
 డ్రైవర్ పక్కన కూర్చున్న కృష్ణారావు వెనక్కు తిరిగి కూడా చూడలేదు.
 కారు ఇంటి ముందు ఆగింది.
 సరళ దిగి రుసరుసలాడుతూ లోపలకు వెళ్ళిపోయింది.
 కృష్ణారావు కారు దిగి అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ ఓపిక పోయిన వాడిలా తన గదికేసి నడిచాడు.
 అమూల్యకి కారు ఆగిన ధ్యాస కూడా లేదు.
 "అమ్మాయిగారూ" డ్రైవర్ డోర్ తెరిచి పట్టుకున్నాడు.
 అమూల్య తృళ్ళిపడి నిటారుగా కూర్చుంది.
 కారు దిగింది.
 తిన్నగా తండ్రి గదిలోకి వెళ్ళింది.
 గది గడపలోనే నిల్చుండిపోయింది.
 కృష్ణారావు అమూల్య ముఖంలోకి జాలిగా చూస్తున్నాడు.
 "రా తల్లీ."
 ఆ పిలుపుకు అమూల్య గుమ్మంలోనే కుప్పకూలినట్టు కూర్చుండి పోయింది. నిండుకుండ బద్దలైంది.
 రెండు మోకాళ్ళ మీద తల ఆన్చి వెక్కివెక్కి ఏడవసాగింది.
 కృష్ణారావు గాభరాగా లేచి కూతురి దగ్గిరకు వచ్చాడు. కూతురి పక్కనే నేలమీద చతికిలబడి ఆమె తలను తన గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.
 "నన్ను క్షమించు తల్లీ."
 "డాడీ" వెక్కిళ్ళ మధ్య.
 "నేను నీకు వ్యతిరేకంగా సాక్ష్యం చెప్పాను. ఏ తండ్రీ చెయ్యని పనే చేశానేమో నాకు తెలియదు. మీ అమ్మ అలా అంటున్నది. కాని ఏ తండ్రి అయినా ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో నిజమే చెబుతాడని నా నమ్మకం. ఆ నిజం నీకోసం, నీ మంచి కోసం చెప్పాను తల్లీ. నీ క్షేమం అందులోనే ఉన్నదని నమ్మి చెప్పాను. లేకపోతే నీకోసం తప్పకుండా అబద్ధం ఆడివుండేవాడ్ని. కృష్ణారావు కంఠంలో జీర పలికింది.
 "డాడీ నన్ను చంపెయ్యండి డాడీ. మిమ్మల్ని బోనులో నిల్చోపెట్టిన పాపిని డాడీ. నన్ను క్షమించకండి. ఇంత జరిగినా మీరు నన్ను ఇంత ఆదరించడాన్ని భరించలేకుండా ఉన్నాను. నాకు శిక్ష విధించండి డాడీ."
 "పిచ్చి తల్లీ. అందుకా నువ్వు బాధపడుతున్నావ్. లే. వెళ్ళు అంతా నీ ఇష్టప్రకారమే జరుగుతుంది."
 "డాడీ" బావురుమన్నది.
 కూతురి మనసులోని మధన కృష్ణారావుకు అర్థం అవుతూనే వున్నది.
 "ఎందుకే ఆ ఏడుపు? ఇంట్లో ఎవరో చచ్చినట్టు" సరళ కసురుకుంది.
 అమూల్య లేచి నిల్చుంది.
 వారంరోజులు కేసు నడిచింది. కోర్టుకు సెలవులు వచ్చాయి. కేసు వాయిదా పడింది.
     * * *
 ఆరోజు ఆదిత్య కూడా వున్నాడు.
 "చిత్రంగా వుంది ఆంటీ. శ్రీధర్ లాయర్ని పెట్టుకోకపోవడం."
 "ఆ ఇందులో చిత్రం ఏముంది? లాయర్ని పెట్టుకోవడం మాటలా? వాడికి అంతమాత్రం తాహతు కూడానా? అయ్యో రామ" అన్నది సరళ.
 అమూల్య వినిపించుకోనట్టు వూరుకుంది.
 "శ్రీధర్ కావాలనే లాయర్ని పెట్టుకోలేదు" అన్నాడు కృష్ణారావు.
 "మీకెలా తెలుసూ?"
 "నేనే ఒక మంచి లాయర్ని మాట్లాడాను. వద్దు అన్నాడు."
 "మీకిదేం బుద్ధి?"
 "ఎందుకని వద్దన్నాడు అంకుల్."
 "ఎందుకా? లాయర్ని పెట్టుకుంటే అమూల్యను అవమానించే ప్రశ్నలు క్రాస్ లో వేస్తాడు అందుకు." నొక్కి పలికాడు కృష్ణారావు. అమూల్యకు కణత మీద కంకరరాయి దెబ్బ తగిలినట్టు అయింది.
 "నేను నమ్మను" అన్నది సరళ.
 "అంత సంస్కారం నీలో ఉంటే ఇంతవరకెందుకు వస్తుంది. ఎదుటి మనిషిలోని మంచితనాన్ని తెలుసుకోవాలంటే మనలో కూడా మంచితనం వుండాలి."
 "బాగానే ఉంది వరస. అన్నింటికీ నన్ను సాధిస్తారేం"    * * *
 ఆరోజు శ్రీధర్ బోనులో నిలబడే రోజు. జడ్జిమెంటు కూడా ఆరోజే రావచ్చును.
 తల్లి ఎంత చెప్పినా అమూల్య మామూలుగా ఇంట్లో కట్టుకొనే నూలుచీరతోనే బయలుదేరింది. అమూల్య బాగా చిక్కిపోయింది.
 "దిగులుపడకు తల్లీ. జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. విడాకులు తప్పక మంజూరు అవుతాయి" జాలిగా అన్నాడు కృష్ణారావు. 
 "అబ్బ. ఎంతకాలానికి ఓ మంచి మాట మీనోటి నుంచి విన్నాను" అన్నది భార్య సంతోషంగా.
 అమూల్య ఎలాంటి సమాధానం ఇవ్వలేదు. నిర్లిప్తంగా ఉన్నది.
 ఆ కళ్ళలో ఏ భావం లేదు.
 కారు కోర్టు ముందు ఆగింది.
 ఎదురుగా ఆదిత్య నలుగురు స్నేహితులతో నిల్చున్నాడు. ఉత్సాహంగా వున్నాడు.
 "హాయ్ అమూ" అన్నాడు.
 "నాపేరు అమూల్య" విసురుగా అన్నది.
 స్నేహితులముందు అవమానం జరిగినందుకు ముఖం ముడుచుకున్నాడు.

 driver pakkana kuurchunna krishnarao venakku tirigi kuudaa chudaledu.
 kaaru inti mundu aagindi.
 sarala digi rusarusalaadutuu lopalaku vellipoyindi.
 krishnarao kaaru digi adugulo adugu vesukuntu opika poyina vadila tana gadikesi nadichaadu.
 amoolyaki kaaru aagina dhyasa kuudaa ledu.
 "ammaayigaaruu" driver dor terichi pattukunnadu.
 amoolya trullipadi nitaarugaa koorchundi.
 kaaru digindi.
 tinnagaa tandri gadiloki vellindi.
 gadi gadapalone nilchundipoyindi.
 krishnarao amoolya mukhamloki jaaligaa chustunnadu.
 "raa talli."
 aa pilupuku amoolya gummamlone kuppakuulinattu koorchundi poyindi. nindukunda baddalaindi.
 rendu mokalla meeda tala aanchi vekkivekki edavasagindi.
 krishnarao gabharaga lechi koothuri daggiraku vachaadu. koothuri pakkane neelameeda chatikilabadi aame talanu tana gundelaku hattukunnadu.
 "nannu kshaminchu talli."
 "daady" vekkilla madhya.
 "nenu neeku vyatirekamgaa saakshyam cheppaanu. e tandri cheyyani pane chesanemo naaku teliyadu. mee amma alaa antunnadi. kaani e tandri aina ilanti paristhitullo nijame chebutaadani naa nammakam. aa nijam neekosam, nee manchi kosam cheppaanu talli. nee kshemam andulone unnadani nammi cheppaanu. lekapothe neekosam tappakunda abaddham aadivundevaadni. krishnarao kanthamlo jeera palikindi.
 "daady nannu champeyyandi daady. mimmalni bonulo nilchopettina paapini daady. nannu kshaminchakandi. inta jarigina meeru nannu inta aadarinchadaanni bharinchalekunda unnaanu. naaku shiksha vidhinchandi daady."
 "picchi talli. anduka nuvvu badhapadutunnav. lee. vellu antaa nee ishtaprakarame jarugutundi."
 "daady" bavurumannadi.
 koothuri manasuloni madhana krishnaaraavuku artham avutune vunnadi.
 "enduke aa edupu? intlo evaro chachinattu" sarala kasurukundi.
 amoolya lechi nilchundi.
 vaaramrojulu kesu nadichindi. kortuku selavulu vachayi. kesu vaayidaa padindi.
     * * *
 aaroju aaditya kuudaa vunnadu.
 "chitramgaa vundi anty. shreedhar layarni pettukokapovadam."
 "aa indulo chitram emundi? layarni pettukovadam matala? vaadiki antamaatram taahatu kudana? ayyo raama" annadi sarala.
 amoolya vinipinchukonattu voorukundi.
 "shreedhar kavalane layarni pettukoledu" annadu krishnarao.
 "meekela telusuu?"
 "nene oka manchi layarni matladanu. vaddu annadu."
 "meekidem buddhi?"
 "endukani vaddannadu ankul."
 "enduka? layarni pettukunte amoolyanu avamaaninche prasnalu crass loo vestaadu anduku." nokki palikaadu krishnarao. amoolyaku kanata meeda kankararayi debba tagilinattu ayindi.
 "nenu nammanu" annadi sarala.
 "anta samskaaram neelo unte intavarakenduku vastundi. eduti manishilooni manchitanaanni telusukovalante manalo kuudaa manchitanam vundaali."
 "bagane undi varasa. annintikii nannu saadhistaarem"    * * *
 aaroju shreedhar bonulo nilabade roju. jadjimentu kuudaa aroje raavacchunu.
 talli entha cheppina amoolya maamuulugaa intlo kattukone noolucheerathone bayaluderindi. amoolya baga chikkipoyindi.
 "digulupadaku talli. jarigindedo jarigipoyindi. vidaakulu tappaka manjuru avtayi" jaaligaa annadu krishnarao. 
 "abba. entakaalaaniki oo manchi maata meenoti nunchi vinnaanu" annadi bharya santoshamgaa.
 amoolya elanti samadhanam ivvaledu. nirliptamgaa unnadi.
 aa kallalo e bhavam ledu.
 kaaru kortu mundu aagindi.
 edurugaa aaditya naluguru snehitulato nilchunnadu. utsaahamgaa vunnadu.
 "haay amoo" annadu.
 "naperu amoolya" visurugaa annadi.
 snehitulamundu avamanam  jariginanduku mukham muduchukunnadu.