 తను మీనాక్షిని చేరదీయడమే పెద్ద పొరపాటు అయిపోయిందని పశ్చాత్తాప పడుతున్నది సువర్చల. తను జోక్యం కలుగజేసుకోకపోతే ఆ పిల్ల జీవితంలో జరిగిన దుస్సంఘటన గుట్టుగా మాపుకొనేదేమో! తనేం చేసింది? ఆమె బజారుకీడ్చి భవిష్యత్తు లేకుండా చేసింది. మీనాక్షి తండ్రి తనను తిట్టడం ఎంతో సమంజస మనిపిస్తూందిప్పుడు!

 అజయ్ తనమాట వింటే, ఆడదాన్ని ఆటబొమ్మగా వాడుకొనే పురుషలోకంమీద ఘనవిజయం సాధించినట్టయ్యేది! ఇప్పుడేమైంది? చిత్తుగా ఓడిపోయింది!

 బయటికి వెడితే చాలు అందరూ తనని చూసి నవ్వుతున్నారేమో అనిపిస్తుంది.

 "ఏమిటి ఆలోచిస్తున్నారు? అజయ్ దగ్గరికి వెళ్ళాలంటే అభిమానం అడ్డు వస్తూందా? మీరు నా కోసం మీ కొడుకునే శత్రువుగా చేసుకొన్నారు? ఈ చిన్న కోరిక తీర్చడానికేం? ఒక్కసారి అజయ్ ని చూడాలి నేను! ఒక్కసారి!" ఆర్తిగా అడిగింది మీనాక్షి.

 అజయ్ దగ్గరికి వెళ్ళిన సువర్చల గంటలో తిరిగి వచ్చింది. మీనాక్షి దగ్గరికి వెళ్ళకుండా రత్నప్రభ రూంలో కూర్చుండిపోయింది, కృంగిపోయిన మనిషిలా.

 అప్పటికే ఆపరేషన్ కు అంతా సిద్దంచేసిన రత్నప్రభ, "కలిశాడా?" అని అడిగింది ఆత్రుతగా.

 "కలిశాడు. రానన్నాడు. మనిషి చావు బ్రతుకుల మధ్య ఉండి కోరుతున్న కోరికారా అని చెప్పాను. ఒక్కనిముషం కనిపించి తిరిగి వచ్చెయ్యి అని చెప్పాను! రాయిలా కాస్త కూడా చలించలేదు అజయ్. ఇప్పుడు తనువస్తే ఆస్తికోసం వచ్చానని అనుకొంటారట లోకులు! నేను వాడికోసం విసిరిన పగ్గం ఇవాళ నా కాళ్ళకే చుట్టి పంపాడు, రత్నా! ఈ ఆస్తి పోయిన రోజే అంటే ఏ అనాధలకో, ఆశ్రమాలకో రాసిచ్చాకే 'అమ్మా నాన్న' అంటూ తిరిగి వస్తాడట! చూడు, అతడి పౌరుషం ఎలా ఉందో?" రుద్ద స్వరంతో అంది సువర్చల.

 "నువ్వేం దిగులు పడకు, వదినా! మీనాక్షికి కొడుకు పుట్టి వాడు పెరిగి పెద్దయ్యి తల్లినీ తండ్రినీ కలుపుతాడు!"

 "ఇదేం సినిమా కథ కాదుగా? ఇది నిజంగా మీనాక్షి అంతిమ కోంకే అయితే? ఆ పిల్ల చివరికోరిక తీర్చలేని అశక్తత నన్ను జీవిత మంతా బాధిస్తుంది, రత్నా!"

 "మీనాక్షికేం కాదు! తల్లినీ పిల్లనీ క్షేమంగా నీ కప్పజెప్పుతాను చూడు!" ఆపరేషన్ థియేటరువైపు నడుస్తూ అంది రత్న.

 "నేను అజయ్ దగ్గరికి వెళ్ళొచ్చానని చెప్పొద్దు మీనాక్షితో."

 "నాకు తెలీదా? ఏం చెప్పను."

 "రత్నప్రభ తన మాట నిలబెట్టుకొంది! తల్లినీ పిల్లనీ క్షేమంగా సువర్చలకి అప్పజెప్పింది.

 వారం రోజుల తరువాత.

 మీనాక్షి మరురోజు ఇంటికి వస్తుందనగా, ఆమె తల్లీ, తమ్ముడూ చూడడానికి వచ్చారు.

 ఆవిడ మనుమరాలిని చూసి సంతోష పడలేదు. "మెళ్ళో తాళి లేకుండా నీకు పిల్లను కనడానికి సిగ్గువేయలేదే?" అని తిట్టిపోసింది. ఆ పిల్ల ఈ భూమ్మీదికి రావడానికి కారణమైన సువర్చలను రెండింతలు తిట్టిపోసింది మీనాక్షిని పెళ్ళి చేసుకోకుండా తల్లిని చేసినా అజయ్ ను తిట్టిన తిట్లకు అంతే లేదు!

 తమ్ముడు సుధాకర్ పద్దెనిమిదేళ్ళవాడు! అన్యాయాన్ని కాస్తకూడ సహించలేని తత్వమతడిది! ఈ కాలంలో చాలామంది కుర్రాళ్ళకు మల్లే అతడినీ విప్లవపు వెల్లువ చుట్టివేసి మార్క్సిస్ట్ భావాలవైపు లాక్కుపోతున్నది. దోపిడికి గురి అవుతున్న స్త్రీలంటే అతడి రక్తం సలసల మరిగిపోతుంది. చాలా రోజులనుండి అక్క గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు. ఏం చేస్తే అక్కకి జరిగిన అన్యాయం సరిదిద్దబడుతుంది?

 "నీతో ఆడుకొన్న వాడిని అసలు ఈ భూమ్మీద బ్రతకనివ్వకూడదు! వాడిని ఎప్పుడో సఫా చేసేవాడిని! కాని, నువ్వేడిచి చస్తావు! మంచి మాటలతో దారికి రాలేదు కదూ? చూడు, ఈ నెలా రెణ్ణెల్లలో వాణ్ణి నీ కాళ్ళమీద పడేట్టు చేయకపోతే?"

 అక్కడే వున్న సువర్చల ముఖం వివర్ణమైంది. తన ముందే అతడంత మాట అంటున్నాడంటే, తప్పుచేసిన ఒక కొడుకు తల్లిగా అంతలోకువై పోయిందన్నమాట! ఒక తప్పు మనిషిని ఎంత క్రిందికి ఈడ్చి వేస్తుంది.

 "ఏం చేస్తావురా?" భయంగా అడిగింది మీనాక్షి.

 "ఏం చేస్తానో అడగకు. నీ కాళ్ళమీద పడేట్టు మాత్రం చేస్తాను!" ప్రతిజ్ఞ చేస్తున్నట్టుగా చెప్పాడు.

 
                 27


 నీకు మతి పోయిందా ఏమిటి? మొన్నటి దాకా పక్కమీదున్నావు! ఇంకా సరిగా నీ ఆరోగ్యం కోలుకోలేదు. మాతో తుఫాను ప్రాంతానికి తయారయ్యావా? జ్వరం మళ్ళీ తిరగబెడితే నీ శరీరం తట్టుకోలేదు."

 "నేనేమైనా అక్కడరాళ్ళు మోస్తానా? అసలు నేను ఏమీ చెయ్యను! మీతో ఉంటానంతే."

 అప్పటికే వాదించి అలసిపోయినట్టుగా అంది సువర్చల. "నా మాట విను, పాపా! నేను వచ్చేదాకా మీనాక్షిని చూస్తూ ఉండు! ఇది నీ ఆంటీకి చేసే సేవ అనుకో! వేళకు నిద్రపోతే తప్ప నీ ఆరోగ్యం త్వరగా కోలుకోదు! నీకు పూర్తిగా ఆరోగ్యం చిక్కందే నిన్ను నీ ఇంటికి వెళ్ళనివ్వను!"

 ప్రేమీ పట్టు విడవనట్టుగా అంది. "నా కిప్పుడెం ఫర్వాలేదు. నేను మీతో వస్తాను!"

 "చిన్న పిల్లలా మొండి చెయ్యకు! నిన్ను నాతో చస్తే తీసి కెళ్ళను!" విసుగ్గా, కోపంగా అంది సువర్చల.
 
 tanu meenaakshini cheradeeyadame pedda porapaatu ayipoyindani paschaattaapa padutunnadi suvarchala. tanu jokyam kalugajesukokapothe aa pilla jeevitamlo jarigina dussanghatana guttugaa mapukonedemo! tanem chesindi? aame bajarukeedchi bhavishyattu lekunda chesindi. meenakshi tandri tananu tittadam entho samanjasa manipistuundippudu!

 ajay tanamata vinte, aadadaanni aatabommagaa vaadukone purushalokammeeda ghanavijayam saadhinchinattayyedi! ippudemaindi? chittugaa odipoyindi!

 bayatiki vedithe chaalu andaruu tanani chusi navvutunnaremo anipistundi.

 "emiti aalochistunnaaru? ajay daggariki vellalante abhimanam addu vastuundaa? meeru naa kosam mee kodukune satruvugaa chesukonnaru? ee chinna korika teerchadaanikem? okkasari ajay ni chudali nenu! okkasari!" aartigaa adigindi meenakshi.

 ajay daggariki vellina suvarchala gantalo tirigi vachindi. meenakshi daggariki vellakunda ratnaprabha roomlo koorchundipoyindi, krungipoyina manishila.

 appatike aperation ku antaa siddanchesina ratnaprabha, "kalisada?" ani adigindi aatrutagaa.

 "kalisaadu. ranannadu. manishi chaavu bratukula madhya undi korutunna korikara ani cheppaanu. okkanimusham kanipinchi tirigi vacheyyi ani cheppaanu! raila kaasta kuudaa chalinchaledu ajay. ippudu tanuvaste aastikosam vachanani anukontarata lokulu! nenu vaadikosam visirina paggam ivaala naa kaallake chutti pampaadu, ratna! ee aasti poyina roje ante e anaadhalako, aashramaalako rasichake 'amma naanna' antuu tirigi vastaadata! chudu, atadi pourusham ela undo?" rudda swaramtho andi suvarchala.

 "nuvvem digulu padaku, vadina! meenaakshiki koduku putti vaadu perigi peddayyi tallinee tandrinee kaluputaadu!"

 "idem sinima katha kaadugaa? idhi nijamgaa meenakshi antima konke ayithe? aa pilla chivarikorika teerchaleni asaktata nannu jeevita mantaa baadhistundi, ratna!"

 "meenakshikem kaadu! tallinee pillany kshemangaa nee kappajepputaanu chudu!" aperation theateruvaipu nadustuu andi ratna.

 "nenu ajay daggariki vellochanani cheppoddu meenaakshito."

 "naaku teleedaa? yem cheppanu."

 "ratnaprabha tana maata nilabettukondi! tallinee pillany kshemangaa suvarchalaki appajeppindi.

 vaaram rojula taruvaata.

 meenakshi maruroju intiki vastundanagaa, aame talli, tammuduu chudadaniki vachaaru.

 aavida manumaraalini chusi santosha padaledu. "mello taali lekunda neeku pillanu kanadaaniki sigguveyalede?" ani tittiposindi. aa pilla ee bhoommeediki raavadaaniki kaaranamaina suvarchalanu rendintalu tittiposindi meenaakshini pelli chesukokunda tallini chesina ajay nu tittina titlaku anthe ledu!

 tammudu sudhakar paddenimidellavadu! anyayanni kastakuda sahinchaleni tatvamatadidi! ee kaalamlo chaalaamandi kurraallaku malle atadinee viplavapu velluva chuttivesi marxist bhaavaalavaipu laakkupotunnadi. dopidiki guri avutunna streelante atadi raktam salasala marigipotundi. chala rojulanundi akka gurinchi aalochistunnadu. yem cheste akkaki jarigina anyayam sarididdabadutundi?

 "neetho aadukonna vaadini asalu ee bhoommeeda bratakanivvakudadu! vaadini eppudo safa chesevadini! kaani, nuvvedichi chastavu! manchi maatalatho daariki raledu kadhuu? chudu, ee nela rennellalo vaanni nee kaallameeda padettu cheyakapothe?"

 akkade vunna suvarchala mukham vivarnamaindi. tana munde atadanta maata antunnadante, tappuchesina oka koduku talligaa antalokuvai poyindannamata! oka tappu manishini entha krindiki eedchi vestundi.

 "yem chestavura?" bhayamgaa adigindi meenakshi.

 "yem chestano adagaku. nee kaallameeda padettu maatram chestaanu!" pratigna chestunnattugaa cheppaadu.

 
                 27


 neeku mathi poinda emiti? monnati daka pakkameedunnavu! inka sarigaa nee aarogyam kolukoledu. maatho tuphaanu praantaaniki tayarayyava? jwaram mallee tiragabedithe nee sareeram tattukoledu."

 "nenemaina akkadaraallu mostana? asalu nenu emi cheyyanu! meetho untaananthe."

 appatike vaadinchi alasipoyinattugaa andi suvarchala. "naa maata vinu, papa! nenu vachedaka meenaakshini chustuu undu! idhi nee aanteeki chese seva anuko! vaelaku nidrapothe tappa nee aarogyam twaragaa kolukodu! neeku puurtigaa aarogyam chikkande ninnu nee intiki vellanivvanu!"

 premi pattu vidavanattugaa andi. "naa kippudem farvaledu. nenu meetho vastaanu!"

 "chinna pillala mondi cheyyaku! ninnu naatho chaste teesi kellanu!" visuggaa, kopanga andi suvarchala.
 