
 ఏదో చెప్పాలనే వుంది దీపకి కాపోతే అదెలా చెప్పాలో తెలియక లోలోన తర్జన భర్జన పడుతున్నది.
 "దీపా!"
 "ఊ..."
 "నాకు నీ మనసు తెలుసుకోవాలని ఎంతో యిదిగ వుంది దీపా! నీవంటే యిష్టపడి కూడా కొన్నాళ్ళు ఆగి నీ మనసు నొచ్చుకోకుండా అమ్మచేత అడిగించి నీవు ఊ అన్న తర్వాత పెళ్ళి ముహూర్తాలదాకా వచ్చాము. నా మనసులో మాట చెప్పకముందే నేనంటే నీకు ఎలాంటి అభిప్రాయం వున్నది కావాలి. నాకెందుకో ఈ కోరిక బలంగ వుంది. అడిగితే గయ్యిమంటావేమోనన్న భయం. ఈరోజు ఎలాగూ నీ అంతట నీవు కానుక యిస్తానన్నావు కదా, నేకోరిన ఈ కానుక యివ్వు" అనిల్ నెమ్మదిగ అడిగాడు.
 "నేను గంపగయ్యాళినా గయ్యిమంటానికి?" వస్తున్న నవ్వుని బిగబట్టుకుని అడిగింది దీప.
 "గంపగయ్యాళి కాదు, గడుగ్గాయివని."
 "గంపగయ్యాళి లేకపోతే గడుగ్గాయి అంతేగాని నామీద సదభిప్రాయం లేదన్న మాట?" చిరుకోపంతో అడిగింది.
 దీప ఆమాట అనంగానే చటుక్కున దీప చెయ్యి పుచ్చుకున్నాడు అనిల్. "దీపా! అలా అనకు. నా అణువణువున నీ ప్రేమతప్ప మరేమీ లేదు. నేను మామూలు మనిషి. లేకపోతేనా, నా గుండెచీల్చి ఇదిగో చూడు ఇక్కడ వున్నది ఎవరో తెలుసా? నా ప్రేమమూర్తి దీప అని చెప్పేవాడిని...
 దీప కిలకిల నవ్వింది.
 "దీపా!" అన్నాడు అనిల్, ఆమె నవ్వురి పరవసించి పోతూ.
 సరీగ అప్పుడే "అనిల్!" అన్న పార్వతమ్మ పిలుపు వాకిట్లోంచి వినవచ్చింది.
 అనిల్ టక్కున దీప చెయ్యి వదిలేసి దూరం జరిగి గంభీర్యంగ ఇంగ్లీషు లెసన్ చెప్పటం మొదలుపెట్టాడు.
 దీప చటుక్కున పుస్తకం తెరిచి పెన్నుతో గిలుకుతు వుండిపోయింది.
 జీవితానుభవాలు రంగరించుకున్న మాతృమూర్తి పార్వతమ్మ.
 దీపగాని అనిల్ గాని తొందరపడి పిచ్చిపని చేసే రకాలు కాదని ఆమెకి బాగా తెలుసు. అయితే వాళ్లకి సరదాగా మాట్లాడుకోవాలని వుండవచ్చు. అలాంటప్పుడు కాసేపు తను దూరంగ వెళితే మంచిదికదా! అందుకే వాళ్ళిద్దరినీ వదిలి కొద్దిసేపు పక్కింటికి వెళ్ళింది.
 ఇదివరకు పెళ్ళిదాకా రాకమునుపు అనిల్ ని దీపని వదిలి పార్వతమ్మ గంటసేపు బైటికెళ్ళేది ఏదైనా పనిబడినప్పుడు. ఆమెకి వాళ్ళమీద అమిత నమ్మకం, పిచ్చిపని చేయరని.
 అనిల్ గాని దీపగాని లిమిట్ దాటేవారుకాదు. ముహూర్తాలు పెట్టుకున్న తర్వాతే మాటలతో చేరువ అవుతున్నారు. మాటలతోనో చిన్నచిన్న చేతలతోనో చేరువ కావాలని యువతీయువకులు అనుకోవడం సహజం.
 వాళ్ళిద్దరూ సరదాగా మాట్లాడుకుంటారనే పార్వతమ్మ అలా బైటికెళ్ళింది. హద్దుమీరుతారేమో అని అంతలోనే మళ్ళీ తిరిగి వచ్చింది. తన రాకని గుర్తుచేస్తూ "అనిల్" అని పిలుస్తూ లోపలికి వచ్చింది.
 పార్వతమ్మ లోపలికి వచ్చిం తరువాత అనిల్ చెప్పాడు.
 "ఈ పూట పాఠం చెప్పటం అయిపోయిందమ్మా!"
 "అవునేను అయిపోయింది కదా!" అంటూ దీప పుస్తకాల్ని మూసేసింది.
 పుస్తకం తిరగతిప్పి వుండటాన్ని పార్వతమ్మ గమనించి నవ్వుకుంది.
 పార్వతమ్మ కూడా అక్కడే కూర్చుంది. కొద్దిసేపు ముగ్గురు కలసి మాట్లాడుకున్నారు.
 మాటల మధ్యలో దీప మీదనుంచి అనిల్ తన చూపులు బలవంతాన తిప్పుకుంటున్నాడు. దీప అంతే మాటిమాటికీ అనిల్ వేపు దొంగ చూపులు చూస్తూ అంతలోనే టక్కున చూపు మరల్చుకుంటున్నది.
 "ఇప్పటికే చాలాసేపు వున్నాను. ఇంక వెళతాను అత్తయ్యా!" అంటూ దీప లేచింది.
 "వక్క నిమిషం వుండు స్వీటు హాటు బాక్స్ల్ లో పెట్టి యిస్తాను. తీసుకెళుదువుగాని" అంది పార్వతమ్మ తనూ లేస్తూ.
 "ఇప్పుడివన్నీ వద్దులే అత్తయ్యా!" నసిగింది దీప.
 "ఇలాంటి వాటికి అడ్డుచెప్పకు." కోప్పడినట్లు అని పార్వతమ్మ వంటగదికేసి వెళ్ళింది.
 "ప్చ్... దురదృష్టవంతుడిని. నా కోరిక నా కానుక ఈ పుట్టినరోజునాడు తీరనేలేదు." అనిల్ అన్నాడు. "నా మనసులో మాటేకదా కావాల్సిన కానుక!" దీప అడిగింది.
 "ఎస్, నీ మాట నాకో పెద్ద కానుక."
 "అయితే రెండు చేతులూ కట్టుకుని కళ్ళు గట్టిగా మూసుకోండి. నేను చెప్పిందాకా కళ్ళు తెరవకూడదు. అలా అని ప్రామిస్ చేయండి."
 "ప్రామిస్." వెంటనే అన్నాడు అనిల్ కళ్ళు మూసుకుని చేతులు కట్టుకుని బుద్ధిమంతుడిలాగా.
 దీప అటూయిటూ ఓసారి చూసి పిల్లిలా అడుగులు వేస్తూ అనిల్ దగ్గరకు వచ్చింది.
 "అనిల్! నిన్ను నేను ఎంతగ యిష్టపడుతున్నది మన పెళ్ళి అయింతరువాతనే చెపుతాను. ఈ రోజు నీ బర్త్ డే సందర్భంలో జీవితాంతం గుర్తుండే కానుక మాత్రం యిస్తాను, నా దగ్గర వున్నది యిదే."
 దీప మామూలుగ చెప్పింది.
 దీప ఏం కానుక యిస్తుంది? అనిల్ ఆలోచిస్తున్నాడు.
 దీప అనిల్ మీదకి వంగింది. అతని విశాలమైన నుదుటి మీద వకేవక ముద్దు పెట్టుకుని గిర్రున తిరిగి వక్కంగలో గుమ్మం దగ్గరకు వచ్చేసి "ఈ కానుక ఆషామాషీది కాదు గుర్తుంచుకో అనిల్." అనేసి వంటగది వేపు పరుగుతీసింది.
 అనిల్ కళ్ళు తెరిచేసరికి దీప అక్కడ లేదు.
 "నా జన్మ ధన్యమైపోయింది దీపా!" అనుకున్నాడు.
 అనిల్.                 28
 ఇంటికొచ్చే లోపల
 దోవ పొడుగూత.
 దీప ఆలోచిస్తూనే వుంది.
 "నేను తొందరపడ్డానా!"
 "నేను కాని పనిచేశానా!"
 నేను... నేను...
 మగవాడు తాకితే భరించలేని దీప. మగ...ఆ మాటకే పది అడుగుల దూరాన వుండాలి అనుకునేది దీప, నిన్నటి రోజు అనిల్ ముద్దు పెట్టుకున్నందున బిత్తరపోయి అంతలోనే సిగ్గుతో కంగారుగ ఇంటికి పరుగుతీసిన దీప.

 edho cheppalane vundi deepaki kapothe adela cheppalo teliyaka lolona tarjana bharjana padutunnadi.
 "deepa!"
 "oo..."
 "naaku nee manasu telusukovalani entho yidiga vundi deepa! neevante yishtapadi kuudaa konnaallu aagi nee manasu nochukokunda ammacheta adiginchi neevu oo anna tarvaata pelli muhurtaladaka vachamu. naa manasulo maata cheppakamunde nenante neeku elanti abhiprayam vunnadi kavali. naakenduko ee korika balanga vundi. adigithe gayyimantavemonanna bhayam. eeroju elaaguu nee antata neevu kaanuka yistaanannaavu kada, nekorina ee kaanuka yivvu" anil nemmadiga adigaadu.
 "nenu gampagayyaalinaa gayyimantaaniki?" vastunna navvuni bigabattukuni adigindi deepa.
 "gampagayyaali kaadu, gaduggaayivani."
 "gampagayyaali lekapothe gaduggai antegaani naameeda sadabhipraayam ledanna maata?" chirukopamtho adigindi.
 deepa aamaata anamgaane chatukkuna deepa cheyyi puchukunnadu anil. "deepa! alaa anaku. naa anuvanuvuna nee prematappa maremi ledu. nenu maamuulu manishi. lekapothena, naa gundeecheelchi idigo chudu ikkada vunnadi evaro telusa? naa premamurthy deepa ani cheppevaadini...
 deepa kilakila navvindi.
 "deepa!" annadu anil, aame navvuri paravasinchi pothoo.
 sareega appude "anil!" anna paarvatamma pilupu vaakitlonchi vinavachindi.
 anil takkuna deepa cheyyi vadilesi dooram jarigi gambheeryanga ingleeshu leson cheppatam modalupettaadu.
 deepa chatukkuna pustakam terichi pennutho gilukutu vundipoyindi.
 jeevitaanubhavaalu rangarinchukunna maatrumuurti paarvatamma.
 deepagaani anil gaani tondarapadi picchipani chese rakalu kaadani aameki baga telusu. ayithe vaallaki saradaagaa matladukovalani vundavacchu. alantappudu kasepu tanu dooranga velithe manchidikada! anduke vaalliddarinii vadili koddisepu pakkintiki vellindi.
 idivaraku pellidaka raakamunupu anil ni deepani vadili paarvatamma gantasepu baitikelledi edaina panibadinappudu. aameki vaallameeda amita nammakam, picchipani cheyarani.
 anil gaani deepagaani limit daatevaarukaadu. muhuurtaalu pettukunna tarvate maatalatho cheruva avutunnaaru. maatalathono chinnachinna chetalathono cheruva kaavaalani yuvateeyuvakulu anukovadam sahajam.
 vaalliddaruu saradaagaa matladukuntarane paarvatamma alaa baitikellindi. haddumeerutaaremo ani antalone mallee tirigi vachindi. tana raakani gurtuchestu "anil" ani pilustuu lopaliki vachindi.
 paarvatamma lopaliki vachim taruvaata anil cheppaadu.
 "ee poota paatham cheppatam ayipoindamma!"
 "avunenu ayipoyindi kada!" antuu deepa pustakaalni moosesindi.
 pustakam tiragatippi vundataanni paarvatamma gamaninchi navvukundi.
 paarvatamma kuudaa akkade koorchundi. koddisepu mugguru kalasi matladukunnaru.
 maatala madhyalo deepa meedanunchi anil tana chuupulu balavantaana tippukuntunnadu. deepa anthe matimatiki anil vepu donga chuupulu chustuu antalone takkuna chuupu maralchukuntunnadi.
 "ippatike chaalaasepu vunnaanu. inka velataanu attayya!" antuu deepa lechindi.
 "vakka nimisham vundu sweetu haatu baxl loo petti yistaanu. teesukeluduvugaani" andi paarvatamma tanuu lestu.
 "ippudivanni vaddule attayya!" nasigindi deepa.
 "ilanti vaatiki adducheppaku." koppadinatlu ani paarvatamma vantagadikesi vellindi.
 "pch... duradrushtavanthudini. naa korika naa kaanuka ee puttinarojunadu teeraneledu." anil annadu. "naa manasulo matekada kaavaalsina kaanuka!" deepa adigindi.
 "es, nee maata nako pedda kaanuka."
 "ayithe rendu chetuluu kattukuni kallu gattigaa moosukondi. nenu cheppindaka kallu teravakudadu. alaa ani pramis cheyandi."
 "pramis." ventane annadu anil kallu moosukuni chetulu kattukuni buddhimantudilaagaa.
 deepa atuitoo osaari chusi pillila adugulu vestu anil daggaraku vachindi.
 "anil! ninnu nenu entaga yishtapadutunnadi mana pelli ayintaruvaatane cheputaanu. ee roju nee barth dee sandarbhamlo jeevitaantam gurtunde kaanuka maatram yistaanu, naa daggara vunnadi yide."
 deepa maamuuluga cheppindi.
 deepa yem kaanuka yistundi? anil aalochistunnadu.
 deepa anil meedaki vangindi. athani visaalamaina nuduti meeda vakevaka muddu pettukuni girruna tirigi vakkangalo gummam daggaraku vachesi "ee kaanuka aashaamaasheedi kaadu gurtunchuko anil." anesi vantagadi vepu paruguteesindi.
 anil kallu terichesariki deepa akkada ledu.
 "naa janma dhanyamaipoyindi deepa!" anukunnadu.
 anil.                 28
 intikoche lopala
 dova poduguuta.
 deepa aalochistune vundi.
 "nenu tondarapaddaanaa!"
 "nenu kaani panichesana!"
 nenu... nenu...
 magavaadu taakithe bharinchaleni deepa. maga...aa matake padi adugula dooraana vundaali anukunedi deepa, ninnati roju anil muddu pettukunnanduna bittarapoyi antalone siggutho kangaaruga intiki paruguteesina deepa.