ఓ వారాలబ్బాయి జయభేరి-6(గతవారం తరువాయి)ఉన్నట్టుండి మా చుట్టూ జనాలు పెరిగారు. అందరూ మగవారే. అప్పట్లో అబ్బాయిలతో అమ్మాయిలు చొరవచేసి మాట్లాడేవారుకాదు.  మేం టీ తాగడానికో, అలా ఫ్రెండ్స్తో కబుర్లు చెప్పడానికో, గ్రౌండ్లో నడుస్తుంటేనో, ‘అదిగో అతనేనటే, త్వరలో హీరో అవుతాడటే’ అని గుసగుసలాడుకునేవారు. వాళ్లు అలా మావైపు చూసీచూడనట్టు చూస్తుంటే మాకు అదో ఆనందం. అంతలోనే...‘వాళ్లు మనల్నే చూస్తున్నార్రా.. అదిగో  కృష్ణగారి గురించే మాట్లాడుకుంటున్నార్రా’ అని మా బ్యాచ్లో ఎవరోఒకరు  అనేవారు. అందరం తిరిగిచూసేలోపు వాళ్లు ఏమీ ఎరగనట్టు తలలు దించేసుకుని తుర్రుమనేవాళ్లు. అచ్చం సినిమాల్లో చూపించేనట్టే ఉండేది ఆ సన్నివేశం. తిలక్గారువచ్చి వెళ్లిన తర్వాత కొన్నాళ్లపాటు ఆ ఫీలింగ్ బాగానే ఎంజాయ్ చేశాం. అప్పుడైతే సినిమాకబుర్లు మరీ మితిమీరి చెప్పుకునేవాళ్లం. ఏ ఇద్దరు  కలిసినా సినిమా కబుర్లే సాగేవి. సినిమావాళ్లు ఎలా ఉంటారు? ఏమేం చేయాలి? ఏం చేయకూడదు? డ్రస్సులు ఎలా ఉండాలి? ఎలాంటి ప్యాంట్లు, చొక్కాలు ఉండాలి? ప్రవర్తన ఎలా ఉండాలి? వాళ్ల ఇళ్లు ఎలా ఉంటాయి? కార్లు ఎన్ని ఉంటాయి? సంపాదన ఎలా ఉంటుంది?... ఒకటా, రెండా? అన్నిటినీ ఆ కాలేజీ గ్రౌండుల్లో మాట్లాడేసుకునేవాళ్లం. గ్రౌండ్చుట్టూ ఉన్న చెట్లు ఎంతపచ్చగా ఉండేవో, మా కలలుకూడా అంతే పచ్చగా ఉండేవి. మద్రాసు పిలుపుకోసం ఎదురుచూపులు‘ఇంతకీ తిలక్గారు నిజంగానే కబురుపెడతారా’ అని ఉన్నట్టుండి ఓ మిత్రుడు అడిగాడు. ఒకరోజు సాయంత్రం మా ఊళ్ళో అందరం ఓ అరుగుమీద కూర్చుని ఉంటే కృష్ణగారు వచ్చారు. ఆయన్ని చూడగానే అందరూ హీరో వచ్చారు.. అనసాగారు. అప్పుడు మాలోనే ఉన్న ఒకడు ఇలా అనేశాడు. ‘ఆయన అలా అనడంలో కూడా తప్పులేదులెండి. నెలలు తిరుగుతున్నాయి కదా’ అని కృష్ణగారు అందుకున్నారు. నిజమే.. సినిమాల గురించి అన్నేసి మాటలు మాట్లాడుకున్నా, కాలేజ్ డే జరిగిన రోజునుంచీ అందరం మద్రాసు నుంచి ఎప్పుడు ఉత్తరం వస్తుందా? అని పడిగాపులు కాస్తూనే ఉన్నాం. దానికితోడు కాలంకూడా ఎందుకో భారంగా కదలసాగింది. ఆరునెలలు గడిచినా పిలుపు రాదాయె. పక్కనున్న నాకు, మిగిలిన వారికే అంత ఆత్రంగా ఉంటే.. కృష్ణగారి పరిస్థితి ఇంకేలా ఉండేదో అర్థం చేసుకోండి. దాంతో ఆయన దగ్గర ‘మద్రాసు పిలుపు’ ఊసు ఎత్తడం మానేశాం. ఆర్నెల్లు కాస్తా ఏడాది దాటింది. అయినా లాభంలేదు. మరో ఆరునెలలు తర్వాత, ఒకరకంగా  మేమంతా ఆ విషయం మర్చిపోతున్నరోజుల్లో వచ్చిందా ఉత్తరం.     ‘వెంటనే మద్రాసు బయలుదేరి రండి’ అని. కృష్ణగారి ముఖంలో వెలుగులు నాకు ఇప్పటికీ గుర్తున్నాయి. వాటిని చూసి ఆనందించాలేతప్ప, మాటల్లో చెప్పలేం. వెంటనే వెళ్లారు. మద్రాసులో ఆయనకు మేకప్టెస్ట్ అదీ చేశారు. కానీ రిజల్ట్ మాత్రం అప్పుడే చెప్పలేదు. ‘అంతా బాగానే  ఉంది. మీరు ఈ రంగంలోకి తప్పక వస్తారు. ఈ సినిమా వేషంగురించి మేం లెటర్ రాస్తాం. ఆ రోజురండి’ అన్నారట. ‘ఏమాత్రం అవకాశం ఉన్నా చూడండి...’ అనిచెప్పి కృష్ణగారు ఊరు వచ్చేశారు. ఒక్కసారి ఫేస్మీద మేకప్ పడ్డ తర్వాత నటనగురించి ఆలోచించకుండా ఉండటం అంత తేలికైన విషయం కాదు. గతంలో పిలుపు రాకపూర్వం కృష్ణగారు పెద్దగా తన ఇష్టాయిష్టాలను బయటపెట్టేవారు కాదు. కానీ మేకప్టెస్ట్ పూర్తిచేసుకుని వచ్చిన తర్వాత మాత్రం చాలా ఆసక్తిగా ఎదురుచూడసాగారు. కానీ ఎంతకీ ఆ లెటర్ రాలేదు.కృష్ణగారి తొలిచిత్రం తన కొడుకుకి సినిమారంగం అంటే బాగా ఇష్టమని కృష్ణగారి తల్లిగారు నాగరత్నమ్మగారికి బాగా అర్థమైంది. ‘మనిషి పొడగరి. పైగా ఎర్రటిరంగు. ముక్కూ, ముఖం తీరుగా ఉంటుంది. కాస్త ప్రయత్నిస్తే కొడుకు హీరో కావడం ఖాయం’ అని వాళ్లమ్మ మనసులో నాటుకుపోయింది. అలా అనుకున్నదే తడవుగా ఆవిడ కొడుకును తీసుకుని వెళ్లి మద్రాసులో ఉండసాగింది. అక్కడే ఓ రూము అద్దెకు తీసుకుని వంట వండిపెట్టేది. కృష్ణగారు వెళ్లి అవకాశాలకోసం ప్రయత్నించేవారు. కొన్ని సందర్భాల్లో ఆవిడ కూడా కృష్ణగారితో వెళ్లి ‘మా అబ్బాయి చాలా అందగాడు. బాగా చేస్తాడు, బ్రహ్మాండంగా నటిస్తాడు, ఒక్కఛాన్స్ ఇప్పించండి’ అని అడిగేది. కృష్ణగారి కుటుంబానికి అప్పటికే జగ్గయ్యగారిలాంటి వారు బాగా తెలుసు. వాళ్లంతా తెనాలి చుట్టుపక్కలవాళ్లు కదా. సరిగ్గా నాగరత్నమ్మగారు జగ్గయ్యగారిని కలిసిన సమయంలో ఆయన  ‘పదండి ముందుకు’ అని ఒక సినిమా తీస్తున్నారు. ఇంతదూరం తెలిసినావిడ కొడుకును వెంటపెట్టుకుని వచ్చిందికదా అని అందులో కృష్ణగారికి ఓ చిన్నవేషం ఇచ్చారు. చిన్నదంటే మరీ చాలా చిన్నవేషం అన్నమాట. ఓ సన్నివేశంలో ఓ బృందం జండాలు పట్టుకుని ఉంటుంది. ఆ గ్రూపులో ఈయన కూడా జెండా పట్టుకుని వెళ్లాలి. రెండు మూడు డైలాగులు కూడా ఏవో పెట్టినట్టున్నారు. అలా తొలిసారి అవకాశం వచ్చింది.  అది అయిన తర్వాత నాగేశ్వరరావుగారి సినిమాలో అవకాశం వచ్చింది. ఏఎన్నార్గారు కృష్ణకుమారితో ‘కులగోత్రాలు’ అని ఒక సినిమా చేశారు.        అప్పుడు కృష్ణగారు ప్రత్యగాత్మగారిదగ్గరకు వెళ్తే ఆయన ఇప్పించారనుకుంటా ఆ వేషం. ఇది మునుపటి దానికన్నా పెద్ద వేషం. ‘కులగోత్రాలు’లో నాగేశ్వరరావుగారు ఫ్రెండ్ పెళ్ళికి వస్తారు. ఆ  ఫ్రెండ్ వేషం కృష్ణగారిది. రెండో సినిమాకే పెళ్ళికొడుకు వేషం వేశారు కృష్ణగారు. ఆయన ఎప్పటికప్పుడు మాకు ఉత్తరాలద్వారా ఈ విశేషాలు చేరవేస్తూ ఉండేవారు. సరే అప్పటికీ నేను ఖాళీగానే ఉన్నాను. సరేనని కొంతమంది మిత్రులతో కలిసి తిరుపతి వెళ్లాం. అప్పుడు ఆనవాయితీ ఎలా ఉండేదంటే తిరుపతికి వెళ్లినవారు మద్రాసుకూడా వెళ్లి సినిమావాళ్లను చూసొచ్చేవారు. నేను మాత్రం కృష్ణగారిని కలవడానికే తిరుపతినుంచి మద్రాసుకు చేరుకున్నా. కుశలప్రశ్నలు అయ్యాక కాసేపు అవీ, ఇవీ మాట్లాడుకుని నేను మరలా మా ఊరు వచ్చేశా. చెన్నై ఆంధ్రాక్లబ్ నాటకాల పోటీపై దృష్టినేను ఊరు తిరిగి రావడమైతే వచ్చాను కానీ, నేను ఇక్కడ చేసేది ఏముందని? ఇంట్లో తినడం, అరుగుమీద కూర్చోవడం.. రోజూ ఇదే పని. కొందరు పెద్దవాళ్లు మా పరిస్థితి గమనిస్తూ ఉండేవారు. ఏదో ఒకరోజు పెద్ద స్థానానికి చేరకుంటాననే ఆశమాత్రం నాలో ఎప్పుడూ ఉండేది. అది నా మాటల్లోనూ బయటపడుతూనే ఉండేది. అలా రోజలు గడుస్తున్న తరుణంలో ‘మద్రాసులో పట్టణం యందుగల ఆంధ్రాక్లబ్లో నాటకాల పోటీలు జరుగుతున్నాయి’ అని పత్రికలో ప్రచురితమైన ప్రకటన చూపించారు మా ఊళ్లో ఓ పెద్దాయన. ఆ నాటకాల పోటీలకు సెక్రటరీ జి.రామినీడుగారు. ఆయన మాఊరువాడే. అప్పటికే సినిమా డైరెక్టర్గా పేరు తెచ్చుకున్న మనిషి. ఆయన సెక్రటరీ కిల్లారు ఛటర్జీగారు. ఛటర్జీగారు  కూడా మాఊరు మనిషే.  ‘ఏదో సాధించాలన్న తపన మనసులో పెట్టుకుని ఊరికే తింటూ, తిరిగితే ఏం వస్తుంది? పైగా ఆ పోటీలు నిర్వహిస్తున్న వారిలో ఇద్దరు మనఊరు వాళ్ళే. ప్రయత్నించండి. ఒక రాయి వేయండి, తగిలితే  తగులుతుంది’ అని అక్కడున్న పెద్దవారందరూ తలోమాటగా చెప్పారు.      తలా ఓ మాట చెప్పేసరికి మాలో కొత్తఉత్సాహం వచ్చినట్టయింది. ‘మన రామినీడుగారున్నారు, మన ఛటర్జీగారున్నారు. ఇక్కడ ఇంతమంది పెద్దలు చెబుతున్నారు.. అలాంటప్పుడు మనమే ఎందుకు ఈ పోటీలకు వెళ్లకూడదు?’ అని మాలో మేం అనుకున్నాం. అసలు మొదలంటూ పెట్టలేదుకానీ అప్పటికే మా మాటలు ప్రైజ్లవరకుకూడా వెళ్లాయి. ‘మన ఊరువాళ్లు కాబట్టి ఫస్ట్ప్రైజ్ తప్పక మనకే ఇస్తారు..’ అనుకున్నాం. మరుసటిరోజు సాయంత్రానికి అందరం ఒకచోట చేరుకున్నాం. అప్పట్లో మాఊళ్లో నాటకాలు నేర్పే ఒకాయన ఉండేవారు. ఆయన దగ్గరకువెళ్లి ‘మద్రాసులో ఉన్న ఆంధ్రాక్లబ్లో నాటకాల పోటీలున్నాయని పత్రికలో ప్రకటించారు. మేం ఒక మంచి నాటకం వేయాలనుకుంటున్నాం’ అని చెప్పాం. మేం ఆయనకు చెప్పే రోజుకీ.. నాటకాల పోటీ తేదీకి సరిగ్గా పక్షంరోజులు గ్యాప్ ఉంది. ‘నాటకం వేయడానికి ఎంత సమయం ఉంది?’ అని అడిగారాయన. ‘15 రోజులే టైముంది’ అని చెప్పాం. అప్పుడు ఆయన అన్న మాటలు నాకు ఇప్పటికీ బాగా గుర్తే. ‘నాటకం వేయడమంటే అంతతేలిక కాదు. కనీసం మూడునెలలు రిహార్సల్స్ చేస్తేగానీ ఓ మోస్తరు నాటకం వేయలేరు. 15 రోజుల్లో అన్నీ నేర్చుకుని సాధనచేయడం మాటల్లో అయినంత తేలిక పని కాదు’ అన్నారు.హీరోగా పోలీసు పాత్రలో తొలి నాటిక‘ఎలాగైనా వేయించండి. మాకు ఉత్సాహంగా ఉంది. బుద్ధిగా రోజూవచ్చి నేర్చుకుంటాం’ అని చెప్పాం. ‘సరే ఉత్సాహం చూపిస్తున్నారు కదా.. ఓ పనిచేద్దాం.. మేం కూడా ఆ పోటీల్లో పాల్గొనాలనుకుంటున్నాం. మాదో నాటకం ఉంది. మేం ఆ నాటకం వేస్తాం. మాది పూర్తయ్యాక మీతో ఓ నాటిక కట్టిస్తాం. దాన్నయితే ఇప్పటికిప్పుడు  నేర్పిస్తాను. మీ కుర్రాళ్లందరూ నాటిక చేద్దురుగానీ’ అన్నారు. ఆయన చెప్పింది అర్థం అయ్యీ కానట్టు అనిపించింది. అయినా అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం చేస్తూ తలలు ఊపాం. వెంటనే ఓ నాటిక చదివి వినిపించాడు. ఆ నాటిక పేరు ‘పోలీస్’. మా అందరికీ భలేగా అనిపించింది. అందులో హీరో పోలీస్. నన్ను ఆ పాత్ర వేయమన్నారు. అలా నేను తొలిసారి నటన.. అనే పదాన్ని పలికింది హీరో పాత్రతో. అందులోనూ పోలీస్పాత్రతో అన్నమాట. నాతోపాటు ఉన్న మిగిలినవాళ్లకి కూడా ఏవో కొన్ని వేషాలు ఇచ్చారాయన. మొదటి రోజే కొన్ని డైలాగులు చెప్పారు. ఎవరి పాత్రలు ఏంటో చెప్పారు. అందరం చాలా హుషారుగా విన్నాం. ‘రేపు అందరం టైమ్కి వచ్చేయాలి. రిహార్సల్స్ బాగా చేసుకోవాలి. పైగా మనకు పెద్దగా సమయం కూడా లేదు’ అనుకున్నాం. రెండోరోజు కూడా ఎలాంటి విఘ్నం లేకుండా అందరూ వచ్చేశారు.     కాసేపు ఎవరి డైలాగులు వాళ్లు చెప్పారు. అలా నాలుగైదు రోజులు రిహార్సల్స్ మాంఛి ఊపుమీద జోరుగా సాగాయి. ఇక ఆరో రోజునుంచి చూడండీ, ఒకడొస్తే ఇంకొకడు రాడు. వాడిని తీసుకురావడానికి వెళ్లినవాడు మరుసటిరోజు కనిపించడు. మా గ్రూప్ అందరిలోకీ నేనుమాత్రం సమయానికి వెళ్లేవాడిని. అలా నా పాత్రను కాస్త గట్టిగానే రిహార్సల్స్ చేశా. కనిపించిన ప్రతి ఒక్కడికీ ‘తప్పక రండిరా, ఆయన మనకోసమేకదా నేర్పిస్తున్నారు, మనం బాగా నటిస్తే, మన వేషాలు మద్రాసువాళ్లకి నచ్చితే ఎంత బావుంటుందో కదా’ అని ఒకవైపు పిలుస్తూ మరోవైపు ఊరించసాగా. ఏమనుకున్నారో ఏమో నాటిక వేయడానికి ఇంకో రెండు రోజులు ఉందనగా మరలా అందరూ వచ్చేశారు. నాటిక వేయాల్సినరోజు రానే వచ్చింది. మేం వేస్తున్న నాటకాన్ని, నాటికను జడ్జి చేయడానికి ఇద్దరు ప్రముఖులు దిగారు. వారెవరంటే...- (ఇంకా ఉంది)- డా. చల్లా భాగ్యలక్ష్మి
oo varalabbai jayabheri-6(gatavaaram taruvai)unnattundi maa chuttu janaalu perigaaru. andaruu magavare. appatlo abbaayilatoe ammayilu choravachesi matladevarukadu.  mem t tagadaniko, alaa frendsto kaburlu cheppadaniko, groundlo nadustunteno, ‘adigo atanenate, twaralo heero avtadate’ ani gusagusaladukunevaru. vaallu alaa maavaipu chusichudanattu chustunte maaku adho aanandam. antalone...‘vaallu manalne chustunnarra.. adigo  krishnagaari gurinche matladukuntunnar’ ani maa byachlo evarookaru  anevaaru. andaram tirigichuselopu vaallu emi eraganattu talalu dinchesukuni turrumanevallu. acham cinemallo choopinchenatte undedi aa sannivesam. tilakgaaruvacchi vellina tarvaata konnallapatu aa feeling bagane enjay chesham. appudaithe cinemakaburlu mari mitimeeri cheppukunevallam. e iddaru  kalisina sinima kaburle sagevi. cinemavallu ela untaaru? emem cheyali? yem cheyakudadu? drussulu ela undaali? elanti pyaantlu, chokkaalu undaali? pravartana ela undaali? vaalla illu ela untaayi? kaarlu enni untaayi? sampaadana ela untundi?... okata, renda? annitinee aa callagy groundullo matladesukunevalla. groundchuttoo unna chetlu entapacchagaa undevo, maa kalalukuda anthe pacchagaa undevi. madrasu pilupukosam eduruchuupulu‘intakee tilakgaaru nijamgaane kaburupedatara’ ani unnattundi oo mitrudu adigaadu. okaroju saayantram maa oollo andaram oo arugumeeda kuurchuni unte krishnagaaru vachaaru. aayanni chudagaane andaruu heero vachaaru.. anasaagaaru. appudu malone unna okadu ilaa anesadu. ‘aayana alaa anadamlo kuudaa tappuledulendi. nelalu tirugutunnaayi kada’ ani krishnagaaru andukunnaru. nijame.. cinimala gurinchi annesi maatalu matladukunna, calage dee jarigina rojununchi andaram madrasu nunchi eppudu uttaram vastundaa? ani padigaapulu kaastuunae unnam. daanikitodu kalankuda enduko bhaaramgaa kadalasaagindi. aarunelalu gadichina pilupu radaye. pakkanunna naaku, migilina vaarike anta aatramgaa unte.. krishnagaari paristhiti inkela undedo artham chesukondi. daamto aayana daggara ‘madrasu pilupu’ oosu ettadam manesam. aarnellu kasta edaadi daatindi. aina laabhamledu. maro aarunelalu tarvaata, okarakamgaa  memanta aa vishayam marchipotunnarojulla vachinda uttaram.     ‘ventane madrasu bayaluderi randi’ ani. krishnagaari mukhamlo velugulu naaku ippatikee gurtunnayi. vaatini chusi aanandinchaaletappa, maatallo cheppalem. ventane vellaaru. madraasulo aayanaku makeptest adhee chesaru. cony riselt maatram appude cheppaledu. ‘antaa bagane  undi. meeru ee rangamloki tappaka vastaaru. ee sinima veshangurinchi mem leter rastam. aa rojurandi’ annarata. ‘ematram avakaasam unna chudandi...’ anicheppi krishnagaaru ooru vachesaaru. okkasari fesmeeda mekap padda tarvaata natanagurinchi alochinchakunda undatam anta telikaina vishayam kaadu. gatamlo pilupu rakapurvam krishnagaaru peddagaa tana ishtaayishtaalanu bayatapettevaaru kaadu. cony makeptest poortichesukuni vachina tarvaata maatram chala aasaktigaa eduruchudasaagaaru. cony entakee aa leter raledu.krishnagaari tolichitram tana kodukuki sinimaarangam ante baga ishtamani krishnagaari talligaaru naagaratnammagaariki baga ardhamaindi. ‘manishi podagari. paiga erratirangu. mukku, mukham teerugaa untundi. kaasta prayatniste koduku heero kaavadam khayam’ ani vallamma manasulo naatukupoyindi. alaa anukunnade tadavugaa aavida kodukunu teesukuni velli madraasulo undasaagindi. akkade oo roomu addeku teesukuni vanta vandipettedi. krishnagaaru velli avakasalakosam prayatninchevaaru. konni sandarbhaallo aavida kuudaa krushnagaaritho velli ‘maa abbai chala andagaadu. baga chestaadu, brahmaandamgaa natistaadu, okkachans ippinchandi’ ani adigedi. krishnagaari kutumbaaniki appatike jaggayyagaarilaanti vaaru baga telusu. vaallantaa tenaali chuttupakkalavallu kada. sarigga nagaratnammagaru jaggayyagaarini kalisina samayamlo aayana  ‘padandi munduku’ ani oka sinima teestunnaaru. intaduram telisinavida kodukunu ventapettukuni vachindikadaa ani andulo krushnagaariki oo chinnavesham icharu. chinnadante mari chala chinnavesham annamata. oo sannivesamlo oo brundam jandaalu pattukuni untundi. aa groopulo eeyana kuudaa jenda pattukuni vellaali. rendu moodu dailagulu kuudaa evo pettinattunnaru. alaa tolisari avakaasam vachindi.  adhi ayina tarvaata nageshwararaogari cinemalo avakaasam vachindi. aennaargaaru krushnakumaarito ‘kulagotraalu’ ani oka sinima chesaru.        appudu krishnagaaru pratyagaatmagaaridagga velte aayana ippinchaaranukuntaa aa vesham. idhi munupati danikanna pedda vesham. ‘kulagotraalu’loo nageshwararaogaru frend pelliki vastaaru. aa  frend vesham krushnagaaridi. rendo cinemake pellikoduku vesham vaesaaru krishnagaaru. aayana eppatikappudu maaku uttaraladwara ee visaeshaalu cheravestu undevaaru. sare appatikee nenu khaaliigaane unnaanu. sarenani kontamandi mitrulatho kalisi tirupati vellaam. appudu aanavaayitii ela undedante tirupatiki vellinavaaru madrasukuda velli sinimaavaallanu chusochevaru. nenu maatram krushnagaarini kalavadaanike tirupatinunchi madraasuku cherukunna. kusalaprasnalu ayyaka kasepu avy, ivee matladukuni nenu marala maa ooru vachesa. chennai andhraclab naatakaala potipai drushtinenu ooru tirigi raavadamaithe vachanu cony, nenu ikkada chesedi emundani? intlo tinadam, arugumeeda koorchovadam.. roojoo ide pani. kondaru peddavaallu maa paristhiti gamanistuu undevaaru. edho okaroju pedda sthaanaaniki cherakuntanane aasamaatram naalo eppuduu undedi. adhi naa maatalloonuu bayatapadutune undedi. alaa rojalu gadustunna tarunamlo ‘madraasulo pattanam yandugala aandhraaklablo naatakaala poteelu jarugutunnaayi’ ani patrikalo prachuritamaina prakatana chuupimchaaru maa oollo oo peddaayana. aa naatakaala potiilaku secretery ji.ramineedugaaru. aayana maooruvaade. appatike sinima directorga paeru tecchukunna manishi. aayana secretery killaru chhatarjeegaaru. chhatarjeegaaru  kuudaa maauru manishe.  ‘edho saadhinchaalanna tapana manasulo pettukuni oorike tintuu, tirigite yem vastundi? paiga aa poteelu nirvahistunna vaarilo iddaru manaooru vaalle. prayatninchandi. oka raayi veyandi, tagilite  tagulutundi’ ani akkadunna peddavaarandaruu talomaatagaa cheppaaru.      talaa oo maata cheppesariki malo kottautsaaham vachinattayindi. ‘mana raminidugarunnaru, mana chhatarjeegaarunnaaru. ikkada intamandi peddalu chebutunnaru.. alantappudu maname enduku ee potiilaku vellakudadu?’ ani malo mem anukunnam. asalu modalantu pettaledukaanii appatike maa maatalu praijlavarakukuda vellaayi. ‘mana ooruvaallu kabatti fustprise tappaka manake istaaru..’ anukunnam. marusatiroju saayantraaniki andaram okachota cherukunnam. appatlo maaoollo naatakaalu nerpe okaayana undevaaru. aayana daggarakuvelli ‘madraasulo unna aandhraaklablo naatakaala potilunnayani patrikalo prakatinchaaru. mem oka manchi naatakam veyalanukuntunnam’ ani cheppam. mem aayanaku cheppe rojuki.. naatakaala poty teedeeki sarigga pakshamrojulu gyap undi. ‘naatakam veyadaaniki entha samayam undi?’ ani adigarayana. ‘15 rojule taimundi’ ani cheppam. appudu aayana anna maatalu naaku ippatikee baga gurte. ‘naatakam veyadamante antatelika kaadu. kaneesam moodunelalu reharsals chestegaanii oo mostaru naatakam veyaleru. 15 rojullo annee neerchukuni saadhanacheyadam maatallo ayinanta telika pani kaadu’ annaru.heeroga polisu paatralo toli naatika‘elagaina veyinchandi. maaku utsaahamgaa undi. buddhigaa rojuuvachi nerchukuntam’ ani cheppam. ‘sare utsaaham chuupistunnaaru kada.. oo panicheddam.. mem kuudaa aa potillo palgonalanukuntunna. mado naatakam undi. mem aa naatakam vestam. maadi puurtayyaaka meetho oo naatika kattistam. daannayithe ippatikippudu  nerpistaanu. mee kurrallandaru naatika cheddurugaanii’ annaru. aayana cheppindi artham ayyee kaanattu anipinchindi. aina artham chesukune prayatnam chestu talalu oopaam. ventane oo naatika chadivi vinipinchaadu. aa naatika paeru ‘polies’. maa andarikee bhalegaa anipinchindi. andulo heero polies. nannu aa paatra veyamannaru. alaa nenu tolisari natana.. ane padaanni palikindi heero paatratho. anduloonuu polispaatrato annamata. naatopaatu unna migilinavallaki kuudaa evo konni veshaalu icharaayana. modati roje konni dailagulu cheppaaru. evari paatralu ento cheppaaru. andaram chala husharuga vinnam. ‘repu andaram taimki vacheyaali. reharsals baga chesukovali. paiga manaku peddagaa samayam kuudaa ledu’ anukunnam. rendoroju kuudaa elanti vighnam lekunda andaruu vachesaaru.     kasepu evari dailagulu vaallu cheppaaru. alaa naalugaidu rojulu reharsals maanchi oopumeeda jorugaa saagaayi. ika aaro rojununchi chudandi, okadoste inkokadu raadu. vaadini teesukuraavadaaniki vellinavaadu marusatiroju kanipinchadu. maa groop andariloki nenumatram samayaniki vellevaadini. alaa naa paatranu kaasta gattigaane reharsals chesha. kanipinchina prati okkadiki ‘tappaka randira, aayana manakosamekada neerpistunnaaru, manam baga natiste, mana veshaalu madraasuvaallaki nachite entha bavuntundo kada’ ani okavaipu pilustuu marovaipu oorinchasaagaa. emanukunnaro emo naatika veyadaaniki inko rendu rojulu undanagaa marala andaruu vachesaaru. naatika veyalsinaroju raane vachindi. mem vestunna naatakaanni, naatikanu jadji cheyadaaniki iddaru pramukhulu digaaru. varevarante...- (inka undi)- daa. challa bhagyalakshmi