
 కోటయ్య ఓ క్షణం ఆమె ముఖంలోకి చూశాడు. ఆమె తడబడుతున్నట్టు గమనించాడు ఆమె ప్రవర్తన చిత్రంగా తోచింది ఆమె కొంతవరకు మానసికంగా పెరుగుతుందని అర్థం చేసుకున్నాడు. 
 "ముఖం కడుక్కోమ్మా!" అన్నాడు కోటయ్య.
 చంద్రీ, కోటయ్య చద్ధి అన్నంతిని పొలం వెళ్ళేంత వరకూ అక్కడ నుంచి కదల్లేదు. కోటయ్య పొలం వెళ్ళిపోయాడు.
 "చంద్రీ, ఒసే చంద్రీ!" భద్రయ్యగారి భార్యకేక పెట్టింది. భద్రయ్యగారి భార్య చంద్రిని నమ్మలేక మరో పనిమనిషిని కూడా పెట్టుకుంది. ఆరోజు పనిమనిషి రాలేదు.
 "ఏంటమ్మగోరూ?" అంటూ బయటికి వచ్చింది చంద్రి.
 "నాలుగు అంట్లున్నాయ్ తోమివెళ్ళు."
 "అట్టాగే!" చంద్రి ఉత్సాహంగా బయటికి వచ్చింది.
 వెంకట్రావ్ పెట్టె తీసుకుని వరండాలో నిల్చుని వున్నాడు.
 "రెండు రోజులు వుండిపోకూడదూ? అంత తొందరేం?" అన్నది భద్రయ్య భార్య.
 "చాలా రోజులైందిగా వచ్చి. అర్జెంటు పనివుంది అత్తయ్యా" అన్నాడు.
 "రామం! వెళ్ళి బస్సెక్కించిరా!" అన్నది తల్లి.
 "అబ్బే ఎందుకూ? రామం ఇప్పుడేగా నిద్రలేచాడు. నేనే వెళ్తాలే వస్తారా రామం?" అన్నాడు.
 రామం తల ఊపాడు.
 వెంకట్రావ్ మెట్లు దిగుతుంటే చంద్రి ఎదురైంది.
 "అదీ అలా గుండాలి. మంచి శకునం! కన్నెపిల్ల ఎదురైంది" పకపకా నవ్వాడు వెంకట్రావ్! 
 రామం ముఖం చిట్లించుకున్నాడు.
 చంద్రి వెంకట్రావు ముఖంలోకి చూస్తూ పళ్ళన్నీ కన్పించేలా నవ్వింది.
 "ఆహా! ఎంత అందమైన నవ్వు!"
 "పదవే చంద్రీ! ఏమిటా నిల్చోవడం?" భద్రయ్య భార్య విసురుకుంది.
 చంద్రి ముఖం చిన్నబుచ్చుకొని లోపలకు నడుస్తుంటే, "ఇవ్వాళే! జ్ఞాపకం వుందా!" చిన్న రహస్యం చెబుతున్నట్టు అని ముందుకు కదిలాడు వెంకట్రావ్.
 చంద్రి నిలబడి వెళుతున్న వెంకట్రావును ఒకసారి చూసి వేళ్ళు మడుస్తూ, మూస్తూ మూడో వేలు ముడవకుండా ఓ క్షణం చూసి ముసిముసిగా నవ్వుకుంది.
 "నిన్ను పొయ్యలో వెయ్య! పదవే!" కసురుకుంది భద్రయ్య భార్య.
 "పోమ్మా! నేను చెయ్యను. ఊరికే తిడితే!" గిర్రున వెనక్కు తిరిగింది చంద్రి.
 "ఒసేవ్ చంద్రీ! మామ్మగా, రా! నీకు డబ్బులిస్తారా! పువ్వులు కొనుక్కుందువు గాని. పువ్వులంటే నీకు ఇష్టంగా" అన్నది భద్రయ్య భార్య. 
 చంద్రి కళ్ళు మెరిపిస్తూ "నిజంగా?" అన్నది.
 "నిజంగా ఇస్తారా!" అన్నది భద్రయ్య భార్య.
 చంద్రి లోపలకు వెళ్ళింది.
 రామం వెంకట్రావ్ వెళ్ళిన వైపే చూస్తూ ఆలోచనలోకి జారిపోయాడు.
               24
 చంద్రికి గాలిలోకి ఎగిరిపోతున్నట్లుంది. చిన్నపిల్లలా గంతులు వేస్తూ వుంది.
 గొడ్ల చావిట్లో దూడల్తో ఆడుతుంది. తన మనసులో మాట ఎవరికయినా చెప్పాలని వుంది. అశాంతిగా వుంది. పుల్లావు కోడెదూడ దగ్గిరకు వెళ్ళింది. ఆ దూడ అంటే చంద్రికి ప్రాణం. దాని ముట్టెనుగుండెలకు ఆనించుకొని, మూపురం నిమురుతూ గంటలకొద్దీ కూర్చోగలదు.
 కోడెదూడను "చందూ" అని పిలుస్తుంది చంద్రి.
 ఒరేయ్ చందూ విన్నావా? బావ వచ్చేస్తున్నాడురా! నా బావ వస్తున్నాడు. నువ్వు చూస్తావా! ఊఁ హూ! ఇవ్వాళ కాదు. ఇవ్వాళ రహస్యంగా వచ్చి వెళ్ళిపోతాడు. మళ్ళీ ఎల్లుండివచ్చి నన్ను తీసుకెళతాడుగా. అప్పుడు చూపిస్తానేం? దానితల గుండెలకు ఆనించుకొని చెవులో చెబుతున్నట్టు చెప్పింది చంద్రి. 
 కోడె తల కదిలించింది.
 "ఏమిట్రా చందూ? బావ ఎప్పుడొస్తాడంటున్నావా! రాత్రికి వస్తాడు. బాగా చీకటి పడ్డాక. అందరూ నిద్రపోయిన తర్వాత.... ఇక్కడికే వస్తాడు. నువ్వు చూడొచ్చు. నిద్రపోకేం" అంటూ చంద్రి ఏదో లోకంలో పలవరిస్తున్నట్టు మాట్లాడుకుపోతూ వుంది.
 రామం ఎదురుగా నిల్చుని వుండటం చూడలేదు చంద్రి.
 కోడెదూడ తల విదిలించింది. చంద్రి ఈ లోకంలోకి వచ్చింది.
 ఎదురుగా రామాన్ని చూసి గాబరాగా లేచి నిల్చుంది.
 రామం చంద్రి ముఖంలోకి చూశాడు. జాలిగా చూశాడు.
 "ఎందుకు చంద్రీ ఇక్కడ కూర్చున్నావ్? దూడతో ఏమిటి మాట్లాడుతున్నావు?"
 "ఆఁ ఆఁ ఏంలేదు" అంటూ చంద్రి లోపలకు పరుగు తీసింది.
 చంద్రికి రోజు గడవడంలేదు. ఏమీ తోచక రామయ్యగారి ఇంటికి వెళ్ళింది. ఉన్నవాటిలో మంచి బట్టలు వేసుకుంది. తల్లో చామంతి పూలు పెట్టుకుంది. చంద్రి వెళ్ళేసరికి అనసూయ, కమలా వామన గంటలు ఆడుతున్నారు. చంద్రి వెళ్ళి వాళ్ళ దగ్గిర కూర్చుంది.

 kotayya oo kshanam aame mukhamloki chushadu. aame tadabadutunnattu gamaninchaadu aame pravartana chitramgaa thochindi aame kontavaraku maanasikamgaa perugutundani artham chesukunnadu. 
 "mukham kadukkomma!" annadu kotayya.
 chandri, kotayya chaddhi annantini polam vellenta varakuu akkada nunchi kadalledu. kotayya polam vellipoyaadu.
 "chandri, ose chandri!" bhadrayyagaari bharyakeka pettindi. bhadrayyagaari bharya chandrini nammaleka maro panimanishini kuudaa pettukundi. aaroju panimanishi raledu.
 "entammagoru?" antuu bayatiki vachindi chandri.
 "naalugu antlunnay tomivellu."
 "attage!" chandri utsaahamgaa bayatiki vachindi.
 venkatrao pette teesukuni varandaalo nilchuni vunnadu.
 "rendu rojulu vundipokudaduu? anta tondarem?" annadi bhadrayya bharya.
 "chala rojulaindigaa vachi. arjentu panivundi attayya" annadu.
 "ramam! velli bassekkinchira!" annadi talli.
 "abbe endukuu? ramam ippudegaa nidralechaadu. nene veltaale vastara ramam?" annadu.
 ramam tala oopaadu.
 venkatrao metlu digutunte chandri eduraindi.
 "adhee alaa gundaali. manchi sakunam! kannepilla eduraindi" pakapaka navvaadu venkatrao! 
 ramam mukham chitlinchukunnadu.
 chandri venkatrao mukhamloki chustuu pallannee kanpinchela navvindi.
 "aahaa! entha andamaina navvu!"
 "padave chandri! emita nilchovadam?" bhadrayya bharya visurukundi.
 chandri mukham chinnabuchukoni lopalaku nadustunte, "ivvale! ghnaapakam vunda!" chinna rahasyam chebutunnattu ani munduku kadilaadu venkatrao.
 chandri nilabadi velutunna venkatraavunu okasari chusi vaellu madustuu, muustuu moodo velu mudavakunda oo kshanam chusi musimusigaa navvukundi.
 "ninnu poyyalo veyya! padave!" kasurukundi bhadrayya bharya.
 "pomma! nenu cheyyanu. oorike tidite!" girruna venakku tirigindi chandri.
 "osev chandri! mammaga, raa! neeku dabbulistara! puvvulu konukkunduvu gaani. puvvulante neeku ishtamgaa" annadi bhadrayya bharya. 
 chandri kallu meripistuu "nijamgaa?" annadi.
 "nijamgaa istara!" annadi bhadrayya bharya.
 chandri lopalaku vellindi.
 ramam venkatrao vellina vaipe chustuu aalochanaloki jaripoyadu.
               24
 chandriki gaaliloki egiripotunnatlundi. chinnapillala gantulu vestu vundi.
 godla chaavitlo doodaltho aadutundi. tana manasulo maata evarikayina cheppaalani vundi. asaantigaa vundi. pullavu kodeduda daggiraku vellindi. aa dhooda ante chandriki praanam. daani muttenugundelaku aaninchukoni, moopuram nimurutuu gantalakoddii koorchogaladu.
 kodedudanu "chanduu" ani pilustundi chandri.
 orey chanduu vinnava? baava vachestunnadura! naa baava vastunnadu. nuvvu chustava! oea hooo! ivvaala kaadu. ivvaala rahasyamgaa vachi vellipotaadu. mallee ellundivacchi nannu teesukelataadugaa. appudu chupistanem? daanitala gundelaku aaninchukoni chevulo chebutunnattu cheppindi chandri. 
 kode tala kadilinchindi.
 "emitra chanduu? baava eppudostadantunna! raatriki vastaadu. baga cheekati paddaka. andaruu nidrapoyina tarvaata.... ikkadike vastaadu. nuvvu chudochu. nidrapokem" antuu chandri edho lokamlo palavaristunnattu matladukupothu vundi.
 ramam edurugaa nilchuni vundatam chudaledu chandri.
 kodeduda tala vidilinchindi. chandri ee lokamloki vachindi.
 edurugaa ramanni chusi gabaraga lechi nilchundi.
 ramam chandri mukhamloki chushadu. jaaligaa chushadu.
 "enduku chandri ikkada kurchunnav? dhoodatho emiti matladutunnavu?"
 "aa aa emledu" antuu chandri lopalaku parugu teesindi.
 chandriki roju gadavadamledu. emi thochaka ramayyagari intiki vellindi. unnavaatilo manchi battalu vesukundi. tallo chaamanti poolu pettukundi. chandri vellesariki anasuya, kamala vaamana gantalu aadutunnaaru. chandri velli vaalla daggira koorchundi.