
 యువరానర్... నానీకి హత్యగురించి మాత్రమేకాదు. ఆ హత్యకు మూలమైన మోటివ్స్ తెలుసు. కాబట్టే తాన వాళ్ళకు సైతం నానీ బద్ధశత్రువై పోయాడు. ఒక ఆడదానితో అక్రమ సంబంధం పెట్టుకుని పరమసాధ్వి అయిన భార్యని కడతేర్చి అంతకుమించి కన్నకొడుకునే చంపాలని ప్రయత్నించిన ప్రతివాది చంద్రం యీ సంఘాన్ని మైలపరిచే ఒక కిరాతకుడు. అతడికందులో సహకరించిన చంద్రం తల్లి కాంతమ్మ, చెల్లి సరళ నానీని చంపాలని వెంటాడిన రోజు రాత్రి చంద్రం అక్రమ సంబంధమేర్పరచుకున్న కామేశ్వరి అంతా ప్రత్యక్షంగా పరోక్షంగా ఈ నేరంలో పాలుపంచుకుంటున్న వారే. వీళ్లు మన నాగరిక సమాజాన్ని ఆటవిక వ్యవస్థగా మార్చాలని గాఢంగా ప్రయత్నించిన కానీబాల్స్. వీరందరి మధ్య ఈ క్షణందాకా ప్రాణాలను అరచేతిలో పెట్టుకు బ్రతికిన నానీ నిజానికి ఒక ప్రతిరూపం" సాలోచనగా న్యాయమూర్తి వేపు చూస్తూ అన్నాడు. "కట్టుకున్నవాడికేమన్నా కష్టం కలిగితే కన్నబిడ్డ ఏమవుతాడో అన్న భయంతో అబద్ధమాడి వీళ్లందర్నీ రక్షించిన పావనిలేదు. కాని నిజం వుంది. అదీ నానీ రూపంలో. ఎవిడెన్స్ ఏక్ట్ 302 ప్రకారం హత్య చేయబడిన పావని ఈ కోర్టు ప్రాంగణంలో మరోసారి వాంగ్మూలమిచ్చే అవకాశం లేదుకాబట్టి నానీని పరీక్షించి అత్తా, ఆడబడుచుల ఆరళ్ళలో భర్త పశుత్వానికి మరో ఆడపిల్ల బలి కాకూడనంత కఠినంగా దోషుల్ని శిక్షించాలని కోరుతూ సెలవు తీసుకుంటున్నాను." కోర్టుహాలులో చీమ చిటుక్కుమంటే వినిపించేటంత నిశ్శబ్దం. తనకేసి ఒకమారు చూసిన న్యాయమూర్తినుంచి తలతిప్పి అతడి కభిముఖంగా నిలబడ్డ తండ్రిని, నాన్నమ్మనీ, అత్తయ్యని ఒకమారు చూశాడు నానీ. నానీకి తెలీదు అందరి గుండెలూ ఎంతగా అదిరిపడుతున్నదీ. "నీ పేరు?" యధాలాపంగా నానీని చూస్తూ అడిగాడు న్యాయమూర్తి. "నానీ." "మీ నాన్నపేరు?" "చంద్రం" చంద్రం నుదురు స్వేదంతో తడిసిపోయిందప్పటికే. "మీ అమ్మగారి పేరు." "పావని" ఈ జవాబు చెబుతుంటే నానీ గొంతు వణికింది. కళ్ళనుంచి జలజలా నీళ్ళు రాలాయి. "నీకు నిజం అంటే యిష్టమా" ఒక పసికందుని సాక్షిగా అంగీకరించే ముందు న్యాయమూర్తి నిజానికి- అబద్ధానికి వున్న తేడా గ్రహించగలిగే జ్ఞానం అతడికున్నదీ లేందీ ఇలా తెలుసుకోవడం చట్టపరమైన ఆనవాయితీ. తలూపాడు నానీ. "నిజం అంటే" వెంటనే మరో ప్రశ్న. కళ్ళు తుడుచుకుంటూ అన్నాడు "సూర్యుడులాంటిదన్నమాట." "ఎవరు చెప్పారు?" "తాతయ్య" అక్కడ ప్రేక్షకులమధ్య కూర్చున్న విశ్వేశ్వరశాస్త్రి కళ్ళు నీటికుండలయ్యాయి. "మీ తాతగారి పేరు?" "అడుగో..." వేలుపెట్టి చూపించాడు. "విశ్వేశ్వరశాస్త్రి అన్నమాట." "నిజం సూర్యుడులాంటిదెలా అవుతుంది?" "చాలా పెద్దగా వెలుగుతుందిగా." "కాని ఎప్పుడూ వెలగదుగా... మరి వెలిగేదయితే చీకటెందుకొస్తుంది?" ప్రేక్షకులు ఉత్కంఠగా ముందుకు వంగారు. "చీకటంటే అది ఉట్టుట్టుకి అన్నమాట... మరేమో" ఏడుపొచ్చేస్తుందేమో గుటకలేసి మరీ చెప్పాడు "అప్పుడుకూడా సూర్యుడు వెలుగుతూనే వున్నాడన్న మాట." "వెలిగితే ఎప్పుడూ వెలుగే వుండాలిగా... చీకటెందుకు పడుతుంది" రెట్టించాడు న్యాయమూర్తి. "ఎందుకంటే భూమి తిరుగుతూందిగా... అంటే అబద్ధం లాగన్నమాట... అప్పుడుకూడా ఇంకెక్కడో వెలుగుతుందన్నమాట" అసత్యం వెనుక మకిలిపట్టిన అద్దంలా దాక్కునే సత్యానికో అందమైన నిర్వచనమది. యశస్వి పెదవులపైన సన్నని చిరునవ్వు... పదిరోజుల అలసటా తీరిపోయింది. తన ప్రయత్నం మరికొన్ని క్షణాలలో ఫలించబోతూంది. తల పంకించిన జడ్జిగారికి అర్థమైపోయింది నానీ మామూలు పసికందు కాదని. తనకు తోచిన భాషలో అయినా సత్యా సత్యాలను విశ్లేషించి చూడగలడని. "నానీ... నువ్వు నేనిప్పుడడిగే ప్రశ్నలకి కరెక్ట్ గా జవాబు చెప్పాలి." "ఓ" తలూపాడు. "అమ్మతోడుగా" "ఒట్టంటే ఒట్టు. అమ్మ మీదొట్టు అన్నమాట." నిందితుల స్థానంలో నిలబడ్డ వ్యక్తులు కట్రాటలయిపోయారు. నానీ చెప్పబోయే జవాబుకోసం ఆసక్తిగా ఎదురుచూసే విశ్వేశ్వరశాస్త్రి, యశస్వి, హరితలు నిశ్చలంగా చూస్తున్నారు. "మీ అమ్మంటే బాగా ఇష్టమా?" "బోలెడంత..." "అమ్మ నీకు నిజమే నేర్పింది కదూ." "తాతయ్యకూడా" "ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పేది నిజమైతే మీ అమ్మ చాలా సంతోషిస్తుంది. మీ తాతయ్య బోలెడంత గర్వపడతాడు" నానీని ఇంకా సైకలాజికల్ గా ప్రిపేర్ చేస్తున్నాడు. " ఆ రాత్రి... అదే మీ అమ్మగారు కాలిపోయాక అంతా నీకు గుర్తుందా?" తలూపాడు. చంద్రం రక్తప్రసరణ స్థంభించిపోతున్నట్టుగా వుంది. "బాగా గుర్తుచేసుకో" "అంతా గుర్తుందంకుల్ " "అసలేం జరిగింది..."

 yuvaranar... naaneeki hatyagurinchi maatramekaadu. aa hatyaku moolamaina motives telusu. kabatte taana vaallaku saitam naanee baddhasatruvai poyadu. oka aadadaanitoe akrama sambandham pettukuni paramasadhvi ayina bharyani kadaterchi antakuminchi kannakodukune champalani prayatninchina prativaadi chandram yee sanghaanni mailapariche oka kiratakudu. atadikandulo sahakarinchina chandram talli kantamma, chelli sarala naaneeni champalani ventaadina roju raatri chandram akrama sambandhamerparachukunna kameshwari antaa pratyakshamgaa parokshamgaa ee neramlo paalupanchukuntunna vaare. veellu mana nagarika samaajaanni aatavika vyavasthagaa maarchaalani gaadamgaa prayatninchina conibals. veerandari madhya ee kshanandaka praanaalanu arachetilo pettuku bratikina naanee nijaaniki oka pratiroopam" saalochanagaa nyaayamuurti vepu chustuu annadu. "kattukunnavadikeman kashtam kaligithe kannabidda emavutado anna bhayamto abaddhamadi veellandarnii rakshinchina paavaniledu. kaani nijam vundi. adhee naanee roopamlo. evidens ect 302 prakaaram hatya cheyabadina paavani ee kortu praamganamlo marosari vaangmoolamicche avakaasam ledukabatti naaneeni pareekshinchi atta, aadabaduchula aarallalo bharta pasutvaaniki maro aadapilla bali kaakuudananta kathinamgaa doshulni sikshinchaalani korutu selavu teesukuntunnaanu." kortuhaalulo cheema chitukkumante vinipinchetanta nissabdam. tanakesi okamaru chusina nyaayamuurtinunchi talatippi atadi kabhimukhamgaa nilabadda tandrini, naannammanee, attayyani okamaru chushadu naanee. naaneeki teleedu andari gundeluu entagaa adiripadutunnadii. "nee paeru?" yadhaalaapamgaa naaneeni chustuu adigaadu nyaayamuurti. "naanee." "mee naannaperu?" "chandram" chandram nuduru swedamtho tadisipoyindappatike. "mee ammagari paeru." "paavani" ee jawabu chebutunte naanee gontu vanikindi. kallanunchi jalajala neellu ralai. "neeku nijam ante yishtama" oka pasikanduni saakshigaa angeekarinche mundu nyaayamuurti nijaaniki- abaddhaaniki vunna teda grahinchagalige ghnaanam atadikunnadii lendee ilaa telusukovadam chattaparamaina aanavaayitii. taluupaadu naanee. "nijam ante" ventane maro prasna. kallu tuduchukuntu annadu "suuryudulaantidannaama." "evaru cheppaaru?" "taatayya" akkada prekshakulamadhya kuurchunna vishweshwarashaastri kallu neetikundalayyaayi. "mee taatagaari paeru?" "adugo..." velupetti chuupimchaadu. "vishweshwarashaastri annamata." "nijam suuryudulaantideelaa avutundi?" "chala peddagaa velugutundigaa." "kaani eppuduu velagadugaa... mari veligedayithe cheekatendukostundi?" prekshakulu utkantagaa munduku vangaaru. "cheekatante adhi uttuttuki annamata... maremo" edupochestundemo gutakalesi mari cheppaadu "appudukuda suuryudu velugutune vunnadanna maata." "veligithe eppuduu veluge vundaaligaa... cheekatenduku padutundi" rettinchaadu nyaayamuurti. "endukante bhoomi tirugutuundigaa... ante abaddham lagannamata... appudukuda inkekkado velugutundannamaata" asatyam venuka makilipattina addamla daakkune satyaniko andamaina nirvachanamadi. yashasvi pedavulapaina sannani chirunavvu... padirojula alasata teeripoyindi. tana prayatnam marikonni kshanaalalo phalinchabotuundi. tala pankinchina jadjigaariki ardhamaipoyindi naanee maamuulu pasikandu kaadani. tanaku thochina bhashalo aina satya satyaalanu vislaeshinchi chudagaladani. "naanee... nuvvu nenippudadige prasnalaki correct gaa jawabu cheppali." "oo" taluupaadu. "ammatodugaa" "ottante ottu. amma meedottu annamata." ninditula sthaanamlo nilabadda vyaktulu katratalayipoyaru. naanee cheppaboye javabukosam aasaktigaa eduruchuse vishweshwarashaastri, yashasvi, haritalu nischalamgaa chustunnaru. "mee ammante baga ishtama?" "boledanta..." "amma neeku nijame nerpindi kadhuu." "tatayyakuda" "ippudu nuvvu cheppedi nijamaithe mee amma chala santoshistundi. mee taatayya boledanta garvapadataadu" naaneeni inka saikalajikal gaa pripare chestunnadu. " aa raatri... adhe mee ammagaaru kalipoyaka antaa neeku gurtunda?" taluupaadu. chandram raktaprasarana sthambhinchipothunnatta vundi. "baga gurtuchesuko" "antaa gurtundankul " "asalem jarigindi..."