
 
 "అయితే?"
 
 కిరణ్మయి ఏం చెప్పాలా అని తడుముకొంటోంది.
 
 "నాన్నగారు ఒక్కరే వున్నారు. మనం... మనం... అక్కడికి.... వెళ్లి పోదాం.... పోనీ....నీకిష్టం లేకపోతే.... నాన్నగార్ని.....యిక్కడికే.... తీసుకొద్దాం..." భయపడుతూ భయపడుతూ చెప్పదల్చుకున్నది చెప్పేసింది.
 
 చిన్మయి మాట్లాడలేదు.
 
 ఒకటి.... రెండు.... మూడు నిముషాలు చాలా బరువుగా గడిచాయి. చివరకు నిశ్శబ్దం వదిలింది.
 
 "ఇది జరగదు."
 
                           * * *
 
 రాజీవ్ ని హాస్పిటల్ నుంచి డిశ్చార్జి చేస్తున్నారు.
 
 కిరణ్మయి దగ్గరే వుండి సామానంతా సర్దింది. తండ్రి సూచనల ప్రకారం హాస్పిటల్ బిల్ పే చెయ్యటం వగైరాలన్నీ స్వయంగా చూసుకుంది.
 
 రాజీవ్ కళ్ళు చిన్మయికోసం ఆతృతగా జిజ్ఞాసగా వెదుకుతున్నాయి.
 
 "అమ్మేదమ్మా?" అనడిగాడు వుండబట్టలేక రెండు మూడుసార్లు.
 
 కిరణ్మయి ఏవేవో సాకులు చెప్పింది.
 
 చివరి నిముషందాకా చిన్మయి రాలేదు. అతనికర్ధమయింది.
 
 "ఆమెరాదమ్మా నన్ను యింట్లో దింపి వెళ్లిపోదువుగాని పదమ్మా" అన్నాడు నిరాశ చేసుకుని.
 
                   22
 
 తనూజ ఆ చిన్నయింట్లో ఒక్కతే బెడ్ మీద పడుకొని వుంది. ఏడ్చి ఏడ్చి వుండటంవల్ల కళ్ళు ఎర్రబడి వున్నాయి.
 
 నిద్ర రాదు.
 
 ఆకలి లేదు.
 
 జీవితంమీద ఏ కోణంనుంచీ ఆసక్తిలేదు.
 
 ఎవరో లోపలికి వచ్చిన అలికిడయింది. తలత్రిప్పి చూడలేదు.
 
 "తనూజా!"
 
 మదన్ గొంతు.
 
 ఆమె నెమ్మదిగా లేచి కూర్చుని "కూర్చో మదన్" అంది చాలా మర్యాదగా.
 
 అతను గోడవారనున్న కుర్చీని ఆమెదగ్గరగా లాక్కుని కూర్చున్నాడు.
 
 "తనూజా! నీతో మాట్లాడాలని వచ్చాను."
 
 "ఏమిటి మదన్?"
 
 "మన పెళ్ళిగురించి."
 
 "నిన్ను పెళ్ళి చేసుకుంటానని నేనెప్పుడైనా చెప్పానా మదన్?"
 
 "చెప్పలేదు. నాతో చాలా క్లోజ్ గా మూవ్ అయ్యావు."
 
 "క్లోజ్ గా అంటే సోషల్ గా మూవ్ అయాను. అంతకంటే శృతిమించి ప్రవర్తించానా? నీకేమైనా చనువిచ్చానా?"
 
 "ఇవ్వకపోతే.... నీ ప్రవర్తనను బట్టి ఆశలు పెంచుకోవటం తప్పుకాదు కదా?"
 
 తనూజ కొంచెం ఆలోచించి "తప్పుకాదు అలాంటి ఆశలు పెంచుకోవటానికి నా ప్రవర్తన కారణమైతే మనస్ఫూర్తిగా క్షమాపణ వేడుకొంటున్నాను."
 
 "పోనీ ఇప్పుడు ఫ్రెష్ గా అడుగుతున్నాను. నీ గతంగురించి నేను త్రవ్వడం లేదు. భవిష్యత్ లో త్రవ్వనుకూడా. ఇప్పుడు నీమీద ఏ బంధము, బాధ్యత లేకుండా చేసుకున్నావు. నీమీద నాకు మోజువుంది. మనిద్దరం కలసి వుండటానికి అభ్యంతరమేమిటి?"
 
 "నీమీద నాకెలాంటి మోజులేదు మదన్."
 
 అతనికి కోపం వచ్చింది. "కేవలం రాజీవ్ కు నీమీద ఏవగింపు కలగటానికి నన్ను పావులా వాడుకొన్నావు. అవునా?" అన్నాడు అరుస్తున్నట్లుగా.
 
 "అతనికి దూరం కావటం కోసం అతనిపట్ల కఠినంగా ప్రవర్తించైనా మాట యదార్ధమే అయివుండవచ్చుగానీ ...మరోసారి చెబుతున్నాను. నీలో ఆశలు రేపటం నా ఉద్దేశంకాదు. అలాంటి నీచురాల్ని కాను మదన్! మనమిద్దరం స్నేహితులుగా వుండటానికి ప్రయత్నిద్దాం. అంతకంటే నేను ముందుకు రాలేను."
 
 మదన్ ఆవేశంగా లేచి నిలబడ్డాడు. "ఈ ఆడవాళ్ళు నాలికను ఎటుత్రిప్పినా త్రిప్పగలరు" అంటూ విసురుగా బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
 
 "సారీ మదన్" అనుకుంటూ మళ్ళీ మంచంమీద వెనక్కివ్రాలి పడుకుంది.
 
 తానింక రాజీవ్ వున్న ఆఫీసులో పనిచెయ్యలేదు. ఎక్కడైనా సరే ఉద్యోగం చూసుకోవాలి.
 
 వీలయితే ఈ ఊరినుంచి వెళ్లిపోవాలి.
 
 సంవత్సరాల తరబడి నిర్లిప్తత, ఏకాకితనం, యాంత్రికత్వం, అంతలో మళ్ళీ చిన్న మలుపు, అలజడి, తిరిగి సమాధిలాంటి నిశ్శబ్దం.
 
 రోజులు గడిచిపోతున్నాయి.
 
                             * * *
 
 కిరణ్మయి బస్ స్టాప్ లో నిలబడింది.
 
 డాడీ ఏంచేస్తున్నాడో, ఆయన ఆరోగ్యమెలా వుందో?
 
 ఆమెకు ఐశ్వర్యంమీద, వైభోగాలమీద మోజులేదు. కాని తండ్రిని చూసినప్పటినుంచీ ఆయనమీద ప్రేమ పొర్లిపొంగుతోంది. ప్రశాంతంగా, హాయిగా గడపాల్సిన జీవితాలు.... ప్రక్కదారి పట్టినట్లు బరువుగా, దుఃఖభాజకంగా ఎందుకు గడవాలి? జీవితంలో సంపూర్ణత్వం...
 
 ఏదో అనుమానం తోచి మొహం ప్రక్కకు త్రిప్పి చూసింది. కొంచెం దూరంలో ఆగివున్న మారుతీకార్లో స్టీరింగ్ ముందు కూర్చుని కృష్ణ తనవైపు తదేకంగా చూస్తున్నాడు.

 
 "ayithe?"
 
 kiranmayi yem cheppala ani tadumukontondi.
 
 "naannagaaru okkare vunnaru. manam... manam... akkadiki.... velli podam.... ponee....neekishtam lekapothe.... naannagaarni.....yikkadike.... teesukoddam..." bhayapadutuu bhayapadutuu cheppadalchukunnadi cheppesindi.
 
 chinmayi matladaledu.
 
 okati.... rendu.... moodu nimushaalu chala baruvugaa gadichayi. chivaraku nissabdam vadilindi.
 
 "idhi jaragadu."
 
                           * * *
 
 rajiv ni haspital nunchi discharji chestunnaru.
 
 kiranmayi daggare vundi saamaanantaa sardindi. tandri suuchanala prakaaram haspital bill pee cheyyatam vagairaalannii swayamgaa chusukundi.
 
 rajiv kallu chinmayikosam aatrutagaa jignaasagaa vedukutunnaayi.
 
 "ammedamma?" anadigaadu vundabattaleka rendu moodusaarlu.
 
 kiranmayi evevo saakulu cheppindi.
 
 chivari nimushandaka chinmayi raledu. atanikardhamayindi.
 
 "ameradamma nannu yintlo dimpi vellipoduvugaani padamma" annadu niraasa chesukuni.
 
                   22
 
 tanuja aa chinnayintlo okkate bed meeda padukoni vundi. edchi edchi vundatamvalla kallu errabadi vunnayi.
 
 nidra raadu.
 
 aakali ledu.
 
 jeevitammeeda e konamnunchi aasaktiledu.
 
 evaro lopaliki vachina alikidayindi. talatrippi chudaledu.
 
 "tanuja!"
 
 madan gontu.
 
 aame nemmadigaa lechi kuurchuni "kurcho madan" andi chala maryaadagaa.
 
 atanu godavaranunna kurcheeni aamedaggaragaa laakkuni kuurchunnaadu.
 
 "tanuja! neetho matladalani vachanu."
 
 "emiti madan?"
 
 "mana pelligurinchi."
 
 "ninnu pelli chesukuntanani neneppudaina cheppana madan?"
 
 "cheppaledu. naatho chala close gaa moov ayyavu."
 
 "close gaa ante soshal gaa moov ayaanu. antakante srutiminchi pravartinchaanaa? neekemainaa chanuvichana?"
 
 "ivvakapothe.... nee pravartananu batti aasalu penchukovatam tappukaadu kada?"
 
 tanuja konchem aalochinchi "tappukaadu alanti aasalu penchukoovataaniki naa pravartana kaaranamaite manasphoorthigaa kshamaapana vedukontunnanu."
 
 "ponee ippudu fresh gaa adugutunnanu. nee gatangurinchi nenu travvadam ledu. bhavishyat loo travvanukuda. ippudu neemeeda e bandhamu, baadhyata lekunda chesukunnavu. neemeeda naaku mojuvundi. maniddaram kalasi vundataaniki abhyantaramemiti?"
 
 "neemeeda nakelanti mojuledu madan."
 
 ataniki kopam vachindi. "kevalam rajiv ku neemeeda evagimpu kalagataaniki nannu pavula vaadukonnaavu. avuna?" annadu arustunnatlugaa.
 
 "ataniki dooram kaavatam kosam atanipatla kathinamgaa pravartinchainaa maata yadardhame ayivundavachhugaanii ...marosari chebutunnaanu. neelo aasalu repatam naa uddesankaadu. alanti neechuraalni kaanu madan! manamiddaram snehitulugaa vundataaniki prayatniddaam. antakante nenu munduku raalenu."
 
 madan aavesamgaa lechi nilabaddadu. "ee aadavaallu naalikanu etutrippina trippagalaru" antuu visurugaa bayataku vellipoyaadu.
 
 "saarii madan" anukuntu mallee manchammeeda venakkivraali padukundi.
 
 taaninka rajiv vunna aafiisulo panicheyyaledu. ekkadaina sare udyogam chusukovali.
 
 veelayithe ee oorinunchi vellipovali.
 
 samvatsaraala tarabadi nirliptata, ekakitanam, yaantrikatvam, antalo mallee chinna malupu, alajadi, tirigi samadhilanti nissabdam.
 
 rojulu gadichipotunnayi.
 
                             * * *
 
 kiranmayi bus stap loo nilabadindi.
 
 daady enchestunnado, aayana arogyamela vundo?
 
 aameku aishwaryammeeda, vaibhogaalameeda mojuledu. kaani tandrini chusinappatinunchi aayanameeda prema porlipongutondi. prasaantamgaa, haayigaa gadapalsina jeevitaalu.... prakkadaari pattinatlu baruvugaa, dukkabhajakamga enduku gadavali? jeevitamlo sampoornatvam...
 
 edho anumanam thochi moham prakkaku trippi chusindi. konchem dooramlo aagivunna maarutiikaarlo steering mundu kuurchuni krishna tanavaipu tadekamgaa chustunnadu.