 "అరె కరుణాకర్! ఇక్కడున్నారేమిటి?" గబగబా ముందుకు నడిచి కరుణాకర్ ని విష్ చేశాడు కాశీచరణ్.

 "టౌన్ హాల్లో గెట్ టు గేదర్కేళ్ళాను. అంటీ కలిశారు. మీరు కూడా వచ్చారని చెప్పారు. మీరు గోదావరి గట్టుకే వచ్చుంతారని ఇక్కడకు యిప్పుడే వచ్చాను. దూరంనుంచే మీరు రావడం చూసి యిక్కడ నంచున్నాను" అన్నాడు కరుణాకర్.

 ఆ సమయంలో కరుణాకర్ అక్కడకి రావడం కల్యాణికి ఎందుకో నచ్చలేదు.

 "కాశీచరణ్ ని తీసుకుని మీ ఇంటికి రావాలనే అనుకున్నాను... బట్..." అంటూ ఇంక ఏదో చెప్పబోయింది కల్యాణి.

 ఆమె మాటల్ని కట్ చేస్తూ "కమాన్ జీపెక్కండి. ఇంటిదగ్గర మాట్లాడుకుందాం" అంటూ జీపెక్కాడు కరుణాకర్. అతని పక్కనే కూర్చ్గున్నాడు కాశీచరణ్. జీపు స్టార్ట్ చేస్తూ వాళ్ళిద్దరి వైపు ఓరకంట చూశాడు కరుణాకర్.

 ఇద్దరి దుస్తులు కూడా తడిసిపోవడం. మెడ దగ్గర అంటుకున్న ఇసుక...

 కరుణాకర్ ఓరగా ఆమెకేసి చూడటం గమనించిన కాశీచరణ్ ఎందుకో గిల్టీగా ఫీలయ్యాడో క్షణం.


 కరుణాకర్ ఎప్పుడు వచ్చుంటాడు.

 ఆమె తన గుండెల మీద పడిన సమయంలో వచ్చుంటే ఏమనుకుంటాడతను? తన గురించి ఏమైనా తప్పుగా అనుకుంటాడేమో?

 ఇసుకలో కూర్చున్న కల్యాణి చేతిని పట్టుకుని కాశీచరణ్ పైకి లేపుతున్న సమయంలో కరుణాకర్ అక్కడికొచ్చాడు, అ దృశ్యాన్ని కూడా చూశాడు.

 కొంచెం బాధపడ్డాడు కూడా.

 కాశీచరణ్ నమ్మిశ్రమగూడేనికి వచ్చిన దగ్గర్నుంచి కల్యాణి తనకు ఫోన్ చేయడం మానేసింది. రాజమండ్రీ వచ్చినా తనను కలవడం మానేసింది. కరుణాకర్ కి కళ్యాణి అంటే ఇష్టమని ఇంటిల్లిపాదికి తెలుసు. తగిన సమయం చూసి తను ఆమెను పెళ్ళిచేసుకుంటానని ప్రమద్వరకు, శశిభూషణకు చెప్పాలని అనుకున్నాడు కూడా.

 ఇళ్ళు దగ్గర పడటంతో ఆలోచనలు కట్టిపడేసి బలవంతాన పెదవుల మీదకు నవ్వుని పులుముకున్నాడు కరుణాకర్.

 "ఇది గవర్నమెంట్ ఇచ్చిన క్వార్టర్స్. అందుచేత గవర్న మెంట్ టేస్టేకి తగ్గట్టుగానే వుంటుంది" అంటూ పార్టికోలో జీపునాపి, క్రిందకు దిగాడు కరుణాకర్.

 క్రిందకు దిగిన కాశీచరణ్ నలువైపులా చూశాడు. చుట్టూ చెట్లు, మధ్యన క్వార్టర్స్.

 "ఆశ్రమంలా వుంది"అన్నాడు కాశీచరణ్ 

 కరుణాకర్ ఇల్లంతా చూపించి తన తల్లితండ్రులను పరిచయం చేశాడు కాశీచరణ్ కి .

 డ్రాయింగ్ రూమ్ లో ఒక పక్కనున్న బుక్ తల్లితండ్రులను పరిచయం చేశాడు కాశీచరణ్ కి.

 డ్రాయింగ్ రూమ్ లో ఒక పక్కనున్న బుక్ షెల్స్ దగ్గర నిలబడి పోయి అందులోని పుస్తాకలను చూసాగాడు కాశీచరణ్.

 మూడు కాఫీ కప్పుల్లో వచ్చాడు కరుణాకర్. తనో కప్పు తీసుకుని మిగిలిన రెండు కప్పుల్ని కాశీచరణ్ కు, కళ్యాణికి యిచ్చాడు. 

 "కళ్యాణీ! నువ్వూ, చరణ్ యిక్కడే డిన్నర్ చేస్తున్నారు" అన్నాడు కరుణాకర్.

 "డిన్నారా... ఇప్పుడెందుకూ? ఈసారి తీరుబడిగా వస్తాం" అన్నాడు కాశీచరణ్ ఏదో జర్నల్ తిరగేస్తూ. ఆ జర్నల్ లో ఒక వ్యాసానాన్ని సీరియస్ గా చదవడం లో విన్నట్టుగా, తెలిసినట్టుగా, చదివినట్టుగా వుంది. ఆ మేటర్ చదువుతూన్నప్పుడు అతనికి ఆనందంగా వుంది.

 "ఏంటి చరణ్ గారూ! సీరియస్ గా మెడికల్ జర్నల్ చదువుతున్నారు?" అడిగాడు కరుణాకర్.

 తదేకంగా ఆ పుస్తకంలోనే మునిగిపోవడంవల్ల కాశీచరణ్ ఆ మాటల్ని వినిపించుకోలేదు.

 దాంతో కల్యాణి వైపు చూశాడు కరుణాకర్.

 "ఈ మధ్య నువ్వు రాజమండ్రి వచ్చికూడా నన్ను కలవకుండా వెళ్ళిపోతున్నావ్. నువ్వు సడన్ గా ఎందుకు మారిపోయావు?" కల్యాణికి మాత్రమే వినిపించేటట్టుగా అన్నాడు కరుణాకర్. 

 "నేనేం మరిపోలేదు. నేనోచ్చినప్పుడు నువ్వు ఆఫీసులోవుంటావు. అఫేసుకు రమ్మంటావా?"

 "ఏం వస్తే తప్పా?"

 "ఈసారి వస్తాలే" అతనిచేత ఆ టాఫిక్ ని కట్ చేయించాలని వెంటనే ఒప్పుసుకుంది కళ్యాణి.

 "ఈ వారంలో నేను డిల్లీ వెళతాను. ఏం తెమ్మంటావో చెప్పు?" అన్నాడు.

 "ఎప్పుడూ నన్నడిగే తెచ్చావా?" ఎదురు ప్రశ్న వేసింది కళ్యాణి. మెడికల్ జర్నల్ లోంచి బయటకు రావడానికి మరో అరగంట పట్టింది కాశీచరణ్ కు .

 కరుణాకర్, కళ్యాణి వాళ్ళ మూడ్సు లో వాళ్ళుండి కాశీచరణ్ గురించి పట్టించుకోలేదు పట్టించుకుని వుంటే మధురిమకు ఎంటో వుపయోగకరమైన సమాచారాన్ని యిచ్చుండేవారు.

 "అయిపోయిందా... వెళదామా?" అంది కల్యాణి.

 కాశీచరణ్ వెంటనే జవాబు చెప్పలేదు. ఆ జర్నల్ చదివాక అతను చాలా డిస్ట్రబ్ అయిపోయాడు.

 అతనెందుకలా అయిపోయాడో అతనికే తెలీని పరిస్థితి.

 కల్యాణి లేవడంతో అతనూ లేచాడు. సరిగ్గా అదేసమయంలో ఇంటిముందు జీపు ఆగింది ఆ జీపులో శశిభూషణ్, ప్రమద్వర, శ్రీగారు వున్నారు.

 "మమ్మి కూడా వచ్చేసింది. సీ.యూ" చెంగున బయటకొచ్చింది కళ్యాణి. 
 "are karunakar! ikkadunnaremiti?" gabagaba munduku nadichi karunakar ni vish cheshaadu kasicheran.

 "toun hallo gett tu gedarkellaanu. antey kalisaru. meeru kuudaa vacharani cheppaaru. meeru godavari gattuke vachuntaarani ikkadaku yippude vachanu. dooramnunche meeru ravadam chusi yikkada nanchunnaanu" annadu karunakar.

 aa samayamlo karunakar akkadaki ravadam kalyaniki enduko nachaledu.

 "kasicheran ni teesukuni mee intiki ravalane anukunnaanu... butt..." antuu inka edho cheppaboindi kalyani.

 aame maatalni kat chestu "kaman jeepekkandi. intidaggara matladukundam" antuu jeepekkaadu karunakar. athani pakkane koorchgunnadu kasicheran. jeepu start chestu valliddari vaipu orakanta chushadu karunakar.

 iddari dustulu kuudaa tadisipovadam. meda daggara antukunna isuka...

 karunakar oragaa aamekesi chudatam gamaninchina kasicheran enduko giltiga pheelayyado kshanam.


 karunakar eppudu vachuntaadu.

 aame tana gundela meeda padina samayamlo vachunte emanukuntaadatanu? tana gurinchi emaina tappugaa anukuntademo?

 isukalo kuurchunna kalyani chetini pattukuni kasicheran paiki leputunna samayamlo karunakar akkadikochadu, a drushyaanni kuudaa chushadu.

 konchem badhapaddadu kuudaa.

 kasicheran nammisramagudeniki vachina daggarnunchi kalyani tanaku fon cheyadam maanesindi. rajamandri vachina tananu kalavadam maanesindi. karunakar ki kalyani ante ishtamani intillipaadiki telusu. tagina samayam chusi tanu aamenu pellichesukuntaanani pramadvaraku, sasibhuushanaku cheppaalani anukunnadu kuudaa.

 illu daggara padatamtho aalochanalu  kattipadesi balavantaana pedavula meedaku navvuni pulumukunnadu karunakar.

 "idhi governament ichina quarters. anducheta gavarna ment testeki taggattugaane vuntundi" antuu particolo jeepunaapi, krindaku digaadu karunakar.

 krindaku digina kasicheran naluvaipula chushadu. chuttu chetlu, madhyana quarters.

 "aashramamlaa vundi"annadu kasicheran 

 karunakar illanta chuupinchi tana tallitandrulanu parichayam cheshaadu kasicheran ki .

 droing room loo oka pakkanunna buk tallitandrulanu parichayam cheshaadu kasicheran ki.

 droing room loo oka pakkanunna buk shels daggara nilabadi poyi andulooni pustaakalanu chusagadu kasicheran.

 moodu coffy kappullo vachaadu karunakar. tano kappu teesukuni migilina rendu kappulni kasicheran ku, kalyaaniki yichadu. 

 "kalyaanii! nuvvuu, charan yikkade dinner chestunnaru" annadu karunakar.

 "dinnara... ippudendukuu? eesaari teerubadigaa vastam" annadu kasicheran edho jarnal tiragestuu. aa jarnal loo oka vyaasaanaanni seerius gaa chadavadam loo vinnattugaa, telisinattugaa, chadivinattugaa vundi. aa mater chaduvutunnappudu ataniki aanandamgaa vundi.

 "enti charan gaaruu! seerius gaa medical jarnal chaduvutunnaru?" adigaadu karunakar.

 tadekamgaa aa pustakamlone munigipovadamvalla kasicheran aa maatalni vinipinchukoledu.

 daamto kalyani vaipu chushadu karunakar.

 "ee madhya nuvvu rajamandri vachikuda nannu kalavakunda vellipotunnav. nuvvu sadan gaa enduku maaripoyaavu?" kalyaniki matrame vinipinchetattugaa annadu karunakar. 

 "nenem maripoledu. nenochinappudu nuvvu aafisulovuntavu. afaseku rammantava?"

 "yem vaste tappa?"

 "eesaari vastale" atanicheta aa taffic ni kat cheyinchaalani ventane oppusukundi kalyani.

 "ee vaaramlo nenu dilley velataanu. yem temmantavo cheppu?" annadu.

 "eppuduu nannadige techava?" eduru prasna vesindi kalyani. medical jarnal lonchi bayataku raavadaaniki maro araganta pattindi kasicheran ku .

 karunakar, kalyani vaalla moodsu loo vallundi kasicheran gurinchi pattinchukoledu pattinchukuni vunte madhurimaku ento vupayogakaramaina samaachaaraanni yichundevaaru.

 "ayipoinda... veladama?" andi kalyani.

 kasicheran ventane jawabu cheppaledu. aa jarnal chadivaka atanu chala distrab aipoyadu.

 atanendukalaa aipoyado atanike teleeni paristhiti.

 kalyani levadamtho athanuu lechaadu. sarigga adesamayamlo intimundu jeepu aagindi aa jeepulo sasibhushan, pramadvara, srigaaru vunnaru.

 "mammi kuudaa vachesindi. see.uu" chenguna bayatakochindi kalyani. 