
 "మీరు పూర్ణదగ్గిర ఉండండి" అంటూ భర్తతో చెప్పి తను పూజ గదిలోకి పరుగుపెట్టింది మీనాక్షి. దేవుడి ముందు దీపం పెట్టి సాగిలబడింది.

 "తండ్రీ! నా పూర్ణని కాపాడు. కావాలంటే నా ప్రాణం తీసుకో. పూర్ణ నా అర్ధం, నా ప్రాణం, నా జీవితం. అది లేందే నేను బ్రతకలేను."

 "ముక్కుపచ్చలారని నా కూతురు నీకేం అపకారం చేసింది. దాని తల్లిగా నేనేం అపరాధం చేసేను? తెలియక ఏదైనా చేస్తే మన్నించు, తండ్రీ! నా కింత శిక్ష వెయ్యకు. నాకింత ద్రోహం చెయ్యకు" అంటూ మొరపెట్టుకొంది.

 దీపశిఖలోంచి పూర్ణముఖం నవ్వుతూ కనిపించింది. "నేను పట్నం వెళ్ళిపోతానమ్మా! పిన్నిలా చదువుకొంటాను. చిన్నాన్న దగ్గిరే ఉండిపోతాను. నాకు పట్నం ఎంతో బాగుంటుంది. నేను వెళ్ళిపోతున్నాను. నన్ను పట్టుకోకు, నేను వెళ్ళిపోతున్నాను."

 రాత్రినుంచి పూర్ణ నోట వింటున్న కలవరింతలే మీనాక్షి చెవుల్లో ప్రతిధ్వనించేయి.

 "నా చిట్టి తల్లీ, నీకు అడ్డు చెప్పనమ్మా! ఈసారి పిన్నితో నిన్ను తప్పక పంపుతానమ్మా! నామీద అలిగి పారిపోకు, కన్నతల్లీ!" అంటూ కళ్ళనీళ్లు పెట్టుకొంది మీనాక్షి.

 పూర్ణ ముఖం క్రమంగా మారిపోయి అన్నపూర్ణ ముఖంలా కనిపించింది. "అన్నపూర్ణా! అన్నపూర్ణా! ఈ సమయంలో నువ్వెందుకు వచ్చేవు? నా పిల్లని, నా ఒక్కగా ఒక్క కూతుర్ని ఏం చెయ్యాలని వచ్చేవు? మేము నీకేం అపకారం చేసేము? నీ పిల్లడిని కన్నకొడుకు కన్న మిన్నగా పెంచి పెద్దచేసేము. నాపిల్లని నువ్వు తాకకు. నేను ఊరివాళ్ళ మాటలు నమ్మలేదు. నువ్వు నా శుభకాంక్షిణివి అనుకొన్నాను. అన్నపూర్ణా, వెళ్ళిపో. దగ్గిరికి వచ్చేవో చంపేస్తాను. నా పిల్ల జోలికి రాకు....రాకు...." గట్టిగా అరుస్తూ తెలివితప్పి పడిపోయింది మీనాక్షి.

 ఆమెకి తెలివి వచ్చేసరికి వరదరాజు తలదగ్గిర కూర్చుని ఉన్నాడు. 

 "వరదం, నువ్వెప్పుడు వచ్చేవు, నాయనా! అంతలా ఏడుస్తున్నావు, నాకోసమే? నాకేంలేదు, బాబూ! ఎందువల్లనో కాస్త తల తిరిగింది. మీ అన్నయ్య ఏరీ? పూర్ణ గదిలో ఉన్నారా? పిచ్చిపిల్ల, నిన్నటినించి నీ కోసం ఒక్కలా కలవరిస్తున్నది. పద....పద....చూద్దువుగాని. నీ పిలుపుతోనైనా కన్నువిప్పి చూస్తుందేమో?" అంటూ లేచి కూర్చుంది మీనాక్షి.

 "వదినా! పూర్ణ...."అంటూ ఆమెను పట్టుకొని చిన్న పిల్లడిలా ఏడ్చేడు రాజు.

 "ఏమయింది వరదం? పూర్ణ కేమయింది? ఎందుకంతలా ఏడుస్తున్నావు?" ముందు గదిలోకి పరుగుతీస్తూనే అరిచింది మీనాక్షి.

 తలనిండుగా దుప్పటి కప్పిఉన్న పూర్ణ మంచం కోడుకి బుర్ర ఆన్చుకొని కూర్చున్నాడు శివయ్య.

 "పూర్ణా....నా పూర్ణా....నా తల్లీ....నా కన్ను కప్పి ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయేవు, అమ్మా?" కూతురి కట్టెమీదపడి రోదించింది మీనాక్షి.

 అక్కడ చేరిన ఇరుగు పొరుగుల వారికి ఆమెను ఓదార్చేందుకు మాటలే కరువయ్యేయి. ఒకరిద్దరు మగాళ్లు శివయ్యకి ధైర్యం చెప్పబోయేరు. అతడు వారిని చూస్తూ "నాకెవరి ఓదార్పూ అవసరం లేదు. నన్నిలా వదిలిపెట్టండి" అన్నాడు.

 అతని కళ్ళు అగ్నిగోళాల్లా ఉన్నాయి. మంచంకోడుకి కొట్టుకున్న నుదురుపై తగిలిన దెబ్బ రక్తం చిమ్మి మూడో కన్నులా వుంది. తిరిగి ఎవరూ అతని దగ్గిరికివెళ్లి ఊరడించే ప్రయత్నం చెయ్యలేదు. 

 రాజు వెనకనే వచ్చిన కారుడ్రయివరు పరిస్థితి తెలుసుకొని తిరిగి వెనక్కి వెళ్లి ఆ వార్త రాఘవయ్యగారికి అందించేడు.

 మరునాటి ఉదయం రాఘవయ్య, రాజమ్మ, అనూరాధా వచ్చేరు. పూర్ణకి చెయ్యవలసిన పనులన్నీ రాజు స్వయంగా చేసేడు.

 "చిన్న పిల్లడు. అతడు ఇవన్నీ చేయడ మేమిటి? ఇంకెవరినైనా పంపితేపోదూ. పక్కకి పిలిచి చెప్పండి" అంది రాజమ్మ భర్తతో.

 "నేకేం తెలియదు, నువ్వూరుకో" అన్నాడు విసుగుదలతో రాఘవయ్య.

 సాయంకాలంవరకూ ఉండి రాఘవయ్యా, రాజమ్మా తిరిగి వెళ్లిపోయేరు. తను పదిరోజులపాటు ఉండి వస్తానంది అనూరాధ. రాజమ్మకి అది ఇష్టంగా లేకపోయినా ఆ సమయంలో ఏమన్నా బాగుండదని ఊరుకొంది.

 రాత్రీ, పగలూ నీడలా ఉండి మీనాక్షికి ఓదార్పుకలిగే మాటలు చెబుతూ, ఎంతో పెద్ద దానిలా అనునయిస్తూ ఆమె దుఃఖాన్ని, కడుపుమంటని తగ్గించ ప్రయత్నించేది రాధ. ఇంటలో రాజూ, శివయ్యా ఉన్నదీ లేనిదీ తెలియనంత నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయేరు. ఉండి ఉండి మీనాక్షి రోదనలు ఇంటిని గిలగిలలాడించేవి. ఆ తల్లి ఏడుపు చుట్టుపక్కలవారికి కంట నీరు తెప్పించేది. ఇంట్లో ఎవరికీ తిండీ, నిద్రా అన్న దృష్టి లేకుండా పోయింది. పొరుగింటి అన్నమయ్య భార్య వచ్చి ఆ నాలుగు రోజులు ఇంత వండిపెట్టింది. అనూరాధ అందరినీ బ్రతిమాలి, బామాలి ఇంతో అంతో గొంతులో పోసుకొనేలా చూసేది.

 అలవాటులేని పనులమూలంగా వారంరోజుల నాటికే అనూరాధకి రొంపచేసి కొంచెం జ్వరం వచ్చింది. ఇంటిలో అందరి మగతా దానితో సడలిపోయింది.

 "నువ్వు ఇక్కడ ఉండకు, తల్లీ! ఇది పాపిష్టి ఇల్లు, పండులా తిరుగుతున్న పిల్లని పొట్టపెట్టుకొంది. మీ ఇంటికి వెళ్లిపో. నిన్ను కంటికి రెప్పలా కాచుకొంటున్న నీ తలిదండ్రుల దగ్గిరికి వెళ్లిపో, అమ్మా!" అంది మీనాక్షి.

 రాజు మామగారికి అనూరాధ అనారోగ్యం గురించి కబురు పెట్టేడు. కారు పంపిస్తే అక్కడికి వెంటనే తీసుకువస్తానని తెలియజేసేడు.

 కారు ఒక్కటే రాలేదు _ అందులో రాజమ్మ, రాఘవయ్య కూడా వచ్చేరు.


 "meeru puurnadaggira undandi" antuu bhartatho cheppi tanu pooja gadiloki parugupettindi meenakshi. devudi mundu deepam petti saagilabadindi.

 "tandri! naa puurnani kaapaadu. kavalante naa praanam teesuko. puurna naa ardham, naa praanam, naa jeevitam. adhi lende nenu bratakalenu."

 "mukkupacchalaarani naa koothuru neekem apakaaram chesindi. daani talligaa nenem aparaadham chesenu? teliyaka edaina cheste manninchu, tandri! naa kinta shiksha veyyaku. naakinta droham cheyyaku" antuu morapettukondi.

 deepasikhalonchi poornamukham navvutuu kanipinchindi. "nenu patnam vellipotanamma! pinnila chaduvukontanu. chinnanna daggire undipotaanu. naaku patnam entho baguntundi. nenu vellipotunnaanu. nannu pattukoku, nenu vellipotunnaanu."

 raatrinunchi puurna nota vintunna kalavarintale meenakshi chevullo pratidhvanincheyi.

 "naa chitti talli, neeku addu cheppanamma! eesaari pinnitho ninnu tappaka pamputanamma! naameeda aligi paaripoku, kannatalli!" antuu kallaneellu pettukondi meenakshi.

 puurna mukham kramangaa maripoi annapurna mukhamla kanipinchindi. "annapurna! annapurna! ee samayamlo nuvvenduku vachevu? naa pillani, naa okkagaa okka koothurni yem cheyyaalani vachevu? memu neekem apakaaram chesemu? nee pilladini kannakoduku kanna minnagaa penchi peddachesemu. naapillani nuvvu taakaku. nenu oorivaalla maatalu nammaledu. nuvvu naa subhakaankshinivi anukonnaanu. annapurna, vellipo. daggiriki vachevo champestanu. naa pilla joliki raaku....raaku...." gattigaa arustuu telivitappi padipoyindi meenakshi.

 aameki telivi vachesariki varadaraju taladaggira kuurchuni unnaadu. 

 "varadam, nuvveppudu vachevu, nayana! antalaa edustunnavu, nakosame? naakemledu, baaboo! enduvallano kaasta tala tirigindi. mee annayya aeri? puurna gadilo unnara? picchipilla, ninnatininchi nee kosam okkala kalavaristunnadi. pada....pada....chuudduvugaani. nee piluputoonainaa kannuvippi chustundemo?" antuu lechi koorchundi meenakshi.

 "vadina! puurna...."antuu aamenu pattukoni chinna pilladila edchedu raju.

 "emayindi varadam? puurna kemayindi? endukantalaa edustunnavu?" mundu gadiloki paruguteestuunae arichindi meenakshi.

 talanindugaa duppati kappiunna puurna mancham koduki burra aanchukoni kuurchunnaadu shivayya.

 "puurnaa....naa puurnaa....naa talli....naa kannu kappi ekkadiki vellipoyevu, amma?" koothuri kattemeedapadi rodinchindi meenakshi.

 akkada cherina irugu porugula vaariki aamenu odaarchenduku matale karuvayyeyi. okariddaru magaallu sivayyaki dhairyam cheppaboyeru. atadu vaarini chustuu "nakevari odaarpuu avasaram ledu. nannila vadilipettandi" annadu.

 athani kallu agnigolalla unnaayi. manchamkoduki kottukunna nudurupai tagilina debba raktam chimmi moodo kannula vundi. tirigi evaruu athani daggirikivelli ooradinche prayatnam cheyyaledu. 

 raju venakane vachina kaarudrayivaru paristhiti telusukoni tirigi venakki velli aa vaarta raaghavayyagaariki andinchedu.

 marunati udayam raghavayya, rajamma, anuradha vacheru. puurnaki cheyyavalasina panulannee raju swayamgaa chesedu.

 "chinna pilladu. atadu ivannee cheyada memiti? inkevarinainaa pampitepoduu. pakkaki pilichi cheppandi" andi rajamma bhartatho.

 "nekem teliyadu, nuvvooruko" annadu visugudalato raghavayya.

 saayamkaalamvarakuu undi raghavayya, rajamma tirigi vellipoyeru. tanu padirojulapaatu undi vastaanandi anooraadha. rajammaki adhi ishtamgaa lekapoyina aa samayamlo emanna bagundadani oorukondi.

 raatrii, pagaluu needala undi meenaakshiki odaarpukalige maatalu chebutuu, entho pedda danila anunayistuu aame dukkhanni, kadupumantani taggincha prayatninchedi raadha. intalo rajoo, shivayya unnadee lenidi teliyananta nissabdamgaa undipoyeru. undi undi meenakshi rodanalu intini gilagilaladinchevi. aa talli edupu chuttupakkalavaariki kanta neeru teppinchedi. intlo evariki tindii, nidra anna drushti lekunda poyindi. poruginti annamayya bharya vachi aa naalugu rojulu inta vandipettindi. anooraadha andarinee bratimali, bamali intho antho gontulo posukonela chusedi.

 alavaatuleni panulamoolamgaa vaaramrojula naatike anooraadhaki rompachesi konchem jwaram vachindi. intilo andari magataa daanitho sadalipoyindi.

 "nuvvu ikkada undaku, talli! idhi papishti illu, pandula tirugutunna pillani pottapettukondi. mee intiki vellipo. ninnu kantiki reppala kachukontunna nee talidandrula daggiriki vellipo, amma!" andi meenakshi.

 raju maamagaariki anooraadha anarogyam gurinchi kaburu pettedu. kaaru pampiste akkadiki ventane teesukuvastaanani teliyajesedu.

 kaaru okkate raledu _ andulo rajamma, raghavayya kuudaa vacheru.
