 సుజాత కౌగిలిలో వుండే అక్క తలమీద చేయివేసి నిమురుతూ "నీకు తెలీదక్కా అలాగే జరగాలి" అంది దృఢంగా.
 
 అనూరాధ చెల్లెల్ని విడిచిపెట్టి దూరంగా జరిగింది. ఆమెముఖం రంగు మారింది "అలా అయితే నాక్కూడా విషం యిచ్చిమరీ వెళ్ళు" అన్నది కఠినంగా.
 
 సుజాత క్రిందపడివున్న ప్రభాకరం శవంకేసి చూసింది. ఆమెకు లేశమైనా జాలికలగలేదు. ఇహ తను బ్రతికేంలాభం అనుకుంది. అన్నిటికీ తెగించే ఈ పనిచేసింది. చంద్రం ఊళ్ళోలేడు. తనకోసం జైలుదగ్గరకు వస్తాడు. తర్వాత...అక్కడతనికి క్షమాపణలు చెప్పుకుంటుంది.
 
 అలాగనకక్కా! నీకర్ధంకాదు నా ఆవేదన. ఎంత కుళ్ళి కృశించానో, నా మనస్సెంత కాలిపోయిందో నీకెట్లా అర్ధమౌతుంది? నేనెలాగూ ఆత్మహత్య చేసుకోవటానికి సంకల్పించబట్టే, ఇతన్ని తుదముట్టించటానికి సమకట్టాను. ఓ అసమర్ధురాలిగా మరణించటానికి నా అంతరాత్మ ఒప్పుకోలేదు.
 
 అనూరాధ ఏడ్చింది. "నువ్వు లేకపోతే ఈ భూమ్మీద ఎట్లా బ్రతికేది చెల్లీ? నీకు ప్రేమానుభవం ఉంది. నీది ఆర్ద్రహృదయం, నువ్వు పోతే మరోప్రాణం ఉసురు కూడా నీకు తగులుతుంది. నీ కసితీరిందేగాని, నీ తపన చల్లారదు. నువ్వెక్కడో మగ్గిపోతోంటే నీ ప్రేమాగ్ని నిన్ను మరింత దహిస్తూ ఉంటుంది. ఆమె కంఠస్వరంలో మార్పువచ్చింది. "సుజాతా! పుట్టుకనుంచీ నేను కఠినాత్మురాలిగానే తయారయాను. ఎన్నో ఆపదలను ఎదుర్కొన్నాను. ఎందరో పురుషులు నాతో తిరిగారు. కానీ ఏ ప్రేమవీచికలూ నన్ను స్పర్సించలేదు. ప్రయోజనంలేని బ్రతుకు నాది. ఆశయంలేని బ్రతుకు నాది. సార్ధకత లేని బ్రతుకు నాది. నే పోతే ఎవరి హృదయాల్లోనూ అగ్నివీచికలు రేగవు. భూకంపాలు చెలరేగవు. నువ్వు అట్లాకాదు. కళాసిద్ది పొందావు. ప్రణయసీమలో సింహాసనం అధిష్టించావు. చెల్లీ! నీబదులు నన్ను పోనియ్యి. అడ్డుచెప్పి నా ప్రాణం తియ్యకు.
 
 సుజాత ఉన్మత్తురాలయింది. "అక్కా!" అంది అరుస్తూ దగ్గరకు వచ్చి గట్టిగా కావలించుకుంది.
 
 అనూరాధకూడా తన చేతుల్తో ఆమెను గట్టిగా పెనవేసి "నన్ను అంతం కానియ్యి చెల్లీ.....నన్ను అంతంకానియ్యి" అని గొణిగింది విచలిత కంఠంతో.
 
 "లేదక్కా! నన్ను అంత క్రూరురాల్ని చెయ్యకు."
 
 "దీనికన్నా నేను కత్తితో పొడుచుకుని చావటమే ఇష్టమా?"
 
 "అక్కా! నన్ను చిత్రవధ చెయ్యకే. ఈ అవస్థ భరించలేనే."
 
 "చెల్లీ! నన్నర్ధంచేసుకో. త్యాగం చేయటం నాకు సరదాకాదు. ఇది నా స్వార్ధంకోసం చేస్తున్నాను. నిన్ను జైలుకు పంపి ఆత్మహత్య చేసుకోవటమంటే నాకు భయంగావుంది కాబట్టి ఈ పనికి తలపడ్డాను. మాయమాటలు చెప్పి అతను నా జీవితాన్ని నాశనం చేశాడనీ, అతని మోసంతెలిసి కసితీరటంకోసం విషంయిచ్చి చంపాననీ చెబుతాను. నన్ను పోనీ, బహుశా ఉరిశిక్ష పడదు. దీర్ఘకాల ప్రవాసం పడుతుంది. నన్ను విడిచిపెట్టు సుజాతా, పోనియ్యి నువ్వు చంద్రాన్ని పెళ్ళిచేసుకో" ఆమె గొంతు క్షీణించిపోయింది.
 
 "అక్కా! అక్కా! ఏమిటే ఈ శిక్ష?" అంటూ సుజాత ఆమె చేతుల్లో మూర్చిల్లింది.
 
    31
 
 రెండేళ్ళు గడిచిపోయాయి. ఓ సాయంత్రం ఆరుగంటలవేళ శివనాథరావు ఇంట్లో క్రిందిహాల్లో పార్టీ జరుగుతోంది. అతని భార్య సరోజిని ఊళ్ళోలేదు. పుట్టింటికీ వెళ్ళింది. ఆరోజు అతని పుట్టినరోజు పరిచయస్తులందరినీ ఆహ్వానించాడు. చంద్రం సుజాతతో కలిసివచ్చాడు. అతనిప్పుడు డాక్టరు. అందుకని చాలామంది స్త్రీ పురుషులు అతిధులుగా వచ్చారు. పార్టీ పూర్తయింది. క్రమంగా చీకటిపడింది. హాల్లో దీపాలు వెలిగించబడ్డాయి.
 
 శివనాథరావు లేచి గొంతు సవరించుకున్నాడు. ఇవాళ మీ అందరకూ మంచి కథ చెబుతాను.
 
 "ఏం కధ?" అని కూర్చున్న వాళ్ళలోంచి అడిగారొకరు కుతూహలంగా.
 
 "నా కథే." "ప్రేమ వుందా? లేకపోతే వినలేం."
 
 "ఉంది. కావలసినంత."
 
 "పెళ్ళయినవాడిని, ఏమిటింత బాహాటం చేస్తున్నావు? మీ ఆవిడ వుంటే?.." అన్నాడొక డాక్టరు.
 
 "వాళ్ళావిడ ఊళ్ళో లేదు లేవోయ్. అందుకని ధైర్యం" అని ప్రక్కనున్న ప్లీడరుగారన్నారు.
 
 "అయితే చెప్పు నీ ప్రణయగాధ ఆలకిస్తాం."
 
 "నేను అసమర్దుడ్ని" అన్నాడు శివనాథరావు.
 
 "డాక్టరువైనాక కూడానా?"
 
 "చాలా పిరికివాడ్ని."
 
 "ఆడవాళ్ళంముందు కూడానా?"
 
 "అవి నేను చదువుకుంటూన్న రోజులు. అనుభవంకోసం మనసు తహతహలాడుతున్న దినాలు. ఆ స్థితిలో ఓ అమ్మాయిని చూసి ముగ్ధుడనై పోయాను."
 
 "ప్రేమ ఆరంభమయింది."
 
 "అంతేకాదు. పీడించసాగింది."
 
 "ఆ అమ్మాయి అందంగా ఉంటుందా? పేరేమిటి?"
  
 "చాలా చక్కగా ఉంటుంది. పేరెందుకులెండి? మా క్లాస్ మేట్."
 
 "ఎట్లా నా మనోవ్యధను వ్యక్తంచేయటం? పిరికివాడినని చెప్పాను. ఆమెను మనసులో ఆరాధిస్తూ ఉండేవాడ్ని. నా ప్రేమను బహిర్గతం చెయ్యాలని ఎన్నోసార్లు ప్రయత్నించాను. కానీ ఆమె ఎదుటపడగానే కాళ్ళు వణికేవి. నోరు ఎండిపోయేది. నన్ను నేను నిందించుకుంటూ ప్రక్కనుంచి తల వంచుకుని వెళ్ళిపోయేవాడ్ని. ఆమె గ్రహించిందా? తెలియదు. ఆమెకు నేనంటే ఎలాంటి అభిప్రాయం వుంది? తెలియదు.....ఈ వేదనతో గిలగిల కొట్టుకుపోయాను. ఇంత అప్రయోజకుడిగా బ్రతకటం ఇష్టంలేక పోయింది. ఎన్నోరోజుల నరకయాతన అనుభవించి చివరికి ఆత్మహత్య చేసుకోవటానికి నిశ్చయించుకున్నాను."
 
 "ఆత్మహత్యే? ఉత్త పుణ్యానికి?"
 
 "అప్పట్లో వేరేమార్గం గోచరించలేదు. చచ్చిపోదలుచుకున్న వాడిని నిశ్శబ్దముగా ఆ పనిచేస్తే సరిపోయేదా? ఆమెను ఇంతకాలం గాఢంగా ప్రేమించాననీ, ఆరాధించాననీ, ఈ తపన దుస్సహంగా పరిణమించి ఆత్మహత్యకు పాల్పడుతున్నాననీ, మరునాటి రాత్రి సరిగ్గా ఒంటిగంటకు సముద్రంలో దూకివేస్తున్నాననీ ఆమెకో ఉత్తరం రాశాను."
 
 "హైదరాబాద్ లో సముద్రమెక్కడిదయ్యా మహానుభావా!"
 
 "అదే హుస్సేన్ సాగర్ నాకు ఈతరాదుగా. నాకదే సముద్రం" అని దూరంగా కుర్చీలోకూర్చున్న ఓ యువతివంక క్రీగంట చూశాడు శివనాథరావు.
 
 అంతవరకూ అతనివంక రెప్పవాల్చకుండా చూస్తోన్నదల్లా - ఆమె చప్పున తల ప్రక్కకి త్రిప్పుకుంది.
 
 "మరునాడు రాత్రి పన్నెండు గంటలకల్లా నేను హుస్సేన్ సాగర్ వంతెన మీదకు చేరాను. వేసవికాలం అయితే ఆ సమయానికి అక్కడ చాలా జంటలు విహరిస్తూ ఉండేవి కానీ వర్షాకాలమది. అందులో ఆవేళ తుంపర కూడా పడుతోంది. అందుకని నేనుతప్ప ఎవరూ సంచారం చేయటం లేదక్కడ. కాకపోతే ఐదునిముషాలకు పదినిముషాలకు ఒకసారి రోడ్డుమీదుగా కార్లు పోతున్నాయి. కమ్మీలనానుకుని అంధకారబంధురమైన ఈ జీవితం ఇహ పరిసమాప్తి చెందే సమయం వచ్చిందికదా అని ఆలోచిస్తున్నాను. ఆ అవస్థ చాలా దుర్భరంగా, విషాదంగా వుంది. నిముషాలు గడిచిపోతున్నాయి. ఒంటిగంట కావచ్చింది. ఉలికిపడ్డాను. వాన తుంపరలో తడుస్తూ ఓ యువతి నేను నిల్చున్నవైపుకు త్వరత్వరగా నడచివస్తోంది. నా గుండె గబగబ కొట్టుకుంది. ఆమే....."
  
 శివనాథరావు ఆమెవైపు మళ్ళీ చూశాడు.
 
 ఆమె తల వంచుకుంది.
 
 "అజ్ఞాతంగా నేను కోరుకున్న కోరిక అదే అయినా, నేను విచలితుడినై పోయాను. వచ్చి నన్ను పలకరిస్తుంది గావును. నన్ను ప్రేమించానని చెబితే ఏం సమాధానం చెప్పాలి? ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చేసింది. ప్రక్కనుంచే నడిచి వెళ్ళాలి. ఆగటమా వద్దా అని సంశయిస్తోంది. ఒక్కసారి నా ముఖంలోకి చూసింది. చివరికి ఏదో నిర్ధారణ చేసుకొని కొంచెం దూరంగా తొలగి అడుగులు వేయసాగింది. నా గుండెలో ఏదో కీచుమంది. ఆమె వెళ్ళిపోతోంది. ఈ సమయం వృధాచేసుకుంటే తర్వాత ఆ శోకం భరించలేను. అంత ధైర్యం ఎలా వచ్చిందో తెలియదు. చప్పున ఆమెను సమీపించి నా ఉత్తరం చదివి వచ్చారా?" అన్నాను వణుకుతోన్న గొంతుకతో.
 sujaata kaugililo vunde akka talameeda cheyivesi nimurutuu "neeku telidakka alaage jaragali" andi drudamgaa.
 
 anooraadha chellellini vidichipetti dooramgaa jarigindi. aamemukham rangu maarindi "alaa ayithe nakkuda visham yichimari vellu" annadi kathinamgaa.
 
 sujaata krindapadivunna prabhaakaram savankesi chusindi. aameku lesamainaa jaalikalagaledu. iha tanu bratikemlaabham anukundi. annitikee teginche ee panichesindi. chandram oolloledu. tanakosam jailudaggaraku vastaadu. tarvaata...akkadataniki kshamaapanalu cheppukuntundi.
 
 alaganakakka! neekardhamkaadu naa aavedana. entha kulli krushinchaano, naa manassenta kaalipoyindo neeketla ardhamoutundi? nenelaaguu aatmahatya chesukovataniki sankalpinchabatte, itanni tudamuttinchataaniki samakattanu. oo asamardhuraaligaa maraninchataaniki naa antaraatma oppukoledu.
 
 anooraadha edchindi. "nuvvu lekapothe ee bhoommeeda etla bratikedi chelli? neeku premaanubhavam undi. needi aardrahrudayam, nuvvu pothe maropranam usuru kuudaa neeku tagulutundi. nee kasiteerindegaani, nee tapana challaaradu. nuvvekkado maggipotonte nee premagni ninnu marinta dahistuu untundi. aame kanthaswaramlo maarpuvachindi. "sujata! puttukanunchii nenu katinaatmuraaligaane tayaarayaanu. enno aapadalanu edurkonnaanu. endaro purushulu naatho tirigaaru. cony e premaveechikaluu nannu sparsinchaledu. prayojanamleni bratuku naadi. aasayamleni bratuku naadi. saardhakata laeni bratuku naadi. nee pothe evari hrudayaalloonuu agniveechikalu regavu. bhukampalu chelaregavu. nuvvu atlaakaadu. kalasiddi pondaavu. pranayaseemalo simhaasanam adhishtinchaavu. chelli! neebadulu nannu poniyyi. adducheppi naa praanam tiyyaku.
 
 sujaata unmatturaalayindi. "akka!" andi arustuu daggaraku vachi gattigaa kaavalinchukundi.
 
 anuradhakuda tana chetulto aamenu gattigaa penavesi "nannu antam kaaniyyi chelli.....nannu antamkaaniyyi" ani gonigindi vichalita kanthamtho.
 
 "ledakka! nannu anta krururaalni cheyyaku."
 
 "deenikanna nenu kattito poduchukuni chavatame ishtama?"
 
 "akka! nannu chitravadha cheyyake. ee avastha bharinchalene."
 
 "chelli! nannardhanchesuko. tyaagam cheyatam naaku saradaakaadu. idhi naa swaardhamkosam chestunnanu. ninnu jailuku pampi aatmahatya chesukovatamante naaku bhayangaavundi kabatti ee paniki talapaddaanu. maayamaatalu cheppi atanu naa jeevitaanni naasanam chesadani, athani mosantelisi kasiteeratamkosam vishamyichi champanani chebutaanu. nannu ponee, bahusa urisiksha padadu. deerghakaala pravaasam padutundi. nannu vidichipettu sujata, poniyyi nuvvu chandraanni pellichesuko" aame gontu ksheeninchipoyindi.
 
 "akka! akka! emite ee shiksha?" antuu sujaata aame chetullo moorchillindi.
 
    31
 
 rendellu gadichipoyayi. oo saayantram aarugantalavela sivanaatharaavu intlo krindihaallo party jarugutondi. athani bharya sarojini oolloledu. puttintikii vellindi. aaroju athani puttinaroju parichayastulandarinii aahvaaninchaadu. chandram sujaatato kalisivacchaadu. atanippudu daaktaru. andukani chaalaamandi stree purushulu atidhulugaa vachaaru. party poortayindi. kramangaa cheekatipadindi. hallo deepaalu veliginchabaddaayi.
 
 sivanaatharaavu lechi gontu savarinchukunnadu. ivaala mee andarakuu manchi katha chebutaanu.
 
 "yem kadha?" ani kuurchunna vaallaloonchi adigaarokaru kutuuhalamgaa.
 
 "naa kathe." "prema vunda? lekapothe vinalem."
 
 "undi. kaavalasinanta."
 
 "pellayinavaadini, emitinta bahatam chestunnavu? mee aavida vunte?.." annadoka daaktaru.
 
 "vallavida oollo ledu levoy. andukani dhairyam" ani prakkanunna pleedarugaarannaaru.
 
 "ayithe cheppu nee pranayagaadha alakistam."
 
 "nenu asamardudni" annadu sivanaatharaavu.
 
 "daaktaruvainaaka kudana?"
 
 "chala pirikivaadni."
 
 "aadavaallammundu kudana?"
 
 "avi nenu chaduvukuntunna rojulu. anubhavamkosam manasu tahatahalaadutunna dinaalu. aa sthitilo oo ammayini chusi mugdhudanai poyanu."
 
 "prema aarambhamayindi."
 
 "antekaadu. peedinchasaagindi."
 
 "aa ammai andamgaa untundaa? peremiti?"
  
 "chala chakkaga untundi. perendukulendi? maa class mate."
 
 "etla naa manovyadhanu vyaktamchaeyatam? pirikivaadinani cheppaanu. aamenu manasulo aaraadhistuu undevaadni. naa premanu bahirgatam cheyyaalani ennosaarlu prayatninchaanu. cony aame edutapadagaane kaallu vanikevi. noru endipoyedi. nannu nenu nindinchukuntuu prakkanunchi tala vanchukuni vellipoyevadni. aame grahinchindaa? teliyadu. aameku nenante elanti abhiprayam vundi? teliyadu.....ee vedanatho gilagila kottukupoyanu. inta aprayojakudigaa bratakatam ishtamleka poyindi. ennorojula narakayaatana anubhavinchi chivariki aatmahatya chesukovataniki nischayinchukunnaanu."
 
 "aatmahatye? utta punyaaniki?"
 
 "appatlo veremargam gocharinchaledu. chachipodaluchukunna vaadini nissabdamugaa aa panicheste saripoyeda? aamenu intakaalam gaadamgaa preminchaananii, aaraadhinchaananii, ee tapana dussahamgaa parinaminchi aatmahatyaku paalpadutunnaananii, marunati raatri sarigga ontigantaku samudramlo dookivestunnanani aameko uttaram raasaanu."
 
 "hyderabad loo samudramekkadidayya mahanubhava!"
 
 "adhe hussen sagar naaku eetaraadugaa. nakade samudram" ani dooramgaa kurchilokurchunna oo yuvativanka kreeganta chushadu sivanaatharaavu.
 
 antavarakuu atanivanka reppavalchakunda chustonnadalla - aame chappuna tala prakkaki trippukundi.
 
 "marunadu raatri pannendu gantalakalla nenu hussen sagar vantena meedaku cheraanu. vesavikaalam ayithe aa samayaniki akkada chala jantalu viharistuu undevi cony varshaakaalamadi. andulo aavela tumpara kuudaa padutondi. andukani nenutappa evaruu sanchaaram cheyatam ledakkada. kakapothe aidunimushaalaku padinimushaalaku okasari roddumeedugaa kaarlu potunnayi. kammeelanaanukuni andhakaarabandhuramaina ee jeevitam iha parisamaapti chende samayam vachindikadaa ani aalochistunnaanu. aa avastha chala durbharamgaa, vishaadamgaa vundi. nimushaalu gadichipotunnayi. ontiganta kaavachindi. ulikipaddaanu. vaana tumparalo tadustuu oo yuvati nenu nilchunnavaipuku twaratvaragaa nadachivastondi. naa gunde gabagaba kottukundi. aame....."
  
 sivanaatharaavu aamevaipu mallee chushadu.
 
 aame tala vanchukundi.
 
 "agnaatamgaa nenu korukunna korika adhe aina, nenu vichalitudinai poyanu. vachi nannu palakaristundi gaavunu. nannu preminchaanani chebithe yem samadhanam cheppali? aame naa daggaraku vachesindi. prakkanunche nadichi vellaali. aagatama vadda ani samsayistondi. okkasari naa mukhamloki chusindi. chivariki edho nirdhaarana chesukoni konchem dooramgaa tolagi adugulu veyasaagindi. naa gundelo edho keechumandi. aame vellipotondi. ee samayam vrudhachesukunte tarvaata aa shokam bharinchalenu. anta dhairyam ela vachindo teliyadu. chappuna aamenu sameepinchi naa uttaram chadivi vachara?" annaanu vanukutonna gontukatho.