
 అదీ ఉత్తరం లోని సారాంశం. తన గురించి గోపాలకృష్ణ గారు అంత జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారన్న విషయం అతన్ని ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసింది. కృతజ్ఞత, ఆత్మీయత కలగలిపిన అతని చూపు మౌనంగా ఆయనమీద ప్రసరించింది. "అవును బాబూ! వాళ్ళ సంగతి నీకు బాగా తెలుసు. గెలిచిననాడు కౌగిలించుకొని ఎంత ప్రేమ కురిపించగలరో - ఓడిననాడు అంత విసిరి కొట్టగల సమర్ధులు. నా విషయంలో వాళ్ళంతా అవకాశం యివ్వకూడదనే అలా చేశాను" గంభీరంగా అన్నాడు గోపాలకృష్ణగారు. మనసులో కదులుతున్న బరువైన భావాలను మాటలేరానట్లు ఆయన్నే చూస్తూ అలాగే కూర్చుండిపోయాడు శరత్ చంద్ర.
                        * * * *  
 బెడ్ లైట్ వెలుతురు మసక మసగ్గా ఉంది. టైము రాత్రి పదకొండు దాటింది. నీలిమ తన మంచంమ్మీద పడుకొని ఉంది. నిద్రపోతుందో, మెలుకువతో ఉందో లేదో శరత్ చంద్రకి తెలీడం లేదు. ఆమె పూర్తిగా అటు తిరిగి పడుకొని ఉంది. హాస్పిటల్ నుండి అరగంట క్రితమే వచ్చి స్నానం, భోజనం పూర్తిచేసి, నీలిమకి దూరంగా వేసి ఉన్న మంచంమ్మీద పడుకొని వున్నాడు అతను. అందరూ కలిసి భోంచేసే అరుదయిన రోజుల్లో తప్ప నీలిమ అతని దగ్గర ఉంజి వడ్డించడం లేదు. అన్నీ టేబుల్ మీద వుంచి పడుకుంటుంది. తానే వడ్డించుకుని తింటున్నాడు. అర్ధరాత్రి దగ్గరవుతోన్న నిశ్శబ్దం తమాషాగా ఉంది. చుట్టుప్రక్కల ఫ్లాట్స్ లోని లైట్లు ఒక్కొక్కటీ ఆరిపోతున్నాయి. ప్రక్కఫ్లాట్ లోని బ్రహ్మచారి గదిలో టేప్ రికార్డర్ సినిమా సంగీతాన్ని మంద్రంగా వినిపిస్తోంది. "ప్యార్ ప్యార్ నా రహా
 దోస్త్ దోస్త్ నారహా...." పాట గాలితో కలిసి బరువుగా ప్రయాణించి శరత్ చంద్ర హృదయాన్ని స్పర్శిస్తోంది. గుండెలోని గాయాలనుండి స్రవిస్తున్న బాధలా ముఖేష్ గొంతు బాధని మోసుకొచ్చి మనసును చుట్టేస్తోంది. "ప్రేమ ప్రేమలా ఎప్పటికీ అలాగే ఉండదు. స్నేహితులు స్నేహితుల్లాగా నిలిచిపోరు" ఎంత గొప్పగా చెప్పాడు కవి అనుకున్నాడు శరత్ చంద్ర. నీలిమ అటు తిరిగి పడుకొని ఉంది. ఆమెనే తదేకంగా చూస్తూ. "ఒకప్పుడు తానంటే ఎంతో మోహంతో వుండే నీలిమ. తనని చూడకుండా ఒక్కరోజు కూడా వుండలేకపోయేది. తనకి దూరంగా వుండాల్సొస్తుందని తల్లిదండ్రుల్ని చూడటానికి వెళ్ళేందుకు కూడా ఇష్టపడేది కాదు. అలాంటి నీలిమలో కాలం ఎన్ని మార్పులు తెచ్చింది? అందుకు తన ప్రొఫెషన్ కూడా కారణమైంది. ఇంత కాలమూ రాత్రికీ పగలుకీ తేడా తెలీనంతగా ప్రొఫెషన్ లో పడి కొట్టుకుపోయాడు. తన కృషివల్ల హాస్పిటల్ కి వచ్చే రోగుల రద్దీ యింకా యింకా పెరిగింది. కిరణ్.... రవళి యిద్దరూ దాదాపుగా తనతో సమానంగా కేసులు చూస్తుండటం వల్ల రద్దీని తట్టుకోగలుగుతున్నారు. ఇవాళ కాస్త పెందలాడే ఇంటికి రావడానికి కారణం పని భారాన్ని వాళ్ళిద్దరూ కూడా పంచుకోవడం వల్లనే. అయినా ఉపయోగం ఏమిటి? అప్రయత్నంగా అతని పెదవుల మీద నవ్వు కదిలింది. ఆ నవ్వులో ఓ విషాద ఛాయ అంతర్లీనమై ఉంది. అప్పుడు తనకోసం ఎదురుచూసే నీలిమ ఉంది. కానీ, స్వీకరించడానికి తనకీ తీరిక లేదు. ఇప్పుడు తనకి కాస్త వెసులుబాటు దొరికింది. ఇంటికి చేరాడు. కానీ ఆహ్వానించడానికి 'తన' నీలిమ లేదు. జీవితం ఆడుతున్న ఆట చూసి.... అతని పెదవుల మీద విషాదపు నవ్వు కదిలింది. ఏమిటీ జీవితం నీలిమతో ఈ దూరం యిలాగే వుండబోతుందా? అయినా ఈ పిచ్చిది ఎందుకిలా ఆలోచిస్తోంది? రవళి పెళ్ళి చేసుకోబోతోందని తెలిస్తే ఆమె మనసు కుదుట పడుతుందా? రవళి కిరణ్ ల పెళ్ళి విషయం చెబితే బాగుంటుందా? కానీ, ఇక్కడ నీలిమ సమస్య కేవలం రవళేనా? కాదు ముమ్మాటికీ కాదు! అసలు సమస్య తనమీద నాటుకుపోయిన అపనమ్మకం.... అసలు తనమీద నమ్మకమే బలంగా లేనప్పుడు ఇవాళ ఈ 'రవళి' కాకపోతే రేపు మరో 'సరళా' రావచ్చు. "రవళికి పెళ్లయిపోయింది నీలిమా! నాకూ ఆమెకీ ఏమీ సంబంధం లేదని యిప్పటికయినా నమ్ము. ఇహ ముందు కూడా ఆమె భర్తతో కలిసి అక్కడే ఉంటోంది. కాబట్టి నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు!" అని ఆమెని అర్ధించడం, అభ్యర్ధించడం ఏ మాత్రం యిష్టంగా లేదు అతనికి. ఇది ఒక మనిషి మీద నమ్మకం.... గౌరవానికి సంబంధించిన సమస్యగా అతనికి అనిపించింది. తనమీద గౌరవం నమ్మకం కలిగిననాడే ఇద్దరి మధ్య బంధం బలపడుతుంది తప్ప, తనని తాను క్లీన్ గా ఆమెకి చూపించుకోవడం కోసం రవళి పెళ్ళి విషయం చెప్పడం సబబు కాదనుకున్నాడు. ఎడతెరిపి లేని ఆలోచనలతోనే అతనికి నిద్ర పట్టేసింది.
   * * * *  
 "ఇవాళ ఉదయం మా అమ్మ ఊరి నుండి వచ్చేసింది...." నవ్వుతూ రవళితో అన్నాడు కిరణ్? "ఆ.... హా...." చాలా క్యాజువల్ గా అంది రవళి. "ఆహా.... ఏమిటి ఆహా....! 'ఎందుకు' అని అడగవేం?" మునివేళ్ళతో అమె పోనీ టెయిల్ అందుకుని చిలిపిగా గుంజుతూ అడిగాడు. పోనీ టెయిల్ మీద అతని చేతికి ఒకటిచ్చుకుని. "ఎందుకని?" అంది నవ్వుతూ. "ఇక్కడో పిల్ల నన్ను చేసుకుంటానని వెంటపడుతోంది. చూసి వెళుదువుగాని రా" అని నేనే ఉత్తరం వ్రాశాను వచ్చేసింది. ప్యాంటుజేబులో రెండుచేతులూ పెట్టుకొని ఎటో చూస్తూ నాటకీయంగా అన్నాడు. "ఏంటీ.... నేను..... మీ వెంటపడ్డానా?" కోపం నటిస్తూ అంది రవళి. నవ్వేశాడు కిరణ్. "ఏం వెంటపడేంత అందంగాలేనా?" ఆమెవైపు కొద్దిగా వంగి రహస్యం మాట్లాడుతున్నట్లు అడిగేడు.

 adhee uttaram loni saaraamsam. tana gurinchi gopalakrishna gaaru anta jaagrattalu teesukunnaranna vishayam atanni ukkiri bikkiri chesindi. krutagnata, aatmeeyata kalagalipina athani chuupu mounamgaa aayanameeda prasarinchindi. "avunu baaboo! vaalla sangati neeku baga telusu. gelichinanaadu kaugilinchukoni entha prema kuripinchagalaro - odinanaadu anta visiri kottagala samardhulu. naa vishayamlo vaallantaa avakaasam yivvakudadane alaa cheshaanu" gambheeramgaa annadu gopalakrishnagaru. manasulo kadulutunna baruvaina bhaavaalanu mataleranatlu aayanne chustuu alaage koorchundipoyaadu sharat chandra.
                        * * * *  
 bed liet veluturu masaka masagga undi. taimu raatri padakondu daatindi. neelima tana manchammmeeda padukoni undi. nidrapotundo, melukuvatho undo ledho sharat chandraki teleedam ledu. aame puurtigaa atu tirigi padukoni undi. haspital nundi araganta kritame vachi snaanam, bhojanam poortichesi, neelimaki dooramgaa vesi unna manchammmeeda padukoni vunnadu atanu. andaruu kalisi bhonchese arudayina rojullo tappa neelima athani daggara unji vaddinchadam ledu. annee table meeda vunchi padukuntundi. taane vaddinchukuni tintunnadu. ardharaatri daggaravutonna nissabdam tamashaga undi. chuttuprakkala flats loni laitlu okkokkati aaripotunnaayi. prakkfaltas loni brahmachaari gadilo tape recarder sinima sangeetaanni mandramgaa vinipistondi. "pyar pyar naa rahaa
 dost dost naraha...." paata gaalitho kalisi baruvugaa prayaaninchi sharat chandra hrudayaanni sparsistondi. gundeloni gayalanundi sravistunna badhala mukhesh gontu badhani mosukochi manasunu chuttestondi. "prema premala eppatiki alaage undadu. snehitulu snehitullaagaa nilichiporu" entha goppagaa cheppaadu kavi anukunnadu sharat chandra. neelima atu tirigi padukoni undi. aamene tadekamgaa chustuu. "okappudu taanante entho mohamto vunde neelima. tanani chudakunda okkaroju kuudaa vundalekapoyedi. tanaki dooramgaa vundaalsostundani tallidandrulni chudataniki vellenduku kuudaa ishtapadedi kaadu. alanti neelimalo kaalam enni maarpulu tecchindi? anduku tana profession kuudaa kaaranamaindi. inta kaalamuu raatrikee pagalukee teda teleenantagaa profession loo padi kottukupoyadu. tana krishivalla haspital ki vache rogula raddi yinka yinka perigindi. kiran.... ravali yiddaruu daadaapugaa tanatho samaanamgaa kesulu chustundatam valla raddeeni tattukogalugutunnara. ivaala kaasta pendalade intiki raavadaaniki kaaranam pani bhaaraanni vaalliddaruu kuudaa panchukovadam vallane. aina upayogam emiti? aprayatnamgaa athani pedavula meeda navvu kadilindi. aa navvulo oo vishaada chaaya antarleenamai undi. appudu tanakosam eduruchuse neelima undi. cony, sweekarinchadaaniki tanakee teerika ledu. ippudu tanaki kaasta vesulubaatu dorikindi. intiki cheraadu. cony aahvaaninchadaaniki 'tana' neelima ledu. jeevitam aadutunna aata chusi.... athani pedavula meeda vishaadapu navvu kadilindi. amity jeevitam neelimatho ee dooram yilage vundabotunda? aina ee picchidi endukila aalochistondi? ravali pelli chesukobotondani teliste aame manasu kuduta padutunda? ravali kiran la pelli vishayam chebithe baguntunda? cony, ikkada neelima samasya kevalam ravalena? kaadu mummatiki kaadu! asalu samasya tanameeda naatukupoyina apanammakam.... asalu tanameeda nammakame balangaa lenappudu ivaala ee 'ravali' kakapothe repu maro 'saralaa' raavacchu. "ravaliki pellayipoyindi neelima! naakuu aameki emi sambandham ledani yippatikayina nammu. iha mundu kuudaa aame bhartatho kalisi akkade untondi. kabatti nuvvu dhairyamgaa undu!" ani aameni ardhinchadam, abhyardhinchadam e maatram yishtamgaa ledu ataniki. idhi oka manishi meeda nammakam.... gouravaaniki sambandhinchina samasyagaa ataniki anipinchindi. tanameeda gowravam nammakam kaliginanade iddari madhya bandham balapadutundi tappa, tanani taanu cleen gaa aameki chupinchukovadam kosam ravali pelli vishayam cheppadam sababu kaadanukunnaadu. edatheripi laeni aalochanalathone ataniki nidra pattesindi.
   * * * *  
 "ivaala udayam maa amma oori nundi vachesindi...." navvutuu ravalitho annadu kiran? "aa.... haa...." chala cageuval gaa andi ravali. "aahaa.... emiti aahaa....! 'enduku' ani adagavem?" munivellatho ame ponee tail andukuni chilipigaa gunjutuu adigaadu. ponee tail meeda athani chetiki okaticchukuni. "endukani?" andi navvutuu. "ikkado pilla nannu chesukuntanani ventapadutondi. chusi veluduvugaani raa" ani nene uttaram vraasaanu vachesindi. pyaantujebulo renduchetuluu pettukoni eto chustuu naatakeeyamgaa annadu. "anty.... nenu..... mee ventapaddana?" kopam natistuu andi ravali. navvesadu kiran. "yem ventapadenta andamgaalenaa?" aamevaipu koddigaa vangi rahasyam maatlaadutunnatlu adigedu.