 ఇంకాస్సేపు యిక్కడే గడపాలనిపించినా మరీ రాత్రయి వెడితే నిజంగానే ఇంట్లో అనుమానాలు తలెత్తే ప్రమాద ముందనిపించింది జీవితకు. అతడిని వదలలేక వదులుతూ, మళ్ళీ మనం కలుసుకునేదెప్పుడు?" అంది.

 "కాలేజీలో రోజూ కలుస్తాంగా?"

 "అది కాదు-ఇలా!"

 "నువ్వెప్పుడు రమ్మంటే అప్పుడు వస్తాను! ఎక్కడికి రమ్మంటే అక్కడికి వస్తాను."

 "నాతో నరకానికైనా?"

 "ఆఁ"

 "అగ్నిసాక్షిగా నా పాణిగ్రహణం చేయండి! మిమ్మల్ని నేను స్వర్గానికి తీసుకు వెడతాను. మీ జీవితం స్వర్గతుల్యం చేస్తాను!"

 చెట్లకొమ్మల చాటునుండి వెన్నెల కిరణాలు దూసుకువచ్చి జీవిత ముఖంమీద పడుతున్నాయి. ముగ్ధమనోహరంగా కనిపిస్తోంది ఆమె. "అబ్బా! జీవితా! నీ సమక్షంలో ఇంకాస్సేపుంటే నేనేమైపోతానో నాకే తెలియదు. నా నిగ్రహం సడలిపోతే నీకే మంచిది కాదు."

 "ఒంటరిగా ఒక ఆడపిల్ల దొరికినా, అదీ మనసిచ్చిన ఆడపిల్ల దొరికినా మీరు హద్దులు దాటలేదు. మీరెంతో ఉన్నతులు కాకపోతే ఈ నిగ్రహం మీకుండదు. మీరంటే ప్రేమే కాదు, గౌరవంకూడా కలిగింది, అమర్!"

 "ఇలా మాట్లాడుతుంటే మాటలు తరగవు! ఇలాగే రాత్రి గడచిపోతుంది. మీ యింట్లో ఏం సమాధానం చెబుతావు?"

 "ఈ రోజు కాకపోయినా రేపైనా ఇంట్లో తెలియాల్సిందేగా?"

 "ప్లీజ్! యిప్పుడే మన విషయం బయటికి రానీయకు."

 "ఆడపిల్లను! నేను భయపడాలి! మీకెందుకు భయం?"

 "నాకుండే సమస్యలు నాకున్నాయి."

 "సమస్యలా? ఏమిటవి?"

 "అవి ఒక్క ముక్కలో చెప్పేవి కాదులే! ముందు నువ్వెళ్ళు! తరువాత నేను వెడతాను!"

 
  * * * *


 జీవిత పరీక్షలై పోయాయి.

 రేపటినుండి కాలేజీకి సెలవులు.

 అమర్ వాళ్ళ ఊరికి వెళ్ళిపోతున్నాడు.

 "మీ అడ్రస్ ఇచ్చి వెళ్ళండి" అంది. అంతకు ముందురోజు అతడిని కలుసుకొన్నప్పుడు.

 "దేనికి? లెటర్స్ వ్రాయడానికా?"

 "మిమ్మల్ని చూడకుండా ఒక్క రోజుకూడా వుండలేననిపిస్తూంది. కనీసం మీకు రోజుకో లెటర్ వ్రాయడం వల్లయినా ఈ వియోగబాధ మరచిపోతానేమో! మీరుకూడా మా ఇంటి అడ్రస్ కు లెటర్స్ వ్రాయండి. నా పేరుమీద వచ్చే లెటర్స్ మా యింట్లో ఎవరూ చించి చదవరు."

 "మతి పోయిందా ఏమిటి? అలా ఎప్పుడూ లెటర్స్ వ్రాయొద్దు! నేనుకూడా వ్రాయను. అవి ఎవరి చేతిలోనైన పడితే లేనిపోని తలనొప్పి. చెప్పాకదా? నా ఎమ్.ఇడి. కంప్లీట్ కావాలి! నా చెల్లి పెళ్ళి కావాలి? అంతవరకు మన విషయం రహస్యంగా ఉంచక తప్పదు."

 
  * * * *


 అమర్ లేకుండా సెలవులు అతిభారంగా గడిచిపోతుంటే పులిమీద పుట్రలా మరో గండమొచ్చిపడింది.

 జీవితకు వాళ్ళింట్లో సంబంధం చూశారు.

 "నాకిప్పుడే పెళ్ళొద్దు! కనీసం నేను డిగ్రీ పూర్తి చేసేవరకు నాకు పెళ్ళొద్దు" అంది జీవిత.

 "దాని మొహం! దానికేం తెలుసు? మళ్ళీ కావాలన్నప్పుడు ఇంత మంచి సంబంధం దొరకొద్దూ? వాళ్ళనైతే వచ్చి పిల్లను చూసి పొమ్మనండి" అంది తల్లి. "కావాలంటే పెళ్ళయ్యాక చదువుకోవద్దన్నారా ఏమిటి?"

 చూసినంత మాత్రాన పెళ్ళయిపోతుందా అనుకున్న జీవిత అప్పటికి మౌనం వహించింది. వాళ్ళు చూడాలి! తను నచ్చాలి! వాళ్ళు ఊరికి వెళ్ళి ఉత్తరం వ్రాసేలోగా అమర్ వచ్చేస్తాడు. అతడొచ్చాక ఏదో ఒకటి చేయొచ్చు.
 కాని జీవిత ఊహలన్నీ తలక్రిందులై పోయాయి.
 అబ్బాయి, అబ్బాయి తల్లిదండ్రులూ వచ్చి చూడ్డం, పిల్ల నచ్చిందని చెప్పడం, సంబంధం ఖాయం చేసుకోవడం_ అంతా ఒక్క రోజులోనే జరిగిపోయాయి. తాంబూలాలు కూడా పుచ్చేసుకున్నారు. ఆ రోజు తిథిచాలా బాగుందని!
 దిక్కుతోచలేదు జీవితకు.
 "ఒక్కమాట నన్నడగకుండా ఈ సంబంధం ఖాయం చేయడం ఏమిటి? నాకీ సంబంధం యిష్టంలేదు."
 "ఈ సంబంధానికి ఏం లోపముందని చేసుకోవు?"
 "నాకిప్పుడే పెళ్ళోద్దు."
 "చేసుకోవడానికి చేసుకోక పోవడానికి నీ యిష్టం ఎవరు అడిగారని? నోరు మూసుకుని పడివుండు!" పిచ్చి కోపంలో అరిచాడు తండ్రి.
 "మీరు ఈ సంబంధమే చేయాలనుకొంటే నన్ను పెళ్ళికూతురుగా చూడరు? శవంగా చూస్తారు."
 ఈ సంబంధం ఒద్దని ఆమె ఎందుకింతగా పట్టుబడుతుందో వాళ్ళకి అర్ధంకాలేదు.
 ఈ సంబంధానికి ఏ లోపంలేదు. అబ్బాయి మంచి అందగాడు. చదువుకుని ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు. మంచి మర్యాదస్తులు. ఆర్ధికంగా తమకంటే ఎన్నోరెట్లు బాగున్నవాళ్ళు.
 ఎందుకని ఈ పెళ్ళి వద్డంటున్నట్టు?
 ఆ రోజంతా జీవిత గదిలో ఉండి తలుపు మూసుకుని తెరువలేదు.
 మరురోజు పిలువగా పిలువగా తలుపు తెరిచింది. కాని ఎవరితో మాట్లాడలేదు. కనీసం టీ, టిఫిన్ కూడా తీసుకోలేదు.
 inkaassepu yikkade gadapalanipinchina mari raatrayi vedithe nijamgaane intlo anumaanaalu talette pramaada mundanipinchindi jeevitaku. atadini vadalaleka vadulutuu, mallee manam kalusukunedeppudu?" andi.

 "kaalejeelo roojoo kalustaamgaa?"

 "adhi kaadu-ilaa!"

 "nuvveppudu rammante appudu vastaanu! ekkadiki rammante akkadiki vastaanu."

 "naatho narakanikaina?"

 "aa"

 "agnisakshiga naa paanigrahanam cheyandi! mimmalni nenu swargaaniki teesuku vedataanu. mee jeevitam swargatulyam chestaanu!"

 chetlakommala chaatunundi vennela kiranaalu doosukuvacchi jeevita mukhammeeda padutunnaayi. mugdhamanoharamgaa kanipistondi aame. "abba! jeevita! nee samakshamlo inkassepunte nenemaipotano naake teliyadu. naa nigraham sadalipothe neeke manchidi kaadu."

 "ontarigaa oka aadapilla dorikina, adhee manasicchina aadapilla dorikina meeru haddulu daataledu. meerentho unnatulu kakapothe ee nigraham meekundadu. meerante preme kaadu, gouravankuda kaligindi, amar!"

 "ilaa matladutunte maatalu taragavu! ilaage raatri gadachipotundi. mee yintlo yem samadhanam chebutavu?"

 "ee roju kakapoyina repaina intlo teliyaalsindegaa?"

 "please! yippude mana vishayam bayatiki raaneeyaku."

 "aadapillanu! nenu bhayapadali! meekenduku bhayam?"

 "nakunde samasyalu nakunnayi."

 "samasyala? emitavi?"

 "avi okka mukkalo cheppevi kaadule! mundu nuvvellu! taruvaata nenu vedataanu!"

 
  * * * *


 jeevita pareekshalai poyayi.

 repatinundi kaalejeeki selavulu.

 amar vaalla ooriki vellipotunnadu.

 "mee adrus ichi vellandi" andi. antaku munduroju atadini kalusukonnappudu.

 "deniki? leters vrayadanika?"

 "mimmalni chudakunda okka rojukuda vundalenanipistundi. kaneesam meeku rojuko leter vraayadam vallayina ee viyogabaadha marachipotanemo! meerukuda maa inti adrus ku leters vraayandi. naa paerumeeda vache leters maa yintlo evaruu chinchi chadavaru."

 "mathi poinda emiti? alaa eppuduu leters vraayoddu! nenukuda vraayanu. avi evari chetilonaina padithe leniponi talanoppi. cheppakada? naa em.idi. complete kavali! naa chelli pelli kavali? antavaraku mana vishayam rahasyamgaa unchaka tappadu."

 
  * * * *


 amar lekunda selavulu atibhaaramgaa gadichipotunte pulimeeda putrala maro gandamochipadindi.

 jeevitaku vaallintlo sambandham chusaru.

 "nakippude pelloddu! kaneesam nenu digri puurti chesevaraku naaku pelloddu" andi jeevita.

 "daani moham! daanikem telusu? mallee kavalannappudu inta manchi sambandham dorakodduu? vaallanaite vachi pillanu chusi pommanandi" andi talli. "kavalante pellayyaaka chaduvukovaddannara emiti?"

 chusinanta maatraana pellayipotundaa anukunna jeevita appatiki mounam vahinchindi. vaallu chudali! tanu nachali! vaallu ooriki velli uttaram vraaselogaa amar vachestaadu. atadochaaka edho okati cheyochu.
 kaani jeevita oohalannee talakrindulai poyayi.
 abbai, abbai tallidandruluu vachi chuddam, pilla nachindani cheppadam, sambandham khayam chesukovadam_ antaa okka rojulone jarigipoyayi. taambuulaalu kuudaa puchesukunnaru. aa roju tithichaalaa bagundani!
 dikkutochaledu jeevitaku.
 "okkamata nannadagakunda ee sambandham khayam cheyadam emiti? naakii sambandham yishtamledu."
 "ee sambandhaaniki yem lopamundani chesukovu?"
 "nakippude pelloddu."
 "chesukovadaniki chesukoka povadaaniki nee yishtam evaru adigaarani? noru moosukuni padivundu!" picchi kopamlo arichaadu tandri.
 "meeru ee sambandhame cheyalanukonte nannu pellikuuturugaa chudaru? savangaa chustaru."
 ee sambandham oddani aame endukintagaa pattubadutundo vaallaki ardhamkaaledu.
 ee sambandhaaniki e lopamledu. abbai manchi andagaadu. chaduvukuni udyogam chestunnadu. manchi maryaadastulu. aardhikamgaa tamakante ennoretlu bagunnavallu.
 endukani ee pelli vaddantunnattu?
 aa rojanta jeevita gadilo undi talupu moosukuni teruvaledu.
 maruroju piluvagaa piluvagaa talupu terichindi. kaani evaritho matladaledu. kaneesam t, tiffin kuudaa teesukoledu.