 ఇక యిప్పుడు పదేపదే కాటువేయటం, విషాన్ని అతిశ్రమమీద వెనక్కి తీసుకోవడం, దాన్ని కక్కేయటం మళ్ళీ కాటువేయటం....

 ఇది ఉలూచి శక్తికి మించిన పని అయ్యింది.

 శిక్ష అయ్యింది.

 అయితేనేం? కాలనాగు ఆగ్న మీరరానిది.

 అందుకే తప్పనసరిగా లొంగిపోయి ప్రవర్తిస్తోంది... పదిసార్లు అతన్ని శారీరాన్ని అక్కడక్కడా కాటేసి తన కోరలతో తన విషాన్ని అంతా వెలికితీసింది.

 ఇప్పుడు ధర్మరాజు శరీరంలో విషం లేదు.

 అలాగే ఉలూచి శరీరంలోనూ విషం లేదు.

 ధర్మరాజు స్ప్రుతి లేదు. తెలివి ఇంకా రాలేదు.

 ఉలూచి బాగా అలసిపోయింది శక్తి కోల్పోయింది క్రమక్రమంగా స్పృహ తప్పుతున్నట్టుగా వుంది.

 'ఉలూచీ!' జాలిగా పిలిచింది కలనాగు "నువ్వు నా ఆజ్ఞమేరకు మాటమేరకు నీ విషమంతా వెనక్కి తీసుకున్నావు. అది నీకు శక్తి అంతా ఉడిగిపోయినట్టు చేసింది. దైవికమైన శక్తీ తగ్గిపోయింది. ఇపుడు నువ్వో మామోలు సర్పంకంటే హీనం అయ్యావు_"

 ఉలూచి మాటాడే శక్తికూడా లేదు.

 అలాగే సర్పరూపంలోనే నిలిచిపోయింది.

 'ఉలూచీ! విన్నో పిశాచీశక్తి ఆవహించింది. అది నీకు తెలియదు ఆ కామనీ పిశాచి ప్రభవంతోనే నువ్విన్నాళ్ళూ ఇలాగా ప్రవర్తించావు.

 నీ దివ్యశక్తులు క్షీణించిపోసాగాయి రోజురోజుకి నీకు ఆ శక్తులకి మారుగా యీ పిశాచీశక్తి వచ్చేయసాగింది.

 నిన్నిపుడు శ్రీధరశాస్రీగారు బాగుచేస్తారు.

 వెళ్ళు! 

 అయన చేసే పంచాగ్ని మధ్య ప్రక్రియలో యీ క్షుద్ర శరీరాన్ని దహింపచేసుకో_'

 ఉలికిపదిమ్ది ఉలూచి 

 "ఈ శరీరంపై భ్రమ ఎందుకు? ఇది తాత్కాలికం ! ఇఇసర్ప రూపం కోరితే వచ్చేదీ! మనం దివ్యలం! నగులం మనకీ వ్యామోహ మేమిటి ఉలూచీ!'

 వెళ్ళు! అయన పిలుస్తాడు!

 ఉలూచి పాడగా అడ్డంగా ఆడించింది 

 "నీ కర్మ! నువ్వెళ్ళక తప్పదు ఎలాగూ! అయన తన మాత్రంతో నిన్ను పట్టి బంధించి లాక్కెళ్ళి ఆ మంటల్లో వేస్తాడు"

 ఉలూచికి భయం వేసింది.

 నీకింకా యీ చర్మ శరీరం పై- యీ క్షుద్రశరీరంపై వ్యామోహం సడలిపోలేదు. అది భస్మమైపోతే నీకు దివ్యదేహం వస్తుంది. ఆత్మ కూడా శుద్ధమవుతుంది. అప్పుడు మనం స్నేహితులం!'

 అదృశ్యమైంది కాలనాగు.

 అక్కడే అద్రుస్జ్య రూపంలో నిలిచి చూడసాగింది.
 
 
                                     49


 శాస్రీగారు పెరట్లోకి వెళ్ళారు.

 ఆదిత్య ఆయన్ని అనుసరించాడు.

 శ్రీధరశాస్రీగారు పెరేట్లోకి వెళ్ళీవెళ్ళగానే బావి వద్దసచేల స్నానం చేశారు.

 నీళ్ళాడుతున్నబట్టలతో హొమగూండాలకి కొద్ది దూరంలో ఓ నలుచదరం బండపై పద్మానం వేసుకుని కూర్చున్నారు. 

 అయన జపానికి కూర్చోబోయే ముందు అడిత్యని పిలిచారు.

 'ఆదిత్యా! ఆ నాలుగు గూండాల్లో పిడకలు, పుల్లలు, చితుకులు వేయ్! మీ ఇంట్లో ఎక్కడున్నాయో వెతికి వంట చెరుకు కోసం తెచ్చిన చిన్నచిన్న కట్టెలు బాగా చితిలాగా యీ నాల్గింటి మద్యా పేర్చు.

 నేను జపానికి కూర్చోగానే ముందు తూర్పుదిశలో కూర్చుంటాను అటువైపు వున్న గూండాన్ని అగ్నితో రాజెయ్యి తర్వాత నేను ఉత్తరదిశకి తిరుగుతాను. అంతే ఏమిటి? అ ప్రదక్షణ దిశలో తిరుగుతానన్నమాట! అప్పుడే నువ్వు ఉత్తర దిశా గుండాగ్ని రగిలించు.

 ఆ తర్వాత వరుసగా పశ్చిమదక్షణ దిశా గుండాలనిమంటలతో ప్రజ్వరిల్లచేయ్!

 బాగా గుర్తించుకో! నాలుగూ జాజ్వల్య మౌనంగా రగులుతూ వుండాలి!

 అవి అన్నీ బాగా మండుతూ వుండాలి ఎప్పుడూ!

 నేను నించుని జపం ప్రారభిస్తాను.నాపై అంగవస్రం దానికై అదే యీ మద్యలో వున్న కట్టలపై పడుతుంది. దానిచివర్లు యీ నాల్గింటిలో దేనికో ఓ దానికి ఓ దానికి తగలి యీ మధ్యనున్న కట్టెలుకూడా అంటుకుంటాయి.

 నీవు యీ అయిదింటినీ ఆరిపోకుండా చూస్తూ ఎప్పటికప్పుడు సమిధలు వేస్తూ వుండాలి! తెలిసిందా?'

 అడిత్యకి భయం వేసింది.

 'భయపడక! ఇది క్షద్రంకాదు. శాక్తేయం కాదు. పూర్వం జనమేజయుడు చేసిన సర్పయాగం వంటిది!'

 తలూపాడు ఆదిత్య.

 'అందులో సర్పమారణ హొమం ద్యేయం! ఇక్కడా సర్పహననం జరుగుతూ వున్నది. అక్కడా అవాహానే! ఇక్కడా అవాహానే! 

 రెంటిలో బలవంతం వుంది....

 కానీ అది పగతో చేసిన యజ్ఞం.

 ఇది జాలితో, దయతో చేస్తావున్నా యాజ్ఞాంగాప్రక్రియ.

 ఒక పైశాచిక శక్తి ఆవహించి. క్షుద్ర మైన జీవితాన్ని గడుపు తొన్నా ఓ నాగదేవతని కాపాడే క్రియ!'

 ఆదిత్య తలూపేడు.

 శ్రీధరశాస్రీగారు జపం ప్రారంభించారు.

 అయన ఒంటి కాలిపై నుంచుని చేతిలెత్తి నమస్కరించి కల్లుమూసుకున్నారు.

 అయన కనులముందు వాసుకి, తక్షకుడు, ఆదిశేషుడు మొదలైన మహసర్ప దేవతులు మోదిలారు.

 'సర్పరాజాయ తే నమః'

 అయన పెదాలు స్పష్టంగా ఉచ్చరిమ్చాయి. ప్రార్దించి ఆ తర్వాత కూర్చున్నాడు. ఆ మహాసర్పాలు ప్రసన్నంగా వున్నట్టు అనిపించిందయానికి. 

 ఆదిత్య తూర్పుదిశనున్న గూండాన్ని ముట్టించారు.
 
 
                             *  *  *


 మంత్రం లాక్కెళుతున్నది 

 కదలలేదు, నిలువలేదు, ఆగలేదు.
 ika yippudu padepade kaatuveyatam, vishaanni atisramameeda venakki teesukovadam, daanni kakkeyatam mallee kaatuveyatam....

 idhi uluchi saktiki minchina pani ayyindi.

 shiksha ayyindi.

 ayitenem? kaalanaagu aagna meeraraanidi.

 anduke tappanasarigaa longipoyi pravartistondi... padisaarlu atanni saareeraanni akkadakkada katesi tana koralatho tana vishaanni antaa velikiteesindi.

 ippudu dharmaraju sareeramlo visham ledu.

 alaage uluchi sareeramloonuu visham ledu.

 dharmaraju spruti ledu. telivi inka raledu.

 uluchi baga alasipoyindi sakti kolpoyindi kramakramangaa spruha tapputunnattugaa vundi.

 'uluchi!' jaaligaa pilichindi kalanaagu "nuvvu naa aagnameraku matameraku nee vishamanta venakki teesukunnavu. adhi neeku sakti antaa udigipoyinattu chesindi. daivikamaina shakti taggipoyindi. ipudu nuvvo mamolu sarpankante heenam ayyavu_"

 uluchi matade saktikuda ledu.

 alaage sarparoopamlone nilichipoyindi.

 'uluchi! vinno pisaacheesakti aavahinchindi. adhi neeku teliyadu aa kaamanee pisaachi prabhavamtone nuvvinnaalluu ilaga pravartinchaavu.

 nee divyasaktulu ksheeninchiposaagaayi rojurojuki neeku aa saktulaki maarugaa yee pisaacheesakti vacheyasaagindi.

 ninnipudu sridharasaasreegaaru baguchestaru.

 vellu! 

 ayana chese panchaagni madhya prakriyalo yee kshudra sariiraanni dahimpachesuko_'

 ulikipadimdi uluchi 

 "ee sareerampai bhrama enduku? idhi taatkaalikam ! iiserpa roopam korithe vachedi! manam divyalam! nagulam manakee vyamoha memiti uluchi!'

 vellu! ayana pilustaadu!

 uluchi paadagaa addamgaa aadinchindi 

 "nee karma! nuvvellaka tappadu elaaguu! ayana tana maatramtho ninnu patti bandhinchi laakkelli aa mantallo vestaadu"

 uluchiki bhayam vesindi.

 neekinka yee charma sareeram pai- yee kshudrasareerampai vyaamoham sadalipoledu. adhi bhasmamaipothe neeku divyadeham vastundi. aatma kuudaa suddhamavutundi. appudu manam snehitulam!'

 adrusyamaindi kaalanaagu.

 akkade adrusjya roopamlo nilichi chudasagindi.
 
 
                                     49


 saasreegaaru peratloki vellaaru.

 aaditya aayanni anusarinchaadu.

 sridharasaasreegaaru perateloki velleevellagaane baavi vaddasachela snaanam chesaru.

 neellaadutunnabattalata homaguundaalaki koddi dooramlo oo naluchadaram bandapai padmaanam vesukuni kuurchunnaaru. 

 ayana japaniki koorchoboye mundu adityani pilichaaru.

 'aaditya! aa naalugu goondaallo pidakalu, pullalu, chitukulu vey! mee intlo ekkadunnayo vetiki vanta cheruku kosam tecchina chinnachinna kattelu baga chitilaagaa yee nalginti madya perchu.

 nenu japaniki koorchogaane mundu toorpudisalo kuurchuntaanu atuvaipu vunna goondaanni agnitho rajeyyi tarvaata nenu uttaradisaki tirugutaanu. anthe emiti? a pradakshana disalo tirugutaanannamaata! appude nuvvu uttara dishaa gundaagni ragilinchu.

 aa tarvaata varusagaa paschimadakshana dishaa gundaalanimantalato prajwarillachey!

 baga gurtinchuko! naaluguu jajwalya mounamgaa ragulutuu vundaali!

 avi annee baga mandutuu vundaali eppuduu!

 nenu ninchuni japam praarabhistaanu.naapai angavasram daanikai adhe yee madyalo vunna kattalapai padutundi. daanichivarlu yee naalgintilo deniko oo daaniki oo daaniki tagali  yee madhyanunna kattelukuda antukuntaayi.

 neevu yee ayidintinii aripokunda chustuu eppatikappudu samidhalu vestu vundaali! telisinda?'

 adityaki bhayam vesindi.

 'bhayapadaka! idhi kshadramkaadu. saakteyam kaadu. puurvam janamejayudu chesina sarpayaagam vantidi!'

 taluupaadu aaditya.

 'andulo sarpamaarana homam dyeyam! ikkada sarpahananam jarugutuu vunnadi. akkada awahane! ikkada awahane! 

 rentilo balavantam vundi....

 cony adhi pagatho chesina yagnam.

 idhi jaalitho, dayatho chestavunna yaagnaangaaprakriya.

 oka paisachika sakti aavahinchi. kshudra maina jeevitaanni gadupu tonna oo nagadevatani kapade criya!'

 aaditya talupedu.

 sridharasaasreegaaru japam praarambhinchaaru.

 ayana onti kaalipai nunchuni chetiletti namaskarinchi kallumuusukunnaaru.

 ayana kanulamundu vasuki, takshakudu, aadisheshudu modalaina mahasarpa devatulu modilaaru.

 'sarparajaya thee namah'

 ayana pedaalu spashtamgaa uchcharimchaayi. praardinchi aa tarvaata kuurchunnaadu. aa mahasarpalu prasannamgaa vunnattu anipinchindayaaniki. 

 aaditya toorpudisanunna goondaanni muttinchaaru.
 
 
                             *  *  *


 mantram laakkelutunnadi 

 kadalaledu, niluvaledu, aagaledu.