 "అబ్బ, ఈ మగవాళ్ళతో కొన్ని విషయాలలో సర్దుకుపోవాలి."విసుగ్గా అంది జానకి.

 ఏ విషయాలలో సర్దుకుపోవాలి! ఎందుకు! అని వాసంతి అడగలేదు.

 "తప్పదుమరి భార్యాభర్త అంటే అర్ధం ఏమిటి!" అని కాస్త ఆగి "నువ్వయితే ఏంచేస్తావ్ వాసంతీ!" అంది జానకి.

 జానకి చటుక్కున అడిగేటప్పటికి "నేనా...! నేనా...నేను...మరి మరి..." అంటూ కంగారుపడి మాటలు మింగేసింది వాసంతి.

 పరధ్యాన్నంలో వున్న వాసంతి జానకి చెప్పే ప్రతిమాటా వినలేదు. అంతకు క్రితం ఏంచెపుతూ ప్రశ్నించిందో వూహకందలేదు. అందుకే తత్తరపడింది. వాసంతి చెప్పాచేయకుండా పుట్టింటి కొచ్చిన విషయంగాని శ్యాంసుందర్ కి వాసంతికి మధ్య ఏమయినా అభిప్రాయబేధాలు వచ్చాయా! అనేమాటగాని వాసంతి ముందు రాధాకృష్ణగాని, జానకిగాని ఎత్తలేదు .తన విషయంలో ఇంట్లోవాళ్ళు తర్జనబర్జనపడి రాధాకృష్ణతో సంప్రదించారని వాసంతి వూహించలేదు. వాసంతి వచ్చిపోతున్నది మామూలుగా మాట్లాడుతున్నారు. రాధాకృష్ణ జానకి "మీ అత్తారింట్లో అంతా కులాసానా!" అని ఓసారి "శ్యామ్ ఏమంటున్నా" డని మరోసారి అడిగారు అంతే.

 "మాట్లాడవేం వాసంతీ!" అంది జానకి.

 "ఏంమాట్లాడను?" అంది వాసంతి. 

 "మా సరదాలు మా కీచులాటలు అన్ని చెప్పాను .నే అడిగితే నువ్వేం చెప్పటంలేదు. నీకన్నా పెద్దదాన్ననా! అత్తయ్యననా?"

 "అదేంలేదు"

 "...మరి...పోనీ నీ ఫ్రెండ్ గా తలచి చెప్పకూడదా? ఇదివరకెప్పుడయినా నీ ముందు ఏ విషయాలయినా ఎత్తానా? పెళ్ళయింది కాపురానికెళ్ళావు. నీ కాపురం ఎట్లావుందో శ్యాంసుందర్ నీతో ఎంత సరదాగా వుంటాడో. మీరుకూడా కీచులాడుకుంటారా! ఇవి నే అడక్కూడదా? నీవు చెప్పకూడదా? అంతగా నీకు సిగ్గయితే నువ్వు చెప్పంగానే విని మర్చిపోతాను. ఎగతాళి చెయ్యను. ఎవరితో చెప్పను. సరేనా!" ఏమీ తెలియనిదానిలా మామూలుగా అడిగింది జానకి.

 బాధగాని, సంతోషంగాని ఎవరికివారే అనుభవించటంలో తృప్తిపడరు. ప్రతి మనిషి తన ఆనందాన్ని పదిమందితో పంచుకుని రెట్టింపు ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. బాధ చెప్పుకుని అప్పుడు తన బాధ నలుగురికి తెలిసిందికదా అని తృప్తి పడతాడు. అప్పుడు మనసులో గూడుకట్టుకున్న బాధ తగ్గుతుంది. తప్పువప్పులు నిర్ణయించుకోలేక లోలోపల మధనపడుతూ తనకితానే నచ్చ చెప్పుకోలేక ఓ నిర్ణయానికి రాలేక వాసంతి చాలా బాధపడుతున్నది. పెళ్ళిగాకముందు కన్యగా ఎన్నేళ్ళయినా వుండగలరు. పెళ్ళయి కొద్దికాలం కాపురంచేసి విడిగావుంటే మనసు వూరుకోదు, శరీరము వూరుకోదు. వాసంతి మనసు శరీరం వాసంతి మాట వినటం లేదు. తన బాధ తాను వంటరిగా పడలేక పైకి గాంభీర్యంగా తిరుగుతూ లోలోపల పిచ్చిగా మధన పడుతున్న వాసంతికి జానకి మాటలతో ఏదోలా అయి అప్పటికప్పుడే ఎక్కిళ్ళు పెడుతు భోరున ఏడ్చింది. దిండులో ముఖం దాచేసుకుంది. 

 "అరె, ఏమయింది వాసంతీ! ఇప్పుడు కాని మాట నేనేమీ అనలేదే! శ్యామ్ గుర్తుకొచ్చాడా! ఏమయినా అన్నాడా! నాతో చెప్పు ఫరవాలేదు. అర్ధంచేసుకుంటాగాని నిన్ను నేనేమీ అనేదాన్ని కాదుకదా! అబ్బ పసిపిల్లలా ఏమిటా ఏడుపు! ధైర్యంగా ఎన్ని కబుర్లు చెప్పేదానివి! ఆ ధైర్యం ఏమయింది! ఈ ఏడుపేమిటి! శ్యామ్ నిన్ను కొట్టటం, తిట్టటం చేసేవాడా! నీదగ్గరకు రాడా! ప్రేమగా చూసుకోడా! ముండలముఠా కోరా!" ఓ పక్క వాసంతి హృదయంలో భారం దిగిపోయేటట్లు ఏడవనిస్తూనే మరో పక్క ప్రేమగా అక్కున చేర్చుకుని వూరడిస్తూ ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలేసింది జానకి.

 అన్నిటికి కాదన్నట్లు తల అడ్డం తిప్పింది వాసంతి.

 "ఏది కాదంటావు. చెప్పకపోతే ఎలా తెలుస్తుంది నాకు! చెప్పకపోతే నా మీద వట్టు." చిన్నపిల్లలా వట్టువేసింది జానకి.

 జరిగిందంతా అక్షరం పొల్లుపోకుండా చెప్పింది వాసంతి.

 అంతా బహుశ్రద్దగా విన్న జానకి, "నువ్వు రావటానికి కారణం చెప్పలేదు, ఏదయినా ఆ రాత్రి తర్వాత జరిగిందా! మీ అత్తగారికి ఏమని చెప్పివచ్చావు?" అంది.

 "మా అత్తయ్యకేం తెలియదు. రాత్రి మావాళ్ళ మీద పీడకలలొచ్చాయి. ఈ క్షణాన బైలుదేరి వెళ్ళి చూడకపోతే మనసాగదు అని సామాను సర్దుకున్న తర్వాత చెప్పాను. శ్యామ్ కాలేజీకెళ్ళిన తర్వాతనే బైలుదేరాను."

 "మీ అత్తగారు ఏమీ అనలేదా?"

 "శ్యామ్ తో చెప్పావా అంది." ఉహూ, మా వాళ్ళని చూసిందాకా నా మనసాగదు. అందుకే వెళుతున్నాను వచ్చిన తర్వాత శ్యామ్ తో చెప్పండి అన్నాను. నాకు తోడుగా తను వస్తానంది. భయమేముంది వంటరిగా వెళ్ళగలను అని రిక్షా పిలిపించుకున్నాను. శ్యామ్ కి నాకు మధ్య ఏదో జరుగుంటుందని గ్రహించినట్లుంది. దగ్గరకొచ్చి భుజంమీద చెయ్యి వేసింది. "మీ వాళ్ళ మీద బెంగ తీరింతరువాతనే రా! కాని ఒకటి మర్చిపోకు. ఇది నీ యిల్లు మా అమ్మాయివయిపోయావు. నీవు నాలుగు రోజులు రావటం ఆలశ్యం అయితే నీ మీద బెంగపడేవాళ్ళం మేమున్నామని మర్చిపోకు" అంది. ఆవిడామాట అనంగానే నా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. నోట్లోంచి మాట పెగలలేదు. తొందరగా రిక్షా ఎక్కి అక్కడనుంచి బైటపడ్డాను."

 శ్రీదేవమ్మలాంటి అత్తగారు ఈలోకంలో వకరో అరో వుంటారు అనుకుంది జానకి. "వచ్చేటప్పుడు శ్యాంసుందర్ కి చెప్పి వచ్చావా?" అంది.

 తప్పుచేసిన దానిలా తలవంచుకుంది వాసంతి. "ఓ లెటర్ రాసి డ్రస్సింగ్ టేబుల్ మీద పెట్టివచ్చాను. నా యిష్టం లేంది మా వూరు రావద్దు వస్తే నా మీద ప్రేమ లేనట్లే అని ఘాటుగా రాశాను. అందుకే శ్యామ్ లెటర్స్ రాస్తున్నాడుగాని రాలేదు." అంటూ చెప్పింది.

 "జరిగిందేదో జరిగింది. ఇంకముందు చెయ్యాల్సింది ఏమిటి? చిన్న చిన్న కలహాలకి భార్యాభర్త విడిపోయి దూరంగా వుండటమేనా? నా మనసుకి బాధ కలిగించనని శ్యాంసుందర్ అన్నాడని అంటివి మరి...?" వాసంతి ఏంచెపుతుందో" అని ఆగింది జానకి.

 వాసంతి చెప్పినదాన్నిబట్టి శ్యాంసుందర్ తప్పు లేశమాత్రం లేదని వాసంతి తొందరపడి వచ్చేసిందని జానకి తెలుసుకుంది. ఇదేమాట పైకి అంటే వాసంతి నొచ్చుకుని మనసువిప్పి చెప్పదని ఏమీ అనలేదు.

 "మనసుకి నచ్చచెప్పుకోటానికి ప్రతినిమిషం ఏవేవో గుర్తుకువస్తున్నాయి. కళ్ళకి కనపడుతూ చెవిలో అవే మాటలు మారుమ్రోగుతుంటే అసహ్యంతో నా శరీరమంతా జలదరిస్తున్నది. భరించటం నా శక్యం కాదు." 
 "abba, ee magavaallato konni vishayaalalo sardukupovali."visuggaa andi jaanaki.

 e vishayaalalo sardukupovali! enduku! ani vaasanti adagaledu.

 "tappadumari bhaaryaabharta ante ardham emiti!" ani kaasta aagi "nuvvayithe enchestav vaasantii!" andi jaanaki.

 jaanaki chatukkuna adigetappatiki "nena...! nena...nenu...mari mari..." antuu kangarupadi maatalu mingesindi vaasanti.

 paradhyaannamlo vunna vaasanti jaanaki cheppe pratimata vinaledu. antaku kritam encheputu prasninchindo voohakandaledu. anduke tattarapadindi. vaasanti cheppacheyakunda puttinti kochina vishayamgaani shyamsunder ki vaasantiki madhya emayina abhipraayabedhaalu vachaya! anemaatagaani vaasanti mundu raadhaakrushnagaani, jaanakigaani ettaledu .tana vishayamlo intlovallu tarjanabarjanapadi raadhaakrishnatho sampradinchaarani vaasanti voohinchaledu. vaasanti vachipotunnadi maamuulugaa maatlaadutunnaaru. radhakrishna jaanaki "mee attaarintlo antaa kulasana!" ani osaari "shyam emantunna" dani marosari adigaaru anthe.

 "matladavem vaasantii!" andi jaanaki.

 "emmaatlaadanu?" andi vaasanti. 

 "maa saradaalu maa keechulaatalu anni cheppaanu .nee adigithe nuvvem cheppatamledu. neekanna peddadaannanaa! attayyananaa?"

 "ademledu"

 "...mari...ponee nee frend gaa talachi cheppakudada? idivarakeppudayinaa nee mundu e vishayalayina ettaanaa? pellayindi kaapuraanikellaavu. nee kapuram etlavundo shyamsunder neetho entha saradaagaa vuntado. meerukuda keechuladukuntara! ivi nee adakkudada? neevu cheppakudada? antagaa neeku siggayithe nuvvu cheppangaane vini marchipotaanu. egataali cheyyanu. evaritho cheppanu. sarena!" emi teliyanidaanilaa maamuulugaa adigindi jaanaki.

 baadhagaani, santoshamgaani evarikivaare anubhavinchatamlo truptipadaru. prati manishi tana aanandaanni padimandito panchukuni rettimpu aanandaanni anubhavistaadu. baadha cheppukuni appudu tana baadha naluguriki telisindikadaa ani trupti padataadu. appudu manasulo goodukattukunna baadha taggutundi. tappuvappulu nirnayinchukoleka lolopala madhanapaduthu tanakitaane nacha cheppukoleka oo nirnayaaniki raleka vaasanti chala baadhapadutunnadi. pelligaakamundu kanyaga ennellayina vundagalaru. pellayi koddikaalam kapuranchesi vidigavunte manasu voorukodu, sareeramu voorukodu. vaasanti manasu sareeram vaasanti maata vinatam ledu. tana baadha taanu vantarigaa padaleka paiki gaambheeryamgaa tirugutuu lolopala picchigaa madhana padutunna vaasantiki jaanaki maatalatho edola ayi appatikappude ekkillu pedutu bhoruna edchindi. dindulo mukham dachesukundi. 

 "are, emayindi vaasantii! ippudu kaani maata nenemi analede! shyam gurtukochada! emayina annada! naatho cheppu faravaledu. ardhamchaesukuntaagaani ninnu nenemi anedaanni kadukada! abba pasipillala emita edupu! dhairyamgaa enni kaburlu cheppedaanivi! aa dhairyam emayindi! ee edupemiti! shyam ninnu kottatam, tittatam chesevada! needaggaraku rada! premagaa chusukoda! mundalamutaa kora!" oo pakka vaasanti hrudayamlo bharam digipoyetatlu edavanistune maro pakka premagaa akkuna cherchukuni vooradistuu prasnala meeda prasnalesindi jaanaki.

 annitiki kaadannatlu tala addam tippindi vaasanti.

 "edhi kaadantavu. cheppakapothe ela telustundi naaku! cheppakapothe naa meeda vattu." chinnapillala vattuvesindi jaanaki.

 jarigindantaa aksharam pollupokunda cheppindi vaasanti.

 antaa bahushraddagaa vinna jaanaki, "nuvvu raavataaniki kaaranam cheppaledu, edayina aa raatri tarvaata jariginda! mee attagaariki emani cheppivachhaavu?" andi.

 "maa attayyakem teliyadu. raatri maavaalla meeda peedakalalochaayi. ee kshanaana bailuderi velli chudakapothe manasaagadu ani saamaanu sardukunna tarvaata cheppaanu. shyam kaalejeekellina tarvatane bailuderaanu."

 "mee attagaaru emi analeda?"

 "shyam thoo cheppava andi." uhoo, maa vaallani chusindaka naa manasaagadu. anduke velutunnaanu vachina tarvaata shyam thoo cheppandi annaanu. naaku thodugaa tanu vastaanandi. bhayamemundi vantarigaa vellagalanu ani riksha pilipinchukunnaanu. shyam ki naaku madhya edho jaruguntundani grahinchinatlundi. daggarakochi bhujammeeda cheyyi vesindi. "mee vaalla meeda benga teerintaruvaatane raa! kaani okati marchipoku. idhi nee yillu maa ammayivayipoyavu. neevu naalugu rojulu ravatam aalasyam ayithe nee meeda bengapadevallam memunnamani marchipoku" andi. aavidaamaata anamgaane naa kallalo neellu tirigaayi. notlonchi maata pegalaledu. tondaragaa riksha ekki akkadanunchi baitapaddaanu."

 sridevammalanti attagaaru eelokamlo vakaro aro vuntaaru anukundi jaanaki. "vachetappudu shyamsunder ki cheppi vachava?" andi.

 tappuchesina danila talavanchukundi vaasanti. "oo leter rasi drussing table meeda pettivacchaanu. naa yishtam lendi maa vuuru raavaddu vaste naa meeda prema lenatle ani ghaatugaa raasaanu. anduke shyam leters raastunnaadugaani raledu." antuu cheppindi.

 "jarigindedo jarigindi. inkamundu cheyyalsindi emiti? chinna chinna kalahalaki bhaaryaabharta vidipoyi dooramgaa vundatamena? naa manasuki baadha kaliginchanani shyamsunder annadani antivi mari...?" vaasanti encheputundo" ani aagindi jaanaki.

 vaasanti cheppinadaannibatti shyamsunder tappu leshamaatram ledani vaasanti tondarapadi vachesindani jaanaki telusukundi. idemata paiki ante vaasanti nochukuni manasuvippi cheppadani emi analedu.

 "manasuki nachacheppukotaniki pratinimisham evevo gurtukuvastunnaayi. kallaki kanapadutuu chevilo ave maatalu maarumrogutunte asahyamtho naa sareeramantaa jaladaristunnadi. bharinchatam naa sakyam kaadu." 