
    బురద మనుషులు "హ్హోహ్హోహ్హో ...... హ్హోహ్హో ... హ్హోహ్హోహ్హో ..." అంటూ అతన్ని సమీపించారు ఆటవికులు. పొట్టిగా వున్నారు వాళ్ళు. అందరికీ బాన బొజ్జలు. తలలమీద అడవి పంది ఆకారంలో ఉన్న కుండలలాంటి మాస్కులు బోర్లించుకుని ఉన్నారు. ఒంటికంతా పూసుకున్న బురద తెల్లగా ఎండిపోయి ఉంది.
మెల్లగా లేచి కూర్చున్నాడు సందీప్.
వాళ్ళలో నాయకుడిలా కనబడుతున్నవాడు ముందుకు వచ్చాడు. అందరినీ నిశ్శబ్దంగా ఉండమని సైగ చేస్తూ ఏదో అన్నాడు.
సందీప్ కి తెలిసిన రెండు మూడు రకాల గిరిజన భాషల కలయికలా ఉంది, ఆ నాయకుడు మాట్లాడిన భాష.
"సమయానికి వచ్చి నన్ను రక్షించారు" అన్నాడు సందీప్.
"అవును మరి! మా ఆహారాన్ని సొరచేప తినేస్తూ వుంటే ఊరుకుంటామా?" అన్నాడు నాయకుడు.
"ఆహారమా ?" అన్నాడు సందీప్ నిర్ఘాంతపోతూ. అప్పుడు స్ఫురించింది అతనికి. న్యూగినీలోని 'కూకూకూకూ' తెగకు చెందిన కొన్ని బాల్స్ లాంటి నరమాంస భక్షకులు ఇక్కడ ఉన్నారని భూతాలరాజు చెప్పిన సంగతి!
మనిషి మాంసం కాలుతున్న వాసన ఇప్పుడు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.
అతని గుండె ఝల్లుమంది. ఏమయింది స్వప్న? ఏమయ్యాడు భూతాలరాజు? ఆ కాలుతున్న శవాలు...
అతని మనసు అంతకంటే ముందుకి ఆలోచించడానికి నిరాకరించింది.
భయం అంటే ఏమిటో తెలియని సందీప్ కి మొదటిసారిగా ప్రాణభయం కలిగింది __ ఆ భయం వల్ల ప్రాణం కోసం కాదు, తన ప్రాణానికి ప్రాణమైన స్వప్న కోసం.
నరమాంస భక్షకులు అతన్ని చుట్టుముట్టేసి కొబ్బరి తాళ్ళతో బంధించేశారు.
వాళ్ళు తనకి తక్షణం హాని చేసే ఉద్దేశ్యంతో లేనట్లు తోచింది సందీప్ కి. అందుకని అతను వెంటనే తిరగబడకుండా, అదనుకోసం వేచి ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
పరిస్థితులు ప్రతికూలంగా ఉన్నప్పుడు ఒదిగి ఉండి, అనుకూలంగా మారగానే విజృంభించి చావుదెబ్బ తీయడం కూడా శౌర్యంలో ఒక భాగమే.
అతన్ని నడిపించుకుంటూ ఒక గుహలోకి తీసుకెళ్ళారు ఆటవికులు. తేనె తుట్టి నిర్మాణంలాగా ఉంది ఆ గుహ. అనేకమైన గదులులాగా ఉన్నాయి అందులో. నరకంలో వున్నట్లు అతి వేడిగా వుంది అక్కడ వాతావరణం. నడుస్తున్నప్పుడు గుహ తాలూకు గోడ అతని భుజానికి తాకింది. వేడిగా వుంది అది.
ఒక్కొక్క గుహ దాటి మధ్య భాగాన్ని చేరుతున్నకొద్దీ వేడిమి మరింత అధికం కాసాగింది.
ఒక్కొక్క గుహలో ముప్ఫయి, నలభైమంది చొప్పున ఆటవికులు ముడుచుకొని కూర్చుని ఉన్నారు. చేతబడులూ, మూఢ విశ్వాసాలూ, శత్రువుల వల్ల ప్రమాదాలూ, ఇలాంటి భయాలతో వాళ్ళు అనుక్షణం బెదిరిపోతూ ఆ గుహల్లోనే జంతువుల్లా బతుకుతూ ఉంటారు.
గుహ మధ్య భాగంలో ఒక వందమంది పట్టేంత విశాలమైన హాలులాగ ఉంది. కట్టెలతో కణకణ మండుతున్న మంట ఎగిసి కప్పుని తాకుతూ వుంది.
గుహ అంత వేడిగా ఉండడానికి ఆ మంటే కారణం అని గ్రహించాడు సందీప్. అప్పుడు పరీక్షగా అందరినీ చూశాడు. నాయకుడి మెడలో ఒక హారం వుంది. టెన్నిస్ బాల్ సైజులో వున్న కపాలాలతో చేసి వుంది అది.
"హెడ్ ష్రింకర్స్!" అనుకున్నాడు సందీప్. శత్రువుల కపాలాలని ఏదో తెలియని ప్రక్రియ ద్వారా కుంచించుకు పోయేటట్లు చేసే మనుషులు వీళ్ళు!
సందీప్ ని ఆకలిగా చూశారు అందరూ.
సగర్వంగా నవ్వాడు నాయకుడు. అందరినీ ఉద్దేశించి చెప్పడం మొదలెట్టాడు.
"నా మనుషుల్లారా! మీ నాయకుడినైన నేను, అన్తెలుసుని, మీరు విందు చేసుకోవడం కోసం ఈ మనిషిని కూడా బహుమతిగా ఇస్తున్నాను. ఇవాళ మనకు తనివితీరా నరమాంసం. రోజుల తరబడి కొబ్బరి మాత్రమే తిని బతుకుతూ ఉంటాం మనం. ఎప్పుడోగానీ మనుషులు దొరకరు. ఇవాళ పండగే మనకు."
అందరూ హర్షధ్వానాలు చేశారు.
నాయకుడు ముక్కుకి బులాకీలాగా పెట్టుకున్న ఎముకను సవరించుకుంటూ అన్నాడు.
"మీ నాయకుడినైన నేను, అన్తెలుసుని, కొంతసేపటి క్రితమే మందగా ఏడుమందిని పట్టుకువచ్చానని మీకు తెలుసు తీసుకురండి వాళ్ళని కూడా!"

    burada manushulu "hhhohhohho ...... hhohho ... hhhohhohho ..." antuu atanni sameepinchaaru aatavikulu. pottigaa vunnaru vaallu. andarikee baana bojjalu. talalameeda adavi pandi aakaaramlo unna kundalalanti maaskulu borlinchukuni unnaaru. ontikanta poosukunna burada tellagaa endipoyi undi.
mellagaa lechi kuurchunnaadu sandip.
vaallalo nayakudila kanabadutunnavadu munduku vachaadu. andarinee nissabdamgaa undamani saiga chestu edho annadu.
sandip ki telisina rendu moodu rakala girijana bhashala kalayikala undi, aa nayakudu matladina bhasha.
"samayaniki vachi nannu rakshinchaaru" annadu sandip.
"avunu mari! maa aahaaraanni sorachepa tinestu vunte oorukuntaamaa?" annadu nayakudu.
"aharama ?" annadu sandip nirghaantapothuu. appudu sphurinchindi ataniki. nyoogineelooni 'kuukuukuukuu' tegaku chendina konni balls lanti naramansa bhakshakulu ikkada unnaarani bhutalaraju cheppina sangati!
manishi maamsam kaalutunna vasana ippudu spashtamgaa telustondi.
athani gunde jhallumandi. emayindi swapna? emayyadu bhutalaraju? aa kaalutunna savaalu...
athani manasu antakante munduki aalochinchadaaniki niraakarinchindi.
bhayam ante emito teliyani sandip ki modatisaarigaa praanabhayam kaligindi __ aa bhayam valla praanam kosam kaadu, tana praanaaniki praanamaina swapna kosam.
naramansa bhakshakulu atanni chuttumuttesi kobbari taallatho bandhinchesaaru.
vaallu tanaki takshanam haani chese uddesyamto lenatlu thochindi sandip ki. andukani atanu ventane tiragabadakunda, adanukosam vechi undaalani nirnayinchukunnaadu.
paristhitulu pratikuulamgaa unnappudu odigi undi, anukuulamgaa maaragaane vijrumbhinchi chavudebba teeyadam kuudaa shouryamlo oka bhagame.
atanni nadipinchukuntu oka guhaloki teesukellaaru aatavikulu. tene tutti nirmaanamlaagaa undi aa guha. anekamaina gadululaagaa unnaayi andulo. narakamlo vunnatlu athi vaedigaa vundi akkada vaataavaranam. nadustunnappudu guha taaluuku goda athani bhujaniki taakindi. vaedigaa vundi adhi.
okkokka guha daati madhya bhaagaanni cherutunnakoddi vedimi marinta adhikam kasagindi.
okkokka guhalo mupfai, nalabhaimandi choppuna aatavikulu muduchukoni kuurchuni unnaaru. chetabaduluu, moodha vishwaasaaluu, satruvula valla pramaadaaluu, ilanti bhayalatho vaallu anukshanam bediripotu aa guhallone jantuvulla batukutuu untaaru.
guha madhya bhaagamlo oka vandamandi pattenta visaalamaina haalulaaga undi. kattelatho kanakana mandutunna manta egisi kappuni taakutuu vundi.
guha anta vaedigaa undadaaniki aa mante kaaranam ani grahinchaadu sandip. appudu pareekshagaa andarinee chushadu. nayakudi medalo oka haaram vundi. tennis bal saijulo vunna kapaalaalato chesi vundi adhi.
"head shrinkers!" anukunnadu sandip. satruvula kapalalani edho teliyani prakriya dwara kunchinchuku poyetatlu chese manushulu veellu!
sandip ni aakaligaa chusaru andaruu.
sagarvamgaa navvaadu nayakudu. andarinee uddesinchi cheppadam modalettaadu.
"naa manushullara! mee naayakudinaina nenu, antelusuni, meeru vindu chesukovadam kosam ee manishini kuudaa bahumatigaa istunnaanu. ivaala manaku tanivitiira naramamsam. rojula tarabadi kobbari matrame tini batukutuu untaam manam. eppudogaanii manushulu dorakaru. ivaala pandage manaku."
andaruu harshadhvaanaalu chesaru.
nayakudu mukkuki bulakilaga pettukunna emukanu savarinchukuntu annadu.
"mee naayakudinaina nenu, antelusuni, kontasepati kritame mandagaa edumandini pattukuvacchaanani meeku telusu teesukurandi vaallani kuudaa!"