
 మౌనంగా వింటూ కూర్చుందే గాని గాయత్రి పెదవి కదపలేదు.

 కారు దిగిన తరువాత "నీ గదిలోనే కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకో. తలంటుకు ఏర్పాట్లు చేసి వర్ధనమ్మను పంపుతాను" అంటూ హాలులో ఉండిపోయింది సుమిత్ర. అమ్మగారు ఎప్పుడయితే వెళ్ళిపొమ్మని చెప్పారో రివ్వుమని మేడమీదికి పరుగు తీసింది గాయత్రి. ముందుగా తన గదికి వెళ్ళలేదు.

 ఆమని గది వైపుకు పరుగుతీసింది.

 ఆ గదికి వేసిన తాళం వెక్కిరిస్తూ కన్పించింది.

 ఎక్కడకు వెళ్ళి ఉంటుందబ్బా! తాళంవేసి వెళ్ళిందంటే అమ్మగారికి చెప్పే వెళ్ళాలి. అమ్మగారు ఏవైనా బహుమతులు తీసుకురావటానికి పట్నం పంపించారేమో! బావురుమంది మనసు. చెల్లీ! రాగానే నిన్ను కౌగిలించుకుందామనుకున్నాను. క్షమాపణలు చెప్పుకుందామనుకున్నాను. ఎక్కడికి పోయావు?" అనుకుంది.

 అంతా వెలితిగా అనిపించింది.

 ఎన్నో ముచ్చట్లు చెబుదామనుకుంది.

 మీ బావగారు కాఫీ కలిసి ఇస్తున్నప్పుడు కవ్వింపుగా చూచారు. మొక్కలకు పాదులు చేయించి నీళ్ళు పోయిస్తుంటే తాను కూడా గ్రాస్ కట్టర్ తీసుకుని సిద్ధమయిపోయారు. రాత్రి భోజనం పెడుతూ వుంటే కావాలనే చేయి నాకు తగిలించారే అని చెబ్దామనుకుంది. కాని ఆమని అందకుండా పోయింది.

 ఎక్కడికీ పోతుంది? మరి కాస్సేపటికి రాదా?

 తలంటుపోసుకుని కురిలార్చుకునే లోగా వచ్చేస్తుంది.

 ఈ పూట వారికి కారియర్ ఫాంహౌస్ కి వెడుతుంది.

 ఆమనితో కలిసి కూర్చుని దాని కబుర్లు వింటూ భోజనం చేసి కొన్ని యుగాలు అయినట్టుగా అనిపిస్తోంది. ఈ పూట అది వచ్చేవరకూ ఆగాలి.

 ఇలా ఎన్నో ఆలోచిస్తూ తన గదిలోకి వచ్చింది గాయత్రి.

 ఆయన తక్కువవాడేమీ కాదు. పైకి గంభీరంగా కనిపిస్తారు. ఏమీ తెలియని నంగనాచిలా మాటాడతారు. కాని కొంటెవారే! అనుకుంటూ ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకుంది.

 మంచం మీద వాలిపోయి ఈ మూడు రోజుల అనుభవాలు నెమరు వేసుకుంది.

 దిండు సవరించుకుని పైకి జరుగుదామని దాన్ని కదిలించగానే దిండు క్రింద ఓ కవర్ కన్పించింది. దాన్ని చేతులలోకి తీసుకుంది.

 అక్కగారికి-ఆమని అని వ్రాసి ఉంది కవరుమీద!
 
 దాన్ని వొణికే చేతులతో చింపింది.

 సెంటువాసన గుబాళించే గులాబి రంగు కాగితం మీద ముత్యాల బారులు తీర్చినట్టుగా వున్న ఆమని ఉత్తరం అది!

 దడదడ లాడుతున్న గుండెలతో గబగబా చదివింది గాయత్రి.

 "అక్కగారూ! ఈ సమయానికి లేకుండా నేను వెళ్ళిపోయానని తిట్టిపోయకండి! ఈ రోజు మీకు అలంకారాలన్నీ నేనే చేద్దామనుకున్నాను.

 తొలిరాత్రి! ఇది ఆడదాని జీవితంలో ఎంత మరుపురాని మధురరాత్రి? ఇల్లుదాటి వెళ్ళటం తెలియని ఒక అమాయకపు ఆడపిల్ల బ్రహ్మలా మరో ప్రాణిని పెంచి పోషించి తండ్రికి అప్పగిస్తుంది. ఆడదాని జీవితంలో మరో ప్రాణికి జన్మ ఇవ్వటం కన్నా గొప్ప అద్భుతం మరొకటి లేదు.

 దానికి తొలి రాత్రి తొలి అడుగు.

 సృష్టికి మరో సృష్టిని జోడించగల ఆడదాని అద్భుత అనుభవానికి ఈ తొలి రాత్రే కదా తొలి పిలుపు. ఇలాంటి సమయంలో నిన్ను అలంకరించి బావగారిని అల్లరిచేసి గదిలోకి నెట్టి తలుపులు వేసే హక్కు నాది.

 ప్చ్! కాని ఏం చేస్తాం! అన్నీ మనం అనుకున్నలాగే జరగవు.

 అనుకోనివి కూడా కొన్ని జరుగుతూ వుండటమే కదా జీవితం. నాకు ఉండి నీ ఆనందాన్ని పంచుకోవాలనే వుంది. కాని పరిస్థితులు అలా వచ్చాయి. నగరం వెళ్ళిపోతున్నాను. మళ్ళీ ఎప్పుడొస్తానో! ఈసారి వచ్చేసరికి నువ్వు నెలలు నిండిన ఇల్లాలుగా కన్పిస్తావా! తల్లిగా కన్పిస్తావా? అప్పుడు ఈ చెల్లిని గుర్తిస్తావా? ఎక్కడో చూచానమ్మాయ్ నిన్నూ.... అని రాగం తీస్తావా?

 అవునే అక్కా! ఈ మాటల్లో విడ్డూరం ఏమీ లేదు.

 కట్టుకున్న వాళ్ళతోనే! బాబు పుడితే ఎత్తుకునేందుకు మాకు అందిస్తావా? కందిపోతాడని దూరదూరంగా తీసుకుపోతావా?

 అప్పటిదాకా బై! బైబై! ఉత్తరాలు వ్రాస్తూ ఉంటా!

 బావగారు పాపం ఎగబడి తినే రకం కాదు.

 నువ్వే బుజ్జగించి బ్రతిమాలి అన్నీ అడిగి తినిపించుకోవాలి.

 వారికి నా శుభాకాంక్షలు చెప్పు" అని ఆమని ఉత్తరం ముగించింది.

 అది చదివి బావురుమని ఏడ్చింది గాయత్రి.

 దిండులో తలదూర్చి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది. పక్కలు ఎగిరి పడ్డాయి. ముఖం కందగడ్డలా అయిపోయింది. అయినా దుఃఖం ఆగలేదు.

 చెల్లీ! ఎంత క్రూరంగా వెళ్ళిపోయావు. ఈ ప్రపంచంలో నా మనసు లోపలి పొరల్లోని ఆనందాన్ని పంచుకునే వాళ్ళు నువ్వు తప్ప ఎవరున్నారు నాకు.

 ఆ రోజు కానిదానికి కన్నీరు పెట్టుకున్నానని అలిగావా?

 నువ్వు నా ప్రాణం. నువ్వు లేకపోతే ఇది ప్రాణంలేని కట్టె! ఈ శుభముహూర్తంలో బావగారికి దీన్ని ఎలా ఇచ్చుకోమంటావు?

 అని పరిపరి విధాల తలంచి అరగంట సేపు ఏడ్చింది.

 కళ్ళు ఎర్రగా మండే గోళాల్లాగ అయినాయి.

 ముఖం ఒద్దారినట్లు వాచిపోయేలా దుఃఖించింది.

 వరండాలో అడుగుల చప్పుడు విన్పించింది.

 కళ్ళు తుడుచుకుని మరోవైపు తిరిగింది గాయత్రి!

 "తలంటు పోసుకోవాలట అమ్మగారు రమ్మంటున్నారు" పాఠంలాగా అప్పగించి వెళ్ళిపోయింది వర్ధనమ్మ.

 షింక్ లో నీళ్ళు వదిలి ముఖం తుడుచుకుంది. ఏడ్చిన గుర్తులు ఏవీ కన్పించకుండా టవల్ తో అడ్డుకుని దిగి వెళ్ళింది.

 సుమిత్రాదేవి హాలులో సోఫాలో కూర్చుని ఏర్పాట్లు పరిశీలిస్తుంది.

 పాలవాడు పూలవాడు స్వీట్స్ వాళ్ళు వరుసగా వచ్చి వెళ్ళిపోతున్నారు. పడకగది అలంకరించేందుకు కడుపు పండిన ముత్తయిదువలు అయిదారుగురు మహ ఉబలాటపడిపోతూ అమ్మగారికి కబుర్లు చెప్తున్నారు.

 వారిని సుమిత్ర బాగా అలోచించి ఎంపిక చేసి పిలిపించింది.

 అందరూ మగబిడ్డల తల్లులే! తనకి మనమడు కలగాలని ఆమె ఆశ!!

 వారికి చీరలు సారెలు కాక ఆ రోజంతా తన యింటిలో ఉండేలా ఏర్పాటు చేసింది.

 మౌనంగా ఆమె ముందునుంచి వెళ్ళిపోయింది గాయత్రి.

 తలంటు ముగించి మళ్ళీ ఆమె ముందునించే తిరిగి వచ్చింది. భోజనం గదిలోకి వచ్చింది. ఎన్నో ఆలోచనలు అనుభవాలు అనుభూతులతో ఈ మూడురోజులు అలసటగానే గడిచినాయి. భోజనం చేయగానే ఆదమరిచి నిద్రపోయింది.

 నిద్రలో కల! కలలో గాయత్రి! కథ అంతా మామూలే! కన్నీళ్ళు మామూలే!

 "నిద్రలో కూడా ఏమిటా వెక్కిళ్ళు. నీకేమన్నా పట్టిందా? లేలే? అయిదున్నర అవుతున్నా ఏమిటా మొద్దు నిద్దర. బుద్ధి లేదమ్మా ఈ కాలం పిల్లలకి! అవతల అబ్బాయి వచ్చే వేళ అవుతోంటే ఇంకా నిద్ర దేనికి!" అంటూ అవలించుతున్న కంఠస్వరం విని ఉలిక్కిపడి లేచి కూర్చుంది.

 పరిస్థితి సమీక్షించుకోవటానికి వచ్చింది సుమిత్ర.

 "కాఫీ తెప్పించాను! లేచి ముఖం కడుక్కునిరా!" అంది. గాయత్రి ముఖం కడుక్కున్న తరువాత వర్ధని చేతిలోని కాఫీ కప్పు తనే అందుకుని ఇచ్చింది.

 గాయత్రి కాఫీ త్రాగుతోంది. సుమిత్ర తలఎత్తి చూడగానే వర్ధని వెళ్ళిపోయింది.

 "గాయత్రీ! బాగా మెళుకువ వచ్చిందా?"

 "వచ్చిందండీ! అమ్మగారూ! మేలుకునే ఉన్నాను"

 "అవునుకాని ఉదయమనగా వచ్చావు. తలంటు పోసుకున్నావు. అన్నం తిని నిద్రపోయావు కాని ఆమని గురించి ఒక్కమాటయినా అడగలేదేం"

 "ఏమని అడగమంటారు!"

 "ఇద్దరూ ఒక్కప్రాణంగా ఉండేవాళ్ళు. అక్కాచెల్లెళ్ళలా కాకుండా స్నేహితుల్లా ఉండేవారు. ఎక్కడకు వెళ్ళింది అని అయినా అడగలేదు ఎందుకని! ఆ పిచ్చిదానిమీద కోపంగా ఉన్నావా?

 దానికి వాగుడుకాయతనం అలవాటుంది కాని దాని మనసు వెన్నపూసలాంటిదే పిచ్చిదానా!!"

 "అలా అనే నేనూ అనుకున్నాను. కాని అది చాలా క్రూరమయిన మనిషి."

 "దానిమీద అంత కోపం పెట్టుకోకమ్మా! ఎక్కడుందో ఏమి చేస్తుందో పిచ్చితల్లి! ఈపూట యిక్కడుంటే గలగలమని గోదావరి ప్రవహించినంత సందడిగా ఉండేది కదుటే. దాన్ని అనుకుంటే కళ్ళుపోతాయి" గాయత్రి మనసులో గాయం ఏదో ఉందని అపోహపడింది సుమిత్ర.

 ఆ గాయం మానాలనే ప్రయత్నంలో అలా మాట్లాడుతోంది.

 "కోపం దానిమీద కాదు అమ్మగారూ! మీమీద" అంది గాయత్రి! ఆ మాటలు విని తల్లి నిర్ఘాంతపడింది. అంత సాహసించి తన ఎదుట అమ్మాయి అలా ఎన్నడూ మాట్లాడలేదు. ఆశ్చర్యంలోంచి తేరుకునేందుకు కొద్ది సమయం కొద్ది సమయం పట్టింది.

 "నామీద కోపం ఎందుకమ్మా! నువ్వు పుట్టాక మొట్టమొదటిసారి నామీద కోపం చూపుచున్నావు" అంది విస్మయంగా!

 "ఎందుకంటారేమిటి? వెళ్ళిపోతానంటే నాకెందుకు చెప్పలేదు? అది లేకుండా మీ అలంకారాలు పండగలూ నాకెందుకు?"

 సుమిత్రకు ఈ అలక చూచి నవ్వు వచ్చింది.

 "ఓ అదా! నీ కోపానికి కారణం? పిచ్చిదానా? వెళ్ళిపోయేముందుగా నీ దగ్గరకు వెళ్ళమన్నాను. డ్రయివర్ ని పంపి కబురు చేస్తానని అన్నాను. దేనికీ బదులు చెప్పలేదు. అదే ఎప్పుడు అంటూ ఉంటుంది. విన్నావు కదా!


 mounamgaa vintuu koorchunde gaani gayatri pedavi kadapaledu.

 kaaru digina taruvaata "nee gadilone kasepu vishraanti teesuko. talantuku erpaatlu chesi vardhanammanu pamputaanu" antuu haalulo undipoyindi sumitra. ammagaaru eppudayithe vellipommani chepparo rivvumani medameediki parugu teesindi gayatri. mundugaa tana gadiki vellaledu.

 aamani gadi vaipuku paruguteesindi.

 aa gadiki vesina taalam vekkiristuu kanpinchindi.

 ekkadaku velli untundabba! talamvesi vellindante ammagaariki cheppe vellaali. ammagaaru evaina bahumatulu teesukuraavataaniki patnam pampinchaaremo! bavurumandi manasu. chelli! ragane ninnu kaugilinchukundaamanuku. kshamaapanalu cheppukundamanukunna. ekkadiki poyavu?" anukundi.

 antaa velitigaa anipinchindi.

 enno muchhatlu chebudaamanukundi.

 mee baavagaaru coffy kalisi istunnappudu kavvimpugaa chuuchaaru. mokkalaku paadulu cheyinchi neellu poistunte taanu kuudaa grass kattar teesukuni siddhamayipoyaaru. raatri bhojanam pedutuu vunte kavalane cheyi naaku tagilinchaare ani chebdaamanukundi. kaani aamani andakunda poyindi.

 ekkadiki potundi? mari kassepatiki rada?

 talantuposukuni kurilarchukune loga vachestundi.

 ee poota vaariki karier famhous ki vedutundi.

 aamanitho kalisi kuurchuni daani kaburlu vintuu bhojanam chesi konni yugaalu ayinattugaa anipistondi. ee poota adhi vachevarakuu aagaali.

 ilaa enno aalochistuu tana gadiloki vachindi gayatri.

 aayana takkuvavademi kaadu. paiki gambheeramgaa kanipistaaru. emi teliyani nanganachila maataadataaru. kaani konteware! anukuntu musi musi navvulu navvukundi.

 mancham meeda valipoyi ee moodu rojula anubhavaalu nemaru vesukundi.

 dindu savarinchukuni paiki jarugudaamani daanni kadilinchagaane dindu krinda oo kavar kanpinchindi. daanni chetulaloki teesukundi.

 akkagaariki-aamani ani vraasi undi kavarumeeda!
 
 daanni vonike chetulatho chimpindi.

 sentuvaasana gubalinche gulabi rangu kaagitam meeda mutyaala baarulu teerchinattugaa vunna aamani uttaram adhi!

 dadadada laadutunna gundelatho gabagaba chadivindi gayatri.

 "akkagaaruu! ee samayaniki lekunda nenu vellipoyaanani tittipoyakandi! ee roju meeku alankaaraalannii nene cheddaamanukunnaanu.

 toliraatri! idhi aadadaani jeevitamlo entha marupurani madhuraratri? illudati vellatam teliyani oka amayakapu aadapilla brahmala maro praanini penchi pooshinchi tandriki appagistundi. aadadaani jeevitamlo maro praaniki janma ivvatam kanna goppa adbhutam marokati ledu.

 daaniki toli raatri toli adugu.

 srushtiki maro srushtini jodinchagala aadadaani adbhuta anubhavaaniki ee toli ratre kada toli pilupu. ilanti samayamlo ninnu alankarinchi baavagaarini allarichesi gadiloki netti talupulu vese hakku naadi.

 pch! kaani yem chestam! annee manam anukunnalage jaragavu.

 anukonivi kuudaa konni jarugutuu vundatame kada jeevitam. naaku undi nee aanandaanni panchukovalane vundi. kaani paristhitulu alaa vachayi. nagaram vellipotunnaanu. mallee eppudostano! eesaari vachesariki nuvvu nelalu nindina illaluga kanpistava! talligaa kanpistava? appudu ee chellini gurtistava? ekkado chuchanammay ninnoo.... ani raagam teestava?

 avune akka! ee maatallo vidduram emi ledu.

 kattukunna vaallathone! baabu pudithe ettukunenduku maaku andistava? kandipotadani dooraduuramgaa teesukupotava?

 appatidaka bai! baibai! uttaraalu vraastuu untaa!

 baavagaaru paapam egabadi tine rakam kaadu.

 nuvve bujjaginchi bratimali annee adigi tinipinchukovali.

 vaariki naa subhaakaankshalu cheppu" ani aamani uttaram muginchindi.

 adhi chadivi bavurumani edchindi gayatri.

 dindulo taladuurchi vekki vekki edchindi. pakkalu egiri paddai. mukham kandagaddala ayipoyindi. aina dukkham aagaledu.

 chelli! entha kruramgaa vellipoyavu. ee prapanchamlo naa manasu lopali poralloni aanandaanni panchukune vaallu nuvvu tappa evarunnaaru naaku.

 aa roju kaanidaaniki kanneeru pettukunnaanani aligava?

 nuvvu naa praanam. nuvvu lekapothe idhi praanamleni katte! ee shubhamuhurthamlo baavagaariki deenni ela ichukomantavu?

 ani paripari vidhaala talanchi araganta sepu edchindi.

 kallu erraga mande golaallaaga ainai.

 mukham oddaarinatlu vachipoyela dukkinchindi.

 varandaalo adugula chappudu vinpinchindi.

 kallu tuduchukuni marovaipu tirigindi gayatri!

 "talantu posukovalata ammagaaru rammantunnaru" paatamlaagaa appaginchi vellipoyindi vardhanamma.

 shink loo neellu vadili mukham tuduchukundi. edchina gurtulu evee kanpinchakunda towl thoo addukuni digi vellindi.

 sumitradevi haalulo sophalo kuurchuni erpaatlu pariseelistundi.

 palavadu poolavaadu sweets vaallu varusagaa vachi vellipotunnaru. padakagadi alankarinchenduku kadupu pandina muttayiduvalu ayidaruguru maha ubalaatapadipotuu ammagaariki kaburlu cheptunnaaru.

 vaarini sumitra baga alochinchi empika chesi pilipinchindi.

 andaruu magabiddala tallule! tanaki manamadu kalagaalani aame aasha!!

 vaariki cheeralu saarelu kaaka aa rojanta tana yintilo undela erpaatu chesindi.

 mounamgaa aame mundununchi vellipoyindi gayatri.

 talantu muginchi mallee aame munduninche tirigi vachindi. bhojanam gadiloki vachindi. enno aalochanalu anubhavaalu anubhoothulatho ee moodurojulu alasatagaane gadichinaayi. bhojanam cheyagaane aadamarichi nidrapoyindi.

 nidralo kala! kalalo gayatri! katha antaa maamoole! kanneellu maamoole!

 "nidralo kuudaa emita vekkillu. neekemanna pattinda? lele? ayidunnara avtunna emita moddu niddara. buddhi ledamma ee kaalam pillalaki! avatala abbai vache vaela avtonte inka nidra deniki!" antuu avalinchutunna kantaswaram vini ulikkipadi lechi koorchundi.

 paristhiti sameekshinchukovataaniki vachindi sumitra.

 "coffy teppinchaanu! lechi mukham kadukkunira!" andi. gayatri mukham kadukkunna taruvaata vardhani chetiloni coffy kappu tane andukuni ichindi.

 gayatri coffy traagutondi. sumitra taleetti chudagaane vardhani vellipoyindi.

 "gayatri! baga melukuva vachinda?"

 "vachindandii! ammagaaruu! melukune unnaanu"

 "avunukaani udayamanagaa vachaavu. talantu posukunnavu. annam tini nidrapoyavu kaani aamani gurinchi okkamatayina adagaledem"

 "emani adagamantaru!"

 "iddaruu okkapraanamgaa undevallu. akkachellellala kakunda snehitulla undevaaru. ekkadaku vellindi ani aina adagaledu endukani! aa picchidaanimeeda kopanga unnava?

 daaniki vaagudukaayatanam alavaatundi kaani daani manasu vennapoosalaantide pichidana!!"

 "alaa ane nenuu anukunnaanu. kaani adhi chala krooramayina manishi."

 "daanimeeda anta kopam pettukokamma! ekkadundo emi chestundo picchitalli! eepoota yikkadunte galagalamani godavari pravahinchinanta sandadigaa undedi kadute. daanni anukunte kallupotayi" gayatri manasulo gaayam edho undani apohapadindi sumitra.

 aa gaayam maanaalane prayatnamlo alaa matladutondi.

 "kopam daanimeeda kaadu ammagaaruu! meemeeda" andi gayatri! aa maatalu vini talli nirghaantapadindi. anta saahasinchi tana eduta ammai alaa ennaduu matladaledu. aascharyamloonchi terukunenduku koddi samayam koddi samayam pattindi.

 "naameeda kopam endukamma! nuvvu puttaka mottamodatisaari naameeda kopam chuupuchunnaavu" andi vismayamgaa!

 "endukantaremiti? vellipotanante naakenduku cheppaledu? adhi lekunda mee alankaaraalu pandagaluu naakenduku?"

 sumitraku ee alaka chuuchi navvu vachindi.

 "oo adaa! nee kopaniki kaaranam? pichidana? vellipoyemundugaa nee daggaraku vellamannaanu. driever ni pampi kaburu chestaanani annaanu. denikee badulu cheppaledu. adhe eppudu antuu untundi. vinnavu kada!
