title: Sprawa C-25/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 20 stycznia 2014 r. — Union des syndicats de l'immobilier (UNIS) przeciwko Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Syndicat national des résidences de tourisme (SNRT) i in.

text:
               22.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 85/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 20 stycznia 2014 r. — Union des syndicats de l'immobilier (UNIS) przeciwko Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Syndicat national des résidences de tourisme (SNRT) i in.
   (Sprawa C-25/14)
   2014/C 85/30
   Język postępowania: francuski

      Sąd odsyłający

   Conseil d'État.

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Union des syndicats de l'immobilier (UNIS).

      Strona pozwana: Ministre du travail, de l’emploi, de la formation professionnelle et du dialogue social, Syndicat national des résidences de tourisme (SNRT) i in.

      Pytania prejudycjalne

   Czy poszanowanie wynikającego z art. 56 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej obowiązku przejrzystości stanowi bezwzględnie wiążący warunek wstępny do objęcia przez państwo członkowskie wszystkich przedsiębiorstw danej branży układem zbiorowym, który powierza jednemu podmiotowi, wybranemu przez partnerów społecznych, zarządzanie obowiązkowym uzupełniającym systemem ubezpieczeniowym ustanowionym na rzecz pracowników?


title: Sprawa F-10/12: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 19 marca 2013 r. — SF (*1) przeciwko Komisji (Służba publiczna — Wynagrodzenie — Dieta dzienna — Przeniesienie — Przyznanie diety dziennej — Urzędnik będący właścicielem mieszkania położonego w nowym miejscu zatrudnienia — Dowód poniesienia kosztów wynikających z tymczasowego zagospodarowania się w nowym miejscu zatrudnienia)

text:
                  25.5.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 147/33

         Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 19 marca 2013 r. —  SF (*1) przeciwko Komisji
         (Sprawa F-10/12) (1)

         (Służba publiczna - Wynagrodzenie - Dieta dzienna - Przeniesienie - Przyznanie diety dziennej - Urzędnik będący właścicielem mieszkania położonego w nowym miejscu zatrudnienia - Dowód poniesienia kosztów wynikających z tymczasowego zagospodarowania się w nowym miejscu zatrudnienia)
         (2013/C 147/61)
         Język postępowania: francuski

            Strony

            Strona skarżąca: SF (*1) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

            Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

            Przedmiot sprawy

         Służba publiczna — Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji w sprawie przyznania skarżącemu diety dziennej.

            Sentencja wyroku

                     1)

                     Skarga zostaje oddalona.

                     2)

                     Komisja Europejska pokrywa własne koszty i zostaje obciążona połową kosztów poniesionych przez  SF (*1).

                     3)

                      SF (*1) pokrywa połowę własnych kosztów.

            (*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

            (1)  Dz.U. C 65 z 3.3.2012, s. 29.


title: Sprawa F-39/07: Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Campos Valls przeciwko Radzie

text:
               9.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 129/28

         Skarga wniesiona w dniu 23 kwietnia 2007 r. — Campos Valls przeciwko Radzie
   (Sprawa F-39/07)
   (2007/C 129/49)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Manuel Campos Valls (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen i E. Marchal, avocats)

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego odrzucającej kandydaturę skarżącego na stanowisko szefa Wydziału Hiszpańskiego w DG A, Dyrekcja III — Tłumaczenia i sporządzanie dokumentów — Służba językowa, oraz powołującej na to stanowisko innego kandydata;

               —

               obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi tylko jeden zarzut dotyczący naruszenia ogłoszenia o wakacie nr 60/06, oczywistego błędu w ocenie i naruszenia art. 45 regulaminu, ponieważ kandydat, który został wybrany na sporne stanowisko nie posiada w opinii skarżącego, w odróżnieniu od niego samego, umiejętności technicznych na potrzeby dokonywania tłumaczeń, co zgodnie z treścią ogłoszenia o wakacie stanowiło wymóg. Skarżący podnosi, że w szczególności argument podniesiony przez Radę, jakoby umiejętności te należało oceniać w świetle zadań szefa wydziału związanych z zarządzaniem personelem, jest nietrafiony w świetle treści ogłoszenia o wakacie.


title: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 9 grudnia 2004 r. w sprawie C-219/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwo Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Opodatkowanie przychodów z praw majątkowych)

text:
               5.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 31/3

      WYROK TRYBUNAŁU

   (szósta izba)
   z dnia 9 grudnia 2004 r.
   w sprawie C-219/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwo Hiszpanii (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Opodatkowanie przychodów z praw majątkowych)
   (2005/C 31/07)
   Język postępowania: hiszpański
   W sprawie C-219/03, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Diaz-Llanos La Roche i L. Escobar Guerrero) przeciwko Królestwu Hiszpanii (pełnomocnik: L. Fragueas Gadea), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom Państwa w trybie art. 226 WE, Trybunał (szósta izba), w składzie: A. Borg Barthet, prezes, J.-P. Puissochet (sprawozdawca) i S. von Bahr, sędziowie; rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 9 grudnia 2004 r. wyrok zawierający następujące rozstrzygniecie:

               1)

               Utrzymując, zakresie dotyczącym opodatkowania przychodów z praw majątkowych uzyskanych od dnia 1 stycznia 1997 r. w wyniku przeniesienia akcji nabytych przed dniem 31 grudnia 1994 r., system podatkowy, który jest mniej korzystny dla akcji notowanych na rynkach innych od reglamentowanych rynków hiszpańskich niż dla akcji notowanych na tych ostatnich, Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 46 WE i 56 WE oraz odpowiadających im art. 36 i 40 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r.

               2)

               Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003.


title: Sprawa C-407/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 31 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Uchybienie obowiązkowi wykonania wyroku Trybunału — Kary pieniężne — Nałożenie ryczałtu)

text:
               21.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 152/5

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 31 marca 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-407/09) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Uchybienie obowiązkowi wykonania wyroku Trybunału - Kary pieniężne - Nałożenie ryczałtu)
   2011/C 152/08
   Język postępowania: grecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Condou-Durande i A.-M. Rouchaud-Joët, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Grecka (przedstawiciele: A. Samoni-Rantou i N. Dafniou, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 228 WE — Niewykonanie wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-26/07 — Brak przyjęcia wszystkich niezbędnych przepisów w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2004/80/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. odnoszącej się do kompensaty dla ofiar przestępstw (Dz.U. L 261, s. 15) — Wniosek o ustalenie okresowej kary pieniężnej

      Sentencja

               1)

               Nie podejmując do dnia, w którym upłynął termin określony w uzasadnionej opinii wydanej przez Komisję Wspólnot Europejskich na podstawie art. 228 WE w dniu 23 września 2008 r. środków, jakich wymagało wykonanie wyroku z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-26/07 Komisja przeciwko Grecji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 228 ust. 1 WE.

               2)

               Republice Greckiej nakazuje się zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej na rachunek „środki własne Unii Europejskiej” ryczałtu w wysokości trzech milionów EUR.

               3)

               Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 11 z 16.1.2010.


title: Sprawa T-701/15: Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2015 r. – Stock Polska/OHIM – Lass & Steffen (LUBELSKA)

text:
               1.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 38/72

         Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2015 r. – Stock Polska/OHIM – Lass & Steffen (LUBELSKA)
   (Sprawa T-701/15)
   (2016/C 038/97)
   Język skargi: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Stock Polska Sp. z o.o. (Warszawa, Polska) (przedstawiciel: T. Gawrylczyk, adwokat)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

      Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Lass & Steffen GmbH Wein- und Spirituosen-Import (Lübeck, Niemcy)

      Dane dotyczące postępowania przed OHIM

      Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

      Przedmiotowy sporny znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „LUBELSKA” – zgłoszenie nr 11 657 459

      Postępowanie przed OHIM: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

      Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 września 2015 r. w sprawie R 1788/2014-5

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

      Podniesione zarzuty

               —

               Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.


title: Sprawa C-466/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance w Nanterre (Francja) w dniu 21 listopada 2006 r. — Société Roquette Frères SA przeciwko Direction générale des douanes et des droits indirects et Recette principale de Gennevilliers de la Direction générale des douanes et des droits indirects

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/47

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance w Nanterre (Francja) w dniu 21 listopada 2006 r. — Société Roquette Frères SA przeciwko Direction générale des douanes et des droits indirects et Recette principale de Gennevilliers de la Direction générale des douanes et des droits indirects
   (Sprawa C-466/06)
   (2006/C 326/96)
   Język postępowania: francuski
   Sąd krajowy
   Tribunal de grande instance de Nanterre
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Société Roquette Frères SA

      Strona pozwana: Direction générale des douanes et des droits indirects et Recette principale de Gennevilliers de la Direction générale des douanes et des droits indirects
   Pytania prejudycjalne

               1)

               Tytułem pytania głównego
               Czy art. 24 pkt 2 rozporządzenia 1785/81 (1), art. 27 pkt 3 rozporządzenia 2038/1999 (2), art. 1 rozporządzenia 2073/2000 (3), art. 1 pkt 2 rozporządzenia 1745/2002 (4) oraz art. 1 rozporządzenia 1739/2003 (5) są ważne, w zakresie w jakim określają podstawową ilość maksymalną produkcji izoglukozy we Francji metropolitalnej nie biorąc pod uwagę izoglukozy wyprodukowanej w tym państwie członkowskim między 1 listopada 1978 r. a 30 kwietnia 1979 r. jako półproduktu służącego do wytwarzania innych produktów przeznaczonych do sprzedaży?

               2)

               Tytułem pytania ewentualnego, na wypadek odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie:
               Czy rozporządzenia Komisji 1443/82 (6) i 314/2002 (7) są nieważne w związku z, odpowiednio, art. 33 rozporządzenia Rady 2038/1999 i art. 15 rozporządzenia Rady 1260/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (8) oraz ze względu na zasadę proporcjonalności i niedyskryminacji, w zakresie, w jakim nie przewidują wyłączenia z koniecznego finansowania ilości cukru zawartych w produktach przetworzonych wyeksportowanych bez dopłat wywozowych przy obliczaniu wysokości opłat produkcyjnych?

      (1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 177, str. 4).

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2038/1999 z dnia 13 września 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 252, str. 1).

      (3)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2073/2000 z dnia 29 września 2000 r. w sprawie ograniczenia w sektorze cukru ilości gwarantowanej w ramach systemu kwot produkcyjnych oraz maksymalnych przewidywanych potrzeb rafinerii w ramach systemu przywozu preferencyjnego na rok gospodarczy 2000/2001 (Dz.U. L 246, str. 38).

      (4)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1745/2002 z dnia 30 września 2002 r. w sprawie ograniczenia w sektorze cukru ilości gwarantowanej w ramach systemu kwot produkcyjnych oraz maksymalnych przewidywanych potrzeb rafinerii w ramach systemu przywozu preferencyjnego na rok gospodarczy 2002/2003 (Dz.U. L 263, str. 31).

      (5)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1739/2003 z dnia 30 września 2003 r. w sprawie ograniczenia w sektorze cukru ilości gwarantowanej w ramach systemu kwot produkcyjnych oraz maksymalnych przewidywanych potrzeb rafinerii w ramach systemu przywozu preferencyjnego na rok gospodarczy 2003/2004 (Dz.U. L 249, str. 38).

      (6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1443/82 z dnia 8 czerwca 1982 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru (Dz.U. L 158, str. 17).

      (7)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru (Dz.U. L 50, str. 40).

      (8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 178, str. 1).


title: Sprawa C-587/13 P: Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 9 września 2013 r. w sprawie T-429/11, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 listopada 2013 r. przez Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

text:
               18.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 15/12

         Odwołanie od postanowienia Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 9 września 2013 r. w sprawie T-429/11, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria przeciwko Komisji, wniesione w dniu 20 listopada 2013 r. przez Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.
   (Sprawa C-587/13 P)
   2014/C 15/17
   Język postępowania: hiszpański

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A. (przedstawiciele: adwokaci J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller i J. Domínguez Pérez)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska

      Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uchylenie zaskarżonego postanowienia,

               —

               uznanie za dopuszczalną skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej w sprawie T-429/11 i przesłanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej celem wydania przezeń rozstrzygnięcia co do istoty sporu,

               —

               obciążenie Komisji całością kosztów poniesionych w obu instancjach w postępowaniach dotyczących dopuszczalności.

      Zarzuty i główne argumenty

               1)

               Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo Unii, interpretując w błędny sposób orzecznictwo dotyczące pojęcia rzeczywistego beneficjenta w celu zbadania dopuszczalności skarg na decyzje uznające system pomocy za niezgodny z prawem i wspólnym rynkiem. W szczególności:

                           —

                           Sąd Unii Europejskiej dokonał błędnej wykładni orzecznictwa dotyczącego pojęcia rzeczywistego beneficjenta i przeinaczył okoliczności faktyczne, stosując ją do transakcji dokonanych przez wnoszącą odwołanie po dniu 21 grudnia 2007 r.;

                           —

                           Sąd Unii Europejskiej naruszył również prawo w odniesieniu do transakcji dokonanych przed dniem 21 grudnia 2007 r., dokonując wykładni wynikającego z orzecznictwa pojęcia rzeczywistego beneficjenta.

               2)

               Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo przy dokonywaniu wykładni art. 263 TFUE akapit czwarty in fine. Sąd wyciągnął błędny pod względem prawnym wniosek, że decyzje w dziedzinie pomocy państwa takie, jak zaskarżona decyzja, wymagają środków wykonawczych w rozumieniu nowego postanowienia traktatowego.

               3)

               Sąd Unii Europejskiej naruszył prawo, wydając rozstrzygnięcie naruszające prawo do skutecznej ochrony sądowej. Zaskarżone postanowienie przyjmuje czysto teoretyczne pojęcie tego prawa, co uniemożliwia wnoszącej odwołanie dostęp do postępowania w trybie prejudycjalnym na zwykłych warunkach i bez konieczności naruszenia prawa w celu podważenia zaskarżonej decyzji.


title: Sprawa T-184/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 listopada 2008 r. — Avon Products przeciwko OHIM (ANEW ALTERNATIVE) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ANEW ALTERNATIVE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               24.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/27

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 listopada 2008 r. — Avon Products przeciwko OHIM (ANEW ALTERNATIVE)
   (Sprawa T-184/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ANEW ALTERNATIVE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   (2009/C 19/50)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: Avon Products, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci C. Heitmann-Lichtenstein i U. Stelzenmüller)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciele: początkowo S. Laitinen i P. Bullock, następnie G. Schneider, pełnomocnicy)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 marca 2007 r. (sprawa R 1471/2006-2) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego ANEW ALTERNATIVE jako wspólnotowego znaku towarowego.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Avon Products, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 170 z 21.7.2007


title: Sprawy połączone C-128/10 i C-129/10: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 17 marca 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Naftiliaki Etaireia Thasou AE (C-128/10), Amaltheia I Naftiki Etaireia (C-129/10) przeciwko Ypourgos Emporikis Naftilías (Odesłanie prejudycjalne — Swoboda świadczenia usług — Kabotaż morski — Rozporządzenie (EWG) nr 3577/92 — Artykuły 1 i 4 — Uprzednie zezwolenie administracyjne dla usług kabotażu — Kontrola warunków bezpieczeństwa statków — Utrzymanie porządku w portach — Obowiązek świadczenia usług publicznych — Brak precyzyjnych i uprzednio znanych kryteriów)

text:
               7.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 139/11

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 17 marca 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Symvoulio tis Epikrateias — Grecja) — Naftiliaki Etaireia Thasou AE (C-128/10), Amaltheia I Naftiki Etaireia (C-129/10) przeciwko Ypourgos Emporikis Naftilías
   (Sprawy połączone C-128/10 i C-129/10) (1)

   (Odesłanie prejudycjalne - Swoboda świadczenia usług - Kabotaż morski - Rozporządzenie (EWG) nr 3577/92 - Artykuły 1 i 4 - Uprzednie zezwolenie administracyjne dla usług kabotażu - Kontrola warunków bezpieczeństwa statków - Utrzymanie porządku w portach - Obowiązek świadczenia usług publicznych - Brak precyzyjnych i uprzednio znanych kryteriów)
   2011/C 139/18
   Język postępowania: grecki

      Sąd krajowy

   Symvoulio tis Epikrateias

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strony skarżące: Naftiliaki Etaireia Thasou AE (C-128/10), Amaltheia I Naftiki Etaireia (C-129/10)

      Strona pozwana: Ypourgos Emporikis Naftilías

      Przy udziale: Koinopraxia Epibatikon Ochimatagogon Ploion Kavalas — Thasou (C-128/10)

      Przedmiot

   Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Symvoulio tis Epikrateias — Wykładnia art. 1, 2 i 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) (Dz.U. L 364, s. 7) — Przepisy krajowe ustanawiające obowiązek uprzedniego zezwolenia administracyjnego dla usług kabotażu — System umożliwiający kontrolę wykonalności połączeń z zachowaniem bezpieczeństwa statków i porządku w portach — Brak precyzyjnych i uprzednio znanych kryteriów

      Sentencja

   Przepisy art. 1 w związku z art. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisom krajowym, które ustanawiają system uprzednich zezwoleń dla usług kabotażu morskiego przewidując przyjęcie decyzji administracyjnych zobowiązujących do przestrzegania określonych przydziałów czasu ze względów związanych, z jednej strony, z bezpieczeństwem statków i porządkiem w portach, a z drugiej strony, z obowiązkiem świadczenia usług publicznych, pod warunkiem że system taki będzie oparty na obiektywnych, niedyskryminacyjnych i uprzednio znanych kryteriach, w szczególności w wypadku, gdy kilku armatorów zamierza wejść do tego samego portu w tej samej chwili. W odniesieniu do decyzji administracyjnych nakładających obowiązek świadczenia usług publicznych jest ponadto konieczne, aby mogło być wykazane rzeczywiste zapotrzebowanie na usługi publiczne z powodu nienależytego funkcjonowania regularnych usług transportu w sytuacji wolnej konkurencji. Do sądu krajowego należy ocena, czy w sprawach przed nim zawisłych warunki te są spełnione.

      (1)  Dz.U. C 134 z 22.5.2010.


title: Sprawa C-133/06: Skarga wniesiona w dniu  8 marca 2006 r.  — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej

text:
               6.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 108/12

         Skarga wniesiona w dniu 8 marca 2006 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-133/06)
   (2006/C 108/19)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Parlament Europejski [Przedstawiciele: H. Duintjer Tebbens, A. Caiola i A. Auersperger Matić, pełnomocnicy]

      Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 230 WE, art. 29 ust. 1 i 2 oraz art. 36 ust. 3 dyrektywy Rady 2005/85/WE z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur nadawania i cofania statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (1);

               —

               ewentualnie stwierdzenie nieważności dyrektywy 2005/85/WE w całości;

               —

               obciążenie pozwanej całością kosztów postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Parlament Europejski podnosi cztery zarzuty na poparcie swej skargi: naruszenie traktatu WE, brak kompetencji Rady do ustanowienia przepisów będących przedmiotem sporu, naruszenie istotnych wymogów proceduralnych, a w szczególności brak uzasadnienia zaskarżonych przepisów i nieprzestrzeganie obowiązku lojalnej współpracy.
   Zastrzegając dla siebie przyjęcie i zmianę wspólnej minimalnej listy bezpiecznych krajów pochodzenia, oraz listy europejskich państw trzecich w drodze procedury konsultacji, Rada naruszyła art. 67 ust. 5 pierwsze tiret WE przewidujący przejście do procedury współdecydowania po tym jak przyjęte zostaną przepisy wspólnotowe określające wspólne reguły i podstawowe zasady polityki azylu i uchodźców. Rada nie ma kompetencji do ustanowienia w akcie prawa wtórnego podstawy prawnej do przyjęcia kolejnych aktów prawa wtórnego, o ile nie stanowią one przepisów wykonawczych.
   Ponadto Rada nie uzasadniła wystarczająco z punktu widzenia prawa owego zastrzeżenia legislacji zawartego w art. 29 ust. 1 i 2 oraz 36 ust. 3 dyrektywy 2005/85/WE, co stanowi naruszenie istotnych wymogów proceduralnych. Wreszcie Rada nie dopełniła obowiązku lojalnej współpracy z Parlamentem Europejskim, o którym mowa w art. 10 WE, w zakresie w jakim zaskarżone przepisy pomijają rolę współprawodawcy, nadaną przez traktat WE Parlamentowi Europejskiemu i to wbrew rezolucji legislacyjnej z dnia 27 września 2005 r. przyjętej w trakcie procedury konsultacji dotyczącej przedmiotowej dyrektywy, w której ten ostatni zwrócił uwagę Rady na tę kwestię.

      (1)  Dz. U. L 326, str. 13.


title: Sprawa T-53/15: Wyrok Sądu z dnia 10 marca 2016 r. – credentis/OHIM – Aldi Karlslunde (Curodont) [Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Curodont — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy Eurodont — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

text:
               25.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 145/27

         Wyrok Sądu z dnia 10 marca 2016 r. – credentis/OHIM – Aldi Karlslunde (Curodont)
   (Sprawa T-53/15) (1)

   ([Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Curodont - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy Eurodont - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009])
   (2016/C 145/33)
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: credentis AG (Windisch, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat D. Breuer)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i J. Ivanauskas, pełnomocnicy)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Aldi Karlslunde K/S (Karlslunde, Dania) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen i N. Bertram)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 listopada 2014 r. (sprawa R 353/2014-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Aldi Karlslunde K/S a credentis AG.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               credentis AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 107 z 30.3.2015.


title: Sprawa C-176/14: Postanowienie prezesa trzeciej izby Trybunału z dnia 16 marca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Belgia) – Joris Van Hauthem, Ann Frans/Vlaamse Gemeenschap

text:
               29.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 213/21

         Postanowienie prezesa trzeciej izby Trybunału z dnia 16 marca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State – Belgia) – Joris Van Hauthem, Ann Frans/Vlaamse Gemeenschap
   (Sprawa C-176/14) (1)

   (2015/C 213/35)
   Język postępowania: niderlandzki
   Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 235 z 21.7.2014.


title: Sprawa F-72/08: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2009 r. — Ketselidis przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga — Uprzednie zażalenie administracyjne — Odpowiedź tymczasowa — Usprawiedliwiony błąd — Brak — Domyślna decyzja odmowna — Zażalenie złożone po terminie — Niedopuszczalność — Wyrok sądu wspólnotowego — Nowa okoliczność istotna dla sprawy — Brak)

text:
               15.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 193/35

         Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 11 czerwca 2009 r. — Ketselidis przeciwko Komisji
   (Sprawa F-72/08) (1)

   (Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga - Uprzednie zażalenie administracyjne - Odpowiedź tymczasowa - Usprawiedliwiony błąd - Brak - Domyślna decyzja odmowna - Zażalenie złożone po terminie - Niedopuszczalność - Wyrok sądu wspólnotowego - Nowa okoliczność istotna dla sprawy - Brak)
   2009/C 193/58
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Michalis Ketselidis (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: S. A. Pappas, adwokat)

      Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: D. Martin i K. Herrmann, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji o oddaleniu wniosku skarżącego w sprawie zmiany sposobu obliczania lat służby uprawniających do emerytury, które należałoby uwzględnić podczas przeniesienia do systemu wspólnotowego uprawnień nabytych w Grecji.

      Sentencja postanowienia

               1)

               Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

               2)

               M. Ketselidis ponosi całość kosztów postępowania.

      (1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008, s. 51.


title: Sprawa C-144/15: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 3 marca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën/Customs Support Holland BV (Odesłanie prejudycjalne — Wspólna taryfa celna — Nomenklatura scalona — Pozycje taryfowe 2304, 2308 i 2309 — Klasyfikacja koncentratu białka sojowego)

text:
               2.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 156/17

         Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 3 marca 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – Staatssecretaris van Financiën/Customs Support Holland BV
   (Sprawa C-144/15) (1)

   ((Odesłanie prejudycjalne - Wspólna taryfa celna - Nomenklatura scalona - Pozycje taryfowe 2304, 2308 i 2309 - Klasyfikacja koncentratu białka sojowego))
   (2016/C 156/23)
   Język postępowania: niderlandzki

      Sąd odsyłający

   Hoge Raad der Nederlanden

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Staatssecretaris van Financiën

      Strona pozwana: Customs Support Holland BV

      Sentencja

   Nomenklaturę scaloną zamieszczoną w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej zmienionym rozporządzeniem Komisji nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. należy interpretować w ten sposób, że koncentrat białka sojowego tego rodzaju, jak omawiany w postępowaniu głównym, jest objęty pozycją 2309 tej nomenklatury.

      (1)  Dz.U. C 198 z 15.06.2015.


title: Sprawa C-474/12: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 września 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof -Austria) – Schiebel Aircraft GmbH przeciwko Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend [Odesłanie prejudycjalne – Swoboda przedsiębiorczości – Swobodny przepływ pracowników – Niedyskryminacja – Artykuł 346 ust. 1 lit. b) TFUE – Ochrona podstawowych interesów bezpieczeństwa państwa członkowskiego – Uregulowanie państwa członkowskiego przewidujące, że przedstawiciele ustawowi spółki prowadzącej w tym państwie działalność w zakresie handlu bronią, amunicją oraz materiałami wojskowymi muszą posiadać obywatelstwo tego państwa członkowskiego]

text:
               10.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 395/5

      Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 4 września 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof -Austria) – Schiebel Aircraft GmbH przeciwko Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend
      (Sprawa C-474/12) (1)

      ([Odesłanie prejudycjalne - Swoboda przedsiębiorczości - Swobodny przepływ pracowników - Niedyskryminacja - Artykuł 346 ust. 1 lit. b) TFUE - Ochrona podstawowych interesów bezpieczeństwa państwa członkowskiego - Uregulowanie państwa członkowskiego przewidujące, że przedstawiciele ustawowi spółki prowadzącej w tym państwie działalność w zakresie handlu bronią, amunicją oraz materiałami wojskowymi muszą posiadać obywatelstwo tego państwa członkowskiego])
      (2014/C 395/06)
      Język postępowania: niemiecki

         Sąd odsyłający

      Verwaltungsgerichtshof

         Strony w postępowaniu głównym

         Strona skarżąca: Schiebel Aircraft GmbH

         Strona pozwana: Bundesminister für Wirtschaft, Familie und Jugend

         Sentencja

      Artykuły 45 TFUE i 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak sporne w postępowaniu głównym, które nakłada na spółki zamierzające prowadzić działalność w zakresie handlu bronią i amunicją wojskową oraz w zakresie pośrednictwa w nabywaniu i sprzedaży takiej broni i amunicji obowiązek, aby członkowie ich ustawowych organów reprezentujących lub wspólnik zarządzający posiadali obywatelstwo tego państwa członkowskiego. Niemniej jednak to do sądu odsyłającego należy zbadanie, czy państwo członkowskie, które powołuje się na wyjątek z art. 346 ust. 1 lit. b) TFUE w celu uzasadnienia takiego uregulowania, może wykazać konieczność stosowania wyjątku przewidzianego w tym przepisie w celu ochrony podstawowych interesów swojego bezpieczeństwa.

         (1)  Dz.U. C 26 z 26.1.2013.


title: Sprawa T-83/12: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Chico’s Brands Investments przeciwko OHIM — Artsana (CHICO’S) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

text:
               8.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 273/10

         Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Chico’s Brands Investments przeciwko OHIM — Artsana (CHICO’S)
   (Sprawa T-83/12) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)
   2012/C 273/17
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Chico’s Brands Investments, Inc. (Fort Myers, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: T. Holman, solicitor)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

      Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Artsana SpA (Grandate, Włochy)

      Przedmiot

   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 października 2011 r. (sprawa R 2084/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Artsana SpA a Chico’s Brands Investments, Inc.

      Sentencja

               1)

               Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

               2)

               Każda strona pokrywa własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 118 z 21.4.2012.


title: Sprawa C-320/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varnenski Administrativen Sad w dniu 27 czerwca 2011 r. — Digitalnet OOD przeciwko Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsi Varna

text:
               27.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/24

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varnenski Administrativen Sad w dniu 27 czerwca 2011 r. — Digitalnet OOD przeciwko Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsi Varna
   (Sprawa C-320/11)
   2011/C 252/45
   Język postępowania: bułgarski

      Sąd krajowy

   Varnenski Administrativen Sad

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Digitalnet OOD

      Strona pozwana: Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsi Varna

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Jak należy interpretować pojęcie „Internet” w rozumieniu not wyjaśniających do nomenklatury scalonej Wspólnot Europejskich z 2009 r. (rozporządzenie Komisji nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. (1)) opublikowanych w Dzienniku Urzędowym z dnia 30 maja 2008 r. (C 133, s. 1) (zmiana dotycząca podpozycji 8528 90 00, 8528 71 13 i 8528 71 90), dla potrzeb dokonania klasyfikacji towaru zgodnie z kodem TARIC 8528711300?

               2)

               Jak należy interpretować pojęcie „modem” w rozumieniu not wyjaśniających do nomenklatury scalonej Wspólnot Europejskich z 2009 r. (rozporządzenie Komisji nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r.) opublikowanych w Dzienniku Urzędowym z dnia 30 maja 2008 r. (C 133, s. 1) (zmiana dotycząca podpozycji 8528 90 00, 8528 71 13 i 8528 71 90), dla potrzeb dokonania klasyfikacji towaru zgodnie z kodem TARIC 8528711300?

               3)

               Jak należy interpretować pojęcia „modulacja” i „demodulacja” w rozumieniu not wyjaśniających do nomenklatury scalonej Wspólnot Europejskich z 2009 r. (rozporządzenie Komisji nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r.) opublikowanych w Dzienniku Urzędowym z dnia 30 maja 2008 r. (C 133, s. 1) (zmiana dotycząca podpozycji 8528 90 00, 8528 71 13 i 8528 71 90), dla potrzeb dokonania klasyfikacji towaru zgodnie z kodem TARIC 8528711300?

               4)

               Jaka funkcja (główna funkcja) urządzenia set-top boks TF6100DCC ma decydujące znaczenie dla zaklasyfikowania tego urządzenia do taryfy celnej — odbiór sygnału telewizyjnego czy zastosowanie modemu umożliwiającego interaktywną wymianę informacji w celu uzyskania dostępu do Internetu?

               5)

               Jeżeli mającą decydujące znaczenie funkcją (główną funkcją) urządzenia set-top boks TF6100DCC jest zastosowanie modemu umożliwiającego interaktywną wymianę informacji w celu uzyskania dostępu do Internetu, to czy rodzaj modulacji i demodulacji, którą zapewnia modem, względnie rodzaj zastosowanego modemu ma znaczenie dla dokonania klasyfikacji zgodnie z taryfą celną, czy też wystarczy, aby modem umożliwiał ustanowienie połączenia z Internetem?

               6)

               Do jakiej podpozycji i jakiego kodu należy zaklasyfikować urządzenie, które odpowiada opisowi urządzenia TF6100DCC?

               7)

               Jeżeli urządzenie set-top boks TF6100DCC należy zaklasyfikować do podpozycji 8521 90 00 nomenklatury scalonej, to czy zastosowanie pozytywnej stawki celnej stanowi prawidłowe stosowanie prawa wspólnotowego, w sytuacji gdy takie zaklasyfikowanie oznaczałoby naruszenie zobowiązań Wspólnoty wynikających z części II b porozumienia w sprawie handlu towarami produktami technologii informacyjnej Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., czy też zaklasyfikowanie do pozycji 8521 powoduje, że set-top boks TF6100DCC pozostaje poza zakresem zastosowania odpowiedniej części porozumienia o handlu towarami w dziedzinie technologii informacyjnych?

      (1)  Dz.U. L 291, s. 1


title: Sprawa T-159/08: Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2008 r. — Procter & Gamble przeciwko OHIM — Bayer (LIVENSA)

text:
               5.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 171/40

         Skarga wniesiona w dniu 2 maja 2008 r. — Procter & Gamble przeciwko OHIM — Bayer (LIVENSA)
   (Sprawa T-159/08)
   (2008/C 171/77)
   Język skargi: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: The Procter & Gamble Company (Cincinnati, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat K. Sandberg)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Bayer AG (Leverkusen, Niemcy)
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie R 960/2007-2;

               —

               odrzucenie sprzeciwu nr B 873 978 z dnia 3 maja 2007 r.

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania oraz

               —

               obciążenie drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą kosztami postępowania przed OHIM.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „LIVENSA” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie nr 004 062 725
   Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: uczestnik postępowania przed Izbą Odwoławczą.
   Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: wspólnotowy znak towarowy „LYVELSA” dla towarów z klasy 5.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie zgłoszenia w całości.

      Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania.

      Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94, z uwagi na to, że brak jest prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do dwóch znaków towarowych będących przedmiotem porównania.


title: Sprawa T-304/07: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2007 r. — Calzaturificio Frau przeciwko OHIM — Camper

text:
               6.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 235/23

         Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2007 r. — Calzaturificio Frau przeciwko OHIM — Camper
   (Sprawa T-304/07)
   (2007/C 235/43)
   Język skargi: włoski
   Strony

      Strona skarżąca: Calzaturificio Frau S.p.A. (San Giovanni Ilarione VR, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Rizzoli)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Camper S.L.
   Żądania strony skarżącej

               —

               uznanie niniejszej skargi wraz z załącznikami za niedopuszczalną;

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej (pkt 1, 2 i 3 rozstrzygnięcia) w zakresie, w jakim uchylono w niej zakwestionowaną decyzję, odrzucono zgłoszenie w odniesieniu do wszystkich zakwestionowanych towarów i obciążono zgłaszającego kosztami poniesionymi przez wnoszącego sprzeciw w postępowaniu w sprawie sprzeciwu oraz w postępowaniu odwoławczym;

               —

               obciążenie OHIM kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty

      Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca.

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy składający się z czarnego łuku pochylonego w prawą stronę (zgłoszenie nr 3.388.097) dla towarów z klas 18 i 25.

      Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Camper S.L.

      Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Trójwymiarowy krajowy hiszpański znak towarowy przedstawiający kształt buta dla towarów z klasy 25, seria graficznych krajowych angielskich znaków towarowych, które przedstawiają pochylone łuki o różnym kształcie, dla towarów z klasy 25, a także dwa graficzne wspólnotowe znaki towarowe, również w postaci łuku, dla towarów z klasy 18.

      Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe odrzucenie sprzeciwu.

      Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i odrzucenie zgłoszenia.

      Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego oraz naruszenie art. 73 tego rozporządzenia.


title: Sprawa C-352/11: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 maja 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Środowisko naturalne — Dyrektywa 2008/1/WE — Zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola — Warunki wydania pozwolenia dla istniejących instalacji — Obowiązek zapewnienia eksploatacji takich instalacji zgodnie z wymogami tej dyrektywy)

text:
               7.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 200/4

         Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 24 maja 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Austrii
   (Sprawa C-352/11) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Środowisko naturalne - Dyrektywa 2008/1/WE - Zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola - Warunki wydania pozwolenia dla istniejących instalacji - Obowiązek zapewnienia eksploatacji takich instalacji zgodnie z wymogami tej dyrektywy)
   2012/C 200/07
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Wilms i A. Alcover San Pedro, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciele: C. Pesendorfer i A. Posch, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 5 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (Dz.U. L 24, s. 8) — Warunki wydania pozwolenia dla istniejących instalacji — Obowiązek zapewnienia eksploatacji tych instalacji zgodnie z wymogami przewidzianymi we wspomnianej dyrektywie

      Sentencja

               1)

               Nie wydając pozwoleń zgodnie z art. 6 i 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli, nie poddając ich kontroli oraz ewentualnie nie aktualizując istniejących pozwoleń i nie zapewniając eksploatacji tych instalacji zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 3, 7, 9, 10, 13, art. 14 lit. a) i b) i art. 15 ust. 2 tej dyrektywy, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 ust. 1 tej dyrektywy.

               2)

               Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.


title: Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 171 z 9.7.2005.

text:
               23.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 182/46

         (2005/C 182/87)
   Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

         Dz.U. C 171 z 9.7.2005.

   Wcześniejsze publikacje

      Dz.U. C 155 z 25.6.2005.

      Dz.U. C 143 z 11.6.2005.

      Dz.U. C 132 z 28.5.2005.

      Dz.U. C 115 z 14.5.2005.

      Dz.U. C 106 z 30.4.2005.

      Dz.U. C 93 z 16.4.2005.
   Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

               EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

               CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Sprawa C-211/14: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r. – postępowanie karne przeciwko Massimilianowi Di Adamo

text:
               1.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 25 kwietnia 2014 r.– postępowanie karne przeciwko Massimilianowi Di Adamo
   (Sprawa C-211/14)
   2014/C 292/14
   Język postępowania: włoski

      Sąd odsyłający

   Corte suprema di cassazione

      Strony w postępowaniu głównym

   Massimiliano Di Adamo

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawach połączonych C-72/10 i C-77/10 należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie ogłoszeniu przetargu na koncesje o czasie trwania krótszym od koncesji przyznanych w przeszłości, jeżeli wspomniany przetarg został ogłoszony rzekomo w celu usunięcia konsekwencji wynikających z bezprawnego wykluczenia pewnej liczby operatorów z wcześniejszych przetargów?

               2)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie temu, aby wymóg dostosowania czasu wygaśnięcia koncesji stanowił odpowiednie uzasadnienie dla krótszego w porównaniu z koncesjami przyznanymi w przeszłości, czasu trwania koncesji objętych przetargiem?

               3)

               Czy art. 49 i nast. oraz art. 56 i nast. TFUE analizowane w świetle powyższego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że postanowienia te stoją na przeszkodzie dla wprowadzenia obowiązku nieodpłatnego zbycia użytkowania środków materialnych i niematerialnych majątku, które tworzą sieć zarządzania grami i ich przyjmowania w wypadku zakończenia działalności, z powodu upływu końcowego terminu ważności koncesji lub z powodu decyzji o jej wygaśnięciu lub odebraniu?


title: Sprawa T-427/12: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2012 r. — Austria przeciwko Komisji

text:
               1.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 373/10

         Skarga wniesiona w dniu 26 września 2012 r. — Austria przeciwko Komisji
   (Sprawa T-427/12)
   2012/C 373/16
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Republika Austrii (przedstawiciele: C. Pesendorfer, pełnomocnik, wspierana przez M. Windischa)

      Strona pozwana: Komisja Europejska

      Żądania

   Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

               —

               stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 lit. d) w związku z ust. 2 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie pomocy państwa S.A.28487 (C 16/2009 ex 254/2009), w którym udzieloną przez Austrię gwarancję finansową na rzecz Bayerische Landesbank opisano jako pomoc państwa udzieloną przez Republikę Austrii na rzecz Bayerische Landesbank w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE oraz uznano ją za zgodną z rynkiem wewnętrznym ze względu na zobowiązania zawarte w załącznikach I i III oraz warunki określone w załączniku II, a także

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

   Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

               1)

               Zarzut pierwszy: naruszenie prawa do bycia wysłuchanym
               W ramach wskazanego zarzutu strona skarżąca podnosi, że przed zakwalifikowaniem przyznanego przez nią środka jako pomocy nie została ona wysłuchana przez stronę pozwaną. W konsekwencji została ona pozbawiona możliwości przedstawienia rzeczywistej treści prawnej porozumienia i zgłoszenia późniejszych zmian stanu rzeczy.

               2)

               Zarzut drugi: naruszenie obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 ust. 2 TFUE
               W tym miejscu strona skarżąca podnosi, że Komisja nie uzasadniła w swej decyzji, dlaczego sporny środek należy uznać za pomoc, względnie dlaczego pomoc ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym. W konsekwencji podmioty, których akt prawny dotyczy zostały pozbawione możliwości zapoznania się z głównymi powodami jego przyjęcia, a sądom Unii uniemożliwiono przeprowadzenie kontroli, do której są one powołane.

               3)

               Zarzut trzeci: naruszenie art. 107 i 108 TFUE
               Według strony skarżącej uznanie spornego środka za zgodną z rynkiem wewnętrznym pomoc stanowi naruszenie art. 107 i 108 TFUE. Strona skarżąca wyjaśnia w tym względzie, że za przyznanie spornego środka nie zostało wypłacone żadne wynagrodzenie według stawek rynkowych i że środek ten nie ma też wpływu na stabilność finansową czy utrzymanie dostępności kredytów w państwie, które środek ten przyznało, czyli w Austrii, względnie że Republika Austrii nie może we właściwy sposób nadzorować w innym państwie członkowskim realizacji jakichkolwiek celów, jakie mogły zostać wyznaczone.

               4)

               Zarzut czwarty: naruszenie art. 125 TFUE
               W tym kontekście strona skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 125 ust. 1 TFUE państwo członkowskie nie odpowiada za zobowiązania rządów centralnych, władz regionalnych lub lokalnych innego państwa członkowskiego, ani ich nie przejmuje. Ponieważ jednak zaskarżona decyzja Komisja ma takie właśnie konsekwencje, strona skarżąca podnosi zarzut naruszenia art. 125 TFUE.

               5)

               Zarzut piąty: przekroczenie kompetencji przez stronę pozwaną
               Według strony skarżącej Komisja oceniła w niniejszym wypadku stan faktyczny, który w rzeczywistości w ogóle w tej postaci nie zaistniał. Komisja przekroczyła w ten sposób swe kompetencje.


title: Sprawa C-494/06 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 30 kwietnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej, Wam SpA (Odwołanie — Pomoc państwa — Utworzenie przedsiębiorstwa w niektórych państwach trzecich — Pożyczki o obniżonym oprocentowaniu — Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi — Zakłócenie konkurencji — Wymiana z państwami trzecimi — Decyzja Komisji — Bezprawność pomocy państwa — Obowiązek uzasadnienia)

text:
               4.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 153/4

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 30 kwietnia 2009 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej, Wam SpA
   (Sprawa C-494/06 P) (1)

   (Odwołanie - Pomoc państwa - Utworzenie przedsiębiorstwa w niektórych państwach trzecich - Pożyczki o obniżonym oprocentowaniu - Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi - Zakłócenie konkurencji - Wymiana z państwami trzecimi - Decyzja Komisji - Bezprawność pomocy państwa - Obowiązek uzasadnienia)
   2009/C 153/06
   Język postępowania: włoski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci i E. Righini, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: Republika Włoska (przedstawiciele: I.M. Braguglia, pełnomocnik i P. Gentili, avvocato dello Stato), Wam SpA (przedstawiciel: E. Giliani, avvocato)

      Przedmiot

   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 6 września 2006 r. w sprawach połączonych T-304/04 i T-316/04 Włochy i Wam przeciwko Komisji, którym Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji 2006/177/WE z dnia 19 maja 2004 r. w sprawie pomocy państwa nr C 4/2003 (ex NN 102/2002) przyznanej przez Włochy na rzecz Wam SpA (Dz.U. L 63, str. 11)

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje oddalone.

               2)

               Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania w obu instancjach.

      (1)  Dz.U. C 20 z 27.1.2007.


title: Sprawa T-339/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 czerwca 2007 r. — MacLean-Fogg przeciwko OHIM (LOKTHREAD) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego LOKTHREAD — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 170/23

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 czerwca 2007 r. — MacLean-Fogg przeciwko OHIM (LOKTHREAD)
   (Sprawa T-339/05) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego LOKTHREAD - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)
   (2007/C 170/45)
   Język postępowania: angielski
   Strony

      Strona skarżąca: MacLean-Fogg Co. (Mundelein, Illinois, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci S. Prückner i A. Franke)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciel: Ó. Mondéjar, pełnomocnik)
   Przedmiot sprawy
   Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 czerwca 2005 r. (sprawa R 1122/2004-1) dotyczącą rejestracji słownego znaku towarowego LOKTHREAD jako wspólnotowego znaku towarowego.
   Sentencja wyroku

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               MacLean-Fogg Co. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 296 z 26.11.2005.


title: Sprawa C-201/06: Skarga wniesiona w dniu  4 maja 2006 r.  — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

text:
               15.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 165/16

         Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-201/06)
   (2006/C 165/29)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: B. Stromsky, pełnomocnik)

      Strona pozwana: Republika Francuska
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, że wymagając, by środek ochrony roślin będący przedmiotem importu równoległego miał to samo pochodzenie co produkt odniesienia, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 28 traktatu WE;

               —

               obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Udzielenie i utrzymanie pozwolenia na import równoległy środków ochrony roślin pochodzących z innego państwa członkowskiego, gdzie są one legalnie wprowadzone do obrotu, jest we Francji uzależnione od tego, by środek ochrony roślin będący przedmiotem importu równoległego i produkt odniesienia miały to samo pochodzenie.
   Skutkuje to ograniczeniem swobodnego przepływu środków ochrony roślin, które jest niezgodne z art. 28 traktatu WE, nie jest uzasadnione względami ochrony zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt lub ochrony środowiska, i nie jest proporcjonalne w stosunku do zamierzonego celu.


title: Sprawa T-282/10: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2010 r. — Milux przeciwko OHIM (STOMACONTROL)

text:
               28.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 234/47

         Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2010 r. — Milux przeciwko OHIM (STOMACONTROL)
   (Sprawa T-282/10)
   ()
   2010/C 234/84
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: Milux Holding S.A. (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat J. Bojs)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie R 1434/2009-4;

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „STOMACONTROL” dla towarów i usług z klas 9, 10 i 44

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Naruszenie rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza w sposób nieprawidłowy zastosowała zasadę niedyskryminacji w okolicznościach niniejszej sprawy; ewentualnie naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza doszła do błędnego wniosku, że zgłoszony znak towarowy nie ma wystarczającego samoistnego charakteru odróżniającego.


title: Sprawa C-227/04 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 11 września 2007 r. — Maria-Luise Lindorfer przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Odwołanie — Urzędnicy — Przeniesienie uprawnień emerytalnych — Działalność zawodowa poprzedzająca podjęcie służby we Wspólnotach — Wyliczenie lat uprawniających do emerytury — Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego — Ogólne przepisy wykonawcze — Zasada niedyskryminacji — Zasada równości traktowania)

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 269/3

         Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 11 września 2007 r. — Maria-Luise Lindorfer przeciwko Radzie Unii Europejskiej
   (Sprawa C-227/04 P) (1)

   (Odwołanie - Urzędnicy - Przeniesienie uprawnień emerytalnych - Działalność zawodowa poprzedzająca podjęcie służby we Wspólnotach - Wyliczenie lat uprawniających do emerytury - Artykuł 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego - Ogólne przepisy wykonawcze - Zasada niedyskryminacji - Zasada równości traktowania)
   (2007/C 269/07)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Maria-Luise Lindorfer (przedstawiciele: G. Vandersanden i L. Levi, avocats)

      Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Anton i M. Sims-Robertson, pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 18 marca 2004 r. w sprawie T-204/01 Lindorfer przeciwko Radzie, którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 3 listopada 2000 r. dotyczącej wyliczenia lat uprawniających skarżącą do emerytury w związku z przeniesieniem do systemu wspólnotowego zryczałtowanej wartości wykupu praw do emerytury nabytych przez nią w systemie austriackim
   Sentencja

               1)

               Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 18 marca 2004 r. w sprawie T-204/01 Lindorfer przeciwko Radzie zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddala skargę M.-L. Lindorfer w związku z brakiem dyskryminacji ze względu na płeć.

               2)

               Zostaje stwierdzona nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 3 listopada 2000 r. dotyczącej wyliczenia lat uprawniających M.-L. Lindorfer do emerytury.

               3)

               W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

               4)

               Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania w obu instancjach.

      (1)  Dz.U. C 190 z 24.07.2004 r.


title: Sprawa C-15/16: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2016 r. – Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht/Ewald Baumeister

text:
               29.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 111/11

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 11 stycznia 2016 r. – Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht/Ewald Baumeister
   (Sprawa C-15/16)
   (2016/C 111/14)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesverwaltungsgericht

      Strony w postępowaniu głównym

      Strona skarżąca: Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht

      Strona pozwana: Ewald Baumeister

      Interwenient: Frank Schmitt działający jako syndyk masy upadłościowej Phoenix Kapitaldienst GmbH

      Pytania prejudycjalne

               1.

                           a)

                           Czy pojęcie „informacji poufnych” w rozumieniu art. 54 ust. 1 zdanie drugie dyrektywy 2004/39/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającej dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG i tym samym tajemnicy zawodowej zgodnie z art. 54 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2004/39/WE obejmuje niezależnie od dalszych przesłanek wszystkie informacje dotyczące przedsiębiorstwa, które nadzorowane przedsiębiorstwo przekazało organowi nadzoru?

                           b)

                           Czy „tajemnica ostrożnościowa” obejmuje jako część tajemnicy zawodowej w rozumieniu art. 54 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2004/39/WE niezależnie od dalszych przesłanek wszystkie wypowiedzi zawarte w aktach organu nadzoru włącznie z korespondencją z innymi organami?
                           W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytania a) lub b):

                           c)

                           Czy postanowienie dotyczące tajemnicy zawodowej w art. 54 ust. 1 dyrektywy 2004/39/WE należy interpretować w ten sposób, że przy kwalifikowaniu informacji jako poufnej

                                       aa)

                                       decydujące jest to, czy informacje z samej swej natury są objęte tajemnicą zawodową lub dostęp do tych informacji mógłby konkretnie i rzeczywiście naruszyć interes w utrzymywaniu ich poufności, lub

                                       bb)

                                       należy uwzględnić pozostałe okoliczności, w razie wystąpienia których informacje są objęte tajemnicą zawodową, lub

                                       cc)

                                       organ nadzoru może powoływać się na domniemanie wzruszalne w odniesieniu do zawartych w aktach organu nadzoru informacji dotyczących nadzorowanego przedsiębiorstwa i odnoszących się do nich dokumentów organu nadzorującego, że w tym zakresie są one objęte tajemnicą handlową i ostrożnościową?

               2.

               Czy pojęcie „poufnej informacji” w rozumieniu art. 54 ust. 1 zdanie drugie dyrektywy 2004/39/WE należy interpretować w ten sposób, że dla celów kwalifikacji informacji przekazywanej przez organ nadzoru i dotyczącej przedsiębiorstwa jako tajemnicy zawodowej podlegającej ochronie lub jako innej podlegającej ochronie informacji decydujący jest tylko moment przekazania organowi nadzoru?
               W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 2:

               3.

               Czy przy pytaniu, czy informacje dotyczące przedsiębiorstwa podlegają ochronie jako tajemnica handlowa niezależnie od zmian w środowisku gospodarczym i w konsekwencji są objęte tajemnicą zawodową zgodnie z art. 54 ust. 1 zdanie drugie dyrektywy 2004/39/WE, należy przyjąć w uogólniający sposób ograniczenie czasowe – około pięciu lat, po upływie których, przyjmuje się wzruszalne domniemanie, że informacja straciła swoją wartość ekonomiczną? Czy zasada ta ma również zastosowanie do tajemnicy ostrożnościowej?

      (1)  Dz.U. L 145, s. 1.


               20.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 317/2

         Złożenie ślubowania przez nowego członka Trybunału Sprawiedliwości
   2010/C 317/02
   E. Jarašiūnas, mianowany na podstawie decyzji rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 29 września 2010 r. (1) sędzią Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2010 r. do dnia 6 października 2012 r., złożył w dniu 6 października 2010 r. ślubowanie przed Trybunałem.

      (1)  Dz.U. L 261 z 5.10.2010, s. 5.


title: Sprawa T-405/09: Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego)

text:
               5.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 297/32

         Skarga wniesiona w dniu 9 października 2009 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM (Połączenie kolorów szarego i czerwonego)
   (Sprawa T-405/09)
   2009/C 297/48
   Język postępowania: niemiecki

      Strony

      Strona skarżąca: Deutsche Bahn AG (przedstawiciele: adwokaci U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern i B. Weichhaus)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

      Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 372/2009-1);

               —

               obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

      Zarzuty i główne argumenty

      Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Znak towarowy składający się z połączenia kolorów szarego i czerwonego dla usług z klasy 39 (zgłoszenie nr 6 735 401)

      Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

      Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

      Podniesione zarzuty: Pozwany urząd zastosował przy ocenie zgłoszonego znaku towarowego kryterium, które nie jest zgodne z orzecznictwem Sądu Pierwszej Instancji, w szczególności pominął, że przy zgłaszaniu znaków towarowych składających się z kolorów dla usług obowiązują inne kryteria oceny niż w przypadku takich znaków zgłaszanych dla towarów.


title: Sprawy połączone od T-64/07 do T-66/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 listopada 2009 r. — Agencja Wydawnicza Technopol przeciwko OHIM (350, 250 i 150) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenia słownych wspólnotowych znaków towarowych 350, 250 i 150 — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

text:
               16.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 11/22

         Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 listopada 2009 r. — Agencja Wydawnicza Technopol przeciwko OHIM (350, 250 i 150)
   (Sprawy połączone od T-64/07 do T-66/07) (1)

   (Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenia słownych wspólnotowych znaków towarowych 350, 250 i 150 - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))
   2010/C 11/42
   Język postępowania: polski

      Strony

      Strona skarżąca: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. (Częstochowa, Polska) (przedstawiciel: radca prawny D. Rzążewska)

      Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciele: O. Montalto i K. Zajfert, pełnomocnicy)

      Przedmiot sprawy

   Trzy skargi na decyzje Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 grudnia 2006 r. (sprawy R 1033/2006-4, R 1034/2006-4 i R 1035/2006-4) dotyczące rejestracji słownych znaków towarowych 350, 250 i 150 jako wspólnotowych znaków towarowych.

      Sentencja wyroku

               1)

               Skargi zostają oddalone.

               2)

               Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 95 z 28.4.2007.


title: Sprawa C-153/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 20 marca 2007 r. — Communication Services TELE2 GmbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec

text:
               23.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 140/8

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht (Niemcy) w dniu 20 marca 2007 r. — Communication Services TELE2 GmbH przeciwko Republice Federalnej Niemiec
   (Sprawa C-153/07)
   (2007/C 140/13)
   Język postępowania: niemiecki
   Sąd krajowy
   Bundesverwaltungsgericht (Niemcy).
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Communication Services TELE2 GmbH.

      Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec.

      Przypozwana: Deutsche Telekom AG
   Pytania prejudycjalne
   Czy dyrektywę Komisji 90/388/EWG z dnia 28 czerwca 1990 r. w sprawie konkurencji na rynkach usług telekomunikacyjnych (1) oraz dyrektywę 97/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r. w sprawie wzajemnych połączeń w sektorze łączności elektronicznej w celu zapewnienia usług powszechnych oraz interoperacyjności poprzez zastosowanie zasady dostępu do sieci otwartej (ONP) (2) należy rozumieć w ten sposób, że w 2003 r. krajowy organ regulacyjny nie może zobowiązać operatora sieci połączeń wzajemnie połączonej z publiczną siecią telekomunikacyjną do zapłaty na rzecz dominującego na rynku operatora sieci użytkowników pewnej kwoty celem wyrównania deficytu, który powstał po stronie operatora sieci użytkowników w związku z udostępnieniem użytkownikom dostępu?
   W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:
   Czy sąd krajowy powinien uwzględnić niezgodność z prawem wspólnotowym tego rodzaju zobowiązania, które odpowiada treści prawa krajowego, w ramach postępowania o zatwierdzenie zobowiązania operatora sieci połączeń do udziału w kosztach?

      (1)  Dz.U. L 192, str. 10

      (2)  Dz.U. L 199, str. 32


title: Sprawa T-234/00: Postanowienie Sądu z dnia 6 października 2011 r. — Fondazione Opera S. Maria della Carità przeciwko Komisji

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 347/44

         Postanowienie Sądu z dnia 6 października 2011 r. — Fondazione Opera S. Maria della Carità przeciwko Komisji
   (Sprawa T-234/00) (1)

   2011/C 347/77
   Język postępowania: włoski
   Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

      (1)  Dz.U. C 4 z 6.1.2001.


title: Sprawa C-576/14 P: Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Mirelta Ingatlanhasznosító kft/Komisja Europejska, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Odwołanie — Skarga o stwierdzenie nieważności — Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niedopuszczalności i brak właściwości Sądu — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

text:
               28.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 320/13

         Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2015 r. – Mirelta Ingatlanhasznosító kft/Komisja Europejska, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   (Sprawa C-576/14 P) (1)

   ((Odwołanie - Skarga o stwierdzenie nieważności - Odmowa wszczęcia przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Niedopuszczalności i brak właściwości Sądu - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne))
   (2015/C 320/18)
   Język postępowania: węgierski

      Strony

      Wnoszący odwołanie: Mirelta Ingatlanhasznosító kft (przedstawiciel: K. Pap, ügyvéd)

      Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

      Sentencja

               1)

               Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

               2)

               Mirelta Ingatlanhasznosító kft ponosi własne koszty.

      (1)  Dz.U. C 73 z 2.3.2015.


title: Sprawa C-426/06: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/29

         Skarga wniesiona w dniu 17 października 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej
   (Sprawa C-426/06)
   (2006/C 326/60)
   Język postępowania: grecki
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: S. Pardo Quintillán i M. Konstantinidis)

      Strona pozwana: Republika Grecka
   Żądania strony skarżącej

               —

               stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów niezbędnych w celu pełniej i prawidłowej transpozycji art. 2 (pkt 27, 28, 31, 32, 34 i 36), art. 4, 5 i 6 ust. 2, art. 7, art. 8 ust. 1 i 2, art. 9, art. 10, ust. 2, art. 11 ust. 2-6, art.13 ust. 4 i art. 14 jak również załączników II-VIII do dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (1), Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 24 ust. 1 tej dyrektywy;

               —

               obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

         Zarzuty i główne argumenty
   Władze greckie dokonały transpozycji dyrektywy 2000/60/WE do prawa greckiego ustawą nr 3199/2003, ogłoszoną w organie publikacyjnym rządu (FEK/A/280/ z dnia 9 grudnia 2003 r.), podaną do wiadomości Komisji jako krajowe przepisy dokonujące transpozycji. Kontrola zgodności tego aktu legislacyjnego z dyrektywą 2000/60/WE wykazała, że ustawa ta winna zostać uszczegółowiona poprzez ustanowienie aktów wykonawczych, które dokonałyby pełnej transpozycji.
   W opinii Komisji właściwa transpozycja dyrektywy do prawa greckiego ma szczególne znaczenie w niniejszej sprawie, ponieważ dyrektywa 2000/60/WE ze względu na jej przedmiot jaki i szeroki zakres zastosowania stanowi akt legislacyjny o fundamentalnym znaczeniu w dziedzinie zrównoważonej ochrony wód i gospodarki wodnej.
   Co więcej, władze greckie zgadzają się z faktem, że nie dokonano pełnej transpozycji dyrektywy, oraz że konieczne jest ustanowienie przepisów dodatkowych, co do których procedura legislacyjna została rozpoczęta jednak nie zakończona.

      (1)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1.


title: Sprawa C-557/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 października 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Transport — Rozwój kolei wspólnotowych — Dyrektywa 91/440/EWG — Artykuł 5 ust. 3 — Przedsiębiorstwa transportu kolejowego — Niezależne zarządzanie — Decyzje w sprawie pracowników, majątku i własnych zamówień — Artykuł 7 ust. 3 — Przyznanie finansowania zarządcy infrastruktury — Dyrektywa 2001/14/WE — Artykuł 6 ust. 1 — Zbilansowanie zestawienia rachunkowego — Właściwe warunki — Niepełna transpozycja)

text:
               22.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/3

         Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 25 października 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej
   (Sprawa C-557/10) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Transport - Rozwój kolei wspólnotowych - Dyrektywa 91/440/EWG - Artykuł 5 ust. 3 - Przedsiębiorstwa transportu kolejowego - Niezależne zarządzanie - Decyzje w sprawie pracowników, majątku i własnych zamówień - Artykuł 7 ust. 3 - Przyznanie finansowania zarządcy infrastruktury - Dyrektywa 2001/14/WE - Artykuł 6 ust. 1 - Zbilansowanie zestawienia rachunkowego - Właściwe warunki - Niepełna transpozycja)
   2012/C 399/03
   Język postępowania: portugalski

      Strony

      Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Støvlbæk i M. França, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i A. Pereira de Miranda, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w przepisanym terminie wszystkich przepisów niezbędnych dla dostosowania się do art. 5 ust. 3 dyrektywy Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (Dz.U. L 237, s. 25), w brzmieniu zmienionym przez dyrektywę 2001/12/WE (Dz.U. L 75, s. 1), do art. 7 ust. 3 dyrektywy 91/440/EWG oraz do art. 6 ust. 1 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawanie świadectw bezpieczeństwa (Dz. U. L 75, s. 29)

      Sentencja

               1)

               Uzależniając wszystkie indywidualne decyzje w sprawie nabycia lub zbycia udziałów w spółkach przez publiczne przedsiębiorstwo transportu kolejowego CP Comboios de Portugal EPE od zgody rządu oraz nie przyjmując przepisów krajowych koniecznych do zastosowania się do obowiązku określenia właściwych warunków w celu zapewnienia, że zestawienia rachunkowe zarządcy infrastruktury, Rede Ferroviária Nacional — REFER EP, będą zbilansowane, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy, po pierwsze, art. 5 ust. 3 dyrektywy Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych, zmienionej dyrektywą 2001/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r., a po drugie, art. 7 ust. 3 dyrektywy 91/440, zmienionej dyrektywą 2001/12, oraz art. 6 ust. 1 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej, pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa, zmienionej dyrektywą 2007/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.

               2)

               Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 38 z 5.2.2011.


title: Sprawa T-51/08 P: Wyrok Sądu z dnia z dnia 30 listopada 2011 r. — Komisja przeciwko Dittertowi (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. — Punkty pierwszeństwa — Nieprzyznanie z uwagi na usterkę techniczną — Komitet ds. awansów A* — Przyznanie dodatkowych punktów pierwszeństwa w liczbie niższej od liczby zaproponowanej przez przełożonych — Brak wpisu na listę urzędników awansowanych)

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 25/47

      Wyrok Sądu z dnia z dnia 30 listopada 2011 r. — Komisja przeciwko Dittertowi
      (Sprawa T-51/08 P) (1)

      (Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. - Punkty pierwszeństwa - Nieprzyznanie z uwagi na usterkę techniczną - Komitet ds. awansów A* - Przyznanie dodatkowych punktów pierwszeństwa w liczbie niższej od liczby zaproponowanej przez przełożonych - Brak wpisu na listę urzędników awansowanych)
      (2012/C 25/89)
      Język postępowania: francuski

         Strony

         Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid i K. Herrmann, pełnomocnicy)

         Druga strona postępowania: Daniel Dittert (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci B. Cortese i C. Cortese)

         Przedmiot

      Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie F-109/06 Dittert przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze.

         Sentencja

                  1)

                  Odwołanie zostaje oddalone.

                  2)

                  Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez daniela Ditterta.

         (1)  Dz.U C 92 z 12.4.2008.


title: Sprawa T-407/07: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CMB i Christof przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na dostawy — Przetarg EAR — Dostawa sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi — Odrzucenie oferty — Skarga o stwierdzenie nieważności — Właściwość Sądu — Termin do złożenia skargi — Uprzednia skarga administracyjna — Usprawiedliwiony błąd — Kryteria udzielenia — Przepisy proceduralne — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Odpowiedzialność pozaumowna)

text:
               22.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/34

         Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CMB i Christof przeciwko Komisji
   (Sprawa T-407/07) (1)

   (Zamówienia publiczne na dostawy - Przetarg EAR - Dostawa sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi - Odrzucenie oferty - Skarga o stwierdzenie nieważności - Właściwość Sądu - Termin do złożenia skargi - Uprzednia skarga administracyjna - Usprawiedliwiony błąd - Kryteria udzielenia - Przepisy proceduralne - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji - Odpowiedzialność pozaumowna)
   2011/C 311/60
   Język postępowania: angielski

      Strony

      Strona skarżąca: CMB Maschinenbau & Handels GmbH (Gratkorn, Austria) i J. Christof GmbH (Graz, Austria) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Petsche i N. Niejahr, F. Young, solicitor oraz adwokat Q. Azau, a następnie A. Petsche, N. Niejahr i Q. Azau)

      Strona pozwana: Komisja Europejska występująca w charakterze następcy prawnego Europejskiej Agencji Odbudowy (EAR) (przedstawiciele: P. van Nuffel, F. Erlbacher i T. Scharf, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Po pierwsze, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji EAR w sprawie odrzucenia oferty skarżących w przetargu EuropeAid/124192/D/SUP/YU na dostawę sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi (Dz.U. 2006 S 233-248823) oraz w sprawie udzielenia zamówienia innemu oferentowi, a po drugie, żądanie odszkodowania.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               CMB Maschinenbau & Handels GmbH i J. Christof GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

      (1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2008.


title: Sprawa C-379/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 26 czerwca 2017 r. – Società Immobiliare Al Bosco Srl

text:
               25.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 318/6

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 26 czerwca 2017 r. – Società Immobiliare Al Bosco Srl
   (Sprawa C-379/17)
   (2017/C 318/09)
   Język postępowania: niemiecki

      Sąd odsyłający

   Bundesgerichtshof

      Strony w postępowaniu głównym

      Uczestnik: Società Immobiliare Al Bosco Srl

      Pytanie prejudycjalne

   Czy jest zgodne z art. 38 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) stosowanie przewidzianego w prawie państwa wykonania terminu, po upływie którego dane orzeczenie nie może już zostać wykonane, do funkcjonalnie porównywalnego orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim, które zostało uznane i którego wykonalność została stwierdzona w państwie wykonania?

      (1)  Dz.U. 2001, L 12, s. 1.


title: Sprawa C-147/07: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywy 80/778/EWG i 98/83/WE — Jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi — Maksymalne stężenie azotanów i pestycydów — Nieprawidłowe stosowanie)

text:
               29.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/8

         Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 31 stycznia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej
   (Sprawa C-147/07) (1)

   (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywy 80/778/EWG i 98/83/WE - Jakość wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi - Maksymalne stężenie azotanów i pestycydów - Nieprawidłowe stosowanie)
   (2008/C 79/14)
   Język postępowania: francuski
   Strony

      Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: S. Pardo Quintillán, J. Hottiaux i J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

      Strona pozwana: Republika Francuska (Przedstawiciele: G. de Bergues i S. Gasi; pełnomocnicy)
   Przedmiot
   Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie w przewidzianym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do art. 4 dyrektywy Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 330, str. 32) — Przekroczenie w niektórych departamentach parametrów chemicznych ustanowionych w części B załącznika I do dyrektywy 98/83 — Azotany i pestycydy
   Sentencja

               1)

               Nie podejmując wszelkich działań niezbędnych w celu zastosowania się do art. 4 dyrektywy Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

               2)

               Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 95 z dnia 28.4.2007.


title: Sprawa C-52/07: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Marknadsdomstolen (Szwecja) w dniu 6 lutego 2007 r. — Kanal 5 Ltd i TV 4 AB przeciwko Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM)

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 95/17

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Marknadsdomstolen (Szwecja) w dniu 6 lutego 2007 r. — Kanal 5 Ltd i TV 4 AB przeciwko Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM)
   (Sprawa C-52/07)
   (2007/C 95/28)
   Język postępowania: szwedzki
   Sąd krajowy
   Marknadsdomstolen (Szwecja)
   Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Kanal 5 Ltd i TV 4 AB

      Strona pozwana: Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM)
   Pytania prejudycjalne

               A)

               Czy art. 82 WE należy interpretować w ten sposób, iż stanowi nadużycie pozycji dominującej zachowanie polegające na tym, że organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi dysponująca w państwie członkowskim faktyczną pozycją monopolistyczną stosuje wobec komercyjnych stacji telewizyjnych lub narzuca im model ustalania wynagrodzenia z tytułu prawa do udostępniania utworów muzycznych w programach telewizyjnych skierowanych do ogółu odbiorców, polegający na obliczaniu tego wynagrodzenia jako procentowej części przychodów tych stacji telewizyjnych z takich programów?

               B)

               Czy art. 82 WE należy interpretować w ten sposób, iż stanowi nadużycie pozycji dominującej zachowanie polegające na tym, że organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi dysponująca w państwie członkowskim faktyczną pozycją monopolistyczną stosuje wobec komercyjnych stacji telewizyjnych lub narzuca im model ustalania wynagrodzenia z tytułu prawa do udostępniania utworów muzycznych w programach telewizyjnych skierowanych do ogółu odbiorców, polegający na obliczaniu tego wynagrodzenia jako procentowej części przychodów tych stacji telewizyjnych z takich programów, w sytuacji gdy brak jest oczywistego związku między tymi przychodami i usługami świadczonymi przez tę organizację zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, czyli zezwalaniem na nadawanie utworu muzycznego chronionego prawem autorskim, co ma często miejsce, przykładowo w odniesieniu do programów informacyjnych i sportowych, oraz w sytuacji gdy poziom tych przychodów wzrasta w wyniku rozwoju ramówki, inwestycji technologicznych i wprowadzania rozwiązań dostosowanych do potrzeb poszczególnych klientów?

               C)

               Czy na odpowiedź na pytanie pierwsze i pytanie drugie ma wpływ fakt, iż możliwa jest identyfikacja i pomiar zarówno nadawanych utworów muzycznych, jak i oglądalności?

               D)

               Czy na odpowiedź na pytanie pierwsze i pytanie drugie ma wpływ fakt, iż model ustalania wynagrodzenia (oparty na wysokości przychodów) nie jest w podobny sposób stosowany do nadawcy publicznego?


title: Sprawa C-403/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Višje sodišče v Mariboru (Républika Słowenii) z dnia 20 października 2009 r. — Jasna Detiček przeciwko Maurizio Sgueglia

text:
               19.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 312/24

         Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Višje sodišče v Mariboru (Républika Słowenii) z dnia 20 października 2009 r. — Jasna Detiček przeciwko Maurizio Sgueglia
   (Sprawa C-403/09)
   2009/C 312/39
   Język postępowania: słoweński

      Sąd krajowy

   Višje sodišče v Mariboru

      Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

      Strona skarżąca: Jasna Detiček.

      Strona pozwana: Maurizio Sgueglia.

      Pytania prejudycjalne

               1)

               Czy sąd Republiki Słowenii (państwo członkowskie WE) jest w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) z dnia 27 listopada 2003 r. nr 2001 właściwy, by ustanowić środki zabezpieczające w przypadku, gdy sąd innego państwa członkowskiego będący na mocy rzeczonego rozporządzenia sądem właściwym do rozstrzygnięcia, co do istoty sprawy, ustanowił środek zabezpieczający uznany za wykonalny w Republice Słowenii?

               2)

               W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie:
               Czy stosując prawo krajowe (na co zezwala przytoczony art. 20 rozporządzenia) sąd słoweński może ustanawiając środek zabezpieczający w rozumieniu tegoż art. 20 rozporządzenia, zmienić lub uchylić prawomocny i wykonalny środek zabezpieczający ustanowiony przez właściwy na mocy tego rozporządzenia do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy sąd innego państwa członkowskiego?


title: Sprawa C-520/07 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu  12 września 2007 r. w sprawie T-196/02 MTU Friedrichshafen GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesione w dniu 22 listopada 2007 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/34

         Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 12 września 2007 r. w sprawie T-196/02 MTU Friedrichshafen GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wniesione w dniu 22 listopada 2007 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich
   (Sprawa C-520/07 P)
   (2008/C 22/62)
   Język postępowania: niemiecki
   Strony

      Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: K. Gross, B. Martenczuk, pełnomocnicy)

      Druga strona postępowania: MTU Friedrichshafen GmbH
   Żądania wnoszącego odwołanie

               —

               Uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 września 2007 r. w sprawie T-196/02 MTU Friedrichshafen GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich,

               —

               ostateczne orzeczenie co do istoty sprawy i oddalenie skargi jako bezzasadnej,

               —

               obciążenie skarżącej w postępowaniu głównym zarówno kosztami postępowania odwoławczego, jak i kosztami postępowania pierwszoinstancyjnego w sprawie T-196/02.

         Zarzuty i główne argumenty
   Sąd popełnił błąd, wychodząc z założenia, że możliwość wydania decyzji na podstawie dostępnych informacji nie może zostać zastosowana w celu ustalenia faktycznego beneficjenta pomocy. Ustalenie faktycznego beneficjenta stanowi zazwyczaj element decyzji Komisji, w których nakazuje się odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie. To ustalenie jest bowiem niezbędne do zagwarantowania skutecznego odzyskania pomocy przyznanej bezprawnie. Wykluczenie możliwości ustalenia beneficjenta pomocy na podstawie dostępnych informacji nie jest zatem zgodne z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
   Po drugie, Sąd niesłusznie wyszedł z założenia, iż decyzja Komisji została oparta na zwykłym domniemaniu, które nie odpowiadało wymogom decyzji wydanej na podstawie dostępnych informacji. Z jednej strony w przypadku decyzji wydanej na podstawie dostępnych informacji nie jest wymagana absolutna pewność. Z drugiej strony decyzja Komisji została oparta na informacjach o kosztach rozwoju know-how przekazanych przez syndyka SKL-M. W konsekwencji Komisja dysponowała wystarczającymi danymi, które umożliwiały jej wyciągnięcie wniosku, iż transfer know-how na rzecz MTU stanowił korzyść dla tego przedsiębiorstwa.


title: Sprawa T-549/08: Wyrok Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Luksemburg przeciwko Komisji (EFS — Zawieszenie pomocy finansowej — Zwalczanie wszelkich form dyskryminacji i nierówności w związku z rynkiem pracy — Poważne wady w systemach zarządzania lub kontroli mogące prowadzić do nieprawidłowości systemowych — Artykuł 39 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 — Uzasadnione oczekiwania)

text:
               31.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 209/37

         Wyrok Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. — Luksemburg przeciwko Komisji
   (Sprawa T-549/08) (1)

   (EFS - Zawieszenie pomocy finansowej - Zwalczanie wszelkich form dyskryminacji i nierówności w związku z rynkiem pracy - Poważne wady w systemach zarządzania lub kontroli mogące prowadzić do nieprawidłowości systemowych - Artykuł 39 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 - Uzasadnione oczekiwania)
   2010/C 209/55
   Język postępowania: francuski

      Strony

      Strona skarżąca: Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciele: M. Fisch, pełnomocnik, wspierany przez adwokata P. Kinscha)

      Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Steiblytė i B. Conte, pełnomocnicy)

      Przedmiot

   Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 5383 z dnia 24 września 2008 r. dotyczącej zawieszenia płatności pośrednich z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) na rzecz jednolitego dokumentu programowego dotyczącego wspólnotowej pomocy strukturalnej objętej celem nr 3 w Luksemburgu oraz decyzji Komisji C(2008) 5730 z dnia 6 października 2008 r. dotyczącej zawieszenia płatności pośrednich z programu inicjatywy wspólnotowej dotyczącego zwalczania wszelkich form dyskryminacji i nierówności w związku z rynkiem pracy (EQUAL) w Luksemburgu.

      Sentencja

               1)

               Skarga zostaje oddalona.

               2)

               Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

      (1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.