 "ఊ...ఇప్పుడు చెప్పు నీ పేరేంటి?" విజయ్ కిరణ్ మొదటి ప్రశ్న వేశాడు.

 "పద్మిని ప్రియదర్శిని" అని చెప్పి నాలుక కొరుక్కుంది పద్మిని.

 "ఎలిజిబెత్ అరోరా, స్పెషల్ సి.ఐ.డి. ఇన్ స్పెక్టర్ నని చెప్పావుకదా! పాపం మరిచిపోయావా?" 

 "నేనేం మరచిపోలేదు. మేము నిముషానికోపేరు నిమిషానికో రూపం దాలుస్తాము" లాభం లేదని తెలిసికూడా బుకాయించి మరీ చెప్పింది పద్మిని.

 "ఇలా నిమిషానికో అబద్ధం ఆడావంటే నాలుక చీరేస్తాను. నేనెలాంటివాడినో ఏమిటో నీకింకా తెలియదు. "ఊ...ఇప్పుడు చెప్పు నీ కధ కమానిషు."

 పద్మిని ఆలోచించింది. తను సి.ఐ.డి. కాదని తెలిసిపోయింది. అబద్ధం ఆడి ప్రయోజనంలేదు. అలా అని నిజం చేపుదామా అంటే అదీ డేంజరే. "నేనెలాంటి వాడినో ఏమిటో నీకింకా తెలియదు" అంటూ ముందే బెదిరింపు హెచ్చరిక ఒకటి చేశాడు. కోటీశ్వరుడు మధుసూధనరావుగారి అమ్మాయిని. నీ బోడికారు ఎవడికి కావాలి? మా ఇంటిలోనే పదికార్లు వున్నాయని చెపితే మరో కష్టం ఎదురవుతుందేమో?" మీ అమ్మాయిని కిడ్నాప్ చేశాను. పాతికలక్షలిస్తావా! యాభై లక్షలు యిస్తావా?" అని తన తండ్రిని బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తూ బెదిరించవచ్చు. పోనీ తన అంకుల్ శంకర్రావుగారి గురించి చెపితే...! ఏమో ఎవరికి తెలుసు ఆయన్ని మరోవిధంగా బెదిరించవచ్చు. తనని ఆపదలో ఆదుకున్న ఆంటీని, అంకుల్ ని అసలు కష్టాల్లో పడేయకూడదు...

 "ఏంటి ఆలోచిస్తుకూర్చున్నావ్ మరో అబద్ధం ఏం చెపుదామనా? నాలుక చీరేస్తాను." విజయ్ కిరణ్ గద్దిస్తూ అన్నాడు.

 "నాకున్నది ఒక్క నాలుక. ఎన్నిసార్లు చీరేస్తావేమిటి? ఓసారి చీరేశావంటే ఇంక నేను మాట్లాడటానికి వుండదు. ఇంక నీవేం అడిగినా మెమ్మెమ్మతత్తె అంటాను." అంది పద్మిని.

 "ఈ పిల్లకి వేపకాయంత వెర్రివుందా! లేక ఆరితేరిన మోసగత్తా?" పద్మినిని చూసి ఏదీ నిర్ధారణ చేసుకోలేకపోయాడు అతను.

 "ఈ రివాల్వర్ నీకెక్కడిది?" మాటమార్చటానికి అడిగాడు.

 "పేపర్లు చిత్తుకాగితాలు కొనుక్కువెళతారే వాళ్ళ దగ్గర కనపడితే ఆరురూపాయలు ఇచ్చి కొన్నాను."

 "అలాగేం. మరినన్ను బెదిరించి నాయింటికి వచ్చావ్ దేనికి?"

 "సరదాగ... సరదాగా అన్నమాట అలాబెదిరించాను. నాకసలు రివాల్వర్ పేల్చటమే రాదు."

 "కనీసం ఒకనిజం చెప్పావ్? మరి నాకారెందుకు దొంగిలించి పారిపోదామనుకున్నావ్?"

 "సరదాగా అలా అలా షికారువెళ్ళి వద్దామనిపించి... చి...చి..." 

 "ఆపెయ్, ఇంక ఆపెయ్, అర్దరాత్రిపూట షికారు ఏమిటి సరదా ఏమిటి?"

 "నాకదో సరదా?"

 "నీకదో సరదా అయితే నాకూ ఓ సరదావుంది. అందమయిన ఆడపిల్ల కనపడితే వరసపెట్టి సరీగ వంద ముద్దులు పెట్టుకోటం. నీవు చాలా అందంగా వున్నావు కిస్ సెంచరీ పూర్తిచేస్తాను" అంటూ పద్మిని రెండుభుజాలు పట్టి పైకిలేపి కౌగిట్లోకి తీసుకోబోయాడు అతను.

 "కెవ్వు" మంది పద్మిని. టకీమని వదిలేశాడు విజయ్ కిరణ్.

 "ఎందుకలా అరిచావ్?" కోపంగా అడిగాడు.

 "అరిస్తే వదిలేస్తావని అరిచాను."

 "వదిలెయ్యకపోతే?"

 "కరిచేదాన్ని."

 "బాబోయ్! ఈ పిల్ల దానితో మాట్లాడటం కష్టంగా వుంది." అనుకున్న అతను "నువ్వు కాకమ్మకబుర్లు చెప్పవద్దు. మాటల గారడితో మనుషులని తినేసే రాకాసివి. నోటిలో వేలుపెడితే కొరకనిదానిలా అలా అమాయకంగా చూడకు. నీవు చిన్నా చితక దొంగవికాదు. చిన్న కార్లు దొంగిలించే దొంగవి చెప్పు. ఈ బుద్ధి నీకే పుట్టిందా? లేక నీ వెనుక దొంగల ముఠా వుందా?" అంటూ గట్టిగా అడిగాడు.

 "నేను చిన్నకార్ల దొంగరాణిని. నా వెనుక దొంగల ముఠా వుంది. భలె కనిపెట్టావే?" అని పకపకా నవ్వింది పద్మిని. అంతటితో వూరుకోకుండా "బాలకృష్ణకి, నాగార్జునకి, వెంకటేష్ కి వున్నట్లు నా వెనుక అభిమాన సంఘాలు కూడా వున్నాయి సరేనా!" అంది మరోసారి నవ్వుతూ.

 అతన్ని చూస్తుంటే ఎందుకో భయపడాలనిపించటం లేదు పద్మినికి. అతనితో కవ్వింపుగా మాట్లాడాలనిపిస్తున్నది.

 అతనికి పద్మినిని చూస్తుంటే చేయితిరిగిన దొంగలా కనిపించటం లేదు. అలా అని రూపంచూసి మోసపోతే మొదటికే మోసం వస్తుంది. ఏం చేయాలి?

 "చూడు అమ్మడూ! ఇంకా తెల్లారటానికి మూడు గంటలటైము వుంది. నీమీద అనుమానం వచ్చి నీకు కాపలా కాస్తూ రాత్రంతా నిద్ర ఆపుకున్నాను. నా అనుమానం నిజం అయింది. నీ నిజస్వరూపం తెలిసింది. ఇక నీ నోట్లోంచి అసలు నిజం కక్కించటం ఒకటే మిగిలింది. ఆ విషయం రేపు చూసుకుంటాను. ప్రస్తుతం నిద్రముంచుకు వస్తున్నది" అంటూ ఆవులించాడు అతను.

 "నాకూ నిద్ర వస్తుంది. అయితే నిద్రపోదామా?" ఆనందంగా అడిగింది పద్మిని.

 "పోదాం. పోదాం ఉత్త నిద్రేం ఖర్మ స్వప్నలోకాలకి ఎగిరిపోదాం. లోపలికి పద." బెడ్ రూంలోకి దారితీస్తూ అన్నాడు అతను.

 "ఇద్దరం ఒకేరూంలో! నేను చస్తే పడుకోను అరుస్తా. ఆ దెబ్బతో అందరూ వస్తారు."

 "మాటకుముందు అరుస్తానని బెదిరించావంటే నోట్లో గుడ్డలు కుక్కుతాను. అరవడానికి కరవటానికి వీలు లేకుండా! నీవు అరవనంతవరకూ నీ నోరు నీకే మాట్లాడటానికి వీలుగా ఫ్రీగా వదిలేస్తున్నాను. కాని పారిపోవటానికి వీలులేకుండా నీ కాలికి ఇనుపగొలుసువేసి దాన్ని మంచానికేసి కడతాను. తాళం వేస్తాను. నువ్వు ఆ గదిలోనే పడుకో. నేను ఈగదిలోనే పడుకుంటాను. లే..."

 నన్ను కట్టేస్తావా?"

 "తప్పదు నా జాగ్రత్తలో నేనుండటం మంచిదికదా? పైగా నీకు కరాటే కుంగ్ ఫూలు కూడా వచ్చు..."

 "నాకు అవేం రావు. నిన్ను భయపెట్టటానికి అన్నాను."

 "ఫరవాలేదు. అప్పుడప్పుడు నిజాలు కూడా చెపుతావ్!" అంటూ పద్మిని రెక్కపుచ్చుకుని బెడ్ రూంలోకి లాక్కెళ్ళాడు. లావుపాటి ఇనుప గొలుసుని పద్మిని కాలికి తగిలించి మంచానికేసి కట్టి తాళం వేశాడు రెండింటికి కలిపి.

 "ఇదిగో ఇప్పుడే చెబుతున్నాను. అరిచావంటే మాత్రం సహించను. నోట్లో గుడ్డలు కుక్కుతాను. అంతేకాదు. రెండు చేతులూ వెనక్కి విరిచి కట్టేస్తాను." విజయ్ కిరణ్ హెచ్చరించాడు.

 "అరవను" అంటున్న పద్మిని అంతలోనే బిత్తరపోయి కాస్త వెనక్కి జరుగుతూ. "ఏంటి వళ్ళంతా తడుముతున్నావ్! మోసంతో నన్ను అనుభవిస్తే ఆత్మహత్య చేసుకుంటాను. ఆ తర్వాత నిన్నే పోలీసులు పట్టుకు వెళతారు." అంది పెనుగులాడుతూ. 
 "oo...ippudu cheppu nee perenti?" vijay kiran modati prasna vaesaadu.

 "padmini priyadarsini" ani cheppi naaluka korukkundi padmini.

 "eligibet arora, speshal si.ai.di. in spector nani cheppavukada! paapam marichipoyava?" 

 "nenem marachipoledu. memu nimushaanikoperu nimishaniko roopam daalustaamu" laabham ledani telisikuda bukaayinchi mari cheppindi padmini.

 "ilaa nimishaniko abaddham aadavante naaluka cheerestaanu. nenelaantivaadino emito neekinka teliyadu. "oo...ippudu cheppu nee kadha kamanishu."

 padmini aalochinchindi. tanu si.ai.di. kaadani telisipoyindi. abaddham aadi prayojanamledu. alaa ani nijam chepudama ante adhee danjare. "nenelanti vadino emito neekinka teliyadu" antuu munde bedirimpu hecharika okati cheshaadu. kotishwarudu madhusudhanaraavugaari ammayini. nee bodikaru evadiki kavali? maa intilone padikaarlu vunnaayani chepithe maro kashtam eduravutundemo?" mee ammayini kidnap cheshaanu. paatikalakshalistavaa! yabhai lakshalu yistava?" ani tana tandrini black mail chestu bedirinchavacchu. ponee tana ankul sankarraavugaari gurinchi chepithe...! emo evariki telusu aayanni marovidhamgaa bedirinchavacchu. tanani aapadalo aadukunna aanteeni, ankul ni asalu kashtaallo padeyakudadu...

 "enti aalochistukuurchannaa maro abaddham yem chepudamana? naaluka cheerestaanu." vijay kiran gaddistuu annadu.

 "naakunnadi okka naaluka. ennisaarlu cheerestavemiti? osaari cheeresavante inka nenu matladataniki vundadu. inka neevem adigina memmemmatatte antaanu." andi padmini.

 "ee pillaki vepakaayanta verrivundaa! leka aaritherina mosagatta?" padminini chusi edhee nirdhaarana chesukolekapoyadu atanu.

 "ee rivalwar neekekkadidi?" maatamaarchataaniki adigaadu.

 "peparlu chittukaagitaalu konukkuvelatare vaalla daggara kanapadithe aaruruupaayalu ichi konnanu."

 "alagem. marinannu bedirinchi naayintiki vachav deniki?"

 "saradaaga... saradaagaa annamata alaabedirinchaanu. naakasalu rivalwar pelchatame raadu."

 "kaneesam okanijam cheppav? mari naakaarenduku dongilinchi paripodamanukunnav?"

 "saradaagaa alaa alaa shikaruvelli vaddaamanipinchi... chi...chi..." 

 "aapey, inka aapey, ardaraatripuuta shikaru emiti sarada emiti?"

 "nakado sarada?"

 "neekado sarada ayithe naakuu oo saradaavundi. andamayina aadapilla kanapadithe varasapetti sareega vanda muddulu pettukotam. neevu chala andamgaa vunnavu kis senchary puurticheestaanu" antuu padmini rendubhujaalu patti paikilepi kaugitloki teesukoboyadu atanu.

 "kevvu" mandi padmini. takeemani vadilesadu vijay kiran.

 "endukala arichav?" kopanga adigaadu.

 "ariste vadilestavani arichaanu."

 "vadileyyakapothe?"

 "karichedaanni."

 "baboy! ee pilla daanitho matladatam kashtamgaa vundi." anukunna atanu "nuvvu kakammakaburlu cheppavaddu. maatala gaaraditho manushulani tinese rakasivi. notilo velupedithe korakanidanila alaa amaayakamgaa chudaku. neevu chinna chitaka dongavikaadu. chinna kaarlu dongilinche dongavi cheppu. ee buddhi neeke puttinda? leka nee venuka dongala mutaa vunda?" antuu gattigaa adigaadu.

 "nenu chinnakarla dongaraanini. naa venuka dongala mutaa vundi. bhale kanipettave?" ani pakapaka navvindi padmini. antatitho voorukokunda "balakrishnaki, nagarjunaki, venkatesh ki vunnatlu naa venuka abhimana sanghaalu kuudaa vunnayi sarena!" andi marosari navvutuu.

 atanni chustunte enduko bhayapadalanipinchatam ledu padminiki. athanitho kavvimpugaa matladalanipistunna.

 ataniki padminini chustunte cheyitirigina dongalaa kanipinchatam ledu. alaa ani roopanchusi mosapothe modatike mosam vastundi. yem cheyali?

 "chudu ammadoo! inka tellaarataaniki moodu gantalataimu vundi. neemeeda anumanam vachi neeku kapala kaastuu raatrantaa nidra aapukunnaanu. naa anumanam nijam ayindi. nee nijaswaroopam telisindi. ika nee notlonchi asalu nijam kakkinchatam okate migilindi. aa vishayam repu chusukuntaanu. prastutam nidramunchuku vastunnadi" antuu aavulinchaadu atanu.

 "naakuu nidra vastundi. ayithe nidrapodama?" aanandamgaa adigindi padmini.

 "podam. podam utta nidrem kharma swapnalokaalaki egiripodam. lopaliki pada." bed roomloki daariteestuu annadu atanu.

 "iddaram okeruumlo! nenu chaste padukonu arusta. aa debbatho andaruu vastaaru."

 "maatakumundu arustaanani bedirinchavante notlo guddalu kukkutaanu. aravadaaniki karavataaniki veelu lekunda! neevu aravanantavarakuu nee noru neeke matladataniki veelugaa freega vadilestunnanu. kaani paaripovataaniki veelulekunda nee kaaliki inupagolusuvesi daanni manchanikesi kadataanu. taalam vestaanu. nuvvu aa gadilone paduko. nenu eegadilone padukuntaanu. lee..."

 nannu kattestava?"

 "tappadu naa jaagrattalo nenundatam manchidikada? paiga neeku karate kung phoolu kuudaa vachhu..."

 "naaku avem raavu. ninnu bhayapettataaniki annaanu."

 "faravaledu. appudappudu nijaalu kuudaa cheputav!" antuu padmini rekkapucchukuni bed roomloki laakkellaadu. lavupati inupa golusuni padmini kaaliki tagilinchi manchanikesi katti taalam vaesaadu rendintiki kalipi.

 "idigo ippude chebutunnaanu. arichavante maatram sahinchanu. notlo guddalu kukkutaanu. antekaadu. rendu chetuluu venakki virichi kattestaanu." vijay kiran heccharinchaadu.

 "aravanu" antunna padmini antalone bittarapoyi kaasta venakki jarugutuu. "enti vallantaa tadumutunnav! mosamtho nannu anubhaviste aatmahatya chesukuntanu. aa tarvaata ninne poliisulu pattuku velataaru." andi penugulaadutuu. 