title: Sprawa C-495/06 P: Postanowienie Trybunału z dnia 25 października 2007 r. — Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Awans — Postępowanie w sprawie awansowania za rok 2003 — Decyzja zawierająca ostateczne sprawozdanie — Decyzja o awansowaniu innego urzędnika do grupy zaszeregowania tłumaczy-weryfikatorów — Żądanie naprawienia szkody — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/18

         Postanowienie Trybunału z dnia 25 października 2007 r. — Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-495/06 P) (1)

   (Odwołanie - Awans - Postępowanie w sprawie awansowania za rok 2003 - Decyzja zawierająca ostateczne sprawozdanie - Decyzja o awansowaniu innego urzędnika do grupy zaszeregowania tłumaczy-weryfikatorów - Żądanie naprawienia szkody - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)
   (2008/C 22/35)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Bart Nijs (przedstawiciel: F. Rollinger, adwokat)

      Druga strona postępowania: Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: T. Kennedy, pełnomocnik)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) wydanego w dniu 3 października 2006 r. w sprawie T-171/05 Bart Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu oddalającego skargę wnoszącego odwołanie — w zakresie zarzutów innych niż zarzut braku uzasadnienia — której przedmiotem było po pierwsze żądanie stwierdzenia nieważności decyzji zawierającej ostatecznie sprawozdanie z oceny wnoszącego odwołanie za rok 2003, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu wnoszącemu odwołanie punktów awansu w ramach oceny za rok 2003 i decyzji o nieawansowaniu wnoszącego odwołanie w roku 2004, a po drugie żądanie odszkodowania za poniesione szkody.
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje odrzucone

               2)

               B. Nijs zostaje obciążony kosztami postępowania

      (1)  Dz.U. C 42 z 24.2.2007.


title: Sprawa T-205/12: Skarga wniesiona w dniu 16 maja 2012 r. — GRE przeciwko OHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)

text:
               14.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/10

         Skarga wniesiona w dniu 16 maja 2012 r. — GRE przeciwko OHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)
   (Sprawa T-205/12)
   2012/C 209/17
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: GRE Grand River Enterprises GmbH (Kloster Lehnin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci I. Memmler i S. Schulz)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Villiger Söhne GmbH (Waldshut-Tiengen, Niemcy)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie R 387/2011-1;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „LIBERTE american blend” dla towarów należących do klasy 34 — zgłoszenie nr 7481211

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Villiger Söhne GmbH

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „LA LIBERTAD” i graficzny znak towarowy „La LIBERTAD” dla towarów należących do klas 14 i 34

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa T-533/93: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 marca 2009 r. – Bouma i in. przeciwko Radzie i Komisji

text:
               18.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 90/38

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 marca 2009 r. – Bouma i in. przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawa T-533/93) (1)

   2009/C 90/58

      Język postępowania: niderlandzki

   Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie częściowe sprawy.

      (1)  Dz.U. C 334 z 9.12.1993.


title: Sprawa T-188/13: Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2014 r. – Murnauer Markenvertrieb przeciwko OHIM – Healing Herbs (NOTFALL) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy NOTFALL — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 52 ust. 1 lit. a) oraz art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Równość traktowania]

text:
               22.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 462/23

         Wyrok Sądu z dnia 12 listopada 2014 r. – Murnauer Markenvertrieb przeciwko OHIM – Healing Herbs (NOTFALL)
   (Sprawa T-188/13) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy NOTFALL - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 52 ust. 1 lit. a) oraz art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Równość traktowania])
   (2014/C 462/36)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Murnauer Markenvertrieb GmbH (Egelsbach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci F. Traub i H. Daniel)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Poch, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Healing Herbs Ltd (Walterstone, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat R. Price)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 lutego 2013 r. (sprawa R 132/2012-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Healing Herbs Ltd a Murnauer Markenvertrieb GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Murnauer Markenvertrieb GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i koszty Healing Herbs Ltd.

      (1)  Dz.U. C 156 z 1.6.2013.


title: Sprawa C-142/15 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 stycznia 2015 r. w sprawie T-507/13, SolarWorld AG i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 24 marca 2015 r. przez SolarWorld AG

text:
               8.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 190/5

         Odwołanie od postanowienia Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 14 stycznia 2015 r. w sprawie T-507/13, SolarWorld AG i in./Komisja Europejska, wniesione w dniu 24 marca 2015 r. przez SolarWorld AG
   (Sprawa C-142/15 P)
   (2015/C 190/05)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: SolarWorld AG (przedstawiciele: adwokat L. Ruessmann, J. Beck, Solicitor)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska
   Brandoni solare SpA,
   Global Sun Ltd,
   Silicio Solar, SAU,
   Solaria Energia y Medio Ambiente, SA

      Żądania wnoszącego odwołanie

   Wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:

               —

               Stwierdzenie, że odwołanie jest dopuszczalne i zasadne;

               —

               Uchylenie postanowienia Sądu w sprawie T-507/13;

               —

               Stwierdzenie, że skarga o stwierdzenie nieważności w sprawie T-507/13 jest dopuszczalna; oraz

               —

               Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w przedmiocie istoty skargi o stwierdzenie nieważności przez Sąd.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy argumenty:
   Sąd popełnił błąd w ustaleniu, że wnoszącego odwołanie nie dotyczy bezpośrednio decyzja Komisji 2013/423/UE (1), ponieważ ta decyzja nie ma bezpośredniego wpływu na sytuację prawną wnoszącego odwołanie i wymaga środków wykonawczych.

               —

               Sąd popełnił błąd w ustaleniu, że wnoszącego odwołanie nie dotyczy bezpośrednio decyzja Komisji 2013/423/UE, ponieważ została wdrożona przez rozporządzenie 748/2013 (2). Rozporządzenie 748/2013 jest aktem potwierdzającym w stosunku do decyzji 2013/423/UE. Wnoszący odwołanie mógł więc zaskarżyć bezpośrednio decyzję 2013/423/UE.

               —

               Ustalenie Sądu, że decyzja 2013/423/UE wymaga środków wykonawczych było błędne, gdyż Sąd nie zbadał, czy Komisji przysługiwało jakiekolwiek uznanie przy wydawaniu rozporządzenia 748/2013, czy też wdrożenie decyzji 2013/423/UE było automatyczne w stosunku do wnoszącego odwołanie, jak rzeczywiście było.

      (1)  Decyzja Komisji z dnia 2 sierpnia 2013 r. przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, Dz.U. L 209, s. 26.

      (2)  Rozporządzenie Komisji z dnia 2 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 513/2013 nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, Dz.U. L 209, s. 1


title: Sprawa T-23/09: Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2009 r. — CNOP i CCG przeciwko Komisji

text:
               7.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/49

         Skarga wniesiona w dniu 21 stycznia 2009 r. — CNOP i CCG przeciwko Komisji
   (Sprawa T-23/09)
   (2009/C 55/88)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Conseil National de l'Ordre des Pharmaciens (CNOP) (Paryż, Francja), Conseil Central de la Section G de l'Ordre National des Pharmaciens (CCG) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci Y.-R. Guillou, H. Speyart i T. Verstraeten)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz

               —

               obciążenie Komisji własnymi kosztami jak i kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty
   Strona skarżąca żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 29 października 2008 r., mocą której Komisja, zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 4 rozporządzenia nr 1/2003 (1) nakazała stronie skarżącej poddanie się kontroli dotyczącej uczestnictwa w porozumieniach i praktykach uzgodnionych lub ich realizacji, sprzecznych z postanowieniom art. 81 lub art. 82 WE.
   Postępowanie to przybierało formę decyzji zmierzających do uniemożliwienia osobom fizycznym lub prawnym prowadzącym apteki dostępu do rynku usług z zakresu analiz w dziedzinie biologii medycznej, ograniczenia ich działalności na rynku lub do ich wykluczenia z rynku, w szczególności poprzez odmowę wpisu osób fizycznych lub prawnych prowadzących apteki, które zamierzały świadczyć usługi z zakresu analiz w dziedzinie biologii medycznej do części G tabeli oraz nie aktualizując wpisów już dokonanych.
   W uzasadnieniu skargi storna skarżąca podnosi trzy zarzuty:

               —

               naruszenia zasady, zgodnie z którą decyzje instytucji wspólnotowych są adresowane do podmiotów posiadających osobowość prawną, ponieważ Ordre National des Pharmaciens był również adresatem zaskarżonej decyzji, nie posiadając jednocześnie osobowości prawnej;

               —

               naruszenia obowiązku uzasadniania aktów, ponieważ Komisja nie określiła jasno podmiotu, który miałby stanowić przedsiębiorstwo lub związek przedsiębiorstw w rozumieniu art. 20 ust. 4 rozporządzenia nr 1/2003, i nie wskazała powodów uzasadniających tego rodzaju kwalifikacje;

               —

               naruszenia art. 20 ust. 4 rozporządzenia nr 1/2003 w zakresie w jakim, ani strona skarżąca,ani Ordre National des Pharmaciens nie są i) przedsiębiorstwami, jako że nie prowadzą one żadnej działalności gospodarczej, ii) nie mogą być zakwalifikowane jako związki przedsiębiorstw skoro zrzeszają ona wielu członków, spośród których nie wszyscy prowadzą działalność gospodarczą, i którzy nie spełniają przesłanek kwalifikacji jako stowarzyszenia przedsiębiorstw określonych przez Trybunał w odniesieniu do stowarzyszeń zawodowych o przeznaczeniu publicznym.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. 2003, L, s. 1).


title: Sprawa C-272/12 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 grudnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii, Republice Francuskiej, Republice Włoskiej, Eurallumina SpA, Aughinish Alumina Ltd (Odwołanie — Pomoc państwa — Zwolnienie z podatku akcyzowego od olejów mineralnych — Obowiązek sądu — Zarzut podniesiony z urzędu przez sąd Unii — Relacja pomiędzy harmonizacją podatkową a kontrolą pomocy państwa — Odpowiednie kompetencje Rady i Komisji — Zasada pewności prawa — Domniemanie zgodności z prawem aktów Unii)

text:
               15.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/9

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 10 grudnia 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii, Republice Francuskiej, Republice Włoskiej, Eurallumina SpA, Aughinish Alumina Ltd
   (Sprawa C-272/12 P) (1)

   (Odwołanie - Pomoc państwa - Zwolnienie z podatku akcyzowego od olejów mineralnych - Obowiązek sądu - Zarzut podniesiony z urzędu przez sąd Unii - Relacja pomiędzy harmonizacją podatkową a kontrolą pomocy państwa - Odpowiednie kompetencje Rady i Komisji - Zasada pewności prawa - Domniemanie zgodności z prawem aktów Unii)
   2014/C 45/16
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci, G. Conte, D. Grespan i N. Khan, a także K. Walkerová, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Irlandia (przedstawiciele: E. Creedon, pełnomocnik, wspierana przez P. McGarry’ego, S.C.), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues oraz początkowo J. Gstalter, a następnie N. Rouam, pełnomocnicy), Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierana przez G. Aiella, avvocato dello Stato), Eurallumina SpA (przedstawiciele: R. Denton, A. Stratakis, L. Martin Alegi oraz L. Philippou, solicitors), Aughinish Alumina Ltd (przedstawiciele: C. Waterson, C. Little oraz J. Handoll, solicitors)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawach połączonych T-50/06 RENV, T-56/06 RENV, T-60/06 RENV, T-62/06 RENV i T-69/06 RENV Irlandia i in. przeciwko Komisji, w którym Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji 2006/323/WE z dnia 7 grudnia 2005 r. w sprawie zwolnienia z podatku akcyzowego od olejów mineralnych wykorzystywanych jako paliwo do produkcji tlenku glinu w regionach Gardanne i Shannon oraz na Sardynii, wprowadzonego odpowiednio przez Francję, Irlandię i Włochy (Dz.U. 2006 L 119, s. 12) — Naruszenie prawa — Brak właściwości Sądu — Naruszenie przepisów postępowania uchybiające interesom Komisji — Obowiązek sądu — Naruszenie art. 87 WE, art. 88 WE oraz art. 61 akapit drugi statutu Trybunału — Pojęcie pomocy państwa — Przypisywalność spornych zwolnień państwom członkowskim lub Radzie — Relacja pomiędzy harmonizacją podatkową a pomocą państwa — Zasada pewności prawa — Domniemanie zgodności z prawem — Zasada dobrej administracji

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2012 r. w sprawach połączonych T-50/06 RENV, T-56/06 RENV, T-60/06 RENV, T-62/06 RENV i T-69/06 RENV Irlandia i in. przeciwko Komisji zostaje uchylony.

               2)

               Sprawy połączone T-50/06 RENV, T-56/06 RENV, T-60/06 RENV, T-62/06 RENV i T-69/06 RENV zostają skierowane do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 235 z 4.8.2012.


title: Sprawa C-182/09: Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 3 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice in Northern Ireland, Queen’s Bench Division — Zjednoczone Królestwo) — Seaport (NI) Ltd przeciwko Department of the Environment for Northern Ireland

text:
               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/37

         Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 3 czerwca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice in Northern Ireland, Queen’s Bench Division — Zjednoczone Królestwo) — Seaport (NI) Ltd przeciwko Department of the Environment for Northern Ireland
   (Sprawa C-182/09) (1)

   ()
   2010/C 346/66
   Język postępowania: angielski
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 193 z 15.8.2009.


title: Sprawa C-215/05P: Odwołanie wniesione w dniu  21 marca 2005 r.  przez Théodoros Papoulakos od postanowienia wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji (pierwsza izba) w dniu  26 listopada 2001 r.  w sprawie T-248/01 Théodoros Papoulakos przeciwko Republice Włoskiej i Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               15.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/12

         Odwołanie wniesione w dniu 21 marca 2005 r. przez Théodoros Papoulakos od postanowienia wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji (pierwsza izba) w dniu 26 listopada 2001 r. w sprawie T-248/01 Théodoros Papoulakos przeciwko Republice Włoskiej i Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-215/05P)
   (2006/C 165/20)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Théodoros Papoulakos (Przedstawiciel D. Koutouvalis, avocat)

      Druga strona postępowania: Republika Włoska i Komisja Wspólnot Europejskich
   Postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. Trybunał (piąta izba) odrzuciła odwołanie jako niedopuszczzlane.


title: Sprawa C-627/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung (Rumunia) w dniu 23 listopada 2015 r. – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu/SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung

text:
               10.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung (Rumunia) w dniu 23 listopada 2015 r. – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu/SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung
   (Sprawa C-627/15)
   (2016/C 165/05)
   Język postępowania: rumuński

      Sąd odsyłający

   Judecătoria Câmpulung

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu

      Strona pozwana: SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (1) należy interpretować w ten sposób, że pojęcia „głównego przedmiotu umowy” i „relacji ceny i wynagrodzenia do dostarczonych w zamian towarów lub usług” obejmują warunek wprowadzony do zawartej między sprzedawcą lub dostawcą a konsumentem umowy kredytu denominowanego w walucie obcej i który nie był przedmiotem indywidualnych negocjacji, na podstawie którego to warunku w celu zwrotu rat kredytu dłużnik jest zobowiązany do ponoszenia wyłącznie „ryzyka walutowego”, a mianowicie potencjalnego niekorzystnego skutku polegającego na spowodowanym wahaniami kursów wymiany walut zwiększeniu kwoty comiesięcznego zobowiązania do zapłaty, które powinien ponosić w następstwie zawarcia umowy kredytu i spłaty kwot zapłaconych na podstawie umowy kredytu w walucie innej niż rumuńska waluta krajowa?

               2)

               Czy zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 należy rozumieć, że obowiązek konsumenta do ponoszenia przy zwrocie kredytu różnicy wynikającej ze zwiększenia kursu wymiany waluty, w której został denominowany kredyt (CHF), stanowi wynagrodzenie, którego adekwatność do świadczonej usługi nie może być zbadana w celu dokonania oceny jego nieuczciwego charakteru?

               3)

               W wypadku gdy odpowiedź na to pytanie jest taka, że taki warunek nie jest wyłączony z oceny nieuczciwego charakteru, czy można uznać, iż warunek ten spełnia przewidziane w tej dyrektywie wymogi dobrej wiary, równowagi i przejrzystości, umożliwiając konsumentowi przewidzenie na podstawie jasnych i zrozumiałych kryteriów skutków wynikających wobec niego z takich warunków?

               4)

               Czy jest objęty zakresem ochrony dyrektywy 93/13, czy też nie podlega ocenie nieuczciwego charakteru warunek umowny, taki jak [pkt] 4.2 ogólnych warunków umowy, zgodnie z którym prawo przeliczania na walutę krajową kredytu denominowanego w CHF jest przyznane bankowi w wypadkach wzrostu kursu wymiany przekraczającego 10 % wartości tego kursu w chwili podpisania umowy, w celu uniknięcia tego, że [bank] będzie kontynuował zwiększanie narażania się na ryzyko walutowe, bez przyznania podobnego prawa konsumentowi?

      (1)  Dz.U. L 95 z 21.4.1993, s. 29.


title: Sprawa F-49/07: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2007 r. — R przeciwko Komisji

text:
               25.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/49

         Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2007 r. — R przeciwko Komisji
   (Sprawa F-49/07)
   (2007/C 199/96)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: R (przedstawiciel: O. Martins, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie dopuszczalności skargi;

               —

               o ile istnieje taka potrzeba, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 13 lutego 2007 r. którą Komisja oddaliła zażalenie skarżącej i żądanie odszkodowania oraz zadośćuczynienia z dnia 8 listopada 2006 r. oraz decyzji z dnia 19 grudnia 2005 r.;

               —

               o ile istnieje taka potrzeba, unieważnienie całego okresu stażu odbywanego w charakterze urzędnika oraz wszystkich aktów wydanych w związku z nim, lub stwierdzenie nieważności wszystkich aktów przygotowawczych i wtórnych lub zmierzających do przedłużenia w czasie skutków sprawozdania na zakończenie stażu odbywanego w charakterze urzędnika, który dobiegł końca w dniu 10 stycznia 2005 r. i w szczególności sprawozdania pośredniego z dnia 11 sierpnia 2004 r., noty Pani X z dnia 13 kwietnia 2005 r. oraz decyzji organu powołującego z dnia 3 marca 2005 r. o przeniesieniu;

               —

               o ile istnieje taka potrzeba, stwierdzenie częściowej nieważności sprawozdania na zakończenie stażu odbywanego tymczasowego charakterze członka personelu tymczasowego „Badania”, który dobiegł końca w dniu 18 maja 2004 r., w odniesieniu do komentarzy dodanych przez osobę zatwierdzającą sprawozdanie;

               —

               o ile istnieje taka potrzeba, stwierdzenie nieważności noty dyrektora generalnego DG ADMIN z dnia 20 lipca 2005 r. oddalającej wniosek skarżącej z dnia 11 listopada 2004 r. o udzielenie pomocy na podstawie art. 24 regulaminu;

               —

               przypisanie Komisji Wspólnot Europejskich odpowiedzialności wynikającej ze wszystkich decyzji i zaskarżonych aktów oraz bezprawnego działania Komisji względem skarżącej;

               —

               zasądzenie na rzecz skarżącej, w stosownym przypadku, odszkodowania i zadośćuczynienia w wysokości 2 500 000 EUR tytułem poniesionych szkód i doznanych krzywd;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania;

               —

               o ile istnieje taka potrzeba, zaproszenie Komisji do udziału w postępowaniu ugodowym na podstawie art. 7 ust. 4 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca zarzuca Komisji błędy, zaniechania i nieprawidłowości w dziedzinie zarządzania personelem, które wyczerpują znamiona bezprawnego działania względem skarżącej prowadzącego do powstania odpowiedzialności tej instytucji. Zdaniem skarżącej Komisja dopuściła się nadużycia władzy oraz naruszyła rozliczne wymogi proceduralne, prawo do obrony oraz obowiązek uzasadnienia. Ponadto zaskarżone akty są według skarżącej dotknięte oczywistym błędem w ocenie i naruszają art. 26 regulaminu pracowniczego oraz rozporządzenie nr 45/2001 (1), obowiązek staranności, obowiązek pomocy przewidziany w art. 24 regulaminu pracowniczego, zasady ekspektatywy rozwoju kariery i dobrego administrowania. Ponadto skarżąca twierdzi, że była ofiarą molestowania psychicznego.

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8, str. 1).


title: Sprawa C-498/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 16 września 2013 r. — Agrooikosystimata EPE przeciwko Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon (ministrowi gospodarki i finansów), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (ministrowi rozwoju rolniczego i artykułów żywnościowych), Perifereia Thessalias (Perifereiaki Enotita Magnisias) (regionowi Tesalia, okręg regionalny Magnezja)

text:
               23.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 344/49

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Symvoulio tis Epikrateias (Grecja) w dniu 16 września 2013 r. — Agrooikosystimata EPE przeciwko Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon (ministrowi gospodarki i finansów), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (ministrowi rozwoju rolniczego i artykułów żywnościowych), Perifereia Thessalias (Perifereiaki Enotita Magnisias) (regionowi Tesalia, okręg regionalny Magnezja)
   (Sprawa C-498/13)
   2013/C 344/85
   Język postępowania: grecki

      Sąd odsyłający

   Symvoulio tis Epikrateias

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Agrooikosystimata EPE

      Strona pozwana: Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon (minister gospodarki i finansów), Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (minister rozwoju rolniczego i artykułów żywnościowych), Perifereia Thessalias (Perifereiaki Enotita Magnisias) (region Tesalia, okręg regionalny Magnezja)

      Pytanie prejudycjalne

   Czy aby mieć prawo dostępu do długoterminowego programu odłogowania gruntów rolnych zgodnie z systemem ustanowionym w rozporządzeniu (EWG) nr 2078/92 (1) i w rozporządzeniu (WE) nr 746/96 (2), konieczny jest status rolnika czy też wystarczające jest ponoszenie ryzyka gospodarczego za zintegrowane gospodarstwo, za którego zarządzanie jest się odpowiedzialnym?

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2078/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymaganiami ochrony środowiska i utrzymania obszarów wiejskich (Dz.U. L 215, s. 85–90).

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 746/96 z dnia 24 kwietnia 1996 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2078/92 w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymaganiami ochrony środowiska i utrzymania obszarów wiejskich (Dz.U. L 102, s. 19–27).


title: Sprawa F-122/14: Skarga wniesiona w dniu 27 października 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

text:
               12.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 7/58

         Skarga wniesiona w dniu 27 października 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-122/14)
   (2015/C 007/74)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci J.-N. Louis, R. Metz i D. Verbeke)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Po pierwsze, stwierdzenie braku zastosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającego regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej w zakresie, w jakim przewidziano w nim zawieszenie metody aktualizacji wysokości wynagrodzeń i wprowadzono składkę solidarnościową, oraz po drugie, stwierdzenie nieważności decyzji Rady o potrącaniu wspomnianej składki solidarnościowej z wynagrodzenia strony skarżącej od dnia 1 stycznia 2014 r., podczas gdy jej wynagrodzenie nie podlega aktualizacji w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 30 czerwca 2015 r.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie braku zastosowania rozporządzenia nr 1023/2013 w zakresie, w jakim przewidziano w nim zawieszenie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. metody aktualizacji wysokości wynagrodzeń określonej w załączniku XI do regulaminu pracowniczego, a jednocześnie wprowadzono, w odniesieniu do tego samego okresu, składkę „solidarnościową” w wysokości 6 %;

               —

               w rezultacie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.


title: Sprawa T-488/08: Wyrok Sądu z dnia 6 października 2011 r. — Galileo International Technology przeciwko OHIM — Galileo Sistemas y Servicios (GSS GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GSS GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe GALILEO — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy powered by Galileo — Wcześniejsze graficzne wspólnotowe znaki towarowe GALILEO INTERNATIONAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               19.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 340/16

         Wyrok Sądu z dnia 6 października 2011 r. — Galileo International Technology przeciwko OHIM — Galileo Sistemas y Servicios (GSS GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS)
   (Sprawa T-488/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego GSS GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe GALILEO - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy powered by Galileo - Wcześniejsze graficzne wspólnotowe znaki towarowe GALILEO INTERNATIONAL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2011/C 340/30
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Galileo International Technology LLC (Bridgetown, Barbados) (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, M. Blair i K. Gilbert, solicitors)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: O. Mondéjar Ortuño i P. Bullock, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Galileo Sistemas y Servicios, SL (Madryt, Hiszpania)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 sierpnia 2008 r. (sprawa R 403/2006-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Galileo International Technology, LLC a Galileo Sistemas y Servicios, SL.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Galileo International Technology, LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009.


title: Sprawa C-243/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Charleroi (Belgia) w dniu 30 maja 2006 r. — SA Sporting du Pays de Charleroi, G-14 Groupement des clubs de football européens przeciwko Międzynarodowej Federacji Piłki Nożnej (FIF-ie)

text:
               2.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 212/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Charleroi (Belgia) w dniu 30 maja 2006 r. — SA Sporting du Pays de Charleroi, G-14 Groupement des clubs de football européens przeciwko Międzynarodowej Federacji Piłki Nożnej (FIF-ie)
   (Sprawa C-243/06)
   (2006/C 212/18)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Tribunal de commerce de Charleroi (Belgia).
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: SA Sporting du Pays de Charleroi, G-14 Groupement des clubs de football européens

      Strona pozwana: Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej (FIFA).
   Pytanie prejudycjalne
   Czy obowiązki, jakie na kluby piłkarskie i zawodników zatrudnionych przez kluby na podstawie umowy o pracę nakładają przepisy statutowe i regulaminowe FIF-y, regulujące obowiązkowe i nieodpłatne udostępnianie zawodników związkom krajowym, jak również jednostronne i wiążące ustalenie skoordynowanego kalendarza meczów, stanowią niezgodne z prawem ograniczenie konkurencji lub nadużycie pozycji dominującej, lub przeszkody w korzystaniu z podstawowych swobód przyznanych w traktacie WE, a zatem są sprzeczne za art. 81 i 82 traktatu lub jakimkolwiek innym przepisem prawa wspólnotowego, w szczególności z art. 39 i 49 traktatu?


title: Sprawa T-696/14 P: Odwołanie wniesione w dniu 22 września 2014 r. przez Bernata Montaguta Viladota od wyroku wydanego w dniu 15 lipca 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-160/12 Montagut przeciwko Komisji

text:
               17.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 409/58

         Odwołanie wniesione w dniu 22 września 2014 r. przez Bernata Montaguta Viladota od wyroku wydanego w dniu 15 lipca 2014 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-160/12 Montagut przeciwko Komisji
   (Sprawa T-696/14 P)
   2014/C 409/79
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Bernat Montagut Viladot (Schaerbeek, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci F. Rodríguez-Gigirey Pérez i J. Simón Sánchez)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania

   Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 lipca 2014 r. w sprawie Montagut/Komisja, F-160/12;

               —

               uwzględnienie skargi wniesionej przez B. Montaguta Viladota w sprawie F-160/12, poprzez stwierdzenie jej dopuszczalności i zasadności;

               —

               uwzględnienie żądania wnoszącego odwołanie zgłoszonego w pierwszej instancji zgodnie z art. 139 regulaminu postępowania, poprzez stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 8 lutego 2012 r. odmawiającej umieszczenia B. Montaguta na liście rezerwy kadrowej oraz

               —

               obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsze odwołanie wniesione zostało od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 lipca 2014 r. w sprawie Montagut/Komisja, F-160/12, w którym oddalono skargę wniesioną przez wnoszącego odwołanie na decyzję komisji konkursowej konkursu EPSO/AD/206/11 (AD 5) o nieumieszczeniu jego nazwiska na liście rezerwy kadrowej sporządzonej w wyniku tego konkursu.
   Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa przy dokonywaniu przez sąd wykładni norm dotyczących postanowień tytułu 3 pkt 2 załącznika do ogłoszenia o konkursie oraz wykładni hiszpańskich przepisów dotyczących dyplomów wyższych uczelni.

                           —

                           Wnoszący odwołanie podnosi w tym względzie, że sąd skupił się wyłącznie na tym, że dyplom wyższej uczelni B. Montaguta nie jest „dyplomem oficjalnym”, czego wnoszący odwołanie nie kwestionuje ani nie neguje, nie oceniając wbrew własnemu orzecznictwu, że dyplom B. Montaguta jest dyplomem wyższej uczelni, co jest wymogiem określonym w ogłoszeniu, który brzmi „poziom wykształcenia odpowiadający pełnemu cyklowi co najmniej trzyletnich studiów wyższych, potwierdzony dyplomem”.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady pewności prawa.

                           —

                           Wnoszący odwołanie podnosi, że sąd w wyroku nie przeprowadził właściwej ani zasadnej oceny hiszpańskich przepisów – Ley de Universidades 6/2001 (ustawa o szkolnictwie wyższym) – w zakresie dyplomu wyższej uczelni posiadanego przez B. Montaguta do celów umieszczenia go na liście rezerwy kadrowej, ani nie postąpił zgodnie ze swym własnym orzecznictwem dotyczącym podobnych przypadków (Thomé/Komisja, F-97/12), ani też nie przestrzegał warunków ogłoszenia o konkursie zgodnie z normami dotyczącymi postanowień tytułu 3 pkt 2 załącznika do ogłoszenia o konkursie.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań

                           —

                           Wnoszący odwołanie podnosi w tym względzie, że Sąd w wyroku nie dokonał zasadnej oceny uzasadnionych oczekiwań B. Montaguta co do umieszczenia go na liście rezerwy kadrowej po powiadomieniu z dnia 12 sierpnia 2011 r., gdyż treść wyroku dotyczyła wyłącznie poszanowania właściwych norm.


title: Sprawa F-48/14: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

text:
               21.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/35

         Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-48/14)
   2014/C 235/47
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat R. Duta)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 14 lutego 2014 r., w drodze której komisja powołana w postępowaniu w sprawie naboru EU Careers EPSO/AD/177/10-AUDIT2013-Administratorzy-AD5 potwierdziła po ponownym zbadaniu sprawy pierwotną decyzję komisji konkursowej z dnia 3 października 2013 r. w sprawie niedopuszczenia skarżącej do etapu oceny zintegrowanej konkursu, a po drugie, w razie potrzeby, pierwotnej decyzji komisji konkursowej z dnia 3 października 2013 r.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji komisji konkursowej z dnia 14 lutego 2014 r. i z dnia 3 października 2013 r., w drodze których jej kandydatura w konkursie o sygnaturze EPSO/AD/177/10-AUDIT2013- Administratorzy -AD5 została odrzucona;

               —

               Zarządzenie wszystkich właściwych środków w tym zakresie;

               —

               Zasądzenie od Komisji kwoty 5  000 EUR lub innej, nawet wyższej, którą może ustalić Sąd do spraw Służby Publicznej ex aequo et bono, z tytułu tego, że jej sprawa została potraktowana ze złą wiarą;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa C-201/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 27 kwietnia 2012 r. — Z, druga strona postępowania: Minister voor Immigratie en Asiel

text:
               21.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State (Niderlandy) w dniu 27 kwietnia 2012 r. — Z, druga strona postępowania: Minister voor Immigratie en Asiel
   (Sprawa C-201/12)
   2012/C 217/16
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Raad van State

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Z

      Druga strona postępowania: Minister voor Immigratie en Asiel

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy cudzoziemcy o orientacji homoseksualnej tworzą szczególną grupę społeczną w rozumieniu dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości [treści] przyznawanej ochrony (Dz.U. L 304, zwanej dalej „dyrektywą”)?

               2)

               W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1: jakie czynności homoseksualne wchodzą w zakres obowiązywania dyrektywy oraz czy może to, gdy w związku z tymi czynnościami ma miejsce prześladowanie i są spełnione pozostałe przesłanki, prowadzić do przyznania statusu uchodźcy? To pytanie składa się z następujących pytań częściowych:

                           a)

                           Czy można oczekiwać od homoseksualnych cudzoziemców, że w swojej ojczyźnie będą ukrywać przed każdym swoją orientację seksualną w celu uniknięcia prześladowania?

                           b)

                           W przypadku odpowiedzi negatywnej na poprzednie pytanie częściowe: czy można oczekiwać od homoseksualnego cudzoziemca, że przy uzewnętrznianiu swojej orientacji seksualnej w swojej ojczyźnie zachowa powściągliwość w celu uniknięcia prześladowania, a jeśli tak to w jakiej mierze? Czy można w tym zakresie od osób homoseksualnych spodziewać się więcej powściągliwości niż od osób heteroseksualnych?

                           c)

                           Jeżeli w tym kontekście można dokonać rozróżnienia między zachowaniami dotyczącymi istoty orientacji seksualnej i takim, u których taki przypadek nie występuje: co należy rozumieć poprzez istotę orientacji seksualnej i jak można ją określić?

               3)

               Czy już sama okoliczność faktyczna, że czynności homoseksualne na podstawie Code Pénal w Senegalu podlegają w dyskryminujący sposób karze i są zagrożone karą pozbawienia wolności, stanowi akt prześladowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. a) w związku z ust. 2 lit. c) dyrektywy? W razie zaprzeczenia: przy spełnieniu jakich okoliczności zachodzi taki przypadek?


title: Sprawa C-482/15 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 26 października 2016 r. – Westermann Lernspielverlage GmbH, dawniej Westermann Lernspielverlag GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (Odwołanie — Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej — Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „bambino” i „lük” — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „bambino” — Częściowa odmowa rejestracji — Wygaśnięcie prawa do wcześniejszego unijnego znaku towarowego stanowiącego podstawę sprzeciwu — Pismo wnoszącej odwołanie, w którym powiadomiła Sąd o tym wygaśnięciu — Odmowa przez Sąd załączenia pisma do akt sprawy — Brak uzasadnienia)

text:
               9.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/22

         Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 26 października 2016 r. – Westermann Lernspielverlage GmbH, dawniej Westermann Lernspielverlag GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
   (Sprawa C-482/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej - Graficzny znak towarowy zawierający elementy słowne „bambino” i „lük” - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „bambino” - Częściowa odmowa rejestracji - Wygaśnięcie prawa do wcześniejszego unijnego znaku towarowego stanowiącego podstawę sprzeciwu - Pismo wnoszącej odwołanie, w którym powiadomiła Sąd o tym wygaśnięciu - Odmowa przez Sąd załączenia pisma do akt sprawy - Brak uzasadnienia))
   (2017/C 006/27)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Westermann Lernspielverlage GmbH, dawniej Westermann Lernspielverlag GmbH (przedstawiciele: A. Nordemann i M. Maier, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.

               2)

               Westermann Lernspielverlage GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 406 z 7.12.2015.


title: Sprawa C-404/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság (Węgry) w dniu 27 sierpnia 2007 r. — Postępowanie karne przeciwko Istvánowi Rolandowi Sósowi

text:
               24.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 283/13

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Bíróság (Węgry) w dniu 27 sierpnia 2007 r. — Postępowanie karne przeciwko Istvánowi Rolandowi Sósowi
   (Sprawa C-404/07)
   (2007/C 283/23)
   Język postępowania: węgierski
   Sąd krajowy
   Fővárosi Bíróság (Węgry)
   Strony w postępowaniu karnym przed sądem krajowym
   György Katz, oskarżyciel subsydiarny
   István Roland Sós, oskarżony.
   Pytania prejudycjalne
   Czy art. 2 i 3 decyzji ramowej Rady 2001/220/WSiW z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym należy rozumieć w ten sposób, że sąd krajowy powinien mieć możliwość przesłuchania w charakterze świadka ofiary przestępstwa również w ramach postępowania z oskarżenia subsydiarnego?


title: Sprawa T-431/11: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2011 r. — Iberdrola przeciwko Komisji Europejskiej

text:
               24.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/47

         Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2011 r. — Iberdrola przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa T-431/11)
   2011/C 282/87
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Iberdrola, SA (Bilbao, Hiszpania) (przedstawiciele: J. Ruiz Calzado, adwokat, M. Núñez-Müller, Rechtsanwalt, i J. Domínguez Pérez, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 decyzji;

               —

               pomocniczo, o stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 4 i 5 decyzji;

               —

               pomocniczo, o stwierdzenie nieważności art. 4 decyzji, lub o odpowiednia zmianę jej zakresu, i

               —

               o obciążenie Komisji wszystkimi kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko art. 1 ust. 1 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie amortyzacji podatkowej finansowej wartości firmy w związku z nabyciem udziałów w zagranicznych przedsiębiorstwach C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) wdrożonej przez Hiszpanię (zwanej dalej „decyzją”).
   Zarzuty i główne argumenty są te same, co podniesione w sprawie T-429/11 BBVA przeciwko Komisji.


title: Sprawa C-230/04: Skarga wniesiona dnia 2 czerwca 2004 r. przeciwko Republice Francuskiej przez Komisję Wspólnot Europejskich

text:
               7.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/9

         Skarga wniesiona dnia 2 czerwca 2004 r. przeciwko Republice Francuskiej przez Komisję Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-230/04)
   (2004/C 201/18)
   Dnia 2 czerwca 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Republice Francuskiej, złożona przez Komisję Wspólnot Europejskich, reprezentowaną przez G. Rozeta, działającego w charakkterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.
   Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o stwierdzenie, że

               —

               nie umożliwiając wzięcia pod uwagę doświadczenia zawodowego i stażu pracy obywateli wspólnotowych podejmujących pracę we francuskiej publicznej służbie zdrowia nabytach w sektorze publicznym innego państwa, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 39 WE oraz art. 7 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (1);

               —

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Państwa Członkowskie mają obowiązek - dla celów rekrutacji, zaszeregowania i określania stażu pracy w ich służbie cywilnej - brać pod uwagę okresy zatrudnienia pracowników migrujących w porównywalnych obszarach działalności w innym Państwie Członkowskim na tych samych zasadach, jakie stosuje się do stażu pracy i doświadczenia zawodowego nabytego w ich własnym systemie. Obowiązujące przepisy francuskie nie umożliwiają wzięcia pod uwagę doświadczenia zawodowego i stażu pracy w sektorze publicznym innego Państwa Członkowskiego nabbytych przez obywateli wspólnotowych podejmujących pracę we francuskiej publicznej służbie zdrowia.

      (1)  Dz.U. L 257, z 19.10.1968, str. 2.


title: Sprawa T-510/08: Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2010 r. — Toqueville przeciwko OHIM — Schiesaro (TOCQUEVILLE 13) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy TOCQUEVILLE 13 — Uchybienie terminowi do wniesienia skargi na decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 78 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 81 rozporządzenia (WE) 207/2009))

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/34

         Wyrok Sądu z dnia 9 lipca 2010 r. — Toqueville przeciwko OHIM — Schiesaro (TOCQUEVILLE 13)
   (Sprawa T-510/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Słowny wspólnotowy znak towarowy TOCQUEVILLE 13 - Uchybienie terminowi do wniesienia skargi na decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Artykuł 78 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 81 rozporządzenia (WE) 207/2009))
   2010/C 234/60
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Toqueville Srl (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Bariatti, I. Palombella i E. Cucchiara)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: A. Sempio, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: Marco Schiesaro (Limbiate, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Canella i D. Camaiora)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 sierpnia 2008 r. (sprawa R 829/2008-2) dotyczącą wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego złożonego przez skarżącą.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Toqueville Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009.


title: Sprawa C-16/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa (Republika Łotwy) w dniu 15 stycznia 2008 r. — SIA Schenker przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

text:
               12.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 92/13

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa (Republika Łotwy) w dniu 15 stycznia 2008 r. — SIA Schenker przeciwko Valsts ieņēmumu dienests
   (Sprawa C-16/08)
   (2008/C 92/22)
   Język postępowania: łotewski
   Sąd krajowy
   Administratīvā apgabaltiesa
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: SIA Schenker

      Strona pozwana: Valsts ieņēmumu dienests
   Pytanie prejudycjalne
   Czy pozycję 8528 21 90 Nomenklatury Scalonej należy interpretować w ten sposób, że na dzień 29 grudnia 2004 r. pozycja ta miała również zastosowanie do urządzeń ciekłokrystalicznych do wyświetlania na zasadzie macierzy aktywnych (TFT LCD — LTA320W2-L01, LTA260W1-L02, LTM170W1-L01), składających się głównie z następujących elementów:

               1)

               dwóch tafli szkła;

               2)

               warstwy ciekłych kryształów umieszczonej między tymi taflami;

               3)

               tranzystorów sterujących w pionie i w poziomie;

               4)

               podświetlenia tylnego;

               5)

               przetwornicy wytwarzającej wysokie napięcie dla podświetlenia tylnego;

               6)

               kontrolera — interfejsu do przekazywania danych (PCB lub PWB), umożliwiającego sekwencyjną transmisję danych do każdego piksela (punktu) modułu LCD, przy zastosowaniu specyficznej technologii — LVDS (Low-Voltage Differential Signaling, niskonapięciowy sygnał różnicowy)?


title: Sprawa T-187/08: Wyrok Sądu z dnia 20 kwietnia 2010 r. — Rodd & Gunn Australia przeciwko OHIM (Przedstawienie psa) (Wspólnotowy znak towarowy — Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający psa — Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu rejestracji — Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 78 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               5.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 148/27

         Wyrok Sądu z dnia 20 kwietnia 2010 r. — Rodd & Gunn Australia przeciwko OHIM (Przedstawienie psa)
   (Sprawa T-187/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający psa - Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu rejestracji - Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Artykuł 78 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2010/C 148/47
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Rodd & Gunn Australia Ltd (Wellington, Nowa Zelandia) (przedstawiciele: B. Brandreth, barrister i N. Jenkins, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: Ó. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

      Przedmiot sprawy

   Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 marca 2008 r. (sprawa R 1245/2007-4) dotyczącą wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Rodd & Gunn Australia Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 171 z 5.7.2008.


title: Sprawa C-562/11: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 grudnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA) przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Rolnictwo — Rozporządzenie (EWG) nr 3665/87 — Artykuł 11 — Refundacje wywozowe — Wniosek o refundację dotyczący wywozu niedającego prawa do refundacji — Sankcja administracyjna)

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/14

         Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 grudnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA) przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Sprawa C-562/11) (1)

   (Rolnictwo - Rozporządzenie (EWG) nr 3665/87 - Artykuł 11 - Refundacje wywozowe - Wniosek o refundację dotyczący wywozu niedającego prawa do refundacji - Sankcja administracyjna)
   2013/C 26/25
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesfinanzhof

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA)

      Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U. L 351, s. 1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 495/97 z dnia 18 marca 1997 r. (Dz.U. L 77, s. 12), a w szczególności art. 11 ust. 1 owego rozporządzenia — Wniosek o przyznanie refundacji wywozowej w sytuacji, w której refundacja nie jest przewidziana — Możliwość zastosowana sankcji względem wnioskodawcy

      Sentencja

   Wykładni art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2945/94 z dnia 2 grudnia 1994 r. i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 495/97 z dnia 18 marca 1997 r., należy dokonywać w ten sposób, że z zastrzeżeniem zwolnień przewidzianych w art. 11 ust. 1 akapit trzeci tego rozporządzenia należy stosować obniżkę przewidzianą w art. 11 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rzeczonego rozporządzenia w szczególności w sytuacji, gdy okazuje się, że przeznaczony do wywozu towar, w odniesieniu do którego wystąpiono z wnioskiem o wypłatę refundacji, nie miał dobrej, uczciwej i handlowej jakości, i to bez względu na fakt, że eksporter działał w dobrej wierze, a także prawidłowo opisał charakter i pochodzenie wskazanego towaru.

      (1)  Dz.U. C 39 z 11.2.2012.


title: Sprawa C-392/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Symvoulio tis Epikrateias z dnia  30 czerwca 2005 r.  w sprawie Alevizos przeciwko Ypourgos Oikonomikon

text:
               14.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 10/13

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Symvoulio tis Epikrateias z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie Alevizos przeciwko Ypourgos Oikonomikon
   (Sprawa C-392/05)
   (2006/C 10/25)
   Język postępowania: grecki
   W dniu 31 października 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Symvoulio tis Epikrateias z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie Alevizos przeciwko Ypourgos Oikonomikon.
   Symvoulio tis Epikrateias zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:
   Czy przepis art. 6 dyrektywy Rady 83/183/EWG obejmuje urzędników służby cywilnej, oficerów, podoficerów i żołnierzy sił zbrojnych, służb bezpieczeństwa oraz służb portowych, a jeżeli tak to czy ich „miejscem stałego pobytu” staje się państwo, w którym przebywają przez okres co najmniej 185 dni w roku kalendarzowym celem wypełnienia misji służby publicznej o określonym czasie trwania, czy też nawet w okresie trwania ich misji w tym innym państwie, niezależnie od tego, że związali się oni osobiście i zawodowo z innym krajem, miejscem ich stałego pobytu nadal pozostaje Grecja?


title: Sprawa C-67/07: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/19

         Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-67/07)
   (2007/C 95/33)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: B. Stromsky, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Francuska
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych (1), Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 2 tej dyrektywy;
               posiłkowo:
               stwierdzenie, że nie przekazując do wiadomości Komisji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2004/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE w sprawie wspólnotowego kodeksu dotyczącego produktów leczniczych stosowanych u ludzi, w odniesieniu do tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 2 tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy 2004/24/WE upłynął w dniu 30 października 2005 r.

      (1)  Dz.U. L 136, str. 85.


title: Sprawa T-64/11: Wyrok Sądu z dnia 7 lutego 2012 r. — Run2Day Franchise przeciwko OHIM — Runners Point (Run2) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Run2 — Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki towarowe RUN2DAY — Wcześniejszy graficzny zarejestrowany dla Beneluksu znak towarowy RUN2DATE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               17.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 80/18

         Wyrok Sądu z dnia 7 lutego 2012 r. — Run2Day Franchise przeciwko OHIM — Runners Point (Run2)
   (Sprawa T-64/11) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Run2 - Wcześniejsze, słowny i graficzny, wspólnotowe znaki towarowe RUN2DAY - Wcześniejszy graficzny zarejestrowany dla Beneluksu znak towarowy RUN2DATE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2012/C 80/30
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Run2Day Franchise BV (Utrecht, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat H. Koenraad)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Pohlmann, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Runners Point Warenhandels GmbH (Recklinghausen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Prange)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 listopada 2011 r. (sprawa R 349/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawi sprzeciwu pomiędzy Run2Day Franchise BV a Runners Point Warenhandels GmbH.

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 11 listopada 2010 r. (sprawa R 349/2010-1).

               2)

               OHIM i Runners Point Warenhandels GmbH pokrywają, oprócz własnych kosztów, koszty poniesione przez Run2Day Franchise BV.

      (1)  Dz.U. C 89 z 19.3.2011.


title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 21 lipca 2005 r. w sprawie C-71/04 Administración del Estado przeciwko Xunta de Galicia (wniosek Tribunal Supremo o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) (Pomoc państwa — Artykuł 93 ust. 3 Traktatu WE (obecnie art. 88 ust. 3 WE) — System pomocy państwa dla budowy i przebudowy statków nieobjęty zakresem zastosowania dyrektywy 90/684/EWG — Brak uprzedniego zgłoszenia — Artykuł 92 ust. 1 Traktatu WE (obecnie art. 87 ust. 1 WE) — Pojęcie pomocy państwa — Wpływ na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi)

text:
               3.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/16

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 21 lipca 2005 r.
   w sprawie C-71/04 Administración del Estado przeciwko Xunta de Galicia (1) (wniosek Tribunal Supremo o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym)
   (Pomoc państwa - Artykuł 93 ust. 3 Traktatu WE (obecnie art. 88 ust. 3 WE) - System pomocy państwa dla budowy i przebudowy statków nieobjęty zakresem zastosowania dyrektywy 90/684/EWG - Brak uprzedniego zgłoszenia - Artykuł 92 ust. 1 Traktatu WE (obecnie art. 87 ust. 1 WE) - Pojęcie pomocy państwa - Wpływ na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi)
   (2005/C 217/30)
   Język postępowania: hiszpański
   W sprawie C-71/04 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Tribunal Supremo (Hiszpania), postanowieniem z dnia 22 grudnia 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 16 lutego 2004 r., w postępowaniu: Administración del Estado przeciwko Xunta de Galicia, Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus oraz A. Ó Caoimh (sprawozdawca), sędziowie; rzecznik generalny: G. Jacobs, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 21 lipca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:
   System pomocy dla budowy i przebudowy statków, jaki został ustanowiony przez dekret nr 217/1994 z dnia 23 czerwca 1994 r., który nie podlega zakresowi zastosowania dyrektywy Rady 90/684/EWG z dnia 21 grudnia 1990 r. w sprawie pomocy dla przemysłu stoczniowego powinien — jeżeli zostanie ustalone, iż w jego ramach następuje przyznanie pomocy państwa w rozumieniu art. 92 ust. 1 Traktatu (obecnie, po zmianie, art. 87 ust. 1 WE) — zostać uprzednio zgłoszony do Komisji Wspólnot Europejskich na mocy art. 93 ust. 3 Traktatu (obecnie art. 88 ust. 3 WE). W przypadku naruszenia tego przepisu do sądów krajowych należy, zgodnie z jego prawem krajowym, wyciągnięcie wszystkich należnych konsekwencji, tak w odniesieniu do ważności aktów wykonawczych dla środków pomocowych, jak i w odniesieniu do ewentualnego zwrotu wsparcia finansowego przyznanego z naruszeniem tego przepisu.

      (1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004.


title: Sprawa T-30/12: Wyrok Sądu z dnia 18 marca 2015 r. – IDT Biologika/Komisja (Zamówienia publiczne na dostawy — Procedura przetargowa — Dostawa w Serbii szczepionek przeciwko wściekliźnie — Odrzucenie oferty jednego z oferentów — Udzielenie zamówienia innemu oferentowi — Kryteria wyboru — Oczywisty błąd w ocenie)

text:
               4.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 146/35

         Wyrok Sądu z dnia 18 marca 2015 r. – IDT Biologika/Komisja
   (Sprawa T-30/12) (1)

   ((Zamówienia publiczne na dostawy - Procedura przetargowa - Dostawa w Serbii szczepionek przeciwko wściekliźnie - Odrzucenie oferty jednego z oferentów - Udzielenie zamówienia innemu oferentowi - Kryteria wyboru - Oczywisty błąd w ocenie))
   (2015/C 146/47)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: IDT Biologika GmbH (Dessau-Roßlau, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokaci R. Gross i T. Kroupa, następnie adwokaci R. Gross i A. Mekdam)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Erlbacher i T. Scharf, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenie nieważności decyzji delegacji Unii Europejskiej w Republice Serbii z dnia 5 października 2011 r. (Dz.U. 2011/S 222-359832), mocą której udzielono zamówienia oznaczonego jako EuropAid/130686/C/SUP/RS, polegającego na dostawie szczepionki przeciwko wściekliźnie w ramach akcji szczepień w Serbii na rzecz konsorcjum pod kierownictwem spółki Bioveta a.s. i odrzucono ofertę skarżącej.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               IDT Biologika GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 89 z 24.3.2012.


title: Sprawa T-435/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2007 r. Simões Dos Santos przeciwko OHIM (Służba publiczna — Urzędnicy i pracownicy OHIM — Ocena i awansowanie — Sprowadzenie do zera i ponowne obliczanie kapitału punktów za zasługi — System przejściowy — Skarga o uchylenie — Zarzut niezgodności z prawem — Niedziałanie prawa wstecz — Zasady zgodności z prawem i bezpieczeństwa prawnego — Podstawa prawna — Uzasadnione oczekiwania — Równość traktowania)

text:
               14.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/34

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 lutego 2007 r. Simões Dos Santos przeciwko OHIM
   (Sprawa T-435/04) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy i pracownicy OHIM - Ocena i awansowanie - Sprowadzenie do zera i ponowne obliczanie kapitału punktów za zasługi - System przejściowy - Skarga o uchylenie - Zarzut niezgodności z prawem - Niedziałanie prawa wstecz - Zasady zgodności z prawem i bezpieczeństwa prawnego - Podstawa prawna - Uzasadnione oczekiwania - Równość traktowania)
   (2007/C 82/76)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Simões Dos Santos (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: A. Creus Carreras, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) (przedstawiciele: I. de Medrano Caballero, pełnomocnik, wspierany przez D. Waelbroecka, adwokata)
   Przedmiot sprawy
   Żądanie uchylenia decyzji OHIM z dnia 7 lipca 2004 r. oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 11 marca 2004 r., decyzji z dnia 15 grudnia 2003 r. ustalającej łączny kapitał punktowy punktów za zasługi przyznanych skarżącemu w postępowaniu w sprawie awansowania za 2003 r., a także opinii komitetu parytetowego ds. ocen z dnia 12 grudnia 2003 r.
   Sentencja wyroku

               1)

               Decyzja OHIM z dnia 15 grudnia 2003 r. o ostatecznym przyznaniu skarżącemu punktów za zasługi w ramach postępowania w sprawie awansowania za rok 2003 r. oraz decyzja OHIM z dnia 7 lipca 2004 r. oddalająca zażalenie skarżącego z dnia 11 marca 2004 r. zostają uchylone w części, w jakiej oznacza potwierdzenie usunięcie reszty punktów za zasługi skarżącego, tak jak to stwierdzono w decyzji PERS-PROM-39-03rev1 w sprawie awansowania z dnia 30 marca 2004 r.

               2)

               W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

               3)

               OHIM zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2005.


title: Sprawa T-333/10: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2010 r. — ATC i in. przeciwko Komisji

text:
               9.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 274/28

         Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2010 r. — ATC i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-333/10)
   ()
   2010/C 274/43
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Animal Trading Company (ATC) BV (Loon op Zand, Niderlandy), Avicentra NV (Malle, Belgia), Borgstein birds and Zoofood Trading VOF (Wamel, Niderlandy), Bird Trading Company Van der Stappen BV (Dongen, Niderlandy), New Little Bird’s srl. (Anagni, Włochy), Vogelhuis Kloeg (Zevenbergen, Niderlandy) und Pistone Giovanni (Westerlo, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci M. Osse i J. Houdijk)

      Strona pozwana: Komisja Europejska i Unia Europejska reprezentowana przez Komisję Europejską

      Żądania strony skarżącej

               —

               Zasądzenie odszkodowania od Unii Europejskiej lub Komisji Europejskiej za szkodę, którą skarżący ponieśli w wynika przyjęcia decyzji 2005/760/WE (1) lub jej przedłużenia decyzją 2005/862/WE (2) lub decyzją 2006/79/WE (3) lub decyzją 2006/405/WE (4) lub decyzją 2006/522/WE (5) lub decyzją 2007/21/WE (6) lub decyzją 2007/183/WE (7) lub przyjęcia rozporządzenia 318/2007/WE (8);

               —

               Obciążenie Unii Europejskiej lub Komisji Europejskiej kosztami postępowania sądowego i pozasądowego.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżący domagają się pokrycia szkody, którą mieli ponieść po pierwsze w wyniku wprowadzonego w październiku 2005 r. zakazu przywozu złapanego dzikiego ptactwa, po drugie w wyniku przedłużeń tego zakazu i po trzecie w wyniku obowiązujących od 1 lipca 2007 r. przepisów dotyczących przywozu ptactwa, faktycznie kontynuujących zakaz przywozu złapanego dzikiego ptactwa.
   W pierwszej części skargi odszkodowawczej, która dotyczy przyjęcia decyzji 2005/760/WE, skarżący opierają się na trzech podstawach.
   Po pierwsze podnoszą, że przy wykonywaniu swoich uprawnień na podstawie art. 18 dyrektywy 91/496 (9) Komisja dysponowała jedynie ograniczonym zakresem oceny i że przekroczyła te uprawnienia, zakazując przywozu z krajów, w których nie wystąpiły żadne przypadki zakażenia grypą ptaków lub konkretne ryzyko rozprzestrzeniania się choroby.
   Po drugie uważają, że nawet gdyby Komisja miała dysponować szerszym zakresem oceny, dopuściła się ona wystarczająco kwalifikowanego naruszenia. W tym kontekście zarzucają oni Komisji przekroczenie uprawnień i podnoszą naruszenie zasady proporcjonalności, prawa własności, swobody działalności gospodarczej oraz naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.
   Dalej skarżący twierdzą, że doznali faktycznej i niewątpliwej szkody i że istnieje związek przyczynowy między tą szkodą a bezprawnym działaniem Komisji.
   Po trzecie skarżący podnoszą, że doznana przez nich szkoda jest wyjątkowa i szczególna, tak że przekracza ona granice ryzyka gospodarczego związanego z działalnością w rozpatrywanej dziedzinie. Nałożenie całkowitego zakazu przywozu dzikiego ptactwa było nieprzewidywalne i szczególnie niekorzystne dla podmiotów handlujących dzikim ptactwem.
   W drugiej części skargi odszkodowawczej skarżący dochodzą naprawienia szkody doznanej w wyniku przedłużeń zakazu przywozu dzikiego ptactwa z krajów trzecich. W tym kontekście podnoszą te same zarzuty co w pierwszej części skargi.
   W końcu skarżący domagają się odszkodowania za szkodę, której mieli doznać w wyniku rozporządzenia nr 318/2007, które ograniczyło zakaz przywozu ptactwa do ptaków hodowanych w niewoli, pochodzących z niewielkiej liczby krajów trzecich. W tym kontekście oparli się na trzech podstawach.
   Po pierwsze podnoszą, że rozporządzenie nr 318/2007 nie posiada odpowiedniej szczególnej podstawy prawnej. Dyrektywy 91/496 i 92/65 (10) nie zawierają ich zdaniem podstawy prawnej dla przyjęcia przez Komisję rozporządzenia nr 318/2007.
   Po drugie podnoszą naruszenie zasad równego traktowania i proporcjonalności, oraz uchybienie swobodzie działalności gospodarczej i prawu własności.
   Dalej skarżący twierdzą, że doznali faktycznej i niewątpliwej szkody i że istnieje związek przyczynowy między tą szkodą a bezprawnym działaniem Komisji.
   Po trzecie, na wypadek przyjęcia, iż działanie miało charakter zgodny z prawem, skarżący wnoszą o stwierdzenie odpowiedzialności Komisji za szkodę doznaną w wyniku rozporządzenia nr 318/2007.

      (1)  Decyzja Komisji 2005/760/WE z dnia 27 października 2005 r. dotycząca niektórych środków ochronnych odnoszących się do wysoce zjadliwej grypy ptaków w określonych państwach trzecich w zakresie przywozu ptaków żyjących w niewoli (Dz.U. L 285, s. 60).

      (2)  Decyzja Komisji 2005/862/WE z dnia 30 listopada 2005 r. zmieniająca decyzje 2005/759/WE i 2005/760/WE dotyczące środków zwalczania ptasiej grypy u ptaków innych niż drób (Dz.U. L 317, s. 19).

      (3)  Decyzja Komisji 2006/79/WE z dnia 31 stycznia 2006 r. zmieniająca decyzje 2005/759/WE i 2005/760/WE w odniesieniu do przedłużenia ich okresów stosowania (Dz.U. L 36, 48).

      (4)  Decyzja Komisji 2006/405/WE z dnia 7 czerwca 2006 r. zmieniająca decyzje 2005/710/WE, 2005/734/WE, 2005/758/WE, 2005/759/WE, 2005/760/WE, 2006/247/WE oraz 2006/265/WE dotyczące niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków (Dz.U. L 158, s. 14).

      (5)  Decyzja Komisji 2006/522/WE z dnia 25 lipca 2006 r. zmieniająca decyzje 2005/759/WE i 2005/760/WE dotyczące niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz przemieszczania niektórych żywych ptaków do Wspólnoty (Dz.U. 205, s. 28).

      (6)  Decyzja Komisji 2007/21/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. zmieniająca decyzję 2005/760/WE dotyczącą niektórych środków ochronnych odnoszących się do wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz przywozu ptaków innych niż drób do Wspólnoty (Dz.U. L 7, s. 44).

      (7)  Decyzja Komisji 2007/183/WE z dnia 23 marca 2007 r. zmieniająca decyzję 2005/760/WE dotyczącą niektórych środków ochronnych odnoszących się do wysoce zjadliwej grypy ptaków w określonych państwach trzecich w zakresie przywozu ptaków żyjących w niewoli (Dz.U. L 84, s. 44).

      (8)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 318/2007 z dnia 23 marca 2007 r. ustanawiające warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Wspólnoty i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz.U. L 84, s. 7).

      (9)  Dyrektywa Rady z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniająca dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG 91/496/EWG (Dz.U. L 268, s. 56).

      (10)  Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L 268, s. 54).


title: Sprawa C-351/15 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 stycznia 2017 r. – Komisja Europejska/Total SA, Elf Aquitaine SA (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek metakrylanów — Grzywny — Solidarna odpowiedzialność spółek dominujących i spółki zależnej za naruszenie popełnione przez tę ostatnią — Zapłata grzywny przez spółkę zależną — Obniżenie kwoty grzywny nałożonej na spółkę zależną w wyniku wyroku Sądu Unii Europejskiej — Pisma służby rachunkowej Komisji Europejskiej wymagające od spółek dominujących zapłaty kwoty zwróconej przez nią spółce zależnej, powiększonej o odsetki za zwłokę — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akty podlegające zaskarżeniu — Skuteczna ochrona sądowa)

text:
               6.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 70/4

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 19 stycznia 2017 r. – Komisja Europejska/Total SA, Elf Aquitaine SA
   (Sprawa C-351/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek metakrylanów - Grzywny - Solidarna odpowiedzialność spółek dominujących i spółki zależnej za naruszenie popełnione przez tę ostatnią - Zapłata grzywny przez spółkę zależną - Obniżenie kwoty grzywny nałożonej na spółkę zależną w wyniku wyroku Sądu Unii Europejskiej - Pisma służby rachunkowej Komisji Europejskiej wymagające od spółek dominujących zapłaty kwoty zwróconej przez nią spółce zależnej, powiększonej o odsetki za zwłokę - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akty podlegające zaskarżeniu - Skuteczna ochrona sądowa))
   (2017/C 070/05)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: – Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Bottka i F. Dintilhac, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Total SA, Elf Aquitaine SA (przedstawiciele: E. Morgan de Rivery i E. Lagathu, adwokaci)

      Interwenient popierający żądania strony wnoszącej odwołanie: Urząd Nadzoru EFTA (przedstawiciel: C. Perrin, pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Total SA i Elf Aquitaine SA.

               3)

               Urząd Nadzoru EFTA pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 294 z 7.9.2015.


title: Sprawa T-4/06: Wyrok Sądu z dnia 29 września 2011 r. — Polska przeciwko Komisji (Rolnictwo — Akt przystąpienia z 2003 r. — Rozporządzenie (WE) nr 1260/2001 — Rozporządzenie (WE) nr 1686/2005 — Rozporządzenie (WE) nr 1193/2009 — Rok gospodarczy 2004/2005 — Opłata dodatkowa — Ustalenie dwóch współczynników — Jurysdykcja — Podstawa prawna — Norma kompetencyjna — Obowiązek uzasadnienia — Zachowanie istotnych wymogów proceduralnych)

text:
               12.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/16

         Wyrok Sądu z dnia 29 września 2011 r. — Polska przeciwko Komisji
   (Sprawa T-4/06) (1)

   (Rolnictwo - Akt przystąpienia z 2003 r. - Rozporządzenie (WE) nr 1260/2001 - Rozporządzenie (WE) nr 1686/2005 - Rozporządzenie (WE) nr 1193/2009 - Rok gospodarczy 2004/2005 - Opłata dodatkowa - Ustalenie dwóch współczynników - Jurysdykcja - Podstawa prawna - Norma kompetencyjna - Obowiązek uzasadnienia - Zachowanie istotnych wymogów proceduralnych)
   2011/C 331/28
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: początkowo J. Pietras, następnie E. Ośniecka-Tamecka, następnie T. Nowakowski, następnie M. Dowgielewicz, B. Majczyna i P. Rosiak, i w końcu B. Majczyna, M. Szpunar i D. Krawczyk, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo A. Szmytkowska, C. Cattabriga i F. Erlbacher, następnie A. Szmytkowska i P. Rossi)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1686/2005 z dnia 14 października 2005 r. ustalającego kwoty opłat produkcyjnych oraz współczynnik dodatkowej opłaty w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005 (Dz.U. L 271, s. 12), zmienionego przez art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonującego sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 (Dz.U. L 321, s. 1).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1686/2005 z dnia 14 października 2005 r. ustalającego kwoty opłat produkcyjnych oraz współczynnik dodatkowej opłaty w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005 (Dz.U. L 271, s. 12), zmienionego przez art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonującego sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006.

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami.

      (1)  Dz.U. C 74 z 25.3.2006.


title: Sprawa T-459/10: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — McBride przeciwko Komisji

text:
               4.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 328/40

         Skarga wniesiona w dniu 27 września 2010 r. — McBride przeciwko Komisji
   (Sprawa T-459/10)
   ()
   2010/C 328/68
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Hugh McBride (Downings, Irlandia) (przedstawiciele: A. Collins SC, N. Travers, Barrister i D. Barry, Solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 lipca 2010 r., notyfikowanej jako dokument C(2010) 4748 — pismo do Irlandii, oddalającej wniosek o zwiększenie ze względów bezpieczeństwa zdolności połowowej nowego trawlera Heather Jane II, oraz zastąpienie decyzji w przedmiocie wyżej wymienionego wniosku, zawartej w decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r., dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji dla floty rybackiej (WPO-IV) w celu poprawy bezpieczeństwa, warunków nawigacji morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów i warunków pracy w odniesieniu do statków o całkowitej długości przekraczającej 12m (Dz.U. 2003 L 90, s. 48), której nieważność stwierdzono wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. w sprawach połączonych od T-218/03 do T-240/03 Boyle i in. przeciwko Komisji Zb. Orz. 2006 II-1699; oraz

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarżący, na podstawie art. 263 TFUE, żąda w skardze stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 13 lipca 2010 r., notyfikowanej jako dokument C(2010) 4761 — pismo do Irlandii, oddalającej wniosek o zwiększenie ze względów bezpieczeństwa zdolności połowowej nowego trawlera Heather Jane II oraz zastąpienia decyzji w przedmiocie wyżej wymienionego wniosku, zawartej w decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r., dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji dla floty rybackiej (WPO-IV) w celu poprawy bezpieczeństwa, warunków nawigacji morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów i warunków pracy w odniesieniu do statków o całkowitej długości przekraczającej 12m (Dz.U. 2003 L 90, s. 48), której nieważność stwierdzono wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. w sprawach połączonych od T-218/03 do T-240/03 Boyle i in. przeciwko Komisji Zb.Orz. 2006 II-1699.
   W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi następujące zarzuty:

               Po pierwsze skarżący twierdzi, że Komisja działała bez podstawy prawnej. Artykuł 4 ust. 2 decyzji 97/413/WE z dnia 26 czerwca 1997 r. w sprawie celów i szczególnych zasad restrukturyzacji sektora rybołówstwa wspólnotowego, w okresie od dnia 1 stycznia 1997 r. do dnia 31 grudnia 2001 r., w celu osiągnięcia trwałej równowagi pomiędzy zasobami i ich eksploatacją (Dz.U. 1997 L 175, s. 27), stanowi w dalszym ciągu podstawę prawną zaskarżonej decyzji i w związku z tym, jak twierdzi skarżący, Komisja nie miała podstaw prawnych do wydania zaskarżonej decyzji jako decyzji ad hoc.

               Po drugie, skarżący twierdzi, że Komisja naruszyła istotne wymogi proceduralne. Podnosi on, że zaskarżona decyzja wydana na podstawie decyzji Rady nr 97/413/WE, winna była zostać przyjęta w ramach procedury komitetów zarządzających, oraz że decydując o wydaniu decyzji jako decyzji ad hoc, Komisja naruszyła istotne wymogi proceduralne.

               Po trzecie, skarżący twierdzi, że dokonując błędnej wykładni art. 4 ust. 2 decyzji Rady nr 97/413/WE Komisja nadużyła swych uprawnień, w szczególności opierając się na niemających znaczenia kryteriach i pomijając definicję pojęcia „nakład połowowy” ustanowioną w decyzji Komisji nr 97/413/WE i w regulacjach wspólnotowych w dziedzinie rybołówstwa obowiązujących w momencie składania przez skarżącego wniosku o zwiększenie tonażu ze względów bezpieczeństwa w grudniu 2001 r.

               Ponadto skarżący podnosi, że zaskarżona decyzja w zakresie w jakim ocenia jego wniosek o zwiększenie tonażu ze względów bezpieczeństwa jest obarczona licznymi oczywistymi błędami. W szczególności skarżący twierdzi, że decyzja Komisji o oddaleniu jego wniosku na taj podstawie, iż wykorzystano nową zdolność połowową wielu mniejszych kutrów na rzecz Heather Jane II jest bezpodstawna, oznacza bowiem, że nie odnotowano zwiększenia całkowitej zdolności połowowej wielozadaniowych jednostek floty irlandzkiej kiedy kuter ten rejestrowano.

               Wreszcie skarżący twierdzi, że Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji. Skarżący podnosi, że odmowa Komisji rozpatrzenia wniosku pod względem merytorycznym stanowi naruszenie obowiązku Komisji wynikającego z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności prawa do rozpatrzenia jego wniosku „w sposób bezstronny i w rozsądnym terminie” zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji Rady nr 97/413/WE.


title: Sprawa T-59/11: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2011 r. — ISOTIS przeciwko Komisji

text:
               19.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/24

         Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2011 r. — ISOTIS przeciwko Komisji
   (Sprawa T-59/11)
   2011/C 89/47
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Koinonia tis Pliroforias Anoichti stis Eidikes Anagkes — ISOTIS (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat B. Christianos)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania strony skarżącej

   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie, że skarżąca wcale nie naruszyła art. II.16.2 ogólnych warunków umów FP6, art. II.7.3 (poważne nieprawidłowości finansowe) i art. II.7.4 (fałszywe oświadczenia) ogólnych warunków umów eTEN oraz art. II.10.3 (naruszenie umowy i nieprzedstawienie informacji) ogólnych warunków umów CIP;

               —

               stwierdzenie, że Komisja naruszyła sporne umowy, kwestionując kwalifikowalność kosztów skarżącej;

               —

               stwierdzenie, że koszty w wysokości 932 362,44 EUR przedstawione Komisji przez skarżącą w ramach umów ACCESS-eGOV, EU4ALL, eABILITIES, EMERGE, ENABLE, ASK-IT, NAVIGABILE, EURIDICE i T-SENIORITY są kwalifikowalne oraz że skarżąca nie jest zobowiązana zwrócić kwot przyznanych przez Komisję;

               —

               stwierdzenie, że opóźnienie ze strony Komisji w wypłacie ostatnich transz przeznaczonych na finansowanie umów EU4ALL, ASK-IT i ENABLE stanowi naruszenie jej zobowiązań umownych;

               —

               stwierdzenie, że Komisja jest zobowiązana zapłacić skarżącej kwotę 52 584,05 EUR powiększoną o odsetki liczone od momentu doręczenia niniejszej skargi z tytułu kosztów poniesionych przez skarżącą w ramach umowy EU4ALL;

               —

               stwierdzenie, że Komisja jest zobowiązana zapłacić skarżącej kwotę 20 678,61 EUR powiększoną o odsetki liczone od momentu doręczenia niniejszej skargi z tytułu kosztów poniesionych przez skarżącą w ramach umowy ASK-IT;

               —

               stwierdzenie, że Komisja jest zobowiązana zapłacić skarżącej kwotę 11 693,05 EUR powiększoną o odsetki liczone od momentu doręczenia niniejszej skargi z tytułu kosztów poniesionych przez skarżącą w ramach umowy ENABLE;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie swojej skargi opartej z jednej strony na klauzulach arbitrażowych zawartych w spornych umowach, a z drugiej strony na prawie belgijskim, do którego odsyłają sporne umowy, skarżąca podnosi dwa zarzuty.
   W pierwszej kolejności skarżąca utrzymuje, że koszty, które przedstawiła Komisji, są kwalifikowalne i że nie naruszyła swoich zobowiązań umownych. W szczególności skarżąca twierdzi, że zarzuty, które Komisja postawiła jej po przeprowadzeniu audytu finansowego programów ACCESS-eGOV, EU4ALL, eABILITIES, EMERGE, ENABLE, ASK-IT, NAVIGABILE, EURIDICE i T-SENIORITY w odniesieniu do zarządzania finansami przez skarżącą i kwalifikowalności jej kosztów, są całkowicie bezzasadne. W związku z tym nie doszło do naruszenia jej zobowiązań umownych i jej koszty powinny zostać w całości uznane za kwalifikowalne.
   W drugiej kolejności skarżąca twierdzi, że Komisja narusza swoje zobowiązania umowne, kwestionując kwalifikowalność kosztów i opóźniając wypłatę niektórych kosztów. W szczególności skarżąca utrzymuje, że kwestionowanie przez Komisję kwalifikowalności kosztów stanowi zachowanie niezgodne z umową, które jest sprzeczne z dobrą wiarą oraz stanowi nadużycie prawa, ponieważ wnioski wyciągnięte z audytu finansowego są całkowicie pozbawione podstaw, nieprecyzyjne i ogólnikowe. Ponadto skarżąca podnosi, że opóźnienie ze strony Komisji w wypłacie ostatnich transz przeznaczonych na finansowanie umów EU4ALL, ASK-IT i ENABLE stanowi naruszenie jej zobowiązań umownych i wnosi do Sądu o stwierdzenie, że Komisja jest zobowiązana do wypłaty tych transz.


title: Sprawa C-596/10: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 marca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Podatek od wartości dodanej — Dyrektywa 2006/112/WE — Stosowanie obniżonej stawki podatku VAT do transakcji dotyczących zwierząt z rodziny koniowatych a w szczególności do koni)

text:
               28.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 126/2

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 8 marca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-596/10) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Podatek od wartości dodanej - Dyrektywa 2006/112/WE - Stosowanie obniżonej stawki podatku VAT do transakcji dotyczących zwierząt z rodziny koniowatych a w szczególności do koni)
   2012/C 126/03
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Dintilhac i M. Afonso, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, J. — S. Pilczer i B. Beaupère-Manokha, pełnomocnicy)

      Interwenient: Irlandia (przedstawiciele: D. O’Hagan, pełnomocnik oraz N. Travers i G. Clohessy, barristers)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 96-99 i załącznika III do dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Stosowanie obniżonej stawki podatku VAT do transakcji dotyczących zwierząt z rodziny koniowatych a w szczególności do koni

      Sentencja

               1)

               Stosując obniżoną stawkę podatku od wartości dodanej do transakcji dotyczących zwierząt z rodziny koniowatych a w szczególności do koni, gdy nie są one zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji środków spożywczych lub w produkcji rolnej Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 96-99 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w związku z załącznikiem III do owej dyrektywy.

               2)

               Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Irlandia pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 72 z 5.3.2011.


title: Sprawa F-114/11: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (skład jednoosobowy) z dnia 18 czerwca 2013 r. — Rodrigues Regalo Corrêa przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Wynagrodzenie — Dodatki rodzinne — Dodatek edukacyjny — Warunki przyznania — Potrącenie kwoty dodatku tego samego rodzaju pobieranego z innego źródła — Skarga oczywiście bezzasadna)

text:
               31.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/49

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (skład jednoosobowy) z dnia 18 czerwca 2013 r. — Rodrigues Regalo Corrêa przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-114/11) (1)

   (Służba publiczna - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Dodatek edukacyjny - Warunki przyznania - Potrącenie kwoty dodatku tego samego rodzaju pobieranego z innego źródła - Skarga oczywiście bezzasadna)
   2013/C 252/88
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: João Manuel Rodrigues Regalo Corrêa (Kehlen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat A. Salerno)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Ecker et V. Montebello-Demogeot, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Służba publiczna — Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu uznającej określone formy pomocy finansowej państwa członkowskiego dla studentów za świadczenia tego samego rodzaju co świadczenia rodzinne i potrącającej te formy pomocy z dodatku edukacyjnego otrzymywanego przez skarżącego, jak również stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie potrącenia nienależnie pobranych kwot.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga J.M. Rodriguesa Regala Corrêi zostaje oddalona jako oczywiście pozbawiona wszelkiej podstawy prawnej.

               2)

               João Manuel Rodrigues Regalo Corrêa pokrywa własne koszty oraz koszy poniesione przez Parlament Europejski.

      (1)  Dz.U. C 6 z 7.1.2012, s. 28.


title: Sprawa C-54/15 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 25 listopada 2014 r. w sprawach połączonych T-427/10 i T-576/10 oraz w sprawie T-439/12, Trefilerías Quijano/Komisja, wniesione w dniu 6 lutego 2015 r. przez Trefilerías Quijano, S.A.

text:
               13.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 118/20

         Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 25 listopada 2014 r. w sprawach połączonych T-427/10 i T-576/10 oraz w sprawie T-439/12, Trefilerías Quijano/Komisja, wniesione w dniu 6 lutego 2015 r. przez Trefilerías Quijano, S.A.
   (Sprawa C-54/15 P)
   (2015/C 118/26)
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Trefilerías Quijano, S.A. (przedstawiciele: adwokaci F. González Díaz i A. Tresandi Blanco)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uchylenie na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej postanowienia Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawach połączonych T-427/10 i T-576/10 oraz w sprawie T-439/12, Trefilerías przeciwko Komisji

               —

               Obciążenie Komisji Europejskiej zarówno kosztami postępowania odwoławczego jak i postępowania przed Sądem.

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnosząca odwołanie przedstawia w uzasadnieniu odwołania jeden zarzut.
   Wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo przy ocenie interesu prawnego Trefilerías Quijano SA zarówno w sprawie T-576/10 mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję C(2010) 4387 wersja ostateczna dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 ust. 1 porozumienia EOG (Sprawa COMP/38.344 – Stal sprężająca), jak i w dostosowaniu zarzutów skargi i żądań przedstawionych w sprawie T-427/10 w odniesieniu do decyzji Komisji z dnia 30 września 2010 r. zmieniającej decyzję Komisji C(2010) 4387 wersja ostateczna dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 53 ust. 1 porozumienia o EOG (Sprawa COMP/38.344 – Stal sprężająca).