
 పాతికవేలు వస్తాయనేసరికి వాళ్ళ వ్యతిరేకత చాలావరకు తగ్గిపోయింది. ఆ విధంగా నేను మొదటిసారి కెమెరా ముందు నిలబడ్డాను. అయితే అదే నా మొదటి, చివరి వేషమని ఖచ్చితంగా చెప్పేశాను. అనుకోని పరిస్థితుల్లో కేవలం వాళ్ళమాట తీసెయ్యలేక మొహమాటంతో ఈ పని చేస్తున్నానే తప్ప నా దృష్టంతా చదువుమీద, చేయబోయే కొత్త ఉద్యోగం మీదే వుంది. ఆ మొహమాటమే నా జీవితాన్ని మలుపు తిప్పుతుందని ఆ క్షణం నాకు తెలియదు.                * * * చాలా బలమైన కథ అది. సురేష్ నిజంగా చాలా కష్టపడి రాశాడు. ఒక పేద అబ్బాయి, ధనవంతురాలైన అమ్మాయి ప్రేమించి పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటారు. దురదృష్టవశాత్తు ఆ అబ్బాయి ఆక్సిడెంట్ లో మరణిస్తాడు. ఆ వియోగాన్ని తట్టుకోలేక ఆ అమ్మాయి ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. ఒక డాక్టరు ఆమెను రక్షిస్తాడు. పెళ్లి ప్రపోజ్ చేస్తాడు. తన కిష్టం లేకపోయినా వృద్ధులైన తల్లిదండ్రుల సంతోషం కోసం ఒప్పుకుంటుంది. పెళ్ళైన తర్వాత ఆ డాక్టర్ కి చాలా వ్యసనాలున్నాయనీ, అతడో శాడిస్టు అనీ తెలుస్తుంది. కేవలం ఆస్తికోసమే తనను పెళ్ళి చేసుకున్నాడన్న విషయం అర్థమవుతుంది. మరో వైపు తల్లిదండ్రులు చచ్చిపోతారు. భర్త హింసలు ఎక్కువవుతాయి. ఆ సమయంలో మరో వ్యక్తి పరిచయమవుతాడు. అతడు చాలా సహృదయుడు. ఆమెకి పవిత్రమైన స్నేహహస్తం అందిస్తాడు. అతడినుంచి ప్రేరణ పొంది, భర్తని ఎదుర్కొంటుంది. న్యాయస్థానంలో భర్త దుశ్చర్యలన్నీ బయటపెట్టి అతడికి శిక్ష పడేలా చేస్తుంది. తనలాంటి అభాగినులైన స్త్రీల జాగృతి కోసం ఉదయిస్తున్న సూర్యుడివైపు నడుస్తుంది. "ఇంత ఇడియాటిక్, స్టుపిడ్ కథ నేనెప్పుడూ చదవలేదు. చూడలేదు. వినలేదు" అన్నాడు శ్రీకాంత్. నా మొహం ఎర్రబడింది. "ఎందుకు?" అనడిగాను తీక్షణంగా. "అంత స్టుపిడిటీ మీకందులో ఏం కనపడింది?" "ప్రేమించినవాడు చచ్చిపోతే ఆత్మహత్య చేసుకోవడమెందుకు?" "అందుకే దాన్ని ప్రేమ అన్నారు. అదంత బలంగా వుంటుంది. మీరెవరినైనా ప్రేమిస్తే ఆ విషయం మీకు తెలుస్తుంది". "అవతలివాళ్ళు చచ్చిపోగానే మనమూ చచ్చిపోవాలనేదే ప్రేమకు షరతైతే నేను చచ్చినా ఎవరినీ ప్రేమించను" అన్నాడు శ్రీకాంత్. "ఇంకా నయం మీరు ముందే చెప్పారు కాబట్టి నాకు భార్యగా రాబోయే అమ్మాయి నెవరినో ప్రేమిద్దామనుకుంటున్నాను. రేపు నాకు భార్యగా రాబోయే అమ్మాయి నెవరినో ప్రేమిద్దామనుకుంటున్నాను. రేపు పెళ్ళయ్యాక ఆ అమ్మాయికి కూడా చెప్పాలి సుమా. పొరపాటున నన్నుగానీ ప్రేమిస్తే నేను మరణించగానే తనూ చావాల్సి వుంటుందనీ అందుకే నన్ను ప్రేమించవద్దనీ శోభనం రోజునే చెప్పాలి". అతని మాటల్లో వెటకారం నాకర్థమై ముఖం మరింత ఎర్రగా కందింది. "రోమియో-జూలియెట్, లైలా-మజ్నూల కథలు మీరెప్పుడూ చదవలేదూ, చూడలేదూ, వినలేదా?" అన్నాను. "మరి అలా చావాలనుకున్న అమ్మాయి మళ్ళీ ఎందుకు బతికింది?" "వృద్ధులైన తల్లిదండ్రుల కోసం!" "ఓహో! ఆ ప్రేమ మరణంవైపు లాగితే, ఈ ప్రేమ బతుకువైపు లాగిందన్నమాట. చూశారా, ఒకేసారి ఇద్దరు ముగ్గుర్ని ప్రేమిస్తే ఎంత కష్టమో! అన్నట్టు మధ్యలో ఈ పవిత్ర సురేష్ గారి నడగండి!" అన్నాను విసుగ్గా. "వద్దులెండి! ఒప్పుకున్నాక తప్పదుకదా! యముడు సావిత్రికి వరమిచ్చినట్టు మీకిచ్చేశాను!" అని సాలోచనగా గడ్డం గోక్కుంటూ, "అయితే పదమూడో ఎపిసోడ్ అంతా ఒకటే షాట్ అన్నమాట!" అంటూ, మీ అభిప్రాయం ఏమిటన్నట్టు చూశాడు. నేను మొహం చిట్లించి, "మొత్తం ఎపిసోడ్ అంతా ఒకటే షాట్ ఏమిటి?" అన్నాను. "మీరు ఉదయిస్తున్న సూర్యుడివైపు బయలుదేరుతారుకదా! ఎపిసోడ్ అయినంతసేపూ నడుస్తూంటారు. ఈలోగా సూర్యుడు పడమటివైపు వెళ్ళిపోతాడు". పిడికిలి బిగించి అతడి మొహంమీద కొట్టాలన్న కోరికను బలవంతంగా ఆపుకుని అక్కణ్ణుంచి లేచి వచ్చేశాను. ఆ విషయం తర్వాత చూచాయగా సురేష్ దగ్గర అన్నాను. అంటే మొత్తం కథ గురించీ శ్రీకాంత్ అభిప్రాయం అతనికి చెప్పలేదు. వాళ్ళిద్దరి మధ్య వైషమ్యాల్ని సృష్టించడం నా ఉద్దేశం కాదు. "చివర్లో అలా సూర్యుడివైపు వెళ్ళడం బాగోదేమోనండీ!" అన్నాను. "సూర్యుడంటే ఎవరు?" అన్నాడు ఆవేశంగా. "సన్!" అన్నాను ఇంగ్లీషులో. "వెలుగుకి ప్రతీక. తరతరాలుగా అంధకారంలో మగ్గిపోతున్న స్త్రీ వెలుగు వైపు నడిచి వెళ్ళడం సింబాలిజం!" నేను మొత్తుకుంటూ, "అవును సుమా! నాకీ విషయం తట్టలేదు!" అని క్షమాపణగా అన్నాను. అతడు నావైపు అనుమానంగా చూస్తూ, "మీకూ నా కథపట్ల ఏవో విరుద్ధ అభిప్రాయాలున్నట్టున్నాయ్!" అన్నాడు. "లేవండీ! అటువంటిదేమీ లేదు!" అన్నాను. ఆ మాటమాత్రం సిన్సియర్ గా అన్నాను. అతడు నా మాటలు పెద్దగా పట్టించుకున్నట్టు కనబడలేదు. "ఆ కథలో ప్రతి వాక్యమూ నా గుండె లోతుల్లోంచి వచ్చిందండీ! అమ్మని మా నాన్న ఎంత హింసించేవాడో ప్రత్యక్షంగా చూశాన్నేను. సమాజానికి భయపడి స్త్రీ నాలుగు గోడల మధ్య ఎంత కుమిలిపోతుందో నాకు బాగా తెలుసు. నిజమైన ప్రేమకోసం ఎంత అల్లల్లాడిపోతుందో నేను ఊహించగలను!" అప్రయత్నంగా నా కళ్ళు తడయ్యాయి. సురేష్ చెప్పింది నిజమే. గొప్ప సామాజిక స్పృహతో రచయితలు రాసే కథల్నీ, కావ్యాల్నీ చాలామంది సామాన్యులు అర్థం చేసుకోలేరు. ఎక్కడో ఎవరో వుంటారు. త్వరలో ప్రసారం కాబోయే మా టీవీ సీరియల్ చూసి నాలుగు గోడల చీకటిలోంచి బయటపడటానికి కావలసిన ఉత్తేజం పొందుతారు. ఆ రోజునుంచీ మరింత శ్రద్ధగా నా పాత్ర నర్థం చేసుకుని నటించడానికి ప్రయత్నించసాగాను. డాక్టర్ పాత్ర శ్రీకాంత్ పోషిస్తున్నాడు. స్నేహితుడి పాత్ర సురేష్ ది. మా షూటింగ్ పది రోజులపాటు నిర్విఘ్నంగా సాగింది. పదకొండో రోజు హెడ్ ఆఫీసునుంచి నాకు పిలుపు వచ్చింది. "కూర్చో!" అన్నాడు మేనేజింగ్ డైరెక్టర్. "హెడ్ ఆఫీసు అనుమతి లేకుండా ఇటువంటి వేషాలు వేయకూడదని నీకు తెలియదా?" అన్నాడు. ఎవరో రాసిన ఆకాశరామన్న ఉత్తరాన్ని నా ముందుకు తోస్తూ. అనూహ్యమైన ఈ పరిణామానికి నేను బిత్తరపోయి, "అదికాదు సార్!" అంటూ ఏదో చెప్పబోయాను. "కొత్తగా ఒక బాధ్యత నీకు అప్పజెప్పినవాడు దాన్ని మరింత బాగా నిర్వహించడానికి బదులు- శలవులు పెట్టటం ప్రారంభించావు. ఆఫీసుకి తరచు ఆలస్యంగా వస్తున్నావట. షూటింగ్ లకి వెళ్ళడంలాంటి నిరర్థకమైన సంజాయిషీలు చెప్పడానికి ప్రయత్నించకు. ఒక తప్పుకి శిక్ష పడితే, భవిష్యత్ లో మళ్ళీ ఆ తప్పు చేయకుండా వుండడానికి గుర్తుగా వుంటుంది. అ పాఠం నీకు నేర్పడంకోసం నీ ప్రమోషన్ కాన్సిల్ చేస్తున్నాను. ఇక నువ్వెళ్ళచ్చు!"   * * *

 paatikavelu vastaayanesariki vaalla vyatirekata chaalaavaraku taggipoyindi. aa vidhamgaa nenu modatisaari kemera mundu nilabaddaanu. ayithe adhe naa modati, chivari veshamani khachitamgaa cheppesaanu. anukoni paristhitullo kevalam vallamata teeseyyaleka mohamaatamtho ee pani chestunnane tappa naa drushtantaa chaduvumeeda, cheyaboye kotta udyogam meede vundi. aa mohamatame naa jeevitaanni malupu tipputundani aa kshanam naaku teliyadu.                * * * chala balamaina katha adhi. suresh nijamgaa chala kashtapadi raasaadu. oka pedha abbai, dhanavanthuraalaina ammai preminchi pelli chesukovalanukuntaru. duradrushtavasaattu aa abbai axident loo maranistaadu. aa viyogaanni tattukoleka aa ammai aatmahatya chesukovadaniki prayatnistundi. oka daaktaru aamenu rakshistaadu. pelli prapoj chestaadu. tana kishtam lekapoyina vruddhulaina tallidandrula santosham kosam oppukuntundi. pellaina tarvaata aa dactor ki chala vyasanaalunnaayanii, atado saadistu any telustundi. kevalam aastikosame tananu pelli chesukunnadanna vishayam ardhamavutundi. maro vaipu tallidandrulu chachipotaru. bharta himsalu ekkuvavutaayi. aa samayamlo maro vyakti parichayamavutaadu. atadu chala sahrudayudu. aameki pavitramaina snehahastam andistaadu. atadinunchi prerana pondi, bhartani edurkontundi. nyaayasthaanamlo bharta duscharyalanni bayatapetti atadiki shiksha padela chestundi. tanalanti abhaaginulaina streela jaagruti kosam udayistunna suuryudivaipu nadustundi. "inta idiatic, stupid katha neneppuduu chadavaledu. chudaledu. vinaledu" annadu srikant. naa moham errabadindi. "enduku?" anadigaanu teekshanamgaa. "anta stupidity meekandulo yem kanapadindi?" "preminchinavaadu chachipothe aatmahatya chesukovadamenduku?" "anduke daanni prema annaru. adanta balangaa vuntundi. meerevarinainaa premiste aa vishayam meeku telustundi". "avatalivaallu chachipogane manamuu chachipovalanede premaku sharataite nenu chachina evarinee preminchanu" annadu srikant. "inka nayam meeru munde cheppaaru kabatti naaku bharyaga raboye ammai nevarino premiddaamanukuntuna. repu naaku bharyaga raboye ammai nevarino premiddaamanukuntuna. repu pellayyaaka aa ammayiki kuudaa cheppali suma. porapaatuna nannugaanii premiste nenu maraninchagaane tanuu chavalsi vuntundanii anduke nannu preminchavaddanii shobhanam rojune cheppali". athani maatallo vetakaaram naakarthamai mukham marinta erraga kandindi. "romio-juliate, laila-majnoola kathalu meereppuduu chadavaleduu, chudaleduu, vinaleda?" annaanu. "mari alaa chavalanukunna ammai mallee enduku batikindi?" "vruddhulaina tallidandrula kosam!" "oho! aa prema maranamvaipu lagithe, ee prema batukuvaipu lagindannamata. chusara, okesari iddaru muggurni premiste entha kashtamo! annattu madhyalo ee pavitra suresh gaari nadagandi!" annaanu visuggaa. "vaddulendi! oppukunnaka tappadukadaa! yamudu saavitriki varamicchinattu meekichhesaanu!" ani saalochanagaa gaddam gokkuntu, "ayithe padamudo episod antaa okate shat annamata!" antuu, mee abhiprayam emitannattu chushadu. nenu moham chitlinchi, "mottam episod antaa okate shat emiti?" annaanu. "meeru udayistunna suuryudivaipu bayaluderutaarukadaa! episod ayinantasepuu nadustuuntaaru. eelogaa suuryudu padamativaipu vellipotaadu". pidikili biginchi atadi mohammeeda kottalanna korikanu balavantamgaa aapukuni akkannunchi lechi vachesaanu. aa vishayam tarvaata chuchayaga suresh daggara annaanu. ante mottam katha gurinchi srikant abhiprayam ataniki cheppaledu. valliddari madhya vaishamyaalni srushtinchadam naa uddesam kaadu. "chivarlo alaa suuryudivaipu velladam bagodemonandi!" annaanu. "suryudante evaru?" annadu aavesamgaa. "sun!" annaanu ingleeshulo. "veluguki prateeka. tarataraalugaa andhakaaramlo maggipotunna stree velugu vaipu nadichi velladam symbolism!" nenu mottukuntu, "avunu suma! naakii vishayam tattaledu!" ani kshamaapanagaa annaanu. atadu naavaipu anumaanamgaa chustuu, "meekoo naa kathapatla evo viruddha abhipraayaalunnattuna!" annadu. "lavandi! atuvantidemi ledu!" annaanu. aa matamatram sinsier gaa annaanu. atadu naa maatalu peddagaa pattinchukunnattu kanabadaledu. "aa kathalo prati vaakyamuu naa gunde lotullonchi vachindandii! ammani maa naanna entha himsinchevado pratyakshamgaa chusannenu. samaajaaniki bhayapadi stree naalugu godala madhya entha kumilipotundo naaku baga telusu. nijamaina premakosam entha allalladipotundo nenu oohinchagalanu!" aprayatnamgaa naa kallu tadayyai. suresh cheppindi nijame. goppa saamaajika spruhatho rachayitalu rase kathalnee, kaavyaalnii chaalaamandi saamaanyulu artham chesukoleru. ekkado evaro vuntaaru. twaralo prasaaram kaboye maa tv seerial chusi naalugu godala cheekatilonchi bayatapadataaniki kaavalasina uttejam pondutaaru. aa rojununchi marinta shraddhagaa naa paatra nartham chesukuni natinchadaaniki prayatninchasaagaanu. dactor paatra srikant pooshistunnaadu. snehitudi paatra suresh dhi. maa shooting padi rojulapatu nirvighnamgaa saagindi. padakondo roju head aafiisununchi naaku pilupu vachindi. "kurcho!" annadu managing director. "head aafiisu anumati lekunda ituvanti veshaalu veyakudadani neeku teliyadaa?" annadu. evaro raasina aakaasaraamanna uttaraanni naa munduku tostu. anoohyamaina ee parinaamaaniki nenu bittarapoyi, "adikaadu sar!" antuu edho cheppaboyanu. "kottagaa oka baadhyata neeku appajeppinavaadu daanni marinta baga nirvahinchadaaniki badulu- salavulu pettatam praarambhinchaavu. aafiisuki tarachu aalasyamgaa vastunnavata. shooting laki velladamlaanti nirarthakamaina sanjaayisheelu cheppadaaniki prayatninchaku. oka tappuki shiksha padithe, bhavishyat loo mallee aa tappu cheyakunda vundadaaniki gurtugaa vuntundi. a paatham neeku nerpadamkosam nee pramoshan consill chestunnanu. ika nuvvellachhu!"   * * *