ఓ వారాలబ్బాయి జయభేరి – 12మనం ఎంత నిజాయతీపరులమైనా.. ఆ నిజాయతీని అవతలివారు గుర్తించినప్పుడే మనకు అసలైన ఆనందం కలుగుతుంది. అలా నా పట్టుదలను, వ్యాపారంలో నేను చేసే ప్రయత్నాలను మా మేనమామ ఒకాయన గమనిస్తుండేవారు. గమనించడమే కాదు.. మా బంధువులలో చాలా మంది దగ్గర నా ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడల్లా గొప్పగా చెబుతుండేవారు. అంతే కాదు.. నేను ఎప్పుడు కనిపించినా.. ‘ఎప్పుడు ఏ అవసరం పడ్డా అడగరా’ అనేవారు. నేను తెల్లారుజామునే నీళ్లు తాగుతున్నప్పుడు గుర్తొచ్చింది ఆయనే. వెంటనే ఆ ఉదయం టిఫిన్ చేసి వాళ్ల ఊరు చేరుకున్నా. ఇంట్లో మా మేనమామ లేరు. మా అత్తయ్య ఇంట్లో ఏదో పని చేసుకుంటూ ఉంది.నన్ను చూడగానే ‘రా అబ్బాయ్... ఎప్పుడూ రానివాడివి వచ్చావు. వ్యాపారం ఎలా సాగుతుంది? అమ్మాయి.. పిల్లలూ కుశలమేనా?’ అని ప్రశ్నల వర్షం కురిపించింది. అన్ని ప్రశ్నలకూ సావధానంగా సమాధానమిచ్చాను.       అసలు విషయం ఆమెతో చెప్పాలా? వద్దా? చెప్తే ఎలా స్పందిస్తుందో?.. అయినా ఈ సమయంలో మావయ్యగారు ఇంట్లో ఉంటారనుకునే వచ్చానే.. ఇప్పుడెలా?.. అని నా మనసులో ఒకటే ఆలోచనలు. అయినా ఆవిడ చాలా ఆత్మీయంగా అడగడంతో కాసింత ధైర్యం చేసి ఆమెతో చెప్పడం మొదలుపెట్టాను. ‘ఇదిగో అత్తాయ్.. ఇలా నంబూరు అని గుంటూరు దగ్గర ఉంది. అక్కడ స్టోన్ కలెక్షన్ వ్యాపారం పెట్టాం’ అని అన్నా.‘అదేంటబ్బాయ్ స్టోన్ కలెక్షన్ అంటే రాళ్లు ఏరడమా? ఎప్పుడూ వినలేదే? ఏం రాళ్లు .. అదేంటి కొత్త వ్యాపారం.. ’ అంది ఆవిడ.       వెంటనే ఆమెకు మొత్తం ప్రాసెస్ వివరించా. ఆ వ్యాపారం కోసం రూ.50 వేలు అవుతాయని, బ్యాంకు లోను 25వేలు వస్తాయని, మిగిలిన డబ్బులు మావయ్యను అడుగుదామని వచ్చాననీ చెప్పేశా. ‘దానిదేముంది. మావయ్య దగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయి. నేను కూడా ఓ మాట చెబుతాను’ అని అంది ఆవిడ. ఆమె నోటి వెంట ఆ సమాధానం అంత చటుక్కున వస్తుందని నేను ఊహించలేదు. ఆ సమయంలో ఆవిడ మాటలు నాలో నిజంగానే ధైర్యం నింపాయి. మేం మాట్లాడుకుంటుండగానే మా మావయ్య ఇంట్లోకి రానే వచ్చారు. ఉపాధి దొరుకుతుందని!మావయ్య అంటే మా అమ్మకు సొంత తమ్ముడు కాదు. మా అమ్మకు చిన్నాన్న కొడుకున్నమాట. వచ్చీరాగానే‘ఏరా అబ్బాయ్.. ఎలా ఉన్నారు?’ అని క్షేమసమాచారాలు అడిగారు. ఇంతలో మా అత్తాయ్ నా ముందే విషయాన్నంతా పూసగుచ్చినట్టు చెప్పేసింది. ఇప్పుడంటే రూ.25వేలు పెద్ద విషయం కాదు కానీ, అప్పుడు చాలా పెద్ద విషయం. అప్పుడు నా దగ్గర ఆస్తులు లేవు. కష్టపడి పనిచేస్తాననే భరోసా.. వ్యసనాలు ఏమీ లేవనే సర్టిఫికెట్ తప్ప. ఏ ఆధారం లేకుండా ఆ రోజుల్లో అంత డబ్బును ఇవ్వడానికి ఇంట్లో ఆడవాళ్లు కూడా అంత తేలిగ్గా ఒప్పుకునేవారు కాదు. నాకు భగవంతుడి దయవల్ల మా అత్తయ్య వత్తాసు పలికింది. ఆవిడ పేరు మల్లెల అంజనాదేవి. ఆవిడది కూడా పెదపాడే. పైగా మా కుటుంబం, మా మంచీచెడులు, నేపథ్యం అన్నీ బాగా తెలిసిన వ్యక్తి ఆవిడ. అందుకే ఏమీ ఆలోచించకుండా మావయ్యకు సపోర్ట్ చేసింది. ఆవిడ అంతగా చెప్పేసరికి మావయ్య కూడా చాలా హుషారుగా ‘మధ్యాహ్నం భోజనం కానివ్వురా అబ్బాయ్.. వెళ్లేటప్పుడు పట్టుకెళ్దువుగానీ! డబ్బు.. డబ్బు రూపంలో ఉండటం కన్నా, నీలాంటి సమర్థుడి చేతిలో పడి వ్యాపారంలో ఉంటే నలుగురికీ ఉపాధి లభిస్తుంది. అప్పుడే డబ్బుకి విలువ. నీకు ఇవ్వడానికి నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు’ అని అన్నారు.      ఆ ముందు రోజు రాత్రి నాలో ఉన్న దిగులు, ఆలోచనలు ఇప్పుడు లేవు. దీర్ఘాలోచనలు ఎంత బరువుగా ఉంటాయో... వాటిని దింపి పక్కనపెట్టిన క్షణాన మాత్రమే తెలుస్తుంది. నాకూ ఆ క్షణాన తెలిసొచ్చింది. మనసు చాలా తేలిగ్గా అనిపించింది. భోజనాలు పూర్తయ్యే సరికి మావయ్య అన్నట్టుగానే డబ్బు తెచ్చి చేతిలో పెట్టారు. డబ్బును జాగ్రత్తగా జేబులో పెట్టుకుని స్కూటర్ మీద ఇంటికి బయలుదేరా.శుభ ముహూర్తాన! గేటు తీసే చప్పుడు బట్టే మా ఆవిడకు నేను వెళ్లిన పని పూర్తయిందని అర్థమైపోయింది.      భోజనం వడ్డించడానికి సిద్ధమవుతుంటే... ‘వద్దు తినేసి వచ్చాను. అత్తాయ్ వండిపెట్టింది’ అని చెప్తూ.. ఆ దంపతులు ఎంత ఆనందంగా డబ్బులు ఇచ్చారో మా ఆవిడకు చెప్పాను. ‘పెద్దవాళ్లు మన మీద అంత నమ్మకం ఉంచినప్పుడు మన బాధ్యత రెట్టింపయినట్టు భావించాలండీ. మీరు ఎంతో ఇష్టపడి చేస్తున్న ఈ వ్యాపారం అంతకంత వృద్ధి చెందితే, మనకు అంతకన్నా ఇంకేమీ అవసరం లేదు’ అని తనవంతుగా చెప్పింది ఇల్లాలు. అదే రోజు సాయంత్రం గుంటూరు చేరుకున్నా. కంకర వ్యాపారాన్ని ఎవరైతే నాకు పరిచయం చేశారో ఆయన దగ్గరకు వెళ్లా.       ‘‘నేను ఈ రంగానికి కొత్త. మీకు కాస్తో, కూస్తో అనుభవం ఉంది. అందుకే మీరు నాకు వర్కింగ్ పార్ట్నర్గా ఉండండి’ అని అడిగా. ఆయన కూడా వెంటనే అంగీకరించడంతో నెల జీతం ఇచ్చి పెట్టుకున్నా. ఓ శుభమూహూర్తాన వ్యాపారం కూడా మొదలుపెట్టాం. అప్పట్లో నా రోజువారీ ఎలా ఉండేదంటే.. విజయవాడలోని ఆఫీసుకి ఉదయాన్నే 8.30, 9కి వెళ్లేవాడిని. వ్యాపారం జరుగుతుంటే ఆఫీసులో ఉండేవాడిని. బేరాలు లేవు అనుకున్నప్పుడు ముందుగానే ఊహించుకుని చుట్టుపక్కనున్న గ్రామాలకు ఫీల్డ్కు వెళ్లేవాడిని. సాయంత్రం ఐదు అయితే ఛలో గుంటూరు. అక్కడ రాత్రి 12 దాకా కంకర వ్యాపారాన్ని చూసి అప్పుడు ఇంటికి వచ్చేవాడిని. అప్పటికి పిల్లలు నిద్రపోయేవారు. వాళ్లను కాసేపు చూసుకుని మరలా ఉదయాన్నే లేచి కాసేపు వారితో ఆడుకునేవాడిని. అలా ఒకటికి రెండు వ్యాపారాలు బాగానే జరగసాగాయి. నాటకాల కొనసాగింపువ్యాపారం బాగా జరుగుతోంది కదా అని నాటకాల ఊసును పూర్తిగా మర్చిపోయాననుకుంటే పొరపడినట్టే. క్రాంతికుమార్ నా క్లాస్మేట్ అని ఇంతకు ముందే చెప్పాను కదా.. ఆయన మా సెక్షన్లో ఉండేవారు కాదు. ఆయనది సీ సెక్షన్. ఎస్.ఎస్.రాజమౌళిగారి నాన్నగారు విజయేంద్రప్రసాద్గారిది కూడా మా కాలేజీయే. నేను, కృష్ణగారు ఒక సెక్షన్లో ఉంటే, ఈయన వేరే సెక్షన్లో ఉండేవారు.అప్పుడెప్పుడో ఏలూరులో మేం వేసిన నాటకాలను విజయవాడకు చెందిన విన్నకోట రామన్నపంతులుగారు చూశారట. ఆయన చాలా సీనియర్ ఆర్టిస్ట్. ఒకసారి ఆయనతో పరిచయం ఏర్పడింది. అప్పటి నుంచి వారితో కలిసి నాటకాలు వేసే వాడిని. ఆ క్రమంలోనే నటరాజ కళామండలికి సెక్రటరీగా కూడా కొన్నాళ్లు పనిచేశా. నటరాజ కళా మండలి తరఫున ప్రతి నెలా నాటకాలను ప్రదర్శించేవాళ్లం. మేం ప్రాక్టీసు చేసినవాటిని మేమే వేసేవాళ్లం. కొన్నిసార్లు ఆంధ్రప్రదేశ్లో ఎవరివి మంచి నాటకాలు ఉంటే వాళ్లని పిలిపించి వేయించేవాళ్లం. నాటకాల వాళ్లను కనీసం నెలకు ఒక సారి అయినా తప్పక కలుస్తుండటంతో వారితోనూ నాకు చనువు పెరిగింది.          స్టేజీ మీద నన్ను చూసిన వారు ‘ఆ అబ్బాయ్ బాగా చేస్తున్నాడు’ అని చెప్పుకోసాగారు. అప్పట్లో ఆల్ ఇండియా రేడియోలో నండూరి సుబ్బారావుగారు, సి.రామ్మోహన్రావుగారు, కోకా సంజీవరావుగారు, వాసుదేవమూర్తి గారు.. ఉండేవారు. వీళ్లతో పాటు క్రాంప్టన్ ఫ్రోకి ఓ ఇంజనీర్గారు ఉండేవారు.. మండలి సత్యనారాయణగారని! ఆయన భార్య మండలి సరస్వతిగారు బాగా చదువుకున్నావిడ. మద్రాసులో చో నాటకాలు చూసి వాళ్లందరూ హ్యాపీగా ఫీలయి, వాటిని ఇక్కడ ప్రదర్శించాలనుకున్నారు. చో నాటకాలను మండలి సరస్వతిగారు అనువాదం చేసేవారన్నమాట. మొట్టమొదట అలా మేం వేసింది ‘సంభవామి యుగే యుగే’ అనే నాటకం.          అందులో నాది కలియుగ కృష్ణుడి పాత్ర. ఆ పాత్రకు ఎవరైతే బావుంటుందా? అని వాళ్లందరూ ఒక రోజు చర్చించుకున్నారట. ‘ఎవరో ఎందుకు?.. మన రాజబాబుగారు బావుంటారండీ’ అని అన్నారట. అదే రోజు సాయంత్రం నేను వాళ్లింటికి వెళ్తే ‘చాలా బావుంటుంది ఈ వేషం.. వేస్తావా’ అని అడిగారు . ‘సరేనండీ. వేస్తానండీ’ అని అన్నా. చూడబోతే అందులో నటించిన వారందరూ మహామహులు. వాళ్ల దగ్గర ఎన్నెన్నో మెలకువలు నేర్చుకున్నా. ఏ సందర్భంలో ఎలా నటించాలి.. వంటివన్నీ వాళ్ల దగ్గరే చూసి నేర్చుకున్నా. జంధ్యాలగారు, సుత్తి వీరభద్రరావుగారు, అన్నపూర్ణమ్మగారు.. వంటివారు చాలా మందిని నేను సినిమాల్లోకి రాకపూర్వమే నాటకాల్లో చూశాను. ఫోన్ వచ్చింది..అప్పటికి నేను వ్యాపారం మొదలుపెట్టి తొమ్మిదేళ్లయింది. నాటకాల ద్వారానూ చాలా మందికి తెలిశాను. మరో వైపు కృష్ణగారు మద్రాసులో సెటిల్ అయ్యారు. నేను ఎప్పుడు మద్రాసు వెళ్లినా ఆయన దగ్గరకు వెళ్లి కలిసి వస్తుండేవాడిని. మా పాపను స్కూల్లో చేర్చాల్సి వచ్చింది. ఓ రోజు నేను ఆ పని మీదే స్కూల్లో ఉండగా నాకు ఫోన్ వచ్చింది. ఆ విషయాన్ని మా మిత్రుడు ఒకాయన వచ్చి చెప్పారు. నేను ఆయనతో మాటల్లో ఉండగా మా అమ్మాయిని ఆ స్కూల్ టీచర్ ‘నీ పేరేంటమ్మా?’ అని అడిగారు. ఎందుకు చెప్పిందో ‘మధు బిందు అండీ’ అని ముద్దుగా చెప్పిందట. నేను ఆ విషయాన్ని గమనించనేలేదు. రిజిస్టర్లో అలాగే రాసుకున్నారు. ఇప్పటికీ తనకి అఫిషియల్గా ‘మధు బిందు’ అనే పేరే ఉంటుంది. ‘మీరు పెట్టిన మధుమతి అనే పేరే బావుంది నాన్నగారు. చిన్నతనంలో నేను అసలు మధుబిందు అని ఎందుకు అన్నానో కూడా నాకు అర్థం కావడం లేదండీ’ అని ఇప్పటికి కూడా మా అమ్మాయి అంటూ ఉంటుంది.        తనకి తానే పేరు పెట్టుకోవడం అరుదైన విషయం అనుకుని మా అమ్మాయిని ఆశీర్వదిస్తుంటాను. ఇంతకీ మా పాపను స్కూల్లో చేర్చడానికి వెళ్లినప్పుడు నాకు ఫోన్ చేసింది ఎవరంటే...(ఇంకా ఉంది)– డా. చల్లా భాగ్యలక్ష్మి
oo varalabbai jayabheri – 12manam entha nijaayatiiparulamainaa.. aa nijaayatiini avatalivaaru gurtinchinappude manaku asalaina aanandam kalugutundi. alaa naa pattudalanu, vyaapaaramlo nenu chese prayatnaalanu maa menamama okaayana gamanistundevaaru. gamaninchadame kaadu.. maa bandhuvulalo chala mandi daggara naa prastaavana vachinappudalla goppagaa chebutundevaaru. anthe kaadu.. nenu eppudu kanipinchinaa.. ‘eppudu e avasaram padda adagara’ anevaaru. nenu tellarujamune neellu taagutunnappudu gurtochindi aayane. ventane aa udayam tiffin chesi vaalla ooru cherukunna. intlo maa menamama leru. maa attayya intlo edho pani chesukuntu undi.nannu chudagaane ‘raa abbay... eppuduu ranivadivi vachaavu. vyaparam ela saagutundi? ammai.. pillaluu kusalamena?’ ani prasnala varsham kuripinchindi. anni prasnalakuu saavadhaanamgaa samaadhaanamichaanu.       asalu vishayam aametho cheppala? vadda? chepte ela spandistundo?.. aina ee samayamlo maavayyagaaru intlo untaaranukune vachane.. ippudela?.. ani naa manasulo okate aalochanalu. aina aavida chala aatmeeyamgaa adagadamtho kaasinta dhairyam chesi aametho cheppadam modalupettaanu. ‘idigo attay.. ilaa namburu ani gunturu daggara undi. akkada stone kalekshan vyaparam pettam’ ani anna.‘adentabbay stone kalekshan ante raallu eradama? eppuduu vinalede? yem raallu .. adenti kotta vyaparam.. ’ andi aavida.       ventane aameku mottam prosses vivarinchaa. aa vyaparam kosam roo.50 velu avutaayani, byaanku lonu 25velu vastaayani, migilina dabbulu maavayyanu adugudamani vachanani cheppesa. ‘daanidemundi. mavayya daggara dabbulu unnaayi. nenu kuudaa oo maata chebutaanu’ ani andi aavida. aame noti venta aa samadhanam anta chatukkuna vastundani nenu oohinchaledu. aa samayamlo aavida maatalu naalo nijamgaane dhairyam nimpai. mem matladukuntundagane maa mavayya intloki raane vachaaru. upaadhi dorukutundani!mavayya ante maa ammaku sonta tammudu kaadu. maa ammaku chinnanna kodukunnamata. vachiiraagaane‘era abbay.. ela unnaaru?’ ani kshemasamacharalu adigaaru. intalo maa attay naa munde vishayaannantaa poosaguchchinattu cheppesindi. ippudante roo.25velu pedda vishayam kaadu cony, appudu chala pedda vishayam. appudu naa daggara aastulu levu. kashtapadi panichestaanane bharosa.. vyasanaalu emi levane certificate tappa. e aadhaaram lekunda aa rojullo anta dabbunu ivvadaaniki intlo aadavaallu kuudaa anta teliggaa oppukunevaaru kaadu. naaku bhagavantudi dayavalla maa attayya vattaasu palikindi. aavida paeru mallela anjanadevi. aavidadi kuudaa pedapade. paiga maa kutumbam, maa mancheechedulu, nepathyam annee baga telisina vyakti aavida. anduke emi alochinchakunda maavayyaku saport chesindi. aavida antagaa cheppesariki mavayya kuudaa chala husharuga ‘madhyaahnam bhojanam kanivvura abbay.. velletappudu pattukelduvugaanii! dabbu.. dabbu roopamlo undatam kanna, neelanti samarthudi chetilo padi vyaapaaramlo unte nalugurikee upaadhi labhistundi. appude dabbuki viluva. neeku ivvadaaniki naaku elanti abhyantaram ledu’ ani annaru.      aa mundu roju raatri naalo unna digulu, aalochanalu ippudu levu. deerghaalochanalu entha baruvugaa untayo... vaatini dimpi pakkanapettina kshanaana matrame telustundi. naakuu aa kshanaana telisochindi. manasu chala teliggaa anipinchindi. bhojanaalu puurtayyee sariki mavayya annattugaane dabbu tecchi chetilo pettaaru. dabbunu jaagrattagaa jebulo pettukuni scooter meeda intiki bayaludera.shubha muhurtaana! getu teese chappudu batte maa aavidaku nenu vellina pani puurtayindani ardhamaipoyindi.      bhojanam vaddinchadaaniki siddhamavutunte... ‘vaddu tinesi vachanu. attay vandipettindi’ ani cheptuu.. aa dampatulu entha aanandamgaa dabbulu icharo maa aavidaku cheppaanu. ‘peddavaallu mana meeda anta nammakam unchinappudu mana baadhyata rettimpayinattu bhavinchalandi. meeru entho ishtapadi chestunna ee vyaparam antakanta vruddhi chendite, manaku antakanna inkemi avasaram ledu’ ani tanavantugaa cheppindi illaalu. adhe roju saayantram gunturu cherukunna. kankara vyaapaaraanni evaraithe naaku parichayam chesharo aayana daggaraku vellaa.       ‘‘nenu ee rangaaniki kotta. meeku kasto, kusto anubhavam undi. anduke meeru naaku varking partnerga undandi’ ani adiga. aayana kuudaa ventane angeekarinchadamtho nela jeetam ichi pettukunna. oo subhamuuhartaana vyaparam kuudaa modalupettam. appatlo naa rojuwari ela undedante.. vijayavaadaloni aafiisuki udayaanne 8.30, 9ki vellevaadini. vyaparam jarugutunte aafiisulo undevaadini. beralu levu anukunnappudu mundugaane oohinchukuni chuttupakkanunna graamaalaku feeldku vellevaadini. saayantram aidu ayithe chhalo gunturu. akkada raatri 12 daka kankara vyaapaaraanni chusi appudu intiki vachevaadini. appatiki pillalu nidrapoyevaaru. vaallanu kasepu chusukuni marala udayaanne lechi kasepu vaaritho aadukunevaadini. alaa okatiki rendu vyaapaaraalu bagane jaragasagayi. naatakaala konasagimpuvyaparam baga jarugutondi kada ani naatakaala oosunu puurtigaa marchipoyananukunte porapadinatte. krantikumar naa classmate ani intaku munde cheppaanu kada.. aayana maa sectionlo undevaaru kaadu. aayanadi see section. es.es.rajamouligaari naannagaaru vijayendraprasaadgaara kuudaa maa callageye. nenu, krishnagaaru oka sectionlo unte, eeyana vere sectionlo undevaaru.appudeppudo elurulo mem vesina naatakaalanu vijayavaadaku chendina vinnakota ramannapantulugaaru chusarata. aayana chala seanier artist. okasari aayanatho parichayam erpadindi. appati nunchi vaaritho kalisi naatakaalu vese vaadini. aa kramamlone nataraja kalaamandaliki secrataryga kuudaa konnaallu panichesa. nataraja kalaa mandali tarafuna prati nela naatakaalanu pradarsinchevallam. mem praaktiisu chesinavatini meme vesevallam. konnisaarlu aandhrapradeshlo evarivi manchi naatakaalu unte vaallani pilipinchi veyinchevallam. naatakaala vaallanu kaneesam nelaku oka saari aina tappaka kalustundatamto vaaritoonuu naaku chanuvu perigindi.          stagey meeda nannu chusina vaaru ‘aa abbay baga chestunnadu’ ani cheppukosaagaaru. appatlo al india radiolo nanduri subbaraogaru, si.rammohanraogaru, koka sanjeevaraavugaaru, vaasudevamuurti gaaru.. undevaaru. veellatho paatu crampton froki oo injaneergaaru undevaaru.. mandali satyanaaraayanagaarani! aayana bharya mandali sarasvatigaaru baga chaduvukunnavida. madraasulo choo naatakaalu chusi vaallandaruu happiga pheelai, vaatini ikkada pradarsinchaalanukunna. choo naatakaalanu mandali sarasvatigaaru anuvaadam chesevarannamata. mottamodata alaa mem vesindi ‘sambhavami yuge yuge’ ane naatakam.          andulo naadi kaliyuga krishnudi paatra. aa paatraku evaraithe bavuntunda? ani vaallandaruu oka roju charchinchukunnarata. ‘evaro enduku?.. mana rajababugaru bavuntarandi’ ani annarata. adhe roju saayantram nenu vaallintiki velte ‘chala bavuntundi ee vesham.. vestava’ ani adigaaru . ‘sarenandi. vestanandi’ ani anna. chudabothe andulo natinchina vaarandaruu mahamahulu. vaalla daggara ennenno melakuvalu nerchukunna. e sandarbhamlo ela natinchaali.. vantivannii vaalla daggare chusi nerchukunna. jandhyaalagaaru, sutti veerabhadraraavugaaru, annapuurnammagaaru.. vantivaaru chala mandini nenu cinemalloki rakapurvame naatakaallo chushanu. fon vachindi..appatiki nenu vyaparam modalupetti tommidellayindi. naatakaala dwaaraanuu chala mandiki telisaanu. maro vaipu krishnagaaru madraasulo setil ayyaru. nenu eppudu madrasu vellina aayana daggaraku velli kalisi vastundevaadini. maa paapanu schoollo cherchalsi vachindi. oo roju nenu aa pani meede schoollo undagaa naaku fon vachindi. aa vishayaanni maa mitrudu okaayana vachi cheppaaru. nenu aayanatho maatallo undagaa maa ammayini aa scool teacher ‘nee perentamma?’ ani adigaaru. enduku cheppindo ‘madhu bindu andy’ ani muddugaa cheppindata. nenu aa vishayaanni gamaninchaneledu. resisterlo alaage raasukunnaaru. ippatikee tanaki affisialga ‘madhu bindu’ ane pere untundi. ‘meeru pettina madhumati ane pere bavundi naannagaaru. chinnatanamlo nenu asalu madhubindu ani enduku annano kuudaa naaku artham kaavadam ledandi’ ani ippatiki kuudaa maa ammai antuu untundi.        tanaki taane paeru pettukovadam arudaina vishayam anukuni maa ammayini aasiirvadistuntaanu. intakee maa paapanu schoollo cherchadaaniki vellinappudu naaku fon chesindi evarante...(inka undi)– daa. challa bhagyalakshmi