021 r. w porównaniu z drugim kwartałem 2019 r. Strona skarżącą, po stronie której występują duże przedsiębiorstwa, poniosła zatem stratę obrotów znacznie wyższą niż średnia strata obrotów przedsiębiorstw prowadzących działalność w (już) najbardziej dotkniętych sektorach żywienia i zakwaterowania. Środek pomocy państwa w ogóle nie bierze tego pod uwagę. Zamiast tego stosuje się w nim uniwersalny system, który najwyraźniej nie jest odpowiedni dla tej bardzo złożonej sytuacji.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczy uchybień proceduralnych ze strony Komisji, ponieważ zaskarżona decyzja zawiera niewystarczające uzasadnienie.

                              —

                              Drugi zarzut nieważności dotyczy uchybień proceduralnych obarczających zaskarżoną decyzję, na które powołuje się strona skarżąca. Decyzja ta zawiera niewystarczające uzasadnienie, ponieważ w żaden sposób nie odnosi się do (uzasadnienia) nieproporcjonalnej różnicy w maksymalnej wysokości pomocy między MŚP a większymi przedsiębiorstwami. Nie odnosi się również do stosowności samego środka, ani do faktu, że MŚP kwalifikowały się do otrzymania pomocy w ramach dwóch poprzednich środków pomocy. Swoją decyzją Komisja nie umożliwiła zatem stronie skarżącej zapoznania się z powodami, dla których zdecydowała, że środek pomocy państwa został uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym. Stanowi to naruszenie art. 296 TFUE.


title: Sprawa T-528/21: Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2021 r. – Neratax / EUIPO – Piraeus Bank i in. (ELLO ERMOL, Ello creamy, ELLO, MORFAT Creamy i MORFAT)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/46

      Skarga wniesiona w dniu 27 sierpnia 2021 r. – Neratax / EUIPO – Piraeus Bank i in. (ELLO ERMOL, Ello creamy, ELLO, MORFAT Creamy i MORFAT)
      (Sprawa T-528/21)
      (2021/C 462/55)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Neratax LTD (Nikozja, Cypr) (przedstawiciel: V. Katsavos)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Piraeus Bank SA (Ateny, Grecja), National Bank of Greece (Ateny), Eurobank Ergasias SA (Ateny)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowne unijne znaki towarowe „ELLO” i „MORFAT” i graficzne unijne znaki towarowe zawierające elementy słowne „ELLO ERMOL”, „Ello Creamy” i „MORFAT Creamy” – unijne znaki towarowe nry 12 549 499 (ELLO), 12 549 821 (MORFAT), 14 715 783 (ELLO ERMOL), 14 722 243 (Ello creamy), 14 715 726 (MORFAT Creamy)

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzje Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 czerwca 2021 r. w sprawach R 1295/2020-4, R 1296/2020-4, R 1298/2020-4, R 1299/2020-4, R 1302/2020-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności, cofnięcie i uchylenie zaskarżonych decyzji;

                  —

                  uznanie i potwierdzenie, że strona skarżąca jest właścicielem znaków towarowych objętych skargą, które stanowią jej własność intelektualną;

                  —

                  obciążenie stron przeciwnych kosztami niniejszego postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 101–106 TFUE;

                  —

                  Naruszenie art. 19–29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie motywu 7 i art. 17 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625.


title: Sprawa T-531/21: Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2021 r. – QN / Komisja

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/47

      Skarga wniesiona w dniu 31 sierpnia 2021 r. – QN / Komisja
      (Sprawa T-531/21)
      (2021/C 462/56)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: QN (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i N. Flandin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej o nieprzyznaniu stronie skarżącej awansu, co wynika z opublikowania w dniu 12 listopada 2020 r. informacji administracyjnej nr 32–2020 kończącej postępowanie w sprawie awansu 2020 i przedstawienia listy awansowanych, na której nie umieszczono strony skarżącej;

                  —

                  stwierdzenie w stosownym przypadku również nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 1 czerwca 2021 r., oddalającej zażalenie strony skarżącej na decyzję o nieprzyznaniu jej awansu;

                  —

                  zasądzenie zadośćuczynienia za doznaną przez stronę skarżącą krzywdę;

                  —

                  nakazanie, na podstawie art. 89 regulaminu postępowania przed Sądem, sporządzenia zanonimizowanej wersji protokołu z zebrania wspólnego komitetu ds. awansów oraz z protokołu ze spotkania przedstawicieli centralnego komitetu pracowniczego z dyrektorem generalnym DG TAXUD,

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia art. 45 regulaminu pracowniczego i art. 4 ust. 1 decyzji Komisji C(2013) 8968 final z dnia 16 grudnia 2013 r.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczący naruszenia zasady równego traktowania – naruszenia art. 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej – naruszenia zasad obiektywności i bezstronności.

                  3.

                  Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia – naruszenia art. 41 ust. 2 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej wraz z naruszeniem art. 296 akapit 2 TFUE.


title: Sprawa T-562/21: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2021 r. – Worldwide Brands / EUIPO – Guangdong Camel Apparel (CAMEL CROWN)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/48

      Skarga wniesiona w dniu 9 września 2021 r. – Worldwide Brands / EUIPO – Guangdong Camel Apparel (CAMEL CROWN)
      (Sprawa T-562/21)
      (2021/C 462/57)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Worldwide Brands, Inc. Zweigniederlassung Deutschland (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Gracia Albero i R. Ahijón Lana)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Guangdong Camel Apparel Co. Ltd (Foshan City, Chiny)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „CAMEL CROWN” – zgłoszenie nr 17 882 201

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 czerwca 2021 r. w sprawach połączonych R 159/2020-5 i R 184/2020-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w części, w zakresie w jakim częściowo uwzględniono w niej odwołanie wniesione przez interwenienta i częściowo odrzucono odwołanie wniesione przez stronę skarżącą, dopuszczając rejestrację spornego znaku towarowego w klasach 24 i 28;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Wydziałem Sprzeciwów i Piąta Izbą Odwoławczą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-572/21: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 – Copal Tree Brands / EUIPO – Sumol + Compal Marcas (COPAL TREE)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/48

      Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 – Copal Tree Brands / EUIPO – Sumol + Compal Marcas (COPAL TREE)
      (Sprawa T-572/21)
      (2021/C 462/58)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Copal Tree Brands, Inc. (Oakland, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat B. Niemann Fadani)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sumol + Compal Marcas SA (Carnaxide, Portugalia)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca\

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „COPAL TREE”– zgłoszenie nr 17 955 496

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 czerwca 2021 r. w sprawie R 1580/2020-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 2 czerwca 2020 w postępowaniu w sprawie sprzeciwu nr B3076122;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-574/21: Skarga wniesiona w dniu 14 września 2021 r. – Santos / EUIPO (Kształt wyciskarki do owoców)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/49

      Skarga wniesiona w dniu 14 września 2021 r. – Santos / EUIPO (Kształt wyciskarki do owoców)
      (Sprawa T-574/21)
      (2021/C 462/59)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Santos (Vaulx-en-Velin, Francja) (przedstawiciel: adwokat C. Bey)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Trójwymiarowy unijny znak towarowy z zastrzeżonymi kolorami (Żółty Pantone 1235C; Zielony NCS: S 30 50 G 50 Y), (Kształt wyciskarki do owoców) – zgłoszenie nr 18 005 754

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 9 lipca 2021 r. w sprawie R 281/2020-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Pierwszą Izbą Odwoławczą EUIPO.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-575/21: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 r.– Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/50

      Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 r.– Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)
      (Sprawa T-575/21)
      (2021/C 462/60)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Tinnus Enterprises LLC (Plano, Texas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat T. Wuttke)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mystic Products Import & Export, SL (Badalona, Hiszpania), Koopman International BV (Amsterdam, Niderlandy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

         Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 431 829–0002

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie R 1006/2018-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji, w taki sposób, aby:

                              —

                              uwzględnić odwołanie strony skarżącej;

                              —

                              oddalić w całości wnioski złożone przez wnoszącego o unieważnienie prawa do spornego wzoru;

                              —

                              obciążyć wnoszącego o unieważnienie prawa do wzoru kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą i Wydziałem Unieważnień;

                  —

                  obciążenie wnoszącego o unieważnienie prawa do wzoru kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 24 marca 2021 r., Lego/EUIPO – Delta Sport Handelskontor (Klocek stanowiący część zestawu konstrukcyjnego) (T-515/19, niepublikowany, EU:T:2021:155);

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 8 marca 2018 r., DOCERAM (C-395/16, EU:C:2018:172);

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Błędna interpretacja zgłoszenia patentowego EP 3 005 948 A2 i złożonego przez skarżącą zbiorowego zgłoszenia wzorów nr 1 431 829–0001–0010.


title: Sprawa T-576/21: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/50

      Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)
      (Sprawa T-576/21)
      (2021/C 462/61)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Tinnus Enterprises LLC (Plano, Teksas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat T. Wuttke)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mystic Products Import & Export, SL (Badalona, Hiszpania), Koopman International BV (Amsterdam, Niderlandy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

         Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 431 829–0006

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie R 1005/2018-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji, w taki sposób, aby

                              —

                              uwzględnić odwołanie strony skarżącej,

                              —

                              oddalić w całości wnioski złożone przez wnoszących o unieważnienie prawa do spornego wzoru,

                              —

                              obciążyć wnoszących o unieważnienie prawa do wzoru kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą i Wydziałem Unieważnień;

                  —

                  obciążenie wnoszących o unieważnienie prawa do wzoru kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 24 marca 2021 r., Lego/EUIPO – Delta Sport Handelskontor (Klocek stanowiący część zestawu konstrukcyjnego) (T-515/19, niepublikowany, EU:T:2021:155);

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 8 marca 2018 r., DOCERAM (C-395/16, EU:C:2018:172);

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Błędna interpretacja zgłoszenia patentowego EP 3 005 948 A2 i złożonego przez skarżącą zbiorowego zgłoszenia wzorów nr 1 431 829–0001–0010.


title: Sprawa T-577/21: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 r. – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/51

      Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 r. – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)
      (Sprawa T-577/21)
      (2021/C 462/62)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Tinnus Enterprises LLC (Plano, Teksas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat T. Wuttke)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mystic Products Import & Export, SL (Badalona, Hiszpania), Koopman International BV (Amsterdam, Niderlandy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

         Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 431 829–0007

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 lipca 2021 r. w sprawie R 1010/2018-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji, w taki sposób, aby

                              —

                              uwzględnić odwołanie strony skarżącej,

                              —

                              oddalić w całości wnioski złożone przez wnoszących o unieważnienie prawa do spornego wzoru,

                              —

                              obciążyć wnoszących o unieważnienie prawa do wzoru kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą i Wydziałem Unieważnień;

                  —

                  obciążenie wnoszących o unieważnienie prawa do wzoru kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 24 marca 2021 r., Lego/EUIPO – Delta Sport Handelskontor (Klocek stanowiący część zestawu konstrukcyjnego) (T-515/19, niepublikowany, EU:T:2021:155);

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 8 marca 2018 r., DOCERAM (C-395/16, EU:C:2018:172);

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Błędna interpretacja zgłoszenia patentowego EP 3 005 948 A2 i złożonego przez skarżącą zbiorowego zgłoszenia wzorów nr 1 431 829–0001–0010.


title: Sprawa T-578/21: Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 r. – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/52

      Skarga wniesiona w dniu 13 września 2021 r. – Tinnus Enterprises / EUIPO – Mystic Products and Koopman International (Urządzenia do przesyłu cieczy)
      (Sprawa T-578/21)
      (2021/C 462/63)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Tinnus Enterprises LLC (Plano, Teksas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat T. Wuttke)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mystic Products Import & Export, SL (Badalona, Hiszpania), Koopman International BV (Amsterdam, Niderlandy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego wzoru: Strona skarżąca

         Sporny wzór: Wzór wspólnotowy nr 1 431 829–0008

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie R 1009/2018-3

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  zmianę zaskarżonej decyzji, w taki sposób, aby

                              —

                              uwzględnić odwołanie strony skarżącej,

                              —

                              oddalić w całości wnioski złożone przez wnoszących o unieważnienie prawa do spornego wzoru,

                              —

                              obciążyć wnoszących o unieważnienie prawa do wzoru kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą przed Izbą Odwoławczą i Wydziałem Unieważnień;

                  —

                  obciążenie wnioskujących o unieważnienie prawa do wzoru kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 24 marca 2021 r., Lego/EUIPO – Delta Sport Handelskontor (Klocek stanowiący część zestawu konstrukcyjnego) (T-515/19, niepublikowany, EU:T:2021:155);

                  —

                  Naruszenie zasad określonych w wyroku z dnia 8 marca 2018 r., DOCERAM (C-395/16, EU:C:2018:172);

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002;

                  —

                  Błędna interpretacja zgłoszenia patentowego EP 3 005 948 A2 i złożonego przez skarżącą zbiorowego zgłoszenia wzorów nr 1 431 829–0001–0010.


title: Sprawa T-587/21: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2021 r. – lastminute foundation / EUIPO – Scai Comunicazione (B Heroes)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/53

      Skarga wniesiona w dniu 15 września 2021 r. – lastminute foundation / EUIPO – Scai Comunicazione (B Heroes)
      (Sprawa T-587/21)
      (2021/C 462/64)
      Język skargi: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: lastminute foundation (Chiasso, Szwajcaria) (przedstawiciele: C. De Marchi i D. Contini, adwokaci)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Scai Comunicazione Srl unipersonale (Potenza, Włochy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy B Heroes w kolorach magenta i szarym – unijny znak towarowy nr 17 582 891

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawach połączonych R 1245/2020-5 i R 1279/2020-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim Izba Odwoławcza uwzględniła częściowo odwołanie R 1245/2020-5 i oddaliła odwołanie R 1279/2020-5;

                  —

                  w rezultacie, potwierdzenie, że rejestracja unijnego znaku towarowego nr 17 582 891 zachowuje ważność dla wszystkich produktów i usług należących do klas 9, 35, 38, 41 i 42;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-590/21: Skarga wniesiona w dniu 14 września 2021 r. – Guangdong Camel Apparel / EUIPO – Worldwide Brands (CAMEL CROWN)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/54

      Skarga wniesiona w dniu 14 września 2021 r. – Guangdong Camel Apparel / EUIPO – Worldwide Brands (CAMEL CROWN)
      (Sprawa T-590/21)
      (2021/C 462/65)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Guangdong Camel Apparel Co. Ltd (Foshan City, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci C. Bercial Arias i F. Codevelle)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Worldwide Brands, Inc. Zweigniederlassung Deutschland (Kolonia, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „CAMEL CROWN”– zgłoszenie nr 17 882 201

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 23 czerwca 2021 r. w sprawach połączonych R 159/2020-5 i R 184/2020-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  utrzymanie w mocy odwołania;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO i ewentualnego interwenienta kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą przed Sądem.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z uwagi na błędną ocenę istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd co do znaków towarowych.


title: Sprawa T-591/21: Skarga wniesiona w dniu 16 września 2021 r. – Apart / EUIPO – S. Tous (Przedstawienie konturu sylwetki niedźwiedzia)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/54

      Skarga wniesiona w dniu 16 września 2021 r. – Apart / EUIPO – S. Tous (Przedstawienie konturu sylwetki niedźwiedzia)
      (Sprawa T-591/21)
      (2021/C 462/66)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Apart sp. z o.o. (Suchy Las, Polska) (przedstawiciel: radca prawny J. Gwiazdowska)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: S. Tous, SL (Manresa, Hiszpania)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie konturu sylwetki niedźwiedzia) – unijny znak towarowy nr 8 127 128

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 lipca 2021 r. w sprawie R 222/2020-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i zmianę decyzji przez unieważnienie prawa do spornego znaku towarowego nr 8 127 128;

                  —

                  tytułem ewentualnym – stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy izbie odwoławczej do ponownego rozpoznania;

                  —

                  obciążenie EUIPO i S.TOUS, S.L. kosztami postępowania przed izbą odwoławczą i kosztami postępowania przed Sądem.

         Pleas in law

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt (i) i (iii) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009;

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009;

                  —

                  Naruszenie art. 94 ust. 1 i 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez brak wskazania podstaw, na których zostały oparte założenia dotyczące kształtu spornego znaku towarowego;

                  —

                  Naruszenie art. 20, art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 2 lit. a) i c) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawa do bycia wysłuchanym, ciążącego na administracji obowiązku uzasadnienia wydanej decyzji, zasad: dobrej administracji, pewności prawa i równego traktowania.


title: Sprawa T-596/21: Skarga wniesiona w dniu 17 września 2021 r. – Société Elmar Wolf / EUIPO – Fuxtec (Przedstawienie głowy lisa)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/55

      Skarga wniesiona w dniu 17 września 2021 r. – Société Elmar Wolf / EUIPO – Fuxtec (Przedstawienie głowy lisa)
      (Sprawa T-596/21)
      (2021/C 462/67)
      Język skargi: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Société Elmar Wolf (Wissembourg, Francja) (przedstawiciel: adwokat N. Boespflug)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Fuxtec GmbH (Herrenberg, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego (Przedstawienie głowy lisa) – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 339 239

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 lipca 2021 r. w sprawie R 2834/2019-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim stwierdza ona, że zgłoszony znak towarowy jest podobny do znaku wcześniejszego;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania;

                  —

                  nakazanie spółce Fuxtec GmbH pokrycia kosztów postępowania powstałych w wyniku wstąpienia przez nią do postępowania, jeśli do niego dojdzie.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-597/21: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2021 r. – Basaglia / Komisja

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/56

      Skarga wniesiona w dniu 18 września 2021 r. – Basaglia / Komisja
      (Sprawa T-597/21)
      (2021/C 462/68)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Giorgio Basaglia (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: G. Balossi, adwokat)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania strony skarżącej

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 27 lipca 2021 r. C(2021) 5741 final zgodnie z art. 4 przepisów wykonawczych do rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), ogłoszonej we włoskiej wersji językowej w dniu 23 sierpnia 2021 r.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi skarżący podnosi jeden zarzut.

                  1.

                  Jedyny zarzut dotyczący jednostronnego ograniczenia zakresu pierwotnego wniosku.

                              —

                              W tym względzie podniesione zostało, że skarżący twierdzi, iż w wyroku wydanym w sprawie T-727/19, Basaglia/Komisja (wyrok z dnia 23 września 2020 r., niepublikowany, EU:T:2020:446) Sąd stwierdził nieważność decyzji wydanej przez Komisję Europejską o jednostronnym ograniczeniu wniosku skarżącego dotyczącego dostępu do dokumentów; wyrok ten w szczególności potwierdził niezgodność z prawem zachowania Komisji polegającego na jednostronnym ograniczeniu prawa skarżącego do dostępu do żądanych dokumentów; w nowej decyzji wydanej w wyniku stwierdzenia nieważności poprzedniej decyzji Komisja Europejskiej nie zastosowała się do wyroku Sądu z dnia 23 września 2020 r. i ponownie naruszyła prawo skarżącego w zakresie dostępu do dokumentów.

         (1)  Decyzja Komisji z dnia 5 grudnia 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. 2001, L 345, s. 94).


title: Sprawa T-602/21: Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – Kubara/EUIPO (good calories)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/57

      Skarga wniesiona w dniu 20 września 2021 r. – Kubara/EUIPO (good calories)
      (Sprawa T-602/21)
      (2021/C 462/69)
      Język postępowania: polski

         Strony

         Strona skarżąca: Kubara sp. z o.o. (Częstochowa, Polska) (przedstawiciel: A. Suskiewicz, radca prawny)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego good calories – zgłoszenie nr 18 193 512

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie R 2167/2020-1

         Żądanie

      Skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

      Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2017/1001;
      Naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady pewności prawa z uwagi na rejestrację przez EUIPO w charakterze wspólnotowych znaków towarowych oznaczeń „Fit calories” i „GREEN CALORIES”;
      Niedokonanie przez Pierwsza Izbę Odwoławczą EUIPO pełnej analizy wykazu towarów i usług dla których została dokonana odmowa rejestracji spornego znaku towarowego.


title: Sprawa T-618/21: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – WV / CdT

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/58

      Skarga wniesiona w dniu 27 września 2021 r. – WV / CdT
      (Sprawa T-618/21)
      (2021/C 462/71)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: WV (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Champetier)

         Strona pozwana: Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (CdT)

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną i zasadną;

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 26 listopada 2020 r. mocą której zatrudnienie skarżącego na czas nieokreślony zakończono bez wypowiedzenia;

                  —

                  w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 17 czerwca 2021 r. o oddaleniu zażalenia skarżącego z dnia 26 lutego 2021 r. na pierwotną decyzję z dnia 26 listopada 2020 r.;

                  —

                  zobowiązanie pozwanego do naprawienia szkody materialnej poniesionej przez skarżącego;

                  —

                  zasądzenie od pozwanego na rzecz skarżącego zadośćuczynienia za krzywdę, szacowanego ex aequo et bono na 15 000 EUR;

                  —

                  obciążenie pozwanego całością kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia art. 16 i 48 Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (zwanych dalej „WZIP”) w odniesieniu rozumienia pojęcia „płatnego zwolnienia” przyjętego przez CdT.

                  2.

                  Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 16 i 48 WZIP w świetle Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, obowiązku dbałości oraz naruszenia art. 59ust. 4 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej;

                  3.

                  Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym.


title: Sprawa T-607/21: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2021 r. – Blueroots Technology / EUIPO – Rezk-Salama und Breitlauch (SKILLTREE STUDIOS)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/57

      Skarga wniesiona w dniu 22 września 2021 r. – Blueroots Technology / EUIPO – Rezk-Salama und Breitlauch (SKILLTREE STUDIOS)
      (Sprawa T-607/21)
      (2021/C 462/70)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Blueroots Technology GmbH (Graz, Austria) (przedstawiciel: adwokat A. Huber-Erlenwein)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Christof Rezk Salama (Trewir, Niemcy), Linda Breitlauch (Trewir)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy SKILLTREE STUDIOS –unijny znak towarowy nr 13 271 821

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie R 2218/2020-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub jej zmiana poprzez unieważnienie i wykreślenie prawa do znaku nr 13 271 821 SKILLTREE STUDIOS w odniesieniu do klas 9, 41 i 42.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 59 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-621/21: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Lemken / EUIPO (Błękit)

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/59

      Skarga wniesiona w dniu 29 września 2021 r. – Lemken / EUIPO (Błękit)
      (Sprawa T-621/21)
      (2021/C 462/72)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Lemken GmbH & Co. KG (Alpen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. Kuschel i W. von der Osten Sacken)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Znak kolorowy błękit (RAL:5015) – zgłoszenie nr 18 097 467

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 lipca 2021 r. w sprawie R 2037/2020-1

         Żądanie

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie obowiązku wystarczającego uzasadnienia.


title: Sprawa T-470/19: Postanowienie Sądu z dnia 27 sierpnia 2021 r. – Essentra i in. / Komisja

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/59

      Postanowienie Sądu z dnia 27 sierpnia 2021 r. – Essentra i in. / Komisja
      (Sprawa T-470/19) (1)

      (2021/C 462/73)
      Język postępowania: angielski
      Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 312 z 16.9.2019.


title: Sprawa T-690/19: Postanowienie Sądu z dnia 21 września 2021 r. – Daily Mail and General Trust i in. / Komisja

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/59

      Postanowienie Sądu z dnia 21 września 2021 r. – Daily Mail and General Trust i in. / Komisja
      (Sprawa T-690/19) (1)

      (2021/C 462/74)
      Język postępowania: angielski
      Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 432 z 23.12.2019.


title: Sprawa T-692/19: Postanowienie Sądu z dnia 27 sierpnia 2021 r. – Rentokil Initial i Rentokil Initial 1927 / Komisja

text:
               15.11.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/60

      Postanowienie Sądu z dnia 27 sierpnia 2021 r. – Rentokil Initial i Rentokil Initial 1927 / Komisja
      (Sprawa T-692/19) (1)

      (2021/C 462/75)
      Język postępowania: angielski
      Prezes drugiej izby zarządziła wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 432 z 23.12.2019.