
సినారె కలం తిప్పితే కవనంగళం విప్పితే గానంక్లాసు రూములో వారి పాఠంప్రవహించే జ్ఞానపీఠం.హనుమాజిపేట నుంచి హస్తిననుఅజేయమైన అక్షరంతో చేరినవాడువాక్కుకు వయసు లేదంటూసప్తతిని లిప్తలో దాటినవాడువేల పాటలతో గుండె మీటినవాడుగతాన్ని వర్తమానానికి ముడివేసిపదమై, పాదమై, నాదమైఅక్షర వేదమై భాసించినవాడుకలం సాక్షిగా కాలాన్ని గెలిచినవాడుపాటలో ఏమందో చెప్పిమాటలో గుట్టును విప్పినవాడునిత్యం కవిత్వమై మొలకెత్తినిజాల్ని నిర్భయంగా చెప్పినవాడుతుదిశ్వాస వరకు పర్వత శిఖరాలను పలకరిస్తూతన ఎత్తుల్ని కొలుచుకున్నవాడునా తరం మహాకవిగావేలాది సభల్లో పరిమళించినవాడుఇవాళ అస్తమించినారేపు తూర్పున ఉదయిస్తాడువిశ్వ ‘విశ్వంభరు’డై విస్తరిస్తాడుఓ మహాకవీ!మా తరానికి మీరే గొప్ప పురస్కృతి!మీ అక్షరాలకు చేస్తున్నా నమస్కృతి!!- బీరం సుందరరావు

sinare kalam tippite kavanangalam vippithe gaananklaasu roomulo vaari paatampravahinche ghnaanapeetam.hanumajipeta nunchi hastinanuajeyamaina aksharamtho cherinavaaduvaakku vayasu ledantusaptatini liptalo daatinavaaduvela paatalatho gunde meetinavaadugataanni vartamaanaaniki mudivesipadamai, paadamai, nadamaiaakshara vedamai bhasinchinavadukalam saakshigaa kaalaanni gelichinavaadupaatalo emando cheppimaatalo guttunu vippinavaadunityam kavitvamai molakettinijaalni nirbhayamgaa cheppinavaadutudiswaa varaku parvata sikharaalanu palakaristuutana ettulni koluchukunnavaduna taram mahakavigaveladi sabhallo parimalinchinavaaduivala astaminchinaarepu thoorpuna udayistaaduvisva ‘viswambharu’dai vistaristaaduo mahakavi!maa taraaniki meere goppa puraskruti!mee aksharaalaku chestunna namaskruti!!- beeram sundararao