 'నర్సమ్మ, నాయర్ నమ్మకస్తురాలయిన నౌకర్లు అనుకుంది. కాని తను పిచ్చిది అని తెలిసి కూడా వాళ్లిరువురు తను రాంగానే చటుక్కున మాటలెందుకు ఆపేయాలి, నాయర్ కనుసైగ చేయాలి? అది గ్రహించి నర్సమ్మ ఎందుకెళ్ళిపోవాలి? ఈ యింట్లో వీరిరువురి గూడుపుఠాణీ ఏమిటి? ఇంట్లో సామానులు చాటుగా చేరవేసే యింటి దొంగలా? భగవాన్ గాడి మోచేతి నీళ్ళు తాగి పడున్న మోసగాళ్ళా?"

 తను రాసిన లెటర్ నాయర్ కి గాని, నర్సమ్మకి గాని యిచ్చే ప్రయత్నం మానేసి, ఆలోచనలో పడిపోయింది అమల.

 "ఏంటమ్మాయిగారూ! ఏం కావాలి?" అన్నాడు నాయర్ కుక్కర్ మీద వెయిట్ పెడుతూ.

 అమల మాట్లాడలేదు. గోళ్ళు కొరుక్కుంటూ వుండిపోయింది.

 "ఇదో పిచ్చిమాలోకం. గొప్పోళ్ళింట్లో కుక్కలకి రాజభోగమే, పిచ్చిముండలకి స్వర్గసౌఖ్యాలే." నాయర్ గొణిగాడు.

 'తిన్న యింటి వాసాలు లెక్కపెట్టే వెధవ. ఈ ఆస్థికి కాబోయే యజమానురాలు, యజమాని కూతురు, ఈచవటకి పిచ్చిముండ అయింది. లక్షాధికారి కూతురుగా పుట్టికూడా ఏమి సౌఖ్యం అనుభవించావు సరోజా?" అనుకుంది అమల.

 "ప్రభాకర్ గారు..... గారు..... వచ్చారా?" కనుగుడ్లు మిటకరించి అడిగింది అమల.

 "ఆ......ఆ..... వచ్చాడు, వచ్చారు. సరాసరి కళ్ళు మూసుకుపోండి, కనపడతారు. ప్రభాకరుడు" నాయర్ వ్యంగ్యంగా అన్నాడు.

 "ఇదిగో కళ్ళు మూసుకుని నీవు చెప్పినట్లే వెళుతున్నా. ప్రభా కనపడకపోయాడో, జాగ్రత్త నీ ముక్కు చెవులు కోసి కుక్కలకు వేస్తా" అని అమల కళ్ళు తెరుచుకునే రెప్పలయినా ఆర్పకుండా గదిలోంచి బైటకు వచ్చింది.

 'నాయర్ ని, నర్సమ్మని, తనని ఈ ఇంట్లో ప్రవేశపెట్టిన నౌకర్ ని, శంకరంని, ఎవరిని నమ్మటానికి లేదు. మరి ఎవరిని నమ్మితే పనవుతుంది?" ఆలోచిస్తూ అమల ముందు గదిలోకి వచ్చింది.

 ముఖ్యమైన వాళ్ళతో అతి ముఖ్యమైన పనులు మాట్లాడటానికి వరండా ముందు గది వుపయోగిస్తుంటాడు భుజంగరావు.

 గది లోపలికి అడుగుపెట్టి ఆగిపోయింది అమల. గిరుక్కున వెనుతిరిగి పోదామనుకుంది. కాని ఆ ప్రయత్నం విరమించి, అక్కడే నుంచుంది.

 "రోజా తల్లీ! రామ్మా! ఇంతకుముందే మన కృష్ణ వచ్చాడు. నీ బావమ్మా!" భుజంగరావు సోఫాలోంచి లేచి అమలవద్దకు వస్తూ అన్నాడు.

 "రోజీ!" అన్నాడు కృష్ణ సోఫాలోంచి లేచినుంచుని.

 అమల పిచ్చివాలకంతో కృష్ణని ఎగాదిగా చూస్తూ నుంచుంది.

 సీమ దొరలా వున్నాడు కృష్ణ. ఖరీదైన సూటు, మంచి పర్సనాలిటీ. నల్లని నొక్కుల దుబ్బు క్రాఫు, గుబురుగా వున్న సైడ్ లాక్స్, ఉండిలేనట్లు సన్నని మీసకట్టు. ఎర్రటి పెదవులు విశాలమైన నుదురు, చురుకైన కళ్ళు. సూటిగా వున్న ముక్కు, అందము, హుందాతనం అతని సోత్తయినట్లున్నది.

 "సరోజ ఈ కృష్ణను కాదని ప్రభాకర్ అందమైనవాడా?" అమల ఆలోచిస్తున్నది. 
 'narsamma, nayar nammakasturaalayina naukarlu anukundi. kaani tanu picchidi ani telisi kuudaa valliruvuru tanu raangaane chatukkuna maatalenduku aapeyaali, nayar kanusaiga cheyali? adhi grahinchi narsamma endukellipovali? ee yintlo veeriruvuri guuduputaanii emiti? intlo saamaanulu chaatugaa cheravese yinti dongalaa? bhagawan gaadi mocheti neellu taagi padunna mosagalla?"

 tanu raasina leter nayar ki gaani, narsammaki gaani yichhe prayatnam manesi, aalochanalo padipoyindi amala.

 "entammaayigaaruu! yem kavali?" annadu nayar kukkar meeda veyit pedutuu.

 amala matladaledu. gollu korukkuntu vundipoyindi.

 "idho picchimaalokam. goppollintlo kukkalaki rajabhogame, picchimundalaki swargasoukhyaale." nayar gonigaadu.

 'tinna yinti vaasaalu lekkapette vedhava. ee aasthiki kaboye yajamanuralu, yajamani koothuru, eechavataki picchimunda ayindi. lakshaadhikaari koothurugaa puttikuda emi soukhyam anubhavinchaavu saroja?" anukundi amala.

 "prabhakar gaaru..... gaaru..... vachara?" kanugudlu mitakarinchi adigindi amala.

 "aa......aa..... vachaadu, vachaaru. sarasari kallu moosukupondi, kanapadataru. prabhaakarudu" nayar vyangyamgaa annadu.

 "idigo kallu moosukuni neevu cheppinatle velutunnaa. prabha kanapadakapoyado, jaagratta nee mukku chevulu kosi kukkalaku vesta" ani amala kallu teruchukune reppalayina arpakunda gadilonchi baitaku vachindi.

 'nayar ni, narsammani, tanani ee intlo pravesapettina naukar ni, sankaramni, evarini nammataaniki ledu. mari evarini nammithe panavutundi?" aalochistuu amala mundu gadiloki vachindi.

 mukhyamaina vaallatho athi mukhyamaina panulu matladataniki varanda mundu gadi vupayogistuntaadu bhujangarao.

 gadi lopaliki adugupetti aagipoyindi amala. girukkuna venutirigi podamanukundi. kaani aa prayatnam viraminchi, akkade nunchundi.

 "roja talli! ramma! intakumunde mana krishna vachaadu. nee bavamma!" bhujangarao sophalonchi lechi amalavaddaku vastuu annadu.

 "roji!" annadu krishna sophalonchi lechinunchuni.

 amala picchivaalakamto krushnani egaadigaa chustuu nunchundi.

 seema dorala vunnadu krishna. khareedaina suutu, manchi parsanality. nallani nokkula dubbu crafu, guburugaa vunna said lacks, undilenatlu sannani meesakattu. errati pedavulu visaalamaina nuduru, churukaina kallu. suutigaa vunna mukku, andamu, hundaatanam athani sottayinatlunnadi.

 "saroja ee krushnanu kaadani prabhakar andamainavada?" amala aalochistunnadi. 