
దేశంలో ఉగ్రవాదం పొట్టనపెట్టుకున్న ప్రాణాలకన్నా ఉదాసీనత బలికోరిన ప్రాణాలే అత్యధికం. వివిధ సమస్యలకు భాద్యుల నుంచి జవాబుదారీతనంతో కూడిన ప్రతిస్పందన కన్నా తప్పునెట్టివేసే ధోరణి, తప్పించుకొనే ధోరణిలో ప్రవర్తన ఉండడం పెద్ద సామాజిక వ్యాధిగా తయారైంది. దానివల్ల సమస్య పక్కదోవ పట్టడమో, ముదిరిపోవడమో జరిగి మరింత ప్రమాదకరంగా తయారైంది. ప్రతీ సమస్యనీ రాజకీయ కోణంలో చూసే జాడ్యం విస్తరించి, ఉమ్మడి ప్రయోజనాలకు విఘాతం ఏర్పడుతుంది. ఇందుకు పెద్ద ఉదాహరణ గతవారం ఉత్తరప్రదేశ్లో ఒక పెద్ద ప్రభుత్వాసుపత్రిలో ఆక్సిజన్ సరఫరా లేక చిన్నారులు ప్రాణాలు కోల్పోవడం ఎంత హృదయవిదారక చిత్రమిది. అతి తక్కువ ధరకే దొరికే అత్యంత అవసరమూ, విలువైన ప్రాణవాయువు అందుబాటులో ఉందా లేదా అన్నది నగరంలో ఉన్న పెద్దాసుపత్రి గమనించుకోలేదా! ఆ వాయువు అందుబాటులో లేకపోతే వెంటిలేటర్ మీద ఉన్న రోగులు క్షణాల్లో ప్రాణాలు కోల్పోవడం జరుగుతుందన్న విషయం సంబంధిత అధికారులకు తెలియనిదా? ముఖ్యమంత్రి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న పెద్ద నగరంలోనే పరిస్థితి ఇలా ఉంటే మారుమూల పల్లెల్లో పరిస్థితి ఏమిటి? కరడుగట్టిన ఉదాసీనతకు ఇంతకు మించి రుజువేమిటి? పైగా ఈ ఉదంతంలో ప్రభుత్వ తప్పేమీ లేదని సాధారణ రోగాల వల్లనే మరణాలు సంభవించాయని ఆ ముఖ్యమంత్రి చెబుతున్నారు. అలా ఒక తప్పిదాన్ని వెనకేసుకురావడం వల్ల ఆ తరహా తప్పిదాల్ని ప్రోత్సహించినట్టే కదా! అయితే ఇది ఉత్తరప్రదేశ్కే పరిమితమైన రోగం కాదు. దేశవ్యాప్తంగా ఉంది. గతనెలలో తూర్పుగోదావరి జిల్లాలో ఒకే ఊరిలో పదిహేను మంది మరణించినప్పుడు, సరైన కారణాలు తెలుసుకోకుండానే ప్రభుత్వం ప్రకటించింది ‘అవి కలుషితాహారం వల్ల జరిగిన మరణా’లని. అయితే వాస్తవానికి మన్యప్రాంతంలో విషజ్వరాలు ప్రబలడం, రక్షిత నీరు, ఆహారం, వైద్యసేవలు అందుబాటులో లేక పరిస్థితి తీవ్రరూపం దాల్చడం నిత్యకృత్యమైంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య రంగం పటిష్ఠం కానంత వరకూ పరిస్థితిలో మార్పురాదు. అది రాత్రికిరాత్రి జరిగే పని కాదు. నిధులూ, ప్రణాళికలూ, వాటివెనక చిత్తశుద్ధీ అవసరం. ముందుగా ప్రజల ప్రాణాల్ని విలువైనవిగా గుర్తిస్తే ప్రజారోగ్యం పట్ల ఉదాసీనత తగ్గుతుంది. ఇది దేశవ్యాప్తంగా రావాల్సిన మార్పు.- డి.వి.జి.శంకరరావు, పార్వతీపురం

desamlo ugravaadam pottanapettukunna praanaalakannaa udaaseenata balikorina praanaale atyadhikam. vividha samasyalaku bhaadyula nunchi javaabudaareetanamto kuudina pratispandana kanna tappunettivese dhorani, tappinchukone dhoranilo pravartana undadam pedda saamaajika vyaadhigaa tayaaraindi. daanivalla samasya pakkadova pattadamo, mudiripovadamo jarigi marinta pramaadakaramgaa tayaaraindi. pratee samasyanee rajakeeya konamlo chuse jaadyam vistarinchi, ummadi prayojanaalaku vighaatam erpadutundi. induku pedda udaaharana gatavaaram uttarapradeshlo oka pedda prabhutvaasupatrilo axison sarafara leka chinnarulu praanaalu kolpovadam entha hrudayavidaaraka chitramidi. athi takkuva dharake dorike atyanta avasaramuu, viluvaina praanavaayuvu andubaatulo undaa leda annadi nagaramlo unna peddasupatri gamaninchukoleda! aa vaayuvu andubaatulo lekapothe ventilator meeda unna rogulu kshanaallo praanaalu kolpovadam jarugutundanna vishayam sambandhita adhikaarulaku teliyanidaa? mukhyamantri praatinidhyam vahistunna pedda nagaramlone paristhiti ilaa unte maarumuula pallello paristhiti emiti? karadugattina udaaseenataku intaku minchi rujuvemiti? paiga ee udantamlo prabhutva tappemi ledani saadhaarana rogala vallane maranaalu sambhavinchaayani aa mukhyamantri chebutunnaru. alaa oka tappidaanni venakeskuravadam valla aa taraha tappidaalni prothsahinchinatte kada! ayithe idhi uttarapradeske parimitamaina rogam kaadu. desavyaaptamgaa undi. gtanelalo thoorpugodaavari jillaalo oke oorilo padihenu mandi maraninchinappudu, saraina kaaranaalu telusukokundane prabhutvam prakatinchindi ‘avi kalushitaahaaram valla jarigina marana’lani. ayithe vaastavaaniki manyapraantamlo vishajwaraalu prabaladam, rakshita neeru, aahaaram, vaidyasevalu andubaatulo leka paristhiti teevraroopam dalchadam nityakrutyamaindi. praathamika aarogya rangam patishtam kaananta varakuu paristhitilo maarpuraadu. adhi raatrikiraatri jarige pani kaadu. nidhuluu, pranaalikaluu, vaativenaka chittasuddhi avasaram. mundugaa prajala praanaalni viluvainavigaa gurtiste prajaarogyam patla udaaseenata taggutundi. idhi desavyaaptamgaa ravalsina maarpu.- di.vi.ji.sankararao, paarvatiipuram