"ఎవర్నో ప్రేమిస్తున్నావా? మంచి జోక్!"
"జోక్ కాదు. నిజమే!"
"ఎవర్నీ"
ఆమె సమాధానం ఇవ్వలేదు.
"ఇక్కడ ఎవరూ లేరని నాకు తెలుసు. మీ బాబాయి చెప్పాడు."
"ఏమని?"
"నువ్వు ఇంగ్లాండులో చాలా బుద్ధిగా ఉన్నాననీ ఎవరి ప్రలోభంలోనూ పడలేదని-"
"మా బాబాయిని నాగురించి అడగాల్సిన అవసరం మీకెందుకు వచ్చింది?"
"చాలా తెలివితక్కువ ప్రశ్న. నువ్వంటే నాకు ఇష్టం. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. ఆ ప్రేమ క్షణక్షణం గాఢమౌతున్నది. ముందు నిమిషం కంటే ఈ నిముషం నిన్ను.....
"మిష్టర్ బ్లన్ట్! ఇక చాలు! ఆపండి. మీరు చాలామందిని ఇప్పటికి చాలా చాలా గాఢంగా ప్రేమించి వుంటారు. స్త్రీ ఒక పురుషుడ్ని గాఢంగా ప్రేమిస్తే మరో పురుషుడు ఎంత గొప్పవాడయినా ఆమె దృష్టిలో మాత్రం అల్పుడే!
ఆ మాటలు అంటున్నప్పుడు సీత కళ్ళముందు ఆమె అజ్ఞాత మిత్రుడి రూపం నిలిచింది.
అతను ఆమె ముఖంలోకి ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
"మిష్టర్ బ్లన్ట్! మీకు నమస్కరిస్తాను! నన్ను వదిలెయ్యండి. మీరు అలా మాట్లాడుతూ వుంటే నాకు జుగుప్స కలుగుతున్నది" అనేసి చివ్వున లేచి నిల్చుంది సీత.
గబగబా మిష్టర్ కార్డరీ (రెసిడెంట్) దగ్గరకి వెళ్ళింది. అతను ఓ అందమైన యువతితో నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నాడు.
"క్షమించండి. నాకు తలనొప్పి వుంది. అనుమతిస్తే నేను వెళ్ళి పడుకుంటాను" అన్నది సీత.
"అలాగే! మీవల్ల మా గౌరవం నిలబడింది. నువ్వు లేకపోతే ఇప్పుడు ఈ విధంగా వుండేవాళ్ళమా? ఎంత గందరగోళంలో పడిపోయేవాళ్ళం! కేవలం ఈ రాజ్యంలోనే కాదు - దేశమంతటా అలజడి రేగేది. మరోసారి నీకు నా కృతజ్ఞతలు" అన్నాడు రెసిడెంట్.
"మీ పొగడ్తలకు నేను అర్హురాలను కాదు, మీ మంచితనమే మీచేత అలా మాట్లాదిస్తోంది" గుడ్ నైట్ చెప్పకుండానే సీత చరచర నడుస్తూ వెళ్ళిపోయింది.
గది ముందు ఒక నౌకరు ఎదురై ఆమెకు ఒక కవరు అందించాడు. ఆమె అందుకున్నది. ఎవరో కృతజ్ఞతలు తెలిపి వుంటారు! అనుకొంటూ గదిలోకి వెళ్ళింది. కవరు విప్పింది. అందులో చిన్నకాగితం ముక్క వుంది. అది నలిగిపోయిన కాగితం ముక్క. ఆ కాయితాన్ని నిర్లక్ష్యంగా విప్పింది. వెంటనే...ఆమె మనసంతా మల్లెల గుబాళింపుతో నిండిపోయినట్టుగా అయింది. "నన్ను నమ్ము...నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను" ఆ మాటల్ని మనసులోనే మననం చేసుకొంటూ నిద్రలోకి జారిపోయింది సీత. * * *మూడు రోజులు సీత ఫ్రెడ్ బ్లంట్ ను తప్పించుకొని తిరిగింది. ఈరోజు అనుకోకుండా లంచ్ టేబిల్ ముందు అతను ఆమె ప్రక్కన కూర్చున్నాడు.
ఒక రాజకీయనాయకుడు హైదరాబాద్ వచ్చిన సందర్భంగా లంచ్ ఏర్పాటు చేశారు. అనుకోకుండా విల్ ఫ్రెడ్ ఆమె ప్రక్కన కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.
"ఈ మధ్యాహ్నం ఏం చెయ్యాలనుకొంటున్నావ్" ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడినట్లుగా వంగి అడిగాడతను.
"రెస్టు తీసుకొంటాను."
అతని పెదవుల మీద చిరుదరహాసం మెదిలింది.
ఆమెకు అది నచ్చలేదు. అతను మధ్యాహ్నం తన గదికి వచ్చే ప్రయత్నంలో వున్నాడేమోననే అనుమానం కలిగింది.
మిష్టర్ హారే రెసిడెన్సీలో లేడు, నిజాం కోటలో వున్నాడు. ఏవో చర్చలు జరుగుతున్నాయని ఆమెకు చెప్పారు. ఆమెకు భయం వేసింది. ఆమె భావాన్ని చదివినట్టుగా "నువ్వు భయపడనక్కరలేదు. నీతో మాట్లాడాలి అంతే" అన్నాడు చిరునవ్వుతో అతను.
"నాకెందుకు భయం? నిన్ను చూస్తే నాకు చిరాకు వేస్తున్నది. కోపం వస్తుంది" అని అన్నది.
లంచ్ అయిపోయింది.
సీత తన గది తలుపు తెరిచింది. ఆమె గదికీ, హారే గదికీ మధ్యలో డ్రాయింగ్ రూం వున్నది. ఆమెకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది. పుస్తకం తీసుకొని తన బాబాయి గదిలోకి వెళ్ళింది. తలుపులు వేసుకొన్నది. బ్లంట్ ను మరోసారి తప్పించుకోగలిగినందుకు సంతోషంగా వుంది. అతను తనను కలుసుకోలేక ఎంత నిరాశ చెందుతాడో ఊహించుకొని తనలోతనే నవ్వుకొన్నది.
తన మిత్రుడ్ని గురించిన ఆలోచనలు ఆమెకు నోటు పంపించాక మళ్ళీ అతని జాడ లేదు. అతను రహస్యంగా చెయ్యాలనుకొన్న కార్యం పూర్తి అయిందని ఆమె నమ్మకం. మరి ఇంకా ఎందుకు అతను అజ్ఞాతంగానే వుండిపోయాడు? తనను కలుసుకోవడానికి ఎందుకు ప్రయత్నించడం లేదు... కిందటరోజు బర్నెస్ ను తను అడిగిన ప్రశ్నలూ... సమాధానాలూ గుర్తు చేసుకోసాగింది. ఆ రష్యన్ ఖైదీ ఏమయ్యాడు?" బర్నెస్ సీత ముఖంలోకి ప్రశ్నార్థకంగా చూశాడు.
"క్షమించండి! కేవలం తెలుసుకోవాలనే కుతూహలంతో అడుగుతున్నాను. చెప్పకూడని రహస్యం అయితే అడగను."
ఓ క్షణం బర్నెస్ మౌనంగా వుండిపోయాడు. సీత అతని ముఖంలోకి కుతూహలంతో చూడసాగింది.
"అతను చచ్చిపోయాడు" బర్నెస్ చిన్నగా గంభీరంగా అన్నాడు.
"చచ్సిపోయాడా?" ఆశ్చర్యంగా అడిగింది సీత.
"కాదు, చంపబడ్డాడు."
ఆమె తృళ్ళిపడింది.
"ఖైదు నుంచి తప్పించుకొని పారిపోతుంటే వెనక నుంచి కాల్చేశారు" అన్నాడు బర్నెస్.
ఆమె ఆలోచనలో పడింది.
బర్నెస్ వెళ్ళిపోయాడు.
అదే నయమేమో? లేకపోతే అతని నుంచి రహస్యాలు లాగడానికి చిత్రహింసలకు గురిచేసి ఉండేవాళ్ళే. ఇలాంటి విషయాల్లో చాలా కౄరంగా ప్రవర్తిస్తారని తను యిక్కడకు వచ్చాకే విన్నది.
సీత మిష్టర్ హారే దగ్గరకు వెళ్ళింది.
అతను ఆమె ముఖంలోకి "ఏమిటి?" అన్నట్టుగా చూశాడు.
"నిజాంను చంపడానికి ప్రయత్నించిన అతను చనిపోయాడటగా?"
"ఆ సంగతి నీకెవరు చెప్పారు?" మిష్టర్ హారే తీవ్రంగా అడిగాడు.
"evarno premistunnava? manchi jok!"
"jok kaadu. nijame!"
"evarni"
aame samadhanam ivvaledu.
"ikkada evaruu lerani naaku telusu. mee babai cheppaadu."
"emani?"
"nuvvu inglaandulo chala buddhigaa unnaananii evari pralobhamloonuu padaledani-"
"maa babaini nagurinchi adagalsina avasaram meekenduku vachindi?"
"chala telivitakkuva prasna. nuvvante naaku ishtam. nenu ninnu premistunnaanu. aa prema kshanakshanam gaadamoutunnadi. mundu nimisham kante ee nimusham ninnu.....
"mishter blant! ika chaalu! aapandi. meeru chaalaamandini ippatiki chala chala gaadamgaa preminchi vuntaaru. stree oka purushudni gaadamgaa premiste maro purushudu entha goppavadayina aame drushtilo maatram alpude!
aa maatalu antunnappudu seetha kallamundu aame agnaata mitrudi roopam nilichindi.
atanu aame mukhamloki aascharyamgaa chushadu.
"mishter blant! meeku namaskaristaanu! nannu vadileyyandi. meeru alaa maatlaadutuu vunte naaku jugupsa kalugutunnadi" anesi chivvuna lechi nilchundi seetha.
gabagaba mishter cardery (resident) daggaraki vellindi. atanu oo andamaina yuvatitho navvutuu matladutunnadu.
"kshaminchandi. naaku talanoppi vundi. anumatiste nenu velli padukuntaanu" annadi seetha.
"alaage! meevalla maa gowravam nilabadindi. nuvvu lekapothe ippudu ee vidhamgaa vundevallama? entha gandaragolamlo padipoyevallam! kevalam ee rajyamlone kaadu - deshamantata alajadi regedi. marosari neeku naa krutagnatalu" annadu resident.
"mee pogadtalaku nenu arhuraalanu kaadu, mee manchitaname meechetha alaa matladistondi" gud nait cheppakundaane seetha charachara nadustuu vellipoyindi.
gadi mundu oka naukaru edurai aameku oka kavaru andinchaadu. aame andukunnadi. evaro krutagnatalu telipi vuntaaru! anukontu gadiloki vellindi. kavaru vippindi. andulo chinnakaagitam mukka vundi. adhi naligipoyina kaagitam mukka. aa kaayitaanni nirlakshyamgaa vippindi. ventane...aame manasanta mallela gubalimputo nindipoyinattugaa ayindi. "nannu nammu...nenu ninnu premistunnaanu" aa maatalni manasulone mananam chesukontu nidraloki jaaripoyindi seetha. * * *moodu rojulu seetha fread blunt nu tappinchukoni tirigindi. eeroju anukokunda lanch tabil mundu atanu aame prakkana kuurchunnaadu.
oka rajakeeyanaayakudu hyderabad vachina sandarbhamgaa lanch erpaatu chesaru. anukokunda vill fread aame prakkana kurcheelo kuurchunnaadu.
"ee madhyaahnam yem cheyyalanukontunnava" aame chevilo gusagusalaadinatlugaa vangi adigaadatanu.
"restu teesukontaanu."
athani pedavula meeda chirudarahasam medilindi.
aameku adhi nachaledu. atanu madhyaahnam tana gadiki vache prayatnamlo vunnademonane anumanam kaligindi.
mishter haare recidencylo ledu, nijam kotalo vunnadu. evo charchalu jarugutunnaayani aameku cheppaaru. aameku bhayam vesindi. aame bhaavaanni chadivinattugaa "nuvvu bhayapadanakkaraledu. neetho matladali anthe" annadu chirunavvutho atanu.
"naakenduku bhayam? ninnu chuste naaku chiraaku vestunnadi. kopam vastundi" ani annadi.
lanch ayipoyindi.
seetha tana gadi talupu terichindi. aame gadikee, haare gadikee madhyalo droing room vunnadi. aameku oka aalochana vachindi. pustakam teesukoni tana babai gadiloki vellindi. talupulu vesukonnadi. blunt nu marosari tappinchukogaliginandu santoshamgaa vundi. atanu tananu kalusukoleka entha niraasa chendutado oohinchukoni tanalotane navvukonnadi.
tana mitrudni gurinchina aalochanalu aameku notu pampinchaaka mallee athani jaada ledu. atanu rahasyamgaa cheyyaalanukonna kaaryam puurti ayindani aame nammakam. mari inka enduku atanu agnaatamgaane vundipoyaadu? tananu kalusukovadaniki enduku prayatninchadam ledu... kindataroju burnes nu tanu adigina prasnaluu... samaadhaanaaluu gurtu chesukosagindi. aa rashyan khaidi emayyadu?" burnes seetha mukhamloki prasnaarthakamgaa chushadu.
"kshaminchandi! kevalam telusukovalane kutuuhalamtoe adugutunnanu. cheppakudani rahasyam ayithe adaganu."
oo kshanam burnes mounamgaa vundipoyaadu. seetha athani mukhamloki kutuuhalamtoe chudasagindi.
"atanu chachipoyadu" burnes chinnagaa gambheeramgaa annadu.
"chasipoyoda?" aascharyamgaa adigindi seetha.
"kaadu, champabaddadu."
aame trullipadindi.
"khaidu nunchi tappinchukoni paaripotunte venaka nunchi kaalchesaaru" annadu burnes.
aame aalochanalo padindi.
burnes vellipoyaadu.
adhe nayamemo? lekapothe athani nunchi rahasyaalu lagadaniki chitrahimsalaku gurichesi undevalle. ilanti vishayaallo chala kayramgaa pravartistaarani tanu yikkadaku vachake vinnadi.
seetha mishter haare daggaraku vellindi.
atanu aame mukhamloki "emiti?" annattugaa chushadu.
"nijaamnu champadaaniki prayatninchina atanu chanipoyaadatagaa?"
"aa sangati neekevaru cheppaaru?" mishter haare teevramgaa adigaadu.