
 కసి, పగ నిండిన ఆమె హృదయాన్ని అర్ధం చేసుకోడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు ఆదిత్యకు. హృదయం గోడల్నించి కారుతున్న రక్తపు చుక్కలు.... ఈ రక్త యజ్ఞాన్ని పరిసమాప్తి చేయక తప్పదు. ఈ డైనమేట్ పేలక తప్పదు.... రెండే రెండు నిమిషాలు తనేం చేయాలో నిర్ణయించుకున్నాడు ఆదిత్య. డేవిడ్ పిస్టల్ని ఎడం జేబులో పెట్టుకున్నాడు. గబగబా సుమబాల బెడ్ రూమ్ వేపు నడిచాడు. ఆ తలుపు లోన గడియ వేసుంది. దబ, దబా బాదాడు. రెండు రెండు ఘడియలు... తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. పాలిపోయిన కేన్వాస్ మీది బొమ్మలా నిలబడింది సుమబాల. "మరో అయిదు నిమిషాల్లో మీరు నాతో వస్తున్నారు..." ఆదిత్య గొంతు దృఢంగా వుంది. "ఎక్కడికి?" "హైద్రాబాద్." "ఎందుకు?" "ఒక విధ్వంసానికి ఎక్కడ ప్రారంభం జరిగిందో, అమాయకమైన జీవితాలకు ఎక్కడ కుట్ర జరిగిందో అక్కడే... అక్కడే చరిత్రలో ఎక్కడా యివ్వని ఒక ముగింపును నేనిస్తాను రండి." "అక్కడకు నేనెందుకు" ఆ మాటకు నివ్వెరపోయాడు ఆదిత్య. "నేను పరికివాడ్ని కాదని చెప్పడానికి." "ఆవేశం సమస్యకు పరిష్కారం కాదు... మిస్టర్ ఆదిత్యా." "ఇది ఆవేశం కాదు. ఆక్రోశం... వస్తారా లేదా నాకు జవాబు కావాలి?" తాడో, పేడో తేల్చుకోడానికి సిద్ధంగా వున్నట్టు నిలబడ్డాడు ఆదిత్య. అతన్నెలా ఊరడించాలో తెలీక, మాటలు రాక నిశ్చేష్టురాలైపోయింది సుమబాల.
 
 ఇద్దరి మధ్యా నిశ్శబ్దం.... అదే సమయంలో- విన్పించిందో కలకలం. హల్లోని జనం పరుగు, పరుగున మెట్లెక్కుతున్నారు. "ఆదిత్య బాబూ! పోలీసులు... పోలీసులు..." ఆదయ్యతాత అరుపులు వినిపించాయి. ఆకలితో వున్న పులిలా తలతిప్పి మెట్లెక్కుతున్న ఆదయ్య తాత వేపు చూశాడు ఆదిత్య. "బాబూ ఆదిత్యా... అమ్మా సుమా... ఎప్పుడొచ్చారో తెలీదు... పోలీసులు బాబూ... బిల్డింగ్ చుట్టూ పోలీసులు." డేవిడ్ ఎంత జాకాలో ఆమెకు అర్ధమైంది. దాడి వెంట దాడి- "మరో పది నిమిషాల్లో డేవిడ్ శవాన్ని మీకు చూపించి, మిమ్మల్ని తీసుకుని నేను హైద్రాబాద్ వెళ్తాను..." వెనుదిరిగాడు. మెట్లవరకూ వచ్చాడు ఆదిత్య. పరుగు, పరుగున ముందుకొచ్చి ఆదిత్య చేతిని పట్టుకుంది సుమబాల. "దిసీజ్ నాట్ కరెక్ట్ టైమ్. ఈ బిల్డింగ్ లోంచి మీరు బయటికెళ్లడానికి తీసికెళ్ళిపోయింది. భర్త తప్ప మరోవ్యక్తి ఎప్పుడూ అడుగుపెట్టని, అతి సున్నితమైన సుమబాల హృదయం లాంటిగది-రెండు గదుల బెడ్ రూమ్. మొదటి గది కంటే, రెండో గది విశాలంగా వుంది. భర్త వున్నప్పుడు ఇద్దరూ ఆ గదిలోనే పడుకునే వారు. భర్త చనిపోయిన దగ్గర్నించి, ఆ గది తలుపులు తెరవలేదు సుమబాల. మొదటి గదినే వాడుతోందామె. "ఈ గదిలోంచి మీరు బయటకు రాకండి... ఎంతటి ఘోరం జరిగినా, ఎంతటి ప్రమాదం జరిగినా" శాసిస్తున్నట్లుగా అంది సుమబాల. విస్తుపోయి చూశాడు ఆదిత్య. ఆ తలుపు రెక్కల్ని దగ్గరగా వేసేసి, మొదటి గదిలో కొచ్చి, ప్రెటీని బెడ్ మీద పడుకో బెట్టి- "ఇవాల్టికి మాట్లాడకుండా పడుకో" చెప్పి బయటికెళ్ళింది సుమబాల. వరండా మీద నిలబడి కిటికీలోంచి చూసింది. బిల్డింగ్ చుట్టూ రైఫిల్స్ చేతబట్టిన పోలీసులు. మెయిన్ గేటు ముందు- మెగాఫోన్ పట్టుకుని ఇన్స్ పెక్టర్ కృష్ణవర్మ నిలబడి వున్నాడు. డేవిడ్ ఎక్కడా కన్పించలేదు. ఆ వ్యూహం ఏమిటో అర్ధం కాలేదు సుమబాలకు. అప్పటికే- అప్పటికే ఏం జరుగుతుందో తెలీని జనం బిల్డింగులోంచి పరుగులు తీశారు. మిగతా వూరి ప్రజలు అక్కడక్కడ నక్కి చూస్తున్నారు. ఏం చేయాలో తోచక ఆదయ్య తాత హాల్లో పచార్లు చేస్తున్నాడు. కృష్ణవర్మ గొంతు సవరించుకున్నాడు. చేతిలోని మెగా ఫోన్ ని ఎత్తి పట్టుకున్నాడు.... "మిస్టర్ ఆదిత్యా నువ్వీ బిల్డింగ్ లో దాక్కున్నావని మాకు తెలుసు. నువ్వెంతటి క్రిమినల్ వో, ఈ వూరి ప్రజలకు తెలీకపోయినా ప్రభుత్వానికి తెలుసు. నీ దాగుడుమూతలు యిక చెల్లవ్. కమాన్ - నీకో ఇరవై నిమిషాలు టైమిస్తున్నాను. మర్యాదగా వచ్చి లొంగిపో. ప్లీజ్! సరండర్... మిస్టర్ ఆదిత్యా..." మెగాఫోన్లో విన్పిస్తున్న మాటలు గ్రామ ప్రజల్ని భయకంపితుల్ని చేసేశాయి. సుమబాల భయంగా అటూ, ఇటూ పరుగెడుతోంది. మారుమూల బెడ్ రూమ్ లో చీకట్లో కూర్చున్న ఆదిత్య తనేం చెయ్యాలో ఆలోచిస్తున్నాడు. నిమిషాలు గడుస్తున్నాయి. ఎండుటాకు రాలి కిందపడినా విన్పించేటంతటి నిశ్శబ్దం. కృష్ణవర్మ చూపులు నిశితంగా బిల్డింగ్ వేపే చూస్తున్నాయి. అయిదు నిమిషాలు... పది నిమిషాలు... మళ్ళీ హెచ్చరించాడు కృష్ణవర్మ. "మిస్టర్ ఆదిత్యా! ఇచ్చిన సమయం లోపల లొంగిపోకపోతే ఎటాక్ చేస్తాం. గుర్తుంచుకో... నువ్వే మాత్రం మొండిగా ప్రవర్తించినా ఈ వూరి ప్రజలు అనవసరంగా ప్రాణాలు కోల్పోతారు. గుర్తుంచుకో... పిట్టల్ని కాల్చినట్టుగా కాల్చేస్తాను కమాన్... ఆదిత్యా బయటికి వచ్చెయ్." గబగబా మెట్లుదిగి ఆదయ్య తాత దగ్గిరికి వచ్చింది సుమబాల.

 kasi, paga nindina aame hrudayaanni ardham chesukodaniki ekkuva samayam pattaledu aadityaku. hrudayam godalninchi kaarutunna raktapu chukkalu.... ee rakta yagnaanni parisamaapti cheyaka tappadu. ee dinamate pelaka tappadu.... rende rendu nimishaalu tanem cheyalo nirnayinchukunnaadu aaditya. david pistalni edam jebulo pettukunnadu. gabagaba sumabala bed room vepu nadichaadu. aa talupu lona gadiya vesundi. daba, daba baadaadu. rendu rendu ghadiyalu... talupulu teruchukunnaayi. paalipoyina kenwas meedi bommala nilabadindi sumabala. "maro ayidu nimishaallo meeru naatho vastunnaaru..." aaditya gontu drudamgaa vundi. "ekkadiki?" "haidrabad." "enduku?" "oka vidhvamsaaniki ekkada praarambham jarigindo, amaayakamaina jeevitaalaku ekkada kutra jarigindo akkade... akkade charitralo ekkada yivvani oka mugimpunu nenistaanu randi." "akkadaku nenenduku" aa maataku nivverapoyaadu aaditya. "nenu parikivaadni kaadani cheppadaaniki." "aavesam samasyaku parishkaaram kaadu... mister aaditya." "idhi aavesam kaadu. aakrosam... vastara leda naaku jawabu kavali?" taado, paedo telchukodaaniki siddamgaa vunnattu nilabaddadu aaditya. atannela ooradinchaalo teleeka, maatalu raaka nischeshturaalaipoyim sumabala.
 
 iddari madhya nissabdam.... adhe samayamlo- vinpinchindo kalakalam. halloni janam parugu, paruguna metlekkutunnaru. "aaditya baaboo! poliisulu... poliisulu..." aadayyataata arupulu vinipinchaayi. aakalitho vunna pulila talatippi metlekkutunna aadayya taata vepu chushadu aaditya. "baaboo aaditya... amma suma... eppudocharo teleedu... poliisulu baaboo... bilding chuttu poliisulu." david entha jaakaalo aameku ardhamaindi. daadi venta daadi- "maro padi nimishaallo david shavaanni meeku chuupinchi, mimmalni teesukuni nenu haidrabad veltaanu..." venudirigaadu. metlavarakuu vachaadu aaditya. parugu, paruguna mundukochi aaditya chetini pattukundi sumabala. "diseej nat correct time. ee bilding lonchi meeru bayatikelladaaniki teesikellipoyindi. bharta tappa marovyakti eppuduu adugupettani, athi sunnitamaina sumabala hrudayam lantigadi-rendu gadula bed room. modati gadi kante, rendo gadi visaalamgaa vundi. bharta vunnappudu iddaruu aa gadilone padukune vaaru. bharta chanipoyina daggarninchi, aa gadi talupulu teravaledu sumabala. modati gadine vaadutondaame. "ee gadilonchi meeru bayataku rakandi... enthati ghoram jarigina, enthati pramaadam jarigina" saasistunnatlugaa andi sumabala. vistupoyi chushadu aaditya. aa talupu rekkalni daggaragaa vesesi, modati gadilo kochi, preteeni bed meeda paduko betti- "ivaaltiki matladakunda paduko" cheppi bayatikellindi sumabala. varanda meeda nilabadi kitikeeloonchi chusindi. bilding chuttu raifils chetabattina poliisulu. main getu mundu- megaphon pattukuni ins pector krishnavarma nilabadi vunnadu. david ekkada kanpinchaledu. aa vyuham emito ardham kaaledu sumabaalaku. appatike- appatike yem jarugutundo teleeni janam bildingulonchi parugulu teesaaru. migata vuuri prajalu akkadakkada nakki chustunnaru. yem cheyalo thochaka aadayya taata hallo pachaarlu chestunnadu. krishnavarma gontu savarinchukunnadu. chetiloni mega fon ni etti pattukunnadu.... "mister aaditya nuvvi bilding loo daakkunnaavani maaku telusu. nuvventati criminal voo, ee vuuri prajalaku telikapoyina prabhutvaaniki telusu. nee daagudumuutalu yika chellav. kaman - neeko iravai nimishaalu taimistunnanu. maryaadagaa vachi longipo. please! sarander... mister aaditya..." megaphonlo vinpistunna maatalu grama prajalni bhayakampitulni chesesai. sumabala bhayamgaa atuu, itoo parugedutondi. maarumuula bed room loo cheekatlo kuurchunna aaditya tanem cheyyaalo aalochistunnadu. nimishaalu gadustunnayi. endutaaku raali kindapadina vinpinchetantati nissabdam. krishnavarma chuupulu nisitamgaa bilding vepe chustunnayi. ayidu nimishaalu... padi nimishaalu... mallee heccharinchaadu krishnavarma. "mister aaditya! ichina samayam lopala longipokapothe etac chestam. gurtunchuko... nuvve maatram mondigaa pravartinchinaa ee vuuri prajalu anavasaramgaa praanaalu kolpotaru. gurtunchuko... pittalni kaalchinattugaa kaalchestaanu kaman... aaditya bayatiki vachey." gabagaba metludigi aadayya taata daggiriki vachindi sumabala.