
 "ఈ జలపాతం దగ్గరకు నేనెందుకొచ్చానో తెల్సా? సూసైడ్ చేసుకోవడానికి ఏదో... ఏదో శక్తి..." ఆమె మరి మాట్లాడలేకపోయింది. "ఇదే పరిస్థితిలో ధరణి ఉంటే... ప్రెటీని ఎవరికయినా ఇచ్చేసి... తన బాధ్యతనుంచి తప్పుకుంటాడా? ఆలోచించండి?" ఉద్రేకంగా ఆ మాటలన్న ఆదిత్య ముఖంలోకి సూటిగా చూసింది సుమబాల. అయిదు నిమిషాలసేపు ఏం మాట్లాడలేక పోయింది. "చూడండి... ఏ సంబంధంతో నేనిక్కడికి వచ్చాను... ఒక స్నేహధర్మాన్ని కాదనలేక యిక్కడకొచ్చాను... ప్లీజ్... కంట్రోల్ యువర్ సెల్ఫ్... లేవండి... మీరు చాలా ధైర్యవంతులనుకున్నాను... పిచ్చిపిచ్చిగా ఆలోచిస్తారనుకోలేదు" మరేం మాట్లాడలేదు సుమబాల... లేచి నిలబడింది.
   * * * * *
 హాల్లో కూర్చున్నాడు ఆదిత్య. ధరణికి సంబంధించిన కొన్ని డైరీలు... చెక్ బుక్ తెచ్చి టీపాయ్ మీద పెట్టింది సుమబాల. "హైద్రాబాద్... ఆంధ్రాబ్యాంక్ హెడ్డాఫీసులో ఒక లాకర్ ధరణి తీసుకున్నాడు. ఆ లాకర్ లోనే ఆ డాక్యుమెంట్స్ వున్నాయనుకుంటాను. ఆధరైజేషన్ లెటర్ కూడా వుంది నా పేరు మీద." ఆ లెటర్ ని చూపిస్తూ అంది సుమబాల. ధరణి మనసులోని బాధకు నిలువుటద్దాలు ఆ డైరీలు. తను ప్రేమించిన బాధకు నిలువుటద్దాలు ఆ డైరీలు. తను ప్రేమించిన భార్యకు ఏవిషయం తెలియకుండా ఎప్పటికప్పుడు తన సమస్యల్ని దైరీలకే పదిలం చేసుకున్నాడు ధరణి. "నేను హైద్రాబాద్ వెళ్తాను..." అన్నాడు ఆదిత్య. "మీరా... ఈ పరిస్థితుల్లో ఎలా వెళ్తారు?" "తప్పదు..." "ఎవరయినా గుర్తుపడితే? పోనీ నే వెళితే..." భయంగా అంది సుమబాల. "మిమ్మల్ని ఎవరయినా గుర్తుపడితే మరీ ప్రమాదం. నేనయితే మరో మర్డర్ చేసి తప్పించుకున్నా ప్రమాదం లేదు." నవ్వుతూ అన్నాడు ఆదిత్య. "ఎప్పుడెళ్తారు..." సుమబాల కెందుకో ఆదిత్య వెళ్ళటం ఇష్టం లేదు. "ఇవాళే బయలుదేరతాను. నా కోసం... ప్రత్యేకంగా డేవిడ్ అనే ఇన్స్ పెక్టర్ ని ప్రభుత్వం నియమించింది. ఇంకోపక్క గుర్రం పెద్దబ్బాయి మనుషులు కూడా హంట్ చేస్తుంటారు. ఈ రోజు రాత్రికే నేను బయలు దేరతాను. మీరు చేయాల్సిన పని... మన ఆదయ్య తాతతో ఒకసారి మాట్లాడండి... ఎవరయినా కొత్త వ్యక్తులు వచ్చి... ఏదయినా ఎంక్వయిరీ చేస్తే వాళ్ళకేమీ తెలియదని చెప్పమనండి... అలాగే రౌడీ వెంకట్ మళ్ళీ వచ్చినా రావచ్చు... నేనొచ్చేవరకూ మీరు అప్రమత్తంగా వుండాలి..." "గ్రామస్తులందర్నీ రాత్రికే సమావేశపరుస్తాను... నేనే స్వయంగా చెప్తాను... ఆదయ్య తాతను, రంగిని ఇక్కడే పడుకోమని చెప్తాను... వెంకట్ మరి రాలేడు..." అంది సుమబాల. ఆ రోజు రాత్రి దాదాపు ఏడు గంటల వేళ.... ఆదిత్య హైద్రాబాద్ బయలుదేరాడు... మెయిన్ గేటు వరకూ వచ్చింది సుమబాల. "ఏ మాత్రం అనుమానం వచ్చినా వెనక్కి వచ్చేయండి... డోంట్ టేక్ రిస్క్..." ఆమె జాలి చూపుల నీలికళ్ళ వేపు చూసాడు ఆదిత్య. ఆదిత్య కనుమరుగయ్యేవరకూ గేటు దగ్గర అలాగే నిలబడి వుంది సుమబాల. ఆ రోజు రాత్రి... ఆదయ్య తాత ద్వారా గ్రామస్తులందర్నీ సమావేశపరచి, ఏమేం చెప్పాలో అన్ని విషయాలు చెప్పింది సుమబాల. "మన ఊళ్ళోకి పోలీసులు ఎప్పుడూ రాలేదు. ఇప్పుడెందుకొస్తారు? మన ఊళ్ళో కేడీగాళ్ళున్నారా... హంతకులున్నారా... రౌడీలున్నారా..." అన్నాడు ఆదయ్య తాత. "నీ కొడుకు లేడూ... ఆడి కోసమయినా రావచ్చు..." ఎవడో అన్నాడు. ఆదయ్య తాత ముఖం చిన్నబోయింది. చాలా సేపటి తర్వాత... ఇంటికొస్తున్న సమయంలో.... "అసలు ధరణిబాబు ఏమయ్యాడమ్మా... ఈ ఆదిత్యబాబు ఎవరు? అసలేంటి ఇదంతా..." అడిగాడు ఆదయ్య తాత అయోమయంగా. "కొన్నాళ్ళ వరకూ ఏమీ అడక్కు తాత... నేనీమీ చెప్పలేను..." మాట్లాడలేదు ఆదయ్య తాత. అప్పటికి సరిగ్గా- ఎనిమిది గంటల తర్వాత, ఊరికి మూడు కిలోమీటర్ల దూరంలో జీపుని ఆపి, అటూ ఇటూ చూస్తున్నాడు ఇన్స్ పెక్టర్ డేవిడ్. పక్కన డ్రయివర్ రాములున్నాడు. "లారీ ఎటెళ్ళింది?" ఆశ్చర్యంగా అనుకున్నాడు డేవిడ్. "ఇంకో దారేదయినా ఉందేమో సర్..." అన్నాడు రాములు. "మరి ఇక్కడ నుంచి దారి లేదు... నడిచి వెళదాం పద..." డేవిడ్, డ్రయివర్ రాములు నడవడం మొదలుపెట్టారు.
   * * * * *
 తలుపు తెరచి, ఎదురుగా నిలబడిన అపరిచిత వ్యక్తిని చూసి ఆశ్చర్యంగా నిలబడిపోయింది రంగి. "అమ్మగారున్నారా..." ఠీవిగా అడిగాడు డేవిడ్. మఫ్టీలో ఊళ్ళోకొచ్చిన డేవిడ్ కి ధరణి, సుమబాల ఎస్టేట్ గురించి తెల్సుకోడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు. ఆదిత్య గురించి ఎవరికీ చెప్పొద్దని సుమబాల గ్రామస్తులకి చెప్పిందిగానీ... తన గురించి చెపొద్దని చెప్పలేదు. అసలు సుమబాల అక్కడుందని తెలీటమే థ్రిల్లింగా వుంది డేవిడ్ కి. ధరణి, సుమబాల పేర్లు వినగానే ఇన్స్ పెక్టర్ డేవిడ్ గర్వంగా మీసాలు మెలేసాడు. ఆనందోద్వేగానికి గురయ్యాడు. అదృష్టం ఎదురొచ్చిందనుకున్నాడు. ఊళ్ళో విషయాల్ని ఎంక్వయిరీ చేయమని చెప్పి, ఎస్టేట్ వేపు బయలుదేరాడు డేవిడ్. రంగి లోనికి పరుగెత్తింది. నలువేపులా నిశితంగా పరిశీలిస్తూ... హాల్లో సోఫా మీద కూర్చుని సిగరెట్ వెలిగించాడు డేవిడ్ ఠీవిగా. ఎవరో వచ్చారని చెప్పగానే ముందు కంగారుపడింది సుమబాల. ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా మేడ మెట్లు దిగి కిందకొచ్చింది. సుమబాలను చూడగానే గుర్తుపట్టాడు డేవిడ్. అతని మనసు ఉస్మానియా యూనివర్శిటీ లాన్స్ లోకెళ్ళిపోయింది.

 "ee jalapaatam daggaraku nenendukochano telsa ? suside chesukovadaniki edho... edho sakti..." aame mari matladalekapoyindi. "ide paristhitilo dharani unte... preteeni evarikayina ichesi... tana baadhyatanunchi tappukuntada? aalochinchandi?" udrekamgaa aa matalanna aaditya mukhamloki suutigaa chusindi sumabala. ayidu nimishaalasepu yem matladaleka poyindi. "chudandi... e sambandhamtho nenikkadiki vachanu... oka snehadharmaanni kaadanaleka yikkadakochanu... please... control yuvar self... levandi... meeru chala dhairyavantulanukunna... picchipichigaa aalochistaaranukoledu" marem matladaledu sumabala... lechi nilabadindi.
   * * * * *
 hallo kuurchunnaadu aaditya. dharaniki sambandhinchina konni direelu... chec buk tecchi teepay meeda pettindi sumabala. "haidrabad... andhrabank headdaphiisulo oka lakar dharani teesukunnadu. aa lakar lone aa dacuments vunnaayanukuntaanu. aadharijeshan leter kuudaa vundi naa paeru meeda." aa leter ni chuupistuu andi sumabala. dharani manasuloni baadhaku niluvutaddaalu aa direelu. tanu preminchina baadhaku niluvutaddaalu aa direelu. tanu preminchina bhaaryaku evishayam teliyakunda eppatikappudu tana samasyalni daireelake padilam chesukunnadu dharani. "nenu haidrabad veltaanu..." annadu aaditya. "meera... ee paristhitullo ela veltaaru?" "tappadu..." "evarayina gurthupadithe? ponee nee velithe..." bhayamgaa andi sumabala. "mimmalni evarayina gurthupadithe mari pramaadam. nenayithe maro marder chesi tappinchukunnaa pramaadam ledu." navvutuu annadu aaditya. "eppudeltaaru..." sumabala kenduko aaditya vellatam ishtam ledu. "ivaale bayaludaerataanu. naa kosam... pratyekamgaa david ane ins pector ni prabhutvam niyaminchindi. inkopakka gurram peddabbai manushulu kuudaa hunt chestuntaaru. ee roju raatrike nenu bayalu derataanu. meeru cheyalsina pani... mana aadayya taatato okasari matladandi... evarayina kotta vyaktulu vachi... edayina enkvairy cheste vallakemi teliyadani cheppamanandi... alaage roudy venkat mallee vachina raavacchu... nenochevarakuu meeru apramattamgaa vundaali..." "graamastulandarni raatrike samavesaparustaanu... nene swayamgaa cheptaanu... aadayya taatanu, rangini ikkade padukomani cheptaanu... venkat mari raaledu..." andi sumabala. aa roju raatri daadaapu edu gantala vaela.... aaditya haidrabad bayaluderaadu... main getu varakuu vachindi sumabala. "e maatram anumanam vachina venakki vacheyandi... dont take risk..." aame jaali chuupula neelikalla vepu chusadu aaditya. aaditya kanumarugayyevarakuu getu daggara alaage nilabadi vundi sumabala. aa roju raatri... aadayya taata dwara graamastulandarni samavesaparachi, emem cheppalo anni vishayaalu cheppindi sumabala. "mana oolloki poliisulu eppuduu raledu. ippudendukostaaru? mana oollo kedigallunnara... hantakulunnara... roudiilunnara..." annadu aadayya taata. "nee koduku laeduu... aadi kosamayina raavacchu..." evado annadu. aadayya taata mukham chinnaboyindi. chala sepati tarvaata... intikostunna samayamlo.... "asalu dharanibabu emayyadamma... ee aadityabaabu evaru? asalenti idantaa..." adigaadu aadayya taata ayomayamgaa. "konnaalla varakuu emi adakku taata... naeneemee cheppalenu..." matladaledu aadayya taata. appatiki sarigga- enimidi gantala tarvaata, ooriki moodu kilometerla dooramlo jeepuni aapi, atuu itoo chustunnadu ins pector david. pakkana driever ramulunnadu. "lari etellindi?" aascharyamgaa anukunnadu david. "inko daredayina undemo sar..." annadu ramulu. "mari ikkada nunchi daari ledu... nadichi veladaam pada..." david, driever ramulu nadavadam modalupettaaru.
   * * * * *
 talupu terachi, edurugaa nilabadina aparichita vyaktini chusi aascharyamgaa nilabadipoyindi rangi. "ammagarunnara..." teevigaa adigaadu david. maftiilo oollokochina david ki dharani, sumabala estate gurinchi telsukodaniki ekkuva samayam pattaledu. aaditya gurinchi evariki cheppoddani sumabala graamastulaki cheppindigaanii... tana gurinchi chepoddani cheppaledu. asalu sumabala akkadundani telitame thrillinga vundi david ki. dharani, sumabala paerlu vinagaane ins pector david garvamgaa meesaalu melesadu. aanandodvegaaniki gurayyadu. adrushtam edurochindanukunna. oollo vishayaalni enkvairy cheyamani cheppi, estate vepu bayaluderaadu david. rangi loniki parugettindi. naluvepula nisitamgaa pariseelistuu... hallo sopha meeda kuurchuni sigaret veliginchaadu david teevigaa. evaro vacharani cheppagaane mundu kangaarupadindi sumabala. aa tarvaata nemmadigaa meda metlu digi kindakochindi. sumabaalanu chudagaane gurthupattaadu david. athani manasu usmania university lans lokellipoyindi.