 అప్పుడు సమయం రాత్రి ఎనిమిది.

 హర్ష విస్పారిత నేత్రాలతో ఆ దృశ్యాన్ని చూడసాగాడు.

 అమృత విక్రమ్ చేతుల్లో వుంది. ఆమెకి ఆ క్షణం భూమి నిలువుగా చీలి తను అందులోకి వెళ్ళిపోతే బావుండనిపించింది.

 విక్రమ్ నిర్భయంగా హర్ష కళ్ళలోకి చూశాడు.

 హర్ష ఈ సంఘటనతో పూర్తిగా స్థాణువే అయ్యాడు. ఒకే మనిషిని ఉదయం, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం, రాత్రి భిన్న ప్రవృత్తులతో చూడాల్సి రావడం విశేషమే అయినా అతను అదిఆనందించే మూడ్ లో లేడు.

 అమృత అందరికన్నా మొదటిగా తేరుకుని, విక్రమ్ చేతిని విడిపించుకుని "ఇతనూ..." అని హర్షకి చెప్పబోయింది.

 "విక్రమ్" అన్నాడు హర్ష వెంటనే.

 అమృత మాట రానట్లు చేష్టలుడిగి చూసింది.

 హర్ష తన సహజ లక్షణమైన చిరునవ్వుతో సోఫాలో కూర్చుని "ఇతన్ని నేను ఈ రోజు ప్రోద్దుట్నింఛీ నాలుగుసార్లు కలవాల్సి వచ్చింది- చాలా కాకతాళీయంగా" అన్నాడు.

 అమృత విక్రమ్ వైపు అనుమానంగా చూసింది.

 విక్రమ్ తనకేమీ పట్టనట్లు నిలబడి వింటున్నాడు.

 "ఉదయం ఒక నిరుద్యోగి అయినా యువకుడిగా నా దగ్గర ఉద్యోగం కోసం వచ్చి, తల తిక్కగా మాట్లాడితే 'ఫ్రస్టేషన్ వల్ల అలా మారాడు కాబోలు' అనుకున్నాను. మధ్యాహ్నం కోటీశ్వరుడి ముద్దులకొడుకుగా తండ్రితో గొడవపడి వెళ్ళిపోతుంటే 'ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ తన సిద్దాంతాలు విడిచిపెట్టని ఆదర్సవంతుడైన యువకుడు' అనుకున్నాను. సాయంత్రం అయినా వాళ్ళకి మమతానురాగాలు పంచుతూ సేద తీరుస్తుంటే 'మంచి ప్రేమించగల మనిషి' అని నమ్మాను. రాత్రి నా యింట్లో నా భార్యతో ఇలా...ఇంత చేరువగా, చనువుగా చూసి....ఏం అనుకోవాలో ఇంకా నిర్ణయించుకోలేదు" అంటూ నవ్వేశాడు.

 ఆ నవ్వు అమ్రుతని నిలువునా చీల్చింది.

 "హర్షా....అసలూ...విక్రమ్ బ్రతికి వున్నాడని...." అమృతకి ఏం చెప్పాలో, ఎలా చెప్పాలో తెలియలేదు. అసలటువంటి పరిస్థితి ఆమె ఎప్పుడూ కలలో కూడా వూహించలేదు.

 ఆమె కళ్ళల్లో ఎన్నో చెప్పాలన్న ఆర్తీ, పెదవుల అదురూ హృదయ వేదనా హర్షకి ఆమె హృదయాన్ని పట్టించేశాయి.

 "రిలాక్స్! మీరిద్దరూ అలా కూర్చోండి ముందు" అన్నాడు.

 విక్రమ్ కూర్చుంటూ, "ఆమె జీవితంలో మొదట ప్రవేశించింది నేను....తరువతః వచ్చింది మీరు" అన్నాడు, "నీ స్థానం ద్వితీయం' అన్న అర్ధం ధ్వనిస్తూ.

 హర్ష నవ్వుతూ "అయితే ఇప్పుడేమంటారూ?" అన్నాడు.

 "స్త్రీ పంజరంలో పెట్టి పెంచుకునే పెంపుడు చిలుక కాదు! ఆమెకి స్వేచ్ఛ నివ్వాలి. ఆమె మీకో, ఈ సమాజానికో లేక కనిపించని ఆ దైవానికో భయపడి రానంటోంది. మీరే ఏదో ఒకటి సర్ది చెప్పండి. ఇదేమిటిలా మాట్లాడ్తున్నాడూ అనుకుంటున్నారా? నేను ఆమెకి మీరు యజమానీ, ఆమె మీ స్వంతం అన్న అభిప్రాయంతో ఏకీభవించను. అసలీ వివాహ వ్యవస్థనే నేను నమ్మను" అన్నాడు విసురుగా విక్రమ్.

 హర్ష అమృతవైపు చూశాడు.

 "విక్రమ్! నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావో నీకు తెలుస్తోందా?" రోషంగా అడిగింది అమృత.

 "అమృతా..." అంటూ ఆమెని హర్ష వారించి, "మీరు కోటీశ్వరుల ముద్దుబిడ్డ, చాలా గొప్పవారు. అందుకే మీ ఆలోచనలు కూడా ఇంత విలక్షణంగా వున్నాయి" అన్నాడు శ్లేషంగా.

 విక్రమ్ ఠకీమని "నువ్వు నాకంటే గొప్పవాడివి! నీ డబ్బూ, చదువూ అందం చూసి అనడం లేదు. నాకు లేని అమృత నీకు వుంది కాబట్టి నువ్వు గొప్పవాడివయ్యావు" అన్నాడు.

 "కావచ్చు చూస్తూ, చూస్తూ ఏ పిచ్చివాడన్నా ఆ భాగ్యాన్ని వదులుకుంటాడా? అందులోనూ అమృతవర్షిణిలాంటి భార్యని?" అన్నాడు నిజాయితీగా.

 పురాణాలలో, పుస్తకాలలో ఒక స్త్రీ కోసం ఇద్దరు పురుషులు తన్నుకోవడం చూసి, ప్రతి స్త్రీ అటువంటి పరిస్థిలో తనని వూహించుకుని కలలుకని ఆనందించవచ్చు. కానీ, నిజజీవితంలో జరిగితే మాత్రం భరించడం దుర్భరం!

 అమృత నిస్సహాయంగా వారిద్దరి వైపూ చూస్తోంది. ఒకరు తను ప్రేమించిన ప్రియుడు! ఇంకొకరు తనిప్పుడు ప్రేమిస్తున్న మొగుడు.

 విక్రమ్ లేచి నిలబడుతూ చెప్పాడు "నేను అమృత వర్షిణిని ఎటువంటి పరిస్థితులలోనైనా నాతో తీసుకు వెళ్ళడానికే నిశ్చయించుకున్నాను. ఈ నిశ్చయానికి తిరుగులేదు. అనవసరంగా ప్రమాదాలు కొనితెచ్చుకోకుండా, పక్కకి తప్పుకుంటే మంచిది."

 "యూ... స్కౌండ్రల్!" అన్న అరుపుతోబాటుగా హర్ష కొట్టిన దెబ్బకి విక్రమ్ చెంప అదిరిపోయింది. పరమ శాంతంగా వుండే హర్ష రుద్రావతారం దాల్చి రొప్పుతూ అతని కాలర్ పట్టుకుని "నా భార్యని నీతో లేపుకుపోతూ వుంటే నేను చూస్తూ మధ్యలోకి రాకుండా కూర్చోవాలా? ఎంత ధైర్యంలా నా యింట్లోకి వచ్చి అంత మాట అనడానికి!" అన్నాడు.

 విక్రమ్ కి ఆ దెబ్బకి కళ్ళు గిర్రున తిరిగినట్లనిపించాయి. అతను అస్సలు ఆ ఎటాక్ గురించి వూహించలేదు. నెమ్మదిగా....హర్ష చేతిలోంచి తన కాలర్ విడిపించుకున్నాడు.

 అమృత ఎంత ప్రయత్నించినా నోట్లోంచి ఒక్క శబ్దం కూడా రాక, కదలడానికి ఒక్క అవయవం కూడా సహకరించక, నిలువుగుడ్లేసుకుని జరుగుతున్న దాన్ని చిత్తరువులా నిలబడి చూస్తోంది!
 appudu samayam raatri enimidi.

 harsha vispaarita netraalato aa drushyaanni chudasagadu.

 amruta vikram chetullo vundi. aameki aa kshanam bhoomi niluvugaa cheeli tanu anduloki vellipothe bavundanipinchindi.

 vikram nirbhayamgaa harsha kallaloki chushadu.

 harsha ee sanghatanatho puurtigaa sthaanuve ayyadu. oke manishini udayam, madhyaahnam, saayantram, raatri bhinna pravruttulatoe chudalsi ravadam visheshame aina atanu adiaanandinche mood loo ledu.

 amruta andarikanna modatigaa terukuni, vikram chetini vidipinchukuni "itanuu..." ani harshaki cheppaboindi.

 "vikram" annadu harsha ventane.

 amruta maata raanatlu cheshtaludigi chusindi.

 harsha tana sahaja lakshanamaina chirunavvutho sophalo kuurchuni "itanni nenu ee roju proddutninchi naalugusaarlu kalavalsi vachindi- chala kaakataaleeyamgaa" annadu.

 amruta vikram vaipu anumaanamgaa chusindi.

 vikram tanakemi pattanatlu nilabadi vintunnadu.

 "udayam oka nirudyogi aina yuvakudigaa naa daggara udyogam kosam vachi, tala tikkagaa matladithe 'frustation valla alaa maaraadu kaabolu' anukunnaanu. madhyaahnam kotishwarudi muddulakodukugaa tandritho godavapadi vellipotunte 'etty paristhitulloonuu tana siddaantaalu vidichipettani aadarsavantudaina yuvakudu' anukunnaanu. saayantram aina vaallaki mamataanuraagaalu panchutuu sedha teerustunte 'manchi preminchagala manishi' ani nammanu. raatri naa yintlo naa bhaaryatho ilaa...inta cheruvagaa, chanuvugaa chusi....yem anukovalo inka nirnayinchukoledu" antuu navvesadu.

 aa navvu amrutani niluvuna cheelchindi.

 "harsha....asaluu...vikram bratiki vunnaadani...." amrutaki yem cheppalo, ela cheppalo teliyaledu. asalatuvanti paristhiti aame eppuduu kalalo kuudaa voohinchaledu.

 aame kallallo enno cheppalanna aartee, pedavula aduruu hrudaya vedana harshaki aame hrudayaanni pattinchesaayi.

 "relax! meeriddaruu alaa koorchondi mundu" annadu.

 vikram kuurchuntuu, "aame jeevitamlo modata pravesinchindi nenu....taruvatah vachindi meeru" annadu, "nee sthaanam dviteeyam' anna ardham dhvanistuu.

 harsha navvutuu "ayithe ippudemantaaruu?" annadu.

 "stree panjaramlo petti penchukune pempudu chiluka kaadu! aameki swechha nivvali. aame meeko, ee samajaniko leka kanipinchani aa daivaniko bhayapadi ranantondi. meere edho okati sardi cheppandi. idemitila matladtunnadu anukuntunnara? nenu aameki meeru yajamani, aame mee swantam anna abhipraayamtho ekibhavinchanu. asali vivaha vyavasthane nenu nammanu" annadu visurugaa vikram.

 harsha amrutavaipu chushadu.

 "vikram! nuvvem matladutunnavo neeku telustonda?" roshangaa adigindi amruta.

 "amruta..." antuu aameni harsha vaarinchi, "meeru kotishwarula muddubidda, chala goppavaaru. anduke mee aalochanalu kuudaa inta vilakshanamgaa vunnayi" annadu sleshamgaa.

 vikram takeemani "nuvvu nakante goppavadivi! nee dabboo, chaduvuu andam chusi anadam ledu. naaku laeni amruta neeku vundi kabatti nuvvu goppavaadivayyavu" annadu.

 "kaavachhu chustuu, chustuu e pichivaadannaa aa bhaagyaanni vadulukuntada? anduloonuu amrutavarshinilaanti bharyani?" annadu nijaayitiigaa.

 puraanaalalo, pustakaalalo oka stree kosam iddaru purushulu tannukovadam chusi, prati stree atuvanti paristhilo tanani vuuhimchukuni kalalukani aanandinchavacchu. cony, nijajeevitamlo jarigithe maatram bharinchadam durbharam!

 amruta nissahaayamgaa vaariddari vaipoo chustondi. okaru tanu preminchina priyudu! inkokaru tanippudu premistunna mogudu.

 vikram lechi nilabadutuu cheppaadu "nenu amruta varshinini etuvanti paristhitulaloonainaa naatho teesuku velladaanike nischayinchukunnaanu. ee nischayaaniki tiruguledu. anavasaramgaa pramaadaalu konitechukokunda, pakkaki tappukunte manchidi."

 "uu... scoundral!" anna aruputobaatugaa harsha kottina debbaki vikram chempa adiripoyindi. parama saantamgaa vunde harsha rudraavataaram dalchi ropputuu athani kalar pattukuni "naa bharyani neetho lepukupotu vunte nenu chustuu madhyaloki rakunda kurchovala? entha dhairyamla naa yintloki vachi anta maata anadaaniki!" annadu.

 vikram ki aa debbaki kallu girruna tiriginatlanipinchaayi. atanu assalu aa etac gurinchi voohinchaledu. nemmadigaa....harsha chetilonchi tana kalar vidipinchukunnaadu.

 amruta entha prayatninchinaa notlonchi okka sabdam kuudaa raaka, kadaladaaniki okka avayavam kuudaa sahakarinchaka, niluvugudlesukuni jarugutunna daanni chittaruvula nilabadi chustondi!