
 మరో తిరుగులేని అధికారాన్ని ఉపయోగించుకుంది. క్రిమినల్ ప్రొసీజరు కోడ్ సెక్షను 57 ప్రకారం ఇరవైనాలుగు గంటలకి మించి నేరస్తుల్ని పోలీసు కస్టడీలో ఉంచకూడదు. అయితే సెక్షన్ 167 ప్రకారం, ఇంటరాగేషన్ ఇంకా కొనసాగించడానికి అవసరం. నేరానికి సంబంధించిన తిరుగులేని సమాచారం ఉన్నాయనిపించినప్పుడు మేజిస్ట్ర్రేట్ ని మరికొన్ని రోజులు కస్టడీలో ఉంచడానికి అనుమతి కోరవచ్చు . అదే చేసిందామె. పదిహేను రోజులదాకా అలా ఉంచే ఆమె అధికారానికి అనుకూలంగా మేజిస్ట్ర్రేట్ నుంచి ఉత్తర్వుని పొంది లాయర్ల సంఘానికి మరో షాక్ ఇచ్చిందామె.
 
 ఈ నిర్ణయంతో ఆమె ఏ స్థాయి వ్యక్తులదాకా ప్రశ్నగా మారిందో ఆమె సైతం ఊహించలేదు. మరో బలమైన గెలుపుతో ఇద్దర్నీ పోలీస్ కస్టడీకి మళ్లించిన మిస్. మేనక సంతృప్తికన్నా ఎక్కువ అశాంతికే గురయ్యింది.
 
 ఆ క్షణంలో ముందు గుర్తుకొచ్చింది. మిత్ర.అతనేదో గైడ్ చేస్తాడని కాదు, అతని చేరువలో కొద్ది సేపైనా ప్రశాంతంగా గాడపాలని మనసు అర్థంకాని విషయం.  ఆమె తన చేంబర్ కి తిరిగివస్తూ ఓ మూల కూర్చున్న స్త్ర్రీ ని చూసి ఎంత నిశ్చేష్టురాలైంది అంటే...  ముందు నమ్మశక్యం కాలేదు!  " రాజీ!" ఆత్మీయంగా పలకరిస్తూ ఇంచుమించు కావలించుకున్నంత పని చేసింది "ఏమిటే? నామీద కోపం దగ్గిందా? నువ్వూ ఈ ఊళ్ళోనే ఉన్నావా?" అరమరికలు లేని ఆప్యాయతని ప్రదర్శిస్తూ చేంబర్ కి నడిపించింది. " కూర్చో"  రాజీ కూర్చోలేదు. తలవంచుకునే అడిగింది- " నిన్ను సహాయం అడగాలని వచ్చాను." "ఏమిటబ్బా?" రాజీ ముఖకవళికల్ని ఆమె గమనించలేదు. "నేను నీకు సహాయం చేసే స్థితిలో ఉన్నానంటే ఎంత అ దృష్టవంతురాలినే! చెప్పు" "రణధీర్ ని విడిచిపెట్టాలి."  షాక్ తగిలినట్టు చూసింది మేనక." వ్యాట్? రణధీర్ మీద నీకు ఇంట్రస్టేమిటే?" "రణధీర్ నా భర్త!"  ఓ మిస్సై ల్ మనసు పొరల్లోనుంచి దూసుకుపోయినట్టు అదిరిపడింది మేనక. " నువ్వు..... నువ్వు రణధీర్ కి భార్యవెలా అయ్యావు?" మేనక గొంతు కంపించింది. రాజీ పుట్టుంది ఎలాంటి సాంప్రదాయకరమైన వంశంలోనో తెలిసిన మేనక యిలాంటి బంధాన్ని ఊహించలేకపోయింది.  ఇదేమిటి?మెత్తని పుత్తడివెన్నెల్లా, దేవతల దరస్మితంలా, బ్రతుకొక లలితలతాంతమాలలా, అందమైన ఉదయంలా, స్పందించే హృదయంలా, ఆశల గగనంపైన ఆనందంగా విరిసిన హరివిల్లులా ఉంటే రాజీ బ్రతుకులో ఇలాంటి నికృష్టుడెలా అడుగు పెట్టాడు? రాజీని కలుసుకోవాలని మనసారా కోరుకుంది కాని యిలాంటి కలయికని ఆమె ఊహించలేదు. "ఎలా... ఎలా విడిచిపెట్టనే? ఆడదంటే విలువలేని ఓ దుర్మార్గుణ్ణి, ఉన్న పరపతితో ఎలాంటి పాడుపనికైనా సిద్దపడగల క్రిమినల్ ని...నీ భర్త అయనాకానీ నేనెలా విడిచిపెట్టను?" "అస్సలు వీలుకాదా?" అమాయకంగా అడిగింది రాజీ. రాజీ కళ్ళలో ఆ క్షణాన కూడా మేనకమీద కోపంలేదు. నిస్సహాయత లాంటచి కన్నీళ్ళు. అవికూడా భయంతో రాలుతున్నాయి తప్ప ఆర్తిగా వెలికిరావడంలేదు. కళ్ళకింద నల్లటి చారలు, కొడిగట్టుతున్న దీపంలాంటి పాలిపోయిన ముఖం. బోధపడిపోయింది రాజీ సుఖంగా లేదని. ఇప్పడు రాజీని సూటిగా చూడలేకపోయింది మేనక.
 
 " రాజీ!" కిటికీ దగ్గరకు నడిచి బయటికి చూస్తూ అందామె. చిత్రంగా ఆమె గొంతూ గాద్దదికమైపోతూంది. " నేను మరిచిపోలేదే.... ఒకనాడు ఆప్యాయతకోసం, సానుభూతికోసం అలమటించిపోతున్న రోజుల్లో.... నువ్వు నాకు అందించిన ప్రేమని నేనెలా మరచిపోగలనే? నన్ను నేను అసహ్యించుకుంటూ అమ్మమీద అలిగి అన్నం తినకపోతే నువ్వు ఆరిందెలా తినిపించేదానివి. అప్పుడేమనుకునేద్నో తెలుసా! నాకే శక్తుంటే , దేవుడు అలాంటి శక్తి నాకిస్తే నీకు ఏమన్నా చేయాలనుకునేదాన్ని.ఇప్పుడు ఆ శక్తుంది కాని అది నాదికాదు. అందుకే నాది కాని దాన్ని నీకు పంచలేక... "వెనక్కి తిరిగింది. రాజీ లేదక్కడ.  ఇలాంటి నిస్సహాయ పరిస్థితుల్ని ఎదుర్కొవాల్సి వస్తుందనిపించిన తొలిక్షణమైనందుకేమో ఓ నీటి బొట్టు నిస్సహాయంగా ఆమె కనుకొలకుల్లో నిలిచింది. ఆఫీసులో ఉండలేకపోయింది. మనసు ఓదార్పుకోసం అలమటించిపోతుంటే క్వార్టర్సుకి వెళ్ళిపోయిన మేనక మధ్యాహ్నం భోంచేయలేదు. "ఏమైందమ్మా?" అడిగింది అన్నపూర్ణ తల్లి ముందు ఏనాడూ నిబ్బరాన్ని కోల్పోయినట్టు కనిపించని మేనక యిప్పుడూ అలాగే ధైర్యాన్ని నటించేసింది " ఆకలిగా లేదే!" "దిగులుగా ఉన్నావెందుకు?" "ఛ ఛ!కాస్త అలసటగా ఉంది మమ్మీ." "పిచ్చితల్లీ!" ఆప్యాయంగా ఆమె తల నిమిరింది. " నేను నీకు అమ్మనే.... దిగులుకీ, అలసటకీ తేడా తెలుసుకోలేనా?" "మమ్మీ!" ఇక నిగ్రహించుకోలేకపోయింది. "నాకు మిత్ర కనిపించాడు. రాజీకూడా వచ్చింది.ఏమిటో... ఆ కుటుంబం... మమ్మీ! ఏమైందో తెలీదు కాని.... వాళ్ళు పూర్వంలా ఉంటున్నట్టు లేదు" అంతకన్న వివరంగా చెప్పలేకపోయింది. " నీకు తెలుసా మమ్మీ? మిత్రా వాళ్ళ నాన్నగారు ఈ మధ్యనే పోయారట. మనకు తెలీనే తెలీదుకదూ?" చాలా ఒడిదుడుకుల్నీ , కష్టాల్నీ, కన్నీళ్ళనీ ఎదుర్కుంటూ బ్రతికిన ఆమెకు, మేనక మిత్రుల బంధం గురించి తెలీనిదికాదు. ఆ కుటుంబమే ఆదుకోకపోతే-ముఖ్యంగా మిత్ర అండలేకపోతే మేనక ఈ స్థితికి ఎదిగేదాకాదు.  తన ముందున్నది ఎదిగిన కూతురు. ఏనాడూ తన మనసులో ఉన్నది స్పష్టంగా చెప్పని మేనక ఈ మాత్రమైనా దిగులు వ్యక్తం చేసిందిప్పుడే. జీవితంలో ఇంతదాకా ప్రేక్షకురాలిలానే గడిపేసిన ఆమె ఇప్పుడూ మాట్లాడలేకపోయింది.  సరిగ్గా అప్పుడు ఎస్సై మురారి వచ్చినట్టు మేసేజ్ తీసుకొచ్చాడు ఆర్డర్లీ.  మామూలుగా అయితే ప్రస్తుత స్థితిలో ఆమె తిరస్కరించేదే కాని డిపార్టుమెంట్ లో ఆమెకు ఆత్మీయుడిలా అనిపించేది మురారి ఒక్కడే. కాదనలేకపోయింది.

 maro tiruguleni adhikaaraanni upayoginchukundi. criminal prociseru kod sekshanu 57 prakaaram iravainaalugu gantalaki minchi nerastulni polisu kastadiilo unchakudadu. ayithe section 167 prakaaram, interagation inka konasaaginchadaaniki avasaram. neraaniki sambandhinchina tiruguleni samacharam unnaayanipinchinappuda magistrrate ni marikonni rojulu kastadiilo unchadaaniki anumati koravachhu . adhe chesindame. padihenu rojuladaka alaa unche aame adhikaaraaniki anukuulamgaa magistrrate nunchi uttarvuni pondi layarla sanghaaniki maro shak ichindame.
 
 ee nirnayamtho aame e sthaayi vyaktuladaakaa prasnagaa maarindo aame saitam oohinchaledu. maro balamaina geluputho iddarnee polies kastadeeki mallinchina mis. menaka santruptikanna ekkuva asaantike gurayyindi.
 
 aa kshanamlo mundu gurtukochindi. mitra.atanedo gaid chestadani kaadu, athani cheruvalo koddi sepaina prasaantamgaa gaadapaalani manasu ardhamkaani vishayam.  aame tana chember ki tirigivastuu oo muula kuurchunna strri ni chusi entha nischeshturaalaindi ante...  mundu nammasakyam kaaledu!  " raji!" aatmeeyamgaa palakaristuu inchuminchu kaavalinchukunnanta pani chesindi "emite? naameeda kopam dagginda? nuvvuu ee oollone unnava?" aramarikalu laeni aapyaayatani pradarsistuu chember ki nadipinchindi. " kurcho"  raji koorcholedu. talavanchukune adigindi- " ninnu sahayam adagaalani vachanu." "emitabba?" raji mukhakavalikalni aame gamaninchaledu. "nenu neeku sahayam chese sthitilo unnanante entha a drushtavanturaaline! cheppu" "ranadheer ni vidichipettaali."  shak tagilinattu chusindi menaka." vyat? ranadheer meeda neeku intrastemite?" "ranadheer naa bharta!"  oo missai lus manasu poralloonunchi doosukupoyinattu adiripadindi menaka. " nuvvu..... nuvvu ranadheer ki bharyavela ayyavu?" menaka gontu kampinchindi. raji puttundi elanti saampradaayakaramaina vamsamloono telisina menaka yilanti bandhaanni oohinchalekapoyindi.  idemiti?mettani puttadivennella, devatala darasmitamlaa, bratukoka lalitalataantamaalalaa, andamaina udayamlaa, spandinche hridayamlaa, aasala gaganampaina aanandamgaa virisina harivillula unte raji bratukulo ilanti nikrushtudela adugu pettaadu? raajeeni kalusukovalani manasara korukundi kaani yilanti kalayikani aame oohinchaledu. "ela... ela vidichipettane? aadadante viluvaleni oo durmaargunni, unna parapatito elanti paadupanikainaa siddapadagala criminal ni...nee bharta ayanakani nenela vidichipettanu?" "assalu veelukaadaa?" amaayakamgaa adigindi raji. raji kallalo aa kshanaana kuudaa menakameeda kopamledu. nissahaayata lantachi kanneellu. avikuda bhayamto raalutunnaayi tappa aartigaa velikiraavadamledu. kallakinda nallati chaaralu, kodigattutunna deepamlanti paalipoyina mukham. bodhapadipoyindi raji sukhamgaa ledani. ippadu raajeeni suutigaa chudalekapoyindi menaka.
 
 " raji!" kitiki daggaraku nadichi bayatiki chustuu andame. chitramgaa aame gontuu gaaddadikamaipotuundi. " nenu marichipolede.... okanadu aapyaayatakosam, saanubhootikosam alamatinchipothunna rojullo.... nuvvu naaku andinchina premani nenela marachipogalane? nannu nenu asahyinchukuntu ammameeda aligi annam tinakapothe nuvvu arindela tinipinchedaanivi. appudemanukunedno telusa! naake saktunte , devudu alanti sakti naakiste neeku emanna cheyalanukunedanni.ippudu aa saktundi kaani adhi naadikaadu. anduke naadi kaani daanni neeku panchaleka... "venakki tirigindi. raji ledakkada.  ilanti nissahaya paristhitulni edurkovalsi vastundanipinchina tolikshanamainandukemo oo neeti bottu nissahaayamgaa aame kanukolakullo nilichindi. aafiisulo undalekapoyindi. manasu odaarpukosam alamatinchipotunte quartersuki vellipoyina menaka madhyaahnam bhoncheyaledu. "emaindamma?" adigindi annapurna talli mundu enaaduu nibbaraanni kolpoinattu kanipinchani menaka yippuduu alaage dhairyanni natinchesindi " aakaligaa lede!" "digulugaa unnaavenduku?" "cha cha!kaasta alasatagaa undi mammi." "picchitalli!" aapyaayamgaa aame tala nimirindi. " nenu neeku ammane.... digulukee, alasataki teda telusukolena?" "mammi!" ika nigrahinchukolekapoyi. "naaku mitra kanipinchaadu. rajikuda vachindi.emito... aa kutumbam... mammi! emaindo teleedu kaani.... vaallu puurvamlaa untunnattu ledu" antakanna vivaramgaa cheppalekapoyindi. " neeku telusa mammi? mitra vaalla naannagaaru ee madhyane poyarata. manaku teleene teleedukaduu?" chala odidudukulni , kashtalni, kanneellanee edurkuntu bratikina aameku, menaka mitrula bandham gurinchi teleenidikaadu. aa kutumbame aadukokapothe-mukhyamgaa mitra andalekapothe menaka ee sthitiki edigedaakaadu.  tana mundunnadi edigina koothuru. enaaduu tana manasulo unnadi spashtamgaa cheppani menaka ee matramaina digulu vyaktam chesindippude. jeevitamlo intadaka prekshakuraalilaane gadipesina aame ippuduu matladalekapoyindi.  sarigga appudu essai murari vachinattu mesage teesukochaadu arderley.  maamuulugaa ayithe prastuta sthitilo aame tiraskarinchede kaani departument loo aameku atmeeyudila anipinchedi murari okkade. kaadanalekapoyindi.