 అచంచల విశ్వాసంతో, అపారమైన వ్యక్తిత్వపు శక్తితో, అసాధ్యాల్ని సుసాధ్యం చేసిన 'శివానీ వికాస్' కాదు.
 
 చిన్ని హృదయం నిండా అంతులేని ప్రేమ వెలుగుల్ని నింపుకుని, కనుల నిండా ప్రేమ భావనల కర్పూర రాగాల్ని నింపుకుని లిఖిత కోసం వెతుక్కుంటూ వెళ్తున్నవాడు!  
 
 ఎలాగైనా, తనవాడిని చేసుకోవాలని, అతనితో నూతనోత్తేజాన్ని నింపి, నరనరాన్నీ అమృత జల్లులతో నింపి, తన తపనని మారుపేరుతో వుత్తరాల ద్వారా అతనికి చేరవేసి-
 
 అతనేమీ కానప్పుడే, తండ్రితో ఛాలెంజ్ చేసి-
  
 అణువణువునూ అతని చూపుకోసం, అతని స్పర్సకోసం, అతని పిలుపు కోసం, అతని మమత కోసం, అతని గోరువెచ్చని కొనవేళ్ళ కదలికల మధురానుభూతి కోసం-
 
 హృదయం నిండా అనురాగ గేయాల్ని నింపుకుని, గాయాలను లెక్క చెయ్యకుండా-
 
 లిఖిత-
 
 అల్లంత దూరాన తనకోసం వస్తున్న వికాస్ ను చూసి, కారు స్పీడు తగ్గించింది.
 
 గబుక్కున కారాపి దిగాడు వికాస్.
 
 దగ్గరికొస్తున్న వికాస్ అంతంత కళ్ళవేపు లాలనగా చూసింది లిఖిత.
 
 ఆ నాలుగు కళ్ళు అప్పటికే బాగా అలసిపోయాయి. అందుకే మాట్లాడలేవు.
 
 కానీ-
 
 "వాటర్ కార్... నీ బ్రెయిన్ చైల్డ్ లాంచ్ అయిందా?" అతి కష్టంమ్మీద అడిగింది అందుకోసమే ఆమె బ్రతికున్నట్లుగా లిఖిత.
 
 వికాస్ కదిలిపోయాడు.
 
 గాయాలతో, ఒళ్ళంతా తడిచి ఎండిపోయిన రక్తం మరకలతో, హైద్రాబాద్ నుంచి విశాఖకు ఫ్లయిట్, ట్రైన్, బస్సు, టాక్సీలు కూడా ఉన్నాయని తెలిసి కూడా పిచ్చిదానిలా తనకోసం తను సాధించిన విజయం చూడటం కోసం- గజేంద్రుడ్ని కాపాడేందుకు పరుగెత్తుకెళ్ళిన మహా విష్ణువులా...
 
 అతని గొంతుకకు గుండె అడ్డుపడ్డట్లయింది.
 
 డ్రైవింగ్ సీట్లోంచి ఆమెని పక్కకి జరిపి- వళ్ళోకి తీసుకొని- మృదువుగా, ప్రేమగా, ఆరాధనగా, ఆర్తిగా ఆమె తలను నిమిరి కారుని స్టార్ట్ చేశాడు.
 
 "నో... ఇందులో కాదు. వాటర్ కార్ లోనే" అని అంది కష్టంమీద తలెత్తి.
 
 నిశ్శబ్దంగా, మౌనంగా రెండు కన్నీటి చుక్కలు వికాస్ కను కొలుకుల నుంచి రాలిపడ్డాయి.
 
 సరిగ్గా అవి రెండు కళ్ళపై బడ్డాయి.
 
 లిఖిత కళ్ళు మూడుకుని తెరుచుకున్నాయి ఒక్కక్షణం-
 
 "విశ్వకవి భారం నా ప్రేమకు బాసటయింది- తెలుసా వికాస్"
 
 "తెలుసు లిఖిత.... తెలుసు.... భావం, భాష ఆయనదైనా నా కర్పించిన మనస్సు నీది...." ఆనందంతో పూడుకుపోయిన గొంతుకతో అన్నాడు వికాస్.
 
 వాటర్ కార్ వేగాన్నందుకొంది.
   
                    * * * * * 
 
 హఠాత్తుగా వికాస్ ఎక్కడికెళ్ళినట్లు....
 
 అన్ని వేలమందిని వదిలేసి ఎక్కడికెళ్ళినట్లు?
 
 "పెద్దలకు నా నమస్కారాలు....నా మేనల్లుడు వికాస్.... ఇంతకాలం ఏదేదో చేశాడు. ఎన్నెన్నో అద్భుతాల్ని సృష్టించాడు. వాటిని గుర్తించే మీరందరూ సహృదయంతో ఆశీర్వదించటానికొచ్చారు. కానీ ఈ సమయంలోనే తనకు- వ్యక్తిగతంగా తనకు, తన జీవితానికేం కావాలో తెల్సుకొని పరుగెత్తి కెళ్ళాడు. అందులోనూ విజయం సాధించి తిరిగి వస్తాడు. అందుకు మీరంతా క్షమించాలి" తడిదేరిన కళ్ళతో, వణుకుతున్న కాళ్ళతో చయనులు ఆ నాలుగు ముక్కలు అంటుండగా వికాస్ వస్తున్నాడు. లిఖితను మోసుకుంటూ స్టేజీకేసి వస్తున్నాడు.
 
 కొన్నివేల కళ్ళు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవయ్యాయి- ఎవరామె? ఆమె క్షతగాత్రి ఎందుకయింది? వికాస్ కి ఏమవుతుంది...? ప్రతి ఒక్కరు సవాలక్ష అనుమానాలతో, సందేహాలతో కొట్టుమిట్టాడుతుండగానే వికాస్ స్టేజీ ఎక్కి లిఖితని భద్రంగా అక్కడే వున్న కుర్చీలో కూర్చోబెట్టాడు.
 
 అప్పటికి గాని భానోజీరావు గుర్తుపట్టలేదు తన కూతురని- ఆయనకు గుండె చిక్కబట్టినట్టయింది.
 
 కనీసం నుదుటికి అడ్డంగా పడ్డ జుత్తుని కూడా ప్రక్కకు నెట్టుకోలేని నిస్సహాయ స్థితిలో వున్న లిఖిత దగ్గరకు వెళ్ళి లాలనగా జుత్తును ప్రక్కకు నెట్టి మైక్ దగ్గరకు వచ్చాడు వికాస్.
 
 "ఆహుతులు క్షమించాలి.... నా జీవితంలో నలుగురు వ్యక్తులు నేను ఈ స్థితికి రావటానికి కారకులయ్యారు- నాలోని పౌరుషాన్ని తట్టి లేపిన భానోజీరావుగారు- ఐదుపైసలు చేతిలోపెట్టి, ప్రపంచాన్ని చాతనైతే ఆ పైసలతోటే గెలవొచ్చని ఉపదేశించిన నా మేనమామ చయనులుగారు- తాడు, బొంగరం లేని నాకు తన కంపెనీని అప్పగించి విశ్వసించిన శివమూర్తిగారు ఒక ఎత్తయితే- ఈ క్షతగాత్రి మరో ఎత్తు- నన్ను అనుక్షణం నీడలా వెంటాడి, కూలబడిపోతున్నప్పుడు ఊతగా మారి నా జీవితాన్ని ముందుకు తోసి, నడిపించిన నా జ్యోతి- నా వెలుగు- నా సర్వస్వం ఈ లిఖిత-నా భవిష్యత్ నుదుటి చేవ్రాలు వ్రాసిన నా ప్రేమైక సామ్రాజ్యం ఈ లిఖిత-" వికాస్ చెప్పటం ఆపాడు ఒకింతసేపు.
 
 అన్నివేలమంది అక్కడున్నా సూదిపడితే వినిపించేటంతటి నిశ్శబ్దము అలుముకుందక్కడ.
 
 దూరం నుంచి చూస్తున్న లిఖిత తల్లి కళ్ళను పైట చెంగుతో అడ్డుకుంది. ఆ అపురూప దృశ్యాన్ని ఆమె జీర్ణించుకోలేకపోతోంది.
 
 "నేను తీర్చుకోవలసిన మరో ఋణం- శివమూర్తిగార్ని ఈ కంపెనీకి వైస్ చైర్మెన్ అండే మేనేజింగ్ డైరెక్టర్ ని చేయటం ద్వారా తీర్చుకుంటున్నాను."
 
 ఆ ప్రదేశమంతా తిరిగి చపట్లతో మారుమ్రోగిపోయింది.
 
 స్టేజీ దగ్గర.... పిచ్చివాడిలా, ఎప్పటిలా సాదాసీదాగా, ఏ వ్యాపారం బడితే ఆ వ్యాపారం చేసే తన మేనమామ చయనులు వేపు చూశాడు.
 
 చయనులు భగవంతుడ్ని చూసినట్లుగా తన్మయంగా, భక్తి పారవశ్యంతో వికాస్ కేసు చూస్తున్నాడు.
 
 స్టేజీమీదకు రమ్మన్నట్లుగా చూశాడు వికాస్.
 
 చయనులు కళ్ళు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవయ్యాయి-
 
 సిగ్గుతో మూసుకుపోయాయి- భయంతో అల్లల్లాడాయి-
 
 "అర్జునుడికి శ్రీకృష్ణభగవానుడిలా, తిమ్మడికి మాలినీదేవిలా, నాకు మా మామయ్యే గురువు, దైవం అన్నీ అందుకే వార్ని శివానీ ఆటోమోబైల్ పారిశ్రామిక సామ్రాజ్యానికి ప్రెసిడెంట్ ని చేయటం ద్వారా మరో ఋణాన్ని తీర్చుకుంటున్నాను" కొద్ది క్షణాలు అక్కడున్న అందరూ ఫ్రీజ్ అయిపోయారు. దిగ్భ్రాంతి అంచులకు చేరుకున్నారు.
 
 అక్షరం ముక్క రాని చయనులు ఆటోమోబైల్ ప్రపంచాన్నె శాసించబోయే సామ్రాజ్యానికి ప్రెసిడెంట్....?!!
 
 చయనులు దిగ్ర్భాంతితో ఉన్నచోటు నుంచి అంగుళమైనా కదలలేల పోయాడు.
 
 వికాస్ స్టేజీ దిగి వెళ్ళి మేనమామను తీసుకొచ్చి స్టేజీమీదున్న ఒక కుర్చీలో కూర్చోబెట్టాడు.
 
 "లిఖితకు ఇవ్వటానికి నా దగ్గరేం లేదు" అన్నాడు తిరిగి వికాస్.
 
 ఆహుతులు తిరిగి మరోసారి షాక్ తిన్నారు.
 
 లిఖిత పెదవుల మీదకు చిర్నవ్వు.
 
 ఆ మాటలకు అర్ధం ఆమెకే తెలుసు.
 
 "నా జీవితాన్నే ఆమె చేతిలో పెట్టాను..... ఇక కొత్తగా ఇప్పుడు ఇవ్వటానికి నా దగ్గరేముందని..."
 
 కొద్ది క్షణాల తరువాత ఆ ప్రాంతం చప్పట్లతో దద్దరిల్లి పోయింది.
 
 భానోజీరావు ఆప్యాయంగా కూతురి తల నిమిరాడు.
 
 మరి వికాస్ తనకోసం ఏం ఉంచుకున్నట్లు?
 
 భానోజీరావు, శివమూర్తి, చయనులు.... చివరకు లిఖిత- ఆహుతులు అందరూ అలాగే అనుకున్నారు.
 
 వికాస్ తనకోసం ఏం ఉంచుకున్నట్లని...
 
 "నాకు తెలుసు మీకిప్పుడు ఒక ప్రశ్న ఎదురవుతుందని..... నేను నా కోసం ఎం ఉంచుకున్నానని...? అవునా? నాకోసం నేను ఉంచుకున్నది రీసర్చ్ అండ్ డెవలప్ మెంట్ వింగ్- అదే నాకోసం నేను ఉంచుకొన్నది. అందులో నేను దాచుకున్న ఒక వాలుకుర్చీ చాలు నాకు. ఆ కుర్చీ వెనుక ఉన్న కధను చెప్పలేను. కానీ అదే నాకు స్ఫూర్తి- అదే నాకు జీవం- అదే నాకు ప్రాణం. రూపకల్పన చేయవలిసింది నేను. దాన్ని మార్కెట్లోకి తేవలసింది ఈ స్టేజీ మీదున్న పెద్దలు. ఆదరించవలసింది మీరు- సృష్టి వేరు. పరిరక్షణ వేరు. అందుకే ఇలా..."
 
 పావుగంట వరకు చప్పట్లతో ఆ ప్రాంతం మారుమ్రోగిపోతూనే ఉంది. అక్కడున్న అందరికీ అర్ధంకాని విషయం ఒకటే... అది వికాస్ పదిలపర్చుకున్న వాలుకుర్చీ?!
 
                  * * * * *
 
 "ఎదగటానికి ఎంతో నిజాయితీగా శ్రమించాను. అన్నాహారాలు మానేశాను. విశ్రాంతిని మర్చిపోయాను. సమాజంలో ఒక గుర్తింపు కోసం తొలిదశలో ఎదగటానికి మరోదశలో- ఎదిగాక నిలదొక్కుకోటానికి ఇంకో దశలో ఒంటరిగా పోరాటం సలుపుతూ వచ్చాను. ఆ పోరాటంలో ఎప్పుడూ నేను గతి తప్పలేదు. అపజయాన్ని చవిచూడలేదు- దాంతో నాలో అహం నాకు తెలీకుండానే తిష్ట వేసుకుంది. దాంతో నా మాటకు ఎవరు ఎదురుచెప్పినా విరుచుకుపడిపోయేవాడ్ని.
  
 ఎట్ లాస్ట్.... ఓ గ్లోబల్ ఇండస్ట్రియల్ ఎంఫైర్ని సృష్టించాను. అప్పుడు అందరూ నన్ను మెచ్చుకున్నారు. పొగిడారు. ఆకాశానికెత్తేసారు- నన్ను అమితంగా గౌరవించారు. నన్ను తలుచుకొని భయపడ్డారు. వాటన్నిటిని తలుచుకొని నేను పొంగిపోయి వాటి పట్ల అబ్సెస్ అయిపోయాను.
 
 ఇక దాన్ని నిలుపుకొనే ప్రయత్నంలో నా ప్రవృత్తికే విరుద్దంగా ప్రవర్తించాను. రౌడీయిజాన్ని ఆశ్రయించాను. కుట్రలకు పాల్పడ్డాను- అవి కూడనివి- ప్రత్యక్షంగా వాటిల్లో నేను కనిపించకపోయినా తప్పించుకోగల అవకాశం, శక్తీ ఉన్నా, ఆత్మసాక్షి ముందు మాత్రం దోషినే- కనుక చట్టానికి లొంగిపోతున్నాను. నా జీవితంలో కొసమెరుపు ఏమిటో తెలుసా? నీ కంపెనీకి నన్ను చైర్మెన్ ని చేయటం చాలు..... ఈ జన్మకిది చాలు.... నా చిన్నారి నీ జీవిత భాగస్వామి కావటం కూడా నా అదృష్టమే.... మిగిలి ఉన్న నా ఏకైక కోరిక..." చెప్పటం ఆపాడు భానోజీరావు.
 
 ఆయన కంఠం గంభీరంగా ఉన్నా అందులో పశ్చాత్తాపం తాలూకు జీర తొంగిచూస్తోంది.
 
 "చెప్పండి...." చెమర్చిన కళ్ళతో అన్నాడు వికాస్.
 
 "నా పెద్దకూతురు.... నా అదృష్టలక్ష్మి.... లేఖిని ఒక దుర్మార్గుడికి భార్యయింది. వాడి నుంచి నా బిడ్డను కాపాడే బాధ్యతను...." ఇకపై ఆయన గొంతు మూగబోయింది.
 
 ఆమూగా గొంతులోని బాధని, పిత్రువాత్సల్యాన్ని, మమకారాన్ని, ఆర్తిని, అభ్యర్ధనని పసిగట్టిన వికాస్, లిఖిత కళ్ళు తడిదేరాయి.
 
 "నాకిప్పుడు గర్వంగా ఉంది నాన్నగారు..... తప్పు చేయటం మానవ నైజం.... సహజం అని సమర్ధించుకునే అవకాశం ఉన్నా, తప్పుని తప్పుగా ఒప్పుకొని, పశ్చాత్తాపంతో చట్టానికి లొంగిపోవాలనుకుంటున్న మిమ్మల్ని చూసి ఇప్పుడు గర్విస్తున్నాను. మీకు కూతురి నైనందుకు ఆనందిస్తున్నాను.
 
 అక్క గురించి మీరేం దిగులు పడకండి. మేముండగా అక్కకి అమ్మకీ ఏ బాధా కలగనివ్వం..." కన్నీళ్ళతో అంటూ తండ్రి గుండెల మీద వాలి పోయింది లిఖిత.
 
 అందరి గుండెలు బరువెక్కాయి.
 
 అందరి మొఖాలు నెత్తురులేనట్లుగా పాలిపోయాయి.
 
 అందరూ చూస్తుండగానే భానోజీరావు నిర్లిప్తంగా ఫోన్ కేసి నడిచాడు.
 
 మరుక్షణం పోలీస్ స్టేషన్ కి రింగ్ వెళ్ళింది.
 
 కూలిపోతున్న తల్లిని లిఖిత ఆత్రంగా తన ఒడిలోకి తీసుకుంది.
 
 వెక్కివెక్కి ఏడుస్తున్న లిఖితను చూసి చయనులు ఆమె చెంతకు చేరి ఆమె తలని ఆప్యాయంగా నిమురుతూ..." ఇప్పుడు నీకు ఇద్దరు తండ్రులమ్మ... ఈ చదువు సంధ్యలు లేని చయనుల్ని నువ్వు అంగీకరించ గలిగితే నీకు తండ్రినే అవుతానమ్మా..." ఓదార్పుగా అన్నాడు చయనులు.
 
 వికాస్, లిఖిత మూగగా... అలా చయనులు కేసి చూస్తుండిపోయారు.
 
                    * * * * *
 
 "నేనిచ్చే ఈ లవ్ స్టాంప్ కి మీరిచ్చే గిఫ్ట్ ఏమిటో" అడిగింది లిఖిత వికాస్ ని బెడ్ మీదకు లాక్కుంటూ.
 
 "ఎయిర్ కార్" మరో ఆలోచన లేకుండా అన్నాడు వికాస్ అమాయకంగా.
 
 ఫక్కున నవ్వింది లిఖిత... పడిపడి నవ్వింది.
 
 "చివరకు నేను ఒక కారుని పెళ్ళిచేసుకున్నాను. హతోస్మి... ఏం చేస్తాం? కాని ఒక్క కోరిక- నా ఈ పర్మినెంట్ కారుకి మాత్రం అసలు బ్రేకులే ఉండకూడదు. అదీ ఈ గదిలో..." అంది చిలిపిగా వికాస్ చెవుని కొరుకుతూ... మీదకు లాక్కుంటూ.
 
 బ్రేకులు లేని కారెలాగబ్బా...?! ఆలోచిస్తూనే ఆమెలోకి ఒదిగిపోయాడు వికాస్.
 
    "SKILL AND CONFIDENCE ARE AN
                   UNCONQUERED ARMY"              
                
             -: అయిపోయింది :-
 achanchala vishwaasamtho, apaaramaina vyaktitvapu saktito, asaadhyaalni susaadhyam chesina 'shivani vikas' kaadu.
 
 chinni hrudayam ninda antuleni prema velugulni nimpukuni, kanula ninda prema bhavanala karpura raagaalni nimpukuni likhita kosam vetukkuntu veltunnavaadu!  
 
 elagaina, tanavaadini chesukovalani, athanitho noothanotthejaanni nimpi, naranaraannii amruta jallulatho nimpi, tana tapanani maaruperutho vuttaraala dwara ataniki cheravesi-
 
 atanemi kanappude, tandritho chalenj chesi-
  
 anuvanuvunuu athani chupukosam, athani sparsakosam, athani pilupu kosam, athani mamata kosam, athani goruvechani konavella kadalikala madhuraanubhuti kosam-
 
 hrudayam ninda anuraaga geyalni nimpukuni, gayalanu lekka cheyyakunda-
 
 likhita-
 
 allanta dooraana tanakosam vastunna vikas nu chusi, kaaru speedu tagginchindi.
 
 gabukkuna karapi digaadu vikas.
 
 daggarikostunna vikas antanta kallavepu laalanagaa chusindi likhita.
 
 aa naalugu kallu appatike baga alasipoyayi. anduke matladalevu.
 
 cony-
 
 "water car... nee brain chaild lanch ayinda?" athi kashtammmeeda adigindi andukosame aame bratikunnatlugaa likhita.
 
 vikas kadilipoyadu.
 
 gaayaalato, ollantaa tadichi endipoyina raktam marakalatho, haidrabad nunchi visaakhaku fliat, trine, bassu, taxilu kuudaa unnaayani telisi kuudaa picchidaanilaa tanakosam tanu saadhinchina vijayam chudatam kosam- gajendrudni kaapaadenduku parugettukellina mahaa vishnuvula...
 
 athani gontukaku gunde addupaddatlayindi.
 
 driving seetlonchi aameni pakkaki jaripi- valloki teesukoni- mruduvugaa, premagaa, aaraadhanagaa, aartigaa aame talanu nimiri kaaruni start cheshaadu.
 
 "noo... indulo kaadu. water car lone" ani andi kashtammeeda taletti.
 
 nissabdamgaa, mounamgaa rendu kanneeti chukkalu vikas kanu kolukula nunchi ralipaddayi.
 
 sarigga avi rendu kallapai baddai.
 
 likhita kallu moodukuni teruchukunnaayi okkakshanam-
 
 "vishwakavi bharam naa premaku basatayindi- telusa vikas"
 
 "telusu likhita.... telusu.... bhavam, bhasha aayanadainaa naa karpinchina manassu needi...." aanandamtho puudukupooyina gontukatho annadu vikas.
 
 water car vegaannandukondi.
   
                    * * * * * 
 
 hataattugaa vikas ekkadikellinatlu....
 
 anni velamandini vadilesi ekkadikellinatlu?
 
 "peddalaku naa namaskaaraalu....naa menalludu vikas.... intakaalam ededo cheshaadu. ennenno adbhutaalni srushtinchaadu. vaatini gurtinche meerandaroo sahrudayamtho aasiirvadinchataanikoch. cony ee samayamlone tanaku- vyaktigatamgaa tanaku, tana jeevitaanikem kaavaalo telsukoni parugetti kellaadu. anduloonuu vijayam saadhinchi tirigi vastaadu. anduku meeranta kshaminchaali" tadiderina kallatho, vanukutunna kaallatho chayanulu aa naalugu mukkalu antundagaa vikas vastunnadu. likhitanu mosukuntu stageekesi vastunnadu.
 
 konnivela kallu aascharyamtho peddavayyaayi- evarame? aame kshatagaatri endukayindi? vikas ki emavutundi...? prati okkaru savalaksha anumaanaalato, sandehaalato kottumittaadutundaga vikas stagey ekki likhitani bhadramgaa akkade vunna kurcheelo koorchobettaadu.
 
 appatiki gaani bhanojirao gurtupattaledu tana koothurani- aayanaku gunde chikkabattinattayindi.
 
 kaneesam nudutiki addamgaa padda juttuni kuudaa prakkaku nettukoleni nissahaya sthitilo vunna likhita daggaraku velli laalanagaa juttunu prakkaku netti maik daggaraku vachaadu vikas.
 
 "aahutulu kshaminchaali.... naa jeevitamlo naluguru vyaktulu nenu ee sthitiki raavataaniki kaarakulayyaaru- naloni pourushaanni tatti lepina bhaanojiiraavugaaru- aidupaisalu chetilopetti, prapanchaanni chaatanaithe aa paisalathote gelavochani upadesinchina naa menamama chayanulugaaru- taadu, bongaram laeni naaku tana companyni appaginchi viswasinchina sivamuurtigaaru oka ettayithe- ee kshatagaatri maro ettu- nannu anukshanam needala ventadi, koolabadipotunnappudu oothagaa maari naa jeevitaanni munduku thosi, nadipinchina naa jyoti- naa velugu- naa sarvaswam ee likhita-naa bhavishyat nuduti chevraalu vraasina naa premaika saamraajyam ee likhita-" vikas cheppatam aapaadu okintasepu.
 
 annivelamandi akkadunna suudipadithee vinipinchetantati nissabdamu alumukundakkada.
 
 dooram nunchi chustunna likhita talli kallanu paita chengutho addukundi. aa apurupa drushyaanni aame jeerninchukolekapotonto.
 
 "nenu teerchukovalasina maro runam- sivamuurtigaarni ee kampeneeki vais chairmen ande managing director ni cheyatam dwara teerchukuntunnaanu."
 
 aa pradesamantaa tirigi chapatlatho maarumrogipoyindi.
 
 stagey daggara.... pichivadila, eppatila saadaasiidaagaa, e vyaparam badithe aa vyaparam chese tana menamama chayanulu vepu chushadu.
 
 chayanulu bhagavantudni chusinatlugaa tanmayamgaa, bhakti paaravasyamto vikas kesu chustunnadu.
 
 staejeemeedaku rammannatlugaa chushadu vikas.
 
 chayanulu kallu aascharyamtho peddavayyaayi-
 
 siggutho moosukupoyaayi- bhayamto allalladayi-
 
 "arjunudiki srikrishnabhagavanudila, timmadiki malinidevila, naaku maa mamayye guruvu, daivam annee anduke vaarni shivani automobyl paarisraamika saamraajyaaniki president ni cheyatam dwara maro runaanni teerchukuntunnaanu" koddi kshanaalu akkadunna andaruu freese aipoyaru. digbhranti anchulaku cherukunnaru.
 
 aksharam mukka raani chayanulu automobyl prapanchaanne saasinchaboye saamraajyaaniki president....?!!
 
 chayanulu digrbhaantito unnachotu nunchi angulamainaa kadalalela poyadu.
 
 vikas stagey digi velli menamamanu teesukochi stageemeedunna oka kurcheelo koorchobettaadu.
 
 "likhitaku ivvataaniki naa daggarem ledu" annadu tirigi vikas.
 
 aahutulu tirigi marosari shak tinnaru.
 
 likhita pedavula meedaku chirnavvu.
 
 aa maatalaku ardham aameke telusu.
 
 "naa jeevitaanne aame chetilo pettaanu..... ika kottagaa ippudu ivvataaniki naa daggaremundani..."
 
 koddi kshanaala taruvaata aa praantam chappatlatho daddarilli poyindi.
 
 bhanojirao aapyaayamgaa koothuri tala nimiraadu.
 
 mari vikas tanakosam yem unchukunnatlu?
 
 bhanojirao, sivamurti, chayanulu.... chivaraku likhita- aahutulu andaruu alaage anukunnaru.
 
 vikas tanakosam yem unchukunnatlani...
 
 "naaku telusu meekippudu oka prasna eduravutundani..... nenu naa kosam em unchukunnaanani...? avuna? nakosam nenu unchukunnadi reaserch and devalap ment ving- adhe nakosam nenu unchukonnadi. andulo nenu daachukunna oka valukurchi chaalu naaku. aa kurchi venuka unna kadhanu cheppalenu. cony adhe naaku sphurthy- adhe naaku jeevam- adhe naaku praanam. roopakalpana cheyavalisindi nenu. daanni marketloki tevalasindi ee stagey meedunna peddalu. aadarinchavalasindi meeru- srushti vaeru. parirakshana vaeru. anduke ilaa..."
 
 pavuganta varaku chappatlatho aa praantam maarumrogipotune undi. akkadunna andarikee ardhamkaani vishayam okate... adhi vikas padilaparchukunna valukurchi?!
 
                  * * * * *
 
 "edagataaniki entho nijaayitiigaa shraminchaanu. annaahaaraalu maanesaanu. vishraantini marchipoyaanu. samaajamlo oka gurtimpu kosam tolidasalo edagataaniki marodasalo- edigaaka niladokkukotaniki inko dasalo ontarigaa poratam saluputuu vachanu. aa poraatamlo eppuduu nenu gathi tappaledu. apajayaanni chavichudaledu- daamto naalo aham naaku teleekundaane tishta vesukundi. daamto naa maataku evaru edurucheppina viruchukupadipoyevad.
  
 ett last.... oo global industrial emphairni srushtinchaanu. appudu andaruu nannu mechukunnaru. pogidaaru. aakaasaanikettesaaru- nannu amitamgaa gouravinchaaru. nannu taluchukoni bhayapaddaru. vaatannitini taluchukoni nenu pongipoyi vaati patla abses aipoyanu.
 
 ika daanni nilupukone prayatnamlo naa pravruttike viruddamgaa pravartinchaanu. roudiisionni aasrayinchaanu. kutralaku palpaddanu- avi koodanivi- pratyakshamgaa vaatillo nenu kanipinchakapoyina tappinchukogala avakaasam, shakti unna, aatmasaakshi mundu maatram doshine- kanuka chattaniki longipotunnanu. naa jeevitamlo kosamerupu emito telusa? nee kampeneeki nannu chairmen ni cheyatam chaalu..... ee janmakidi chaalu.... naa chinnari nee jeevita bhagaswamy kaavatam kuudaa naa adrushtame.... migili unna naa ekaika korika..." cheppatam aapaadu bhanojirao.
 
 aayana kantham gambheeramgaa unna andulo paschaattaapam taaluuku jeera tongichustondi.
 
 "cheppandi...." chemarchina kallatho annadu vikas.
 
 "naa peddakuturu.... naa adrushtalakshmi.... lekhini oka durmaargudiki bhaaryayindi. vaadi nunchi naa biddanu kapade baadhyatanu...." ikapai aayana gontu moogaboyindi.
 
 aamuugaa gontulooni badhani, pitruvaatsalyaanni, mamakaaraanni, aartini, abhyardhanani pasigattina vikas, likhita kallu tadideraayi.
 
 "nakippudu garvamgaa undi naannagaaru..... tappu cheyatam manava naijam.... sahajam ani samardhinchukune avakaasam unna, tappuni tappugaa oppukoni, paschaattaapamto chattaniki longipovalanukuntunnu mimmalni chusi ippudu garvistunnanu. meeku koothuri nainanduku aanandistunnaanu.
 
 akka gurinchi meerem digulu padakandi. memundagaa akkaki ammaki e badha kalaganivvam..." kanneellatho antuu tandri gundela meeda vaali poyindi likhita.
 
 andari gundelu baruvekkayi.
 
 andari mokhalu netturulenatlugaa palipoyayi.
 
 andaruu chustundagaane bhanojirao nirliptamgaa fon kesi nadichaadu.
 
 marukshanam polies station ki ring vellindi.
 
 koolipotunna tallini likhita aatramgaa tana odiloki teesukundi.
 
 vekkivekki edustunna likhitanu chusi chayanulu aame chentaku cheri aame talani aapyaayamgaa nimurutuu..." ippudu neeku iddaru tandrulamma... ee chaduvu sandhyalu laeni chayanulni nuvvu angeekarincha galigithe neeku tandrine avtanamma..." odaarpugaa annadu chayanulu.
 
 vikas, likhita moogagaa... alaa chayanulu kesi chustundipoyaru.
 
                    * * * * *
 
 "neniche ee lav stamp ki meerichhe gift emito" adigindi likhita vikas ni bed meedaku laakkuntuu.
 
 "air car" maro aalochana lekunda annadu vikas amaayakamgaa.
 
 fakkuna navvindi likhita... padipadi navvindi.
 
 "chivaraku nenu oka kaaruni pellichesukunnaanu. hatosmi... yem chestam? kaani okka korika- naa ee perminent kaaruki maatram asalu brekule undakudadu. adhee ee gadilo..." andi chilipigaa vikas chevuni korukutuu... meedaku laakkuntuu.
 
 brekulu laeni karelagabba...?! aalochistune aameloki odigipoyadu vikas.
 
    "SKILL AND CONFIDENCE ARE AN
                   UNCONQUERED ARMY"              
                
             -: ayipoyindi :-