 ఆమె మనసులో ఆనాటి సంఘటన మెదలడంతో మాటలు కరువైనట్టుగా మిగిలిపోయింది.

 గదిలోని నిశ్శబ్ధాన్ని చీల్చుతూ టేప్ రికార్డర్ లో మెహదీహసన్ సంగీతం వినిపిస్తోంది.

 హృదయతంత్రుల్ని మీటే రసరమ్య సంగీతఝరిలో తడిసిపోతూ ఎంతోసేపు అలాగే వుండిపోయిన కన్య తనెందుకు వచ్చినట్టు అని ప్రశ్నించుకుని సమాధానం దొరక్కపోయేసరికి సిగ్గుతో కుంచించుకుపోయింది.

 కనీసం యోగేంద్రయినా మాట్లాడొచ్చుగా?

 అతని పరిస్థితీ తనలాగే వుందా?

 "ఇంత రాత్రివేళ మీరిలా మా ఇంటిని పావనం చేస్తారని వూహించలేకపోయాను."

 యోగేంద్ర మాటలతో ఆమె ఆలోచనలు తెగిపోయాయి.

 "ఊహించివుంటే ఏం చేసేవారు? ఇలాంటి ఏర్పాట్లన్నీ నాకు కనిపించకుండా జాగ్రత్తపడేవారా?" బలవంతంగా తల పైకెత్తింది.

 "నిజమే, నేను అతిగా గౌరవించే వ్యక్తుల ముందు దోషిలా నిలబడటం నాకిష్టం వుండదు."

 అతని మాటలు కన్యకెంతో ఇంపుగా వినిపించాయి.

 "అంటే నన్ను మీరు చాలా గౌరవిస్తున్నారని నమ్మమంటారు."

 ఆమెకు తెలియకుండానే ఆమె నేత్రాలు అరమోడ్పులయ్యాయి.

 "మీరు ఎక్కువగా నమ్మే విషయాలలో ఇదీ ఒకటి అన్నది నా నమ్మకం" అతడి మాటల్లోని చమత్కారానికి మైమరచిపోయింది.

 "అలా అయితే యీ నాలుగు రోజులుగా మొహమెందుకు చాటేస్తున్నారు" అంది మనసులోని ఉద్వేగాన్ని కనపడనీయకుండా.

 "అది అడుగుతూ ఇప్పుడు మీరెందుకు తల వాల్చుకున్నారు."

 అతడి సూటిప్రశ్నకు కన్య బిత్తరపోయింది. తన మనోభావాల్ని అతడు చదివేయగలిగాడన్న ఆలోచన రాగానే ఎంత ప్రయత్నించినా జవాబు చెప్పలేకపోయింది.

 "మేడమ్!"

 యోగేంద్ర అలా సంబోధించటం ఆమె కెందుకో నచ్చలేదు.

 "నిజానికి నాకు ఒంటరితనమంటే చాలా భయం.... అందుకే నలుగురి మధ్య తిరుగుతూ నోటికి వచ్చినట్టు జోక్స్ పేల్చేయాలని ప్రయత్నిస్తుంటాను. ఒకవిధంగా అది నా బలహీనత... అలాంటి నేను యీ నాలుగు రోజులుగా నా చుట్టూ ఓ గిరి గీసుకుని ఒంటరిగా గడపాలని ప్రయత్నిస్తున్నానంటే..." ఆర్ధోక్తిగా ఆగిపోయాడు.

 ఏదో చెప్పాలన్న ఉద్వేగం... చెప్పలేని అశక్తత.

 "కారణం... ఆనాటి సంఘటన... అఫ్ కోర్స్... యాదృచ్ఛికంగా జరిగిన సంఘటనే అయినా అది నాలో విపరీతమైన మానసిక సంఘర్షణకు కారణమైందంటే మీరు నమ్మగలరా?" అతడి కంఠం వణికింది మొహంలోని భావాలు కనపడనీయకూడదన్నట్టుగా వెనక్కి తిరిగి కిటికీలోనుండి బయటకు చూస్తూ నిలబడ్డాడు.

 "కన్యా! ఎప్పుడూ ఛలోక్తులు విసిరే యోగేంద్ర సీరియస్ గా మాట్లాడటమేమిటి చెప్మా అని ఆశ్చర్యపోకండి. పగలబడి నవ్వే ప్రతివాడి గుండెల్లో వుండేదేమిటో నాకు తెలీదుకాని నా మనసు మాత్రం విషాదానికి పుట్టిల్లు. బహుశా అందుకే మనసారా నవ్వడం చేతకాని నేను అందర్నీ నవ్వించాలని ప్రయత్నిస్తుంటానేమో... జీవితాన్ని ఓడించగల జ్ఞానులు ఏ కొద్దిగానో తారసపడే యీ ప్రపంచంలో ఓడించిన జీవితంతో రాజీపడే వ్యక్తులే యెక్కువ. అందులో నేనూ ఒకడ్ని. మీలాగే నేనూ వివాహితుడ్నే" గుండె గొంతుకడ్డంపడ్డట్టుగా ఆగిపోయాడు.

 పరిసరాలను మరిచి తదేకంగా యోగేంద్రనే చూస్తూ వుండిపోయింది కన్య.
 aame manasulo aanaati sanghatana medaladamtho maatalu karuvainattugaa migilipoyindi.

 gadilooni nissabdhaanni cheelchutuu tape recarder loo mehdihihasan sangeetam vinipistondi.

 hrudayatantrulni meete rasaramya sangeethajarilo tadisipotu entosepu alaage vundipoyina kanya tanenduku vachinattu ani prasninchukuni samadhanam dorakkapoyesariki siggutho kunchinchukupoyindi.

 kaneesam yogendrayina matladochuga?

 athani paristhitii tanalaage vunda?

 "inta raatrivela meerila maa intini paavanam chestaarani voohinchalekapoyanu."

 yogendra maatalatho aame aalochanalu tegipoyayi.

 "oohinchivunte yem chesevaaru? ilanti erpatlanni naaku kanipinchakunda jagrattapadevara?" balavantamgaa tala paikettindi.

 "nijame, nenu atigaa gowravinche vyaktula mundu doshila nilabadatam naakishtam vundadu."

 athani maatalu kanyakentho impugaa vinipinchaayi.

 "ante nannu meeru chala gouravistunnaarani nammamantaru."

 aameku teliyakundaane aame netraalu aramodpulayyayi.

 "meeru ekkuvagaa namme vishayaalalo idhee okati annadi naa nammakam" atadi maatalloni chamatkaaraaniki maimarachipoyindi.

 "alaa ayithe yee naalugu rojulugaa mohamenduku chaatestunnaaru" andi manasuloni udvegaanni kanapadaneeyakundaa.

 "adhi adugutuu ippudu meerenduku tala vaalchukunnaaru."

 atadi suutiprasnaku kanya bittarapoyindi. tana manobhaavaalni atadu chadiveyagaligadanna aalochana ragane entha prayatninchinaa jawabu cheppalekapoyindi.

 "medam!"

 yogendra alaa sambodhinchatam aame kenduko nachaledu.

 "nijaaniki naaku ontaritanamante chala bhayam.... anduke naluguri madhya tirugutuu notiki vachinattu jokes pelcheyaalani prayatnistuntaanu. okavidhamgaa adhi naa balaheenata... alanti nenu yee naalugu rojulugaa naa chuttu oo giri geesukuni ontarigaa gadapalani prayatnistunnananta..." aardhoktigaa aagipoyaadu.

 edho cheppalanna udvegam... cheppaleni asaktata.

 "kaaranam... aanaati sanghatana... afh cors... yaadruchchikamgaa jarigina sanghatane aina adhi naalo vipareetamaina maanasika sangharshanaku kaaranamaindante meeru nammagalara?" atadi kantham vanikindi mohamloni bhaavaalu kanapadaneeyakudadannattuga venakki tirigi kitikeeloonundi bayataku chustuu nilabaddadu.

 "kanya! eppuduu chhaloktulu visire yogendra seerius gaa matladatamemiti chepma ani aascharyapokandi. pagalabadi navve prativaadi gundello vundedemito naaku teleedukaani naa manasu maatram vishaadaaniki puttillu. bahusa anduke manasara navvadam chetakaani nenu andarnee navvinchaalani prayatnistuntanemo... jeevitaanni odinchagala ghnaanulu e koddigaano tarasapade yee prapanchamlo odinchina jeevitamtho rajipade vyaktule yekkuva. andulo nenuu okadni. meelaage nenuu vivaahitudne" gunde gontukaddampaddattuga aagipoyaadu.

 parisaraalanu marichi tadekamgaa yogendrane chustuu vundipoyindi kanya.