title: Sprawa C-229/14: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbeitsgericht Verden – Niemcy) – Ender Balkaya/Kiesel Abbruch- und Recycling Technik GmbH [Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 98/59/WE — Artykuł 1 ust. 1 lit. a) — Zwolnienia grupowe — Pojęcie pracownika — Członek zarządu spółki kapitałowej — Osoba zatrudniona w ramach środka szkolenia i przekwalifikowania zawodowego otrzymująca pomoc publiczną w celu kształcenia i niepobierająca wynagrodzenia od pracodawcy]

text:
               7.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 294/11

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbeitsgericht Verden – Niemcy) – Ender Balkaya/Kiesel Abbruch- und Recycling Technik GmbH
   (Sprawa C-229/14) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 98/59/WE - Artykuł 1 ust. 1 lit. a) - Zwolnienia grupowe - Pojęcie pracownika - Członek zarządu spółki kapitałowej - Osoba zatrudniona w ramach środka szkolenia i przekwalifikowania zawodowego otrzymująca pomoc publiczną w celu kształcenia i niepobierająca wynagrodzenia od pracodawcy])
   (2015/C 294/14)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Arbeitsgericht Verden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Ender Balkaya

      Strona pozwana: Kiesel Abbruch- und Recycling Technik GmbH

      Sentencja

               1)

               Artykuł 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu lub praktyce krajowej, które przy obliczaniu określonej w tym przepisie dyrektywy liczby zatrudnionych pracowników nie uwzględniają członka zarządu spółki kapitałowej, takiego jak ten, którego sytuacja jest rozpatrywana w postępowaniu głównym, który wykonuje swoje czynności pod kierownictwem i pod kontrolą innego organu tej spółki, otrzymuje w zamian wynagrodzenie i sam nie posiada żadnego udziału we wspomnianej spółce.

               2)

               Artykuł 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy 98/59 należy interpretować w ten sposób, że osobę taką jak ta, której sytuacja jest rozpatrywana w postępowaniu głównym, która wykonuje praktyczne czynności w przedsiębiorstwie w ramach praktyki, nie otrzymując wynagrodzenia od swojego pracodawcy, lecz która w celu zdobycia lub pogłębienia wiedzy lub ukończenia kształcenia zawodowego otrzymuje za te czynności – uznane przez organ publiczny odpowiedzialny za promowanie zatrudnienia – pomoc finansową od tego organu, należy uważać za pracownika w rozumieniu tego przepisu.

      (1)  Dz.U. C 303 z 8.9.2014.


title: Sprawa F-42/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 listopada 2014 r. – EH przeciwko Komisji (Służba publiczna – Urzędnik – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Reguła zapobiegania kumulacji dodatków krajowych i wynikających z regulaminu pracowniczego – Pobieranie przez małżonka urzędnika krajowych dodatków rodzinnych – Brak zgłoszenia przez urzędnika zmian w swojej sytuacji osobistej do administracji – Postępowanie dyscyplinarne – Kara dyscyplinarna – Obniżenie stopnia zaszeregowania – Proporcjonalność – Uzasadnienie – Okoliczności łagodzące – Niedochowanie staranności przez administrację)

text:
               19.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 16/49

      Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 listopada 2014 r. – EH przeciwko Komisji
      (Sprawa F-42/14) (1)

      (Służba publiczna - Urzędnik - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Reguła zapobiegania kumulacji dodatków krajowych i wynikających z regulaminu pracowniczego - Pobieranie przez małżonka urzędnika krajowych dodatków rodzinnych - Brak zgłoszenia przez urzędnika zmian w swojej sytuacji osobistej do administracji - Postępowanie dyscyplinarne - Kara dyscyplinarna - Obniżenie stopnia zaszeregowania - Proporcjonalność - Uzasadnienie - Okoliczności łagodzące - Niedochowanie staranności przez administrację)
      (2015/C 016/73)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: EH (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Blot)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Ehrbar, pełnomocnicy)

         Przedmiot sprawy

      Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji w sprawie nałożenia na skarżącego kary w postaci obniżenia jego zaszeregowania o trzy stopnie za naruszenie zasady zapobiegania zbiegowi dodatków rodzinnych krajowych i wynikających z regulaminu pracowniczego.

         Sentencja wyroku

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  EH pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

         (1)  Dz.U. C 212 z 7.7.2014, s. 45.


title: Sprawa C-280/11 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 października 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Access Info Europe, Republice Greckiej, Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Odwołanie — Prawo dostępu do dokumentów instytucji — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy — Ochrona procesu podejmowania decyzji przez instytucje — Notatka służbowa sekretarza generalnego Rady w sprawie propozycji przedstawionych w ramach procedury legislacyjnej dotyczącej zmiany rozporządzenia nr 1049/2001 — Dostęp częściowy — Odmowa dostępu do danych dotyczących tożsamości państw członkowskich, będących autorami propozycji)

text:
               14.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 367/2

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 października 2013 r. — Rada Unii Europejskiej przeciwko Access Info Europe, Republice Greckiej, Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
   (Sprawa C-280/11 P) (1)

   (Odwołanie - Prawo dostępu do dokumentów instytucji - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy - Ochrona procesu podejmowania decyzji przez instytucje - Notatka służbowa sekretarza generalnego Rady w sprawie propozycji przedstawionych w ramach procedury legislacyjnej dotyczącej zmiany rozporządzenia nr 1049/2001 - Dostęp częściowy - Odmowa dostępu do danych dotyczących tożsamości państw członkowskich, będących autorami propozycji)
   2013/C 367/02
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i C. Fekete, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający żądania wnoszącej odwołanie: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i D. Hadroušek, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i N. Rouam, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Access Info Europe (przedstawiciele: O. Brouwer i J. Blockx, advocaten), Republika Grecka (przedstawiciele: E.M. Mamouna i M. K. Boskovits, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

      Interwenient popierający żądania Access Info Europe: Parlament Europejski (przedstawiciele: A. Caiola i M. Dean, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie T-233/09 Access Info Europe przeciwko Radzie, którym Sąd stwierdził nieważność decyzji Rady z dnia 26 lutego 2009 r. częściowo odmawiającej skarżącej publicznego dostępu do dokumentu sporządzonego przez sekretariat generalny Rady dla grupy „informacyjnej” (dokument nr 16338/08), dotyczącego projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Access Info Europe.

               3)

               Republika Czeska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska i Parlament Europejski pokryją własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 238 z 13.8.2011.


title: Sprawa C-463/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha w dniu 25 listopada 2009 r. — CLECE, S.A. przeciwko María Socorro Martín Valor i Ayuntamiento de Cobisa

text:
               13.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/20

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha w dniu 25 listopada 2009 r. — CLECE, S.A. przeciwko María Socorro Martín Valor i Ayuntamiento de Cobisa
   (Sprawa C-463/09)
   2010/C 63/31
   Język postępowania: hiszpański

      Sąd krajowy

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha.

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: CLECE, S.A..

      Strona pozwana: María Socorro Martín Valor i Ayuntamiento de Cobisa

      Pytania prejudycjalne

   Czy sytuację, w której Ayuntamiento [gmina] przejmuje czynności sprzątania poszczególnych swoich jednostek budżetowych, które to czynności wcześniej były wykonywane przez zakontraktowane przedsiębiorstwo, i w tym celu zatrudnia nowych pracowników, należy uznać za objętą zakresem art. 1 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2001/23/EWG (1)?

      (1)  Dyrektywa Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. Dz 82, s. 16).


title: Sprawa T-69/16: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2016 r. – Ateknea Solutions Catalonia/Komisja

text:
               10.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/14

         Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2016 r. – Ateknea Solutions Catalonia/Komisja
   (Sprawa T-69/16)
   (2016/C 165/15)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Ateknea Solutions Catalonia, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci M. Troncoso Ferrer, C. Ruixó Claramunt i S. Moya Izquierdo)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

               —

               stwierdzenie, że Komisja naruszyła swoje zobowiązania umowne oraz nakazanie zapłaty przez tę instytucję na rzecz skarżącej całkowitej kwoty 1 634 990,62 EUR (odpowiadającej (i) 943 046,54 EUR z tytułu zadeklarowania kosztów CTT jako kosztów konsultantów wewnętrznych, wraz z odpowiadającymi im kosztami pośrednimi; (ii) 96 358,10 EUR z tytułu nienależnie żądanego odszkodowania ryczałtowego oraz (iii) 595 585,98 EUR z tytułu umownej odpowiedzialności odszkodowawczej) powiększonej o odsetki przewidziane w art. II.28.7 Umowy, naliczane według stawki stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, publikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym następuje termin płatności, powiększonej o trzy i pół punktu procentowego do czasu pełnej zapłaty;

               —

               posiłkowo, nakazanie Komisji zapłaty na rzecz skarżącej całkowitej kwoty 1 303 303,98 EUR (odpowiadającej (i) 753 533,00 EUR z tytułu zadeklarowania kosztów CTT jako kosztów zasobów osoby trzeciej, wraz z odpowiadającymi im kosztami pośrednimi, (ii) 73 873,27 EUR z tytułu nienależnie żądanego odszkodowania ryczałtowego oraz (iii) 475 897,71 EUR z tytułu umownej odpowiedzialności odszkodowawczej) powiększonej o odsetki przewidziane w art. II.28.7 Umowy, naliczane według stawki stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, publikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym następuje termin płatności, powiększonej o trzy i pół punktu procentowego do czasu pełnej zapłaty; oraz

               —

               obciążenie Komisji wszelkimi kosztami sądowymi.

      Zarzuty i główne argumenty

   Skarga wniesiona przez skarżącą jest oparta na art. 272 TFUE w związku z klauzulą arbitrażową widniejącą w szeregu umów zawartych między skarżącą a Komisją Europejską w ramach 6. programu ramowego na rzecz badań i rozwoju technologicznego, (zwanego dalej „FP 6”).
   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący dopuszczenia się przez Komisję oczywistych błędów w ocenie okoliczności faktycznych, co skutkuje naruszeniem Ogólnych Warunków mających zastosowanie do umów FP 6 oraz Wytycznych Finansowych.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady równego traktowania.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasad rządzących wykonywaniem umów przez Komisję, a mianowicie zasady dobrej wiary oraz zasady dobrej administracji.


title: Sprawa T-512/10: Skarga wniesiona w dniu 26 października 2010 r. — Nike International przeciwko OHIM (DYNAMIC SUPPORT)

text:
               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/58

         Skarga wniesiona w dniu 26 października 2010 r. — Nike International przeciwko OHIM (DYNAMIC SUPPORT)
   (Sprawa T-512/10)
   ()
   2010/C 346/112
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Nike International Ltd (Beaverton, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat M. de Justo Bailey)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 sierpnia 2010 r. w sprawie R 640/2010-4; i

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „DYNAMIC SUPPORT” dla towarów z klasy 25 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 8299869

      Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: zdaniem strony skarżącej zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na mylną ocenę i błędne stwierdzenie Izby Odwoławczej, że artykuł ten stoi na przeszkodzie rejestracji zgłoszonego znaku towarowego.


title: Sprawa C-528/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 30 maja 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofia-grad — Bułgaria) — Zuheyr Frayeh Halaf przeciwko Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerskia savet (Azyl — Rozporządzenie (WE) nr 343/2003 — Określanie państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego — Artykuł 3 ust. 2 — Uprawnienia dyskrecjonalne państw członkowskich — Rola Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców — Obowiązek zwrócenia się przez państwa członkowskie do tej instytucji o przedstawienie opinii — Brak)

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/12

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 30 maja 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratiwen syd Sofia-grad — Bułgaria) — Zuheyr Frayeh Halaf przeciwko Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerskia savet
   (Sprawa C-528/11) (1)

   (Azyl - Rozporządzenie (WE) nr 343/2003 - Określanie państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego - Artykuł 3 ust. 2 - Uprawnienia dyskrecjonalne państw członkowskich - Rola Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców - Obowiązek zwrócenia się przez państwa członkowskie do tej instytucji o przedstawienie opinii - Brak)
   2013/C 225/19
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd odsyłający

   Administratiwen syd Sofia-grad

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Zuheyr Frayeh Halaf

      Strona pozwana: Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerskia savet

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Administratiwen sad Sofia-grad — Wykładnia art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl wniesionego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50, s. 1) — Wniosek o azyl złożony już w innym państwie członkowskim — Obowiązek państwa członkowskiego, do którego się zwrócono, przejęcia odpowiedzialności za rozpatrzenie wniosku o azyl na podstawie klauzuli suwerenności przewidzianej w art. 3 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia w przypadku niezgodności z międzynarodowymi normami praw człowieka i art. 18 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ustawodawstwa i praktyki dotyczącej azylu w odpowiedzialnym państwie członkowskim — Ustawodawstwo państwa członkowskiego, do którego się zwrócono, nieprzewidujące kryteriów ani reguł postępowania w celu zastosowania klauzuli suwerenności — Dopuszczalne dowody niezgodności z prawem Unii w dziedzinie azylu w przypadku braku wyroku Trybunału Sprawiedliwości stwierdzającego uchybienie w wyniku tych naruszeń państwa członkowskiego odpowiedzialnego w dziedzinie azylu

      Sentencja

               1)

               Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl wniesionego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego należy interpretować w ten sposób, że pozwala państwu członkowskiemu, którego kryteria wymienione w rozdziale III rozporządzenia nie wskazują jako odpowiedzialnego, na rozpatrzenie wniosku o udzielenie azylu, nawet jeżeli nie występuje żadna okoliczność uzasadniająca zastosowanie klauzuli humanitarnej z art. 15 tego rozporządzenia. Możliwość ta nie jest uzależniona od okoliczności, że państwo członkowskie odpowiedzialne na podstawie tych kryteriów nie udzieliło odpowiedzi na wniosek o przyjęcie z powrotem danej osoby ubiegającej się o azyl

               2)

               Państwo członkowskie, w którym przebywa osoba ubiegająca się o azyl, nie jest w trakcie procesu określania odpowiedzialnego państwa członkowskiego zobowiązane do zwrócenia się o opinię do Urzędu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców, w sytuacji gdy z dokumentów tej organizacji wynika, że państwo członkowskie, które kryteria wymienione w rozdziale III rozporządzenia nr 343/2003 wskazują jako odpowiedzialne, narusza prawo Unii w dziedzinie azylu

      (1)  Dz.U. C 370 z 17.12.2011.


title: Sprawa T-173/14 R: Postanowienie prezesa Sądu z dnia 10 czerwca 2014 r. – WeserWind przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych — Pomoc państwa — Promocja krajowa dla energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych — Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w dziedzinie pomocy państwa — Żądanie zawieszenia wykonania — Pilny charakter — Fumus boni juris)

text:
               22.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/14

         Postanowienie prezesa Sądu z dnia 10 czerwca 2014 r. – WeserWind przeciwko Komisji
   (Sprawa T-173/14 R)
   ((Postępowanie w przedmiocie środków tymczasowych - Pomoc państwa - Promocja krajowa dla energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych - Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w dziedzinie pomocy państwa - Żądanie zawieszenia wykonania - Pilny charakter - Fumus boni juris))
   2014/C 329/18
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: WeserWind GmbH Offshore Construction Georgsmarienhütte (Bremerhaven, Niemcy) (przedstawiciele: H. Höfler, C. Kahle i V. Winkler, Rechtsanwälte)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i R. Sauer, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie zawieszenia skutków prawnych decyzji, mocą której Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w dziedzinie pomocy państwa dotyczącej niemieckiej ustawy w sprawie energii odnawialnej.

      Sentencja

               1)

               Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

               2)

               Decyzja z dnia 7 kwietnia 2014 r. WeserWind/Komisja (T-173/14 R) jest nieważna.

               3)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: sprawa C-190/04 P: Odwołanie wniesione w dniu 23 kwietnia 2004 r. przez Grahama Frencha, Johna Neigera i Michaela Leightona od postanowienia piątej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie T-319/03 pomiędzy Grahamem Frenchem, Johnem Stevenem Neigerem, Michaelem Leightonem, Johnem Frederickiem Richardem Pascoe, Richardem Micklethwaitem i Ruth Margaret Micklethwait przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich.

text:
               12.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/7

         Odwołanie wniesione w dniu 23 kwietnia 2004 r. przez Grahama Frencha, Johna Neigera i Michaela Leightona od postanowienia piątej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie T-319/03 pomiędzy Grahamem Frenchem, Johnem Stevenem Neigerem, Michaelem Leightonem, Johnem Frederickiem Richardem Pascoe, Richardem Micklethwaitem i Ruth Margaret Micklethwait przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich.
   (sprawa C-190/04 P)
   (2004/C 156/15)
   Odwołanie od postanowienia piątej izby Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie T-319/03 pomiędzy Grahamem Frenchem, Johnem Stevenem Neigerem, Michaelem Leightonem, Johnem Frederickiem Richardem Pascoe, Richardem Micklethwaitem i Ruth Margaret Micklethwaitem przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich zostało wniesione do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w dniu 23 kwietnia 2004 r. przez Grahama Frencha, Johna Neigera i Michaela Leightona, reprezentowanych przez J. S. Barnetta, Sollicitor-Advocate.
   Wnoszący odwołanie wnoszą do Trybunału o:

               1.

               uchylenie zaskarżonego postanowienia

               2.

               uwzględnienie ich wniosków w postaci projektu rozstrzygnięcia załączonego do odwołania, alternatywnie

               3.

               skierowanie sprawy do Sądu Pierwszej Instancji, i w każdym wypadku

               4.

               zasądzenie od pozwanych na rzecz skarżących kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Wnoszący odwołanie utrzymują, że Sąd Pierwszej Instancji popełnił błąd co do prawa stwierdzając, że, w odniesieniu do domniemanego niezgodnego z prawem postępowania pozwanych, skarżący nie wskazali zasady prawa pierwotnego, którą według nich pozwani naruszyli. Wnoszący odwołanie twierdzą, że uchybienie pozwanych zostało w sposób precyzyjny określone w pozwie.


title: Sprawa C-202/04: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony mocą postanowienia Tribunale di Roma (Włochy) z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie Claudia Capodarte i Stefano Macrino przeciwko Roberto Meloni

text:
               10.7.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 179/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony mocą postanowienia Tribunale di Roma (Włochy) z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie Claudia Capodarte i Stefano Macrino przeciwko Roberto Meloni
   (Sprawa C-202/04)
   (2004/C 179/11)
   Dnia 6 maja 2004 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Tribunale di Roma (Włochy), wydanego dnia 7 kwietnia 2004 r., w sprawie Claudia Capodarte i Stefano Macrino przeciwko Roberto Meloni.
   Tribunale di Roma zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

      „Czy art. 5 i 85 Traktatu WE (obecnie art. 10 i 81 WE) stoją na przeszkodzie przyjęciu przez Państwo Członkowskie ustawy lub rozporządzenia, zatwierdzającego ustaloną na podstawie projektu samorządu zawodowego prawników taryfę opłat minimalnych i maksymalnych za usługi (tak zwane pozasądowe), które nie są zastrzeżone dla osób wpisanych na listę owej organizacji zawodowej prawników, lecz mogą być świadczone przez każdego?”


title: Sprawa T-159/12: Postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r. — Pri przeciwko OHIM — Belgravia Investment Group (PRONOKAL) (Wykreślenie sprawy — Żądania zgłoszone przy cofnięciu skargi — Niedopuszczalność)

text:
               8.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/20

         Postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r. — Pri przeciwko OHIM — Belgravia Investment Group (PRONOKAL)
   (Sprawa T-159/12) (1)

   (Wykreślenie sprawy - Żądania zgłoszone przy cofnięciu skargi - Niedopuszczalność)
   2014/C 39/34
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Pri SA (Clémency, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci C. Marí Aguilar i F. Márquez Martín)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: V. Melgar, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Belgravia Investment Group Ltd (Tortola, Brytyjskie Wyspy Dziewicze) (przedstawiciel: adwokat J. Bouyssou)

      Przedmiot

   Po pierwsze, skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie R 311/2011-2 dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Pri SA a Belgravia Investment Group Ltd oraz, po drugie, żądanie odmowy rejestracji zgłoszonego znaku towarowego dla wszystkich towarów objętych sprzeciwem

      Sentencja

               1)

               Sprawa T-159/12 zostaje wykreślona z rejestru Sądu

               2)

               Żądania Pri SA zawarte w piśmie złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 13 września 2013 r. zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia przez Sąd, że sprzeciw został cofnięty, po drugie — do uchylenia decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 7 grudnia 2010 r. w zakresie, w jakim częściowo odrzuca ona sprzeciw oraz, po trzecie, do nakazania wpisu „o całkowitym przyznaniu” prawa do znaku PRONOCAL zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

               3)

               Pri SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez OHIM

      (1)  Dz.U. C 194 z 30.6.2012.


title: Sprawa C-30/07: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 27 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Węgierskiej

text:
               23.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 51/38

         Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 27 listopada 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Węgierskiej
   (Sprawa C-30/07) (1)

   (2008/C 51/65)

      Język postępowania: węgierski

   Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 69 z 24.3.2007.


title: Sprawa T-509/11: Wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2015 r. – Makhlouf/Rada (Polityka zagraniczna i wspólnego bezpieczeństwa – Środki ograniczające wobec Syrii – Zamrożenie funduszy – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Oczywisty błąd w ocenie – Prawo własności – Prawo do poszanowania życia osobistego – Proporcjonalność)

text:
               2.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/22

      Wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2015 r. – Makhlouf/Rada
      (Sprawa T-509/11) (1)

      (Polityka zagraniczna i wspólnego bezpieczeństwa - Środki ograniczające wobec Syrii - Zamrożenie funduszy - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo własności - Prawo do poszanowania życia osobistego - Proporcjonalność)
      (2015/C 073/28)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Mohammad Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci C. Rygaert i G. Karouni)

         Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-M. Joséphidès i G. Étienne, pełnomocnicy)

         Przedmiot

      Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Rady 2011/488/WPZiB z dnia 1 sierpnia 2011 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 199, s. 74 ), decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej środków ograniczających wobec Syrii i uchylającej decyzję 2011/273/WPZiB (Dz.U. L 319, s. 56), a także decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających wobec Syrii i uchylającej decyzję 2011/782/WPZiB (Dz.U. L 330, s. 21) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

         Sentencja

                  1)

                  Skarga zostaje oddalona.

                  2)

                  Mohammad Makhlouf pokrywa koszty własne i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.

         (1)  Dz.U. C 340 z 19.11.2011.


title: Wybór prezesa izby

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/6

         Wybór prezesa izby
   2009/C 267/11
   W związku z rezygnacją prezesa izby V. Tiili oraz zgodnie z art. 7 § 3 i art. 15 regulaminu, w dniu 7 października 2009 r. Sąd Pierwszej Instancji wybrał I. Wiszniewską-Białecką na prezesa pierwszej izby złożonej z trzech i z pięciu sędziów na okres od dnia 7 października 2009 r. do 31 sierpnia 2010 r.


title: Sprawa C-386/08: Wniosek o wdanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgerichts Hamburg (Niemcy) w dniu 1 września 2008 r. — Brita GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Hafen

text:
               8.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 285/26

         Wniosek o wdanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgerichts Hamburg (Niemcy) w dniu 1 września 2008 r. — Brita GmbH przeciwko Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   (Sprawa C-386/08)
   (2008/C 285/43)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Finanzgericht Hamburg
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Brita GmbH

      Strona pozwana: Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy w każdym przypadku importerowi produktu pochodzącego z Zachodniego Brzegu Jordanu należy przyznać wnioskowane preferencyjne traktowanie, mając na uwadze to, że to preferencyjne traktowanie przewidziane jest w dwóch mających tu potencjalnie zastosowanie układach — mianowicie w Układzie eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a państwem Izrael, z drugiej strony (zwanym dalej „układem stowarzyszeniowym”) (1) oraz w Eurośródziemnomorskim przejściowym układzie stowarzyszeniowym w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, z drugiej strony (zwanym dalej„układem przejściowym”) (2), nawet jeżeli przedłożone zostało jedynie formalne świadectwo pochodzenia z Izraela?
               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:

               2)

               Czy zgodnie z układem stowarzyszeniowym organy celne państwa członkowskiego zobowiązane są uznać wydane przez władze izraelskie świadectwo pochodzenia przedłożone przez importera, który wnioskuje o przyznanie preferencyjnego traktowania produktu wprowadzonego na terytorium Wspólnoty — i z tego względu nie wszczynać procedury weryfikacyjnej, o której mowa w art. 32 protokołu 4 do układu stowarzyszeniowego — jeżeli wątpliwości organów celnych ograniczają się jedynie do pochodzenia tego produktu z terytorium znajdującego się pod kontrolą Izraela — mianowicie na mocy zawartego w 1995 r. izraelsko-palestyńskiego porozumienia przejściowego — i jeżeli nie przeprowadzono procedury, o której mowa w art. 33 protokołu 4 do układu stowarzyszeniowego?
               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie:

               3)

               Czy w przypadku, gdy w wyniku złożonego przez organy celne kraju przywozu wniosku o przeprowadzenie weryfikacji zgodnie z art. 32 ust. 2 protokołu 4 do układu stowarzyszeniowego władze izraelskie potwierdziły (jedynie), że produkty zostały wytworzone na terytorium należącym do właściwości izraelskich władz celnych, a tym samym pochodzą z Izraela, oraz gdy na wystosowane następnie wezwanie organów celnych kraju przywozu do udzielenia bardziej szczegółowych wyjaśnień władze izraelskie nie udzieliły odpowiedzi, organy celne kraju przywozu mogą już z tego względu automatycznie odmówić preferencyjnego traktowania, w szczególności bez uwzględnienia faktycznego pochodzenia danych produktów?
               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie trzecie:

               4)

               Czy organy celne mogą odmówić preferencyjnego traktowania na podstawie układu stowarzyszeniowego już z tego względu, że — co zostało w międzyczasie ustalone — produkty pochodzą z Zachodniego Brzegu Jordanu, czy też należy przyznać to preferencyjne traktowanie na podstawie układu stowarzyszeniowego także w odniesieniu do produktów pochodzących z tego terytorium, w każdym razie o ile nie została przeprowadzona określona w art. 33 protokołu 4 do układu stowarzyszeniowego procedura rozstrzygania sporów dotycząca wykładni występującego w tym układzie pojęcia „terytorium państwa Izrael”?

      (1)  Dz.U. 2000, L 147, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 187, s. 3.


title: Sprawa T-71/10: Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2012 r. — Xeda International i Pace International przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna difenyloamina — Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG — Cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję — Skarga o stwierdzenie nieważności — Legitymacja procesowa — Dopuszczalność — Proporcjonalność — Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414 — Prawo do obrony — Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1095/2007)

text:
               3.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 65/12

         Wyrok Sądu z dnia 19 stycznia 2012 r. — Xeda International i Pace International przeciwko Komisji
   (Sprawa T-71/10) (1)

   (Środki ochrony roślin - Substancja czynna difenyloamina - Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG - Cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję - Skarga o stwierdzenie nieważności - Legitymacja procesowa - Dopuszczalność - Proporcjonalność - Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414 - Prawo do obrony - Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1095/2007)
   2012/C 65/22
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Xeda International SA (Saint-Andiol, Francja); i Pace International LLC (Seattle, Waszyngton, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: C. Mereu, K. Van Maldegem, adwokaci, i P. Sellar, solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Bianchi i L. Parpala, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata J. Stuycka)

      Przedmiot

   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2009/859/WE z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącej niewłączenia difenyloaminy do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (Dz.U. L 314, s. 79).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Xeda International SA i Pace International LLC pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty związane z postępowaniami w przedmiocie środka tymczasowego.

      (1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.


title: Sprawa T-91/11: Wyrok Sądu z dnia 27 lutego 2014 r. – InnoLux przeciwko Komisji [Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Światowy rynek wyświetlaczy ciekłokrystalicznych (LCD) — Porozumienia i uzgodnione praktyki w dziedzinie cen i zdolności produkcyjnych — Właściwość miejscowa — Sprzedaż wewnętrzna — Sprzedaż wyrobów gotowych zawierających produkty objęte kartelem — Jednolite i ciągłe naruszenie — Grzywny — Metoda zaokrąglania — Niegraniczone prawo orzekania]

text:
               14.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 112/27

         Wyrok Sądu z dnia 27 lutego 2014 r. – InnoLux przeciwko Komisji
   (Sprawa T-91/11) (1)

   ([Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Światowy rynek wyświetlaczy ciekłokrystalicznych (LCD) - Porozumienia i uzgodnione praktyki w dziedzinie cen i zdolności produkcyjnych - Właściwość miejscowa - Sprzedaż wewnętrzna - Sprzedaż wyrobów gotowych zawierających produkty objęte kartelem - Jednolite i ciągłe naruszenie - Grzywny - Metoda zaokrąglania - Niegraniczone prawo orzekania])
   2014/C 112/34
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: InnoLux Corp., dawniej Chimei InnoLux Corp. (Zhunan, Tajwan) (przedstawiciele: J.-F. Bellis, adwokat, i R. Burton, solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Van Nuffel, F. Ronkes Agerbeek i A. Biolan, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie częściowego stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2010) 8761 wersja ostateczna z dnia 8 grudnia 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 [TFUE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.309 – LCD) oraz obniżenia kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w tej decyzji.

      Sentencja

               1)

               Kwota grzywny nałożonej na InnoLux Corp., dawniej Chimei InnoLux Corp., w art. 2 decyzji Komisji C(2010) 8761 wersja ostateczna z dnia 8 grudnia 2010 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 [TFUE] oraz w art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.309 – LCD) zostaje ustalona na 288 000 000 EUR.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

               3)

               InnoLux zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 113 z 9.4.2011.


title: Sprawa C-498/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 10 listopada 2014 r. – (Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.) przeciwko (Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.)

text:
                  19.1.2015

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 16/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cour d'appel de Bruxelles (Belgia) w dniu 10 listopada 2014 r. – RG (*1) przeciwko SF (*1)

         (Sprawa C-498/14)
         (2015/C 016/29)
         Język postępowania: francuski

            Sąd odsyłający

         Cour d'appel de Bruxelles.

            Strony w postępowaniu głównym

            Wnoszący odwołanie: RG (*1).

            Druga strona postępowania: SF (*1).

            Pytania prejudycjalne

         Czy wykładni art. 11 ust. 7 i 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1347/20001 (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem brukselskim IIa”) można dokonywać w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie:

                     —

                     uprzywilejowywało specjalizację sądów w sytuacjach bezprawnego uprowadzenia dziecka przez rodzica w odniesieniu do postępowania przewidzianego przez te [przepisy], nawet gdy przed zwykłym sądem toczy się już postępowanie co do istoty sprawy dotyczące odpowiedzialności rodzicielskiej względem dziecka?

                     —

                     odebrało sądowi, przed którym toczy się postępowanie co do istoty sprawy dotyczące odpowiedzialności rodzicielskiej względem dziecka, kompetencję do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie pieczy nad dzieckiem, mimo że zarówno w kontekście międzynarodowym jak i w kontekście wewnętrznym jest on właściwy do orzekania w kwestiach odpowiedzialności rodzicielskiej względem dziecka?

            (*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

            (1)  Dz.U. L 338, s. 1.


title: Sprawa C-439/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (czwarta izba) z dnia  5 października 2005 r.  w sprawach połączonych T-366/03 i T-235/04 wniesione przez Land Oberösterreich w dniu  7 grudnia 2005 r.

text:
               25.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/15

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (czwarta izba) z dnia 5 października 2005 r. w sprawach połączonych T-366/03 i T-235/04 wniesione przez Land Oberösterreich w dniu 7 grudnia 2005 r.
   (Sprawa C-439/05 P)
   (2006/C 48/29)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 7 grudnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie Land Oberösterreich, reprezentowanego przez adwokata Dr. Franza Mittendorfera, Europaplatz 7, A-4020 Linz, od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 5 października 2005 r. w sprawach połączonych T-366/03 i T-235/04.
   Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (czwarta izba) z dnia 5 października 2005 r. w sprawach połączonych T-366/03 i T-235/04 Land Oberösterreich (kraj związkowy Górna Austria) i Republika Austrii, strony skarżące, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, strona pozwana (1), w sprawie ze skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/653/WE z dnia 2 września 2003 r. w sprawie przepisów krajowych dotyczących zakazu stosowania organizmów genetycznie zmodyfikowanych w kraju związkowym Górna Austria, notyfikowanych przez Republikę Austrii na podstawie art. 95 ust. 5 WE (2);

               —

               stwierdzenie nieważności wspomnianej decyzji Komisji lub ewentualnie skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Pierwszej Instancji;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego.

         Zarzuty i główne argumenty:
   Land Oberösterreich jako podstawy odwołania podnosi błąd proceduralny oraz naruszenie prawa wspólnotowego przez Sąd Pierwszej Instancji.
   Zaskarżony wyrok w ramach analizy zarzutu „naruszenia traktatu” zajmuje się jedynie kryterium „specyficznego problemu”; pozostałe kryteria art. 95 ust. 5 WE w ogóle nie są badane. Mimo szczegółowo udokumentowanych, popartych liczbami argumentów wnoszącej odwołanie zawartych w skardze, Sąd nie zajął się jednak kwestią „specyficznego problemu” z dokładnością, która byłaby odpowiednia dla jej znaczenia dla wyniku postępowania. Sąd nie dostrzegł, że specyficzny problem polega na niemożności wprowadzenia zwykłych środków koegzystencji z powodu silnie rozdrobnionej struktury rolnictwa w Górnej Austrii z niezwykle wysokim udziałem gospodarstw ekologicznych. Zaniechanie szczegółowego rozpatrzenia podniesionych w tym względzie argumentów stanowi zdaniem wnoszącego odwołanie naruszenie obowiązku uzasadnienia wyroku przez Sądu, co stanowi wadę proceduralną.
   Komisja wydała decyzję nie dając Land Oberösterreich względnie Republice Austrii możliwości zajęcia stanowiska wobec jedynego dowodu w postępowaniu, to jest oświadczenia Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności. W zaskarżony wyroku Sąd dochodzi do wniosku, że argumenty przyjęte przez Trybunał w odniesieniu do art. 95 ust. 4 WE, na podstawie których Trybunał odrzucił obowiązywanie zasady kontradyktoryjności w postępowaniu na podstawie art. 95 ust. 4 WE, można zastosować analogicznie do postępowania na podstawie art. 95 ust. 5 WE. Wnoszący odwołanie sprzeciwia się takiemu stanowisku prawnemu. Nie można pominąć, że powoływane w zaskarżonym wyroku wyroki Trybunału wydane zostały jeszcze na podstawie ówczesnego art. 100a traktatu WE, który nie zawierał rozróżnienia między utrzymaniem istniejących i wprowadzeniem nowych przepisów Państw Członkowskich. Land Oberösterreich stoi ponadto na stanowisku, że prawo do przedstawienia stanowiska stanowi fundamentalną zasadę proceduralną, której obowiązywanie nie powinno być niepotrzebnie ograniczane również ze względów ekonomii procesowej. Już z tego powodu należy zatem stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji Komisji.

      (1)  Dz.U. C 296 z 26.11.2005 r.

      (2)  Dz.U. L 230, str. 34


title: Sprawa T-575/12: Wyrok Sądu z dnia 8 maja 2014 r. – Pyrox przeciwko OHIM – Köb Holzheizsysteme (PYROX) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PYROX — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe PYROT — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               24.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/23

         Wyrok Sądu z dnia 8 maja 2014 r. – Pyrox przeciwko OHIM – Köb Holzheizsysteme (PYROX)
   (Sprawa T-575/12) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego PYROX - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe PYROT - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   2014/C 194/29
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Pyrox GmbH (Oberhausen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Eigen)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: G. Marten i G. Schneider, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Köb Holzheizsysteme GmbH (Wolfurt, Austria)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 października 2012 r. (sprawy połączone R 2187/2011-1 i R 2507/2011-1), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Köb Holzheizsysteme GmbH a Pyrox GmbH.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Pyrox GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 55 z 23.2.2013.


title: Sprawa F-110/11: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2011 r. — ZZ i in. przeciwko Komisji

text:
               7.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/26

         Skarga wniesiona w dniu 24 października 2011 r. — ZZ i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-110/11)
   2012/C 6/49
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciel: adwokat F. Frabetti)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności odcinków wynagrodzenia skarżących za grudzień 2010 r. oraz odcinków wynagrodzenia za kolejne miesiące w zakresie w jakim w odcinkach tych nie skorygowano dostosowania wynagrodzeń w oparciu o odrębny współczynnik korygujący dla miejsca, w którym wykonują oni pracę.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności odcinków wynagrodzenia skarżących za grudzień 2010 r. oraz odcinków wynagrodzenia za kolejne miesiące;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.


title: Sprawa T-301/14: Postanowienie Sądu z dnia 22 maja 2015 r. – Michelin Reifenwerke/Komisja (Pomoc państwa — Środki przyjęte przez Niemcy na rzecz energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz odbiorców energochłonnych — Decyzja o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE — Wydanie ostatecznej decyzji już po wniesieniu skargi — Umorzenie postępowania)

text:
               27.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 245/27

         Postanowienie Sądu z dnia 22 maja 2015 r. – Michelin Reifenwerke/Komisja
   (Sprawa T-301/14) (1)

   ((Pomoc państwa - Środki przyjęte przez Niemcy na rzecz energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz odbiorców energochłonnych - Decyzja o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE - Wydanie ostatecznej decyzji już po wniesieniu skargi - Umorzenie postępowania))
   (2015/C 245/32)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Michelin Reifenwerke AG & Co. KGaA (Karlsruhe, Niemcy) (przedstawiciele: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme i T. Wielsch, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i R. Sauer, pełnomocnicy, wspierani przez A. Luke i C. Maurera, adwokatów)

      Przedmiot

   Żądanie częściowego stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2013) 4424 final z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie wszczęcia określonego w art. 108 ust. 2 TFUE postępowania w przedmiocie środków wdrożonych przez Republikę Federalną Niemiec w formie wsparcia dla energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz odbiorców energochłonnych [pomoc państwa SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN)].

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w sprawie zostaje umorzone.

               2)

               Nie ma potrzeby orzekania w sprawie wniosku o dopuszczenie Urzędu Nadzoru EFTA do sprawy w charakterze interwenienta.

               3)

               Michelin Reifenwerke AG & Co. KGaA pokrywa koszty własne, a także poniesione przez Komisję Europejską, w tym również te związane z postępowaniem w przedmiocie środka tymczasowego.

               4)

               Urząd Nadzoru EFTA pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 223 z 14.7.2014 r.


title: Sprawa C-375/04: Skarga wniesiona dnia 1 września 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

text:
               23.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/22

         Skarga wniesiona dnia 1 września 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga
   (Sprawa C-375/04)
   (2004/C 262/39)
   Dnia 1 września 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga wniesiona przez Komisję Wspólnot Europejskich reprezentowaną przez M. Shottera, działającego w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.
   Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

               —

               stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu wykonania dyrektywy 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (1), lub w każdym razie, nie przekazując tych przepisów Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, jakie ciążą na nim na mocy art. 17 tej dyrektywy.

               —

               obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Termin dla transpozycji dyrektywy do wewnętrznego porządku prawnego upłynął w dniu 31 października 2003 r.

      (1)  Dz.U. L 201 z 31.7.2002, str. 37.


title: Sprawa C-123/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Giurgiu (Rumunia) w dniu 6 marca 2012 r. — SC Volksbank România SA przeciwko Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Giurgiu

text:
               26.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 151/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Giurgiu (Rumunia) w dniu 6 marca 2012 r. — SC Volksbank România SA przeciwko Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Giurgiu
   (Sprawa C-123/12)
   2012/C 151/33
   Język postępowania: rumuński

      Sąd krajowy

   Tribunalul Giurgiu

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca w drugiej instancji: SC Volksbank România SA

      Strona pozwana w drugiej instancji: Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Giurgiu

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG (1) może być interpretowany w ten sposób, że wymienione w tym przepisie pojęcia „główny przedmiot umowy” i „cena” obejmują elementy, które stanowią świadczenie wzajemne, do jakiego ma prawo instytucja kredytowa na podstawie umowy kredytu, to jest rocznej rzeczywistej stopy procentowej w przypadku umowy kredytu, składającej się w szczególności ze stałej lub zmiennej stopy procentowej, prowizji bankowych i innych kosztów uwzględnionych i zdefiniowanych w umowie?

               2)

               Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG może być interpretowany w ten sposób, że zezwala państwu członkowskiemu, które przetransponowało ten przepis do prawa krajowego, na badanie w ramach wykonywania władzy sądowniczej nieuczciwego charakteru warunków umownych dotyczących głównego przedmiotu umowy lub adekwatności ceny?

      (1)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95, s. 29).


title: Sprawa T-32/13 P: Odwołanie wniesione w dniu 24 stycznia 2013 r. przez Mario Paulo da Silvę Tenreirę od wyroku wydanego w dniu 14 listopada 2012 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-120/11 da Silva Tenreiro przeciwko Komisji

text:
               23.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 86/22

         Odwołanie wniesione w dniu 24 stycznia 2013 r. przez Mario Paulo da Silvę Tenreirę od wyroku wydanego w dniu 14 listopada 2012 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-120/11 da Silva Tenreiro przeciwko Komisji
   (Sprawa T-32/13 P)
   2013/C 86/36
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Mario Paulo da Silva Tenreiro (Kraainem, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, J.-N. Louis i D. Abreu Caldas)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania

   Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej, wydanego w dniu 14 listopada 2012 r. w sprawie F-120/11 da Silva Tenreiro przeciwko Komisji, oddalającego skargę wniesioną przez skarżącego;

               —

               wydanie nowego rozstrzygnięcia w sprawie;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej odrzucającej kandydaturę skarżącego na wakujące stanowisko dyrektora dyrekcji A ds. wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości oraz decyzji o powołaniu na to stanowisko pani Y;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania w dwóch instancjach.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi dwa zarzuty.

               1)

               Zarzut pierwszy dotyczący przeinaczenia faktów:

                           —

                           po pierwsze, w zakresie, w jakim Sąd do spraw Służby Publicznej orzekł, iż pojęcie „background”, użyte w ogłoszeniu o naborze w spornym postępowaniu odwołuje się do doświadczenia a nie do wykształcenia: wnoszący odwołanie podnosi, że w szczególności z ogłoszeń o naborze publikowanych przez Komisję wynika, iż w sytuacji, w której wymagane jest doświadczenie zawodowe, używane jest pojęcie „doświadczenie” a nie „background”;

                           —

                           po drugie, w zakresie, w jakim SSP uznał, że pojęcie „régulation” nie nawiązuje do mechanizmów regulowania, lecz do procesu prawodawczego.

               2)

               Zarzut drugi dotyczy naruszenia prawa. Wnoszący odwołanie uważa, że SSP zbadał wskazówki co do nadużycia władzy osobno a nie łącznie, nie próbując ustalić czy suma wskazówek, biorąc pod uwagę ich liczbę, poddaje w wątpliwość domniemanie zgodności z prawem decyzji zaskarżonych w pierwszej instancji.
               Wnoszący odwołanie podnosi ponadto, że w świetle nierówności broni stron, SSP naruszył zasadę sprawiedliwego procesu odmawiając zastosowania środków organizacji postępowania pozwalających na uwydatnienie wskazówek nadużycia władzy i przedstawienie dowodu pewnego elementu, który mógł być udowodniony jedynie w ten sposób.


title: Sprawa C-146/10: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 listopada 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii

text:
               29.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 30/31

         Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 11 listopada 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-146/10) (1)

   ()
   2011/C 30/54
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 148 z 5.6.2010.


title: Sprawa T-78/07: Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2007 r. — IXI Mobile przeciwko OHIM — Klein (IXI)

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/54

         Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2007 r. — IXI Mobile przeciwko OHIM — Klein (IXI)
   (Sprawa T-78/07)
   (2007/C 95/109)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: IXI Mobile, Inc (Redwood City, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: S. Malynicz, Barrister)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Jochen und Eckhard Klein GbR (Olching, Niemcy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie R 796/2006-2, oddalającej odwołanie;

               —

               obciążenie OHIM i drugiego uczestnika postępowania kosztami własnymi oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „IXI ”dla towarów z klasy 9 — zgłoszenie nr 723 140

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Jochen und Eckhard Klein GbR

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wspólnotowy znak towarowy „ixi ”dla towarów z klasy 9

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu w stosunku do wszystkich towarów wskazanych w sprzeciwie

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Wnoszący sprzeciw nie wykazał podobieństwa między odnośnymi towarami. Izba Odwoławcza wzięła pod uwagę zbyt szeroki zakres ochrony wcześniejszego znaku towarowego i nie dokonała właściwej oceny czynników mających istotne znaczenie przy ocenie podobieństwa odnośnych towarów. Ponadto Izba Odwoławcza wzięła pod uwagę powody, którymi kierowała się skarżąca przy wyborze swojego znaku towarowego, co — w ocenie skarżącej — pozbawione jest znaczenia.


title: Sprawa T-84/12: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2014 r. – Uspaskich przeciwko Parlamentowi (Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie — Przywileje i immunitety — Członek Parlamentu Europejskiego — Decyzja o uchyleniu immunitetu — Ponowne rozpatrzenie — Decyzja o odmowie udzielenia zgody na skorzystanie z immunitetu — Niedopuszczalność — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               22.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 329/12

         Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2014 r. – Uspaskich przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-84/12) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Przywileje i immunitety - Członek Parlamentu Europejskiego - Decyzja o uchyleniu immunitetu - Ponowne rozpatrzenie - Decyzja o odmowie udzielenia zgody na skorzystanie z immunitetu - Niedopuszczalność - Oczywista niedopuszczalność))
   2014/C 329/15
   Język postępowania: litewski

      Strony

      Strona skarżąca: Viktor Uspaskich (Kėdainiai, Litwa) (przedstawiciel: adwokat A. Raišutis)

      Strona pozwana: Parlement Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz, M. Windisch i L. Mašalaitė-Chouteau, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Republika Litewska (przedstawiciele: D. Kriaučiūnas i V. Balčiūnaitė, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 1 grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na skorzystanie przez skarżącego z immunitetu parlamentarnego i oddalenia jego wniosku o ponowne rozpatrzenie decyzji dotyczącej uchylenia immunitetu oraz żądanie wypłaty odszkodowania.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako w części oczywiście niedopuszczalna, a w części niedopuszczalna.

               2)

               Viktor Uspaskich pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

               3)

               Republika Litewska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 126 z 28.4.2012.


title: Sprawa T-190/09: Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2009 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Performing Science (5 HTP)

text:
               18.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 167/17

         Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2009 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Performing Science (5 HTP)
   (Sprawa T-190/09)
   2009/C 167/34
   Język skargi: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Longevity Health Products, Inc. (przedstawiciel: J. Korab, Rechtsanwalt)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Performing Science LLC

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie dopuszczalności skargi spółki Longevity Health Products, Inc.;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 21 kwietnia 2009 r. i oddalenie wniosku Performing Science, LLC. O unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego CTM 002846483 — „5 HTP” oraz

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania

      Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy

      znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: znak słowny „5 HTP” dla towarów i usług z klas 5, 16 i 35 (wspólnotowy znak towarowy nr 2 846 483)

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Performing Science LLC

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Częściowe uwzględnienie wniosku o unieważnienie odnośnego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania skarżącej

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. d rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. d rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1))

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1)


title: Sprawa T-349/07: Skarga wniesiona w dniu 7 września 2007 r. — FMC Chemical i inni przeciwko Komisji

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/62

         Skarga wniesiona w dniu 7 września 2007 r. — FMC Chemical i inni przeciwko Komisji
   (Sprawa T-349/07)
   (2007/C 269/112)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: FMC Chemical SPRL (Bruksela, Belgia), Satec Handelsgesellschaft mbH (Elmshorn, Niemcy), Belchim Crop Protection NV (Londerzeel, Belgia), FMC Foret SA (Sant Cugat del Valles, Hiszpania), F&N Agro Slovensko s.r.o. (Bratysława, Słowacja), F&N Agro Ceská republika s.r.o. (Praga, Republika Czeska), F&N Agro Polska sp. z o.o. (Warszawa, Polska) oraz FMC Corp. (Filadelfia, Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciele: C. Mereu oraz K. Van Maldegem, lawyers)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji 2007/415/WE;

               —

               stwierdzenie, że art. 20 rozporządzenia Komisji WE nr 1490/2002 jest niezgodny z prawem i nie znajduje zastosowania w odniesieniu do pierwszej ze skarżących i w odniesieniu do kontroli jej dokumentacji dotyczącej karbosulfanu;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i główne argumenty przedstawione przez skarżącą są takie same jak te podniesione w sprawie T-326/07 Cheminova i inni przeciwko Komisji lub zbliżone do nich.


title: Sprawa T-156/12: Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Sweet Tec przeciwko OHIM (Owalny kształt) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Owalny kształt — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               8.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/18

         Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. — Sweet Tec przeciwko OHIM (Owalny kształt)
   (Sprawa T-156/12) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Owalny kształt - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2014/C 39/30
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Sweet Tec GmbH (Boizenburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Nägele)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 19 stycznia 2012 r. (sprawa R 542/2011-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia trójwymiarowego o owalnym kształcie jako wspólnotowego znaku towarowego.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Sweet Tec GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 165 z 9.6.2012.


title: Sprawa T-518/11: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — BTL Diffusion przeciwko OHIM — dm drogerie markt (babyTOlove)

text:
               3.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/23

         Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — BTL Diffusion przeciwko OHIM — dm drogerie markt (babyTOlove)
   (Sprawa T-518/11)
   2011/C 355/42
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: BTL Diffusion (Saint Cloud, Francja) (przedstawiciel: A.Berendes, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Niemcy).

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lipca 2011 r. w sprawie R 883/2010-2 w zakresie w jakim: (i) uwzględniono w niej sprzeciw i odrzucono zgłoszenie spornego wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do „aparatów i instrumentów chirurgicznych, medycznych, dentystycznych i weterynaryjnych, artykułów ortopedycznych; materiałów do zszywania” z klasy 10 oraz „odzieży, obuwia, nakryć głowy” z klasy 25, oraz (ii) oddalono w niej żądanie skarżącej stwierdzenia nieważności spornej decyzji w kwestii nie podniesionej w odwołaniu, w zakresie w jakim uwzględniono w niej sprzeciw w odniesieniu do „gier i zabawek; artykułów sportowych i gimnastycznych nieujętych w innych klasach”; oraz

               —

               utrzymanie w mocy wskazanej decyzji w odniesieniu do „sztucznych kończyn, oczu i zębów” z klasy 10 i „dekoracji choinkowych” z klasy 28.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „babyTOlove” dla towarów z klas 10, 25 i 28 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 7104219

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny międzynarodowy znak towarowy nr 935598 „babylove” dla towarów z klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 29, 30 i 32; słowny międzynarodowy znak towarowy nr 979365 „Baby Love” dla towarów z klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 29, 30 i 32

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do części spornych towarów

      Decyzja Izby Odwoławczej: stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów; uwzględnienie sprzeciwu oraz odrzucenie zgłoszenia spornego wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do towarów z klasy 10 i 25; oddalenie odwołania w pozostałym zakresie

      Podniesione zarzuty: naruszenie rozporządzenia nr 207/2009, ze względu na to, iż Izba Odwoławcza, dokonała błędnej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.


title: Sprawa C-283/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 11 czerwca 2014 r. – CM Eurologistik GmbH przeciwko Hauptzollamt Duisburg

text:
               15.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/36

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 11 czerwca 2014 r. – CM Eurologistik GmbH przeciwko Hauptzollamt Duisburg
   (Sprawa C-283/14)
   2014/C 315/58
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Finanzgericht Düsseldorf

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: CM Eurologistik GmbH

      Strona pozwana: Hauptzollamt Duisburg

      Pytanie prejudycjalne

   Czy rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 158/2013 z dnia 18 lutego 2013 r. ponownie nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych przetworzonych lub zakonserwowanych owoców cytrusowych (tj. mandarynek itd.) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (1) jest ważne?

      (1)  Dz.U. L 49, s. 29.


title: Sprawa T-345/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 października 2008 r. — Mote przeciwko Parlamentowi (Przywileje i immunitety — Poseł do Parlamentu Europejskiego — Uchylenie immunitetu)

text:
               6.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 313/27

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 października 2008 r. — Mote przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa T-345/05) (1)

   (Przywileje i immunitety - Poseł do Parlamentu Europejskiego - Uchylenie immunitetu)
   (2008/C 313/47)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Ashley Neil Mote (przedstawiciele: J. Lofthouse i C. Hayes, barristers oraz M. Monan, solicitor)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: H. Krück, D. Moore i M. Windisch, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2005 r. w sprawie uchylenia immunitetu poselskiego skarżącego
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Ashley Neil Mote zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski.

      (1)  Dz.U. C 296 z 26.11.2005.


title: Sprawa T-138/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 grudnia 2006 r. — É.R i in. przeciwko Radzie i Komisji (Wspólna polityka rolna — Inspekcja weterynaryjna — Gąbczasta encefalopatia bydła ( choroba wściekłych krów ) — Nowa odmiana choroby Creutzfeldta-Jakoba — Skarga o odszkodowanie — Odpowiedzialność pozaumowna — Odpowiedzialność Wspólnoty za sprzeczne z prawem zachowanie jej organów — Szkoda — Związek przyczynowy — Braki formalne — Równoległe procedury krajowe — Przedawnienie — Niedopuszczalność)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/31

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 grudnia 2006 r. — É.R i in. przeciwko Radzie i Komisji
   (Sprawa T-138/03) (1)

   (Wspólna polityka rolna - Inspekcja weterynaryjna - Gąbczasta encefalopatia bydła („choroba wściekłych krów”) - Nowa odmiana choroby Creutzfeldta-Jakoba - Skarga o odszkodowanie - Odpowiedzialność pozaumowna - Odpowiedzialność Wspólnoty za sprzeczne z prawem zachowanie jej organów - Szkoda - Związek przyczynowy - Braki formalne - Równoległe procedury krajowe - Przedawnienie - Niedopuszczalność)
   (2006/C 331/69)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: É.R., O.O., J.R., A.R., B.P.R. (Vaulx-en-Velin, Francja); T.D., J.D., D.D., V.D. (Palaiseau, Francja); D.E., É.E. (Ozoir-la-Ferrière, Francja); C.R. (Vichy, Francja); H.R., M.S.R., I.R., B.R., M.R. (Pau, Francja); i C.S. (Paryż, Francja) (przedstawiciel: F. Honnorat, adwokat)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Balta i F. Ruggeri Laderchi, następnie M. Balta i F. Florindo Gijón, pełnomocnicy) oraz Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo D. Booss i G. Berscheid, następnie G. Berscheid i T. van Rijn, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Skarga o odszkodowanie na podstawie art. 235 WE i art. 288 akapit drugi WE zmierzająca do uzyskania odszkodowania z tytuły rzekomej szkody poniesionej przez skarżących z powodu zakażenia i następnie zgonu członków ich rodzin, u których wystąpiła nowa odmiana choroby Creutzfeldta-Jakoba związana z pojawieniem się i rozprzestrzenianiem w Europie gąbczastej encefalopatii bydła, za co odpowiedzialność ponosi Rada i Komisja
   Sentencja

               1)

               W odniesieniu do skarżących É.R., O.O., J.R., A.R. i B.P.R. skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

               2)

               W pozostałej części skarga zostaje oddalona jako bezpodstawna.

               3)

               Skarżący pokrywają trzy-czwarte kosztów. Rada i Komisja pokrywają jedną czwartą kosztów.

      (1)  Dz.U. C 158 z 5.7.2003. Sprawa ta nosiła uprzednio nazwę U i in. przeciwko Radzie i Komisji.


title: Sprawa C-227/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bayerisches Verwaltungsgericht München z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie Daniela Halbrittera przeciwko Freistaat Bayern

text:
               23.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 182/32

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bayerisches Verwaltungsgericht München z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie Daniela Halbrittera przeciwko Freistaat Bayern
   (Sprawa C-227/05)
   (2005/C 182/57)
   Język postępowania: niemiecki
   W dniu 20 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bayerisches Verwaltungsgericht München z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie Daniela Halbrittera przeciwko Freistaat Bayern.
   Bayerisches Verwaltungsgericht München zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1.

               Czy art. 1 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/439/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że Państwo Członkowskie nie może odmówić na swoim terytorium uprawnienia do prowadzenia pojazdów wynikającego z prawa jazdy wydanego w innym Państwie Członkowskim, jeżeli na terytorium pierwszego Państwa Członkowskiego w stosunku do posiadacza prawa jazdy został zastosowany środek w postaci cofnięcia lub zawieszenia prawa jazdy wydanego przez to Państwo Członkowskie, gdy upłynął okres zakazu wydania nowego prawa jazdy zarządzony razem z tym środkiem w tym Państwie Członkowskim, zanim zostało wydane prawo jazdy przez to drugie Państwo Członkowskie i

                           a)

                           jeżeli prawo tego pierwszego Państwa Członkowskiego przewiduje, że zdolność do prowadzenia pojazdów jako materialną przesłankę ponownego wydania prawa jazdy należy wykazać w formie określonej normami prawa krajowego medyczno-psychologicznej ekspertyzy sporządzonej na zarządzenie organu (co dotychczas nie miało miejsca)
                           lub

                           b)

                           jeżeli według prawa krajowego istnieje roszczenie o przyznanie prawa do skorzystania z prawa jazdy UE wydanego na terytorium pierwszego Państwa Członkowskiego po upływie okresu zawieszenia, jeśli nie istnieją już wewnątrzkrajowe podstawy cofnięcia lub zawieszenia?

               2.

               Czy art. 1 ust. 2 w związku z art.8 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/439/EWG należy interpretować w ten sposób, że Państwo Członkowskie, w przypadku zwrócenia się do niego z wnioskiem o wydanie prawa jazdy posiadaczowi prawa jazdy z innego Państwa Członkowskiego za zwróceniem prawa jazdy tego innego Państwa Członkowskiego (tzw. „przepisanie”), nie nałożyć obowiązku dodatkowego egzaminu zdolności do prowadzenia pojazdów w związku z okolicznościami, które wystąpiły już w momencie wydania prawa jazdy UE, tylko z uwagi na fakt wydania przez to inne Państwo Członkowskie prawa jazdy ważnego w UE, podczas gdy taki egzamin jest ściśle określonym warunkiem wydania prawa jazdy zgodnie z prawem tego Państwa Członkowskiego?

      (1)  Dz.U. L 237, str. 1


title: Sprawa C-347/15: Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Austrii

text:
               24.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/26

         Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2015 r. – Komisja Europejska/Republika Austrii
   (Sprawa C-347/15)
   (2015/C 279/32)
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: W. Mölls, J. Hottiaux i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Austrii

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że Republika Austrii uchybiła swoim zobowiązaniom z art. 6 ust. 3 dyrektywy 2012/34/UE (1) oraz z art. 6 ust. 1 w związku z pkt 5 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 (2) w ten sposób, że nie zobowiązała ÖBB Personenverkehr do publikacji wypłat publicznych rekompensat oraz kosztów i przychodów dla każdej umowy o świadczenie usług publicznych;

               —

               obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Pozwana naruszyła swoje zobowiązania z dyrektywy 2012/34/UE oraz z rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
   Nie zapewniła ona, aby w odpowiednich zestawieniach rachunkowych fundusze publiczne na świadczenie usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego zostały przewidziane oddzielnie według umów, a koszty i przychody zostały oddzielnie wykazane i opublikowane. Tym samym pozwana naruszyła mające zastosowanie normy prawa Unii w dziedzinie kolei.

      (1)  Dyrektywa 2012/34/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (wersja przekształcona), Dz.U. L 343, s. 32.

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70; Dz.U. L 315, s. 1.


title: Sprawa T-404/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia  6 października 2005 r.  — Fischer przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości (Urzędnicy — Skarga o uchylenie — Niezdolność do pracy — Praca na pół etatu z przyczyn zdrowotnych — Komitet ds. niezdolności do pracy — Skarga o zadośćuczynienie)

text:
               26.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 296/22

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 października 2005 r. — Fischer przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości
   (Sprawa T-404/03) (1)

   (Urzędnicy - Skarga o uchylenie - Niezdolność do pracy - Praca na pół etatu z przyczyn zdrowotnych - Komitet ds. niezdolności do pracy - Skarga o zadośćuczynienie)
   (2005/C 296/47)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Pia Fischer (Konz-Roscheid, Niemcy) [Przedstawiciel: C. Marhuenda, avocat]

      Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich [Przedstawiciel: M. Schauss, pełnomocnik]
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 10 kwietnia 2003 r. oraz z dnia 6 czerwca 2003 r., uznających, że skarżąca nie jest całkowicie trwale niezdolna do pracy, co uniemożliwia jej wykonywanie obowiązków odpowiadających zatrudnieniu na jej stanowisku i nakazujących jej podjęcie pracy na pół etatu z przyczyn zdrowotnych w sumie przez okres trzynastu tygodni, a także wniosek o zasądzenie symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona w całości.

               2)

               Każda ze stron poniesie własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 47 z 21.2.2004.


title: Sprawa T-17/14: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2016 r. – U4U i in./Parlament i Rada [Przepisy szczególne i odstępstwa mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim — Ścieżka kariery urzędnika zaszeregowanego w grupie administratora — Zmiana regulaminu pracowniczego urzędników Unii — Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 — Nieprawidłowości w trakcie procedury przyjęcia aktów prawnych — Brak zasięgnięcia opinii komitetu ds. regulaminu pracowniczego i organizacji związkowych]

text:
               24.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 392/24

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2016 r. – U4U i in./Parlament i Rada
   (Sprawa T-17/14) (1)

   ([Przepisy szczególne i odstępstwa mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim - Ścieżka kariery urzędnika zaszeregowanego w grupie administratora - Zmiana regulaminu pracowniczego urzędników Unii - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1023/2013 - Nieprawidłowości w trakcie procedury przyjęcia aktów prawnych - Brak zasięgnięcia opinii komitetu ds. regulaminu pracowniczego i organizacji związkowych])
   (2016/C 392/27)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Union pour l’unité (U4U) (Bruksela, Belgia), Unité & solidarité – Hors Union (USHU) (Bruksela), Regroupement Syndical (RS), (St Josse ten Noode, Belgia), Georges Vlandas (Bruksela) (przedstawiciel: adwokat F. Krenc)

      Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: A. Troupiotis i E. Taneva, pełnomocnicy) i Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i A. Bisch, następnie M. Bauer, M. Veiga i J. Herrmann, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (Przedstawiciele: początkowo J. Currall i G. Gattinara, następnie G. Gattinara i F. Simonetti, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga na podstawie art. 263 TFUE zmierzająca do stwierdzenia nieważności art. 1 ust. 27, 61, 70 i 73 lit. k) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1023/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2013 r. zmieniającego regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (Dz.U. 2013, L 287, s. 15) w zakresie, w jakim te przepisy zmieniają art. 45 regulaminu pracowniczego i załączniki I, X i XIII do regulaminu pracowniczego, załączony do rozporządzenia nr 31 (EWG)/11 (EWEA), ustanawiającego regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 1962, 45, s. 1385).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Union pour l’unité (U4U), Unité & solidarité – Hors Union (USHU), Regroupement Syndical (RS) i Georges Vlandas zostają obciążeni kosztami postępowania.

               3)

               Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 112 z 14.4.2014.


title: Sprawa C-377/12: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 11 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady 2012/272/UE w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Republiką Filipin — Wybór podstawy prawnej — Artykuły 79 TFUE, 91 TFUE, 100 TFUE, 191 TFUE i 209 TFUE — Readmisja obywateli państw trzecich — Transport — Środowisko naturalne — Współpraca na rzecz rozwoju)

text:
               25.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/3

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 11 czerwca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-377/12) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja Rady 2012/272/UE w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Republiką Filipin - Wybór podstawy prawnej - Artykuły 79 TFUE, 91 TFUE, 100 TFUE, 191 TFUE i 209 TFUE - Readmisja obywateli państw trzecich - Transport - Środowisko naturalne - Współpraca na rzecz rozwoju))
   2014/C 282/04
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Bartelt, G. Valero Jordana i F. Erlbacher, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Vitro i J.-P. Hix, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, D. Hadroušek i E. Ruffer, pełnomocnicy), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze, J. Möller i N. Graf Vitzthum, pełnomocnicy), Irlandia (przedstawiciele: E. Creedon i A. Joyce, pełnomocnicy, wspierani przez A. Carroll, barrister), Republika Grecka (przedstawiciele: S. Chala i G. Papagianni, pełnomocnicy), Republika Austrii (przedstawiciel: C. Pesendorfer, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo A. Robinson, a następnie E. Jenkinson i M. Holt, pełnomocnicy, wspierani przez J. Holmesa, barrister)

      Sentencja

               1)

               Decyzja Rady 2012/272/UE z dnia 14 maja 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Filipin z drugiej strony jest nieważna w zakresie, w jakim Rada dodała w tym akcie podstawy prawne dotyczące readmisji obywateli państw trzecich, transportu i środowiska.

               2)

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

               3)

               Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Irlandia, Republika Grecka, Republika Austrii i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C z 20.10.2012.


title: Sprawa T-140/08: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 października 2009 r. — Ferrero przeciwko OHIM — Tirol Milch (TiMi KiNDERJOGHURT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Graficzny wspólnotowy znak towarowy TiMi KiNDERJOGHURT — Wcześniejszy słowny znak towarowy KINDER — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak podobieństwa oznaczeń — Wcześniejsze postępowanie w sprawie sprzeciwu — Brak powagi rzeczy osądzonej — Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               21.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/44

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 października 2009 r. — Ferrero przeciwko OHIM — Tirol Milch (TiMi KiNDERJOGHURT)
   (Sprawa T-140/08) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Graficzny wspólnotowy znak towarowy TiMi KiNDERJOGHURT - Wcześniejszy słowny znak towarowy KINDER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak podobieństwa oznaczeń - Wcześniejsze postępowanie w sprawie sprzeciwu - Brak powagi rzeczy osądzonej - Artykuł 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 5 i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2009/C 282/83
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Ferrero SpA (Alba, Włochy) (przedstawiciele: C. Gielen i F. Jacobacci, adwokaci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Drugą stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck (Innsbruck, Austria)

      Przedmiot sprawy

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 stycznia 2008 r. (sprawa R 682/2007-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy Ferrero SpA i Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Ferrero SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.


title: Sprawa C-36/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Pioneer Hi Bred Italia Srl przeciwko Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali (Rolnictwo — Organizmy genetycznie zmodyfikowane — Dyrektywa 2002/53/WE — Wspólny katalog odmian gatunków roślin uprawnych — Organizmy genetycznie zmodyfikowane zatwierdzone do włączenia do wspólnego katalogu — Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 — Artykuł 20 — Produkty znajdujące się w obrocie — Dyrektywa 2001/18/WE — Artykuł 26a — Środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu organizmów genetycznie zmodyfikowanych — Środki krajowe zakazujące uprawy organizmów genetycznie zmodyfikowanych zatwierdzonych do włączenia do wspólnego katalogu i zatwierdzonych jako produkty znajdujące się w obrocie z powodu zwłoki w przyjęciu środków opartych na art. 26a dyrektywy 2001/18/WE)

text:
               17.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/5

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato — Włochy) — Pioneer Hi Bred Italia Srl przeciwko Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali
   (Sprawa C-36/11) (1)

   (Rolnictwo - Organizmy genetycznie zmodyfikowane - Dyrektywa 2002/53/WE - Wspólny katalog odmian gatunków roślin uprawnych - Organizmy genetycznie zmodyfikowane zatwierdzone do włączenia do wspólnego katalogu - Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 - Artykuł 20 - Produkty znajdujące się w obrocie - Dyrektywa 2001/18/WE - Artykuł 26a - Środki mające na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu organizmów genetycznie zmodyfikowanych - Środki krajowe zakazujące uprawy organizmów genetycznie zmodyfikowanych zatwierdzonych do włączenia do wspólnego katalogu i zatwierdzonych jako produkty znajdujące się w obrocie z powodu zwłoki w przyjęciu środków opartych na art. 26a dyrektywy 2001/18/WE)
   2012/C 355/06
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Consiglio di Stato

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Pioneer Hi Bred Italia Srl

      Strona pozwana: Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Consiglio di Stato — Sezione Seconda — Wykładnia art. 16, 19, 22 i 26a dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG (Dz.U. L 106, s. 1) — Wykładnia art. 19 dyrektywy Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych (Dz.U. L 193, s. 1) — Wniosek o zezwolenie na uprawy GMO wpisanych do wspólnego europejskiego katalogu odmian — Odrzucenie przez właściwy organ ze względu na brak krajowych przepisów w danej dziedzinie.

      Sentencja

   Uprawa organizmów genetycznie zmodyfikowanych takich jak odmiany kukurydzy MON 810 nie może podlegać krajowej procedurze wydawania zezwolenia, jeżeli stosowanie i wprowadzanie do obrotu tych odmian zatwierdzono na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy i jeżeli odmiany te zostały zatwierdzone do włączenia do Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych ustanowionego przez dyrektywę Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych, zmienioną rozporządzeniem nr 1829/2003.
   Artykuł 26a dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/27/WE z dnia 11 marca 2008 r., nie pozwala państwu członkowskiemu na sprzeciwienie się w sposób ogólny uprawie na swoim terytorium takich organizmów genetycznie zmodyfikowanych z powodu zwłoki w przyjęciu środków dotyczących współistnienia upraw mających na celu zapobieżenie niezamierzonemu występowaniu organizmów genetycznie zmodyfikowanych w innych uprawach.

      (1)  Dz.U. C 89 z 19.3.2011.


title: Sprawa T-424/11: Postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r. — Cementos Molins przeciwko Komisji

text:
               9.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/26

         Postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r. — Cementos Molins przeciwko Komisji
   (Sprawa T-424/11) (1)

   2013/C 38/48
   Język postępowania: hiszpański
   Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.


title: Sprawa C-221/115: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel (Belgia) w dniu 13 maja 2015 r. – Openbaar Ministerie/Etablissements Fr. Colruyt NV

text:
               10.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/5

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel (Belgia) w dniu 13 maja 2015 r. – Openbaar Ministerie/Etablissements Fr. Colruyt NV
   (Sprawa C-221/115)
   (2015/C 262/07)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hof van beroep te Brussel

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca środek zaskarżenia: Openbaar Ministerie

      Druga strona postępowania: Etablissements Fr. Colruyt NV

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 15 ust. 1 dyrektywy 2011/64/UE (1), w danym wypadku w związku z art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2) z dnia 7 grudnia 2000 r. stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który zobowiązuje podmioty detaliczne do przestrzegania cen minimalnych w ten sposób, że nakłada na te podmioty w odniesieniu do wyrobów tytoniowych zakaz stosowania ceny poniżej ceny wskazanej na znakach akcyzy przez producenta/importera?

               2)

               Czy art. 34 TFUE stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który zobowiązuje podmioty detaliczne do przestrzegania cen minimalnych w ten sposób, że nakłada na te podmioty w odniesieniu do wyrobów tytoniowych zakaz stosowania ceny poniżej ceny wskazanej na znakach akcyzy przez producenta/importera?

               3)

               Czy art. 4 ust. 3 TFUE w związku z art. 101 TFUE stoi na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który zobowiązuje podmioty detaliczne do przestrzegania cen minimalnych w ten sposób, że nakłada na te podmioty w odniesieniu do wyrobów tytoniowych zakaz stosowania ceny poniżej ceny wskazanej na znakach akcyzy przez producenta/importera?

      (1)  Dyrektywa Rady 2011/64/UE z dnia z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych, Dz.U. L 176, s.24.

      (2)  Dz.U. 2000, C 364, s. 1.