
 ఇతన్ని తప్పక సత్యనారాయణే పంపించి వుంటాడు.
 "తీసుకో తాతా! ఏమిటి అంత ఆలోచిస్తున్నావ్?"
 "ఎవరు నువ్వు! ఇంత డబ్బు ఎందుకిస్తున్నావ్?" కోటయ్యకు కొంచెం కరుకుగా వినిపించింది.
 శరత్ ఓ క్షణం మౌనంగా కోటయ్య ముఖంలోకి చూశాడు.
 "నేనెవరో నాకే తెలియదు. అది తెలుసుకోవాలనే నేనిక్కడికి వచ్చాను" అనాలనుకున్నాడు శరత్.
 "నేనెవర్నో రేపు చెబుతాను. ఇప్పుడు టైంలేదు."
 "మళ్ళీ రేపు వస్తావా?" ఆశ్చర్యం సంతోషం. కోటయ్య కంఠంలో ఒకదాన్ని ఒకటి ఒరుచుకున్నాయి.
 "వస్తావు. ఈ డబ్బు తీసుకో!"
 "తీసుకోను ఎందుకు ఇస్తున్నావో తెలిస్తేగాని తీసుకోను" పంతంగా అన్నాడు కోటయ్య.
 "ప్రత్యేక కారణం ఏమీలేదు తాతా! ఇవ్వాళ నువ్వు తిన్నసంకటం చూసాను. నా మనసు ఎలాగో అయింది. అందుకే...." ఆపైన ఏం మాట్లాడాలో తోచలేదు.
 కోటయ్య నోరు తెరిచి నవ్వాడు. బోసినోటి నుంచి గాలి జివ్వుమన్నది.
 "ఎందుకు తాతా నవ్వుతున్నావ్?"
 "నీకెందుకు బాబూ నేనంటే ఇంత అభిమానం?"
 శరత్ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.
 "చెప్పు బాబూ! అసలు నువ్వు ఎవరు? ఎందుకింత అభిమానం చూపిస్తున్నావ్?"
 "అది అడగాలనే వచ్చాను!"
 "అంటే" బోసినోరు తెరిచి శరత్ ముఖంలోకి కళ్ళు చిట్లించి చూశాడు కోటయ్య.
 "అదే.... నేనెవరో...." అంటూ గబుక్కున నాలుక కరుచుకున్నాడు.
 "ఆ! ఆగిపోయావేం? చెప్పు!"
 "ఇప్పుడు కాదు. రేపు చెబుతాను."
 "రేపు మళ్ళీ వస్తావా?"
 "వస్తాను. ఇది తీసుకో!"
 "వద్దు బాబూ వద్దు. నాకు బిచ్చం తీసుకొనే అలవాటు లేదు." అభిమానంగా అన్నాడు కోటయ్య.
 "ఇది బిచ్చంగా ఇవ్వడంలేదు తాతా!"
 "మరి నన్ను చూసి.... నా దీనస్థితిని చూసి జాలిపడి ఇచ్చే డబ్బును ఏమనాలి?"
 శరత్ వెంటనే సమాధానం ఇవ్వలేదు.
 "బాబూ! ఈ చేతుల్తో భూమిని బద్దలు కొట్టాను. కండలు కరిగించి పంటలు పండించాను. ఏనాడూ ఎవరి ముందూ 'దేహి' అంటూ చెయ్యి చాపలేదు." కోటయ్య బాధగా అన్నాడు. 
 శరత్ ఏం సమాధానం ఇవ్వాలో తెలియక తికమక పడ్డాడు.
 "ఈ ముసలితనం పంజాలో చిక్కాను బాబూ! ఎవరింత ముద్ద వేస్తారా అని ఎదురుచూసే స్థితికి వచ్చాను. అది మాత్రం బిచ్చం కాదా అని నువ్వు అడగొచ్చు...." మళ్ళీ కోటయ్యే అన్నాడు.
 "అబ్బే లేదు. నేను అలా అనడంలేదు."
 "ఆదెమ్మా, ఈ గూడెంలో వుండే ప్రతిమనిషి నా మనిషి బాబూ! అందుకే వాళ్ళు వేసిన ముద్ద తినడానికి నేను అభిమానపడను." 
 "నన్ను కూడా మీ మనిషి అనుకో తాతా!"
 కోటయ్య బోసినోరు విప్పి అదోలా నవ్వాడు.
 "అవును తాతా! నన్ను నీ మనవడిగా భావించు."
 "అంత అదృష్టమా బాబూ!" తనకు తనే చెప్పుకుంటున్నట్టు గొణిగాడు కోటయ్య.
 "తాతా!"
 "ఏం బాబూ!"
 "నాతో వస్తావా?"
 "ఎక్కడికి? ఎందుకు? నా చేతుల్లో ఇప్పుడు సత్తువలేదు. నేను ఇప్పుడేం చెయ్యగల్ను బాబూ దొరల ఇళ్ళల్లో?"
 "నువ్వేం చెయ్యక్కర్లేదు."
 "ఏమిటో బాబూ! నువ్వెందుకు వచ్చావో! ఎవరివో! నన్నెందుకు పోషిస్తానంటున్నావో అర్థం కావడం లేదు. అంతా అయోమయంగా వుంది."
 గూడెంలో రద్దీ ఎక్కువైంది. "ఈ డబ్బు తీసుకో తాతా రేపొచ్చినప్పుడు అన్నీ వివరంగా చెపుతాను" అంటూ శరత్ కోటయ్యకు చేతిలో వందరూపాయల నోటు వుంచి గబగబా బయటికి వెళ్ళిపోయాడు.
                                15
 రెండో రోజు శరత్ వచ్చేసరికి కోటయ్య అన్నం తింటున్నాడు.
 సొరకాయ పులుసు కలుపుకొని ఆవురావురుమంటూ లొట్టలు కొడుతూ తింటున్నాడు. మధ్య మధ్య గోంగూర పచ్చడి నాలుకకు రాసుకుంటున్నాడు. కోటయ్య ముఖంలోకి చూస్తూ నిల్చున్నాడు శరత్. 
 మంచినీళ్ళ గ్లాసు కోసం తడుముకుంటూ వున్న కోటయ్య చేతికి శరత్ గ్లాసు అందించాడు. 
 "వచ్చావా బాబూ! నూరేళ్ళు వర్థిల్లు బాబూ!"
 "ఎందుకు తాతా?"

 itanni tappaka satyanarayane pampinchi vuntaadu.
 "teesuko taataa! emiti anta alochistunnav?"
 "evaru nuvvu! inta dabbu endukistunnav?" kotayyaku konchem karukugaa vinipinchindi.
 sharat oo kshanam mounamgaa kotayya mukhamloki chushadu.
 "nenevaro naake teliyadu. adhi telusukovalane nenikkadiki vachanu" analanukunnadu sharat.
 "nenevarno repu chebutaanu. ippudu taimledu."
 "mallee repu vastava?" aascharyam santosham. kotayya kanthamlo okadaanni okati oruchukunnaayi.
 "vastaavu. ee dabbu teesuko!"
 "teesukonu enduku istunnavo telistegaani teesukonu" pantamgaa annadu kotayya.
 "pratyeka kaaranam emeeledu taataa! ivvaala nuvvu tinnasankatam chusanu. naa manasu elago ayindi. anduke...." aapaina yem matladalo thochaledu.
 kotayya noru terichi navvaadu. bosinoti nunchi gaali jivvumannadi.
 "enduku taataa navvutunnav?"
 "neekenduku baaboo nenante inta abhimanam?"
 sharat ventane samadhanam cheppalekapoyadu.
 "cheppu baaboo! asalu nuvvu evaru? endukinta abhimanam chupistunnav?"
 "adhi adagalane vachanu!"
 "ante" bosinoru terichi sharat mukhamloki kallu chitlinchi chushadu kotayya.
 "adhe.... nenevaro...." antuu gabukkuna naaluka karuchukunnadu.
 "aa! aagipoyavem? cheppu!"
 "ippudu kaadu. repu chebutaanu."
 "repu mallee vastava?"
 "vastaanu. idhi teesuko!"
 "vaddu baaboo vaddu. naaku bicham teesukone alavaatu ledu." abhimaanamgaa annadu kotayya.
 "idhi bicchamgaa ivvadamledu taataa!"
 "mari nannu chusi.... naa deenasthitini chusi jalipadi iche dabbunu emanali?"
 sharat ventane samadhanam ivvaledu.
 "baaboo! ee chetulto bhoomini baddalu kottanu. kandalu kariginchi pantalu pandinchaanu. enaaduu evari munduu 'dehi' antuu cheyyi chaapaledu." kotayya badhaga annadu. 
 sharat yem samadhanam ivvaalo teliyaka tikamaka paddaadu.
 "ee musalitanam panjaalo chikkanu baaboo! evarinta mudda vestara ani eduruchuse sthitiki vachanu. adhi maatram bicham kaadaa ani nuvvu adagochu...." mallee kotayye annadu.
 "abbe ledu. nenu alaa anadamledu."
 "ademma, ee goodemlo vunde pratimanishi naa manishi baaboo! anduke vaallu vesina mudda tinadaaniki nenu abhimaanapadanu." 
 "nannu kuudaa mee manishi anuko taataa!"
 kotayya bosinoru vippi adola navvaadu.
 "avunu taataa! nannu nee manavadigaa bhaavinchu."
 "anta adrushtama baaboo!" tanaku tane cheppukuntunnattu gonigaadu kotayya.
 "taataa!"
 "yem baaboo!"
 "naatho vastava?"
 "ekkadiki? enduku? naa chetullo ippudu sattuvaledu. nenu ippudem cheyyagalnu baaboo dorala illallo?"
 "nuvvem cheyyakkarledu."
 "emito baaboo! nuvvenduku vachaavo! evarivo! nannenduku pooshistaanantunnaavo artham kaavadam ledu. antaa ayomayamgaa vundi."
 goodemlo raddi ekkuvaindi. "ee dabbu teesuko taataa repochinappudu annee vivaramgaa cheputaanu" antuu sharat kotayyaku chetilo vandaroopaayala notu vunchi gabagaba bayatiki vellipoyaadu.
                                15
 rendo roju sharat vachesariki kotayya annam tintunnadu.
 sorakaya pulusu kalupukoni aavuraavurumantuu lottalu kodutuu tintunnadu. madhya madhya gongura pachadi naalukaku rasukuntunnadu. kotayya mukhamloki chustuu nilchunnadu sharat. 
 manchineella glasu kosam tadumukuntu vunna kotayya chetiki sharat glasu andinchaadu. 
 "vachava baaboo! noorellu vardhillu baaboo!"
 "enduku taataa?"