               చిన్నవయసులోని విద్యార్థులు, యువకులు సమిష్టిగా కరపత్రాల రూపంలో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలను క్రమం తప్పకుండా ప్రచురిస్తూ సమాజమార్పే ఆశయంగా కొనసాగించడం ప్రపంచ సాహిత్యంలోనే అరుదైన అంశం. ‘వదరుఁబోతు’ వారసులుగా నేటి విద్యార్థులు, యువత సమాజంలోని అన్ని కోణాలను అధ్యయనం చేస్తూ, వ్యాసాలుగా                                       చిత్రీకరిస్తూ, ప్రజలలో చైతన్యం తీసుకురావలసిన మహత్తర బాధ్యతను కొనసాగించాలి.తెలుగు సాహిత్యంలో వ్యాసాలు అనగానే అప్రయత్నంగా గుర్తుకు వచ్చేది పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు వారి ‘సాక్షి వ్యాసాలు’. 1913లో తన నలభై ఎనిమిదో యేట ‘సాక్షి వ్యాసాలు’ను ‘సువర్ణలేఖ’ వారపత్రికలో ప్రకటించడం ప్రారంభించారు. కొన్నాళ్లపాటు అవి కొనసాగాయి. తిరిగి 1920, 1922లలో, 1927, 1933 సంవత్సరాల్లో ‘ఆంధ్రపత్రిక’ సారస్వతానుబంధాలలో ‘సాక్షి వ్యాసాలు’ ప్రచురితమవుతూ వచ్చాయి.ఆంగ్ల సాహిత్యంలో ‘రిచర్డ్ స్టీల్’ 1709 ఏప్రిల్ 12 నుండి 1711 జనవరి 2 దాకా రెండేళ్లపాటు వారానికి మూడు రోజులు ‘టాట్లర్’ వ్యాసాలను పత్రికగా కొనసాగిస్తూ ప్రచురించాడు. తరువాత కాలంలో జోసెఫ్ అడిసన్తో కలిసి 1711 మార్చి 1 నుంచి 1712 దాకా ‘స్పెక్టేటర్’ పేరున దినపత్రికగా వ్యాసాలను ప్రచురించారు. 1914లో స్టీల్తో సంబంధం లేకుండా వారానికి మూడు రోజుల పాటు ‘స్పెక్టేటర్’ పత్రికను ఆరునెలల పాటు నడిపాడు. ఈ మొత్తం వ్యాసాలు ఎనిమిది సంపుటాలుగా తరువాత కాలంలో ప్రచురించబడినాయి. ఆనాటి సాంఘిక దురాచారాలు, సామాజిక స్థితిగతులను ఇవి తెలియజేస్తాయి. ఆంగ్ల సాహిత్యంలో ఈ వ్యాసాలకు విశేష ప్రాధాన్యం ఉంది. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఎంతో మందిని ఈ వ్యాసాలు ప్రభావితం చేశాయి. పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు గారు కూడా ఈ వ్యాసాలతో ప్రభావితుడై ‘స్పెక్టేటర్’ పేరునే ‘సాక్షి’గా అనువదించుకొని వ్యాసాలను ప్రచురించాడు. ‘సాక్షి వ్యాసాల’లో తెలుగు దేశీయతే ప్రధాన జీవంగా కొనసాగాయి.1917 ముందు దాకా తెలుగు సాహిత్యంలో వ్యాసప్రక్రియ వికాసం పత్రికల ఆధారంగా ఆయా వ్యక్తులుగా చేసిన కృషిగా కనిపిస్తుంది. అందుకు భిన్నంగా 1917 ఆగస్టు 1 నుంచి అనంతపురం పట్టణం కేంద్రంగా ‘స్టూడెంట్స్ క్లబ్ అనంతపురం’ పక్షాన విద్యార్థులు సమిష్టిగా ‘వదరుఁబోతు’ పేరున వ్యాసాలను కరపత్రాల రూపంలో ప్రచురించడం ప్రారంభించారు. 1709లో ‘రిచర్డ్ స్టీల్’ ప్రచురించిన ‘టాట్లర్’ పేరును ‘వదరుఁబోతు’గా అనువదించుకొని ఈ విద్యార్థులు ప్రచురించారు. ‘‘ఈ వ్యాసకర్తలు ఆ మొదటి ‘సాక్షి’ (1913) పేరును తెలిసియుండలేదని స్పష్టముగాఁ జెప్పవచ్చును .కావున 1917లో ‘వదరుఁబోతు’ జననమునకు ‘సాక్షి’తో నేసంబంధమును లేదనుట నిక్కము’’ అని 1932లో పుస్తక రూపంలో వెలువడిన ‘వదరుఁబోతు’ పీఠికలో పేర్కొన్నారు. 1913 నాటి ‘సువర్ణలేఖ’ పత్రికలు వీరి దృష్టికి వచ్చి వుండకపోవచ్చు. ఒకవేళ వచ్చినా తప్పులేదు. ‘సాక్షివ్యాసాలు’ నలభైఎనిమిది సంవత్సరాల పండితుడు రాసినవి, పత్రిక ఆధారంగా వెలువడినవి. ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు ఇరవైలలోని విద్యార్థులు, యువకులు రాసి కరపత్రాల రూపంలో వెలువడినవి. దేని ప్రాధాన్యత దానిదే! చిన్నవయసులోని విద్యార్థులు, యువకులు సమిష్టిగా కరపత్రాల రూపంలో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలను క్రమం తప్పకుండా ప్రచురిస్తూ సమాజమార్పే ఆశయంగా కొనసాగించడం ప్రపంచ సాహిత్యంలోనే అరుదైన అంశం.‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాల ప్రచురణలో క్రియాశీలక బాధ్యత, బరువు మోసింది పప్పూరు రామాచార్యులవారు. 1896 నవంబర్ 8న అనంతపురంలో రామాచార్యులు జన్మించారు. ప్రాథమిక విద్య ఇక్కడే కొనసాగింది. తన బావగారైన కుంటిమద్ది రంగాచార్యులు రాజమహేంద్రవరంలోని ప్రభుత్వ కళాశాలలో అధ్యాపకుడిగా ఉద్యోగం చేస్తుండడంతో అక్కడ వారి ఇంటనే ఉంటూ మెట్రిక్యులేషన్ పూర్తిచేసారు. అప్పటికి రామాచార్యుల వయస్సు పదహేడు సంవత్సరాలు. తన బావగారి ద్వారా వీరేశలింగం పంతులు గారితో పప్పూరు రామాచార్యుల వారికి కొంత పరిచయం కూడా ఉండేది. రాజమహేంద్రవరంలోని సాహిత్య, సంఘసంస్కరణ తదితర అంశాల పట్ల కొద్దోగొప్ప పరిచయం రామాచార్యులకు కలిగి ఉంటాది. 1914–1916లలో ఇంటర్మీడియట్ను మద్రాసులోని పచ్చాయప్ప కళాశాలలో చదివారు. పత్రికలు, ఆంగ్ల సాహిత్యం, దేశ వర్తమాన స్థితిగతుల పట్ల అవగాహన విస్తరించడానికి మద్రాసు వాతావరణం వీరికి తోడ్పడింది. 1916లో అనంతపురంలో ఆర్ట్స్ కళాశాల ప్రారంభమైంది. సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్ తదితర పండితులు ఈ కళాశాలలో అధ్యాపకులుగా ఉండేవారు. ఉన్న ఊర్లోనే చదువుకోవచ్చని 1917లో అనంతపురం ఆర్ట్స్ కళాశాలలో బి.ఏ. కోర్సులో చేరారు. ఈ సమయంలోనే తన ఇరవయ్యో యేట పప్పూరు రామాచార్యులు తన సహచరులు, మిత్రులు, యువకుల సహకారంతో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలను ప్రచురించడం మొదలు పెట్టారు.పదిహేను రోజులకొకసారి 1/8 సైజులో నాలుగు పుటలుగా వదరుఁబోతు కరపత్రం వెలువడేది. కరపత్రం పైభాగాన క్రమసంఖ్య, తేదీ, వెలతో పాటు ‘వదరుఁబోతు’ అని ప్రధాన శీర్షిక ఉండేది. ‘పబ్లిష్డ్ బై... స్టూడెంట్స్ క్లబ్ అనంతపురం’ అని ఉండేది.ప్రతి కరపత్రం ప్రారంభంలో ఆంధ్రభారతములోని... గీ|| ‘‘కార్యగతుల తెఱఁగు గలరూపుచెప్పిన/ నధికమతులు దాని నాదరింతు / రల్పబుద్ధులైన యట్టివారలకది/ విరసకారణంబు విషము వోలె’’... అనే పద్యం ప్రచురించేవారు.  వదరుఁబోతు వ్యాసం చివరన ఆ వ్యాస రచయితలకు గుర్తుగా వారి పేర్లలోని ఒక అక్షరం సంకేతంగా ప్రచురించేవారు. వ్యాసం చివరలో వ్యాసాంశానికి అనువైన సూక్తియో, శ్లోకమో, పద్యపాదమో ప్రచురించేవారు. స్వామివిలాస ప్రెస్– అనంతపురం అని ప్రెస్ వారి పేరు ఉండేది. ఇది వదరుఁబోతు కరపత్రం బాహ్య స్వరూపం. మొత్తం రెండేండ్ల కాలంలో యాభై వ్యాసాలు ప్రచురించగా అందులో హిందూపురంలోని పక్కా గురురాయాచార్యుల వద్ద లభ్యమైన ఇరవై రెండు వ్యాసాలను 1932లో వదరుఁబోతు పుస్తకంగా సాధన ముద్రణాలయం పక్షాన ప్రచురించారు. పప్పూరు రామాచార్యుల వారే ఈ ముద్రణాలయం నిర్వాహకుడు. రాళ్లపల్లి అనంతకృష్ణ శర్మ గారు పీఠిక రాశారు. అందులో ఇరవై వ్యాసాలు వదరుఁబోతు కరపత్రాలు కాగా రెండు వ్యాసాలు పినాకిని పత్రికలో ప్రచురితమైనవి ఉన్నాయి.కరపత్రాలుగా వెలువడినప్పుడు వదరుబోతు వ్యాసాలకు శీర్షికలులేవు. 1932 ముద్రణలో చదువరులకు అనుకూలంగా ఉండేందుకు ప్రతి వ్యాసానికి శీర్షికలు ప్రకటించారు. ప్రచురణకర్తలు ఇచ్చిన సమాచారం మేరకు మొదటి కరపత్రాల సంఖ్య ప్రకారం, ఏడవ నెంబరు కరపత్రం 1917 నవంబర్ 1న వెలువడినట్లు తెలుస్తోంది. దీన్నిబట్టి మొదటి కరపత్రం 1917 ఆగస్టు 1న వెలువడి వుంటుంది. ఏడవ నెంబరు కంటే ముందువి నాలుగు, ఐదు, ఆరు మాత్రమే లభించాయి. ఒకటి, రెండు, మూడు కరపత్రాలు లభించలేదు. మొత్తం యాభై కరపత్రాల్లో ఇరవై లభించాయి, మొదటి మూడు, పదహేనవ, చివరి ఇరవై ఆరు కరపత్రాలు లభించలేదు. చివరి కరపత్రం 1919 ఆగస్టు 30న వెలువడి ఉంటుంది. ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాల రచయితలు ఎవరు? వారి ఆశయాలేమిటి? ఎందుకు తాము మరుగున ఉంటూ కరపత్రాలుగా వ్యాసాలను ప్రచురించారు? అనే అనుమానాలు సాధారణంగా కలుగుతాయి. లభిస్తున్న కరపత్రాలలో పూర్తి పేర్లు లేకుండా ఆయా సంకేతాక్షరాలతో, ‘క్ర’ ఏడు వ్యాసాలు, ‘క’ ఆరు వ్యాసాలు, ‘క,ల’ ఒక వ్యాసం, ‘ల’ మూడు వ్యాసాలు, ‘డు’ మూడు వ్యాసాలు, ‘ణ’ ఒక వ్యాసం, ‘త’ ఒక వ్యాసం రాశారు. మొత్తం ఆరు మందిగా కనిపిస్తారు. వీరిలో పప్పూరు రామాచార్యులు ఒకరు కాగా, కళ్యాణదుర్గం తాలూకాలోని రాళ్లపల్లి గ్రామవాసులైన కర్నమడకల గోపాల కృష్ణమాచార్యులు, రాళ్లపల్లి (కర్నమడకల) అనంతకృష్ణశర్మ, కర్నమడకల రామకృష్ణమాచార్యులు వ్యాసకర్తలుగా ఉన్నారు. ఈ చివరి ముగ్గురు స్వయానా అన్నదమ్ములు. ఈ మొత్తం నలుగురు, మరో ఇద్దరు కళాశాల విద్యార్థులో లేదా మిత్రులలో అయివుండవచ్చు. లేదా వీరే మారుపేర్లుగా పెట్టుకొని ప్రకటించి కూడా ఉండవచ్చు. వదరుఁబోతు కరపత్రాలలోని ఆయా సంకేతాక్షరాలలో వీరి పేర్లు ఇవి అని చెప్పటం మరింత అధ్యయనంతోనే సాధ్యం. ‘క్ర’ రాసిన వ్యాసాలు లోకపరిశీలన, అనుభవంతో, ‘క’ రాసినవి సాహిత్యసంబంధంగాను, ‘ల’ రాసినవి వాస్తవిక దృష్టితోను, ‘డు’ రాసినవి ఆధ్యాత్మికంగాను, ‘ణ’ రాసినది వ్యంగ్య ధోరణిలోను, ‘త’ రాసినది హాస్యగుణసంబంధంగాను కనిపిస్తాయి.‘వదరుఁబోతు’ రచయితల వివరాలను పాఠకులు కోరుతున్నారన్న ఒక ఉత్తరంతో, తొమ్మిదో వ్యాసం ‘స్వకీయచరిత్ర’ ప్రారంభమవుతుంది. అందుకు సమాధానంగా ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసకర్తలు ఆ వ్యాసంలో ‘‘మఱుఁగున నుండియే నా యనుభవములను, నా భావములను, నా నిశ్చయములను హితార్థమై లోకమున కెఱిఁగించుటే నా సంకల్పము’’ అని ప్రకటించారు. అలా కానిపక్షంలో ‘‘దొల్తనే నా వ్రాతలు నవరస భరితములని, జాతీయా భ్యుదయ సంధాయకములని, అజ్ఞానతిమిర సూర్యోదయములని డబ్బిచ్చియైనఁ బత్రికలలో బ్రకటించుకొను చుంటిని’’ అని పేర్కొన్నారు. ఇదే వ్యాసంలో ‘వదరుఁబోతు’ ఉపన్యాసకుడుగా వెళ్ళిన సందర్భంలో పెళ్లి నుంచి తప్పించుకోవడానికి అజ్ఞాతవాసం చేయవలసి వచ్చిందని కల్పితంగా చెబుతూ ఆ సందర్భంలో ‘‘నా యుపన్యాసములన్నియు మూలఁబడినవి, నా వాగ్ధోరణి చల్లారినది. కాని స్వభావము వదలలేక యీ లేఖల రూపముగ నించుక వదరుచు నాయాత్మతృప్తిఁ గాంచుకొను చున్నాఁడను’’ అని ప్రకటిస్తాడు. ఈ వ్యాసకర్తలు విద్యార్థులు, ఉద్యోగులు కావడంతో బహిరంగంగా మాట్లాడేందుకు అవకాశముండదు, ఒకవేళ ఉన్నా కీర్తికాంక్ష కోరుకోక మఱుగున ఉంటూ లోకహితార్థమై హృదయాంతరాలలో కలిగే భావోద్వేగాలను రాతలరూపంలో వదురుచూ ఆత్మసంతృప్తికై చేస్తున్నామని తెలియజేశారు. ఈ వ్యాసాలు పరోపకార గుణం, విలువలతో కూడిన విద్య, గ్రంథాలయాలు, కళాశాలల ఆవశ్యకత, దేశాభ్యుదయం, సహజస్వభావశక్తి విశిష్టత, స్వదేశీ వస్తూత్పత్తి, మూఢ మతభక్తి నిరసన, అనర్హగౌరవం, కీర్తికండూతి, ఆడంబర జీవనం, అనవసర ధనవ్యయం, పరాయిసంస్కృతి, పరాయి అనుకరణ వ్యతిరేకత, హాస్యం ఆవశ్యకత, సత్యసంధత, కవిత్వ నాటకతత్త్వం, తెలుగు సంస్కృత సాహిత్యాల వికాసం, ఇలా మానవ ప్రవృత్తికి, సమాజ పోకడలకు సంబంధించిన అనేక అంశాల నేపథ్యంగా ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు సాగుతాయి.‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు ఎంత సార్వజనీనమైనప్పటికీ అందులో స్థానీయ అంశాలు కూడా కనిపిస్తాయి. పినాకిని, కరువుల, జొన్నంబడి, కొర్రకూటికి తదితర ప్రస్తావనలు ఈ ప్రాంత జీవితంతో ముడిపడినవే. ఈ వ్యాసాలు ఉత్తమపురుషలోను, ఆత్మస్వగతంగా చెబుతున్నట్లు, సర్వసాక్షి దృష్టికోణంగా, సందేశాత్మకంగాను కొనసాగుతాయి. వ్యాసాల ఎత్తు గడలో, విషయచర్చలో, ఉపపత్తుల సమీకరణలో, ముగింపులలో ఇలా అన్నిసందర్భాల్లో నిర్మాణ నైపుణ్యం భావితరాలు అనుసరించదగ్గవి. వ్యాసాలు ఎలా రాయాలో నేర్చుకొనే వారికి నమూనాగా ఈ వ్యాసాలు తోడ్పడుతాయి. అందుకే 1950వ దశకంలో ఉన్నత పాఠశాలల తెలుగు పాఠ్యపుస్తకాల్లో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు చోటుచేసుకున్నాయి. మొన్నటి దాకా పదవతరగతి తెలుగు పాఠ్య పుస్తకంలో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాల పీఠిక పాఠ్యాంశంగా ఉండింది.‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలకు ఈ సంవత్సరానికి వందేళ్లు నిండాయి. ఈనాటికీ ఆ వ్యాసాల ఆవశ్యకత ఎంతో ఉంది. ‘వదరుఁబోతు’ వారసులుగా నేటి విద్యార్థులు, యువత సమాజంలోని అన్ని కోణాలను అధ్యయనం చేస్తూ, వ్యాసాలుగా చిత్రీకరిస్తూ, ప్రజలలో చైతన్యం తీసుకురావలసిన మహత్తర బాధ్యతను కొనసాగించాలి.అప్పిరెడ్డి హరినాథరెడ్డి‘వదరుఁబోతు’ పునర్ముద్రిత సంపాదకులుతెలుగు సాహిత్యంలో వ్యాసాలు అనగానే అప్రయత్నంగా గుర్తుకు వచ్చేది పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు వారి ‘సాక్షి వ్యాసాలు’. 1913లో తన నలభై ఎనిమిదో యేట ‘సాక్షి వ్యాసాలు’ను ‘సువర్ణలేఖ’ వారపత్రికలో ప్రకటించడం ప్రారంభించారు. కొన్నాళ్లపాటు అవి కొనసాగాయి. తిరిగి 1920, 1922లలో, 1927, 1933 సంవత్సరాల్లో ‘ఆంధ్రపత్రిక’ సారస్వతానుబంధాలలో ‘సాక్షి వ్యాసాలు’ ప్రచురితమవుతూ వచ్చాయి.ఆంగ్ల సాహిత్యంలో ‘రిచర్డ్ స్టీల్’ 1709 ఏప్రిల్ 12 నుండి 1711 జనవరి 2 దాకా రెండేళ్లపాటు వారానికి మూడు రోజులు ‘టాట్లర్’ వ్యాసాలను పత్రికగా కొనసాగిస్తూ ప్రచురించాడు. తరువాత కాలంలో జోసెఫ్ అడిసన్తో కలిసి 1711 మార్చి 1 నుంచి 1712 దాకా ‘స్పెక్టేటర్’ పేరున దినపత్రికగా వ్యాసాలను ప్రచురించారు. 1914లో స్టీల్తో సంబంధం లేకుండా వారానికి మూడు రోజుల పాటు ‘స్పెక్టేటర్’ పత్రికను ఆరునెలల పాటు నడిపాడు. ఈ మొత్తం వ్యాసాలు ఎనిమిది సంపుటాలుగా తరువాత కాలంలో ప్రచురించబడినాయి. ఆనాటి సాంఘిక దురాచారాలు, సామాజిక స్థితిగతులను ఇవి తెలియజేస్తాయి. ఆంగ్ల సాహిత్యంలో ఈ వ్యాసాలకు విశేష ప్రాధాన్యం ఉంది. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఎంతో మందిని ఈ వ్యాసాలు ప్రభావితం చేశాయి. పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు గారు కూడా ఈ వ్యాసాలతో ప్రభావితుడై ‘స్పెక్టేటర్’ పేరునే ‘సాక్షి’గా అనువదించుకొని వ్యాసాలను ప్రచురించాడు. ‘సాక్షి వ్యాసాల’లో తెలుగు దేశీయతే ప్రధాన జీవంగా కొనసాగాయి.1917 ముందు దాకా తెలుగు సాహిత్యంలో వ్యాసప్రక్రియ వికాసం పత్రికల ఆధారంగా ఆయా వ్యక్తులుగా చేసిన కృషిగా కనిపిస్తుంది. అందుకు భిన్నంగా 1917 ఆగస్టు 1 నుంచి అనంతపురం పట్టణం కేంద్రంగా ‘స్టూడెంట్స్ క్లబ్ అనంతపురం’ పక్షాన విద్యార్థులు సమిష్టిగా ‘వదరుఁబోతు’ పేరున వ్యాసాలను కరపత్రాల రూపంలో ప్రచురించడం ప్రారంభించారు. 1709లో ‘రిచర్డ్ స్టీల్’ ప్రచురించిన ‘టాట్లర్’ పేరును ‘వదరుఁబోతు’గా అనువదించుకొని ఈ విద్యార్థులు ప్రచురించారు. ‘‘ఈ వ్యాసకర్తలు ఆ మొదటి ‘సాక్షి’ (1913) పేరును తెలిసియుండలేదని స్పష్టముగాఁ జెప్పవచ్చును .కావున 1917లో ‘వదరుఁబోతు’ జననమునకు ‘సాక్షి’తో నేసంబంధమును లేదనుట నిక్కము’’ అని 1932లో పుస్తక రూపంలో వెలువడిన ‘వదరుఁబోతు’ పీఠికలో పేర్కొన్నారు. 1913 నాటి ‘సువర్ణలేఖ’ పత్రికలు వీరి దృష్టికి వచ్చి వుండకపోవచ్చు. ఒకవేళ వచ్చినా తప్పులేదు. ‘సాక్షివ్యాసాలు’ నలభైఎనిమిది సంవత్సరాల పండితుడు రాసినవి, పత్రిక ఆధారంగా వెలువడినవి. ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు ఇరవైలలోని విద్యార్థులు, యువకులు రాసి కరపత్రాల రూపంలో వెలువడినవి. దేని ప్రాధాన్యత దానిదే! చిన్నవయసులోని విద్యార్థులు, యువకులు సమిష్టిగా కరపత్రాల రూపంలో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలను క్రమం తప్పకుండా ప్రచురిస్తూ సమాజమార్పే ఆశయంగా కొనసాగించడం ప్రపంచ సాహిత్యంలోనే అరుదైన అంశం.‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాల ప్రచురణలో క్రియాశీలక బాధ్యత, బరువు మోసింది పప్పూరు రామాచార్యులవారు. 1896 నవంబర్ 8న అనంతపురంలో రామాచార్యులు జన్మించారు. ప్రాథమిక విద్య ఇక్కడే కొనసాగింది. తన బావగారైన కుంటిమద్ది రంగాచార్యులు రాజమహేంద్రవరంలోని ప్రభుత్వ కళాశాలలో అధ్యాపకుడిగా ఉద్యోగం చేస్తుండడంతో అక్కడ వారి ఇంటనే ఉంటూ మెట్రిక్యులేషన్ పూర్తిచేసారు. అప్పటికి రామాచార్యుల వయస్సు పదహేడు సంవత్సరాలు. తన బావగారి ద్వారా వీరేశలింగం పంతులు గారితో పప్పూరు రామాచార్యుల వారికి కొంత పరిచయం కూడా ఉండేది. రాజమహేంద్రవరంలోని సాహిత్య, సంఘసంస్కరణ తదితర అంశాల పట్ల కొద్దోగొప్ప పరిచయం రామాచార్యులకు కలిగి ఉంటాది. 1914–1916లలో ఇంటర్మీడియట్ను మద్రాసులోని పచ్చాయప్ప కళాశాలలో చదివారు. పత్రికలు, ఆంగ్ల సాహిత్యం, దేశ వర్తమాన స్థితిగతుల పట్ల అవగాహన విస్తరించడానికి మద్రాసు వాతావరణం వీరికి తోడ్పడింది. 1916లో అనంతపురంలో ఆర్ట్స్ కళాశాల ప్రారంభమైంది. సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్ తదితర పండితులు ఈ కళాశాలలో అధ్యాపకులుగా ఉండేవారు. ఉన్న ఊర్లోనే చదువుకోవచ్చని 1917లో అనంతపురం ఆర్ట్స్ కళాశాలలో బి.ఏ. కోర్సులో చేరారు. ఈ సమయంలోనే తన ఇరవయ్యో యేట పప్పూరు రామాచార్యులు తన సహచరులు, మిత్రులు, యువకుల సహకారంతో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలను ప్రచురించడం మొదలు పెట్టారు.పదిహేను రోజులకొకసారి 1/8 సైజులో నాలుగు పుటలుగా వదరుఁబోతు కరపత్రం వెలువడేది. కరపత్రం పైభాగాన క్రమసంఖ్య, తేదీ, వెలతో పాటు ‘వదరుఁబోతు’ అని ప్రధాన శీర్షిక ఉండేది. ‘పబ్లిష్డ్ బై... స్టూడెంట్స్ క్లబ్ అనంతపురం’ అని ఉండేది.ప్రతి కరపత్రం ప్రారంభంలో ఆంధ్రభారతములోని... గీ|| ‘‘కార్యగతుల తెఱఁగు గలరూపుచెప్పిన/ నధికమతులు దాని నాదరింతు / రల్పబుద్ధులైన యట్టివారలకది/ విరసకారణంబు విషము వోలె’’... అనే పద్యం ప్రచురించేవారు.  వదరుఁబోతు వ్యాసం చివరన ఆ వ్యాస రచయితలకు గుర్తుగా వారి పేర్లలోని ఒక అక్షరం సంకేతంగా ప్రచురించేవారు. వ్యాసం చివరలో వ్యాసాంశానికి అనువైన సూక్తియో, శ్లోకమో, పద్యపాదమో ప్రచురించేవారు. స్వామివిలాస ప్రెస్– అనంతపురం అని ప్రెస్ వారి పేరు ఉండేది. ఇది వదరుఁబోతు కరపత్రం బాహ్య స్వరూపం. మొత్తం రెండేండ్ల కాలంలో యాభై వ్యాసాలు ప్రచురించగా అందులో హిందూపురంలోని పక్కా గురురాయాచార్యుల వద్ద లభ్యమైన ఇరవై రెండు వ్యాసాలను 1932లో వదరుఁబోతు పుస్తకంగా సాధన ముద్రణాలయం పక్షాన ప్రచురించారు. పప్పూరు రామాచార్యుల వారే ఈ ముద్రణాలయం నిర్వాహకుడు. రాళ్లపల్లి అనంతకృష్ణ శర్మ గారు పీఠిక రాశారు. అందులో ఇరవై వ్యాసాలు వదరుఁబోతు కరపత్రాలు కాగా రెండు వ్యాసాలు పినాకిని పత్రికలో ప్రచురితమైనవి ఉన్నాయి.కరపత్రాలుగా వెలువడినప్పుడు వదరుబోతు వ్యాసాలకు శీర్షికలులేవు. 1932 ముద్రణలో చదువరులకు అనుకూలంగా ఉండేందుకు ప్రతి వ్యాసానికి శీర్షికలు ప్రకటించారు. ప్రచురణకర్తలు ఇచ్చిన సమాచారం మేరకు మొదటి కరపత్రాల సంఖ్య ప్రకారం, ఏడవ నెంబరు కరపత్రం 1917 నవంబర్ 1న వెలువడినట్లు తెలుస్తోంది. దీన్నిబట్టి మొదటి కరపత్రం 1917 ఆగస్టు 1న వెలువడి వుంటుంది. ఏడవ నెంబరు కంటే ముందువి నాలుగు, ఐదు, ఆరు మాత్రమే లభించాయి. ఒకటి, రెండు, మూడు కరపత్రాలు లభించలేదు. మొత్తం యాభై కరపత్రాల్లో ఇరవై లభించాయి, మొదటి మూడు, పదహేనవ, చివరి ఇరవై ఆరు కరపత్రాలు లభించలేదు. చివరి కరపత్రం 1919 ఆగస్టు 30న వెలువడి ఉంటుంది. ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాల రచయితలు ఎవరు? వారి ఆశయాలేమిటి? ఎందుకు తాము మరుగున ఉంటూ కరపత్రాలుగా వ్యాసాలను ప్రచురించారు? అనే అనుమానాలు సాధారణంగా కలుగుతాయి. లభిస్తున్న కరపత్రాలలో పూర్తి పేర్లు లేకుండా ఆయా సంకేతాక్షరాలతో, ‘క్ర’ ఏడు వ్యాసాలు, ‘క’ ఆరు వ్యాసాలు, ‘క,ల’ ఒక వ్యాసం, ‘ల’ మూడు వ్యాసాలు, ‘డు’ మూడు వ్యాసాలు, ‘ణ’ ఒక వ్యాసం, ‘త’ ఒక వ్యాసం రాశారు. మొత్తం ఆరు మందిగా కనిపిస్తారు. వీరిలో పప్పూరు రామాచార్యులు ఒకరు కాగా, కళ్యాణదుర్గం తాలూకాలోని రాళ్లపల్లి గ్రామవాసులైన కర్నమడకల గోపాల కృష్ణమాచార్యులు, రాళ్లపల్లి (కర్నమడకల) అనంతకృష్ణశర్మ, కర్నమడకల రామకృష్ణమాచార్యులు వ్యాసకర్తలుగా ఉన్నారు. ఈ చివరి ముగ్గురు స్వయానా అన్నదమ్ములు. ఈ మొత్తం నలుగురు, మరో ఇద్దరు కళాశాల విద్యార్థులో లేదా మిత్రులలో అయివుండవచ్చు. లేదా వీరే మారుపేర్లుగా పెట్టుకొని ప్రకటించి కూడా ఉండవచ్చు. వదరుఁబోతు కరపత్రాలలోని ఆయా సంకేతాక్షరాలలో వీరి పేర్లు ఇవి అని చెప్పటం మరింత అధ్యయనంతోనే సాధ్యం. ‘క్ర’ రాసిన వ్యాసాలు లోకపరిశీలన, అనుభవంతో, ‘క’ రాసినవి సాహిత్యసంబంధంగాను, ‘ల’ రాసినవి వాస్తవిక దృష్టితోను, ‘డు’ రాసినవి ఆధ్యాత్మికంగాను, ‘ణ’ రాసినది వ్యంగ్య ధోరణిలోను, ‘త’ రాసినది హాస్యగుణసంబంధంగాను కనిపిస్తాయి.‘వదరుఁబోతు’ రచయితల వివరాలను పాఠకులు కోరుతున్నారన్న ఒక ఉత్తరంతో, తొమ్మిదో వ్యాసం ‘స్వకీయచరిత్ర’ ప్రారంభమవుతుంది. అందుకు సమాధానంగా ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసకర్తలు ఆ వ్యాసంలో ‘‘మఱుఁగున నుండియే నా యనుభవములను, నా భావములను, నా నిశ్చయములను హితార్థమై లోకమున కెఱిఁగించుటే నా సంకల్పము’’ అని ప్రకటించారు. అలా కానిపక్షంలో ‘‘దొల్తనే నా వ్రాతలు నవరస భరితములని, జాతీయా భ్యుదయ సంధాయకములని, అజ్ఞానతిమిర సూర్యోదయములని డబ్బిచ్చియైనఁ బత్రికలలో బ్రకటించుకొను చుంటిని’’ అని పేర్కొన్నారు. ఇదే వ్యాసంలో ‘వదరుఁబోతు’ ఉపన్యాసకుడుగా వెళ్ళిన సందర్భంలో పెళ్లి నుంచి తప్పించుకోవడానికి అజ్ఞాతవాసం చేయవలసి వచ్చిందని కల్పితంగా చెబుతూ ఆ సందర్భంలో ‘‘నా యుపన్యాసములన్నియు మూలఁబడినవి, నా వాగ్ధోరణి చల్లారినది. కాని స్వభావము వదలలేక యీ లేఖల రూపముగ నించుక వదరుచు నాయాత్మతృప్తిఁ గాంచుకొను చున్నాఁడను’’ అని ప్రకటిస్తాడు. ఈ వ్యాసకర్తలు విద్యార్థులు, ఉద్యోగులు కావడంతో బహిరంగంగా మాట్లాడేందుకు అవకాశముండదు, ఒకవేళ ఉన్నా కీర్తికాంక్ష కోరుకోక మఱుగున ఉంటూ లోకహితార్థమై హృదయాంతరాలలో కలిగే భావోద్వేగాలను రాతలరూపంలో వదురుచూ ఆత్మసంతృప్తికై చేస్తున్నామని తెలియజేశారు. ఈ వ్యాసాలు పరోపకార గుణం, విలువలతో కూడిన విద్య, గ్రంథాలయాలు, కళాశాలల ఆవశ్యకత, దేశాభ్యుదయం, సహజస్వభావశక్తి విశిష్టత, స్వదేశీ వస్తూత్పత్తి, మూఢ మతభక్తి నిరసన, అనర్హగౌరవం, కీర్తికండూతి, ఆడంబర జీవనం, అనవసర ధనవ్యయం, పరాయిసంస్కృతి, పరాయి అనుకరణ వ్యతిరేకత, హాస్యం ఆవశ్యకత, సత్యసంధత, కవిత్వ నాటకతత్త్వం, తెలుగు సంస్కృత సాహిత్యాల వికాసం, ఇలా మానవ ప్రవృత్తికి, సమాజ పోకడలకు సంబంధించిన అనేక అంశాల నేపథ్యంగా ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు సాగుతాయి.‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు ఎంత సార్వజనీనమైనప్పటికీ అందులో స్థానీయ అంశాలు కూడా కనిపిస్తాయి. పినాకిని, కరువుల, జొన్నంబడి, కొర్రకూటికి తదితర ప్రస్తావనలు ఈ ప్రాంత జీవితంతో ముడిపడినవే. ఈ వ్యాసాలు ఉత్తమపురుషలోను, ఆత్మస్వగతంగా చెబుతున్నట్లు, సర్వసాక్షి దృష్టికోణంగా, సందేశాత్మకంగాను కొనసాగుతాయి. వ్యాసాల ఎత్తు గడలో, విషయచర్చలో, ఉపపత్తుల సమీకరణలో, ముగింపులలో ఇలా అన్నిసందర్భాల్లో నిర్మాణ నైపుణ్యం భావితరాలు అనుసరించదగ్గవి. వ్యాసాలు ఎలా రాయాలో నేర్చుకొనే వారికి నమూనాగా ఈ వ్యాసాలు తోడ్పడుతాయి. అందుకే 1950వ దశకంలో ఉన్నత పాఠశాలల తెలుగు పాఠ్యపుస్తకాల్లో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలు చోటుచేసుకున్నాయి. మొన్నటి దాకా పదవతరగతి తెలుగు పాఠ్య పుస్తకంలో ‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాల పీఠిక పాఠ్యాంశంగా ఉండింది.‘వదరుఁబోతు’ వ్యాసాలకు ఈ సంవత్సరానికి వందేళ్లు నిండాయి. ఈనాటికీ ఆ వ్యాసాల ఆవశ్యకత ఎంతో ఉంది. ‘వదరుఁబోతు’ వారసులుగా నేటి విద్యార్థులు, యువత సమాజంలోని అన్ని కోణాలను అధ్యయనం చేస్తూ, వ్యాసాలుగా చిత్రీకరిస్తూ, ప్రజలలో చైతన్యం తీసుకురావలసిన మహత్తర బాధ్యతను కొనసాగించాలి.అప్పిరెడ్డి హరినాథరెడ్డి‘వదరుఁబోతు’ పునర్ముద్రిత సంపాదకులు
               chinnavayasuloni vidyaarthulu, yuvakulu samishtigaa karapatraala roopamlo ‘vadaruebotu’ vyaasaalanu kramam tappakunda prachuristuu samajamarpe aasayamgaa konasaginchadam prapancha saahityamloonae arudaina amsam. ‘vadaruebotu’ vaarasulugaa neti vidyaarthulu, yuvata samaajamlooni anni konaalanu adhyayanam chestu, vyaasaalugaa                                       chitrikaristuu, prajalalo chaitanyam teesukuraavalasina mahattara baadhyatanu konasaaginchaali.telugu saahityamlo vyaasaalu anagaane aprayatnamgaa gurtuku vachedi paanuganti lakshminarasimharao vaari ‘saakshi vyaasaalu’. 1913loo tana nalabhai enimido yeta ‘saakshi vyaasaalu’nu ‘suvarnalekha’ vaarapatrikalo prakatinchadam praarambhinchaaru. konnallapatu avi konasagayi. tirigi 1920, 1922lalo, 1927, 1933 samvatsaraallo ‘aandhrapatrika’ saarasvataanubandhaalalo ‘saakshi vyaasaalu’ prachuritamavutuu vachayi.aangla saahityamlo ‘richerd steel’ 1709 epril 12 nundi 1711 janavari 2 daka rendellapatu vaaraaniki moodu rojulu ‘tatlar’ vyaasaalanu patrikagaa konasaagistuu prachurinchaadu. taruvaata kaalamlo josef adisantho kalisi 1711 marchi 1 nunchi 1712 daka ‘spectater’ paeruna dinapatrikagaa vyaasaalanu prachurinchaaru. 1914loo steeltho sambandham lekunda vaaraaniki moodu rojula paatu ‘spectater’ patrikanu aarunelala paatu nadipaadu. ee mottam vyaasaalu enimidi samputaalugaa taruvaata kaalamlo prachurinchabadinaayi. aanaati saanghika duraachaaraalu, saamaajika sthitigatulanu ivi teliyajestaayi. aangla saahityamlo ee vyaasaalaku visesha praadhaanyam undi. prapancha vyaaptamgaa entho mandini ee vyaasaalu prabhaavitam chesaayi. paanuganti lakshminarasimharao gaaru kuudaa ee vyaasaalatoe prabhaavitudai ‘spectater’ perune ‘saakshi’gaa anuvadinchukoni vyaasaalanu prachurinchaadu. ‘saakshi vyaasaala’loo telugu desheeyathe pradhaana jeevangaa konasagayi.1917 mundu daka telugu saahityamlo vyaasaprakriya vikasam patrikala aadhaaramgaa aayaa vyaktulugaa chesina krushigaa kanipistundi. anduku bhinnamgaa 1917 aagastu 1 nunchi anantapuram pattanam kendramgaa ‘students club anantapuram’ pakshaana vidyaarthulu samishtigaa ‘vadaruebotu’ paeruna vyaasaalanu karapatraala roopamlo prachurinchadam praarambhinchaaru. 1709loo ‘richerd steel’ prachurinchina ‘tatlar’ paerunu ‘vadaruebotu’gaa anuvadinchukoni ee vidyaarthulu prachurinchaaru. ‘‘ee vyaasakartalu aa modati ‘saakshi’ (1913) paerunu telisiyundaledani spashtamugaa jeppavacchunu .kaavuna 1917loo ‘vadaruebotu’ jananamunaku ‘saakshi’thoo nesambandhamunu ledanuta nikkamu’’ ani 1932loo pustaka roopamlo veluvadina ‘vadaruebotu’ peethikalo perkonnaru. 1913 naati ‘suvarnalekha’ patrikalu veeri drushtiki vachi vundakapovachhu. okavela vachina tappuledu. ‘saakshivyaasaalu’ nalabhainimidi samvatsaraala panditudu rasinavi, patrika aadhaaramgaa veluvadinavi. ‘vadaruebotu’ vyaasaalu iravailalooni vidyaarthulu, yuvakulu rasi karapatraala roopamlo veluvadinavi. deni praadhaanyata daanide! chinnavayasuloni vidyaarthulu, yuvakulu samishtigaa karapatraala roopamlo ‘vadaruebotu’ vyaasaalanu kramam tappakunda prachuristuu samajamarpe aasayamgaa konasaginchadam prapancha saahityamloonae arudaina amsam.‘vadaruebotu’ vyaasaala prachuranalo kriyaaseelaka baadhyata, baruvu mosindi pappuru ramacharyulavaru. 1896 navambar 8na anantapuramlo ramacharyulu janminchaaru. praathamika vidya ikkade konasagindi. tana baavagaaraina kuntimaddi rangaachaaryulu rajamahendravaramloni prabhutva kalaasaalalo adhyaapakudigaa udyogam chestundadamto akkada vaari intane untuu metriculation puurticheesaaru. appatiki ramacharyula vayassu padahedu samvatsaraalu. tana bavagari dwara veeresalingam pantulu gaaritho pappuru ramacharyula vaariki kontha parichayam kuudaa undedi. rajamahendravaramloni saahitya, sanghasamskarana taditara amsaala patla koddogoppa parichayam ramacharyulaku kaligi untaadi. 1914–1916lalo intermeediyatnu madraasulooni pachayappa kalaasaalalo chadivaaru. patrikalu, aangla saahityam, desha vartamaana sthitigatula patla avagaahana vistarinchadaaniki madrasu vaataavaranam veeriki todpadindi. 1916loo anantapuramlo arts kalasala praarambhamaindi. sarvepalli radhakrishnan taditara panditulu ee kalaasaalalo adhyaapakulugaa undevaaru. unna oorlone chaduvukovachani 1917loo anantapuram arts kalaasaalalo bi.e. korsulo cheraaru. ee samayamlone tana iravayyo yeta pappuru ramacharyulu tana sahacharulu, mitrulu, yuvakula sahakaaramtho ‘vadaruebotu’ vyaasaalanu prachurinchadam modalu pettaaru.padihenu rojulakokasari 1/8 saijulo naalugu putalugaa vadaruebotu karapatram veluvadedi. karapatram paibhaagaana kramasankhya, tedee, velatho paatu ‘vadaruebotu’ ani pradhaana sheershika undedi. ‘published bai... students club anantapuram’ ani undedi.prati karapatram praarambhamlo aandhrabhaaratamulooni... g|| ‘‘kaaryagatula thengu galaroopucheppina/ nadhikamatulu daani naadarintu / ralpabuddhulaina yattivaaralakadi/ virasakaaranambu vishamu vole’’... ane padyam prachurinchevaaru.  vadaruebotu vyaasam chivarana aa vyaasa rachayitalaku gurtugaa vaari paerlalooni oka aksharam sanketamgaa prachurinchevaaru. vyaasam chivaralo vyaasaamsaaniki anuvaina suuktiyoe, shlokamo, padyapaadamo prachurinchevaaru. swamivilasa press– anantapuram ani press vaari paeru undedi. idhi vadaruebotu karapatram bahya swaroopam. mottam rendendla kaalamlo yabhai vyaasaalu prachurinchagaa andulo hinduupuramlooni pakka gururaayaachaaryula vadda labhyamaina iravai rendu vyaasaalanu 1932loo vadaruebotu pustakamgaa saadhana mudranaalayam pakshaana prachurinchaaru. pappuru ramacharyula vaare ee mudranaalayam nirvaahakudu. rallapalli anantakrishna sharma gaaru peetika raasaaru. andulo iravai vyaasaalu vadaruebotu karapatraalu kaga rendu vyaasaalu pinaakini patrikalo prachuritamainavi unnaayi.karapatraalugaa veluvadinappudu vadarubotu vyaasaalaku sheershikalulevu. 1932 mudranalo chaduvarulaku anukuulamgaa undenduku prati vyaasaaniki sheershikalu prakatinchaaru. prachuranakartalu ichina samacharam meraku modati karapatraala sankhya prakaaram, edava nembaru karapatram 1917 navambar 1na veluvadinatlu telustondi. deennibatti modati karapatram 1917 aagastu 1na veluvadi vuntundi. edava nembaru kante munduvi naalugu, aidu, aaru matrame labhinchayi. okati, rendu, moodu karapatraalu labhinchaledu. mottam yabhai karapatraallo iravai labhinchayi, modati moodu, padahenava, chivari iravai aaru karapatraalu labhinchaledu. chivari karapatram 1919 aagastu 30na veluvadi untundi. ‘vadaruebotu’ vyaasaala rachayitalu evaru? vaari aasayaalemiti? enduku taamu maruguna untuu karapatraalugaa vyaasaalanu prachurinchaaru? ane anumaanaalu saadhaaranamgaa kalugutaayi. labhistunna karapatraalalo puurti paerlu lekunda aayaa sanketaaksharaalato, ‘kra’ edu vyaasaalu, ‘ka’ aaru vyaasaalu, ‘ka,la’ oka vyaasam, ‘la’ moodu vyaasaalu, ‘du’ moodu vyaasaalu, ‘nha’ oka vyaasam, ‘ta’ oka vyaasam raasaaru. mottam aaru mandigaa kanipistaaru. veerilo pappuru ramacharyulu okaru kaga, kalyanadurgam taaluukaalooni rallapalli graamavaasulaina karnamadakala gopala krishnamaachaaryulu, rallapalli (karnamadakala) anantakrishnasarma, karnamadakala ramakrishnamacharyulu vyaasakartalugaa unnaaru. ee chivari mugguru swayana annadammulu. ee mottam naluguru, maro iddaru kalasala vidyaarthulo leda mitrulalo ayivundavachhu. leda veere maaruperlugaa pettukoni prakatinchi kuudaa undavacchu. vadaruebotu karapatraalaloni aayaa sanketaaksharaalalo veeri paerlu ivi ani cheppatam marinta adhyayanamthone saadhyam. ‘kra’ raasina vyaasaalu lokapariseelana, anubhavamtho, ‘ka’ rasinavi saahityasambandhamgaanu, ‘la’ rasinavi vaastavika drushtitoonu, ‘du’ rasinavi aadhyaatmikamgaanu, ‘nha’ rasinadi vyangya dhoranilonu, ‘ta’ rasinadi haasyagunasambandhamgaanu kanipistaayi.‘vadaruebotu’ rachayitala vivaraalanu paatakulu korutunnaranna oka uttaramtho, tommido vyaasam ‘swakeeyacharitra’ praarambhamavutundi. anduku samaadhaanamgaa ‘vadaruebotu’ vyaasakartalu aa vyaasamlo ‘‘maynugana nundiye naa yanubhavamulanu, naa bhaavamulanu, naa nischayamulanu hitarthamai lokamuna keeninchutu naa sankalpamu’’ ani prakatinchaaru. alaa kaanipakshamlo ‘‘doltane naa vraatalu navarasa bharitamulani, jatiya bhyudaya sandhaayakamulani, agnaanatimira suuryoodayamulani dabbichiainai batrikalalo brakatinchukonu chuntini’’ ani perkonnaru. ide vyaasamlo ‘vadaruebotu’ upanyaasakudugaa vellina sandarbhamlo pelli nunchi tappinchukovadaaniki agnaatavaasam cheyavalasi vachindani kalpitamgaa chebutuu aa sandarbhamlo ‘‘naa yupanyaasamulanniyu moolubadinavi, naa vaagdhorani challaarinadi. kaani swabhaavamu vadalaleka yee lekhala roopamuga ninchuka vadaruchu nayatmatriptim gaanchukonu chunnadanu’’ ani prakatistaadu. ee vyaasakartalu vidyaarthulu, udyogulu kaavadamtho bahirangamgaa matladenduku avakaasamundadu, okavela unna keertikanksha korukoka mayuguna untuu lokahitarthamai hrudayaantaraalalo kalige bhavodvegalanu raatalaroopamlo vaduruchuu aatmasantruptikai chestunnamani teliyajesaaru. ee vyaasaalu paropakara gunam, viluvalatho kuudina vidya, grandhaalayaalu, kalaasaalala aavasyakata, deshaabhyudayam, sahajaswabhaavashakti vishishtata, swadeshee vastuutpatti, moodha matabhakti nirasana, anarhagouravam, keertikanduti, aadambara jeevanam, anavasara dhanavyayam, paraayisamskruti, paraayi anukarana vyatirekata, haasyam aavasyakata, satyasandhata, kavitva naatakatattvam, telugu samskruta saahityaala vikasam, ilaa manava pravruttiki, samaja pokadalaku sambandhinchina aneka amsaala nepathyamgaa ‘vadaruebotu’ vyaasaalu saagutaayi.‘vadaruebotu’ vyaasaalu entha caarvajaneenamainappatiki andulo sthaaneeya amsaalu kuudaa kanipistaayi. pinaakini, karuvula, jonnambadi, korrakuutiki taditara prastaavanalu ee praanta jeevitamtho mudipadinave. ee vyaasaalu uttamapurushalonu, aatmasvagatamgaa chebutunnatlu, sarvasakshi drushtikonamgaa, sandesaatmakamgaanu konasagutayi. vyaasaala ettu gadalo, vishayacharchalo, upapattula sameekaranalo, mugimpulalo ilaa annisandarbhaallo nirmaana naipunyam bhaavitaraalu anusarinchadaggavi. vyaasaalu ela rayalo nerchukone vaariki namuunaagaa ee vyaasaalu thodpaduthaayi. anduke 1950va dasakamlo unnata paatasaalala telugu paatyapustakaallo ‘vadaruebotu’ vyaasaalu chotuchesukunnayi. monnati daka padavataragati telugu paatya pustakamlo ‘vadaruebotu’ vyaasaala peetika paatyaamsamgaa undindi.‘vadaruebotu’ vyaasaalaku ee samvatsaraaniki vandellu nindaayi. eenaatikee aa vyaasaala aavasyakata entho undi. ‘vadaruebotu’ vaarasulugaa neti vidyaarthulu, yuvata samaajamlooni anni konaalanu adhyayanam chestu, vyaasaalugaa chitrikaristuu, prajalalo chaitanyam teesukuraavalasina mahattara baadhyatanu konasaaginchaali.appireddy harinathareddy‘vadaruebotu’ punarmudrita sampaadakulutelugu saahityamlo vyaasaalu anagaane aprayatnamgaa gurtuku vachedi paanuganti lakshminarasimharao vaari ‘saakshi vyaasaalu’. 1913loo tana nalabhai enimido yeta ‘saakshi vyaasaalu’nu ‘suvarnalekha’ vaarapatrikalo prakatinchadam praarambhinchaaru. konnallapatu avi konasagayi. tirigi 1920, 1922lalo, 1927, 1933 samvatsaraallo ‘aandhrapatrika’ saarasvataanubandhaalalo ‘saakshi vyaasaalu’ prachuritamavutuu vachayi.aangla saahityamlo ‘richerd steel’ 1709 epril 12 nundi 1711 janavari 2 daka rendellapatu vaaraaniki moodu rojulu ‘tatlar’ vyaasaalanu patrikagaa konasaagistuu prachurinchaadu. taruvaata kaalamlo josef adisantho kalisi 1711 marchi 1 nunchi 1712 daka ‘spectater’ paeruna dinapatrikagaa vyaasaalanu prachurinchaaru. 1914loo steeltho sambandham lekunda vaaraaniki moodu rojula paatu ‘spectater’ patrikanu aarunelala paatu nadipaadu. ee mottam vyaasaalu enimidi samputaalugaa taruvaata kaalamlo prachurinchabadinaayi. aanaati saanghika duraachaaraalu, saamaajika sthitigatulanu ivi teliyajestaayi. aangla saahityamlo ee vyaasaalaku visesha praadhaanyam undi. prapancha vyaaptamgaa entho mandini ee vyaasaalu prabhaavitam chesaayi. paanuganti lakshminarasimharao gaaru kuudaa ee vyaasaalatoe prabhaavitudai ‘spectater’ perune ‘saakshi’gaa anuvadinchukoni vyaasaalanu prachurinchaadu. ‘saakshi vyaasaala’loo telugu desheeyathe pradhaana jeevangaa konasagayi.1917 mundu daka telugu saahityamlo vyaasaprakriya vikasam patrikala aadhaaramgaa aayaa vyaktulugaa chesina krushigaa kanipistundi. anduku bhinnamgaa 1917 aagastu 1 nunchi anantapuram pattanam kendramgaa ‘students club anantapuram’ pakshaana vidyaarthulu samishtigaa ‘vadaruebotu’ paeruna vyaasaalanu karapatraala roopamlo prachurinchadam praarambhinchaaru. 1709loo ‘richerd steel’ prachurinchina ‘tatlar’ paerunu ‘vadaruebotu’gaa anuvadinchukoni ee vidyaarthulu prachurinchaaru. ‘‘ee vyaasakartalu aa modati ‘saakshi’ (1913) paerunu telisiyundaledani spashtamugaa jeppavacchunu .kaavuna 1917loo ‘vadaruebotu’ jananamunaku ‘saakshi’thoo nesambandhamunu ledanuta nikkamu’’ ani 1932loo pustaka roopamlo veluvadina ‘vadaruebotu’ peethikalo perkonnaru. 1913 naati ‘suvarnalekha’ patrikalu veeri drushtiki vachi vundakapovachhu. okavela vachina tappuledu. ‘saakshivyaasaalu’ nalabhainimidi samvatsaraala panditudu rasinavi, patrika aadhaaramgaa veluvadinavi. ‘vadaruebotu’ vyaasaalu iravailalooni vidyaarthulu, yuvakulu rasi karapatraala roopamlo veluvadinavi. deni praadhaanyata daanide! chinnavayasuloni vidyaarthulu, yuvakulu samishtigaa karapatraala roopamlo ‘vadaruebotu’ vyaasaalanu kramam tappakunda prachuristuu samajamarpe aasayamgaa konasaginchadam prapancha saahityamloonae arudaina amsam.‘vadaruebotu’ vyaasaala prachuranalo kriyaaseelaka baadhyata, baruvu mosindi pappuru ramacharyulavaru. 1896 navambar 8na anantapuramlo ramacharyulu janminchaaru. praathamika vidya ikkade konasagindi. tana baavagaaraina kuntimaddi rangaachaaryulu rajamahendravaramloni prabhutva kalaasaalalo adhyaapakudigaa udyogam chestundadamto akkada vaari intane untuu metriculation puurticheesaaru. appatiki ramacharyula vayassu padahedu samvatsaraalu. tana bavagari dwara veeresalingam pantulu gaaritho pappuru ramacharyula vaariki kontha parichayam kuudaa undedi. rajamahendravaramloni saahitya, sanghasamskarana taditara amsaala patla koddogoppa parichayam ramacharyulaku kaligi untaadi. 1914–1916lalo intermeediyatnu madraasulooni pachayappa kalaasaalalo chadivaaru. patrikalu, aangla saahityam, desha vartamaana sthitigatula patla avagaahana vistarinchadaaniki madrasu vaataavaranam veeriki todpadindi. 1916loo anantapuramlo arts kalasala praarambhamaindi. sarvepalli radhakrishnan taditara panditulu ee kalaasaalalo adhyaapakulugaa undevaaru. unna oorlone chaduvukovachani 1917loo anantapuram arts kalaasaalalo bi.e. korsulo cheraaru. ee samayamlone tana iravayyo yeta pappuru ramacharyulu tana sahacharulu, mitrulu, yuvakula sahakaaramtho ‘vadaruebotu’ vyaasaalanu prachurinchadam modalu pettaaru.padihenu rojulakokasari 1/8 saijulo naalugu putalugaa vadaruebotu karapatram veluvadedi. karapatram paibhaagaana kramasankhya, tedee, velatho paatu ‘vadaruebotu’ ani pradhaana sheershika undedi. ‘published bai... students club anantapuram’ ani undedi.prati karapatram praarambhamlo aandhrabhaaratamulooni... g|| ‘‘kaaryagatula thengu galaroopucheppina/ nadhikamatulu daani naadarintu / ralpabuddhulaina yattivaaralakadi/ virasakaaranambu vishamu vole’’... ane padyam prachurinchevaaru.  vadaruebotu vyaasam chivarana aa vyaasa rachayitalaku gurtugaa vaari paerlalooni oka aksharam sanketamgaa prachurinchevaaru. vyaasam chivaralo vyaasaamsaaniki anuvaina suuktiyoe, shlokamo, padyapaadamo prachurinchevaaru. swamivilasa press– anantapuram ani press vaari paeru undedi. idhi vadaruebotu karapatram bahya swaroopam. mottam rendendla kaalamlo yabhai vyaasaalu prachurinchagaa andulo hinduupuramlooni pakka gururaayaachaaryula vadda labhyamaina iravai rendu vyaasaalanu 1932loo vadaruebotu pustakamgaa saadhana mudranaalayam pakshaana prachurinchaaru. pappuru ramacharyula vaare ee mudranaalayam nirvaahakudu. rallapalli anantakrishna sharma gaaru peetika raasaaru. andulo iravai vyaasaalu vadaruebotu karapatraalu kaga rendu vyaasaalu pinaakini patrikalo prachuritamainavi unnaayi.karapatraalugaa veluvadinappudu vadarubotu vyaasaalaku sheershikalulevu. 1932 mudranalo chaduvarulaku anukuulamgaa undenduku prati vyaasaaniki sheershikalu prakatinchaaru. prachuranakartalu ichina samacharam meraku modati karapatraala sankhya prakaaram, edava nembaru karapatram 1917 navambar 1na veluvadinatlu telustondi. deennibatti modati karapatram 1917 aagastu 1na veluvadi vuntundi. edava nembaru kante munduvi naalugu, aidu, aaru matrame labhinchayi. okati, rendu, moodu karapatraalu labhinchaledu. mottam yabhai karapatraallo iravai labhinchayi, modati moodu, padahenava, chivari iravai aaru karapatraalu labhinchaledu. chivari karapatram 1919 aagastu 30na veluvadi untundi. ‘vadaruebotu’ vyaasaala rachayitalu evaru? vaari aasayaalemiti? enduku taamu maruguna untuu karapatraalugaa vyaasaalanu prachurinchaaru? ane anumaanaalu saadhaaranamgaa kalugutaayi. labhistunna karapatraalalo puurti paerlu lekunda aayaa sanketaaksharaalato, ‘kra’ edu vyaasaalu, ‘ka’ aaru vyaasaalu, ‘ka,la’ oka vyaasam, ‘la’ moodu vyaasaalu, ‘du’ moodu vyaasaalu, ‘nha’ oka vyaasam, ‘ta’ oka vyaasam raasaaru. mottam aaru mandigaa kanipistaaru. veerilo pappuru ramacharyulu okaru kaga, kalyanadurgam taaluukaalooni rallapalli graamavaasulaina karnamadakala gopala krishnamaachaaryulu, rallapalli (karnamadakala) anantakrishnasarma, karnamadakala ramakrishnamacharyulu vyaasakartalugaa unnaaru. ee chivari mugguru swayana annadammulu. ee mottam naluguru, maro iddaru kalasala vidyaarthulo leda mitrulalo ayivundavachhu. leda veere maaruperlugaa pettukoni prakatinchi kuudaa undavacchu. vadaruebotu karapatraalaloni aayaa sanketaaksharaalalo veeri paerlu ivi ani cheppatam marinta adhyayanamthone saadhyam. ‘kra’ raasina vyaasaalu lokapariseelana, anubhavamtho, ‘ka’ rasinavi saahityasambandhamgaanu, ‘la’ rasinavi vaastavika drushtitoonu, ‘du’ rasinavi aadhyaatmikamgaanu, ‘nha’ rasinadi vyangya dhoranilonu, ‘ta’ rasinadi haasyagunasambandhamgaanu kanipistaayi.‘vadaruebotu’ rachayitala vivaraalanu paatakulu korutunnaranna oka uttaramtho, tommido vyaasam ‘swakeeyacharitra’ praarambhamavutundi. anduku samaadhaanamgaa ‘vadaruebotu’ vyaasakartalu aa vyaasamlo ‘‘maynugana nundiye naa yanubhavamulanu, naa bhaavamulanu, naa nischayamulanu hitarthamai lokamuna keeninchutu naa sankalpamu’’ ani prakatinchaaru. alaa kaanipakshamlo ‘‘doltane naa vraatalu navarasa bharitamulani, jatiya bhyudaya sandhaayakamulani, agnaanatimira suuryoodayamulani dabbichiainai batrikalalo brakatinchukonu chuntini’’ ani perkonnaru. ide vyaasamlo ‘vadaruebotu’ upanyaasakudugaa vellina sandarbhamlo pelli nunchi tappinchukovadaaniki agnaatavaasam cheyavalasi vachindani kalpitamgaa chebutuu aa sandarbhamlo ‘‘naa yupanyaasamulanniyu moolubadinavi, naa vaagdhorani challaarinadi. kaani swabhaavamu vadalaleka yee lekhala roopamuga ninchuka vadaruchu nayatmatriptim gaanchukonu chunnadanu’’ ani prakatistaadu. ee vyaasakartalu vidyaarthulu, udyogulu kaavadamtho bahirangamgaa matladenduku avakaasamundadu, okavela unna keertikanksha korukoka mayuguna untuu lokahitarthamai hrudayaantaraalalo kalige bhavodvegalanu raatalaroopamlo vaduruchuu aatmasantruptikai chestunnamani teliyajesaaru. ee vyaasaalu paropakara gunam, viluvalatho kuudina vidya, grandhaalayaalu, kalaasaalala aavasyakata, deshaabhyudayam, sahajaswabhaavashakti vishishtata, swadeshee vastuutpatti, moodha matabhakti nirasana, anarhagouravam, keertikanduti, aadambara jeevanam, anavasara dhanavyayam, paraayisamskruti, paraayi anukarana vyatirekata, haasyam aavasyakata, satyasandhata, kavitva naatakatattvam, telugu samskruta saahityaala vikasam, ilaa manava pravruttiki, samaja pokadalaku sambandhinchina aneka amsaala nepathyamgaa ‘vadaruebotu’ vyaasaalu saagutaayi.‘vadaruebotu’ vyaasaalu entha caarvajaneenamainappatiki andulo sthaaneeya amsaalu kuudaa kanipistaayi. pinaakini, karuvula, jonnambadi, korrakuutiki taditara prastaavanalu ee praanta jeevitamtho mudipadinave. ee vyaasaalu uttamapurushalonu, aatmasvagatamgaa chebutunnatlu, sarvasakshi drushtikonamgaa, sandesaatmakamgaanu konasagutayi. vyaasaala ettu gadalo, vishayacharchalo, upapattula sameekaranalo, mugimpulalo ilaa annisandarbhaallo nirmaana naipunyam bhaavitaraalu anusarinchadaggavi. vyaasaalu ela rayalo nerchukone vaariki namuunaagaa ee vyaasaalu thodpaduthaayi. anduke 1950va dasakamlo unnata paatasaalala telugu paatyapustakaallo ‘vadaruebotu’ vyaasaalu chotuchesukunnayi. monnati daka padavataragati telugu paatya pustakamlo ‘vadaruebotu’ vyaasaala peetika paatyaamsamgaa undindi.‘vadaruebotu’ vyaasaalaku ee samvatsaraaniki vandellu nindaayi. eenaatikee aa vyaasaala aavasyakata entho undi. ‘vadaruebotu’ vaarasulugaa neti vidyaarthulu, yuvata samaajamlooni anni konaalanu adhyayanam chestu, vyaasaalugaa chitrikaristuu, prajalalo chaitanyam teesukuraavalasina mahattara baadhyatanu konasaaginchaali.appireddy harinathareddy‘vadaruebotu’ punarmudrita sampaadakulu