మా నాన్న 20 ఏళ్ల క్రితం చెప్పినట్టు పోరాటం జరగాల్సింది మారుమూల పల్లెలోనో, అడవిలోనో కాదు; మైదానంలో! మావోయిస్టులు పార్లమెంటరీ రాజకీయాల్లోకి వచ్చినప్పుడే అది సాధ్యం. మా ఊరు ధూలిమిట్ట. పాత వరంగల్ జిల్లా సరిహద్దు (ప్రస్తుతం సిద్దిపేట జిల్లా)లోని ఓ మారుమూల గ్రామం. నేను చదువుకునే రోజుల్లో అంటే 1980–-90లో మా ఊరు నక్సల్ కార్యకలాపాలకు ఆయువుపట్టు. దోర్నాల, బెక్కల్, కూటిగల్లు తదితర పది పన్నెండు పల్లెల పిల్లలు చదువుకునేందుకు మా ఊరి హైస్కూలుకే వచ్చేవారు. రాత్రి అయిందంటే చాలు హాస్టల్లో ట్రంకు పెట్టెలు దరువేసేవి. పాటలతో వీధివీధంతా దద్దరిల్లేది. నా స్కూల్మేట్స్లో చాలామంది విప్లవోద్యమంలో చురుగ్గా పాల్గొనేవారు. ఆ తర్వాత వారిలో కొందరు పార్టీలో పైస్థాయికి ఎదిగారు. కొందరు ఎనకౌంటర్లలో చనిపోయారు. మా ఊరికి మూడు వైపులా పెద్దవాగు. దీంతో ద్వీపకల్పంలా ఉండేది. రోడ్డు వంటివి లేవు. రావడానికి పోలీసులు, అధికారులు భయపడేవారు. అన్నలు నిర్భయంగా రాత్రివేళ ఊర్లో సంచరించేవారు. హాస్టల్లో బస చేసేవారు. నా వయసు అప్పటికి పద్నాలుగేళ్లలోపే! ఒకరోజు ఊరిలో పెద్దాయన కొడుకు, మాతో చదువుకునే పిల్లగాడే, తనకన్నా పెద్ద అయిన పాలేరును ‘రారా పోరా’ అని పిలిస్తే, ఉద్యమంలో పాల్గొనే పిల్లలు, గట్టిగా మందలించి బుద్ధిచెప్పడం చూశాను. మా మిత్రుడి అక్కను భర్త వదిలేస్తే, ఎన్నిసార్లు చెప్పినా దారికి రాకపోతే, ఒక్కసారి అన్నలకు చెప్పగానే సమస్య పరిష్కారమైపోయిందని గొప్పగా చెప్పుకొనేవారు. మా నాన్న మిత్రుడైన ఒక అధికారి, ఇంక్రిమెంటు కోసం వెళితే లంచం అడిగారనీ, అతడు అన్నలకు చెప్పగానే, ఏ లంచమూ లేకుండానే రెండ్రోజుల్లో ఇంక్రిమెంటు వచ్చిందని అనేవారు. పక్క ఊర్లో ప్రజాకోర్టు జరిగిందనీ, రేషన్ అమ్ముకున్న డీలర్ను అన్నలు కొట్టారనీ, తాగి బడికి లేటుగా వచ్చే టీచర్కు దేహశుద్ధి చేశారని, పగటి పూట పోలీసులు వచ్చి హాస్టల్ పిల్లల్ని తుపాకీ చూపి బెదిరించారనీ ఇలా రకరకాల ముచ్చట్లు రహస్యం అన్నట్టుగా బాహాటంగానే వినిపించేవి. చివరికి పిల్లలు ఆడుకునే ఆటల్లో కూడా ఎవరైనా తొండి చేస్తే అన్నలకు చెబుతా అని బెదిరించేవారు. ఇవన్నీ ఆసక్తిగా, హీరోయిక్గా కనిపించేవి. పార్టీలో చేరడం ఆదర్శంగా ఉండేది. మొత్తమ్మీద కుటుంబాల నుంచి సమాజం దాకా, తప్పు చేయవద్దనే భావన, చేసే వారిలో భయం, తప్పు చేస్తే ఏమవుతుందో అనే వెరపు ఉండేవి. తప్పు చేసిన వారు కూడా అది బయటపడగానే, ఎందుకొచ్చిన పీకులాటలే అని సరిదిద్దుకునే ప్రయత్నం చేసేవారు. అన్నివర్గాల్లో భయభక్తులు నిండిన, ప్రశ్నించగలిగిన ఒక చైతన్యవంతమైన సామాజిక జీవనం కనిపించేది.టెన్త్క్లాస్ చదివేటప్పుడు అనుకుంటా. నాన్న దగ్గర పడుకున్న నేను, రాత్రి 11 గంటలకు ఆయన లేచి బయటకు వెళుతుండడం చూశా. ఒక్కడే వెళుతున్నాడని నేనూ ఆయనతోపాటే పోయా. తీరా మేం వెళ్లింది ఓ ప్రజాకోర్టుకు. రైతు కూడా అయిన నాన్న సుదీర్ఘ కాలం ఆ ప్రాంతంలోనే తెలుగు పండిట్గా పనిచేయడం వల్ల, ఉద్యమంలో ఉన్నవాళ్లలో అనేకమంది ఆయన దగ్గర చదువుకుని వెళ్లినవాళ్లే అవడం వల్ల, నాన్న రాగానే గుర్తుపట్టి, నమస్తే పెట్టి ఓ అరుగు మీద కూర్చోబెట్టారు. ఊర్లోని రైతులంతా అక్కడే ఉన్నారు. అది ‘భూస్వాముల’ పొలాల్లో పనిచేసే పాలేర్ల (తెలంగాణలో జీతగాళ్లంటరు) సమస్య గురించి! వారికి జీతాలు మూడింతలు చేయాలని, మూడు జతల చెప్పులు, రెండు గొంగళ్లు, రెండు జతల అంగీ, ధోవతి/ప్యాంటు, ఛత్రీ, టార్చిలైటు ఇవ్వాలనీ, (నాకు గుర్తున్నంతవరకు) ఇలాంటివే ఇంకేవో సౌకర్యాలు కల్పించాలని అన్నలు చెప్పారు. అవన్నీ ఇస్తే గిట్టుబాటు కాదనీ, దానికంటే యవుసం బంజేయడం మంచిదనీ రైతులన్నారు. కాసేపు చర్చ జరిగింది. అప్పుడు నాన్నను మాట్లాడమన్నరు. ‘‘జీతమున్నోళ్లు, కమ్మరి, కుమ్మరి, వడ్లాయన, బేగరి ఇట్లా... రైతు తను బతుకుతూ ఊర్లో నలుగురిని సాదుతున్నడు. నాలుగెకరాలు, ఐదెకరాలు ఉన్న రైతుల్ని పట్టుకుని మీరు భూస్వాములంటున్నరు. ఇక్కడున్న రైతు మొత్తం ఆస్తి హైదరాబాద్లో ఉన్న ఓ సేటు ఇంట్లో పాయిఖానా విలువజేయదు. మీరు పోరాటం చేయాల్సింది ఇక్కడ కాదు. అక్కడ’’ అన్నడు నాన్న. మరికొంత చర్చ తర్వాత, పాలేర్లకు ఇవ్వాల్సిన సౌకర్యాల మీద రాజీ కుదిరి ప్రజాకోర్టు ముగిసింది.నక్సల్బరీ ఉద్యమానికి 50 ఏళ్లు నిండిన తరుణంలో జరుగుతున్న సిద్ధాంత చర్చను చదివిన తర్వాత నాకు చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు స్ఫురణకు వచ్చాయి. సిద్ధాంత రాద్ధాంతాల గురించి నాకు పెద్దగా తెలియదు. అయితే ఉద్యమం ఉత్థాన పతనాలను చూసే అవకాశం దక్కిన వ్యక్తిగా ఒక విషయం మాత్రం చెప్పగలను. స్వల్పకాలిక, దీర్ఘకాలిక పరిణామాలను విజువలైజ్ చేసి లక్ష్యాలను నిర్దేశించుకోవడంలో నక్సలిజం విఫలమైంది. ఒక్క ఉదాహరణ. దున్నేవాడిదే భూమి అనే నినాదం. నక్సలైట్ల పోరాటం కన్నా మారిన ప్రాపంచిక పరిస్థితుల వల్ల ఇప్పుడు భూమి దున్నేవాడి వద్దకే చేరింది. నా అంచనా నిజమైతే గ్రామాల్లో 70- 80 శాతం భూమి, చిన్న కమతాలుగా సొంతంగా గానీ, కౌలు రూపంలో గానీ కర్షక కులాల (బీసీలు, ఎస్సీల) వద్దకు చేరింది. వేగవంతమైన ప్రపంచీకరణ క్రమం, వ్యవసాయ సంక్షోభంతో వస్తున్న వరుస నష్టాల కారణంగా అగ్రవర్ణ భూ యజమానులు మెరుగైన జీవితం కోసం, కొత్త ఆదాయ వనరులు వెతుక్కుంటూ పట్టణాల బాట పట్టడంతో ఈ పరిణామం సంభవించింది. అతి త్వరలో భూ బదలాయింపు వందశాతానికి చేరనుంది. ఇలా జరుగుతుందని అంచనా వేయడంలో ఉద్యమం విఫలమైంది. ఇలాంటివే ఎన్నో! వీటిపై 1998లోనే నేను వ్యాసం రాశాను.‘అన్నలుంటే ఇలా జరిగేదా? అన్నలకు చెబితే క్షణాల్లో సమస్య పరిష్కారమయ్యేది. అన్నలున్నప్పుడే బాగుండేది. ఈ నా కొడుకులు పి...కుంటూ పని చేసేవారు’... నేను ఊరికి వెళ్లినపుడు, అవినీతి బాధితులైన, నిజాయతీ పరులైన యువకులు, పెద్దవాళ్ల నుంచి వినిపించే మాటలివి. నాడు నక్సలైట్లను వ్యతిరేకించిన అగ్ర కులస్థులు కూడా వీరిలో ఉన్నారు. కానీ ఊర్లలో అన్నలు లేరు. పల్లె నుంచి పట్నానికి చేరడమేమోగానీ, పల్లెల్ని కూడా విడిచి అడవిలోకి పోయారు. వరంగల్ ఆర్ఈసీ విద్యాధికులు చేరిన పార్టీ ఇప్పుడు ఆదివాసీలకు పరిమితమైంది. అడవి కోసం అన్నలనో, అన్నల కోసం అడవినో.. మొత్తానికి వేటాడే క్రమంలో అన్నలతో పాటు అడవులూ అంతరిస్తున్నాయి.పరాయి భావజాలంతో, మూర్ఖపు పట్టుదల, చందాల దందాలతో వ్యవహరించే కమ్యూనిస్టులు, మార్క్సిస్టుల కన్నా నక్సలైట్లకు ఈ దేశ సమస్యలపై అవగాహన, ప్రజల పట్ల నిబద్ధత ఎక్కువ. స్ఫూర్తి పరాయిదైనా, మార్గాన్ని అంగీకరించలేకున్నా, ప్రాణాన్ని పణంగా పెట్టగల వారి విలువలను శంకించలేం. నక్సల్బరీ ఉద్యమం 50 ఏళ్లు పూర్తిచేసుకున్న ఈ తరుణంలో అయినా మావోయిస్టు పార్టీ దృక్పథం సమూలంగా మారాల్సిన అవసరం ఉంది. ఎల్టీటీఈ మొదలుకుని ఐఎస్ దాకా ప్రపంచంలో ఎక్కడా సాయుధ పోరాటాలు సఫలమయ్యే సూచనలు కనిపించడం లేదు. అదే సమయంలో పార్లమెంటరీ పార్టీలన్నీ అవినీతికి, సత్యానంతర రాజకీయాలకు కేరాఫ్లుగా మిగిలిపోయాయి. వాస్తవ, శాస్త్రీయ, క్షేత్రస్థాయి పరిస్థితులు, గణాంకాలు, అంచనాలపై కాకుండా వ్యక్తిగత విశ్వాసాలు, ఉద్వేగాలపై ఆధారపడి ‘ప్రజాభిప్రాయాన్ని’ నిర్మించే రాజకీయ శకం నడుస్తోంది. ఇది తప్పని దీటుగా చెప్పేవారు లేరు. దేశంలో ప్రత్నామ్నాయ రాజకీయ శూన్యత ఏర్పడింది. వామపక్షాలు ప్రజల, విశ్వసనీయత కోల్పోయాయి. నెహ్రూ కుటుంబమే ఆలంబనగా బతికిన కాంగ్రెస్, చిట్టచివరి వారసుడిపై ఆధారపడి, అవసాన దశకు చేరింది. కుల రాజకీయాలకు కాలం చెల్లిపోయింది. సోషలిస్టులు అవకాశవాదులయ్యారు. జాతీయ స్థాయిలో పోటీ రాజకీయ శిబిరం కనుచూపు మేరలో కనిపించడం లేదు. మైదాన ప్రాంతాల్లో సామాజిక వ్యవస్థకు ‘బలమైన చెక్’ లేకుండా పోయి, ఇష్టారాజ్యమైంది. నేను ముందు చెప్పినట్టు ఇప్పుడు సమాజానికి ఒక భయం, ఒక చెక్, ఒక డిటరెంట్ ఫోర్స్ అవసరం. సోషల్ మీడియా ఉన్మాదం బదులు సోషలాజికల్ చైతన్యం అవసరం. కమ్యూనిజం పోయి, కన్జ్యూమరిజమే యుగధర్మంగా మారిన కాలంలో, మా నాన్న 20 ఏళ్ల క్రితం చెప్పినట్టు పోరాటం జరగాల్సింది మారుమూల పల్లెలోనో, అడవిలోనో కాదు; మైదానంలో! మావోయిస్టులు పార్లమెంటరీ రాజకీయాల్లోకి వచ్చినప్పుడే అది సాధ్యం. ఎన్నికల రాజకీయాల్లోకి రావాలా? వస్తే ఎన్ని సీట్లు వస్తాయి? ఒక పార్టీకి మద్దతిస్తే ఎలా ఉంటుంది? అన్న చర్చ 1987–-88లోనూ మావోయిస్టు పార్టీలో సాగింది. కానీ నిర్ణయం తీసుకోలేదు. ముందడుగు వేయడానికిదే తరుణం. దీనివల్ల అర్థంలేని హింసాకాండ ఆగిపోతుంది. తెలివిడి లేని హిపోక్రటిక్ నేతలతో విసిగిపోయిన లక్షలాది వామపక్ష వాదులు తమను అక్కున చేర్చుకునే నికార్సైన రాజకీయ శిబిరం కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. మావోయిస్టు పార్టీ ఎన్నికల రాజకీయాల్లోకి రావాలి. వంశాలు, కుటుంబాల ప్రాతిపదికన కాకుండా ఆదర్శాల ఆధారంగా జాతీయ స్థాయిలో రైట్, లెఫ్ట్ అనే రెండు పార్టీల రాజకీయ వ్యవస్థ ఏర్పడితే ఎంత బాగుంటుంది?! అడవి నుంచి అందర్లోకి వచ్చినపుడే కదా ఆదర్శం బతికేది! తిగుళ్ల కృష్ణమూర్తిమా ఊరు ధూలిమిట్ట. పాత వరంగల్ జిల్లా సరిహద్దు (ప్రస్తుతం సిద్దిపేట జిల్లా)లోని ఓ మారుమూల గ్రామం. నేను చదువుకునే రోజుల్లో అంటే 1980–-90లో మా ఊరు నక్సల్ కార్యకలాపాలకు ఆయువుపట్టు. దోర్నాల, బెక్కల్, కూటిగల్లు తదితర పది పన్నెండు పల్లెల పిల్లలు చదువుకునేందుకు మా ఊరి హైస్కూలుకే వచ్చేవారు. రాత్రి అయిందంటే చాలు హాస్టల్లో ట్రంకు పెట్టెలు దరువేసేవి. పాటలతో వీధివీధంతా దద్దరిల్లేది. నా స్కూల్మేట్స్లో చాలామంది విప్లవోద్యమంలో చురుగ్గా పాల్గొనేవారు. ఆ తర్వాత వారిలో కొందరు పార్టీలో పైస్థాయికి ఎదిగారు. కొందరు ఎనకౌంటర్లలో చనిపోయారు. మా ఊరికి మూడు వైపులా పెద్దవాగు. దీంతో ద్వీపకల్పంలా ఉండేది. రోడ్డు వంటివి లేవు. రావడానికి పోలీసులు, అధికారులు భయపడేవారు. అన్నలు నిర్భయంగా రాత్రివేళ ఊర్లో సంచరించేవారు. హాస్టల్లో బస చేసేవారు. నా వయసు అప్పటికి పద్నాలుగేళ్లలోపే! ఒకరోజు ఊరిలో పెద్దాయన కొడుకు, మాతో చదువుకునే పిల్లగాడే, తనకన్నా పెద్ద అయిన పాలేరును ‘రారా పోరా’ అని పిలిస్తే, ఉద్యమంలో పాల్గొనే పిల్లలు, గట్టిగా మందలించి బుద్ధిచెప్పడం చూశాను. మా మిత్రుడి అక్కను భర్త వదిలేస్తే, ఎన్నిసార్లు చెప్పినా దారికి రాకపోతే, ఒక్కసారి అన్నలకు చెప్పగానే సమస్య పరిష్కారమైపోయిందని గొప్పగా చెప్పుకొనేవారు. మా నాన్న మిత్రుడైన ఒక అధికారి, ఇంక్రిమెంటు కోసం వెళితే లంచం అడిగారనీ, అతడు అన్నలకు చెప్పగానే, ఏ లంచమూ లేకుండానే రెండ్రోజుల్లో ఇంక్రిమెంటు వచ్చిందని అనేవారు. పక్క ఊర్లో ప్రజాకోర్టు జరిగిందనీ, రేషన్ అమ్ముకున్న డీలర్ను అన్నలు కొట్టారనీ, తాగి బడికి లేటుగా వచ్చే టీచర్కు దేహశుద్ధి చేశారని, పగటి పూట పోలీసులు వచ్చి హాస్టల్ పిల్లల్ని తుపాకీ చూపి బెదిరించారనీ ఇలా రకరకాల ముచ్చట్లు రహస్యం అన్నట్టుగా బాహాటంగానే వినిపించేవి. చివరికి పిల్లలు ఆడుకునే ఆటల్లో కూడా ఎవరైనా తొండి చేస్తే అన్నలకు చెబుతా అని బెదిరించేవారు. ఇవన్నీ ఆసక్తిగా, హీరోయిక్గా కనిపించేవి. పార్టీలో చేరడం ఆదర్శంగా ఉండేది. మొత్తమ్మీద కుటుంబాల నుంచి సమాజం దాకా, తప్పు చేయవద్దనే భావన, చేసే వారిలో భయం, తప్పు చేస్తే ఏమవుతుందో అనే వెరపు ఉండేవి. తప్పు చేసిన వారు కూడా అది బయటపడగానే, ఎందుకొచ్చిన పీకులాటలే అని సరిదిద్దుకునే ప్రయత్నం చేసేవారు. అన్నివర్గాల్లో భయభక్తులు నిండిన, ప్రశ్నించగలిగిన ఒక చైతన్యవంతమైన సామాజిక జీవనం కనిపించేది.టెన్త్క్లాస్ చదివేటప్పుడు అనుకుంటా. నాన్న దగ్గర పడుకున్న నేను, రాత్రి 11 గంటలకు ఆయన లేచి బయటకు వెళుతుండడం చూశా. ఒక్కడే వెళుతున్నాడని నేనూ ఆయనతోపాటే పోయా. తీరా మేం వెళ్లింది ఓ ప్రజాకోర్టుకు. రైతు కూడా అయిన నాన్న సుదీర్ఘ కాలం ఆ ప్రాంతంలోనే తెలుగు పండిట్గా పనిచేయడం వల్ల, ఉద్యమంలో ఉన్నవాళ్లలో అనేకమంది ఆయన దగ్గర చదువుకుని వెళ్లినవాళ్లే అవడం వల్ల, నాన్న రాగానే గుర్తుపట్టి, నమస్తే పెట్టి ఓ అరుగు మీద కూర్చోబెట్టారు. ఊర్లోని రైతులంతా అక్కడే ఉన్నారు. అది ‘భూస్వాముల’ పొలాల్లో పనిచేసే పాలేర్ల (తెలంగాణలో జీతగాళ్లంటరు) సమస్య గురించి! వారికి జీతాలు మూడింతలు చేయాలని, మూడు జతల చెప్పులు, రెండు గొంగళ్లు, రెండు జతల అంగీ, ధోవతి/ప్యాంటు, ఛత్రీ, టార్చిలైటు ఇవ్వాలనీ, (నాకు గుర్తున్నంతవరకు) ఇలాంటివే ఇంకేవో సౌకర్యాలు కల్పించాలని అన్నలు చెప్పారు. అవన్నీ ఇస్తే గిట్టుబాటు కాదనీ, దానికంటే యవుసం బంజేయడం మంచిదనీ రైతులన్నారు. కాసేపు చర్చ జరిగింది. అప్పుడు నాన్నను మాట్లాడమన్నరు. ‘‘జీతమున్నోళ్లు, కమ్మరి, కుమ్మరి, వడ్లాయన, బేగరి ఇట్లా... రైతు తను బతుకుతూ ఊర్లో నలుగురిని సాదుతున్నడు. నాలుగెకరాలు, ఐదెకరాలు ఉన్న రైతుల్ని పట్టుకుని మీరు భూస్వాములంటున్నరు. ఇక్కడున్న రైతు మొత్తం ఆస్తి హైదరాబాద్లో ఉన్న ఓ సేటు ఇంట్లో పాయిఖానా విలువజేయదు. మీరు పోరాటం చేయాల్సింది ఇక్కడ కాదు. అక్కడ’’ అన్నడు నాన్న. మరికొంత చర్చ తర్వాత, పాలేర్లకు ఇవ్వాల్సిన సౌకర్యాల మీద రాజీ కుదిరి ప్రజాకోర్టు ముగిసింది.నక్సల్బరీ ఉద్యమానికి 50 ఏళ్లు నిండిన తరుణంలో జరుగుతున్న సిద్ధాంత చర్చను చదివిన తర్వాత నాకు చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు స్ఫురణకు వచ్చాయి. సిద్ధాంత రాద్ధాంతాల గురించి నాకు పెద్దగా తెలియదు. అయితే ఉద్యమం ఉత్థాన పతనాలను చూసే అవకాశం దక్కిన వ్యక్తిగా ఒక విషయం మాత్రం చెప్పగలను. స్వల్పకాలిక, దీర్ఘకాలిక పరిణామాలను విజువలైజ్ చేసి లక్ష్యాలను నిర్దేశించుకోవడంలో నక్సలిజం విఫలమైంది. ఒక్క ఉదాహరణ. దున్నేవాడిదే భూమి అనే నినాదం. నక్సలైట్ల పోరాటం కన్నా మారిన ప్రాపంచిక పరిస్థితుల వల్ల ఇప్పుడు భూమి దున్నేవాడి వద్దకే చేరింది. నా అంచనా నిజమైతే గ్రామాల్లో 70- 80 శాతం భూమి, చిన్న కమతాలుగా సొంతంగా గానీ, కౌలు రూపంలో గానీ కర్షక కులాల (బీసీలు, ఎస్సీల) వద్దకు చేరింది. వేగవంతమైన ప్రపంచీకరణ క్రమం, వ్యవసాయ సంక్షోభంతో వస్తున్న వరుస నష్టాల కారణంగా అగ్రవర్ణ భూ యజమానులు మెరుగైన జీవితం కోసం, కొత్త ఆదాయ వనరులు వెతుక్కుంటూ పట్టణాల బాట పట్టడంతో ఈ పరిణామం సంభవించింది. అతి త్వరలో భూ బదలాయింపు వందశాతానికి చేరనుంది. ఇలా జరుగుతుందని అంచనా వేయడంలో ఉద్యమం విఫలమైంది. ఇలాంటివే ఎన్నో! వీటిపై 1998లోనే నేను వ్యాసం రాశాను.‘అన్నలుంటే ఇలా జరిగేదా? అన్నలకు చెబితే క్షణాల్లో సమస్య పరిష్కారమయ్యేది. అన్నలున్నప్పుడే బాగుండేది. ఈ నా కొడుకులు పి...కుంటూ పని చేసేవారు’... నేను ఊరికి వెళ్లినపుడు, అవినీతి బాధితులైన, నిజాయతీ పరులైన యువకులు, పెద్దవాళ్ల నుంచి వినిపించే మాటలివి. నాడు నక్సలైట్లను వ్యతిరేకించిన అగ్ర కులస్థులు కూడా వీరిలో ఉన్నారు. కానీ ఊర్లలో అన్నలు లేరు. పల్లె నుంచి పట్నానికి చేరడమేమోగానీ, పల్లెల్ని కూడా విడిచి అడవిలోకి పోయారు. వరంగల్ ఆర్ఈసీ విద్యాధికులు చేరిన పార్టీ ఇప్పుడు ఆదివాసీలకు పరిమితమైంది. అడవి కోసం అన్నలనో, అన్నల కోసం అడవినో.. మొత్తానికి వేటాడే క్రమంలో అన్నలతో పాటు అడవులూ అంతరిస్తున్నాయి.పరాయి భావజాలంతో, మూర్ఖపు పట్టుదల, చందాల దందాలతో వ్యవహరించే కమ్యూనిస్టులు, మార్క్సిస్టుల కన్నా నక్సలైట్లకు ఈ దేశ సమస్యలపై అవగాహన, ప్రజల పట్ల నిబద్ధత ఎక్కువ. స్ఫూర్తి పరాయిదైనా, మార్గాన్ని అంగీకరించలేకున్నా, ప్రాణాన్ని పణంగా పెట్టగల వారి విలువలను శంకించలేం. నక్సల్బరీ ఉద్యమం 50 ఏళ్లు పూర్తిచేసుకున్న ఈ తరుణంలో అయినా మావోయిస్టు పార్టీ దృక్పథం సమూలంగా మారాల్సిన అవసరం ఉంది. ఎల్టీటీఈ మొదలుకుని ఐఎస్ దాకా ప్రపంచంలో ఎక్కడా సాయుధ పోరాటాలు సఫలమయ్యే సూచనలు కనిపించడం లేదు. అదే సమయంలో పార్లమెంటరీ పార్టీలన్నీ అవినీతికి, సత్యానంతర రాజకీయాలకు కేరాఫ్లుగా మిగిలిపోయాయి. వాస్తవ, శాస్త్రీయ, క్షేత్రస్థాయి పరిస్థితులు, గణాంకాలు, అంచనాలపై కాకుండా వ్యక్తిగత విశ్వాసాలు, ఉద్వేగాలపై ఆధారపడి ‘ప్రజాభిప్రాయాన్ని’ నిర్మించే రాజకీయ శకం నడుస్తోంది. ఇది తప్పని దీటుగా చెప్పేవారు లేరు. దేశంలో ప్రత్నామ్నాయ రాజకీయ శూన్యత ఏర్పడింది. వామపక్షాలు ప్రజల, విశ్వసనీయత కోల్పోయాయి. నెహ్రూ కుటుంబమే ఆలంబనగా బతికిన కాంగ్రెస్, చిట్టచివరి వారసుడిపై ఆధారపడి, అవసాన దశకు చేరింది. కుల రాజకీయాలకు కాలం చెల్లిపోయింది. సోషలిస్టులు అవకాశవాదులయ్యారు. జాతీయ స్థాయిలో పోటీ రాజకీయ శిబిరం కనుచూపు మేరలో కనిపించడం లేదు. మైదాన ప్రాంతాల్లో సామాజిక వ్యవస్థకు ‘బలమైన చెక్’ లేకుండా పోయి, ఇష్టారాజ్యమైంది. నేను ముందు చెప్పినట్టు ఇప్పుడు సమాజానికి ఒక భయం, ఒక చెక్, ఒక డిటరెంట్ ఫోర్స్ అవసరం. సోషల్ మీడియా ఉన్మాదం బదులు సోషలాజికల్ చైతన్యం అవసరం. కమ్యూనిజం పోయి, కన్జ్యూమరిజమే యుగధర్మంగా మారిన కాలంలో, మా నాన్న 20 ఏళ్ల క్రితం చెప్పినట్టు పోరాటం జరగాల్సింది మారుమూల పల్లెలోనో, అడవిలోనో కాదు; మైదానంలో! మావోయిస్టులు పార్లమెంటరీ రాజకీయాల్లోకి వచ్చినప్పుడే అది సాధ్యం. ఎన్నికల రాజకీయాల్లోకి రావాలా? వస్తే ఎన్ని సీట్లు వస్తాయి? ఒక పార్టీకి మద్దతిస్తే ఎలా ఉంటుంది? అన్న చర్చ 1987–-88లోనూ మావోయిస్టు పార్టీలో సాగింది. కానీ నిర్ణయం తీసుకోలేదు. ముందడుగు వేయడానికిదే తరుణం. దీనివల్ల అర్థంలేని హింసాకాండ ఆగిపోతుంది. తెలివిడి లేని హిపోక్రటిక్ నేతలతో విసిగిపోయిన లక్షలాది వామపక్ష వాదులు తమను అక్కున చేర్చుకునే నికార్సైన రాజకీయ శిబిరం కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. మావోయిస్టు పార్టీ ఎన్నికల రాజకీయాల్లోకి రావాలి. వంశాలు, కుటుంబాల ప్రాతిపదికన కాకుండా ఆదర్శాల ఆధారంగా జాతీయ స్థాయిలో రైట్, లెఫ్ట్ అనే రెండు పార్టీల రాజకీయ వ్యవస్థ ఏర్పడితే ఎంత బాగుంటుంది?! అడవి నుంచి అందర్లోకి వచ్చినపుడే కదా ఆదర్శం బతికేది! తిగుళ్ల కృష్ణమూర్తి
maa naanna 20 ella kritam cheppinattu poratam jaragaalsindi maarumuula pallelono, adavilono kaadu; maidaanamlo! mavoistulu parlamentary rajakeeyaalloki vachinappude adhi saadhyam. maa ooru dhoolimitta. paata varangal jilla sarihaddu (prastutam siddipeta jilla)loni oo maarumuula graamam. nenu chaduvukune rojullo ante 1980–-90loo maa ooru naksal kaaryakalaapaalaku aayuvupattu. dornala, bekkal, kootigallu taditara padi pannendu pallela pillalu chaduvukunenduku maa oori haiskuluke vachevaaru. raatri ayindante chaalu haastallo tranku pettelu daruvesevi. paatalatho veedhiveedhantaa daddarilledi. naa schoolmateslo chaalaamandi viplavodyamamlo churugga palgonevaru. aa tarvaata vaarilo kondaru paartiiloo paisthaayiki edigaaru. kondaru enakountarlalo chanipoyaru. maa ooriki moodu vaipula peddavaagu. deentho dweepakalpamla undedi. roddu vantivi levu. raavadaaniki poliisulu, adhikaarulu bhayapadevaaru. annalu nirbhayamgaa raatrivela oorlo sancharinchevaaru. haastallo basa chesevaaru. naa vayasu appatiki padnalugellalope! okaroju oorilo peddaayana koduku, maatho chaduvukune pillagade, tanakanna pedda ayina paalerunu ‘rara pora’ ani piliste, udyamamlo palgone pillalu, gattigaa mandalinchi buddhicheppadam chushanu. maa mitrudi akkanu bharta vadileste, ennisaarlu cheppina daariki rakapothe, okkasari annalaku cheppagaane samasya parishkaaramaipoyindani goppagaa cheppukonevaaru. maa naanna mitrudaina oka adhikari, inkrimentu kosam velithe lancham adigaaranee, atadu annalaku cheppagaane, e lanchamuu lekundane rendrojullo inkrimentu vachindani anevaaru. pakka oorlo prajaakortu jarigindanii, reshan ammukunna deelarnu annalu kottarani, taagi badiki letugaa vache teacherku dehashuddhi chesarani, pagati poota poliisulu vachi hastla pillalni tupaki chuupi bedirinchaaranii ilaa rakarakaala muchhatlu rahasyam annattugaa baahaatamgaane vinipinchevi. chivariki pillalu aadukune aatallo kuudaa evaraina tondi cheste annalaku chebuta ani bedirinchevaaru. ivannee aasaktigaa, heroikga kanipinchevi. paartiiloo cheradam aadarsamgaa undedi. mottammeeda kutumbala nunchi samajam daka, tappu cheyavaddane bhavana, chese vaarilo bhayam, tappu cheste emavutundo ane verapu undevi. tappu chesina vaaru kuudaa adhi bayatapadagaane, endukochina peekulaatale ani sarididdukune prayatnam chesevaaru. annivargaallo bhayabhaktulu nindina, prasninchagaligina oka chaitanyavantamaina saamaajika jeevanam kanipinchedi.tenthklas chadivetappudu anukunta. naanna daggara padukunna nenu, raatri 11 gantalaku aayana lechi bayataku velutundadam chusha. okkade velutunnaadani nenuu aayanathopaate poya. tiiraa mem vellindi oo prajaakortuku. raitu kuudaa ayina naanna sudeergha kaalam aa praantamlone telugu panditga panicheyadam valla, udyamamlo unnavaallalo anekamandi aayana daggara chaduvukuni vellinavalle avadam valla, naanna ragane gurthupatti, namaste petti oo arugu meeda koorchobettaaru. oorlooni raitulanta akkade unnaaru. adhi ‘bhuswamula’ polaallo panichese palerla (telamgaanalo jeetagaallantaru) samasya gurinchi! vaariki jeetaalu moodintalu cheyalani, moodu jatala cheppulu, rendu gongallu, rendu jatala angee, dhovati/pyaantu, chhatree, tarchilaitu ivvaalanee, (naaku gurtunnantavaraku) ilantive inkevo soukaryaalu kalpinchaalani annalu cheppaaru. avannee iste gittubaatu kaadanii, daanikante yavusam banjeyadam manchidanee raitulannaru. kasepu charcha jarigindi. appudu naannanu matladamannaru. ‘‘jeetamunnollu, kammari, kummari, vadlaayana, begari itla... raitu tanu batukutuu oorlo nalugurini saadutunnadu. naalugekaraalu, aidekaralu unna raitulni pattukuni meeru bhuswamulantunnaru. ikkadunna raitu mottam aasti hyderabadlo unna oo setu intlo payikhana viluvajeyadu. meeru poratam cheyalsindi ikkada kaadu. akkada’’ annadu naanna. marikonta charcha tarvaata, paalerlaku ivvaalsina soukaryaala meeda raji kudiri prajaakortu mugisindi.naksalbari udyamaaniki 50 ellu nindina tarunamlo jarugutunna siddhaanta charchanu chadivina tarvaata naaku chinnanati ghnaapakaalu sphuranaku vachayi. siddhaanta raaddhaantaala gurinchi naaku peddagaa teliyadu. ayithe udyamam utthaana patanaalanu chuse avakaasam dakkina vyaktigaa oka vishayam maatram cheppagalanu. swalpakaalika, deerghakaalika parinaamaalanu vijuvaliz chesi lakshyaalanu nirdesinchukovadamlo naksalijam viphalamaindi. okka udaaharana. dunnevadide bhoomi ane ninaadam. naksalaitla poratam kanna maarina praapanchika paristhitula valla ippudu bhoomi dunnevadi vaddake cherindi. naa anchana nijamaithe graamaallo 70- 80 saatam bhoomi, chinna kamataalugaa sontamgaa gaanee, kaulu roopamlo gaanee karshaka kulaala (beeseelu, esseela) vaddaku cherindi. vegavantamaina prapancheekarana kramam, vyavasaaya sankshobhamto vastunna varusa nashtala kaaranamgaa agravarna bhoo yajamaanulu merugaina jeevitam kosam, kotta aadaaya vanarulu vetukkuntu pattanaala baata pattadamtho ee parinaamam sambhavinchindi. athi twaralo bhoo badalaayimpu vandasaataaniki cheranundi. ilaa jarugutundani anchana veyadamlo udyamam viphalamaindi. ilantive enno! veetipai 1998lone nenu vyaasam raasaanu.‘annalunte ilaa jarigeda? annalaku chebithe kshanaallo samasya parishkaaramayyedi. annalunnappude bagundedi. ee naa kodukulu pi...kuntu pani chesevaaru’... nenu ooriki vellinapudu, avineeti baadhitulaina, nijaayatii parulaina yuvakulu, peddavaalla nunchi vinipinche matalivi. naadu naksalaitlanu vyatirekinchina agra kulasthulu kuudaa veerilo unnaaru. cony oorlalo annalu leru. palle nunchi patnaaniki cheradamemogani, pallellani kuudaa vidichi adaviloki poyaru. varangal areesee vidyaadhikulu cherina party ippudu aadivaaseelaku parimitamaindi. adavi kosam annalano, annala kosam adavino.. mottaaniki vetade kramamlo annalatho paatu adavuluu antaristunnaayi.paraayi bhaavajaalamtho, moorkhapu pattudala, chandala dandaalato vyavaharinche kamyuunistulu, marksistula kanna naksalaitlaku ee desha samasyalapai avagaahana, prajala patla nibaddhata ekkuva. sphurthy paraayidainaa, maargaanni angeekarinchalekunna, praanaanni panamgaa pettagala vaari viluvalanu sankinchalem. naksalbari udyamam 50 ellu poortichesukunna ee tarunamlo aina mavoistu party drukpatham samuulamgaa maaraalsina avasaram undi. eltty modalukuni is daka prapanchamlo ekkada saayudha poraataalu safalamayye suuchanalu kanipinchadam ledu. adhe samayamlo parlamentary paartiilannii avineetiki, satyaanantara raajakeeyaalaku keraphluga migilipoyayi. vaastava, saastriiya, kshetrasthaayi paristhitulu, ganaankaalu, anchanaalapai kakunda vyaktigata vishwaasaalu, udvegaalapai aadhaarapadi ‘prajaabhipraayaanni’ nirminche rajakeeya sakam nadustondi. idhi tappani deetugaa cheppevaaru leru. desamlo pratnaamnaaya rajakeeya shoonyatha erpadindi. vaamapakshaalu prajala, viswasaneeyata kolpoyayi. nehroo kutumbame aalambanagaa batikina congress, chittachivari vaarasudipai aadhaarapadi, avasana dasaku cherindi. kula raajakeeyaalaku kaalam chellipoyindi. soshalistulu avakaasavaadulayyaaru. jaateeya sthaayilo poty rajakeeya sibiram kanuchuupu meralo kanipinchadam ledu. maidaana praantaallo saamaajika vyavasthaku ‘balamaina chec’ lekunda poyi, ishtaaraajyamaindi. nenu mundu cheppinattu ippudu samaajaaniki oka bhayam, oka chec, oka deterent fores avasaram. soshal media unmaadam badulu soshalajical chaitanyam avasaram. communism poyi, kanjyuumarijame yugadharmamgaa maarina kaalamlo, maa naanna 20 ella kritam cheppinattu poratam jaragaalsindi maarumuula pallelono, adavilono kaadu; maidaanamlo! mavoistulu parlamentary rajakeeyaalloki vachinappude adhi saadhyam. ennikala rajakeeyaalloki ravala? vaste enni seetlu vastaayi? oka paarteeki maddatiste ela untundi? anna charcha 1987–-88lonoo mavoistu paartiiloo saagindi. cony nirnayam teesukoledu. mundadugu veyadaanikide tarunam. deenivalla ardhamleni himsakanda aagipotundi. telividi laeni hipocratic nethalatho visigipoyina lakshalaadi vamapaksha vaadulu tamanu akkuna cherchukune nikaarsaina rajakeeya sibiram kosam eduruchustunnaru. mavoistu party ennikala rajakeeyaalloki ravali. vamsaalu, kutumbala praatipadikana kakunda aadarsaala aadhaaramgaa jaateeya sthaayilo rait, left ane rendu paarteela rajakeeya vyavastha erpadithe entha baguntundi?! adavi nunchi andarloki vachinapude kada aadarsam batikedi! tigulla krishnamoorthimaa ooru dhoolimitta. paata varangal jilla sarihaddu (prastutam siddipeta jilla)loni oo maarumuula graamam. nenu chaduvukune rojullo ante 1980–-90loo maa ooru naksal kaaryakalaapaalaku aayuvupattu. dornala, bekkal, kootigallu taditara padi pannendu pallela pillalu chaduvukunenduku maa oori haiskuluke vachevaaru. raatri ayindante chaalu haastallo tranku pettelu daruvesevi. paatalatho veedhiveedhantaa daddarilledi. naa schoolmateslo chaalaamandi viplavodyamamlo churugga palgonevaru. aa tarvaata vaarilo kondaru paartiiloo paisthaayiki edigaaru. kondaru enakountarlalo chanipoyaru. maa ooriki moodu vaipula peddavaagu. deentho dweepakalpamla undedi. roddu vantivi levu. raavadaaniki poliisulu, adhikaarulu bhayapadevaaru. annalu nirbhayamgaa raatrivela oorlo sancharinchevaaru. haastallo basa chesevaaru. naa vayasu appatiki padnalugellalope! okaroju oorilo peddaayana koduku, maatho chaduvukune pillagade, tanakanna pedda ayina paalerunu ‘rara pora’ ani piliste, udyamamlo palgone pillalu, gattigaa mandalinchi buddhicheppadam chushanu. maa mitrudi akkanu bharta vadileste, ennisaarlu cheppina daariki rakapothe, okkasari annalaku cheppagaane samasya parishkaaramaipoyindani goppagaa cheppukonevaaru. maa naanna mitrudaina oka adhikari, inkrimentu kosam velithe lancham adigaaranee, atadu annalaku cheppagaane, e lanchamuu lekundane rendrojullo inkrimentu vachindani anevaaru. pakka oorlo prajaakortu jarigindanii, reshan ammukunna deelarnu annalu kottarani, taagi badiki letugaa vache teacherku dehashuddhi chesarani, pagati poota poliisulu vachi hastla pillalni tupaki chuupi bedirinchaaranii ilaa rakarakaala muchhatlu rahasyam annattugaa baahaatamgaane vinipinchevi. chivariki pillalu aadukune aatallo kuudaa evaraina tondi cheste annalaku chebuta ani bedirinchevaaru. ivannee aasaktigaa, heroikga kanipinchevi. paartiiloo cheradam aadarsamgaa undedi. mottammeeda kutumbala nunchi samajam daka, tappu cheyavaddane bhavana, chese vaarilo bhayam, tappu cheste emavutundo ane verapu undevi. tappu chesina vaaru kuudaa adhi bayatapadagaane, endukochina peekulaatale ani sarididdukune prayatnam chesevaaru. annivargaallo bhayabhaktulu nindina, prasninchagaligina oka chaitanyavantamaina saamaajika jeevanam kanipinchedi.tenthklas chadivetappudu anukunta. naanna daggara padukunna nenu, raatri 11 gantalaku aayana lechi bayataku velutundadam chusha. okkade velutunnaadani nenuu aayanathopaate poya. tiiraa mem vellindi oo prajaakortuku. raitu kuudaa ayina naanna sudeergha kaalam aa praantamlone telugu panditga panicheyadam valla, udyamamlo unnavaallalo anekamandi aayana daggara chaduvukuni vellinavalle avadam valla, naanna ragane gurthupatti, namaste petti oo arugu meeda koorchobettaaru. oorlooni raitulanta akkade unnaaru. adhi ‘bhuswamula’ polaallo panichese palerla (telamgaanalo jeetagaallantaru) samasya gurinchi! vaariki jeetaalu moodintalu cheyalani, moodu jatala cheppulu, rendu gongallu, rendu jatala angee, dhovati/pyaantu, chhatree, tarchilaitu ivvaalanee, (naaku gurtunnantavaraku) ilantive inkevo soukaryaalu kalpinchaalani annalu cheppaaru. avannee iste gittubaatu kaadanii, daanikante yavusam banjeyadam manchidanee raitulannaru. kasepu charcha jarigindi. appudu naannanu matladamannaru. ‘‘jeetamunnollu, kammari, kummari, vadlaayana, begari itla... raitu tanu batukutuu oorlo nalugurini saadutunnadu. naalugekaraalu, aidekaralu unna raitulni pattukuni meeru bhuswamulantunnaru. ikkadunna raitu mottam aasti hyderabadlo unna oo setu intlo payikhana viluvajeyadu. meeru poratam cheyalsindi ikkada kaadu. akkada’’ annadu naanna. marikonta charcha tarvaata, paalerlaku ivvaalsina soukaryaala meeda raji kudiri prajaakortu mugisindi.naksalbari udyamaaniki 50 ellu nindina tarunamlo jarugutunna siddhaanta charchanu chadivina tarvaata naaku chinnanati ghnaapakaalu sphuranaku vachayi. siddhaanta raaddhaantaala gurinchi naaku peddagaa teliyadu. ayithe udyamam utthaana patanaalanu chuse avakaasam dakkina vyaktigaa oka vishayam maatram cheppagalanu. swalpakaalika, deerghakaalika parinaamaalanu vijuvaliz chesi lakshyaalanu nirdesinchukovadamlo naksalijam viphalamaindi. okka udaaharana. dunnevadide bhoomi ane ninaadam. naksalaitla poratam kanna maarina praapanchika paristhitula valla ippudu bhoomi dunnevadi vaddake cherindi. naa anchana nijamaithe graamaallo 70- 80 saatam bhoomi, chinna kamataalugaa sontamgaa gaanee, kaulu roopamlo gaanee karshaka kulaala (beeseelu, esseela) vaddaku cherindi. vegavantamaina prapancheekarana kramam, vyavasaaya sankshobhamto vastunna varusa nashtala kaaranamgaa agravarna bhoo yajamaanulu merugaina jeevitam kosam, kotta aadaaya vanarulu vetukkuntu pattanaala baata pattadamtho ee parinaamam sambhavinchindi. athi twaralo bhoo badalaayimpu vandasaataaniki cheranundi. ilaa jarugutundani anchana veyadamlo udyamam viphalamaindi. ilantive enno! veetipai 1998lone nenu vyaasam raasaanu.‘annalunte ilaa jarigeda? annalaku chebithe kshanaallo samasya parishkaaramayyedi. annalunnappude bagundedi. ee naa kodukulu pi...kuntu pani chesevaaru’... nenu ooriki vellinapudu, avineeti baadhitulaina, nijaayatii parulaina yuvakulu, peddavaalla nunchi vinipinche matalivi. naadu naksalaitlanu vyatirekinchina agra kulasthulu kuudaa veerilo unnaaru. cony oorlalo annalu leru. palle nunchi patnaaniki cheradamemogani, pallellani kuudaa vidichi adaviloki poyaru. varangal areesee vidyaadhikulu cherina party ippudu aadivaaseelaku parimitamaindi. adavi kosam annalano, annala kosam adavino.. mottaaniki vetade kramamlo annalatho paatu adavuluu antaristunnaayi.paraayi bhaavajaalamtho, moorkhapu pattudala, chandala dandaalato vyavaharinche kamyuunistulu, marksistula kanna naksalaitlaku ee desha samasyalapai avagaahana, prajala patla nibaddhata ekkuva. sphurthy paraayidainaa, maargaanni angeekarinchalekunna, praanaanni panamgaa pettagala vaari viluvalanu sankinchalem. naksalbari udyamam 50 ellu poortichesukunna ee tarunamlo aina mavoistu party drukpatham samuulamgaa maaraalsina avasaram undi. eltty modalukuni is daka prapanchamlo ekkada saayudha poraataalu safalamayye suuchanalu kanipinchadam ledu. adhe samayamlo parlamentary paartiilannii avineetiki, satyaanantara raajakeeyaalaku keraphluga migilipoyayi. vaastava, saastriiya, kshetrasthaayi paristhitulu, ganaankaalu, anchanaalapai kakunda vyaktigata vishwaasaalu, udvegaalapai aadhaarapadi ‘prajaabhipraayaanni’ nirminche rajakeeya sakam nadustondi. idhi tappani deetugaa cheppevaaru leru. desamlo pratnaamnaaya rajakeeya shoonyatha erpadindi. vaamapakshaalu prajala, viswasaneeyata kolpoyayi. nehroo kutumbame aalambanagaa batikina congress, chittachivari vaarasudipai aadhaarapadi, avasana dasaku cherindi. kula raajakeeyaalaku kaalam chellipoyindi. soshalistulu avakaasavaadulayyaaru. jaateeya sthaayilo poty rajakeeya sibiram kanuchuupu meralo kanipinchadam ledu. maidaana praantaallo saamaajika vyavasthaku ‘balamaina chec’ lekunda poyi, ishtaaraajyamaindi. nenu mundu cheppinattu ippudu samaajaaniki oka bhayam, oka chec, oka deterent fores avasaram. soshal media unmaadam badulu soshalajical chaitanyam avasaram. communism poyi, kanjyuumarijame yugadharmamgaa maarina kaalamlo, maa naanna 20 ella kritam cheppinattu poratam jaragaalsindi maarumuula pallelono, adavilono kaadu; maidaanamlo! mavoistulu parlamentary rajakeeyaalloki vachinappude adhi saadhyam. ennikala rajakeeyaalloki ravala? vaste enni seetlu vastaayi? oka paarteeki maddatiste ela untundi? anna charcha 1987–-88lonoo mavoistu paartiiloo saagindi. cony nirnayam teesukoledu. mundadugu veyadaanikide tarunam. deenivalla ardhamleni himsakanda aagipotundi. telividi laeni hipocratic nethalatho visigipoyina lakshalaadi vamapaksha vaadulu tamanu akkuna cherchukune nikaarsaina rajakeeya sibiram kosam eduruchustunnaru. mavoistu party ennikala rajakeeyaalloki ravali. vamsaalu, kutumbala praatipadikana kakunda aadarsaala aadhaaramgaa jaateeya sthaayilo rait, left ane rendu paarteela rajakeeya vyavastha erpadithe entha baguntundi?! adavi nunchi andarloki vachinapude kada aadarsam batikedi! tigulla krishnamoorthy