
 "మగవాడు ఎన్ని పెళ్ళిళ్ళు అయినా చేసుకోవచ్చు. ఆ పెళ్ళి నేను చేసుకున్న రోజున నువ్వు ఏమిటో నీకు అప్పుడు అర్ధమవుతుంది. అప్పుడు నువ్వు ఈ తాళిబొట్టుకోసం పరిగెత్తుకు వచ్చినా ఈ తాళిబొట్టు నీకు దక్కదు. ఈ తాళిబొట్టు మరో ఉత్తమురాలి కంఠాన్ని అలంకరిస్తుంది. గుర్తుంచుకో" అన్నాడు.
 ఇంద్రసేన కోపంగా చూసింది!
 "పెళ్ళి కాకపోతే చావనయినా ఛస్తాను గాని మీకోసం పరిగెత్తుకు రావటం వట్టిమాట. పాపం అలా కలలుకంటూ కూర్చోండి అంది."
 "నేను మగవాడ్ని నా జీవితం హాయిగా గడిచిపోతుంది. నీ గురించే ఆలోచించుకో!"
 "నా గురించా! అంటే?"
 "అంటే నీ పెళ్ళవుతుందా! ఆ నమ్మకం నీకు ఉందా అని."
 "అంటే నాకు పెళ్ళవుతుందన్న నమ్మకం మీకు లేదు!"
 "లేదు" తాపీగా చెప్పాడు.
 "అయితే వినండి నా పెండ్లి శుభలేఖ మీకు తొందరలోనే పంపిస్తాను. మీరు వచ్చి మా దంపతులని ఆశీర్వదించి వెళ్ళండి"
 "ఆశీర్వదించడానికి నాకేం అభ్యంతరం లేదు. నీవు పెళ్ళి పీటలమీద కూర్చోవాలేగాని..." అంటూ నవ్వాడు.
 ఇంద్రసేనకు ఒళ్ళు మండిపోయింది.
 "ఏమిటా వెటకారం మాటలు! నా పెళ్ళి జరగదనా మీ భావన" అడిగింది.
 "జరగదని కాదు. నీ పెళ్ళి అందరమ్మాయిలాంటి పెళ్ళి కాదు. ఒక పెళ్ళయిందని ఒక భర్తను వదిలేసి మరో పెళ్ళికోసం మరో భర్తకోసం వేటాడటం చూస్తుంటే ఎవరికయినా అనుమానం రాక తప్పదు. ఆ వచ్చే అతను విశాల హృదయుడయి ఉండాలి" అన్నాడు,
 "మీతో మాటలు నాకు అనవసరం. నా పెళ్ళి నా అంతస్తుకి తగిన వ్యక్తితో తొందరలో జరిగి తీరుతుంది, వస్తాను" అంది వెనుతిరిగి వెళ్ళబోతూ.
 "సరే మంచిది. నీ రెండవ వివాహం జరిగితే నేనే ఎక్కువ సంతోషిస్తాను."
 "నాది రెండవ వివాహం ఎప్పటికీ కాదు. నాది మొదటి వివాహమే. ఈ పెళ్ళి పెళ్ళేకాదు" అంది కోపంగా.
 "సరి సరి వెళ్ళు, గెలుపు ఎవరిదో ఇంకా అప్పుడే ఏం తేలలేదుగా, ఇక తేలుతుంది నెమ్మదిగా" ఆమె మాట్లాడలేదు.
 అతనివైపు కోపంగా చూసింది.
 "నేను వెళుతున్నాను."
 "వెళ్ళు, నీకు అడ్డుచెప్పను కాని ఈ రాత్రివేళ వెళ్ళటం అంత మంచిదికాదు" అన్నాడు.
 "ఎందుకని! మీకంటే కిరాతకులు మరెవరూ ఉండరు. వాళ్ళు ఎంత దుర్మార్గులయినా మీకంటే మంచివాళ్ళే అయివుంటారని నా నమ్మకం."
 "సరే, నీ ఇష్టం. ఒక్క అయిదు నిముషాలు ఆగు" అంటూ బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.
 ఇంద్రసేనకు అతను ఎందుకలా వెళ్ళిపోయాడో అర్ధంకాలేదు. అతను వెళ్ళి అయిదు నిముషాల్లో తిరిగివచ్చి,
 "కారు సిద్ధం చేయించాను, బయలుదేరు" అన్నాడు.
 అతను ఆ మాటలు చాలా మామూలుగా చెప్పాడు.
 "కారా!" ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
 "నువ్వు నన్ను ఎంత అసహ్యించుకున్నా నిన్ను ఈ రాత్రివేళ ఒంటరిగా పంపించడం నాకు ఇష్టంలేదు"
 ఆమె అతనివైపు చూసింది. అతని ముఖంలో ఎలాంటి భావము కనిపించలేదు.
 మాట్లాడకుండా కారెక్కి కూర్చుంది.
 డ్రయివర్ ఉన్నాడు. అతడితోపాటు మరొకతను ఉన్నాడు! అతనితో "జాగ్రత్త, యింటిదగ్గర దించేసి కారు వెనక్కి తీసుకు వచ్చేయండి" అంటూ టైము చూసుకున్నాడు. "సరే తెల్లవారేసరికి వెళ్ళిపోతారు" అంటూ చెప్పాడు.
 వాళ్ళు అలాగే అంటూ తలూపారు.
 ఇంద్రసేనకు తలతిప్పి అతనివైపు చూడాలనిపించింది.
 కాని తలతిప్పి చూడలేదు. నిర్లక్ష్యంగా ఎటోచూస్తూ కూర్చుంది.
 కారు బయలుదేరి వెళ్ళిపోయింది.
 కారు వెళ్ళిపోయినా అలాగే చూస్తూ నిలబడ్డాడు. వెళ్ళిపోయేముందు మాట వరసకయినా చెప్పి వెళుతుందేమో అనుకున్నాడు. అసలు తలతిప్పే చూడలేదు.
 ఇంద్రసేనకి చాలా గర్వమని తెలుసు. మరీ ఇంత గర్వమని అనుకోలేదు. తన నీడకూడా ఆమెమీద పడటం సహించలేకపోతుంది. ప్రతీ మాటలు అంతస్తులు గుర్తుకొస్తుంది.
 స్త్రీకి అంతస్తుకాదు ముఖ్యం. భర్త అనురాగం, ఆ అనురాగం దూరమయిపోతే అప్పుడుగాని తెలియదు జీవితంలో తను ఏం పోగొట్టుకున్నది సరే వెళ్ళనీ వెళ్ళి ఎన్నాళ్ళు అలా రోజులు గడుపుతుంది! తను ఆమె గురించి మర్చిపోయినా మర్చిపోవచ్చు.
 అతనికి వెంటనే శంకర్ చెల్లెలు లీల గుర్తుకువచ్చింది. లీలను తనకిచ్చి పెళ్ళి చేయాలని శంకర్ పట్టుదల. హైదరాబాద్ వెళ్లినప్పుడల్లా ఆ విషయమే మెల్లగా కదిపేవాడు. తను తప్పించుకోడానికి చూసేవాడు.
 ఇప్పుడు దయానంద్ రావు గారు తన కూతురు ఉదయిని ఇచ్చి పెళ్ళి చేయడానికి చూస్తున్నారు.
 ఉదయిని చాలా అందంగా ఉంటుంది.
 ఆ అమ్మాయికి కూడా తనంటే ఇష్టమే అని తెలిసింది.
 ఆ అమ్మాయిని పెళ్ళి చేసుకుంటే! మనసులో కోపం, కసి తలెత్తాయి. మగవాడు తలుచుకుంటే ఏమయినా చెయ్యగలడు.
 ఇంద్రసేన ఏదో అనుకుంటుంది. ఆమె స్థానం ఉదయినికి ఇచ్చేస్తే! అవును అలాగే చెయ్యాలి. వెంటనే హైదరాబాద్ వెళ్ళిపోవాలి, వైజాగ్ మకాం ఎత్తేయ్యాలి. ఒక పనికోసం తను ఈ మజిలీ వేశాడు.
 వచ్చిన పని అయిపోయింది.
 తను హైద్రాబాద్ వెళ్ళిపోయి దయానంద్ రావు గారితో మాట్లాడాలి.
 ఉదయినితో మాట్లాడి తనంటే ఇష్టమో కాదో ముఖాముఖీ తేల్చేసుకోవాలి.
 ఈ పెళ్ళికి తొందరగా ముహూర్తం పెట్టించేయాలి. ఇంద్రసేనకు ఇచ్చిన స్థానం ఆమె ఎప్పుడయితే కాలదన్నకు వెళ్ళిపోయిందో ఆ స్థానం మరిక జన్మలో దక్కకుండా చెయ్యాలి, అంతే.

 "magavaadu enni pellillu aina chesukovachhu. aa pelli nenu chesukunna rojuna nuvvu emito neeku appudu ardhamavutundi. appudu nuvvu ee talibottukosam parigettuku vachina ee taalibottu neeku dakkadu. ee taalibottu maro uttamuraali kantaanni alankaristundi. gurtunchuko" annadu.
 indrasena kopanga chusindi!
 "pelli kakapothe chavanayina chastaanu gaani meekosam parigettuku ravatam vattimata. paapam alaa kalalukantu koorchondi andi."
 "nenu magavaadni naa jeevitam haayigaa gadichipotundi. nee gurinche aalochinchuko!"
 "naa gurincha! ante?"
 "ante nee pellavutundaa! aa nammakam neeku undaa ani."
 "ante naaku pellavutundanna nammakam meeku ledu!"
 "ledu" taapeegaa cheppaadu.
 "ayithe vinandi naa pendli subhalekha meeku tondaralone pampistaanu. meeru vachi maa dampatulani aasiirvadimchi vellandi"
 "aasiirvadimchadaaniki naakem abhyantaram ledu. neevu pelli peetalameeda kuurchovaalegaani..." antuu navvaadu.
 indrasenaku ollu mandipoyindi.
 "emita vetakaaram maatalu! naa pelli jaragadana mee bhavana" adigindi.
 "jaragadani kaadu. nee pelli andarammaayilaanti pelli kaadu. oka pellayindani oka bhartanu vadilesi maro pellikosam maro bhartakosam vetaadatam chustunte evarikayina anumanam raaka tappadu. aa vache atanu visaala hrudayudayi undaali" annadu,
 "meetho maatalu naaku anavasaram. naa pelli naa antastuki tagina vyaktito tondaralo jarigi teerutundi, vastaanu" andi venutirigi vellabotuu.
 "sare manchidi. nee rendava vivaham jarigithe nene ekkuva santoshistaanu."
 "naadi rendava vivaham eppatiki kaadu. naadi modati vivahame. ee pelli pellekaadu" andi kopanga.
 "sari sari vellu, gelupu evarido inka appude yem telaledugaa, ika telutundi nemmadigaa" aame matladaledu.
 atanivaipu kopanga chusindi.
 "nenu velutunnaanu."
 "vellu, neeku adducheppanu kaani ee raatrivela vellatam anta manchidikaadu" annadu.
 "endukani! meekante kiraatakulu marevaroo undaru. vaallu entha durmargulayina meekante manchivalle ayivuntaarani naa nammakam."
 "sare, nee ishtam. okka ayidu nimushaalu aagu" antuu bayataku vellipoyaadu.
 indrasenaku atanu endukala vellipoyado ardhamkaaledu. atanu velli ayidu nimushaallo tirigivacchi,
 "kaaru siddham cheyinchaanu, bayaluderu" annadu.
 atanu aa maatalu chala maamuulugaa cheppaadu.
 "kara!" aascharyamgaa chusindi.
 "nuvvu nannu entha asahyinchukunnaa ninnu ee raatrivela ontarigaa pampinchadam naaku ishtamledu"
 aame atanivaipu chusindi. athani mukhamlo elanti bhavamu kanipinchaledu.
 matladakunda kaarekki koorchundi.
 driever unnaadu. atadithopaatu marokatanu unnaadu! athanitho "jaagratta, yintidaggara dinchesi kaaru venakki teesuku vacheyandi" antuu taimu chusukunnadu. "sare tellavaaresariki vellipotaaru" antuu cheppaadu.
 vaallu alaage antuu taluupaaru.
 indrasenaku talatippi atanivaipu chudalanipinchindi.
 kaani talatippi chudaledu. nirlakshyamgaa etochustu koorchundi.
 kaaru bayaluderi vellipoyindi.
 kaaru vellipoyina alaage chustuu nilabaddadu. vellipoyemundu maata varasakayina cheppi velutundemo anukunnadu. asalu talatippe chudaledu.
 indrasenaki chala garvamani telusu. mari inta garvamani anukoledu. tana needakuda aamemeeda padatam sahinchalekapotundi. pratee maatalu antastulu gurtukostundi.
 streeki antastukaadu mukhyam. bharta anuraagam, aa anuraagam dooramayipothe appudugaani teliyadu jeevitamlo tanu yem pogottukunnadi sare vellanee velli ennaallu alaa rojulu gaduputundi! tanu aame gurinchi marchipoyina marchipovachhu.
 ataniki ventane shankar chellelu leela gurtukuvacchindi. leelanu tanakicchi pelli cheyalani shankar pattudala. hyderabad vellinappudalla aa vishayame mellagaa kadipevadu. tanu tappinchukodaaniki chusevadu.
 ippudu dayanand raavu gaaru tana koothuru udayini ichi pelli cheyadaaniki chustunnaru.
 udayini chala andamgaa untundi.
 aa ammayiki kuudaa tanante ishtame ani telisindi.
 aa ammayini pelli chesukunte! manasulo kopam, kasi talettaayi. magavaadu taluchukunte emayina cheyyagaladu.
 indrasena edho anukuntundi. aame sthaanam udayiniki icheste! avunu alaage cheyyali. ventane hyderabad vellipovali, wizag makam etteyyaali. oka panikosam tanu ee majili vaesaadu.
 vachina pani ayipoyindi.
 tanu haidrabad vellipoyi dayanand raavu gaaritho matladali.
 udayinitho matladi tanante ishtamo kaado mukhamukhi telchesukovali.
 ee pelliki tondaragaa muhurtam pettincheyaali. indrasenaku ichina sthaanam aame eppudayithe kaaladannaku vellipoyindo aa sthaanam marika janmalo dakkakunda cheyyali, anthe.