 బయట చీకటి గుండె కనుమల్లోనుంచి వీస్తున్న గాలి విషపూరితముగా అనిపిస్తుంటే కర్కశంగా నవ్వుకుంటున్నాడు రాజేందర్.
 
 ఇన్నాళ్ళూ చెడింది అనుకున్న రజని యిప్పుడు పూర్తిగా చెడిపోయిందని స్పష్టమైపోయింది.
 
 తను సంధించబోయే అస్త్రాలను మరో తిరుగులేని ఆయుధంగా అనిపించటంతో ఆ సమయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నవాడిలా నవ్వాడు.
 
 ఈ సమయం కూడా వృధా కానివ్వకూడదన్నట్టు పైకి జరిగాడు.
 
 ఇన్నాళ్ళ తర్వాత మానసికంగా కూడా తనను తాను అర్పించుకోవడానికి సిద్దపడింది రజని ఈ క్షణాలే ఇక శాశ్వతమన్న భ్రమతో.
 
  * * * *
 
 రాత్రి తొమ్మిది కావస్తుండగా థియేటర్ లో నుంచి బయటికి వచ్చారు సావేరి, శంకూలు.
 
 ఉదయాన్నే విజయవాడ వచ్చిన శంకూ, సావేరి రవి చెప్పినట్టు హోటల్ మనోరమలో రిజర్వ్ చేయబడిన డబుల్ రూం తీసుకున్నారు.
 
 నిన్నరాత్రి అనకాపల్లి స్టేషన్ లో అడుగు పెట్టిన దగ్గర్నుంచీ శంకూ కంగారుపడుతూనే వున్నాడు.
 
 రవి సావేరితో బాబు వచ్చి రిజర్వేషన్ టిక్కెట్ అందించి ధైర్యం చెప్పినా దడ తగ్గలేదు.
 
 ట్రైను కదులుతుంటే ఆ భయం వుధృతమైంది.
 
 శారదానది బ్రిడ్జి దాటుతుంటే ఆ చప్పుడు చాలా భయానకంగా వినిపించి ఇక రాత్రంతా నిద్రలేదు.
 
 సావేరికి మాత్రం ఇదేం పట్టినట్టు లేదు.
 
 బెర్త్ పై నిద్రపోతున్న సావేరిని చూస్తూ సావేరి తనకు తోడుగా వుంటుందిగా అని తనకు తాను ధైర్యం చెప్పుకున్నాడు.
 
 విజయవాడ స్టేషన్ లో దిగాక ఆటోని పిలవటానికి తొట్రుపడుతున్న శంకూ పరిస్థితి అర్ధం చేసుకున్న సావేరి తనే చొరవ తీసుకుంది.
 
 హోటల్ చేరుకున్నాక కొత్తగా పెళ్ళయిన జంటేమో అన్నంత నమ్మకాన్ని కల్గిస్తూ కౌంటర్ దగ్గర జంకు లేకుండా మాట్లాడేసింది.
 
 "పిరిగ్గొడ్డు" రూంలోకి రాగానే తిట్టింది ప్రేమగా.
 
 నలుగురూ అనుమానించకుండా వుండాలంటే ఎలా నడుచుకోవాలో ఆరిందాలా మరీ మరీ చెప్పింది.
 
 మధ్యాహ్నం భోజనాలయ్యాక కనకదుర్గ గుడికి వెళ్ళారిద్దరూ.
 
 ఆ తర్వాత కృష్ణా బేరేజి దగ్గర కొంతసేపు గడిపి ఇప్పుడు ఊరికి ఓ మూలనున్న థియేటర్ కి వచ్చారు.
 
 టాక్సీని పిలిచి కూర్చున్నారిద్దరూ.
 
 వీలైనంత త్వరగా హోటల్ కి వెళ్ళాలనుంది శంకూకి.
 
 అసలిదంతా ఏమిటో బోధపడటం లేదు.
 
 ఒక కోటీశ్వరుడి కూతురితో తనిలా దూరంగా పరుగెత్తుకొచ్చేయడమూ, ఆమెతో కలిసి ఓ హోటల్ గదిలో ఉండాల్సిరావడమూ ఓ కలలా వుంది.
 
 టాక్సీ వెళుతుంటే విద్యుద్దీపాల కాంతిలో మెరిసిపోతున్న రోడ్లను చూస్తూ నిశ్శబ్దంగా వుండిపోయాడు శంకూ.
 
 "ఏయ్.....ఏమిటాలోచిస్తున్నావ్?" గాలికెగిరే ముంగురుల్ని సవరించుకుంటూ అంది.
 
 జవాబు లేదు.
 
 "ఉదయం నుంచి చూస్తున్నా...." రోషంగా అంది ఈసారి గట్టిగా 
 
 "ఏమిటీ?...."
 
 "గాడిదగుడ్డు"
 
 దిగులుగా తల వంచుకున్నాడు.
 
 "పిరిగ్గొడ్డు...."
 
 పొద్దుటినుంచీ ఇదే పదం చాలాసార్లు అనడంతో రోషం ముంచుకు వచ్చేసింది. "మరి భయమెయ్యదేమిటీ?"
 
 "ఖర్మ....ఖర్మ" తల పట్టుకుంది. "ఆడపిల్లని భయపడాలిగాని__నువ్వలా మొహంపెడితే చూసేవాళ్ళేమనుకుంటారు?"
 
 "అదికాదు సావేరీ.....మా బామ్మ...." వాక్యాలు పూర్తిచేయలేకపోయాడు. సావేరి కళ్ళల్లో కోపాన్ని చూస్తూ.
 
 "చెప్పు....ఆపేసేవేం?"

 "చెప్పను"
 
 "చంపుతా"
 
 "అయినా చెప్పను"
 
 ఫకాలున నవ్వింది "ఏం మనిషివో బాబూ.....గట్టిగా తిడితే ఏడుస్తావని భయం."
 
 "ఇదిగో...." తన మగతనాన్ని అలా సవాల్ చేయడం నచ్చలేదేమో సీరియస్ గా అన్నాడు- "అలా అంటే...."
 
 "ఏం చేస్తావు?"
 
 "రూంకెళ్ళాక చెబుతా"
 
 "ఏం చెబుతావు...." తల వంచుకుంది బిడియంగా. ఆ రాత్రి అతడితో ఒకే గదిలో గడపడం అన్నది ఆమెకే కంగారు పుట్టించే విషయంగా అనిపిస్తూంది. "చెప్పమంటుంటే...."
 
 "వెళ్ళాక చెబుతాను"
 
 "చెప్పాక వెళ్ళొచ్చుగా?"
 
 మూతి ముడుచుక్కూచున్నాడు చాలాసేపటిదాకా.
 
 ఏ క్షణంలో ఏం జరుగుతుందో తెలీక తను ఆందోళన పడుతుంటే ఇంత స్థిమితంగా ఎలా వుండగలుగుతూంది సావేరి.
 
 అసలు ఇంత ధైర్యం చేసింది తానేనా?
 
 అప్పుడు చూశాడు శంకూ.
 
 టాక్సీ ఇప్పుడు సిటీలోకాక చీకటి ఆవరించిన తోటల్లోకి దూసుకుపోతూంది.
 
 ముందు అర్ధంకాలేదు జరుగుతున్నదేమిటో....
 
 "ఏ....ఏమిటి.....ఇటెక్కడికి.....?"
 
 ఓ పాడుపడిన బంగళాముందు ఆగింది టాక్సీ.
 
 తాము ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నామని శంకూ గ్రహించేలోగా మరో నలుగురు దృఢకాయులు టాక్సీని చేరుకొని డోర్ తెరిచి సావేరిని లాక్కుపోతున్నారు.
 
 వణుకు....గగుర్పాటు....
 
 "కొంతసేపక్కడ వెయిట్ చేయి పెద్దమనిషి. పనికాగానే తీసుకొస్తాం నీ గర్ల్ ఫ్రెండ్ ని" టాక్సీ డ్రైవర్ శంకూని చూస్తూ వ్యంగ్యంగా అన్నాడు.
 
 అదికాదు....
 
 అప్పటికీ పెనుగులాడుతున్న సావేరి నోరు నొక్కి గదిలోకి లాక్కుపోయారు.
 
 ఉద్విగ్నంగా చీకటిలో నిలబడ్డ శంకూ శరీరం స్వేదంతో తడిసిపోయింది.
 
 చీకటిలో కీచురాళ్ళ రొద అతడి నిస్సహాయతకి నేపధ్యంలా వుంది.
 
 క్షణాలు గడుస్తున్నాయి.
 
 "సా....వే.....రీ...."
 
 గొంతు నాళాలు పగిలేట్టు అరిచాడు శంకూ.
 
 కీచుమంటూ ఆగింది టాక్సీ.
 
 "ఏమైంది?" అడిగింది సావేరి ఆందోళనగా.
 
 భయవిహ్వలంగా చుట్టూ చూశాడు అతను.
 
 తోటల్లేవు....పాడుబడిన బంగళా లేదు. సావేరి తన పక్కనే వుంది వెన్నెలని వర్షించే జాబిల్లిలా ఇందాకటిది వాస్తవం కాదు. ఓ స్వప్నం.
 
 "చెప్పు శంకూ" రెట్టించింది సావేరి "ఏంటలా కేకపెట్టావు?"

 "ఏం లేదు...." పోనిమ్మన్నట్లుగా చూశాడు టాక్సీడ్రైవర్ వేపు.
 
 మరో అయిదు నిమిషాలలో హోటల్ చేరుకుంది టాక్సీ.
 
                     * * * * *
 
 "ఎందుకలా అరిచావు?"
 
 రెస్టారెంట్ నుంచి గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే సావేరి అడిగిన మొదటి ప్రశ్నది. అసలు ఇందాకే ప్రాణాలు తోడేయాలనుకుంది. కానీ భోజనం మాని బామ్మ గురించి ఏకరువు పెడతాడని నిభాయించుకుంది ఇంతసేపూ.
 
 "చెప్పు శంకూ?"
 
 మొహం అదోలా పెట్టి బెడ్ పై వాలిపోయిన అతన్ని చేరుకుంది.
 bayata cheekati gunde kanumallonunchi veestunna gaali vishapuuritamugaa anipistunte karkasamgaa navvukuntunnadu rajender.
 
 innaalluu chedindi anukunna rajani yippudu puurtigaa chedipoyindani spashtamaipoyindi.
 
 tanu sandhinchaboye astraalanu maro tiruguleni aayudhamgaa anipinchatamtho aa samayam kosam eduruchustunnavadila navvaadu.
 
 ee samayam kuudaa vrudhaa kaanivvakuudadannattu paiki jarigaadu.
 
 innaalla tarvaata maanasikamgaa kuudaa tananu taanu arpinchukovadaaniki siddapadindi rajani ee kshanaale ika saasvatamanna bhramatho.
 
  * * * *
 
 raatri tommidi kaavastundagaa theater loo nunchi bayatiki vachaaru saveri, sankuulu.
 
 udayaanne vijayavada vachina shankuu, saveri ravi cheppinattu hotal manoramalo rizerv cheyabadina dabul room teesukunnaru.
 
 ninnaraatri anakapalli station loo adugu pettina daggarnunchii shankuu kangaarupadutuune vunnadu.
 
 ravi saaverito baabu vachi reservation ticket andinchi dhairyam cheppina dada taggaledu.
 
 trainu kadulutunte aa bhayam vudhrutamaindi.
 
 saaradaanadi bridgi daatutunte aa chappudu chala bhayanakamga vinipinchi ika raatrantaa nidraledu.
 
 saaveriki maatram idem pattinattu ledu.
 
 berth pai nidrapotunna saaverini chustuu saveri tanaku thodugaa vuntundigaa ani tanaku taanu dhairyam cheppukunnadu.
 
 vijayavada station loo digaaka autoni pilavataaniki totrupadutunna shankuu paristhiti ardham chesukunna saveri tane chorava teesukundi.
 
 hotal cherukunnaka kottagaa pellayina jantemo annanta nammakaanni kalgistuu counter daggara janku lekunda matladesindi.
 
 "piriggoddu" roomloki ragane tittindi premagaa.
 
 naluguru anumaninchakunda vundalante ela naduchukovalo arindala mari mari cheppindi.
 
 madhyaahnam bhojanalayyaka kanakadurga gudiki vellaariddaruu.
 
 aa tarvaata krishna bereji daggara kontasepu gadipi ippudu ooriki oo moolanunna theater ki vachaaru.
 
 taxini pilichi kuurchunnaariddaruu.
 
 veelainanta twaragaa hotal ki vellaalanundi sankuki.
 
 asalidanta emito bodhapadatam ledu.
 
 oka kotishwarudi koothuritho tanila dooramgaa parugettukocheyadamuu, aametho kalisi oo hotal gadilo undaalsiravadamuu oo kalala vundi.
 
 taxi velutunte vidyuddeepaala kaantilo merisipotunna rodlanu chustuu nissabdamgaa vundipoyaadu shankuu.
 
 "yey.....emitalochistunnav?" galikegire mungurulni savarinchukuntu andi.
 
 jawabu ledu.
 
 "udayam nunchi chustunna...." roshangaa andi eesaari gattigaa 
 
 "amity?...."
 
 "gaadidaguddu"
 
 digulugaa tala vanchukunnaadu.
 
 "piriggoddu...."
 
 poddutinunchii ide padam chaalaasaarlu anadamtho rosham munchuku vachesindi. "mari bhayameyyademiti?"
 
 "kharma....kharma" tala pattukundi. "aadapillani bhayapadaaligaani__nuvvala mohampedithe chusevallemanukuntara?"
 
 "adikaadu saveri.....maa bamma...." vaakyaalu poorticheyalekapoyadu. saveri kallallo kopanni chustuu.
 
 "cheppu....aapesevem?"

 "cheppanu"
 
 "champuta"
 
 "aina cheppanu"
 
 fakaaluna navvindi "yem manishivo baaboo.....gattigaa tidite edustavani bhayam."
 
 "idigo...." tana magatanaanni alaa sawal cheyadam nachaledemo seerius gaa annadu- "alaa ante...."
 
 "yem chestavu?"
 
 "roonkellaaka chebuta"
 
 "yem chebutavu...." tala vanchukundi bidiyamgaa. aa raatri atadito oke gadilo gadapadam annadi aameke kangaaru puttinche vishayamgaa anipistuundi. "cheppamantunte...."
 
 "vellaaka chebutaanu"
 
 "cheppaka vellochugaa?"
 
 moothi muduchukkuuchunnaadu chalasepatidaka.
 
 e kshanamlo yem jarugutundo teleeka tanu aandolana padutunte inta sthimitamgaa ela vundagalugutuundi saveri.
 
 asalu inta dhairyam chesindi tanena?
 
 appudu chushadu shankuu.
 
 taxi ippudu sitilokaka cheekati aavarinchina thotalloki doosukupotundi.
 
 mundu ardhamkaaledu jarugutunnademito....
 
 "e....emiti.....itekkadiki.....?"
 
 oo paadupadina bangalaamundu aagindi taxi.
 
 taamu pramaadamlo chikkukunnamani shankuu grahinchelogaa maro naluguru drudakaayulu taxini cherukoni dor terichi saaverini laakkupotunnaaru.
 
 vanuku....gagurpatu....
 
 "kontasepakkada veyit cheyi peddamanishi. panikaagaane teesukostam nee gurl frend ni" taxi driver sankuuni chustuu vyangyamgaa annadu.
 
 adikaadu....
 
 appatikee penugulaadutunna saveri noru nokki gadiloki laakkupoyaaru.
 
 udvignamgaa cheekatilo nilabadda shankuu sareeram swedamtho tadisipoyindi.
 
 cheekatilo keechuraalla roda atadi nissahaayataki nepadhyamla vundi.
 
 kshanaalu gadustunnayi.
 
 "saa....vee.....ree...."
 
 gontu naalaalu pagilettu arichaadu shankuu.
 
 keechumantu aagindi taxi.
 
 "emaindi?" adigindi saveri aandolanagaa.
 
 bhayavihwalamgaa chuttu chushadu atanu.
 
 thotallevu....paadubadina bangalaa ledu. saveri tana pakkane vundi vennelani varshinche jabillila indaakatidi vaastavam kaadu. oo swapnam.
 
 "cheppu shankuu" rettinchindi saveri "entala kekapettavu?"

 "yem ledu...." ponimmannatlugaa chushadu taxidriver vepu.
 
 maro ayidu nimishaalalo hotal cherukundi taxi.
 
                     * * * * *
 
 "endukala arichavu?"
 
 restarent nunchi gadiloki adugupettagaane saveri adigina modati prasnadi. asalu indaake praanaalu todeyalanukundi. cony bhojanam maani bamma gurinchi ekaruvu pedataadani nibhaayinchukundi intasepuu.
 
 "cheppu shankuu?"
 
 moham adola petti bed pai vaalipoyina atanni cherukundi.