 "ఏమిటి నువ్వు బోడి చోటిచ్చింది? మంచం మీద సగభాగమే తప్ప జీవితంలో చోటివ్వడం కూడా నీకు తెలుసా? అవును, తిరుగుతున్నాను........ఇంకా తిరుగుతాను. నీలో మార్పు రానంతకాలం యిలా తిరగటాన్ని యిష్టపడతాను."
 గది దాటి వెళ్ళబోతున్న రాఘవ షర్టు కాలరుని పట్టుకుని ఉక్రోషంగా- "ఎక్కడికి మీరు వెళ్ళాలనుకుంటున్నది?"
 "నువ్వు చెప్పావే.......ప్రియురాలు......ఆమె దగ్గరికి."
 కుదిపేసింది క్రోధంగా. "ఏమిటి మీ ఉద్దేశం?"
 "ఈ ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పాల్సింది నువ్వు."
 "నేనేం తప్పు చేశాను?"
 "ఏం తప్పు చేశానో ఈ ఆవేశంలో కాదు కిన్నెరా! నేను వెళ్ళాక ఆలోచించు. ఆలోచించే పరిణతి లేకపోతే నీకు తెలియని ప్రపంచం గురించి చదవటానికి ప్రయత్నించు. అసలు దాంపత్యం అంటే ఏమిటో, దాంపత్యంలో భార్యకు వుండాల్సిన కనీస ధర్మాలేమిటో చుట్టూ వున్న పల్లెలోని ఆడవాళ్ళను చూసి నేర్చుకో. మొగుడంటే అలంకారప్రాయమైన ఓ వస్తువు కాదని, నువ్వాడుకునే చదరంగంలో నీ కనుకూలమైన పద్దతిలో జరిపే పావు కాదని తెలుసుకున్న రోజున మళ్ళీ నాకు కనిపించు, అంతవరకూ సెలవ్!" ఇంచుమించు ఆమెను తీసేశాడు.
 తూలి మంచం పైన పడిపోయింది కిన్నెర.
 ఎంత మానసికమైన హింస తర్వాత రాఘవ ఇలా ఆలోచించే స్థాయికి వచ్చింది ఆమెకు అర్ధం కాలేదు.
 పెళ్ళయిన రెండు నెలల్లో తను కనీస ధర్మాన్ని నిర్వర్తించక పోయినా రాఘవను సభ్యంగానే ఆమె అహాన్ని కాపాడుతూ వచ్చాడని ఆ క్షణంలో గుర్తించి వుంటే, దాంపత్య జీవితం గురించి కనీస అవగాహన వున్నా, ఆ క్షణంలో రాఘవ చేతులు పట్టుకుని ప్రాధేయపడి వుండేది.
 వెళ్ళిపోతున్నాడు రాఘవ. తన ముందే సూట్ కేస్ సర్దుకుని కోపంతో యిల్లు వదిలి వెళ్ళిపోతున్నాడు.
 మొద్దుబారిన మెదడుతో ఆమె చూస్తుండగానే ఆ భవంతి ముఖ ద్వారం దాకా నడిచాడు.
 బామ్మ చేతులు పట్టుకుంది మనవడిని వారిస్తున్నట్టుగా.
 అసలు రాఘవ, కిన్నెరల వాగ్యుద్ధం అస్పష్టంగా అయినా ఇంటి పనివాళ్ళు మాత్రమే కాక, మాణిక్యమ్మ, వీర్రాజు, ఉదయ్ కూడా విన్నారు. "వదిలేయ్ బామ్మా! కొంతకాలం నన్ను ఒంటరిగా బతకనియ్!"
 "ఏమైందిరా?" రాఘవ మొహం చూస్తుంటే నిజంగా ఆమె కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. "ఎక్కడికి కేళుతున్నావ్?"
 "చావటానికి కాదు. నేను అంత అసమర్దుడ్ని కాను."
 "అసలేం జరిగింది?" ప్రాధేయపూర్వకంగా అడిగింది.
 "తప్పు నాదే బామ్మా! నా తాహతు మరిచిపోయాను. ఆకాశానికి నిచ్చెనలు వేశాను. అదే......అదే పోరాపాటైపోయింది."
 బామ్మ తప్ప ఆ లోగిలిలో మరెవ్వరూ అతన్ని వరించే ప్రయత్నం చేయలేదు.
 అదే రాఘవను అమితంగా కలవరపరిచిన మరో విషయం కూడా-
 అసలు మనసు చంపుకుని ఇల్లరికపుటల్లుడుగా రావడమేమిటి?
 బామ్మకి కూడా అనిపించిందేమో! నిలబడిపోయింది స్కూటర్ పై వెళ్ళిపోతున్న మనవడ్ని చూస్తూ. వీర్రాజు మోహంలో క్రోదావేశాలు చోటు చేసుకున్నాయి.
 సరిగ్గా అదే సమయంలో...... భోజరాజు ఇంట్లో భవ్య, రాజేంద్ర మరో విషయం తెలుసుకున్నారు.
 ఓ ఉత్తరం రాసి రజని ఇల్లొదిలి వెళ్ళిపోయింది అదే రాత్రి.
 "అక్కా!
 నేను ప్రేమిస్తున్నది నా కిష్టమైన వ్యక్తినే అనుకున్నాను. నేను సర్వస్వం అర్పించింది నేను ప్రేమించిన వ్యక్తికే అని సంతృప్తి పడ్డాను కాని యిది పొరపాటు అని ముందు తెలుసుకోలేకపోయాను. ప్రేమించే ముందు కాని, ప్రేమిస్తుండగా కాని, ప్రేమలో అర్పణకు సిద్దపడినప్పుడు కాని నేను ఏ స్థాయి అమ్మాయిని, ఎవరి కూతుర్నన్న విషయం స్పురణకు తెచ్చుకుని వుంటే యింత జరిగేది కాదేమో! కాని అది ఆలస్యమైపోయింది. అందుకే దూరంగా వెళ్లిపోతున్నానుప్రేమించిన వ్యక్తితో కలిసి. నేను చచ్చిపోయే ప్రసక్తి లేదక్కా! ఆ హామీ మాత్రం యిస్తున్నాను. ప్రేమ కోసం మీ అనుమతి తీసుకోలేదు కాబట్టి, ఇప్పుడు వెళ్ళటానికి మీ అనుమతి అవసరం లేదనిపించింది ఈ అంతస్తులకు, ఆస్తులకు దూరంగా కోరుకున్న వ్యక్తితో కలకాలం కాకపోయినా కొంతకాలం. సెలవ్........
                                                            ----రజని" ఉత్తరం సాంతం చదివి రాయుడు కొన్ని క్షణాల దాకా మాట్లాడలేదు. "ఇప్పటికి అర్ధమైండమ్మా భవ్యా, రజని ప్రేమించింది ముందు తను చెప్పినట్టు ఉదయ్ ని కాదు. కాబట్టే ఆరోజు ఉదయ్ అంత ఘాటుగా జవాబు చెప్పగలిగాడు."
 ఉదయం ఆరుగంటలకల్లా గుడికని చెప్పి భర్తతో పాటు బయల్దేరి రాయుడి దగ్గరకు వచ్చింది భవ్య.
 "emiti nuvvu bodi chotichindi? mancham meeda sagabhagame tappa jeevitamlo chotivvadam kuudaa neeku telusa? avunu, tirugutunnaanu........inka tirugutaanu. neelo maarpu raanantakaalam yila tiragataanni yishtapadataanu."
 gadi daati vellabotunna raghava shartu kaalaruni pattukuni ukroshamgaa- "ekkadiki meeru vellaalanukuntunnadi?"
 "nuvvu cheppave.......priyuraalu......aame daggariki."
 kudipesindi krodhamgaa. "emiti mee uddesam?"
 "ee prasnaku jawabu cheppalsindi nuvvu."
 "nenem tappu cheshaanu?"
 "yem tappu cheshano ee aavesamlo kaadu kinnera! nenu vellaaka aalochinchu. aalochinche parinati lekapothe neeku teliyani prapancham gurinchi chadavataniki prayatninchu. asalu daampatyam ante emito, daampatyamlo bhaaryaku vundaalsina kaneesa dharmalemito chuttu vunna pallelooni aadavaallanu chusi nerchuko. mogudante alankaarapraayamaina oo vastuvu kaadani, nuvvaadukune chadarangamlo nee kanukuulamaina paddatilo jaripe paavu kaadani telusukunna rojuna mallee naaku kanipinchu, antavarakuu selav!" inchuminchu aamenu teesesaadu.
 thooli mancham paina padipoyindi kinnera.
 entha maanasikamaina himsa tarvaata raghava ilaa aalochinche sthaayiki vachindi aameku ardham kaaledu.
 pellayina rendu nelallo tanu kaneesa dharmanni nirvartinchaka poina raghavanu sabhyamgaane aame ahaanni kaapaadutuu vachaadani aa kshanamlo gurtinchi vunte, daampatya jeevitam gurinchi kaneesa avagaahana vunna, aa kshanamlo raghava chetulu pattukuni pradheyapadi vundedi.
 vellipotunnadu raghava. tana munde suut kes sardukuni kopamtho yillu vadili vellipotunnadu.
 moddubaarina medadutho aame chustundagaane aa bhavanti mukha dwaram daka nadichaadu.
 bamma chetulu pattukundi manavadini vaaristunnattugaa.
 asalu raghava, kinnerala vaagyuddham aspashtamgaa aina inti panivaallu matrame kaaka, manikyamma, veerraju, uday kuudaa vinnaru. "vadiley bamma! kontakaalam nannu ontarigaa batakaniy!"
 "emaindira?" raghava moham chustunte nijamgaa aame kallallo neellu tirigaayi. "ekkadiki kelutunnav?"
 "chaavataaniki kaadu. nenu anta asamardudni kaanu."
 "asalem jarigindi?" praadheyapuurvakamgaa adigindi.
 "tappu naade bamma! naa taahatu marichipoyanu. aakaasaaniki nicchenalu vaesaanu. adhe......adhe porapataipoyindi."
 bamma tappa aa logililo marevvaruu atanni varinche prayatnam cheyaledu.
 adhe raghavanu amitamgaa kalavaraparichina maro vishayam kuudaa-
 asalu manasu champukuni illarikaputalludugaa ravadamemiti?
 bammaki kuudaa anipinchindemo! nilabadipoyindi scooter pai vellipotunna manavadni chustuu. veerraju mohamlo krodavesalu chotu chesukunnayi.
 sarigga adhe samayamlo...... bhojaraju intlo bhavya, rajendra maro vishayam telusukunnaru.
 oo uttaram rasi rajani illodili vellipoyindi adhe raatri.
 "akka!
 nenu premistunnadi naa kishtamaina vyaktine anukunnaanu. nenu sarvaswam arpinchindi nenu preminchina vyaktike ani santrupti paddaanu kaani yidi porapaatu ani mundu telusukolekapoyanu. preminche mundu kaani, premistundagaa kaani, premalo arpanaku siddapadinappudu kaani nenu e sthaayi ammayini, evari koothurnanna vishayam spuranaku tecchukuni vunte yinta jarigedi kademo! kaani adhi aalasyamaipoyindi. anduke dooramgaa vellipotunnanupra vyaktito kalisi. nenu chachipoye prasakti ledakka! aa haami maatram yistunnanu. prema kosam mee anumati teesukoledu kabatti, ippudu vellataaniki mee anumati avasaram ledanipinchindi ee antastulaku, aastulaku dooramgaa korukunna vyaktito kalakaalam kakapoyina kontakaalam. selav........
                                                            ----rajani" uttaram saantam chadivi rayudu konni kshanaala daka matladaledu. "ippatiki ardhamaindamma bhavya, rajani preminchindi mundu tanu cheppinattu uday ni kaadu. kabatte aaroju uday anta ghaatugaa jawabu cheppagaligaadu."
 udayam aarugantalakalla gudikani cheppi bhartatho paatu bayalderi rayudi daggaraku vachindi bhavya.