
 తీరా దిగాక ఎక్కడి కెళ్ళాలో తోచలేదు. బిక్కమొహం వేసుకొని దిక్కులు చూడసాగింది. అప్పుడే ఒక ముసల్ది దగ్గిరకొచ్చి ఆప్యాయంగా పలకరించింది. ఎక్కడికి వెళ్ళాలని అడిగింది. లలిత దుఃఖం ఆగిందికాదు. ఏడ్చేసింది. ఆ ముసలిదానికి అసలు విషయం అర్ధం అయింది. తను ఏదైనా ఉద్యోగం చూపిస్తాననీ, అంతవరకూ తనదగ్గరే వుండొచ్చుననీ ధైర్యం చెప్పి ఇంటికి తీసుకొచ్చింది. లలిత ఆ ముసలిదానికి మనసులోనే మొక్కుకుంది. ఆమె ఇంట్లో చాలామంది ఆడవాళ్ళు కన్పిస్తే ఆశ్చర్యపడింది. ఆ వాతావరణం కొత్తగా కన్పించింది. అక్కడ తనకు ఊపిరి సలపనట్టు అనిపించింది. కాని అదేమిటో అర్ధం కాలేదు. లలితకు ఒక గది చూపించింది. అలసిపోయిన లలిత అన్నం తిని త్వరగా నిద్రపోయింది. ఆ రాత్రి ఆమెకు ఏమీ తెలియదు. తెల్లవారి అక్కడున్న ఆడవాళ్ళు లలితను ఏవేవో ప్రశ్నలు వేశారు. లలితకు చిరాకు వేసింది. ఆ ఆడవాళ్ళంటే అసహ్యం వేసింది. ఆ రాత్రిగాని లలితకు పూర్తిగా తను ఎక్కడకు చేరిందో అర్ధం కాలేదు. ఆ సాయంత్రం ఆమెకు మంచి టెర్లిన్ చీర ఇచ్చి కట్టుకోమన్నది ముసల్ది. లలిత సంతోషంగా కట్టుకుంది. రిస్టువాచీ పెట్టుకోమని ఇచ్చింది. లలిత ఆనందానికి అంతులేదు. లలితకు రిస్టువాచీ పెట్టుకోవాలనే కోర్కె ఎంతో కాలంగా వుంది. ఆ ముసల్ది ఎంత మంచిది అనుకుంది. చదువుకున్న అమ్మాయంటే, రిస్టువాచీ పెట్టుకున్న అమ్మాయంటే గిరాకీ ఎక్కువని ఆ ముసల్దానికి తెలుసు. ఆ రాత్రి మంచంమీద పడుకున్న లలిత ఉలిక్కిపడి కూర్చుంది. నల్లగా తుమ్మ మొద్దులా వున్న మగవాడు లోపలకు వచ్చాడు. అతని వేళ్ళకు వుంగరాలున్నాయి. మెళ్ళో బంగారు గొలుసు వుంది. పెద్ద బొజ్జకూడా వుంది. కాళ్ళమీదా, పొట్టమీదా తామరకూడా వుంది. లలిత తెల్లబోయి చూస్తూ నిల్చుంది. వాడు నవ్వాడు. తోడేలు నవ్వినట్టు నవ్వాడు. లలిత భుజంమీద చెయ్యివేశాడు. లలిత భయంతో వణికిపోయింది. అతని చెయ్యి తోసేసి బయటికి పారిపోవాలనుకుంది. తలుపులు బయటినుంచి వేసి వున్నాయి. గోలచేసింది. అరిచింది. ఏడ్చింది. చివరకు కబంధుడి హస్తాల్లో ఇరుక్కుంది. అంతే. మూడోరోజు రాత్రి తరుణ్ వచ్చాడు. తరుణ్ ను చూసింది ఏడ్చింది. తనగోడు చెప్పుకుంది. .............. "ఇంటికి పంపిస్తే వెళ్ళిపోతావా?" అడిగాడు తరుణ్. "ఆ ముసల్ది వెళ్ళనివ్వదు, ఎక్కడ పారిపోతానోనని కాపలా కాస్తుంది, బెదిరిస్తుంది. ఎక్కడికెళ్ళినా మళ్ళీ లాక్కొస్తారట" భయంతో వణికిపోతూ అన్నది లలిత.  "అదంతా నేను చూసుకుంటాలే. నీకు వెళ్ళిపోవాలని వుందా?" అడిగాడు తరుణ్. "వెళ్తాను." తడుముకోకుండా చెప్పింది. "మరి మీవాళ్ళు రానిస్తారా?" లలిత ఆలోచనలో పడింది. ముఖంలో, కళ్ళలో భయం కన్పించింది. "ఏమో!" వణికిపోతూ అన్నది. "బహుశా రానిస్తారనే అనుకుంటాను, నేను వచ్చి నాలుగు రోజులేగా అయింది" అన్నది మళ్ళీ అమాయకంగా. "ఈ పాటికే అందరికీ తెలిసిపోయిందనుకో-పైగా పెళ్ళికూడా ఆగిపోయిందా!" అన్నాడు తరుణ్ లలిత ముఖంలోకి చూస్తూ. లలిత బెదురుచూపులు చూసింది. తరుణ్ ఆలోచనలో పడ్డాడు. "అయినా వెళ్తాను..." "మీవాళ్ళు రానివ్వకపోతే ఏం చేస్తావ్?" "అప్పుడు ఏం చెయ్యాలో అప్పుడే ఆలోచించుకుంటాను. ముందు నన్ను ఈ నరకంనుంచి రక్షించు" అన్నది లలిత దీనంగా ముఖంపెట్టి. "సరే, ఆ ముసలిదాంతో మాట్లాడతాను." "బాబోయ్, దానికి చెప్పొద్దు." "ఫర్వాలేదు. భయపడకు. విద్యార్ధులంటే దానికి భయం. నేను గట్టిగా చెప్తే కాదనలేదు" అన్నాడు తరుణ్. తరుణ్ బయటికి వస్తుంటే "ఏటిబాబూ, అప్పుడే వెళ్ళిపోతున్నారు?" అన్నది ముసల్ది ఎదురొచ్చి. "నీతో మాట్లాడాలనే వచ్చాను." "ఏం జరిగిందేటి? ఆ కుంటకొంగ లొంగలేదా? కొత్తపిట్ట. కాస్త మచ్చిక చేసుకోవాలి." గార పళ్ళనుచూపిస్తూ వెకిలిగా నవ్వింది. తరుణ్ కు ఆ ముసలిదాని పీక పిసకాలనిపించింది. వ్యాపారం చేస్తుంది. ఉప్పూ, చింతపండూ అమ్మినట్టే ఆడవాళ్ళ శరీరాల్ని అమ్ముతూంది. రక్తమాంసాలను అమ్ముతూంది. చౌకగా-ఉప్పూ చింతపండుకంటే చౌకగా అమ్ముతూ వుంది. హ్యుమన్ బ్లెడ్ ఈజ్ చీపర్ దాన్ టామ్ రిండ్! "ఏటి? బాబూ ఆలోచిస్తున్నావ్?" "ఆ అమ్మాయి నాకు తెలిసినవాళ్ళ పిల్ల!" ముసల్ది అతని ముఖంలోకి విస్మయంగా చూసింది. "ఇంటికి వెళ్తానంటోంది, పంపిస్తాను." అతని ముఖంలోకి పిచ్చిదానిలా భయం భయంగా చూసింది. "ఏమిటి మాట్లాడవ్?" కోపంగా అన్నాడు అతను. తరుణ్ తో తగాదా పెట్టుకొని ఆ ఊళ్ళో తను బతకలేనని ఆ ముసల్దానికి తెలుసు. విద్యార్ధులంటే దానికి చచ్చేంత భయం. దాని వ్యాపారం అంతా దాదాపు వాళ్ళమీదే ఆధారపడివుంది. "ఏటి బాబూ నువ్వనేదీ?" నీరసంగా, కుంగిపోతూ అడిగింది. "ఆ అమ్మాయిని వాళ్ళింటికి పంపించి వేస్తాను. ఆ అమ్మాయి పెద్దింటి పిల్ల. నువ్వు అబద్ధాలు చెప్పి తీసుకొచ్చావ్. పైగా ఆ అమ్మాయిని రాత్రి..." "అట్టాగే బాబూ! నువ్వు చెప్తే కాదంటానా?" మధ్యలోనే అందుకొని అన్నది. "సరే అయితే ఇప్పుడే తీసుకెళ్తాను." "అట్టాగే...దానిమీద ఖర్చుచేసిన డబ్బు ఇచ్చేసి తీసుకెళ్ళు" అన్నది ముసల్ది కొంచెం గట్టిగానే. "ఎంత ఖర్చుచేశావేమిటి?" "సిల్క్ చీరలూ - జాకెట్లూ - లంగాలూ - రిస్టువాచీ కొన్నాను. దాదాపు రెండు వేలు ఖర్చు అయింది." తరుణ్ ఓ క్షణం ముసలిదాని ముఖంలోకి చూశాడు. కాని దానితో వాదనకు దిగాలనిపించలేదు. "సరే, ఆ రెండువేలూ రేపు తెచ్చిస్తాను." "అప్పుడే దాన్ని తీసుకెళ్ళు." ముసలిదాన్ని నాలుగు తన్నాలనిపించింది. అతను కోపాన్ని దిగమింగుకున్నాడు. "అట్లాగే, ఆ అమ్మాయిని జాగ్రత్తగా చూడు. ఏమైనా ఆ పిల్లతోగాని......" "ఎంతమాట బాబూ! మీకు కావాల్సిందని తెలిశాక చేస్తానా?" చెంపలు వేసుకుంది ముసల్ది. "దొంగముండ! నక్క వినయాలు పోతుంది," అనుకుంటూ లలిత ఉన్న గదిలోకి వెళ్ళాడు. "రేపు వచ్చి నిన్ను తీసుకెళతాను. ఉదయం వస్తాను" అన్నాడు. "ఈ రాత్రి......" భయంతో వణికిపోయింది లలిత. "నే చెప్పాలే. ఇక నీ జోలికి రాదు. తలుపులు వేసుకొని నిద్రపో!" అని చెప్పి తరుణ్ వెళ్ళిపోయాడు. అతనికా రాత్రి నిద్రపట్టలేదు. ఇంతకాలం - వాళ్ళు సరుకు అమ్ముతున్నారు - తను కొనుకుంటున్నాడు..... అనుకుంటూ వచ్చాడు. అంతవరకే ఆలోచించాడు. వాళ్ళు బతకాలి, కనుక తనలాంటివాళ్ళు ఆ సరుకు కొనుక్కోవాలి అనుకున్నాడు. కాని మనిషి మాంసం, మేక మాంసంకంటే కారుచౌకగా అమ్ముతుంటే తనలాంటివాళ్ళు కొనుక్కుంటున్నారు. ఎంత దారుణం? ఎంత అమానుషం? ఆ అమ్మాయిలు ఇష్టంతో ఆ పని చెయ్యడంలేదు. షావుకారు సంతోషంగా గిరాకీకి సరుకు అమ్ముతాడు. ఇక్కడ అట్లాకాదు. ఈ దేశంలో ఆడదాని జీవితం ఇంత అధ్వాన్నంగా వుంటే, వేదికలెక్కి నాయకులు మన దేశంకంటే గొప్పదేశం లేదంటారేం!? ఆధ్యాత్మిక చింతన గల దేశమట! ఒకసారి ఇల్లు విడిచిన ఆడది బజార్లో తనకు తను అమ్ముకుంటేగాని బతకలేదు ఈ దేశంలో! ఇదేనా ఆధ్యాత్మిక చింతన అంటే?
    15
 రెండో రోజు స్నేహితుల దగ్గిర రెండువేల రూపాయలు అప్పుగా తీసుకొని చంద్రమ్మకు ఇచ్చాడు. లలిత పెట్టె తీసుకొని బయలుదేరింది. "ఆ నెక్లెస్ చీర మార్చి నీ చీర ఏదైనా ఉంటే కట్టుకోరాదూ?" అన్నాడు తరుణ్. లలిత తనకే ఆ ఆలోచన రానందుకు సిగ్గుపడింది. వెంటనే లోపలకు వెళ్ళి వాయిల్ చీర కట్టుకొని వచ్చింది. ఇంకా పన్నెండు కాలేదు. బండి రాత్రి ఎనిమిది గంటలకుకాని లేదు. టికెట్ కొని, పెట్టె స్టేషన్ లో పెట్టించి, లలితతో బయలుదేరాడు. లలితకు తరుణ్ తో నడుస్తుంటే సంతోషంగా వుంది, గర్వంగా వుంది. ఆమెను హోటల్ కు తీసుకెళ్ళాడు. ఇద్దరూ భోజనం చేశారు. "సినిమాకు వెళ్దామా? సాయంత్రంవరకూ టైం గడపాలిగా?"అన్నాడు తరుణ్. లలిత సంతోషంగా ఒప్పుకుంది. అతని పక్కన కూర్చొని సినిమా చూస్తోంది. కాదు ఆలోచిస్తోంది. తరుణ్ పక్కన కూర్చొని సినిమా చూస్తోంది. ఆనందంగా ఉంది, బాధగా వుంది. సంతోషం - బాధా - తమాషా అనుభూతి. "ఈ జన్మకు ఈ అనుభూతి చాలు" అనుకుంది లలిత. మనిషి నూరేళ్ళ బతుకులో నిజంగా జీవించేది కొన్ని గంటలో లేక కొద్ది నిముషాలో. ఇప్పుడు లలిత జీవిస్తూవుంది. తరుణ్ లాంటి భర్తనే లలిత కలల్లో ఊహించుకుంది. అంతదృష్టం తనకు లేదు. కాని కొద్ది గంటలు తన కలల్లోని రాకుమారుడితో గడిపే అవకాశం కలిగింది. ఈ అనుభవం - ఈ అనుభూతి చాలు - తనకు జీవితాంతం మననం చేసుకుంటూ బతకడానికి. లలిత కళ్ళవెంట నీరు కారిపోతూ వుంది. అతను ఏదో అన్నాడు సినిమా గురించి. లలిత ఉలిక్కిపడింది. కళ్ళు తుడుచుకుంది. "ఏడుస్తున్నావా?" జాలిగా అడిగాడు. "ఏడవడంలేదు. ఇవి ఆనందబాష్పాలు" అంది. "ఆనందమా?" ఆశ్చర్యంగా ప్రశ్నించాడు. "అవును. నేను చాలా సంతోషంగా వున్నాను. నేను ఊహ తెలిసిన తర్వాత ఇంత ఆనందాన్ని ఎప్పుడూ పొందలేదు. ఇక ముందుకూడా ఈ అనందం నాకు దొరకదని నాకు తెలుసు" అన్నది లలిత చిన్నగా తనకు తనే చెప్పుకుంటున్నట్టు. తరుణ్ కు అర్ధంగాలేదు. ఇటువంటి సమయంలో ఆమెకు ఆనందం కలగడం ఏమిటి? ఇంటికి వెళ్తే ఏమవుతుందోనని దిగులుగా లేదా? నాకే ఆమె గురించి ఆలోచిస్తూ వుంటే ఏదోగా వుందే? "ఇంతకు ముందెప్పుడూ సినిమా చూళ్ళేదా?......" అడిగాడు తరుణ్ విస్మయంగా. "చూశాను, చాలాసార్లు చూశాను. కాని, నీ పక్కన కూర్చుని చూడలేదుగా! ఇక చూడలేనని కూడా తెలుసు. అయినా ఆనందంగా ఉంది. నా జన్మకు ఇది చాలు!" అన్నది లలిత. అతనికి గుండెల్లో దేవినట్టయింది. ఏమనాలో తెలియడం లేదు, లలిత మీద జాలి వేసింది. "సినిమా బాగుందా?" అడిగాడు అతను. "తెలియదు." "అదేం"? ఆశ్చర్యంగా ప్రశ్నించాడు. "నేను సినిమా చూస్తుంటే గదా?" తరుణ్ కు ఏం మాట్లాడాలో తోచలేదు, సినిమా చూస్తూ కూర్చున్నాడు. సినిమా చూస్తుంటే అతనికి చిరాగ్గా వుంది. ఈ సినిమాకా జనం విరగబడి చస్తున్నారు! అది సామాజికం, పౌరాణికం, జానపదం, క్రైం మొదలైన అన్ని హంగులూ వున్న సినిమా. ఆ హీరోయిన్ తెరను సగభాగాన్ని ఆక్రమించుకుంది. ఇక హీరో సంగతి చెప్పనే అక్కర్లేదు. ఆ ఇద్దరూ డ్యూయెట్ పాడుతూ చెట్ల మధ్యగా పరుగులు తీస్తూ వుంటే రెండు గున్న ఏనుగులు పోట్లాడుకుంటున్నట్టు అనిపించింది అతనికి. తెలుసు సినిమా ప్రేక్షకుల టేస్ట్ పెరగడానికి ఇంకెంతకాలం పడుతుందో? సినిమా అయిపోయింది. లలితకు కాఫీ, టిఫెన్ ఇప్పించి స్టేషన్ కు తీసుకెళ్ళాడు. తరుణ్ గంభీరంగా వున్నాడు. ఏమీ మాట్లాడలేకుండా ఉన్నాడు. లలిత చిన్నప్పటి స్కూల్లో చదువుకున్న రోజుల నాటి విషయాలు జ్ఞాపకం చేస్తూవుంది. ఉత్సాహంగా కబుర్లుచెబుతూ వుంది. తరుణ్ కు దిగులుగా వుంది. ఆ అమ్మాయి భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు.

 tiiraa digaaka ekkadi kellaalo thochaledu. bikkamoham vesukoni dikkulu chudasagindi. appude oka musaldi daggirakochi aapyaayamgaa palakarinchindi. ekkadiki vellaalani adigindi. lalita dukkham aagindikaadu. edchesindi. aa musalidaaniki asalu vishayam ardham ayindi. tanu edaina udyogam chuupistaananii, antavarakuu tanadaggare vundochunanii dhairyam cheppi intiki teesukochindi. lalita aa musalidaaniki manasulone mokkukundi. aame intlo chaalaamandi aadavaallu kanpiste aascharyapadindi. aa vaataavaranam kottagaa kanpinchindi. akkada tanaku oopiri salapanattu anipinchindi. kaani ademito ardham kaaledu. lalitaku oka gadi choopinchindi. alasipoyina lalita annam tini twaragaa nidrapoyindi. aa raatri aameku emi teliyadu. tellavaari akkadunna aadavaallu lalitanu evevo prasnalu vaesaaru. lalitaku chiraaku vesindi. aa aadavallante asahyam vesindi. aa raatrigaani lalitaku puurtigaa tanu ekkadaku cherindo ardham kaaledu. aa saayantram aameku manchi terlin cheera ichi kattukomannadi musaldi. lalita santoshamgaa kattukundi. ristuvachi pettukomani ichindi. lalita aanandaaniki antuledu. lalitaku ristuvachi pettukovalane korke entho kaalamgaa vundi. aa musaldi entha manchidi anukundi. chaduvukunna ammayante, ristuvachi pettukunna ammayante giraki ekkuvani aa musaldaaniki telusu. aa raatri manchammeeda padukunna lalita ulikkipadi koorchundi. nallagaa tumma moddula vunna magavaadu lopalaku vachaadu. athani vaellaku vungaraalunnaayi. mello bangaaru golusu vundi. pedda bojjakuda vundi. kallameeda, pottameedaa tamarakuda vundi. lalita tellaboi chustuu nilchundi. vaadu navvaadu. thodelu navvinattu navvaadu. lalita bhujammeeda cheyyivesaadu. lalita bhayamto vanikipoyindi. athani cheyyi tosesi bayatiki paaripovaalanukundi. talupulu bayatinunchi vesi vunnayi. golachesindi. arichindi. edchindi. chivaraku kabandhudi hastaallo irukkundi. anthe. moodoroju raatri tarun vachaadu. tarun nu chusindi edchindi. tanagodu cheppukundi. .............. "intiki pampiste vellipotava?" adigaadu tarun. "aa musaldi vellanivvadu, ekkada paaripotanonani kapala kaastundi, bediristundi. ekkadikellinaa mallee lakkostarata" bhayamto vanikipotuu annadi lalita.  "adanta nenu chusukuntale. neeku vellipovalani vunda?" adigaadu tarun. "veltaanu." tadumukokunda cheppindi. "mari meevaallu ranistara?" lalita aalochanalo padindi. mukhamlo, kallalo bhayam kanpinchindi. "emo!" vanikipotuu annadi. "bahusa raanistaarane anukuntaanu, nenu vachi naalugu rojulega ayindi" annadi mallee amaayakamgaa. "ee paatike andarikee telisipoyindanuko-paiga pellikuda aagipoyindaa!" annadu tarun lalita mukhamloki chustuu. lalita beduruchuupulu chusindi. tarun aalochanalo paddaadu. "aina veltaanu..." "meevaallu ranivvakapothe yem chestav?" "appudu yem cheyyaalo appude aalochinchukuntaanu. mundu nannu ee narakamnunchi rakshinchu" annadi lalita deenamgaa mukhampetti. "sare, aa musalidaamto maatlaadataanu." "baboy, daaniki cheppoddu." "farvaledu. bhayapadaku. vidyaardhulante daaniki bhayam. nenu gattigaa chepte kaadanaledu" annadu tarun. tarun bayatiki vastunte "etibaboo, appude vellipotunnaru?" annadi musaldi edurochi. "neetho matladalane vachanu." "yem jarigindeti? aa kuntakonga longaleda? kottapitta. kaasta machika chesukovali." gaara pallanuchuupistuu vekiligaa navvindi. tarun ku aa musalidaani peeka pisakaalanipinchindi. vyaparam chestundi. uppoo, chintapandu amminatte aadavaalla sareeraalni ammutuundi. raktamaamsaalanu ammutuundi. choukagaa-uppoo chintapandukante choukagaa ammutuu vundi. humun blead eez cheepar dan tam rind! "eta? baaboo alochistunnav?" "aa ammai naaku telisinavalla pilla!" musaldi athani mukhamloki vismayamgaa chusindi. "intiki veltanantondi, pampistaanu." athani mukhamloki picchidaanilaa bhayam bhayamgaa chusindi. "emiti matladav?" kopanga annadu atanu. tarun thoo tagaadaa pettukoni aa oollo tanu batakalenani aa musaldaaniki telusu. vidyaardhulante daaniki chachenta bhayam. daani vyaparam antaa daadaapu vaallameede aadhaarapadivundi. "eta baaboo nuvvaneedii?" neerasamgaa, kungipotu adigindi. "aa ammayini vaallintiki pampinchi vestaanu. aa ammai peddinti pilla. nuvvu abaddhaalu cheppi teesukochav. paiga aa ammayini raatri..." "attage baaboo! nuvvu chepte kadantana?" madhyalone andukoni annadi. "sare ayithe ippude teesukeltaanu." "attage...daanimeeda kharchuchesina dabbu ichesi teesukellu" annadi musaldi konchem gattigaane. "entha kharchuchesavemiti?" "silk cheeraluu - jaaketluu - langaaluu - ristuvachi konnanu. daadaapu rendu velu kharchu ayindi." tarun oo kshanam musalidaani mukhamloki chushadu. kaani daanitho vaadanaku digalanipinchaledu. "sare, aa renduveluu repu tecchistaanu." "appude daanni teesukellu." musalidaanni naalugu tannaalanipinchindi. atanu kopanni digamingukunnadu. "atlage, aa ammayini jaagrattagaa chudu. emaina aa pillathogaani......" "entamaata baaboo! meeku kaavaalsindani telisaaka chestana?" chempalu vesukundi musaldi. "dongamunda! nakka vinayaalu potundi," anukuntu lalita unna gadiloki vellaadu. "repu vachi ninnu teesukelataanu. udayam vastaanu" annadu. "ee raatri......" bhayamto vanikipoyindi lalita. "nee cheppale. ika nee joliki raadu. talupulu vesukoni nidrapo!" ani cheppi tarun vellipoyaadu. atanika raatri nidrapattaledu. intakaalam - vaallu saruku ammutunnaru - tanu konukuntunnadu..... anukuntu vachaadu. antavarake aalochinchaadu. vaallu batakaali, kanuka tanalaantivaallu aa saruku konukkovali anukunnadu. kaani manishi maamsam, meka mamsankante kaaruchoukagaa ammutunte tanalaantivaallu konukkuntunnaru. entha daarunam? entha amanusham? aa ammayilu ishtamto aa pani cheyyadamledu. shaavukaaru santoshamgaa girakiki saruku ammutaadu. ikkada atlaakaadu. ee desamlo aadadaani jeevitam inta adhvaannamgaa vunte, vedikalekki naayakulu mana desankante goppadesam ledantarem!? aadhyaatmika chintana gala deshamata! okasari illu vidichina aadadi bajaarlo tanaku tanu ammukuntegaani batakaledu ee desamlo! idena aadhyaatmika chintana ante?
    15
 rendo roju snehitula daggira renduvela roopaayalu appugaa teesukoni chandrammaku ichadu. lalita pette teesukoni bayaluderindi. "aa necless cheera marchi nee cheera edaina unte kattukoraaduu?" annadu tarun. lalita tanake aa aalochana raananduku siggupadindi. ventane lopalaku velli vayil cheera kattukoni vachindi. inka pannendu kaaledu. bandi raatri enimidi gantalakukaani ledu. ticket koni, pette station loo pettinchi, lalitatho bayaluderaadu. lalitaku tarun thoo nadustunte santoshamgaa vundi, garvamgaa vundi. aamenu hotal ku teesukellaadu. iddaruu bhojanam chesaru. "sinimaaku veldama? saayantramvarakuu taim gadapaliga?"annadu tarun. lalita santoshamgaa oppukundi. athani pakkana kuurchoni sinima chustondi. kaadu aalochistondi. tarun pakkana kuurchoni sinima chustondi. aanandamgaa undi, badhaga vundi. santosham - badha - tamasha anubhooti. "ee janmaku ee anubhooti chaalu" anukundi lalita. manishi noorella batukulo nijamgaa jeevinchedi konni gantalo leka koddi nimushaalo. ippudu lalita jeevistuuvundi. tarun lanti bhartane lalita kalallo oohinchukundi. antadrushtam tanaku ledu. kaani koddi gantalu tana kalallooni raakumaaruditoe gadipe avakaasam kaligindi. ee anubhavam - ee anubhooti chaalu - tanaku jeevitaantam mananam chesukuntu batakadaaniki. lalita kallaventa neeru kaaripotuu vundi. atanu edho annadu sinima gurinchi. lalita ulikkipadindi. kallu tuduchukundi. "edustunnava?" jaaligaa adigaadu. "edavadamledu. ivi aanandabaashpaalu" andi. "anandama?" aascharyamgaa prasninchaadu. "avunu. nenu chala santoshamgaa vunnaanu. nenu ooha telisina tarvaata inta aanandaanni eppuduu pondaledu. ika mundukuda ee anandam naaku dorakadani naaku telusu" annadi lalita chinnagaa tanaku tane cheppukuntunnattu. tarun ku ardhamgaaledu. ituvanti samayamlo aameku aanandam kalagadam emiti? intiki velte emavutundonani digulugaa leda? naake aame gurinchi aalochistuu vunte edoga vunde? "intaku mundeppuduu sinima chulleda?......" adigaadu tarun vismayamgaa. "chushanu, chaalaasaarlu chushanu. kaani, nee pakkana kuurchuni chudaledugaa! ika chudalenani kuudaa telusu. aina aanandamgaa undi. naa janmaku idhi chaalu!" annadi lalita. ataniki gundello devinattayindi. emanaalo teliyadam ledu, lalita meeda jaali vesindi. "sinima bagunda?" adigaadu atanu. "teliyadu." "adem"? aascharyamgaa prasninchaadu. "nenu sinima chustunte gadaa?" tarun ku yem matladalo thochaledu, sinima chustuu kuurchunnaadu. sinima chustunte ataniki chiragga vundi. ee cinimaca janam viragabadi chastunnaru! adhi saamaajikam, pouraanikam, jaanapadam, kraim modalaina anni hanguluu vunna sinima. aa heroin teranu sagabhaagaanni aakraminchukundi. ika heero sangati cheppane akkarledu. aa iddaruu duayet paadutuu chetla madhyagaa parugulu teestuu vunte rendu gunna enugulu potladukuntunnatt anipinchindi ataniki. telusu sinima prekshakula tast peragadaaniki inkentakaalam padutundo? sinima ayipoyindi. lalitaku coffy, tiffen ippinchi station ku teesukellaadu. tarun gambheeramgaa vunnadu. emi matladalekunda unnaadu. lalita chinnappati schoollo chaduvukunna rojula naati vishayaalu ghnaapakam chestuvundi. utsaahamgaa kaburluchebutuu vundi. tarun ku digulugaa vundi. aa ammai bhavishyattu gurinchi aalochistunnadu.