title: Sprawa C-149/15: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Liège – Belgia) – Sabrina Wathelet/Garage Bietheres & Fils SPRL (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 1999/44/WE — Sprzedaż towarów konsumpcyjnych i związane z tym gwarancje — Zakres stosowania — Pojęcie sprzedawcy — Pośrednik — Wyjątkowe okoliczności)

text:
               9.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/13

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 listopada 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Liège – Belgia) – Sabrina Wathelet/Garage Bietheres & Fils SPRL
   (Sprawa C-149/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 1999/44/WE - Sprzedaż towarów konsumpcyjnych i związane z tym gwarancje - Zakres stosowania - Pojęcie sprzedawcy - Pośrednik - Wyjątkowe okoliczności))
   (2017/C 006/15)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour d'appel de Liège

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Sabrina Wathelet

      Strona pozwana: Garage Bietheres & Fils SPRL

      Sentencja

   Pojęcie sprzedawcy w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również przedsiębiorcę działającego w charakterze pośrednika na rzecz osoby fizycznej, który nie poinformował w należyty sposób dokonującego zakupu konsumenta o fakcie, że właścicielem sprzedawanego towaru jest osoba fizyczna, którą to okoliczność powinien potwierdzić sąd odsyłający, uwzględniając wszystkie okoliczności danego przypadku. Powyższa wykładnia nie zależy od kwestii, czy pośrednik otrzymuje wynagrodzenie za swoje działanie.

      (1)  Dz.U. C 213 z 29.6.2015.


title: Wykreślenie sprawy C-67/04

text:
               11.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 36/27

         Wykreślenie sprawy C-67/04 (1)

   (2006/C 36/55)

      (Język postępowania: grecki)

   Postanowieniem z dnia 10 listopada 2005 r. prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-67/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej.

      (1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004


title: Sprawa C-306/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Köln (Niemcy) w dniu 14 lipca 2006 r. — Deutsche Telekom AG przeciwko 01051 Telecom GmbH

text:
               14.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 249/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Köln (Niemcy) w dniu 14 lipca 2006 r. — Deutsche Telekom AG przeciwko 01051 Telecom GmbH
   (Sprawa C-306/06)
   (2006/C 249/05)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Oberlandesgericht Köln
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Deutsche Telekom AG.

      Strona pozwana: 01051 Telecom GmbH.
   Pytania prejudycjalne
   Czy przepis krajowy stanowiący, że dokonanie przelewem bankowym płatności w celu uniknięcia lub ustania zaistniałej zwłoki dłużnika następuje nie z chwilą uznania na rachunku wierzyciela danej kwoty, lecz z chwilą złożenia przez dłużnika i przyjęcia przez bank polecenia przelewu, przy wystarczającym pokryciu na rachunku lub odpowiednich ramach kredytowych, jest zgodny z art. 3 ust. 1 lit. c) ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/35/WE (1) z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych?

      (1)  Dz.U. L 200, str. 35


title: Sprawa T-716/16: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2016 r. – Pfizer i Pfizer Santé Familiale/Komisja

text:
               12.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/29

         Skarga wniesiona w dniu 10 października 2016 r. – Pfizer i Pfizer Santé Familiale/Komisja
   (Sprawa T-716/16)
   (2016/C 462/38)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Pfizer Ltd (Sandwich, Wielka Brytania), Pfizer Santé Familiale (Paryż, Francja) (przedstawiciele: L. Catrain González, lawyer i E. Wright, barrister-at-law)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1140 z dnia 8 lipca 2016 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. L 189, 2016, s. 1);

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zarzut dotyczący naruszenia przez Komisję Europejską Nomenklatury scalonej poprzez niezastosowanie konkretnego przepisu przewidzianego dla klasyfikacji towarów w Ogólnych regułach interpretacji w części I rozdziału A Nomenklatury scalonej.

               —

               Komisja naruszyła prawo, stosując ogólną regułę 3 przy klasyfikacji towaru, który nie jest prima facie możliwy do sklasyfikowania do dwóch lub więcej pozycji Nomenklatury scalonej; i

               —

               Komisja naruszyła prawo po raz drugi, stosując ogólną regułę 3 b) bez zastosowania ogólnej reguły 3 a), która daje pierwszeństwo klasyfikacji do bardziej konkretnych pozycji.


title: Sprawa T-87/16 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 18 marca 2016 r. – Eurofast/Komisja [Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Dotacje — Siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) — Pisma zawierające żądanie zwrotu części przyznanych dotacji — Nota debetowa — Decyzja o potrąceniu — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru]

text:
               2.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/48

         Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 18 marca 2016 r. – Eurofast/Komisja
   (Sprawa T-87/16 R)
   ([Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Dotacje - Siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) - Pisma zawierające żądanie zwrotu części przyznanych dotacji - Nota debetowa - Decyzja o potrąceniu - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru])
   (2016/C 156/65)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Eurofast SARL (Paryż, Francja) (przedstawiciel: S. Pappas, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Delaude, J. Estrada de Solà i L. Cappelletti, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie dotyczące zasadniczo zawieszenia wykonania decyzji o potrąceniu zawartej w piśmie Komisji z dnia 17 grudnia 2015 r., skierowanym do strony skarżącej i mającym na celu odzyskanie kwoty 69 923,68 EUR należnej na podstawie umowy o udzielenie dotacji.

      Sentencja

               1)

               Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa C-476/04: Skarga wniesiona dnia 12 listopada 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

text:
               8.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/32

         Skarga wniesiona dnia 12 listopada 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-476/04)
   (2005/C 6/59)
   Język postępowania: grecki
   W dniu 12 listopada 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Marię Condou-Durande i Carmel O'Reilly ze Służby Prawnej Komisji przeciwko Republice Greckiej.
   Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

               —

               stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 32 dyrektywy Rady 2001/55/WE (1) z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między Państwami Członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami, poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez brak powiadomienia Komisji o tych przepisach.

               —

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin transpozycji dyrektywy 2001/55/WE upłynął dnia 31 grudnia 2002 r.

      (1)  Dz.U. L 212 z dnia 7 sierpnia 2001 r., str. 12.


title: Sprawa C-500/09: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2009 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

text:
               13.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 37/22

         Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2009 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-500/09)
   2010/C 37/27
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Lozano Palacios i D. Triantafyllou)

      Strona pozwana: Republika Grecka

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że kontynuując stosowanie zarządzenia ministerialnego A1/44351/3608 z dnia 12 października 2005 r., Republika Grecka naruszyła zobowiązania ciążące na niej na mocy dyrektywy 97/67/WE (1) (w zmienionym brzmieniu), w szczególności na mocy jej art. 9 ust. 1 i 2,

               —

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Republika Grecka utrudnia liberalizację rynku usług pocztowych realizowaną dyrektywą 97/67, która to dyrektywa przewiduje w tym zakresie udzielanie zezwoleń ogólnych lub koncesji indywidualnych w przejrzysty i niedyskryminacyjny sposób.
   Prawo greckie przewiduje wymóg, by autoryzowani przewoźnicy, przy udzielaniu koncesji na ciężarówki pocztowe, byli przedsiębiorstwami pocztowymi wpisanymi do odpowiedniego rejestru jako właściciele zezwolenia ogólnego. Wymaga to radykalnej restrukturyzacji sieci pocztowych i uniemożliwia przedsiębiorstwom głównym korzystanie z koncesjonariuszy, chyba że ewentualnie przekształcą się oni w przedsiębiorstwa wynajmu ciężarówek, z czym wiążą się dodatkowe koszty.
   Ponadto, Republika Grecka pozwala na wykonywanie ciężkiego transportu wyłącznie przez określone samochody ciężarowe obsługiwane przez osoby wykonujące zawód regulowany, co uniemożliwia innym przedsiębiorstwom wykonywanie tych usług.
   Republika Grecka nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia wskazanych ograniczeń.

      (1)  Dz.U. L z 21.1.1998, str. 14.


title: Sprawa T-46/08 P: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 września 2009 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Wniosek o udzielenie informacji na temat przedmiotów osobistych wysłanych z miejsca pracy do miejsca zamieszkania — Odwołanie częściowo oczywiście niedopuszczalne i częściowo oczywiście bezzasadne)

text:
               21.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/48

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 28 września 2009 r. — Marcuccio przeciwko Komisji
   (Sprawa T-46/08 P) (1)

   (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Wniosek o udzielenie informacji na temat przedmiotów osobistych wysłanych z miejsca pracy do miejsca zamieszkania - Odwołanie częściowo oczywiście niedopuszczalne i częściowo oczywiście bezzasadne)
   2009/C 282/91
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser wspierani przez adwokata A. Del Ferro)

      Przedmiot

   Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (izba pierwsza) wydanego w dniu 6 grudnia 2007 r. w sprawie F-40/06 Marcuccio przeciwko Komisji (dotychczas niepublikowanego w Zbiorze), mające na celu uchylenia tego postanowienia.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               Luigi Marcuccio zostaje obciążony obowiązkiem pokrycia własnych kosztów postępowania i kosztów poniesionych w niniejszej instancji przez Komisję.

      (1)  Dz.U C 79 z 29.3.2008.


title: Sprawa T-281/17: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2017 r. – European Dynamics Luxembourg i Evropaïki Dynamiki/Komisja

text:
               14.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/27

         Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2017 r. – European Dynamics Luxembourg i Evropaïki Dynamiki/Komisja
   (Sprawa T-281/17)
   (2017/C 269/39)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Luksemburg, Luksemburg) i Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci M. Sfyri i C.-N. Dede,)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej o udzieleniu zamówienia, dotyczącej drugiej fazy ograniczonej procedury przetargowej (oznaczenie przetargu EuropeAid/138143/DH/SER/AL) zakomunikowanej stronie skarżącej pismem strony pozwanej z dnia 6 marca 2017 r., którym strona skarżąca została poinformowana o odrzuceniu złożonej przez nią oferty i udzieleniu zamówienia innemu oferentowi;

               —

               nakazanie stronie pozwanej zapłaty na rzecz strony skarżącej odszkodowania z tytułu utraty możliwości otrzymania zamówienia w wysokości 240 000 EUR (dwustu czterdziestu tysięcy euro);

               —

               nakazanie stronie pozwanej zapłaty na rzecz strony skarżącej odszkodowania retorsyjnego w wysokości 40 000 EUR (czterdziestu tysięcy euro);

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami obsługi prawnej poniesionymi przez stronę skarżącą, a także innymi kosztami i wydatkami poniesionymi przez nią w związku z niniejszą skargą, nawet w wypadku oddalenia skargi.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez stronę pozwaną prawa zamówień publicznych Unii Europejskiej, zasad przejrzystości i równego traktowania oraz przepisów rozporządzenia finansowego poprzez zaniechanie zakomunikowania stronie skarżącej decyzji o udzieleniu zamówienia w tym samym czasie, kiedy decyzja ta została zakomunikowana pozostałym oferentom oraz odmowę zastosowania okresu zawieszenia jej wykonania. Strona skarżąca twierdzi, że działanie strony pozwanej naruszyło zasadę dobrej administracji wpływając negatywnie na jej prawo do wniesienia skutecznego środka zaskarżenia przeciwko zaskarżonej decyzji.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący zmiany specyfikacji warunków zamówienia poprzez wprowadzenie nowych warunków na kilka dni przed upłynięciem terminu składania ofert. Postępując w ten sposób strona pozwana naruszyła art. 112 rozporządzenia finansowego, ponieważ zmiany w dokumentacji zamówienia nastąpiły w wyniku kontaktów podjętych w trakcie procedury udzielenia zamówienia, a dokładnej w wyniku wyjaśnień udzielonych oferentom.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący licznych oczywistych błędów w ocenie popełnionych przez stronę pozwaną, które przedstawione są w wyciągu ze sprawozdania z oceny zakomunikowanym stronie skarżącej oraz wprowadzenia przez stronę pozwaną nowych i nieznanych kryteriów na etapie dokonywania oceny ofert.


title: Sprawa T-536/11: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – European Dynamics Luxembourg i in./Komisja (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług informatycznych opracowania i serwisu oprogramowania, doradztwa i pomocy dotyczących różnego rodzaju aplikacji — Klasyfikacja oferty jednego z oferentów w systemie kaskadowym dla poszczególnych części i klasyfikacja ofert pozostałych oferentów — Obowiązek uzasadnienia — Kryterium udzielenia zamówienia — Oczywisty błąd w ocenie — Odpowiedzialność pozaumowna)

text:
               24.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/30

         Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2015 r. – European Dynamics Luxembourg i in./Komisja
   (Sprawa T-536/11) (1)

   ((Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Świadczenie usług informatycznych opracowania i serwisu oprogramowania, doradztwa i pomocy dotyczących różnego rodzaju aplikacji - Klasyfikacja oferty jednego z oferentów w systemie kaskadowym dla poszczególnych części i klasyfikacja ofert pozostałych oferentów - Obowiązek uzasadnienia - Kryterium udzielenia zamówienia - Oczywisty błąd w ocenie - Odpowiedzialność pozaumowna))
   (2015/C 279/36)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luksemburg), European Dynamics Belgium SA (Bruksela, Belgia) i Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis, M. Dermitzakis i N. Theologou)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo S. Delaude i V. Savov, a następnie S. Delaude, pełnomocnicy, wspierani przez O. Grabera-Soudry’ego, solicitor)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej z dnia 22 lipca 2011 r. o sklasyfikowaniu skarżących, w odniesieniu do ich ofert złożonych w przetargu AO 10340 dotyczącym świadczenia usług informatycznych opracowania i serwisu oprogramowania, doradztwa i pomocy dotyczących różnego rodzaju aplikacji komputerowych (Dz.U. 2011/S 66-106099), na trzecim miejscu w systemie kaskadowym dla części nr 1, na trzecim miejscu w systemie kaskadowym dla części nr 4 oraz na drugim miejscu w systemie kaskadowym dla części nr 3, a także decyzji o udzieleniu spornych zamówień innym oferentom, w zakresie, w jakim dotyczą one ich klasyfikacji, a po drugie, żądanie odszkodowania.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA, European Dynamics Belgium SA i Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 355 z 3.12.2011.


title: Sprawa C-280/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Rzeczpospolita Polska) w dniu 4 czerwca 2010 r. — Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/23

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Rzeczpospolita Polska) w dniu 4 czerwca 2010 r. — Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu
   (Sprawa C-280/10)
   ()
   2010/C 234/37
   Język postępowania: polski

      Sąd krajowy

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. Wąsiewicz, spółka jawna

      Strona pozwana: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy podmiot w osobach przyszłych wspólników, który dokonuje wydatków inwestycyjnych przed formalną rejestracją spółki, jako podmiotu prawa handlowego oraz rejestracją dla potrzeb podatku od wartości dodanej, ma prawo po zarejestrowaniu spółki jako podmiotu prawa handlowego oraz zarejestrowaniu dla potrzeb podatku od wartości dodanej, skorzystać w związku z art. 9 oraz art. 168 i 169 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), z prawa do odliczenia podatku naliczonego poniesionego w związku z dokonanymi wydatkami inwestycyjnymi, które służą działalności opodatkowanej prowadzonej w ramach spółki?

               2)

               Czy faktura dokumentująca poniesione wydatki inwestycyjne wystawiona na wspólników, a nie spółkę, stoi na przeszkodzie realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego poniesionego w związku z dokonanymi wydatkami inwestycyjnymi, o którym mowa w pytaniu pierwszym?

      (1)  Dz. Urz. L 347 s.1


title: Sprawa T-356/10: Wyrok Sądu z dnia 28 września 2011 r. — Nike International przeciwko OHIM — Deichmann (VICTORY RED) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VICTORY RED — Wcześniejsze słowne znaki towarowe, międzynarodowy i krajowy, Victory — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               12.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/19

         Wyrok Sądu z dnia 28 września 2011 r. — Nike International przeciwko OHIM — Deichmann (VICTORY RED)
   (Sprawa T-356/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego VICTORY RED - Wcześniejsze słowne znaki towarowe, międzynarodowy i krajowy, Victory - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2011/C 331/36
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Nike International Ltd (Beaverton, Oregon, USA.) (przedstawiciel: adwokat M. de Justo Bailey)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Deichmann SE (Essen, Niemcy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 maja 2010 r. (sprawa R 1309/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Deichmann SE a Nike International Ltd.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Nike International Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.


title: Sprawa T-77/09: Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2010 r. — hofherr communikation przeciwko OHIM (NATURE WATCH) (Wspólnotowy znak towarowy — Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską — Słowny znak towarowy NATURE WATCH — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009))

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/44

         Wyrok Sądu z dnia 9 marca 2010 r. — hofherr communikation przeciwko OHIM (NATURE WATCH)
   (Sprawa T-77/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Rejestracja międzynarodowa wskazująca Wspólnotę Europejską - Słowny znak towarowy NATURE WATCH - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009))
   2010/C 113/71
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: hofherr communikation GmbH (Innsbruck, Austria) (przedstawiciel: adwokat S. Warbek)

      Strona pozwana: Urząd harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 grudnia 2008 r. (sprawa R 1410/2008-1) dotyczącą rejestracji międzynarodowej wskazującej Wspólnotę Europejską oznaczenia słownego NATURE WATCH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               hofherr communikation GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.


title: Sprawa F-53/08: Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2008 r. — Bouillez i in. przeciwko Radzie

text:
               19.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/35

         Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2008 r. — Bouillez i in. przeciwko Radzie
   (Sprawa F-53/08)
   (2008/C 183/70)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Vincent Bouillez (Overijse, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Przedmiot i opis sporu
   Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o nieawansowaniu skarżących do grupy zaszeregowania AST 7 w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2007
   Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o nieawansowaniu skarżących do grupy zaszeregowania AST 7 w ramach postępowania w sprawie awansu za rok 2007 (sesja 2007) oraz, w miarę potrzeby, decyzji o awansowaniu do tej grupy zaszeregowania, w ramach tego samego postępowania, urzędników, których nazwiska zostały ujęte na liście osób awansowanych opublikowanej w „Biuletynie pracowniczym” nr 136/07 z dnia 16 lipca 2007 r., a którzy wykonywali zadania o mniejszym stopniu odpowiedzialności niż skarżący.

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.


title: Sprawa C-99/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Lyon (Francja) w dniu 19 lutego 2016 r. Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux „CNB”, Conseil des barreaux européens „CCBE”, Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

text:
               10.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Lyon (Francja) w dniu 19 lutego 2016 r. Jean-Philippe Lahorgue/Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux „CNB”, Conseil des barreaux européens „CCBE”, Ordre des avocats du barreau de Luxembourg
   (Sprawa C-99/16)
   (2016/C 165/08)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Tribunal de grande instance de Lyon.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Jean-Philippe Lahorgue

      Strona pozwana: Ordre des avocats du barreau de Lyon, Conseil national des barreaux „CNB”, Conseil des barreaux européens „CCBE”, Ordre des avocats du barreau de Luxembourg

      Pytanie prejudycjalne

   Czy odmowa wydania modemu Réseau Privé Virtuel des Avocats (RPVA) adwokatowi prawidłowo wpisanemu na listę izby adwokackiej państwa członkowskiego, w którym zamierza wykonywać zawód adwokata w formie swobodnego świadczenia usług, jest sprzeczna z art. 4 dyrektywy 77/249/EWG (1), dlatego że stanowi środek dyskryminujący, który może utrudniać wykonywanie zawodu w formie swobodnego świadczenia usług?

      (1)  Dyrektywa Rady z dnia 22 marca 1977 r. mająca na celu ułatwienie skutecznego korzystania przez prawników ze swobody świadczenia usług (Dz.U. L 78, s. 17).


title: Sprawa T-422/08: Wyrok Sądu z dnia 12 kwietnia 2013 r. — SACEM przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Prawa autorskie dotyczące publicznego wykonania utworów muzycznych w drodze przekazu internetowego, satelitarnego i retransmisji drogą kablową — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Podział rynku geograficznego — Porozumienia dwustronne między krajowymi organizacjami zbiorowego zarządzania — Uzgodniona praktyka polegająca na wyłączeniu możliwości przyznawania licencji wieloterytorialnych i wielorepertuarowych — Dowód — Domniemanie niewinności)

text:
               1.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/33

         Wyrok Sądu z dnia 12 kwietnia 2013 r. — SACEM przeciwko Komisji
   (Sprawa T-422/08) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Prawa autorskie dotyczące publicznego wykonania utworów muzycznych w drodze przekazu internetowego, satelitarnego i retransmisji drogą kablową - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Podział rynku geograficznego - Porozumienia dwustronne między krajowymi organizacjami zbiorowego zarządzania - Uzgodniona praktyka polegająca na wyłączeniu możliwości przyznawania licencji wieloterytorialnych i wielorepertuarowych - Dowód - Domniemanie niewinności)
   2013/C 156/58
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (SACEM) (Neuilly-sur-Seine, Francja) (przedstawiciel: H. Calvet, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i E. Gippini Fournier, pełnomocnicy)

      Interwenientci popierający stronę skarżącą: Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo G. de Bergues, E. Belliard i A. L. Vendrolini, a następnie G. de Bergues i J. Gstalter, pełnomocnicy) oraz Sociedad General de Autores y Editores (SGAE) (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: R. Allendesalazar Corcho, R. Vallina Hoset i P. Hernández Arroyo, adwokaci)

      Interwenientci popierający stronę pozwaną: International Federation of the Phonographic Industry (IFPI) (Zurych, Szwajcaria) (przedstawiciele: L. Uusitalo i L. Rechardt, adwokaci), RTL Group SA (Luksemburg, Luksemburg), CLT-UFA (Luksemburg), Music Choice Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo), ProSiebenSat.1 Media AG (Unterföhring, Niemcy), Modern Times Group MTG AB (Sztokholm, Szwecja); Viasat Broadcasting UK Ltd (Londyn), Verband Privater Rundfunk und Telemedien eV (VPRT) (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo M. Hansen, É. Barbier de La Serre, adwokaci, i O. Zafar, solicitor, a następnie M. Hansen, J. Ruiz Calzado, A. Weitbrecht, adwokaci, i J. Kallaugher, solicitor)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji Komisji C(2008) 3435 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC).

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środków organizacji postępowania złożony przez Komisję Europejską zostaje oddalony.

               2)

               Stwierdza się nieważność art. 3 decyzji Komisji C(2008) 3435 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC) w zakresie, w jakim dotyczy on Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (SACEM).

               3)

               Stwierdza się nieważność art. 4 ust. 2 i 3 decyzji C(2008) 3435 wersja ostateczna w zakresie, w jakim odnosi się on do art. 3 tego aktu i w jakim dotyczy on SACEM.

               4)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               5)

               SACEM pokrywa połowę własnych kosztów, z wyjątkiem kosztów związanych z interwencjami po stronie Komisji.

               6)

               Republika Francuska pokrywa własne koszty.

               7)

               Sociedad General de Autores y Editores (SGAE) pokrywa połowę własnych kosztów.

               8)

               Komisja pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez SACEM, z wyjątkiem kosztów związanych z interwencjami po stronie Komisji, a także połowę kosztów poniesionych przez SGAE.

               9)

               International Federation of the Phonographic Industry (IFPI) pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez SACEM i związane ze swą interwencją.

               10)

               RTL Group SA, CLT-UFA, Music Choice Europe Ltd, ProSiebenSat.1 Media AG, Modern Times Group MTG AB, Viasat Broadcasting UK Ltd i Verband Privater Rundfunk und Telemedien eV (VPRT) pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez SACEM i związane z ich interwencjami.

               11)

               SACEM, Komisja, RTL Group, CLT-UFA i Music Choice Europe pokrywają własne koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

      (1)  Dz.U. C 327 z 20.12.2008.


title: Sprawa C-390/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Austria) w dniu 20 sierpnia 2012 r. — Robert Pfleger i in.

text:
               10.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 343/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Austria) w dniu 20 sierpnia 2012 r. — Robert Pfleger i in.
   (Sprawa C-390/12)
   2012/C 343/07
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Robert Pfleger, Autoart a.s., Mladen Vucicevic, Maroxx Software GmbH, Hans-Jörg Zehetner

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy wyrażona w art. 56 TFUE i w art. 15–17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) zasada proporcjonalności stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak wynikające z rozpatrywanych w postępowaniu przed sądem krajowym przepisów §§ 3–5, 14 i 21 Glücksspielgesetz (ustawy o grach hazardowych, zwanej dalej „GSpG”), które umożliwia organizowanie gier hazardowych na automatach tylko pod warunkiem — zarówno obwarowanym karami, jak i zagrożonym zastosowaniem bezpośredniej interwencji — udzielenia uprzedniego, ale dostępnego tylko w ograniczonej liczbie zezwolenia, choć do tej pory — o ile wiadomo — nie zostało wykazane przez państwo w żadnym postępowaniu sądowym ani administracyjnym, że związana z tym przestępczość lub uzależnienie od hazardu rzeczywiście stanowią istotny problem, któremu nie można zaradzić poprzez kontrolowaną ekspansję dozwolonych działalności z zakresu gier na wielu indywidualnych usługodawców, lecz jedynie poprzez kontrolowaną i związaną z tylko umiarkowaną reklamą ekspansję monopolisty (lub niewielu oligopolistów)?

               2)

               W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy wyrażona w art. 56 TFUE i w art. 15–17 karty zasada proporcjonalności stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak wynikające z §§ 52–54, 56a GSpG i § 168 Strafgesetzbuch (kodeksu karnego, zwanego dalej „StGB”), poprzez które w drodze niedookreślonych pojęć ustawowych wprowadzona zostaje w rezultacie prawie bezwyjątkowa karalność różnorodnych form tylko w dalekim stopniu zaangażowanych (i w danych okolicznościach zamieszkałych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej) osób (jak samych dystrybuujących, wydzierżawiających lub wynajmujących automaty do gier hazardowych)?

               3)

               W razie odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: czy wymogi demokratycznego państwa prawa, które w sposób oczywisty leżą u podstaw art. 16 karty, lub wymóg sprawiedliwości i skuteczności z art. 47 karty, lub nakaz przejrzystości z art. 56 TFUE, lub zakaz ponownego sądzenia i karania z art. 50 karty stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak wynikające z §§ 52–54, 56a GSpG i § 168 StGB, których wzajemne rozgraniczenie w braku jednoznacznego uregulowania ustawowego z trudem da się przewidzieć i określić ex ante dla obywatela, a w konkretnym przypadku da się ustalić dopiero w drodze wymagającego nakładów formalnego postępowania, i z którymi związane są jednak daleko idące różnice co do właściwości (organ administracyjny lub sąd), uprawnień interwencyjnych, związanej z tym w danym wypadku stygmatyzacji i pozycji procesowej (np. odwrócenia ciężaru dowodu)?

               4)

               W razie odpowiedzi przeczącej na jedno z trzech pierwszych pytań: czy art. 56 TFUE lub art. 15–17 karty lub art. 50 karty stoją na przeszkodzie karaniu osób, które pozostają w jednym z wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1 i § 2 ust. 2 GSpG bliskich związków w odniesieniu do automatów do gier hazardowych, lub zajęciu bądź konfiskacie tych urządzeń, lub zamknięciu całego przedsiębiorstwa takich osób?


title: Sprawa T-116/12: Postanowienie Sądu z dnia 20 września 2012 r. — Tioxide Europe i in. przeciwko Radzie

text:
               17.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/38

         Postanowienie Sądu z dnia 20 września 2012 r. — Tioxide Europe i in. przeciwko Radzie
   (Sprawa T-116/12) (1)

   2012/C 355/82
   Język postępowania: angielski
   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 126 z 28.4.2012.


title: Sprawa T-353/15: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2015 r. – NeXovation/Komisja

text:
               21.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/50

         Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2015 r. – NeXovation/Komisja
   (Sprawa T-353/15)
   (2015/C 311/55)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: NeXovation, Inc. (Hendersonville, USA) (przedstawiciele: adwokaci A. von Bergwelt, F. Henkel i M. Nordmann)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2014) 3634 final z dnia 1 października 2014 r. (w brzmieniu zmienionym sprostowaniem z dnia 13 kwietnia 2015 r.) w sprawie pomocy państwa SA.31550 przyznanej przez Niemcy na rzecz Nürburgring, w zakresie w jakim w decyzji tej:

               —

               stwierdzono, że sprzedaż aktywów Nürburgring GmbH, Motorsport Resort Nürburgring GmbH i Congress- und Motorsport Hotel Nürburgring GmbH nie stanowi pomocy państwa, jak wskazano w motywie 285 tiret pierwsze zaskarżonej decyzji;

               —

               stwierdzono, że sprzedaż aktywów Nürburgring GmbH, Motorsport Resort Nürburgring GmbH i Congress- und Motorsport Hotel Nürburgring GmbH nie prowadzi do ciągłości gospodarczej pomiędzy – z jednej strony – Nürburgring GmbH, Motorsport Resort Nürburgring GmbH i Congress- und Motorsport Hotel Nürburgring GmbH, a – z drugiej strony – Capricorn NÜRBURGRING Besitzgesellschaft GmbH (nowym właścicielem aktywów) lub jej spółkami zależnymi, jak wskazano w motywie 285 tiret drugie zdanie pierwsze zaskarżonej decyzji;

               —

               stwierdzono, że jakikolwiek ewentualny zwrot bezprawnej pomocy państwa nie będzie dotyczyć Capricorn NÜRBURGRING Besitzgesellschaft GmbH (nabywcy aktywów sprzedanych w wyniku przetargu) lub jej spółek zależnych, jak wskazano w art. 3 ust. 2 sentencji zaskarżonej decyzji, zgodnie z motywem 285 tiret drugie zdanie drugie zaskarżonej decyzji;

               —

               nakazanie Komisji pokrycia własnych kosztów i kosztów poniesionych przez skarżącą.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżąca podważa decyzję Komisji z dnia 1 października 2014 r. (w brzmieniu zmienionym sprostowaniem z dnia 13 kwietnia 2015 r.), w zakresie, w jakim stwierdzono w niej, że sprzedaż aktywów kompleksu Nürburgring nie stanowi pomocy państwa, że nie prowadzi ona do ciągłości finansowej/gospodarczej pomiędzy sprzedawcą a nabywcą aktywów oraz że jakikolwiek ewentualny zwrot bezprawnej pomocy państwa nie będzie dotyczyć nabywcy aktywów.
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący błędnego zastosowania przez Komisję art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ Komisja nieprawidłowo zrozumiała znaczenie otwartej, przejrzystej i niedyskryminacyjnej procedury przetargowej, w ramach której dochodzi do sprzedaży na rzecz oferenta, który przedstawi najwyższą ofertę, a także nie zbadała w odpowiedni sposób zaangażowania państwa w proces sprzedaży;

               2.

               Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania przez Komisję art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ stwierdziła ona, że umowa czasowego najmu aktywów pierścienia nie prowadzi do pomocy państwa, a sprzedawcy nie wywarli w sposób bezprawny wpływu na odsprzedaż aktywów inwestorowi rosyjskiemu;

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący błędnego zastosowania przez Komisję zasady ciągłości finansowej/gospodarczej;

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący niewszczęcia przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego;

               5.

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Komisję praw skarżącej na podstawie art. 20 ust. 2 rozporządzenia nr 659/1999;

               6.

               Zarzut szósty dotyczący naruszenia przez Komisję zasad bezstronnego i sumiennego badania;

               7.

               Zarzut siódmy dotyczący błędnego zastosowania przez Komisję art. 296 akapit drugi TFUE.


title: Sprawa T-82/16: Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2017 r. – International Gaming Projects/EUIPO – adp Gauselmann (TRIPLE EVOLUTION) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego TRIPLE EVOLUTION — Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy Evolution — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               20.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 86/26

         Wyrok Sądu z dnia 9 lutego 2017 r. – International Gaming Projects/EUIPO – adp Gauselmann (TRIPLE EVOLUTION)
   (Sprawa T-82/16) (1)

   ([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego TRIPLE EVOLUTION - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy Evolution - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2017/C 086/35)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: International Gaming Projects Ltd (Qormi, Malta) (przedstawiciele: początkowo adwokaci M. Garayalde Niño i A. Alpera Plazas, następnie M. Garayalde Niño)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Bonne, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. Koch Moreno)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 grudnia 2015 r. (sprawa R 0725/2015-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między adp Gauselmann a International Gaming Projects.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               International Gaming Projects Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 136 z 18.4.2016.


title: Sprawa C-429/10 P: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 16 maja 2011 r. — X Technology Swiss GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenie polegające na umieszczeniu koloru na części towaru — Pomarańczowy kolor palców skarpety — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b))

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/11

         Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 16 maja 2011 r. — X Technology Swiss GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   (Sprawa C-429/10 P) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Oznaczenie polegające na umieszczeniu koloru na części towaru - Pomarańczowy kolor palców skarpety - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 7 ust. 1 lit. b))
   2011/C 252/20
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: X Technology Swiss GmbH (przedstawiciele: A. Herbertz i R. Jung, Rechtsanwälte)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie T-547/08 X Technology Swiss przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 października 2008 r. oddalającą odwołanie od decyzji eksperta, którą odmówiono rejestracji oznaczenia polegającego na zabarwieniu na pomarańczowo palców skarpety jako wspólnotowego znaku towarowego dla towarów należących do klasy 25 — Charakter odróżniający oznaczenia polegającego na umieszczeniu koloru na części towaru

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone.

               2)

               X Technology Swiss GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 301 z 6.11.2010.


title: Sprawa C-284/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven Administrativen Sad (Bułgaria) w dniu 8 czerwca 2011 r. — EMS Bulgaria TRANSPORT OOD przeciwko Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite — gr. Plovdiv

text:
               13.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 238/7

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven Administrativen Sad (Bułgaria) w dniu 8 czerwca 2011 r. — EMS Bulgaria TRANSPORT OOD przeciwko Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite — gr. Plovdiv
   (Sprawa C-284/11)
   2011/C 238/12
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd krajowy

   Varhoven Administrativen Sad

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: EMS Bulgaria TRANSPORT OOD

      Strona pozwana: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia po Prihodite — gr. Plovdiv

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 179 ust. 1, art. 180 i 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz zasadę skuteczności w dziedzinie podatków pośrednich, omawianą w wyroku Trybunału z dnia 8 maja 2008 r. w sprawach połączonych C-95/07 i C-96/07 Ecotrade, należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one termin zawity taki jak w niniejszej sprawie, przewidziany w art. 72 ust. 1 ustawy o podatku VAT (w jej wersji z 2008 r.), który w § 18 przepisów przejściowych i końcowych ustawy o zmianie i uzupełnieniu ustawy o podatku VAT został przedłużony do końca kwietnia 2009 r. tylko dla odbiorców dostaw, od których podatek stał się wymagalny przed dniem 1 stycznia 2009 r., mając na uwadze okoliczności sprawy przed sądem krajowym, a mianowicie

                           —

                           wymóg prawa krajowego, iż osoba, która dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego, a nie jest zarejestrowana na podstawie ustawy o podatku VAT, powinna zarejestrować się dobrowolnie, nawet jeżeli nie spełnia warunków rejestracji obowiązkowej jako przesłanki dla wykonania prawa do odliczenia;

                           —

                           nową regulację art. 73a ustawy o podatku VAT (która weszła w życie od dnia 1 stycznia 2009 r.), zgodnie z którą prawo do odliczenia należy przyznać niezależnie od tego, czy dochowano terminu przewidzianego w art. 72 ust. 1 ustawy o podatku VAT, jeżeli podatek jest wymagalny od odbiorcy dostawy, o ile dostawa nie została utajniona i jest odnotowana w księgach rachunkowych;

                           —

                           późniejszą zmianę art. 72 ust. 1 ustawy o podatku VAT (obowiązującą od dnia 1 stycznia 2010 r.), zgodnie z którą prawo do odliczenia może być wykonane w tym okresie rozliczeniowym, w którym prawo to powstało, lub w jednym z kolejnych dwunastu okresów rozliczeniowych?

               2)

               Czy zasadę neutralności podatkowej jako zasadę podstawową, mającą znaczenie dla utworzenia i funkcjonowania wspólnego systemu podatku VAT, należy interpretować w ten sposób, że dopuszczalna jest praktyka kontroli podatkowej taka jak w sprawie przed sądem krajowym, która w wypadku stwierdzenia spóźnionego naliczenia podatku VAT nakłada karę w postaci odsetek, a ponadto karę w postaci odmowy prawa do odliczenia, w konkretnych okolicznościach, w jakich znajduje się wnosząca kasację, uwzględniając fakt, że dostawa nie została utajniona i jest odnotowana w księgach rachunkowych, administracja skarbowa dysponuje niezbędnymi informacjami, nie występuje nadużycie i nie wyrządzono szkody w budżecie?


title: Sprawa C-612/13 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – ClientEarth/Komisja Europejska (Odwołanie — Dostęp do dokumentów instytucji Unii Europejskiej — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie — Informacje dotyczące środowiska — Konwencja z Aarhus — Artykuł 4 ust. 1 i 4 — Wyjątek od prawa dostępu — Ochrona celu dochodzenia — Badania w przedmiocie transpozycji dyrektyw w dziedzinie środowiska przeprowadzone przez przedsiębiorstwo na wniosek Komisji Europejskiej — Częściowa odmowa dostępu)

text:
               21.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/4

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 lipca 2015 r. – ClientEarth/Komisja Europejska
   (Sprawa C-612/13 P) (1)

   ((Odwołanie - Dostęp do dokumentów instytucji Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie - Informacje dotyczące środowiska - Konwencja z Aarhus - Artykuł 4 ust. 1 i 4 - Wyjątek od prawa dostępu - Ochrona celu dochodzenia - Badania w przedmiocie transpozycji dyrektyw w dziedzinie środowiska przeprowadzone przez przedsiębiorstwo na wniosek Komisji Europejskiej - Częściowa odmowa dostępu))
   (2015/C 311/04)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: ClientEarth (przedstawiciel: P. Kirch, avocat)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Pignataro-Nolin, P. Costa de Oliveira i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający żądania drugiej strony postępowania: Parlement Europejski (przedstawiciele: J. Rodrigues i L. Visaggio, pełnomocnicy, Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Moore, M. Simm i A. Jensen, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Wydany przez Sąd Unii Europejskiej wyrok ClientEarth/Komisja (T-111/11, EU:T:2013:482) zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd Unii Europejskiej przyznał w nim, że Komisja Europejska mogła poprzez decyzję z dnia 30 maja 2011 r. odmówić ClientEarth, na podstawie ogólnego domniemania, pełnego dostępu do tych z badań dotyczących zgodności ustawodawstw szeregu państw członkowskich z prawem Unii w dziedzinie ochrony środowiska, które przed wydaniem tej decyzji nie doprowadziły Komisji Europejskiej do skierowania do danego państwa członkowskiego wezwania do usunięcia uchybień w rozumieniu art. 258 akapit pierwszy TFUE i w konsekwencji nie zostały włączone do akt dotyczących postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na etapie poprzedzającym wniesienie skargi.

               2)

               W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

               3)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 30 maja 2011 r. w zakresie, w jakim Komisja Europejska odmówiła w tej decyzji udzielenia ClientEarth pełnego dostępu do badań, o których mowa w pkt 1 sentencji niniejszego wyroku.

               4)

               ClientEarth i Komisja Europejska pokrywają własne koszty poniesione w postępowaniu odwoławczym i w postępowaniu w pierwszej instancji.

               5)

               Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty poniesione postępowaniu odwoławczym.

      (1)  Dz.U. C 71 z 8.3.2014.


title: Sprawa C-74/16: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 27 czerwca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Contencioso-Administrativo n° 4 de Madrid – Hiszpania) – Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania/Ayuntamiento de Getafe (Odesłanie prejudycjalne — Pomoc państwa — Artykuł 107 ust. 1 TFUE — Pojęcie „pomocy państwa” — Pojęcia „przedsiębiorstwa” i „działalności gospodarczej” — Inne przesłanki stosowania art. 107 ust. 1 TFUE — Artykuł 108 ust. 1 i 3 TFUE — Pojęcia „pomocy istniejącej” i „nowej pomocy” — Umowa z dnia 3 stycznia 1979 r. zawarta między Królestwem Hiszpanii a Stolicą Apostolską — Podatek od konstrukcji, instalacji i robót budowlanych — Zwolnienie na rzecz nieruchomości Kościoła katolickiego)

text:
               28.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 283/5

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 27 czerwca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado Contencioso-Administrativo no 4 de Madrid – Hiszpania) – Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania/Ayuntamiento de Getafe
   (Sprawa C-74/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 1 TFUE - Pojęcie „pomocy państwa” - Pojęcia „przedsiębiorstwa” i „działalności gospodarczej” - Inne przesłanki stosowania art. 107 ust. 1 TFUE - Artykuł 108 ust. 1 i 3 TFUE - Pojęcia „pomocy istniejącej” i „nowej pomocy” - Umowa z dnia 3 stycznia 1979 r. zawarta między Królestwem Hiszpanii a Stolicą Apostolską - Podatek od konstrukcji, instalacji i robót budowlanych - Zwolnienie na rzecz nieruchomości Kościoła katolickiego))
   (2017/C 283/06)
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd odsyłający

   Juzgado Contencioso-Administrativo no 4 de Madrid

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania

      Strona pozwana: Ayuntamiento de Getafe

      Sentencja

   Zwolnienie podatkowe takie jak to będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, z którego to zwolnienia korzysta kongregacja należąca do Kościoła katolickiego w odniesieniu do robót wykonanych w budynku przeznaczonym do prowadzenia działalności niemającej ściśle religijnego celu, może być objęte zakazem wyrażonym w art. 107 ust. 1 TFUE, jeżeli działalność ta ma charakter gospodarczy oraz w zakresie, w jakim ma ona taki charakter, czego sprawdzenie należy do sądu odsyłającego.

      (1)  Dz.U. C 145 z 25.4.2016.


title: Sprawa T-647/16: Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2017 r. – Camerin/Parlament (Służba publiczna — Urzędnicy — Oddelegowanie w interesie służby — Wiek przejścia na emeryturę — Wniosek o przedłużenie oddelegowania — Oddalenie wniosku — Czynność niepodlegająca zaskarżeniu — Akt przygotowawczy — Niedopuszczalność)

text:
               7.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 256/28

         Postanowienie Sądu z dnia 1 czerwca 2017 r. – Camerin/Parlament
   (Sprawa T-647/16) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnicy - Oddelegowanie w interesie służby - Wiek przejścia na emeryturę - Wniosek o przedłużenie oddelegowania - Oddalenie wniosku - Czynność niepodlegająca zaskarżeniu - Akt przygotowawczy - Niedopuszczalność))
   (2017/C 256/33)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Laure Camerin (Etterbeek, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Casado García-Hirschfeld)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Alves i M. Ecker, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na podstawie art. 270 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim z dnia 1 grudnia 2015 r. oddalającej wniosek o przedłużenie oddelegowania skarżącej po 31 grudnia 2015 r. oraz decyzji przewodniczącego grupy z dnia 15 czerwca 2016 r. oddalającej jej zażalenie.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               Laure Camerin zostaje obciążona kosztami.

      (1)  Dz.U. C 410 z 7.11.2016.


title: Sprawa T-314/17: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2017 r. – Nosio/EUIPO (MEZZA)

text:
               17.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 231/50

         Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2017 r. – Nosio/EUIPO (MEZZA)
   (Sprawa T-314/17)
   (2017/C 231/65)
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Nosio SpA (Mezzocorona, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Perani i J. Graffer)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „MEZZA” – zgłoszenie nr 14 822 506

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 1 marca 2017 r. w sprawie R 1518/2016-5

      Żądanie

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie naruszenia i błędnego zastosowania art. 43 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               uznanie proponowanego ograniczenia klasy 33, czyli „napoje alkoholowe, w tym wina i wina musujące, w butelkach lub pojemnikach o pojemności wyższej lub niższej od 0,375 litra” za dopuszczalne;

               —

               stwierdzenie naruszenia art. 75 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 1 marca 2017 r. przez Piątą Izbę Odwoławczą EUIPO w sprawie R 1518/2016-5, doręczoną w dniu 23 marca 2017 r.;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami niniejszego postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie i błędne zastosowanie art. 43 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009;

               —

               naruszenie i błędne zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-345/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2015 r. w sprawie T-169/12: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) i Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF)/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 7 lipca 2015 r. przez Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) i Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF)

text:
               21.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/33

         Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2015 r. w sprawie T-169/12: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) i Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF)/Rada Unii Europejskiej, wniesione w dniu 7 lipca 2015 r. przez Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) i Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF)
   (Sprawa C-345/15 P)
   (2015/C 311/38)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK), Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (przedstawiciele: B. Evtimov, lawyer, D. O'Keeffe, Solicitor)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Euroalliages

      Żądania wnoszącego odwołanie

   Wnoszący odwołanie zwracają się do Trybunału o:

               —

               Uchylenie wyroku Sądu;

               —

               Wydanie ostatecznego wyroku w sprawie, jeżeli stan postępowania na to pozwala;

               —

               Tytułem ewentualnym, przekazanie sprawy Sądowi w celu ponownego rozpoznania;

               —

               Obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania;

               —

               Obciążenie interwenientów ich własnymi kosztami

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnoszący odwołanie twierdzą, że Sąd przy ocenie ich zarzutów naruszył prawo UE w następujący sposób:

               —

               W pierwszym zarzucie odwołania, wnoszący odwołanie twierdzą, że Sąd błędnie zinterpretował art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (1) (podstawowego rozporządzenia antydumpingowego) oraz dokonał błędnej oceny prawnej oddalając podniesiony w pierwszej instancji zarzut, iż art. 11 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego oraz odniesienie w nim do art. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego wymagają od instytucji obliczenia marginesu dumpingu we wszystkich przeglądach okresowych dotyczących dumpingu, przez co naruszył również zasady dobrej administracji, przejrzystości i pewności prawa.

               —

               W drugim zarzucie odwołania, wnoszący odwołanie twierdzą, że Sąd dokonał błędnej interpretacji rozumowania Sądu w wyroku T-143/06 MTZ Polyfilms/Rada Unii Europejskiej.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343, s. 51)


title: Sprawa T-206/12: Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2013 r. — GRE przeciwko OHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend na czerwonym tle) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego LIBERTE american blend — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy La LIBERTAD — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               10.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 233/8

         Wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2013 r. — GRE przeciwko OHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend na czerwonym tle)
   (Sprawa T-206/12) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego LIBERTE american blend - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy La LIBERTAD - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2013/C 233/13
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (Kloster Lehnin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. Memmler i S. Schulz)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: D. Walicka, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Villiger Söhne GmbH (Waldshut-Tiengen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Pikolin i H. McKenzie)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 marca 2012 r. (sprawa R 411/2011-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Villiger Söhne GmbH a GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 209 z 14.7.2012.


title: Sprawa T-368/07: Postanowienie Sądu z dnia 19 września 2011 r. — Litwa przeciwko Komisji

text:
               19.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 340/32

         Postanowienie Sądu z dnia 19 września 2011 r. — Litwa przeciwko Komisji
   (Sprawa T-368/07) (1)

   2011/C 340/63
   Język postępowania: litewski
   Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 283 z 24.11.2007.


title: Sprawa C-186/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Hiszpania) w dniu 2 kwietnia 2007 r. — Comunidad Autónoma de Canarias przeciwko Club Náutico de Gran Canaria

text:
               9.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Canarias (Hiszpania) w dniu 2 kwietnia 2007 r. — Comunidad Autónoma de Canarias przeciwko Club Náutico de Gran Canaria
   (Sprawa C-186/07)
   (2007/C 129/14)
   Język postępowania: hiszpański
   Sąd krajowy
   Tribunal Superior de Justicia de Canarias, Hiszpania
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Club Náutico de Gran Canaria

      Strona pozwana: Comunidad Autónoma de Canarias
   Pytania prejudycjalne
   Tutejszy sąd zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym odnośnie do skutków wydanego przezeń w dniu 7 maja 1998 r. wyroku (1) w związku z art. 10.1.13 ley 20/91 de 7 de junio, de modificación de los aspectos fiscales del Régimen Económico y Fiscal de Canarias [ustawy 20/91 z dnia 7 czerwca o zmianie podatkowych aspektów systemu gospodarczego i podatkowego Wysp Kanaryjskich].

      (1)  Sprawa C-124/96 Komisja przeciwko Hiszpanii, Rec. 1998, str. I-2501.


title: Sprawa T-391/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 września 2009 r. — Alber przeciwko OHIM (Uchwyt) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Uchwyt — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 — Zasada badania stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 74 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/60

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 września 2009 r. — Alber przeciwko OHIM (Uchwyt)
   (Sprawa T-391/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Uchwyt - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 7 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009] - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94 [obecnie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 - Zasada badania stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 74 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)
   2009/C 267/105
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Alfons Alber (Verano, Włochy) (przedstawiciel: adwokat S. Schneller)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

      Przedmiot sprawy

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 sierpnia 2007 r. (sprawa R 361/2007-4) oraz na decyzję eksperta z dnia 16 stycznia 2007 r. w tej samej sprawie w zakresie dotyczącym odrzucenia zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 4396727 dla niektórych z towarów wskazanych w zgłoszeniu.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Alfons Alber zostaje obciążony kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 315 z 22.12.2007.


title: Sprawa F-27/07: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Sundholm przeciwko Komisji

text:
               26.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 117/37

         Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2007 r. — Sundholm przeciwko Komisji
   (Sprawa F-27/07)
   (2007/C 117/59)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Asa Sundholm (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie decyzji z dnia 2 czerwca 2006 r. w sprawie przyjęcia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za okres od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. w wykonaniu wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 20 kwietnia 2005 r. w sprawie T-86/04 Sundholm przeciwko Komisji;

               —

               zasądzenie od pozwanej w niniejszym postępowaniu 1 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Na poparcie swej skargi, skarżąca podnosi przede wszystkim naruszenie art. 233 WE oraz obowiązku uzasadnienia, ponieważ zaskarżona decyzja nie pozwala na zrozumienie, w jaki sposób uzasadnienie wyżej wspomnianego wyroku zostało uwzględnione.
   Ponadto, skarżąca podnosi, ze zaskarżona decyzja po pierwsze pozostaje w sprzeczności z celami realizowanymi przez nowy system oceny przebiegu kariery, a po drugie dotknięta jest wadą niespójności pomiędzy komentarzami a przyznanymi ocenami.
   Wreszcie skarżąca podnosi naruszenie prawa do obrony, ponieważ nie poinformowano jej o okolicznościach faktycznych stanowiących podstawę jej oceny ani w momencie ich zaistnienia ani w ramach postępowania w sprawie oceny.


title: Sprawa C-370/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Vestre Landsret z dnia  5 października 2005 r.  w sprawie Anklagemyndigheden przeciwko Uwe Kay Festersen

text:
               10.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Vestre Landsret z dnia 5 października 2005 r. w sprawie Anklagemyndigheden przeciwko Uwe Kay Festersen
   (Sprawa C-370/05)
   (2005/C 315/20)
   Język postępowania: duński
   W dniu 10 października 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Vestre Landsret (Dania) z dnia 5 października 2005 r. w sprawie Anklagemyndigheden przeciwko Uwe Kay Festersen.
   Vestre Landsret zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1)

               Czy przepisy art. 43 i 56 WE stoją na przeszkodzie uzależnieniu przez Państwo Członkowskie nabycia nieruchomości rolnej od spełnienia warunku polegającego na ustanowieniu przez nabywcę stałego miejsca zamieszkania na terenie tej nieruchomości?

               2)

               Czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie okoliczność, że nieruchomość gruntowa nie może stanowić samodzielnego gospodarstwa i że budynek mieszkalny znajduje się na terenie miejskim?


title: Sprawa F-111/13: Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji

text:
               1.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 31/22

         Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2013 r. — ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-111/13)
   2014/C 31/39
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat F. Moyse)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji EPSO w sprawie niedopuszczenia skarżącego do etapu selekcji konkursu EPSO/AD/231/12 (AD7) i o zakwalifikowaniu go zamiast tego do konkursu EPSO/AD/230/12 (AD5) oraz decyzji o umieszczeniu go na liście rezerwy kadrowej ww. konkursu AD5 oraz przyznanie odszkodowania i zadośćuczynienia.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 16 lipca 2012 r., 3 września 2012 r., 3 grudnia 2012 r., z 13 lutego 2013 r., 15 marca 2013 r. i w razie potrzeby decyzji oddalających zażalenia skarżącego z dni 21 sierpnia 2013 r. i 2 października 2013 r.;

               —

               Zasądzenie od Komisji odszkodowania na rzecz skarżącego, szacowanego na 300 580 EUR;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa T-555/13: Postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2014 r. — MHCS przeciwko OHIM — Compañía Vinícola del Norte de España (ICE IMPERIAL)

text:
               8.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 71/28

      Postanowienie Sądu z dnia 10 stycznia 2014 r. — MHCS przeciwko OHIM — Compañía Vinícola del Norte de España (ICE IMPERIAL)
      (Sprawa T-555/13) (1)

      (2014/C 71/53)
      Język postępowania: angielski
      Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 377 z 21.12.2013.


title: Sprawa T-412/06: Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM

text:
               24.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 42/41

         Skarga wniesiona w dniu 29 grudnia 2006 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM
   (Sprawa T-412/06)
   (2007/C 42/72)
   Język skargi: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Vitro Corporativo, S.A. de C.V. (przedstawiciel: J. Botella Reyena, abogado)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: VKR Holding A.S.
   Żądania strony skarżącej

               —

               wydanie orzeczenia, na mocy którego wspólnotowy znak towarowy VITRO zostanie dopuszczony do rejestru dla towarów z klasy 19.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Vitro” (zgłoszenie nr 2.669.521) dla towarów i usług z klas 1, 7, 8, 9, 11, 12, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 27, 30, 35, 39, 40, 41, 42 i 43.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: VKR Holding A.S.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowne znaki towarowe — duński (nr 1956 1415 VR), niemiecki (nr 725.452), brytyjski (nr 1.436.897) i wspólnotowy (nr 651.745) „VITRAL” dla towarów należących między innymi do klasy 19 (szkło budowlane, szkło do okien, szkła ochronne i izolacyjne), w stosunku do których skierowano sprzeciw.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia dla towarów z klasy 19

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego


title: Sprawa T-186/05: Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2005 r. przez Alenia Marconi Systems S.p.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               3.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/44

         Skarga wniesiona w dniu 10 maja 2005 r. przez Alenia Marconi Systems S.p.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-186/05)
   (2005/C 217/97)
   Język postępowania: włoski
   W dniu 10 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga spółki Alenia Marconi Systems S.p.A., z siedzibą w Rzymie, reprezentowanej przez Francesca Sciaudone, avvocato, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               1)

               ustalenie odpowiedzialności deliktowej Komisji wynikającej z przyjęcia przez nią decyzji z dnia 12 lutego 2004 r.;

               2)

               ustalenie poniesienia przez skarżącą wskutek rzeczonej decyzji szkody oszacowanej na 72,2 miliony euro;

               3)

               zasądzenie od Komisji świadczenia pieniężnego tytułem naprawienia powyższej szkody wraz z odsetkami i ewentualnymi odsetkami za zwłokę;

               4)

               obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Niniejsza skarga zmierza do zasądzenia od Komisji świadczenia pieniężnego celem naprawienia powstałej z tytułu odpowiedzialności deliktowej szkody, którą skarżąca poniosła w wyniku wynikającego z przyjęcia decyzji z dnia 12 lutego 2004 r niewłaściwego wywiązania się przez pozwaną z obowiązków nadzoru ciążących na niej w dziedzinie kontroli stosowania wspólnotowych zasad konkurencji. Mocą tej decyzji nieuwzględnione zostało doniesienie złożone przez ówczesną spółkę Alenia Difesa, będącą oddziałem spółki FINMECCANICA S.p.A., z powodu domniemanego braku przesłanek stosowania wspólnotowych zasad w dziedzinie konkurencji do Eurocontrol oraz braku wystarczających danych stanowiących dowód nadużyć będących przedmiotem doniesienia.
   Ta sama decyzja została zaskarżona przez skarżącą w trybie skargi o stwierdzenie nieważności (1).
   Na poparcie swych żądań skarżąca powołuje się na naruszenie przepisu art. 82 Traktatu w zakresie oceny jego stosowania do Eurocontrol, na niewywiązanie się przez pozwaną z obowiązków w zakresie kontroli stosowania zasad konkurencji, na naruszenie obowiązku bezstronnego i sumiennego zbadania doniesienia, na naruszenie praw skarżącej jako podmiotu składającego doniesienie oraz na naruszenie zasady rozsądnego czasu trwania postępowania administracyjnego.

      (1)  Sprawa T-155/04 Alenia Marconi Systems Przeciwko Komisji (Dz.U. C 179, z 10.7.04, str. 11).


title: Sprawa T-94/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Athinaïki Techniki SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               30.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/40

         Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Athinaïki Techniki SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-94/05)
   (2005/C 106/80)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 18 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Athinaïki Techniki SA z siedzibą w Neo Iraklio-Ateny (Grecja), reprezentowanej przez adwokata Spyrosa A. Papuasa, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.
   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               1)

               stwierdzenie nieważności decyzji Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji, doręczonej skarżącej pismem w dniu 2 grudnia 2004 r., w sprawie oddalenia zażalenia skarżącej dotyczącego pomocy państwa udzielonej przez Republikę Grecką konsorcjum Hyatt Regency w ramach zamówienia publicznego „Casino Mont Parnès”,

               2)

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca podnosi w swojej skardze po pierwsze, że Komisja uchybiła swojemu obowiązkowi do wszczęcia formalnej procedury dochodzenia na podstawie art. 88 ust. 2 WE i art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
   Po drugie skarżąca zarzuca Komisji, że zaskarżona decyzji jest pod wieloma względami niewystarczająco uzasadniona. W tym kontekście skarżąca podnosi, że Komisja nie przedstawia żadnych argumentów uzasadniających niewystępowanie poważnych trudności oceny, ani też nie wyjaśnia, dlaczego nie uwzględniła niektórych kluczowych dokumentów. Ponadto zaskarżona decyzja opiera się wyłącznie na analizie Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego, w której stwierdzono jedynie, że teksty prawa wspólnotowego nie znajdują zastosowania w niniejszym przypadku. Wreszcie skarżąca uważa, że decyzja w sprawie nieuznania przedmiotowych środków za pomoc państwa jest też niewystarczająco uzasadniona i z tego powodu narusza również art. 87 ust. 1 WE.


title: Sprawa C-544/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 23 listopada 2010 r. — Deutsches Weintor eG przeciwko Land Rheinland-Pfalz

text:
               5.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 72/2

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 23 listopada 2010 r. — Deutsches Weintor eG przeciwko Land Rheinland-Pfalz
   (Sprawa C-544/10)
   2011/C 72/03
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bundesverwaltungsgericht

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Deutsches Weintor eG

      Strona pozwana: Land Rheinland-Pfalz

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy do opatrzenia oświadczeniem zdrowotnym w rozumieniu art. 4 ust. 3 zdanie pierwsze w związku z art. 2 ust. 2 pkt 5 albo art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (1), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. (2), konieczne jest, aby żywność miała korzystne działanie odżywcze lub fizjologiczne zmierzające do długotrwałego polepszenia kondycji fizycznej, czy wystarczy także przejściowe działanie, mianowicie ograniczone do okresu spożywania i trawienia żywności?

               2)

               W przypadku, gdy nawet oświadczenie o przejściowym korzystnym działaniu może mieć charakter oświadczenia zdrowotnego:
               Czy dla przyjęcia, że takie działanie wynika z braku albo z obniżonej zawartości danej substancji w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a) i motywu 15 tego rozporządzenia, wystarczy, aby oświadczenie polegało jedynie na poinformowaniu, iż w konkretnym przypadku działanie żywności tego rodzaju, na ogół odczuwane jako niekorzystne, jest niewielkie?

               3)

               W przypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej:
               Czy jest zgodne z art. 6 ust. 1 akapit pierwszy traktatu o Unii Europejskiej w brzmieniu z dnia 13 grudnia 2007 r. w związku z art. 15 ust. 1 (wolność wyboru zawodu) oraz art. 16 (wolność prowadzenia działalności gospodarczej) karty praw podstawowych Unii Europejskiej w brzmieniu z dnia 12 grudnia 2007 r. (3), nałożenie na producenta albo dystrybutora wina bezwzględnego zakazu reklamowania rodzaju żywności takiego jak rozpatrywany w niniejszej sprawie przy użyciu oświadczenia zdrowotnego, nawet jeśli to oświadczenie jest prawdziwe?

      (1)  Dz.U. L 404, s. 9

      (2)  Dz.U. L 37, s. 16

      (3)  Dz.U. C 303, s. 1


title: Sprawa C-179/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 2 lutego 2012 r. w sprawie T-77/08 The Dow Chemical Company przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 16 kwietnia 2012 r. przez The Dow Chemical Company

text:
               23.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 184/5

         Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 2 lutego 2012 r. w sprawie T-77/08 The Dow Chemical Company przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 16 kwietnia 2012 r. przez The Dow Chemical Company
   (Sprawa C-179/12 P)
   2012/C 184/09
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: The Dow Chemical Company (przedstawiciele: D. Schroeder i R. Polley, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uchylenie decyzji Sądu Unii Europejskiej wydanego w sprawie T-77/08 w zakresie, w jakim oddala on żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2007 r. wydanej w sprawie COMP/38629 ze zmianami wprowadzonymi decyzją Komisji C(2008) 2974 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2008 r. w zakresie, w jakim dotyczy ona wnoszącej odwołanie;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2007 r. wydanej w sprawie COMP/38629 ze zmianami wprowadzonymi decyzją Komisji C(2008) 2974 wersja ostateczna z dnia 23 czerwca 2008 r. w zakresie, w jakim dotyczy ona wnoszącej odwołanie;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, uchylenie decyzji Sądu Unii Europejskiej wydanego w sprawie T-77/08 w zakresie, w jakim oddala on żądanie znacznego obniżenia kwoty nałożonej na wnoszącą odwołanie grzywny;

               —

               znaczne obniżenie kwoty nałożonej na wnoszącą odwołanie grzywny;

               —

               nakazanie Komisji pokrycia poniesionych przez the Dow Chemical Company w związku z niniejszą sprawą kosztów; oraz

               —

               podjęcie wszelkich innych działań, jakie Trybunał uzna za właściwe.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsze odwołanie opiera się na dwóch zarzutach. Zgodnie z pierwszym z nich Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo przypisując naruszenie wnoszącej odwołanie. Ze względu na to, że wnosząca odwołanie nie wywierała decydującego wpływu na DuPont Dow Elastomers (DDE), przedsięwzięcia typu joint venture z EI du Pont de Nemours and Company, nie uczestniczyła ona w popełnionym przez DDE naruszeniu. Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo dokonując błędnej wykładni związanych ze sprawą pojęć tej samej jednostki gospodarczej, jednego przedsiębiorstwa oraz wywierania decydującego wpływu. Zgodnie z drugim zarzutem Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo w zakresie dotyczącym podniesienia w celu odstraszenia o 10 % kwoty nałożonej na wnoszącą odwołanie grzywny. Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo uznając, że Komisja nie naruszyła w tym względzie zasady równości traktowania.


title: Sprawa T-65/07: Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2007 r. , Agencja Wydawnicza Technopol przeciwko OHIM — ( 250 )

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/51

         Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2007 r., Agencja Wydawnicza Technopol przeciwko OHIM — („250”)
   (Sprawa T-65/07)
   (2007/C 95/103)
   Język postępowania: polski
   Strony

      Strona skarżąca: Agencja Wydawnicza Technopol, Sp. z o. o. (Częstochowa, Rzeczpospolita Polska) (przedstawiciel: radca prawny D. Rzążewska)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie w całości nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 grudnia 2006 r., Nr R 1034/2006-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: znak słowny „250 ”dla towarów zawartych w klasie 16

      Decyzja eksperta: odmowa rejestracji

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: błędne zastosowanie przepisów art. 7, ust. 1 b) i c) rozporządzenia Nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1), jako że według skarżącej oznaczenie „250 ”nie jest ani opisowe ani niewyróżniające dla wskazanych towarów.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) Nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r., Dz.U. L 11, str. 1.


title: Sprawa C-243/05 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2006 r. — Agraz, SA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wspólna organizacja rynków przetworów owocowych i warzywnych — Pomoc z tytułu produkcji przetworów z pomidorów — Metoda obliczania kwoty pomocy — Pozaumowna odpowiedzialność — Wspólnoty — Bezsprzeczna szkoda)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/13

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 listopada 2006 r. — Agraz, SA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-243/05 P) (1)

   (Wspólna organizacja rynków przetworów owocowych i warzywnych - Pomoc z tytułu produkcji przetworów z pomidorów - Metoda obliczania kwoty pomocy - Pozaumowna odpowiedzialność - Wspólnoty - Bezsprzeczna szkoda)
   (2006/C 326/28)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Agraz, SA, z siedzibą w Madrycie (Hiszpania), Agrícola Conservera de Malpica, SA, z siedzibą w Toledo (Hiszpania), Agridoro Soc. coop. arl, z siedzibą w Pontenure (Włochy), Alfonso Sellitto SpA, z siedzibą w Mercato San Severino (Włochy), Alimentos Españoles, Alsat, SL, z siedzibą w Don Benito, Badajoz (Hiszpania), AR Industrie Alimentari SpA, z siedzibą w Angri (Włochy), Argo Food — Packaging & Innovation Co. SA, z siedzibą w Serres (Grecja), Asteris SA, z siedzibą w Atenach (Grecja), Attianese Srl, z siedzibą w Nocera Superiore (Włochy), Audecoop Distillerie Arzens — Techniques séparatives (AUDIA), z siedzibą w Bram (Francja), Benincasa Srl, z siedzibą w Angri, Boschi Luigi e Figli SpA, z siedzibą w Fontanellato (Włochy), CAS SpA, z siedzibą w Castagnaro (Włochy), Calispa SpA, z siedzibą w Castel San Giorgio (Włochy), Campil — Agro Industrial do Campo do Tejo, Lda, z siedzibą w Cartaxo (Portugalia), Campoverde Srl, z siedzibą w Nocelleto di Carinola (Włochy), Carlo Manzella & C. Sas, z siedzibą w Castel San Giovanni (Włochy), Carnes y Conservas Españolas SA, z siedzibą w Mérida (Hiszpania), CO.TRA.PO Soc. coop. arl., spółka w upadłości, z siedzibą w Adria (Włochy), Columbus Srl, z siedzibą w Parmie (Włochy), Compal — Companhia Produtora de Conservas Alimentares, SA, z siedzibą w Almeirim (Portugalia), Conditalia Srl, z siedzibą w Nocera Superiore, Conservas El Cidacos, SA, z siedzibą w Autol (Hiszpania), Conservas Elagón, SA, z siedzibą w Coria (Hiszpania), Conservas Martinete, SA, z siedzibą w Puebla de la Calzada (Hiszpania), Conservas Vegetales de Extremadura, SA, z siedzibą w Villafranco del Guadiana (Hiszpania), Conserve Italia Soc. coop. arl, z siedzibą w San Lazzaro di Savena (Włochy), Conserves France SA, z siedzibą w Nîmes (Francja), Conserves Guintrand SA, z siedzibą w Carpentras (Francja), Conservificio Cooperativo Valbiferno Soc. coop. arl, z siedzibą w Guglionesi (Włochy), Consorzio Casalasco del Pomodoro Soc. coop. arl, z siedzibą w Rivarolo del Re ed Uniti (Włochy), Consorzio Padano Ortofrutticolo (Copador) Soc. coop. arl, z siedzibą w Collecchio (Włochy), Copais Food and Beverage Company SA, z siedzibą w Nea Ionia (Grecja), Tin Industry D. Nomikos SA, z siedzibą w Marousi (Grecja), Davia Srl, z siedzibą w Gragnano (Grecja), De Clemente Conserve Srl, z siedzibą w Fisciano (Włochy), De.Con Srl, z siedzibą w Scafati (Włochy), Desco SpA, z siedzibą w Terracina (Włochy), Di Leo Nobile SpA — Industria Conserve Alimentari, z siedzibą w Castel San Giorgio, Ditta Emilio Marotta, z siedzibą w Sant'Antonio Abate (Włochy), E. & O. von Felten SpA, z siedzibą w Fontanini (Włochy), Elais SA, z siedzibą w Atenach, Emiliana Conserve Srl, z siedzibą w Busseto (Włochy), Enrico Perano & Figli Spa, z siedzibą w San Valentino Torio (Włochy), FIT — Fomento da Indústria do Tomate, SA, z siedzibą w Águas de Moura (Portugalia), Faiella & C. Srl, z siedzibą w Scafati, Feger di Gerardo Ferraioli SpA, z siedzibą w Angri, Fratelli D'Acunzi Srl, z siedzibą w Nocera Superiore, Fruttagel Soc. coop. arl, z siedzibą w Alfonsine (Włochy), Giaguaro SpA, z siedzibą w Sarno (Włochy), Giulio Franzese Srl, z siedzibą w Carbonara di Nola (Włochy), Greci Geremia & Figli SpA, z siedzibą w Parmie, Greci — Industria Alimentare SpA, z siedzibą w Parmie, Greek Canning Co. SA „Kyknos”, z siedzibą w Nauplie (Grecja), „Grilli Paolo & Figli Sas” di Grilli Enzo e Togni Selvino, z siedzibą w Gambettola (Włochy), Heinz Iberica, SA, z siedzibą w Alfaro (Hiszpania), IAN — Industrias Alimentarias de Navarra, SA, z siedzibą w Vilafranca (Hiszpania), Indústrias de Alimentação Idal, Lda., z siedzibą w Benavente (Portugalia), Industrie Rolli Alimentari SpA, z siedzibą w Roseto degli Abruzzi (Włochy), Italagro — Indústria de Transformação de Produtos Alimentares, SA, z siedzibą w Castanheira do Ribatejo (Portugalia), La Cesenate Conserve Alimentari SpA, z siedzibą w Cesena (Włochy), La Doria SpA, z siedzibą w Angri, La Dorotea di Giuseppe Alfano & C. Srl, z siedzibą w Sant'Antonio Abate, La Rosina Srl, z siedzibą w Angri, Le Quattro Stelle Srl, z siedzibą w Angri, Louis Martin Production SAS, z siedzibą w Monteux (Francja), Menu Srl, z siedzibą w Medolla (Włochy), Mutti SpA, z siedzibą w Montechiarugolo (Włochy), National Conserve Srl, z siedzibą w Sant'Egidio del Monte Albino (Włochy), Nestlé España SA, z siedzibą w Miajadas (Hiszpania), Nuova Agricast Srl, z siedzibą w Verignola (Włochy), Pancrazio SpA, z siedzibą w Cava De' Tirreni (Włochy), Pecos SpA, z siedzibą w Castel San Giorgio, Pomagro Srl, z siedzibą w Fisciano (Włochy), Raffaele Viscardi Srl, z siedzibą w Scafati, Rodolfi Mansueto SpA, z siedzibą w Ozzano Taro, Salvati Mario & C. SpA, z siedzibą w Mercato San Severino, Sefa Srl, z siedzibą w Nocera Superiore, Serraiki Konservopia Oporokipeftikon Serko SA, z siedzibą w Serres, A.R.P. — Agricoltori Riuniti Piacentini Soc. coop. arl, z siedzibą w Gariga di Podenzano (Włochy), Sociedade de Industrialização de Produtos Agrícolas — Sopragol, SA, z siedzibą w Mora (Portugalia), Spineta SpA, z siedzibą w Pontecagnano Faiano (Włochy), Star Stabilimento Alimentare SpA, z siedzibą w Agrate Brianza (Włochy), Sugal Alimentos SA, z siedzibą w Azambuja (Portugalia), Sutol — Indústrias Alimentares, Lda, z siedzibą w Alcácer do Sal (Portugalia), Tomsil — Sociedade Industrial de Concentrado de Tomate, SA, z siedzibą w Ferreira do Alentejo (Portugal), Zanae — Nicoglou levures de boulangerie, Industrie commerce alimentaire SA, z siedzibą w Salonikach (Grecja), (przedstawiciele: J.L. da Cruz Vilaça i D. Choussy, adwokaci)

      Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Nolin, F. Clotuche-Duvieusart i L. Visaggio, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie Agraz i in. przeciwko Komisji (T-285/03), w którym Sąd oddalił skargę o odszkodowawczą wnoszących odwołanie zmierzającą do naprawienia szkody jaką rzekomo ponieśli oni z powodu przyjętej metody obliczania kwoty pomocy z tytułu produkcji przewidzianej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1519/2000 z dnia 12 lipca 2000 r. określającym cenę minimalną oraz wartość pomocy z tytułu produkcji przetworów z pomidorów w roku gospodarczym 2000/2001 (Dz.U. L 174, str. 29)
   Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie Agraz i in. przeciwko Komisji zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddala on skargi wnoszących niniejsze odwołanie z powodu braku bezsprzecznego charakteru poniesionej przez nich szkody oraz w zakresie, w jakim, w konsekwencji, obciąża ich pięcioma szóstymi własnych kosztów a Komisję kosztami własnymi oraz jedną szóstą kosztów skarżących.

               2)

               Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.

               3)

               Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 193 z 6.8.2005.