title: Sprawa C-654/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 10 grudnia 2013 r. — Delphi Hungary Autóalkatrész Gyártó Kft. przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)

text:
               22.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 85/10

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Węgry) w dniu 10 grudnia 2013 r. — Delphi Hungary Autóalkatrész Gyártó Kft. przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)
   (Sprawa C-654/13)
   2014/C 85/18
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Delphi Hungary Autóalkatrész Gyártó Kft.

      Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Nyugat-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (NAV)

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy dyrektywę Rady 2006/112/WE (1) z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a w szczególności jej art. 183, a także art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zasady równoważności i skuteczności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie istnieniu przepisów i praktyki państwa członkowskiego wykluczających zapłatę odsetek za zwłokę od kwot podatku od wartości dodanej, o których zwrot nie można było wystąpić wskutek stosowania wymogu prawnego, którego niezgodność z prawem wspólnotowym została stwierdzona wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości, mimo że w innych przypadkach wspomniane przepisy krajowe wymagają zapłaty odsetek za zwłokę w razie zwłoki w zwrocie podatku od wartości dodanej podlegającego zwrotowi?

               2)

               Czy praktyka sądów państwa członkowskiego, polegająca na oddalaniu wniosków złożonych w drodze administracyjnej — ograniczająca w ten sposób do skargi o stwierdzenie odpowiedzialności odszkodowawczej możliwości podmiotu prawa, który doznał szkody, mimo że w krajowym porządku prawnym w praktyce wykluczona jest możliwość wniesienia takiej skargi — tylko dlatego, że nie istnieje konkretny przepis prawny, który jest właściwy w okolicznościach faktycznych postępowania, chociaż [rozpatrywanie] innych podobnych wniosków o odsetki i ich zapłata wchodzi w zakres kompetencji organu podatkowego, jest niezgodna z zasadami skuteczności i równoważności?

               3)

               W razie odpowiedzi twierdzącej na drugie pytanie, czy sądy państwa członkowskiego są zobowiązane interpretować i stosować zgodnie z prawem wspólnotowym istniejące w państwie członkowskim przepisy prawne, które nie są właściwe do danych okolicznościach faktycznych, w taki sposób, by umożliwić równoważną i skuteczną ochronę sądową?

               4)

               Czy prawo wspólnotowe przytoczone w pierwszym pytaniu należy interpretować w ten sposób, że [dochodzenie] odsetek od pobranych podatków, zatrzymanych lub niezwróconych z naruszeniem prawa wspólnotowego, stanowi prawo podmiotowe wynikające bezpośrednio z samego prawa wspólnotowego, które można podnieść bezpośrednio przed sądami i organami państwa członkowskiego, powołując się na prawo wspólnotowe, nawet gdy prawo państwa członkowskiego nie przewiduje zapłaty odsetek w tym konkretnym przypadku, a w celu uzasadnienia wniosku o odsetki wystarczy wykazać, że nastąpiło naruszenie prawa wspólnotowego i że miały miejsce pobór, zatrzymanie lub brak zwrotu podatku?

      (1)  Dz.U. L 347, s. 1.


title: Sprawa C-323/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba, skład rozszerzony) wydanego w dniu 22 kwietnia 2016 r. w sprawach połączonych T-60/06 RENV II i T-62/06 RENV II Republika Włoska i Eurallumnia SpA/Komisja Europejska, wniesione w dniu 8 czerwca 2016 r. przez Eurallumnia SpA

text:
               25.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 270/36

         Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba, skład rozszerzony) wydanego w dniu 22 kwietnia 2016 r. w sprawach połączonych T-60/06 RENV II i T-62/06 RENV II Republika Włoska i Eurallumnia SpA/Komisja Europejska, wniesione w dniu 8 czerwca 2016 r. przez Eurallumnia SpA
   (Sprawa C-323/16 P)
   (2016/C 270/39)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Eurallumnia SpA (przedstawiciele: L. Martin Alegi, A. Stratakis, L. Philippou, Solicitors)

      Druga strona postępowania: Republika Włoska, Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie wyroku,

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji (1) w zakresie, w jakim nakazuje ona Republice Włoskiej odzyskanie pomocy; ewentualnie,

               —

               przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd,

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnoszący odwołanie podnosi jeden jedyny zarzut, składający się z pięciu części, dotyczący naruszenia przez Komisję prawa, w szczególności naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań oraz obowiązku uzasadnienia wydanej decyzji. Wnoszący odwołanie twierdzi, że:

               1.

               Sąd naruszył prawo interpretując wyrok z dnia 10 grudnia 2013 r. jako zobowiązujący go do uznania, że wraz z publikacją wszczęcia postępowania w dniu 2 lutego 2002 r. Euralluminy nie może już powoływać się na uzasadnione oczekiwania.

               2.

               W konsekwencji opisanego powyżej naruszenia prawa Sąd nie osiągnął głównego celu przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i nie dokonał oceny podnoszonych przez Euralluminę argumentów dotyczących dalszego posiadania przez nią uzasadnionych oczekiwań, względnie dokonał ich oceny na tle błędnie zidentyfikowanych ram prawnych i błędnie.

               3.

               Nawet w oparciu o błędnie zidentyfikowane ramy prawne Sąd naruszył prawo stwierdzając, że nieuzasadnione opóźnienie w prowadzeniu przez Komisję dochodzenia nie może uzasadnić istnienia po stronie Euralluminy uzasadnionych oczekiwań, które stanęłyby na przeszkodzie odzyskaniu pomocy.

               4.

               Sąd dokonał wykładni contra legem dyrektywy 2003/96 (2), naruszając prawo wspólnotowe oraz zasady dokonywania jego wykładni.

               5.

               Sąd naruszył prawo odrzucając argumenty Euralluminy dotyczące inwestycji poczynionych przez nią w zakładzie produkcyjnym położonym w Sardynii.

      (1)  2006/323/WE: decyzja Komisji dnia 7 grudnia 2005 r. w sprawie zwolnienia z podatku akcyzowego od olejów mineralnych wykorzystywanych jako paliwo do produkcji tlenku glinu w regionach Gardanne i Shannon oraz na Sardynii, wprowadzonego odpowiednio przez Francję, Irlandię i Włochy [notyfikowana jako dokument nr C(2005) 4436], Dz.U. L 119, s. 12.

      (2)  Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283, s. 51).


title: Sprawa C-68/07: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 29 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen — Szwecja) — Kerstin Sundelind Lopez przeciwko Miguelowi Enrique Lopezowi Lizazo (Rozporządzenie nr 2201/2003 — Artykuły 3, 6 i 7 — Właściwość sądu — Uznawanie i wykonanie orzeczeń w sprawach małżeńskich i odpowiedzialności rodzicielskiej — Właściwość w sprawach o rozwód — Pozwany obywatel państwa trzeciego mający miejsce zamieszkania w takim państwie — Krajowe przepisy o jurysdykcji przewidujące nadzwyczajną właściwość)

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/15

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 29 listopada 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta domstolen — Szwecja) — Kerstin Sundelind Lopez przeciwko Miguelowi Enrique Lopezowi Lizazo
   (Sprawa C-68/07) (1)

   (Rozporządzenie nr 2201/2003 - Artykuły 3, 6 i 7 - Właściwość sądu - Uznawanie i wykonanie orzeczeń w sprawach małżeńskich i odpowiedzialności rodzicielskiej - Właściwość w sprawach o rozwód - Pozwany obywatel państwa trzeciego mający miejsce zamieszkania w takim państwie - Krajowe przepisy o jurysdykcji przewidujące nadzwyczajną właściwość)
   (2008/C 22/29)
   Język postępowania: szwedzki
   Sąd krajowy
   Högsta domstolen
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Kerstin Sundelind Lopez

      Strona pozwana: Miguel Enrique Lopez Lizazo
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Högsta domstolen — Wykładnia art. 3, 6 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338, str. 1) — Właściwość w sprawach o rozwód w sytuacji gdy strona pozwana ani nie ma miejsca zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego ani nie jest obywatelem państwa członkowskiego
   Sentencja
   Wykładni art. 6 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/2000, zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2116/2004 z dnia 2 grudnia 2004 r. w zakresie umów ze Stolicą Apostolską, należy dokonać w ten sposób, że w sprawie o rozwód, gdy pozwany nie ma zwykłego miejsca zamieszkania w jednym z państw członkowskich i nie jest obywatelem któregoś z państw członkowskich, sądy państwa członkowskiego nie mogą dla rozstrzygnięcia takiego wniosku oprzeć swej właściwości na prawie krajowym, jeżeli sądy innego państwa członkowskiego są właściwe w oparciu o art. 3 tego rozporządzenia.

      (1)  Dz.U. C 82 z 14.4.2007.


title: Sprawa T-254/09: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2009 r. — Wilo przeciwko OHIM (przedstawienie zielonej obudowy)

text:
               29.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/44

         Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2009 r. — Wilo przeciwko OHIM (przedstawienie zielonej obudowy)
   (Sprawa T-254/09)
   2009/C 205/81
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Wilo SE (Dortmund, Niemcy) (przedstawiciel: G. Braun)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie R 1196/2008-1;

               —

               obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy przedstawiający zieloną skrzynię dla towarów z klas 7, 9 i 11 (zgłoszenie nr 5 620 001)

      Decyzja eksperta: oddalenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [dawniej art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ zgłoszony znak towarowy wykazuje wymagany charakter odróżniający.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz. U. L 78, s. 1).


title: Sprawa F-149/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 18 września 2014 r. – Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna – Niepełnosprawność – Renta inwalidzka – Potrącenie z renty inwalidzkiej)

text:
               10.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 395/66

      Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 18 września 2014 r. – Marcuccio przeciwko Komisji
      (Sprawa F-149/12) (1)

      ((Służba publiczna - Niepełnosprawność - Renta inwalidzka - Potrącenie z renty inwalidzkiej))
      (2014/C 395/81)
      Język postępowania: włoski

         Strony

         Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Gattinara, pełnomocnicy)

         Przedmiot sprawy

      Stwierdzenie nieważności comiesięcznego pobrania kwoty 500 EUR w drodze potrąceń z renty inwalidzkiej skarżącego dokonywanych od kwietnia do czerwca 2012 r.

         Sentencja postanowienia

                  1)

                  Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście bezzasadna.

                  2)

                  L. Marcuccio pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 108 z 13.4.2013, s. 38.


title: Sprawa C-442/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Karl Heinz Bablok i in. przeciwko Freistaat Bayern (Żywność genetycznie zmodyfikowana — Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 — Artykuły 2–4 i 12 — Dyrektywa 2001/18/WE — Artykuł 2 — Dyrektywa 2000/13/WE — Artykuł 6 — Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 — Artykuł 2 — Produkty pszczelarskie — Obecność pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych — Konsekwencje — Wprowadzenie do obrotu — Pojęcia organizmu oraz żywności zawierającej składniki produktów pochodzących z organizmów genetycznie zmodyfikowanych)

text:
               22.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/7

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Karl Heinz Bablok i in. przeciwko Freistaat Bayern
   (Sprawa C-442/09) (1)

   (Żywność genetycznie zmodyfikowana - Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 - Artykuły 2–4 i 12 - Dyrektywa 2001/18/WE - Artykuł 2 - Dyrektywa 2000/13/WE - Artykuł 6 - Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 - Artykuł 2 - Produkty pszczelarskie - Obecność pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych - Konsekwencje - Wprowadzenie do obrotu - Pojęcia organizmu oraz żywności zawierającej składniki produktów pochodzących z organizmów genetycznie zmodyfikowanych)
   2011/C 311/09
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Karl Heinz Bablok, Stefan Egeter, Josef Stegmeier, Karlhans Müller, Barbara Klimesch

      Strona pozwana: Freistaat Bayern

      przy udziale: Monsanto Technology LLC, Monsanto Agrar Deutschland GmbH, Monsanto Europe SA/NV

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 2 pkt 5 i 10, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. L 268, s. 1) — Niezamierzona i przypadkowa obecność w produktach pszczelarskich pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych, niezdolnych do replikacji — Ewentualne skutki dla warunków wprowadzania tych produktów do obrotu — Pojęcia „genetycznie zmodyfikowany organizm” i „wyprodukowane z GMO”

      Sentencja

               1)

               Pojęcie organizmu genetycznie zmodyfikowanego w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy należy interpretować w ten sposób, że substancja taka jak pyłek pochodzący z odmiany kukurydzy genetycznie zmodyfikowanej, który utracił swoją zdolność do replikacji i który jest pozbawiony wszelkiej zdolności do przenoszenia posiadanego materiału genetycznego, nie wchodzi już w zakres tego pojęcia.

               2)

               Artykuł 2 pkt 1, 10 i 13 oraz art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003, art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, jak również art. 6 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych należy interpretować w ten sposób, że skoro substancja taka jak pyłek zawierający DNA i genetycznie zmodyfikowane proteiny nie może już być uznana za organizm genetycznie zmodyfikowany, to produkty takie jak miód i uzupełniające preparaty odżywcze zawierające takie substancje stanowią w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003 „żywnoś(ć) (…) zawierając(ą) składniki wyprodukowane z GMO”. Kwalifikację tę można przyjąć niezależnie od tego, czy dodanie substancji było zamierzone czy przypadkowe.

               3)

               Artykuły 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1829/2003 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wynika z nich obowiązek uzyskania zezwolenia oraz nadzoru w stosunku do żywności, to nie można względem tego obowiązku stosować przez analogię takiego progu tolerancji jak przewidziany w zakresie etykietowania w art. 12 ust. 2 tego samego rozporządzenia.

      (1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010 r.


title: Sprawa T-253/17: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2017 r. – Der Grüne Punkt/EUIPO – Halston Properties (Przedstawienie okręgu z dwoma strzałkami)

text:
               19.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 195/45

         Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2017 r. – Der Grüne Punkt/EUIPO – Halston Properties (Przedstawienie okręgu z dwoma strzałkami)
   (Sprawa T-253/17)
   (2017/C 195/61)
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Der Grüne Punkt – Duales System Deutschland GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwältinnen P. Goldenbaum, I. Rohr i N. Ebbecke)

      Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Halston Properties, s. r. o. GmbH (Bratysława, Słowacja)

      Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

      Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

      Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie okręgu z dwoma strzałkami) – unijny znak towarowy nr 298 273

      Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 lutego 2017 r. w sprawie R 1357/2015-5

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie EUIPO kosztami postępowania;

               —

               na wypadek gdyby druga strona postępowania przystąpiła do sprawy w charakterze interwenienta: obciążenie interwenienta własnymi kosztami.

      Podniesiony zarzut

               —

               Naruszenie art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-76/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 9 grudnia 2010 r. w sprawie T-303/08 Tresplain Investments Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Hoo Hing Holdings Ltd, wniesione w dniu 21 lutego 2011 r. przez Tresplain Investments Ltd

text:
               16.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 120/6

         Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 9 grudnia 2010 r. w sprawie T-303/08 Tresplain Investments Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Hoo Hing Holdings Ltd, wniesione w dniu 21 lutego 2011 r. przez Tresplain Investments Ltd
   (Sprawa C-76/11 P)
   2011/C 120/11
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Tresplain Investments Ltd (przedstawiciele: B. Brandreth, barrister, J. Stobbs, adwokat)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Hoo Hing Holdings Ltd

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie T-303/08 i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej OHIM;

               —

               obciążenie OHIM kosztami wnoszącej odwołanie poniesionymi w postępowaniu przed Sądem i Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo dokonując wykładni i zastosowania art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 40/94 (1) w następujący sposób:

               1)

               Sąd i Izba Odwoławcza doszły do błędnego wniosku, iż istnienie goodwill (siły przyciągania odbiorców) doprowadziło do powstania prawa o znaczeniu większym niż lokalne. Nie ma to miejsca, chyba że siła przyciągania ma zasięg większy niż lokalny;

               2)

               Sąd i Izba Odwoławcza doszły do błędnego wniosku, iż dowód konkurencji był dowodem mającym znaczenie jedynie dla prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wywołanego mylącym przedstawieniem. Uwzględniony powinien zostać również argument, iż istnienie goodwill w sytuacji konkurencji uczyniłoby mylące przedstawienie niemożliwym.

               3)

               Sąd i Izba Odwoławcza popełniły błąd traktując dowód używania znaku jako wskazówkę, iż goodwill była związana z wcześniejszym znakiem powoływanym przez wnoszącego o unieważnienie prawa do znaku.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, Dz.U. L 11 z 14.1.1994, s. 1


title: Sprawa T-275/08: Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2008 r. — Włochy przeciwko Komisji

text:
               30.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/57

         Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2008 r. — Włochy przeciwko Komisji
   (Sprawa T-275/08)
   (2008/C 223/101)
   Język postępowania: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 1709 z dnia 30 kwietnia 2008 r. dotyczącej rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Niemczech, Włoszech i Słowacji w odniesieniu do wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji (EFOGR) w roku budżetowym 2006, w zakresie w jakim nalicza odsetki od kwot obciążających budżet państwa włoskiego, w rozumieniu art. 12 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/05, a w szczególności w zakresie w jakim obciąża Republikę Włoską odsetkami od nienależnych kwot, liczonymi od upływu terminu płatności, których odzyskanie nie nastąpiło w terminie ośmiu lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego oraz których odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, którego konsekwencje finansowe ponosi w 50 % zainteresowane państwo członkowskie oraz w 50 % budżet wspólnotowy.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty w niniejszej sprawie są zbliżone do zarzutów i argumentów przywołanych w sprawie T-274/08 Republika Włoska przeciwko Komisji.


title: Sprawa T-96/09 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 kwietnia 2009 r. — UCAPT przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Wniosek o zawieszenie wykonania — Naruszenie wymogów formalnych — Niedopuszczalność)

text:
               20.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 141/43

         Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 kwietnia 2009 r. — UCAPT przeciwko Komisji
   (Sprawa T-96/09 R)
   (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Wniosek o zawieszenie wykonania - Naruszenie wymogów formalnych - Niedopuszczalność)
   2009/C 141/92
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Union des Coopératives agricoles des producteurs de tabac de France (UCAPT) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci B. Peignot i D. Garreau)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Moore i P. Mahnič Bruni, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Wniosek o zawieszenie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30 s. 16).

      Sentencja postanowienia

               1)

               Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

               2)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa T-25/05: Wyrok Sądu z dnia 19 maja 2010 r. — KME Germany i in. przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Sektor miedzianych rur instalacyjnych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Grzywny — Rzeczywisty wpływ na rynek — Zakres rynku właściwego — Czas trwania naruszenia — Zdolność płatnicza — Współpraca)

text:
               3.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/31

         Wyrok Sądu z dnia 19 maja 2010 r. — KME Germany i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-25/05) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Sektor miedzianych rur instalacyjnych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Grzywny - Rzeczywisty wpływ na rynek - Zakres rynku właściwego - Czas trwania naruszenia - Zdolność płatnicza - Współpraca)
   2010/C 179/52
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: KME Germany AG, dawniej KM Europa Metal AG (Osnabrück, Niemcy), KME France SAS, dawniej Tréfimétaux SA (Courbevoie, Francja) i KME Italy SpA, dawniej Europa Metalli SpA (Florencja, Włochy) (przedstawiciele: M. Siragusa, A. Winckler, G.C. Rizza, T. Graf, M. Piergiovanni, adwokaci, R. Elderkin, barrister)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, S. Noë i C. Thomas, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Z jednej strony żądanie obniżenia grzywien nałożonych na skarżących w art. 2 lit. g), h) i i) decyzji Komisji C(2004) 2826 z dnia 3 września 2004 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 [WE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/E-1/38.069 — Miedziane rury instalacyjne), a z drugiej strony żądanie wzajemne Komisji mające na celu podwyższenie kwoty tych grzywien

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Żądanie wzajemne Komisji Europejskiej zostaje oddalone.

               3)

               KME Germany AG, KME France SAS i KME Italy Spa pokrywają własne koszty i 50 % kosztów poniesionych przez Komisję.

               4)

               Komisja pokrywa 50 % własnych kosztów.

      (1)  Dz.U. C 82 z 2.4.2005.


title: Sprawa C-163/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag (Niderlandy) w dniu 21 marca 2016 r. – Christian Louboutin, Christian Louboutin SAS/Van Haren Schoenen BV

text:
               13.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 211/30

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag (Niderlandy) w dniu 21 marca 2016 r. – Christian Louboutin, Christian Louboutin SAS/Van Haren Schoenen BV
      (Sprawa C-163/16)
      (2016/C 211/39)
      Język postępowania: niderlandzki

         Sąd odsyłający

      Rechtbank Den Haag

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Christian Louboutin, Christian Louboutin SAS

         Druga strona postępowania: Van Haren Schoenen BV

         Pytanie prejudycjalne

      Czy pojęcie „kształtu” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. e) pkt iii) dyrektywy 2008/95 (1) (w niemieckiej, angielskiej i francuskiej wersji językowej rzeczonej dyrektywy – odpowiednio – Form, shape i forme) jest ograniczone do trójwymiarowych cech towaru, takich jak (przedstawione trójwymiarowo) kontury, rozmiar i objętość towaru, czy też przepis ten obejmuje swoim zakresem również inne (niż trójwymiarowe) cechy towaru, takie jak kolor?

         (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Wersja skodyfikowana) (Dz.U. L 299, s. 25).


title: Sprawa C-322/06: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

text:
               4.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 183/29

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 kwietnia 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów
   (Sprawa C-322/06) (1)

   (2007/C 183/51)

      Język postępowania: niderlandzki

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 224 z 16.9.2006.


title: Sprawa T-658/14: Wyrok Sądu z dnia 7 października 2015 r. – Jurašinović/Rada [Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty wymieniane z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii w trakcie procesu — Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej — Częściowa odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony stosunków międzynarodowych]

text:
               30.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 398/55

         Wyrok Sądu z dnia 7 października 2015 r. – Jurašinović/Rada
   (Sprawa T-658/14) (1)

   ([Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty wymieniane z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii w trakcie procesu - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej - Częściowa odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony stosunków międzynarodowych])
   (2015/C 398/69)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Ivan Jurašinović (Angers, Francja) (przedstawiciele: adwokaci O. Pfligersdorffer i S. Durieu)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: E. Rebasti i A. Jensen, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady z dnia 8 lipca 2014 r. odmawiającej udzielenia skarżącemu pełnego dostępu do dokumentów wymienianych z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii w ramach postępowania przeciwko A. Gotovinie, wydanej w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej w wyroku z dnia 3 października 2012 r. Jurašinović/Rada (T-63/10, Rec, EU:T:2012:516).

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone w zakresie w jakim żądania zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 8 lipca 2014 r. odmawiającej udzielenia skarżącemu pełnego dostępu do dokumentów wymienianych z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii w ramach postępowania przeciwko A. Gotovinie, wydanej w następstwie stwierdzenia przez Sąd częściowej nieważności decyzji początkowej w wyroku z dnia 3 października 2012 r. Jurašinović/Rada (T-63/10, Rec, EU:T:2012:516) dotyczą dokumentów nr 7, 25, 33, 34 i 36.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               I. Jurašinović pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę.

      (1)  Dz.U. C 380 z 27.10.2014.


title: Sprawa C-401/16 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 13 maja 2016 r. w sprawie T-62/15, Market Watch/EUIPO – El CORTE INGLÉS (MITOCHRON), wniesione w dniu 15 lipca 2016 r. przez Market Watch Franchise & Consulting Inc.

text:
               27.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/2

         Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 13 maja 2016 r. w sprawie T-62/15, Market Watch/EUIPO – El CORTE INGLÉS (MITOCHRON), wniesione w dniu 15 lipca 2016 r. przez Market Watch Franchise & Consulting Inc.
   (Sprawa C-401/16 P)
   (2017/C 095/04)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Market Watch Franchise & Consulting Inc. (przedstawiciel: J. Korab, rechtsanwalt)

      Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
   Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2016 r. Trybunał Sprawiedliwości (dziesiąta izba) odrzucił odwołanie jako niedopuszczalne.


title: Sprawa F-67/15: Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – ZZ/Komisja

text:
               29.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/50

         Skarga wniesiona w dniu 24 kwietnia 2015 r. – ZZ/Komisja
   (Sprawa F-67/15)
   (2015/C 213/81)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat A. Salerno)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji o nieprzedłużeniu ze skarżącą umowy po upływie okresu, na który została zawarta, mimo że zakończenia dobiegała wówczas jej ciąża.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji organu upoważnionego do zawierania umów Komisji o nieprzesłużeniu umowy dobiegającej końca w dniu 31 sierpnia 2014 r.;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.


title: Sprawa F-43/14: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji

text:
               1.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/61

         Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2014 r. – ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-43/14)
   2014/C 292/79
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Orlandi)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji o przeniesieniu uprawnień emerytalnych strony skarżącej do systemu emerytalnego Unii przy zastosowaniu nowych ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz decyzji z dnia 19 sierpnia 2013 r. kończącej postępowanie w sprawie przeniesienia uprawnień emerytalnych strony skarżącej nabytych w caisse nationale d’assurance vieillesse des travailleurs salariés (krajowej kasie ubezpieczeń emerytalnych pracowników najemnych) (CNAVTS).

      Żądania strony skarżącej

               —

               uznanie art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego za niezgodny z prawem, a tam samym za niemający zastosowania;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 września 2013 r. dotyczącej zaliczenia uprawnień emerytalnych nabytych przez skarżącą przed rozpoczęciem służby w ramach ich przeniesienia do systemu emerytalnego instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 19 sierpnia 2013 r. kończącej postępowanie w sprawie przeniesienia uprawnień emerytalnych strony skarżącej nabytych w caisse nationale d’assurance vieillesse des travailleurs salariés (CNAVTS).

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa F-48/15: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 18 lipca 206 r. – SD (*)/EUIPO (Służba publiczna – Urzędnicy – Ocena – Postępowanie w sprawie oceny (2013) – Sprawozdanie z oceny – Oczywisty błąd w ocenie – Plan poprawy wyników pracy – Akt niekorzystny – Dopuszczalność)

text:
                  3.10.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 364/30

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (w składzie jednego sędziego) z dnia 18 lipca 206 r. –  SD (*1)/EUIPO
         (Sprawa F-48/15) (1)

         ((Służba publiczna - Urzędnicy - Ocena - Postępowanie w sprawie oceny (2013) - Sprawozdanie z oceny - Oczywisty błąd w ocenie - Plan poprawy wyników pracy - Akt niekorzystny - Dopuszczalność))
         (2016/C 364/34)
         Język postępowania: francuski

            Strony

            Strona skarżąca: SD (*1) (przedstawiciele: adwokaci T. Bontinck i A. Guillerme)

            Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: A. Lukošiūtė, pełnomocnik)

            Przedmiot sprawy

         Żądanie stwierdzenia nieważności sprawozdania z oceny skarżącej w postępowaniu w sprawie oceny za rok 2013 oraz przyjętego na podstawie tego sprawozdania planu poprawy wyników pracy oraz żądanie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

            Sentencja wyroku

                     1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                     2)

                      SD (*1) pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej.

            (*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

            (1)  Dz.U. C 190 z 8.6.2015, s. 36.


title: Sprawa C-573/11 P: Postanowienie Trybunału z dnia 5 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Danii, Republice Finlandii i Królestwu Szwecji (Odwołanie — Artykuł 19 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej — Reprezentacja przez adwokata niemającego statusu osoby trzeciej — Oczywiście niedopuszczalna skarga o stwierdzenie nieważności — Oczywiście bezzasadne podstawy odwołania)

text:
               23.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 344/37

         Postanowienie Trybunału z dnia 5 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Królestwu Danii, Republice Finlandii i Królestwu Szwecji
   (Sprawa C-573/11 P) (1)

   (Odwołanie - Artykuł 19 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - Reprezentacja przez adwokata niemającego statusu osoby trzeciej - Oczywiście niedopuszczalna skarga o stwierdzenie nieważności - Oczywiście bezzasadne podstawy odwołania)
   2013/C 344/64
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: ClientEarth (przedstawiciel: adwokat P. Kirch)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: C. Fekete i B. Driessen, pełnomocnicy), Królestwo Danii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) z dnia 6 września 2011 r. w sprawie T-452/10 ClientEarth przeciwko Radzie, na mocy którego Sąd odrzucił jako oczywiście niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącej pełnego dostępu do opinii sporządzonej przez służbę prawną Rady (dokument nr 6865/09), dotyczącej propozycji rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji — Reprezentacja przez adwokata niemającego statusu osoby trzeciej

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               ClienEarth pokrywa koszty postępowania.

      (1)  Dz.U. C 39 z 11.2.2012


title: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C- 270/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Środowisko naturalne — Gospodarka odpadami — Dyrektywa 75/442/EWG zmieniona dyrektywą 91/156/EWG — Transportowanie i zbieranie odpadów — Artykuł 12)

text:
               6.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 193/5

      WYROK TRYBUNAŁU

   (trzecia izba)
   z dnia 9 czerwca 2005 r.
   w sprawie C- 270/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Środowisko naturalne - Gospodarka odpadami - Dyrektywa 75/442/EWG zmieniona dyrektywą 91/156/EWG - Transportowanie i zbieranie odpadów - Artykuł 12)
   (2005/C 193/07)
   Język postępowania: włoski
   W sprawie C-270/03 Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: L. Visaggio i R. Amorosi) przeciwko Republice Włoskiej (pełnomocnik: I. M. Brugaglia, wspierany przez adwokata M. Fiorilliego), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 23 czerwca 2003 r., Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, J. P. Puissochet (sprawozdawca), S. von Bahr, J. Malenovský i U. Lõhmus, sędziowie, rzecznik generalny: C. Stix-Hackl, sekretarz: L. Hewlett, główny administrator, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1.

               Zezwalając, stosownie do art. 30 ust. 4 decreto legislativo nr 22 z dnia 5 lutego 1997 r., dokonującego transpozycji dyrektyw 91/156/EWG w sprawie odpadów, 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych oraz 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmienionego przez art. 1 ust. 19 ustawy nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r., przedsiębiorstwom na:

                           —

                           podejmowanie zbierania i transportowania własnych nieszkodliwych odpadów, jako zwykłej i stałej działalności, bez wymogu uzyskania wpisu do Albo nazionale delle imprese esercenti servizi di smaltimento rifiuti (krajowego rejestru przedsiębiorstw świadczących usługi unieszkodliwiania odpadów) oraz na

                           —

                           transportowanie ich własnych odpadów niebezpiecznych w ilościach nieprzekraczających 30 kilogramów i 30 litrów na dzień bez wymogu uzyskania wpisu do wyżej wskazanego rejestru,

                     Republika Włoska uchybiała zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 12 dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r., w sprawie odpadów, zmienionej przez dyrektywę Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r.

               2.

               Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 200 z 23.08.2003


title: Sprawa C-247/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 7 lipca 2009 r. — Alketa Xhymshiti przeciwko Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 233/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 7 lipca 2009 r. — Alketa Xhymshiti przeciwko Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach
   (Sprawa C-247/09)
   2009/C 233/08
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Alketa Xhymshiti

      Strona pozwana: Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w przypadkach gdy obywatel państwa trzeciego mieszka legalnie w Unii Europejskiej i pracuje w Konfederacji Szwajcarskiej, rozporządzenie nr 859/2003/WE (1) znajduje zastosowanie do niego i jego żony, będącej obywatelką państwa trzeciego, w państwie członkowskim zamieszkania z takim skutkiem, że państwo członkowskie zamieszkania zobowiązane jest stosować do pracownika i jego żony rozporządzenia nr 1408/71/EWG (2) oraz 574/72/EWG (3)?

               2)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy w okolicznościach opisanych w pytaniu pierwszym art. 2, 13 i 76 rozporządzenia nr 1408/71/EWG i art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 574/72/EWG należy interpretować w ten sposób, że matce będącej obywatelką państwa trzeciego można odmówić przyznania świadczeń rodzinnych w państwie członkowskim zamieszkania ze względu na jej obce obywatelstwo, chociaż jej dziecko jest obywatelem Unii?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 859/2003 z dnia 14 maja 2003 r. rozszerzające przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (EWG) nr 574/72 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na ich obywatelstwo (Dz.U. L 124, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2).

      (3)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71/EWG w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 74, s. 1).


title: Sprawa F-143/12: Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/77

         Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji
   (Sprawa F-143/12)
   2013/C 26/162
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Tymen)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji EPSO o niezamieszczeniu skarżącej na liście osób, które zdały egzaminy na zakończenie szkolenia wpisującego się w ramy procedury certyfikacji oraz żądanie odszkodowania.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji EPSO z dnia 16 grudnia 2011 r. o niezamieszczeniu skarżącej na liście certyfikowanych urzędników w postępowaniu w sprawie certyfikacji za lata 2010-2011;

               —

               W razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji EPSO z dnia 16 sierpnia 2012 r. oddalającej zażalenie skarżącej;

               —

               zasądzenie odszkodowania w kwocie 5 000 EUR;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa C-284/13 P: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 3 kwietnia 2014 r. – Henkel AG & Co. KGaA, Henkel France przeciwko Komisji Europejskiej

text:
               11.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 261/18

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 3 kwietnia 2014 r. – Henkel AG & Co. KGaA, Henkel France przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-284/13 P) (1)

   2014/C 261/30
   Język postępowania: angielski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 215 z 27.7.2013.


title: Sprawa T-419/03: Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2011 r. — Altstoff Recycling Austria przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — System zbiórki i recyklingu zużytych opakowań w Austrii — Porozumienia w sprawie zbiórki i sortowania zawierające klauzule wyłączności — Decyzja o wyłączeniu indywidualnym — Nałożone obowiązki — Zasada proporcjonalności)

text:
               7.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 139/15

         Wyrok Sądu z dnia 22 marca 2011 r. — Altstoff Recycling Austria przeciwko Komisji
   (Sprawa T-419/03) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - System zbiórki i recyklingu zużytych opakowań w Austrii - Porozumienia w sprawie zbiórki i sortowania zawierające klauzule wyłączności - Decyzja o wyłączeniu indywidualnym - Nałożone obowiązki - Zasada proporcjonalności)
   2011/C 139/28
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Altstoff Recycling Austria AG, dawniej Altstoff Recycling Austria AG i ARGEV Verpackungsverwertungs-Gesellschaft mbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: H. Wollmann, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo W. Mölls, następnie W. Mölls i H. Gading, i wreszcie R. Sauer, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: EVA Erfassen und Verwerten von Altstoffen GmbH (Wiedeń) (przedstawiciele: A. Reidlinger i I. Hartung, adwokaci); Bundeskammer für Arbeiter und Angestellte (Wiedeń) (przedstawiciel: K. Wessely, adwokat)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności art. 2 i 3 decyzji Komisji 2004/208/WE z dnia 16 października 2003 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG (sprawy COMP D3/35470 — ARA i COMP D3/35473 — ARGEV, ARO) (Dz.U. 2004, L 75, s. 59).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Altstoff Recycling Austria AG pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, EVA Erfassen und Verwerten von Altstoffen GmbH oraz Bundeskammer für Arbeiter und Angestellte, w tym koszty związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

      (1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004.


title: Sprawa C-197/07 P: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 12 grudnia 2008 r. — Aktieselskabet af 21. november 2001 przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 5 — Renoma — Czerpanie nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego — Zgłoszenie oznaczenia słownego TDK jako wspólnotowego znaku towarowego — Sprzeciw właściciela słownych i graficznych wspólnotowych i krajowych znaków towarowych TDK — Odmowa rejestracji)

text:
               21.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 69/10

         Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 12 grudnia 2008 r. — Aktieselskabet af 21. november 2001 przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)
   (Sprawa C-197/07 P) (1)

   (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 5 - Renoma - Czerpanie nienależnej korzyści z odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego - Zgłoszenie oznaczenia słownego „TDK’ jako wspólnotowego znaku towarowego - Sprzeciw właściciela słownych i graficznych wspólnotowych i krajowych znaków towarowych TDK - Odmowa rejestracji)
   (2009/C 69/16)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Aktieselskabet af 21. november 2001 (przedstawiciel: adwokat C. Barrett Christiansen)

      Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.) (przedstawiciel: A. Norris, barrister)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 6 lutego 2007 r. w sprawie T-477/04 Aktieselskabet af 21. november 2001 przeciwko OHIM oddalającego jako bezzasadną skargę wniesioną przez zgłaszającego słowny znak towarowy „TDK” dla towarów należących do klasy 25 na decyzję R 364/2003-1 Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 października 2004 r. oddalającą odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów, na mocy której odmówiono rejestracji powyższego znaku towarowego w wyniku sprzeciwu wniesionego przez właściciela słownych i graficznych wspólnotowych i krajowych znaków towarowych „TDK”
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Aktieselskabet af 21. november 2001 zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 129 z 9.6.2007.


title: Sprawa C-422/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez des Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 25 lipca 2013 r. — Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein przeciwko Dr. med. vet. Uta Wree

text:
               19.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 304/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez des Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 25 lipca 2013 r. — Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein przeciwko Dr. med. vet. Uta Wree
   (Sprawa C-422/13)
   2013/C 304/08
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Schleswig-Holsteinisches Oberverwaltungsgericht

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

      Strona pozwana: Dr. med. vet. Uta Wree

      Pytanie prejudycjalne

   Czy dany grunt stanowi grunt rolny w rozumieniu art 34 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. (1), również wtedy, gdy jego użytkowanie służy celom rolniczym (wypas w ramach hodowli owiec), jednakże grunt ten tworzy okładzinę składowiska odpadów znajdującego się pod poeksploatacyjnym nadzorem?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003; Dz.U. L 30, s. 16.


title: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie C-84/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywy 93/36/EWG i 93/37/EWG — Zamówienia publiczne — Procedura udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane — Zakres stosowania — Pojęcie instytucji zamawiającej — Porozumienia o współpracy między jednostkami administracji — Pojęcie zamówienia — Stosowanie procedury negocjacyjnej w przypadkach nieprzewidzianych w dyrektywie)

text:
               2.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 82/2

      WYROK TRYBUNAŁU

   (druga izba)
   z dnia 13 stycznia 2005 r.
   w sprawie C-84/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywy 93/36/EWG i 93/37/EWG - Zamówienia publiczne - Procedura udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane - Zakres stosowania - Pojęcie instytucji zamawiającej - Porozumienia o współpracy między jednostkami administracji - Pojęcie zamówienia - Stosowanie procedury negocjacyjnej w przypadkach nieprzewidzianych w dyrektywie)
   (2005/C 82/04)
   Język postępowania: hiszpański
   W sprawie C-84/03 mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, w trybie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 26 lutego 2003 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: K. Wiedner i G. Valero Jordana) przeciwko Królestwu Hiszpanii (pełnomocnik: S. Ortiz Vaamonde) Trybunał (druga izba), w składzie: C. W. A. Timmermans, prezes izby, R. Schintgen, J. Makarczyk (sprawozdawca), G. Arestis i J. Klučka, sędziowie, rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 13 stycznia 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Nie dokonując prawidłowej transpozycji do krajowego porządku prawnego dyrektyw Rady 93/367EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury [dotyczącej koordynacji procedur] udzielania zamówień publicznych na dostawy i 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, a w szczególności

                           —

                           wyłączając z zakresu stosowania Ley de Contractos de las Administraciones Publicas (ustawy o zamówieniach udzielanych przez jednostki administracji publicznej) z dnia 16 czerwca 2000 r., tekst ujednolicony przyjęty przez Real Decreto Legislativo 2/2000 z dnia 16 czerwca 2000 r., konkretnie w jej art. 1 ust. 3, podmioty prawa prywatnego spełniające warunki wymienione w art. 1 lit. b drugi akapit pierwsze, drugie i trzecie tiret każdej z tych dyrektyw,

                           —

                           wyłączając całkowicie z zakresu stosowania tej ustawy, konkretnie w jej art. 3 ust. 1 lit. c, porozumienia o współpracy zawarte między jednostkami administracji publicznej a innymi podmiotami publicznymi, w tym porozumienia będące zamówieniami publicznymi w rozumieniu wyżej wymienionych dyrektyw oraz

                           —

                           dopuszczając, na podstawie art. 141 lit. a oraz art. 182 lit. a i g wymienionej ustawy, zastosowanie procedury negocjacyjnej w dwóch przypadkach nieprzewidzianych w wymienionych dyrektywach,

                     Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy wymienionych dyrektyw.

               2)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami.

      (1)  Dz.U. C 101z 26.04.2003.


title: Sprawa C-252/13: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów

text:
               20.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 207/25

         Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2013 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów
   (Sprawa C-252/13)
   2013/C 207/40
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Martin i M. van Beek, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Królestwo Niderlandów

      Żądania strony skarżącej

   Skarżąca wnosi o:

               —

               stwierdzenie, że utrzymując w mocy przepisy prawa niderlandzkiego niezgodne z art. 1 akapit drugi lit. a) i b), art. 15 i art. 28 ust. 2 dyrektywy 2006/54/EG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana) (1), Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Królestwo Niderlandów kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Komisja jest zdania, że niderlandzkie prawo pracy nie wskazuje w dostatecznie wyraźny sposób, że gdy powracająca do pracy po zakończeniu urlopu macierzyńskiego pracownica napotyka mniej korzystne warunki pracy, to jest to niezgodne z zakazem dyskryminacji związanej z ciążą, porodem lub macierzyństwem.
   Sama tylko okoliczność, że pracodawca, który dokonuje w umowie o pracę jednostronnie zmian dotyczących uzgodnionych zadań i warunków pracy, nie wykonuje swoich zobowiązań, nie czynni tego zakazu dostatecznie wyraźnym.
   Argument, iż w przypadku, gdy komuś przyznane zostało ustawowe prawo do urlopu w nieunikniony sposób implikuje to niezgodność z prawem każdego mniej korzystnego traktowania, jest niewystarczający. Podobnie możliwość powołania się na ogólny zakaz dyskryminacji i zasadę dobrego pracodawcy, wyrażonych w Burgerlijk Wetboek (kodeksie cywilnym), nie stanowi dostatecznie wyraźnej i dokładnej transpozycji dyrektywy. Te ogólne zasady, obowiązujące w prawie niderlandzkim, nie stanowią dostatecznie wyraźnej transpozycji przepisów dyrektywy.
   Sytuacja ta nie odpowiada wymogom przejrzystości i pewności prawa, które to wymogi Trybunał sformułował w odniesieniu do transpozycji dyrektywy do wewnątrzkrajowego porządku prawnego.

      (1)  Dz.U. L 204, s. 23


title: Sprawa C-514/14 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 28 stycznia 2016 r. – Éditions Odile Jacob SAS/Komisja Europejska, Lagardère SCA, Wendel (Odwołanie — Koncentracja przedsiębiorstw na rynku wydawniczym — Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej zezwolenia podmiotowi przejmującemu niektóre aktywa z powodu braku niezależności pełnomocnika — Artykuł 266 TFUE — Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność — Przedmiot sporu — Podstawa prawna spornej decyzji — Odziaływanie spornej decyzji z mocą wsteczną — Niezależność podmiotu przejmującego zbywane aktywa względem cesjonariusza)

text:
               21.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/7

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 28 stycznia 2016 r. – Éditions Odile Jacob SAS/Komisja Europejska, Lagardère SCA, Wendel
   (Sprawa C-514/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Koncentracja przedsiębiorstw na rynku wydawniczym - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej zezwolenia podmiotowi przejmującemu niektóre aktywa z powodu braku niezależności pełnomocnika - Artykuł 266 TFUE - Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność - Przedmiot sporu - Podstawa prawna spornej decyzji - Odziaływanie spornej decyzji z mocą wsteczną - Niezależność podmiotu przejmującego zbywane aktywa względem cesjonariusza))
   (2016/C 106/09)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Éditions Odile Jacob SAS (przedstawiciele: J.-F. Bellis, O. Fréget i L. Eskenazi, adwokaci)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Giolito i B. Mongin, pełnomocnicy), Lagardère SC (przedstawiciele: A. Winckler, F. de Bure, J.-B. Pinçon i L. Bary, adwokaci), Wendel (przedstawiciele: M. Trabucchi, F. Gordon, A. Gosset-Grainville, adwokaci, C. Renner, Rechtsanwältin)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Éditions Odile Jacob SAS zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską, Lagardère SCA i Wendel.

      (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2015.


title: Sprawa C-134/15: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 30 czerwca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht – Niemcy) – Lidl GmbH & Co. KG/Freistaat Sachsen [Odesłanie prejudycjalne — Rozporządzenie (WE) nr 543/2008 — Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Normy handlowe — Świeże paczkowane mięso drobiowe — Obowiązek umieszczania ceny łącznej i ceny za jednostkę masy na opakowaniu jednostkowym lub na przymocowanej doń etykiecie — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 16 — Wolność prowadzenia działalności gospodarczej — Proporcjonalność — Artykuł 40 ust. 2 akapit drugi TFUE — Niedyskryminacja]

text:
               12.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 335/16

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 30 czerwca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sächsisches Oberverwaltungsgericht – Niemcy) – Lidl GmbH & Co. KG/Freistaat Sachsen
   (Sprawa C-134/15) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Rozporządzenie (WE) nr 543/2008 - Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Normy handlowe - Świeże paczkowane mięso drobiowe - Obowiązek umieszczania ceny łącznej i ceny za jednostkę masy na opakowaniu jednostkowym lub na przymocowanej doń etykiecie - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 16 - Wolność prowadzenia działalności gospodarczej - Proporcjonalność - Artykuł 40 ust. 2 akapit drugi TFUE - Niedyskryminacja])
   (2016/C 335/20)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Sächsisches Oberverwaltungsgericht

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Lidl GmbH & Co. KG

      Strona pozwana: Freistaat Sachsen

      Sentencja

               1)

               Badanie pierwszego pytania prejudycjalnego nie wykazało niczego, co mogłoby naruszać ważność art. 5 ust. 4 lit. b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego w świetle wolności prowadzenia działalności gospodarczej przewidzianej w art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

               2)

               Badanie drugiego pytania prejudycjalnego nie wykazało niczego, co mogłoby naruszać ważność art. 5 ust. 4 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 543/2008 w świetle zasady niedyskryminacji, przewidzianej w art. 40 ust 2 akapit drugi TFUE.

      (1)  Dz.U. C 205 z 22.6.2015.


title: Sprawa C-300/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 24 maja 2017 r. – Hochtief AG/Budapest Főváros Önkormányzata

text:
               14.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/4

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria (Węgry) w dniu 24 maja 2017 r. – Hochtief AG/Budapest Főváros Önkormányzata
   (Sprawa C-300/17)
   (2017/C 269/06)
   Język postępowania: węgierski

      Sąd odsyłający

   Kúria

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Hochtief AG

      Strona pozwana: Budapest Főváros Önkormányzata (urząd miasta Budapeszt, Węgry)

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy prawo Unii stoi na przeszkodzie obowiązywaniu przepisu proceduralnego państwa członkowskiego, uzależniającego możliwość dochodzenia dowolnego roszczenia cywilnego, u którego podstaw leży naruszenie przepisów z dziedziny zamówień publicznych, od spełnienia przesłanki, by komisja arbitrażowa do spraw zamówień publicznych w drodze ostatecznej decyzji lub sąd rozpoznający skargę na decyzję komisji arbitrażowej do spraw zamówień publicznych w drodze prawomocnego orzeczenia stwierdziły, że nastąpiło naruszenie tych przepisów?

               2)

               Czy przepis państwa członkowskiego, który dla tego, by można było dochodzić roszczenia odszkodowawczego, wprowadza wymóg uprzedniego stwierdzenia w drodze ostatecznej decyzji komisji arbitrażowej do spraw zamówień publicznych lub w drodze prawomocnego orzeczenia sądu rozpoznającego skargę na decyzję komisji arbitrażowej do spraw zamówień publicznych, że miało miejsce naruszenie przepisów, może zostać zastąpiony innym przepisem na podstawie prawa Unii? A zatem czy istnieje możliwość, by poszkodowany wykazał innymi środkami naruszenie przepisów?

               3)

               Czy w ramach sporu o uzyskanie odszkodowania przepis proceduralny państwa członkowskiego, zezwalający na zaskarżenie przed sądem decyzji administracyjnej jedynie na podstawie argumentów prawnych podniesionych w postępowaniu przed komisją arbitrażową do spraw zamówień publicznych, mimo że poszkodowany, jako podstawę naruszenia uregulowania, które podnosi, może jedynie podnieść niezgodność z prawem swojego wykluczenia w oparciu o istnienie konfliktu interesów zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przez co spowoduje, że zostanie wykluczony z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego na innej podstawie, zgodnie z uregulowaniami właściwymi procedurze negocjacyjnej, przez to, że zostaną wprowadzone zmiany do jego kandydatury, jest niezgodny z prawem Unii, a w szczególności z zasadami skuteczności i równoważności, lub może wywołać skutek niezgodny z tym prawem i tymi zasadami?


title: Sprawa T-357/06: Wyrok Sądu z dnia 27 września 2012 r. — Koninklijke Wegenbouw Stevin przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niderlandzki rynek bitumu do nawierzchni drogowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Istnienie i zakwalifikowanie porozumienia — Ograniczenie konkurencji — Wytyczne w sprawie stosowania art. 81 WE do porozumień o współpracy horyzontalnej — Prawo do obrony — Grzywna — Okoliczności obciążające — Rola inicjatora i przywódcy — Brak współpracy — Uprawnienia kontrolne Komisji — Prawo do pomocy adwokata — Nadużycie władzy — Obliczenie kwoty grzywien — Czas trwania naruszenia — Nieograniczone prawo orzekania)

text:
               17.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/17

         Wyrok Sądu z dnia 27 września 2012 r. — Koninklijke Wegenbouw Stevin przeciwko Komisji
   (Sprawa T-357/06) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Niderlandzki rynek bitumu do nawierzchni drogowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Istnienie i zakwalifikowanie porozumienia - Ograniczenie konkurencji - Wytyczne w sprawie stosowania art. 81 WE do porozumień o współpracy horyzontalnej - Prawo do obrony - Grzywna - Okoliczności obciążające - Rola inicjatora i przywódcy - Brak współpracy - Uprawnienia kontrolne Komisji - Prawo do pomocy adwokata - Nadużycie władzy - Obliczenie kwoty grzywien - Czas trwania naruszenia - Nieograniczone prawo orzekania)
   2012/C 355/33
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Koninklijke Wegenbouw Stevin BV (Utrecht, Niderlandy) (przedstawiciele: początkowo E. Pijnacker Hordijk i Y. de Vries, a następnie E. Pijnacker Hordijk i X. Reintjes, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet, A. Nijenhuis i F. Ronkes Agerbeek, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez adwokatów L. Gyselena, F. Tuytschaevera i F. Wijckmansa, a następnie przez L. Gyselena)

      Przedmiot

   Tytułem głównym, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2006) 4090 wersja ostateczna z dnia 13 września 2006 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 (WE) (sprawa COMP/F/38.456 — Asfalt (Niderlandy)) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej, oraz tytułem ewentualnym, żądanie obniżenia kwoty grzywny nałożonej na nią w tej decyzji.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Koninklijke Wegenbouw Stevin BV zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 20 z 27.1.2007.


title: Sprawa C-153/05: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

text:
               11.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/26

         Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-153/05)
   (2005/C 143/39)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 5 kwietnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Geralda Brauna, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Austrii.
   Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

               1.

               stwierdzenie, że Republika Austrii nie przyjmując przepisów ustawowych i wykonawczych koniecznych do transpozycji dyrektywy 2002/30/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty lub, w każdym razie, nie informując o tym Komisji, uchybiła swoim zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy Traktatu oraz tej dyrektywy.

               2.

               obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Termin dokonania transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 28 września 2003 r.

      (1)  Dz.U. L 85, str. 40


title: Sprawa C-407/08 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 1 lipca 2010 r. — Knauf Gips KG, dawniej Gebr. Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Płyty gipsowe — Dostęp do akt — Dowody obciążające i odciążające — Pojęcie przedsiębiorstwa — Jednostka gospodarcza — Spółka odpowiedzialna za działanie jednostki gospodarczej — Argument podniesiony po raz pierwszy w trakcie postępowania sądowego)

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/6

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 1 lipca 2010 r. — Knauf Gips KG, dawniej Gebr. Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, przeciwko Komisji Europejskiej
   (Sprawa C-407/08 P) (1)

   (Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Płyty gipsowe - Dostęp do akt - Dowody obciążające i odciążające - Pojęcie przedsiębiorstwa - Jednostka gospodarcza - Spółka odpowiedzialna za działanie jednostki gospodarczej - Argument podniesiony po raz pierwszy w trakcie postępowania sądowego)
   2010/C 234/09
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Wnosząca odwołanie: Knauf Gips KG, dawniej Gebr. Knauf Westdeutsche Gipswerke KG (przedstawiciele: M. Klusmann i S. Thomas, Rechtsanwälte)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i R. Sauer, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie T-52/03 Knauf Gips przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/471/WE z dnia 27 listopada 2002 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE przeciwko BPB plc, Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, Société Lafarge SA i Gyproc Benelux NV (sprawa COMP/E-1/37.152 — Płyty gipsowe) (Dz.U. L 166, s. 8) lub, tytułem żądania ewentualnego, wniosek o obniżenie nałożonej na wnoszącą odwołanie grzywny — Kartel na rynku płyt gipsowych — Nieuwzględnienie naruszenia prawa do obrony w postępowaniu administracyjnym — Naruszenie zasady „in dubio pro reo” — Uwzględnienie w celu ustalenia wysokości grzywny obrotu innych przedsiębiorstw nietworzących jednostki gospodarczej z wnoszącą odwołanie

      Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie T-52/03 Knauf Gips przeciwko Komisji zostaje uchylony w zakresie, w jakim przypisuje Knauf Gips KG odpowiedzialność za naruszenia popełnione przez spółki tworzące grupę Knauf.

               2)

               W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

               3)

               Skarga Knauf Gips KG o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2005/471/WE z dnia 27 listopada 2002 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE przeciwko BPB plc, Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, Société Lafarge SA i Gyproc Benelux NV (sprawa COMP/E-1/37.152 — Płyty gipsowe) zostaje oddalona.

               4)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty związane z postępowaniem w niniejszej instancji, a Knauf Gips KG pokrywa wszystkie koszty związane z postępowaniem w pierwszej instancji.

      (1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008.


title: Sprawa T-228/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Giorgio Beverly Hills przeciwko OHIM — WHG (GIORGIO BEVERLY HILLS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GIORGIO BEVERLY HILLS — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy GIORGIO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/27

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Giorgio Beverly Hills przeciwko OHIM — WHG (GIORGIO BEVERLY HILLS)
   (Sprawa T-228/06) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GIORGIO BEVERLY HILLS - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy GIORGIO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   (2009/C 32/50)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Giorgio Beverly Hills, Inc. (Cincinnati, Ohio, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo adwokat M. Schaeffer, następnie adwokat K. Sandberg)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Laitinen i G. Schneider, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH (Hagen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Prange)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 czerwca 2006 r. (sprawy połączone R 107/2005-2 i R 187/2005-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH i Giorgio Beverly Hills, Inc.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 21 czerwca 2006 r. (sprawy połączone R 107/2005-2 i R 187/2005-2) w części dotyczącej oddalenia odwołania w sprawie R 187/2005-2.

               2)

               OHIM pokrywa koszty własne, jak i koszty poniesione przez Giorgio Beverly Hills, Inc. w toku postępowania przed Sądem.

               3)

               WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH pokrywa koszty własne, jak i koszty poniesione przez Giorgio Beverly Hills w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą OHIM.

      (1)  Dz.U. C 249 z 14.10.2006.


title: Sprawa T-171/14: Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2014 r. – Léon Van Parys przeciwko Komisji

text:
               19.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/28

         Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2014 r. – Léon Van Parys przeciwko Komisji
   (Sprawa T-171/14)
   2014/C 151/36
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Léon Van Parys NV (Antwerpia, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci P. Vlaemminck, B. Van Vooren i R. Verbeke)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności pisma Komisji z dnia 24 stycznia 2014 r., na mocy którego informuje ona o zawieszeniu terminu na rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 907 rozporządzenia nr 2454/93;

               —

               stwierdzenie, że na podstawie wyroku Sądu z dnia 19 marca 2013 r. w sprawie REM/REC 07/07 art. 909 rozporządzenia nr 2454/93 ma zastosowanie w pełni na korzyść skarżącej;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 907 i art. 909 rozporządzenia nr 2454/93 (1) oraz prawa do dobrej administracji sformułowanego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

                           —

                           Na mocy wyroku Sądu z dnia 19 marca 2013 r. w sprawie Van Parys przeciwko Komisji stwierdzono nieważność z mocą wsteczną decyzji Komisji K(2010) 2858, w związku z czym upłynął dziewięciomiesięczny termin na rozpatrzenie sprawy i w związku z tym Komisja nie mogła już wydać decyzji w przedmiocie wniosku o umorzenie.

                           —

                           W każdym razie Komisja naruszyła swe kompetencje w zakresie, w którym podjęła działania wykraczające poza to, co konieczne, aby doprowadzić jej częściowo uznaną za nieważną decyzję do zgodności z wyrokiem Sądu z dnia 19 marca 2013 r. w sprawie T-324/10. W ten sposób Komisja naruszyła art. 266 ust. 1 TFUE w odniesieniu do jej kompetencji w zakresie podejmowania działań dla celów wykonania wyroków Sądu.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 907 rozporządzenia nr 2454/93 oraz prawa do dobrej administracji sformułowanego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ Komisja niezgodnie z prawem skorzystała z możliwości złożenia wniosku o informacje na podstawie art. 907 rozporządzenia nr 2454/93, aby wykluczyć przyszłe zastosowanie art. 909 rozporządzenia nr 2454/93 lub przynajmniej odwlec je w czasie.

      (1)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253, s. 1).


title: Sprawa C-10/05: Wyrok Trybunału (I izba) z dnia  30 marca 2006 r.  (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative) — Cynthia Mattern, Hajrudin Cikotic przeciwko Ministre du travail et de l'emploi (Swobodny przepływ osób — Pracownicy — Członkowie rodziny — Prawo do zatrudnienia obywatela państwa trzeciego, małżonka obywatela wspólnotowego — Warunki)

text:
               17.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 143/17

         Wyrok Trybunału (I izba) z dnia 30 marca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour administrative) — Cynthia Mattern, Hajrudin Cikotic przeciwko Ministre du travail et de l'emploi
   (Sprawa C-10/05) (1)

   (Swobodny przepływ osób - Pracownicy - Członkowie rodziny - Prawo do zatrudnienia obywatela państwa trzeciego, małżonka obywatela wspólnotowego - Warunki)
   (2006/C 143/30)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Cour administrative
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Cynthia Mattern, Hajrudin Cikotic

      Strona pozwana: Ministre du travail et de l'emploi
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour administrative — Wykładnia art. 39 traktatu WE oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, str. 2 — wyd. spec. w jęz. polskim rozdz. 5, t. 1, str. 15) — Obywatel państwa trzeciego będący małżonkiem obywatela wspólnotowego wnoszący o zwolnienie z obowiązku posiadania pozwolenia na pracę w tym Państwie Członkowskim — Małżonek, obywatel wspólnotowy, który zdobył wykształcenie zawodowe i odbył staż zawodowy w innym Państwie Członkowskim
   Sentencja
   W takich okolicznościach, jak w sprawie przed sądem krajowym, art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2434/92 z dnia 27 lipca 1992 r., nie przyznaje obywatelowi państwa trzeciego prawa do zatrudnienia w innym Państwie Członkowskim niż to państwo, w którym jego małżonek, obywatel wspólnotowy korzystający ze swojego prawa do swobodnego przemieszczania, jest lub był zatrudniony

      (1)  Dz.U. C 69 z 19.3.2005


title: Sprawa T-189/13: Wyrok Sądu z dnia 11 grudnia 2014 r. – PP Nature-Balance Lizenz/Komisja (Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Substancja czynna „tolperyzon”  — Artykuł 116 dyrektywy 2001/83/WE — Decyzja Komisji nakazująca państwom członkowskim zmianę krajowych pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zawierających daną substancję czynną — Ciężar dowodu — Proporcjonalność)

text:
               2.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 34/36

         Wyrok Sądu z dnia 11 grudnia 2014 r. – PP Nature-Balance Lizenz/Komisja
   (Sprawa T-189/13) (1)

   ((Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Substancja czynna „tolperyzon” - Artykuł 116 dyrektywy 2001/83/WE - Decyzja Komisji nakazująca państwom członkowskim zmianę krajowych pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zawierających daną substancję czynną - Ciężar dowodu - Proporcjonalność))
   (2015/C 034/41)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: PP Nature-Balance Lizenz GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciel: M. Ambrosius, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo B.-R. Killmann i M. Šimerdová, następnie B.-R. Killmann i A. Sipos, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Stwierdzenie w części nieważności decyzji wykonawczej Komisji K(2013)369 (wersja ostateczna) z dnia 21 stycznia 2013 r. dotyczącej pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zawierających substancję czynną „tolperyzon” w kontekście zastosowania art. 31 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               PP Nature-Balance Lizenz GmbH pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 164 z 8.6.2013.


title: Sprawa T-71/14: Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2014 r. – Swatch przeciwko OHIM – Panavision Europe (SWATCHBALL)

text:
               28.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/29

         Skarga wniesiona w dniu 30 stycznia 2014 r. – Swatch przeciwko OHIM – Panavision Europe (SWATCHBALL)
   (Sprawa T-71/14)
   2014/C 129/36
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Swatch AG (Biel, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat P. González-Bueno Catalán de Ocón)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Panavision Europe Ltd (Greenford, Zjednoczone Królestwo)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 listopada 2013 r. w sprawie R 470/2012-2.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Panavision Europe Ltd

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SWATCHBALL” dla towarów i usług z klas 9, 35, 41 i 42 – zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6 543 524

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Strona skarżąca

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Rejestracje międzynarodowe i rejestracje wspólnotowych znaków towarowych dotyczące graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny „swatch” i słownego znaku towarowego „SWATCH”

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.


title: Sprawa C-267/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 30 maja 2012 r. — Frédéric Hay przeciwko Crédit agricole mutuel de Charente-Maritime et des Deux-Sèvres

text:
               18.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 250/9

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation (Francja) w dniu 30 maja 2012 r. — Frédéric Hay przeciwko Crédit agricole mutuel de Charente-Maritime et des Deux-Sèvres
   (Sprawa C-267/12)
   2012/C 250/15
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Cour de cassation.

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Frédéric Hay

      Strona pozwana: Crédit agricole mutuel de Charente-Maritime et des Deux-Sèvres

      Pytania prejudycjalne

   Czy wykładni art. 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r (1). należy dokonywać w ten sposób, że decyzja ustawodawcy krajowego o zastrzeżeniu możliwości zawarcia związku małżeńskiego dla osób różnej płci może stanowić prawnie uzasadniony, właściwy i konieczny cel uzasadniający pośrednią dyskryminację wynikającą z faktu, że układ zbiorowy pracy, zastrzegając korzyść z zakresu wynagrodzeń i warunków pracy dla pracowników zawierających małżeństwo, wyklucza w sposób nieunikniony z dostępu do tej korzyści partnerów tej samej płci, którzy zawarli cywilny pakt solidarności?

      (1)  Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16)


title: Sprawa T-363/09: Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Gruppo Lepetit (RESVEROL) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego RESVEROL — Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy LESTEROL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               12.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 46/12

         Wyrok Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Gruppo Lepetit (RESVEROL)
   (Sprawa T-363/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego RESVEROL - Wcześniejszy słowny międzynarodowy znak towarowy LESTEROL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2011/C 46/23
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Bahamy) (przedstawiciel: adwokat J. Korab)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Gruppo Lepetit SpA (Lainate, Włochy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 9 lipca 2009 r. (sprawa R 1204/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Gruppo Lepetit SpA a Longevity Health Products, Inc.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Longevity Health Products, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.


title: Sprawa T-248/07: Wyrok Sądu z dnia 29 marca 2012 r. — Republika Czeska przeciwko Komisji (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Środki, jakie należy przyjąć w związku z przystąpieniem nowych państw członkowskich — Akt przystąpienia z 2003 r. — Określenie nadwyżki zapasów produktów rolnych innych niż cukier oraz skutki finansowe ich eliminacji — Cel założony w przepisie prawa pierwotnego — Decyzja 2007/361/WE)

text:
               12.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/12

         Wyrok Sądu z dnia 29 marca 2012 r. — Republika Czeska przeciwko Komisji
   (Sprawa T-248/07) (1)

   (Rolnictwo - Wspólna organizacja rynków - Środki, jakie należy przyjąć w związku z przystąpieniem nowych państw członkowskich - Akt przystąpienia z 2003 r. - Określenie nadwyżki zapasów produktów rolnych innych niż cukier oraz skutki finansowe ich eliminacji - Cel założony w przepisie prawa pierwotnego - Decyzja 2007/361/WE)
   2012/C 138/19
   Język postępowania: czeski

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Czeska (przedstawiciele: początkowo T. Boček, następnie M. Smolek, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Tserepa-Lacombe i Z. Malůšková, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Słowacka (przedstawiciele: początkowo J. Čorba, następnie B. Ricziová, pełnomocnicy) i Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: początkowo T. Nowakowski, następnie M. Dowgielewicz, a w końcu M. Szpunar, B. Majczyna i D. Krawczyk, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2007/361/WE z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie określenia nadwyżki zapasów produktów rolnych innych niż cukier oraz w sprawie skutków finansowych ich eliminacji w związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz.U. L 138, s. 14).

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2007/361/WE z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie określenia nadwyżki zapasów produktów rolnych innych niż cukier oraz w sprawie skutków finansowych ich eliminacji w związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               Komisja Europejska zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Republikę Czeską.

               4)

               Republika Słowacka i Rzeczpospolita Polska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.


title: Sprawa T-60/10: Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2012 r. — Jackson International przeciwko OHIM — Royal Shakespeare (ROYAL SHAKESPEARE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy ROYAL SHAKESPEARE — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy RSC-ROYAL SHAKESPEARE COMPANY — Względne podstawy unieważnienia — Znak towarowy cieszący się renomą — Artykuł 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Prawdopodobieństwo skojarzenia — Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego)

text:
               18.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 250/13

         Wyrok Sądu z dnia 6 lipca 2012 r. — Jackson International przeciwko OHIM — Royal Shakespeare (ROYAL SHAKESPEARE)
   (Sprawa T-60/10) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy ROYAL SHAKESPEARE - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy RSC-ROYAL SHAKESPEARE COMPANY - Względne podstawy unieważnienia - Znak towarowy cieszący się renomą - Artykuł 53 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Prawdopodobieństwo skojarzenia - Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego)
   2012/C 250/22
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Jackson International Trading Co. Kurt D. Brühl GmbH & Co. KG (Graz, Austria) (przedstawiciele: adwokaci H.G. Zeiner i S. Di Natale)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM było również, interwenient przed Sądem: The Royal Shakespeare Company (Warwickshire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Barnett, solicitor, i S. Malynicz, barrister)

      Przedmiot

   Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 listopada 2009 r. (sprawa R 317/2009-1) dotyczącej postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między The Royal Shakespeare Company a Jackson International Trading Co. Kurt D. Brühl GmbH & Co. KG.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Jackson International Trading Co. Kurt D. Brühl GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.


title: Sprawa C-398/10: Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

text:
               9.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 274/19

         Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-398/10)
   ()
   2010/C 274/29
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Karanasou-Apostolopoulou i A. Alcover San Pedro)

      Strona pozwana: Republika Grecka

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że nie ustanawiając lub w każdym razie nie powiadamiając Komisji w przewidzianym terminie o ustanowieniu przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiającej infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (1), Republika Grecji uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Termin transpozycji dyrektywy 2007/2/WE do prawa krajowego upłynął w dniu 14 maja 2009 r.

      (1)  Dz.U. L 108, s. 1.


title: Sprawa T-66/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 grudnia 2008 r. — British Sky Broadcasting Group przeciwko OHIM — Vortex (SKY)

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 32/48

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 grudnia 2008 r. — British Sky Broadcasting Group przeciwko OHIM — Vortex (SKY)
   (Sprawa T-66/08) (1)

   (2009/C 32/94)

      Język postępowania: angielski

   Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 116 z 9.5.2008.