
ఇంకా పుస్తక రూపంలోకెక్కని కలేకూరి ప్రసాద్ కవిత్వం... వొక్కసారి తడిమితే... ఆధిపత్య భావజాలాలు, వివక్షల కుంపట్లలో మోసాలతో కాలిపోయే సంబంధాలు, రాజకీయ మోసాలు, తాత్త్వికపు నంగిమాటలు, ప్రేమల్తో, స్నేహాలతో, అపనిందలతో కొనసాగే అమానవీయ మారణకాండనంతా passionate dictionతో కవిత్వంగా మార్చాడనిపిస్తుంది.In fertile earth, heavy and full of snails,I want to dig myself a hollow grave,And leisurely, stretch out my 		             Mortal coilAnd sleep, a shark forgotten in the 		             waves- Baudelaire (In Joyful Death)  కవిది ఎప్పటికయినా శాశ్వత ప్రతిపక్షమే. లోకంతోనే కాదు, తనతో తను కూడా. అన్ని రకాల అసమానతలకి ఎదురుపడి... తలకొమ్ముతో ఢీకొట్టే కలేకూరి ప్రసాద్ వంటి అచ్చమయిన కవి మరణించినా... బతికి వుండడమే. ఆ మాటకొస్తే నిజమయిన కవికి బతికి వుండడం కూడా రోజూ మరణాన్ని రుచి చూడడమే. ప్రసాద్ తను బతికిన కవిత్వ క్షణాలలో మొండిగా మృత్యువును వెక్కిరిస్తూ జీవించగలిగాడు. మృత్యువును minimize చేసాడు.కుస్తీ పట్టాడు ఆధిపత్యాలతో. రక్తం కారితే ఆ రక్తాన్ని మట్టిగా పూసుకొని... మైదాన్లో ఆత్మాభిమాన స్వరమై తెగబడ్డాడు. ఆలస్యం అయితే అయ్యింది గాని ఇంకా గాఢాంధకారం అలుముకోలేదు. మేలుకోవాలి, ఇంకా ఇంకా బలంగా రాయాలి. ఉద్విగ్న చింతనతో రాయాలి, తక్కువ నిద్రపోయి... మెలకువను నటించకుండా... రాయాలి. మేలుకొని వున్న ప్రతీ క్షణాన్ని కొలిమిని చేస్తూ... తనను తాను సమ్మెటతో కొట్టుకుంటూ రాస్తూపోవాలి. రాయటమంటే జీవించడమే. రాయడమంటే బయట నుంచి లోపలికి సొరిక చేసుకుంటూ పోయిన భారతీయ సమాజంలోని అనేక అసత్యాల ఆధిపత్యాల అత్యాచారాలను నిప్పు తీగల్లాగా పాకుతూ చీల్చుకుంటూ పోవడమే. ఇదే, కాలం కవికి అప్పజెప్పే పని. రాయడమే తన ఉద్యమం. అదే పనిని ఆటంకం లేకుండా కొనసాగించిన కవి కలేకూరి ప్రసాద్. ఇటువంటి కవులను కనడానికి కాలం మోహపడుతుంది, ఇష్టపూర్వకంగా పురిటినొప్పుల్ని ఆస్వాదిస్తుంది. గొప్ప ప్రేమికుడినీ, గొప్ప కవినీ కంటుంది. కలేకూరి ప్రసాద్ని కన్నట్టు. అయితే యువక (కలేకూరి ప్రసాద్) కవిగా తను మోసిన శిలువ ఉన్నతమైనదీ బహుముఖీనమైనదీ కూడ. అతని కవిత్వంలోని వస్తురూపచలనాలు... సారస్వతపరులకూ, పామర పండితులకూ విభ్రమాలు కలిగించగలిగాయి. యువకను తాకడానికి అతని కవితల లోతుల్లోకి వెళ్ళి జారుకుంటూ పోతుంటే నాకు స్ఫుటించిన విషయం చెప్పుకోవాలనిపించింది... He is more than a poet, more than a political philosophical activist, dalit revolutionist... He is an intense lover, who articulates through his love. అందుకే కవిగా ప్రేమికుడిగా ప్రసాద్ ఖయాస్ని (chaos) తన రంగస్థలంగా ఎంచుకున్నాడు, విప్లవానికి ప్రత్యామ్నాయంగా.ప్రసాద్ ప్రధానంగా గ్రామఛాయలను కోల్పోకుండా పెనుగులాడే వొక మెట్రో కవి. నగర కవి. కాని అతని అడుగు జాడలు... గ్రామంలో వదిలివేసి వుంటాయి. ఇటువంటి కవికి కాళ్ళు కనబడుతున్నా నగరంలో వాటికి జాడలు విడిచే శక్తి వుండక... తన ఊళ్ళోకి recede అవుతాడు. అక్కడ్నుంచే చిక్కుల్ని ప్రమాదాల్ని ఎదుర్కోవడం ప్రారంభమవుతుంది. అదే జరిగింది యువక జీవితంలో. ప్రేమ తన రక్త ప్రసరణమయ్యింది. ప్రేమ తన జీవనాలుక అయ్యింది. విప్లవమయ్యింది, ప్రేమ తన నిరసనయ్యింది, సకల అసమానతల మీద ఎక్కుపెట్టిన nuclear weapon అయ్యింది. అది చంపడానికో చావడానికో గొంతెత్తుతుంది. ఇక్కడే ఈ ప్రేమికుడ్ని తన కవిత్వంలోంచి చూడటం మొదలుపెడితే మన అస్తిత్వాలను లోంచి dustbinsబయటికి తీసి recycle చేయవల్సిన అవసరం తెలిసి వస్తుంది.కవిగా... మథనపడ్డాడు. కారంచేడు, చుండూరు, వేంపెంటలో జరిగిన దళితుల మారణకాండపై... తనను తాను యుద్ధపరుచుకున్నాడు... పాటనెత్తు కున్నాడు, పదాన్నెత్తుకుని ఊరూరా తిరిగాడు. కవిత్వం తన జెండా అయ్యింది. తన ఒక్కడి జీవితంలో వేలమంది జీవితాలను జీవించాడు. అసలైన కవిత్వ మూలాలను తన సంచార జీవితం ద్వారా, ఏ సంకెళ్ళూ మోయని దృష్టితో, ఎరుకపరిచేవాడు. కవిగా సర్వనామం తను. ప్రేమించడంలో తనను తాను విస్తృతం చేసుకున్నాడు. చాలా boundaries ని చెరిపేసాడు. తనను తాను విముక్తపరుచుకుంటూ మనుషుల చుట్టూ వారి పాటల మాటల చుట్టూతా తిరిగాడు. విగ్రహాంతకుడయ్యాడు. ఎవ్వరినీ... నొప్పించకుండా తన పాట మాటలతో... అగ్నిధారలను వర్షించగలిగిన నేర్పు తనది. మనుషుల మీద హద్దులులేని అభిమానం, అల్లుకుపోయే ప్రేమ వల్ల నిందలనూ మోశాడు. నిజాలనూ మోశాడు.కలేకూరి కవిత్వంలో రాగం తీస్తూ పోయే భూకంపం వినబడుతుంది. తన రాగాలాపనకు కవి ఎంచుకున్న స్థలం పిడికెడు ఆత్మగౌరవం. తన కవిత్వ ప్రయాణంలో... ఒక కవితలోకి సేదతీరి మొత్తం తన జీవసారాన్నంతా, భారాన్నంతా, ఆరోపణనంతా, విషాద కోప తీవ్రతనంతా ‘అంటరాని ప్రేమ’ అన్న కవితలోకి తెరకెక్కించాడు. ఈ కవితలోని ప్రతీ వాక్యం వొక గాఢాంధకార అణచివేత చరిత్రకు తలుపులు తెరుస్తుంది. ప్రతీ వాక్యంలో కొన్ని వందల సంవత్సరాలుగా భారత దేశంలో కొనసాగుతున్న దుర్మార్గాన్ని, ప్రేమలోని వంచనను, ఆధిపత్యపు వెన్నుపోటునీ, మోసపు ప్రేమల్నీ, ప్రేమలోని అమానవీయ చిక్కుముడులనీ విప్పే సాహసం చేస్తాడు. నిన్నటి నుంచి నేటి వరకూ ప్రేమ పేరుతో కొనసాగుతున్న.. మరీ ముఖ్యంగా దళితుల మీద విధించిన ప్రేమపూర్వక వధ్యశిలను ఎరుక పరుస్తాడు. యువక రాసిన ఈ కవితను content mirror గా పెట్టుకొని... ప్రేమ మీద, ప్రేమారోపణలతో, ప్రేమ పేరుతో... కింది వర్గాల ప్రజల మీద, కొనసాగుతున్న వెలిప్రేమల genocide అంతా సెల్యులాయిడ్గా కనిపిస్తుంది. అదీ... ఈ కవిత గొప్పదనం. ఈ కవిత కలేకూరి ప్రసాద్ సామాజిక, రాజకీయ ఆగ్రహానికి, అంతరంగ శోక కదనానికి మేనిఫెస్టో లాంటి కవిత. అందుకే ఆ కవితను మళ్ళీ... మళ్ళీ... వొకసారి revisit చెయ్యాలని తోచింది.గాయాలు సలుపుతున్నా/ గుండెల మీద నీ పాద ముద్రల్నే కదా మోశాను/చావు ముంచుకొస్తున్నా/ నీతో బతుకునే కదా కోరుకున్నాను/ప్రేమకోసమే బతకలేకపోయినా/ కనీసం ప్రేమ కోసమే చద్దామనుకొన్నాను/ప్రియా/ పొద్దుటన్నంలో పెరుగేసి/ నువ్వు పెట్టిన సందేళ బువ్వ సాక్షిగా/నా చావుకి కారణమేంటో నిజం చెప్పవా/ ప్రియా... ... ...అంటూ ప్రేమ పేరుతో కొనసాగే అమానవీయ హత్యలను ఒక్కొక్క జ్ఞాపకంగా తడుముతూ... కొన్ని వందల వేల సంఘటనలను వెనక్కి ముందుకి పిలుస్తుంటాడు. అందుకే వొక కవి అనేక కవితలు రాసినా... ఎక్కడ్నో అక్కడ... అతని పూర్తి existential central chord ని మీటగల వొక్క కవిత... అతడ్ని ప్రపంచానికి ఎరుక పరుస్తుంది. కలేకూరి ప్రసాద్ ప్రేమికుడిగా... ప్రేమ మీద జరుగుతూన్న హింసాకాండనూ, necrology ని పూర్తిగా కళ్ళముందుంచు తున్నాడు. ఇప్పటికీ దేశవ్యాప్తంగా ప్రేమించారనే నెపంతో కాలిపోతున్న ఎంతోమంది అమాయక ప్రేమికుల కాలిజాడలను చూపుతుందీ కవిత. ఈ కవితలోనే వున్న చివరి వాక్యాలు పూర్తిగా కవినీ/ అతని సమూహాలను, DNA ఆవిష్కరించిన వాక్యాలు...landing లో ‘‘ప్రియా/ ఈ మంటలు నన్ను అలుముకుంటుంటే/ నువ్వు నన్ను వాటేసుకున్నట్టేవుంది’’ఇంకా పుస్తక రూపంలోకెక్కని ప్రసాద్ కవిత్వం... వొక్కసారి తడిమితే... ఆధిపత్య భావజాలాలు, వివక్షల కుంపట్లలో మోసాలతో కాలిపోయే సంబంధాలు, రాజకీయ మోసాలు, తాత్త్వికపు నంగిమాటలు, ప్రేమల్తో, స్నేహాలతో, అపనిందలతో కొనసాగే అమానవీయ మారణకాండనంతా passionate diction తో కవిత్వంగా మార్చాడనిపిస్తుంది.స్వభావరీత్యా ప్రేమసిద్ధుడవ్వడం వల్లా, సంచార స్నేహ గుణం వల్ల తన కవిత్వానికి అలుముకుపోయే లక్షణం వచ్చిందేమో. తన కవిత్వంలో neutral గా ఉండే రంగూరుచీ వాసనను కోల్పోతున్న ప్రపంచాన్ని తన బలమైన imagery ద్వారా యువక సరిహద్దులు దాటించాడు. మన చుట్టూ పరుచుకొని వున్న అబద్ధాల చుట్టూతా పైనా కిందా వున్న dramatic ambiguity ని తొలగించే ప్రయత్నం చేసాడు. వాస్తవానికి నిజమైన కవులు తాము కవిత్వం ద్వారా చేయాలనుకునే ఆచరణ ఇదేననిపిస్తుంది. యువక రాసిన పదాల సమూహం నేరుగా పాఠకులతో మాట్లాడుతుంది. మన లోపల తెలియకుండా దాక్కున్న అసమానతల సమూహాలతో మాట్లాడుతుంది. మనం ఎరుగని మనతో వాదులాటకు దిగుతుంది. ఇదే గదా... ఏ కవిత్వమయినా చేయాల్సిన పని. మనతో మనం కోల్పోయిన దగ్గరితనాన్ని కవి తను ఎన్నుకున్న సింబల్స్ ద్వారా, భాష ద్వారా తిరిగి తీసుకువస్తాడు. Passionate intimacy కి దారి సుగమం చేస్తాడు. పిడికెడు ఆత్మగౌరవం కోసం, పల్లె పల్లెనా దళిత కోయిలా, యిప్పుడింక నువ్వు నాకు స్వంతం (పాబ్లొ నెరూడ అనువాద కవిత) లాంటి కవితల్లో... ఇంకా అనేక వచన రచనల్లో మనం కోల్పోతున్న స్వీయ స్పర్శను దగ్గర చేస్తాడు.కలేకూరి ప్రసాద్ భాష... కటుత్వం లేని జీవత్వం గల తెలుగు. అతని రచనలు, కవిత్వం, వ్యాసాలూ, అనువాద రచనలూ పాఠకులను ఆకర్షించి చదివించడానికి ఇదే ప్రధానమయిన గుణం. కలేకూరి గొప్ప స్వాప్నికుడూ ప్రేమికుడూ అవ్వడం వల్ల అతని రచనలకు ఆ వ్యక్తిత్వం వచ్చిందనిపిస్తుంది. వొక బలమైన కవి సాహసి అయితే... అతని భాష కూడా సాహసిక లక్షణాలతో నిండి వుంటుంది. తను సాగించాల్సిన రచనా వ్యాసంగం కొనసాగించకపోవటం దీర్ఘ విషాదం. తను చనిపోయి ఐదేళ్ళు దాటినా తన కవిత్వంతో ఎంతో చేరువవుతూనే వున్నాడు.అతని అభివ్యక్తికి precision ఎక్కువ. అతడి భాష కోపాన్ని ఎక్కువగా emote  చేసే సాంద్ర భాష. మెత్తటి కత్తిలాంటి భాష. తన లోపలా బయటా వున్న లోకాన్ని ఎక్కువగా ప్రేమించడం వల్ల జీవితాన్ని చేజార్చుకుని లోకానికి... చాలా... వెలుగుని పొదిగి వెళ్ళాడు కలేకూరి ప్రసాద్. మళ్ళీ వొస్తాడేమో. పాడుకునే పాటల గుంపులోకి మాట్లాడుకునే పాటలాగ...Once and for allit's Orpheus when there's singing.He comes and goes.సిద్ధార్థ73306 21563

inka pustaka roopamlokekkani kalekuri prasad kavitvam... vokkasari tadimithe... aadhipatya bhaavajaalaalu, vivakshala kumpatlalo mosalatho kalipoye sambandhaalu, rajakeeya mosalu, taattvikapu nangimaatalu, premaltho, snehaalato, apanindalato konasage amanaveeya maaranakaandanantaa passionate dictionthoo kavitvamgaa maarchaadanipistundi.In fertile earth, heavy and full of snails,I want to dig myself a hollow grave,And leisurely, stretch out my 		             Mortal coilAnd sleep, a shark forgotten in the 		             waves- Baudelaire (In Joyful Death)  kavidi eppatikayina saashwata pratipakshame. lokanthone kaadu, tanatho tanu kuudaa. anni rakala asamaanatalaki edurupadi... talakommutho dheekotte kalekuri prasad vanti achchamayina kavi maraninchinaa... batiki vundadame. aa matakoste nijamayina kaviki batiki vundadam kuudaa roojoo maranaanni ruchi chudadame. prasad tanu batikina kavitva kshanaalalo mondigaa mrutyuvunu vekkiristuu jeevinchagaligaadu. mrutyuvunu minimize chesadu.kusti pattaadu aadhipatyaalato. raktam kaarithe aa raktaanni mattigaa poosukoni... maidaanlo aatmaabhimaana swaramai tegabaddaadu. aalasyam ayithe ayyindi gaani inka gaadaandhakaaram alumukoledu. melukovali, inka inka balangaa rayali. udvigna chintanatho rayali, takkuva nidrapoyi... melakuvanu natinchakunda... rayali. melukoni vunna pratee kshanaanni kolimini chestu... tananu taanu sammetatho kottukuntu rastupovali. rayatamante jeevinchadame. rayadamante bayata nunchi lopaliki sorika chesukuntu poyina bhaarateeya samaajamlooni aneka asatyaala aadhipatyaala atyaachaaraalanu nippu teegallaagaa paakutuu cheelchukuntu povadame. ide, kaalam kaviki appajeppe pani. rayadame tana udyamam. adhe panini aatankam lekunda konasaaginchina kavi kalekuri prasad. ituvanti kavulanu kanadaaniki kaalam mohapadutundi, ishtapuurvakamgaa puritinoppulni aasvaadistundi. goppa premikudinii, goppa kavinee kantundi. kalekuri prasaadni kannattu. ayithe yuvaka (kalekuri prasad) kaviga tanu mosina siluva unnatamainadii bahumukheenamainadii kuuda. athani kavitvamloni vasturuupachalanaalu... saarasvataparulakuu, pamara panditulakuu vibhramaalu kaliginchagaligaayi. yuvakanu taakadaaniki athani kavitala lotulloki velli jaarukuntuu pothunte naaku sphutinchina vishayam cheppukovalanipinchinchi... He is more than a poet, more than a political philosophical activist, dalit revolutionist... He is an intense lover, who articulates through his love. anduke kaviga premikudigaa prasad khayasni (chaos) tana rangasthalamgaa enchukunnadu, viplavaaniki pratyaamnaayamgaa.prasad pradhaanamgaa graamachaayalanu kolpokunda penugulade voka metro kavi. nagara kavi. kaani athani adugu jaadalu... graamamlo vadilivesi vuntaayi. ituvanti kaviki kaallu kanabadutunna nagaramlo vaatiki jaadalu vidiche sakti vundaka... tana oolloki recede avutaadu. akkadnunche chikkulni pramaadaalni edurkovadam praarambhamavutundi. adhe jarigindi yuvaka jeevitamlo. prema tana rakta prasaranamayyindi. prema tana jeevanaaluka ayyindi. viplavamayyindi, prema tana nirasanayyindi, sakala asamaanatala meeda ekkupettina nuclear weapon ayyindi. adhi champadaniko chavadaniko gontettutundi. ikkade ee premikudni tana kavitvamlonchi chudatam modalupedithe mana astitvaalanu lonchi dustbinsbayatiki teesi recycle cheyavalsina avasaram telisi vastundi.kaviga... mathanapaddaadu. kaaranchedu, chunduru, vempentalo jarigina dalitula maaranakaandapai... tananu taanu yuddhaparuchukunnadu... paatanettu kunnadu, padaannettukuni ooruraa tirigaadu. kavitvam tana jenda ayyindi. tana okkadi jeevitamlo velamandi jeevitaalanu jeevinchaadu. asalaina kavitva muulaalanu tana sanchaara jeevitam dwara, e sankelluu moyani drushtitho, erukaparichevaadu. kaviga sarvanamam tanu. preminchadamlo tananu taanu vistrutam chesukunnadu. chala boundaries ni cheripesadu. tananu taanu vimuktaparuchukuntu manushula chuttu vaari paatala maatala chuttuta tirigaadu. vigrahantakudayyaadu. evvarini... noppinchakundaa tana paata maatalatho... agnidhaaralanu varshinchagaligina nerpu tanadi. manushula meeda haddululeni abhimanam, allukupoye prema valla nindalanuu moshadu. nijaalanuu moshadu.kalekuri kavitvamlo raagam teestuu poye bhookampam vinabadutundi. tana raagaalaapanaku kavi enchukunna sthalam pidikedu aatmagouravam. tana kavitva prayaanamlo... oka kavitaloki sedatiri mottam tana jeevasaaraannantaa, bharannanta, aaropanananta, vishaada kopa teevratanantaa ‘antaraani prema’ anna kavitaloki terakekkinchaadu. ee kavitaloni pratee vaakyam voka gaadaandhakaara anachiveta charitraku talupulu terustundi. pratee vaakyamlo konni vandala samvatsaraalugaa bhaarata desamlo konasaagutunna durmaargaanni, premaloni vanchananu, aadhipatyapu vennupotunii, mosapu premalni, premaloni amanaveeya chikkumudulanii vippe saahasam chestaadu. ninnati nunchi neti varakuu prema paerutho konasaagutunna.. mari mukhyamgaa dalitula meeda vidhinchina premapurvaka vadhyasilanu eruka parustaadu. yuvaka raasina ee kavitanu content mirror gaa pettukoni... prema meeda, premaropanalato, prema paerutho... kindi vargala prajala meeda, konasaagutunna velipremala genocide antaa selulaidga kanipistundi. adhee... ee kavita goppadanam. ee kavita kalekuri prasad saamaajika, rajakeeya aagrahaaniki, antaranga shoka kadanaaniki manifesto lanti kavita. anduke aa kavitanu mallee... mallee... vokasari revisit cheyyaalani thochindi.gaayalu saluputunna/ gundela meeda nee paada mudralne kada moshanu/chaavu munchukostunna/ neetho batukune kada korukunnanu/premakosame batakalekapoyina/ kaneesam prema kosame chaddaamanukonnaanu/pria/ poddutannamlo perugesi/ nuvvu pettina sandela buvva saakshigaa/naa chaavuki kaaranamento nijam cheppava/ pria... ... ...antuu prema paerutho konasage amanaveeya hatyalanu okkokka ghnaapakamgaa tadumutuu... konni vandala vela sanghatanalanu venakki munduki pilustuntaadu. anduke voka kavi aneka kavitalu rasina... ekkadno akkada... athani puurti existential central chord ni meetagala vokka kavita... atadni prapanchaaniki eruka parustundi. kalekuri prasad premikudigaa... prema meeda jarugutunna himsaakaandanuu, necrology ni puurtigaa kallamundunchu tunnadu. ippatikee desavyaaptamgaa preminchaarane nepamtho kaalipotunna entomandi amayaka premikula kaalijaadalanu chuuputundii kavita. ee kavitalone vunna chivari vaakyaalu puurtigaa kavinee/ athani samuuhaalanu, DNA aavishkarinchina vaakyaalu...landing loo ‘‘pria/ ee mantalu nannu alumukuntunte/ nuvvu nannu vaatesukunnattevunda’’inka pustaka roopamlokekkani prasad kavitvam... vokkasari tadimithe... aadhipatya bhaavajaalaalu, vivakshala kumpatlalo mosalatho kalipoye sambandhaalu, rajakeeya mosalu, taattvikapu nangimaatalu, premaltho, snehaalato, apanindalato konasage amanaveeya maaranakaandanantaa passionate diction thoo kavitvamgaa maarchaadanipistundi.swabhaavareetyaa premasiddhudavvadam valla, sanchaara sneha gunam valla tana kavitvaaniki alumukupoye lakshanam vachindemo. tana kavitvamlo neutral gaa unde rangooruchee vaasananu kolpotunna prapanchaanni tana balamaina imagery dwara yuvaka sarihaddulu daatinchaadu. mana chuttu paruchukoni vunna abaddhaala chuttuta paina kinda vunna dramatic ambiguity ni tolaginche prayatnam chesadu. vaastavaaniki nijamaina kavulu taamu kavitvam dwara cheyalanukune aacharana idenanipistundi. yuvaka raasina padaala samuuham nerugaa paathakulatho maatlaadutundi. mana lopala teliyakunda daakkunna asamaanatala samuuhaalatoe maatlaadutundi. manam erugani manatho vaadulaataku digutundi. ide gadaa... e kavitvamayina cheyalsina pani. manatho manam kolpoina daggaritanaanni kavi tanu ennukunna simbals dwara, bhasha dwara tirigi teesukuvastaadu. Passionate intimacy ki daari sugamam chestaadu. pidikedu aatmagouravam kosam, palle pallena dalita koila, yippudinka nuvvu naaku swantam (pablo neruda anuvaada kavita) lanti kavitallo... inka aneka vachana rachanallo manam kolpotunna sweeya sparsanu daggara chestaadu.kalekuri prasad bhasha... katutvam laeni jeevatvam gala telugu. athani rachanalu, kavitvam, vyaasaaluu, anuvaada rachanaluu paatakulanu aakarshinchi chadivinchadaaniki ide pradhaanamayina gunam. kalekuri goppa swaapnikuduu premikuduu avvadam valla athani rachanalaku aa vyaktitvam vachindanipistundi. voka balamaina kavi saahasi ayithe... athani bhasha kuudaa saahasika lakshanaalato nindi vuntundi. tanu saaginchaalsina rachana vyaasangam konasaginchakapovatam deergha vishaadam. tanu chanipoyi aidellu datina tana kavitvamtho entho cheruvavutune vunnadu.athani abhivyaktiki precision ekkuva. atadi bhasha kopanni ekkuvagaa emote  chese sandra bhasha. mettati kattilanti bhasha. tana lopala bayata vunna lokanni ekkuvagaa preminchadam valla jeevitaanni chejaarchukuni lokaniki... chala... veluguni podigi vellaadu kalekuri prasad. mallee vostademo. paadukune paatala gumpuloki matladukune paatalaaga...Once and for allit's Orpheus when there's singing.He comes and goes.siddhaartha73306 21563