 అతని భుజం మీద చిలకని అభిమానంతో అందుకుని ఇష్టంగా తన గుండెలకి పోదువుకుంది సుదీర. అంతలోనే ఇదివరకు అది తనని కొరకడం గుర్తు వచ్చి చటుక్కున దాన్ని దూరంగా వుంచింది. "ఖస్ ఉమ్మాక్!" అంది చిలక. కళ్ళు పెద్దవి చేసి, దాని వైపు ఉరిమి చూసింది సుదీర. కానీ, ఆమె కళ్ళలో కోపంలేదు. మురిపెం ఉంది. సుదీర వైపు సాలోచనగా చూశాడు భరత్.                      --------------- కారు దిగి త్వరత్వరగా లోపలికి వచ్చేస్తున్న సుదీర వైపు తేరిపార చూశారు రత్నాకరరావు , సీతా. "డాడ్!" అని రత్నాకరరావు మెడ చుట్టూ చేతులేసింది సుదీర. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు. "సుదీ!" అన్నాడు అతను ఆశ్చర్యంగా. "నన్ను కిడ్నాప్ చేసుకెళ్ళిపోయారు డాడ్ వాళ్ళు! బలవంతంగా నాచేత మీకు ఫోన్ చేయించారు. తెల్లారేలోగా నన్ను చిత్ర హింసలు పెట్టె ప్లాన్ లో ఉన్నారు. దేవుడి దయ వాళ్ళ తప్పించుకు బయట పడగలిగాను. ఓహ్ మమ్మీ!" అంటూ సీత దగ్గర కెళ్ళింది సుదీర. "ఎంత గట్టిగా కట్టి పడేశారో చూడు మమ్! చేతులు ఒరుసుకు పోయాయి!" అంటూ చేతులు ముందుకు జాచింది. చూసింది సీత. నిజంగానే సుదీర చేతులు కమిలిపోయి ఉన్నాయి. "నీ చేతులని కట్టేసిన వాళ్ళ చేతులు కట్ చేయించేస్తాను." అంది నెమ్మదిగా ప్రతిన పూనుతున్నట్లు. "ఇంకా గుండె దడ తగ్గనే లేదు. మమ్మీ!" అంటూ చుట్టూ చూసింది సుదీర. "ఏమిటి మమ్! ఈ హడావుడి అంతా?" "డాడీ స్విట్జర్లాండ్ వెళుతున్నారు." "ఓహ్ మైమై! మరి నేనో?" అంది సుదీర గారంగా. "ఇది ప్లెజర్ ట్రిప్ కాదు సుదీ! ఎమర్జన్సీ! ఇప్పుడు అల్లరి చెయ్యకు." "నువ్వెప్పుడు ఇంతే మమ్మీ! డాడీనే అడుగుతాను" అని ఉత్తుత్తి కోపం తెచ్చుకుంటూ రత్నాకరరావు దగ్గరికి నడిచింది. "డాడ్! డాడ్! ప్లీజ్! డాడ్! నేనూ రావచ్చా?" కూతురి గొంతు వింటేనే కరిగిపోతాడు రత్నాకరరావు. సీత వైపు చూశాడు. ఆమె తల అడ్డంగా ఆడించింది. "పోనీ ఎయిర్ పోర్టుదాకా అన్నా రానిస్తారా నన్ను? అది లేదా?" అంది అలకని ప్రదర్శిస్తూ. "ఎయిర్ పోర్టు వరకే అయితే, వెళ్ళొచ్చు." అంది సీత. "థాంక్స్ ఎలాట్ మమ్మీ!" సూట్ కేసులు కార్లో సర్దడం పూర్తి అయింది. అందరికంటే తనే ముందు కార్లో కూర్చుంది సుదీర, డ్రయివింగ్ సీట్లో. కారు కదిలింది. ఇంట్లోనే వుండిపోయింది సీత. మర్నాటి ప్రమాణ స్వికారాన్ని గురించిన ప్రణాళికలు పూర్తి చేసుకుంటూ. సుదీర పక్కన కూర్చుని వున్న రత్నాకరరావు స్వగతంలో ఏదేదో మాట్లాదేస్తున్నాడు వినరాని పదాలతో తిడుతున్నాడు భరత్ ని. మౌనంగా వింటూ డ్రయివ్ చేస్తుంది సుదీర. హటాత్తుగా నిద్రలో నుంచి మేల్కొన్న వాడిలా చూశాడు రత్నాకరరావు. "అమ్మడూ, ఇటేక్కడికి?" వెంటనే అతని మొహం మీద ఎవరిదో చేయ్యిపడింది. ఆ చేతిలోని హాంకి అతని ముక్కుని అదిమేస్తుంది. కొద్ది క్షణాల సేపు ఏదో తియ్యటి వాసన వచ్చినట్లనిపించింది రాత్నాకరరావుకి. అరవడానికి ప్రయత్నించాడు. మాట బయటికి రాలేదు. మెల్లిగా తల వెనక్కి వాల్చేశాడతను. స్పృహ తప్పిపోతోందతనికి. భుజాల మీదుగా వెనక్కి చూసింది సుదీర. "ఒకే?" "ఒకే" అంటూ పిడికిలి మూసి, బొటనవేలు పైకెత్తి "ధంప్స్ అప్' సైన్ చూపించాడు వెనక సీట్లో కూర్చుని ఉన్న భరత్. "ఇప్పుడు ఎక్కడికి?" అంది సుదీర. "మీ తోటకి పోనీ. అక్కడ మీ నాన్నగారూ రెస్టు తీసుకుంటూ ఉంటారు. ఈలోగా మనం చింతకాయల బాబా దగ్గరికి వెళ్ళి రావాలి." "చింతకాయల బాబానా? ఎందుకు?" "కధని క్లయిమాక్స్ కి తీసుకురావడానికి." నవ్వింది సుదీర. 
                         ------------ బాగా పొద్దెక్కాక కళ్ళు తెరిచాడు రత్నాకరరావు. కిటికిలోనుంచి బయటికి చూస్తున్న సుదీర వెనక్కి తిరిగింది. "లేచారా డాడీ?" తల విదిలించి, అనుమానంగా చూస్తూ, రాత్రి జరిగింది గుర్తుకు తెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు రత్నాకరరావు. "ఏం జరిగింది? ఇక్కడెందుకున్నాం మనం?" అతని ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పకుండా, "అక్కడ చూశారా డాడీ?" అంది కిటికీలో నుంచి బయటికి చూస్తూ. లేని శక్తిని తెచ్చుకుని నిలబడ్డాడు రత్నాకరరావు. అతని కాళ్ళు వణుకుతున్నాయి. కీడు శంకిస్తుంది మనసు. కిటికిలో నుంచి బయటికి చూడగానే కొయ్యబారిపోయాడు. అక్కడా- మనుషులు..........మనుషులు.......మనుషులు! అసంఖ్యంగా చీమల బారులా క్యూలో నిలబడి ఉన్నారు! అల్లరి లేదు. గడబిడ లేదు. సుషిక్షతులయిన శాంతి సైనికుల్లా నిలబడి ఉన్నారు వాళ్ళు. రత్నాకరరావు కాళ్ళు వణకడం ఎక్కువయింది. "ఎవరు వాళ్ళు? ఎండుకున్నం మనం ఇక్కడ? ఎయిర్ పోర్టుకెందు కెళ్ళలేదు! అమ్మ ఏది? అసలేం జరుగుతోంది?" అన్నాడు వెర్రిగా. జరగరానిది ఏమి జరగట్లేదు, రత్నాకరరావుగారూ! జరుగుతున్న అన్యాయాల మీద తిరుగుబాటు జరుగుతోంది. అంతే!" అన్నాడు భరత్ ముందు కోస్తూ. అతన్ని కళ్ళప్పగించి చూస్తూ ఉండిపోయాడు రత్నాకరరావు. "ఎవరు నువ్వు?" "మీ అమ్మాయికి మొగుణ్ణి." కమ్మితో కొట్టినట్లు ఉలికిపడ్డాడు రత్నాకరరావు. "ఎందుకు తిసుకోచ్చావ్ ఈ మనుషులందరినీ? నా సంగతి నీకు తెలియదు. దౌర్జన్యానికి లొంగే మనిషిని కాను నేను." నవ్వాడు భరత్. "దౌర్జన్యం ఎవరు చేస్తున్నారు రత్నాకరరావుగారూ! సౌమ్యంగానే అడుగుతున్నారు వాళ్ళు." "ఏమని?" "ఎండమావిలాంటి ఆ మైక్రో కారు కోసం తాము కట్టిన డబ్బు రిటర్న్ చెయ్యమని." "ఎండమావా? ఎవరు చెప్పారు?" అన్నాడు రత్నాకరరావు, పిచ్చేత్టినవాడిలా అరుస్తూ. మాట్లాడకుండా జేబులోంచి కాగితాలు తీశాడు భరత్. అది సారధి తన స్టేట్ మెంట్ ని రాసి ఉంచిన కాగితాలు. అవి చూడగానే రత్నాకరరావు మొహం పాలిపోయింది. వాటిని లంకించుకోవాలని చూశాడు.
 athani bhujam meeda chilakani abhimaanamtho andukuni ishtamgaa tana gundelaki poduvukundi sudiira. antalone idivaraku adhi tanani korakadam gurtu vachi chatukkuna daanni dooramgaa vunchindi. "khas ummac!" andi chilaka. kallu peddavi chesi, daani vaipu urimi chusindi sudiira. cony, aame kallalo kopamledu. muripem undi. sudiira vaipu saalochanagaa chushadu bharat.                      --------------- kaaru digi twaratvaragaa lopaliki vachestunna sudiira vaipu teripara chusaru ratnakararao , seetaa. "dad!" ani ratnakararao meda chuttu chetulesindi sudiira. aame kallalo neellu. "sudii!" annadu atanu aascharyamgaa. "nannu kidnap chesukellipoyaru dad vaallu! balavantamgaa nachetha meeku fon cheyinchaaru. tellaarelogaa nannu chitra himsalu pette plan loo unnaaru. devudi daya vaalla tappinchuku bayata padagaligaanu. oh mammi!" antuu seetha daggara kellindi sudiira. "entha gattigaa katti padesaro chudu mam! chetulu orusuku poyayi!" antuu chetulu munduku jachindi. chusindi seetha. nijamgaane sudiira chetulu kamilipoyi unnaayi. "nee chetulani kattesina vaalla chetulu kat cheyinchestaanu." andi nemmadigaa pratina poonuthunnatlu. "inka gunde dada taggane ledu. mammi!" antuu chuttu chusindi sudiira. "emiti mam! ee hadavudi antaa?" "daady switzerland velutunnaaru." "oh maimai! mari neno?" andi sudiira gaaramgaa. "idhi pleser trip kaadu sudii! emargensy! ippudu allari cheyyaku." "nuvveppudu inthe mammi! daadiine adugutaanu" ani uttutti kopam tecchukuntu ratnakararao daggariki nadichindi. "dad! dad! please! dad! nenuu ravacha?" koothuri gontu vintene karigipotadu ratnakararao. seetha vaipu chushadu. aame tala addamgaa aadinchindi. "ponee air portudaka anna ranistara nannu? adhi leda?" andi alakani pradarsistuu. "air portu varake ayithe, vellochu." andi seetha. "thanks elat mammi!" suut kesulu kaarlo sardadam puurti ayindi. andarikante tane mundu kaarlo koorchundi sudiira, drianing seetlo. kaaru kadilindi. intlone vundipoyindi seetha. marnati pramaana swikaaraanni gurinchina pranaalikalu puurti chesukuntu. sudiira pakkana kuurchuni vunna ratnakararao swagatamlo ededo matladestunnadu vinarani padaalatoe tidutunnadu bharat ni. mounamgaa vintuu driev chestundi sudiira. hataattugaa nidralo nunchi melkonna vadila chushadu ratnakararao. "ammadoo, itekkadiki?" ventane athani moham meeda evarido cheyyipadindi. aa chetiloni hanki athani mukkuni adimestundi. koddi kshanaala sepu edho tiyyati vasana vachinatlanipinchindi raatnaakararaavuki. aravadaaniki prayatninchaadu. maata bayatiki raledu. melliga tala venakki vaalchaesaadatanu. spruha tappipotondataniki. bhujala meedugaa venakki chusindi sudiira. "oke?" "oke" antuu pidikili moosi, botanavelu paiketti "dhamps ap' sain chuupimchaadu venaka seetlo kuurchuni unna bharat. "ippudu ekkadiki?" andi sudiira. "mee thotaki ponee. akkada mee naannagaaruu restu teesukuntu untaaru. eelogaa manam chintakaayala baba daggariki velli ravali." "chintakaayala babana? enduku?" "kadhani cliamax ki teesukuraavadaaniki." navvindi sudiira. 
                         ------------ baga poddekkaaka kallu terichaadu ratnakararao. kitikiloonunchi bayatiki chustunna sudiira venakki tirigindi. "lechara daady?" tala vidilinchi, anumaanamgaa chustuu, raatri jarigindi gurtuku techukovadaniki prayatnistunnadu ratnakararao. "yem jarigindi? ikkadendukunnam manam?" athani prasnaku samadhanam cheppakunda, "akkada chusara daady?" andi kitikeelo nunchi bayatiki chustuu. laeni saktini tecchukuni nilabaddadu ratnakararao. athani kaallu vanukutunnaayi. keedu sankistundi manasu. kitikilo nunchi bayatiki chudagaane koyyabaripoyadu. akkada- manushulu..........manushulu.......manushulu! asankhyamgaa cheemala barula culo nilabadi unnaaru! allari ledu. gadabida ledu. sushikshatulayina saanti sainikulla nilabadi unnaaru vaallu. ratnakararao kaallu vanakadam ekkuvayindi. "evaru vaallu? endukunnam manam ikkada? air portukendu kellaledu! amma edhi? asalem jarugutondi?" annadu verriga. jaragaraanidi emi jaragatledu, ratnaakararaavugaaruu! jarugutunna anyayala meeda tirugubaatu jarugutondi. anthe!" annadu bharat mundu kostu. atanni kallappaginchi chustuu undipoyaadu ratnakararao. "evaru nuvvu?" "mee ammayiki mogunni." kammitho kottinatlu ulikipaddaadu ratnakararao. "enduku tisukochav ee manushulandarinii? naa sangati neeku teliyadu. dourjanyaaniki longe manishini kaanu nenu." navvaadu bharat. "dourjanyam evaru chestunnaru ratnaakararaavugaaruu! soumyamgaane adugutunnaru vaallu." "emani?" "endamavilanti aa micro kaaru kosam taamu kattina dabbu retern cheyyamani." "endamava? evaru cheppaaru?" annadu ratnakararao, pichettinavadila arustuu. matladakunda jebulonchi kaagitaalu teesaadu bharat. adhi saaradhi tana state ment ni rasi unchina kaagitaalu. avi chudagaane ratnakararao moham paalipoyindi. vaatini lankinchukovalani chushadu.