
 అంతట్లో లోన్నించి స్టూడియో ఓనర్ నాగాభరణం వచ్చాడు కంగారుగా. ఫోటో సంపాదించమని పంపించిన అమ్రేష్ పురి వారం రోజులుగా పత్తాలేడు. కాశీబాబుకి జవాబెలా చెప్పాలో ఆలోచిస్తున్నాడు నాగాభరణం. "మావాడు ఆ పనిలోనే ఉన్నాడయ్యా! రేపు రాగూడదూ..." వినయాన్ని నటిస్తూ అన్నాడు నాగాభరణం. "రేపు రాగూడదూ! అని గొప్ప వినయంగా అన్నావుగానీ... నేనేమైనా ముష్టోణ్ననుకున్నావా? చూడు దోస్తూ! నాకు తెలీకడుగుతాను... ఏం చేశావయ్యా ఆ ఫోటో? ఆ ఫోటో దొరక్కపోతే యవ్వారమంతా తల కిందులై పోద్దయ్యా బాబూ!" తల పట్టుకుని కూర్చున్నాడు కాశీబాబు. అదే సమయంలో అమ్రేష్ పురి లోనకొచ్చాడు. అతను రావడంతోనే నాగాభరణం ముఖం విప్పారింది. "ఫోటో ఎక్కడుందో తెలిసింది సార్" అని పక్కనున్న కాశీ బాబుని చూసి- "నీ పంట పండిందయ్యా! పల్లెటూరోడా... ఆ ఫోటో తీసికెళ్ళిన వాళ్ళు ముషీరాబాద్ ఏరియాలో వుంటున్నారు..." కంగారు కంగారుగా చెప్పాడు అమ్రేష్ పురి. "హైద్రాబాద్ లో కాదన్నమాట. ఆ ఊరెక్కడుందయ్యా బాబూ" చిరాగ్గా అన్నాడు కాశీబాబు. "అయ్యా! కాశీబాబూ... ముషీరాబాద్ అంటే అది వేరే ఊరుకాదు. ఈ ఊళ్ళోనే ఓ ప్రదేశం." "ఓ పేట అని అనగూడదూ! నాకు తెలిసి ఛస్తుంది..." విసుక్కున్నాడు కాశీబాబు. "ఒరేయ్ అమ్రేష్ పురీ! అర్జంట్ గా కాశీబాబుని ఇక్కడ నుంచి తీసుకునిపోయి ఆ ముషీరాబాద్ లో పడెయ్యరా" అని అతనికి ఆజ్ఞాపించి, శక్తి కపూర్ ని అర్జంట్ గా జాంబాగ్ కి పంపించాడు. మూడు నిమిషాల్లో శక్తికపూర్ చేతిలో పూలదండతో తిరిగొచ్చాడు. ఆ దండని నాగాభరణం చేతిలోకి తీసుకొని కాశీబాబు మెడలో వేసి- "వెళ్ళిరా నాయనా! కాశీబాబూ! మళ్ళెప్పుడూ అబిడ్స్ కు రాకు... వచ్చినా ఫోటో స్టూడియోకు రాకు" అని అన్నాడు దీనంగా. "నా జీవితంలో మొట్టమొదటి సారి దండ వేసినోడివి. నిన్నెలా మరిచిపోతానయ్యా దోస్తూ... వస్తుంటాలే..." అని చెప్పేసి మెట్లు దిగి రోడ్డు మీద అటూ యిటూ చూశాడు కాశీబాబు. ప్రక్కనే నిలబడ్డాడు అమ్రేష్ పురి. కాశీబాబు తలుపులు కోసం చూస్తున్నాడు. అదే సమయంలో రోడ్డు వారగా, ఠీవిగా వస్తూ కనిపించాడు తలుపులు. తలుపుల్ని చూసి 'కెవ్వు' మన్నాడు కాశీబాబు. పంచె, లాల్చీ బదులు, జీన్స్ ఫేంటూ, షర్టూ వేసుకుని వస్తున్నాడు తలుపులు. "హాయ్..." అని పలకరించేసరికి కాశీబాబుకి ఉన్నమతి కాస్తా పోయింది. "ఒరే... తలుపులూ... నువ్వేనా..." జాలిగా అడిగాడు కాశీబాబు. "మనం పట్నం వచ్చామా... పట్నం పద్ధతుల్లోనే ఉండాల... అందుకని గంభీరంగా చెప్పాడు తలుపులు.
   * * * *
 రెండు గంటల తర్వాత కాళ్ళీడ్చుకుంటూ ముత్యాల ముగ్గు బిల్డింగు దగ్గరకు ముగ్గురూ చేరుకున్నారు. ఆ బిల్డింగుకి కొంచెం దూరంలో ఓ పార్కుంది. ఆ పార్కులో కాళ్ళు పట్టుకుని కూర్చున్నాడు అమ్రేష్ పురి. "ముందు బిల్డింగు ఎవరిదీ? ఏటి కత చెప్పు..." "ఈ బిల్డింగు ఎవరిదో ఏటో మనకు తెలీదుగానీ, ఆ పెద్ద బిల్డింగులో ఇద్దరు, చిన్న అవుట్ హౌస్ లో ముగ్గురూ ఉంటారుటయ్యా. మా స్టూడియోలోంచి ఫోటోని ఎత్తికెళ్ళిన కుర్రాళ్ళుండేది ఇందులోనే. ఒకడి పేరు ఆంజనేయులు, ఇంకొకడి పేరు ఆనందం వాళ్ళతోపాటు ఓ అమ్మాయి కూడా ఉంటోందట... ఆ పిల్ల ఆ ఆంజనేయులు పెళ్ళావట..." చెప్పాడు అమ్రేష్ పురి. "పెళ్ళాం ఇంట్లో ఉంటుండగా స్టూడియోల్లోని ఆడపిల్లల ఫోటోలు ఎత్తుకు రావడం ఏమిటట... పద, లోనికెళ్ళి ఆ కుర్రాళ్ళని ఫోటో అడిగి తెద్దాం" లేవబోయాడు కాశీబాబు. "పద... అని లేచావు గానీ, ఆ గేటు దగ్గర గూర్ఖా వున్నాడు... చూశావా? ఆడు... ఎవడ్ని పడితే వాడ్ని లోనికి వదల్డు. ఆ కుర్రాళ్ళు బయటికొస్తే పట్టుకోవాలి తప్ప, మనం లోనికి వెళ్ళడానికి వీలుపడదు..." చెప్పాడు అమ్రేష్ పురీ. "ఎట్టాగయ్యా మరి... రాత్రంతా ఈ చలిలో చావడమేనా పని... చలిలో కూచోపెట్టి, చంపేమని పెద్ద ఫోటోలోడు చెప్పాడేటయ్యా నీతో... ఫోటో వుందని చెప్పి, పార్కులో కూచోబెడితే ఎలాగయ్యా..." విసుక్కున్నాడు కాశీబాబు. "విసుక్కోకయ్యా బాబు... ఎడం పక్కన ఇల్లుంది చూశావా... ఆ ఇంట్లో జిగురుమూర్తని ఓ లాయరుంటాడు. ఆ లాయరుకి ఇక్కడ విశేషాలన్నీ తెలుసు. ఆ లాయర్ని కలిస్తే, ఫోటో ఎలా సంపాదించొచ్చో చెప్తాడు... ఇద్దరూ అక్కడికెళ్ళిరండి" సలహా ఇచ్చాడు అమ్రేష్ పురి. "అక్కడికి నువ్వు రావా?" అడిగాడు తలుపులు. "నేనొస్తే ఆ జిగురుమూర్తిగాడు చెప్పకపోవచ్చు..." ముందురోజు జరిగిన సంఘటనను జ్ఞాపకం తెచ్చుకుంటూ అన్నాడు అమ్రేష్ పురి. "ఆ లాయరు చెప్తాడు కానీ, ఓ వందో, రెండు వందలో చేతిలో పెట్టండి. పని సులువుగా అవుతుంది..." లేచి నిలబడి కాశీబాబు వేపు చూస్తూ అన్నాడు అమ్రేష్ పురి. "వందో, రెండు వందలో, డబ్బు చెట్లుకి కాస్తుందనుకున్నావయ్యా. మరి అవసరమైతే అర్ధరూపాయో, రూపాయో ఇస్తానంతే" ముందుకి కాశీబాబు నడవగా, అతన్ని అనుసరించాడు తలుపులు. "అర్ధరూపాయో, రూపాయో ఇస్తాడట... ముఖం చూడు ముఖం" గొణుక్కున్నాడు అమ్రేష్ పురీ కాళ్ళు పిసుక్కుంటూ. 
   * * * *
 కాశీబాబు, తలుపులు, జిగురుమూర్తి ఇంటికెళ్ళేసరికి జిగురుమూర్తి మొహం తాటిపండులా వుంది. పక్కన వినయంగా చేతులు కట్టుకుని నిలబడ్డాడు సుబ్రమణ్యం. ప్రపంచం అట్నించిటు తలక్రిందులైపోయినా 'వినయంగా' చేతులు కట్టుకోవడం మాత్రం మానడు సుబ్రమణ్యం. "ఇక్కడేమో విడాకులకని ప్రిపేరవుతారు. కోర్టుకెళ్ళగానే ఆ విషయం మర్చిపోతారు... విడిపోయిన భార్యాభర్తలు కలవాలంటూ కోర్టులో గోల పెడతారు. మీరు లాయరా, వీరేశలింగమా? ఇలా అయితే, మన దగ్గరికి పార్టీలొస్తాయా...? మొన్నటికి మొన్న ఆడెవడో ఖూనీ చేశాడు. వచ్చాడు. ఆ ఖూనీ చెయ్యలేదని వాదించాలి. మీరేం చేశారు... ఇంట్లో వాడికి మీరేం చెప్పారు, ఇంట్లో 'నేనెన్నిసార్లు అడిగినా ఖూనీ చెయ్యలేదు, చెయ్యలేదు, చెయ్యలేదు' అని చెప్పమన్నారు కదా. కానీ కోర్టులో మీరేం చేశారు. ఆడు ఖూనీ చేశాడని మీతో చెప్పాడు కాబట్టి, ఆడికి ఉరిశిక్ష వెయ్యమని ప్లేటు మార్చేస్తే ఎలాగండీ... మీరే చెప్పండి... ఇలా అయితే... మిమ్మల్ని నమ్ముకుని ఉండటం చాలా కష్టమండి..." సుబ్రమణ్యం అన్న మాటను విన్నాడు జిగురుమూర్తి.

 antatlo lonninchi studio onar nagabharanam vachaadu kangaarugaa. photo sampaadinchamani pampinchina amresh puri vaaram rojulugaa pattaledu. kaasiibaabuki jawabela cheppalo aalochistunnadu nagabharanam. "maavaadu aa panilone unnadayya! repu raaguudaduu..." vinayaanni natistuu annadu nagabharanam. "repu raaguudaduu! ani goppa vinayamgaa annaavugaanii... nenemaina mushtonnanukunnava? chudu dostu! naaku teleekadugutaanu... yem chesavayya aa photo? aa photo dorakkapothe yavvaaramantaa tala kindulai poddayya baaboo!" tala pattukuni kuurchunnaadu kashibabu. adhe samayamlo amresh puri lonakochadu. atanu ravadamtone nagabharanam mukham vippaarindi. "photo ekkadundo telisindi sar" ani pakkanunna kaashi babuni chusi- "nee panta pandindayya! palleturoda... aa photo teesikellina vaallu mushirabad ariyaalo vuntunnaaru..." kangaaru kangaarugaa cheppaadu amresh puri. "haidrabad loo kaadannamaata. aa oorekkadundayya baaboo" chiragga annadu kashibabu. "ayya! kaasiibaabuu... mushirabad ante adhi vere oorukaadu. ee oollone oo pradesam." "oo peta ani anaguudaduu! naaku telisi chastundi..." visukkunnadu kashibabu. "orey amresh puri! argent gaa kaasiibaabuni ikkada nunchi teesukunipoyi aa mushirabad loo padeyyara" ani ataniki aagnaapinchi, sakti kapur ni argent gaa jambag ki pampinchaadu. moodu nimishaallo saktikapur chetilo pooladandatho tirigochaadu. aa dandani nagabharanam chetiloki teesukoni kashibabu medalo vesi- "vellira nayana! kaasiibaabuu! malleppuduu abids ku raaku... vachina photo studioku raaku" ani annadu deenamgaa. "naa jeevitamlo mottamodati saari danda vesinodivi. ninnela marichipotanayya dostu... vastuntaale..." ani cheppesi metlu digi roddu meeda atuu yitoo chushadu kashibabu. prakkane nilabaddadu amresh puri. kashibabu talupulu kosam chustunnadu. adhe samayamlo roddu vaaragaa, teevigaa vastuu kanipinchaadu talupulu. talupulni chusi 'kevvu' mannadu kashibabu. panche, lalchi badulu, jeens faentuu, shartoo vesukuni vastunnadu talupulu. "haay..." ani palakarinchesariki kaasiibaabuki unnamati kasta poyindi. "ore... talupuluu... nuvvena..." jaaligaa adigaadu kashibabu. "manam patnam vachama... patnam paddhatullone undaala... andukani gambheeramgaa cheppaadu talupulu.
   * * * *
 rendu gantala tarvaata kaalliidchukuntuu mutyaala muggu bildingu daggaraku mugguru cherukunnaru. aa bildinguki konchem dooramlo oo paarkundi. aa paarkulo kaallu pattukuni kuurchunnaadu amresh puri. "mundu bildingu evaridii? eta katha cheppu..." "ee bildingu evarido eto manaku teleedugaanii, aa pedda bildingulo iddaru, chinna avut hous loo mugguru untarutayya. maa studiolonchi photoni ettikellina kurrallundedi indulone. okadi paeru aanjaneyulu, inkokadi paeru aanandam vaallathopaatu oo ammai kuudaa untondata... aa pilla aa aanjaneyulu pellavata..." cheppaadu amresh puri. "pellaam intlo untundagaa studiolloni aadapillala photolu ettuku ravadam emitata... pada, lonikelli aa kurraallani photo adigi teddam" levaboyadu kashibabu. "pada... ani lechavu gaanee, aa getu daggara goorkha vunnadu... chusawa? aadu... evadni padithe vaadni loniki vadaldu. aa kurraallu bayatikoste pattukovali tappa, manam loniki velladaaniki veelupadadu..." cheppaadu amresh puri. "ettagayya mari... raatrantaa ee chalilo chavadamena pani... chalilo koochopetti, champemani pedda photolodu cheppadetayya neetho... photo vundani cheppi, paarkulo koochobedithe elagayya..." visukkunnadu kashibabu. "visukkokayya baabu... edam pakkana illundi chusawa... aa intlo jigurumurtani oo layaruntadu. aa layaruki ikkada visaeshaalannii telusu. aa layarni kaliste, photo ela sampadinchocho cheptaadu... iddaruu akkadikellirandi" salaha ichadu amresh puri. "akkadiki nuvvu rava?" adigaadu talupulu. "nenoste aa jigurumurtigaadu cheppakapovachhu..." munduroju jarigina sanghatananu ghnaapakam tecchukuntu annadu amresh puri. "aa layaru cheptaadu cony, oo vando, rendu vandalo chetilo pettandi. pani suluvugaa avutundi..." lechi nilabadi kashibabu vepu chustuu annadu amresh puri. "vando, rendu vandalo, dabbu chetluki kastundanukunnavy. mari avasaramaite ardharoopaayo, roopayo istaananthe" munduki kashibabu nadavaga, atanni anusarinchaadu talupulu. "ardharoopaayo, roopayo istadata... mukham chudu mukham" gonukkunnadu amresh puri kaallu pisukkuntu. 
   * * * *
 kashibabu, talupulu, jigurumurthy intikellesariki jigurumurthy moham tatipandula vundi. pakkana vinayamgaa chetulu kattukuni nilabaddadu subramanyam. prapancham atninchitu talakrindulaipoyina 'vinayamgaa' chetulu kattukovadam maatram maanadu subramanyam. "ikkademo vidaakulakani pripaeravutaaru. kortukellagaane aa vishayam marchipotaaru... vidipoyina bhaaryaabhartalu kalavaalantuu kortulo gola pedataaru. meeru layara, veeresalingamaa? ilaa ayithe, mana daggariki partilostaya...? monnatiki monna aadevado khoonee cheshaadu. vachaadu. aa khoonee cheyyaledani vaadinchaali. meerem chesaru... intlo vaadiki meerem cheppaaru, intlo 'nenennisaarlu adigina khoonee cheyyaledu, cheyyaledu, cheyyaledu' ani cheppamannaru kada. cony kortulo meerem chesaru. aadu khoonee chesadani meetho cheppaadu kabatti, aadiki urisiksha veyyamani plaetu marcheste elagandi... meere cheppandi... ilaa ayithe... mimmalni nammukuni undatam chala kashtamandi..." subramanyam anna maatanu vinnadu jigurumurthy.