 నా గుండెలు తరుక్కుపోయాయి. ఎప్పుడూ నవ్వుతూ కనిపించే ఈ అమాయక ప్రాణిలో యింత పెద్ద అగ్ని పర్వతం వుందని నే నేనాడూ వూహించలేదు.

 'ఆ తరవాత మీ మావఁ ఇటు రాలే లేదన్న మాట' అన్నాను.

 "ఉహుఁ , మొన్న బొంబాయినుంచొచ్చిన రంగయ్య చెప్పాడు. ఈ పండక్కి వస్తానని నాతో చెప్పమన్నాట్ట!"

 ఆ మాటలు చెపుతూంటే అంత దుఃఖంలో వున్న లక్ష్మి ముఖంలో ఏదో కాంతి మెరిసినట్టయింది. దాని హృదయంలో ఎలాంటి భావాలు మెదుల్తున్నయ్యో!

 'అమ్మగోరూ, పండ గింకెన్నాళ్లుంది?' అనడిగింది లక్ష్మి ఉత్సాహంగా వెల్లివిరిసే గొంతుతో.

 "ఇంకా యిరవైరోజులుంది" అని చెప్పాను, పక్కన గోడనున్న క్యాలెండర్ కేసి చూస్తూ.

 "అమ్మగోరూ, నా కథ రాస్తారు గందా?" అన్నది లక్ష్మి ఆశగా నా ముఖంలోకి చూస్తూ. తిరిగి అసలు విషయానికొచ్చేప్పటికి, నా మనస్సు చివుక్కుమన్నది. కథా! ఎలా రాసేట్టు?

 'కథ రాయాలంటే నువ్వు చెప్పిన కాస్తా చాలదు పైగా, నీ కథలో ఏముంది నలుగురూ తెలుసుకోవటానికి? ఓ కారు లేదు. మేడల్లేవు; షికార్లూ, వెన్నెల్లో పడవ ప్రయాణాల మాటా, లేనే లేదు గదా?' అన్నాను తేల్చేస్తున్నట్టు నవ్వుతూ.

 "పన్నెండైయింది. వస్తానమ్మగోరూ!" అంటూ చిన్నబుచ్చుకున్న ముఖంతో వెళ్ళిపోయింది లక్ష్మి.

 నేను కొంచెంసేపు లక్ష్మిని గురించి ఆలోచించి, తరవాత పుస్తకం తీసుకుని చదవసాగాను. చదువుతున్న దేమీ అర్ధం కావటంలేదు. లక్ష్మి మాటలింకా నా చెవుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి.

  * * * 
 తెల్లవారితే పండగనగా, ఆరోజు సాయంత్రం తలంటుకుని, జుట్టు ఆర్పుకుంటూ కూర్చున్నాను. లక్ష్మి చడీ చప్పుడు లేకుండా వచ్చి, నా కుర్చీ పక్కన తలవంచు క్కూర్చున్నది....సరిగ్గా ఇరవైరోజుల క్రితం ఎలా కూర్చున్నదో, అలాగే. ఉహుఁ, కథ రాశానో లేదో కనుక్కోవటానికి వచ్చింది కాబోలనుకున్నాను.

 'ఏం లక్ష్మీ పనయిందా? తీరిగ్గా వచ్చి కూర్చున్నావ్? నీ కథ రాశానో లేదో అడిగేందుకేనా? యిన్నాళ్ళు గా ఆలోచిస్తున్నాను. నువ్వే చెప్పు రాసేందు కేముంది?' అన్నాను.

 "ఆ సంగతి కాదమ్మగోరూ! రాత్రి బండికి మా మాఁ వ వస్తున్నాడు. ఆ మాణిక్కం కూడా దిగుతుంది" అన్నది లక్ష్మి ఉత్సాహంగా.

 "ఆ మాణిక్కం కూడా ఎందుకు తగలాటం! దానిమీద నీకు కోపం ఏమీ లేదా?" అనడిగాను.

 'కోపఁ వెందు కమ్మగోరూ! మాలో చాలామందికి సవితులుంటారు. ఈసారి నేనూ, మావతో బొంబాయేళతాను' అన్నది లక్ష్మి.

 అది చెప్పే మాటలు వింటూ ఊకొడుతూ ఊరుకున్నాను. ఏమనేందుకూ నాకు మనస్కరించలేదు. దాని అమాయకత్వం, అజ్ఞానం చూసి జాలివేసింది.

 'అమ్మగోరూ మరేఁ....' అంటూ లక్ష్మి ఏదో చెప్పబోయి సందేహిస్తూ ఆగిపోయింది.

 'ఊఁ చెప్పు! ఏం కావాలి?' అన్నాను.
 naa gundelu tarukkupoyayi. eppuduu navvutuu kanipinche ee amayaka praaniloo yinta pedda agni parvatam vundani nee nenadu voohinchaledu.

 'aa taravaata mee maav itu raale ledanna maata' annaanu.

 "uhi , monna bombaayinunchochina rangayya cheppaadu. ee pandakki vastaanani naatho cheppamannatta!"

 aa maatalu cheputhoonte anta dukkhamlo vunna lakshmi mukhamlo edho kaanti merisinattayindi. daani hrudayamlo elanti bhaavaalu medultunnayyo!

 'ammagoru, panda ginkennallundi?' anadigindi lakshmi utsaahamgaa vellivirise gontuto.

 "inka yiravairojulundi" ani cheppaanu, pakkana godanunna calender kesi chustuu.

 "ammagoru, naa katha raastaaru ganda?" annadi lakshmi aasagaa naa mukhamloki chustuu. tirigi asalu vishayaanikocheppatika, naa manassu chivukkumannadi. kathaa! ela rasettu?

 'katha rayalante nuvvu cheppina kasta chaaladu paiga, nee kathalo emundi naluguru telusukovataaniki? oo kaaru ledu. medallevu; shikaarluu, vennello padava prayaanaala mata, lene ledu gadaa?' annaanu telchestunnattu navvutuu.

 "pannendaiyindi. vastaanammagoruu!" antuu chinnabuchukunna mukhamtho vellipoyindi lakshmi.

 nenu konchemsepu lakshmini gurinchi aalochinchi, taravaata pustakam teesukuni chadavasaagaanu. chaduvutunna demee ardham kaavatamledu. lakshmi matalinka naa chevullo pratidhvanistunnaaya.

  * * * 
 tellavaarithe pandaganagaa, aaroju saayantram talantukuni, juttu aarpukuntuu kuurchunnaanu. lakshmi chadii chappudu lekunda vachi, naa kurchi pakkana talavanchu kkoorchunnadi....sarigga iravairojula kritam ela koorchunnado, alaage. uhi, katha rasano ledho kanukkovataniki vachindi kaabolanukunnaanu.

 'yem lakshmi panayindaa? teeriggaa vachi kurchunnav? nee katha rasano ledho adigendukena? yinnaallu gaa aalochistunnaanu. nuvve cheppu rasendu kemundi?' annaanu.

 "aa sangati kaadammagoruu! raatri bandiki maa mae va vastunnadu. aa maanikkam kuudaa digutundi" annadi lakshmi utsaahamgaa.

 "aa maanikkam kuudaa enduku tagalaatam! daanimeeda neeku kopam emi leda?" anadigaanu.

 'kope vendu kammagoru! malo chaalaamandiki savituluntaaru. eesaari nenuu, maavatho bombayelatanu' annadi lakshmi.

 adhi cheppe maatalu vintuu ookodutuu oorukunnaanu. emanenduku naaku manaskarinchaledu. daani amaayakatvam, agnaanam chusi jaalivesindi.

 'ammagoru mare....' antuu lakshmi edho cheppaboi sandehistuu aagipoyindi.

 'oea cheppu! yem kavali?' annaanu.