
 3. అధ్యాయం :- అధ్యాయం కొన్ని అనువాకములు గలదు. అధ్యాయాలుకాగానే అష్టకంతో ముగుస్తుంది.

 4. అనువాకం :- అనువాకం కొన్ని సూక్తాల మాలిక. అనువాకం అధ్యాయంతో ముగియాల్సిన అవసరంలేదు. అధ్యాయం తరువాత కూడా కొనసాగుతుంది. అధ్యాయానికీ, మండలానికి ముడిలేనట్లే అనువాకానికి అష్టకానికీ ముడిలేదు.

 అనువాకం మండలంతో మొదలవుతుంది. అనువాక సంఖ్య మండలంతో ముగుస్తుంది. ప్రతి మండలం ఒకటవ అనువాకంతో మొదలవుతుంది. 

 5. సూక్తం :- సూక్తం కొన్ని మంత్రాల మాలిక. ఇందులో ఇన్ని మంత్రాలు ఉండాలనే నియమంలేదు. కొద్ది మంత్రాలవీ ఎక్కువ మంత్రాలవీ ఉంటాయి. ఇది అనువాకంవలె మండలంతో మొదలై మండలంతో ముగుస్తుంది.

 మంత్రంతో ప్రారంభిస్తే 1. కొన్ని మంత్రాల సూక్తం 2. కొన్ని సూక్తాలు అనువాకం 3. కొన్ని అనువాకాలు అధ్యాయం 4. కొన్ని అధ్యాయాలు మండలం 5. ఎనిమిది అధ్యాయాలది అష్టకం అవుతుంది.

 ప్రతి సూక్తానికి 1. ఋషి 2. దేవత 3. ఛందస్సు 4. వినియోగం ఉంటాయి. వాటిని గురించి తెలుసుకుందాం. 

 6. మంత్రం దీన్నే 'బుక్' అంటారు. ఇదే వేదానికి మూలం. మంత్ర సంఖ్య సూక్తంతో మొదలవుతుంది. సూక్తంతో ముగుస్తుంది. దీనికి సంఖ్యానియమం లేదు.

 ఇవికాక వర్గం అనే మరొక విభజన ఉంది. వర్గంలో నాలుగైదు ఒక్కొక్కసారి అంతకుమించి మంత్రాలు లేక ఋక్కులు ఉంటాయి. నేను వర్గం పాటించలేదు. చూపలేదు.

    ఋషి

 సూక్తం ఋషి - దేవత -ఛందస్సు వినియోగం సూచిస్తుందని చెప్పాం. ఆ క్రమంలో ఋషిని గురించి తెలిసికొందాం. 

 ఋషిని సాయణుడు అతీంద్రియదర్శి అన్నాడు. మనకున్న చక్షురాదా ఇంద్రియాలకు అతీతంగా ఇతరులు చూడని దానిని దర్శించువాడని అర్థం.

 'నావృష్టిః కురుతే కావ్యం' అన్నదాన్ని ఆవిధంగా అర్థం చేసుకుంటే కవిలేక రచయిత దృగ్గోచరం కాని విషయాలను దర్శించువాడు కావాలని అర్థం.

 వేదం అపౌరుషేయం. అంటే మానవ ప్రోక్తం కాదు. ఋషులు వేదద్రష్టలు. స్మర్తలు. వారు అపౌరుషేయమైన వేదాన్ని దర్శించి మనకు అందించారు.

 వృష్టే శర్ధాయ సుమభాయ వేధసే నోధః సువృక్తిం ప్రభరామదుర్భ్యః"

 అని 1. మండలం 64 సూక్తపు తొలి మంత్రంలో 'నోధస్సు' అనే ఋషిని మరుత్తులను స్తుతించే మంత్రం వ్రాయమని కోరడం కనిపిస్తుంది.

 "యశోనపక్వం మధుగోషన్తరా భూతాంశో అశ్వినోః కామమప్రాః"

 అని భూతాంశుడను నేను ఈ స్తోత్రము రచించి అశ్వినుల మనోరథము పూరించానని 10వ మండలం 9వ అధ్యాయం 107వ సూక్తపు 11వ ఋక్కున చెప్పబడింది.

 ఇంకా చాలచోట్ల ఋషులు తామే సూక్తాలు రచించినట్లు చెప్పారు. కొన్నిచోట్ల సంపన్నులను నుతించి ధనం పొందినట్లు కూడా ఉంది.

 అంతమాత్రాన వేదం మానవప్రోక్తం అందామా ! కాదు అలా అనడానికి వీల్లేదు.

 ఈ సమస్త చరాచర సృష్టి ఈశ్వరీయం. ఇది సాంతం భగవంతుడు సృష్టించింది. ప్రకృతి సూత్రములు పరాత్పరుడు చేసినవి. మానవుడు పుట్టిననాటినుంచి నేటి వరకు ఇకముందు కూడా ప్రకృతి శాస్త్రాన్ని మార్చజాలడు. మనం ఈనాడు చూస్తున్న మహా మహా ఆవిష్కరణలన్నీ భగవంతుని శాసనానికి అనుగుణంగానే జరిగాయి జరుగుతాయి. ఈ మహామహా ఆవిష్కర్తల్లో ఎవరూ సృష్టించింది ఏమీలేదు. వారు ద్రష్టలు మాత్రమే. వారు దర్శించి మనకు అందించారు.

 అలాగే ఋషులు సహితం కర్తలుకారు. తాము ద్రష్టలం అని చెప్పుకున్నారు.

 ఎంతటి మహా సైంటిస్టైనా ఉన్నదానిని కనుగొనవలసిందే గడ్డిపరకను సృష్టించలేడు! కావున అందరూ ద్రష్టలే!! స్రష్టలు కాలేరు!!!

 ఒక్క పరాత్పరుడే సృష్టికర్త. అందువలన శ్రూయతే దృశ్యతేపివా వినిపించేది, కనిపించేదీ సకలం అపౌరుషీయమే! వేద ద్రష్టలను ఋషుల పేర్లు పురాణ ఋషుల పేర్లు కనిపించినా వీరు వారూ ఒకటికారు. నామ సారూప్యమే. వేదాలూ పురాణాలమధ్య కాలవ్యత్యాసం చాలా ఉంది. అందువలన పేరు ఒకటైనంత మాత్రాన ఋషి ఒకడే అనుకోవడానికి వీల్లేదు.

 వేద విశ్వామిత్రునికీ - రామాయణ విశ్వామిత్రునికీ - పురాణ విశ్వామిత్రునికీ పేరులో తప్ప సామ్యం కనిపించదు.

 ఋగ్వేదంలోని ఋషులకు కోప, తాప, శాపాలు కనిపించవు. పురాణ ఋషులకు ఈ మూడూ ఉంటాయి. అసలు కోపమే ప్రధానంగా గల పురాణ ఋషులున్నారు.

 వేద, పురాణ ఋషులకు నామసామ్యం తప్ప మరేదీలేదు. వేద ఋషులను పురాణ ఋషులని భ్రమించరాదు. 

   దేవత 

 యాస్కుడు మున్నగు వేదవేత్తలు ప్రతి మంత్రానికి సూక్తానికి దేవత ఉండాలన్నారు. కాత్యాయనుని బుక్స్ ర్వానుక్రమణిని అనుసరించి సాయణాచార్యులు దేవతలను ఏర్పరచినాడు.

 1. దివావైనో భూదితి తద్ దేవానాం దేవత్వం 2. యథావైమనుష్యా ఏవందేవా అగ్ర ఆసన్ 3. ప్రాచీన ప్రజననావై దేవాః ప్రాచీన ప్రజననా మనుష్యాః 4. ప్రాణా దేవాః 5. చక్షు దేవాః 6. మనోదేవః 7. వాగేవ దేవః 8. పరోక్షంవై దేవాః 9. జాగ్రతి దేవాః 10. నవై దేవాః స్వపన్తి 11. సత్యసంహితావై దేవాః 12. సత్యమేవ దేవాః అనృతం మనుష్యాః 13. దయోవై సర్వేషాం దేవానా మాయతనం 14. పృథీవీవై సర్వేషాం దేవామాయతనం 15. దేవగృహావై నక్షత్రాణి 16. నదోవై దేవానాం గ్రామః

 దేవతలను వివిధ రీతులుగా చెప్పడం జరిగింది. అయితే ముఖ్యంగా "దేవా మహిమానః" దేవతలు మహిమలు గలవారు. "అమృతా దేవాః" దేవతలు అమృతులు అని చెప్పుకోవచ్చు.

 "త్రయవై దేవాః వసదో రుద్రా ఆదిత్యాః" దేవతలు మూడు విధములు. 1. వసువులు 2. రుద్రులు 3. ఆదిత్యులు. ఈ లెక్కలను అష్టౌవసవః + ఏకాదశరుద్రా + ద్వాదశాదిత్యాః 8+11+12=31 అవుతుంది.

 దేవతావావ త్రియంస్త్రిణోశోష్టౌవసవః + ఏకాదశరుద్రాః + ద్వాదశాదిత్యాః + ఇమే ఏవద్యావా + పృథివీ ఈ విధంగా దేవతలు ముప్పది ముగ్గురు. 8 మంది వసువులు + 11 మంది రుద్రులు + 12 మంది ఆదిత్యులు + 1ద్యావా + 1పృథ్వి = 
 మరొక పద్ధతిన దేవతావ త్రయస్త్రింశోప్టౌ వసవ + ఏకాదశ రుద్రా + ద్వాదశాదిత్యాః + ప్రజాపతిశ్చ + వషట్కారః" దేవతలు ముప్పది ముగ్గురు. 8 మంది వసువులు + 11 మంది రుద్రులు + 12 మంది ఆదిత్యులు + 1 ప్రజాపతి + 1 వషట్కారము = 33. "ప్రాణోవై వషట్కారః" అని శతపథము.

 దేవతల సంఖ్యను ముప్పది మూడుగా నిశ్చయించారు. వారిలో 

 11 మంది భూమి మీది వారు. వీరు అగ్ని మున్నగువారు.

 11 మంది అంతరిక్ష వాసులు. వాయువు ఇంద్రాదులు 

 11 మంది ద్యులోకవాసులు సూర్యచంద్రాదులు.

 అయితే దేవతలు ఈ సంఖ్యవద్ద ఆగినట్లు కనిపించదు. రోలు, మండుకము, సోమము, ఋభువులు, రాజులు పెక్కురు దేవతలున్నారు. మొత్తం మీద ఈ సంఖ్య 40 దాటవచ్చు. 

 "యస్యవాక్యం స ఋషిః య.ఆతేనోచ్యతేసః దేవతా" అన్నాడు కాత్యాయనుడు. ఋక్సర్వాసుక్రమణిలో, చెప్పినవాడు ఋషి, చెప్పబడినవాడు దేవత అని దేవతల సంఖ్యను పరిమితము లేనట్లున్నది.

   దేవతలు ఎవరు?

 మానవులకు, మానవ సమాజానికి హితవు చేకూర్చిన వారు దేవతలు అనవచ్చు. ప్రకృతి శక్తులయిన సూర్య, చంద్ర, అగ్ని, వాయువులు మున్నగువానివలననే మానవుడు జీవిస్తున్నాడు. కావున పృథివి, నీరు, తేజస్సు, వాయువు, ఆకాశము. స్థూలముగా దేవతలు. అవికాక వృక్ష లతా గుల్మాదులు, పర్వతాదులు దేవతలే.

 ఇంద్రుడు. అశ్వినులు, ఋభువులు తమకర్మల వలన దేవతలయినారు. వారికి సూర్యచంద్రాదులవలె స్వయంశక్తిలేదు. వారు స్వశక్తితో పనులు సాధించి దేవతలయినారు.

 ఇంద్రుడు వృత్రుని వధించడం జలమును ప్రవహింపచేయడం ఇలాంటి వాటివలన మానవ సమాజానికి మహోపకారం చేశాడు. ఇంద్రుడు సాధించిన విజయ పరంపరను గురించి ఋగ్వేదంలో అనేకచోట్ల చెప్పడం జరిగింది. అలాగే ఇతర దేవతలను గురించి కూడా చెప్పబడింది.

 భారతదేశం కర్మభూమి, 'కర్మ' అనే పదాన్ని 'ఖర్మ'గా వికృతం చేశారు. ఈ పదానికి "అదృష్టం" అనో "పూర్వజన్మ ఫలితం' అనో అనర్థం కల్పించారు.

 మేలిమి బంగారంకన్న నకిలీ బంగారం ఎక్కువ మెరుస్తుంది! కంచు మ్రోగినట్లు కనకంబు మ్రోగునా! అన్నాడు వేమన.

 'కర్మ' అసలు అర్థం కన్న అనర్థపు అర్థానికే ప్రాచుర్యం ఏర్పడింది. అసలు అర్థం చెపితే తప్పుగా భావించే రోజులు వచ్చాయి.

 వాల్మీకి తన రామాయణంలో అహల్యను రాతిగా చూడలేదు. లక్ష్మణరేఖలు, రావణుడు సీతను భూమి సహితంగా పెకిలించుకుపోవడం చెప్పలేదు. అయితే వాల్మీకి చెప్పనివాటికే అధిక ప్రాచుర్యం వచ్చింది.

 కర్మ, పదం కూడా అలాంటిదే. కర్మ అంటే పని. కార్మికుడు, అంటే పని చేసేవాడు. కర్మ వలన దేనినైనా సాధించవచ్చునన్న దేశం కాబట్టి మనది కర్మభూమి అయింది.

 కాని కర్మ, అంతా అదృష్టం మీద ఆధారపడిందని చెప్పే పలాయనవాదం కాని సోమరివాదం కాదు మనది. మనది కర్మవాదం అయ్యుంటే మనకు వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, బౌద్ధజైనాదులు, రామాయణ, భారత భాగవతాలు, పురాణాలు, కావ్యాలు ప్రపంచాన్ని ఆకర్షించిన అర్థ, పరమార్థ సంపదలు అజంతా ఎల్లోరావంటి శిల్ప సంపదలు. బేలూరు, కంచి, మధుర, రామేశ్వరం వంటి నిరుపమాన దేవాలయాలు, నృతాది కళలు కలిగేవీకావు.

 వేయ్యేండ్లు పైబడిన పరాయి పాలనలో, పాలకులో, పాలకుల భజనపరులగు స్వప్రయోజనపరులో జనానికి ఖర్మ, అనే మత్తుమందు ఎక్కించి నిర్వీర్యులను చేశారు. ఈ మత్తునుంచి మనం ఇంకా బయట పడలేకున్నాం. ఇప్పుడు మరిన్ని మత్తుల్లో కూరుకుపోతున్నాం. పరాయి మెరుగులను చూచి మురుస్తున్నాం. మనకున్న సూర్యప్రకాశాన్ని గమనించలేకున్నాం. 

 కర్మను గురించి ఇంత వివరించింది ఎందుకంటే ఇంద్రాదులు తమ స్వయంకృషితో దేవతలయినారు! ఋభువులు తమవైపు పుణ్యంతో దేవతలయినారు.

 కర్మ అంటే పని, కృషి నైపుణ్యం వలన మానవుడు దేవత కాగలడని నిరూపించింది మన విధానం. 'అహం బ్రహ్మాస్మి' అనిపించింది మన తాత్వికచింతన.

 ప్రకృతి శక్తులు, తమ స్వయంకృషితో దేవతలైనవారు కాక మానవ సమాజ వికాసానికి తోడ్పడిన పనిముట్లు దైవతలైనారు. ఒకచోట మండుకాన్ని దేవతనుచేసి స్తుతించడం జరిగింది. అపహాస్యం చేయడం మన జీవిత విధానం అయింది. కాని కప్పలు అరుస్తే వాన వస్తుందని సూచన! బొద్దింకల వింత ప్రవర్తన భూకంపం రావడాన్ని సూచిస్తుందని చైనాలో కనుగొన్నారు. 

 ఈవేళ సైన్సు ఒక మూఢనమ్మకం అయింది. పెరుగన్నం మంచిదనడానికీ, తల్లిపాలు పనికివస్తాయి అనడానికీ, వేప, తులసి మహిమలు తెలుసుకోవడానికి పరిశోధనలు చేయడం సైన్సువంతు అయింది.

 ఈనాటి సైన్సు పారిశ్రామిక సంపన్నుల చేతి కీలుబొమ్మ అయింది. వారు సైన్సును తమ బొక్కసాలు నింపుకోవడానికి వాడుకుంటున్నారు. ఇది ఖర్మను మించిన నల్లమందు. ఇది మానవాళిని అంతం చేయకమానదు. 

 ఒక మండలం సాంతం సోమమును కీర్తించడానికి అంకితం అయింది. వాస్తవంగా సోమానికి అంత శక్తి ఉండిందేమో! అదే ఇంద్రాదులకు శక్తి కలిగించి ఉండవచ్చు. అంత శక్తివంత సోమము తరువాత కాలంలో అంతరించి ఉండవచ్చు.

 అవతరించుట - అంతరించుట ప్రకృతి ధర్మం.

 అవతరించటం - అంతరించటం దేవతలకూ వర్తిస్తుంది. ఋగ్వేద దేవతలకు ఈనాడు ఆరాధనలేదు. దేవతలు కూడా కొత్తవాళ్లు అవతరిస్తారు. రామకృష్ణాద్యవతారాలు వారికి ఆలయాల్లో ఆరాధనలు మనకు తెలిసిన విషయం. బుద్ధుడు, జైన తీర్థం కరులకూ ఆలయాలూ ఆరాధనా ఉన్నాయి. ఆదిశక్తి పరాశక్తికి జానపద దేవతలు, ముత్యాలమ్మ, మదిడమ్మ, పోశమ్మ మున్నగువారికీ ఆరాధనలున్నాయి.

 ఈ మధ్య కూడ కొత్త దేవతలు అవతరించారు. సాయి- సత్యసాయి- సంతోషిమాత- రాఘవేంద్రస్వామి వంటివారు.

 ఋగ్వేదంలో దేవతలు ఎక్కువగా నిరాకారులుగానే పూజించబడ్డారు. ఆరాధన ఎక్కువగా యజ్ఞముల ద్వారానే జరిగింది. ప్రతి దేవతను కామ్యంగానే ఆరాధించడం జరిగింది.

 ఆరాధనలన్నీ కోర్కెలు తీర్చుకోవడానికే! ఇవన్నీ కామ్యకర్మిలే!

 కామ్యకర్మలు సాధారణంగా యజమానులు స్వయంగా చేయరు. పురోహితులచే చేయిస్తారు.

 కామ్యకర్మలు సాధారణంగా కాయికములు అవుతాయి. మనసుతో అంతగా పని ఉండదు.

 ఈ విధానమే నేటికీ అన్ని మతాల ఆరాధనలో అగుపిస్తుంది.

 హెచ్చు, తగ్గుగా ప్రపంచమంతటా సాకార, నిరాకార ఆరాధన వేదంలో వలెనే జరిగింది. క్రైస్తవం వచ్చిం తరువాత, క్రైస్తవం అవలంబించిన ప్రాంతాల్లో ఆరాధనలో మార్పు వచ్చింది. ఇస్లాం సాకార ఆరాధనను నిషేధించింది.

 అంటే కలకాలం ప్రపంచమంతటా భారతీయ దేవతల ఆరాధనా విధానమే వేరు పేర్లతో కొనసాగింది. సాగుతున్నది. భగవంతుడు వేరు.

 ఈ దేవతలు వేరువేరు గాని అందరు కలిసిగాని పరాత్పరుడు ఈశ్వరుడు సర్వేశ్వరుడు పరమేశ్వరులుకారు.

 పరమాత్మ సత్యస్వరూపుడు. సత్యస్వరూపుడగు పరమేశ్వరుని కొఱకు మానవజాతి సాంతము దేశకాల వ్యత్యాసము లేక అన్వేషిస్తున్నది. సృష్టికర్త అగు ఆ పరమేశ్వరుడు అగమ్యగోచరుడు. అనిర్వచనీయుడు, అందడు. అందని వానికి మానవుడు అనేక రూపములు కల్పించుకున్నాడు.

 పరమాత్మ సాకారమా? నిరాకారమా? దీనిని గురించి చర్చలు, సిద్ధాంతాలు, తాత్విక చింతనలు జరుగుతున్నాయి. కాని నిర్ణయం జరగలేదు.

 అతడు అందినకదా - కనిపించినకదా - దర్శనమిచ్చినకదా అతనిని గురించి తెలియునది. ఆ పరాశక్తి గుణగణములు మానవునకు ఎట్లు తెలియును? అతడు మనిషికి అందని మహోన్నతుడు.

 మానవుని జ్ఞానము పరాత్పరుని ఎరుగుటకు అత్యంత అపర్యాప్తము.

 ఆ శక్తియే - ఆ పరాత్పరుడే ఈ సమస్తమును సృష్టించినాడు. ఆధారములేకనే భూమిని, సూర్యచంద్రాదులను నిలిపి ఉంచినాడు.

 భూమి, సూర్య, చంద్ర గ్రహ, నక్షత్రాదులకు ఆధారము పరమేశ్వరుడు.

 ఆ పరమేశ్వరుడే ఈ సమస్త చరాచర ప్రపంచంలో కంటికి కనిపించేదీ, చెవికి వినిపించే వాటిని అన్నింటినీ ప్రకృతిలో దేనికీ సత్యస్వరూపుడు. శాశ్వతుడు. ప్రకృతిలో దేనికీ సత్యస్వరూపము, శాశ్వతములు లేవు.

 భగవానుడు కల్పించిన ఈ ప్రకృతినే మానవుడు ఇంతవరకు తెలిసికొనలేక పోయినాడు. ఒక వ్యక్తి తన సమస్త జ్ఞానమున తన మనస్తత్వమును తెలియలేకున్నాడు - గెలుచుట చేతకాని పని !

 "లోకములన్నియున్ గడియలోన జయించినవాడ వింద్రియా 

 నీకము జిత్తమున్ గెలువనేరవు" అన్నాడు భాగవతంలో ప్రహ్లాదుడు.

 ప్రకృతిని - తన ప్రకృతిని - ఎరుగలేని దుర్బలాతి దుర్బలుడు మానవుడు. అయినా తనకు అన్నీ తెలుసునని బీరాలు పలుకుతాడు.

 మానవుని వద్ద ఒక మహత్తున్నది. అది ఆలోచన. అన్వేషణ. అతడు పుట్టిన్నాటినుంచి అన్వేషిస్తున్నాడు. మానవుని భగవదన్వేషణ ఆగలేదు - ఆగదు. అతనికి భగవంతుడు లభించడు. ఏలనన కూటిలో రాయితీయలేనివాడు ఏటిలోనిరాయి తీయలేడు.

 తననే ఎరగనివాడు సకల చరాచర సృష్టికర్తను ఎరుగుట దుర్లభము. కాని అన్వేషణ ఆగదు. ఆ అన్వేషణ యందలి భాగమే ఈ దేవతలు, ఈ మహాత్ములు, ఈ ప్రవక్తలు.

 వీరిలో ఎవరూ పరాత్పరులుకారు. ఎవరూ సర్వేశ్వరుని సాంతంగా దర్శించలేదు. మహామహులు యోగులు ఋషులు ఆచార్యులు ప్రవక్తలు అందరూ భగవదంశాన్ని మాత్రమే దర్శించగలిగారు.

 ఈ అంశం తెలియజేయడానికీ తిరువనంతపురపు అనంత పద్మనాభస్వామిని దర్శించడానికి మూడు వాకిళ్లు ఏర్పరచినారు.

 అయితే మహాత్ములు చూపిన దేవతలను ఆరాధించడం దోషంకాదు. అతడు అందనివాడు. వారు అందినవారిని మనకు చూపినారు. ఆరాధించడమే మన పని. పరాత్పరుడు సత్యము. దేవతలు విశ్వాసము.

 సత్యము కనిపించనపుడు విశ్వాసమే మహత్తము.

 సముద్రం చూడనివాడు కూపాన్నే సముద్రం అనుకోవాలి.

 దేశంలో ప్రభుత్వం అంతటా ఉంటుంది. గ్రామస్తునికి గ్రామాధికారియే ప్రభుత్వం. ఏ శాఖ వానికి ఆ శాఖ ప్రభుత్వం అవుతుంది. అందువల్ల అవి మాత్రమే ప్రభుత్వం కాదు. ప్రభుత్వం వేరే ఉంది. అది సర్వబలోపేత.

 గ్రామస్తునికి గ్రామాధికారి వంటి వారే అనేక దేవతలు.

 యేప్యన్న దేవతా భక్తా యజన్తే శ్రద్ధయాన్వితాః |
 తేపిమా మేమ కౌన్తేయ యజస్త్యని విధిపూర్వకమ్ || 

 అన్నాడు శ్రీకృష్ణపరమాత్మ భగవద్గీతలో 9-23లో 

 ఇతర దేవతల భక్తులు ఆ దేవతలను భక్తి శ్రద్ధలతో పూజించాలి. అలాంటివారు నన్నే పూజించినట్లవుతుంది. అయితే అవిధి పూర్వకంగా.

 పన్ను వసూలు చేసే వానికి ఇచ్చిన పన్ను ప్రభుత్వానికే చెందుతుంది కదా !

 "ఏకం సద్విప్రాబహుధావదంతి" అంటుంది వేదం. ఒకే సత్యాన్ని పండితులు అనేక విధాలుగా చెపుతారు అని.

 సత్య స్వరూపం అగోచరం. అలాంటపుడు పండితులు దాన్ని అనేక విధాలుగా చెప్పే అవకాశం ఏది? కాబట్టి పండితులు చెపుతున్నది సత్యపు ఏదో ఒక అంశాన్ని మాత్రమే.

 ఏకం సద్విప్రాబహుధా వదంతి, అంటే సూర్యచంద్రాది దేవతలందరు పరమాత్మ స్వరూపులని అర్థంకాదు.

 సూర్య చంద్ర, గ్రహ, నక్షత్రాది సమస్త సృష్టికర్త భగవానుడు.

 భగవానుడు కర్త. సూర్యచంద్రాదులు సృష్టిమాత్రమే. వారు అశాశ్వతులు. వారికి అంతం ఉంది.

 తత్సవితుర్వరేణ్యం భర్గో దేవస్యధీమహి దియో యోనః ప్రచోదయాత్ 

 3-4-62-1 ఈ మంత్రద్రష్ట విశ్వామిత్రుడు. "ఏ సవిత మా బుద్ధికి ప్రేరణ కలిగించునో ఎవడు సమస్త శ్రుతులందు ప్రసిద్ధుడో అట్టి ద్యోతమాన లోకస్రష్ట యొక్క పరబ్రహ్మాత్మక తేజమును మేము ఉపాసింతుము" 

 ఆ పరింజ్యోతి ఏది? ఏదైనను దానినే ఉపాసింతుము.

 ఇదే మనం ప్రస్తుతం ఉపాసిస్తున్న గాయత్రి మంత్రం.

 ఋగ్వేదం 10వ మండలం 7వ అధ్యాయం 121వ సూక్తం 1-10 మంత్రాల్లో పరాత్పరుని గుణగణాలను వర్ణిస్తూ "కస్మైదేవాయ హనిషా విధేమ?" అనే ప్రశ్న కనిపిస్తుంది.

 మానో హింపీజ్జనితాయః పృథివ్యాయోవాదివ సత్యధర్మాజజాన 

 యశ్వాపశ్చన్ద్రా బ్రహతీర్జనాన కస్మైదేవాయ హవిషావిధేమ 

 ఎవడు భూమిని సృష్టించినాడో ఎవని బలము సత్యమగునో ఎవడు ఆకసమును సృష్టించినాడో ఎవడు ఆనంద వర్ధకమగు విస్తీర్ణ జలరాశిని సృష్టించినాడో అట్టి ఏ దేవతకు హవిస్సులు అర్పించవలెను?

 ఇంతేకాక అనేక చోట్ల సమాధానములేని ప్రశ్నలు ఉన్నవి. ఆలోచనము అన్వేషణము ప్రశ్నలమయము. అన్ని ప్రశ్నలకు సమాధానములు ఉండవు.

 "ఎవ్వనిచే జనించు జగమెవ్వనిలో పలనుండు లీనమై 
 యెవ్వనియందు డిందు పరమేశ్వరుడెవ్వడు మూలకారణం 
 బెవ్వడనాది మధ్యలయుడెవ్వడు సర్వముదానెయైన వా 
 డెవ్వడు వానినాత్మభపు నీశ్వరు నేశరణంబువేడేదన్" అన్నాడు పోతనామాత్యుడు.

 ఒక విషయం సృష్టం. ఒక్కొక్క మతానికి ఒక్కొక్క భగవంతుడు. పరాత్పరుడు పరమాత్మ ఉండడు. ఉన్నది ఒకే సర్వేశ్వరుడు సృష్టి స్థితిలయ కర్త. భగవానుడు ఒక్కడే. ప్రవర్తకులు అనేకులు. 

 భూగోళం ఒక్కటే. దేశాలు అనేకం. ఆకాశం ఒక్కటే. గ్రహ నక్షత్రాదులు అనేకం. సముద్రం ఒక్కటే నదులు అనేకం.

 ఏకోవైబ్రహ్మనాద్వితీయం 

 ఋగ్వేదంలోని దేవతలు ప్రత్యక్షంకారు. మాయంకారు. వరాలివ్వరు. ఈనాటి నవలలు, కథల్లో ఉన్నలాంటి అవాస్తవాలు అద్భుతాలూ ఉండవు.

 3. adhyayam :- adhyayam konni anuvaakamulu galadu. adhyaayaalukaagaane ashtakamtho mugustundi.

 4. anuvaakam :- anuvaakam konni suuktaala maalika. anuvaakam adhyaayamtho mugiyalsina avasaramledu. adhyayam taruvaata kuudaa konasaagutundi. adhyaayaanikii, mandalaaniki mudilenatle anuvaakaaniki ashtakaanikii mudiledu.

 anuvaakam mandalamtho modalavutundi. anuvaka sankhya mandalamtho mugustundi. prati mandalam okatava anuvaakamtho modalavutundi. 

 5. suuktam :- suuktam konni mantraala maalika. indulo inni mantraalu undaalane niyamamledu. koddi mantralavi ekkuva mantralavi untaayi. idhi anuvakamvale mandalamtho modalai mandalamtho mugustundi.

 mantramtho praarambhiste 1. konni mantraala suuktam 2. konni suuktaalu anuvaakam 3. konni anuvaakaalu adhyayam 4. konni adhyaayaalu mandalam 5. enimidi adhyaayaaladi ashtakam avutundi.

 prati suuktaaniki 1. rushi 2. devata 3. chhandassu 4. viniyogam untaayi. vaatini gurinchi telusukundam. 

 6. mantram deenne 'buk' antaaru. ide vedaaniki moolam. mantra sankhya suuktamtoe modalavutundi. suuktamtoe mugustundi. deeniki sankhyaaniyamam ledu.

 ivikaka vargam ane maroka vibhajana undi. vargamlo naalugaidu okkokkasaari antakuminchi mantraalu leka rukkulu untaayi. nenu vargam paatinchaledu. chuupaleedu.

    rushi

 suuktam rushi - devata -chhandassu viniyogam suuchistumdani cheppam. aa kramamlo rushini gurinchi telisikondam. 

 rushini sayanudu ateendriyadarshi annadu. manakunna chakshurada indriyaalaku ateetamgaa itarulu chudani daanini darsinchuvaadani artham.

 'navrishtih kurute kaavyam' annadaanni aavidhamgaa artham chesukunte kavileka rachayita druggocharam kaani vishayaalanu darsinchuvaadu kaavaalani artham.

 vedam apourusheyam. ante manava proktam kaadu. rushulu vedadrashtalu. smartalu. vaaru apourusheyamaina vedaanni darsinchi manaku andinchaaru.

 vrushte sardhaaya sumabhaya vedhase nodhah suvruktim prabharamadurbhyah"

 ani 1. mandalam 64 suuktapu toli mantramlo 'nodhassu' ane rushini maruttulanu stutinche mantram vraayamani koradam kanipistundi.

 "yasonapakwam madhugoshantara bhuutaamsoe ashwinoh kamamaprah"

 ani bhootaamsudanu nenu ee stotramu rachinchi ashwinula manorathamu puurimchaanani 10va mandalam 9va adhyayam 107va suuktapu 11va rukkuna cheppabadindi.

 inka chalachotla rushulu taame suuktaalu rachinchinatlu cheppaaru. konnichotla sampannulanu nutinchi dhanam pondinatlu kuudaa undi.

 antamaatraana vedam maanavaproktam andama ! kaadu alaa anadaaniki veelledu.

 ee samasta charachara srushti eshwareeyam. idhi saantam bhagavantudu srushtinchindi. prakruti suutramulu paraatparudu chesinavi. manavudu puttinanaatinunchi neti varaku ikamundu kuudaa prakruti saastraanni marchajaladu. manam eenaadu chustunna mahaa mahaa aavishkaranalannii bhagavantuni saasanaaniki anugunamgaane jarigai jarugutaayi. ee mahamaha aavishkartallo evaruu srushtinchindi emeeledu. vaaru drashtalu matrame. vaaru darsinchi manaku andinchaaru.

 alaage rushulu sahitam kartalukaaru. taamu drashtalam ani cheppukunnaru.

 enthati mahaa cyntistina unnadaanini kanugonavalasinde gaddiparakanu srushtinchaledu! kaavuna andaruu drashtale!! srashtalu kaaleru!!!

 okka paratparude srushtikarta. anduvalana srooyathe drushyatepiva vinipinchedi, kanipincheedii sakalam apourusheeyame! vedha drashtalanu rushula paerlu puraana rushula paerlu kanipinchinaa veeru vaaruu okatikaaru. naama saaroopyame. vaedaaluu puraanaalamadhya kaalavyatyaasam chala undi. anduvalana paeru okatainanta maatraana rushi okade anukovadaaniki veelledu.

 vedha vishwaamitrunikii - ramayana vishwaamitrunikii - puraana vishwaamitrunikii paerulo tappa saamyam kanipinchadu.

 rugvedamloni rushulaku kopa, taapa, saapaalu kanipinchavu. puraana rushulaku ee muuduu untaayi. asalu kopame pradhaanamgaa gala puraana rushulunnaru.

 vedha, puraana rushulaku namasamyam tappa maredeeledu. vedha rushulanu puraana rushulani bhramincharaadu. 

   devata 

 yaskudu munnagu vedavettalu prati mantraaniki suuktaaniki devata undaalannaaru. kaatyaayanuni books rvaanukramanini anusarinchi saayanaachaaryulu devatalanu erparachinadu.

 1. divavaino bhuditi tadh devanam devatvam 2. yathavaimanushya evandeva agra asan 3. praacheena prajananavai devah praacheena prajananaa manushyah 4. prana devah 5. chakshu devah 6. manodevah 7. vageva devah 8. parokshamvai devah 9. jaagrati devah 10. navai devah swapanti 11. satyasamhitaavai devah 12. satyameva devah anrutam manushyah 13. dayovai sarvesham devana maayatanam 14. prudheeveevai sarvesham devaamaayatanam 15. devagruhavai nakshatraani 16. nadovai devanam gramah

 devatalanu vividha reetulugaa cheppadam jarigindi. ayithe mukhyamgaa "deva mahimanah" devatalu mahimalu galavaaru. "amruta devah" devatalu amrutulu ani cheppukovachhu.

 "trayavai devah vasado rudra adityah" devatalu moodu vidhamulu. 1. vasuvulu 2. rudrulu 3. aadityulu. ee lekkalanu ashtouvasavah + ekadasarudra + dwaadasaadityaah 8+11+12=31 avutundi.

 devatava triyamstrinoshosht + ekadasarudrah + dwaadasaadityaah + ime evadyava + prudhivee ee vidhamgaa devatalu muppadi mugguru. 8 mandi vasuvulu + 11 mandi rudrulu + 12 mandi aadityulu + 1dyava + 1pruthvi = 
 maroka paddhatina devatava trayastrinsoptou vasava + ekaadasa rudra + dwaadasaadityaah + prajaapatischa + vashatkarah" devatalu muppadi mugguru. 8 mandi vasuvulu + 11 mandi rudrulu + 12 mandi aadityulu + 1 prajaapati + 1 vashatkaaramu = 33. "praanovai vashatkarah" ani satapathamu.

 devatala sankhyanu muppadi moodugaa nischayinchaaru. vaarilo 

 11 mandi bhoomi meedi vaaru. veeru agni munnaguvaaru.

 11 mandi antariksha vaasulu. vaayuvu indraadulu 

 11 mandi dyulokavaasulu suuryachandraadulu.

 ayithe devatalu ee sankhyavadda aaginatlu kanipinchadu. rolu, mandukamu, somamu, rubhuvulu, rajulu pekkuru devatalunnaru. mottam meeda ee sankhya 40 daatavacchu. 

 "yasyavaakyam sa rushih ya.aatenochyatesa devata" annadu kaatyaayanudu. ruxarvaaskramanilo, cheppinavaadu rushi, cheppabadinavaadu devata ani devatala sankhyanu parimitamu lenatlunnadi.

   devatalu evaru?

 maanavulaku, manava samaajaaniki hitavu chekuurchina vaaru devatalu anavacchu. prakruti saktulayina suurya, chandra, agni, vaayuvulu munnaguvaanivalanane manavudu jeevistunnadu. kaavuna prudhivi, neeru, tejassu, vaayuvu, aakaasamu. sthoolamugaa devatalu. avikaka vruksha lataa gulmadulu, parvataadulu devatale.

 indrudu. ashwinulu, rubhuvulu tamakarmala valana devatalayinaru. vaariki suuryachandraadulavale swayamsaktiledu. vaaru swasaktito panulu saadhinchi devatalayinaru.

 indrudu vrutruni vadhinchadam jalamunu pravahimpacheyadam ilanti vaativalana manava samaajaaniki mahopakaram cheshaadu. indrudu saadhinchina vijaya paramparanu gurinchi rugvedamlo anekachotla cheppadam jarigindi. alaage itara devatalanu gurinchi kuudaa cheppabadindi.

 bharatadesam karmabhoomi, 'karma' ane padaanni 'kharma'gaa vikrutam chesaru. ee padaaniki "adrushtam" ano "poorvajanma phalitam' ano anartham kalpinchaaru.

 melimi bangarankanna nakili bangaram ekkuva merustundi! kanchu mroginatlu kanakambu mroguna! annadu vemana.

 'karma' asalu artham kanna anarthapu arthaanike praachuryam erpadindi. asalu artham chepithe tappugaa bhavinche rojulu vachayi.

 valmiki tana ramayanamlo ahalyanu raatigaa chudaledu. lakshmanarekhalu, ravanudu seetanu bhoomi sahitamgaa pekilinchukupovadam cheppaledu. ayithe valmiki cheppanivaatike adhika praachuryam vachindi.

 karma, padam kuudaa alantide. karma ante pani. kaarmikudu, ante pani chesevadu. karma valana deninainaa saadhinchavachchunanna desham kabatti manadi karmabhoomi ayindi.

 kaani karma, antaa adrushtam meeda aadhaarapadindani cheppe palaayanavaadam kaani somarivaadam kaadu manadi. manadi karmavaadam ayyunte manaku vaedaalu, upanishattulu, bouddhajainaadulu, ramayana, bhaarata bhaagavataalu, puraanaalu, kaavyaalu prapanchaanni aakarshinchina artha, paramartha sampadalu ajanta elloravanti shilpa sampadalu. beluru, kanchi, madhura, rameshwaram vanti nirupamaana devalayalu, nrutaadi kalalu kaligeeveekaavu.

 veyyendlu paibadina paraayi paalanalo, paalakulo, paalakula bhajanaparulagu swaprayojanaparulo jananiki kharma, ane mattumandu ekkinchi nirveeryulanu chesaru. ee mattununchi manam inka bayata padalekunnam. ippudu marinni mattullo kuurukupotunnam. paraayi merugulanu chuuchi murustunnam. manakunna suuryaprakaasaanni gamaninchalekunnam. 

 karmanu gurinchi inta vivarinchindi endukante indraadulu tama swayankrushitho devatalayinaru! rubhuvulu tamavaipu punhyamtho devatalayinaru.

 karma ante pani, krushi naipunyam valana manavudu devata kagaladani niroopinchindi mana vidhaanam. 'aham brahmasmi' anipinchindi mana taatvikachintana.

 prakruti saktulu, tama swayankrushitho devatalainavaaru kaaka manava samaja vikaasaaniki thodpadina panimutlu daivatalainaaru. okachota mandukaanni devatanuchesi stutinchadam jarigindi. apahasyam cheyadam mana jeevita vidhaanam ayindi. kaani kappalu aruste vaana vastundani suuchana! boddinkala vinta pravartana bhookampam raavadaanni suuchistumdani chainaalo kanugonnaru. 

 eevelha sainsu oka moodanammakam ayindi. perugannam manchidanadaanikii, tallipaalu panikivastaayi anadaanikii, vepa, tulasi mahimalu telusukovadaaniki parisodhanalu cheyadam sainsuvantu ayindi.

 eenaati sainsu paarisraamika sampannula cheti keelubomma ayindi. vaaru sainsunu tama bokkasalu nimpukovadaaniki vaadukuntunnaaru. idhi kharmanu minchina nallamandu. idhi maanavaalini antam cheyakamaanadu. 

 oka mandalam saantam somamunu keertinchadaaniki ankitam ayindi. vaastavamgaa somaniki anta sakti undindemo! adhe indraadulaku sakti kaliginchi undavacchu. anta saktivanta somamu taruvaata kaalamlo antarinchi undavacchu.

 avatarinchuta - antarinchuta prakruti dharmam.

 avatarinchatam - antarinchatam devatalakuu vartistundi. rugveda devatalaku eenaadu aaraadhanaledu. devatalu kuudaa kottavaallu avataristaaru. ramakrishnaadyavataralu vaariki aalayaallo aaraadhanalu manaku telisina vishayam. buddhudu, jaina teertham karulakuu aalayaaluu aaraadhanaa unnaayi. aadisakti paraasaktiki jaanapada devatalu, mutyalamma, madidamma, poshamma munnaguvaarikii aaraadhanalunnaayi.

 ee madhya kuuda kotta devatalu avatarinchaaru. saayi- satyasai- santoshimaata- raghavendraswamy vantivaaru.

 rugvedamlo devatalu ekkuvagaa niraakaarulugaane poojinchabaddaaru. aaraadhana ekkuvagaa yagnamula dwarane jarigindi. prati devatanu kaamyamgaane aaraadhinchadam jarigindi.

 aaraadhanalannii korkelu teerchukovadaanike! ivannee kamyakarmile!

 kaamyakarmalu saadhaaranamgaa yajamaanulu swayamgaa cheyaru. purohitulache cheyistaaru.

 kaamyakarmalu saadhaaranamgaa kaayikamulu avtayi. manasutho antagaa pani undadu.

 ee vidhaaname netiki anni mataala aaraadhanalo agupistundi.

 hechu, taggugaa prapanchamantataa saakaara, nirakara aaraadhana vedamlo valene jarigindi. kraistavam vachim taruvaata, kraistavam avalambinchina praantaallo aaraadhanalo maarpu vachindi. islam saakaara aaraadhananu nishedhinchindi.

 ante kalakaalam prapanchamantataa bhaarateeya devatala aaraadhanaa vidhaaname vaeru paerlatho konasagindi. saagutunnadi. bhagavantudu vaeru.

 ee devatalu veruveru gaani andaru kalisigaani paraatparudu eshwarudu sarveshwarudu parameshwarulukaaru.

 paramaatma satyaswaroopudu. satyaswaroopudagu parameshwaruni koru maanavajaati saantamu deshakaala vyatyaasamu leka anveshistunnadi. srushtikarta agu aa parameshwarudu agamyagocharudu. anirvachaneeyudu, andadu. andani vaaniki manavudu aneka roopamulu kalpinchukunnadu.

 paramaatma sakarama? nirakarama? deenini gurinchi charchalu, siddhaantaalu, taatvika chintanalu jarugutunnaayi. kaani nirnayam jaragaledu.

 atadu andinakada - kanipinchinakadaa - darsanamichinakadaa atanini gurinchi teliyunadi. aa paraasakti gunaganamulu maanavunaku etlu teliyunu? atadu manishiki andani mahonnatudu.

 maanavuni ghnaanamu paraatparuni erugutaku atyanta aparyaaptamu.

 aa saktiye - aa paratparude ee samastamunu srushtinchinaadu. aadhaaramulekane bhoomini, suuryachandraadulanu nilipi unchinaadu.

 bhoomi, suurya, chandra graha, nakshatraadulaku aadhaaramu parameshwarudu.

 aa parameshwarude ee samasta charachara prapanchamlo kantiki kanipincheedii, cheviki vinipinche vaatini annintinii prakrutilo denikee satyaswaroopudu. saashwathudu. prakrutilo denikee satyaswaroopamu, saasvatamulu levu.

 bhagavanudu kalpinchina ee prakrutine manavudu intavaraku telisikonaleka poinadu. oka vyakti tana samasta ghnaanamuna tana manastatvamunu teliyalekunnadu - geluchuta chetakaani pani !

 "lokamulanniyun gadiyalona jayinchinavaada vindria 

 neekamu jittamun geluvaneravu" annadu bhaagavatamlo prahlaadudu.

 prakrutini - tana prakrutini - erugaleni durbalaati durbaludu manavudu. aina tanaku annee telusunani beeraalu palukutaadu.

 maanavuni vadda oka mahattunnadi. adhi aalochana. anveshana. atadu puttinnatinunchi anveshistunnadu. maanavuni bhagavadanveshana aagaledu - aagadu. ataniki bhagavantudu labhinchadu. elanana kootilo raayiteeyaleenivaadu etilonirayi teeyaledu.

 tanane eraganivaadu sakala charachara srushtikartanu eruguta durlabhamu. kaani anveshana aagadu. aa anveshana yandali bhagame ee devatalu, ee mahaatmulu, ee pravaktalu.

 veerilo evaruu paraatparulukaaru. evaruu sarveshwaruni saantamgaa darsinchaledu. mahamahulu yogulu rushulu aachaaryulu pravaktalu andaruu bhagavadamsaanni matrame darsinchagaligaaru.

 ee amsam teliyajeyadaanikii tiruvanantapurapu ananta padmanaabhaswaamini darsinchadaaniki moodu vaakillu yerparachinaaru.

 ayithe mahaatmulu chuupina devatalanu aaraadhinchadam doshankaadu. atadu andanivaadu. vaaru andinavaarini manaku chuupinaaru. aaraadhinchadame mana pani. paraatparudu satyamu. devatalu vishwaasamu.

 satyamu kanipinchanapudu vishwasame mahattamu.

 samudram chudanivadu koopaanne samudram anukovali.

 desamlo prabhutvam antataa untundi. graamastuniki gramadhikariye prabhutvam. e saakha vaaniki aa saakha prabhutvam avutundi. anduvalla avi matrame prabhutvam kaadu. prabhutvam vere undi. adhi sarvabalopeta.

 graamastuniki gramadhikari vanti vaare aneka devatalu.

 yepyanna devata bhakta yajante shraddhayaanvitaah |
 tepima mema kounteya yajastyani vidhipurvakam || 

 annadu srikrishnaparamatma bhagavadgeetalo 9-23loo 

 itara devatala bhaktulu aa devatalanu bhakti shraddhalatho poojinchaali. alantivaru nanne poojinchinatlavutundi. ayithe avidhi puurvakamgaa.

 pannu vasulu chese vaaniki ichina pannu prabhutvaanike chendutundi kada !

 "ekam sadvipraabahudhaavadanti" antundi vedam. oke satyaanni panditulu aneka vidhaalugaa cheputaaru ani.

 satya swaroopam agocharam. alantapudu panditulu daanni aneka vidhaalugaa cheppe avakaasam edhi? kabatti panditulu cheputunnadi satyapu edho oka amsaanni matrame.

 ekam sadvipraabahudhaa vadanti, ante suuryachandraadi devatalandaru paramaatma swaroopulani ardhamkaadu.

 suurya chandra, graha, nakshatraadi samasta srushtikarta bhagavanudu.

 bhagavanudu karta. suuryachandraadulu srushtimaatrame. vaaru asaashvatulu. vaariki antam undi.

 tatsaviturvarenyam bhargo devasyadheemahi dio yonah prachodayaat 

 3-4-62-1 ee mantradrashta vishwaamitrudu. "e savita maa buddhiki prerana kaliginchuno evadu samasta srutulandu prasiddhudo atti dyotamaana lokasrashta yokka parabrahmaatmaka tejamunu memu upaasintumu" 

 aa parinjyoti edhi? edainanu daanine upaasintumu.

 ide manam prastutam upaasistunna gayatri mantram.

 rugvedam 10va mandalam 7va adhyayam 121va suuktam 1-10 mantraallo paraatparuni gunaganaalanu varnistuu "kasmaidevaya hanisha vidhema?" ane prasna kanipistundi.

 mano himpeejjanitaayah prudhivyaayovaadiva satyadharmaajajaana 

 yashwapaschandra brahatiirjanaana kasmaidevaya havishavidhema 

 evadu bhoomini srushtinchinaado evani balamu satyamaguno evadu aakasamunu srushtinchinaado evadu aananda vardhakamagu vistiirna jalarasini srushtinchinaado atti e devataku havissulu arpinchavalenu?

 intekaka aneka chotla samaadhaanamuleni prasnalu unnavi. aalochanamu anveshanamu prasnalamayamu. anni prasnalaku samaadhaanamulu undavu.

 "evvaniche janinchu jagamevvanilo palanundu leenamai 
 yevvaniyandu dindu parameshwarudevvadu moolakaaranam 
 bevvadanaadi madhyalayudevvadu sarvamudaaneyaina waa 
 devvadu vaaninaatmabhapu neeshwaru nesaranambuvededan" annadu potanaamaatyudu.

 oka vishayam srushtam. okkokka mataaniki okkokka bhagavantudu. paraatparudu paramaatma undadu. unnadi oke sarveshwarudu srushti sthitilaya karta. bhagavanudu okkade. pravartakulu anekulu. 

 bhoogolam okkate. deshaalu anekam. aakaasam okkate. graha nakshatraadulu anekam. samudram okkate nadulu anekam.

 ekovaibrahmanadviti 

 rugvedamloni devatalu pratyakshankaaru. maayankaaru. varalivvaru. eenaati navalalu, kathallo unnalanti avaastavaalu adbhutaaluu undavu.