
 సాయంత్రం అయిదున్నర అయింది. నీలిమ కాలేజీ నుండి వచ్చి కాస్త రెస్టు తీసుకొని వంట గదిలో దూరి అరగంటైంది! "సార్ దగ్గర్నుండి ఫోనొచ్చిందమ్మా?" వంట గది గడపలో కూర్చుని గోవిందం అడిగాడు. అతని చేతిలో నీలిమ అందించిన టీ కప్పు ఉంది. "ఆ... చేశారు" అంది నీలిమ. టీ ఒలికి పడిందని గుడ్డతో కిచెన్ ప్లాట్ ఫాం క్లీన్ చేస్తోందామె. "సారు మంచి గున్నరటనా అమ్మ?" శరత్ చంద్రంటే వీళ్ళందరికీ చాలా యిష్టంలా ఉంది. అనుకుంది, అతను ఆప్యాయంగా అడగడము విని. "బాగున్నారట. రోజూ హాస్పిటల్ కెళుతున్నారట!" చెప్పింది. "హాస్పిటల్ కి గూడా ఫోన్ గొట్టిన్రని అనుకుంటున్నరమ్మ! అక్కడ నేనడిగిన నాకెవలు జెప్తరు తియ్యని మిమ్మల్నడిగిన" అన్నాడు టీ చప్పరిస్తూ. "హాస్పిటల్ కి ఫోన్ చేశారా? ఎవరికి చేశారట? ఎందుకు చేశారు?" వెంటనే అడిగింది నీలిమ.
అక్కడేమయినా ఇబ్బంది పడుతున్నాడేమో? హాస్పిటల్ కి చేసేంత అవసరం ఏమొచ్చివుంటుందో అని కంగారుగా అడిగింది. "ఎందుకు జేసిన్రంటరేందమ్మ చెయ్యకుంటే రవళమ్మగారు ఊర్కుంటాది! అయ్యో తల్లిగింత అమాయకమయితే ఎట్ల?" అని ఆగాడు. భగవంతం వదలమన్న బాణం చాలా బలంగా వేశాననుకున్నాడు గోవిందం! అతని మాటతో ఒంట్లో రక్తమంతా అరికాళ్ళలోకి దిగిపోతున్నట్లు అయిపోయింది ఆమెకి. 'అయితే అంతా నిజమేనా? నేననుకొంటున్నదంతా నిజమేనా' పిడికిట్లో ఇరుక్కుని బిగిసుకుపోతున్నట్లు ఆమె గుండె ఘోషించింది. ఆమె భావాలని గమనిస్తున్నాడు గోవిందం! తనని తాను తమాయించుకుంటూ "ఎందుకు వూరుకోదు?" అని అడిగింది. అది చాలు గోవిందానికి. ఆ అవకాశం కోసమే అతను పది రోజులుగా ఎదురు చూస్తున్నాడు. కూరగాయలు తెచ్చిపెడతాననీ, బజారు పనులు చూస్తాననీ రోజు విడిచి రోజు ఇంటికి వస్తూ చిన్న చిన్న పనులు చేసి పెడుతూ ఆ రోజుకి ఆ మాత్రం చనువు సంపాదించగలిగాడు. "గా ఇద్దరు మంచి దోస్తులు గాదమ్మ! మీకు దెల్వకున్నాది?" "ఇద్దరూ ఒకేచోట పని చేస్తున్నప్పుడు ఆ మాత్రం స్నేహం వుండదా? వాళ్ళిద్దరూ ఫ్రెండ్సని నాకు తెలుసు! అని ఓ క్షణం ఆగి, కానీ, మరీ అంత క్లోజ్ కాదే!" అంది కుతూహలంగా. అతన్ని 'ఏమిటి విషయం' అని డైరెక్టుగా అడగలేకపోయింది! కొంతసేపు ఆ విషయమ్మీద మాట్లాడనిస్తే కొన్ని నిజాలు బయటపడతాయని ఆమె ఆశ. కూరకోసం అరటికాయలు తరుగుతూ అతన్ని మాటల్లో పెట్టింది. "క్లోజు కాకపోవుడేందమ్మ! గా ఇద్దరు మంచి దోస్తులని ఆస్పత్రిల అందరికి దెల్సు ఎక్కడబోయినా ఆళ్ళిద్దరు కలిసే పోతారు. హాస్పిటల్ల ఎప్పుడిద్దరూ ఒక్క దిక్కే ఉంటారు. అప్పుడప్పుడు ఇద్దరు కలిసి మన కార్ల బయటికి గూడా బోతుంటారు. సారుకి తలనొస్తే కాఫీ గిట్ల డాక్టరమ్మనే దెప్పిస్తరు" అన్నాడు టీ కప్పు కింద పెడుతూ. ఆ మాటలు చాలా అనుమానిస్తున్న హృదయంలో ఆజ్యం పొయ్యడానికి. "తలనొక్కదా మరి?" అంది. మండుతున్న మనసుకి ఎవరితో ఏం మాట్లాడుతున్నాను అనే విచక్షణ చచ్చిపోయింది. గోవిందానికి సంతోషం కలిగింది. "మాకేం ఎవరికయితదమ్మ? సార్ రూముల ఇద్దరు వుంటారు. దర్వాజ బంద్ జేసుంటది" అన్నాడు. బాగా కాగిన నూనెలో అరటి ముక్కలు పడి బుస్సున శబ్దం వచ్చి చిన్న మంట మూకుడు మీద నాల్కలు చాచింది.... ఆమె మనసులా....! అమ్మా! గియన్నీ నేన్జెప్పిన్ననీ నోరు దెరిచి సారుతోని జెప్పకండమ్మ నీ కాల్మొక్కుత. నానోట కాడ కూడు తీస్తరు బాంచను. మీరిట్ల అడుగుతుంటే నాల్కెమీది కురికొచ్చింది మాట. లేకుంటే మీ మనసుకు కష్టం కల్గిస్తానామ్మా? సారుతో జెప్పనని మాటియ్యండమ్మ. లేకుంటే నిద్రబట్టదు నాకు" అతి దీనంగా మొహంపెట్టి బ్రతిమిలాడాడు గోవిందం. "నీ పేరు చెప్పను!" కూర తిప్పుతూ అంది నీలిమ. అమాయకత్వం ప్రదర్శిస్తూ శలవు తీసుకున్నాడు. అది ఆ రోజుకి మాత్రమే. ఆ తర్వాత శరత్ వచ్చే లోపల చాలాసార్లు నీలిమ దగ్గరికి వస్తూనే వున్నాడు. చాలా.... చాలా మాట్లాడుతూనే వున్నాడు. ఆమె రీజనింగ్ ని కోల్పోతోంది. భర్తమీద అసహ్యం రోజు రోజుకీ పెరిగిపోతోంది. అలా పెంచుకోకపోతే ఆమె బ్రతకలేదు. అదివరలో చాలా మామూలుగా కనిపించిన చిన్న పొరపాట్లు కూడా ఇప్పుడు గుర్తొచ్చి చాలా పెద్దవిగా కనిపిస్తున్నాయి. తనతో ఎక్కడికీ రాకుండా హాస్పిటల్లో పనుందని తప్పించుకోవడం ఇప్పుడు ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసినట్లు అర్ధమౌతోంది. ఒక్కొక్కటీ గుర్తొచ్చి ఆమె మొహం కఠినమైపోతోంది! వెళ్ళేముందు భర్త చూపిన ఆప్యాయత అనుమానపు అగ్నికి ఆహుతై పోయింది! ఆందోళనలో, చికాకులో నీలిమ పిల్లలమీద కూడా సరిగా శ్రద్ధ చూపలేకపోయింది. చిన్న చిన్న విషయాలకే పిల్లల మీద చికాకు పడటం, కొట్టడం చేస్తోంది.
   * * * *  
 ఉదయం వంటపనిలో హడావిడిగా వుంది నీలిమ. టైము ఎనిమిది దాటుతోంది. పిల్లలకి టిఫిన్ పెట్టి, బాక్స్ లు సర్ది తను కాలేజీకి తయారు కావలసి వుంది. మనసుకి ప్రశాంతత కరువై రాత్రిపూట నిద్రపట్టడం లేదు. ప్రతి చిన్నదానికి కోపం రావడం కూడా తోడై ఈ మధ్య తరచుగా తలనొప్పి వస్తోంది. దానికి తోడు ఇవాళ ఉదయం ఆరుగంటలకి రావాల్సిన పాలవాడు ఇంకా రాలేదు. ఫ్రిజ్ లో కొద్దిగా పాలువుంటే పిల్లలిద్దరికీ వేడిచేసి ఇచ్చింది. తనకు మాత్రం కాఫీ లేదు. తల పగిలిపోతోంది. అప్పుడు వచ్చాడు పాలవాడు. పని హడావుడిలో వుంది. "జీవన్! గిన్నె తీసికెళ్ళి పాలు పోయించుకో!" అని అరిచింది. పిల్లలు కూడా స్కూలుకి తయారయే తొందరలో వున్నారు. "వస్తున్నా!" అంటూ వచ్చి తల్లి అందించిన గిన్నె తీసికెళ్ళాడు జీవన్. పాలు పోయించుకొని వంటగదిలో కొస్తున్నాడు. దారిలో క్రింద పడిపోయిన రబ్బరుకోసం వంగిన మువ్వ అన్న వస్తున్నది చూసుకోకుండా పైకిలేచి ఒక్కడుగు ప్రక్కకి గెంతింది. అలా గెంతడంలో జీవన్ చేతికి తగిలి పాలగిన్నె జారి క్రిందపడింది. పాలు మొత్తం నేల పాలయ్యాయి. బిత్తరపోయి నిలబడి పోయాడు జీవన్.

 saayantram ayidunnara ayindi. neelima callagy nundi vachi kaasta restu teesukoni vanta gadilo doori aragantaindi! "sar daggarnundi phonochindamma?" vanta gadi gadapalo kuurchuni govindam adigaadu. athani chetilo neelima andinchina t kappu undi. "aa... chesaru" andi neelima. t oliki padindani guddatho kichen plat faam cleen chestondame. "saaru manchi gunnaratana amma?" sharat chandrante veellandarikee chala yishtamla undi. anukundi, atanu aapyaayamgaa adagadamu vini. "bagunnarata. roojoo haspital kelutunnarata!" cheppindi. "haspital ki guda fon gottinrani anukuntunnaramma! akkada nenadigina naakevalu jeptaru tiyyani mimmalnadigina" annadu t chapparistuu. "haspital ki fon chesara? evariki chesarata? enduku chesaru?" ventane adigindi neelima.
akkademayina ibbandi padutunnademo? haspital ki chesenta avasaram emochivuntundo ani kangaarugaa adigindi. "enduku jesinrantarendamma cheyyakunte ravalammagaaru oorkuntaadi! ayyo talliginta amaayakamayithe etla?" ani aagaadu. bhagavantam vadalamanna baanam chala balangaa vesaananukunnaadu govindam! athani maatatho ontlo raktamanta arikaallaloki digipotunnatlu ayipoyindi aameki. 'ayithe antaa nijamena? nenanukontunnadanta nijamena' pidikitlo irukkuni bigisukupotunnatlu aame gunde ghoshinchindi. aame bhaavaalani gamanistunnadu govindam! tanani taanu tamaayinchukuntuu "enduku voorukodu?" ani adigindi. adhi chaalu govindaaniki. aa avakaasam kosame atanu padi rojulugaa eduru chustunnadu. kuuragaayalu tecchipedataananii, bajaru panulu chustanani roju vidichi roju intiki vastuu chinna chinna panulu chesi pedutuu aa rojuki aa maatram chanuvu sampaadinchagaligaadu. "gaa iddaru manchi dostulu gaadamma! meeku delvakunnaadi?" "iddaruu okechota pani chestunnappudu aa maatram sneham vundada? vaalliddaruu frendsoni naaku telusu! ani oo kshanam aagi, cony, mari anta close kaade!" andi kutuuhalamgaa. atanni 'emiti vishayam' ani directuga adagalekapoyindi! kontasepu aa vishayammeeda matladaniste konni nijaalu bayatapadataayani aame aasha. koorakosam aratikaayalu tarugutuu atanni maatallo pettindi. "kloju kakapovudendamma! gaa iddaru manchi dostulani aaspatrila andariki delsu ekkadaboina aalliddaru kalise potaaru. haspitalla eppudiddaruu okka dikke untaaru. appudappudu iddaru kalisi mana kaarla bayatiki guda bothuntaaru. saaruki talanoste coffy gitla dactorammane deppistaru" annadu t kappu kinda pedutuu. aa maatalu chala anumaanistunna hrudayamlo aajyam poyyadaaniki. "talanokkada mari?" andi. mandutunna manasuki evaritho yem maatlaadutunnaanu ane vichakshana chachipoyindi. govindaaniki santosham kaligindi. "makem evarikayitadamma? sar roomula iddaru vuntaaru. darwaja band jesuntadi" annadu. baga kaagina noonelo arati mukkalu padi bussuna sabdam vachi chinna manta mookudu meeda naalkalu chaachindi.... aame manasula....! amma! giyannee nenjeppinnani noru derichi saaruthoni jeppakandamma nee kaalmokkuta. nanota kaada kuudu teestaru baanchanu. meeritla adugutunte naalkemeedi kurikochindi maata. lekunte mee manasuku kashtam kalgistanamma? saarutho jeppanani matiyyandamma. lekunte nidrabattadu naaku" athi deenamgaa mohampetti bratimilaadaadu govindam. "nee paeru cheppanu!" kuura tipputuu andi neelima. amaayakatvam pradarsistuu salavu teesukunnadu. adhi aa rojuki matrame. aa tarvaata sharat vache lopala chaalaasaarlu neelima daggariki vastune vunnadu. chala.... chala maatlaadutuunae vunnadu. aame reasining ni kolpotondi. bhartameeda asahyam roju rojuki perigipotondi. alaa penchukokapothe aame bratakaledu. adivaralo chala maamuulugaa kanipinchina chinna porapaatlu kuudaa ippudu gurtochi chala peddavigaa kanipistunnaayi. tanatho ekkadiki rakunda haspitallo panundani tappinchukovadam ippudu uddesapurvakamgaa chesinatlu ardhamoutondi. okkokkati gurtochi aame moham kathinamaipotondi! vellemundu bharta chuupina aapyaayata anumaanapu agniki aahutai poyindi! aandolanalo, chikaakulo neelima pillalameeda kuudaa sarigaa shraddha choopalekapoyindi. chinna chinna vishayaalake pillala meeda chikaaku padatam, kottadam chestondi.
   * * * *  
 udayam vantapanilo hadavidiga vundi neelima. taimu enimidi daatutondi. pillalaki tiffin petti, backs lu sardi tanu kaalejeeki tayaaru kavalasi vundi. manasuki prasaantata karuvai raatripuuta nidrapattadam ledu. prati chinnadaaniki kopam ravadam kuudaa thodai ee madhya tarachugaa talanoppi vastondi. daaniki thodu ivaala udayam aarugantalaki ravalsina palavadu inka raledu. friz loo koddigaa paluvunte pillaliddarikii vedichesi ichindi. tanaku maatram coffy ledu. tala pagilipotondi. appudu vachaadu palavadu. pani hadavudilo vundi. "jeevan! ginne teesikelli paalu poyinchuko!" ani arichindi. pillalu kuudaa skooluki tayaaraye tondaralo vunnaru. "vastunna!" antuu vachi talli andinchina ginne teesikellaadu jeevan. paalu poyinchukoni vantagadilo kostunnadu. daarilo krinda padipoyina rabbarukosam vangina muvva anna vastunnadi chusukokunda paikilechi okkadugu prakkaki gentindi. alaa gentadamlo jeevan chetiki tagili paalaginne jaari krindapadindi. paalu mottam neela palayyayi. bittarapoyi nilabadi poyadu jeevan.