title: Sprawa C-278/09: Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości (ósma izba) z dnia 20 listopada 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Paris — Francja) — Olivier Martinez, Robert Martinez przeciwko MGN LIMITED (Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych — Sąd nieuprawniony, w rozumieniu art. 68 ust. 1 WE, do wniesienia do Trybunału sprawy w trybie prejudycjalnym — Niewłaściwość Trybunału)

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/18

         Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości (ósma izba) z dnia 20 listopada 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Paris — Francja) — Olivier Martinez, Robert Martinez przeciwko MGN LIMITED
   (Sprawa C-278/09) (1)

   (Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Jurysdykcja w sprawach cywilnych i handlowych - Sąd nieuprawniony, w rozumieniu art. 68 ust. 1 WE, do wniesienia do Trybunału sprawy w trybie prejudycjalnym - Niewłaściwość Trybunału)
   2010/C 24/30
   Język postępowania: francuski

      Sąd krajowy

   Tribunal de grande instance de Paris

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Olivier Martinez, Robert Martinez

      Strona pozwana: spółka MGN LIMITED

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal de grande instance de Paris — Wykładnia art. 2 i art. 5 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1) — Sąd właściwy dla orzekania w przedmiocie skargi dotyczącej naruszenia prywatności i prawa do wizerunku w wyniku zamieszczenia w internecie informacji i zdjęć na stronie internetowej utworzonej na serwerze znajdującym się na terytorium państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, w którym ma miejsce zamieszkania skarżący — Określenie miejsca, gdzie doszło do zdarzenia wywołującego szkodę — Znaczenie jakie dla określenia tego miejsca ma liczba połączeń ze sporną stroną internetową dokonanych z państwa, w którym skarżący ma miejsce zamieszkania, jego przynależność państwowa i w razie potrzeby język, w którym rozpowszechniane są sporne informacje

      Sentencja

   Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich nie jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie przedłożone przez tribunal de grande instance de Paris w sprawie C-278/09.

      (1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.


title: Sprawa C-207/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče – Słowenia) – Hotel Sava Rogaška, Gostinstvo, turizem in storitve, d.o.o./Republika Slovenija (Odesłanie prejudycjalne — Zbliżanie ustawodawstw — Naturalne wody mineralne — Dyrektywa 2009/54/WE — Artykuł 8 ust. 2 — Załącznik I — Zakaz wprowadzania do obrotu „naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła” pod wieloma oznaczeniami handlowymi — Pojęcie)

text:
               24.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 279/15

         Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vrhovno sodišče – Słowenia) – Hotel Sava Rogaška, Gostinstvo, turizem in storitve, d.o.o./Republika Slovenija
   (Sprawa C-207/14) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Naturalne wody mineralne - Dyrektywa 2009/54/WE - Artykuł 8 ust. 2 - Załącznik I - Zakaz wprowadzania do obrotu „naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła” pod wieloma oznaczeniami handlowymi - Pojęcie))
   (2015/C 279/17)
   Język postępowania: słoweński

      Sąd odsyłający

   Vrhovno sodišče

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Hotel Sava Rogaška, Gostinstvo, turizem in storitve, d.o.o.

      Strona pozwana: Republika Slovenija

      Sentencja

   Pojęcie „naturalnej wody mineralnej pochodzącej z jednego i tego samego źródła” zawarte w art. 8 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych należy interpretować w ten sposób, że oznacza ono naturalną wodę mineralną wydobywaną z jednego lub z wielu ujęć naturalnych lub wierconych, która pochodzi z jednego i tego samego złoża podziemnego lub z jednego i tego samego poziomu wodonośnego, jeśli w świetle kryteriów wskazanych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy we wszystkich tych ujęciach naturalnych lub wierconych woda ta posiada identyczne właściwości pozostające stałe w granicach naturalnych fluktuacji.

      (1)  Dz.U. C 202 z 30.6.2014.


title: Sprawa F-125/07: Skarga wniesiona w dniu 29 października 2007 r. — Hau przeciwko Parlamentowi

text:
               29.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/37

         Skarga wniesiona w dniu 29 października 2007 r. — Hau przeciwko Parlamentowi
   (Sprawa F-125/07)
   (2008/C 79/70)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Armin Hau (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: E. Boigelot, adwokat)

      Strona pozwana: Parlament Europejski
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego o nieumieszczeniu nazwiska skarżącego na liście awansowanych z grupy B*6 do B*7 w postępowaniu w sprawie awansów za rok 2006,

               —

               obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Na poparcie skargi skarżący podnosi naruszenie art. 25 akapit 2 i art. 45 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, decyzji Biura z dnia 6 lipca 2005 r. i środków wykonawczych do niej i art. 5 wewnętrznych wytycznych dotyczących komitetów konsultacyjnych ds. awansów.
   Skarżący podnosi ponadto oczywiste błędy w ocenie, nadużycie i przekroczenie uprawnień, jak również naruszenie kilku ogólnych zasad prawa.


title: Sprawa C-595/12: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio – Włochy) – Loredana Napoli przeciwko Ministero della Giustizia – Dipartimento Amministrazione Penitenziaria (Odesłanie prejudycjalne — Polityka społeczna — Dyrektywa 2006/54/WE — Równość traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie zatrudnienia i pracy — Szkolenie służące uzyskaniu statusu urzędnika — Wykluczenie z powodu przedłużającej się nieobecności — Nieobecność spowodowana urlopem macierzyńskim)

text:
               28.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/5

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 marca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio – Włochy) – Loredana Napoli przeciwko Ministero della Giustizia – Dipartimento Amministrazione Penitenziaria
   (Sprawa C-595/12) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 2006/54/WE - Równość traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie zatrudnienia i pracy - Szkolenie służące uzyskaniu statusu urzędnika - Wykluczenie z powodu przedłużającej się nieobecności - Nieobecność spowodowana urlopem macierzyńskim))
   2014/C 129/05
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Loredana Napoli

      Strona pozwana: Ministero della Giustizia – Dipartimento Amministrazione Penitenziaria

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio – Wykładnia art. 2 ust. 2 lit. c), art. 14 ust. 2 i art. 15 dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 204, s. 23) – Bezpośrednia skuteczność – Szkolenie służące uzyskaniu statusu urzędnika – Uregulowanie krajowe przewidujące, w wypadku usprawiedliwionej nieobecności przekraczającej 30 dni z rzędu, wykluczenie za szkolenia i wpis na następne szkolenie – Nieobecność spowodowana urlopem macierzyńskim

      Sentencja

               1)

               Artykuł 15 dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które wyklucza z powodów związanych z interesem publicznym kobietę przebywającą na urlopie macierzyńskim ze szkolenia zawodowego, stanowiącego nieodłączną część jej zatrudnienia i obowiązkową przesłankę ubiegania się o definitywne mianowanie na stanowisko urzędnicze oraz korzystania z poprawy warunków jej zatrudnienia, jednocześnie gwarantując jej prawo udziału w kolejnym szkoleniu, które zostanie zorganizowane, ale którego data jest niepewna.

               2)

               Artykuł 14 ust. 2 dyrektywy 2006/54 nie znajduje zastosowania do uregulowania krajowego, takiego jak sporne w postępowaniu głównym, które nie zastrzega danej aktywności wyłącznie dla pracowników płci męskiej, lecz które opóźnia dostęp do niej pracownicom, które nie mogły skorzystać z pełnego szkolenia z powodu obowiązkowego urlopu macierzyńskiego.

               3)

               Przepisy art. 14 ust. 1 lit. c) i art. 15 dyrektywy 2006/54 są wystarczająco jasne, precyzyjne i bezwarunkowe, aby mogły być bezpośrednio skuteczne.

      (1)  Dz.U. C 86 z 23.3.2013.


title: Sprawa C-247/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Wiesbaden (Niemcy) w dniu 3 maja 2013 r. — Rudolf Reznicek przeciwko Republice Greckiej

text:
               27.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Wiesbaden (Niemcy) w dniu 3 maja 2013 r. — Rudolf Reznicek przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-247/13)
   2013/C 215/07
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Landgericht Wiesbaden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Rudolf Reznicek

      Strona pozwana: Republika Grecka

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego doręczania [w państwach członkowskich] dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych [(doręczanie dokumentów) oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000] (1) należy interpretować w ten sposób, że za „sprawę cywilną lub handlową” w rozumieniu tego rozporządzenia należy uznać powództwo, w którym nabywca obligacji wyemitowanych przez pozwaną i przechowywanych w depozycie papierów wartościowych powoda w spółce Gries und Heissel Bankiers AG — w sytuacji gdy powód nie przyjął złożonej przez pozwaną pod koniec lutego 2012 r. oferty zamiany — żąda odszkodowania odpowiadającego różnicy wartości wynikającej z zamiany jego obligacji przeprowadzonej mimo to w marcu 2012 r. i dla niego gospodarczo niekorzystnej?

      (1)  Dz.U. L 234, s. 79.


title: Sprawa C-291/08: Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 30 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/29

         Postanowienie prezesa Trybunału z dnia 30 stycznia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-291/08) (1)

   2009/C 113/56

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.


title: Sprawa C-469/12: Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 14 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien – Austria) – Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH przeciwko Olbrich Transport und Logistik GmbH [Odesłanie prejudycjalne — Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości — Konwencja brukselska — Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Artykuł 5 pkt 1 lit. b) — Jurysdykcja — Jurysdykcja szczególna — Sprawy dotyczące umów lub roszczeń wynikających z umów — Pojęcie świadczenia usług — Umowa składu]

text:
               7.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 102/2

         Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 14 listopada 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien – Austria) – Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH przeciwko Olbrich Transport und Logistik GmbH
   (Sprawa C-469/12) (1)

   ([Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Konwencja brukselska - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Artykuł 5 pkt 1 lit. b) - Jurysdykcja - Jurysdykcja szczególna - Sprawy dotyczące umów lub roszczeń wynikających z umów - Pojęcie świadczenia usług - Umowa składu])
   2014/C 102/02
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Handelsgericht Wien

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona powodowa: Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH

      Strona pozwana: Olbrich Transport und Logistik GmbH

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Handelsgericht Wien – Wykładnia art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1) – Jurysdykcja szczególna – Pojęcie świadczenia usług – Umowa składu

      Sentencja

   Artykuł 5 pkt 1 lit. b) tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że umowa dotycząca składu towarów, taka jak rozpatrywana w sprawie głównej, stanowi „umowę o świadczenie usług” w rozumieniu tego przepisu.

      (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.


title: Sprawa C-307/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingborgs tingsrätt (Szwecja) w dniu 5 czerwca 2013 r. — Åklagarkammaren i Helsingborg przeciwko Larsowi Ivanssonowi, Carlowi-Rudolfowi Palmgrenowi, Kjellowi Otto Pehrssonowi i Håkanowi Rosengrenowi

text:
               27.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Helsingborgs tingsrätt (Szwecja) w dniu 5 czerwca 2013 r. — Åklagarkammaren i Helsingborg przeciwko Larsowi Ivanssonowi, Carlowi-Rudolfowi Palmgrenowi, Kjellowi Otto Pehrssonowi i Håkanowi Rosengrenowi
   (Sprawa C-307/13)
   2013/C 215/16
   Język postępowania: szwedzki

      Sąd odsyłający

   Helsingborgs tingsrätt

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Åklagarkammaren i Helsingborg

      Strona pozwana: Lars Ivansson, Carl-Rudolf Palmgren, Kjell Otto Pehrsson i Håkan Rosengren

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy skrócenie harmonogramu wdrożenia z dnia 1 maja 2003 r. do dnia 15 kwietnia 2003 r., do którego doszło przy wprowadzaniu art. 9 djurskyddsförordningen (rozporządzenia o ochronie zwierząt, 2003:105), pociąga za sobą obowiązek Szwecji, jako państwa członkowskiego, ponownego przekazania projektu zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit trzeci dyrektywy 98/34/WE (1)?

               2)

               W razie odpowiedzi na pytanie pierwsze, iż ponowne przekazanie powinno było mieć miejsce, jakie są skutki prawne niedopełnienia tej formalności?

      (1)  Dz.U. L 204, s. 37.


title: Sprawa C-23/06, Sprawa C-24/06, Sprawa C-25/06, Sprawa C-26/06, Sprawa C-27/06, Sprawa C-28/06, Sprawa C-29/06, Sprawa C-30/06, Sprawa C-31/06, Sprawa C-32/06, Sprawa C-33/06, Sprawa C-34/06, Sprawa C-35/06, Sprawa C-36/06: Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone postanowieniami tribunal de grande instance de Nanterre z dnia  5 stycznia 2006 r.  w sprawach Société Saint Louis Sucre SNC przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Société des Sucreries du Marquenterre SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — SA des Sucreries de Fontaine Le Dun, Bolbec, Auffay (SAFBA) przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Lesaffre Frères SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Sucreries, Distilleries des Hauts de France przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Sucreries de Toury et usines annexes SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Tereos przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — SAS Sucrerie du Littoral Groupe S.D.H.F. przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Cristal Union przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Sucrerie Bourdon przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Sucrerie de Bourgogne SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — SAS Vermendoise Industries przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects — Sucreries et Raffineries d'Erstein SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects

text:
               25.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 74/6

         Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone postanowieniami tribunal de grande instance de Nanterre z dnia 5 stycznia 2006 r. w sprawach
   Société Saint Louis Sucre SNC przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Société des Sucreries du Marquenterre SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   SA des Sucreries de Fontaine Le Dun, Bolbec, Auffay (SAFBA) przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Lesaffre Frères SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Sucreries, Distilleries des Hauts de France przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Sucreries de Toury et usines annexes SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Tereos przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   SAS Sucrerie du Littoral Groupe S.D.H.F. przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Cristal Union przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Sucrerie Bourdon przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Sucrerie de Bourgogne SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   SAS Vermendoise Industries przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   Sucreries et Raffineries d'Erstein SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects
   (Sprawa C-23/06 - Sprawa C-24/06 - Sprawa C-25/06 - Sprawa C-26/06 - Sprawa C-27/06 - Sprawa C-28/06 - Sprawa C-29/06 - Sprawa C-30/06 - Sprawa C-31/06 - Sprawa C-32/06 - Sprawa C-33/06 - Sprawa C-34/06 - Sprawa C-35/06 - Sprawa C-36/06)
   (2006/C 74/13)
   Język postępowania: francuski
   W dniu 20 stycznia 2006 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęły wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone postanowieniami tribunal de grande instance de Nanterre z dnia 5 stycznia 2006 r. w sprawach

               —

               Société Saint Louis Sucre SNC przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-23/06)

               —

               Société des Sucreries du Marquenterre SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-24/06)

               —

               SA des Sucreries de Fontaine Le Dun, Bolbec, Auffay (SAFBA) przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-25/06)

               —

               Lesaffre Frères SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-26/06)

               —

               Sucreries, Distilleries des Hauts de France przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-27/06)

               —

               Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-28/06)

               —

               Sucreries de Toury et usines annexes SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-29/06)

               —

               Tereos przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-30/06)

               —

               SAS Sucrerie du Littoral Groupe S.D.H.F. przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-31/06)

               —

               Cristal Union przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-32/06)

               —

               Sucrerie Bourdon przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-33/06)

               —

               Sucrerie de Bourgogne SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-34/06)

               —

               SAS Vermendoise Industries przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-35/06)

               —

               Sucreries et Raffineries d'Erstein SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects i Receveur principal des douanes et droits indirects (sprawa C-36/06).

         Tribunal de grande instance de Nanterre zwraca się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

               1.

               Czy art. 6 ust. 4 rozporządzenia Komisji nr 314/2002 lub rozporządzenia nr 1837/2002, 1762/2003 i 1775/2004, wydane w celu jego wykonania, są nieważne z powodu naruszenia art. 15 rozporządzenia Rady nr 1260/2001 oraz zasady proporcjonalności, w związku z tym że nie przewidują wyłączenia, przy obliczaniu „nadwyżki przeznaczonej [do wywozu]” ilości cukru zawartej w produktach przetworzonych wyeksportowanych bez wypłaty refundacji wywozowych?

         W razie odpowiedzi przeczącej na to pytanie:

               2.

               Czy rozporządzenia nr 1837/2002, 1762/2003 i 1775/2004 są nieważne z powodu naruszenia rozporządzenia Komisji nr 314/2002, art. 15 rozporządzenia Rady nr 1260/2001 oraz zasady równości i proporcjonalności, w związku z tym że określają opłatę produkcyjną od cukru obliczoną na podstawie „średniej straty” na tonę eksportu, nie uwzględniającej ilości wyeksportowanych bez refundacji, podczas gdy ilości te są wliczane do sumy przyjętej w celu obliczania całkowitej straty do sfinansowania?


title: Sprawa F-146/12: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 2 sierpnia 2016 r. – Mommer/Komisja (Służba publiczna – Urzędnicy – Emerytury – Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii uprawnień emerytalnych nabytych w innych systemach – Propozycja dotycząca liczby dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury – Akt niebędący aktem niekorzystnym – Oczywista niedopuszczalność skargi)

text:
               3.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 364/43

      Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 2 sierpnia 2016 r. – Mommer/Komisja
      (Sprawa F-146/12) (1)

      ((Służba publiczna - Urzędnicy - Emerytury - Przeniesienie do systemu emerytalnego Unii uprawnień emerytalnych nabytych w innych systemach - Propozycja dotycząca liczby dodatkowych lat służby uprawniających do emerytury - Akt niebędący aktem niekorzystnym - Oczywista niedopuszczalność skargi))
      (2016/C 364/54)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Strona skarżąca: Anne Mommer (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal i D. de Abreu Caldas, następnie adwokaci S. Orlandi, J.-N. Louis i D. de Abreu Caldas, a wreszcie adwokat S. Orlandi)

         Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo D. Martin i G. Gattinara, pełnomocnicy, następnie J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy, a wreszcie G. Gattinara, pełnomocnik)

         Przedmiot sprawy

      Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przeniesienia uprawnień emerytalnych skarżącej do systemu emerytalnego Unii, wydanej na podstawie nowych OPW do art. 11 i 12 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego.

         Sentencja postanowienia

                  1)

                  Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

                  2)

                  Każda ze stron pokrywa własne koszty.

         (1)  Dz.U. C 26 z 26.01.2013, s. 78.


title: Sprawa C-691/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 22 października 2013 r. — Les Laboratoires Servier SA przeciwko Ministre des affaires sociales et de la santé, Ministre de l'Économie et des Finances

text:
               22.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 85/16

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 22 października 2013 r. — Les Laboratoires Servier SA przeciwko Ministre des affaires sociales et de la santé, Ministre de l'Économie et des Finances
   (Sprawa C-691/13)
   2014/C 85/28
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Conseil d'État.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Les Laboratoires Servier SA.

      Strona pozwana: Ministre des affaires sociales et de la santé, Ministre de l'Économie et des Finances.

      Pytanie prejudycjalne

   Czy przepisy art. 6 pkt [ust.] 2 dyrektywy Rady 89/105/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. dotyczącej przejrzystości środków regulujących ustalanie cen na produkty lecznicze przeznaczone do użytku przez człowieka oraz włączenia ich w zakres krajowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych ustanawiają obowiązek uzasadniania decyzji o wpisie lub o ponownym wpisie do wykazu produktów leczniczych uprawniających do refundacji przez kasy ubezpieczenia zdrowotnego, które — poprzez ograniczenie w stosunku do przedstawionego wniosku wskazań terapeutycznych uprawniających do zwrotu kosztów albo poprzez uzależnienie takiej refundacji od spełnienia przesłanek dotyczących, między innymi, kwalifikacji lekarzy przepisujących lek, organizacji opieki czy obserwacji pacjentów czy w jakikolwiek inny sposób — umożliwiają refundację przez kasy ubezpieczenia zdrowotnego tylko odnośnie do części pacjentów mogących korzystać z produktu leczniczego lub tylko w określonych okolicznościach?


title: Sprawa F-121/07: Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji

text:
               22.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 315/50

         Skarga wniesiona w dniu 22 października 2007 r. — Strack przeciwko Komisji
   (Sprawa F-121/07)
   (2007/C 315/96)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: Guido Strack (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: H. Tottenborn, avocat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 12 stycznia 2007 r., z dnia 26 lutego 2007 r. i z dnia 20 lipca 2007 r. w zakresie, w jakim odmawiają one skarżącemu natychmiastowego i pełnego dostępu do danych i dokumentów go dotyczących będących w posiadaniu pozwanej, włączając w to na obecnym etapie i w ich obecnym brzmieniu przesłanie pełnych ich kopii, najlepiej w formie elektronicznej, ewentualnie pełnego dostępu z możliwością sporządzenia kopii i robienia notatek:

                           —

                           jego normalnych akt osobowych, co odpowiada wymogom art. 26 regulaminu pracowniczego, a także równoległych spraw w toku, włączając w to w formie elektronicznej (Sysper 2);

                           —

                           wszelkich dokumentów w sprawie postępowania i decyzji dotyczących jego oceny i awansu począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r.;

                           —

                           akt OLAF w sprawie postępowania OF/2002/0356;

                           —

                           akt dotyczących postępowania w sprawie jego wniosku z dnia 7 marca 2005 r.;

                           —

                           sprawozdania IDOC w tym samym postępowaniu, akt IDOC leżących u jego podstaw, a także wszelkich dokumentów dotyczących lub wspominających skarżącego;

                           —

                           jego akt medycznych, możliwość odczytania których winna zapewnić Komisja;

                           —

                           wszelkich innych dokumentów medycznych, sprawozdań lub podobnych dokumentów go dotyczących;

                           —

                           wszelkich innych akt, dokumentów lub korespondencji znajdującej się w posiadaniu Komisji mających związek z okolicznościami lub indywidualnymi postępowaniami opisanymi w niniejszej skardze, włączając w to postępowania w sprawie zażalenia do mediatora i CEPD;

               —

               zasądzenie od Komisji stosownego zadośćuczynienia nie niższego niż 10 000 EUR za krzywdę, szkody niematerialne i uszczerbek na zdrowiu, jakie zostały mu wyrządzone decyzjami, stwierdzenia nieważności których się niniejszym domaga, wraz z odsetkami za opóźnienie począwszy od wniesienia niniejszej skargi powiększonymi o 2 % rocznie w stosunku do odsetek stosowanych w tym okresie przez EBC dla głównych operacji refinansowych;

               —

               obciążenie Komisji kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżący na poparcie swej skargi przywołuje naruszenie obowiązku staranności, zasady dobrej administracji, a także zakazu nadużycia władzy oraz oczywiście błędną ocenę, jaką dotknięta jest zaskarżona decyzja. Zdaniem skarżącego decyzje te naruszyły art. 25 ust. 2 zdanie drugie, art. 26 ust. 7 i art. 26a regulaminu pracowniczego urzędników i stanowią zamach na jego prawa wynikające z art. 255 WE, rozporządzenia nr 1049/2001 i podstawowego prawa do ochrony danych w związku z rozporządzeniem nr 45/2001.


title: Sprawa T-407/04: Skarga wniesiona dnia 1 października 2004 r. przez Benedictę Miguelez Herreras przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 300/50

         Skarga wniesiona dnia 1 października 2004 r. przez Benedictę Miguelez Herreras przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Sprawa T-407/04)
   (2004/C 300/97)
   Język postępowania: francuski
   Dnia 1 października 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich została wniesiona skarga przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich przez Benedictę Miguelez Herreras, zamieszkałą w Brukseli, reprezentowaną przez Marca van der Woudego i Valérie Landes, adwokatów.
   Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora generalnego Służby Prawnej, przyznającej skarżącej jeden tylko punkt pierwszeństwa dyrekcji generalnej w ramach procesu przyznawania awansów 2003, utrzymanej w mocy i tym samym uznanej za ostateczną przez decyzję organu powołującego, stanowiącą o oddaleniu skargi o ponowne rozpatrzenie sprawy;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego, przyznającej skarżącej w sumie 23 punkty w ramach procesu przyznawania awansów 2003, listy zasług urzędników grupy zaszeregowania C2 w ramach procesu przyznawania awansów 2003, listy urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania C1 w ramach procesu przyznawania awansów 2003 oraz, w każdym razie, decyzji odmawiającej wpisania jej nazwiska na te listy;

               —

               stwierdzenie nieważności, o ile zachodzi taka potrzeba, decyzji odrzucającej skargę;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Zarzuty i argumenty podniesione w tej sprawie są podobne do przytoczonych w sprawie T-311/04 José Buendia Sierra przeciwko Komisji.


title: Sprawa C-352/04: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Verwaltungsgericht Köln z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie mdm Versandservice GmbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec, przypozwana: Deutsche Post AG

text:
               23.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Verwaltungsgericht Köln z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie mdm Versandservice GmbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec, przypozwana: Deutsche Post AG
   (Sprawa C-352/04)
   (2004/C 262/32)
   Dnia 16 sierpnia 2004 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony na podstawie postanowienia Verwaltungsgericht Köln (Sąd Administracyjny, Kolonia, Niemcy) wydanego dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie mdm Versandservice GmbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec, przypozwana: Deutsche Post AG. Verwaltungsgericht Köln zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:
   Czy artykuł 47 ustęp 2 w zw. z artykułem 95 TWE w zw. z art. 12 piąty tiret w zw. z art. 7 ust. 1 dyrektywy 97/67/WE (1) [Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług] w wersji dyrektywy 2002/39/WE (2) Parlamentu Europejskiego i Rady należy interpretować w ten sposób, że w przypadku, gdy operator świadczący usługi powszechne stosuje taryfy specjalne dla stałych klientów, którzy dostarczają wstępnie posortowane przesyłki do sieci pocztowej w innych punktach łańcucha transportowego niż punkty dostępu, operator ten zobowiązany jest do stosowania tych taryf specjalnych także w stosunku do przedsiębiorstw, które odbierają przesyłki pocztowe u nadawcy i dostarczają je wstępnie posortowane do sieci pocztowej w tym samym punkcie dostępu i na takich samych warunkach jak stali klienci, czego nie może on (operator świadczący usługi powszechne) odmówić powołując się na swój obowiązek świadczenia usług powszechnych?

      (1)  Dz.U. L 15 z 21.1.1998, str. 14.

      (2)  Dz.U. L 176, str. 21.


title: Sprawa C-292/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 września 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — German Graphics Graphische Maschinen GmbH przeciwko Alice van der Schee, działającej w charakterze syndyka masy upadłościowej Holland Binding BV (Upadłość — Stosowanie prawa państwa członkowskiego wszczęcia postępowania — Zastrzeżenie prawa własności — Położenie rzeczy)

text:
               7.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 267/22

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 10 września 2009 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — German Graphics Graphische Maschinen GmbH przeciwko Alice van der Schee, działającej w charakterze syndyka masy upadłościowej Holland Binding BV
   (Sprawa C-292/08) (1)

   (Upadłość - Stosowanie prawa państwa członkowskiego wszczęcia postępowania - Zastrzeżenie prawa własności - Położenie rzeczy)
   2009/C 267/37
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd krajowy

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: German Graphics Graphische Maschinen GmbH

      Strona pozwana: Alice van der Schee, działająca w charakterze syndyka masy upadłościowej Holland Binding BV

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 4 ust. 2 lit. b), art. 7 ust. 1 i art. 25 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 160, s. 1) oraz art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s. 1) — Zakres przedmiotowy stosowania rozporządzeń — Prawa państwa wszczęcia postępowania — Zastrzeżenie prawa własności — Położenie dobra — Wyłączenie z zakresu stosowania rozporządzenia Bruksela I

      Sentencja

               1)

               Artykuł 25 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego należy interpretować w ten sposób, że sformułowanie „jeżeli konwencja ta znajduje zastosowanie” oznacza, iż aby móc uznać, że przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych dotyczące uznawania i wykonywania orzeczeń znajdują zastosowanie do innych orzeczeń niż orzeczenia określone w art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000, należy uprzednio zbadać, czy orzeczenia te nie są wyłączone z przedmiotowego zakresu stosowania rozporządzenia nr 44/2001.

               2)

               Wyjątek przewidziany w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 44/2001 w związku z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 1346/2000 należy, uwzględniając art. 4 ust. 2 lit. b) tego ostatniego rozporządzenia, interpretować w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do powództwa sprzedawcy, którego podstawą jest zastrzeżenie prawa własności, wniesionego przeciwko nabywcy znajdującemu się w stanie upadłości, jeżeli rzecz objętą tym zastrzeżeniem prawa własności w chwili wszczęcia postępowania upadłościowego dotyczącego rzeczonego nabywcy znajduje się w państwie członkowskim wszczęcia postępowania.

      (1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.


title: Sprawa T-663/14: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2014 r. – International gaming projects przeciwko OHIM (BIG BINGO)

text:
               10.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 395/57

      Skarga wniesiona w dniu 10 września 2014 r. – International gaming projects przeciwko OHIM (BIG BINGO)
      (Sprawa T-663/14)
      (2014/C 395/70)
      Język postępowania: hiszpański

         Strony

         Strona skarżąca: International Gaming Projects Ltd (Valletta, Malta) (przedstawiciel: adwokat M. D. Garayalde Niño)

         Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

         Żądania

      Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

                  —

                  stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 czerwca 2014 r. w sprawie R 755/2014-1;

                  —

                  dopuszczenie do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 12 120 325„BIG BINGO” w klasach 9, 28 i 41

                  —

                  obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

         Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy z elementami słownymi „BIG BINGO” dla towarów z klas 9. 28 i 41 – zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 12 120 325

         Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

         Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

         Podniesione zarzuty:

                  —

                  naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

                  —

                  naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009


title: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 24 czerwca 2004 r. w sprawie C-119/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Art. 3 ust. 1 akapit drugi i 5 ust. 2 dyrektywy 91/271/EWG — Odprowadzanie ścieków komunalnych do obszaru wrażliwego — Brak systemu zbierania — Brak bardziej rygorystycznego oczyszczania niż oczyszczanie wtórne, o którym mowa w art. 4 wyżej wymienionej dyrektywy)

text:
               7.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/2

      WYROK TRYBUNAŁU

   (czwarta izba)
   z dnia 24 czerwca 2004 r.
   w sprawie C-119/02: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Art. 3 ust. 1 akapit drugi i 5 ust. 2 dyrektywy 91/271/EWG - Odprowadzanie ścieków komunalnych do obszaru wrażliwego - Brak systemu zbierania - Brak bardziej rygorystycznego oczyszczania niż oczyszczanie wtórne, o którym mowa w art. 4 wyżej wymienionej dyrektywy)
   (2004/C 201/04)
   język postępowania: grecki
   W sprawie C-119/02, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: G. Valero Jordana i M. Konstantinidis) przeciwko Republice Greckiej (pełnomocnicy: E. Skandalou), mającej za przedmiot stwierdzenie, że nie podejmując środków niezbędnych w celu zainstalowania systemu zbierania ścieków komunalnych w regionie Thriasio Pedio i nie poddając oczyszczaniu bardziej rygorystycznemu niż oczyszczanie wtórne ścieków komunalnych z tego regionu przed ich odprowadzeniem do obszaru wrażliwego zatoki Eleusis, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 2 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz.U. L 135, str. 40), zmienionej dyrektywą Komisji 98/15/WE z dnia 27 lutego 1998 r. (Dz.U. L 67, str. 29), Trybunał (czwarta izba) w składzie J. N. Cunha Rodrigues, przewodniczący izby, J.-P. Puissochet i F. Macken (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: R. Grass, wydał dnia 24 czerwca 2004 r. wyrok, którego rozstrzygnięcie brzmi następująco:

               1)

               Nie podejmując środków niezbędnych w celu zainstalowania systemu zbierania ścieków komunalnych w regionie Thriasio Pedio i nie poddając oczyszczaniu bardziej rygorystycznemu niż oczyszczanie wtórne ścieków komunalnych z tego regionu przed ich odprowadzeniem do obszaru wrażliwego zatoki Eleusis, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 2 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych, zmienionej dyrektywą Komisji 98/15/WE z dnia 27 lutego 1998 r.

               2)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 131 z dnia 1.6.2002.


20150731065617152015/C 270/392802015TC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL20150526323211Sprawa T-280/15: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych)
 ---documentbreak--- C2702015PL3210120150526PL0039321321Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2015 r. – Pirelli Tyre/OHIM (Bieżniki opon samochodowych)
   (Sprawa T-280/15)2015/C 270/39Język postępowania: włoski
      Strona

      Strona skarżąca: Pirelli Tyre SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva i G. Fucci)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Przedmiotowy sporny wzór: Wzór wspólnotowy (Bieżniki opon samochodowych) – zgłoszenie nr 4 692-0002

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 stycznia 2015 r. w sprawie w sprawie R 1286/2014-3

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

            —

            stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

            —

            uwzględnienie żądania przywrócenia stanu poprzedniego, zgłoszonego przez Pirelli Tyre SpA na podstawie art. 67 Rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych, poprzez orzeczenie, że uiszczenie opłaty za odnowienie za drugi pięcioletni okres poprzez obciążenie rachunku bieżącego nr 000069 należącego do Bugnion SpA jest prawidłowe, a zatem przedmiotowy wzór jest nadal ważny.

            —

            obciążenie OHIM kosztami postępowania

      Podniesione zarzuty

            —

            Naruszenie art. 67 rozporządzenia nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych.


title: Sprawa T-150/07: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — ThyssenKrupp przeciwko Komisji

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/33

         Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — ThyssenKrupp przeciwko Komisji
   (Sprawa T-150/07)
   (2007/C 155/61)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Strona skarżąca: ThyssenKrupp AG (Duisburg i Essen, Niemcy) (przedstawiciele: M. Klusmann i S. Thomas, Rechtsanwälte)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym skarżącej;

               —

               tytułem żądania ewentualnego, odpowiednie obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżącą w zaskarżonej decyzji z tytułu odpowiedzialności solidarnej;

               —

               obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Skarżąca kwestionuje decyzję Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie COMP/E-1/38.823 — PO/Windy i schody ruchome. W zaskarżonej decyzji na skarżącą oraz inne przedsiębiorstwa nałożono grzywny z powodu uczestniczenia przez nie w kartelu obejmującym instalację i obsługę wind i schodów ruchomych w Belgii, Niemczech, Luksemburgu i Niderlandach. W opinii Komisji, zainteresowane przedsiębiorstwa działały z naruszeniem art. 81 WE.
   Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi następujące zarzuty prawne:

               —

               brak kompetencji po stronie Komisji w związku z tym, że lokalne naruszenie zarzucane skarżącej nie miało jakiegokolwiek oddźwięku na poziomie międzypaństwowym;

               —

               naruszenie zasady non bis in idem w związku z tym, że Komisja nie uwzględniła decyzji o zwolnieniu z grzywien, które zostały wydane w odniesieniu do skarżącej przez krajowe organy właściwe w zakresie karteli w Belgii, Luksemburgu i Niderlandach przed wszczęciem niniejszego postępowania przez Komisję;

               —

               brak przesłanek pozwalających na stwierdzenie solidarnej odpowiedzialności skarżącej i jej spółek zależnych, ponieważ sama skarżąca nie brała udziału w naruszeniach, a jej spółki zależne prowadzą działalność samodzielnie pod względem prawnym i gospodarczym i nie ma obiektywnego uzasadnienia dla rozszerzenia odpowiedzialności na skarżącą;

               —

               nieproporcjonalny charakter kwoty podstawowej przyjętej dla obliczenia grzywny w porównaniu z rzeczywistym rozmiarem właściwego rynku;

               —

               nieproporcjonalny charakter przelicznika odstraszającego związany z tym, że znacznie różni się on od zastosowanego względem innych przedsiębiorstw o podobnej wielkości w podobnych sprawach rozstrzygniętych w tym samym czasie;

               —

               brak uzasadnienia dla okoliczności obciążającej związanej z powrotem do naruszenia w kontekście obliczania grzywny z powodu błędów co do prawa w odniesieniu do poprzednich grzywien;

               —

               naruszenie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 (1) w zakresie, w jakim w związku z górnym limitem grzywien w wysokości 10 % obrotu przedsiębiorstwa, grzywna powinna była zostać obliczona wyłącznie na podstawie obrotu właściwych spółek zależnych;

               —

               błędne pod względem prawnym zastosowanie komunikatu w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien (2) w zakresie, w jakim nie uwzględniono we właściwy sposób zwiększenia wartości dowodów poprzez współpracę skarżącej w czterech wymienionych państwach.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, str. 1).

      (2)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (Dz.U. 2002, C 45, str. 3).


title: Sprawa C-294/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 9 czerwca 2011 r. — Ministero dell’Economia e delle Finanze i Agenzia delle Entrate przeciwko Elsacom NV

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/19

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 9 czerwca 2011 r. — Ministero dell’Economia e delle Finanze i Agenzia delle Entrate przeciwko Elsacom NV
   (Sprawa C-294/11)
   2011/C 252/35
   Język postępowania: włoski

      Sąd krajowy

   Corte suprema di cassazione

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Ministero dell’Economia e delle Finanze i Agenzia delle Entrate

      Strona pozwana: Elsacom NV

      Pytanie prejudycjalne

   Czy sześciomiesięczny termin liczony od końca roku kalendarzowego, w którym podatek stał się należny, przewidziany na złożenie wniosków o zwrot podatku od wartości dodanej przez podatników niemających siedziby na terytorium kraju w art. 7 ust. 1 akapit pierwszy, ostatnie zdanie ósmej dyrektywy Rady 79/1072/EWG (1) z dnia 6 grudnia 1979 r. jest terminem zawitym, innymi słowy, czy jego upływ powoduję wygaśnięcie prawa do zwrotu?

      (1)  Dz.U. L 331, s. 11.


title: Sprawa C-589/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 maja 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Apelacyjny — Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku — Polska) — Janina Wencel przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku (Artykuł 45 TFUE — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuł 10 — Świadczenia emerytalne — Zwykłe miejsce zamieszkania w dwóch różnych państwach członkowskich — Korzystanie z renty rodzinnej w jednym, a z emerytury w drugim z tych państw — Odebranie jednego z tych świadczeń — Żądanie zwrotu rzekomo nienależnych świadczeń)

text:
               3.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 225/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 16 maja 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Apelacyjny — Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku — Polska) — Janina Wencel przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku
   (Sprawa C-589/10) (1)

   (Artykuł 45 TFUE - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuł 10 - Świadczenia emerytalne - Zwykłe miejsce zamieszkania w dwóch różnych państwach członkowskich - Korzystanie z renty rodzinnej w jednym, a z emerytury w drugim z tych państw - Odebranie jednego z tych świadczeń - Żądanie zwrotu rzekomo nienależnych świadczeń)
   2013/C 225/05
   Język postępowania: polski

      Sąd odsyłający

   Sąd Apelacyjny — Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Janina Wencel

      Strona pozwana: Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Sąd Apelacyjny w Białymstoku — Wykładnia art. 20 ust. 2 i art. 21 TFUE oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2) — Świadczenia pieniężne z tytułu starości — Uchylenie klauzul miejsca zamieszkania — Zakaz odebrania świadczenia z tego powodu, że uprawniony zamieszkuje na terytorium innego państwa członkowskiego aniżeli to, w którym znajduje się instytucja zobowiązana do wypłaty świadczenia — Obywatel Unii Europejskiej zamieszkujący jednocześnie w dwóch państwach członkowskich, który nie dokonał wyboru jedynego miejsca zamieszkania i który otrzymuje rentę rodzinną w jednym państwie członkowskim i emeryturę w drugim państwie członkowskim — Uregulowanie krajowe dopuszczające w takim przypadku ponowne rozpoznanie w przedmiocie powstania prawa do emerytury i nakazanie zwrotu emerytury wypłaconej w okresie trzech ostatnich lat

      Sentencja

   Artykuł 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w wersji zmienionej i uaktualnionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionego ostatnio rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 592/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. należy interpretować w ten sposób, że na potrzeby stosowania omawianego rozporządzenia jedna osoba nie może mieć jednocześnie dwóch zwykłych miejsc zamieszkania na terytorium dwóch różnych państw członkowskich.
   Zgodnie z przepisami wskazanego rozporządzenia nr 1408/71, a w szczególności art. 12 ust. 2 i art. 46a, właściwa instytucja państwa członkowskiego nie może zgodnie z prawem, w okolicznościach takich jak te będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, odebrać z mocą wsteczną prawa do emerytury korzystającej z niego osobie i żądać zwrotu rzekomo nienależnie wypłaconej emerytury z tego powodu, że pobiera ona rentę rodzinną w innym państwie członkowskim, na którego terytorium również miała miejsce zamieszkania. Niemniej wysokość emerytury otrzymywanej w pierwszym z państw członkowskich może zostać zmniejszona w granicach kwoty świadczeń pobieranych w drugim państwie członkowskim na podstawie ewentualnego krajowego unormowania zapobiegającego kumulacji świadczeń.
   Artykuł 45 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie, w okolicznościach takich jak te będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym, wydaniu decyzji w sprawie zmniejszenia kwoty emerytury pobieranej w pierwszym państwie członkowskim w granicach kwoty świadczeń pobieranych w drugim państwie członkowskim na podstawie ewentualnego krajowego unormowania zapobiegającego kumulacji świadczeń, o ile wskazana decyzja nie prowadzi do postawienia osoby korzystającej z tych świadczeń w sytuacji mniej korzystnej niż osoby, której sytuacja nie zawiera żadnego elementu transgranicznego, a w razie stwierdzenia zaistnienia takiej mniej korzystnej sytuacji, o ile decyzja ta jest uzasadniona obiektywnymi względami i proporcjonalna względem zamierzonego przez prawo krajowe uzasadnionego celu. Sprawdzenie tego jest zadaniem sądu odsyłającego.

      (1)  Dz.U. C 89 z 19.3.2011.


title: Opinia 1/14: Opinia Trybunału (wielka izba) z dnia 1 września 2015 r. – Republika Malty

text:
               30.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 398/22

         Opinia Trybunału (wielka izba) z dnia 1 września 2015 r. – Republika Malty
   (Opinia 1/14) (1)

   (2015/C 398/27)
   Język postępowania: wszystkie języki urzędowe

      Strona przedstawiająca wniosek

   Republika Malty (przedstawiciele: A. Buhagiar i P. Grech, pełnomocnicy)
   Opinia 1/14 zostaje wykreślona z rejestru Trybunału.

      (1)  Dz.U. C 315 z 15.9.2014.


title: Sprawa T-145/07: Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — OTIS i in. przeciwko Komisji

text:
               7.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 155/30

         Skarga wniesiona w dniu 7 maja 2007 r. — OTIS i in. przeciwko Komisji
   (Sprawa T-145/07)
   (2007/C 155/56)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Otis SA (Dilbeek, Belgia), Otis GmbH & Co. OHG (Berlin, Niemcy), Otis BV (Amersfoort, Niderlandy) i Otis Elevator Co. (Farmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokat A. Winckler i J. Temple Lang, solicitor)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europesjkich
   Żądania strony skarżącej

               —

               uchylenie lub znaczne obniżenie grzywny nałożonej na Otis w zaskarżonej decyzji

               —

               obciążenie Komisji wszystkimi poniesionymi przez Otis kosztami, które są związane z tą sprawą; i

               —

               zarządzenie wszelkich środków, które Trybunał uzna za stosowne.

         Zarzuty i główne argumenty
   W niniejszej skardze skarżąca, na podstawie art. 230 WE, wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna z dnia 21 lutego 2007 r. (sprawa COMP/E-1/38.823 — PO/Windy i Schody ruchome), w której skarżący wraz z innymi przedsiębiorstwami zostali obciążeni odpowiedzialnością za udział w czterech jednolitych, złożonych i ciągłych naruszeniach art. 81 ust. 1 WE polegających na podziale rynków poprzez uzgadnianie i/lub koordynację przetargów i umów sprzedaży, instalację, obsługę i modernizację wind i schodów ruchomych.
   Na poparcie swojej skargi skarżący podnoszą dziewięć zarzutów nie kwestionując ustaleń faktycznych zawartych w zaskarżonej decyzji.
   Komisja nie zastosowała właściwych kryteriów prawnych obciążając odpowiedzialnością Otis Elevator Company za zachowanie podmiotów lokalnych w zakresie, w jakim Otis Elevator Company nie posiada decydującego wpływu na bieżącą działalność gospodarczą tych lokalnych spółek zależnych i nie mogła być świadoma popełnionych przez nie naruszeń.
   Komisja naruszyła wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien (1) i zasadę proporcjonalności:

               —

               poprzez zwiększenie kwoty grzywny w celu odstraszenia na podstawie obrotu całej grupy; i

               —

               poprzez nieuwzględnienie przez Komisję w trakcie ustalania kwoty wyjściowej grzywny dotyczącej Niemiec, że niedozwolone porozumienia odnosiły się jedynie do schodów ruchomych „wysokiej klasy”/o dużej szybkości, które stanowią zaledwie niewielką część gamy schodów.

         Komisja naruszyła komunikat w sprawie współpracy (2):

               —

               nie przyznając spółce Otis zwolnienia z tytułu niedozwolonych porozumień w Niemczech z powodu dostarczenia przez tą spółkę jako jedyną dowodów i informacji dotyczących pełnego zakresu i okresu trwania porozumień dotyczących wind i schodów ruchomych; lub

               —

               nie przyznając częściowego zwolnienia odpowiednio w odniesieniu do schodów ruchomych i wind w niektórych okresach a także nie przedstawiając uzasadnienia w tym przedmiocie.

         Tytułem żądania ewentualnego, skarżący wnoszą o przyznanie 50 % obniżenia grzywny a w każdym razie obniżenia znacznie przekraczającego 25 %. Skarżący twierdzą, że Komisja nie doceniła zakresu i istotnej wartości dodanej dowodu przedstawionego przez spółkę Otis.
   Ponadto Komisja naruszyła uzasadnione oczekiwania spółki Otis i zasadę proporcjonalności:

               —

               nie przyznając zwykłego 10 % obniżenia grzywny z tytułu niekwestionowania ustaleń faktycznych w odniesieniu do Belgii, Niemiec i Luksemburga; i

               —

               nie przyznając obniżenia grzywny z tytułu dostarczenia dodatkowych informacji wyjaśniających.

         Wreszcie, Komisja nieprawidłowo zastosowała komunikat w sprawie współpracy i wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien ustalając grzywnę dotyczącą Belgii, Niemiec i Luksemburga.

      (1)  Komunikat Komisji z dnia 14 stycznia 1998 r. zatytułowany „Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy artykułu 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz artykułu 65 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali” (Dz.U. 1998 C 9, str. 3).

      (2)  Komunikat Komisji dotyczący nienakładania grzywien lub obniżenia ich kwoty w sprawach kartelowych (Dz. U. 2002 C 45, str. 3).


title: Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie T-447/04 R Capgemini Nederland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Zamówienia publiczne na usługi — Wspólnotowa procedura przetargowa — Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych — Fumus boni juris — Okoliczności niecierpiące zwłoki)

text:
               16.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/28

      POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

   z dnia 31 stycznia 2005 r.
   w sprawie T-447/04 R Capgemini Nederland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich
   (Zamówienia publiczne na usługi - Wspólnotowa procedura przetargowa - Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych - Fumus boni juris - Okoliczności niecierpiące zwłoki)
   (2005/C 93/57)
   Język postępowania: angielski
   W sprawie T- 447/04, Capgemini Nederland BV, z siedzibą w Utrechcie (Niderlandy), reprezentowanej przez adwokatów M. Meulenbelt i H. Speyart, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: L. Parpala z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji odrzucającej ofertę przedstawioną przez skarżącą w ramach procedury przetargowej JAI-C3-2003-01 dotyczącej utworzenia i instalacji systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) i ewentualnego utworzenia i instalacji systemu informacyjnego dotyczącego wiz (VIS) w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi, a także decyzji Komisji o zawarciu umowy dotyczącej systemów SIS II i VIS z innym oferentem, Prezes Sądu Pierwszej Instancji wydał w dniu 31 stycznia 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

               1

               Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

               2

               Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.


title: Sprawa F-89/09: Skarga wniesiona w dniu 26 październik a 2009 r. — Gagalis przeciwko Radzie

text:
               19.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 312/45

         Skarga wniesiona w dniu 26 październik a 2009 r. — Gagalis przeciwko Radzie
   (Sprawa F-89/09)
   2009/C 312/75
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Spyridon Gagalis (Kraainem, Belgia) (przedstawiciel: adwokat N. Lhoëst)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

      Przedmiot i opis sporu

   Skarga mająca na celu stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej odmawiającej skarżącemu zwrotu wszystkich kosztów związanych z kuracją termalną do wysokości 75 % na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego.

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 9 grudnia 2008 r., podanej do wiadomości skarżącego w dniu 22 grudnia 2008 r. i odmawiającej mu zwrotu wszystkich kosztów związanych z kuracją termalną do wysokości 75 % na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 lipca 2009 r., podanej do wiadomości skarżącego w dniu 17 lipca 2009 r. i oddalającej zażalenie skarżącego co do zwrotu wszystkich kosztów związanych z kuracją termalną do wysokości 75 % na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego;

               —

               zasądzenie od Rady na rzecz skarżącego kwoty uzupełniającej w wysokości 1 551,38 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę;

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.


title: Sprawa C-7/15: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 10 marca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Essen – Niemcy) – Staatsanwaltschaft Essen/Kanapathippilai Kanageswaran

text:
               29.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/23

         Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 10 marca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Essen – Niemcy) – Staatsanwaltschaft Essen/Kanapathippilai Kanageswaran
   (Sprawa C-7/15) (1)

   (2015/C 213/42)
   Język postępowania: niemiecki
   Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 127 z 20.4.2015.


title: Sprawa C-571/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 7 listopada 2013 r. — Annegret Weitkämper-Krug przeciwko NRW Bank, Anstalt des öffentlichen Rechts

text:
               25.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 24/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 7 listopada 2013 r. — Annegret Weitkämper-Krug przeciwko NRW Bank, Anstalt des öffentlichen Rechts
   (Sprawa C-571/13)
   2014/C 24/10
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Wnosząca zażalenie: Annegret Weitkämper-Krug

      Druga strona postępowania: NRW Bank, Anstalt des öffentlichen Rechts

      Pytania prejudycjalne

   Czy art. 27 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 (1) z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. WE 2000, L 12, s. 1) należy interpretować w ten sposób, że sąd, przed który wytoczono powództwo później, który ma jurysdykcję wyłączną na podstawie art. 22 tego rozporządzenia, musi mimo to zawiesić postępowanie do chwili ostatecznego wyjaśnienia jurysdykcji sądu, przed który najpierw wytoczono powództwo, któremu nie przysługuje jurysdykcja wyłączna na podstawie art. 2 tego rozporządzenia?

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.


20150731041616782015/C 270/591422014TFPC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL20150709444411Sprawa F-142/14: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2015 r. – De Almeida Pereira/Eurojust (Służba publiczna – Personel Eurojust – Członek personelu tymczasowego – Ogłoszenie o wolnym stanowisku – Postępowanie w sprawie naboru kandydatów – Badanie kandydatur przez komisję do spraw naboru – Dopuszczenie do kolejnego etapu postępowania w sprawie naboru – Warunki – Ocena kryteriów naboru – Wymagany próg punktów – Odrzucenie kandydatury – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej – Artykuł 81 regulaminu postępowania)
 ---documentbreak--- C2702015PL4410120150709PL0059441441Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 9 lipca 2015 r. – De Almeida Pereira/Eurojust
   (Sprawa F-142/14) (
         1
      )
   „(Służba publiczna — Personel Eurojust — Członek personelu tymczasowego — Ogłoszenie o wolnym stanowisku — Postępowanie w sprawie naboru kandydatów — Badanie kandydatur przez komisję do spraw naboru — Dopuszczenie do kolejnego etapu postępowania w sprawie naboru — Warunki — Ocena kryteriów naboru — Wymagany próg punktów — Odrzucenie kandydatury — Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej — Artykuł 81 regulaminu postępowania)”2015/C 270/59Język postępowania: angielski
      Strony

      Strona skarżąca: Manuel Antonio De Almeida Pereira (Voorburg, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat E. H. Schulze)

      Strona pozwana: Eurojust (przedstawiciele: C. Deboyser i J. Carmona-Bermejo, pełnomocnicy, B. Wägenbaur, adwokat)

      Przedmiot sprawy

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie niedopuszczenia skarżącego do drugiego, ustnego etapu postępowania w sprawie naboru w kontekście zgłoszenia przez niego kandydatury na stanowisko doradcy Przewodniczącego Eurojust.

      Sentencja postanowienia

            1)

            Skarga zostaje oddalona jako oczywiście bezzasadna.

            2)

            Manuel Antonio De Almeida Pereira pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Eurojust.

      (
         1
      )	Dz.U. C 81 z 9.3.2015, s. 30.


title: Sprawa T-376/09: Wyrok Sądu z dnia 18 maja 2011 r. — Glenton España przeciwko OHIM — Polo/Lauren (POLO SANTA MARIA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego POLO SANTA MARIA — Wcześniejszy graficzny znak towarowy Beneluksu przedstawiający sylwetkę gracza polo — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

text:
               2.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 194/14

         Wyrok Sądu z dnia 18 maja 2011 r. — Glenton España przeciwko OHIM — Polo/Lauren (POLO SANTA MARIA)
   (Sprawa T-376/09) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego POLO SANTA MARIA - Wcześniejszy graficzny znak towarowy Beneluksu przedstawiający sylwetkę gracza polo - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)
   2011/C 194/20
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Glenton España, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Armijo Chávarri i A. Castán Pérez-Gómez)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: The Polo/Lauren Company, LP (Nowy Jork, New York, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: R. Black, R. Guthrie, solicitors, i S. Malynicz, barrister)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 czerwca 2009 r. (sprawa R 594/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy The Polo/Lauren Company, LP a Glenton España, SA.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Glenton España, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009.


title: Sprawa T-272/09: Postanowienie Sądu z dnia 24 sierpnia 2010 r. — Pineapple Trademarks przeciwko OHMI — Dalmau Salmons (KUSTOM)

text:
               9.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 274/30

         Postanowienie Sądu z dnia 24 sierpnia 2010 r. — Pineapple Trademarks przeciwko OHMI — Dalmau Salmons (KUSTOM)
   (Sprawa T-272/09) (1)

   ()
   2010/C 274/45
   Język postępowania: angielski
   Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.


title: Sprawa T-359/10: Postanowienie Sądu z dnia 3 lutego 2012 r. — Ecologistas en Acción-CODA przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Dokumenty dotyczące planu rozwoju dzielnicy Cabanyal w Walencji (Hiszpania) — Dokumenty pochodzące od państwa członkowskiego — Odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Wyjątek dotyczący ochrony postępowań sądowych oraz opinii prawnch — Informacje dotyczące środowiska naturalnego — Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 — Skarga w oczywisty sposób pozbawiona podstawy prawnej)

text:
               24.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 89/23

         Postanowienie Sądu z dnia 3 lutego 2012 r. — Ecologistas en Acción-CODA przeciwko Komisji
   (Sprawa T-359/10) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące planu rozwoju dzielnicy Cabanyal w Walencji (Hiszpania) - Dokumenty pochodzące od państwa członkowskiego - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Wyjątek dotyczący ochrony postępowań sądowych oraz opinii prawnch - Informacje dotyczące środowiska naturalnego - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Skarga w oczywisty sposób pozbawiona podstawy prawnej)
   2012/C 89/38
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Ecologistas en Acción-CODA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Ramos Segarra)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Martínez del Peral i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo M. Muñoz Pérez, następnie S. Centeno Huerta, abogados del Estado)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2010 r. odmawiającej skarżącej udzielenia dostępu do określonych dokumentów dotyczących dochodzenia prowadzonego przez władze hiszpańskie w sprawie EU-PILOT 724/09/02 ENVI, której przedmiotem jest specjalny plan ochrony i odnowy dzielnicy Cabanyal miasta Walencja (Hiszpania).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Ecologistas en Acción-CODA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

               3)

               Królestwo Hiszpanii pokrywa koszty własne.

      (1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.


title: Sprawa T-225/10: Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2012 r. — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — System pomocy umożliwiający amortyzację podatkową finansowej wartości firmy w związku z nabyciem udziałów w zagranicznych przedsiębiorstwach — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nienakazująca jej odzyskania — Akt obejmujący środki wykonawcze — Brak indywidualnego oddziaływania — Niedopuszczalność)

text:
               5.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 133/25

         Postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2012 r. — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria przeciwko Komisji
   (Sprawa T-225/10) (1)

   (Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - System pomocy umożliwiający amortyzację podatkową finansowej wartości firmy w związku z nabyciem udziałów w zagranicznych przedsiębiorstwach - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nienakazująca jej odzyskania - Akt obejmujący środki wykonawcze - Brak indywidualnego oddziaływania - Niedopuszczalność)
   2012/C 133/48
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Strona skarżąca: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (Bilbao, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan i R. Calvo Salinero)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Żądanie stwierdzenia nieważności art. 1 ust. 1 decyzji Komisji 2011/5/WE z dnia 28 października 2009 r. w sprawie amortyzacji podatkowej finansowej wartości firmy w związku z nabyciem udziałów w zagranicznych przedsiębiorstwach C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) wdrożonej przez Hiszpanię (Dz.U. 2011, L 7, s. 48).

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Le Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA zostaje obciążona kosztami postępowania

      (1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010.


title: Sprawa T-30/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 2008 r. — Winzer Pharma przeciwko OHMI — Oftaltech (OFTASIL)

text:
               5.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/49

         Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 2008 r. — Winzer Pharma przeciwko OHMI — Oftaltech (OFTASIL)
   (Sprawa T-30/08) (1)

   (2008/C 171/97)

      Język postępowania: niemiecki

   Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 79 z 29.3.2008.


title: Sprawa C-666/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 16 grudnia 2013 r. — Rohm Semiconductor GmbH przeciwko Hauptzollamt Krefeld

text:
               22.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 85/12

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 16 grudnia 2013 r. — Rohm Semiconductor GmbH przeciwko Hauptzollamt Krefeld
   (Sprawa C-666/13)
   2014/C 85/22
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Finanzgericht Düsseldorf

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Rohm Semiconductor GmbH

      Strona pozwana: Hauptzollamt Krefeld

      Pytania prejudycjalne
       (1)

               1)

               Czy okoliczność, że towar ma indywidualną funkcję w rozumieniu pozycji 8543 Nomenklatury scalonej skutkuje tym, że pomimo jego składu nie może on już zostać sklasyfikowany do pozycji 8541?

               2)

               W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: na jakich warunkach moduły nadajnika i odbiornika [służące do transmisji danych za pomocą podczerwieni z telefonu komórkowego na inny telefon komórkowy lub na inne urządzenie elektroniczne, takie jak laptop, drukarka lub kamera cyfrowa], które mają indywidualną funkcję w rozumieniu pozycji 8543, należy uznać za części maszyn, aparatów lub urządzeń pozycji 8543?

      (1)  W przedmiocie wykładni rozporządzenia Komisji (WE) nr 1832/2002 z dnia 1 sierpnia 2002 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, Dz.U. L 290, s. 1.


20150731006616582015/C 270/07292014CJC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL201506116611Sprawa C-29/14: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Zdrowie publiczne – Dyrektywa 2004/23/WE – Dyrektywa 2006/17/WE – Dyrektywa 2006/86/WE – Wyłączenie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych z zakresu stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję tych dyrektyw)
 ---documentbreak--- C2702015PL610120150611PL00076161Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. – Komisja Europejska/Rzeczpospolita Polska
   (Sprawa C-29/14) (
         1
      )
   „(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Zdrowie publiczne — Dyrektywa 2004/23/WE — Dyrektywa 2006/17/WE — Dyrektywa 2006/86/WE — Wyłączenie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych z zakresu stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję tych dyrektyw)”2015/C 270/07Język postępowania: polski
      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Gheorghiu i M. Owsiany-Hornung, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

      Sentencja

            1)

            Poprzez nieobjęcie komórek rozrodczych, tkanek płodowych i tkanek zarodkowych zakresem stosowania przepisów prawa krajowego stanowiących transpozycję dyrektywy 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich, dyrektywy Komisji 2006/17/WE z dnia 8 lutego 2006 r. wprowadzającej w życie dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących dawstwa, pobierania i badania tkanek i komórek ludzkich oraz dyrektywy Komisji 2006/86/WE z dnia 24 października 2006 r. wykonującej dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie wymagań dotyczących możliwości śledzenia, powiadamiania o poważnych i niepożądanych reakcjach i zdarzeniach oraz niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 31 dyrektywy 2004/23, art. 3 lit. b), art. 4 ust. 2, art. 7 dyrektywy 2006/17 oraz załącznika III do niej, jak również art. 11 dyrektywy 2006/86.

            2)

            Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (
         1
      )	Dz.U. C 85 z 22.03.2014.


title: Sprawa T-437/11: Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2011 r. — Golden Balls przeciwko OHIM — Intra-Presse (GOLDEN BALLS)

text:
               8.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/22

         Skarga wniesiona w dniu 5 sierpnia 2011 r. — Golden Balls przeciwko OHIM — Intra-Presse (GOLDEN BALLS)
   (Sprawa T-437/11)
   2011/C 298/42
   Język skargi: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Golden Balls Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: M. Edenborough, QC, i S. Smith, Solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Intra-Presse (Boulogne-Billancourt, Francja)

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie R 1310/2010-1, w zakresie w jakim Izba ta uwzględniła odwołanie w odniesieniu do towarów z klasy 16; oraz

               —

               obciążenie pozwanego lub alternatywnie Intra-Presse kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą w związku z tym postępowaniem.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „GOLDEN BALLS” dla towarów z klas 9, 21 i 24 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6324164

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Intra-Presse

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „BALLON D’OR” zarejestrowany jako wspólnotowy znak towarowy pod nr 4226148 dla, między innymi, towarów i usług z klas 9, 14, 16, 25 i 41.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

      Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów oraz częściowe uwzględnienie sprzeciwu i odwołania

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009, ze względu na to, że Izba Odwoławcza niesłusznie założyła, że można postrzec kolizję między zgłoszonym wspólnotowym znakiem towarowym a wcześniejszym znakiem towarowym.


title: Sprawa T-383/00: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia  14 grudnia 2005 r.  — Beamglow przeciwko Parlamentowi i in. ([Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty — Niezgodność wspólnotowego reżimu przywozu bananów z regułami Światowej Organizacji Handlu (WTO) — Wprowadzenie przez Stany Zjednoczone Ameryki na podstawie upoważnienia udzielonego przez WTO środków odwetowych w postaci dodatkowego cła na przywóz ze Wspólnoty — Decyzja Organu Rozstrzygania Sporów WTO — Skutki prawne — Odpowiedzialność Wspólnoty w braku bezprawnego zachowania jej organów — Związek przyczynowo-skutkowy — Nienormalny i szczególny charakter szkody])

text:
               25.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 48/24

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 grudnia 2005 r. — Beamglow przeciwko Parlamentowi i in.
   (Sprawa T-383/00) (1)

   ([Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty - Niezgodność wspólnotowego reżimu przywozu bananów z regułami Światowej Organizacji Handlu (WTO) - Wprowadzenie przez Stany Zjednoczone Ameryki na podstawie upoważnienia udzielonego przez WTO środków odwetowych w postaci dodatkowego cła na przywóz ze Wspólnoty - Decyzja Organu Rozstrzygania Sporów WTO - Skutki prawne - Odpowiedzialność Wspólnoty w braku bezprawnego zachowania jej organów - Związek przyczynowo-skutkowy - Nienormalny i szczególny charakter szkody])
   (2006/C 48/45)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Beamglow Ltd (St Ives, Camus, Zjednoczone Królestwo) [przedstawiciel: adwokat D. Waelbroeck]

      Strona pozwana: Parlament Europejski [przedstawiciele: R. Passos oraz K. Bradley], Rada Unii Europejskiej [przedstawiciele: S. Marquardt oraz M. Bishop, pełnomocnicy] i Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: P. Kuijper, C. Brown oraz E. Righini, pełnomocnicy]

      Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Królestwo Hiszpanii [przedstawiciele: początkowo R. Silva de Lapuerta, a następnie E. Braquehais Conesa, pełnomocnicy]
   Przedmiot sprawy
   Skarga o naprawienie szkody, która miała powstać w wyniku wprowadzenia przez Stany Zjednoczone Ameryki na podstawie upoważnienia udzielonego przez Organ Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu (WTO) dodatkowego cła na przywóz produkowanych przez skarżącą pudeł z tektury dekorowanej i z nadrukiem w następstwie stwierdzenia niezgodności wspólnotowego reżimu przywozu bananów z układami, uzgodnieniami i porozumieniami załączonymi do Porozumienia ustanawiającego WTO
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim została skierowana przeciwko Parlamentowi.

               2)

               W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona jako bezzasadna.

               3)

               Skarżąca zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Parlament, Radę i Komisję.

               4)

               Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 61 z 24.2.2001


title: Sprawa C-263/14: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 14 czerwca 2016 r. – Parlament Europejski/Rada Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) — Decyzja 2014/198/WPZiB — Umowa między Unią Europejską a Zjednoczoną Republiką Tanzanii w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Zjednoczonej Republiki Tanzanii osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia — Wybór podstawy prawnej — Obowiązek poinformowania Parlamentu Europejskiego w pełni i natychmiast na wszystkich etapach negocjacji i zawierania umów międzynarodowych — Utrzymanie w mocy skutków decyzji w wypadku stwierdzenia nieważności)

text:
               22.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/3

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 14 czerwca 2016 r. – Parlament Europejski/Rada Unii Europejskiej
   (Sprawa C-263/14) (1)

   ((Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB) - Decyzja 2014/198/WPZiB - Umowa między Unią Europejską a Zjednoczoną Republiką Tanzanii w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Zjednoczonej Republiki Tanzanii osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia - Wybór podstawy prawnej - Obowiązek poinformowania Parlamentu Europejskiego w pełni i natychmiast na wszystkich etapach negocjacji i zawierania umów międzynarodowych - Utrzymanie w mocy skutków decyzji w wypadku stwierdzenia nieważności))
   (2016/C 305/04)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: R. Passos, A. Caiola i M. Allik, pełnomocnicy)

      Interwenient popierający stronę skarżącą: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Konstantinidis, R. Troosters i D. Gauci, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Naert, G. Étienne, M. Bishop i M.-M. Joséphidès, pełnomocnicy)

      Interwenientci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, E. Ruffer, J. Vláčil, J. Škeřik i M. Hedvábná, pełnomocnicy), Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, M. Rhodin, E. Karlsson i L. Swedenborg, pełnomocnicy), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: J. Kraehling i V. Kaye, pełnomocnicy, wspierani przez G. Facennę, barrister)

      Sentencja

               1)

               Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2014/198/WPZiB z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Zjednoczoną Republiką Tanzanii w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Zjednoczonej Republiki Tanzanii osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia.

               2)

               Skutki decyzji 2014/198 zostają utrzymane w mocy.

               3)

               Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

               4)

               Republika Czeska, Królestwo Szwecji, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 235 z 21.7.2014.


title: Sprawa C-292/11 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 stycznia 2014 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Odwołanie — Wykonanie wyroku Trybunału stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Okresowa kara pieniężna — Żądanie zapłaty — Uchylenie przepisów krajowych będące przyczyną uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dokonywana przez Komisję ocena środków podjętych przez państwo członkowskie w celu wykonania wyroku Trybunału — Granice — Podział kompetencji między Trybunał a Sąd)

text:
               22.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 85/2

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 stycznia 2014 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-292/11 P) (1)

   (Odwołanie - Wykonanie wyroku Trybunału stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Okresowa kara pieniężna - Żądanie zapłaty - Uchylenie przepisów krajowych będące przyczyną uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dokonywana przez Komisję ocena środków podjętych przez państwo członkowskie w celu wykonania wyroku Trybunału - Granice - Podział kompetencji między Trybunał a Sąd)
   2014/C 85/02
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, P. Costa de Oliveira i M. Heller, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i J. Arsénio de Oliveira, pełnomocnicy)

      Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i D. Hadroušek, pełnomocnicy), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i J. Möller, pełnomocnicy), Republika Grecka (przedstawiciele: A. Samoni-Bantou i I. Pouli, pełnomocnicy), Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: N. Díaz Abad, pełnomocnik), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, A. Adam i J. Rossi oraz N. Rouam, pełnomocnicy), Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels i M. Noort, pełnomocnicy), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: M. Szpunar i B. Majczyna, pełnomocnicy), Królestwo Szwecji (przedstawiciel: A. Falk, pełnomocnik)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie T-33/09 Portugalia przeciwko Komisji, w którym Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji C(2008) 7419 wersja ostateczna z dnia 25 listopada 2008 r. — Żądanie zapłaty okresowej kary pieniężnej należnej na mocy wyroku Trybunału z dnia 10 stycznia 2008 r. w sprawie C-70/06 Komisja przeciwko Portugalii, Zb.Orz. s. I-1.

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Republikę Portugalską w niniejszym postępowaniu.

               3)

               Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Królestwo Niderlandów, Rzeczpospolita Polska i Królestwo Szwecji ponoszą swoje własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.


title: Sprawa C-188/11: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 maja 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Austria) — Peter Hehenberger przeciwko Republik Österreich (Rolnictwo — Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej — Rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 i nr 817/2004 — Wspólnotowe wsparcie rolnośrodowiskowych metod produkcji — Kontrole — Beneficjent pomocy rolnej — Uniemożliwianie przeprowadzenia kontroli na miejscu — Uregulowania krajowe, na mocy których żądano zwrotu całego wsparcia wypłaconego w okresie kilku lat — Zgodność)

text:
               7.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 200/3

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 24 maja 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Austria) — Peter Hehenberger przeciwko Republik Österreich
   (Sprawa C-188/11) (1)

   (Rolnictwo - Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej - Rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 i nr 817/2004 - Wspólnotowe wsparcie rolnośrodowiskowych metod produkcji - Kontrole - Beneficjent pomocy rolnej - Uniemożliwianie przeprowadzenia kontroli na miejscu - Uregulowania krajowe, na mocy których żądano zwrotu całego wsparcia wypłaconego w okresie kilku lat - Zgodność)
   2012/C 200/05
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd krajowy

   Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Peter Hehenberger

      Strona pozwana: Republik Österreich

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Wykładnia rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz.U. L 160, s. 80) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 (Dz.U. L 153, s. 30) — Kontrole i sankcje — Przepisy państwa członkowskiego, zgodnie z którymi w przypadku uniemożliwienia przez beneficjenta pomocy rolnej przeprowadzenia kontroli na miejscu całość wsparcia wypłaconego w okresie pięciu lat winna być zwrócona — Proporcjonalność

      Sentencja

   Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1257/1999 nie sprzeciwia się obowiązywaniu uregulowania krajowego, zgodnie z którym, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli na miejscu danych obszarów zostało uniemożliwione przez rolnika będącego beneficjentem pomocy, całość wsparcia wypłaconego już temu rolnikowi w ramach środków rolnośrodowiskowych w okresie ważności zobowiązań winna być zwrócona, także gdy takie wsparcie było wypłacane w okresie kilku lat.

      (1)  Dz.U. C 211 z 16.7.2011.