 ఎగిరి దాటాడు.
 
 ఇసుకలో పడిన పాదం మెలికపడి నొప్పి పుట్టింది.
 
 గట్టు ఎక్కుతున్నాడు.
 
 పాదం వేశాడో లేదో ఏదో సర్రున కదిలిన శబ్దం మరో అడుగు వేశాడు. ఈసారి శబ్దంతో పాటు పాదాన్ని ఏదో పట్టుకుని కొరికింది.
 
 అతను ఆగాడు.
 
 పాదాన్ని ఎత్తి పట్టుకుని చూశాడు.
 
 కొరికినచోట మంట ప్రారంభమై రక్తంలో కలిసిపోతుంది.
 
 అతనికి ఏదో అనుమానం వచ్చింది.
 
 అటూ ఇటూ చూశాడు.
 
 మళ్ళీ కదిలిన చప్పుడు. ముళ్ళ పొదలోకి పోతున్న పాము తోక కనపడింది.
 
 అతని అనుమానం నిజమైంది.
 
 అంటే పాము కరిచిందన్న మాట.
 
 అది నిజంగా పామో కాదో, అది తనను కరిచిందో లేదో నిర్దారించుకునేందుకు ఆగలేదు అతను. కారణం పన్నెండు గంటలకల్లా ఊరికి చేరుకోవాలి.
 
 అందుకే అతను దాన్ని గురించి పట్టించుకోకుండా ముందుకి కదిలాడు.
 
 అడుగులు ఇంతకు ముందంత ధాటీగా పడడం లేదు. ఒక పాదం నొప్పితో వంకర్లు పోతుంది.
 
 క్షణక్షణానికీ నొప్పి ఎక్కువవుతోంది. నొప్పి నిముషాలతో హెచ్చించినట్టు తీవ్రమైన బాధ శరీరమంతా తిరుగుతోంది.
 
 కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతున్న భావన.
 
 పాదం దగ్గిర మంట మరింత పెరిగింది. రక్తంలో కలిసిపోయిన మంట శరీరాన్ని మండిస్తోంది.
 
 అతను వీలయినంత వరకు దాన్ని పట్టించుకోకుండా నడుస్తున్నాడు.
 
 ఊరు సమీపిస్తుంది.
 
 హరికథ ఇంకా ముగిసినట్టు లేదు, భాగవతారిణి గొంతు చెవుల్లో వినిపిస్తోంది.
 
 అతను నడక వేగం మరింత పెంచాడు.
 
 ఊరి మొదట్లో ఇంకా నిద్రరాని కుక్క అతన్ని చూసి మొరిగి, అంతలోనే అతను తన ఊరివాడిలాగా గ్రహించి తోక ఆడించుకుంటూ ముందుకి వచ్చింది.
 
 అతను రెండో వీధిలోకి మలుపు తిరిగాడు.
 
 మరో పది అడుగులు వేస్తే లిఖిత ఇల్లు వచ్చేస్తుంది.
 
 వూరు వూరంతా నిశ్శబ్దంగా వుంది.
 
 అతను నడుస్తున్నాడు గానీ మెదడంతా మొద్దుబారినట్టు భారంగా తయారైంది.
 
 అతను లిఖిత ఇంటికి చేరుకున్నాడు. ఆ ఇంటిలో ఏది ఎక్కడుందో అతనికి బాగా తెలుసు.
 
 అతను ఆ ఇంట్లోకి ఎప్పుడూ వెళ్ళలేదు. కానీ ఆమె మీద వున్న ఇష్టం వల్ల ఆమెకు సంబంధించిన ప్రతిదాన్ని తెలుసుకున్నాడు.
 
 ఇంటికి తూర్పువేపు వున్న సందులోకి నడిచి కిటికీ దగ్గర ఆగాడు.
 
 ఆ గదిలోనే లిఖిత పడుకునేది.
 
 కిటికీ పైరెక్కల్ని మూసి వుంచలేదు.
 
 మంచంమీద సౌందర్యం విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నట్టు లిఖిత పడుకుని వుంది.
 
 నిద్రలో కదలడం వల్ల కాబోలు పైట కాస్తంత పక్కకు జరిగింది. చందమామ ఆకాశంలో ఎందుకు లేదో గుర్తుకు వచ్చింది అతనికి. వెన్నెలంతా ఆమె ఎదమీద రెండు భాగాలుగా ఘనీభవించినట్టు తోచింది.
 
 బెడ్ లైట్ మంచి వెలుగు ఆ గదిలోకి సన్నగా జారుతున్నట్టుంది.
 
 గోడమీద గడియారం పన్నెండును చూపుతోంది.
 
 'హమ్మయ్య ఆలస్యం కాలేదు' అనుకున్నాడు ఇంకా కొంతసేపు అలా ఊచల్ని పట్టుకుని పైకి చూడడానికి వీలు కావడం లేదు.
 
 కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతున్నాయి. ఒళ్ళంతా తేలిపోతుంది. శ్వాసపీల్చడం కష్టమయిపోతుంది. ఏదో మగత శరీరాన్ని పడదోయడానికి ప్రయత్నిస్తోంది.
 
 అతను తన శరీరంతో తనే పోట్లాడుతున్నట్టు కాళ్ళు చేతులు విదుల్చుకున్నాడు. కళ్ళను అరచేతులతో రుద్దుకున్నాడు. పాము కరిచిన చోట చేత్తోరాశాడు. నొప్పి మరింత ఎక్కువైందే తప్ప తగ్గలేదు.
 
 మరో రెండు నిముషాల్లో తనకు ఏదో అయిపోతుందని అతను గ్రహించాడు. తను స్పృహ తప్పవచ్చు. లేదా చచ్చిపోవచ్చు. అంతలో ఆమెకి పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు చెప్పాలి. సరిగ్గా పన్నెండు గంటలకు ఆమె పుట్టినరోజులో ప్రవేశిస్తుంది.
 
 అతను శక్తినంతా చేతుల్లోకి తీసుకుని ఊచల్ని పట్టుకున్నాడు.
 
 శ్వాస పీల్చడం కష్టమైపోతుంది. అయితే అతని ధ్యాస ఆమె మీదే వుంది.
 
 "ఏమండీ లిఖితగారూ!" మెల్లగా పిలిచాడు.
 
 ఆమె కూడా కలత నిద్ర పోతుండడం వల్ల మేల్కొంది.
 
 శబ్దం వచ్చిన వైపుకి తల తిప్పింది.
 
 కిటికీ వూచలకి రెండు కనుగుడ్లు అతుకున్నట్టయి కనిపించగానే భయంతో కెవ్వున అరవబోయి ఆపై తమాయించుకుంది.
 
 "ఎవరూ"
 
 మంచం మీద నుంచి లేచి కిటికీ దగ్గరికి ముఖాన్ని తెచ్చిపెట్టి అడిగింది.
 
 "నేను జితేంద్రను"
 
 ఆమెకు ఠక్కున మగతంతా ఎగిరిపోయింది.
 
 చివాలున మోకాళ్ళమీద కూర్చుని "నువ్వా" అంటూ ఆశ్చర్యపోయింది.
 
 "ఏమిటి ఇంత రాత్రిపూట" ఆమె ఏవేవో వూహించుకుంటోంది. అందువల్లే భయంలాంటిది గుండెల్లో పుట్టింది.
 
 "మీకు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు. టైమ్ పన్నెండు దాటింది. కదా అందుకని" అతను చెప్పాడు.
 egiri daataadu.
 
 isukalo padina paadam melikapadi noppi puttindi.
 
 gattu ekkutunnadu.
 
 paadam veshado ledho edho sarruna kadilina sabdam maro adugu vaesaadu. eesaari sabdamto paatu paadaanni edho pattukuni korikindi.
 
 atanu aagaadu.
 
 paadaanni etti pattukuni chushadu.
 
 korikinachota manta praarambhamai raktamlo kalisipotundi.
 
 ataniki edho anumanam vachindi.
 
 atuu itoo chushadu.
 
 mallee kadilina chappudu. mulla podaloki potunna paamu thoka kanapadindi.
 
 athani anumanam nijamaindi.
 
 ante paamu karichindanna maata.
 
 adhi nijamgaa pamo kaado, adhi tananu karichindo ledho nirdaarinchukunenduka aagaledu atanu. kaaranam pannendu gantalakalla ooriki cherukovali.
 
 anduke atanu daanni gurinchi pattinchukokunda munduki kadilaadu.
 
 adugulu intaku mundanta dhaatiigaa padadam ledu. oka paadam noppitho vankarlu potundi.
 
 kshanakshanaanikii noppi ekkuvavutondi. noppi nimushaalato hecchinchinattu teevramaina baadha sareeramantaa tirugutondi.
 
 kallu bairlu kammutunna bhavana.
 
 paadam daggira manta marinta perigindi. raktamlo kalisipoyina manta sariiraanni mandistondi.
 
 atanu veelayinanta varaku daanni pattinchukokunda nadustunnadu.
 
 ooru sameepistundi.
 
 harikatha inka mugisinattu ledu, bhaagavataarini gontu chevullo vinipistondi.
 
 atanu nadaka vegam marinta penchaadu.
 
 oori modatlo inka nidraraani kukka atanni chusi morigi, antalone atanu tana oorivaadilaagaa grahinchi thoka aadinchukuntu munduki vachindi.
 
 atanu rendo veedhiloki malupu tirigaadu.
 
 maro padi adugulu veste likhita illu vachestundi.
 
 vuuru vuurantaa nissabdamgaa vundi.
 
 atanu nadustunnadu gaanee medadanta moddubaarinattu bhaaramgaa tayaaraindi.
 
 atanu likhita intiki cherukunnadu. aa intilo edhi ekkadundo ataniki baga telusu.
 
 atanu aa intloki eppuduu vellaledu. cony aame meeda vunna ishtam valla aameku sambandhinchina pratidaanni telusukunnadu.
 
 intiki thoorpuvepu vunna sanduloki nadichi kitiki daggara aagaadu.
 
 aa gadilone likhita padukunedi.
 
 kitiki pairekkalni moosi vunchaledu.
 
 manchammeeda soundaryam vishraanti teesukuntunnattu likhita padukuni vundi.
 
 nidralo kadaladam valla kaabolu paita kaastanta pakkaku jarigindi. chandamama aakaasamlo enduku ledho gurtuku vachindi ataniki. vennelantaa aame edameeda rendu bhagaluga ghaneebhavinchinattu thochindi.
 
 bed liet manchi velugu aa gadiloki sannagaa jaarutunnattundi.
 
 godameeda gadiyaram pannendunu chuuputoondi.
 
 'hammaiah aalasyam kaaledu' anukunnadu inka kontasepu alaa oochalni pattukuni paiki chudadaniki veelu kaavadam ledu.
 
 kallu bairlu kammutunnayi. ollantaa telipotundi. swaasapeelchadam kashtamayipotundi. edho magata sariiraanni padadoyadaaniki prayatnistondi.
 
 atanu tana sareeramtho tane potlaadutunnattu kaallu chetulu vidulchukunnadu. kallanu arachetulatho ruddukunnadu. paamu karichina chota chettorasadu. noppi marinta ekkuvainde tappa taggaledu.
 
 maro rendu nimushaallo tanaku edho ayipotundani atanu grahinchaadu. tanu spruha tappavacchu. leda chachipovachhu. antalo aameki puttinaroju subhaakaankshalu cheppali. sarigga pannendu gantalaku aame puttinarojulo pravesistundi.
 
 atanu saktinanta chetulloki teesukuni oochalni pattukunnadu.
 
 shwasa peelchadam kashtamaipotundi. ayithe athani dhyasa aame meede vundi.
 
 "emandi likhitagaaruu!" mellagaa pilichaadu.
 
 aame kuudaa kalata nidra pothundadam valla melkondi.
 
 sabdam vachina vaipuki tala tippindi.
 
 kitiki vuuchalaki rendu kanugudlu atukunnattayi kanipinchagaane bhayamto kevvuna aravaboi aapai tamaayinchukundi.
 
 "evaruu"
 
 mancham meeda nunchi lechi kitiki daggariki mukhanni tecchipetti adigindi.
 
 "nenu jitendranu"
 
 aameku takkuna magatanta egiripoyindi.
 
 chivaluna mokallameeda kuurchuni "nuvwa" antuu aascharyapoyindi.
 
 "emiti inta raatripuuta" aame evevo voohinchukuntondi. anduvalle bhayamlantidi gundello puttindi.
 
 "meeku puttinaroju subhaakaankshalu. time pannendu daatindi. kada andukani" atanu cheppaadu.