  నేనూ నీలానే తెలివయినదాన్నే.... నీ అంత కాకపోయినా స్వాభిమానం గల ఆడపిల్లనే. అందుకే నేలమీద గడ్డిపరకలా అణుకువగా ఒదిగివున్న ఆకాశంలోని మంచు నా ముందున్న చెట్టుకొమ్మలపై పడి అక్కడే ఆగిపోతే అసూయపడేదాన్ని మంచుబిందువులపై మెరిసే వెన్నెల నాదాకా రానివ్వని కొమ్మల్ని కసిగా తిట్టుకుని సంబరపడేదాన్ని అలాంటి నేను చదువుకోసం భాగ్యనగరానికి వచ్చాను. అనుకోకుండా వశిష్టకి పరిచయమైన నేను అతడి ప్రేమకి దగ్గరి నేను పడని మంచుబిందువు కోసం ఎదురుచూసే గడ్డిపరకను కాను, కోరిన మనిషి ఎదపై వాలిన కొమ్మను పూలరేమ్మను అంటూ చెప్పలేనంత గర్వపడ్డాను.
 
 అంతా నేను కోరిందే జరిగితే నాకథ నీ దాకా వచ్చేది కాదు... వ్యథలా ఇలా మిగిలే అవసరమూ ఉండేది కాదు. మాయకి, మిథ్యకీ తేడా తెలీని మనిషినైపోయాను ఆశ్రితా! అందుకే సవ్యసాచి వలలో చిక్కి వశిష్ట వలపుకి దూరమయ్యాను. కక్షల సిక్షలకి గాయపడి పతనాన్ని ధ్యేయంగా మార్చుకుని కోరని ఓ మజిలీలో కూరుకుపోయాను. అప్పటికి అది తప్పో వప్పో నాకు తెలీదు...కసితప్ప. ఏదోలా బ్రతుకుతూ పగ తీర్చుకోవాలనుకున్నానే తప్ప నేను చూస్తూ బ్ర్తహుకుతున్నానని ముందు అర్ధంకాలేదు.
 
 అది బోధపడిందెప్పుడనీ... నిన్ను చూశాకనేగా నీ కథ ఖచ్చితంగా నాలాంటిదే కాకపోయినా నువ్వూ నాలాగే గాయపడ్డ ఆడపిల్లవే కాస్త ఆదమరిచి వుంటే నాలానే అన్యాయమయేదానివి. కానీ నువ్వెక్కడ -నేనెక్కడమ్మా! నేను పీడకలల్ని పాడుకునే ఆడదాన్నయితే నువ్వు భంగాపడినా ధ్వనించగల మృదంగనాదానివి. నేను గతిలేక పతనమైన పడుపుకత్తినైతే నువ్వు ప్రత్యర్ధుల్ని చిత్తుచేయడంలో అసాధారణమైన తెగువని ప్రదర్శించగల మగువవి వేదాన్ని మరిచి భావి వేదంగా జీవితాన్ని మలచుకుని రేపు స్త్రీ జాతి పాడుకోగల అందమయిన ఖ్యాతివి.
 
 అందుకేనమ్మా...
 
 ఆదిలో నువ్వెవరో నాకు తెలీనప్పుడు నిన్ను నేను నా ప్రత్యర్ధిగా భావించినా నువ్వేమిటీ అన్నది అర్ధమైన తర్వాత నీ కనుకూలంగా ఒక పక్క స్పదించాను...మరోపక్క నిన్ను రెచ్చగొడుతూ ప్రత్యర్ధుల పతనాన్ని కళ్ళారా చూస్తూనే వున్నాను.
 
 నువ్వెంత గొప్పదానివే పిచ్చి చెల్లీ! కెరటంలాగా అనిపించావు....కడలిగా మారావు... అణువులాగా కనిపించావు... అనంతమంతగా విస్తరించావు. అందుకేనమ్మా....వశిష్ట నీవాడు కావటం అదృష్టమనిపించింది. మైలపడిన నా మీద నువ్వు చూపిన జాలే చాలని మరుజన్మదాకా నీకు కృతజ్ఞురాలిగా వుండాలనిపించింది.
 
 అసలిదంతా నేను చెప్పేదాన్ని కాదు ఆశ్రితా! కాని ఎందుకో నీకు మాత్రం చెప్పాలనిపించింది. నీ కళ్ళలో ఏ ఒక్క నీటిబొట్టు చిప్పిలినా అది ఆకాశగంగంత స్వచ్చమై భంగపడిన నా బ్రతుకు సమాధిని పునీతంగా మార్చగలదన్నది నా పిచ్చి నమ్మకం.
 
 అయినా నాకథ నీకు కాక నేనెవరికి చెప్పుకోను...
 
 వంచనతో నలిగిన నా మనసుని నీతో కాక ఎవరితో పంచుకోను?
 
 ఈ నా చిన్ని జీవితంలో పోయింది ఎంతైనా గాని పొందింది యిదీ అని గర్వంగా చెప్పుకోవటానికి నీ పరిచయం చాలదూ...
 
 ఆశ్రితా!
 
 బ్ర్తతుకు బజార్లో నా రోజులు చెల్లిపోయాయని తెలిసిన చివరి క్షణాలివి. భోగ్య వస్తువుగా మారానే తప్ప కోరుకున్న ఏ భాగ్యానికీ నోచుకోని ఆడదాన్నని స్పష్టంగా అర్ధమయిన ఆఖరి లిప్తలివి.
 
 ఆకాశంలో గమ్యం తెలీక సంచరిస్తూన్న నాలాంటి మేఘ శకలాన్ని నువ్వు గుర్తుంచుకోవాల్సిన ఆగత్యం లేదు. నూన్యత నుంచి శూన్యతదాకా పయనించిన నా కంటూ ఓ చరిత్ర వుందని కూడా నీకు నేను గుర్తుచేయటంలేదు.
 
 అయినా నాదో విన్నపం నా ముద్దుల చెల్లీ!
 
 అలసిన నువ్వు ఎప్పుడయినా విశ్రమించిన విశ్రమించిన క్షణాన నా కథ అణువంత గుర్తుకొస్తే కోపంగా రెప్పల్ని మూసుకోకు నీ చుట్టూ నాలాంటి బాధాసర్పదష్టులిమ్కా వుంటే గుర్తుచేసుకోవటానికి నన్ను ఉదాహరణగా భావించి సమాజంలోకి చూస్తూనే వుండు.
 
 నువ్వు నిద్రకుపక్రమించే సమయంలో అపరాత్రివేళ ఓ గాలి అల తాకితే అది సోలిన నా కన్నీటి కథను జ్ఞప్తికి తెచ్చేదాని అనిపిస్తే అసహ్యపడి కిటికీలు మూయకు.
 
 నువ్వు నిద్ర రాక ఎప్పుడయినా ఆరుబయటికి వచ్చి నడిచినప్పుడు ఆకుల గలగలలు వినిపిస్తే అందులో వినిపించే నాలాంటి నిర్భాగ్యుల కలతల్ని కాస్త మనసుకి పట్టించుకో.
 
 అలా చేస్తే ఎందరో ఎంగిలిపడిన నా బ్రతుకు మధుపాత్ర నా పాత్రని నీకు జ్ఞప్తికి తెస్తుంది. అరుణోదయరేఖలతో సిగ్గుపడి ఎర్రబారిన ఆకాశంలో నాతోబాటు చాల 'నేనులు' వున్నారన్న విషయం నీకు అర్ధమవుతుంది.
 
 చివరగా ఒక్క విషయం ఆశ్రితా!
 
 ఈ ప్రపంచంలో నేను అన్ధరిఆ అడుగుపెట్టిన యిక్కడ నివసించే మనిషినికాలేక ప్రవాసిగానే మిగిలిపోయినందుకు దారుణంగా కుమిలిపోతున్నాను. కోరని అతిథిగా వచ్చి కలవరాల కన్నీళ్ళతో తిరిగి వెళ్ళిపోతూ కూడా మరుజన్మంటూ వుంటే ఈసారి అతిథిగాకాక ఆతిథ్యాన్ని అందించే ఆడదానిగా తిరిగి అడుగుపెట్టాలనుకుంటున్నాను.
 
 అన్నట్టు నీకు చెప్పలేదుకదూ...
 
 సవ్యసాచికీ, సూర్నారాయణకీ మధ్య కక్ష రేపింది నువ్వయినా రేగాతానికి సాక్ష్యాలు అందించింది నేనే. ఆ సాక్ష్యాలు వివేక్ ని సవ్యసాచి చంపుతుండగా తియ్యబడిన ఫోటోలు ఇంతకాలమూ సూర్నారాయణ దగ్గర వుండే వాటిని శ్వేతద్వారా సంపాదించి సగం మాత్రం సవ్యసాచికిచ్చాను.
 
 మరి అవి వుండగా వాటినే నీకు అందించక ఈ లేఖ ఏమిటీ అని ఆలోచిస్తున్నావ్ కదూ?
 
 నా కోరిక ఒక్కటే ఆశ్రితా!
 
 నీ ప్రత్యర్ధి సూర్నారాయణ, నాజీవితాన్ని నాశనం చేసిన సవ్యసాచీ ఇద్దరూ ఒకేసారి కడతేరిపోవాలి. అందుకే ఒకేసారి ఇద్దర్నీ నేరస్థులుగా మార్చగల ఆధారాల్ని సిద్దం చేశాను. ఈ రాత్రికే జీడిమెట్లలోని సూర్నారాయణ గెస్టు హౌస్ లో సవ్యసాచి, సూర్నారాయణల్ని కలిసి నా చివరియాత్రకి ఏర్పాట్లు చేశాను. అదేమిటీ అని ఆశ్చర్యపోకే....అక్కడికిరా- ఒక్కదానివే కాదు. వశిష్టతో వస్తే నేనేమితీ అన్నది మీకు అర్ధమవుతుంది. మీ కళ్ళనుంచి రాలే వేడి కన్నీటి బొట్లతో నా బ్రతుకూ పునీతమవుతుంది.
 
 ఆశ్రిత ఉలికిపాటుగా ఆగింది. ఆ చివరి వాక్యాల్ని చదివింది మరోసారి.
  nenuu neelaane telivayinadaanne.... nee anta kakapoyina swaabhimaanam gala aadapillane. anduke neelameeda gaddiparakala anukuvagaa odigivunna aakaasamlooni manchu naa mundunna chettukommalapai padi akkade aagipothe asuyapadedaanni manchubinduvulapai merise vennela nadaka ranivvani kommalni kasiga tittukuni sambarapadedaanni alanti nenu chaduvukosam bhaagyanagaraaniki vachanu. anukokunda vashishtaki parichayamaina nenu atadi premaki daggari nenu padani manchubinduvu kosam eduruchuse gaddiparakanu kaanu, korina manishi edapai vaalina kommanu poolaremmanu antuu cheppalenanta garvapaddaanu.
 
 antaa nenu korinde jarigithe naakatha nee daka vachedi kaadu... vyathalaa ilaa migile avasaramuu undedi kaadu. mayaki, mithyakee teda teleeni manishinaipoyaanu aashrita! anduke savyasachi valalo chikki vashishta valapuki dooramayyaanu. kakshala sikshalaki gayapadi patanaanni dhyeyamgaa maarchukuni korani oo majileelo kuurukupooyaanu. appatiki adhi tappo vappo naaku teleedu...kasitappa. edola bratukutuu paga teerchukovaalanukunnaa tappa nenu chustuu brtahukutunnaanani mundu ardhamkaaledu.
 
 adhi bodhapadindeppudani... ninnu chusakanega nee katha khachitamgaa nalantide kakapoyina nuvvuu naalaage gayapadda aadapillave kaasta aadamarichi vunte nalane anyaayamayedaanivi. cony nuvvekkada -nenekkadamma! nenu peedakalalni paadukune aadadaannayithe nuvvu bhangapadina dhwaninchagala mrudanganaadaanivi. nenu gatileka patanamaina padupukattinaite nuvvu pratyardhulni chittucheyadamlo asaadhaaranamaina teguvani pradarsinchagala maguvavi vedaanni marichi bhavi vaedamgaa jeevitaanni malachukuni repu stree jaati paadukogala andamayina khyativi.
 
 andukenamma...
 
 aadilo nuvvevaro naaku teleenappudu ninnu nenu naa pratyardhigaa bhavinchina nuvvemity annadi ardhamaina tarvaata nee kanukuulamgaa oka pakka spadinchaanu...maropakka ninnu rechchagodutuu pratyardhula patanaanni kallara chustune vunnaanu.
 
 nuvventa goppadanive picchi chelli! keratamlaagaa anipinchaavu....kadaligaa marao... anuvulaagaa kanipinchaavu... anantamantagaa vistarinchaavu. andukenamma....vashishta neevaadu kaavatam adrushtamanipinchindi. mailapadina naa meeda nuvvu chuupina jaale chaalani marujanmadaka neeku krutagnuraaligaa vundaalanipinchindi.
 
 asalidanta nenu cheppedaanni kaadu aashrita! kaani enduko neeku maatram cheppalanipinchindi. nee kallalo e okka neetibottu chippilina adhi aakaasaganganta swachchamai bhangapadina naa bratuku samaadhini puneetamgaa maarchagaladannadi naa picchi nammakam.
 
 aina naakatha neeku kaaka nenevariki cheppukonu...
 
 vanchanatho naligina naa manasuni neetho kaaka evaritho panchukonu?
 
 ee naa chinni jeevitamlo poyindi entainaa gaani pondindi yidee ani garvamgaa cheppukovataaniki nee parichayam chaaladuu...
 
 aashrita!
 
 brtatuku bajaarlo naa rojulu chellipoyayani telisina chivari kshanaalivi. bhogya vastuvugaa marane tappa korukunna e bhaagyaanikii nochukoni aadadaannani spashtamgaa ardhamayina akhari liptalivi.
 
 aakaasamlo gamyam teleeka sancharistuunna nalanti megha sakalaanni nuvvu gurtunchukovalsina aagatyam ledu. noonyata nunchi shoonyatadaakaa payaninchina naa kantuu oo charitra vundani kuudaa neeku nenu gurtucheyatamledu.
 
 aina naado vinnapam naa muddula chelli!
 
 alasina nuvvu eppudayina vishraminchina vishraminchina kshanaana naa katha anuvanta gurtukoste kopanga reppalni moosukoku nee chuttu nalanti badhasarpadashtulimka vunte gurtuchesukovataniki nannu udaaharanagaa bhavinchi samaajamloki chustune vundu.
 
 nuvvu nidrakupakraminche samayamlo aparaatrivela oo gaali ala taakithe adhi solina naa kanneeti kathanu jnaptiki tecchedaani anipiste asahyapadi kitikeelu mooyaku.
 
 nuvvu nidra raaka eppudayina aarubayatiki vachi nadichinappudu aakula galagalalu vinipiste andulo vinipinche nalanti nirbhaagyula kalatalni kaasta manasuki pattinchuko.
 
 alaa cheste endaro engilipadina naa bratuku madhupatra naa paatrani neeku jnaptiki testundi. arunodayarekhalatho siggupadi errabaarina aakaasamlo natobatu chaala 'nenulu' vunnaranna vishayam neeku ardhamavutundi.
 
 chivaragaa okka vishayam aashrita!
 
 ee prapanchamlo nenu andharia adugupettina yikkada nivasinche manishinikaaleka pravaasigaane migilipoyinanduku daarunamgaa kumilipotunnanu. korani atithigaa vachi kalavaraala kanneellatho tirigi vellipotuu kuudaa marujanmantu vunte eesaari atithigaakaaka aatidhyaanni andinche aadadaanigaa tirigi adugupettaalanukuntu.
 
 annattu neeku cheppaledukaduu...
 
 savyasachiki, suurnaaraayanakii madhya kaksha repindi nuvvayina regaataaniki saakshyaalu andinchindi nene. aa saakshyaalu vivek ni savyasachi champutundagaa tiyyabadina photolu intakaalamuu suurnaaraayana daggara vunde vaatini swetadwara sampaadinchi sagam maatram savyasaachikichaanu.
 
 mari avi vundagaa vaatine neeku andinchaka ee lekha amity ani alochistunnav kadhuu?
 
 naa korika okkate aashrita!
 
 nee pratyardhi suurnaaraayana, naajiivitaanni naasanam chesina savyasachi iddaruu okesari kadatheripovali. anduke okesari iddarnee nerasthulugaa maarchagala aadhaaraalni siddam cheshaanu. ee raatrike jeedimetlaloni suurnaaraayana gestu hous loo savyasachi, suurnaaraayanalni kalisi naa chivariyaatraki erpaatlu cheshaanu. ademity ani aascharyapoke....akkadikira- okkadaanive kaadu. vashishtatho vaste nenemitii annadi meeku ardhamavutundi. mee kallanunchi raale vedi kanneeti botlatho naa bratukuu puneetamavutundi.
 
 aashrita ulikipaatugaa aagindi. aa chivari vaakyaalni chadivindi marosari.