
 
 ఆ షాపంటే అసహ్యం పుట్టింది.
 
 అమ్ముదామని ప్రయత్నించాడు. నష్టాల ఊబిలో వున్నదాన్ని కొనటానికి ఎవరూ ముందుకురాలేదు.
 
 ఏం చెయ్యాలి? ఆత్మహత్య చేసుకోవాలా?
 
 అతనిది పోరాటపటిమ వున్న స్వభావం పలాయితుడుగా ఈ లోకంనుంచి నిష్క్రమించటం ఇష్టంలేదు.
 
 ఏం చెయ్యాలి? ఆలోచించటం మొదలుపెట్టాడు.
 
 ఈ షాపు గురించేకదా, దీన్నుంచి సంపాదించి పైకి రావాలనే కదా అంత అప్పు చేసింది! దానిమీద అనుకున్న ఆదాయం రావటం లేదంటే ఈ లోపం తనది కాని షాపుది కాదు!
 
 కాబట్టి షాపును అసహ్యించుకోవటంలో అర్ధంలేదు.
 
 వరుసగా రెండురోజులు పని అయిపోయినా కూడా వంటరిగా షాపులో గడిపాడు. ఆ గోడలూ, అలంకరణా, అందులో వున్న వస్తువులూ...... ఇవన్నీ చూస్తూ భోరున ఏడ్చేడాడు.
 
 ఏదో మార్పు కావాలి.
 
 బిజినెస్ లో మార్పు కాదు.
 
 తన ఆలోచనలో మార్పు.
 
 మొదట ద్వేషభావాన్ని పోగొట్టుకోవాలి తన బిజినెస్ ను ప్రేమించగలగాలి.
 
 ఆ ప్రేమలోంచి కొత్తకొత్త ఆలోచనలు ఆవిర్భవించసాగాయి.
 
 అతని షాపులో నెలల తరబడి అమ్ముడు పోకుండా మిగిలిపోయి అతన్ని వెక్కిరిస్తూ అతని ద్వేషానికి గురవుతూన్న వస్తువులను ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
 
 అలా ముద్దుపెట్టుకుంటున్న క్షణంలో అతనికి కొత్త కొత్త ఆలోచనలు వచ్చాయి. "షాపు అమ్మెయ్యాలి" అన్న బలహీనమైన ఆలోచన స్థానే 'షాపు నిలబెట్టుకోవాలి' అన్న బలమైన ఆలోచన ప్రవేశించింది.
 
 అంతవరకూ రోజూ విసుక్కుంటూ నిద్రలేచేవాడు. ఇప్పుడు అలా నిద్రలేవటంలో తృప్తి, ఆనందం అనుభవించటం మొదలైంది.
 
 స్కూటర్ మీద చలిలో, వర్షంలో, వడగాడ్పుల్లో పోతున్నా సెల్ఫ్ పిటీకి బదులు అందమైన భావన ఏర్పడింది.
 
 ఆ ఉత్సాహంతో బిజినెస్ లో కొత్త కొత్త ప్రయోగాలు చేశాడు.
 
 సిల్వా, లూస్ హే వంటి పుస్తకాలు చదివి మనోధైర్యాన్ని పెంచుకున్నాడు.
 
 అతని బిజినెస్ లో గణనీయమైన మార్పు వచ్చింది.
 
 డబ్బు కనపడసాగింది. ఇదివరకు చేతిలో కొంచెం డబ్బు కనపడేసరికి విశృంఖలమైన ఆలోచనలు వచ్చేవి. ఇప్పుడు చాలా గౌరవంగా చూడసాగాడు.
 
 ఎవరికన్నా ఇవ్వాల్సి వచ్చినా ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకుని సంతోషంగా ఇచ్చేవాడు. తీసుకుంటున్నా గౌరవంగా తీసుకునేవాడు.
 
 అప్పులు తీరిపోయాయి.
 
 కారు కొనుక్కున్నాడు.
 
 ఇల్లు కొనుక్కున్నాడు.
 
 అతనికిప్పుడు ఏ దిగులూ లేదు. ఎందుకంటే పనికిమాలిన దిగుళ్ళు పెట్టుకోవటానికి సమయం లేదుగనుక!
 
 అలాగే...
 
 మీరు ఆఫీసులో పనిచేస్తున్నట్టయితే ఆఫీసర్ పట్లా, ఆఫీసరై వుంటే మీకింద పనిచేసే వారిపట్లా,
 
 మీ భార్య పట్లా, మీ భర్తపట్లా,
 
 మీ తల్లిదండ్రుల పట్లా, మీ పిల్లల పట్లా,
 
 మీ స్నేహితుల పట్లా,
 
 మీ సమస్యల పట్లా,
 
 మీ సమాజం పట్లా,
 
 దృక్పథాన్ని మార్చుకుని, మార్చుకోగలిగి వీక్షించండి. రుచి ఏర్పడుతుంది.
 
 గోల్డ్ స్మిత్ రాసిన 'వికార్ ఆఫ్ ద వేక్ ఫీల్డ్' నవలలో ఓ రైతు కుటుంబం పరిస్థితులను బట్టి ఇల్లు అమ్ముకోవలసి వస్తుంది. ఆ ఇంటి హాల్లో పెద్ద అద్దముంది. దాన్ని బయటకు తీసుకురావటానికి ఇంటి గుమ్మం కొలతలు సరిపోవటంలేదు. ఆ అద్దాన్ని వదిలిపెట్టి రావటం ఎవరికీ ఇష్టంలేదు.
 
 ఒక్కొక్కరూ ఒక్కొక్క సలహా చెబుతున్నారు.
 
 ఒకరు.... 'ఆ ఇంటి గుమ్మాన్ని పగలగొట్టి విశాలంచేసి, అద్దాన్ని బయటకు తీసుకొచ్చాక కావాలనుకుంటే మళ్ళీ చిన్నది చేసుకోవచ్చనీ,
 
 ఒకరు.... 'అద్దాన్ని నిపుణులచేత కోయించి రెండు ముక్కలుగా చేసి తర్వాత ఆ నిపుణులచేతే అంటింపజేయవచ్చు'ననీ.
 
 ఇలాగ... ఏవీ ఆచరణయోగ్యం కావటంలేదు.
 
 తలలు బాదుకుంటున్నారు.
 
 ఇదంతా గమనిస్తోన్న ఓ బుద్దిమంతుడు చివరికి నోరువిప్పి "మీరు అద్దం బయటకు ఎలా తీసుకువెళ్ళాలా అని ఆలోచిస్తున్నారుగానీ, అసలది లోపలకు ఎలా చేరిందో వాకబు చేశారా? అది తెలుసుకుంటే ఈ సమస్య విడిపోతుంది" అని సలహా ఇచ్చాడు.
 
 ఓ సమస్య ఎలా పరిష్కరించుకోవాలా అని చిందులేసేముందు, అసలా సమస్య ఎలా ఉత్పన్నమైందో ఆలోచించగలిగితే...ముందడుగు చాలావరకూ సులభతరమవుతుంది.
 
                           * * *

 
 aa shapante asahyam puttindi.
 
 ammudamani prayatninchaadu. nashtala oobilo vunnadaanni konataniki evaruu mundukuraaledu.
 
 yem cheyyali? aatmahatya chesukovala?
 
 atanidi poratapatima vunna swabhaavam palaayitudugaa ee lokamnunchi nishkraminchatam ishtamledu.
 
 yem cheyyali? aalochinchatam modalupettaadu.
 
 ee shapu gurinchekada, deennunchi sampaadinchi paiki ravalane kada anta appu chesindi! daanimeeda anukunna aadaayam ravatam ledante ee lopam tanadi kaani shapudi kaadu!
 
 kabatti shapunu asahyinchukovatamlo ardhamledu.
 
 varusagaa rendurojulu pani aipoina kuudaa vantarigaa shapulo gadipadu. aa godaluu, alankarana, andulo vunna vastuvuluu...... ivannee chustuu bhoruna edchedaadu.
 
 edho maarpu kavali.
 
 bijines loo maarpu kaadu.
 
 tana aalochanalo maarpu.
 
 modata dweshabhaavaanni pogottukovali tana bijines nu preminchagalagaali.
 
 aa premalonchi kottakotta aalochanalu aavirbhavinchasaagaayi.
 
 athani shapulo nelala tarabadi ammudu pokunda migilipoyi atanni vekkiristuu athani dweshaaniki guravutunna vastuvulanu premagaa muddu pettukunnadu.
 
 alaa muddupettukuntunna kshanamlo ataniki kotta kotta aalochanalu vachayi. "shapu ammeyyali" anna balaheenamaina aalochana sthaane 'shapu nilabettukovali' anna balamaina aalochana pravesinchindi.
 
 antavarakuu roojoo visukkuntu nidralechevaadu. ippudu alaa nidralevatamlo trupti, aanandam anubhavinchatam modalaindi.
 
 scooter meeda chalilo, varshamlo, vadagaadpullo potunna self piteeki badulu andamaina bhavana erpadindi.
 
 aa utsaahamto bijines loo kotta kotta prayogaalu cheshaadu.
 
 silwa, luse hee vanti pustakaalu chadivi manodhairyaanni penchukunnaadu.
 
 athani bijines loo gananeeyamaina maarpu vachindi.
 
 dabbu kanapadasaagindi. idivaraku chetilo konchem dabbu kanapadesariki vishrunkhalamaina aalochanalu vachevi. ippudu chala gowravanga chudasagadu.
 
 evarikanna ivvalsi vachina premagaa muddu pettukuni santoshamgaa ichevaadu. teesukuntunna gowravanga teesukunevaadu.
 
 appulu teeripoyaayi.
 
 kaaru konukkunnadu.
 
 illu konukkunnadu.
 
 atanikippudu e diguluu ledu. endukante panikimaalina digullu pettukovataaniki samayam leduganuka!
 
 alaage...
 
 meeru aafiisulo panichestunnattayite afficer patla, aafisarai vunte meekinda panichese varipatla,
 
 mee bharya patla, mee bhartapatla,
 
 mee tallidandrula patla, mee pillala patla,
 
 mee snehitula patla,
 
 mee samasyala patla,
 
 mee samajam patla,
 
 drukpathaanni maarchukuni, maarchukogaligi veekshinchandi. ruchi erpadutundi.
 
 gold smith raasina 'vikar af da vek feald' navalalo oo raitu kutumbam paristhitulanu batti illu ammukovalasi vastundi. aa inti hallo pedda addamundi. daanni bayataku teesukuraavataaniki inti gummam kolatalu saripovatamledu. aa addaanni vadilipetti ravatam evariki ishtamledu.
 
 okkokkaruu okkokka salaha chebutunnaru.
 
 okaru.... 'aa inti gummanni pagalagotti visalanchesi, addaanni bayataku teesukochaka kavalanukunte mallee chinnadi chesukovachani,
 
 okaru.... 'addaanni nipunulacheta koyinchi rendu mukkalugaa chesi tarvaata aa nipunulachethe antimpajeyavachhu'nanee.
 
 ilaaga... evee aacharanayogyam kaavatamledu.
 
 talalu baadukuntunnaaru.
 
 idantaa gamanistonna oo buddimantudu chivariki noruvippi "meeru addam bayataku ela teesukuvellaalaa ani aalochistunnaarugaanii, asaladi lopalaku ela cherindo vaakabu chesara? adhi telusukunte ee samasya vidipotundi" ani salaha ichadu.
 
 oo samasya ela parishkarinchukovala ani chindulesemundu, asala samasya ela utpannamaindo aalochinchagaligithe...mundadugu chaalaavarakuu sulabhataramavutundi.
 
                           * * *