లీల ఆనాడు తులసమ్మతో చెప్పింది- "ఇంక నేను ఏడవను, నవ్వుతూనే వుంటాను" అని! అదే పద్దతి జేవేఇతానికి అన్వయించుకుంది లీల. ఆమె అంతరంగానికి తెలుసు సుధాకర్ తనని తీసికెళ్ళడని, ఆ తల్లి యింటి నుంచి ఒక్క రూపాయి రాదని, చంద్రయ్య తనకేమీ సహాయం చేయడని! ఇవన్నీ మనసులో నాటుకుపోవడంతో భర్త, సేన- రెండే తన జీవిత లక్ష్యాలని లీల పూర్తిగా మనసును తిప్పుకుంది.
మనిషి బతికున్నంతకాలం తిండి తినాలి. ఆ తిండి తను సంపాదించుకోగలదు. ఆశ్రమ సేవాధర్మమే తనని బతికిస్తుంది. లీల మానసికంగా ఎదిగిపోయింది- ఇంక, ఇప్పుడు లీలని ఎవరూ ఏమీ చేయలేరు.
తులసమ్మ లీలవైపు చూస్తోంది. "ఏమిటీ.... ఆలోచిస్తున్నావ్?" అంది ప్రేమగా.
లీల నవ్వేసి- "ఏముంది పిన్నీ, ఈ భగవంతుని సృష్టి విచిత్రాన్ని తిలకిస్తున్నాను పిన్నీ! మనం అనుకునేదానికీ, జరిగేదానికీ ఏం సంబంధం లేదు. కనుక జరిగిందే మనం అనుకోవాలి... అంతేనా!" అంటూ ఎటో చూస్తూ- "పిన్నీ, చూసావా... నీకు మందులు ఇవ్వటం మరచిపోయాను" అని లేచి మందు సీసా, గ్లాసుతో నీళ్ళు అందించింది లీల.
"పిన్నీ, ఐదు నిమిషాలు నీతో మాట్లాడతా!" అంది లీల.
తులసమ్మకి మనసులో ఆవేదన కలిగింది. మళ్ళీ పిల్ల గురించి, భర్త గురించి, సుధాకర్ అమ్మేసిన ఇంటి గురించీ మాట్లాడితే తనేం సమాధానం చెప్తుందీ! తనకున్న అసహాయస్థితి ఇది.
"చెప్పు పిన్నీ.... ఓపిగ్గా వుందా?" అంది లీల మళ్ళీ. తులసమ్మ తలూపింది.
"భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు రెండు ముఖ్య వుషయాలు బోధించాడు కదా!"
లీల నోటంట ఆ మాటలు వినగానే లేచి కూచింది తులసమ్మ- ఏమిటీ...భగవద్గీతా, కృష్ణోపదేశమూ -
"లీలా- భగవద్గీతేమిటీ, నీకేం తెలుసూ?" అంది ఆశ్చర్యంగా.
"ఏమిటి పిన్నీ, రోజూ నేను- నువ్వు నిద్రపోతున్నంతసేపూ నేనూ నిద్రపోతున్నా ననుకుంటున్నావా? నీ గూట్లో వున్న పుస్తకాలు ఒకటొకటీ తీసి దుమ్ము దులిపి కొత్తగా అట్టలు వేసా... ఆధ్యాత్మిక రామాయణం, ఆశ్చర్య చూడామణి, భగవద్గీతా... అబ్బ... ఎన్ని పుస్తకాలో! రామకృష్ణ ప్రబోధాలు, వివేకానందుని జీవితం. పిన్నీ....ఒకటొకటీ నెమ్మదిగా చదివేస్తా. నిన్న భగవద్గీతలో నాలుగు శ్లోకాలు నేర్చుకున్నా నువ్వు నా మాటలు నమ్మలేకపోతున్నావు కదా!" అంది లీల.
తులసమ్మ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. భవబంధాలు వాటంతట అవే తెగిపోతున్నాయా! పాపం, పిచ్చిపిల్ల!!
"లీలా, నీ మార్గమే సరైంది... ఎన్ని బంధాలు వదిలించుకుని భగవంతుని వైపు నడవగలిగితే అంత మనశ్శాంతి, అంతంలో ముక్తి! - ఇది అందరికీ సాధ్యమా తల్లీ - నా మనసు మీద పడ్డ దెబ్బలు నన్ను పూర్తిగా అటుగా వెళ్ళనీయలేకపోతున్నా- ఇంకా ఈ తాపత్రయాలలోనే కొట్టుమిట్టాడుతున్నా! వయసులో నాకన్నా ఎంతో చిన్నదానివి, అయితేనేం...ఆద్యాత్మికతలో పెరిగిపోయావు. లీలా... రోజూ ఓ అరగంట భక్తి గురించి, భక్తుల గురించి నాలుగు మాటలు చెప్పు" అంది నీళ్ళు నిండిన కళ్ళు తుడుచుకుంటూ.
లీల ఏమీ మాట్లాడకుండా చేతిలో వున్న భగవద్గీతలోకి చూస్తోంది.
లీల ఆశ్రమంలో తులసమ్మతో కలిసివుండిపోవటం అందరికీ మేలయింది. ఆశ్రమంలో వాళ్ళంతా లీలని కన్నబిడ్డల్లా ప్రేమిస్తున్నారు. తులసమ్మకి కొండంత బలం వచ్చింది. లీలకి కూడా గొప్ప ధైర్యం, మానసిక బలం, ఆత్మవిశ్వాసం వచ్చాయి. ఒక సమయంలో తనకి ఆత్మహత్యే శరణ్యమని నమ్మిన లీల- ఇప్పుడు 'ఆత్మహత్య మహాపాపం' అంటుంది ధైర్యంగా. భర్త, పిల్లలూ ఆడదానికే అవసరమా? మగాడికి భార్య, పిల్లలూ అక్కర్లేదా? - మన పెద్దలంతా ఇలాటి అనవసరమైన విషయాలే ప్రచారం చేసారూ... అంటుంది చాలా స్పష్టంగా! ఆడవాళ్ళు ఏ పని చేయలేరు? ఇంకా చెప్పాలంటే మగాళ్ళే చేయలేరు... అంటూ నోటికి చెయ్యి అడ్డం పెట్టుకు నవ్వి, "పిల్లల్ని కనమను చూద్దాం!" అంటుంది గర్వంగా. "మన ఆచారాలు అన్నీ అర్ధంలేనివీ- ఎవరికీ తోచింది వాళ్ళు చెప్పటం, అది ఇష్టమైనవాళ్ళు దాన్ని ప్రచారం చేయడం-నాకు నచ్చవు"- ఇలాంటివి అంటుంది ఎంతో తీర్పరిలా భారతదేశంలోని కర్మ సిద్దాంతం బోధిస్తుంది- లీలని చూస్తుంటే ఉన్న జబ్బు పోయినట్టే... అనిపించింది తులసమ్మకి. 
 * * *
రాజీవ్ మమత కోసం రోజూ వస్తూనే వున్నాడు జానకి యింటికి.
వచ్చినప్పుడల్లా రెండుమూడు గంటలు పిల్లతో గడుపుతున్నాడు. ఒక్కోసారి జానకికి కూడా నచ్చటంలేదు.
మాధవరావు పది దాటితేగాని ఇంటికి రావడం లేదు.
రాజీవ్ స్కూటర్ కి కారు ఢీకొట్టింది. 
మాధవరావు ఇంట్లోకి రాగానే సగం తిన్న బిర్యానీ ప్లేట్లు, మంచినీళ్ళ గ్లాసులు హాల్లో కనిపించాయి. లోపలకొచ్చిన మాధవరావు మంచంమీద మమత నిద్రపోవటం చూసాడు.
"జానకీ..." ఉరుము ఉరిమినట్లయింది.
హాలు సర్దుతున్న జానకి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది.
"ఏమిటిది..?" అన్నాడు.
"మనందరికీ అని బిర్యానీ, స్వీట్లు తెచ్చారు రాజీవ్. మీరెంతకీ రాకపోతే, నేనే పెట్టాను, నాకూ ఆకలిగా వుండి తిన్నాను..."
"నేనడుగుతోంది- నువ్వూ, రాజీవ్ తిన్న బిర్యానీ గురించి కాదు!"
జానకి అటు చూసింది... నిద్రపోతోంది మమత. ఏముందక్కడ అనేది అర్ధంకాలేదు.
"ఏముందీ..." అంది అటూఇటూ చూస్తూ.
"తీసేయ్ ముందు" అన్నాడు బూట్లు విప్పుకుంటూ. జానకి ముఖం వివర్ణమైంది.
"మమతని మంచంమీద నుంచి తీసేయాలా..?" గబుక్కున ఎత్తుకుని పక్క గదిలో పడుకోబెట్టి వచ్చింది.
మాధవరావు కోపం క్షణంలో ఎందుకు తగ్గిందో తెలియలేదుగానీ, మమత పక్క తడుపుతుందని అనిపించి వుంటుంది. అంతే అనుకుంటూ భర్తతో మాట్లాడుతూ -
"చూసారా- ఇవాళ అమితాబచ్చన్ సూటెంత బావుందో! మీ దగ్గర అలాటిదే వుంది కదా!" అంది హాయిగా.
పకపకా నవ్వాడు భర్త. "అభిమానులుంటారు కొందరికి! కొందరికి రచయిత అంటే అభిమానముంటే అలాగే నడవటం, అలాగే మాట్లాడటం కూడా చేస్తుంటారు. అలాగే సినిమా యాక్టర్లకి చాలామంది అభిమానులుంటారు. ఆ అభిమానం ఎంతవరకు ఎదిగిపోతుందంటే- విమర్శిస్తే చాలు... ఆ అభిమానులు ఎదుటివాళ్ళని కాల్చి చంపడానికి కూడా వెనుకాడరు- ఇది పచ్చినిజం!"
చదువుకునే రోజుల్లో అమితాబచన్ సినిమాలు తప్ప మరేవీ చూసేది కాదు జానకి.
వెర్రి అభిమానం పెంచుకున్న జానకికి ఈనాటికీ ఆ భావం పోలేదు మనసులో నుంచి. ఇప్పుడు ఈ 'కరోడ్ పతి గేమ్' వారానికి నాలుగురోజులు కనిపిస్తుంటే టీవీ ముందునుంచి కదలటంలేదు జానకి.
తనకిష్టమైన విషయం చెప్పాలనిపిస్తే- ఏదో వంకని తన అభిమాని పేరు తెస్తుంది. ఇవాళ జానకి ఈ మాట అనటం కొత్తకహ్డు మాధవరావుకి. కానీ, జానకిని చూస్తే నవ్వొచ్చిందెందుకుంటే- మమత మీద దృష్టి పెరిగి ఇంటిని మరచిపోతుందనుకున్నాడు. కానీ, జానకిలో ఆ విషయంలో మార్పేమీ రాలేదు.
మమత నిద్రలో ఏడ్చింది.
జానకి గదిలోంచి పరిగెత్తింది. మాధవరావు ముఖం ధుమధుమలాడించుకుంటూ సిగరెట్టు వెలిగించాడు. దగ్గు తెరతో ఉక్కిరిబిక్కిరయ్యాడు.
"ఆ పొగ పీల్చడం మానండి. ఇంక పిల్ల ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదు!" అంది గదిలోంచి.
"ఎవరి ఆరోగ్యానికీ..?" అన్నాడు గదిలోకొచ్చి సిగరెట్ తాగుతూ.
"పసిపిల్ల ముందు సిగరెట్ తాగకూడదని అంతా చెప్తుంటే, తెలిసి కూడా మీరు..." జానకి ఏదో అనబోయింది.
మాధవరావు సిగరెట్ తాగకూడదని అంతా చెప్తుంటే, తెలిసి కూడా మీరు..." జానకి ఏదో అనబోయింది.
మాధవరావు సిగరెట్ పొగ పీల్చి మమతపైన, జానకిపైన వదిలాడు.
"ఏమిటీ..." అంది కోపంగా అరిచి.
"నోర్ముయ్యి- దాన్ని అలా వదిలి గదిలోకి రా!" గబగబా లోపల కెళ్ళిపోయాడు మాధవరావు.
జానకి మమతని నిద్రపుచ్చింది.
గడియారం పదకొండు గంటలు చూపించింది. పడగ్గదిలోకెళ్ళిన జానకి గాఢనిద్రలో ఉన్న భర్తని చూసి, కోపంగా ముసుగుతన్ని పడుకుంది.
పదిహేను రోజులు రాజీవ్- జానకి యింటికి రాలేదు. ఫోను కూడా ఎవరూ తియ్యలేదు. ఎక్కడికి వెళ్ళి వుంటారో ... అనుకుంటూ వచ్చింది జానకి- రాజీవ్ ఇంటికి.
ఇంటికి తాళం! పక్కింటివాళ్ళ నడిగింది.
"పదిహేనురోజులనాడు స్కూటర్ మీద వస్తుంటే కారు డాష్ కొట్టిందట. ఆ కారున్న ఇంటి ముందే- అప్పుడేదో కిందపడి లేచాడట. తర్వాత ఏమైందో... రెండోరోజుకి పాదం వాచి ఒకటే నెప్పిట! అందుకని గాంధీ ఆస్పత్రికెళ్ళారు..." ఇంకా ఏదో చెప్తోంది పక్కింటి పనిమనిషి.
జానకి కారు డ్రైవరు అంతా విన్నాడు.
"అవునమ్మా, ఆరోజు అయ్యగారితో నేను వున్నా, మనింటికొస్తారే... ఆ బాబుగారు-బయటకెళ్ళి స్కూటర్ ఎక్కారు... కారు డాష్ అయింది"
"అంటే- అదేనండీ... స్కూటర్ పైనుంచి కిందపడ్డారు- కానీ, మళ్ళీ లేచారు"
"అయ్యగారికి తెలియదా?"
leela aanaadu tulasammatho cheppindi- "inka nenu edavanu, navvutune vuntaanu" ani! adhe paddati jeveitaaniki anvayinchukundi leela. aame antaramgaaniki telusu sudhakar tanani teesikelladani, aa talli yinti nunchi okka roopaayi raadani, chandrayya tanakemi sahayam cheyadani! ivannee manasulo naatukupovadamto bharta, sena- rende tana jeevita lakshyaalani leela puurtigaa manasunu tippukundi.
manishi batikunnantakaalam tindi tinaali. aa tindi tanu sampaadinchukogaladu. aashrama sevadharmame tanani batikistundi. leela maanasikamgaa edigipoyindi- inka, ippudu leelani evaruu emi cheyaleru.
tulasamma leelavaipu chustondi. "amity.... alochistunnav?" andi premagaa.
leela navvesi- "emundi pinni, ee bhagavantuni srushti vichitraanni tilakistunnaanu pinni! manam anukunedaanikii, jarigedaanikii yem sambandham ledu. kanuka jariginde manam anukovali... antena!" antuu eto chustuu- "pinni, chusawa... neeku mandulu ivvatam marachipoyanu" ani lechi mandu seesa, glasutho neellu andinchindi leela.
"pinni, aidu nimishaalu neetho matladata!" andi leela.
tulasammaki manasulo aavedana kaligindi. mallee pilla gurinchi, bharta gurinchi, sudhakar ammesina inti gurinchi matladithe tanem samadhanam cheptundii! tanakunna asahaayasthiti idhi.
"cheppu pinni.... opiggaa vunda?" andi leela mallee. tulasamma taluupindi.
"bhagavadgeetalo srikrishnudu rendu mukhya vushayaalu bodhinchaadu kada!"
leela notanta aa maatalu vinagaane lechi koochindi tulasamma- amity...bhagavadgiitaa, krishnopadesamuu -
"leela- bhagavadgeetemiti, neekem telusuu?" andi aascharyamgaa.
"emiti pinni, roojoo nenu- nuvvu nidrapotunnantasepu nenuu nidrapotunna nanukuntunnava? nee gootlo vunna pustakaalu okatokati teesi dummu dulipi kottagaa attalu vesa... aadhyaatmika ramayanam, aascharya chudamani, bhagavadgiitaa... abba... enni pustakaalo! ramakrishna prabodhaalu, vivekaananduni jeevitam. pinni....okatokati nemmadigaa chadivesta. ninna bhagavadgeetalo naalugu shlokaalu nerchukunna nuvvu naa maatalu nammalekapotunnavu kada!" andi leela.
tulasamma kallalo neellu tirigaayi. bhavabandhaalu vaatantata ave tegipotunnaya! paapam, picchipilla!!
"leela, nee margame saraindi... enni bandhaalu vadilinchukuni bhagavantuni vaipu nadavagaligite anta manassaanti, antamlo mukti! - idhi andarikee sadhyama talli - naa manasu meeda padda debbalu nannu puurtigaa atuga vellaneeyalekapotunnaa- inka ee taapatrayaalalone kottumittaadutunna! vayasulo nakanna entho chinnadaanivi, ayitenem...aadyaatmikatalo perigipoyavu. leela... roojoo oo araganta bhakti gurinchi, bhaktula gurinchi naalugu maatalu cheppu" andi neellu nindina kallu tuduchukuntu.
leela emi matladakunda chetilo vunna bhagavadgeetaloki chustondi.
leela aashramamlo tulasammatho kalisivundipovatam andarikee melayindi. aashramamlo vaallantaa leelani kannabiddalla premistunnaru. tulasammaki kondanta balam vachindi. leelaki kuudaa goppa dhairyam, maanasika balam, aatmaviswasam vachayi. oka samayamlo tanaki aatmahatye saranyamani nammina leela- ippudu 'aatmahatya mahapapam' antundi dhairyamgaa. bharta, pillaluu aadadaanike avasarama? magadiki bharya, pillaluu akkarleda? - mana peddalantaa ilati anavasaramaina vishayaale prachaaram chesaaruu... antundi chala spashtamgaa! aadavaallu e pani cheyaleru? inka cheppalante magalle cheyaleru... antuu notiki cheyyi addam pettuku navvi, "pillalni kanamanu chuddam!" antundi garvamgaa. "mana aachaaraalu annee ardhamlenivi- evariki thochindi vaallu cheppatam, adhi ishtamainavallu daanni prachaaram cheyadam-naaku nachavu"- ilantivi antundi entho teerparila bhaaratadesamlooni karma siddaantam bodhistundi- leelani chustunte unna jabbu poinatte... anipinchindi tulasammaki. 
 * * *
rajiv mamata kosam roojoo vastune vunnadu jaanaki yintiki.
vachinappudalla rendumudu gantalu pillatho gaduputunnadu. okkosari jaanakiki kuudaa nachatamledu.
madhavarao padi daatitegaani intiki ravadam ledu.
rajiv scooter ki kaaru dheekottindi. 
madhavarao intloki ragane sagam tinna biryani platelu, manchineella glaasulu hallo kanipinchaayi. lopalakochina madhavarao manchammeeda mamata nidrapovatam chusadu.
"jaanaki..." urumu uriminatlayindi.
haalu sardutunna jaanaki parigettukuntu vachindi.
"emitidi..?" annadu.
"manandarikee ani biryani, sweetlu tecchaaru rajiv. meerentakee rakapothe, nene pettaanu, naakuu aakaligaa vundi tinnaanu..."
"nenadugutondi- nuvvuu, rajiv tinna biryani gurinchi kaadu!"
jaanaki atu chusindi... nidrapotondi mamata. emundakkada anedi ardhamkaaledu.
"emundi..." andi atuitoo chustuu.
"teesey mundu" annadu bootlu vippukuntuu. jaanaki mukham vivarnamaindi.
"mamatani manchammeeda nunchi teeseyala..?" gabukkuna ettukuni pakka gadilo padukobetti vachindi.
madhavarao kopam kshanamlo enduku taggindo teliyaledugaanii, mamata pakka taduputundani anipinchi vuntundi. anthe anukuntu bhartatho maatlaadutuu -
"chusara- ivaala amitabachan suutemta bavundo! mee daggara alatide vundi kada!" andi haayigaa.
pakapaka navvaadu bharta. "abhimaanuluntaaru kondariki! kondariki rachayita ante abhimanamunte alaage nadavatam, alaage matladatam kuudaa chestuntaaru. alaage sinima actorlaki chaalaamandi abhimaanuluntaaru. aa abhimanam entavaraku edigipotundante- vimarsiste chaalu... aa abhimaanulu edutivaallani kaalchi champadaaniki kuudaa venukaadaru- idhi pachinism!"
chaduvukune rojullo amitabachan cinimaalu tappa marevi chusedi kaadu jaanaki.
verri abhimanam penchukunna jaanakiki eenaatikee aa bhavam poledu manasulo nunchi. ippudu ee 'carod pathi game' vaaraaniki naalugurojulu kanipistunte tv mundununchi kadalatamledu jaanaki.
tanakishtamaina vishayam cheppalanipiste- edho vankani tana abhimani paeru testundi. ivaala jaanaki ee maata anatam kottakahdu maadhavaraavuki. cony, jaanakini chuste navvochindendukunta- mamata meeda drushti perigi intini marachipotundanukunnada. cony, jaanakilo aa vishayamlo marpemy raledu.
mamata nidralo edchindi.
jaanaki gadilonchi parigettindi. madhavarao mukham dhumadhumalaadinchukuntu sigarettu veliginchaadu. daggu teratho ukkiribikkirayyada.
"aa poga peelchadam manandi. inka pilla aarogyaaniki manchidi kaadu!" andi gadilonchi.
"evari aarogyaanikii..?" annadu gadilokochi sigaret taagutuu.
"pasipilla mundu sigaret taagakuudadani antaa cheptunte, telisi kuudaa meeru..." jaanaki edho anaboindi.
madhavarao sigaret taagakuudadani antaa cheptunte, telisi kuudaa meeru..." jaanaki edho anaboindi.
madhavarao sigaret poga peelchi mamatapaina, jaanakipaina vadilaadu.
"amity..." andi kopanga arichi.
"normuyyi- daanni alaa vadili gadiloki raa!" gabagaba lopala kellipoyadu madhavarao.
jaanaki mamatani nidrapuchindi.
gadiyaram padakondu gantalu choopinchindi. padaggadilokellina jaanaki gaadanidralo unna bhartani chusi, kopanga musugutanni padukundi.
padihenu rojulu rajiv- jaanaki yintiki raledu. phonu kuudaa evaruu tiyyaledu. ekkadiki velli vuntaro ... anukuntu vachindi jaanaki- rajiv intiki.
intiki taalam! pakkintivaalla nadigindi.
"padihenurojulanaadu scooter meeda vastunte kaaru dash kottindata. aa kaarunna inti munde- appudedo kindapadi lechadata. tarvaata emaindo... rendorojuki paadam vaachi okate neppita! andukani gaandhi aaspatrikellaaru..." inka edho cheptondi pakkinti panimanishi.
jaanaki kaaru draivaru antaa vinnadu.
"avunamma, aaroju ayyagaaritho nenu vunna, manintikostare... aa baabugaaru-bayatakelli scooter ekkaaru... kaaru dash ayindi"
"ante- adenandi... scooter painunchi kindapaddaaru- cony, mallee lechaaru"
"ayyagaariki teliyadaa?"