 ఒకేసారి రెండు శుభఫలితాలు.

 సంగమేస్వరరావుకి చాలా ఆనందంగా వుంది.

 సంగమేస్వరరావు ఆ వీధికి కొత్త. ఇంట్లోంచి బయటికి వస్తే ఎప్పుడయినా ఎదురైతే పక్కింటి నాగభూషణం పలకరిస్తాడు. అంతకుమించి ఎవరూ పలకరించరు. ఇంటికంటూ ఎవరూ రారు.

 కాబట్టి ఎవరయినా వస్తారన్న భయంలేదు.

 సంగమేస్వరరావు తలుపు లోపల గడియవేసి వచ్చాడు.

 మంచంకింద వున్న పెట్టెని తీసి ఇవతల పెట్టాడు. కొన్ని పనిముట్లు తెచ్చుకొని పెట్టెముందు బాసింపట్టు వేసుకుని కూర్చున్నాడు.

 నమ్మకాలంటూ పెద్దగా లేకపోయినా పెట్టెలో వున్నది లక్ష్మిదేవిగా భావించడం వల్ల పెట్టెకి దండం పెట్టాడు.

 ఆ తర్వాత పెట్టెని పనిముట్లతో తెరిచే ప్రయత్నంలో పడ్డాడు. పెట్టె మూత తెరవడం కష్టం కాలేదు.

 కారణం ఒకటికి రెండుసార్లు అంతకు క్రితమే మూతకి కొట్టిన మేకులు తీసి మళ్ళీ కొట్టి మళ్ళీ తీసి మళ్ళీ కొట్టడంవల్ల మేకులు కాస్త లూజుగా వుండడంవల్ల ఎక్కువసేపు శ్రమపడకుండానే మేకులన్నీ వచ్చాయి.

 నెమ్మదిగా పెట్టె మూతని పైకి తీశాడు. పైన పేర్చిన కాగితాలను గబగబ తొలగించాడు.

 'తను పెట్టెలో__

 నగలు చూడబోతున్నాడా?

 నోట్ల కట్టలు చూడబోతున్నాడా?

 చాలా విలువైనవి చూడబోతున్నాడా?'

 అలా ఆలోచిస్తూ ఆనందంతో కళ్ళు మూసుకుని చేతికి అందించి గబుక్కున పైకి తీసి చటుక్కున కళ్ళు తెరిచాడు.

 అంత ధైర్యస్థుడూ ఊహించనిది చేతిలోకి వచ్చేసరికి కెవ్వుమని వదిలేసాడు.

 పెట్టెలో శిరస్సు వరకే వున్న అమ్మాయి తలని జుట్టుపట్టుకుని పైకి తీసి కళ్ళ ఎదుట వుంచుకుని కళ్ళు తెరిచాడు.

 బతికున్న రోజుల్లో ఆ అమ్మాయి అందమైనది అయినా ఘోరంగా పీకవరకు కత్తిరించి చెవులు పీలికల్లా చీల్చి కనుగుడ్డు పెరికివేసి భయంకరంగా......వికృతంగా......కళ్ళు ఎదుట కనిపించే దృశ్యం చూసి ఎవరికి మాత్రం గుండె జలదరించదు.

 సంగమేస్వరరావూ మనిషే, పెట్టెలో నోట్లకట్టలు నగలు లేకపోగా శవం తలకాయ వుంది. షాక్ తిన్నాడు అంటే తినకేం చేస్తాడు?
 రెండు నిమిషాలతర్వత పూర్తిగా తేరుకున్న సంగమేస్వరరావు పెట్టెలోంచి ఒక్కొక్కటి తీసి బైట పెట్టాడు.

 మెడ సరీగ సగానికి కత్తిరించిన తలకాయ, రెండు చేతులు. అవయవాల మూట, ఒక లెటరు. అంతవరకే వున్నాయి.

 సంగమేస్వరరావు లెటర్ చదివాడు. ఆ తర్వాత యదా తధంగా అన్నీ పెట్టెలో సర్ధాడు. మళ్ళీ పైన కాగితాలు పేర్చాడు. పెట్టె మూతవేసి మేకులు దిగకొట్టాడు. మంచం కిన్ధాలి పెట్టెని తోసాడు. వెళ్ళి మంచంమీద పడుకున్నాడు.

 మంచం వెల్లికింతలా పడుకుని రెండుచేతులూ మడతవేసి తలకింద పెట్టుకుని కళ్ళు తెరుచుకొని పైకిచూస్తూ తీవ్రాలోచనలో పడ్డాడు సంగమేస్వరరావు.

 'ఇదెలా జరిగింది?

 పెట్టెలో నగలులేవు. నోట్లకట్టల్లేవు. శవం తాలూకు కొన్ని భాగాలు వున్నాయి. ఇదెలానన్నా జరగవచ్చు. పాయింట్ అది కాదు. ఈ శవంకోసం కన్నిగాడు ఆ రౌడీలు కొట్టుకు చచ్చారా? కన్నిగాడు శవం వున్న పెట్టెని తీసుకుని ఎందుకు పారిపోతాడు. ఈ పెట్టెకోసం వాడిని తరుముతూ వాళ్ళెందుకు వెంటపడ్డారు?

 శవంకోసం వీళ్ళంతా కొట్టుకు చచ్చారా?

 'ఉహు!'

 సంగమేస్వరరావు బలంగా తల విదిలించాడు. తన ఆలోచనలో చాలా పెద్ద తప్పు ఏదో దొరికినట్లు గ్రహించాడు.

 మరో రకంగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. 
 okesari rendu subhaphalitaalu.

 sangameswararaoki chala aanandamgaa vundi.

 sangameswararao aa veedhiki kotta. intlonchi bayatiki vaste eppudayina eduraithe pakkinti nagabhushanam palakaristaadu. antakuminchi evaruu palakarincharu. intikantuu evaruu raaru.

 kabatti evarayina vastaaranna bhayamledu.

 sangameswararao talupu lopala gadiyavesi vachaadu.

 manchankinda vunna petteni teesi ivatala pettaadu. konni panimutlu tecchukoni pettemundu basimpattu vesukuni kuurchunnaadu.

 nammakaalantuu peddagaa lekapoyina pettelo vunnadi lakshmidevigaa bhavinchadam valla petteki dandam pettaadu.

 aa tarvaata petteni panimutlatho teriche prayatnamlo paddaadu. pette mootha teravadam kashtam kaaledu.

 kaaranam okatiki rendusaarlu antaku kritame moothaki kottina mekulu teesi mallee kotti mallee teesi mallee kottadamvalla mekulu kaasta lujugaa vundadamvalla ekkuvasepu shramapadakundaane mekulannee vachayi.

 nemmadigaa pette moothani paiki teesaadu. paina paerchina kaagitaalanu gabagaba tolaginchaadu.

 'tanu pettelo__

 nagalu chudabotunnada?

 notla kattalu chudabotunnada?

 chala viluvainavi chudabotunnada?'

 alaa aalochistuu aanandamtho kallu moosukuni chetiki andinchi gabukkuna paiki teesi chatukkuna kallu terichaadu.

 anta dhairyasthuduu oohinchanidi chetiloki vachesariki kevvumani vadilesadu.

 pettelo shirassu varake vunna ammai talani juttupattukuni paiki teesi kalla eduta vunchukuni kallu terichaadu.

 batikunna rojullo aa ammai andamainadi aina ghoramgaa peekavaraku kattirinchi chevulu peelikalla cheelchi kanuguddu perikivesi bhayankaramgaa......vikrutamgaa......kallu eduta kanipinche drushyam chusi evariki maatram gunde jaladarinchadu.

 sangameswararao manishe, pettelo notlakattalu nagalu lekapoga shavam talakaaya vundi. shak tinnadu ante tinakem chestaadu?
 rendu nimishaalatarvata puurtigaa terukunna sangameswararao pettelonchi okkokkati teesi baita pettaadu.

 meda sareega sagaaniki kattirinchina talakaaya, rendu chetulu. avayavaala moota, oka letaru. antavarake vunnayi.

 sangameswararao leter chadivaadu. aa tarvaata yada tadhamgaa annee pettelo sardhaadu. mallee paina kaagitaalu paerchaadu. pette moothavesi mekulu digakottaadu. mancham kindhaali petteni tosadu. velli manchammeeda padukunnadu.

 mancham vellikintalaa padukuni renduchetuluu madatavesi talakinda pettukuni kallu teruchukoni paikichuustuu teevraalochanalo paddaadu sangameswararao.

 'idela jarigindi?

 pettelo nagalulevu. notlakattallevu. shavam taaluuku konni bhaagaalu vunnayi. idelaanannaa jaragavacchu. point adhi kaadu. ee savamkosam kannigaadu aa roudiilu kottuku chachara? kannigaadu shavam vunna petteni teesukuni enduku paaripotaadu. ee pettekosam vaadini tarumutuu vaallenduku ventapaddaaru?

 savamkosam veellantaa kottuku chachara?

 'uhu!'

 sangameswararao balangaa tala vidilinchaadu. tana aalochanalo chala pedda tappu edho dorikinatlu grahinchaadu.

 maro rakamgaa aalochinchadam modalupettaadu. 