
 "నిలబడే వున్నారు, కూర్చోండి." రామకృష్ణ మళ్ళీ మంచంమీద కూర్చున్నాడు. "అన్నయ్యని కలుసుకోడానికి సరాసరి వెళ్ళకుండా మధ్యలో ఇటు దేనికి వచ్చారు?" "నన్ను వెంటాడుతున్న మనిషిని తప్పించుకోటానికి." "అవునూ! అసలతను మిమ్మల్ని దేనికి వెంటాడాల్సివచ్చింది?" "దేనికంటే...." రామకృష్ణ మొహంలోకి చూస్తూ ఆగిపోయింది. ఒకప్రక్క మనసులోని బాధ చెప్పుకోవాలని ఉంది. కానీ కొన్ని గంటలక్రితమే పరిచయమైన క్రొత్తమనిషి - ఈ ఆలోచన ఆమెకు నచ్చలేదు. అతను క్రొత్త మనిషి అనుకునేందుకు ఆమె మనస్సంగీకరించలేదు. "ఆగిపోయారేం?" ఆమె కంటికి అతనత్యంత ఆప్తుడిలా గోచరిస్తున్నాడు. అసలే ఉదయం నుంచీ అనేక సంఘటనలకు లోనై మనస్సంతా వేదనగా వుంది. తమ కుటుంబ చరిత్ర అంతా ప్రకృతి సృష్టించిన ఆ మధుర సమయంలో అతన్తో చెప్పుకుంటే ఊరట కలిగేట్లు తోచింది. చెప్పేసింది. అన్నయ్య, శైలజ...ప్రణయం, పరిణయం, ఉద్యోగం....అవివాహితులుగా నటించటం...ఈ ఆర్థికవ్యవస్థలో తమ నలుగులాట. రామకృష్ణ నిర్ఘాంతపోయి వింటున్నాడు. ఏమిటిది? నిజమేనా? అతనిలో ఆలోచనాతరంగాలు ఉవ్వెత్తున లేస్తున్నాయి. మనసు కల్లోల సముద్రంలా అయిపోతున్నది. క్రమంగా అలసిపోయినట్లు బుద్ధి మందగించిపోయింది. మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. "ఏమిటిది? అలా వుండిపోయారు?" అతనికి వినబడలేదు. "మిమ్మల్నే.......మిమ్మల్నేనండీ!" "ఊ" అతనీ లోకంలోకి వచ్చాడు. "అలా అయిపోయారేం? మా కథ మీకు ఆశ్చర్యమనిపించింది కదూ!" "ఊ" అన్నాడు మళ్ళీ. "చాలా రాత్రయింది. మీరు పడుకుని విశ్రాంతి తీసుకోండి, నేనా గదిలోకి వెడతాను." "నాకు నిద్ర రావటంలేదు." "పడుకోండి, అదే వస్తుంది ప్లీజ్!" అతడామెను బుజ్జగించి పడుకునేలాచేసి ముందుగదిలోకి వచ్చాను. కాసేపు గదిలో అటూఇటూ తిరిగి - కిటికీ దగ్గరకు వచ్చి నిలబడి రెక్కలు తెరిచాడు. బయట చీకట్లో ఏమీ కనబడడంలేదు. హోరున శబ్దం, వర్షపుజల్లు మాత్రం కిటికీలోంచి అతనిమీద పడి మనిషిని తడిపేస్తున్నది. అయినా లెక్కచెయ్యకుండా అలాగే నిలబడ్డాడు.    25 కల్నల్ కు మెలకువ వచ్చి కళ్ళు విప్పి చూశాడు. గదిలోకి వెల్తురు ప్రవేశించింది. అన్నీ స్పష్టంగా కనబడుతున్నాయి. తాను చాపమీద పడుకుని వున్నాడు. వళ్ళంతా చిన్న చిన్న కట్లువున్నాయి. అటూఇటూ కదిలాడు. నొప్పులుగా వున్నాయిగాని భరించలేనంత బాధేం లేదు. రాత్రి జరిగిన సంఘటనలన్నీ జ్ఞాపకం వస్తున్నాయి. తాను నెల్లూరునుంచీ జీపు డ్రైవు చేసుకుంటూ వస్తున్నాడు. చీకటి. ఇందులో పెనుగాలితో వర్షం, వైపర్స్ ఎంత పనిచేసినా అద్దాలకు మంచు క్రమ్మినట్లయి దారి సరిగ్గా కనబడలేదు. అయినా ఆగకుండా మొండిగా పోనిచ్చాడు - ఫలితంగా ఓ చెట్టుకు గుద్దేశాడు. తెలివి తప్పలేదు. పురుషోత్తం తనని రక్షించి తీసుకొచ్చాడు. సపర్యలు చేశాడు. తర్వాత మెల్లిగా తనకి నిద్రపట్టింది. కల్నల్ లేచికూచున్నాడు. ఫర్వాలేదనిపించింది. మెల్లిగా లేచి నిలబడ్డాడు. నీరసంగా వుందికానీ శరీరం స్వాధీనంలోనే వుంది. "ఐయాం ఆల్ రైట్" అనుకుంటూ నెమ్మదిగా నడిచి, దగ్గరగా వేసివున్న తలుపులు తెరుచుకుని బయటకు వచ్చాడు. మబ్బుల చాటునుంచి అప్పుడే ఉదయిస్తోన్న సూర్యుడు, వెల్తుర్లో ఆ చిన్న ఊరు. దగ్గర్లోవున్న పెద్ద పెద్ద చెట్లు....ఒక చెట్టును గ్రుద్దుకుని వున్న జీపు. పురుషోత్తం ఎప్పుడు వెళ్ళాడోగానీ ఎవరో మెకానిక్ ను తీసుకొచ్చి జీపు పరీక్ష చేయిస్తున్నాడు. కల్నల్ వాళ్ళవంకే చూస్తూ నిలబడ్డాడు. కొంతసేపటికి పురుషోత్తం తల ఎత్తి కల్నల్ ని చూసి పలకరింపుగా నవ్వి, జీపును వదిలి దగ్గరగా వచ్చాడు. "అప్పుడే లేచారేం సార్! కాసేపు రెస్టు తీసుకోకపోయారా?" "మెలకువ వచ్చేసింది" అన్నాడు కల్నల్. "ఎలా వుంది సార్ ఒంట్లో?" కల్నల్ తన శరీరంవంక ఒకసారి చూసుకున్నాడు. "పెద్ద దెబ్బలేం కాదు, ఐయాం ఆల్ రైట్!" "మొహం కడుక్కోండి సార్. టీ తయారుచేస్తాను." అతను ముఖం కడుక్కోవటానికి నీళ్ళూ, వీ ఏర్పాటు చేశాడు. టవల్ అందించాడు. కూర్చోవటానికి విరిగిన కోడువున్న కుర్చీ వుంటే వేశాడు. వేడి వేడి టీ ఇచ్చాడు. "యు డిడ్ ఎ గ్రేట్ జాబ్ టు మి" అన్నాడు కల్నల్ టీ త్రాగుతూ. పురుషోత్తం ఏమీ జవాబు ఇవ్వలేదు. అతని ముఖంలో ఏ భావమూ కనిపించలేదు. "ఏం చేస్తున్నావిక్కడ?" కల్నల్ తన నిశితమైన చూపులతో ఇల్లంతా కలియజూశాడు. పురుషోత్తం అనుభవిస్తున్న దారిద్ర్యం అతనికర్ధమయింది. బయటకేం మాట్లాడలేదు. "జీప్ ఏల వుంది?" అనడిగాడు. "ఎక్కువగా దెబ్బ తినలేదు. పనిచేస్తోంది. చిన్న రిపేర్ వుంది. ఇక్కడే వుండండి సార్! చూసి వస్తాను" అని పురుషోత్తం బయటికెళ్ళాడు. కల్నల్ టీ త్రాగటం ముగించి లేచినిలబడ్డాడు. ఎదురుగా గోడకో అల్మరా ఉంది. తలుపులు తెరిచివున్నాయి. లోపల అరలో చిన్న అద్దం కనబడుతోంది. తన మొహమెలావుందో చూసుకోవాలనిపించింది. అల్మరా దగ్గరకు వెళ్ళి అద్దం చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. అందులోకి ముఖం చూసుకోబోతుండగా ప్రక్కనే వున్న చిన్న ఫోటో కనిపించింది. ఉలిక్కిపడ్డాడు. అద్దం లోపలపెట్టేసి ఫోటో చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. కన్నార్పకుండా చూశాడు.

 "nilabade vunnaru, koorchondi." ramakrishna mallee manchammeeda kuurchunnaadu. "annayyani kalusukodaniki sarasari vellakunda madhyalo itu deniki vachaaru?" "nannu ventaadutunna manishini tappinchukotaniki." "avunuu! asalatanu mimmalni deniki ventaadaalsivachchindi?" "denikante...." ramakrishna mohamloki chustuu aagipoyindi. okaprakka manasuloni baadha cheppukovalani undi. cony konni gantalakritame parichayamaina krottamanishi - ee aalochana aameku nachaledu. atanu krotta manishi anukunenduku aame manassangeekarinchaledu. "aagipoyarem?" aame kantiki atanatyanta aptudila gocharistunnadu. asale udayam nunchi aneka sanghatanalaku lonai manassanta vedanagaa vundi. tama kutumba charitra antaa prakruti srushtinchina aa madhura samayamlo atanto cheppukunte oorata kaligetlu thochindi. cheppesindi. annayya, sailaja...pranayam, parinayam, udyogam....avivaahitulugaa natinchatam...ee aardhikavyavasthalo tama nalugulata. ramakrishna nirghaantapoyi vintunnadu. emitidi? nijamena? athanilo aalochanaataramgaalu uvvettuna lestunnayi. manasu kallola samudramla ayipotunnadi. kramangaa alasipoyinatlu buddhi mandaginchipoyindi. medadu moddubaaripoyindi. "emitidi? alaa vundipoyaaru?" ataniki vinabadaledu. "mimmalne.......mimmalnenandi!" "oo" atanee lokamloki vachaadu. "alaa aipoyarem? maa katha meeku aascharyamanipinchindi kadhuu!" "oo" annadu mallee. "chala raatrayindi. meeru padukuni vishraanti teesukondi, nena gadiloki vedataanu." "naaku nidra ravatamledu." "padukondi, adhe vastundi please!" atadaamenu bujjaginchi padukunelachesi mundugadiloki vachanu. kasepu gadilo atuitoo tirigi - kitiki daggaraku vachi nilabadi rekkalu terichaadu. bayata cheekatlo emi kanabadadamledu. horuna sabdam, varshapujallu maatram kitikeeloonchi atanimeeda padi manishini tadipestunnadi. aina lekkacheyyakunda alaage nilabaddadu.    25 kalnal ku melakuva vachi kallu vippi chushadu. gadiloki velturu pravesinchindi. annee spashtamgaa kanabadutunnaayi. taanu chaapameeda padukuni vunnadu. vallantaa chinna chinna katluvunnayi. atuitoo kadilaadu. noppulugaa vunnaayigaani bharinchalenanta badhem ledu. raatri jarigina sanghatanalannee ghnaapakam vastunnaayi. taanu nelloorununchii jeepu draivu chesukuntu vastunnadu. cheekati. indulo penugaalitho varsham, vipers entha panichesina addaalaku manchu kramminatlayi daari sarigga kanabadaledu. aina agakunda mondigaa ponichaadu - phalitamgaa oo chettuku guddesadu. telivi tappaledu. purushottam tanani rakshinchi teesukochaadu. saparyalu cheshaadu. tarvaata melliga tanaki nidrapattindi. kalnal lechikuchunnadu. pharvaledanipinchindi. melliga lechi nilabaddadu. neerasamgaa vundikaanii sareeram swaadheenamloonae vundi. "iayam al rait" anukuntu nemmadigaa nadichi, daggaragaa vesivunna talupulu teruchukuni bayataku vachaadu. mabbula chaatununchi appude udayistoonna suuryudu, velturlo aa chinna ooru. daggarlovunna pedda pedda chetlu....oka chettunu gruddukuni vunna jeepu. purushottam eppudu vellaadogaanii evaro meconic nu teesukochi jeepu pareeksha cheyistunnadu. kalnal vallavanke chustuu nilabaddadu. kontasepatiki purushottam tala etti kalnal ni chusi palakarimpugaa navvi, jeepunu vadili daggaragaa vachaadu. "appude lecharem sar! kasepu restu teesukokapoyara?" "melakuva vachesindi" annadu kalnal. "ela vundi sar ontlo?" kalnal tana sareeramvanka okasari chusukunnadu. "pedda debbalem kaadu, iayam al rait!" "moham kadukkondi sar. t tayaaruchestaanu." atanu mukham kadukkovataniki neelluu, v erpaatu cheshaadu. towl andinchaadu. kuurchoevataaniki virigina koduvunna kurchi vunte vaesaadu. vedi vedi t ichadu. "yu did e grate jab tu mi" annadu kalnal t traagutuu. purushottam emi jawabu ivvaledu. athani mukhamlo e bhaavamuu kanipinchaledu. "yem chestunnavikkada?" kalnal tana nisitamaina chuupulathoo illanta kaliyajusadu. purushottam anubhavistunna daaridryam atanikardhamayindi. bayatakem matladaledu. "jeep ela vundi?" anadigaadu. "ekkuvagaa debba tinaledu. panichestondi. chinna riper vundi. ikkade vundandi sar! chusi vastaanu" ani purushottam bayatikellaadu. kalnal t traagatam muginchi lechinilabaddadu. edurugaa godako almara undi. talupulu terichivunnaayi. lopala aralo chinna addam kanabadutondi. tana mohamelavundo chusukovalanipinchindi. almara daggaraku velli addam chetiloki teesukunnadu. anduloki mukham chusukobotundaga prakkane vunna chinna photo kanipinchindi. ulikkipaddadu. addam lopalapettesi photo chetiloki teesukunnadu. kannarpakunda chushadu.