 
 "మన జ్ఞానం పదిమందికి ఉపయోగపడకపోతే ఆ జ్ఞానం ఎందుకు?మనం విద్యావంతులమై పదిమందిని విద్యావంతుల్ని చేయకపోతే మన విద్య ఎందుకు? ప్రతి చదువుకొన్న అమ్మాయి, ప్రతి చదువుకొన్న అబ్బాయి మరో పదుగురు నిరక్షరాస్యుల్ని అక్షరాస్యుల్ని చేయగలిగితే దేశంలో ఈ నిరక్షరాశ్యత్వం వుండదు! నిరక్షరాస్యత తొలగడంతోపాటు అజ్ఞానమూ పటాపంచలైపోతుందని నా నమ్మకం"

                              
 రోజూ అయిదున్నర, ఆరింటికల్లా ఇంటికి వచ్చేసే చంద్రకాంత్, పని ఎక్కువగా వుండడంవల్ల రాత్రి ఎనిమిదింటికి ఇంటికి వచ్చాడు. 

 స్తబ్దంగా తన మంచంమీద పడుకొనో, వీల్ ఛెయిర్ లో కూర్చొనో కనిపించే సుగుణ ఈరోజు డ్రాయింగ్ రూంలో సోఫాలో పత్రిక చూస్తూ కూర్చొంది. క్రొత్తచీర కట్టుకొని, జడలో మల్లెచెండు తురిమింది సుగుణ జడలో ఎన్నాళ్లకి చూస్తున్నాడు మల్లెలను! అసలు ఈరోజు సుగుణ రూపమే మారిపోయినట్టుగా వుంది. 

 "ఇవాళ ఏమిటి విశేషం సుగుణా?కొత్తచీరా, మల్లెపూలు......"

 "నేను రోగిష్టిదాన్ని, ఎందుకూ పనికిరానిదాన్ని అన్న విషయం ఇక మరిచిపోవాలనుకొంటున్నాను! రోగిష్టిదాన్ని అనుకొంటూంటే జన్మంతా రోగిష్టిగానే వుండిపోతాననిపించింది"

 "గుడ్! శరీరానికి ఎక్కువ శ్రమ ఇవ్వకు."

 చంద్రకాంత్ బట్టలు మార్చుకొని వంటకి లేటయిపోయిందన్న తొందరలో వంటగదిలోకి వెళలాడు. కాని, వంటంతా చేసి రెడీగా కనిపించింది. 

 "వంటెవరు చేశారు?"

 "నేనే చేశాను."

 "నువ్వా?! నీకివాళ ఏమైంది? ఇంత సత్తువ ఎక్కడినుండి వచ్చింది? కొంచెం ఎక్కువసేపు కూర్చొంటే నడుం నొప్పి అని గిలగిల్లాడిపోయే దానివి!"

 "సత్తువ మనసులోంచి వచ్చింది. మనోబలంతో ఈ అనారోగ్యాన్ని జయించాలనుకొంటున్నాను! "నాకేం రోగంలేదు. నేను చాలా ఆరోగ్యంగా వున్నాను. అని నన్ను నేను హిప్నటైజ్ చేసుకోవాలనుకొన్నాను!"

 "నీమొహం డాక్టర్లు చెప్పినన్ని రోజులు వాళ్లు చెప్పిన విధంగా జాగ్రత్తగా వుండాలి!"

 "వాళ్లు జీవితాంతం బెడ్ మీద శవంలా పడుండమంటారు నావల్ల కాదిక. చస్తే చస్తాను! బ్రతికితే అందరిలా బ్రతుకుతాను" అంటూంటే సుగుణ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. 

 "నీకివాళ నడుం నొప్పి రాలేదూ?"

 "నా మనోశక్తితో దాన్ని తమిరేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను."

 కాని, ఎక్కువ శ్రమతో సుగుణకు నొప్పి రానే వచ్చింది. పళ్లు బిగువున ఓర్చుకొంటూ పైకి మామూలుగా ఉండడానికి ప్రయత్నిస్తూంది. చావో బ్రతుకో ఏదో ఒకటి తేలాలన్న ఆలోచనతో తన నొప్పిన ప్రక్కకు నెట్టేస్తూంది. 

                         
 రాత్రి పదకొండు గంటల వరకూ పుస్తకం చదువుతూనో, మాగజైన్ చదువుతూనో, మెలుకువగావుండడం అలవాటు చంద్రకాంతుకు. ఆ రోజూ మంచంమీద పడుకొని మాగజైన్ చదువుతున్నాడు. 

 పది గంటలవుతూంటే సుగుణ నెమ్మదిగా గదిలోకి వచ్చింది. 

 "అబ్బ! ఏం చదువు?" అంటూ అతడి చేతిలోంచి మాగజైన్ తీసివేసింది. వెళ్లి లైట్ తీసివచ్చి, మంచంమీద అతడి ప్రక్కన కూర్చొంది. 

 "సుగుణా! నీకేమైనా మతిపోయిందా? ఏమిటిది?" చంద్రాకంత్ కంగారుగా లేవబోయాడు. 

 సుగుణ లతల్లా తన చేతుల్ని అతడిని చుట్టేసింది. "ఈ రాత్రి మన మధ్య దూరం చెరిగిపోవాలి! ఇక నేను దూరంగా వుండలేను."

 "ఇంకొద్దిరోజులు జాగ్ర్తత్తగా వుంటే డాక్టర్లే అనుమతి ఇస్తారు కదా?"
 
 "mana ghnaanam padimandiki upayogapadakapothe aa ghnaanam enduku?manam vidyaavantulamai padimandini vidyaavantulni cheyakapothe mana vidya enduku? prati chaduvukonna ammai, prati chaduvukonna abbai maro paduguru niraksharaasyulni aksharaasyulni cheyagaligithe desamlo ee niraksharaasyatvam vundadu! niraksharaasyata tolagadamtopaatu agnaanamuu pataapanchalaipotundani naa nammakam"

                              
 roojoo ayidunnara, arinticalla intiki vachese chandrakant, pani ekkuvagaa vundadamvalla raatri enimidintiki intiki vachaadu. 

 stabdamgaa tana manchammeeda padukono, veel cheyir loo kurchono kanipinche suguna eeroju droing roomlo sophalo patrika chustuu koorchondi. krottachira kattukoni, jadalo mallechendu turimindi suguna jadalo ennaallaki chustunnadu mallelanu! asalu eeroju suguna roopame maaripoyinattugaa vundi. 

 "ivaala emiti visesham suguna?kottachira, mallepulu......"

 "nenu rogishtidaanni, endukuu panikiraanidaanni anna vishayam ika marichipovalanukontun! rogishtidaanni anukontunte janmanta rogishtigaane vundipotananipinchinda"

 "gud! sariiraaniki ekkuva shrama ivvaku."

 chandrakant battalu maarchukoni vantaki letayipoyindanna tondaralo vantagadiloki velalaadu. kaani, vantanta chesi redeegaa kanipinchindi. 

 "vantevaru chesaru?"

 "nene cheshaanu."

 "nuvwa?! neekivaala emaindi? inta sattuva ekkadinundi vachindi? konchem ekkuvasepu koorchonte nadum noppi ani gilagilladipoye daanivi!"

 "sattuva manasulonchi vachindi. manobalamtho ee anaarogyaanni jayinchaalanukontunnaana! "naakem rogamledu. nenu chala aarogyamgaa vunnaanu. ani nannu nenu hipnatise chesukovalanukonnanu!"

 "neemoham daaktarlu cheppinanni rojulu vaallu cheppina vidhamgaa jaagrattagaa vundaali!"

 "vaallu jeevitaantam bed meeda savamla padundamantaaru navalla kaadika. chaste chastaanu! bratikite andarila bratukutaanu" antoonte suguna kallalo neellu tirigaayi. 

 "neekivaala nadum noppi raaleduu?"

 "naa manosaktito daanni tamireyadaaniki prayatnistunnaanu."

 kaani, ekkuva shramatho sugunaku noppi raane vachindi. pallu biguvuna orchukontuu paiki maamuulugaa undadaaniki prayatnistuundi. chaavo bratuko edho okati telaalanna aalochanatho tana noppina prakkaku nettestundi. 

                         
 raatri padakondu gantala varakuu pustakam chaduvutuno, magajain chaduvutuno, melukuvagavundadam alavaatu chandrakaantuku. aa roojoo manchammeeda padukoni magajain chaduvutunnadu. 

 padi gantalavutunte suguna nemmadigaa gadiloki vachindi. 

 "abba! yem chaduvu?" antuu atadi chetilonchi magajain teesivesindi. velli liet teesivacchi, manchammeeda atadi prakkana koorchondi. 

 "suguna! neekemainaa matipoyinda? emitidi?" chandrakant kangaarugaa levaboyadu. 

 suguna latalla tana chetulni atadini chuttesindi. "ee raatri mana madhya dooram cherigipovali! ika nenu dooramgaa vundalenu."

 "inkoddirojulu jaagrtattagaa vunte doctorley anumati istaaru kada?"