 తర్వాత ఏమనుకుందో గానీ, తలుపుకి అడ్డం తొలగి "రండి" అంది.
 లోపలికి వెళ్ళాడు జస్వంతరావు.
 చాలా చిన్న ఇల్లు అది.
 నిన్నటిదాకా లేని సామాన్లు కొన్నిటిని కొత్తగా కొనిపెట్టినట్లు చూసీ చూడగానే అర్ధమైపోతుంది - కొత్తవాళ్ళకి కూడా!
 గదిలో ఓ మూలగా ఒక చిన్న ఫ్రిజ్..........
 టేబుల్ మీద కొత్త సూట్ కేసులు.
 చాలా ఫ్యాషనబుల్ గా ఉన్న ఓ ఖరీదయిన ప్లాస్కు.
 ఆ ఇంట్లోని మిగతా పాతవస్తువులతో వీటికి బొత్తిగా పొంతన కుదరడం లేదు!
 మంచం మీద మగతగా పడుకుని ఉంది వసుధ.
 నెమ్మదిగా ఆమెని సమీపించి, ఆమెకి అడుగుదూరంలో ఆగి పోయాడు జస్వంతరావు.
 "వసుధా!" అన్నాడు గొంతు పెగల్చుకుని.
 కళ్ళు మూసుకుని పడుకునే ఉంది వసుధ. అతని పిలుపు వినగానే విశాలమైన ఆమె కనురెప్పల కింద కనుగుడ్లు అటూ ఇటూ ఒక్కసారిగా చలించినట్లు తెలుస్తోంది.
 వసుధా!" అన్నాడు గొంతు పెగల్చుకుని.
 వసుధ కనురెప్పలు రెపరెపలాడాయి. కళ్ళు సగం తెరచుకుని మళ్ళీ అంతలోనే మూతలు పడిపోయాయి. విరక్తితో కూడిన చిరునవ్వు ఆమె పెదిమల మీద ఓ క్షణం సేపు నీరసంగా మెరిసింది. నెమ్మదిగా అటువైపుకి ఒత్తిగిలి పడుకుంది వసుధ.
 విలవిల్లాడిపోయింది జస్వంతరావు ప్రాణం!
 వసుధ నుంచి ఈ తిరస్కారం తను ఉహిస్తూ ఉన్నదే! ఆ తిరస్కారానికి జంకే, వెంటనే రాలేకపోయాడు తను ఇక్కడికి!
 చివరి ప్రయత్నంగా , ఇంకొక్కసారి పిలిచాడు జస్వంతరావు. తన గుండెలోని అర్ధ్రతని అంతా గొంతులో పలికిస్తూ.
 "వసుధా! వసుధా!"
 ఉహూ!
 వసుధ ఇటు తిరగలేదు.
 అంటే?
 తనని వెళ్ళిపోమ్మనగానే అర్ధం! జస్వంతరావు అన్నాడు.
 "నేను ఆరోజు అలా ప్రవర్తించినందుకు బదులుగా నువ్వు ఈ రోజున ఇలా ప్రవర్తించడానికి నీకు పూర్తిగా హక్కు వుంది వసుధా! నిన్ను ఈ విషయంలో తప్పు పట్టను. అయితే వెళ్ళి పోయేముందు ఒక్క విషయం చెప్పి వెళ్ళవచ్చా వసుధా! వసుధా! నువ్వే నా పంచప్రాణాలూనూ! మీనాక్షి నాకు ఆరో ప్రాణం! నామాట నమ్ముతావా వసుధా! నమ్ముతే చాలు - నాకు ఇంక ఈ ప్రపంచంలో ఇంకేం అక్కర్లేదు."
 అతని మాటలు వింటూ, నిశబ్దంగా ఉండిపోయింది వసుధ.
 కొద్దిసేపు వెయిట్ చేసి, తర్వాత వెనక్కి తిరిగాడు జస్వంతరావు.
 అతను తలుపు దగ్గరికి చేరేసరికి -
 వెనక నుంచి వినబడింది వసుధ గొంతు.
 "సుబ్బారావు!"
 చివుక్కున వెనక్కి తిరిగాడు జస్వంతరావు.
 వసుధ మంచం మీద నుంచి లేచి, కళ్ళార్పకుండా సుబ్బారావు -ఉరఫ్ - జస్వంతరావు వైపే చూస్తోంది. ఆమె కళ్ళలో చెప్పలేనంత ఆశ్చర్యం!
 "వసుధా!" అన్నాడు సుబ్బారావు తడుముకుంటున్నట్లు.
 "సుబ్బారావు! సుబ్బారావు! నువ్వు నిజంగా నువ్వేనా?"
 "అనుమానం ఎందుకు వసుధా!"
 ఒక్కసారి తల విదిలించింది వసుధ. తర్వాత తనని తాను గిల్లి చూసుకుంది.
 "అయితే ఇది కలకాదన్నమాట!" అంది సంభ్రమంగా.
 ఆమె వైపే చూస్తూ వుండిపోయాడు జస్వంతరావు.
 తనలో తనే మాట్లాడుకుంటున్నట్లు అంది వసుధ.
 "నాకు వున్నట్లుండి మెలకువ వచ్చేస్తుందేమో! అని ఎంత భయపడిపోయానో తెలుసా? ఇలా ఇదివరకు ఎన్నిసార్లు జరగలేదు! నువ్వు వచ్చినట్లు, నాతొ మాట్లాడినట్లు, నాకు ఏవేవో సంజాయిషీలు చెప్పినట్లు, క్షమార్పణ కోరినట్లు, నేను నా తరపున నా అపాలజీ చెప్పినట్లు- ఎన్ని రోజులు, ఎన్ని రకాలుగా, ఎన్నెన్ని సీక్వెన్సులలో నాకు ఇలాంటి కలలు రాలేదూ? అయితే, ప్రతిసారి అంతలోనే మెలకువ వచ్చేసి అదంతా ఉత్తదే అని తేలిపోయేది! కలలు ఎంత నాచురల్ గా వుండేవో తెలుసా? నా మనసే నాతొ నాటకాలు ఆడేదన్నమాట! నువ్వు రావడం - నాతో మాట్లాడడం అదంతా కల అని తేలిపోయాక - అబ్బ....ఆ డిసప్పాయింట్ మెంట్ భరించడం .......ఎంత కష్టమో! సుబ్బారావు నువ్వు నిజంగానే నువ్వేనా? నిన్ను తాకి చూడనా?"
 మాట్లాడకుండా నిలబడి ఉన్నాడు సుబ్బారావు.
 అతనికి దగ్గరగా వచ్చింది వసుధ. సంకోచంగా అతన్ని, ఒక్కసారి తాకి చూసింది. మరుక్షణంలో అతన్ని గాడంగా చుట్టేసుకుంది. .....మళ్ళీ అతను వెళ్ళిపోతాడెమో అని భయపడుతున్నట్లుగా.
 ఆమెని అభిమానంగా దగ్గరికి పోదువుకున్నాడు జస్వంతరావు.
 అక్కడే వున్న నర్సు వాళ్ళకి తన ఉనికిని గుర్తు చేస్తున్నట్లు పొడి దగ్గు దగ్గి, "మేడమ్! కొన్ని మేడిసిన్స్ అర్జెంటుగా కొనుక్కురావాలి! నేనే ఓ గంటలో మళ్ళీ వస్తాను........ఈ లోగా మీరు ఆ టాబ్లెట్లు మర్చిపోకుండా వేసుకోండి" అంది.
 నర్సు గొంతు వినగానే చటుక్కున ఒక అడుగు వెనక్కి జరిగింది వసుధ. నర్సు వెళ్ళాక, వసుదని మళ్ళీ దగ్గరికి తీసుకున్నాడు జస్వంతరావు.
 వసుధ చెప్పింది.
 "నాకోసం నర్సుని పెట్టి వెళ్ళింది మీనాక్షి. పిచ్చిపిల్ల! దానికి నేనంటే ఎంత అభిమానమో! మొన్నటిదాకా నాకు తనే నర్సు........తనే డాక్టరు.......తనే నాకు తల్లి కూడా!
 ఇంటిపనీ , వంటపని, బయటపని అన్నీ తనే చూసుకునేది. ఎందుకంటె నువ్వు వెళ్ళిపోయాక నేను దాదాపు కోమాలోకి వెళ్ళిపోయిన దానిలాగే బతుకు ఈడ్చుకోస్తున్నాను కదా! బతికి ఉన్న శవంలా మంచం మీద పడి ఉండేదాన్ని అన్న మాట!
 సుబ్బారావ్! నిజంగా చెప్పాలంటే నువ్వు వెళ్ళిపోయాక నేను ఎంతటి షాక్ లోకి వెళ్ళిపోయానంటే , ఇల్లు ఎలా విదిలి పెట్టి వచ్చేశానో తెలీదు. మీనాక్షిని ఎలా కన్నానో తెలీదు. దాన్ని ఎలా పెంచానో తెలీదు. కొంతకాలం తర్వాత మా రోల్సు రివర్సు అయి మీనానే నాకు తల్లిగా, నేను దాని పెంపకంలోని పసిపాపగా ఎలా మారిపోయామో తెలీదు. కాలం ఎలా గడిచిందో తెలీదు.....అసలు కాలం గడుస్తుందో, ఆగిపోయిందో కూడా తెలీదు..........స్పృహలోకి వస్తే అంతే నిస్పృహే కదా.......అందుకని........."
 ఆపకుండా నాన్ స్టాఫ్ గా మాట్లాడేస్తోంది వసుధ.
 హిస్టిరికల్ గా మాట్లాడేస్తోంది.
 మనుషులకి ట్రాజెడీలు ఎడురయినపుడు షాక్ కలిగినట్లే చాలా ఆనందకరమైన విశేషం ఏదన్నా జరిగినప్పుడు కూడా మనసు చెప్పలేని వికారాలకి లోనవుతుంది.
 వసుధ ప్రస్తుతం అలాంటి స్థితిలోనే వుందని గ్రహించాడు జస్వంతరావు. తన నోరు తన కంట్రోలులో లేనట్లు మాట్లాడేస్తోంది వసుధ.
 "సుబ్బారావు! నువ్వెంత మారిపోయావో తెలుసా? నీ జుట్టు సగం నేరిసిపోయింది"
 "చాలా మారాను వసుధ! పేరు కూడా మారింది" అన్నాడు సుబ్బారావు, నవ్వు తెచ్చిపెట్టుకుంటూ.
 ఆశ్చర్యంగా చూసింది వసుధ.
 "ఏమిటి? పేరు మార్చుకున్నవా? ఎందుకూ? ఏం పేరు?
 "జస్వంతరావు.......మా యజమాని నాకా పేరు పెట్టాడు."
 "అబ్బే! నాకు సుబ్బారావు అంటేనే ఇష్టం!"
 మెల్లిమెల్లిగా ఎగ్జయింట్ మెంట్ కంట్రోలులోకి వస్తోంది వసుదకి.
 క్షణాలు గడుస్తున్న కొద్ది ఆమె గొంతుకూడా అదుపులోకి వచ్చింది.
 మాట తీరు మాములుగా అయింది.
 నెమ్మదిగా అంది వసుధ.
 "నామీద కోపంగా వుందా సుబ్బారావు?"
 చిన్నగా నవ్వాడు జస్వంతరావు. "కోపమా! చాలానే వుంది! కాని నీ మీద కాదు వసుధా! నిన్ను ఇంత బాధపెట్టినందుకు నామీద నాకే కోపంగా వుంది వసుధా!"
 "ఇన్నాళ్ళు నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయావు సుబ్బారావు?"
 "ఆర్మీలో చేరాను వసుధా, నువ్వెక్కడికి వెళ్ళిపోయావు?
 "నీకు నా మీద కోపం వచ్చి వెళ్ళిపోయావు గదా. ఆ తర్వాత నేను నిశితంగా ఆత్మవిమర్శ చేసుకున్నాను. అప్పట్లో నాకూ మా నాన్నగారి మీదా, నీ మీదా కూడా విపరీతమైన అభిమానం వుండేది. కానీ నా దురదృష్టం కొద్ది మీ ఇద్దరికీ పడలేదు. మీ ఇద్దరి వ్యక్తిత్వాల మధ్యా నలిగి పోయాను నేను. నువ్వు నాకు ఎప్పుడు దూరమైపోయావో అప్పుడింక నేను మా నాన్నగారికి కూడా దగ్గరగా ఉండదలుచుకోలేదు. చనిపోవాలని తీవ్రంగా కోరిక కలిగినా కూడా, ఓ పాప నా కడుపులో పెరుగుతోందని గుర్తు వచ్చింది. నీకూ, నాన్నకి కూడా అన్యాయం చేసిన నేను ఇంకా పుట్టని ఇంకో ప్రాణికి కూడా అన్యాయం చెయ్యలేక బతుకు భారమైన సరేనని బతకడానికి సిద్దపడ్డాను.......పాపా పుట్టింది."
 తన బాధని గ్రహించే స్థితిలో లేదు వసుధ. ఇన్నేళ్ళ తర్వాత అతన్ని చూశాక ఒక్కసారిగా ఆమెకి తన చిన్నతనపు రోజులు తిరిగి వచ్చినట్లయింది.
 ఉత్సాహంగా అంది వసుధ.
 tarvaata emanukundo gaanee, talupuki addam tolagi "randi" andi.
 lopaliki vellaadu jaswantarao.
 chala chinna illu adhi.
 ninnatidaka laeni saamaanlu konnitini kottagaa konipettinatlu chusi chudagaane ardhamaipotundi - kottavaallaki kuudaa!
 gadilo oo moolagaa oka chinna friz..........
 table meeda kotta suut kesulu.
 chala fashanable gaa unna oo khareedayina plaasku.
 aa intlooni migata paatavastuvulatoe veetiki bottigaa pontana kudaradam ledu!
 mancham meeda magatagaa padukuni undi vasudha.
 nemmadigaa aameni sameepinchi, aameki aduguduuramlo aagi poyadu jaswantarao.
 "vasudha!" annadu gontu pegalchukuni.
 kallu moosukuni padukune undi vasudha. athani pilupu vinagaane visaalamaina aame kanureppala kinda kanugudlu atuu itoo okkasariga chalinchinatlu telustondi.
 vasudha!" annadu gontu pegalchukuni.
 vasudha kanureppalu reparepaladayi. kallu sagam terachukuni mallee antalone mootalu padipoyayi. viraktitoe kuudina chirunavvu aame pedimala meeda oo kshanam sepu neerasamgaa merisindi. nemmadigaa atuvaipuki ottigili padukundi vasudha.
 vilavillaadipoyindi jaswantarao praanam!
 vasudha nunchi ee tiraskaaram tanu uhistuu unnade! aa tiraskaaraaniki janke, ventane ralekapoyadu tanu ikkadiki!
 chivari prayatnamgaa , inkokkasari pilichaadu jaswantarao. tana gundeloni ardhratani antaa gontulo palikistuu.
 "vasudha! vasudha!"
 uhoo!
 vasudha itu tiragaledu.
 ante?
 tanani vellipommanagaane ardham! jaswantarao annadu.
 "nenu aaroju alaa pravartinchinanduku badulugaa nuvvu ee rojuna ilaa pravartinchadaaniki neeku puurtigaa hakku vundi vasudha! ninnu ee vishayamlo tappu pattanu. ayithe velli poyemundu okka vishayam cheppi vellavacchaa vasudha! vasudha! nuvve naa panchapraanaaluunuu! meenakshi naaku aaro praanam! namata nammutava vasudha! nammuthe chaalu - naaku inka ee prapanchamlo inkem akkarledu."
 athani maatalu vintuu, nisabdamgaa undipoyindi vasudha.
 koddisepu veyit chesi, tarvaata venakki tirigaadu jaswantarao.
 atanu talupu daggariki cheresariki -
 venaka nunchi vinabadindi vasudha gontu.
 "subbarao!"
 chivukkuna venakki tirigaadu jaswantarao.
 vasudha mancham meeda nunchi lechi, kallarpakunda subbarao -uraf - jaswantarao vaipe chustondi. aame kallalo cheppalenanta aascharyam!
 "vasudha!" annadu subbarao tadumukuntunnatlu.
 "subbarao! subbarao! nuvvu nijamgaa nuvvena?"
 "anumanam enduku vasudha!"
 okkasari tala vidilinchindi vasudha. tarvaata tanani taanu gilli chusukundi.
 "ayithe idhi kalakaadannamaata!" andi sambhramamgaa.
 aame vaipe chustuu vundipoyaadu jaswantarao.
 tanalo tane matladukuntunnatla andi vasudha.
 "naaku vunnatlundi melakuva vachestundemo! ani entha bhayapadipoyano telusa? ilaa idivaraku ennisaarlu jaragaledu! nuvvu vachinatlu, naatho matladinatlu, naaku evevo sanjaayisheelu cheppinatlu, kshamaarpana korinatlu, nenu naa tarapuna naa apalogy cheppinatlu- enni rojulu, enni rakaluga, ennenni seekvensulalo naaku ilanti kalalu raaleduu? ayithe, pratisaari antalone melakuva vachesi adanta uttade ani telipoyedi! kalalu entha nachural gaa vundevo telusa? naa manase naatho naatakaalu aadedannamata! nuvvu ravadam - naatho matladadam adanta kala ani telipoyaka - abba....aa disappaint ment bharinchadam .......entha kashtamo! subbarao nuvvu nijamgaane nuvvena? ninnu taaki chudana?"
 matladakunda nilabadi unnaadu subbarao.
 ataniki daggaragaa vachindi vasudha. sankochamgaa atanni, okkasari taaki chusindi. marukshanamlo atanni gaadamgaa chuttesukundi. .....mallee atanu vellipotademo ani bhayapadutunnatlugaa.
 aameni abhimaanamgaa daggariki poduvukunnadu jaswantarao.
 akkade vunna narsu vaallaki tana unikini gurtu chestunnatlu podi daggu daggi, "medam! konni madicins arjentugaa konukkuravali! nene oo gantalo mallee vastaanu........ee loga meeru aa tabletlu marchipokunda vesukondi" andi.
 narsu gontu vinagaane chatukkuna oka adugu venakki jarigindi vasudha. narsu vellaaka, vasudani mallee daggariki teesukunnadu jaswantarao.
 vasudha cheppindi.
 "nakosam narsuni petti vellindi meenakshi. picchipilla! daaniki nenante entha abhimanamo! monnatidaka naaku tane narsu........tane daaktaru.......tane naaku talli kuudaa!
 intipanee , vantapani, bayatapani annee tane chusukunedi. endukante nuvvu vellipoyaaka nenu daadaapu komaloki vellipoyina daanilaage batuku eedchukostunnanu kada! batiki unna savamla mancham meeda padi undedaanni anna maata!
 subbarao! nijamgaa cheppalante nuvvu vellipoyaaka nenu enthati shak loki vellipoyanante , illu ela vidili petti vachesano teleedu. meenaakshini ela kannano teleedu. daanni ela penchano teleedu. kontakaalam tarvaata maa rolsu rivarsu ayi meenaane naaku talligaa, nenu daani pempakamloni pasipapaga ela maripoyamo teleedu. kaalam ela gadichindo teleedu.....asalu kaalam gadustundo, aagipoyindo kuudaa teleedu..........spruhaloki vaste anthe nispruhe kada.......andukani........."
 apakunda nan staff gaa matladestondi vasudha.
 histirical gaa matladestondi.
 manushulaki traajediilu edurayinapudu shak kaliginatle chala aanandakaramaina visesham edanna jariginappudu kuudaa manasu cheppaleni vikaaraalaki lonavutundi.
 vasudha prastutam alanti sthitiloone vundani grahinchaadu jaswantarao. tana noru tana kantrolulo lenatlu matladestondi vasudha.
 "subbarao! nuvventa maripoyavo telusa? nee juttu sagam nerisipoyindi"
 "chala maaraanu vasudha! paeru kuudaa maarindi" annadu subbarao, navvu tecchipettukuntu.
 aascharyamgaa chusindi vasudha.
 "emiti? paeru marchukunnava? endukuu? yem paeru?
 "jaswantarao.......maa yajamani naka paeru pettaadu."
 "abbe! naaku subbarao antene ishtam!"
 mellimelliga egjient ment kantroluloki vastondi vasudaki.
 kshanaalu gadustunna koddi aame gontukuda adupuloki vachindi.
 maata teeru maamulugaa ayindi.
 nemmadigaa andi vasudha.
 "naameeda kopanga vunda subbarao?"
 chinnagaa navvaadu jaswantarao. "kopama! chalane vundi! kaani nee meeda kaadu vasudha! ninnu inta baadhapettinanduku naameeda naake kopanga vundi vasudha!"
 "innaallu nuvvu ekkadiki vellipoyavu subbarao?"
 "aarmeelo cheraanu vasudha, nuvvekkadiki vellipoyavu?
 "neeku naa meeda kopam vachi vellipoyavu gadaa. aa tarvaata nenu nisitamgaa aatmavimarsa chesukunnanu. appatlo naakuu maa naannagaari meeda, nee meeda kuudaa vipareetamaina abhimanam vundedi. cony naa duradrushtam koddi mee iddarikee padaledu. mee iddari vyaktitvaala madhya naligi poyanu nenu. nuvvu naaku eppudu dooramaipoyavo appudinka nenu maa naannagaariki kuudaa daggaragaa undadaluchukoledu. chanipovalani teevramgaa korika kaligina kuudaa, oo paapa naa kadupulo perugutondani gurtu vachindi. neekuu, naannaki kuudaa anyayam chesina nenu inka puttani inko praaniki kuudaa anyayam cheyyaleka batuku bhaaramaina sarenani batakadaaniki siddapaddaanu.......papa puttindi."
 tana badhani grahinche sthitilo ledu vasudha. innella tarvaata atanni chushaka okkasariga aameki tana chinnatanapu rojulu tirigi vachinatlayindi.
 utsaahamgaa andi vasudha.