
 కల్చరల్ అసోసియేషన్ కి సంబంధించిన ఆఫీసులో ఏ అలికిడి లేదు. ద్వారాలు దాటుకుంటూ లోపలికెళ్ళాడు. చివరిగదిలో ఓ అబ్బాయి ఏదో దీక్షగా రాసుకుంటూ కనిపించాడు. చంద్రహాస్ ను చూడగానే అతనెందుకనో కంగారుపడుతూ తను అప్పటివరకూ రాస్తున్న పేపర్ ను దాచిపెట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. "ఎవరూ?" అంతే కంగారుగా ప్రశ్నించాడు. "నా పేరు చంద్రహాస్" అంటూ ఎదురుగా వున్న కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. "ఏం కావాలి?" అతను కంగారును కంట్రోల్ చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ అడిగాడు. "అనూహ్య" ఈసారి అతని కంగారు మరింత ఎక్కువైంది. ఏదో మాట్లాడాలని ప్రయత్నించి ఆ తరువాత వీలుకాక మానేశాడు. మనిషంతా వణుకుతున్నాడు. "మీరు అనూహ్యకు ఏం కావాలి? బంధువా?" చంద్రహాస్ ఏం మాట్లాడలేదు. ఈ అబ్బాయికి అనూహ్య ఎవరో తెలుసు. మరి ఆమె పేరు చెప్పగానే ఎందుకంత కంగారు పడుతున్నాడో అర్థం కావటం లేదు. దీనివెనుక నున్న రహస్యం ఏమిటో తెలుసుకోవడానికే బంధువా అని కుర్రాడు అడిగితే ఏం చెప్పలేదు. "ఇంతకీ ఏమిటి రాస్తున్నావ్?" కఠినంగా ప్రశ్నించాడు. ఆ కుర్రాడు ఆ ప్రశ్నకు జడుసుకున్నాడు. డ్రాయర్ లో తోసిన కాగితాన్ని లోపలే నలుపుతూ వుండిపోయాడు. ఒక్కసారిగా భాషంతా మరిచిపోయినట్టు మాట్లాడటానికి మాటలే దొరకటం లేదు. "ఇదీ... ఇదీ.... కవిత్వం" చివరికెలాగో మాటల్ని ఒకటొకటిగా కూడబలుక్కుని చెప్పాడు. "కవిత్వమా! "ఆఁ అనూహ్యకి ఇష్టమని" అదన్న మాట సంగతి. ఆమెకోసం ఏదో రాస్తున్నానన్న గిల్టీ ఫీలింగ్ వల్ల వచ్చిన కంగారు అది. "అనూహ్యంటే ఇష్టమా?" "ఇష్టమని మెల్లగా అడుగుతారేమిటి సార్. చచ్చేంత ఇష్టం" చంద్రహాస్ సౌమ్యంగా నవ్వుముఖంతో అడగడంతో ఆ కుర్రాడు రెచ్చిపోయి నిజం చెప్పేశాడు. "అంటే ప్రేమిస్తున్నావన్న మాట" "ఎస్ సార్" కంగారు స్థానాన్ని సిగ్గు ఆక్రమించుకోవడంతో ఆ కుర్రాడు తల దించుకున్నాడు. "ఆమె కూడా నిన్ను ప్రేమిస్తోందా?" ఈసారి అతని ముఖాన్ని విషాదపు మేఘాలు పూర్తిగా కప్పేశాయి. "లేద్సార్. ఎంత ట్రై చేస్తున్నా కనీసం కన్నెత్తి కూడా చూడడం లేదు" అన్నాడతను. ఇక ఆ సంభాషణను పొడిగించడం అనవసరం అనుకున్నాడు చంద్రహాస్. "నీ పేరు?" "హేమంత్" "ఏం చేస్తుంటావ్?" "ఎం.ఎ. ఇంగ్లీష్" "అనూహ్యను అంత గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నావ్ కదా ఆమె వివరాలన్నీ నీకు పూర్తిగా తెలుసా? ఉదాహరణకు ఆమె ఇల్లెక్కడో తెలుసా?" "తెలుసు సార్. లవ్లీ హిల్స్ థర్డ్ క్రాస్ లో నాలుగో ఇల్లుసార్" ప్రేమ పరీక్షలో వేసిన ప్రశ్నలాగా ఫీలైపోయి గబగబ చెప్పాడు హేమంత్. "వస్తా" అంటూ లేచాడు చంద్రహాస్. "ఇంతకీ మీరెవరు సార్?" "అది నీకనవసరం" అన్నాడు. ఆ తర్వాత చంద్రహాస్ అక్కణ్నుంచి బయటపడి థర్డ్ క్రాస్ లోకి వచ్చాడు. ఆ వీధిలోని నాలుగో ఇల్లు ఓ చిన్న కొండమీద దేవాలయ శిఖరం మీది బంగారు కలశంలా వుంది. రంగురంగుల దీపాల వెలుగుల్లో ఆ భవనం తెప్పతిరణాలలోని దేవుని పూలపల్లకిలా వుంది.  ఆ ఇంటిముందు నిలబడ్డ చంద్రహాస్ కి మాత్రం ఆ ఇల్లును చూస్తుంటే కసితో ఒళ్ళంతా వణికింది. అతను భయపడే స్థితిని ఎప్పుడో దాటేశాడు. అందుకే నిర్భయంగా గేటు తీసుకుని సరాసరి లోపలికి వెళ్ళబోయాడు. అంతలో గూర్ఖా అడ్డు తగిలాడు. "కౌన్ హౌ?" అంటూ ఎదురుగా నిలబడ్డాడు. "ఈ ఇంటి ఓనర్ కారు అమ్మేస్తానని మెకానిక్ కి చెప్పాడట. చూద్దామని వచ్చాను." గూర్ఖా అతన్ని నిశితంగా గమనించిన తరువాత "సాబ్ కి చెబుతాను" అని వెళ్ళబోయాడు. "వద్దు- నువ్వు నాతోనే వుండు. కారుని చూసి వెళ్ళిపోతాను. రాత్రిపూట ఎందుకు డిస్టర్బ్ చేయడం?" గూర్ఖా అందుకు ఒప్పుకున్నాడు. గూర్ఖా ముందు వెళుతుంటే చంద్రహాస్ అతన్ని అనుసరిస్తూ లోపలికి వెళ్ళాడు. ఇంటి ఎడమవైపున కార్లు ఆపేందుకు విశాలమైన స్థలం వుంది. అందులో రెండు కార్లున్నాయి. ఒకటి కాంటెస్సా. మరొకటి మారుతీకారు అప్పుడే వచ్చినట్టు కాంటెస్సా వెనక వుంది. చంద్రహాస్ కి కాంటెస్సాతో పనిలేదు. అందుకే మారుతీకారును అలా పరీక్షిస్తూ వుండిపోయాడు. అలా చూస్తున్న అతను ఓ దగ్గర ఆగిపోయాడు. కారు ఎడమభాగంలో డోర్ దగ్గర ఎర్రటి స్టిక్కర్ రక్తపు చుక్కలా మెరుస్తోంది. అది తన భార్య మధుమతి పెట్టుకున్న బొట్టు. దానిని చూస్తుంటే జరిగినదంతా ఒక్కసారి గుర్తొచ్చి గుండెను ఎవరో పకోడి పొట్లాన్ని నలిపేసినట్టు అతను విలవిల్లాడిపోయాడు. ఆ కారే తన భార్యనీ, ముద్దుల కూతుర్నీ గుద్దిందనడానికి అంతకు మించిన రుజువు మరి అక్కర్లేదు. అంత స్పీడ్ గా ఢీకొన్నప్పుడు మధుమతి నుదుటన పెట్టుకున్న స్టిక్కర్ బొట్టు అలా కారుకు అంటుకోడం విచిత్రమే మరి. దేవుడు అంత నిర్దయంగా తన రెండు ప్రాణాల్ని తీసుకుపోయినా ఏదో కొంత ఓదార్పు చూపిస్తున్నట్లు ఇంత సాక్ష్యాన్ని మిగిల్చినట్టు అనిపించింది ఆ స్టిక్కర్ ని చూస్తుంటే. కారును అలా ఇలా తడుముతూ అతను గూర్ఖాకి తెలియకుండా ఎంతో లాఘవంగా ఆ స్టిక్కర్ ను తీసుకుని తన ప్యాంట్ జేబులో వేసుకున్నాడు. అలా అయిదు నిముషాలు గడిచాక "ఓకే- రేపు మీ సాబ్ తో మాట్లాడతాను. గాడీ అచ్చాహై" అంటూ తిరిగి నడవడం మొదలుపెట్టాడు. ఈసారి చంద్రహాస్ ముందు, ఆ తరువాత గూర్ఖా. "ఈ ఇంట్లో ఎవరెవరుంటారు?" పోర్టికో దాటాక అడిగాడు చంద్రహాస్. "ప్రకాష్ సాబ్, ఆయన బీబీ, చెల్లెలు" "అంతేనా?" "ముగ్గురికి డ్రైవింగ్ తెలుసా?" "ఇద్దరికి- ప్రకాష్ సాబ్, ఆయన చెల్లెలికి" "ఆమె పేరు?" "అనూహ్య మేడమ్" గూర్ఖా ఆ పేరు చెప్పడానికి ఎంతో కొంత ఇబ్బంది పడ్డాడు. యాక్సిడెంట్ చేసింది అనూహ్య అని ఖచ్చితంగా తెలియడంతో అతను తన భార్యా, పసిపాప కోసం అక్కణ్నుంచి ఆత్రుతతో బయల్దేరాడు. ఆ తరువాత ఏం జరిగిందో గుర్తుకు తెచ్చుకోవడానిక్కూడా చంద్రహాస్ కి ఇష్టంలేదు. అదంతా గుర్తుకు రాకుండా వుండడానికే సీసాలోని మందంతా ఒక్క గుక్కలో ఖాళీ చేశాడు.

 kalcharal asosiation ki sambandhinchina aafiisulo e alikidi ledu. dwaaraalu daatukuntuu lopalikelladu. chivarigadilo oo abbai edho deekshagaa rasukuntu kanipinchaadu. chandrahas nu chudagaane atanendukano kangaarupadutuu tanu appativarakuu raastunna paper nu daachipettadaaniki prayatninchaadu. "evaruu?" anthe kangaarugaa prasninchaadu. "naa paeru chandrahas" antuu edurugaa vunna kurcheelo kuurchunnaadu. "yem kavali?" atanu kangaarunu control chesukovadaniki prayatnistuu adigaadu. "anuhya" eesaari athani kangaaru marinta ekkuvaindi. edho matladalani prayatninchi aa taruvaata veelukaaka maanesaadu. manishanta vanukutunnadu. "meeru anoohyaku yem kavali? bandhuva?" chandrahas yem matladaledu. ee abbaiki anuhya evaro telusu. mari aame paeru cheppagaane endukanta kangaaru padutunnado artham kaavatam ledu. deenivenuka nunna rahasyam emito telusukovadanike bandhuva ani kurradu adigithe yem cheppaledu. "intakee emiti rastunnav?" kathinamgaa prasninchaadu. aa kurradu aa prasnaku jadusukunnadu. droyer loo thosina kaagitaanni lopale naluputuu vundipoyaadu. okkasariga bhashanta marichipoyinattu matladataniki matale dorakatam ledu. "idhee... idhee.... kavitvam" chivarikelago maatalni okatokatigaa koodabalukkuni cheppaadu. "kavitwama! "aa anoohyaki ishtamani" adanna maata sangati. aamekosam edho raastunnaananna gilty feeling valla vachina kangaaru adhi. "anoohyante ishtama?" "ishtamani mellagaa adugutaremiti sar. chachenta ishtam" chandrahas soumyamgaa navvumukhamtho adagadamtho aa kurradu rechipoyi nijam cheppesadu. "ante premistunnavanna maata" "es sar" kangaaru sthaanaanni siggu aakraminchukovadamto aa kurradu tala dinchukunnadu. "aame kuudaa ninnu premistonda?" eesaari athani mukhanni vishaadapu meghaalu puurtigaa kappesai. "ledsar. entha trai chestunna kaneesam kannetti kuudaa chudadam ledu" annaadatanu. ika aa sambhaashananu podiginchadam anavasaram anukunnadu chandrahas. "nee paeru?" "hemant" "yem chestuntav?" "em.e. ingleesh" "anoohyanu anta gaadamgaa premistunnav kada aame vivaraalannii neeku puurtigaa telusa? udaaharanaku aame illekkado telusa?" "telusu sar. lavli hills therd crass loo naalugo illusar" prema pareekshalo vesina prasnalaagaa pheelaipoyi gabagaba cheppaadu hemant. "vasta" antuu lechaadu chandrahas. "intakee meerevaru sar?" "adhi neekanavasaram" annadu. aa tarvaata chandrahas akkannunchi bayatapadi therd crass loki vachaadu. aa veedhilooni naalugo illu oo chinna kondameeda devalaya sikharam meedi bangaaru kalasamlaa vundi. rangurangula deepaala velugullo aa bhavanam teppatiranaalaloni devuni poolapallakila vundi.  aa intimundu nilabadda chandrahas ki maatram aa illunu chustunte kasitho ollantaa vanikindi. atanu bhayapade sthitini eppudo daatesaadu. anduke nirbhayamgaa getu teesukuni sarasari lopaliki vellaboyaadu. antalo goorkha addu tagilaadu. "coun hou?" antuu edurugaa nilabaddadu. "ee inti onar kaaru ammestaanani meconic ki cheppadata. chuddamani vachanu." goorkha atanni nisitamgaa gamaninchina taruvaata "sab ki chebutaanu" ani vellaboyaadu. "vaddu- nuvvu nathone vundu. kaaruni chusi vellipotaanu. raatripuuta enduku disterb cheyadam?" goorkha anduku oppukunnadu. goorkha mundu velutunte chandrahas atanni anusaristuu lopaliki vellaadu. inti edamavaipuna kaarlu aapenduku visaalamaina sthalam vundi. andulo rendu kaarlunnaayi. okati contessa. marokati maaruteekaaru appude vachinattu contessa venaka vundi. chandrahas ki contessato paniledu. anduke maaruteekaarunu alaa pareekshistuu vundipoyaadu. alaa chustunna atanu oo daggara aagipoyaadu. kaaru edamabhaagamlo dor daggara errati stickre raktapu chukkala merustondi. adhi tana bharya madhumati pettukunna bottu. daanini chustunte jariginadantaa okkasari gurtochi gundenu evaro pakodi potlaanni nalipesinattu atanu vilavilladipoyadu. aa kaare tana bharyanee, muddula koothurnee guddindanadaaniki antaku minchina rujuvu mari akkarledu. anta speed gaa dheekonnappudu madhumati nudutana pettukunna stickre bottu alaa kaaruku antukodam vichitrame mari. devudu anta nirdayamgaa tana rendu praanaalni teesukupoyina edho kontha odaarpu chuupistunnatlu inta saakshyaanni migilchinattu anipinchindi aa stickre ni chustunte. kaarunu alaa ilaa tadumutuu atanu goorkhaki teliyakunda entho laghavanga aa stickre nu teesukuni tana pant jebulo vesukunnadu. alaa ayidu nimushaalu gadichaaka "oke- repu mee sab thoo maatlaadataanu. gaadii achaahai" antuu tirigi nadavadam modalupettaadu. eesaari chandrahas mundu, aa taruvaata goorkha. "ee intlo evarevaruntaaru?" portico daataaka adigaadu chandrahas. "prakash sab, aayana bb, chellelu" "antena?" "mugguriki driving telusa?" "iddariki- prakash sab, aayana chelleliki" "aame paeru?" "anuhya medam" goorkha aa paeru cheppadaaniki entho kontha ibbandi paddaadu. accident chesindi anuhya ani khachitamgaa teliyadamtho atanu tana bharya, pasipapa kosam akkannunchi aatrutatoe bayalderaadu. aa taruvaata yem jarigindo gurtuku techukovadanikkudu chandrahas ki ishtamledu. adanta gurtuku rakunda vundadaanike seesaaloni mandanta okka gukkalo khaalii cheshaadu.