
 తనతో కలిసి చదివిన వాళ్ళందరూ ఒక్క ఏడాది ముందు వెళ్ళిపోయేసరికి అతనికి పూర్వము వున్న పరిసరాల్లో వుందబుద్ధికాలేదు. మహారాణి పేటలో మరోగదికి మారి అక్కడవుంటూ శ్రద్ధగా చదవసాగాడు.

 సాహితీ సమితివాళ్లు తాము ఇచ్చిన బహుమతి వివరాలు ఎనౌన్స్ చేశారు. పేపర్లో ఉత్తమ నవలా రచయితగా తాను ఎన్నికయిన వార్త చూసి స్తబ్ధుడై పోయాడు మధుబాబు. కలా నిజమా అనిపించింది. నిజానికి ఆ మధ్య పోటీ విషయంకూడా మరచిపోయాడు. ఎలా వచ్చింది తనకు ప్రైజ్? కేవలం అదృష్టమా! ఆ రాత్రి అంతా ఆ సుఖమైన అనుభూతే స్ఫురించింది.

 మరునాడు ప్రాక్టికల్స్ కని కాలేజీకి పోయేసరికి మిగతా స్టూడెంటులంతా వచ్చి అతన్ని అభినందించారు. టీ పార్టీ ఎప్పుడని మొదలుపెట్టారు. ఆ సాయంకాలం అతనికి సాహితీ సమితినుండి అభినందనలేఖ అందింది. బహుమతి ప్రదానం వివరాలు తరువాత తెలియపరుస్తామని రాశారు.

 ఈలోగా అతని మిగతా నవలలుకూడా పుస్తకరూపాన వెలువడినయి. మూడోది క్రొత్త పబ్లిషర్ కిచ్చాడు. ఈ కొత్త పబ్లిషర్ యువకుడు . ఉత్సాహవంతుడు. మర్యాద తెలిసినవాడు. మధుబాబుతో బాగా స్నేహం కలిసి పోయింది. డబ్బు విషయంలో ఇద్దరిమధ్యా పేచీలేదు. తనకు కావలసినంత అడిగి తీసుకున్నాడు మధుబాబు. ఇహమీదట తన పుస్తకాలన్నీ అతనికే ఇద్దామని సంకల్పించుకున్నాడు.

 మూడో నవలమీద అనుకున్నట్లుగానే విమర్శలు చెలరేగాయి. నవలంతా అతను చిత్రించిన విరుద్ధ మనస్తత్వాలుగా రెండుపాత్రలు కూడా తాము జీవితాన్ని అపార్థం చేసుకున్నామని ఒప్పుకుంటాయి. ఇరువుర్నీ పశ్చాత్తాపం ఆవహిస్తుంది. కొంతమందికి ఇది నచ్చలేదు. మధుబాబుని ఛాందసుడనీ, పిరికి అనీ నిందించారు. మరికొందరు చదివి పులకరించిపొయ్యారు. కొందరు ఏమైనా మొదటి నవల్లాగా మధుబాబు రాయలేకపోతున్నాడని ఓ నిశ్చయం ప్రదర్శించారు. సాఫీగా వున్నవి వున్నట్లు పరువకుండా విపరీత మనస్తత్వాల జోలికి పోవటమెందుకని కొంతమంది వాదం.

 భాషా విషయంలో కథచెప్పే తీరులో వాస్తవికత లోపించిందని మరికొందరి నమ్మకం. మొత్తంమీద అతని మిగతా నవలలకంటే ఇదే తొందరగా అమ్ముడు కాసాగింది. ఏమైనా ప్రత్యేకతలేని నవలని అనటానికి ఎవరూ సాహసించలేదు.

 "వాస్తవికత" అనేపదం తరుచు వినబడుతూండేసరికి దాన్నిగురించి తీవ్రంగా ఆలోచించి చూశాడు మధుబాబు. వాస్తవికతకు చేరువగా వస్తున్నారే గాని, వున్నది వున్నట్లు ఎవరూ రాయలేరు. రాస్తే చాలా అసహజంగా, అసహ్యంగాకూడా వుండే ప్రమాదం వుంది. అతి వాస్తవికంగా రాశామనుకున్న రచనల్లో నిండుతనం లోపిస్తుంది. నిర్జీవంగా పేలవంగా వుంటున్నాయి. అనుభూతినియ్యవు. పెద్ద రచయితలని పిలవబడేవాళ్లు ఆ వట్టి పేరేగాని, అన్నివర్గాలవారిని ఆకర్షించకపోవటానికి ఇదో పెద్ద కారణమని విశ్వసించాడు మధుబాబు.

 ఓ రచనయొక్క విషయం దానికి పెట్టే పేరుమీదా, అందులోని పాత్రలకు పెట్టే పేర్ల మీదకూడా కొంతవరకూ ఆధారపడి వుంటుంది. నిత్యజీవితంలో పుల్లయ్య అనేపేరుగల ఒకడు ఎమ్.ఏ నో లేక ఇంజనీరింగో చదువుతూ వుండవచ్చు. అతడు అనేక ఆకర్షణీయమైన కార్యాకలాపాలు చేస్తూనే వుండొచ్చు. ఓ రొమాటింక్ హీరో కావచ్చు గాని, అదే కథలోకి వచ్చేసరికి అలాంటి లక్షణాలుగల కథానాయకుడికి పుల్లయ్య అనో, ఎల్లయ్య అనో పేరు పెడితే చదివేవాళ్లకి చిరాకెత్తుతుంది. అలాగే ఎంతమంది వెంకటసుబ్బమ్మలు, రంగనాయకమ్మలు లేరు అందమైన కాలేజి స్టూడెంట్లుగా? ఓ నవల్లో నాయికను వయ్యారంగా వర్ణిస్తూ అలాంటి పేర్లు పెడితే పాఠకలోకం హర్షిస్తుందా?

 మధుబాబు తనరచనల్లోని పాత్రల పేర్ల విషయంలో చాలా శ్రద్ధ తీసుకునేవాడు.


  * * *

 శ్రద్ధగా చదువుతున్నాడు. కాని ఎక్కువగా అలసట చెందవద్దని తండ్రి చేసిన హెచ్చరికలు జ్ఞాపకం వచ్చినప్పుడల్లా తానిహ జీవితాంతం అందరిలాగా స్వేచ్ఛగా వుండలేనా అన్న తలంపు వేధిస్తూ వుండేది.

 ఒకరోజు యధాలాపంగా ఓ వారపత్రిక చదువుతోండగా ఓ అమ్మాయి రాసిన కథ అతడ్ని ఆకర్షించింది. ఆ అమ్మాయిపేరు పద్మజ. కథ గొప్పగా ఏంలేదు. శైలికూడా విలక్షణంగా ఏమీలేదు. కాని ఉల్లాసంగా , ఆహ్లాదకరంగా , మధురంగా వుంది. అతనికి హాయనిపించింది. వెంటనే తనగురించి తనకు స్ఫురించింది. తాను ఎంతో గంభీరమైన జటిలమైన, మనస్తత్వ చిత్రణలు చేశాడు. ఒకవేళ ఈ యాతన, గంద్రగోళం ఇదంతా జీవితాన్ని మరింత క్లిష్టం చేయటానికేనేమో! ఇప్పుడీ అమ్మాయి రాసిన కథ చదివితే ఎంతో సంపుల్లమానంగా వుంది మనస్సు. తియ్యని ఆలోచనలు కలుగుతున్నాయి. ఎంత నిశ్చింతగా వుంటుంది..... యిలాంటి రచనలు చేస్తూ వుంటే.... చికాకు లేకుండా.

 అతనికి వెంటనే ఆ అమ్మాయికి వుత్తరం రాద్దామనిపించింది. అమ్మాయో, వయసులో పెద్దో ఏమీ తెలియదు. పేరున్న రచయిత్రికూడా కాదు.

 తనగ్గరనుంచి ఉత్తరం వస్తే ఏమనుకుంటుంది? ఇలా పాఠకుడిగా ఒకరికి రాయటం ఇదే ప్రథమపర్యాయం. పోనీ మారుపేరుతో రాస్తే? అతనికి మనసు ఒప్పుకోలేదు.

 వెంటనే ఓ చిన్న ఉత్తరం రాసేశాడు. పద్మజగారికి అని మొదలుపెట్టి. 

 "బహుశా జీవితంలోని సీరియస్ నెస్ వల్లనేమో మీ కథ హాలా నచ్చింది. అసలు మనుషులకి కావలసింది ఇలాంటి కథలేనేమోనన్న నమ్మకం కలుగుతోంది. చాలా సరదాగా వుంది. వీలుంటే జాబు రాయండి."

 క్రింద సంతకం చేశాడు.

 ఆమె ఎడ్రస్ తెలియదుమరి. తనకొచ్చే ఉత్తరాలన్నీ పత్రికల ఆఫీసునుంచి రీడైరెక్ట్ చేయబడి వస్తాయి. అలాగే ఆ వారపత్రిక కేరాఫ్ కు పోస్ట్ చేశాడు.

 అయిదురోజుల్లో పద్మజ దగ్గరనుంచి జవాబువచ్చింది. ఆమెది హైద్రాబాద్.

 "మధుబాబు గారికి,

 మీ దగ్గర్నుంచి ఉత్తరం రావటం ఎంతో సంతోషాన్నిచ్చింది. ఒక సంగతి చెప్పనా? మధుబాబు నా అభిమాన రచయిత. వీలయితే ఎప్పుడన్నా కలుసుకోవాలన్న కోరికకూడా రహస్యంగా నాలోవుంది. నేను మీ రచనలన్నీ చదివాను. ఎంతో ఇష్టం నాకు. మీ రచనలముందు నావి సూర్యుడిముందు దివిటీలలాంటివి. అసలు నేను రెండుమూడు కథలకంటే ఎక్కువ రాయలేదు. అవునుగాని ఈ ఉత్తరంలో ఆపేస్తారా? నాకు వరసగా రాస్తూ వుంటారా? ఈసారి పాఠకుడిగా కాకుండా రచయితగా, నా అభిమాన రచయితగా రాయగోరుతున్నాను.

 ఈసారి అంత చిన్న ఉత్తరం రాస్తే..... ఇహ ఏంలేదు. నాకు కోపం వస్తుంది.

                                                   పద్మజ."

 ఎంత అప్యాయంగా వుంది లేఖ! అతనికి శరీరం పులకరించింది. ఒక్కసారి కాదు. పదిసార్లు చదువుకున్నాడు.

 ఈ మధ్య అతన్ని వంటరితనం మరీ వేధిస్తోంది. ఎందుకనో తనకెవరూ లేరనిపిస్తోంది. ఎప్పుడూ అర్థంకాని అవ్యక్తాందోళన. తనప్రక్కన ఓ అందమైన అమ్మాయి వుండాలని, ఇద్దరూ ఎక్కడో ఎవరికీ తెలియని ఏకాంతంలో ఒకరికొకరు సమీపంలో అలా పచ్చికలో పడుకుని తానామె కళ్ళలోకి చూస్తూ తన మనసుని విప్పి చెబుతోంటే, ఆమె ఊకొడుతూ, నిట్టూరుస్తూ ఆలకించాలని..... ఇలా తియ్యటి కలలు. తాను ఒట్టి అయోమయం మనిషి. తనకు తోడుకావాలి. ఆ తోడుకోసం మనసు తహతహలాడుతోంది.

 అనుకోకుండా ఎంతో ఆప్యాయంగా మళ్ళీ జవాబు రాసేశాడు మధుబాబు. ఈసారి కాస్త పెద్దది రాశాడు. ఆమె బొత్తిగా అపరిచిత. తాను ఏంరాస్తే ఏంవస్తుందో? జాగ్రత్తగానే రాశాడు. స్వంతవిషయాలు లేకుండా, అటు బొత్తిగా జనరల్ గా కాకుండా రాశాడు.

 పద్మజ వెంటనే జవాబు రాసింది.

 మధుబాబుకి యీ అనుభూతి కొత్తగా వుంది. ఇదివరలో తనకెందరో రాశారు. ఇప్పటికీ రాస్తున్నారు. తాను వాటికి జవాబులు యిస్తూనే వున్నాడు. కాని అవన్నీ సమస్యలమయం, చర్చలమయం. తాను వాళ్ళకు సన్నిహితంగా వచ్చినమాట వాస్తవమేగాని..... ఈ ఆకర్షణ, మధురయాతన అక్కడలేదు. ఒకరకంగా చాలా చిన్నపిల్లలా, అభమూ, శుభమూ తెలియని అమ్మాయిలా రాస్తోంది.

 "అప్పుడే చెప్పులు తొడుక్కుని బయటకు పోదామనుకుంటున్నాను. ఇంతలో మీ ఉత్తరం వచ్చింది. ఎవరో నామీద బుట్టెడు పువ్వులు చల్లినట్లునిపించింది..... మీ అక్షరాలు ఎంత అందంగా వుంటాయి? నా దస్తూరి బాగాలేదు కదూ....." యిలా సాగింది ఉత్తరం.

 మళ్లీ జవాబు రాశాడు మధుబాబు.

 రాసినప్పటినుంచీ ఆమె ప్రత్యుత్తరంకోసం ఎదురుచూడటం ఓ నూతన దినచర్య అయింది. అబ్బ! స్త్రీ ఎంత ఆకర్షణ?


                   
 ఎక్కడి మధుబాబు? ఎక్కడిపద్మజ? ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకోలేదు. బహుశా మధుబాబు ఫోటో చూసివుండవచ్చు పద్మజ. కాని ఓ మనిషి ఫోటోని బట్టి రూపంమీద విశ్వసించటం కష్టం. మొత్తంమీద ఒకరికొకరు సన్నిహితంగా రాసాగారు.

 ఆ ఉత్తరాలు చిత్రవిచిత్రంగా వుండేవి.

 "పద్మా!" అని సంబోధించేవాడామెను మధుబాబు. "పద్మా! ఇక్కడ నాకేం తోచటంలేదు. ప్రపంచంమీద చిరాకు కలుగుతోంది. మీ కబుర్లు ఎంతసేపైనా వినాలని వుంది. మీరెందుకు అప్పుడప్పుడూ రాయటం ఆలస్యం చేస్తారు? ఎందుకో యీ సాహిత్య వ్యాసంగంమీద విరక్తి పడుతోందండి నాకు. ఎందుకివన్నీ.....అర్థంలేకుండా అనిపిస్తోంది. మళ్లీ విషాదంమీద మోజు, ఒక్కోసారి అర్థరాత్రి లేచికూర్చుని దేవదాసుల్ని, పార్వతుల్ని ఎడతెరిపి లేకుండా సృష్టించి యీ ప్రపంచాన్ని దుఃఖమయం చేయాలనిపిస్తుంది." 

 tanatho kalisi chadivina vaallandaruu okka edaadi mundu vellipoyesariki ataniki puurvamu vunna parisaraallo vundabuddhikaaledu. maharani petalo marogadiki maari akkadavuntu shraddhagaa chadavasagadu.

 saahitii samitivaallu taamu ichina bahumati vivaraalu enouns chesaru. peparlo uttama nawala rachayitagaa taanu ennikayina vaarta chusi stabdhudai poyadu madhubabu. kalaa nijama anipinchindi. nijaaniki aa madhya poty vishayankuda marachipoyadu. ela vachindi tanaku prise? kevalam adrushtama! aa raatri antaa aa sukhamaina anubhoothe sphurinchindi.

 marunadu practicals kani kaalejeeki poyesariki migata studentulantaa vachi atanni abhinandinchaaru. t party eppudani modalupettaaru. aa saayankaalam ataniki saahitii samitinundi abhinandanalekha andindi. bahumati pradaanam vivaraalu taruvaata teliyaparustaamani raasaaru.

 eelogaa athani migata navalalukuda pustakaruupaana veluvadinayi. moododi krotta publisher kichhaadu. ee kotta publisher yuvakudu . utsaahavantudu. maryaada telisinavaadu. madhubabutho baga sneham kalisi poyindi. dabbu vishayamlo iddarimadhya pecheeledu. tanaku kaavalasinanta adigi teesukunnadu madhubabu. ihameedata tana pustakaalannii atanike iddamani sankalpinchukunnadu.

 moodo navalameeda anukunnatlugaane vimarsalu chelaregaayi. navalanta atanu chitrinchina viruddha manastatvaalugaa rendupaatralu kuudaa taamu jeevitaanni apaartham chesukunnamani oppukuntaayi. iruvurnee paschaattaapam aavahistundi. kontamandiki idhi nachaledu. madhubaabuni chaandasudanii, piriki any nindinchaaru. marikondaru chadivi pulakarinchipoyyaaru. kondaru emaina modati navallaagaa madhubabu rayalekapotunnadani oo nischayam pradarsinchaaru. saffiga vunnavi vunnatlu paruvakunda vipareeta manastatvaala joliki povatamendukani kontamandi vaadam.

 bhasha vishayamlo kathacheppe teerulo vaastavikata lopinchindani marikondari nammakam. mottammeeda athani migata navalalakante ide tondaragaa ammudu kasagindi. emaina pratyekataleni navalani anataniki evaruu saahasinchaledu.

 "vaastavikata" anepadam taruchu vinabadutuundesariki daannigurinchi teevramgaa aalochinchi chushadu madhubabu. vaastavikataku cheruvagaa vastunnare gaani, vunnadi vunnatlu evaruu rayaleru. raste chala asahajamgaa, asahyamgakuda vunde pramaadam vundi. athi vaastavikamgaa raasaamanukunna rachanallo nindutanam lopistundi. nirjeevangaa paelavamgaa vuntunnaayi. anubhootiniyyavu. pedda rachayitalani pilavabadevallu aa vatti peregaani, annivargaalavaarini aakarshinchakapovataaniki idho pedda kaaranamani vishwasinchaadu madhubabu.

 oo rachanayokka vishayam daaniki pette perumeedaa, andulooni paatralaku pette paerla meedakuda kontavarakuu aadhaarapadi vuntundi. nityajeevitamlo pullayya aneperugala okadu em.e noo leka injaneeringo chaduvutuu vundavacchu. atadu aneka aakarshaneeyamaina karyakalapalu chestune vundochu. oo romatink heero kaavachhu gaani, adhe kathaloki vachesariki alanti lakshanaalugala kathaanaayakudiki pullayya ano, ellayya ano paeru pedithe chadivevallaki chiraakettutundi. alaage entamandi venkatasubbammalu, ranganayakammalu leru andamaina kaleji studentluga? oo navallo naayikanu vayyaaramgaa varnistuu alanti paerlu pedithe paathakalokam harshistundaa?

 madhubabu tanarachanalloni paatrala paerla vishayamlo chala shraddha teesukunevaadu.


  * * *

 shraddhagaa chaduvutunnadu. kaani ekkuvagaa alasata chendavaddani tandri chesina heccharikalu ghnaapakam vachinappudalla taaniha jeevitaantam andarilaagaa swechhagaa vundalena anna talampu vaedhistuu vundedi.

 okaroju yadhaalaapamgaa oo vaarapatrika chaduvutondaga oo ammai raasina katha atadni aakarshinchindi. aa ammayiperu padmaja. katha goppagaa emledu. sailikuda vilakshanamgaa emeeledu. kaani ullaasamgaa , aahlaadakaramgaa , madhuramgaa vundi. ataniki haayanipinchindi. ventane tanagurinchi tanaku sphurinchindi. taanu entho gambheeramaina jatilamaina, manastatva chitranalu cheshaadu. okavela ee yaatana, gandragolam idantaa jeevitaanni marinta clishtam cheyatanikenemo! ippudi ammai raasina katha chadivite entho sampullamaanamgaa vundi manassu. tiyyani aalochanalu kalugutunnayi. entha nischintagaa vuntundi..... yilanti rachanalu chestu vunte.... chikaaku lekunda.

 ataniki ventane aa ammayiki vuttaram raaddaamanipinchindi. ammayo, vayasulo peddo emi teliyadu. paerunna rachayitrikuda kaadu.

 tanaggaranunchi uttaram vaste emanukuntundi? ilaa paatakudigaa okariki rayatam ide pradhamaparyaayam. ponee maaruperutho raste? ataniki manasu oppukoledu.

 ventane oo chinna uttaram rasesadu. padmajagaariki ani modalupetti. 

 "bahusa jeevitamlooni seerius ness vallanemo mee katha hala nachindi. asalu manushulaki kaavalasindi ilanti kathalenemonanna nammakam kalugutondi. chala saradaagaa vundi. veelunte jaabu rayandi."

 krinda santakam cheshaadu.

 aame edrus teliyadumari. tanakoche uttaraalannii patrikala aafiisununchi redirect cheyabadi vastaayi. alaage aa vaarapatrika caraf ku post cheshaadu.

 ayidurojullo padmaja daggaranunchi javaabuvachindi. aamedi haidrabad.

 "madhubabu gaariki,

 mee daggarnunchi uttaram ravatam entho santoshaannichindi. oka sangati cheppana? madhubabu naa abhimana rachayita. veelayithe eppudanna kalusukovalanna korikakuda rahasyamgaa nalovundi. nenu mee rachanalanni chadivaanu. entho ishtam naaku. mee rachanalamundu naavi suuryudimundu divitiilalaantivi. asalu nenu rendumudu kathalakante ekkuva rayaledu. avunugaani ee uttaramlo apestara? naaku varasagaa raastuu vuntara? eesaari paatakudigaa kakunda rachayitagaa, naa abhimana rachayitagaa raayagorutunnaanu.

 eesaari anta chinna uttaram raste..... iha emledu. naaku kopam vastundi.

                                                   padmaja."

 entha apyayamga vundi lekha! ataniki sareeram pulakarinchindi. okkasari kaadu. padisaarlu chaduvukunnadu.

 ee madhya atanni vantaritanam mari vedhistondi. endukano tanakevaruu leranipistondi. eppuduu ardhamkaani avyaktaamdolana. tanaprakkana oo andamaina ammai vundaalani, iddaruu ekkado evariki teliyani ekaantamlo okarikokaru sameepamlo alaa pachikalo padukuni taname kallaloki chustuu tana manasuni vippi chebutonte, aame ookodutuu, nittoorustuu aalakinchaalani..... ilaa tiyyati kalalu. taanu otti ayomayam manishi. tanaku todukavali. aa thodukosam manasu tahatahalaadutoondi.

 anukokunda entho aapyaayamgaa mallee jawabu rasesadu madhubabu. eesaari kaasta peddadi raasaadu. aame bottigaa aparichita. taanu emraste emvastundo? jaagrattagaane raasaadu. swantavishayaalu lekunda, atu bottigaa janaral gaa kakunda raasaadu.

 padmaja ventane jawabu rasindi.

 madhubabuki yee anubhooti kottagaa vundi. idivaralo tanakendaro raasaaru. ippatikee raastunnaaru. taanu vaatiki javaabulu yistune vunnadu. kaani avannee samasyalamayam, charchalamayam. taanu vaallaku sannihitamgaa vachinamata vaastavamegaani..... ee aakarshana, madhurayaatana akkadaledu. okarakamgaa chala chinnapillala, abhamuu, subhamuu teliyani ammaila rastondi.

 "appude cheppulu todukkuni bayataku podaamanukuntunnaanu. intalo mee uttaram vachindi. evaro naameeda buttedu puvvulu challinatlunipinchinda..... mee aksharaalu entha andamgaa vuntaayi? naa dasturi bagaledu kadhuu....." yila saagindi uttaram.

 malli jawabu raasaadu madhubabu.

 raasinappatinunchii aame pratyuttaramkosam eduruchudatam oo noothana dinacharya ayindi. abba! stree entha aakarshana?


                   
 ekkadi madhubabu? ekkadipadmaja? iddaruu okarinokaru chusukoledu. bahusa madhubabu photo chusivundavachhu padmaja. kaani oo manishi photoni batti roopammeeda viswasinchatam kashtam. mottammeeda okarikokaru sannihitamgaa rasagaru.

 aa uttaraalu chitravichitramgaa vundevi.

 "padma!" ani sambodhinchevadamenu madhubabu. "padma! ikkada naakem thochatamledu. prapanchammeeda chiraaku kalugutondi. mee kaburlu entasepainaa vinaalani vundi. meerenduku appudappuduu rayatam aalasyam chestaaru? enduko yee saahitya vyaasangammeeda virakti padutondandi naaku. endukivanni.....ardhamlekunda anipistondi. malli vishaadammeeda moju, okkosari ardharaathri lechikurchuni devadasulni, paarvatulni edatheripi lekunda srushtinchi yee prapanchaanni dukkhamayam cheyalanipistundi." 