
                   9 సంవత్సరం తిరక్కుండా కరుణ పుట్టింటికి చేరింది. అత్తగారింటి నుంచి తొలిసారి పుట్టింటికి వచ్చే అందరు ఆడపిల్లల్లా రాలేదు. అందుకే ఆ ఇల్లు ఆమెను చేతులు చాచి ఆహ్వానించలేదు. కనకమ్మ కరుణ ఎదురుపడితే తప్పుకు తిరుగుతూ వుంది. మాటల్లోని కరుకుదనం మనసులోకి తెచ్చుకోలేకపోయింది. మనసులోని మెత్తదనం కళ్ళల్లో కన్పిస్తుందని ఆమెభయం. తను ఆప్యాయంగా మాట్లాడితే కరుణ పుట్టింట్లోనే వుండిపోతుందని కనకమ్మ భయం. రాత్రంతా నిద్రలేని కరుణ తెల్లవారి కాఫీతాగి పడుకుంది. మధ్యాహ్నం భోజనానికి పిలవడానికి శారద ఆ గదిలోకి వెళ్ళింది. ఆ రోజు శారద ఆఫీసుకు వెళ్ళలేదు. కరుణ వళ్ళు తెలియకుండా నిద్రపోతూంది. ఒక కాలుమీద చీర పైకి తొలగివుంది. నల్లటి వాతలు రెండు కన్పించి శారద విస్మయం చెందింది.  "కరుణా! కరుణా!" కుదిపి లేపింది శారద. కరుణ చివ్వున లేచి కూర్చుంది. ఆ వాతల్ని గురించి ప్రశ్నించింది. కరుణ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు. శారద బలవంతపెట్టింది. కరుణ చీర తొలగించి చూపించింది. రెండుకాళ్ళమీద తొడలవరకు వాతలు ఉన్నాయి. నల్లటి గుండ్రటి మచ్చలుకూడా వున్నాయి. వీపు చూపించింది. అక్కడా నల్లటి కాలిన మచ్చలున్నాయ్. శారదకు మతిపోయినట్టే అయింది. "ఏమిటవి? ఆ మచ్చలూ, వాతలూ ఎలా పడ్డాయి?" అడిగింది శారద. కరుణ నవ్వింది. "అలా నవ్వకు కరుణా! ఏం జరిగిందో చెప్పు." కరుణ తల వంచుకుంది. జవాబు చెప్పలేదు. "చెప్పవా? చెప్పకపోతే నామీద ఒట్టే!" "వదినా! ఏంచెప్పను వదినా?" కరుణ కంఠం వణికింది. "ఆ నల్లటి గుండ్రటి మచ్చలు ఏమిటి?" "సిగరెట్ తో కాల్చిన మచ్చలు!" శారద పిచ్చిదానిలా చూసింది కరుణ ముఖంలోకి. "మరి ఆ వాతలు?" బలవంతంగా గొంతు పెగల్చుకుని అడిగింది శారద. "అట్లకాడ కాల్చిపెట్టిన వాతలు!" కరుణ కంఠం గరగరలాడింది. శారద బుర్ర గిర్రున తిరిగింది. "అంత దుర్మార్గుడా?" తనకు తనే చెప్పుకుంటున్నట్టు అడిగింది శారద చిన్నగా. కరుణ నవ్వింది. "ప్లీజ్, కరుణా! అలా నవ్వకు. కావాలంటే ఏడువు. గుండెలు విచ్చిపోయేలా ఏడువు. మనసారా ఏడువు. కాని, అలా నవ్వకు. ఆ నవ్వును చూడలేను." ఆవేదనగా అన్నది శారద. "వదినా!" ఆ పైమాటలు కరుణ కంఠంనుంచి పెగల్లేదు. "కరుణా! అసలు ఏమి జరిగిందో చెప్పమ్మా? అతను అలా ఎందుకు ప్రవర్తిస్తున్నాడు?" కరుణ మాట్లాడలేదు. "నా దగ్గిర చెప్పడానికి కూడా సందేహమేనా కరుణా! పోనీ, మీ అమ్మగారికి చెప్పు." "వదినా! నా కష్టసుఖాలు నీకుకాక ఎవరికి చెప్పుకుంటాను? అమ్మవూ, వదినవూ కూడా నువ్వే! నువ్వు నన్ను ఆదరిస్తావనే ఆశతోనే ఈ ఇంటికి వచ్చాను వదినా!" "అయితే నిజం చెప్పు. అతను ఎందుకు అంత క్రూరంగా ప్రవర్తించాడు?" "తేలు ఎందుకు కుడుతుంది? పాము ఎందుకు కాటేస్తుంది? పులి ఎందుకు మనిషిని చంపుతుంది? చెప్పు వదినా!" సూటిగా శారద ముఖంలోకి చూసింది. శారదకు వెన్నెముకలో ఏదో జరజర పాకుతున్నట్టు అనిపించింది. ఆమెకు ఎప్పుడో చదివిన ఇంగ్లీషు నవల గుర్తువచ్చింది.  అందులో హీరో మనదేశంలో జమీందారులాంటివాడు. అతను ఆడవాళ్ళ శరీరాన్ని బ్లేడుతో కోసి, సిగరెట్లతో కాల్చీ నానా రకాలుగా హింసపెట్టేవాడు. వారు బాధపడుతుంటే అతనికి సంతోషం కలిగేది. సంతృప్తి కలిగేది. ఆ పుస్తకం పేరూ, ఆ వ్యక్తి పేరూ తనకు సరిగా గుర్తులేదు. కాని, అతని పేరుమీదే శాడిజం అనేమాట పుట్టింది. బహుశా రాఘవరావుకూడా శాడిస్టు అయివుండాలి. అలాంటివాళ్ళు ఉంటారని తను విన్నది. కాని నమ్మకం కలిగేదికాదు. "వదినా, ఏమిటి ఆలోచిస్తున్నావు? నా కథ వినాలని లేదా? అడిగావుగా?"  శారదగుండె ఎవరో పిండేస్తున్నట్టు విలవిలలాడింది. "నీ కథ నాకు అర్థమయింది. నీలాంటివారి కథలన్నీ ఒకటిగానే ఉంటాయి. భారత స్త్రీ పవిత్ర గాథల్తో ఆకాశం ప్రతిధ్వనించి ఉండవచ్చును. పాతాళం కంపించి వుండవచ్చు. కాని, ఆమె కళ్ళలో శ్రావణమేఘాలు మాత్రం ఏనాడూ విచ్చిపోలేదు. హిమాలయ పర్వతాన్ని తలవంచేలా చేసే ఆమె గౌరవాన్నీ, సముద్రపు లోతును సవాలు చెయ్యగల ఆమె సహనాన్నీ చరిత్ర కన్నీళ్ళతోనే రచించింది. ఇప్పటికీ అదే జరుగుతూ ఉంది. ఇంకెంతకాలం జరుగుతుందో తెలియదు. పురుషుడు ఆమె చేసిన ప్రతి త్యాగాన్నీ ఆమె బలహీనతగా తలచి స్వీకరించాడు." తనలో తనే అనుకుంది శారద. "ఏం వదినా, మాట్లాడవ్?" "చెప్పమ్మా, వింటాను." ఎలాగో అనగలిగింది శారద.  "ఆయనకు అన్ని చెడుఅలవాట్లూ ఉన్నాయ్ వదినా! కట్నం డబ్బు అయిపోయేంతవరకూ, అప్పుడప్పుడు శారీరకంగా హింసించినా కొంతవరకు బాగానే చూశాడు. అంటే - ఆ డబ్బు అయిపోయేంతవరకూ వెల చెల్లించి కొన్న శరీరాన్ని హింసించాడనుకుంటాను. నా జోలికి వచ్చేవాడు కాదు. ఏ అర్ధరాత్రికో ఇల్లు చేరేవాడు. బాగా తాగి వస్తూనే నిద్రపోయేవాడు. ఎప్పుడైనా చేతిలో డబ్బులేక ఇంటికి త్వరగా వస్తే నా ప్రాణాలు గజగజలాడిపోయేవి." ఆగింది కరుణ. శారద జాలిగా చూసింది. "అతను పశువుకంటే హీనంగా ప్రవర్తిస్తాడు. సిగరెట్ తో కాలుస్తాడు. ఇంకా... ఇంకా... అనేక రకాలుగా హింసిస్తాడు. భరించాను కొంతకాలం. మరీ భరించలేక ఎదురు తిరిగితే కాళ్ళు చేతులూ కట్టి అట్లకాడతో వాతలు పెట్టాడు."  "పర్వెర్టెడ్! శాడిస్టు! పశువు!" కోపంగా అన్నది శారద. "ఒకోసారి చచ్చిపోవాలనిపించేది. ఒకటి రెండుసార్లు ప్రయత్నించికూడా ప్రాణాలు తీసుకోలేకపోయాను. జీవితంమీద మమకారాన్ని చంపుకోలేకపోయాను!" వదినముఖంలోకి చూస్తూ "ఏడుస్తున్నావా వదినా?" అన్నది కరుణ. "అబ్బే లేదు" అంటూ కన్నీళ్ళు తుడుచుకుంది శారద. "నేను నల్లగా ఉంటానట!" "అతడు మహా అందగాడు కదూ?" కసిగా అన్నది శారద. "మగవాడి అందం గురించి ఎవరు ఆలోచిస్తారు వదినా? నన్ను బయటికి వెంట తీసుకెళ్ళటానికి సిగ్గుపడేవాడు. కొత్తలో రెండుసార్లు సినిమాకు తీసుకెళ్ళాడు. తెలిసినవాళ్ళెవరైనా కన్పిస్తే నాకూ తనకూ ఏమీ సంబంధం లేనట్టూ, నాపాటికి నేనూ, అతనిపాటికి అతనూ రోడ్డుమీద వెళ్తున్నట్టూ, దూరంగా నడిచేవాడు. అంతే మళ్ళీ ఎప్పుడూ ఎక్కడికీ తీసుకెళ్ళలేదు. నాకూ అతనితో బయటికి వెళ్ళాలని ఉండేదికాదు. కట్నం డబ్బు అయిపోయింది. నెలజీతం వారంరోజులకే పూర్తి అయేది. అప్పులు కొంతకాలం చేశాడు. ఆ తర్వాత నా వంటిమీద ఉన్న ఒక్కొక్క నగా తీసుకున్నాడు." "నువ్వెందు కిచ్చావ్?" "నేను ఇచ్చే ప్రశ్నేలేదు. తీసుకెళ్లేవాడు. ఒకటి రెండుసార్లు ఎదురుతిరిగాను. అతను బలవంతుడు. నేనెంచెయ్యగలను వదినా?" మగవాడు బలవంతుడు. ఆదిమకాలంలోనే స్త్రీ దీన్నీ గ్రహించింది. పురుషుని శారీరక బలానికి తలవంచింది. అతనితో ఘర్షణపడి అతన్ని లొంగదీసుకోవడం సాధ్యం కాదని గ్రహించింది. అందుకే తల్లో పువ్వులు పెట్టుకొనీ, చెవులకు లేత ఆకుల్ని ధరించీ, రకరకాల అలంకరణలతో అందంగా తయారైంది. పశుబలాన్ని శారీరక సౌందర్యంతో లొంగదీసుకోడానికి ప్రయత్నించింది. అంతటితోనే - ప్రేయసి కావడంతోనే - ఆమె కర్తవ్యం పూర్తికాలేదు. మాతృత్వ భారాన్ని వహించింది. బలవంతులైన కొడుకుల్ని కని, భర్త గౌరవాన్ని పొందింది; ప్రేయసినుంచి భార్య, భార్య నుంచి తల్లిగా మారింది.

                   9 samvatsaram tirakkunda karuna puttintiki cherindi. attagaarinti nunchi tolisari puttintiki vache andaru aadapillalla raledu. anduke aa illu aamenu chetulu chaachi aahvaaninchaledu. kanakamma karuna edurupadithe tappuku tirugutuu vundi. maatalloni karukudanam manasuloki techukolekapoyindi. manasuloni mettadanam kallallo kanpistundani aamebhayam. tanu aapyaayamgaa matladithe karuna puttintlone vundipotundani kanakamma bhayam. raatrantaa nidraleni karuna tellavaari kaafeetaagi padukundi. madhyaahnam bhojananiki pilavadaaniki saarada aa gadiloki vellindi. aa roju saarada aafiisuku vellaledu. karuna vallu teliyakunda nidrapotuundi. oka kaalumeeda cheera paiki tolagivundi. nallati vaatalu rendu kanpinchi saarada vismayam chendindi.  "karuna! karuna!" kudipi lepindi saarada. karuna chivvuna lechi koorchundi. aa vaatalni gurinchi prasninchindi. karuna ventane samadhanam cheppaledu. saarada balavantapettindi. karuna cheera tolaginchi choopinchindi. rendukaallameeda todalavaraku vaatalu unnaayi. nallati gundrati machalukuda vunnayi. veepu choopinchindi. akkada nallati kaalina machalunnay. saaradaku matipoyinatte ayindi. "emitavi? aa machchaluu, vaataluu ela paddai?" adigindi saarada. karuna navvindi. "alaa navvaku karuna! yem jarigindo cheppu." karuna tala vanchukundi. jawabu cheppaledu. "cheppava? cheppakapothe naameeda otte!" "vadina! encheppanu vadina?" karuna kantham vanikindi. "aa nallati gundrati machalu emiti?" "sigaret thoo kaalchina machalu!" saarada picchidaanilaa chusindi karuna mukhamloki. "mari aa vaatalu?" balavantamgaa gontu pegalchukuni adigindi saarada. "atlakada kaalchipettina vaatalu!" karuna kantham garagaraladindi. saarada burra girruna tirigindi. "anta durmarguda?" tanaku tane cheppukuntunnattu adigindi saarada chinnagaa. karuna navvindi. "please, karuna! alaa navvaku. kavalante eduvu. gundelu vichipoyela eduvu. manasara eduvu. kaani, alaa navvaku. aa navvunu chudalenu." aavedanagaa annadi saarada. "vadina!" aa paimatalu karuna kantamnunchi pegalledu. "karuna! asalu emi jarigindo cheppamma? atanu alaa enduku pravartistunnaadu?" karuna matladaledu. "naa daggira cheppadaaniki kuudaa sandehamena karuna! ponee, mee ammagaariki cheppu." "vadina! naa kashtasukhaalu neekukaaka evariki cheppukuntaanu? ammavoo, vadinavuu kuudaa nuvve! nuvvu nannu aadaristaavane aasatone ee intiki vachanu vadina!" "ayithe nijam cheppu. atanu enduku anta kruramgaa pravartinchaadu?" "teelu enduku kudutundi? paamu enduku kaatestundi? puli enduku manishini champutundi? cheppu vadina!" suutigaa saarada mukhamloki chusindi. saaradaku vennemukalo edho jarajara paakutunnattu anipinchindi. aameku eppudo chadivina ingleeshu navala gurtuvachindi.  andulo heero manadesamlo jameendaarulaantivaadu. atanu aadavaalla sariiraanni bledutho kosi, sigaretlatho kalchi nana rakaluga himsapettevaadu. vaaru badhapadutunte ataniki santosham kaligedi. santrupti kaligedi. aa pustakam paeruu, aa vyakti paeruu tanaku sarigaa gurtuledu. kaani, athani perumeede saadijam anemata puttindi. bahusa raghavaraokuda saadistu ayivundaali. alaantivaallu untaarani tanu vinnadi. kaani nammakam kaligedikaadu. "vadina, emiti aalochistunnavu? naa katha vinaalani leda? adigavuga?"  saaradagunde evaro pindestunnattu vilavilalaadindi. "nee katha naaku ardhamayindi. neelaantivaari kathalannee okatigaane untaayi. bhaarata stree pavitra gaathaltho aakaasam pratidhvaninchi undavacchunu. paataalam kampinchi vundavacchu. kaani, aame kallalo shraavanameghaalu maatram enaaduu vichipoledu. himalaya parvataanni talavanchela chese aame gowravanni, samudrapu lothunu savalu cheyyagala aame sahanaannii charitra kanneellathone rachinchindi. ippatikee adhe jarugutuu undi. inkentakaalam jarugutundo teliyadu. purushudu aame chesina prati tyaagaannii aame balaheenatagaa talachi sweekarinchaadu." tanalo tane anukundi saarada. "yem vadina, matladav?" "cheppamma, vintaanu." elago anagaligindi saarada.  "aayanaku anni chedualavaatluu unnay vadina! katnam dabbu ayipoyentavarakuu, appudappudu saareerakamgaa himsinchinaa kontavaraku bagane chushadu. ante - aa dabbu ayipoyentavarakuu vela chellinchi konna sariiraanni himsinchaadanukuntaanu. naa joliki vachevaadu kaadu. e ardharaathriko illu cherevadu. baga taagi vastune nidrapoyevaadu. eppudaina chetilo dabbuleka intiki twaragaa vaste naa praanaalu gajagajaladipoyevi." aagindi karuna. saarada jaaligaa chusindi. "atanu pasuvukante heenamgaa pravartistaadu. sigaret thoo kaalustaadu. inka... inka... aneka rakaluga himsistaadu. bharinchaanu kontakaalam. mari bharinchaleka eduru tirigite kaallu chetuluu katti atlakaadatho vaatalu pettaadu."  "perverted! saadistu! pasuvu!" kopanga annadi saarada. "okosari chachipovalanipinchedi. okati rendusaarlu prayatninchikuda praanaalu teesukolekapoyanu. jeevitammeeda mamakaaraanni champukolekapoyanu!" vadinamukhamloki chustuu "edustunnava vadina?" annadi karuna. "abbe ledu" antuu kanneellu tuduchukundi saarada. "nenu nallagaa untaanata!" "atadu mahaa andagaadu kadhuu?" kasiga annadi saarada. "magawadi andam gurinchi evaru aalochistaaru vadina? nannu bayatiki venta teesukellataaniki siggupadevadu. kottalo rendusaarlu sinimaaku teesukellaadu. telisinavallevaraina kanpiste naakuu tanakuu emi sambandham laenattuu, napatiki nenuu, atanipaatiki athanuu roddumeeda veltunnattuu, dooramgaa nadichevaadu. anthe mallee eppuduu ekkadiki teesukellaledu. naakuu athanitho bayatiki vellaalani undedikaadu. katnam dabbu ayipoyindi. nelajeetam vaaramrojulake puurti ayedi. appulu kontakaalam cheshaadu. aa tarvaata naa vantimeeda unna okkokka nagaa teesukunnadu." "nuvvendu kichaw?" "nenu iche prasneledu. teesukellevaadu. okati rendusaarlu edurutirigaanu. atanu balavanthudu. nenencheyyagalanu vadina?" magavaadu balavanthudu. aadimakaalamlone stree deennee grahinchindi. purushuni saareeraka balaaniki talavanchindi. athanitho gharshanapadi atanni longadeesukovadam saadhyam kaadani grahinchindi. anduke tallo puvvulu pettukoni, chevulaku letha aakulni dharinchi, rakarakaala alankaranalato andamgaa tayaaraindi. pasubalaanni saareeraka soundaryamtho longadeesukodaaniki prayatninchindi. antatitone - preyasi kaavadamtone - aame kartavyam poortikaaledu. maatrutva bhaaraanni vahinchindi. balavantulaina kodukulni kani, bharta gowravanni pondindi; preyasinunchi bharya, bharya nunchi talligaa maarindi.