title: Sprawa C-294/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 1 lipca 2020 r. – GE Auto Service Leasing GMBH / Tribunal Económico Administrativo Central

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/10

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional (Hiszpania) w dniu 1 lipca 2020 r. – GE Auto Service Leasing GMBH / Tribunal Económico Administrativo Central
      (Sprawa C-294/20)
      (2020/C 320/13)
      Język postępowania: hiszpański

         Sąd odsyłający

      Audiencia Nacional

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: GE Auto Service Leasing GMBH

         Strona przeciwna: Tribunal Económico Administrativo Central

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy należy uznać za zgodną z prawem sytuację, w której podatnik, po wielokrotnym wezwaniu go przez organ podatkowy do udowodnienia spełnienia przesłanek prawa do zwrotu, nie spełni tego żądania bez żadnego racjonalnego uzasadnienia, a po otrzymaniu decyzji odmownej w przedmiocie zwrotu odwleka złożenie dokumentów do momentu postępowania odwoławczego lub sądowego?

                  2)

                  Czy można uznać za nadużycie prawa sytuację, w której podatnik nie przekazuje organom podatkowym niezbędnych informacji, na których opiera swoje prawo, kiedy jest do tego uprawniony i wzywany, przy czym nie czyni tego bez uzasadnionej przyczyny, a następnie przekazuje te informacje dobrowolnie organowi odwoławczemu lub sądowi?

                  3)

                  Czy podatnik niemający siedziby [w państwie członkowskim zwrotu] traci prawo do zwrotu ze względu na to, że nie dostarczył w wyznaczonym terminie bez racjonalnego uzasadnienia odpowiednich informacji w celu wykazania swojego prawa do zwrotu lub ze względu na to, że dopuścił się nadużycia, gdy upłynie określony w przepisach lub wyznaczony mu termin, a organ podatkowy wyda decyzję o odmowie zwrotu?


title: Sprawa C-346/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 28 lipca 2020 r. – UW / Ryanair DAC

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/10

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 28 lipca 2020 r. – UW / Ryanair DAC
      (Sprawa C-346/20)
      (2020/C 320/14)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Amtsgericht Hamburg

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: UW

         Strona przeciwna: Ryanair DAC

         Pytanie prejudycjalne

      Czy art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295//91 (1) należy interpretować w ten sposób, że duże opóźnienie lotu może być „spowodowane” nadzwyczajnymi okolicznościami również wówczas, gdy okoliczności te powstały poprzedniego dnia w trakcie wcześniejszego lotu statku powietrznego zaplanowanego do obsługi połączenia?
      Postanowieniem Trybunału z dnia 6 sierpnia 2020 r. sprawa została wykreślona z rejestru Trybunału.

         (1)  Dz.U. 2004, L 46, s. 1.


title: Sprawa C-354/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 31 lipca 2020 r. – europejski nakaz aresztowania wydany wobec L; druga strona postępowania: Openbaar Ministerie

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/11

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 31 lipca 2020 r. – europejski nakaz aresztowania wydany wobec L; druga strona postępowania: Openbaar Ministerie
      (Sprawa C-354/20)
      (2020/C 320/15)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Rechtbank Amsterdam

         Strony w postępowaniu głównym

         Europejski nakaz aresztowania wydany wobec: L

         Druga strona postępowania: Openbaar Ministerie

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy decyzja ramowa 2002/584/WSiSW (1), art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE lub art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej rzeczywiście stoją na przeszkodzie temu, by wykonujący nakaz organ sądowy wykonał ENA wydany przez sąd wydającego nakaz państwa członkowskiego, którego ustawodawstwo krajowe po wydaniu tego ENA zostało zmienione w taki sposób, że sąd ten nie spełnia już wymogów skutecznej ochrony sądowej/skutecznego środka prawnego, ponieważ ustawodawstwo to nie gwarantuje już niezawisłości tego sądu?

                  2)

                  Czy decyzja ramowa 2002/584/WSiSW oraz art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej rzeczywiście stoją na przeszkodzie temu, by wykonujący nakaz organ sądowy wykonał ENA, jeśli ustalił on, że w wydającym nakaz państwie członkowskim w stosunku do każdego podejrzanego – a zatem także w stosunku do osoby, której dotyczy wniosek – istnieje rzeczywiste ryzyko naruszenia prawa podstawowego do niezawisłego sądu bez względu na to, które sądy tego państwa członkowskiego są właściwymi do prowadzenia postępowania wobec osoby, której dotyczy wniosek, jak również niezależnie od jej sytuacji osobistej, charakteru przestępstwa, za które jest ścigana oraz kontekstu faktycznego, na którym opiera się ENA, które to rzeczywiste ryzyko wiąże się z faktem, iż sądy wydającego nakaz państwa członkowskiego nie są już niezawisłe ze względu na systemowe lub ogólne nieprawidłowości?

                  3)

                  Czy decyzja ramowa 2002/584/WSiSW oraz art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej rzeczywiście stoją na przeszkodzie temu, by wykonujący nakaz organ sądowy wykonał ENA, jeśli ustalił on, że:

                              —

                              w wydającym nakaz państwie członkowskim w stosunku do każdego podejrzanego istnieje rzeczywiste ryzyko naruszenia prawa podstawowego do rzetelnego procesu sądowego, które to ryzyko wiąże się z systemowymi lub ogólnymi nieprawidłowościami wpływającymi na niezawisłość władzy sądowniczej tego państwa członkowskiego,

                              —

                              owe systemowe i ogólne nieprawidłowości nie tylko mogą zatem nieść ze sobą negatywne skutki, ale i faktycznie je ze sobą niosą dla tych sądów owego państwa członkowskiego, które są właściwe do prowadzenia postępowania wobec osoby, której dotyczy wniosek, i

                              —

                              istnieją w związku z tym poważne i sprawdzone [oparte na faktach] powody by przypuszczać, że osoba, której dotyczy wniosek, jest narażona na rzeczywiste ryzyko naruszenia jej prawa podstawowego do niezawisłego sądu, a tym samym istotnej treści prawa podstawowego do rzetelnego procesu sądowego,

                        nawet jeśli osoba, której dotyczy wniosek – poza owymi systemowymi i ogólnymi nieprawidłowościami – nie wyraziła żadnych szczególnych obaw i nawet jeśli sytuacja osobista tej osoby, charakter przestępstwa, za które jest ścigana, oraz kontekst faktyczny, na którym opiera się ENA – poza owymi systemowymi i ogólnymi nieprawidłowościami – nie stanowią podstaw do obaw o to, że na prowadzone przeciwko niej postępowanie karne mogą być wywierane konkretne naciski lub wpływy ze strony władzy wykonawczej lub ustawodawczej?

         (1)  Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. L 190, 2002 r., s. 1; polskie wydanie specjalne: rozdział 19, tom 6, s. 34–51).


title: Sprawa C-359/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 13 maja 2020 r. w sprawie T-195/18, Talanton AE/Komisja, wniesione w dniu 31 lipca 2020 r. przez Talanton AE – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/12

      Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 13 maja 2020 r. w sprawie T-195/18, Talanton AE/Komisja, wniesione w dniu 31 lipca 2020 r. przez Talanton AE – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon
      (Sprawa C-359/20 P)
      (2020/C 320/16)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Wnosząca odwołanie: Talanton AE – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon (przedstawiciele: K. Damis, M. Angelopoulos, adwokaci)

         Druga strona postępowania: Komisja Europejska

         Żądania wnoszącej odwołanie

      Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

                  —

                  uchylenie w całości wyroku Sądu z dnia 13 maja 2020 r. w sprawie T-195/18, Talanton AE – Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon/Komisja,

                  —

                  uwzględnienie skargi wnoszącej odwołanie z dnia 16 marca 2018 r.,

                  —

                  oddalenie żądania wzajemnego strony pozwanej w pierwszej instancji,

                  —

                  obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji kosztami poniesionymi przez wnoszącą odwołanie.

         Zarzuty i główne argumenty

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa – błędne zastosowanie zasady dobrej wiary przy wykonywaniu spornej umowy i naruszenie zasady pewności prawa, w myśl której instytucje Unii są zobowiązane wykonywać swoje kompetencje w rozsądnym terminie.

                              —

                              W części pierwszej zarzutu pierwszego wnosząca odwołanie zarzuca, że Sąd przyjął błędną wykładnię treści zasady rozsądnego terminu i nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

                              —

                              W części drugiej zarzutu pierwszego wnosząca odwołanie twierdzi, że zarówno czas trwania postępowania, jak i stanowisko zajmowane przez Komisję w toku postępowania wzbudziły u niej uzasadnione oczekiwania, iż nie zostaną na nią nałożone korekty finansowe.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa – błędne zastosowanie zasady dobrej wiary z naruszeniem przepisów dotyczących podwykonawstwa w ramach kontroli Komisji.

                              —

                              Sąd dopuścił się naruszenia prawa, ponieważ nie zastosował prawidłowo art. 134 belgijskiego kodeksu cywilnego, zgodnie z jego wykładnią dokonaną przez belgijski sąd kasacyjny.


title: Sprawa C-364/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 14 maja 2020 r. w sprawie T-282/18, Bernis i in. / SRB, wniesione w dniu 4 sierpnia 2020 r. przez Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA i Cassandra Holding Company SIA

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/13

      Odwołanie od wyroku Sądu (dziesiąta izba) wydanego w dniu 14 maja 2020 r. w sprawie T-282/18, Bernis i in. / SRB, wniesione w dniu 4 sierpnia 2020 r. przez Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA i Cassandra Holding Company SIA
      (Sprawa C-364/20 P)
      (2020/C 320/17)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA, Cassandra Holding Company SIA (przedstawiciel: O.H. Behrends, Rechtsanwalt)

         Druga strona postępowania: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB), Europejski Bank Centralny (EBC)

         Żądania wnoszącego odwołanie

                  —

                  uchylenie postanowienia Sądu;

                  —

                  uznanie skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną;

                  —

                  przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności;

                  —

                  obciążenie EBC kosztami niniejszego odwołania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnoszą następujące zarzuty.
      Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez powołanie się na okoliczność, że rozporządzenie nr 806/2014 (1) nie zawiera żadnego przepisu przewidującego likwidację instytucji kredytowej w okolicznościach takich jak w niniejszym sporze. Wnoszący odwołanie podnoszą, że aspekt ten dotyczy zgodności z prawem zaskarżonych decyzji SRB z dnia 23 lutego 2018 r., a zatem ich zasadności, podczas gdy dopuszczalność skargi zależy jedynie od sposobu, w jaki SRB rzeczywiście działała (a nie od sposobu, w jaki powinna była działać).
      Zarzut drugi dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez stwierdzenie, że okoliczność, iż sąd luksemburski oddalił wniosek o rozwiązanie i likwidację ABLV Luxembourg złożony przez luksemburski krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, popiera jego stwierdzenie niedopuszczalności skargi. Odrzucenie decyzji instytucji europejskiej przez sąd krajowy nie czyni tej decyzji nieistniejącą i nie eliminuje konieczności stwierdzenia jej nieważności przez sądy europejskie.
      Zarzut trzeci dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez przyjęcie, że okoliczność, iż likwidacja ABLV Bank była dobrowolna w prawie łotewskim, ma znaczenie, jeżeli – jak potwierdza Sąd – likwidacja ta została zarządzona decyzjami SRB.
      Zarzut czwarty dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez przyjęcie, że wykluczony jest wystarczająco bezpośredni skutek prawny na tej podstawie, że wykonanie zaskarżonych decyzji wiąże się z zastosowaniem prawa krajowego. Zastosowanie prawa krajowego w kontekście wykonania jest nieistotne, jeżeli domniemany skutek prawny aktu jest regulowany prawem Unii.
      Zarzut piąty dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez stwierdzenie, że dla zastosowania art. 263 TFUE istotna jest okoliczność, iż wdrożenie aktu jest indywidualne dla danego kraju.
      Zarzut szósty dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez przyjęcie, że wszelki zakres swobodnego uznania władz krajowych w ramach wdrażania wyklucza bezpośredni skutek prawny.
      Zarzut siódmy dotyczy tego, że Sąd oparł się na błędnym zrozumieniu pojęcia „przepisów przejściowych”, które zostało rozwinięte w orzecznictwie.
      Zarzut ósmy dotyczy wyciągnięcia przez Sąd błędnych wniosków z samej formy zaskarżonych aktów.
      Zarzut dziewiąty dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez niezastosowanie art. 263 TFUE w świetle szczegółowych wytycznych przewidzianych w rozporządzeniu nr 806/2014 w sprawie kontroli zgodności z prawem aktów SRB.
      Zarzut dziesiąty dotyczy naruszenia prawa przez Sąd poprzez nieuwzględnienie praw wnoszących odwołanie wynikających z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i stworzenie luki w ochronie sądowej.
      Zarzut jedenasty dotyczy, ze względów ostrożnościowych, oparcia zaskarżonego postanowienia na oczywistym wypaczeniu zaskarżonych aktów, gdyby zostało ono zinterpretowane w ten sposób, że uznano w nim, iż zaskarżone akty nie nakazują likwidacji ABLV Latvia i ABLV Luxembourg. Zarzut ten podnosi się wyłącznie ze względów ostrożnościowych. Wnoszący odwołanie nie sądzą, aby istniała jakakolwiek podstawa do takiej interpretacji zaskarżonego postanowienia.
      Zarzut dwunasty dotyczy tego, że zaskarżone postanowienie opiera się na błędnej wykładni właściwego orzecznictwa, w tym wyroków z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie EBC i in./ Trasta Komercbanka i in. (C 663/17 P, C 665/17 P i C 669/17 P, EU:C:2019:923) oraz z dnia 13 października 2011 r., Deutsche Post i Niemcy/Komisja (C 463/10 P i C 475/10 P, EU:C:2011:656).
      Zarzut trzynasty dotyczy niedostatecznego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014, L 225, s. 1).


title: Sprawa C-164/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 czerwca 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii, wspierane przez Republikę Francuską

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/15

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 czerwca 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii, wspierane przez Republikę Francuską
      (Sprawa C-164/18) (1)

      (2020/C 320/18)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawa C-165/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 czerwca 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii, wspierane przez Republikę Francuską

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/15

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 czerwca 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii, wspierane przez Republikę Francuską
      (Sprawa C-165/18) (1)

      (2020/C 320/19)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 152 z 30.4.2018.


title: Sprawa C-217/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – La Gazza Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/15

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – La Gazza Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
      (Sprawa C-217/18) (1)

      (2020/C 320/20)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 240 z 9.7.2018.


title: Sprawa C-219/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Brenta Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/16

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Brenta Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
      (Sprawa C-219/18) (1)

      (2020/C 320/22)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 240 z 9.7.2018.


title: Sprawa C-283/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Almería – Hiszpania) – Liliana Beatriz Moya Privitello, Sergio Daniel Martín Durán / Cajas Rurales Unidas, Sociedad Cooperativa de Crédito

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/16

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 15 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Provincial de Almería – Hiszpania) – Liliana Beatriz Moya Privitello, Sergio Daniel Martín Durán / Cajas Rurales Unidas, Sociedad Cooperativa de Crédito
      (Sprawa C-283/18) (1)

      (2020/C 320/23)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 259 z 23.7.2018.


title: Sprawa C-337/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Via Lattea Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/16

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Via Lattea Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
      (Sprawa C-337/18) (1)

      (2020/C 320/24)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.


title: Sprawa C-338/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Cooperativa Novalat Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/16

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Cooperativa Novalat Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
      (Sprawa C-338/18) (1)

      (2020/C 320/25)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.


title: Sprawa C-339/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Veneto Latte Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/17

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Veneto Latte Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
      (Sprawa C-339/18) (1)

      (2020/C 320/26)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.


title: Sprawa C-536/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – XW / Landesamt für Verbraucherschutz

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/17

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 21 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – XW / Landesamt für Verbraucherschutz
      (Sprawa C-536/18) (1)

      (2020/C 320/28)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 427 z 26.11.2018.


title: Sprawa C-726/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 28 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana – Włochy) – FW, GY / U.T.G. – Prefettura di Lucca

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/18

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 28 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana – Włochy) – FW, GY / U.T.G. – Prefettura di Lucca
      (Sprawa C-726/18) (1)

      (2020/C 320/30)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.


title: Sprawa C-782/18: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 27 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance Epinal – Francja) – Cofidis / YP

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/18

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 27 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance Epinal – Francja) – Cofidis / YP
      (Sprawa C-782/18) (1)

      (2020/C 320/31)
      Język postępowania: francuski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 54 z 11.2.2019.


title: Sprawa C-40/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 czerwca 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (dawniej Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság) – Węgry] – EY / Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság, dawniej Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/18

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 czerwca 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék (dawniej Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság) – Węgry] – EY / Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság, dawniej Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
      (Sprawa C-40/19) (1)

      (2020/C 320/32)
      Język postępowania: węgierski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 139 z 15.4.2019.


title: Sprawa C-314/19: Postanowienie Prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – R.C.C. / M.O.L.

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/19

      Postanowienie Prezesa czwartej izby Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – R.C.C. / M.O.L.
      (Sprawa C-314/19) (1)

      (2020/C 320/34)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes czwartej izby Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 280 z 19.8.2019.


title: Sprawa C-438/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf –- Niemcy) – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. / Frontline Digital GmbH

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/19

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 24 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf –- Niemcy) – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. / Frontline Digital GmbH
      (Sprawa C-438/19) (1)

      (2020/C 320/35)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.


title: Sprawa C-305/19: Postanowienie prezesa dziesiątej izby Trybunału z dnia 25 lutego 2020 r. – Komisja / Republika Czeska

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/18

      Postanowienie prezesa dziesiątej izby Trybunału z dnia 25 lutego 2020 r. – Komisja / Republika Czeska
      (Sprawa C-305/19) (1)

      (2020/C 320/33)
      Język postępowania: czeski
      Prezes dziesiątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 213 z 24.6.2019.


title: Sprawa C-464/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Latte Villafranca Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/19

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Latte Villafranca Scrl i in. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
      (Sprawa C-464/19) (1)

      (2020/C 320/36)
      Język postępowania: włoski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 357 z 21.10.2019.


title: Sprawa C-522/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción n° 6 de Ceuta – Hiszpania) – DC / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/19

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta – Hiszpania) – DC / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
      (Sprawa C-522/19) (1)

      (2020/C 320/37)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 413 z 9.12.2019.


title: Sprawa C-524/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia n° 2 de Nules – Hiszpania) – Investcapital Ltd / FE

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/20

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de Primera Instancia no 2 de Nules – Hiszpania) – Investcapital Ltd / FE
      (Sprawa C-524/19) (1)

      (2020/C 320/38)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.


title: Sprawa C-525/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – GF / Subdelegación del Gobierno en Toledo

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/20

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha – Hiszpania) – GF / Subdelegación del Gobierno en Toledo
      (Sprawa C-525/19) (1)

      (2020/C 320/39)
      Język postępowania: hiszpański
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 432 z 23.12.2019.


title: Sprawa C-685/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 3 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankenthal – Niemcy) – OK / Daimler AG

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/20

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 3 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankenthal – Niemcy) – OK / Daimler AG
      (Sprawa C-685/19) (1)

      (2020/C 320/40)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 27 z 27.1.2020.


title: Sprawa C-687/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons – Belgia) – Ryanair Ltd / PJ

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/20

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons – Belgia) – Ryanair Ltd / PJ
      (Sprawa C-687/19) (1)

      (2020/C 320/41)
      Język postępowania: francuski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.


title: Sprawa C-759/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 18 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Gera – Niemcy) – PG / Volkswagen AG

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/21

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 18 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Gera – Niemcy) – PG / Volkswagen AG
      (Sprawa C-759/19) (1)

      (2020/C 320/42)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 45 z 10.2.2020.


title: Sprawy połączone od C-763/19 do C-765/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Apelacyjny w Krakowie – Polska) – D.S. (C-763/19) / S.P. i in., przy udziale Prokuratora Regionalnego w Krakowie, C.S.A. w P. (C-764/19) / Syndyk masy upadłości I.T. w O. w upadłości likwidacyjnej, przy udziale Prokuratora Regionalnego w Krakowie, M.Ś. i I.Ś. (C-765/19) / R.B.P. Spółka Akcyjna, przy udziale Prokuratora Regionalnego w Krakowie, Rzecznika Praw Obywatelskich,

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/21

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 7 maja 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Apelacyjny w Krakowie – Polska) – D.S. (C-763/19) / S.P. i in., przy udziale Prokuratora Regionalnego w Krakowie, C.S.A. w P. (C-764/19) / Syndyk masy upadłości I.T. w O. w upadłości likwidacyjnej, przy udziale Prokuratora Regionalnego w Krakowie, M.Ś. i I.Ś. (C-765/19) / R.B.P. Spółka Akcyjna, przy udziale Prokuratora Regionalnego w Krakowie, Rzecznika Praw Obywatelskich,
      (Sprawy połączone od C-763/19 do C-765/19) (1)

      (2020/C 320/43)
      Język postępowania: polski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie spraw.

         (1)  Dz.U. C 54 z 17.2.2020.


title: Sprawa C-785/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken – Niemcy) – Koch Media GmbH / HC

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/21

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken – Niemcy) – Koch Media GmbH / HC
      (Sprawa C-785/19) (1)

      (2020/C 320/44)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 27 z 27.1.2020.


title: Sprawa C-792/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln – Niemcy) – TUIfly GmbH / EUflight.de GmbH

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/21

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 12 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Köln – Niemcy) – TUIfly GmbH / EUflight.de GmbH
      (Sprawa C-792/19) (1)

      (2020/C 320/45)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 27 z 27.1.2020.


title: Sprawa C-797/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – B-GmbH / Finanzamt D

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/22

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 14 lutego 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – B-GmbH / Finanzamt D
      (Sprawa C-797/19) (1)

      (2020/C 320/46)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 27 z 27.1.2020.


title: Sprawa C-805/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Salzburg – Austria) – CT / VINI GmbH

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/22

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 2 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Salzburg – Austria) – CT / VINI GmbH
      (Sprawa C-805/19) (1)

      (2020/C 320/47)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 77 z 9.3.2020.


title: Sprawa C-814/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 marca 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court) – Zjednoczone Królestwo] – AC, TM, GM, MM / ABC Sl, XYZ Plc

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/22

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 13 marca 2020 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court) – Zjednoczone Królestwo] – AC, TM, GM, MM / ABC Sl, XYZ Plc
      (Sprawa C-814/19) (1)

      (2020/C 320/48)
      Język postępowania: angielski
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 10 z 13.1.2020.


title: Sprawa C-816/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – QF / Germanwings GmbH

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/22

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 6 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hamburg – Niemcy) – QF / Germanwings GmbH
      (Sprawa C-816/19) (1)

      (2020/C 320/49)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 45 z 10.2.2020.


title: Sprawa C-880/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – VZ / Eurowings GmbH

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/23

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – VZ / Eurowings GmbH
      (Sprawa C-880/19) (1)

      (2020/C 320/51)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 87 z 16.3.2020.


title: Sprawa C-918/19: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – GDVI Verbraucherhilfe GmbH / Swiss International Air Lines AG

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/23

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Hamburg – Niemcy) – GDVI Verbraucherhilfe GmbH / Swiss International Air Lines AG
      (Sprawa C-918/19) (1)

      (2020/C 320/52)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 95 z 23.3.2020.


title: Sprawa C-10/20: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – Flightright GmbH / Eurowings GmbH

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/23

      Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – Flightright GmbH / Eurowings GmbH
      (Sprawa C-10/20) (1)

      (2020/C 320/53)
      Język postępowania: niemiecki
      Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

         (1)  Dz.U. C 161 z 11.5.2020.


title: Sprawa T-197/20: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2020 r. – JT / EUIPO – Carrasco Pirard i in. (QUILAPAYÚN)

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/24

      Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2020 r. – JT / EUIPO – Carrasco Pirard i in. (QUILAPAYÚN)
      (Sprawa T-197/20)
      (2020/C 320/54)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: JT (przedstawiciel: A. Mena Valenzuela, abogada)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Eduardo Carrasco Pirard i 7 innych osób (Santiago, Chile)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego QUILAPAYÚN – zgłoszenie nr 9 267 287

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 10 lutego 2020 r. w sprawie R 1518/2019-4

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zgodnie z żądaniami strony skarżącej.

         Podniesiony zarzut

      Naruszenie art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 6a ust. 1 konwencji paryskiej.


title: Sprawa T-486/20: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2020 r. – H&H / EUIPO – Giuliani (Swisse)

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/25

      Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2020 r. – H&H / EUIPO – Giuliani (Swisse)
      (Sprawa T-486/20)
      (2020/C 320/56)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Health and Happiness (H&H) Hong Kong Ltd (Hong Kong, Chiny) (przedstawiciele: D. Rose, L. Flascher, solicitors i N. Saunders, QC)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Giuliani SpA (Mediolan, Włochy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy „Swisse” w kolorach czerwonym, czarnym i białym – unijny znak towarowy nr 3 252 152

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 maja 2020 r. w sprawie R 2185/2019-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 63 ust. 2 i art. 95 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

                  —

                  Naruszenie art. 146 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

                  —

                  Naruszenie art. 7 w związku z art. 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-488/20: Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2020 r. – Guerlain / EUIPO (Kształt podłużnej, stożkowatej i walcowatej szminki)

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/26

      Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2020 r. – Guerlain / EUIPO (Kształt podłużnej, stożkowatej i walcowatej szminki)
      (Sprawa T-488/20)
      (2020/C 320/57)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Guerlain (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat T. de Haan)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Sporny znak towarowy: Trójwymiarowy unijny znak towarowy (Kształt podłużnej, stożkowatej i walcowatej szminki) – zgłoszenie nr 17 958 667

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2020 r. w sprawie R 2292/2019-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez skarżącą w związku z postępowaniem przed Pierwszą Izbą Odwoławczą Urzędu.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-493/20: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2020 r. – Sfera Joven / EUIPO – Koc (SFORA WEAR)

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/27

      Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2020 r. – Sfera Joven / EUIPO – Koc (SFORA WEAR)
      (Sprawa T-493/20)
      (2020/C 320/58)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Sfera Joven, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J.L. Rivas Zurdo)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Andrzej Koc (Kobyłka, Polska)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „SFORA WEAR” – zgłoszenie nr 15 853 245

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 15 maja 2020 r. w sprawie R 2030/2019-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim wskutek oddalenia odwołania wnoszącego sprzeciw utrzymuje ona w mocy decyzję Wydziału Sprzeciwów wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu B 2 834 862, uwzględniając częściowo zgłoszenie unijnego znaku towarowego nr 15 853 245 SFORA WEAR (słowny) dla celów odróżnienia określonych towarów z klas 18 i 25;

                  —

                  obciążenie strony przeciwnej lub stron przeciwnych kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Niewłaściwa ocena dowodów używania znaku towarowego, na którym opiera się sprzeciw, i naruszenie art. 10 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625.

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 i naruszenie kryteriów klasyfikacji przewidzianej w Porozumieniu nicejskim dotyczącym międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r. (w najnowszym brzmieniu) oraz sporządzonych przez WIPO uwag wyjaśniających i analizy wspomnianej klasyfikacji.


title: Sprawa T-504/20: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2020 r. – Soapland / EUIPO – Norma (Manòu)

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/28

      Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2020 r. – Soapland / EUIPO – Norma (Manòu)
      (Sprawa T-504/20)
      (2020/C 320/60)
      Język skargi: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Soapland GmbH & Co. OHG (Andernach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Gail)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Norma Lebensmittelfilialbetrieb Stiftung & Co. KG (Norma, Niemcy)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „Manòu” – zgłoszenie nr 14 704 481

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 czerwca 2020 r. w sprawie R 1504/2019-1

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.


title: Sprawa T-505/20: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2020 r. – Guo / EUIPO – Sand Cph (sandriver)

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/29

      Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2020 r. – Guo / EUIPO – Sand Cph (sandriver)
      (Sprawa T-505/20)
      (2020/C 320/61)
      Język skargi: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Xiuling Guo (Shenyang, Chiny) (przedstawiciel: adwokat L. Le Stanc)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Sand Cph A/S (Kopenhaga, Dania)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy sandriver – unijny znak towarowy nr 15 856 297

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 czerwca 2020 r. w sprawie R 2019/2019-2

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie dopuszczalności skargi wniesionej przeciwko zaskarżonej decyzji;

                  —

                  stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości;

                  —

                  obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą w postępowaniu przed Sądem i Izbą Odwoławczą.

         Podniesiony zarzut

                  —

                  Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 ze względu na stwierdzenie istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd w przypadku wcześniejszego słownego unijnego znaku towarowego nr 3 105 491 i późniejszego półgraficznego unijnego znaku towarowego nr 15 856 297 strony skarżącej.


title: Sprawa T-509/20: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – Daimler / Komisja

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/30

      Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – Daimler / Komisja
      (Sprawa T-509/20)
      (2020/C 320/62)
      Język postępowania: niemiecki

         Strony

         Strona skarżąca: Daimler AG (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: N. Wimmer, C. Arhold i G. Ollinger, Rechtsanwälte)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej wydanej na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (1), w szczególności na podstawie art. 8 ust. 5 akapit 2 w zakresie, w jakim w art. 1 ust. 1 decyzji w związku z Załącznikiem I tabela 1 i 2 w kolumnie D wskazano średni indywidualny poziom emisji CO2 oraz w kolumnie I oszczędności w zakresie CO2 wynikające z inwestycji w eko-innowacje;

                  —

                  zawieszenie niniejszego postępowania do momentu wydania prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie T-359/19; oraz

                  —

                  obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Niniejsza skarga ma na celu stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/1035 z dnia 3 czerwca 2020 r. potwierdzająca lub zmieniająca wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji dla producentów samochodów osobowych i lekkich pojazdów użytkowych w roku kalendarzowym 2018 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 (2).
      Skarga opiera się na następujących zarzutach.

                  1.

                  Zarzut pierwszy: Naruszenie art. 12 ust. 1 akapit 2 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 w związku z art. 1 ust. 3 decyzji wykonawczej (EU) 2015/158 (3) w związku z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 (4). W drodze swojej decyzji pozwana naruszyła ww. przepisy w ten sposób, że zaniechała w ramach wprowadzonej przez nią metody badań stosowanej dla badań ad hoc, wstępnego indywidualnego przygotowania.

                              —

                              Komisja w decyzji wykonawczej (UE) 2015/158 w art. 1 ust. 3 ustanowiła indywidualną metodę badań. W motywie 10 tej samej decyzji ustanowiła w sposób dorozumiany, że ta metoda badania zakłada przeprowadzenie wstępnego indywidualnego przygotowania.

                              —

                              Bez wstępnego indywidualnego przygotowania nie można byłoby, z naruszeniem art. 6 ust. 1 zd. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, uzyskać powtarzalnych i porównywalnych wyników.

                              —

                              Przeprowadzenie postępowania kontrolnego bez wstępnego indywidualnego przygotowania nie umożliwiło ponadto, z naruszeniem art. 6 ust. 1 zd. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/20111, wykazania w wiarygodny sposób istotnych pod względem statystycznym wynikających z innowacyjnej technologii oszczędności w postaci zmniejszenia emisji CO2.

                              —

                              Dalej, bez wstępnego indywidualnego przygotowania brak jest wystarczającego odniesienia do uregulowanej w rozporządzeniu (WE) nr 692/2008 (5) względnie w rozporządzeniu (UE) nr 2017/1151 (6) tzw. „egulacyjnej procedury badań” nowego europejskiego cyklu jezdnego (NEFZ) wzgl. Worldwide harmonized Light vehicles Test Procedure (WLTP). Zgodnie z celem procedury badań jak również na podstawie motywu 9 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 odpowiednia procedura badań musi odzwierciedlać „egulacyjną procedurę badań”, dlaczego – odpowiednio do sposobu postępowania przy wspomnianej procedurze badań – również z tego powodu konieczne było wstępne indywidualne przygotowanie.

                  2.

                  Zarzut drugi: Naruszenie art. 12 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011.

                              —

                              Następnie pozwana naruszyła art. 12 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 poprzez zarządzenie nieuwzględnienia eko-innowacji na rok 2018, mimo że przepis wyraźnie dopuszcza wyłącznie jedną decyzję w przedmiocie nieuwzględniania na rok następny.

                  3.

                  Zarzut trzeci: Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym.

                              —

                              Pozwana nie wysłuchała skarżącej zgodnie z wymogami wynikającymi z ogólnej zasady prawa do poszanowania prawa do obrony jak również z art. 41 ust. 2 lit. a) Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

                  4.

                  Zarzut czwarty: Uchybienie obowiązkowi uzasadnienia.

                              —

                              Pozwana nadto nie uzasadniła decyzji zgodnie z wymogami art. 296 ust. 2 TFUE i art. 41 ust. 2 lit. c) Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Odnosi się ona w spornej decyzji jedynie w sposób abstrakcyjny do odchyleń od metody testów. Nie zajmuje ona stanowiska w przedmiocie kwestii decydującej dla rozstrzygnięcia, czy i w jakim zakresie metoda badań wymaga wstępnego indywidualnego przygotowania i czy zatwierdziła ona w decyzji wykonawczej (UE) 2015/158 taką metodę badań.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (Dz.U. 2009, L 140, s. 1).

         (2)  Dz.U. 2020, L 227, s. 37.

         (3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/158 z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie zatwierdzenia dwóch wysokosprawnych alternatorów Robert Bosch GmbH jako technologii innowacyjnych umożliwiających redukcję emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. 2015, L 26, s. 31).

         (4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. 2011, L 194, s. 19).

         (5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. 2008, L 199, s. 1).

         (6)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 (Dz.U. 2017, L 175, s. 1).


title: Sprawa T-511/20: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2020 r. – Zardini / Komisja

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/32

      Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2020 r. – Zardini / Komisja
      (Sprawa T-511/20)
      (2020/C 320/63)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Alessandro Zardini (Marano di Valpolicella, Włochy) (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności:

                  —

                  decyzji z dnia 20 czerwca 2019 r., którą skarżący został wykluczony z udziału w egzaminach etapu oceny zintegrowanej konkursu EPSO/AD/371/19;

                  —

                  decyzji z dnia 31 października 2019 r., którą oddalono jej wniosek o ponowne rozpatrzenie wykluczenia z konkursu EPSO/AD/371/19;

                  —

                  decyzji organu powołującego z dnia 7 maja 2020 r., którą oddalono zażalenie złożone na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

            Skarżący wnosi również o obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-456/20, LA/Komisja i T-474/20, LD/Komisja.


title: Sprawa T-513/20: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – Asempre / Komisja

text:
               28.9.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/32

      Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – Asempre / Komisja
      (Sprawa T-513/20)
      (2020/C 320/64)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Asociación Profesional de Empresas de Reparto y Manipulado de Correspondencia (Asempre) (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Piqueras Ruiz, I. Igartua Arregui i M. Troncoso Ferrer)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 3108 final z dnia 14 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.50872 (2020/NN) – Rekompensata dla Correos z tytułu obowiązku świadczenia usługi powszechnej, 2011–2020, i w konsekwencji;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 3108 final z dnia 14 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.50872 (2020/NN) – Rekompensata dla Correos z tytułu obowiązku świadczenia usługi powszechnej, 2011–2020, w której to decyzji Komisja stwierdziła między innymi, że rekompensata z tytułu świadczenia usługi publicznej wypłacana na rzecz Correos w latach 2011–2020 stanowi bezprawnie przyznaną pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, która jest jednak zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 106 ust. 2 TFUE.
      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie

                              —

                              Skarżąca twierdzi, że Komisja błędnie uznała, iż część rekompensaty wypłaconej przez państwo w rozpatrywanym okresie należy powiązać z okresem przed 2011 r., a konkretnie z latami 2007–2010. Jeśli Komisja zamierza jednak twierdzić, że referencyjna pozycja budżetowa odpowiada świadczeniu usługi powszechnej przez Correos w latach 2008, 2009 lub 2010 i że w związku z tym należy ją uznać za pomoc powiązaną z tymi okresami, trzeba było to wskazać w kodzie budżetowym, umieszczając na jego początku odpowiednio lata „2007”, „2008”, „2009” lub „2010”. Jednakże tak się nie stało. Zamiast tego owe pozycje budżetowe określono jako 2011 1701491N 441 i 2013 1703491N 442. Oznacza to, że powiązano je z usługą, którą wykonano i rozliczono w tym okresie rocznym, a nie w innym okresie.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia art. 22 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (Dz.U. 1997, L 15, s. 14).

                              —

                              W tym względzie skarżąca podnosi, że koszty doręczeń administracyjnych w rozpatrywanym okresie nie mogły być przedmiotem rekompensaty ze strony państwa, ponieważ owa rekompensata stanowi pomoc niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym, którą Komisja pominęła jednak w zaskarżonej decyzji. Komisja przyjmuje bowiem kryterium, które jest całkowicie sprzeczne z kryterium przyjętym przez Comisión Nacional de los Mercados y de la Competencia (krajową komisję ds. rynków i konkurencji), włączając koszty doręczeń administracyjnych do kosztów wykonywania obowiązków świadczenia usługi powszechnej, a w konsekwencji uznając, że mogą one być skutecznie zrekompensowane przez wkłady państwa. Odrzucając w ten sposób stanowisko Comisión Nacional de los Mercados y de la Competencia jako organu regulacyjnego dla sektora pocztowego, Komisja naruszyła spoczywający na niej obowiązek przestrzegania gwarancji proceduralnych, którym należy się kierować przy stosowaniu art. 107 TFUE.

                  3.

                  Zarzut trzeci dotyczący oczywistego błędu w ocenie i naruszenia 107 TFUE.

                              —

                              W tym względzie skarżąca podnosi, że przy obliczaniu niniejszej pomocy Komisja nie powinna była wykluczyć kwot zwolnienia z podatku od nieruchomości i z podatku od działalności gospodarczej.


title: Sprawa C-333/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 22 lipca 2020 r. – Berlin Chemie A. Menarini SRL / Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii Bucureşti – Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti

text:
               12.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/2

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 22 lipca 2020 r. – Berlin Chemie A. Menarini SRL / Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii Bucureşti – Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti
      (Sprawa C-333/20)
      (2020/C 339/03)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel Bucureşti

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Berlin Chemie A. Menarini SRL

         Druga strona postępowania: Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Mijlocii Bucureşti – Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti

         Interwenient: Berlin Chemie AG

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy dla uznania, że spółka, która dokonuje dostawy towarów na terytorium państwa członkowskiego innego niż to, w którym ma siedzibę działalności gospodarczej, ma – w rozumieniu art. 44 zdanie drugie dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) i art. 11 rozporządzenia Rady nr 282/2011 – stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w państwie, w którym dokonuje dostawy towarów, konieczne jest, aby zaplecze personalne i techniczne wykorzystywane przez nią na terytorium tego ostatniego państwa stanowiło jej własność, czy też jest wystarczające, aby spółka ta miała bezpośredni i stały dostęp do takiego zaplecza personalnego i technicznego za pośrednictwem innej spółki powiązanej, kontrolowanej przez nią, gdyż posiada większość udziałów w niej?

                  2)

                  Czy dla uznania, że spółka, która dokonuje dostawy towarów na terytorium państwa członkowskiego innego niż to, w którym ma siedzibę działalności gospodarczej, ma – w rozumieniu art. 44 zdanie drugie dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i art. 11 rozporządzenia Rady nr 282/2011 (2) – stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w państwie, w którym dokonuje dostawy towarów, konieczne jest, aby domniemane stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej bezpośrednio uczestniczyło w decyzjach dotyczących dostawy towarów, czy też jest wystarczające, że spółka ta posiada w państwie, w którym dokonuje dostawy towarów, zaplecze techniczne i personalne udostępnione jej w ramach umów zawartych z innymi spółkami, których przedmiotem jest działalność w zakresie marketingu, regulacji, reklamy, magazynowania i reprezentacji, mogąca mieć bezpośredni wpływ na wielkość sprzedaży?

                  3)

                  Czy w ramach wykładni art. 44 zdanie drugie dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i art. 11 rozporządzenia Rady nr 282/2011 możliwość bezpośredniego i stałego dostępu podatnika do zaplecza technicznego i personalnego innego podatnika powiązanego, którego on kontroluje, wyklucza możliwość uznania tej ostatniej spółki powiązanej za usługodawcę na rzecz utworzonego w ten sposób stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej?

         (1)  Dz.U. 2006, L 347, s. 1.

         (2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2011, L 77, s. 1).


title: Sprawa C-353/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de l’Entreprise du Hainaut, division de Charleroi (Belgia) w dniu 31 lipca 2020 r. – Skeyes / Ryanair DAC, dawniej Ryanair Ltd

text:
               12.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/8

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de l’Entreprise du Hainaut, division de Charleroi (Belgia) w dniu 31 lipca 2020 r. – Skeyes / Ryanair DAC, dawniej Ryanair Ltd
      (Sprawa C-353/20)
      (2020/C 339/10)
      Język postępowania: francuski

         Sąd odsyłający

      Tribunal de l’Entreprise du Hainaut, division de Charleroi

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona powodowa: Skeyes

         Strona pozwana: Ryanair DAC, dawniej Ryanair Ltd

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy rozporządzenie nr 550/2004 (1), a w szczególności jego art. 8, należy interpretować w ten sposób, że pozwala ono państwom członkowskim na wyłączenie spod kontroli sądów podnoszonych naruszeń obowiązku zapewnienia służb ruchu lotniczego przez instytucję zapewniającą te służby, czy też przepisy rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że zobowiązują one państwa członkowskie do zapewnienia skutecznego środka prawnego w przypadku podnoszonych naruszeń, z uwzględnieniem charakteru zapewnianych służb?

                  2)

                  Czy rozporządzenie nr 550/2004 – w zakresie, w jakim stanowi ono, że „[z]apewnianie służby żeglugi powietrznej, jak określono w niniejszym rozporządzeniu, jest powiązane z pełnieniem funkcji organu publicznego niemając[ych] natury ekonomicznej, która uzasadniałaby stosowanie zasad konkurenc[ji] [przewidzianych w] trakta[cie]” – należy interpretować w ten sposób, że wyklucza ono nie tylko stosowanie samych reguł konkurencji, lecz również wszelkich innych przepisów mających zastosowanie do przedsiębiorstw publicznych działających na rynku towarów i usług, które mają pośredni wpływ na konkurencję, takich jak te zakazujące ograniczania swobody prowadzenia działalności gospodarczej i świadczenia usług?

         (1)  Rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służby żeglugi powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie w sprawie zapewniania służb) (Dz.U. 2004, L 96, s. 10).


title: Sprawa T-605/19: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – EP / Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Postępowanie w sprawie awansu 2018 – Decyzja o nieprzyznaniu awansu – Artykuł 45 regulaminu pracowniczego – Obowiązek uzasadnienia – Porównanie osiągnięć]

text:
               12.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/17

      Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – EP / Komisja
      (Sprawa T-605/19) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnicy - Postępowanie w sprawie awansu 2018 - Decyzja o nieprzyznaniu awansu - Artykuł 45 regulaminu pracowniczego - Obowiązek uzasadnienia - Porównanie osiągnięć)
      (2020/C 339/21)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: EP (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Lilamand i L. Vernier, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 listopada 2018 r. o nieprzyznaniu skarżącemu awansu do grupy zaszeregowania AD 9 w postępowaniu w sprawie awansu 2018.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 13 listopada 2018 r. o nieprzyznaniu skarżącemu awansu do grupy zaszeregowania AD 9 w postępowaniu w sprawie awansu 2018.

                  2)

                  Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 383 z 11.11.2019.


title: Sprawa T-659/19: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – FF Group Romania / EUIPO – KiK Textilien und Non-Food (_kix) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego _kix – Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy kik – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001]

text:
               12.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/18

      Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – FF Group Romania / EUIPO – KiK Textilien und Non-Food (_kix)
      (Sprawa T-659/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego _kix - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy kik - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 47 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001)
      (2020/C 339/22)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: FF Group Romania SRL (Bukareszt, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat A. Căvescu)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: KiK Textilien und Non-Food GmbH (Bönen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci L. Pechan, S. Körber i N. Fangmann)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 lipca 2019 r. (sprawa R 353/2019-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między KiK Textilien und Non-Food a FF Group Romania.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.

                  2)

                  FF Group Romania SRL zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 383 z 11.11.2019.


title: Sprawa T-686/19: Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – Euroapotheca / EUIPO – General Nutrition Investment (GNC LIVE WELL) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy GNC LIVE WELL – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/2001]

text:
               12.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/18

      Wyrok Sądu z dnia 8 lipca 2020 r. – Euroapotheca / EUIPO – General Nutrition Investment (GNC LIVE WELL)
      (Sprawa T-686/19) (1)

      (Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy GNC LIVE WELL - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/2001)
      (2020/C 339/23)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: Euroapotheca UAB (Wilno, Litwa) (przedstawiciele: adwokaci R. Žabolienė i E. Saukalas)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Lukošiūtė, pełnomocnik)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: General Nutrition Investment Company (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat M. Rijsdijk)

         Przedmiot

      Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 lipca 2019 r. (sprawa R 2189/2018-5) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Euroapotheca a General Nutrition Investment Company.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Euroapotheca UAB zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.


title: Sprawa T-528/20: Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2020 r. – Kočner / Europol

text:
               12.10.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/29

      Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2020 r. – Kočner / Europol
      (Sprawa T-528/20)
      (2020/C 339/37)
      Język postępowania: słowacki

         Strony

         Strona skarżąca: Marián Kočner (Bratysława, Słowacja) (przedstawiciele: M. Mandzák i M. Para, adwokaci)

         Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol)

         Żądania

      Skarżący wnosi do Sądu o:

                  —

                  zasądzenie od strony pozwanej na jego rzecz kwoty 100 000 EUR oraz

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Przedmiotem skargi jest wniosek na podstawie art. 268 TFUE o zasądzenie odszkodowania z tytułu odpowiedzialności pozaumownej za poniesioną przez skarżącego szkodę wskutek dwóch zdarzeń wywołujących szkodę. Zdaniem skarżącego pierwsze zdarzenie wywołujące szkodę polega na przetwarzaniu przez stronę pozwaną danych osobowych skarżącego bez zgody sądu lub niezależnego organu administracyjnego poprzez pozyskanie i wydobycie danych z telefonów komórkowych oraz wyciek danych z otoczenia strony pozwanej (zdarzenie powodujące szkodę nr 1). Drugie zdarzenie powodujące szkodę miałoby polegać na tym, że strona pozwana sporządziła oficjalny raport, w którym stwierdziła, że skarżący jest umieszczony na tzw. „Listach mafijnych” („Mafiánsky zoznamy”).
      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy dotyczący bezprawnego zachowania strony pozwanej polegającego na wycieku danych osobowych skarżącego z dyspozycji strony pozwanej, za który odpowiada strona pozwana na podstawie art. 38 ust. 7 rozporządzenia nr 2016/794 (1). W przypadku wycieku danych z zabezpieczonych telefonów komórkowych naruszono prawa chronione na mocy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, natomiast w związku przyczynowym ze zdarzeniem wywołującym szkodę nr 1, wystąpiła szkoda niematerialna, którą skarżący szacuje na 50 000 EUR za zdarzenie wywołujące szkodę nr. 1.

                  2.

                  Zarzut drugi dotyczący zakwalifikowania skarżącego do tzw. „List mafijnych” („Mafiánsky zoznamy”), które nie są regulowane żadnymi przepisami, czy to na poziomie prawa UE, czy prawa krajowego, czy to Republiki Słowackiej, czy państwa członkowskiego UE, a taka klasyfikacja skarżącego jest wyraźnym naruszeniem w zakresie nielegalnego przetwarzania danych osobowych. Listy te rażąco naruszają prawa chronione w Karcie praw podstawowych UE w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W związku przyczynowym ze zdarzeniem wywołującym szkodę nr 2 wystąpiła szkoda niematerialna, którą skarżący szacuje na 50 000 EUR.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW.


title: Sprawa T-659/18: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – ZS / EBI [Służba publiczna – Personel EBI – Stan zdrowia – Częściowa niezdolność do pracy – Listy obecności – Nieusprawiedliwione nieobecności – Compensations réduites – Odpowiedzialność]

text:
               3.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/9

      Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – ZS / EBI
      (Sprawa T-659/18) (1)

      (Służba publiczna - Personel EBI - Stan zdrowia - Częściowa niezdolność do pracy - Listy obecności - Nieusprawiedliwione nieobecności - Compensations réduites - Odpowiedzialność)
      (2020/C 371/06)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Strona skarżąca: ZS (przedstawiciel: adwokat B. Maréchal)

         Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: G. Faedo i M. Loizou, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów J. Curralla i B. Wägenbaura)

         Przedmiot

      Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mająca na celu po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji EBI z dnia 27 września i z dnia 22 grudnia 2017 r. ustalających wysokość odszkodowania należnego skarżącemu w związku z jego niezdolnością do pracy, a po drugie, naprawienie szkody, jaką skarżący miał w swej ocenie ponieść.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) z dnia 27 września 2017 r.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  ZS pokrywa połowę swoich kosztów postępowania.

                  4)

                  EBI pokrywa, poza własnymi kosztami postępowania, połowę kosztów poniesionych przez ZS.

         (1)  Dz.U. C 4 z 7.1.2019.


title: Sprawa T-567/20: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2020 r. – ML / Komisja

text:
               3.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 371/25

      Skarga wniesiona w dniu 10 września 2020 r. – ML / Komisja
      (Sprawa T-567/20)
      (2020/C 371/29)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: ML (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

         Strona pozwana: Komisja Europejska

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszej skargi;

            w konsekwencji:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie braku uwzględnienia oferty skarżącej złożonej w ramach procedury zamówienia nr [poufne] (1);

                  —

                  nakazanie naprawienia szkody polegającej na utracie szansy na przeprowadzenie oceny złożonej oferty i uzyskanie zamówienia, oszacowanej na kwotę 1 500 000 EUR w okresie 10 lat;

                  —

                  nakazanie zapłaty symbolicznego euro tytułem odszkodowania, z zastrzeżeniem możliwości zmiany;

                  —

                  obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

                  1.

                  Zarzut pierwszy – dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia. W tym względzie strona skarżąca jest zdania, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest wystarczające, w szczególności jeśli chodzi o kryterium sytuacji ekonomicznej i finansowej.

                  2.

                  Zarzut drugi – dotyczący naruszenia specyfikacji warunków zamówienia i oczywistego błędu w ocenie. Zgodnie z zaskarżoną decyzją skarżąca nie spełniła ani kryteriów dotyczących sytuacji ekonomicznej i finansowej, ani kryteriów dotyczących kwalifikacji technicznych i zawodowych. Strona skarżąca jest zaś zdania, po pierwsze, że pismo gwarancyjne, jakie przedstawiła, powinno było skłonić stronę pozwaną do stwierdzenia, że spełniono kryterium sytuacji ekonomicznej i finansowej. Po drugie, co się tyczy kryterium kwalifikacji technicznych i zawodowych, skarżąca jest zdania, że spełniła kryterium, na mocy którego była zobowiązana do wykazania zarządzania co najmniej dwoma przedsiębiorstwami oznaczonymi znakiem [poufne] lub wszelkim równoważnym znakiem.

                  3.

                  Zarzut trzeci – dotyczący naruszenia prawa do obrony i zasady dobrej administracji, ustanowionych w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także naruszenia zasady proporcjonalności i pkt 18.7 załącznika I do rozporządzenia finansowego (2). Zdaniem skarżącej strona pozwana oparła swoją decyzję na informacjach, które nie były zawarte w aktach postępowania przetargowego i co do których nie mogła ona się wypowiedzieć przed wyciągnięciem z nich niekorzystnych konsekwencji. Ponadto strona skarżąca dodaje, że jeśli strona pozwana uznała, iż spółka gwarantująca nie spełnia mających zastosowanie kryteriów wyboru, powinna była zażądać zastąpienia tej spółki, a nie oddalić ofertę strony skarżącej w całości.

         (1)  Dane poufne utajnione.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. 2018, L 193, s. 1).


title: Sprawa T-46/19: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – Grecja / Komisja [EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – System pomocy obszarowej – Pojęcie „trwałych użytków zielonych” – Artykuł 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 – Zintegrowany system zarządzania i kontroli – Kontrole kluczowe – Rozporządzenie nr 1306/2013 – Obowiązek uzasadnienia]

text:
               9.11.2020

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 378/28

      Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – Grecja / Komisja
      (Sprawa T-46/19) (1)

      (EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - System pomocy obszarowej - Pojęcie „trwałych użytków zielonych” - Artykuł 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 - Zintegrowany system zarządzania i kontroli - Kontrole kluczowe - Rozporządzenie nr 1306/2013 - Obowiązek uzasadnienia)
      (2020/C 378/33)
      Język postępowania: grecki

         Strony

         Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou i A. Vasilopoulou, pełnomomocnicy)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis, J. Aquilina i A. Sauka, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Przedstawione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1841 z dnia 16 listopada 2018 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2018, L 298, s. 34), w zakresie, w jakim dotyczy ona wydatków poniesionych przez Republikę Grecką.

         Sentencja

                  1)

                  Stwierdza się nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1841 z dnia 16 listopada 2018 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim na Republikę Grecką nałożono w niej wynoszącą 2 % zryczałtowaną korektę w sektorze pomocy bezpośredniej niezwiązanej z produkcją, w kwocie 12 342 563,07 EUR w odniesieniu do roku budżetowego 2016 i w kwocie 12 060 282,13 EUR w odniesieniu do roku budżetowego 2017.

                  2)

                  W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

                  3)

                  Komisja Europejska i Republika Grecka pokrywają własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.


title: Sprawy połączone C-72/19 P i C-145/19 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 3 grudnia 2020 r. – Suzanne Saleh Thabet, Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Heddy Mohamed Magdy Hussein Rassekh, Khadiga Mahmoud El Gammal / Rada Unii Europejskiej [Odwołanie – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Egipcie – Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżących – Spoczywający na Radzie Unii Europejskiej obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej]

text:
               1.2.2021

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 35/8

      Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 3 grudnia 2020 r. – Suzanne Saleh Thabet, Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Heddy Mohamed Magdy Hussein Rassekh, Khadiga Mahmoud El Gammal / Rada Unii Europejskiej
      (Sprawy połączone C-72/19 P i C-145/19 P) (1)

      (Odwołanie - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją w Egipcie - Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżących - Spoczywający na Radzie Unii Europejskiej obowiązek zweryfikowania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)
      (2021/C 35/10)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         (Sprawa C-72/19 P)

         Wnoszący odwołanie: Suzanne Saleh Thabet, Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Heddy Mohamed Magdy Hussein Rassekh, Khadiga Mahmoud El Gammal (przedstawiciele: Lord Anderson, QC, B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, G. Martin, C. Enderby Smith i F. Holmey, solicitors)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo J. Kneale i V. Piessevaux, następnie A. Antoniadis i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

         (Affaire C-145/19 P)

         Wnoszący odwołanie: Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, działający w imieniu własnym oraz w imieniu Suzanne Saleh Thabet i Alaa Mohameda Hosniego Elsayeda Mubaraka, będących spadkobiercami Mohameda Hosniego Elsayeda Mubaraka (przedstawiciele: Lord Anderson, QC, B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, G. Martin, C. Enderby Smith i F. Holmey, solicitors)

         Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo J. Kneale i V. Piessevaux, następnie M. Balta i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

         Sentencja

                  1)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 22 listopada 2018 r., Saleh Thabet i in./Rada (T-274/16 i T-275/16, niepublikowany, EU:T:2018:826) zostaje uchylony w zakresie, w jakim Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji (WPZiB) 2016/411 z dnia 18 marca 2016 r. zmieniającej decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie oraz decyzji Rady (WPZiB) 2017/496 z dnia 21 marca 2017 r. zmieniającej decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie.

                  2)

                  Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 12 grudnia 2018 r., Mubarak/Rada (T-358/17, niepublikowany, EU:T:2018:905) zostaje uchylony.

                  3)

                  Decyzje 2016/411 i 2017/496 zostają uchylone w zakresie, w jakim dotyczą Suzanne Saleh Thabet, Gamala Mohameda Hosniego Elsayeda Mubaraka, Alaa Mohameda Hosniego Elsayeda Mubaraka, Heddy Mohamed Magdy Hussein Rassekh i Khadigi Mahmoud El Gammal.

                  4)

                  Decyzja 2017/496, rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2017/491 z dnia 21 marca 2017 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 270/2011 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie, decyzja Rady (WPZiB) 2018/466 z dnia 21 marca 2018 r., zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie oraz rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/465 z dnia 21 marca 2018 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 270/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie zostają uchylone w zakresie, w jakim akty te dotyczą Mohameda Hosniego Elsayeda Mubaraka.

                  5)

                  Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania poniesionymi zarówno w postępowaniach w pierwszej instancji, jak i w ramach niniejszego postępowania odwoławczego.

         (1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.

         Dz.U. C 148 z 29.4.2019.