title: Sprawa C-189/06 P: Postanowienie Trybunału z dnia 20 kwietnia 2007 r. — TEA-CEGOS, SA, Services techniques globaux (STG) SA przeciwko GHK Consulting Ltd i Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Zamówienia publiczne na usługi — Przetarg dotyczący wielokrotnych umów ramowych w celu krótkoterminowego zatrudnienia ekspertów mających za zadanie zapewnianie pomocy technicznej na rzecz państw trzecich — Odrzucenie oferty skarżących — Odwołanie oczywiście nieuzasadnione)

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/23

         Postanowienie Trybunału z dnia 20 kwietnia 2007 r. — TEA-CEGOS, SA, Services techniques globaux (STG) SA przeciwko GHK Consulting Ltd i Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-189/06 P) (1)

   (Odwołanie - Zamówienia publiczne na usługi - Przetarg dotyczący wielokrotnych umów ramowych w celu krótkoterminowego zatrudnienia ekspertów mających za zadanie zapewnianie pomocy technicznej na rzecz państw trzecich - Odrzucenie oferty skarżących - Odwołanie oczywiście nieuzasadnione)
   (2007/C 96/40)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: TEA-CEGOS, SA, Services techniques globaux (STG) SA (przedstawiciele: G. Vandersanden i L. Levi, adwokaci)

      Pozostali uczestnicy postępowania: GHK Consulting Ltd, Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Wilderspin i G. Boudot, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 14 lutego 2006 r. w połączonych sprawach T-376/05 i T-383/05 TEA-CEGOS i in. przeciwko Komisji, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 12 października 2005 r. o odrzuceniu ofert złożonych przez skarżące w ramach przetargu „EuropeAid/119860/C/SV/multi-Lot7 ”oraz wszelkich innych decyzji Komisji wydanych w ramach tej samej procedury przetargowej w następstwie decyzji z dnia 12 października 2005 r.
   Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               TEA-CEGOS SA i Services techniques globaux (STG) SA zostają obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 165 z 15.7.2006.


title: Sprawa T-180/05: Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2005 r. przez Pię Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia

text:
               23.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 182/39

         Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2005 r. przez Pię Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia
   (Sprawa T-180/05)
   (2005/C 182/73)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 28 kwietnia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Pii Landgren, zamieszkałej w Turynie (Włochy), reprezentowanej przez adwokata Marca-Alberta Lucasa, przeciwko Europejskiej Fundacji Kształcenia.
   Skarżąca wnosi do Sądu o:

               1)

               uchylenie decyzji byłego Dyrektora Fundacji z dnia 25 czerwca 2004 r. o zwolnieniu skarżącej z pracy;

               2)

               uchylenie, w razie konieczności, decyzji Dyrektora ds. Szkoleń z dnia 19 stycznia 2005 r. oddalającej sprzeciw skarżącej od ww. decyzji z dnia 27 września 2004 r.;

               3)

               zasądzenie od Fundacji na rzecz skarżącej, tytułem naprawienia szkody materialnej spowodowanej sprzecznością z prawem zaskarżonych decyzji, kwoty odpowiadającej wynagrodzeniu i emeryturze, do których byłaby uprawniona, gdyby świadczyła pracę na rzecz Fundacji do momentu osiągnięcia wieku 65 lat, pomniejszonej o kwotę odszkodowania z tytułu zwolnienia z pracy oraz kwotę zasiłku dla bezrobotnych, jak również kwotę emerytury, które otrzymała lub otrzyma z tytułu zwolnienia jej z pracy;

               4)

               zasądzenia od Fundacji na rzecz skarżącej, tytułem naprawienia szkody niematerialnej, którą poniosła wskutek sprzeczności z prawem zaskarżonej decyzji, kwoty w wysokości ustalonej przez Sąd;

               5)

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W opinii skarżącej Fundacja nie wykazała, by decyzja w przedmiocie zwolnienia opierała się na zgodnych z prawem podstawach, tym bardziej, że decyzja ta pozostaje w oczywistej sprzeczności z oceną skarżącej za rok 2003.
   Skarżąca twierdzi również, że prawdziwy powód jej zwolnienia jest rażąco sprzeczny z prawem i sprzeczny z interesem służby, jako że opiera się on na wcześniejszym porozumieniu, zgodnie z którym miała ona zakończyć pracę w Fundacji po dniu 31 grudnia 2003 r.
   Ponadto na wypadek, gdyby okazało się, że odmowa pozostawienia skarżącej w pracy przez Dyrektora Departamentu oparta była na niekorzystnych ocenach wystawianych jej w przeszłości, skarżąca wskazuje na sprzeczność z prawem i arbitralność uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
   Wreszcie skarżąca wskazuje na brak uzasadnienia aktu, naruszenie zasady staranności oraz naruszenie prawa do obrony, jak również na rażące błędy w ocenie, jeśli ww. odmowa Dyrektora Departamentu lub decyzja o zwolnieniu jej z pracy spowodowane było nienależytym wykonywaniem obowiązków w ramach departamentu EECA, czy też na skalę ogólną.


title: Sprawa F-35/07: Skarga wniesiona w dniu 16 kwietnia 2007 r. — Klug przeciwko Europejskiej Agencji ds. Leków (EMEA)

text:
               23.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 140/45

         Skarga wniesiona w dniu 16 kwietnia 2007 r. — Klug przeciwko Europejskiej Agencji ds. Leków (EMEA)
   (Sprawa F-35/07)
   (2007/C 140/72)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Bettina Klug (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: W. G. Grupp, adwokat)

      Strona pozwana: Europejska Agencja ds. Leków (EMEA)
   Żądania strony skarżącej

               —

               zobowiązanie pozwanej do przedłużenia umowy zawartej ze skarżącą w dniu 7 lutego 2002;

               —

               zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej zadośćuczynienia w wysokości 200.000 EUR tytułem krzywdy moralnej;

               —

               obciążenie Europejskiej Agencji ds. Leków (EMEA) kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W skardze skarżąca powołuje się na art. 12 a tytułu II regulaminu pracowniczego (nękanie psychiczne). Skarżąca podnosi, że dokonując oceny pracy skarżącej pozwana przekroczyła granice swobodnego uznania, naruszyła przepisy proceduralne Agencji dotyczące sporządzania oceny i w konsekwencji niezgodnie z prawem nie przedłużyła umowy o pracę ze skarżącą.
   W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że na skutek nękania psychicznego i braku obiektywnej oceny jej pracy, ocena ta była bardzo niska i w związku z tym umowa o pracę, zawarta ze skarżącą na okres pięciu lat, nie została przedłużona.


title: Sprawa C-318/15: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte – Włochy) – Tecnoedi Costruzioni Srl/Comune di Fossano (Odesłanie prejudycjalne — Zamówienia publiczne na roboty budowlane — Dyrektywa 2004/18/WE — Artykuł 7 lit. c) — Kwoty progowe dla zamówień publicznych — Nieosiągnięty próg — Oferty rażąco niskie — Automatyczne wykluczenie — Uprawnienie instytucji zamawiającej — Obowiązki instytucji zamawiającej wynikające ze swobody przedsiębiorczości, swobodnego świadczenia usług i ogólnej zasady niedyskryminacji — Zamówienia posiadające niewątpliwe znaczenie transgraniczne)

text:
               28.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 441/3

      Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte – Włochy) – Tecnoedi Costruzioni Srl/Comune di Fossano
      (Sprawa C-318/15) (1)

      ((Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne na roboty budowlane - Dyrektywa 2004/18/WE - Artykuł 7 lit. c) - Kwoty progowe dla zamówień publicznych - Nieosiągnięty próg - Oferty rażąco niskie - Automatyczne wykluczenie - Uprawnienie instytucji zamawiającej - Obowiązki instytucji zamawiającej wynikające ze swobody przedsiębiorczości, swobodnego świadczenia usług i ogólnej zasady niedyskryminacji - Zamówienia posiadające niewątpliwe znaczenie transgraniczne))
      (2016/C 441/03)
      Język postępowania: włoski

         Sąd odsyłający

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Tecnoedi Costruzioni Srl

         Strona pozwana: Comune di Fossano

         Sentencja

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale amministrativo regionale per il Piemonte (regionalny sąd administracyjny dla Piemontu, Włochy) postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. jest niedopuszczalny.

         (1)  Dz.U. C 311 z 21.9.2015.


title: Sprawa C-433/16: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 lipca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Bayerische Motoren Werke AG/Acacia Srl (Odesłanie prejudycjalne — Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Własność intelektualna — Wzory wspólnotowe — Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 — Artykuły 81 i 82 — Powództwo o stwierdzenie braku naruszenia — Właściwość sądów w sprawach wzorów wspólnotowych państwa członkowskiego, na którego terytorium pozwany ma miejsce zamieszkania)

text:
               4.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 293/11

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 lipca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – Bayerische Motoren Werke AG/Acacia Srl
   (Sprawa C-433/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Własność intelektualna - Wzory wspólnotowe - Rozporządzenie (WE) nr 6/2002 - Artykuły 81 i 82 - Powództwo o stwierdzenie braku naruszenia - Właściwość sądów w sprawach wzorów wspólnotowych państwa członkowskiego, na którego terytorium pozwany ma miejsce zamieszkania))
   (2017/C 293/15)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Corte suprema di cassazione

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Bayerische Motoren Werke AG

      Strona pozwana: Acacia Srl

      Sentencja

               1)

               Wykładni art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy dokonywać w ten sposób, że zarzutu dotyczącego braku jurysdykcji sądu, przed który wytoczono powództwo, podniesionego w pierwszym piśmie procesowym pozwanego pomocniczo w stosunku do innych zarzutów proceduralnych przedstawionych w tym samym piśmie, nie można uznać za przyjęcie jurysdykcji sądu, przed który wytoczono powództwo, i w związku z tym zarzut ten nie prowadzi do uzyskania jurysdykcji na mocy tego przepisu.

               2)

               Wykładni art. 82 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych należy dokonywać w ten sposób, że powództwa o stwierdzenie braku naruszenia wzorów wspólnotowych, o których mowa w art. 81 lit. b) tego rozporządzenia, w sytuacji gdy pozwany ma miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej, mogą być wytaczane jedynie przed sądami w sprawach wzorów wspólnotowych w tym państwie członkowskim, chyba że dochodzi do uzyskania jurysdykcji w rozumieniu art. 23 lub 24 rozporządzenia nr 44/2001 oraz z zastrzeżeniem wypadków zawisłości sporu i powiązania spraw, o których mowa w tych rozporządzeniach.

               3)

               Norma jurysdykcyjna wyrażona w art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 nie znajduje zastosowania do powództw o stwierdzenie braku naruszenia wzorów wspólnotowych, o których mowa w art. 81 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002.

               4)

               Norma jurysdykcyjna wyrażona w art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 nie znajduje zastosowania w odniesieniu do wniosków o stwierdzenie nadużycia pozycji dominującej i o stwierdzenie nieuczciwej konkurencji, które są powiązane z powództwem o stwierdzenie braku naruszenia wzoru wspólnotowego ze względu na to, że uwzględnienie tych wniosków zakłada uwzględnienie powództwa o stwierdzenie braku naruszenia.

      (1)  Dz.U. C 410 z 7.11.2016.


title: Sprawa C-623/15 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 stycznia 2017 r. – Toshiba Corp./Komisja Europejska (Odwołanie — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Światowy rynek kineskopów do telewizorów i monitorów komputerowych — Porozumienia i uzgodnione praktyki w dziedzinie cen, podziału rynków i klientów oraz ograniczeń produkcji — Pojęcie „jednostki gospodarczej” tworzonej przez dwie spółki — Pojęcie „decydującego wpływu” — Wspólna kontrola przez dwie spółki dominujące — Przeinaczenie dowodów)

text:
               6.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 70/7

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 stycznia 2017 r. – Toshiba Corp./Komisja Europejska
   (Sprawa C-623/15 P) (1)

   ((Odwołanie - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Światowy rynek kineskopów do telewizorów i monitorów komputerowych - Porozumienia i uzgodnione praktyki w dziedzinie cen, podziału rynków i klientów oraz ograniczeń produkcji - Pojęcie „jednostki gospodarczej” tworzonej przez dwie spółki - Pojęcie „decydującego wpływu” - Wspólna kontrola przez dwie spółki dominujące - Przeinaczenie dowodów))
   (2017/C 070/10)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Toshiba Corp. (przedstawiciele: J.F. MacLennan, Solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt, J. Jourdan, avocat, A. Kadri, Solicitor)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan i V. Bottka, pełnomocnicy)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Toshiba Corp. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 27 z 25.1.2016.


title: Sprawa C-6/06 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia  19 października 2005 r.  w sprawie T-415/03 Cofradia de Pescadores  San Pedro  de Bermeo i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wpieranej przez Komisję Wspólnot Europejskich, wniesione przez Cofradia de Pescadores  San Pedro  de Bermeo i in. w dniu  9 stycznia 2006 r.

text:
               11.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 60/25

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 19 października 2005 r. w sprawie T-415/03 Cofradia de Pescadores „San Pedro” de Bermeo i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wpieranej przez Komisję Wspólnot Europejskich, wniesione przez Cofradia de Pescadores „San Pedro” de Bermeo i in. w dniu 9 stycznia 2006 r.
   (Sprawa C-6/06 P)
   (2006/C 60/48)
   Język postępowania: hiszpański
   W dniu 19 października 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie Cofradia de Pescadores „San Pedro” de Bermeo i in., reprezentowanych przez adwokatów E. Garayara Gutiérreza, G. Martíneza-Villaseñora, A. Garcíę Castilla i M. Troncosa Ferrerę, od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzeciej izba) z dnia 19 października 2005 r. w sprawie T-415/03 Cofradia de Pescadores „San Pedro” de Bermeo i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej wspieranej przez Komisje Wspólnot Europejskich.
   Wnoszący odwołanie zwracają się do Trybunału o:

               1.

               uznanie odwołania za dopuszczalne;

               2.

               w konsekwencji, uchylenie w całości wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 października 2005 r. w sprawie T-415/03;

               3.

               uwzględnienie żądań skarżących przedstawionych w pierwszej instancji, mianowicie:

                           —

                           stwierdzenie, że Rada, przenosząc na podstawie rozporządzeń nr 3074/95, nr 390/97, nr 45/98, nr 48/1999, nr 2742/1999 i nr 2848/2000 część kwoty połowowej sardeli przyznanej Republice Portugalskiej w strefie ICES IX na rzecz Republiki Francuskiej, tak iż kwota ta mogła być poławiana w strefie ICES VIII, spowodowała powstanie odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty oraz naruszyła art. 161 ust. 1 lit. f) Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnot Europejskich, jak i zasadę względnej równowagi i zasady pewności prawa oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ zmniejszyła przypadający Hiszpanii udział procentowy w ogólnym dopuszczalnym połowie sardeli a także udział uprawnionej floty w połowach sardeli dokonywanych w strefie ICES VIII za w latach od 1996 r. do 2000 r.;

                           —

                           zobowiązanie Wspólnoty, reprezentowanej przez Radę, do wypłaty odszkodowania na rzecz skarżących z tytułu szkód poniesionych na skutek aktów Rady, obejmujących zarówno damnum emergens jaki i lucrum cessans, w sposób określony w skardze i załącznikach do niej;

               4.

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Odwołanie skarżących jest skierowane przeciwko wyrokowi Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 października 2005 r., w którym Sąd oddalił wniesioną przez nich skargę przeciwko Radzie Unii Europejskiej z tytuły odpowiedzialności pozaumownej, zmierzającą do wypłaty odszkodowania za szkody poniesione na skutek zezwolenia przez Radę na przeniesienie części kwoty połowowej na sardele przyznanej Republice Portugalskiej na rzecz Republiki Francuskiej.
   Skarżący twierdzą, iż orzekając o wystarczająco poważnym naruszeniu normy wyższego rzędu oraz zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, Sąd dopuścił się naruszenia prawa. Zdaniem skarżących, wbrew orzeczeniu Sądu, Rada nie dysponowała żadnym zakresem swobodnej oceny ani uprawnieniami dyskrecjonalnymi, których istnienie uznał Sąd, wydając zezwolenie na przeniesienie części kwoty połowowej z naruszeniem przepisów proceduralnych jak i uprawnień ustanowionych w tym celu w akcie przystąpienia Królestwa Hiszpanii i rozporządzeniach nr 685/95 (1) i nr 3760/92 (2).
   Skarżący podnoszą, iż Sąd dopuścił się jednocześnie naruszenia prawa, zaprzeczając, by zasada względnej równowagi mogła skutkować powstaniem praw podmiotowych po stronie podmiotów indywidualnych. Czyniąc to, Sąd naruszył istotę wspólnej polityki połowowej, podważając z naruszeniem zasad ustalonych przez sam Sąd prawa skarżących do skutecznej ochrony prawnej.
   Wreszcie, skarżący zarzucają Sądowi naruszenie ich prawa do obrony, jako że nie tylko pominął on treść sprawozdań przekazanych do akt sprawy w ramach oceny szkody poniesionej na skutek działań Rady, ale również odrzucił jako przedłożone po terminie wnioski dowodowe, które skarżący z definicji mogli wnieść jedynie w trackie postępowania.
   Ze względu na ogół przytoczonych racji skarżący wnoszą do Trybunału o uchylenie wyroku Sądu z dnia 19 października 2005 r. oraz orzeczenie, że Wspólnota ponosi odpowiedzialność pozaumowną z tytuły dokonania w latach od 1995 do 2000 r. przeniesienie części kwoty połowowej przyznanej Portugalii na rzecz Francji, co zostało uprzednio uznane przez Trybunał za niezgodne z prawem.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 685/95 z dnia 27 marca 1995 r. w sprawie zarządzania nakładami połowowymi dotyczącymi niektórych obszarów i zasobów połowowych Wspólnoty (Dz.U. L 71, str. 5).

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3760/92 z dnia 20 grudnia 1992 r. ustanawiające wspólnotowy system rybołówstwa i akwakultury (Dz.U. L 389, str. 1),


title: Sprawa C-396/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus (Finlandia) w dniu 27 sierpnia 2007 r. — Mirja Juuri przeciwko Fazer Amica Oy

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/30

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein oikeus (Finlandia) w dniu 27 sierpnia 2007 r. — Mirja Juuri przeciwko Fazer Amica Oy
   (Sprawa C-396/07)
   (2007/C 269/53)
   Język postępowania: fiński
   Sąd krajowy
   Korkein oikeus (Finlandia)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Mirja Juuri

      Strona pozwana: Fazer Amica Oy
   Pytania prejudycjalne

               1.

               Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2001/23/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy pracownik sam wypowiada umowę o pracę, ponieważ przejęcie zakładu pracy pociąga za sobą poważne zmiany warunków pracy na niekorzyść dla pracownika, państwo członkowskie winno ustawowo zagwarantować pracownikowi prawo do otrzymania od pracodawcy odszkodowania pieniężnego w takim samym zakresie, jak w przypadku gdy pracodawca rozwiązał umowę o pracę z naruszeniem prawa, mając na uwadze, że na podstawie art. 3 ust. 3 dyrektywy pracodawca prawidłowo stosował wiążący zbywającego i zapewniający pracownikom lepsze warunki pracy układ zbiorowy tylko do końca okresu jego obowiązywania i że pogorszenie warunków pracy nastąpiło w ten właśnie sposób?

               2.

               W przypadku gdy odpowiedzialności pracodawcy w rozumieniu dyrektywy nie należy rozumieć w sposób przedstawiony w pytaniu pierwszym, czy pracodawca jest mimo to zobowiązany do wypłaty przysługującego pracownikowi za okres wypowiedzenia wynagrodzenia i pozostałych świadczeń?

      (1)  Dyrektywa Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 82, str. 16).


title: Sprawa T-725/15: Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2015 r. – Chemtura Netherlands/EFSA

text:
               22.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 68/33

         Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2015 r. – Chemtura Netherlands/EFSA
   (Sprawa T-725/15)
   (2016/C 068/43)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Chemtura Netherlands (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i K. Van Maldegem)

      Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „EFSA”) z dnia 10 grudnia 2015 r. dotyczącej publikacji niektórych części wniosków EFSA na temat wzajemnej weryfikacji dokonanej przez państwa członkowskie w sprawie przeglądu zatwierdzenia substancji czynnej diflubenzuronu w odniesieniu do metabolitu PCA, której zachowania poufności skarżący żądał zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającym dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. 2009 L 309, s. 1);

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia rozporządzenia 1107/2009 oraz podstawowego prawa do ochrony tajemnicy handlowej
               Skarżący podważa podstawę prawną, w oparciu o którą pozwany stwierdził, że miał obowiązek opublikować swoje wnioski. Nawet jeśli publikacja przyjętych przez EFSA na podstawie art. 21 rozporządzenia 1107/2009 wniosków była zgodna z prawem, pozwany naruszył art. 63 rozporządzenia 1107/2009, gdyż opublikował informacje poufne.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie
               Skarżący podnosi, że pozwany oparł swoją decyzję na niedokładnym rozumieniu okoliczności faktycznych oraz związanej z nimi dziedziny nauki, co skutkowało oczywistym błędem w ocenie przedstawionych żądań zachowania poufności.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia podstawowych zasad prawa UE: prawa do obrony oraz zasady dobrej administracji
               Skarżący nie miał możliwości zgłoszenia uwag do dokumentów, na których oparte są wnioski EFSA.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia przez EFSA jej obowiązków
               Chociaż EFSA ma obowiązek zapewnić, by rezultat pracy urzędu charakteryzował się najwyższą jakością naukową, pozwany nie oparł dokonanej przez siebie oceny na wszystkich istniejących dowodach naukowych.

               5.

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia uzasadnionych oczekiwań
               Skarżący prowadzi wymianę korespondencji z Komisją, a pisma Komisji świadczą o tym, że skarżącemu przysługiwałaby możliwość zgłoszenia uwag do wniosków EFSA w ramach przeglądu dokonywanego przez Komisję. Uwagi skarżącego powinny zostać uwzględnione przed publikacją wniosków EFSA.


title: Sprawa T-721/16: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2016 r. – Luxottica Group/EUIPO – Chen (BeyBeni)

text:
               5.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 454/31

      Skarga wniesiona w dniu 7 października 2016 r. – Luxottica Group/EUIPO – Chen (BeyBeni)
      (Sprawa T-721/16)
      (2016/C 454/53)
      Język skargi: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: Luxottica Group S.p.A. (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci E.M. Ochoa Santamaría i I. Aparicio Martínez)

         Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

         Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Xian Chen (Wenzhou, Chiny)

         Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

         Właściciel spornego znaku towarowego: Xian Chen

         Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny „BeyBeni” – zgłoszenie nr 12 511 317

         Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

         Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie R 675/2015-5

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Piątą Izbę Odwoławczą EUIPO w dniu 8 czerwca 2016 r. w sprawie R 675/2015-5, na mocy której odmówiono rejestracji unijnego znaku towarowego nr 12 511 317 „BeyBeni” na podstawi e art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009;

                  —

                  obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Podniesione zarzuty

                  —

                  Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z analizą przesłanego jego stosowania.

                  —

                  Naruszenie art. 63 ust. 2 i art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z możliwym naruszeniem prawa do obrony i prawa do bycia wysłuchanym na etapie skargi.


title: Sprawa T-691/13: Wyrok Sądu z dnia 17 września 2015 r. – Ricoh Belgium/Rada (Zamówienia publiczne na usługi i dostawy — Postępowanie przetargowe — Czarno-białe urządzenia wielofunkcyjne i usługi serwisowe — Odrzucenie oferty jednego z oferentów — Obowiązek uzasadnienia — Przejrzystość)

text:
               3.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 363/34

         Wyrok Sądu z dnia 17 września 2015 r. – Ricoh Belgium/Rada
   (Sprawa T-691/13) (1)

   ((Zamówienia publiczne na usługi i dostawy - Postępowanie przetargowe - Czarno-białe urządzenia wielofunkcyjne i usługi serwisowe - Odrzucenie oferty jednego z oferentów - Obowiązek uzasadnienia - Przejrzystość))
   (2015/C 363/42)
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Ricoh Belgium NV (Vilvorde, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci N. Braeckevelt i A. De Visscher)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Vitsentzatos i K. Michoel, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów B. Van Voorena i J. Weytjens)

      Przedmiot

   Stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 29 października 2013 r. odrzucającej ofertę przedstawioną przez skarżącą w ramach procedury przetargowej UCA 034/13 dotyczącej zakupu lub najmu czarno-białych urządzeń wielofunkcyjnych (MFP) i związanych z nimi usług serwisowych w budynkach użytkowanych przez sekretariat generalny Rady (Dz.U. 2013/S 83-138901) oraz w sprawie udzielenia zamówienia innemu oferentowi

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Rady z dnia 29 października 2013 r. odrzucającej ofertę przedstawioną przez Ricoh Belgium NV w ramach procedury przetargowej UCA 034/13 dotyczącej zakupu lub najmu czarno-białych urządzeń wielofunkcyjnych (MFP) i związanych z nimi usług serwisowych w budynkach użytkowanych przez sekretariat generalny Rady oraz w sprawie udzielenia zamówienia innemu oferentowi w zakresie dotyczącym części czwartej zamówienia.

               2)

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 52 z 22.2.2014.


title: Sprawa T-241/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 listopada 2008 r. — Reitz i von Gadomski przeciwko OHMI (CMD-CLINIC)

text:
               10.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/43

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 listopada 2008 r. — Reitz i von Gadomski przeciwko OHMI (CMD-CLINIC)
   (Sprawa T-241/06) (1)

   (2009/C 6/85)

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 261 z dnia 28.10.2006 r.


title: Sprawa F-60/13: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 14 stycznia 2014 r. – Lebedef przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zapis nieobecności z powodu choroby — Nieobecność nieusprawiedliwiona — Zrealizowane przez organ powołujący odliczenie z corocznego urlopy wypoczynkowego — Złożenie wniosku za pośrednictwem wiadomości elektronicznej — Wiedza zainteresowanego o istnieniu decyzji — Zaniechanie otworzenia wiadomości elektronicznej i zapoznania się, za pośrednictwem klinknięcia na hiperlink, z treścią decyzji — Dopuszczalność — Terminy — Ustalenie daty, począwszy od której zainteresowany mógł zapoznać się z treścią decyzji)

text:
               14.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/68

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 14 stycznia 2014 r. – Lebedef przeciwko Komisji
   (Sprawa F-60/13) (1)

   ((Służba publiczna - Urzędnicy - Zapis nieobecności z powodu choroby - Nieobecność nieusprawiedliwiona - Zrealizowane przez organ powołujący odliczenie z corocznego urlopy wypoczynkowego - Złożenie wniosku za pośrednictwem wiadomości elektronicznej - Wiedza zainteresowanego o istnieniu decyzji - Zaniechanie otworzenia wiadomości elektronicznej i zapoznania się, za pośrednictwem klinknięcia na hiperlink, z treścią decyzji - Dopuszczalność - Terminy - Ustalenie daty, począwszy od której zainteresowany mógł zapoznać się z treścią decyzji))
   2014/C 223/70
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luksemburg) (przedstawiciel(-e): adwokat F. Frabetti)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i G. Berscheid, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji odmownej w sprawie wniosku złożonego przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego, dotyczącego skorygowania zapisów jego nieobecności z powodu choroby w aplikacji SysPer2.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               G. Lebedef ponosi własne koszty oraz pokrywa koszty poniesione przez Komisję.

      (1)  Dz.U. C 274 z 21.9.2013, s. 29.


title: Sprawa C-615/14 P: Odwołanie wniesione w dniu 29 grudnia 2014 r. przez AQ od postanowienia Sądu (Siódma izba) dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie T-168/11, AQ przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

text:
               30.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 398/11

         Odwołanie wniesione w dniu 29 grudnia 2014 r. przez AQ od postanowienia Sądu (Siódma izba) dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie T-168/11, AQ przeciwko Parlamentowi Europejskiemu
   (Sprawa C-615/14 P)
   (2015/C 398/14)
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: AQ

      Druga strona postępowania: Parlament Europejski
   Postanowieniem z dnia 17 września 2015 r. Trybunał (siódma izba) postanowił o wykreśleniu sprawy z rejestru ze względu na oczywistą niedopuszczalność.


title: Sprawa C-621/15: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 czerwca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – N. W, L. W, C. W/Sanofi Pasteur MSD SNC, Caisse primaire d’assurance maladie des Hauts-de-Seine, Carpimko (Odesłanie prejudycjalne — Dyrektywa 85/374/EWG — Odpowiedzialność za produkty wadliwe — Artykuł 4 — Laboratoria farmaceutyczne — Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B — Stwardnienie rozsiane — Udowodnienie wadliwości szczepionki i związku przyczynowego między wadą a poniesioną szkodą — Ciężar dowodu — Środki dowodowe — Brak konsensusu w środowisku naukowym — Poważne, precyzyjne i spójne przesłanki pozostawione ocenie sądu rozpoznającego sprawę co do istoty — Dopuszczalność — Przesłanki)

text:
               21.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 277/8

         Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 czerwca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – N. W, L. W, C. W/Sanofi Pasteur MSD SNC, Caisse primaire d’assurance maladie des Hauts-de-Seine, Carpimko
   (Sprawa C-621/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 85/374/EWG - Odpowiedzialność za produkty wadliwe - Artykuł 4 - Laboratoria farmaceutyczne - Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - Stwardnienie rozsiane - Udowodnienie wadliwości szczepionki i związku przyczynowego między wadą a poniesioną szkodą - Ciężar dowodu - Środki dowodowe - Brak konsensusu w środowisku naukowym - Poważne, precyzyjne i spójne przesłanki pozostawione ocenie sądu rozpoznającego sprawę co do istoty - Dopuszczalność - Przesłanki))
   (2017/C 277/10)
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Cour de cassation

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: N. W, L. W, C. W

      Strona pozwana: Sanofi Pasteur MSD SNC, Caisse primaire d’assurance maladie des Hauts-de-Seine, Carpimko

      Sentencja

               1)

               Artykuł 4 dyrektywy Rady 85/374/EWG z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących odpowiedzialności za produkty wadliwe należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on krajowej regule dowodowej, takiej jak analizowana w postępowaniu głównym, w myśl której w sytuacji gdy do sądu rozpoznającego sprawę co do istoty wpływa powództwo podnoszące kwestię odpowiedzialności producenta szczepionki za domniemaną wadę tego produktu, sąd ten może uznać, w wykonaniu przysługujących mu w tym względzie uprawnień ocennych, że pomimo stwierdzenia, iż badania medyczne nie wykazały ani nie podważyły istnienia związku między przyjęciem danej szczepionki a wystąpieniem choroby u osoby poszkodowanej, określone okoliczności faktyczne, na które powołała się strona powodowa, stanowią poważne, precyzyjne i spójne przesłanki pozwalające uznać, że szczepionka jest wadliwa i że istnieje związek przyczynowy między jej wadą a zachorowaniem. Sądy krajowe powinny jednak zapewnić, aby stosowanie wskazanej reguły dowodowej w konkretnych przypadkach nie prowadziło ani do naruszenia ciężaru dowodowego ustanowionego we wskazanym art. 4, ani do podważenia skuteczności ustanowionego w tej dyrektywie reżimu odpowiedzialności.

               2)

               Artykuł 4 dyrektywy 85/374 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on opartej na domniemaniach regule dowodowej, w myśl której w sytuacji gdy badania medyczne nie dowodzą ani nie podważają istnienia związku między podaniem szczepionki a wystąpieniem u poszkodowanego choroby, istnienie związku przyczynowego między przypisywaną szczepionce wadą a szkodą doznaną przez poszkodowanego zawsze uznaje się za dowiedzione, ilekroć spełnione są pewne, określone uprzednio faktyczne przesłanki przyczynowości.

      (1)  Dz.U. C 48 z 8.2.2016.


title: Sprawa T-503/16: Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2016 r. – Dulière/Komisja

text:
               23.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/60

         Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2016 r. – Dulière/Komisja
   (Sprawa T-503/16) (1)

   (2017/C 022/83)
   Język postępowania: francuski
   Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 129 z 4.5.2013 (sprawa zarejestrowana pierwotnie w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-15/13 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).


title: Sprawa T-745/15: Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – FH Scorpio/OHIM – Eckes-Granini Group (YO!)

text:
               15.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 59/45

         Skarga wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r. – FH Scorpio/OHIM – Eckes-Granini Group (YO!)
   (Sprawa T-745/15)
   (2016/C 059/52)
   Język skargi: polski

      Strony

      Strona skarżąca: FH Scorpio (Łódź, Polska) (przedstawiciel: R. Rumpel, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Eckes-Granini Group GmbH (Nieder-Olm, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „YO!” – zgłoszenie nr 11 208 436

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 października 2015 r. w sprawie R 1546/2014-2

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               uznanie skargi za zasadną;

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w części dotyczącej rejestracji znaku „YO!” 011208436;

               —

               zmianę zaskarżonej decyzji poprzez rejestrację znaku dla wszystkich zgłoszonych towarów i usług;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-471/14: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – Seattle Genetics Inc./Österreichisches Patentamt [Odesłanie prejudycjalne — Własność intelektualna i przemysłowa — Leki gotowe — Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 — Artykuł 13 ust. 1 — Dodatkowe świadectwo ochronne — Okres ważności — Pojęcie „daty pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Unii Europejskiej” — Uwzględnienie daty wydania pozwolenia lub daty notyfikacji tej decyzji]

text:
               30.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 398/6

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – Seattle Genetics Inc./Österreichisches Patentamt
   (Sprawa C-471/14) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Własność intelektualna i przemysłowa - Leki gotowe - Rozporządzenie (WE) nr 469/2009 - Artykuł 13 ust. 1 - Dodatkowe świadectwo ochronne - Okres ważności - Pojęcie „daty pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Unii Europejskiej” - Uwzględnienie daty wydania pozwolenia lub daty notyfikacji tej decyzji])
   (2015/C 398/07)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Oberlandesgericht Wien

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Seattle Genetics Inc.

      Strona pozwana: Österreichisches Patentamt

      Sentencja

               1)

               Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „daty pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w [Unii Europejskiej]” jest definiowane w prawie Unii.

               2)

               Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia nr 469/2009 należy interpretować w ten sposób, że „datą pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w [Unii]” w rozumieniu tego przepisu jest data notyfikacji decyzji dotyczącej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu jej adresatowi.

      (1)  Dz.U. C 462 z 22.12.2014.


title: Sprawa F-22/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 grudnia 2006 r. — Neophytou przeciwko Komisji (Urzędnicy — Konkurs otwarty — Komisja konkursowa — Równe traktowanie — Warunki dopuszczenia)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/45

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 grudnia 2006 r. — Neophytou przeciwko Komisji
   (Sprawa F-22/05) (1)

   (Urzędnicy - Konkurs otwarty - Komisja konkursowa - Równe traktowanie - Warunki dopuszczenia)
   (2006/C 331/101)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Neophytos Neophytou (Itzig, Luksemburg) (przedstawiciel: S. A. Pappas, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i H. Kraemer, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Uchylenie decyzji komisji konkursowej konkursu EPSO/A/1/03 dotyczącej utworzenia rezerwy młodszych administratorów (A 8) posiadających obywatelstwo cypryjskie o nie wpisywaniu skarżącego na listę rezerwową tego konkursu.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Każda ze stron ponosi koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 155 z 25.6.2005, str. 22 (sprawa początkowo wpisana do rejestru Sądu Pierwszej Instancji pod numerem T-155/05 i następnie przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 r.).


title: Wykreślenie sprawy T-372/04

text:
               14.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 115/41

         Wykreślenie sprawy T-372/04 (1)

   (2005/C 115/76)

      (Język postępowania: francuski)

   Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2005 r. prezes trzeciej izby Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy T-372/04 Coopérative d'exportation du Livre Français (C.E.L.F.) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

      (1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004


title: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie T-349/03 Corsica Ferries France SAS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Pomoc państwa — Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc na restrukturyzację — Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem — Wytyczne Komisji — Obowiązek uzasadnienia — Przestrzeganie warunków — Minimalny charakter pomocy)

text:
               20.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/19

      WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 15 czerwca 2005 r.
   w sprawie T-349/03 Corsica Ferries France SAS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

   (Pomoc państwa - Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc na restrukturyzację - Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem - Wytyczne Komisji - Obowiązek uzasadnienia - Przestrzeganie warunków - Minimalny charakter pomocy)
   (2005/C 205/33)
   Język postępowania: francuski
   W sprawie T- 349/03 Corsica Ferries France SAS z siedzibą w Bastii (Francja), reprezentowana przez adwokatów S. Rodriguesa i C. Scapela, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: C. Giolito i H. van Vliet, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), popieranej przez Republikę Francuską (pełnomocnicy: G. de Bergues i S. Ramet, z adresem do doręczeń w Luksemburgu) i przez Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) SA, z siedzibą w Marsylii (Francja), reprezentowaną początkowo przez adwokata H. Tassy'ego, a następnie przez adwokatów O. d'Ormessona i A. Bouina, mającej za przedmiot wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2004/166/WE z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie pomocy na rzecz restrukturyzacji, której Francja zamierza udzielić Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM) (Dz.U. 2004, L 61, str. 13), Sąd (trzecia izba), w składzie: M. Jaeger, prezes, V. Tiili i O. Czúcz, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 15 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

               1)

               Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Komisji 2004/166/WE z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie pomocy na rzecz restrukturyzacji, której Francja zamierza udzielić Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM).

               2)

               Komisja pokrywa koszty poniesione przez skarżącą oraz koszty własne.

               3)

               Republika Francuska i SNCM pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 7 z 10.1.2004


title: Sprawa C-461/09 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 9 lipca 2010 r. — The Wellcome Foundation Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Serono Genetics Institute SA (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy FAMOXIN — Wniosek o unieważnienie złożony przez właściciela słownego krajowego znaku towarowego LANOXIN — Oddalenie wniosku o unieważnienie)

text:
               23.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 288/26

      Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 9 lipca 2010 r. — The Wellcome Foundation Ltd przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Serono Genetics Institute SA
      (Sprawa C-461/09 P) (1)

      (Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy FAMOXIN - Wniosek o unieważnienie złożony przez właściciela słownego krajowego znaku towarowego LANOXIN - Oddalenie wniosku o unieważnienie)
      (2010/C 288/45)
      Język postępowania: angielski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: The Wellcome Foundation Ltd (przedstawiciel: adwokat R. Gilbey)

         Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik), Serono Genetics Institute SA

         Przedmiot

      Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 23 września 2009 r. w sprawach połączonych T-493/07, T-26/08 i T-27/08 GlaxoSmithkline, Laboratórios Wellcome de Portugal i The Wellcome Foundation przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez właściciela słownego krajowego znaku towarowego „LANOXIN”, zarejestrowanego dla towarów należących do klasy 5, na decyzję R 8/2007-1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 14 września 2007 r. oddalającą odwołanie wniesione od decyzji Wydziału Unieważnień, na mocy której oddalono złożony przez wnoszącą odwołanie wniosek o unieważnienie prawa do słownego wspólnotowego znaku towarowego „FAMOXIN” dla towarów i usług należących do klasy 5

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  The Wellcome Foundation Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

         (1)  Dz.U. C 37 z 13.2.2010.


title: Sprawa C-337/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 7 sierpnia 2006 r. — Bayerischer Rundfunk, Deutschlandradio, Hessischer Rundfunk, Mitteldeutscher Rundfunk, Norddeutscher Rundfunk, Radio Bremen, Rundfunk Berlin-Brandenburg, Saarländischer Rundfunk, Südwestrundfunk, Westdeutscher Rundfunk, Zweites Deutsches Fernsehen przeciwko GEWA — Gesellschaft für Gebäudereinigung und Wartung mbH

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/18

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 7 sierpnia 2006 r. — Bayerischer Rundfunk, Deutschlandradio, Hessischer Rundfunk, Mitteldeutscher Rundfunk, Norddeutscher Rundfunk, Radio Bremen, Rundfunk Berlin-Brandenburg, Saarländischer Rundfunk, Südwestrundfunk, Westdeutscher Rundfunk, Zweites Deutsches Fernsehen przeciwko GEWA — Gesellschaft für Gebäudereinigung und Wartung mbH
   (Sprawa C-337/06)
   (2006/C 281/28)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Oberlandesgericht Düsseldorf
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Bayerischer Rundfunk, Deutschlandradio, Hessischer Rundfunk, Mitteldeutscher Rundfunk, Norddeutscher Rundfunk, Radio Bremen, Rundfunk Berlin-Brandenburg, Saarländischer Rundfunk, Südwestrundfunk, Westdeutscher Rundfunk, Zweites Deutsches Fernsehen

      Strona pozwana: GEWA — Gesellschaft für Gebäudereinigung und Wartung mbH

      Uczestnik postępowania: Heinz W. Warnecke prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Großbauten Spezial Reinigung
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy przesłankę „finansowania przez państwo” zawartą w art. 1 ust. 9 akapit drugi lit. c) zdanie pierwsze dyrektywy 2004/18/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że z uwagi na spoczywający na państwie konstytucyjny obowiązek zapewnienia niezależności finansowania i istnienia nadawców radiowo-telewizyjnych, pośrednie finansowanie nadawców z opłat abonamentowych nałożonych przez państwo na osoby korzystające z odbiorników stanowi finansowanie przez państwo, o którym mowa w powołanym przepisie?

               2)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy art. 1 ust. 9 akapit drugi lit. c) zdanie pierwsze dyrektywy 2004/18/WE należy interpretować w ten sposób, że przesłanka „finansowanie przez państwo” wymaga wystąpienia bezpośredniego wpływu państwa przy udzielaniu zamówień przez podmioty finansowane ze środków państwowych?

               3)

               W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na drugie pytanie, czy art. 1 ust. 9 akapit drugi lit. c) w zw. z art. 16 lit. b) dyrektywy 2004/18/WE należy interpretować w ten sposób, że jedynie usługi wymienione w art. 16 lit. b) nie są objęte zakresem tej dyrektywy, a inne usługi, które nie są ściśle związane z tworzeniem programów, lecz mają charakter pomocniczy są objęte zakresem tej dyrektywy (argument a contrario)?

      (1)  Dz.U. L 134, str. 114


title: Sprawa T-95/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 grudnia 2006 r. — Asociación de Estaciones de Servicio de Madrid i Federación Catalana de Estaciones de Servicio przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Przepisy przewidujące pilne środki służące ożywieniu konkurencji w sektorze dystrybucji detalicznej produktów ropopochodnych — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Dopuszczalność — Osoby prawne — Akty dotyczące ich indywidualnie — Oczywisty błąd w ocenie — Obowiązek uzasadnienia — Obowiązek wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego — Rozsądny termin)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 331/31

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 grudnia 2006 r. — Asociación de Estaciones de Servicio de Madrid i Federación Catalana de Estaciones de Servicio przeciwko Komisji
   (Sprawa T-95/03) (1)

   (Pomoc państwa - Przepisy przewidujące pilne środki służące ożywieniu konkurencji w sektorze dystrybucji detalicznej produktów ropopochodnych - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Dopuszczalność - Osoby prawne - Akty dotyczące ich indywidualnie - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia - Obowiązek wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Rozsądny termin)
   (2006/C 331/68)
   Język postępowania: hiszpański
   Strony

      Strona skarżąca: Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad Autónoma de Madrid (Madryt, Hiszpania) oraz Federación Catalana de Estaciones de Servicio (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J.M. Jiménez Laiglesia, M. Delgado Echevarría i R. Ortega Bueno)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Buendía Sierra, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów J. Rivasa Andrésa i J. Gutiérreza Gisberta)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo E. Braquehais Conesa, a następnie M. Muñoz Pérez, pełnomocnicy) oraz Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED) (Madryt) (przedstawiciele: adwokaci J. Pérez-Bustamante Köster i J. Passás Ogallar)
   Przedmiot sprawy
   Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2002) 4355 wersja ostateczna z dnia 13 listopada 2002 r. odnoszącej się do przepisów hiszpańskich dotyczących otwierania stacji paliw przez hipermarkety.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Skarżące poniosą trzy czwarte własnych kosztów, trzy czwarte kosztów poniesionych przez Komisję oraz całość kosztów poniesionych przez Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución.

               3)

               Komisja poniesie jedną czwartą własnych kosztów i jedną czwartą kosztów poniesionych przez skarżące.

               4)

               Królestwo Hiszpanii poniesie własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 112 z 10.5.2003.


title: Sprawa F-127/06: Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2006 r. — H przeciwko Radzie

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/85

         Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2006 r. — H przeciwko Radzie
   (Sprawa F-127/06)
   (2006/C 326/171)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: H (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie decyzji Rady z dnia 15 marca 2006 r. o przeniesieniu skarżącej na emeryturę z dniem 31 marca 2006 r. w zakresie w jakim przyznaje ona uprawnienie do renty inwalidzkiej na podstawie art. 78 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego;

               —

               obciążenie Rady kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca z racji swego inwalidztwa przebywająca na emeryturze od dnia 30 kwietnia 2003 r. powróciła do pracy w dniu 1 listopada 2004 r. Po szeregu nieobecności z powodu choroby Rada przeniosła skarżącą ponownie na emeryturę i przyznała jej począwszy od dnia 1 kwietnia 2006 r. rentę inwalidzką, o której mowa w art. 78 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi, że komisja ds. inwalidztwa nie wypowiedziała się o przyczynie jej choroby czy też o ewentualnym związku pogorszenia stanu jej zdrowia z warunkami pracy. W tych okolicznościach Rada nie miała dostatecznej wiedzy by stwierdzić czy skarżąca miała prawo do renty inwalidzkiej, o której mowa w art. 78 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego czy do renty, o której mowa w akapicie piątym tego artykułu. Jej zdaniem wybór Rady, mniej korzystny dla skarżącej, jest niezgodny z prawem.
   Ponadto według skarżącej zaskarżona decyzja dotknięta jest oczywistym błędem w ocenie jeżeli chodzi o charakter jej choroby, która jej zdaniem znacznie się pogorszyła wskutek ponownego podjęcia pracy i stresu związanego z obowiązkami służbowymi.


title: Sprawa C-573/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 6 października 2011 r. w sprawie T-452/10, ClientEarth, wspieranej przez Królestwo Danii, Republikę Finlandii i Królestwo Szwecji przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 15 listopada 2011 r. przez ClientEarth

text:
               11.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/9

         Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 6 października 2011 r. w sprawie T-452/10, ClientEarth, wspieranej przez Królestwo Danii, Republikę Finlandii i Królestwo Szwecji przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 15 listopada 2011 r. przez ClientEarth
   (Sprawa C-573/11 P)
   2012/C 39/15
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: ClientEarth (przedstawiciel: P. Kirch, avocat)

      Inni uczestnicy postępowania: Królestwo Danii, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji, Rada Unii Europejskiej

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               uchylenie postanowienia Sądu z dnia 6 września 2011 r. w sprawie T-452/10,

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd popełnił błąd co do prawa w swojej interpretacji pojęć „niezależność” i „strona trzecia” w kontekście stosowania art. 19 akapity pierwszy, trzeci i czwarty Statutu Trybunału Sprawiedliwości oraz art. 43 § 1 regulaminu postępowania.


title: Sprawa F-105/15: Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2015 r. – ZZ i ZZ/CEPOL

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/53

         Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2015 r. – ZZ i ZZ/CEPOL
   (Sprawa F-105/15)
   (2015/C 320/73)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ i ZZ (przedstawiciele: adwokaci L. Levi, A. Blot)

      Strona pozwana: Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL)

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji CEPOL, na mocy której została przyjęta rezygnacja z pracy obu skarżących w rezultacie ich odmowy dalszego świadczenia pracy w nowej siedzibie agencji w Budapeszcie (Węgry) oraz żądanie odszkodowania za rzekomo poniesione szkody materialne i niematerialne.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie nieważności decyzji CEPOL z dnia 22 grudnia 2014 r., na mocy której została „przyjęta” rezygnacja z pracy obu skarżących;

               —

               w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji CEPOL z dnia 10 kwietnia 2015 r. oddalających złożone przez skarżących w okresie od dnia 13 stycznia do dnia 17 lutego 2015 r. zażalenia na ww. decyzję;

               —

               zasądzenie od CEPOL odszkodowania za rzekomo poniesioną przez skarżących szkodę;

               —

               zasądzenie od CEPOL zadośćuczynienia za rzekomo doznaną przez skarżących krzywdę;

               —

               obciążenie CEPOL kosztami poniesionymi przez skarżących w trakcie niniejszego postępowania.


title: Sprawy połączone C-447/05 i C-448/05: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 marca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Paris — Francja) — Thomson Multimedia Sales Europe (C-447/05), Vestel France (C-448/05) przeciwko Administration des douanes et droits indirects (Wspólnotowy kodeks celny — Przepisy wykonawcze — Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 — Załącznik 11 — Niepreferencyjne pochodzenie towarów — Odbiorniki telewizyjne — Pojęcie istotnego przetworzenia lub obróbki — Kryterium wartości dodanej — Ważność)

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/11

         Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 marca 2007 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Paris — Francja) — Thomson Multimedia Sales Europe (C-447/05), Vestel France (C-448/05) przeciwko Administration des douanes et droits indirects
   (Sprawy połączone C-447/05 i C-448/05) (1)

   (Wspólnotowy kodeks celny - Przepisy wykonawcze - Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 - Załącznik 11 - Niepreferencyjne pochodzenie towarów - Odbiorniki telewizyjne - Pojęcie istotnego przetworzenia lub obróbki - Kryterium wartości dodanej - Ważność)
   (2007/C 95/17)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Cour d'appel de Paris
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Thomson Multimedia Sales Europe (C-447/05), Vestel France (C-448/05)

      Strona pozwana: Administration des douanes et droits indirects
   Przedmiot
   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d'appel de Paris — Ważność załącznika 11 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253, str 1) — Kryteria określające niepreferencyjne pochodzenia towaru — Telewizor wyprodukowany w Polsce, którego kineskop stanowiący 42,43 % wartości urządzenia pochodzi z Korei
   Sentencja
   Analiza pytań prejudycjalnych nie wykazała wystąpienia jakiejkolwiek okoliczności, która mogłaby wpłynąć na ważność postanowień zawartych w kolumnie 3, w ramach pozycji 8528 Nomenklatury Scalonej, w załączniku 11 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny.

      (1)  Dz.U. C 48 z 25.2.2006.


title: Sprawa T-437/10: Wyrok Sądu z dnia 16 maja 2013 r. — Cap granen & producten przeciwko Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — Przywóz pszenicy twardej wysokiej jakości — Należności celne przywozowe — Rozporządzenie (WE) nr 919/2009 — Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 — Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom — Szkoda materialna — Związek przyczynowy)

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 189/17

         Wyrok Sądu z dnia 16 maja 2013 r. — Cap granen & producten przeciwko Komisji
   (Sprawa T-437/10) (1)

   (Odpowiedzialność pozaumowna - Przywóz pszenicy twardej wysokiej jakości - Należności celne przywozowe - Rozporządzenie (WE) nr 919/2009 - Rozporządzenie (WE) nr 1249/96 - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Szkoda materialna - Związek przyczynowy)
   2013/C 189/32
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Cap SA granen & producten NV (Zoersel, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci C. Ronse, A. Hansebout, K. Claeyé i J. Muyldermans)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i B. Burggraaf, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga wniesiona na podstawie art. 340 TFUE o odszkodowanie za szkodę poniesioną rzekomo przez skarżącą w następstwie ustalenia należności celnych przywozowych na pszenicę twardą wysokiej jakości w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 919/2009 z dnia 1 października 2009 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 915/2009 ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 października 2009 r.

      Sentencja

               1)

               Komisja Europejska jest zobowiązana do naprawienia szkody poniesionej przez Cap SA granen & producten NV z powodu zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 919/2009 z dnia 1 października 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 915/2009 ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 października 2009 r. w zakresie, w jakim w rozporządzeniu tym nie uwzględniono notowania FOB ani nie zastosowano reprezentatywnej metody obliczenia rzeczywistych kosztów frachtu do ustalenia należności celnych przywozowych na pszenicę twardą wysokiej jakości.

               2)

               Cap granen & producten i Komisja powiadomią Sąd w terminie sześciu miesięcy od ogłoszenia tego wyroku o ustalonych za obopólnym porozumieniem kwotach do zapłaty wraz z odsetkami.

               3)

               W braku porozumienia Cap SA granen & producten i Komisja przekażą Sądowi w tym samym terminie swoje żądania liczbowe.

               4)

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

      (1)  Dz.U. C 317 z 20.11.2010.


title: Sprawa F-96/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2011 r. — Andrecs i in. przeciwko Komisji (Służba publiczna — Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników — Umorzenie postępowania)

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/55

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2011 r. — Andrecs i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-96/10) (1)

   (Służba publiczna - Coroczne dostosowanie wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników - Umorzenie postępowania)
   2011/C 252/120
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Stefan Robert Andrecs (Uccle, Belgia) i in. (przedstawiciel: adwokat L. Vogel)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid i D. Martin, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej, powtórzonej w odcinkach wynagrodzenia skarżących, o dostosowaniu ich miesięcznych wynagrodzeń, emerytur lub rent i dodatków ze skutkiem od lipca 2009 r. w ramach corocznego dostosowania wynagrodzeń urzędników i innych pracowników na podstawie rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Postępowanie ze skargi w sprawie F-99/10 Andrecs i in. przeciwko Komisji zostaje umorzone.

               2)

               Każda ze stron pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011, s. 63.


title: Sprawa C-489/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 marca 2017 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga, wspierane przez: Republikę Francuską

text:
               26.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 202/13

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 marca 2017 r. – Komisja Europejska/Wielkie Księstwo Luksemburga, wspierane przez: Republikę Francuską
   (Sprawa C-489/16) (1)

   (2017/C 202/21)
   Język postępowania: francuski
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 410 z 7.11.2016.


title: Sprawa T-380/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 stycznia 2008 r. — Terezakis przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów instytucji — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące budowy nowego międzynarodowego portu lotniczego w Atenach-Spata — Odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych — Wyjątek dotyczących ochrony celów audytu — Częściowy dostęp)

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 64/33

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 stycznia 2008 r. — Terezakis przeciwko Komisji
   (Sprawa T-380/04) (1)

   (Dostęp do dokumentów instytucji - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące budowy nowego międzynarodowego portu lotniczego w Atenach-Spata - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych - Wyjątek dotyczących ochrony celów audytu - Częściowy dostęp)
   (2008/C 64/52)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Ioannis Terezakis (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci L. Defalque, G. Xanthoulis, A. Tsamis, A. Georgiadis, E. Stefanakis, É. Koeune i G. Stylianakis, a następnie G. Stylianakis, B. Keane, solicitor i adwokat P. Koutsoukos)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: L. Flynn et P. Aalto, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 12 lipca 2004 r. oddalającej wniosek skarżącej o udostępnienie niektórych dokumentów dotyczących budowy nowego międzynarodowego portu lotniczego Ateny-Spata.
   Sentencja wyroku

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji z dnia 12 lipca 2004 r. w zakresie w jakim dotyczy ona odmowy dostępu do umowy z dnia 14 czerwca 1996 r. zawartej pomiędzy Athens International Airport S.A. a konsorcjum spółek kierowanym przez Hochtief AG.

               2)

               Skarga podlega oddaleniu w pozostałym zakresie.

               3)

               Ioannis Terezakis pokrywa połowę własnych kosztów.

               4)

               Komisja pokrywa koszty własne oraz połowę kosztów poniesionych przez Ioannisa Terezakisa.

      (1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004.


title: Sprawa C-202/16: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 27 kwietnia 2017 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Zarządzanie odpadami — Dyrektywy 2008/98/WE i 1999/31/WE — Lokalizacja składowiska odpadów w Temploni (Grecja)]

text:
               26.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 202/7

         Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 27 kwietnia 2017 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka
   (Sprawa C-202/16) (1)

   ([Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środowisko naturalne - Zarządzanie odpadami - Dyrektywy 2008/98/WE i 1999/31/WE - Lokalizacja składowiska odpadów w Temploni (Grecja)])
   (2017/C 202/09)
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Patakia i E. Sanfrutos Cano, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

      Sentencja

               1)

               Tolerując eksploatację składowiska odpadów w Temploni (Grecja) niespełniającego warunków i wymogów określonych w prawodawstwie Unii Europejskiej dotyczącym środowiska naturalnego, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy, jak również na podstawie art. 8 lit. a), art. 11 ust. 1 i załącznika I do dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 200 z 6.6.2016.


title: Sprawa T-75/17: Postanowienie Sądu z dnia 6 kwietnia 2017 r. – TeamLava/EUIPO – King.com (Animowane ikony)

text:
               6.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 178/34

         Postanowienie Sądu z dnia 6 kwietnia 2017 r. – TeamLava/EUIPO – King.com (Animowane ikony)
   (Sprawa T-75/17)
   (2017/C 178/55)
   Język postępowania: angielski
   Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.


title: Sprawa T-410/15 P: Odwołanie wniesione w dniu 28 lipca 2015 r. przez Jaanę Pohjanmäki od wyroku wydanego w dniu 18 maja 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-44/14 Pohjanmäki/Rada

text:
               12.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 337/26

         Odwołanie wniesione w dniu 28 lipca 2015 r. przez Jaanę Pohjanmäki od wyroku wydanego w dniu 18 maja 2015 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-44/14 Pohjanmäki/Rada
   (Sprawa T-410/15 P)
   (2015/C 337/27)
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Jaana Pohjanmäki (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M. Velardo)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej

      Żądania

   Wnosząca odwołanie wnosi do Sądu o:

               —

               uchylenie wydanego w sprawie F-44/14 wyroku z dnia 18 maja 2015 r. i wydanie przez sam Sąd orzeczenia w sprawie;

               —

               ewentualnie, przekazanie sprawy do Sądu do spraw Służby Publicznej celem ponownego rozpoznania;

               —

               obciążenie Rady kosztami postępowania w obu instancjach.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie odwołania wnosząca odwołanie podnosi osiem zarzutów.

               1.

               Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa oraz przeinaczenia okoliczności faktycznych i środków dowodowych, a także naruszenia prawa do obrony, ponieważ badanie osiągnięć strony skarżącej nie zostało przeprowadzone w sposób rzetelny i z poszanowaniem zasady równego traktowania.

               2.

               Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa oraz przeinaczenia okoliczności faktycznych i środków dowodowych, ponieważ członkowie komitetu konsultacyjnego ds. awansów nie mieli wiedzy na temat sprawozdań z oceny strony skarżącej podczas okresu referencyjnego.

               3.

               Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej (zwany dalej „SSP”), ponieważ uznał on, że osiągnięcia strony skarżącej zostały porównane z osiągnięciami urzędników zatrudnionych na stanowiskach lingwistycznych.

               4.

               Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa przez SSP, ponieważ uznał on, że organ powołujący przeprowadził zgodnie z prawem ponowną ocenę sytuacji strony skarżącej.

               5.

               Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady „równości broni”, ponieważ niektóre ważne aspekty sporu nie były roztrząsane.

               6.

               Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa, ponieważ SSP przychylił się do tezy strony pozwanej, zgodnie z która osiągnięcia strony skarżącej nie były ciągle na wysokim poziomie.

               7.

               Zarzut siódmy dotyczący naruszenia prawa oraz przeinaczenia środków dowodowych, ponieważ SSP orzekł, że poziom obowiązków strony skarżącej został oceniony zgodnie z art. 45 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

               8.

               Zarzut ósmy dotyczący naruszenia prawa, ponieważ SSP uznał, że strona pozwana uzupełniła uzasadnienie podczas rozprawy, podczas gdy w rzeczywistości dokonała ona prawdziwej zamiany uzasadnienia.


title: Sprawa T-493/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Sun World International przeciwko OHIM — Kölla Hamburg Overseas Import (SUPERIOR SEEDLESS)

text:
               24.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/33

         Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Sun World International przeciwko OHIM — Kölla Hamburg Overseas Import (SUPERIOR SEEDLESS)
   (Sprawa T-493/08)
   (2009/C 19/62)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Sun World International LLC (Bakersfield, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Holah, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Kölla Hamburg Overseas Import GmbH & Co. KG (Hamburg, Niemcy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 3 września 2008 r. w sprawie R 1378/2007-1; i

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „SUPERIOR SEEDLESS” dla towarów należących do klasy 31 — wspólnotowy znak towarowy nr 2 047 843 610 980

      Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

      Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Kölla Hamburg Overseas Import GmbH & Co. KG

      Decyzja Wydziału Unieważnień: Częściowe unieważnienie danego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ Izba Odwoławcza: (i) błędnie określiła właściwy krąg odbiorców, (ii) niesłusznie odmówiła zgody na wycofanie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w przypadku niektórych towarów znajdujących się w opisie; (iii) przyjęła niezgodna z prawem hipotezę w oparciu o brak rejestracji w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii; i (iv) dokonała nieprawidłowej oceny dowodów.


title: Sprawa T-68/06: Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2011 r. — Stempher i Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Grzywny — Przedawnienie — Dowód naruszenia)

text:
               7.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 6/10

         Wyrok Sądu z dnia 16 listopada 2011 r. — Stempher i Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher przeciwko Komisji
   (Sprawa T-68/06) (1)

   (Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Grzywny - Przedawnienie - Dowód naruszenia)
   2012/C 6/14
   Język postępowania: niderlandzki

      Strony

      Strona skarżąca: Stempher B.V. (Rijssen, Niderlandy) i Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher C.V. (Rijssen) (przedstawiciele: J. K. de Pree i E. Pijnacker Hordijk, adwokaci)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, A. Nijenhuis i S. Noë, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga o stwierdzenie nieważności części decyzji Komisji C(2005) 4634 z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe)

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2005) 4634 wersja ostateczna z dnia 30 listopada 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] (sprawa COMP/F/38.354 — Worki przemysłowe) w zakresie, w jakim dotyczy Stempher B.V. i Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher C.V.

               2)

               Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006 r.


title: Sprawa C-151/15: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Coimbra (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Sociedade Portuguesa de Autores, C.R.L./Ministério Público

text:
               22.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 205/16

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Coimbra (Portugalia) w dniu 30 marca 2015 r. – Sociedade Portuguesa de Autores, C.R.L./Ministério Público
   (Sprawa C-151/15)
   (2015/C 205/22)
   Język postępowania: portugalski

      Sąd odsyłający

   Tribunal da Relação de Coimbra

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona wnosząca odwołanie: Sociedade Portuguesa de Autores, C.R.L

      Druga strona postępowania: Ministério Público

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy pojęcie publicznego udostępniania utworów zawarte w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono transmisję nadawanych utworów w placówkach handlowych takich jak bary, kawiarnie, restauracje i inne o podobnych cechach za pomocą odbiorników telewizyjnych, przy czym transmisja jest wzmacniana przez głośniki lub wzmacniacze, stanowiąc w ten sposób nowe wykorzystanie utworów chronionych prawem autorskim

               2)

               Czy na odpowiedź na pytanie poprzedzające ma wpływ okoliczność, że w celu wzmocnienia odbioru dźwięku używane sa głośniki lub wzmacniacze, to jest środki techniczne inne niż odbiornik telewizyjny w celu wzmocnienia przekazu dźwięku?

      (1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167, s. 10).


title: Sprawy połączone od C-10/16 do C-12/16: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Genova – Włochy) – Ignazio Messina & C. SpA/Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti – Capitaneria di porto di Genova (C-10/16), Agenzia delle Dogane e dei Monopoli – Ufficio di Genova (C-11/16), Autorità portuale di Genova (C-12/16) (Odesłanie prejudycjalne — Artykuł 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Postanowienie odsyłające — Brak dostatecznych wyjaśnień w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego — Brak wyjaśnienia przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne w celu rozstrzygnięcia sporu zawisłego w postępowaniu głównym — Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem — Oczywista niedopuszczalność)

text:
               27.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 63/9

         Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 26 października 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Commissione tributaria provinciale di Genova – Włochy) – Ignazio Messina & C. SpA/Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti – Capitaneria di porto di Genova (C-10/16), Agenzia delle Dogane e dei Monopoli – Ufficio di Genova (C-11/16), Autorità portuale di Genova (C-12/16)
   (Sprawy połączone od C-10/16 do C-12/16) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Artykuł 94 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Postanowienie odsyłające - Brak dostatecznych wyjaśnień w przedmiocie stanu faktycznego i prawnego - Brak wyjaśnienia przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne w celu rozstrzygnięcia sporu zawisłego w postępowaniu głównym - Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem - Oczywista niedopuszczalność))
   (2017/C 063/13)
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Commissione tributaria provinciale di Genova

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Ignazio Messina & C. SpA

      Strona pozwana: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti – Capitaneria di porto di Genova (C-10/16), Agenzia delle Dogane e dei Monopoli – Ufficio di Genova (C-11/16), Autorità portuale di Genova (C-12/16)

      Sentencja

   Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Commissione tributaria provinciale di Genova (prowincjonalna komisja podatkowa, Genua, Włochy), postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r. są oczywiście niedopuszczalne.

      (1)  Dz.U. C 11 z 29.3.2016


title: Sprawa F-132/12: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2012 r. — ZZ i in. przeciwko Komisji

text:
               26.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 26/73

         Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2012 r. — ZZ i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-132/12)
   2013/C 26/152
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: ZZ i in. (przedstawiciele: adwokaci F. Di Gianni i G. Coppo)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej wniosek, złożony na podstawie art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego, o zadośćuczynienie za krzywdę doznaną przez skarżących w wyniku zabójstwa członka ich rodziny, byłego urzędnika Komisji, i jego małżonki.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 26 czerwca 2012 r., doręczonej w dniu 31 lipca 2012;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz każdego ze zstępnych zabitego urzędnika kwoty 463 050 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz pierwszego skarżącego kwoty 308 700 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz drugiego skarżącego kwoty 308 700 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz trzeciego skarżącego kwoty 154 350 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz czwartego skarżącego kwoty 154 350 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

               —

               zasądzenie od Komisji na rzecz zstępnych zabitego urzędnika kwoty 574 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za ból i cierpienie;

               —

               zasądzenie od Komisji odsetek wyrównawczych i odsetek za zwłokę;

               —

               obciążenie pozwanej wszystkimi kosztami postępowania.


title: Sprawa C-586/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 18 grudnia 2014 r. – Vasile Budișan/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj

text:
               30.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 107/15

      Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Cluj (Rumunia) w dniu 18 grudnia 2014 r. – Vasile Budișan/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj
      (Sprawa C-586/14)
      (2015/C 107/21)
      Język postępowania: rumuński

         Sąd odsyłający

      Curtea de Apel Cluj

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Vasile Budișan

         Strona pozwana: Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj

         Pytania prejudycjalne

                  1)

                  Czy mając na uwadze przepisy ustawy nr 9/2012 i przedmiot podatku przewidzianego w tej ustawie, art. 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wprowadzeniu przez państwo członkowskie Unii Europejskiej podatku od emisji zanieczyszczeń stosowanego przy rejestracji pojazdów samochodowych pochodzących z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który to podatek nie znajduje zastosowania przy rejestracji w związku z przeniesieniem prawa własności krajowych pojazdów samochodowych, w odniesienie do których został już zapłacony taki podatek lub analogiczny podatek, jeżeli wartość rezydualna takiego podatku, zawarta w wartości pojazdów samochodowych na rynku krajowym, jest niższa niż nowy podatek.

                  2)

                  Czy mając na uwadze przepisy ustawy nr 9/2012 i przedmiot podatku przewidzianego w tej ustawie, art. 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wprowadzeniu przez państwo członkowskie Unii Europejskiej podatku od emisji zanieczyszczeń stosowanego przy rejestracji pojazdów samochodowych pochodzących z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który jest należny od krajowych pojazdów samochodowych tylko przy przeniesieniu prawa własności takiego pojazdu, wobec czego pojazd zagraniczny nie może być używany bez zapłaty podatku, podczas gdy pojazd krajowy może być używany w sposób nieograniczony czasowo bez zapłaty podatku do czasu przeniesienia prawa własności tego pojazdu, o ile takie przeniesienie ma miejsce, w następstwie czego dochodzi do rejestracji pojazdu na nowego właściciela.


title: Sprawa F-57/10: Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2010 r. — Pedeferri i in. przeciwko Komisji

text:
               19.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 55/36

         Skarga wniesiona w dniu 14 lipca 2010 r. — Pedeferri i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa F-57/10)
   2011/C 55/66
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Strona skarżąca: Stefano Pedeferri (Sangiano, Włochy) i in. (przedstawiciel: adwokat G. Vistoli)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Przedmiot i opis sporu

   Stwierdzenie, że skarżący posiadają status pracowników Komisji Europejskiej oraz przywrócenie ich do pracy we Wspólnym Centrum Badawczym w Isprze. Ponadto wniosek o naprawienie poniesionej przez każdego z nich szkody oraz doznanej krzywdy.

      Żądania strony skarżącej

               —

               Stwierdzenie i uznanie, że stosunek pracy najemnej skarżących został faktycznie nawiązany z rażącym naruszeniem ustawy nr 1369/60 Republiki Włoskiej i w rezultacie stwierdzenie, że stosunki pracy najemnej każdego ze skarżących zostały nawiązane z Komisją Europejską i że w związku z tym względem każdego ze skarżących mają zastosowanie postanowienia umowne, dotyczące wynagrodzenia i zabezpieczenia społecznego związane z wykonywanymi zadaniami od momentu ich faktycznego wykonywania lub od innej daty, jaką Sąd ustali w toku postępowania;

               —

               nakazanie Komisji Europejskiej przywrócenia skarżących do pracy w służbach Wspólnego Centrum Badawczego w Isprze, na warunkach prawnych, podatkowych i zabezpieczenia społecznego, jakie z tym się wiążą;

               —

               zasądzenie od Komisji Europejskiej na rzecz skarżących zapłaty wszystkich wierzytelności wynikających z ich statusu pracowników Wspólnego Centrum Badawczego, również różnicy w zakresie zabezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego, w zakresie uściślonym na koniec postępowania, zgodnie z prawnym i ekonomicznym statusem pracowników Unii Europejskiej wykonujących zadania pomocnicze związane z bezpieczeństwem;

               —

               zasądzenie na rzecz skarżących, tytułem naprawienia szkody i krzywdy, kwoty równej 50 % zasądzonych im z powyższych przyczyn wierzytelności a w każdym razie równej co najmniej 50 000 EUR.


title: Sprawa T-204/06: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2006 r. — Delta Protypos Viomichania Galaktos przeciwko OHIM — Kraft Foods Schweiz Holding (milko ΔΕΛΤΑ)

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/51

         Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2006 r. — Delta Protypos Viomichania Galaktos przeciwko OHIM — Kraft Foods Schweiz Holding (milko ΔΕΛΤΑ)
   (Sprawa T-204/06)
   (2006/C 224/107)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Delta Protypos Viomichania Galaktos AE (Tavros, Grecja) (Przedstawiciel: adwokat P. Kanellopoulos)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Kraft Foods Schweiz Holding AG (Zurych, Szwajcaria)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wydanej przez Drugą Izbę Odwoławczą OHIM (R 540/2005-2) w dniu 8 czerwca 2006 r.;

               —

               odrzucenie sprzeciwu nr B 562 423 wniesionego przez Kraft Foods Schweiz Holding AG wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego „MILKO ΔEΛTA with design” (zgłoszenie nr 2 474 674);

               —

               nakazanie rejestracji zgłoszonego przez skarżącą wspólnotowego znaku towarowego „MILKO ΔEΛTA with design” (zgłoszenie nr 2 474 674);

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „milko ΔΕΛΤΑ” dla towarów należących do klasy 30 (mleko z kakao) — zgłoszenie nr 2 474 674
   Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Kraft Foods Schweiz Holding AG
   Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wspólnotowy, międzynarodowy i krajowy graficzny oraz słowny znak towarowy „MILKA” dla towarów należących do klas 5, 29, 30 i 32

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu w całości

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 z uwagi na to, że oczywiste i znaczące różnice między dwoma znakami są wystarczające, by wykluczyć wszelkie prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. Zdaniem skarżącej dwa konkurujące ze sobą znaki towarowe wywołują zupełnie inne ogólne wrażenie na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i koncepcyjnej, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę drugie ze słów: „ΔEΛTA”.


title: Sprawa C-205/06: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 marca 2009 r. – Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 307 akapit drugi WE — Brak zastosowania właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi zawartymi z państwami trzecimi przed przystąpieniem państwa członkowskiego do Unii Europejskiej a traktatem WE — Umowy zawarte przez Republikę Austrii z Republiką Korei, Republiką Zielonego Przylądka, Chińską Republiką Ludową, Malezją, Federacją Rosyjską i Republiką Turcji w dziedzinie inwestycji)

text:
               1.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 102/2

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 3 marca 2009 r. – Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-205/06) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Naruszenie art. 307 akapit drugi WE - Brak zastosowania właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi zawartymi z państwami trzecimi przed przystąpieniem państwa członkowskiego do Unii Europejskiej a traktatem WE - Umowy zawarte przez Republikę Austrii z Republiką Korei, Republiką Zielonego Przylądka, Chińską Republiką Ludową, Malezją, Federacją Rosyjską i Republiką Turcji w dziedzinie inwestycji)
   2009/C 102/02
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Støvlbæk, B. Martenczuk oraz C. Tufvesson, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciele: C. Pesendorfer oraz G. Thallinger, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma et. C. Blaschke, pełnomocnicy), Republika Litewska (przedstawiciel: D. Kriaučiūnas, pełnomocnik), Republika Węgierska (przedstawiciele: J. Fazekas, K. Szíjjártó oraz M. Fehér, pełnomocnicy), Republika Finlandii (przedstawiciele: A. Guimaraes-Purokoski oraz M. J. Heliskoski, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 307 akapit drugi WE – Brak zastosowania właściwych środków w celu wyeliminowania niezgodności między umowami dwustronnymi zawartymi z państwami trzecimi przed przystąpieniem państwa członkowskiego do Unii Europejskiej a traktatem WE – Umowy zawarte przez Republikę Austrii z Republiką Korei, Zielonym Przylądkiem, Chinami, Malezją, Federacją Rosyjską i Turcją w dziedzinie inwestycji

      Sentencja

               1)

               Nie przyjmując właściwych środków w celu usunięcia niezgodności dotyczących postanowień w przedmiocie transferu kapitału ujętych w umowach o popieraniu inwestycji, zawartych z Republiką Korei, Republiką Zielonego Przylądka, Chińską Republiką Ludową, Malezją, Federacją Rosyjską i Republiką Turcji, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 307 akapit drugi WE.

               2)

               Republika Austrii zostaje obciążona kosztami.

               3)

               Republika Federalna Niemiec, Republika Litewska, Republika Węgierska i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 165 z 15.7.2006