
 గొంతు సవరించుకుని, సాధ్యమైనంత సరళమైన భాషలో చెప్పడం మొదలెట్టాడు సందీప్.
"ఈ జబ్బుకి ఇప్పుడు మందులు లేకపోవడం సమస్య కాదు. మందులు ఉన్నాయి. కానీ దీనిని మహమ్మారిగా భావించి, ఎవ్వరితోనూ చెప్పుకోవడానికి భయపడిపోయి, సరైన వైద్యం తీసుకోకుండా ముదరబెట్టుకునే రోగుల మనస్తత్వంలోనూ, ఈ రోగం సోకిన మనుషులను వెలేసినట్లు చూసే సమాజం మనస్తత్వంలోనూ మార్పు తేవడమే పెద్ద సమస్య!
"మీరు అధైర్యపడకండమ్మా! మేము తిరిగి వచ్చాక, మీరు సరైన వైద్యసదుపాయాలు ఏర్పాటు చేస్తాము" అన్నాడు.
"మనం తిరిగి వచ్చాకా ?" అంది స్వప్న, ఆశ్చర్యంగా సందీప్ వైపు చూస్తూ. "నీకు ఎంత ఆత్మవిశ్వాసం సందీప్! ఈ భయంకరమైన లోయలో నుంచీ తప్పించుకోవడం ఎవరికి సాధ్యం?"
నిర్లక్ష్యంగా నవ్వాడు సందీప్.
"అవును బాబూ! ఒకసారి ఈ లోయలోకి అడుగుపెట్టిన తర్వాత ఇంక తప్పించుకు పోవడం అసంభవం! ఇంతవరకూ ఎప్పుడూ అలా జరగలేదు! ఇక ముందు జరగబోదు! ఇక్కడే కుళ్ళి, కృశించి చావవలసిందే!" అంది ఆ స్త్రీ.
"అసంభవం అన్న పదం నా నిఘంటువులో లేదు. అసంభవాలు అనుకున్న వాటిని సంభవాలుగా మార్చే మనిషి ఇంత అభివృద్ధిని సాధించాడు. రోదసీలో విహరిస్తున్నాడు. నేను నిరంతర ఆశాజీవిని. ఉండండి..." అంటూ స్వప్నని వదిలి, ఆ పరిసరాలన్నింటినీ అంగుళం అంగుళం శోధించడం మొదలెట్టాడు.
అతని వెనకే వస్తోంది స్వప్న. ఆ స్త్రీ మరికొంత వెనకగా వస్తోంది.
ఒక చోట ఆగిపోయాడు సందీప్. "ఇదేమిటి?" అన్నాడు ఒక గుహలాంటి దాన్ని చూపిస్తూ.
"మృత్యుగహ్వరం !" అంది ఆ స్త్రీ జీవం లేనట్లు.
"పొరబాటున కూడా అందులో అడుగు పెట్టకు ! తక్షణమే మరణం సంభవిస్తుంది."
ఆమె మాటలు పూర్తికాకముందే, ఒక చిన్నపిట్ట హుషారుగా పాటపాడుతున్నట్లు అరుస్తూ, రెక్కలు టపటపలాడిస్తూ, ఎగురుతూ వచ్చి, ఆ గుహలో ప్రవేశించింది. ఒక నిముషం అయినా గడవకముందే గింగిరాలు తిరుగుతూ వెనక్కి వచ్చి, చచ్చి పడిపోయింది.
"చూశావా ?" అంది ఆ స్త్రీ నిస్పృహగా.
సాలోచనగా ఆ పిట్టవైపు చూసి, తరువాత అర్థమైనట్లు తల పంకించాడు సందీప్. గుహవైపు అడుగులు వెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు.
"సందీప్ ! ప్లీజ్ ! వద్దు" అంటూ అతన్ని చుట్టేసుకుంది స్వప్న.
ఆమె వెన్ను నిమిరి, విడిపించుకుని, గుహ దగ్గరకు వెళ్ళాడు సందీప్. జేబులోనుండి సిగరెట్ లైటర్ తీసి వెలిగించాడు. చెయ్యిచాచి, లైటర్ ని గుహ ముఖద్వారంలో ఉంచాడు.
వెంటనే లైటర్ లోని మంట ఆరిపోయింది.
"పాయిజన్ గాసెస్ ! గుహలో విషవాయువులు ఉన్నాయి. ఆక్సిజన్ లేదు. లోపలికి వెళ్ళి చూసి వస్తాను."
"సందీప్! ఆర్ యూ క్రేజీ? నీకు మతిపోయిందా?" అంది స్వప్న కోపంతో ఊగిపోతూ.
మృదువుగా నవ్వాడు సందీప్. నేను చిన్నప్పటినుండి క్రమం తప్పకుండా యోగాభ్యాసం చేస్తున్నాను స్వప్నా! శ్వాసను బంధించి, ఆక్సిజన్ లేకుండా సులభంగా అరగంటసేపు ఉండగలను. నాకేం ఫర్వాలేదు." అంటూ ఒక్కసారి గాఢంగా ఊపిరి తీసుకుని, శ్వాసను బంధించి, గుహలోకి దూసుకుపోయాడు.
చిమ్మచీకటిగా ఉంది లోపల. తడుముకుంటూ కొంతదూరం వెళ్ళి, లైటర్ అంటించాడు. తల్లి కడుపులో నుండి భూమిమీదకు వచ్చిన వెంటనే మరణించిన శిశువులా లైటర్ లోని మంట వచ్చీ రాకముందే ఆరిపోయింది.
అప్పటికి అతని కళ్ళు చీకటికి కొద్దిగా అలవాటు పడుతున్నాయి. అస్పష్టంగా కనబడుతున్నాయి పరిసరాలు.
ఇంకొంచెం దూరం ముందుకు నడిచి, మళ్ళీ లైటర్ అంటించాడు.

 gontu savarinchukuni, saadhyamainanta saralamaina bhashalo cheppadam modalettaadu sandip.
"ee jabbuki ippudu mandulu lekapovadam samasya kaadu. mandulu unnaayi. cony deenini mahammariga bhavinchi, evvaritoonuu cheppukovadaaniki bhayapadipoyi, saraina vaidyam teesukokunda mudarabettukune rogula manastatvamloonuu, ee rogam sokina manushulanu velesinatlu chuse samajam manastatvamloonuu maarpu tevadame pedda samasya!
"meeru adhairyapadakandamma! memu tirigi vachaka, meeru saraina vaidyasadupaayaalu erpaatu chestamu" annadu.
"manam tirigi vachaka ?" andi swapna, aascharyamgaa sandip vaipu chustuu. "neeku entha aatmaviswasam sandip! ee bhayankaramaina loyalo nunchi tappinchukovadam evariki saadhyam?"
nirlakshyamgaa navvaadu sandip.
"avunu baaboo! okasari ee loyaloki adugupettina tarvaata inka tappinchuku povadam asambhavam! intavarakuu eppuduu alaa jaragaledu! ika mundu jaragabodu! ikkade kulli, krusinchi chavavalasinde!" andi aa stree.
"asambhavam anna padam naa nighantuvulo ledu. asambhavaalu anukunna vaatini sambhavaalugaa marche manishi inta abhivruddhini saadhinchaadu. rodaseelo viharistunnaadu. nenu nirantara aasaajeevini. undandi..." antuu swapnani vadili, aa parisaraalannintinii angulam angulam sodhinchadam modalettaadu.
athani venake vastondi swapna. aa stree marikonta venakagaa vastondi.
oka chota aagipoyaadu sandip. "idemiti?" annadu oka guhalanti daanni chuupistuu.
"mrutyugahvaram !" andi aa stree jeevam lenatlu.
"porabaatuna kuudaa andulo adugu pettaku ! takshaname maranam sambhavistundi."
aame maatalu poortikaakamunde, oka chinnapitta husharuga paatapaadutunnatlu arustuu, rekkalu tapatapalaadistuu, egurutuu vachi, aa guhalo pravesinchindi. oka nimusham aina gadavakamunde gingiraalu tirugutuu venakki vachi, chachi padipoyindi.
"chusawa ?" andi aa stree nispruhagaa.
saalochanagaa aa pittavaipu chusi, taruvaata arthamainatlu tala pankinchaadu sandip. guhavaipu adugulu veyyadam modalupettaadu.
"sandip ! please ! vaddu" antuu atanni chuttesukundi swapna.
aame vennu nimiri, vidipinchukuni, guha daggaraku vellaadu sandip. jebulonundi sigaret liter teesi veliginchaadu. cheyyichaachi, liter ni guha mukhadwaaramlo unchaadu.
ventane liter loni manta aaripoyindi.
"paision gasses ! guhalo vishavaayuvulu unnaayi. axison ledu. lopaliki velli chusi vastaanu."
"sandip! ar uu cragey? neeku matipoyinda?" andi swapna kopamtho oogipothoo.
mruduvugaa navvaadu sandip. nenu chinnappatinundi kramam tappakunda yogabhyasam chestunnanu swapna! swaasanu bandhinchi, axison lekunda sulabhamgaa aragantasepu undagalanu. naakem farvaledu." antuu okkasari gaadamgaa oopiri teesukuni, swaasanu bandhinchi, guhaloki doosukupoyaadu.
chimmacheekatigaa undi lopala. tadumukuntu kontaduram velli, liter antinchaadu. talli kadupulo nundi bhoomimeedaku vachina ventane maraninchina sisuvula liter loni manta vachhii rakamunde aaripoyindi.
appatiki athani kallu cheekatiki koddigaa alavaatu padutunnaayi. aspashtamgaa kanabadutunnaayi parisaraalu.
inkonchem dooram munduku nadichi, mallee liter antinchaadu.