
 పడుతూ లేస్తూ నలుగురూ బయటకెళ్ళిపోయారు. చావు తప్పి కన్ను లొట్టబోయినందుకు సంతోషిస్తూ. బయటకెళ్ళిన కాశీబాంబు ఇక తనవల్ల పనికాదనే నిర్ణయానికి వచ్చాడు. అదే విషయాన్ని ఆ ముగ్గురికీ చెప్పి, మా అమ్మానాన్నలతో వస్తానంటూ అప్పటికప్పుడు టాక్సీ బుక్ చేసుకొని, తన వూరికి బయలుదేరి వెళ్ళిపోయాడు.
   * * * *
 "నిండు మనసుతో మీరు చేస్తున్న ప్రయత్నం హర్షించదగ్గదే భువనేశ్వరీదేవిగారూ! కానీ అబ్బాయి మీద అమ్మాయికున్నంత ప్రేమ, ఆకర్షణ, అమ్మాయి మీద అబ్బాయికి లేనట్లుంది చూస్తుంటే. ఇద్దరూ మానసికంగా యింకా బాగా దగ్గరయితే పెళ్ళికి సమాయత్తమయినట్లు లెఖ్ఖేమో" గురుమూర్తి సాలోచనగా అన్నాడు. ఆమె కళ్ళు తెరిపినబడ్డాయి. ప్రశంసగా జిగురుమూర్తి కేసి చూసిందామె. "ఎన్నాళ్ళకు మీ బుర్ర బాగా పనిచేసిందండీ? ఇందుకు మనమో చిట్కా ప్రయోగిస్తే చాలు" అందామె సంతోషంగా. "ఏమిటది?" గురుమూర్తి ప్రశ్నించాడు. "అమ్మాయికి జ్వరమొచ్చేలా చేసి వదిలేస్తే సరి. సపర్యలు చేయవలసి రావటంతో దగ్గరయిపోతాడు. ఏమంటారు?" "అబ్బాయికి జ్వరమొచ్చి, అమ్మాయి సపర్యలు చేస్తే, అబ్బాయికి అమ్మాయి మీద జాలి, ప్రేమ, కరుణ పుట్టుకొస్తాయోమో?" "అలా అయితే అబ్బాయికి అమ్మాయి మీద పుట్టేది జాలే. ప్రేమికుల మధ్య, పెళ్ళి చేసుకోబోయే వారి మధ్య జాలి కాదు పుట్టవలసింది... పైగా ఆంజనేయులు ఒకింత ముద్దపప్పు. ప్రేమ, శృంగారం గురించి పిసరంత కూడా తెలిసినట్లు లేదు. అవి తెలిసివచ్చేలా చేయాలంటే, అమ్మాయికి జ్వరం రప్పించి, అబ్బాయే సపర్యలు చేయక తప్పని పరిస్థితి కలిపిస్తే సరి..." "కరక్టే నండోయ్! మరి జ్వరమెలా రప్పిస్తాం?" "వెరీ సింపుల్! ఉల్లిగడ్డ ఉండనే ఉందిగా" అన్నాడు సుబ్రమణ్యం నవ్వుతూ. ఆమె నవ్వుతూ అవునన్నట్లు తలూపింది. పనివాడికి విషయం అర్ధమైపోయింది.
                         * * * *
 సాయంత్రానికి పాలపొంగులా 104 జ్వరం వచ్చేసింది తరణికి. హాని చేయని జ్వరం. ఆ విషయం తరణికి ముందే చెప్పేశారు భువనేశ్వరీదేవి, గురుమూర్తి. ఆనందాన్ని కావాలనే ప్రక్కకి తప్పించారు. ఇక అక్కడి నుంచి మొదలయ్యాయి ఆంజనేయులు తిప్పలు. తరణికి పళ్ళు తోమించటం దగ్గర్నుంచి, చీర కట్టటం వరకు. కాఫీ కాయటం నుంచి, పక్కవేయటం వరకు ఆంజనేయులే చేయవలసి వచ్చింది. ఆంజనేయులి బాధల్ని చూసి ఆనందం వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాడు. తరణి కావాలనే, తనకు గార్డెన్ లో తిరగాలని ఉందని, అది కావాలని, ఇది కావాలనీ చిన్నపిల్లలా మారాం చేయసాగింది. కావాలనే అవన్నీ చేయించుకుంటోందని తెలీని ఆంజనేయులికి పిచ్చిపట్టినట్లయింది. కానావిధంగానే తరణి మీద అతనికి క్రమంగా ఆకర్షణ, ఆమె తనకు కావాలనే ఆకాంక్ష యేర్పడసాగాయి. వీటన్నిటినీ చూస్తూ భువనేశ్వరీదేవి బృందం ఎంజాయ్ చేస్తుండగానే మూడు రోజులు గడిచిపోయాయి. అప్పుడు దిగాడు కాశీబాంబు ఆ నగరంలో తన తల్లిదండ్రులతో సహా.
   * * * *
 భువనేశ్వరీదేవి పురోహితుడ్ని పిలిపించి మంచి ముహూర్తం పెట్టిస్తుండగా, కాశీబాంబు తన తల్లిదండ్రులతో ఆ హాల్లోకి ప్రవేశించాడు. అతడిని చూసి భువనేశ్వరీదేవి చిరాకు వ్యక్తం చేసింది. "ఊరికే అలా చిరాకు వ్యక్తం చేయకండి. కొత్త ప్రాతల్ని రంగప్రవేశం చేయించాను. వాళ్ళు నా అంత తేలికయినవాళ్ళు కాదు" అన్నాడు కాశీబాంబు దర్పంగా. "ఎవరు వీళ్ళు? కొత్త కోతిగాళ్ళా?" అంటూ భువనేశ్వరీదేవి అతడి తల్లిదండ్రుల వేపు చూసింది. అదే సమయంలో వాళ్ళూ భువనేశ్వరీదేవి వేపు పరిశీలనగా చూశారు. కొద్ది క్షణాలు నిశ్శబ్దం అలుముకుందా హాల్లో. అంతే... ఆపైన ఒకళ్ళని చూసి ఒకళ్ళు ఏదో గుర్తుకురాగా షాక్ తిన్నారు. మామూలుగా షాక్ కాదు, డీప్ షాక్. "మీరా? మీరు ఇక్కడికి!? అంటే ఇతను మీ కొడుకా?" భువనేశ్వరీ దేవి షాక్ నుంచి తేరుకొంటూ అంది. "అదే మాకూ అర్ధంకావటంలేదు. ఇంతకాలం మావాడ్ని యిబ్బంది పెట్టింది మీరా?" కాశీబాంబు తండ్రి శ్రీనివాసరావు కూడా షాక్ నుంచి తేరుకుంటూ అన్నాడు. వీళ్ళను చూసి కాశీబాంబు, తలుపులు, గురుమూర్తి, సుబ్రమణ్యం కూడా షాక్ తిన్నారు. వీళ్ళు ఒకళ్ళకొకళ్ళు తెలుసా? అదెలా సాధ్యం?! ఎక్కడో పల్లెటూర్లో వుండే వాళ్ళకు వీళ్ళెలా పరిచయం? "నీకు తగ్గ కొడుకే! ఆడాళ్ళను చెరపట్టే కొడుకు. గొప్ప కొడుకు పుట్టాడు..." వ్యంగ్యంగా అంది భువనేశ్వరీదేవి. ఆమె మాటల్లో కసి, కోపం వ్యక్తమయ్యాయి. ఆ మాటలకు శ్రీనివాసరావుకి పుండు మీద కారం రాసినట్లయింది. అప్పటికే అతను చాలా దూరం ఆలోచించాడు. "ఇష్టం లేనమ్మాయిని పెళ్ళి చేసుకొమ్మని వెంటబడే నీ కొడుకు, ఫలానా వాడని తెలిసుంటే ఎప్పుడో కాళ్ళు విరిచేయించేదాన్నే" అంది ఆమె. ఒక్కక్షణం ఉలిక్కిపడ్డాడు శ్రీనివాసరావు. "పాపం! ఎవరో అమాయకురాల్ని వేధించటం అన్నది నీ కొడుకు నీ దగ్గరే నేర్చుకొని వుంటాడు" అంది భువనేశ్వరి తిరిగి. ఎన్నో ఏళ్ళుగా ఆమెలో పేరుకుపోయిన కసి, కోపం ఆ క్షణాన శ్రీనివాసరావుని చూడగానే పెనుఉప్పెనలా విరుచుకుపడ్డాయి. భువనేశ్వరీదేవికి మతిమరుపు కూడా వచ్చిందన్నమాట! అయితే డ్రామాని మలుపు తిప్పాలి అని అనుకున్నాడు శ్రీనివాసరావు యిన్ స్టెంట్ గా.

 paduthoo lestu naluguru bayatakellipoyaru. chaavu tappi kannu lottaboyinanduku santoshistuu. bayatakellina kashibambu ika tanavalla panikaadane nirnayaaniki vachaadu. adhe vishayaanni aa mugguriki cheppi, maa ammaanaannalato vastaanantuu appatikappudu taxi buk chesukoni, tana vooriki bayaluderi vellipoyaadu.
   * * * *
 "nindu manasutho meeru chestunna prayatnam harshinchadaggade bhuvaneshwareedevigaaruu! cony abbai meeda ammayikunnanta prema, aakarshana, ammai meeda abbaiki lenatlundi chustunte. iddaruu maanasikamgaa yinka baga daggarayithe pelliki samaayattamayinatlu lekhkhemo" gurumurthy saalochanagaa annadu. aame kallu teripinabaddaayi. prasamsagaa jigurumurthy kesi chusindame. "ennaallaku mee burra baga panichesindandii? induku manamo chitka prayogiste chaalu" andame santoshamgaa. "emitadi?" gurumurthy prasninchaadu. "ammayiki jwaramochela chesi vadileste sari. saparyalu cheyavalasi raavatamtho daggarayipotadu. emantaru?" "abbaiki jwaramochi, ammai saparyalu cheste, abbaiki ammai meeda jaali, prema, karuna puttukostayomo?" "alaa ayithe abbaiki ammai meeda puttedi jaale. premikula madhya, pelli chesukoboye vaari madhya jaali kaadu puttavalasindi... paiga aanjaneyulu okinta muddapappu. prema, shrungaaram gurinchi pisaranta kuudaa telisinatlu ledu. avi telisivachela cheyalante, ammayiki jwaram rappinchi, abbaye saparyalu cheyaka tappani paristhiti kalipiste sari..." "karakte nandoy! mari jwaramela rappistam?" "very simpul! ulligadda undane undigaa" annadu subramanyam navvutuu. aame navvutuu avunannatlu taluupindi. panivaadiki vishayam ardhamaipoyindi.
                         * * * *
 saayantraaniki palapongula 104 jwaram vachesindi taraniki. haani cheyani jwaram. aa vishayam taraniki munde cheppesaaru bhuvaneshwareedevi, gurumurthy. aanandaanni kavalane prakkaki tappinchaaru. ika akkadi nunchi modalayyayi aanjaneyulu tippalu. taraniki pallu tominchatam daggarnunchi, cheera kattatam varaku. coffy kaayatam nunchi, pakkaveyatam varaku aanjaneyule cheyavalasi vachindi. aanjaneyuli baadhalni chusi aanandam vekki vekki edchaadu. tarani kavalane, tanaku garden loo tiragaalani undani, adhi kaavaalani, idhi kaavaalanii chinnapillala maram cheyasagindi. kavalane avannee cheyinchukuntondani teleeni aanjaneyuliki picchipattinatlayinda. kaanaavidhamgaane tarani meeda ataniki kramangaa aakarshana, aame tanaku kavalane aakanksha yerpadasagayi. veetannitinii chustuu bhuvaneshwareedevi brundam enjay chestundagaane moodu rojulu gadichipoyayi. appudu digaadu kashibambu aa nagaramlo tana tallidandrulato sahaa.
   * * * *
 bhuvaneshwareedevi purohitudni pilipinchi manchi muhurtam pettistundagaa, kashibambu tana tallidandrulato aa halloki pravesinchaadu. atadini chusi bhuvaneshwareedevi chiraaku vyaktam chesindi. "oorike alaa chiraaku vyaktam cheyakandi. kotta praatalni rangapravesam cheyinchaanu. vaallu naa anta telikayinavallu kaadu" annadu kashibambu darpamgaa. "evaru veellu? kotta kotigalla?" antuu bhuvaneshwareedevi atadi tallidandrula vepu chusindi. adhe samayamlo vaalluu bhuvaneshwareedevi vepu pariseelanagaa chusaru. koddi kshanaalu nissabdam alumukunda hallo. anthe... aapaina okallani chusi okallu edho gurtukuraagaa shak tinnaru. maamuulugaa shak kaadu, deap shak. "meera? meeru ikkadiki!? ante itanu mee koduka?" bhuvaneshwari devi shak nunchi terukontu andi. "adhe maakuu ardhamkaavatamledu. intakaalam maavaadni yibbandi pettindi meera?" kashibambu tandri srinivasarao kuudaa shak nunchi terukuntu annadu. veellanu chusi kashibambu, talupulu, gurumurthy, subramanyam kuudaa shak tinnaru. veellu okallakokallu telusa? adela saadhyam?! ekkado palletoorlo vunde vaallaku veellelaa parichayam? "neeku tagga koduke! aadaallanu cherapatte koduku. goppa koduku puttaadu..." vyangyamgaa andi bhuvaneshwareedevi. aame maatallo kasi, kopam vyaktamayyaayi. aa maatalaku srinivaasaraavuki pundu meeda kaaram raasinatlayindi. appatike atanu chala dooram aalochinchaadu. "ishtam lenammaayini pelli chesukommani ventabade nee koduku, falana vaadani telisunte eppudo kaallu viricheyinchedaanne" andi aame. okkakshanam ulikkipaddadu srinivasarao. "paapam! evaro amayakuralni vedhinchatam annadi nee koduku nee daggare neerchukoni vuntaadu" andi bhuvaneshwari tirigi. enno ellugaa aamelo perukupoyina kasi, kopam aa kshanaana srinivaasaraavuni chudagaane penuuppenalaa viruchukupaddaayi. bhuvaneshwareedeviki matimarupu kuudaa vachindannamata! ayithe dramani malupu tippali ani anukunnadu srinivasarao yin stent gaa.