
 తొమ్మిదిం పావవుతూండగా ఇంటికొచ్చాడు శరత్ చంద్ర. గుడ్ న్యూస్ భార్యతో చెప్పాలని చాలా వుత్సాహంగా వచ్చాడు. డ్రాయింగ్ రూమ్ లో కూర్చుని సినిమా చూస్తూ భోంచేస్తున్నాడు జీవన్. పనిమనిషి వడ్డిస్తోంది. "మమ్మీకేమైంది?" అన్నాడు ఆ దృశ్యం చూస్తూనే ఆందోళనగా. "ఏం కాలేదు. పెళ్ళి కెళ్ళింది" అన్నాడు జీవన్. టీవీ మీదనుండి చూపు తిప్పకుండానే. అప్పుడు గుర్తొచ్చిందతనికి. నీలిమ పెళ్ళికి వెళ్ళాలని రమ్మని చెప్పిన విషయం! నాలుక్కరుచుకున్నాడు. కనీసం రాలేనని ఫోను చేసి చెప్పి వుండాల్సింది అనుకున్నాడు. అతనికి హాస్పిటలొక మాయా ప్రపంచం. ఇంటినుండీ బయటపడి ఒకసారి దాంట్లోకి జొరబడితే దాంట్లోపడి కొట్టుకుపోవడమే తప్ప యింటి విషయాలేవీ గుర్తుండవు. అంతగా ఇన్ వాల్వ్ అయిపోతాడు. "నీలిమతో ఇవాళ కూడా చివాట్లు తప్పవ్!" అనుకున్నాడు. టేబిల్ మీద అరటిపళ్ళూ యాపిల్ పళ్ళూ కమలాలూ కుప్పపోసి కనిపించాయి. "ఇవన్నీ ఎక్కడివి?" అడిగాడు డిశ్చార్జయి వెళ్ళిపోయి పేషెంట్స్ కొందరు పళ్ళు స్వీట్స్ ఇంటికి తెచ్చివ్వడం మామూలే. కొందరయితే మరీ అభిమానం ఎక్కువై ఓ జత బట్టలు పెట్టి వెళుతుంటారు. ఈ పళ్ళు ఎవరిచ్చారో తెలుసుకుందామని అడిగాడు. "ఎవరో రంజిత్ ఆట. వాళ్ళ డాడీకి నువ్వు ఆపరేషన్ చేశావట. ఇంతకుముందే ఇచ్చి వెళ్ళాడు" చెప్పాడు జీవన్. బెడ్ రూమ్ లో కెళుతూ యధాలాపంగా అడిగినవాడు కొడుకు చెప్పింది విని ఆగిపోయాడు. "రంజిత్ నీతో ఏదన్నా మాట్లాడాడా?" నిలబడిపోయి అడిగాడు. "కాసేపు కూర్చున్నాడు. నొప్పి తగ్గిందా? నీకెలా వుంది?" అని కాలు పట్టుకు చూశాడు. "ఏం?" అన్నాడు అనుమానంగా జీవన్. "ఏం లేదు" అని యాక్సిడెంట్ విషయం జీవన్ కి చెప్పలేదన్నమాట అనుకున్నాడు మనసులో. జీవన్ భోజనం ముగిసింది. "లక్ష్మీ నువ్వు భోంచేశావా?" అడిగాడు పనిమనిషిని. "లేదండి. ఇంటికెళ్ళిపోయి సేత్తానండి!" అంది. "వద్దు. ఇప్పటిదాకా వున్నావు భోంచేసి వెళ్ళు" అంటూ బాత్ రూం లోకి వెళ్ళిపోయాడు. మరో అరగంటలో నీలిమ వచ్చేసింది. నిద్రపోతున్న మువ్వని భుజమ్మీద వేసికొని తీసికొచ్చి లోపల పడుకోబెట్టాడు డ్రయివర్. "కారెవరిది?" అన్నాడు శరత్ చంద్ర. "చెప్తానుండండి" అని డ్రయివర్ని వెళ్ళిపోనిచ్చి బలవంతంగా ఉగ్గబట్టుకుని ఉన్నదానిలా పెళ్ళి దగ్గర నలుగురు మగవాళ్ళతో జరిగిన సంభాషణంతా చెప్పేసింది. "నెలకి అయిదువేల నా ఆదాయాన్ని అరవయ్ లక్షలు చేసేశారా? మై గుడ్ నెస్!" పగలబడి నవ్వేశాడు శరత్ చంద్ర. పిచ్చివాణ్ణి చూస్తున్నట్లు అతన్నలాగే చూసి ఆమె కూడా నవ్వింది. చాలా సీరియస్ గా తను చెప్పిన విషయానికి అతనలా తేలిగ్గా నవ్వడం ఆశ్చర్యం కలిగించింది. "ఎందుకలా నవ్వుతావ్? కేసుకు పదివేలు కాదు, ఒక్క వెయ్యి ఒక్క వెయ్యయినా నీకు రాదే! వాళ్ళంతా అనుకొంటుంటే ఎంత బాధనిపించిందా తెలుసా?" అంది. "నవ్వకేం చెయ్యమంటావ్? మన గురించి ఇలా రకరకాలుగా ఊహించేసుకొనేవాళ్ళు కోకొల్లలు. మనకి స్వంత ఇల్లు లేదు. కారు రిపేర్ కొచ్చి అయిదువేలు అప్పుచేశాం. అయినా ఇలా ఊహిస్తున్నారు. అందరికీ సమాధానం చెప్పుకుపోవాలంటే మన టైమ్ చాలదు. అనవసరం కూడా! అది సరేగానీ - ఓ శుభవార్త! నేను అమెరికా వెళుతున్నాను" అన్నాడు భార్య మొహంలో రియాక్షన్ కోసం చూస్తూ. "అమెరికానా! ఎందుకూ?" ఆశ్చర్యం, ఆనందంతో పాటు, కాస్త దిగులు కనిపించింది. "బైపాస్ టెక్నిక్ ఇంకా ఇంప్రూవ్ చేసుకోడానికి." "ఎన్నాళ్ళు?" "ఎనిమిది వారాలు!" "అంటే రెండు నెలలా?" చాలా దీర్ఘకాలం అన్నట్లు చూసింది. "మరో రెండు నెలలు కూడా ఉంటానని హాస్పిటల్ అధారిటీని అడగాలనుకుంటున్నాను." "యింకా ఎందుకు??" అన్ని రోజులు యిక్కడ వుండవా అన్న దిగులు. ఎందుకో చెప్పాడతను. ఆ రాత్రి ఆ ఇద్దరికీ చాలా హాయిగా గడిచింది. అలసటలేని ఆనందాన్ని చవిచూశారు. వస్తానని చెప్పి, భర్త పెళ్ళికి రాలేదన్న విషయం కూడా ఆమెకి గుర్తు రాలేదు. భార్యతో చివాట్లు పడతాయనుకున్న శరత్ చంద్ర పరిస్థితి తారుమారు అవడాన్ని ఆనందించాడు. పెళ్ళి దగ్గర శరత్ చంద్రని అందరూ పొగడటం అతని భార్యగా తనకెంతో విలువనివ్వడం ఆమెకు ఎంతో ఆనందాన్నీ, గర్వాన్నీ కలిగించింది. అందుకే ఆమె మూడ్ చాలా బావుంది! అమెరికా వెళ్ళడానికింకా రెండు నెలలు టైమ్ వున్నా, నాలుగు నెలలు అతను కనబడడన్న బెంగతో కూడిన ఆలోచన ఆమెని ఆ రాత్రి అతనికి మరింత దగ్గర చేసింది. ఉదయం ఏడు గంటలు కావస్తోంది! అప్పటికింకా అతను నిద్ర లేవలేదు. టెన్షన్ లేని మనసూ, అలసిపోయిన శరీరమూ, అతన్ని గాఢ సుషప్తిలోకి తీసుకెళ్ళాయి. చాలా రోజుల తర్వాత ఒళ్ళు తెలీని నిద్రలో ఏకధాటిగా ఏడు గంటలు గడిపాడు. తమాషాగా ఆ రాత్రి టెలిఫోన్ కూడా అతన్ని డిస్టర్బ్ చేయలేదు! ఆశ్చర్యంగా నీలిమకు కూడా ఇంకా మెలకువ రాలేదు! పనిమనిషి చేతిలోంచి స్టీలు గిన్నెలు జారి కిందపడ్డాయి. ఆ శబ్దానికి మెలకువ వచ్చిందతనికి. బద్ధకంగా కదిలాడు. వెల్లకిలా పడుకున్న అతని కాళ్ళమీద. ఛాతిమీద బరువుగా అనిపించింది. మెల్లగా కళ్ళు తెరిచాడు. ఒక కాలూ, చెయ్యి అతనిమీద వేసుకొని ఆనుకొని నిద్ర పోతోంది నీలిమ. ఇద్దరినీ ఒకే దుప్పటి కప్పి వుంది.

 tommidim paavavutuundagaa intikochaadu sharat chandra. gud neus bhaaryatho cheppaalani chala vutsaahamgaa vachaadu. droing room loo kuurchuni sinima chustuu bhonchestunnadu jeevan. panimanishi vaddistondi. "mammeekemaindi?" annadu aa drushyam chustune aandolanagaa. "yem kaaledu. pelli kellindi" annadu jeevan. tv meedanundi chuupu tippakundaane. appudu gurtochindataniki. neelima pelliki vellaalani rammani cheppina vishayam! naalukkaruchukunnaadu. kaneesam ralenani phonu chesi cheppi vundaalsindi anukunnadu. ataniki haspitaloka maya prapancham. intinundii bayatapadi okasari daantloki jorabadithe dantlopadi kottukupovadame tappa yinti vishayalevi gurtundavu. antagaa in walwe ayipotadu. "neelimatho ivaala kuudaa chivaatlu tappav!" anukunnadu. tabil meeda aratipalluu yapil palluu kamalaaluu kuppaposi kanipinchaayi. "ivannee ekkadivi?" adigaadu discharjayi vellipoyi patints kondaru pallu sweets intiki tecchivvadam maamoole. kondarayithe mari abhimanam ekkuvai oo jatha battalu petti velutuntaaru. ee pallu evarichaaro telusukundaamani adigaadu. "evaro ranjit aata. vaalla daadiiki nuvvu aperation chesavata. intakumunde ichi vellaadu" cheppaadu jeevan. bed room loo kelutuu yadhaalaapamgaa adiginavaadu koduku cheppindi vini aagipoyaadu. "ranjit neetho edanna matladada?" nilabadipoyi adigaadu. "kasepu kuurchunnaadu. noppi tagginda? neekela vundi?" ani kaalu pattuku chushadu. "yem?" annadu anumaanamgaa jeevan. "yem ledu" ani accident vishayam jeevan ki cheppaledannamata anukunnadu manasulo. jeevan bhojanam mugisindi. "lakshmi nuvvu bhonchesava?" adigaadu panimanishini. "ledandi. intikellipoyi settanandi!" andi. "vaddu. ippatidaka vunnavu bhonchesi vellu" antuu bath room loki vellipoyaadu. maro aragantalo neelima vachesindi. nidrapotunna muvvani bhujammeeda vesikoni teesikochi lopala padukobettadu driever. "kaarevaridi?" annadu sharat chandra. "cheptaanundandi" ani drayivarni velliponicchi balavantamgaa uggabattukuni unnadanila pelli daggara naluguru magavaallato jarigina sambhaashanantaa cheppesindi. "nelaki ayiduvela naa aadaayaanni aravay lakshalu chesesara? mai gud ness!" pagalabadi navvesadu sharat chandra. picchivaanni chustunnatlu atannalaage chusi aame kuudaa navvindi. chala seerius gaa tanu cheppina vishayaaniki atanalaa teliggaa navvadam aascharyam kaliginchindi. "endukala navvutav? kesuku padivelu kaadu, okka veyyi okka veyyayina neeku raade! vaallantaa anukontunte entha badhanipinchinda telusa?" andi. "navvakem cheyyamantav? mana gurinchi ilaa rakarakaalugaa oohinchesukonevallu kokollalu. manaki swanta illu ledu. kaaru riper kochi ayiduvelu appuchesam. aina ilaa oohistunnaaru. andarikee samadhanam cheppukupovalante mana time chaaladu. anavasaram kuudaa! adhi saregani - oo subhavaarta! nenu america velutunnaanu" annadu bharya mohamlo reaction kosam chustuu. "americana! endukuu?" aascharyam, aanandamtho paatu, kaasta digulu kanipinchindi. "baipas technic inka improv chesukodaniki." "ennaallu?" "enimidi vaaraalu!" "ante rendu nelala?" chala deerghakaalam annatlu chusindi. "maro rendu nelalu kuudaa untaanani haspital adhaariteeni adagaalanukuntunnaanu." "yinka enduku??" anni rojulu yikkada vundava anna digulu. enduko cheppaadatanu. aa raatri aa iddarikee chala haayigaa gadichindi. alasataleni aanandaanni chavichusaru. vastaanani cheppi, bharta pelliki raledanna vishayam kuudaa aameki gurtu raledu. bhaaryatho chivaatlu padataayanukunna sharat chandra paristhiti taarumaaru avadaanni aanandinchaadu. pelli daggara sharat chandrani andaruu pogadatam athani bharyaga tanakentho viluvanivvadam aameku entho aanandaannii, garwanni kaliginchindi. anduke aame mood chala bavundi! america velladaanikinkaa rendu nelalu time vunna, naalugu nelalu atanu kanabadadanna bengatho kuudina aalochana aameni aa raatri ataniki marinta daggara chesindi. udayam edu gantalu kaavastondi! appatikinka atanu nidra levaledu. tension laeni manasuu, alasipoyina sareeramuu, atanni gaada sushaptiloki teesukellaayi. chala rojula tarvaata ollu teleeni nidralo ekadhaatigaa edu gantalu gadipadu. tamashaga aa raatri telifon kuudaa atanni disterb cheyaledu! aascharyamgaa neelimaku kuudaa inka melakuva raledu! panimanishi chetilonchi steelu ginnelu jaari kindapaddaayi. aa sabdaaniki melakuva vachindataniki. baddhakamgaa kadilaadu. vellakila padukunna athani kaallameeda. chaatimeeda baruvugaa anipinchindi. mellagaa kallu terichaadu. oka kaaluu, cheyyi atanimeeda vesukoni aanukoni nidra potondi neelima. iddarinee oke duppati kappi vundi.