
 అలుపు వస్తోంది. శరీరమంతా చెమటలు కారుతోంది. కాళ్లు తడబడుతున్నాయి. అయినా ఆగలేదు. కళ్ళతో అటూ ఇటూ వెతుకుతూ ఎక్కుతూనే ఉంది. అడుగో కల్నల్! అటువైపు ఒకపెద్ద రాయిప్రక్కన - ఈ ప్రపంచాన్ని పట్టించుకోనట్లు ఎటో శూన్యంలోకి చూస్తూ కూర్చునివున్నాడు. ఆమెని గమనించలేదు. అతన్ని చూడగానే ఆమెకు ఎక్కడలేని బలమూవచ్చింది. ఒక్కనిముషం అలాగే నిలబడి ఆయాసం తీర్చుకుంది. తర్వాత కొంచెందిగి అతనివైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళి వెనక నిలబడింది. అప్పటికీ అతను గమనించలేదు. "కల్నల్ సాబ్!" ఎప్పుడూ అలా పిలువలేదు. గభాలున నోటిలోంచి వచ్చేసింది. కల్నల్ తల త్రిప్పి వెనక్కి చూశాడు. "మీరా?" అన్నాడు ఆశ్చర్యంగా. "ఏం? మీకోసం ఇంత ప్రయాసపడి ఒక ప్రాణి వెతుక్కుంటూ వచ్చిందంటే నమ్మశక్యం కావటంలేదా?" అంటూ అతని ప్రక్కకి వెళ్ళి నిలబడింది. అతని ముఖంలో ఇందాకటి ఆవేశంలేదు. ఏదో బాధ...అసంతృప్తి..వేదన.. "మాట్లాడరేం?" అంటూ అతనిప్రక్కన కూర్చుంది. "నమ్మశక్యం కానివి జరిగితే - ఎంత ఆనందకరంగా వుంటాయో బోధ పడింది" అతను చివరకు మాట్లాడాడు. "ఈ సృష్టిలో ఇంత ఆనందం ఉంటుందని తెలిసేనా పారిపోయి వచ్చారు?" "తెలిసినంత మాత్రంచేత నిబంధనలని అతిక్రమించే హక్కు నాకులేదు." "కల్నల్ సాబ్!" అంది చూడామణి "మళ్ళీ ఇప్పుడు ఏమంత కానిపని జరిగిందని ఈ ప్రపంచంతో తెగత్రెంపులు చేసుకుందామన్నంత తెగింపు వచ్చింది మీకు?"  "చాలా జరిగింది. నా ఆశయాల గాలిమేడలన్నీ నిర్దాక్షిణ్యంగా కూలిపోయినాయి. నా సమర్ధతతో, క్రమశిక్షణతో ప్రపంచాన్ని తీర్చిదిద్దగలననుకున్న ఆత్మవిశ్వాసం పటాపంచలయిపోయింది. నా దగ్గర పనిచేస్తోన్నవారిలో నేను నీతి, నీజాయితీ కల్పించలేకపోయాను. జీవితంలో దారుణంగా ఓటమి చెందాను. నా గర్వం తునాతునకలైపోయింది. ఐ...ఐ లాస్ట్ ఎవ్విరిథింగ్" అతని గొంతు వణికింది. అతని ముఖంలో ఆవేశం బదులు విచారం ప్రస్ఫుట మౌతుంది. "అయితే ఏమిటట నష్టం?" అతనామెవైపు ఆశ్చర్యంగా చూశాడు. నష్టంలేదా? ఇంత జరిగితే నష్టం ఏమీలేదా? "అది మీకు అర్ధంకాదు" అన్నాడు. "కల్నల్ సాబ్!" అంది చూడామణి. "మీలాగే ఇటీవల నేనూ అనుకుంటూ వచ్చాను. కొన్ని కొన్ని సంఘటనల వల్ల నాలో అలజడి చెలరేగిందని నాకూ తెలుసు. కానీ నా మనస్సుని నేనర్ధం చేసుకుంటూ వచ్చాను. మీరు అహంతో నిజాన్ని గుర్తించటానికి నిరాకరిస్తూ వచ్చారు. కళ్ళెదురుగా ఎన్నో సత్యాలను చూశారు. అయినా వాటిని కఠోరంగా అర్థం చేసుకోవటానికి ప్రయత్నించారు. ఏమిటి ఫణీ, శైలజావాళ్ళు చేసిన తప్పు? పెళ్ళి చేసుకున్నారు. ఆర్థిక పరిస్థితులు - ఈ కంపెనీ రూల్సు కఠినంగ వున్నా ఇక్కడే ఉద్యోగం చెయ్యడానికి పురిగొల్పాయి. వారి రక్షణ నిమిత్తం, వారి జీవిత కనీసావసరాలకోసం మిమ్మల్ని మభ్యపెట్టారేగానీ మిమ్మల్ని వంచించాలన్న దురాలోచన ఏమీలేదే! ఏం చేస్తారు? విద్యావంతులైవుండీ మన సమాజంలో నికృష్టపు ఆర్థిక విధానానికి నలిగిపోయారు. ఈ కంపెనీలో మీ నిబంధనలకూ, నిర్ణయాలకూ మరింత నలిగిపోయారు. వారిమీద జాలి చూపించాల్సింది పోయి, మహానేరం చేసేసినట్లు దూషిస్తారేమిటి?" అతని మనసులో చిన్న ప్రకంపన ప్రారంభమైంది. ఏమంటోంది చూడామణి? తనని ఎక్కడికి తీసుకుపోతోంది. "ఇంకో ప్రశ్న. ప్రేమంటే మీకంత కోపందేనికి? పోనీ ఇంకా కొంచెం పొగరుగా అడుగుతాను. ప్రేమంటే మీకంత భయం దేనికి?" "భయమా? నాకా?........" "అవును. భయంచేతనే ప్రేమ మీ దగ్గరకువస్తోన్నా మీరు దూరంగా పారిపోతున్నారు. పౌరాణిక గాధలు చూడండి. చరిత్ర తీసుకోండి. కాల్పనిక జగత్తులో ఎన్నో యదార్ధ జీవితాలు తీసుకోండి. ప్రేమని ఎవరూ ధిక్కరించలేరు. పతితులు, దుష్టులు, దుర్మార్గులు కూడా ఏదో మధురక్షణంలో ప్రేమ బద్ధులై జన్మల్ని చరితార్ధం చేసుకున్నారు. దాని మాధుర్యం అనుభవించి ధన్యులయ్యారు. మీరో? దానికి ఆనకట్టలు కట్టటానికి ప్రయత్నించారు. మీ పిచ్చిగానీ ఎక్కడన్నా ప్రేమ అనేది ఆనకట్టలు కడితే ఆగుతుందండీ? ఇంకా పైకి ఎగసి పొంగి పొరలి ప్రవహిస్తుందిగానీ. మీకో ఇంకో రహస్యం చెప్పనా?.." ప్రశ్నార్థకంగా చూశాడు. "మీ కంపెనీలో పని మీరు అనుకున్న స్థాయిలో జరగలేదని ఎప్పుడూ ఖేదం పొందుతూ వుండేవారు. వారి జీవితాలని ప్రేమరాహిత్యం చెయ్యటానికి ప్రయత్నించటమే మీ కంపెనీలో పని మందగించటానికి కారణం....." "అయితే...అయితే ఇప్పుడు నేనేం చెయ్యాలి?" కల్నల్ అడిగాడు అయోమయంగా. "ప్రేమించాలి" అన్నది చూడామణి నవ్వుతూ. "ఎవర్ని?" "నన్ను." పులకితుడయ్యాడు. కనులు ఆర్ద్రమైనాయి. ముఖంలోని బాధ, అసంతృప్తి హఠాత్తుగా అంతరించి కొత్తకాంతి చోటుచేసుకుంది. ఆమెవంక తదేకంగా, తన్మయంగా చూశాడు. "నా కెందుకింత గొప్ప వరమిచ్చారు మీరు?" "నాకోసం." "అంటే?" "ఇన్నాళ్ళూ నాకు తెలీకుండా వెతుక్కొన్న తోడు మీరని తెలుసుకున్నాను కాబట్టి."

 alupu vastondi. sareeramantaa chematalu kaarutondi. kaallu tadabadutunnaayi. aina aagaledu. kallatho atuu itoo vetukutuu ekkutuune undi. adugo kalnal! atuvaipu okapedda raayiprakkana - ee prapanchaanni pattinchukonatlu eto shoonyamloki chustuu koorchunivunnaadu. aameni gamaninchaledu. atanni chudagaane aameku ekkadaleni balamuuvachchindi. okkanimusham alaage nilabadi aayasam teerchukundi. tarvaata konchendigi atanivaipu naduchukuntu velli venaka nilabadindi. appatikee atanu gamaninchaledu. "kalnal sab!" eppuduu alaa piluvaledu. gabhaluna notilonchi vachesindi. kalnal tala trippi venakki chushadu. "meera?" annadu aascharyamgaa. "yem? meekosam inta prayaasapadi oka praani vetukkuntu vachindante nammasakyam kavatamleda?" antuu athani prakkaki velli nilabadindi. athani mukhamlo indaakati aavesamledu. edho baadha...asantrupti..vedana.. "matladarem?" antuu ataniprakkana koorchundi. "nammasakyam kaanivi jarigithe - entha aanandakaramgaa vuntayo bodha padindi" atanu chivaraku matladadu. "ee srushtilo inta aanandam untundani telisena paaripoyi vachaaru?" "telisinanta matrancheta nibandhanalani atikraminche hakku naakuledu." "kalnal sab!" andi chudamani "mallee ippudu emantha kaanipani jarigindani ee prapanchamtho tegatrempulu chesukundamannanta tegimpu vachindi meeku?"  "chala jarigindi. naa aasayaala galimedalanni nirdaakshinhyamgaa kuulipooinaayi. naa samardhatatho, kramasikshanato prapanchaanni teerchididdagalananukuna aatmaviswasam pataapanchalayipoyindi. naa daggara panichestoonnavaarilo nenu neethi, neejaayitii kalpinchalekapoyanu. jeevitamlo daarunamgaa otami chendaanu. naa garvam tunaatunakalaipoyindi. ai...ai last evvirithing" athani gontu vanikindi. athani mukhamlo aavesam badulu vichaaram prasphuta mouthundi. "ayithe emitata nashtam?" atanaamevaipu aascharyamgaa chushadu. nashtamleda? inta jarigithe nashtam emileda? "adhi meeku ardhamkaadu" annadu. "kalnal sab!" andi chudamani. "meelaage iteevala nenuu anukuntu vachanu. konni konni sanghatanala valla naalo alajadi chelaregindani naakuu telusu. cony naa manassuni nenardham chesukuntu vachanu. meeru ahantho nijaanni gurtinchataaniki niraakaristuu vachaaru. kalledurugaa enno satyaalanu chusaru. aina vaatini katoramgaa artham chesukovataniki prayatninchaaru. emiti phani, sailajaavaallu chesina tappu? pelli chesukunnaru. aardhika paristhitulu - ee company roolsu kathinanga vunna ikkade udyogam cheyyadaaniki purigolpayi. vaari rakshana nimittam, vaari jeevita kaneesavasaraalakosam mimmalni mabhyapettaaregaanii mimmalni vanchinchaalanna duralochana emilede! yem chestaaru? vidyaavantulaivundii mana samaajamlo nikrushtapu aardhika vidhaanaaniki naligipoyaaru. ee companylo mee nibandhanalakuu, nirnayaalakuu marinta naligipoyaaru. vaarimeeda jaali chuupimchaalsindi poyi, mahaneram chesesinatlu dooshistaaremiti?" athani manasulo chinna prakampana praarambhamaindi. emantondi chudamani? tanani ekkadiki teesukupotondi. "inko prasna. premante meekanta kopandeniki? ponee inka konchem pogarugaa adugutaanu. premante meekanta bhayam deniki?" "bhayama? naka?........" "avunu. bhayanchetane prema mee daggarakuvastonna meeru dooramgaa paaripotunnaaru. pouraanika gaadhalu chudandi. charitra teesukondi. kaalpanika jagattulo enno yadardha jeevitaalu teesukondi. premani evaruu dhikkarinchaleru. patitulu, dushtulu, durmaargulu kuudaa edho madhurakshanamlo prema baddhulai janmalni charitaardham chesukunnaru. daani maadhuryam anubhavinchi dhanyulayyaru. meero? daaniki aanakattalu kattataaniki prayatninchaaru. mee picchigaanii ekkadanna prema anedi aanakattalu kadithe aagutundandii? inka paiki egasi pongi porali pravahistundigaanii. meeko inko rahasyam cheppana?.." prasnaarthakamgaa chushadu. "mee companylo pani meeru anukunna sthaayilo jaragaledani eppuduu khedam pondutuu vundevaaru. vaari jeevitaalani premaraahityam cheyyataaniki prayatninchatame mee companylo pani mandaginchataaniki kaaranam....." "ayithe...ayithe ippudu nenem cheyyali?" kalnal adigaadu ayomayamgaa. "preminchaali" annadi chudamani navvutuu. "evarni?" "nannu." pulakitudayyaadu. kanulu aardramainaayi. mukhamlooni baadha, asantrupti hataattugaa antarinchi kottakanti chotuchesukundi. aamevanka tadekamgaa, tanmayamgaa chushadu. "naa kendukinta goppa varamichaaru meeru?" "nakosam." "ante?" "innaalluu naaku telikunda vetukkonna thodu meerani telusukunnaanu kabatti."