
  "వెళ్ళిందెవరూ?" మహతి ప్రొఫెసర్ ముఖంలోకి చూస్తూ అడిగింది. "వచ్చినవాడు కాక రాని వాడెలా వెళ్తాడు అంకుల్?" "సరిగ్గా చెప్పండి. వెళ్ళింది కిరణా లేక రవా? చెప్పండి అంకుల్!" మధ్య హాల్లో ఆగి మారాం చేస్తున్నట్టుగా అడిగింది. "ఇద్దరూ?" "ఇద్దరెవరండీ! మహతి ఒక్కతే భోజనానికి వస్తోంది?" అంది డైనింగ్ హాల్లో నుంచి హాల్లోకి వస్తూ ప్రొఫెసర్ భార్య వసుంధర. "ఆ(ఆ(! భోజనానికి వస్తోంది మహతి ఒక్కర్తే!" ప్రొఫెసర్ భార్యతో అన్నాడు. "మరి ఇద్దరంటారేం?" చిరాగ్గా అంది ఆమె. "మహతి సంగతికాదు. వాళ్ళిద్దరిసంగతి" ప్రొఫెసర్ పరాగ్గా అన్నాడు. "ఇంకా వాళ్ళిద్దరెవరండీ?" సాగదీసింది వసుంధర. "రవి--కిరణ్--వాళ్ళిద్దరిగురించి" మహతి అంకుల్ ను ఆదుకొన్నట్టుగా భావించింది. కాని వసుంధర "ఆ(" అని తెరిచిననోరు తెరిచినట్టే ఉంచేసుకుంది. మహతి నాలుకకరచుకొని "రవి కిరణ్ ఆంటీ! వెళ్ళిపోయాడు" అంది. "మరి ఇద్దరూ వెళ్ళిపోయారంటారేం ఆయన!" మూతి ఎడాపెడాతిప్పింది వసుంధర. "మీకు తెలియందేం వుంది ఆంటీ, అంకుల్ సంగతి? అంతా మతి మరుపు, పరధ్యానం!" తేలిగ్గా సమస్యలను తేల్చివేయడానికి ప్రయత్నించింది మహతి. 
 "అదిసరే మహతీ! ఇంతకూ నువు ఆ కుర్రాడ్ని చేసుకుంటున్నావా లేదా? ఊరికే మీ అంకుల్ ను చుట్టూ తిప్పుకోవడమేనా?" మహతిని నిలదీసి అడిగింది వసుంధర. "కధ అడ్డం తిరిగిందే!" అన్నట్లు అంకుల్ ను చూసింది మహతి. "ఇంతకూ ఎవర్ని చేసుకోమంటావూ?" భార్యను సూటిగా, తెలివిగా అడిగాననుకున్నాడు ప్రొఫెసర్. "మీ కేమన్నా పిచ్చా? ఏమిటామాటలు? వాళ్ళిద్దరూ ఒకటి కాదా" "ఇద్దరూ ఒకటెలా అవుతారే పిచ్చిదానా?" ప్రొఫెసర్ పరశురాం నవ్వాడు. "ఊ(హూ(కాదు! కానిఒకళ్ళు ఇద్దరౌతారు. మతిలేని మాటలూ మీరూనూ!" చిరచిరలాడుతూ అంది వసుంధర. "ఒకళ్ళిద్దరైనప్పుడు, ఇద్దరు ఒకరెందుకు కాకూడదు ఆంటీ?" మహతి వసుంధర చెయ్యిపట్టుకొని డైనింగ్ హాల్లోకి నడిపిస్తూ అంది. "ఇదిగో అమ్మాయ్! ఇంతకూ మీరిద్దరూ ఒకటవుతారాలేదా? తేల్చిచెప్పు?" "అవుతాం ఆంటీ! మీ ఆశీర్వాదం ఉంటే అదెంత పని!" అంటూ ప్రొఫెసర్ పరశురాం ముఖంలోకి చూసి కలవరపడింది మహతి. అంకుల్ మనసెక్కడో ఉంది. ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు. అసలేం జరిగిందో? తననుగురించి రవి ఏం చెప్పాడో? అసలు రవిని కిరణ్ చెప్పనిచ్చాడా? మళ్ళీ కిరణ్ వచ్చాడేమో? ఇద్దరూ ఒకటౌతారా? వీళ్ళిద్దరి మధ్యా సఖ్యతను అంకుల్ సాధించగలరా? లేక వాళ్ళు ఇలాగే ఒకర్నొకరు హింసించుకుంటూ ఉండిపోతారా? ఈ సంఘర్షణ ఇలాగే నిరంతరంగా సాగిపోతుందా? మధ్యలో తను ఇలా నలిగిపోవాల్సిందేనా? "ఏమిటమ్మాయ్ అలాగే నిలబడి పోయావ్! టేబుల్ మీద మేట్స్ వెయ్యమ్మా! నేను ప్లేట్సు పెడతాను" మహతి ని పురమాయించింది వసుంధర. మహతి వాళ్ళిద్దరూ చూడకుండా కళ్ళుతుడుచుకుంది. మరబొమ్మలా డైనింగ్ టేబుల్ పై మేట్సు పరిచి గ్లాసులు అందించింది. 
 "అంకుల్ కారాపు!" మహతి హఠాత్తుగా అరిచినట్టు అంది. కారును రోడ్డు పక్కకు తీసి ఆపి, ప్రొఫెసర్ పరశురాం మహతిని ఆశ్చర్యంగా చూశాడు. "అదుగో అక్కడ మా గేటుముందు చూశారా?" విండ్ స్క్రీన్ లో నుంచి చూస్తూ "ఆ( ఏముందక్కడ?" అన్నాడు పరశురాం. "ఫియర్! ఫియట్ కారుంది అంకుల్" తొట్రుపాటుగా అంది మహతి. "అవును! ఫియట్ కారుంది. ఉంటే?" కళ్ళజోడు తీసితుడుచుకున్నాడు పరశురాం. "ఆ కారు ఎవరిదను కొంటున్నారు? అతడిదే. నా అకోసం ఎదురుచూస్తున్నట్టున్నాడు!" "ఆ( చూస్తుంటే?' "ఏమిటి అంకుల్! మీ పరధ్యానం మీరూనూ? ఎ పరిస్థితిలో అతను మీ దగ్గర్నుంచి వెళ్ళాడో ఓసారి గుర్తుచేసుకోండి. ఇప్పుడు ఏ మూడ్ లో ఉన్నాడో ఏమో?" జంకుతూ అంది మహతి. "మరేం ఫర్వాలేదు, వెళ్ళు! వెళ్ళి అతడితో స్వేచ్చగా మాట్లాడు" "అంకుల్! నా కెందుకో భయంగా ఉంది. రవి---కిరణ్---వీరిద్దరి మధ్యా నలిగిపోతున్నాను. ఎప్పుడు ఎవరో తెలియడంలేదు. ఏ విషయంలో ఏమౌతుందో నని అహర్నిశలు భయంగా ఉంటోంది". పరశురాం కోటు జేబులోనుంచి పైప్ తీశాడు. "ఇప్పుడెందుకు అంకుల్!" పరశురాం మహాతిని చూస్తూ మెల్లిగా నవ్వాడు. పైపు వెలిగించుకొని, గుప్పుగుప్పున పొగవదులుతూ మహతి కళ్ళల్లోకి చూశాడు. ఆ చూపులు నిలకడగా లేవు. ముఖంపాలిపోయింది. ఆమె మనసులో సుడులు తిరుగుతున్న ఆవేదనను అర్ధం చేసుకొన్నాడు. మృదువుగా ఆమె భుజంతట్టి"బేబీ ఈ కధ ఇంతటితో ఆపేద్దామా?" అన్నాడు. "అంటే?" "వెరీ సింపుల్! హీరోవిలన్ ల మధ్య నుంచి హీరోయిన్ తప్పుకొంటే ఆ కధ అంతటితో ఆగిపోతుంది" "హీరోయిన్ ఏమోతుంది?" "మరొకడ్ని వెతుక్కుంటుంది" "కాదు ఏ నుయ్యో, గొయ్యో వెతుక్కుంటుంది" మహతి కళ్ళల్లో నీరు చిప్పిల్లింది. కన్నీటి పొరల మధ్యనుంచి పరశురాం ఆమెకు మసగ్గా కన్పించాడు. "కన్నీళ్ళకు సమస్యలు పరిష్కారం కావు" మహతి ఉలిక్కిపడింది. కళ్ళు తుడుచుకొని తలెత్తి చూసింది. "అవును మహతీ! పులి పాల కోసం వెళ్ళినవాడు పులిని చూసి భయపడ్తాడా?" "నేను భయపడటంలేదు. ఏమైనా సిద్దంగా ఉన్నాను". 
 "బ్రేవో! గుడ్! వెళ్ళి అతడ్ని కలువ్! ఎంత సేపట్నుంచి వెయిట్ చేస్తున్నాడో మరి! ఆలస్యం అయితే అతడు వెళ్ళిపోవచ్చు" పరశురాం మహతిని హెచ్చరించాడు. మహతి డోర్ పట్టుకొని నిల్చుని పరశురాంను "అంకుల్ మీరు రారా?" అంది. "నేను రావడం నిష్ప్రయోజనం. అతడి మనసులో ఉన్నది బయటికి రాదు. ప్రస్తుతం రవి కిరణ్ లమధ్య జరుగుతున్న ఘర్షణకు నువే కేంద్రబిందువుగా ఉన్నావ్. ఈ ఘర్షణ తీవ్రస్థాయిని చేరుకొంది. అందువల్ల నువే..." "అంకుల్!" ఆమె కంఠంలో విన్పించిన నిస్పృహ పరశురాంను కలవరపర్చింది. పైపులోని బూడిదను బయటకు విదిలించి మహతిని చూశాడు. "గో ఆన్ మహతీ!" "నేను అతని జీవితంలో నుంచి తప్పుకొంటే అతడు బాగుపడతాడా అంకుల్? ప్రజ్వరిల్లుతున్న ఆ జ్వాలలు చల్లబడతాయా? రవి కిరణ్ మళ్ళీ మామూలు మనిషి అవుతాడా?" మహతి గుండెలు వేగంగా కొట్టుకొంటున్నాయి. పరశురాం ఆమె తల నిమురుతూ "బేబీ! ఏమిటమ్మా నీ ఉద్దేశం?" అనునయంగా అడిగాడు. "అతడు మళ్ళీ మామూలు మనిషి కావాలి. ఏ మానసిక పీడ లేకుండా ఆనందంగా ఉండాలి. అదేనా ఉద్దేశ్యం. అదేనా ధ్యేయం, అతనికి కన్పించకుండా వెళ్ళిపోతాను. దూరంగా వెళ్ళిపోతాను". "నువు మనసారా ప్రేమించిన వ్యక్తికి దూరంగా వెళ్ళిపోయిమనగలవా?" "అతడి కోసం.....అతని కోసం ఏవైనా చేస్తాను అంకుల్" "చేస్తావా?" "చెప్పండి అంకుల్! ఏం చెయ్యమంటారో చెప్పండి" "అయితే వెంటనే అతడ్ని కలువు. అతడు చెప్పినట్లు చెయ్యి. నువు అతడికి దూరం అయితే పరిస్థితి మరీ విషమిస్తుంది. ఈ ద్వంద్వవ్యక్తిత్వం నీ పరిచయం వల్ల వచ్చింది కాదు. అంతకు ముందు నుంచే--ఎప్పడ్నుంచో ఉండి ఉండాలి. నువు అతడికి పరిచయం అయ్యేసరికి ఆ రెండు వ్యక్తిత్వాల మధ్య వైరుధ్యం, ఘర్షణ ప్రారంభం అయింది. ఆ ఘర్షణ పర్యవసానంగా విభిన్న మూర్తులు విచ్చిన్న మై ఒకే మూర్తి మతం సంతరించుకొనే అవకాశం ఉంది. వచ్చిన ఈ అవకాశాన్ని వదులుకొంటే మళ్ళీ ఆ ద్వంద్వమూర్తిమతాలు ఏకమయ్యే అవకాశం కలగక పోవచ్చు. ఈ స్థితిలో అతన్ని వదిలేస్తే భయంకరమైన పరిణామాలకు దారి తియ్యవచ్చు. రవి-కిరణ్ మధ్య భీకరమైన పోరాటం ప్రారంభం అయింది. అందులో ఎవరో ఒకరు ఓడిపోవాలి" ఓ క్షణం ఆగాడు. మహతి ఊపిరిబిగబట్టి వింటోం చూస్తూ మళ్ళీ ప్రారంభించాడు.

  "vellindevaruu?" mahati professor mukhamloki chustuu adigindi. "vachinavaadu kaaka raani vadela veltaadu ankul?" "sarigga cheppandi. vellindi kirana leka rawa? cheppandi ankul!" madhya hallo aagi maram chestunnattugaa adigindi. "iddaruu?" "iddarevarandi! mahati okkate bhojananiki vastondi?" andi dining hallo nunchi halloki vastuu professor bharya vasundhara. "aa(aa(! bhojananiki vastondi mahati okkarte!" professor bhaaryatho annadu. "mari iddarantarem?" chiragga andi aame. "mahati sangatikaadu. vaalliddarisangati" professor paragga annadu. "inka valliddarevarandi?" saagadeesindi vasundhara. "ravi--kiran--vaalliddarigurinchi" mahati ankul nu aadukonnattugaa bhaavinchindi. kaani vasundhara "aa(" ani terichinanoru terichinatte unchesukundi. mahati naalukakarachukoni "ravi kiran anty! vellipoyaadu" andi. "mari iddaruu vellipoyarantarem aayana!" moothi edaapedaatippindi vasundhara. "meeku teliyandem vundi anty, ankul sangati? antaa mathi marupu, paradhyaanam!" teliggaa samasyalanu telchiveyadaaniki prayatninchindi mahati. 
 "adisare mahati! intakuu nuvu aa kurradni chesukuntunnava leda? oorike mee ankul nu chuttu tippukovadamena?" mahatini niladeesi adigindi vasundhara. "kadha addam tiriginde!" annatlu ankul nu chusindi mahati. "intakuu evarni chesukomantavu?" bhaaryanu suutigaa, telivigaa adigaananukunnaadu professor. "mee kemanna picha? emitamatalu? vaalliddaruu okati kaadaa" "iddaruu okatela avtare pichidana?" professor parasuram navvaadu. "oo(hooo(kaadu! kaaniokallu iddarautaaru. matileni maataluu meeroonuu!" chirachiralaadutuu andi vasundhara. "okalliddarainappudu, iddaru okarenduku kaakuudadu anty?" mahati vasundhara cheyyipattukoni dining halloki nadipistuu andi. "idigo ammay! intakuu meeriddaruu okatavutaraleda? telchicheppu?" "avtam anty! mee aasiirvaadam unte adenta pani!" antuu professor parasuram mukhamloki chusi kalavarapadindi mahati. ankul manasekkado undi. edho aalochistunnadu. asalem jarigindo? tananugurinchi ravi yem cheppado? asalu ravini kiran cheppanichada? mallee kiran vachademo? iddaruu okatoutara? veelliddari madhya sakhyatanu ankul saadhinchagalaraa? leka vaallu ilaage okarnokaru himsinchukuntu undipotara? ee sangharshana ilaage nirantaramgaa saagipotundaa? madhyalo tanu ilaa naligipovalsindena? "emitammay alaage nilabadi poyav! table meeda mates veyyamma! nenu platesu pedataanu" mahati ni puramaayinchindi vasundhara. mahati vaalliddaruu chudakunda kallutuduchukundi. marabommala dining table pai metsu parichi glaasulu andinchindi. 
 "ankul kaaraapu!" mahati hataattugaa arichinattu andi. kaarunu roddu pakkaku teesi aapi, professor parasuram mahatini aascharyamgaa chushadu. "adugo akkada maa getumundu chusara?" wind screen loo nunchi chustuu "aa( emundakkada?" annadu parasuram. "fier! fiat kaarundi ankul" totrupaatugaa andi mahati. "avunu! fiat kaarundi. unte?" kallajodu teesituduchukunnaadu parasuram. "aa kaaru evaridanu kontunnaru? atadide. naa akosam eduruchustunnattuna!" "aa( chustunte?' "emiti ankul! mee paradhyaanam meeroonuu? e paristhitilo atanu mee daggarnunchi vellado osaari gurtuchesukondi. ippudu e mood loo unnado emo?" jankutuu andi mahati. "marem farvaledu, vellu! velli atadito swechhagaa matladu" "ankul! naa kenduko bhayamgaa undi. ravi---kiran---veeriddari madhya naligipotunnanu. eppudu evaro teliyadamledu. e vishayamlo emoutundo nani aharnisalu bhayamgaa untondi". parasuram kotu jebulonunchi pipe teesaadu. "ippudenduku ankul!" parasuram mahatini chustuu melliga navvaadu. paipu veliginchukoni, guppuguppuna pogavadulutuu mahati kallalloki chushadu. aa chuupulu nilakadagaa levu. mukhampalipoyindi. aame manasulo sudulu tirugutunna aavedananu ardham chesukonnadu. mruduvugaa aame bhujantatti"baby ee kadha intatitoe apeddama?" annadu. "ante?" "very simpul! herovilan la madhya nunchi heroin tappukonte aa kadha antatitho aagipotundi" "heroin emotundi?" "marokadni vetukkuntundi" "kaadu e nuyyo, goyyo vetukkuntundi" mahati kallallo neeru chippillindi. kanneeti porala madhyanunchi parasuram aameku masagga kanpinchaadu. "kanneellaku samasyalu parishkaaram kaavu" mahati ulikkipadindi. kallu tuduchukoni taletti chusindi. "avunu mahati! puli paala kosam vellinavaadu pulini chusi bhayapadtada?" "nenu bhayapadatamledu. emaina siddamgaa unnaanu". 
 "brevo! gud! velli atadni kaluv! entha sepatnunchi veyit chestunnado mari! aalasyam ayithe atadu vellipovacchu" parasuram mahatini heccharinchaadu. mahati dor pattukoni nilchuni parasuraamnu "ankul meeru rara?" andi. "nenu ravadam nishprayojanam. atadi manasulo unnadi bayatiki raadu. prastutam ravi kiran lamadhya jarugutunna gharshanaku nuve kendrabinduvugaa unnav. ee gharshana teevrasthaayini cherukondi. anduvalla nuve..." "ankul!" aame kanthamlo vinpinchina nispruha parasuraamnu kalavaraparchindi. paipulooni boodidanu bayataku vidilinchi mahatini chushadu. "goo aan mahati!" "nenu athani jeevitamlo nunchi tappukonte atadu bagupadatada ankul? prajvarillutunna aa jwaalalu challabadataya? ravi kiran mallee maamuulu manishi avtada?" mahati gundelu vegamgaa kottukontunnaayi. parasuram aame tala nimurutuu "baby! emitamma nee uddesam?" anunayamgaa adigaadu. "atadu mallee maamuulu manishi kavali. e maanasika peeda lekunda aanandamgaa undaali. adena uddesyam. adena dhyeyam, ataniki kanpinchakunda vellipotaanu. dooramgaa vellipotaanu". "nuvu manasara preminchina vyaktiki dooramgaa vellipoyimanagalavaa?" "atadi kosam.....athani kosam evaina chestaanu ankul" "chestava?" "cheppandi ankul! yem cheyyamantaro cheppandi" "ayithe ventane atadni kaluvu. atadu cheppinatlu cheyyi. nuvu atadiki dooram ayithe paristhiti mari vishamistundi. ee dwandvavyaktitvam nee parichayam valla vachindi kaadu. antaku mundu nunche--eppadnuncho undi undaali. nuvu atadiki parichayam ayyesariki aa rendu vyaktitvaala madhya vairudhyam, gharshana praarambham ayindi. aa gharshana paryavasaanamgaa vibhinna moorthulu vichinna mai oke muurti matham santarinchukone avakaasam undi. vachina ee avakaasaanni vadulukonte mallee aa dwandvamoorthimataalu ekamayye avakaasam kalagaka povachu. ee sthitilo atanni vadileste bhayankaramaina parinaamaalaku daari tiyyavachhu. ravi-kiran madhya bheekaramaina poratam praarambham ayindi. andulo evaro okaru odipovali" oo kshanam aagaadu. mahati oopiribigabatti vintom chustuu mallee praarambhinchaadu.