
 అప్పుడు పిచ్చివాడైపోయాడు. ఆ రాత్రి అతడికి అద్దాల మధ్య గడపటం ఒక అజరామరమైన అమరసుఖం. ఇద్దరూ అలసిపోయి పడుకున్నాక నగ్నంగా వున్న అతడి ఛాతీమీద మొహం ఆన్చి "ఏ ఆస్తిని అమ్మినా, అమ్మకపోయినా ఈ ఫారంహౌస్ ని మాత్రం అమ్మకండి ప్రభాత్. ఇది నా ఆత్మ. మన కలయికకి ఇది ఒక సాక్షి" అంది తాదాత్మ్యకంగా.

 వారంరోజుల తర్వాత కలిసినప్పుడు అతను "గెస్ట్ హౌస్ ఇచ్చేశాను" అన్నాడు ఆమె మొహం చిన్నబోయింది. ఏమీ మాట్లాడలేదు.

 "ఎవరికీ అని అడగవేం?" అన్నాడతను.

 "ఎవరికైతేనేం మనకోసం కాకపోయ్యాక" అంది. అతడు నవ్వుతూ బాగ్ లోంచి కాగితాలు తీసి ఆమె చేతిలో పెట్టాడు.

 ఫారం హౌస్ ఆమె పేరున రిజిష్టర్ చేయబడ్డట్టు కాగితాలవి.


   
 ధాత్రిలో మంచి మార్పే వచ్చింది. రోజూ డాన్స్ స్కూలుకి వెళ్ళి అతిదారు గంటలు గడిపివస్తోంది. ప్రతిరోజూ రాత్రి నిఖితకు తన నాట్యం గురించి వివరించి చూపిస్తోంది. ఆమెలో గొప్ప అభినవకౌశలం వుందని, నృత్యం అంటే ఏమీ తెలియని నిఖితకి కూడా అర్థమైంది.

 'ఈ పిల్ల నిజంగా శ్రద్ధ తీసుకుంటే మరో పద్మా సుబ్రమణ్యం అవుతుంది' అనుకుంది మనసులో అయితే పదిరోజులు తిరిగేసరికి ఒక రోజు ధాత్రి ఏడుస్తూ కనిపించింది. వళ్ళు జ్వరంతో పేలిపోతోంది.

 "దురదృష్టం నన్ను వదలటం లేదు నిక్కీ నేను చచ్చిపోతాను" అంది దిగులుగా.

 "ఏమిటీ కాస్త జ్వరానికి చచ్చిపోతారా ఎవరైనా?" అంది నిఖిత మామూలుగా. 

 "జ్వరం అయితే తగ్గిపోతుంది నిక్కీ. కానీ, నా గతం తాలూకు మచ్చమాత్రం పోదుగా. అది నా చావుతోనే పోవాలి".

 "ఏం జరిగింది ధాత్రీ?"

 "ప్రీతమ్ కనిపించాడు. డాన్స్ స్కూల్ కి వచ్చాడు".

 "ఎందుకట?" మామూలుగా అడిగింది నిఖిత.

 "మా మమ్మీ వాళ్ళింటి కెళ్ళి పెళ్ళి విషయం మాట్లాడింది కదా. 'అంతా నిశ్చయమయ్యాక మళ్ళీ ఎందుకు రాలేదు' అని అడిగాడు. నాకిష్టంలేదని, తనంటే అసహ్యమనీ చెప్పాను. పెళ్ళి నిశ్చయమైపోయినట్లు అందరికీ చెప్పుకున్నాడట. ఇప్పుడది జరగకపోతే అందరిలో తలవంపులవుతుందని నన్ను బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తున్నాడు".

 "దానికి భయపడి జ్వరం తెచ్చుకున్నావా?"

 "ఆడదాన్ని అంతకన్నా ఏం చేయగలను".

 నిఖిత గాఢంగా విశ్వసించింది. బేలతనాన్ని, పిరికితనాన్ని స్త్రీత్వంగా ఊహించుకునే దౌర్భాగ్యపు స్థితిలోంచి ఆడవాళ్ళు ఎప్పుడు బయటపడతారో ఆమెకి అర్థంకాలేదు. 'పుట్టిపెరిగిన వాతావరనమా? లేక అభద్రతా భావమా? లేక అలాంటి భావాల్ని కలుగజేసే నీతికథలు చెప్పే పవిత్ర గ్రంథాలా? ఏమిటి కారణం?' అనుకుంది మనసులో.

 ధాత్రివైపు చూసింది. ఆ అమ్మాయి రెండుచేతులతో మొహం కప్పుకొని ఏడుస్తోంది.

 సడన్ గా నిఖితకు తను చేసిన తప్పేమిటో అర్థమయింది. ఇన్నాళ్ళూ ధాత్రిలోని వేదనని, బేలతనాన్ని, పిరికితనాన్ని మాత్రమే పసిగట్టి దాన్ని మార్చాలని ప్రయత్నం చేస్తూ వచ్చింది. కానీ, ఆమెలో మార్చాల్సింది మరొకటి వుంది.

 గిల్టీ ఫీలింగ్!

 తను చేసింది నేరం అని ఆ అమ్మాయి అనుకుంటోంది. అది నేరం కాదని కేవలం పొరపాటని ఆమెకి తెలిసేలా చెప్పకపోవటం తన పొరపాటు.

 "ధాత్రీ ఒకసారి లే. మనం ఒక చోటకి వెళ్ళాలి" అంది గట్టిగా.

 "నేనెక్కడికీ రాలేను. నన్నొదిలిపెట్టు".

 "వచ్చి తీరాలి" అని బలవంతంగా అక్కడినుంచి ధాత్రిని లేపింది.


  * * *


 ధాత్రికి మొదట అదేం ప్రదేశమో అర్థంకాలేదు. అర్థమైనకొద్దీ మతిపోయినంత పనయింది. దాదాపు పాతికమంది స్త్రీలు అక్కడున్నారు. పదిహేనేళ్ళ నుంచి యాభై ఏళ్ళ వారి వరకూ.

 "ఈమె పేరు అంజలి. ఇప్పటి వయసు పదిహేడు, మూడేళ్ళక్రితం అంటే పధ్నాలుగేళ్ళ వయసులో నలుగురు వ్యక్తులు బలవంతంగా రేప్ చేశారు. అలా మొహం నిండా కొంగు కప్పుకొని మనకి మొహం కనపడకుండా ఎందుకు దాచుకుంతుందనుకున్నావో తెలుసా ధాత్రీ! సిగ్గుతో కాదు. వాళ్ళ జబ్బులు ఈమెకి అంటుకొని వంటినిండా మచ్చలు నిండి, ఒక జరిగిన ఘోరానికి ప్రత్యక్షసాక్షులుగా మనకి కనపడతాయి. అయినా అంజలి ఇప్పుడు చచ్చిపోవాలనుకోవటంలేదు ధాత్రీ. వాటికి ట్రీట్ మెంట్ తీసుకొని త్వరలో స్వతంత్రంగా బ్రతకాలనుకుంటోంది. అందుకే ఇక్కడ చేరింది. టైలరింగ్ నేర్చుకుంటోంది".

 ధాత్రి బిత్తరపోయి చూస్తోంది. నిఖిత కొనసాగించింది. "ఈ అమ్మాయిని చూడు ఎంత అందంగా వుందో. రెండేళ్ళక్రితం ఇంకా అందంగా ఆనందంగా వుండేది. సినిమాల్లో ఛాన్స్ ఇప్పిస్తానని మద్రాసు తీసుకెళ్ళి ఒక బ్రోకరు వేశ్యాగా మార్చాడు. ఆ బ్రోకరు ఎవరో కాదు. సొంత అన్నయ్య. ఎంతో కష్టంమీద పారిపోయి వచ్చి ఇక్కడ ఆసరాతీసుకుంది. టైప్ నేర్చుకుంటోంది".

 నిఖిత ధాత్రిని మరో గదిలోకి తీసుకెళ్ళింది. దూరం నుంచి ఒక అమ్మాయిని చూపిస్తూ" అదిగో ఆ అమ్మాయి లావణ్య. ముట్టుకుంటే కందిపోయేలా వుందికదూ! పెళ్ళయిన ఏడాదికే భర్త పోయాడు. తరవాత ఏడాదికి బాబు పుట్టాడు. ఎవరివల్లోకాదు, సొంత మామగారివల్ల. ఆయన ఈ పిల్ల మీద అత్యాచారం చెయ్యటం ఆయన భార్యకి మిగతా పిల్లలకి కూడా తెలుసు. కానీ ఎవరూ ఎదురు చెప్పలేదు. ఇప్పుడు ఈ విధవరాలు గర్భవతయ్యేసరికి తనకేమీ తెలియనట్టు ఇదంతా ఆ అమ్మాయి తప్పే అన్నట్టు, ఇంకెవరివల్లో గర్భం వచ్చినట్టు కథలల్లి ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి చేర్చించి ధాత్రీ. నాకూ, నా బిడ్డకీ ఇంత తిండి సంపాదించుకోలేకపోతానా అన్న ధైర్యంతో బ్రతుకుతోంది".

 ధాత్రి తల పైకెత్తి నిఖితవైపు చూసింది. నిఖిత ఆ అమ్మాయివైపు చూడటంలేదు. కిటికీలోంచి లోపలి గదిలోకి చూస్తోంది. "ఇక్కడున్న ప్రతి స్త్రీ ఒక కథ చెబుతుంది. మనం ఊహించలేని దారుణమైన కథ. ప్రతి కథ వెనకా ఒక జీవితసత్యం వుంది మనం చేసే తప్పేమిటో తెలుసా ధాత్రీ? మనమెప్పుడూ మనకన్నా ఎక్కువ కష్టాలున్న వాళ్ళతో కంపేర్ చేసుకొని తృప్తిపడం అదే మనలో బలహీనత. నేను నీ కోసం ఇదంతా చేస్తున్నాను. కానీ నువ్వు దాన్ని గుర్తించకుండా ఇలా బలహీనురాలివైపోతే ఇప్పటివరకూ నేను చేసిందంతా వృధా కదా? అంటే నేనూ తప్పు చేశానన్నమాట. పూర్తిగా ఓడిపోయానన్నమాట" నిఖిత స్వరం అంతర్ముఖమైంది. "అమ్మా నాన్న ఒకేసారి పోయారు. అన్నయ్యని బలవంతంగా ఆమెరికా పంపవలసి వచ్చింది. ఒంటరిదాన్నయిపోయాను. ఉండటానికి నీడ కూడా లేకుండా ఇల్లు వదలవలసి వచ్చింది. అప్పుడు నా చేతిలో ఎంతుందో తెలుసా ధాత్రీ. కేవలం యాభై రూపాయలు. అప్పుడు కూడా నేను ఓడిపోయాననుకోలేదు. కానీ ఇప్పుడు...... ఇప్పుడు నీ విషయంలో నేను ఓడిపోయానని నాకర్థమవుతోంది".

 "అలా మాట్లాడకు. ప్లీజ్, అయామ్ రియాల్లీ సారీ!" అంది ధాత్రీ. "నీలాంటి గొప్ప స్నేహితురాలు వుండికూడా నేను ఇంకా ఫూలిష్ గా ప్రవర్తించడం నాకే సిగ్గేస్తుంది. నేను నీకు కృతజ్ఞతలు చెప్పను నిక్కీ చేసి చూపిస్తాను" దృఢంగా అంది ధాత్రి.



   6


 ఆ రోజు క్లబ్బులో పెద్ద పార్టీ వుంది. ఒక ప్రముఖ వ్యాపారవేత్త ఇస్తున్న పార్టీ అది. ప్రభాత్ కుమార్ వరూధినిని పార్టీలకు తీసుకెళ్ళటానికి ఇబ్బంది పడడు. ఎందుకంటే అక్కడ అతడు ఆమెని తన పర్సనల్ సెక్రటరీగా అందరికీ పరిచయం చేస్తాడు. అయితే వరూధిని ఇలాంటి పార్టీలకి అటెండ్ కావటానికి ఎక్కువ ఇష్టపడేది కాదు. కానీ, ఆ రోజు తనంతట తానే వస్తానని పట్టుబట్టింది. కారణం ఆమె కొక్కదానికే తెలుసు.

 ప్రభాత్ కుమార్ స్నేహితులతో కబుర్లలో పడగానే ఆమె లేచి చుట్టూ తిరగసాగింది. ఆమె కళ్ళు ఎవరికోసమో వెతకసాగాయి. చివరికి ఆమె వెతుకుతున్న వ్యక్తి తారసపడ్డాడు.

 సందీప్! ఒకప్పుడు ఆమెని ప్రేమించానని చెప్పి మోసగించిన వ్యక్తి. ఆ తరువాత నలుగురిలో అవమానించిన వ్యక్తి. ఆమెని చూడగానే సందీప్ కి మతిపోయినంత పని అయ్యింది. నిజానికి పార్టీ ఇస్తున్నది అతని తండ్రే. తన తండ్రి ఇస్తున్న పార్టీకి ఆమె ఎలా వచ్చిందో అతడికి అర్థంకాలేదు. సందీప్ చూపు తన మీద పడగానే వరూధిని గిరుక్కున వెనక్కి తిరిగి వెళ్ళి ప్రభాత్ కుమార్ పక్కన కూర్చొని అతడు తనకి ఎంత 'దగ్గరో' సందీప్ కి తెలిసేలా ప్రవర్తించసాగింది.

 పార్టీ జరుగుతున్నంతసేపూ సందీప్ ఆమెని వంటరిగా కలవటానికి ఎంతో ప్రయత్నించాడు. కానీ, ఆమె అతడికా ఛాన్సు ఇవ్వలేదు. చివరికి ఆమె భోజనం చేస్తూండగా దగ్గరికొచ్చాడు. పక్కవారికి కూడా వినపడనంత సన్నటి స్వరంతో "వరూధిని, నేను......సందీప్ ని. గుర్తుపట్టలేదా?" అనడిగాడు మెల్లగా. వరూధిని అతడి రహస్య సంకేతాన్ని గుర్తించినట్టు కనపడకుండా చాలా మామూలుగా అందరూ వినేటట్టు "హలో సందీప్! ఏమిటి అలావున్నావ్?" అని అడిగింది.

 "సందీప్ కొద్దిగా కుదించుకుపోయాడు. ఆ తరువాత ఆమె సింక్ దగ్గర చేతులు కడుక్కుంటూ వుండగా మళ్ళీ కలిసి "నన్ను క్షమించి జరిగినదంతా మర్చిపో వరూధిని" అన్నాడు.

 "ఆమె తలెత్తి అతనివైపు చిత్రంగా చూస్తూ "నేనెప్పుడో మర్చిపోయాను. ఎందుకు నువ్వు దాన్ని గురించి ఇంకా ఆలోచిస్తున్నావ్?" అంది.

 "నేను నిన్ను ఒక్కసారి కలవాలనుకుంటున్నాను వరూధిని. అప్పుడు వివరంగా మాట్లాడుకుందాం".

 "సారీ నేను నిన్ను కలవాలనుకోవటంలేదు". కఠినంగా అని అక్కడినుంచి వెళ్ళి ప్రభాత్ పక్కన కూర్చుంది. సందేప్ నిజమైన ఆకర్షణలో పడిపోయాడని, ఇక తనని వదలడని ఆమెకు తెలుసు. ఆమెకి కావాల్సింది అదే.

 

           * * *

 
 ప్రభాత్ ఉళ్ళో లేకపోవటంతో వరూధిని ఇల్లు కదలటంలేదు. అంతలో ఫోన్ మోగింది. ఆమె రిసీవర్ తీసి "హలో" అంది.

 "వరూధిని నేను సందీప్ ని" అన్నాడతను. వరూధిని ఆశ్చర్యంగా "ఈ ఫోన్ నెంబర్ నీకెలా తెలుసు?" అని అడిగింది.

 "మనసుంటే మార్గముంటుంది తెలుసుకున్నాను".

 "అంత అవసరం ఏమొచ్చింది?"

 appudu pichivaadaipoyaadu. aa raatri atadiki addaala madhya gadapatam oka ajaraamaramaina amarasukham. iddaruu alasipoi padukunnaka nagnamgaa vunna atadi chaatiimeeda moham aanchi "e aastini ammina, ammakapoyina ee faramhous ni maatram ammakandi prabhat. idhi naa aatma. mana kalayikaki idhi oka saakshi" andi taadaatmyakamgaa.

 vaaramrojula tarvaata kalisinappudu atanu "gest hous ichesaanu" annadu aame moham chinnaboyindi. emi matladaledu.

 "evariki ani adagavem?" annaadatanu.

 "evarikaithenem manakosam kakapoyyaka" andi. atadu navvutuu bag lonchi kaagitaalu teesi aame chetilo pettaadu.

 faaram hous aame paeruna resishter cheyabaddattu kagitalavi.


   
 dhaatrilo manchi marpe vachindi. roojoo dans skooluki velli atidaaru gantalu gadipivastondi. pratiroju raatri nikhitaku tana naatyam gurinchi vivarinchi chupistondi. aamelo goppa abhinavakousalam vundani, nrutyam ante emi teliyani nikhitaki kuudaa ardhamaindi.

 'ee pilla nijamgaa shraddha teesukunte maro padma subramanyam avutundi' anukundi manasulo ayithe padirojulu tirigesariki oka roju dhatri edustu kanipinchindi. vallu jwaramtho pelipotondi.

 "duradrushtam nannu vadalatam ledu nikki nenu chachipotanu" andi digulugaa.

 "amity kaasta jwaraaniki chachipotara evaraina?" andi nikhita maamuulugaa. 

 "jwaram ayithe taggipotundi nikki. cony, naa gatam taaluuku machamaatram podugaa. adhi naa chavuthone povali".

 "yem jarigindi dhatri?"

 "preetam kanipinchaadu. dans scool ki vachaadu".

 "endukata?" maamuulugaa adigindi nikhita.

 "maa mammi vallinti kelli pelli vishayam matladindi kada. 'antaa nischayamayyaaka mallee enduku raledu' ani adigaadu. nakishtamledani, tanante asahyamanee cheppaanu. pelli nischayamaipoyinatlu andarikee cheppukunnadata. ippudadi jaragakapothe andarilo talavampulavutundani nannu black mail chestunnadu".

 "daaniki bhayapadi jwaram tecchukunnava?"

 "aadadaanni antakanna yem cheyagalanu".

 nikhita gaadamgaa viswasinchindi. belatanaanni, pirikitanaanni streetvangaa oohinchukune dourbhaagyapu sthitiloonchi aadavaallu eppudu bayatapadataro aameki ardhamkaaledu. 'puttiperigina vatavaranama? leka abhadrata bhavama? leka alanti bhaavaalni kalugajese neetikathalu cheppe pavitra granthala? emiti kaaranam?' anukundi manasulo.

 dhaatrivaipu chusindi. aa ammai renduchetulatho moham kappukoni edustondi.

 sadan gaa nikhitaku tanu chesina tappemito ardhamayindi. innaalluu dhaatrilooni vedanani, belatanaanni, pirikitanaanni matrame pasigatti daanni maarchaalani prayatnam chestu vachindi. cony, aamelo maarchaalsindi marokati vundi.

 gilty feeling!

 tanu chesindi neram ani aa ammai anukuntondi. adhi neram kaadani kevalam porapaatani aameki telisela cheppakapovatam tana porapaatu.

 "dhatri okasari lee. manam oka chotaki vellaali" andi gattigaa.

 "nenekkadiki raalenu. nannodilipettu".

 "vachi tiiraali" ani balavantamgaa akkadinunchi dhaatrini lepindi.


  * * *


 dhaatriki modata adem pradesamo ardhamkaaledu. ardhamainakoddii matipoyinanta panayindi. daadaapu paatikamandi streelu akkadunnaru. padihenella nunchi yabhai ella vaari varakuu.

 "eeme paeru anjali. ippati vayasu padihedu, moodellakritam ante padhnaalugella vayasulo naluguru vyaktulu balavantamgaa rape chesaru. alaa moham ninda kongu kappukoni manaki moham kanapadakunda enduku dachukuntundanukunna telusa dhatri! siggutho kaadu. vaalla jabbulu eemeki antukoni vantininda machalu nindi, oka jarigina ghoraniki pratyakshasaakshulugaa manaki kanapadataayi. aina anjali ippudu chachipovalanukuvotamle dhatri. vaatiki treate ment teesukoni twaralo swatantramgaa bratakaalanukuntondi. anduke ikkada cherindi. tilering nerchukuntondi".

 dhatri bittarapoyi chustondi. nikhita konasaginchindi. "ee ammayini chudu entha andamgaa vundo. rendellakritam inka andamgaa aanandamgaa vundedi. cinemallo chans ippistaanani madrasu teesukelli oka brokaru vaesyaagaa maarchaadu. aa brokaru evaro kaadu. sonta annayya. entho kashtammeeda paaripoyi vachi ikkada aasaraateesukundi. tipe nerchukuntondi".

 nikhita dhaatrini maro gadiloki teesukellindi. dooram nunchi oka ammayini chuupistuu" adigo aa ammai lavanya. muttukunte kandipoyela vundikaduu! pellayina edaadike bharta poyadu. taravaata edaadiki baabu puttaadu. evarivallokaadu, sonta mamagarivalla. aayana ee pilla meeda atyaachaaram cheyyatam aayana bharyaki migata pillalaki kuudaa telusu. cony evaruu eduru cheppaledu. ippudu ee vidhavaraalu garbhavatayyesariki tanakemi teliyanattu idantaa aa ammai tappe annattu, inkevarivallo garbham vachinattu kathalalli ikkadiki teesukochi cherchinchi dhatri. naakuu, naa biddaki inta tindi sampadinchukolekapothana anna dhairyamtho bratukutondi".

 dhatri tala paiketti nikhitavaipu chusindi. nikhita aa ammayivaipu chudatamledu. kitikeeloonchi lopali gadiloki chustondi. "ikkadunna prati stree oka katha chebutundi. manam oohinchaleni daarunamaina katha. prati katha venaka oka jeevitasatyam vundi manam chese tappemito telusa dhatri? manameppuduu manakanna ekkuva kashtaalunna vaallatho compare chesukoni truptipadam adhe manalo balaheenata. nenu nee kosam idantaa chestunnanu. cony nuvvu daanni gurtinchakunda ilaa balaheenuraalivaipothe ippativarakuu nenu chesindanta vrudhaa kada? ante nenuu tappu chesanannamata. puurtigaa odipoyaanannamaata" nikhita swaram antarmukhamaindi. "amma naanna okesari poyaru. annayyani balavantamgaa america pampavalasi vachindi. ontaridaannayipoyaanu. undataaniki needa kuudaa lekunda illu vadalavalasi vachindi. appudu naa chetilo entundo telusa dhatri. kevalam yabhai roopaayalu. appudu kuudaa nenu odipoyananukoledu. cony ippudu...... ippudu nee vishayamlo nenu odipoyaanani naakarthamavutondi".

 "alaa matladaku. please, ayam realli saarii!" andi dhatri. "neelanti goppa snehituraalu vundikuda nenu inka phoolish gaa pravartinchadam naake siggestundi. nenu neeku krutagnatalu cheppanu nikki chesi chuupistaanu" drudamgaa andi dhatri.



   6


 aa roju clubbulo pedda party vundi. oka pramukha vyaapaaravetta istunna party adhi. prabhat kumar varuudhinini paarteelaku teesukellataaniki ibbandi padadu. endukante akkada atadu aameni tana parsanal secrataryga andarikee parichayam chestaadu. ayithe varudhini ilanti paarteelaki attend kaavataaniki ekkuva ishtapadedi kaadu. cony, aa roju tanantata taane vastaanani pattubattindi. kaaranam aame kokkadaanike telusu.

 prabhat kumar snehitulato kaburlalo padagaane aame lechi chuttu tiragasaagindi. aame kallu evarikosamo vetakasaagaayi. chivariki aame vetukutunna vyakti tarasapaddadu.

 sandip! okappudu aameni preminchaanani cheppi mosaginchina vyakti. aa taruvaata nalugurilo avamaaninchina vyakti. aameni chudagaane sandip ki matipoyinanta pani ayyindi. nijaaniki party istunnadi athani tandre. tana tandri istunna paarteeki aame ela vachindo atadiki ardhamkaaledu. sandip chuupu tana meeda padagaane varudhini girukkuna venakki tirigi velli prabhat kumar pakkana kuurchoni atadu tanaki entha 'daggaro' sandip ki telisela pravartinchasaagindi.

 party jarugutunnantasepoo sandip aameni vantarigaa kalavataaniki entho prayatninchaadu. cony, aame atadika chaansu ivvaledu. chivariki aame bhojanam chestundagaa daggarikochadu. pakkavaariki kuudaa vinapadananta sannati swaramtho "varudhini, nenu......sandip ni. gurtupattaleda?" anadigaadu mellagaa. varudhini atadi rahasya sanketaanni gurtinchinattu kanapadakunda chala maamuulugaa andaruu vinetattu "halo sandip! emiti alavunnav?" ani adigindi.

 "sandip koddigaa kudinchukupoyadu. aa taruvaata aame sink daggara chetulu kadukkuntu vundagaa mallee kalisi "nannu kshaminchi jariginadantaa marchipo varudhini" annadu.

 "aame taletti atanivaipu chitramgaa chustuu "neneppudo marchipoyaanu. enduku nuvvu daanni gurinchi inka alochistunnav?" andi.

 "nenu ninnu okkasari kalavaalanukuntunnaanu varudhini. appudu vivaramgaa matladukundam".

 "saarii nenu ninnu kalavalanukovatamledu". kathinamgaa ani akkadinunchi velli prabhat pakkana koorchundi. sandep nijamaina aakarshanalo padipoyaadani, ika tanani vadaladani aameku telusu. aameki kaavaalsindi adhe.

 

           * * *

 
 prabhat ullo lekapovatamto varudhini illu kadalatamledu. antalo fon mogindi. aame recever teesi "halo" andi.

 "varudhini nenu sandip ni" annaadatanu. varudhini aascharyamgaa "ee fon nembar neekela telusu?" ani adigindi.

 "manasunte maargamuntundi telusukunnaanu".

 "anta avasaram emochindi?"