 "సాక్ష్యాలు లేవని అతడ్ని కోర్టులు శిక్షించలేకపోవచ్చు. ఈ జనాలకేమైంది? అతడే కాల్చి చంపాడని వూరంతటికీ తెలుసు. సాక్ష్యం వాళ్ళదగ్గర కావలసినంత వుంది. ఉండి ఎందుకు శిక్షించరు? అతడికెందుకు సామాజిక బహిష్కరణ విధించరు? కాళ్ళు కడిగి కన్యాదానంచేసి ఆ హంతకుడిని అల్లుడిని చేసుకోవడానికి క్యూ కడతారు. ఆడపిల్లంటే గుండెలమీద కుంపటికదా? అది దింపుకోడానికి హంతకుడు అల్లుడయినా ఫర్వాలేదన్నమాట. ఫూలిష్ గా ఇచ్చేవాళ్ళు యిస్తుంటే ఇవతలివాళ్ళయినా వారించరు. 'అరే! హంతకుడికి పిల్ల నెందుకిస్తావ'ని. ఎంచక్కా ఆ పెళ్ళికి వెళ్ళి అక్షింతలు వేసి ఆశీర్వదించి విందుభోజనం ఆరగించి వస్తారు. అదీ మనవాళ్ళలో వున్న వికృత మనస్తత్వం" ఆవేదనగా అంది అరుణోదయ.

 "నాకు తెలుసు ఇలా మూగగా ఆవేదన చెందితే లాభంలేదని. ఈ వ్యవస్థ మారాలని వేదికలెక్కి ఉపన్యసించే వాళ్ళకి కంఠశోష మాత్రమే మిగులుతున్నది. జనంలోకి వెళ్ళాలి. వాళ్ళలో కలిసి మెలిసి జీవించాలి. వాళ్ళలో మన భావాలు వ్యాప్తిచేయాలి, అడుగడుగునా ఆడదానికి అన్యాయం జరిగే ఈ వ్యవస్థను సమూలంగా మార్చాలన్న ఆవేశం కలుగుతోంది నాకు."

 "నువ్వందుకు సమర్ధురాలివే అరుణోదయా. ఆ రోజు చెస్ బోర్డ్ ముందు కూర్చుని నాకు కన్నుకొట్టీ ముద్దు పందెం వేసుకున్నప్పుడు నువ్వు ఒక సుమ బాణానివేమో అనుకున్నాను. కానీ నీ వాస్తవరూపం మొన్న హాస్పిటల్లో చూశాను. నదురూ బెదురూ లేకుండా పార్వతి మొగుడుని కొట్టిన తీరు నన్ను చాలా ముగ్ధపరిచింది. ఈ సమాజంలో ఎక్కడ అన్యాయం జరిగినా నువ్విలాగే చెంపమీద కొట్టగలవనిపించింది. ఘోరకృత్యాలు జరిగేది ఎక్కువగా చీకటిచాటునే. చీకటి అంటే అజ్ఞానమన్నమాట. ఈ చీకటిని చెదరగొట్టటానికి నీలాంటి మణిదీపాలు కావాలి. నువ్వొక మణి దీపానివి అరుణోదయా."

 "మీరు బాగానే ప్రోత్సహిస్తున్నారు. కాని వాళ్ళమ్మగారు భయపడుతున్నారు_ 'ఇలా ఆవేశపడి ఆడపిల్ల ఏ సమస్యలు తెచ్చుకుంటుందోనని. ఇప్పటికే పాప సమస్య ఒకటి తెచ్చిపెట్టింది కదా? 'పెళ్ళికాకముందే పిల్లని కని సాకుతోంది' అని పార్వతి మొగుడు ప్రచారం ప్రారంభించాడుకదా? చాలా బాధపడుతోంది వాళ్ళమ్మగారు" అంది అర్చన.

 "బజారున పడితే కుక్కలు మొరుగుతాయి. వాటిని లెక్కచేస్తే ఎలా?" అన్నాడు అరవింద్.

 "మీకేమిటి? మగవారు. ఎన్నయినా చెబుతారు."

 "చెప్పడమేకాదు, నా వంతు సహకారాన్ని కూడా అందిస్తాను. సాటి మనిషిగా కాదు_భర్తగా. ఈ వయసులో ఇప్పుడు నాకు పెళ్ళి అవసరమా?' అని ఇప్పుడు ఆలోచించటంలేదు. ఈ సమాజానికి ఒక 'మణి దీపం' కాగల ఆమె చెయ్యందుకుని సాగడం అదృష్టంగా భావించి ఈ నిర్ణయానికి వచ్చాను" అంటూ పక్క కుర్చీలోనే వున్న అరుణోదయ చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు అరవింద్.

 అర్చన కళ్ళలో ఆనందభాష్పాలు కలిసిన ఆ రెండు చేతులమీద తన చేతులుంచి గట్టిగా నొక్కి తన సంతోషాన్ని వ్యక్తం చేసింది.

 ఈ సంగతి విన్న అరుంధతమ్మ ఆనందం ఇంతా అంతా కాదు. ఆలస్యం. అమృతం విషం అనుకుందేమో, ఆ రోజే పురోహితుడికి కబురు చేసింది. సంగతి చెప్పి ఎక్కువ ఆలస్యం కాకుండా ముహూర్తం నిర్ణయించమని కోరింది.

 "మూడు మాసాల వరకు శుభముహూర్తాలేమీ లేవుకదమ్మా-నిన్నటి నుండి మూఢమి ప్రారంభమైంది" అని చెప్పారాయన.

 ఉస్సురుమంది అరుంధతమ్మ.

 "ఎలాగండీ? మూడు నెలలు. ఇదేం తక్కువ సమయం కాదు. ఈ మూడు నెలల్లో వాడి మనసు మారితే-" ఒకసారి పీటలమీది పెళ్ళి చెడిపోవటం గుర్తొచ్చి అంది.

 "అయితే ఒకపని చేయండి. నిత్యకళ్యాణం పచ్చతోరణం తిరుపతి శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామివారి సన్నిధి. ఆ కొండమీద చేస్తే ముహూర్తాలతో పనిలేదు."

 "ఆ స్వామిపట్ల మాకు అపారమైన భక్తివిశ్వాశాలున్నాయి. కాని మూఢమిలో పెళ్ళంటే నా మనసు వప్పుకోవటంలేదు."

 అంతలో అరవింద్ వచ్చాడు.

 దగ్గర్లో ముహూర్తాలు లేవని ఆవిడ బాధపడిపోతుంటే "రిజిస్టర్ మారేజ్ అయితే ముహూర్తాలతో పనిలేదుకదమ్మా? రిజిస్టర్ మారేజ్ సెటిల్ చేసేద్దాం" అన్నాడు.

 రిజిస్టర్ మారేజ్ కంటే తిరుపతి కొండమీద అయితే మంచిది. స్వామి సన్నిధిలో అయిందన్న తృప్తయినా వుంటుంది. కాని వద్దులే. ముప్పయ్ ఏళ్ళు ఆగినవాళ్ళం మూడు నెలలు ఆగలేమా?" పురోహితుడికి దక్షిణ ఇచ్చి పంపించేసి "ఆ అమ్మాయికి చెప్పు ఉద్యోగం రిజైన్ చేయమని" అంది కొడుకుతో.

 "అరుణోదయ ఉద్యోగం మానెయ్యడం దేనికి?" విస్మయంగా అడిగాడతడు.

 "నువ్వింత పెద్ద డాక్టరువి. నీ భార్యచేత నర్స్ ఉద్యోగం చేయించడం ఏం బాగుంటుంది?" 
 "saakshyaalu levani atadni kortulu shikshinchalekapovachhu. ee janalakemaindi? atade kaalchi champadani voorantatikee telusu. saakshyam valladaggara kaavalasinanta vundi. undi enduku sikshincharu? atadikenduku saamaajika bahishkarana vidhincharu? kaallu kadigi kanyaadaananchesi aa hantakudini alludini chesukovadaniki kyuu kadataaru. aadapillante gundelameeda kumpatikada? adhi dimpukodaaniki hantakudu alludayina farvaledannamata. phoolish gaa ichevallu yistunte ivatalivaallayinaa vaarincharu. 'are! hantakudiki pilla nendukistava'ni. enchakka aa pelliki velli akshintalu vesi aasiirvadimchi vindubhojanam aaraginchi vastaaru. adhee manavaallalo vunna vikruta manastatvam" aavedanagaa andi arunodaya.

 "naaku telusu ilaa moogagaa aavedana chendite labhamledani. ee vyavastha maaraalani vedikalekki upanyasinche vaallaki kanthashosha matrame migulutunnadi. janamloki vellaali. vaallalo kalisi melisi jeevinchaali. vaallalo mana bhaavaalu vyaaptichaeyaali, adugaduguna aadadaaniki anyayam jarige ee vyavasthanu samuulamgaa maarchaalanna aavesam kalugutondi naaku."

 "nuvvanduku samardhuraalive arunodaya. aa roju ches bord mundu kuurchuni naaku kannukotty muddu pandem vesukunnappudu nuvvu oka suma bananivemo anukunnaanu. cony nee vaastavaroopam monna haspitallo chushanu. naduruu beduruu lekunda paarvati moguduni kottina teeru nannu chala mugdhaparichindi. ee samaajamlo ekkada anyayam jarigina nuvvilaage chempameeda kottagalavanipinchindi. ghorakrutyalu jarigedi ekkuvagaa cheekatichaatune. cheekati ante agnaanamannamaata. ee cheekatini chedaragottataaniki neelanti manideepaalu kavali. nuvvoka mani deepaanivi arunodaya."

 "meeru bagane prothsahistunnaaru. kaani vaallammagaaru bhayapadutunnaru_ 'ilaa aavesapadi aadapilla e samasyalu tecchukuntundonani. ippatike paapa samasya okati tecchipettindi kada? 'pellikaakamunde pillani kani saakutondi' ani paarvati mogudu prachaaram praarambhinchaadukadaa? chala baadhapadutondi vaallammagaaru" andi archana.

 "bajaaruna padithe kukkalu morugutaayi. vaatini lekkacheste ela?" annadu aravind.

 "meekemiti? magavaaru. ennayina chebutaaru."

 "cheppadamekaadu, naa vantu sahakaaraanni kuudaa andistaanu. saati manishigaa kaadu_bhartagaa. ee vayasulo ippudu naaku pelli avasarama?' ani ippudu aalochinchatamledu. ee samaajaaniki oka 'mani deepam' kaagala aame cheyyandukuni saagadam adrushtamgaa bhavinchi ee nirnayaaniki vachanu" antuu pakka kurcheelone vunna arunodaya chetini tana chetiloki teesukunnadu aravind.

 archana kallalo aanandabhaashpaalu kalisina aa rendu chetulameeda tana chetulunchi gattigaa nokki tana santoshaanni vyaktam chesindi.

 ee sangati vinna arundhatamma aanandam intaa antaa kaadu. aalasyam. amrutam visham anukundemo, aa roje purohitudiki kaburu chesindi. sangati cheppi ekkuva aalasyam kakunda muhurtam nirnayinchamani korindi.

 "moodu masala varaku subhamuhurtalemi levukadamma-ninnati nundi moodhami praarambhamaindi" ani chepparayana.

 ussurumandi arundhatamma.

 "elagandi? moodu nelalu. idem takkuva samayam kaadu. ee moodu nelallo vaadi manasu maarithe-" okasari peetalameedi pelli chedipovatam gurtochi andi.

 "ayithe okapani cheyandi. nityakalyaanam pachchatoranam tirupati shree venkateswaraswamivara sannidhi. aa kondameeda cheste muhuurtaalatoe paniledu."

 "aa swamipatla maaku apaaramaina bhaktiviswaasaalunnaa. kaani moodhamilo pellante naa manasu vappukovatamledu."

 antalo aravind vachaadu.

 daggarlo muhuurtaalu levani aavida badhapadipotunte "resister marage ayithe muhuurtaalatoe paniledukadamma? resister marage setil cheseddam" annadu.

 resister marage kante tirupati kondameeda ayithe manchidi. swami sannidhilo ayindanna truptayinaa vuntundi. kaani vaddule. muppay ellu aaginavaallam moodu nelalu agalema?" purohitudiki dakshina ichi pampinchesi "aa ammayiki cheppu udyogam rijin cheyamani" andi kodukutho.

 "arunodaya udyogam maneyyadam deniki?" vismayamgaa adigaadatadu.

 "nuvvinta pedda daaktaruvi. nee bhaaryacheta nars udyogam cheyinchadam yem baguntundi?" 