 సంద్యా! మేం గడిపిన జీవితం చాలా చిన్నదే కావచ్చు. కలుసుకున్నప్పుడల్లా అది కొన్ని గంటలే కావచ్చు. కానీ ప్రతిసేకనూ అమూల్యమైనడిగా తిరిగి దొరకదన్నట్టుగా క్షణం క్షణం సుఖసౌఖ్యాలా ప్రోడిగా గడిపాం! మాలాగా ఏ బ్యార్యభార్త ఎంజాయ్ చేసి వుండరు_"

 ఆశ్చర్యపోయింది సంధ్య! ఆమెకి పూర్ణతో ఓ కొత్త స్రీ కనిపిస్తోంది ఓ వింత మనిషి కనిపిస్తోంది.

 "కాలం మా కోసం నిలిచిపోవాలని ఆశించాం? సంద్యా ఊపిరిలో ఊపిరిగా అంటే ఏమిటో అనుభవ పూర్వకంగా తెలుసుకున్నాం మా బావ చెప్పాడు అతనే నాడూ తన భార్యతో యింత సుఖాన్ని పోందలేదట!"

 "పూర్ణా! నీవు విశ్వనాధవారి శ్రీకృష్ణుడుసంగీతం చదివానా!అందులో ఓ గోపిక యిలాగే అంటుంది!"

 'చదువుతాలే! అదికాదు సంధ్య! ఈ వుశయం ఎవరికీ తెలీదు! మా యింట్లో పెళ్ళి ప్రయత్నాలు ప్రారంభిస్తున్నారు. నేనేం చెప్పాలి?'

 సంధ్య చప్పున జావాబువ్వలేక పోయింది. అవును ఎలా చెపుతుంది? ఏం చెబుతుంది పాపం! చప్పున దైర్యంగా నలుగురిలో చెప్పుకునే విషయమా ఇది?

 'ఓ తమాషా జరిగిపోయింది.అవును.అది భగవంతుడు చేసిన తమశే! మా భావ భార్య గ్యాస్ సిలండర్ పేలిపోయింది. ఆమద్యే అది ఆమె దురదృష్టం. కానీ బావ అదృష్టం. ఆమె అతన్నేనాడూ సుఖ పెట్టలేదు, తను సుఖపళ్ళేదు. అనుమానంతో ఆయన్ని రొష్టు పెట్టేది_' 

 'ఆమె చనిపోయిందా?'

 'అవును చనిపోయింది బావేం హంతకుడు కాదు. ఇప్పుడు చూడు తమాషా! మా యింట్లో పెళ్ళి ప్రయత్నాలు గమనించి నేను బావని చేసుకుంటానన్నాను.అందరూ ఎగిరిపడ్డారు. రెండో పెళ్ళివాడికా? అంటూ కొట్టుక చచ్చారు. అప్పుడు నేను మ పెళ్ళి సర్టిఫికేట్ చూపించాను అందరూ తిట్టేరు, మొత్తుకున్నారు. ఏదైతేనేం పెళ్ళికి ఒప్పుకున్నారు." గొప్పగా చెప్పింది పూర్ణ.

 చూస్తొన్నా సినిమాకంటే అద్బుతం అనిపించింది సంద్యకి. అంతలో డాక్యుమెంటరీ ముగిసింది సినిమా మొదలైంది.

 "ఏమిటిట?" అంతదాకా వాళ్ళనే గమనిస్తూ, వాళ్ళ మాటలు వింటున్న ఆదిత్య అడిగాడు.

 'సినిమా చూడు తర్వాత చెబ్తాలే!'

 ఆమె చేతిని తన అరచేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.

 శరీరం ఉద్విగ్నతకి లోనైనట్లయింది సంద్యకి. అరిపాదాల నుంచి రక్తం జివ్వుమని ప్రవహించినట్టయింది.

 అతనరచేతిలో గోరుతో గీరేడు.

 'ఏయ్!' సంధ్య మందలింపుగా 

 'ఏమిటి?'

 'అలా పిలిస్తే అర్ధమేమిటో తెలుసా?'

 'ఏమిటిట?'

 అది కోర్కెని తెలుపుతుంది!" సిగ్గుగా అంది 

 "సంద్యా! అల గీరితేనే నాలో కొరకే తెలుస్తున్నదా? ఇన్నేళ్ళు ఇన్నాళ్ళు నీకు తెలీయదా ?"

 చప్పున చేతిని లాక్కుంది.

 ఇంకేం మాటాడ్లేదు. సినిమాని చూట్టం మొదలుపెట్టింది.

 కొన్ని నిమిషాలు గడిచాయి.

 తన కాలిపై ఎవరిదో పాదం మృదువుగా నొక్కినట్టయి వులిక్కిపడింది సంధ్య. అతనిలో "నేనేలే!" అనే ఆదిత్యమాట వినిపించింది .

 "ఏమిటి యీ చిలిపితనం?"

 'కొంటెతనం!' అదే ఎందుకట?'

 'ఆపలేని విరహం! ఆపుకోలేని తమకం!'

 చప్పున కాలుని లాక్కుంది సంధ్య.

 "ఏం?" 

 "ఆదిత్యా! నీ స్పర్శ భరించలేనంత తీవ్రంగా వుంది పడ ఇంటికి వెళ్ళిపోదాం! ఎందుకలా టెంప్ట్ చేస్తావు?"

 ఆమె కంఠంలో ద్వనించి పలికుతొన్న రాగరసధారలకి అతను ముగ్డుడయ్యాడు "అద్బుతం!" అనుకున్నాడు తనలో 
 తర్వాత ఇంకేం అన్లేదు 

 ముగ్గురూ ఎవరి ఆలోచనల్లో వాళ్ళు మునిగిపోయి చూసి చూడనట్లుగా సినిమా చూశారు. బలమైన సన్నివేశాలు వచ్చినప్పుడు చూసి కదలిపోయారు. 

 సంధ్య మనస్సులో ఉద్వేగం.

 ఆదిత్య మనస్సులో భావోద్రేకం.

 పూర్ణ మనస్సులో ఆలోచనా పరంపర.

 సినిమా వదిలారు.

 రద్దీ తగ్గిపోయాక నిదానంగా బయటకి వచ్చారు ముగ్గురూ! 

 గేటు దాటీదాటగానే వాళ్ళా వద్దకి వచ్చాడు నాగరాజు.

 అతన్ని చూసి క్షణంపాటు తత్తరపడింది సంధ్య.

 "ఒకమాట చెప్పి మరోలా చేశావెం?" అన్నాడు నాగరాజు 

 "ఏం చెప్పాను?" ఎదురు తిరిగుతున్నట్టు అడిగింది సంధ్య 

 "నువ్వూ పూర్ణా వెళుతున్నా నన్నావు. ఇప్పుడేమో_" 

 'ఇప్పుడూ అంతే కదా! మేమే వచ్చాం' 

 'మరి ఇతను_ఇతనేలా వచ్చాడు_' కోపంగా అడిగాడు 'యాక్సిడెంట్ _మేం వచ్చాం. అతనూ వచ్చాడు,ధియేటర్లో కలుసుకున్నాం. అంతే!' అంది పూర్ణ 

 'ప్రామిస్_'

 'అఁ నే నెప్పుడూ ప్రామిస్ పళ్ళపోడినే వాడతాను. ఆ పేస్తే వాడతాను. ఎందుకంటే అది కాదు ప్రామిస్ చేయిస్తుంది!' అంది పూర్ణ విట్టీగా 

 దానికి మిగతా యిద్దరూ నవ్వేసినా నాగరాజు నవ్వలేదు. ముగ్గురూ ఒకచోటనే కూర్చున్నారా' అనుమానంగా అడిగేడు మళ్ళీ 

 'అవును. ఏం కొండ మునిగిపోయింది?' తేవ్రంగా అడిగింది సంధ్య.

 ఆదిత్య యీ సంభాషణని బొత్తిగా పట్టించుకోలేదు. ఊరికే చూస్తూ వుండిపోయాడు... అతనికి నాగరాజు ఉడుక్కోవటం నవ్వులాటగా వుంది. 

 నాగరాజు తగ్గేడు చప్పున.
 sandya! mem gadipina jeevitam chala chinnade kaavachhu. kalusukunnappudalla adhi konni gantale kaavachhu. cony pratisekanuu amoolyamenadigaa tirigi dorakadannattugaa kshanam kshanam sukhasoukhyala prodiga gadipam! malaga e byaaryabhaarta enjay chesi vundaru_"

 aascharyapoyindi sandhya! aameki puurnathoo oo kotta sree kanipistondi oo vinta manishi kanipistondi.

 "kaalam maa kosam nilichipovaalani aasinchaam? sandya oopirilo oopirigaa ante emito anubhava puurvakamgaa telusukunnam maa baava cheppaadu athane naaduu tana bhaaryatho yinta sukhanni pondaledata!"

 "puurnaa! neevu vishwanaadhavaari srikrushnudusungitam chadiwana!andulo oo gopika yilage antundi!"

 'chaduvutale! adikaadu sandhya! ee vusayam evariki teleedu! maa yintlo pelli prayatnaalu praarambhistunnaaru. nenem cheppali?'

 sandhya chappuna jaavaabuvvaleka poyindi. avunu ela cheputundi? yem chebutundi paapam! chappuna dairyamgaa nalugurilo cheppukune vishayama idhi?

 'oo tamasha jarigipoyindi.avunu.adhi bhagavantudu chesina tamashe! maa bhaava bharya gyas silander pelipoyindi. aamadye adhi aame duradrushtam. cony baava adrushtam. aame atannenadu sukha pettaledu, tanu sukhapalledu. anumaanamtho aayanni roshtu pettedi_' 

 'aame chanipoyinda?'

 'avunu chanipoyindi bavem hantakudu kaadu. ippudu chudu tamasha! maa yintlo pelli prayatnaalu gamaninchi nenu bavani chesukuntaanannaanu.andaruu egiripaddaaru. rendo pellivadika? antuu kottuka chacharu. appudu nenu ma pelli certificate chuupimchaanu andaruu titteru, mottukunnaru. edaitenem pelliki oppukunnaru." goppagaa cheppindi puurna.

 chustonna cinemakante adbutam anipinchindi sandyaki. antalo dacumentory mugisindi sinima modalaindi.

 "emitita?" antadaka vaallane gamanistuu, vaalla maatalu vintunna aaditya adigaadu.

 'sinima chudu tarvaata chebtale!'

 aame chetini tana arachetulloki teesukunnadu.

 sareeram udvignataki lonenatlayindi sandyaki. aripaadaala nunchi raktam jivvumani pravahinchinattayindi.

 atanarachetilo gorutho geeredu.

 'yey!' sandhya mandalimpugaa 

 'emiti?'

 'alaa piliste ardhamemito telusa?'

 'emitita?'

 adhi korkeni teluputundi!" siggugaa andi 

 "sandya! ala geerithene naalo korake telustunnadaa? innellu innaallu neeku teleeyadaa ?"

 chappuna chetini laakkundi.

 inkem matadledu. cinimani chuuttam modalupettindi.

 konni nimishaalu gadichayi.

 tana kaalipai evarido paadam mruduvugaa nokkinattayi vulikkipadindi sandhya. athanilo "nenele!" ane aadityamaata vinipinchindi .

 "emiti yee chilipitanam?"

 'kontetanam!' adhe endukata?'

 'aapaleni viraham! aapukoleni tamakam!'

 chappuna kaaluni laakkundi sandhya.

 "yem?" 

 "aaditya! nee sparsa bharinchalenanta teevramgaa vundi pada intiki vellipodam! endukala tempt chestavu?"

 aame kanthamlo dwaninchi palikutonna raagarasadhaaralaki atanu mugdudayyaadu "adbutam!" anukunnadu tanalo 
 tarvaata inkem anledu 

 mugguru evari aalochanallo vaallu munigipoyi chusi chudanatlugaa sinima chusaru. balamaina sannivesaalu vachinappudu chusi kadalipoyaru. 

 sandhya manassulo udvegam.

 aaditya manassulo bhavodrekam.

 puurna manassulo alochana parampara.

 sinima vadilaaru.

 raddi taggipoyaka nidaanamgaa bayataki vachaaru mugguru! 

 getu daatiidaatagaane vaallaa vaddaki vachaadu nagaraju.

 atanni chusi kshanampaatu tattarapadindi sandhya.

 "okamata cheppi marola chesavem?" annadu nagaraju 

 "yem cheppaanu?" eduru tirigutunnattu adigindi sandhya 

 "nuvvuu puurnaa velutunnaa nannavu. ippudemo_" 

 'ippuduu anthe kada! meme vacham' 

 'mari itanu_itanela vachaadu_' kopanga adigaadu 'accident _mem vacham. athanuu vachaadu,dhiyetarlo kalusukunnam. anthe!' andi puurna 

 'pramis_'

 'aaem nee neppuduu pramis pallapodine vaadataanu. aa peste vaadataanu. endukante adhi kaadu pramis cheyistundi!' andi puurna vittiigaa 

 daaniki migata yiddaruu navvesina nagaraju navvaledu. mugguru okachotane kurchunnara' anumaanamgaa adigedu mallee 

 'avunu. yem konda munigipoyindi?' tevramgaa adigindi sandhya.

 aaditya yee sambhaashanani bottigaa pattinchukoledu. oorike chustuu vundipoyaadu... ataniki nagaraju udukkovatam navvulaatagaa vundi. 

 nagaraju taggedu chappuna.