
 నిరుత్సాహంగా ఫోన్ పెట్టేశాను. దిగులు శరీరం లోపలంతా పొగలా ఆవరించినట్టు భావన. ఏదో విలువైంది పోగొట్టుకున్నానన్న బాధ. మహీ ఇక రాడేమోనన్న అనుమానం అమ్మ అనారోగ్యం. రంపపు పళ్ల మధ్య మనసుని కోస్తున్నట్టు గిలగిలాడిపోతున్నాను. 

 భోజనం దగ్గర కూర్చున్నా తినాలన్న ధ్యాస లేకుండా పోయింది. పడకలో పడుకుంటే కునుకురాని దుస్థితి. మనసుకి కన్నీళ్ళతో గంజిపెట్టి ఇస్త్రీ చేసినట్టు అది నాకు ఏమాత్రం లొంగడంలేదు. దానిపాటికి అది కుమిలి కుమిలి ఏడుస్తోంది.

 చక్రల్లాంటి కళ్లు బురదలో కూరుకుపోయిన చక్రాల్లాగా లోపలి కెళ్లిపోయాయి. చంద్రబింబంలాంటి ముఖాన్ని మబ్బులు కమ్మేసినట్టు పాలిపోయింది రక్తం పలచబడ్డట్టు చర్మమంతా ముడతలు పడింది.  

 ఇసుక గూళ్లు పడిపోయి, మబ్బు తప్ప పొంగు కనపడకపోయినట్టు ఎద తయారైంది. 

 అద్దంలో ముఖం చూసుకుంటే నామీద నాకే జాలి కలిగింది. ఎలా వుండేదాన్నిఎలా అయిపోయాను.

 ఉదయం ఇడ్లీలు పెడుతున్నాను. 

 వ్యాపారం కాగా మిగిలిన ఎనిమిదో పదో ఇడ్లీలను పెట్టుకుని రోజును దొర్లించేదాన్ని. అంతకంటే మించి ఏమీ తినాలనిపించడంలేదు. 

 ఆ రోజు నుంచి ఫోన్ చేస్తున్నా అతను తగలడంలేదు. నాతో మాట్లాడడం ఇష్టంలేక లేడని చెప్పిస్తున్నాడేమోనన్న అనుమానం వచ్చింది. 

 అతన్ని డబ్బులడిగి తప్పు చేశానేమోనన్న ఫీలింగ్ ఎక్కువైంది. డబ్బులడిగినందుకు సారీ చెప్పేస్తే ఈ పశ్చాత్తాపం కొంత తగ్గుతుంది. దానికి అవకాశం లేకపోవడంతో ఏం చేయాలో పాలుపోయిందికాదు. 

 అతను తప్ప మరో ఆలోచనలేదు. అమ్మ అనారోగ్యం కూడా మూలపడిపోయింది. అతను రాలేడేమో నన్న దిగులే అన్నిటినీ నానుంచి దూరం చేసింది. 

 "కళ్లు తెరిచినా, కళ్లు మూసినా నీవాయో" అన్న సినిమా పాటలా అయిపోయింది నా పరిస్థితి. 

 ఇక ఆ రోజు ఎలాగైనా మహీని కలుసుకోవడానికి గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాను. 

 ఫోన్ చేస్తే ఎప్పుడూ వచ్చిన జవాబే వచ్చింది. 

 ఫ్యాక్టరీకి స్వయంగా వెళ్ళి చూడాలని బయల్దేరాను. 

 ఉదయం ఇడ్లీల వ్యాపారం ముగిసిపోగానే అమ్మకి టిఫిన్ కింద నాలుగు ఇడ్లీలు పెట్టి, మధ్యాహ్నానికి మరో నాలుగు ఇడ్లీలు ఉంచాను. నాకు టిఫిన్ లేకుండా పోయింది. మిగిలింది అవే, వాటిని అమ్మకి పెట్టేశాను. 

 మా ఊరినుంచి ఫ్యాక్టరీకి అయిదు కిలోమీటర్ల దూరం వుంటుంది. ముఖం కడుక్కుని, కొంతలో కొంత శుభ్రంగా తయారయ్యాను. 

 మెల్లగా నడవడం మొదలుపెట్టాను.

 అక్కడికి వెళ్లేటప్పటికి పన్నెండైంది. 

 గేటు దగ్గర గూర్ఖా ఆపాడు. అంతలో మహీ ఫ్యాక్టరీ నుంచి బయటికి వస్తూ కనిపించాడు. 

 "మహీ" నేను పరిసరాలన్నిటినీ మరిచి అరిచాను. గేటువైపు వస్తున్న అతను ఠక్కున వెనక్కి తిరిగి లోపలికి వెళ్లిపోయాడన్న బాధో నాకు తెలియదు. నేను స్పృహ తప్పి కిందపడిపోయాను. 


                           * * * 

 
 స్పృహ తప్పిన తరువాత ఏం జరిగిందో నాకు తెలియదు. ముఖం మీద చల్లగా నీళ్ళు పడడంతో తెలివిలోకి వచ్చాను. 

 నా ముఖంలోకి ఆందోళనతో చూస్తున్నాడు గూర్ఖా. 

 అతనే నన్ను రక్షించాడని తెలుసు. అందుకే కృతజ్ఞతతో చూస్తూ "థ్యాంక్స్" అని, అంతటితో ఆగకుండా అతనేదో చెప్పబోతుంటే అడ్డ తగిలి "మహీధర్" లోపలున్నాడు. నేను వచ్చానని చెప్పు చాలు - పరిగెత్తుకుంటూ వస్తాడు" అన్నాను ఆవేశంగా. 

 మళ్ళీ ఆ ప్రశ్న అడిగేసరికి అతనికి చిరాకొచ్చినట్టుంది. ముఖం నిండా ఆ బావాన్నే పులుముకుని "లేడమ్మా - ఇక వెళ్లు. ఇదిగో ఇంకాస్త మంచినీళ్ళు తాగు" అంటూ నా చేతికి గ్లాస్ అందించాడు.

 మహీధహర్ ను నా కళ్లతో నేను చూశాను. అతను ఎంత దూరంలో వున్నా, ఎంతమందిలో వున్నా నేను గుర్తించగలనని గూర్ఖాను ఎలా నమ్మించడం?

 ఇక ఎంత బ్రతిమలాడినా ప్రయోజనం ఉండదని అర్దమైంది. మరో మాట మాట్లాడకుండా పైకి లేచాను. సరైన తిండి, కంటినిండా నిద్ర లేకపోవడంవల్ల నడవడం కూడా నావల్ల కావడంలేదు. 

 అయినా తప్పదు. జీవితాన్ని బలవంతంగా లాక్కొస్తున్నట్టు కాళ్సను ముందుకి లాగాను.

 ఇంటికి ఎలా వచ్చానో తెలియదు. శరీరం పచ్చిపుండులా తయారైంది. మెదడును పొడుచుకుతింటున్న ఆలోచనలు. ఏదో చెప్పలేని బాధ.గుండెను ఎవరో పెకళించి బయటికి గిరాటేస్తున్నట్టు వేదన. మొత్తం ప్రపంచమంతా ముక్కలకింద పగిలిపోతున్న భావన. 

 మనసు చాలా ఇష్టమైనవాళ్లు మనల్ని పట్టించుకోకపోతే కలిగేబాధ వర్ణనాతీతం. అది అనుభవిస్తేనే తెలుస్తుంది. 'ఇక జీవించడం అనవసరం - చచ్చిపోదాం అని ఎన్నిసార్లు అనుకున్నానో గుర్తులేదు. 

 రాత్రయ్యేటప్పటికి ఆత్మహత్య తప్ప మరో ఆలోచన రానిస్థాయికి చేరుకున్నాను. 

 ఏమైతే అయింది. ఈసారి మళ్లీ ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లాలి. ఒక్కసారి కలుసుకుని మాట్లాడాలి అని మొండిగా నిర్ణయించుకున్నాను. మహీ నన్ను చూస్తే వదిలిపెట్టడని. వచ్చి మాట్లాడతాడని నా నమ్మకం. 

 అలా అనుకోవడంతో కొంత బాధ ఉపశమించింది. అలసిన శరీరం నిద్రలో మునిగిపోయింది. మరుసటిరోజు ఫ్యాక్టరీకి ఇంకాస్త ముందుగా వెళ్ళాను. 

 పదకొండుగంటలకల్లా అక్కడికి చేరుకున్నాను. 

 యథాప్రకారం గూర్ఖా నన్ను ఆపేశాడు. 

 నేను వచ్చినపని చెప్పాను. 

 'నీక్కాదటమ్మా చెప్పేది. అయన లేరు వెళ్లెళ్ళు" అని కళ్లతోనే నన్ను విదుల్చుకుంటున్నట్టు మాట్లాడాడు. 

 "అది నిన్న. ఈరోజు వచ్చుంటారు వెళ్లి పిలువ్" నేను ఇంకా మొండిగా అన్నాను.

 అతను లోపలికెళ్ళలేదు. 

 నేను గేటుపక్కన ఒరిగి అక్కడే నిలబడిపోయాను. 

 ఏమైనా జరగనీ ఈరోజు మహీని కలుసుకోకుండా ఇంటికి వెళ్లదలుచుకోలేదు. 

 ఫ్యాక్టరీకి వచ్చేవాళ్ళు పోయేవాళ్ళు నన్ను వింతగా చూస్తున్నారు. వాళ్ళ చూపులు నా శరీరం మొత్తాన్ని తడుముతుండడం నాకు తెలుస్తూనే వుంది. 

 nirutsaahamgaa fon pettesaanu. digulu sareeram lopalanta pogala aavarinchinattu bhavana. edho viluvaindi pogottukunnananna baadha. mahi ika rademonanna anumanam amma anarogyam. rampapu palla madhya manasuni kostunnattu gilagilaadipotunnaanu. 

 bhojanam daggara kurchunna tinaalanna dhyasa lekunda poyindi. padakalo padukunte kunukurani dusthiti. manasuki kanneellatho ganjipetti istri chesinattu adhi naaku ematram longadamledu. daanipaatiki adhi kumili kumili edustondi.

 chakrallanti kallu buradalo kuurukupooyina chakrallaga lopali kellipoyayi. chandrabimbamlanti mukhanni mabbulu kammesinattu paalipoyindi raktam palachabaddattu charmamanta mudatalu padindi.  

 isuka goollu padipoyi, mabbu tappa pongu kanapadakapoyinattu edha tayaaraindi. 

 addamlo mukham chusukunte naameeda naake jaali kaligindi. ela vundedaannielaa aipoyanu.

 udayam idleelu pedutunnaanu. 

 vyaparam kaga migilina enimido padho idleelanu pettukuni rojunu dorlinchedaanni. antakante minchi emi tinaalanipinchadamledu. 

 aa roju nunchi fon chestunna atanu tagaladamledu. naatho matladadam ishtamleka ledani cheppistunnademona anumanam vachindi. 

 atanni dabbuladigi tappu chesanemonanna feeling ekkuvaindi. dabbuladiginanduku saarii cheppeste ee paschaattaapam kontha taggutundi. daaniki avakaasam lekapovadamto yem cheyalo paalupoyindikaadu. 

 atanu tappa maro aalochanaledu. amma anarogyam kuudaa moolapadipoyindi. atanu raledemo nanna digule annitinee naanunchi dooram chesindi. 

 "kallu terichinaa, kallu muusinaa neevayo" anna sinima patala ayipoyindi naa paristhiti. 

 ika aa roju elagaina maheeni kalusukovadaniki gattigaa nirnayinchukunnaanu. 

 fon cheste eppuduu vachina jawabe vachindi. 

 factoryki swayamgaa velli chuudaalani bayalderaanu. 

 udayam idleela vyaparam mugisipogane ammaki tiffin kinda naalugu idleelu petti, madhyaahnaaniki maro naalugu idleelu unchaanu. naaku tiffin lekunda poyindi. migilindi ave, vaatini ammaki pettesaanu. 

 maa oorinunchi factoryki ayidu kilometerla dooram vuntundi. mukham kadukkuni, kontalo kontha subhramgaa tayaarayyaanu. 

 mellagaa nadavadam modalupettaanu.

 akkadiki velletappatiki pannendaindi. 

 getu daggara goorkha aapaadu. antalo mahi factory nunchi bayatiki vastuu kanipinchaadu. 

 "mahi" nenu parisaraalannitinii marichi arichaanu. getuvaipu vastunna atanu takkuna venakki tirigi lopaliki vellipoyaadanna badho naaku teliyadu. nenu spruha tappi kindapadipoyanu. 


                           * * * 

 
 spruha tappina taruvaata yem jarigindo naaku teliyadu. mukham meeda challaga neellu padadamtho teliviloki vachanu. 

 naa mukhamloki aandolanato chustunnadu goorkha. 

 athane nannu rakshinchaadani telusu. anduke krutagnatatoe chustuu "thanks" ani, antatitho agakunda atanedo cheppabotunte adda tagili "mahidhar" lopalunnadu. nenu vachanani cheppu chaalu - parigettukuntu vastaadu" annaanu aavesamgaa. 

 mallee aa prasna adigesariki ataniki chirakochinattundi. mukham ninda aa bavanne pulumukuni "ledamma - ika vellu. idigo inkaasta manchineellu taagu" antuu naa chetiki glass andinchaadu.

 mahidhahar nu naa kallatho nenu chushanu. atanu entha dooramlo vunna, entamandilo vunna nenu gurtinchagalanani goorkhaanu ela namminchadam?

 ika entha bratimalaadinaa prayojanam undadani ardamaindi. maro maata matladakunda paiki lechaanu. saraina tindi, kantininda nidra lekapovadamvalla nadavadam kuudaa navalla kaavadamledu. 

 aina tappadu. jeevitaanni balavantamgaa laakkostunnattu kaalsanu munduki laagaanu.

 intiki ela vachano teliyadu. sareeram pachipundula tayaaraindi. medadunu poduchukutintunna aalochanalu. edho cheppaleni baadha.gundenu evaro pekalinchi bayatiki giratestunnattu vedana. mottam prapanchamantaa mukkalakinda pagilipotunna bhavana. 

 manasu chala ishtamainavaallu manalni pattinchukokapothe kaligebadha varnanaatiitam. adhi anubhavistene telustundi. 'ika jeevinchadam anavasaram - chachipodam ani ennisaarlu anukunnano gurtuledu. 

 raatrayyetappatiki aatmahatya tappa maro aalochana raanisthaayiki cherukunnanu. 

 emaithe ayindi. eesaari malli factoryki vellaali. okkasari kalusukuni matladali ani mondigaa nirnayinchukunnaanu. mahi nannu chuste vadilipettadani. vachi maatlaadataadani naa nammakam. 

 alaa anukovadamtho kontha baadha upasaminchindi. alasina sareeram nidralo munigipoyindi. marusatiroju factoryki inkaasta mundugaa vellaanu. 

 padakondugantalakalla akkadiki cherukunnanu. 

 yathaaprakaaram goorkha nannu aapesaadu. 

 nenu vachinapani cheppaanu. 

 'neekkaadatamma cheppedi. ayana leru vellellu" ani kallathone nannu vidulchukuntunnatta matladadu. 

 "adhi ninna. eeroju vachuntaaru velli piluv" nenu inka mondigaa annaanu.

 atanu lopalikellaledu. 

 nenu getupakkana origi akkade nilabadipoyanu. 

 emaina jaraganee eeroju maheeni kalusukokunda intiki velladaluchukoledu. 

 factoryki vachevaallu poyevallu nannu vintagaa chustunnaru. vaalla chuupulu naa sareeram mottaanni tadumutundadam naaku telustune vundi. 