
 "ఇప్పుడే చెప్పలేను. తెలుసుకున్నాక చెబుతాను.
 కోటయ్య ఓ క్షణం మౌనంగా కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
 "నేను భద్రయ్య కుటుంబానికి చెందిన వాణ్నా తాతా?" ఉద్రేకంగా అడిగాడు.
 కోటయ్య కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు. సమాధానం ఇవ్వలేదు.
 "నేను ఊహించగలను. భద్రయ్య కూతురు తప్పుచేసి వుంటుంది. అసలే శ్రీమంతుల బిడ్డ. రెండో కంటికి తెలియకుండా పురుడుపోయించి ఆ బిడ్డను నీకు అప్పగించి వుంటారు. నువ్వు మరి నమ్మిన బంటువాయే ఆనాడే నువ్వు ఆ బిడ్డను వెంకట్రామయ్యకు చేర్చి వుంటావు. ఆ తర్వాత రహస్యాన్ని దాచి ఆమెకు పెళ్ళిచేసి వుంటారు. ఆమె ఇప్పుడు హాయిగా పిల్లాజెల్లాతో గౌరవంగా ఎక్కడో బతుకుతూ వుండి వుంటుంది. అంతేగా ఉద్రేకంగా అన్నాడు శరత్.
 "మాట్లాడవేం తాతా?"
 "కాదు బాబూ కాదు" బాధగా అన్నాడు కోటయ్య.
 "అయితే ఆమెకు పెళ్ళి కాలేదా! అయినా ఈ రహస్యం తెలిసి, భర్త వదిలేస్తే, ఆత్మహత్య చేసుకుందా? లేక ప్రేమించిన వారితోనే ఎంచక్కాపోయిందా?" కసిగా అన్నాడు శరత్!
 "కాదు.... బాబూ!"
 "మరేమిటి? త్వరగా చెప్పు."
 "భద్రయ్యగారికి ఆడపిల్లలు లేరు."
 "పోనీయ్, చెల్లెలు వుందా?"
 "లేదు."
 శరత్ చివ్వున తలెత్తి కోటయ్య ముఖంలోకి చూశాడు.
 "మరి నా తల్లి ఎవరు? నా జన్మకూ, భద్రయ్యకూ వున్న సంబంధం ఏమిటి? అతను నీ దగ్గిర వాగ్ధానం ఎందుకు తీసుకున్నాడు?"
 "నా తల్లి భద్రయ్యకు ఏమవుతుంది?"
 కోటయ్య పలుకలేదు.
 "నా తల్లి ప్రవర్తన మంచిది కాదా? అవును అదే అయి వుండాలి. అందుకే నువ్వు చెప్పడం లేదు."
 "నీ తల్లి దేవత బాబూ! ఆమె ఏ తప్పూ చెయ్యలేదు."
 ఆ మాటలు శరత్ మనసుకు చల్లగా, హాయిగా తోచాయి.
 "మరి నా తల్లి నన్నెందుకు పరిత్యజించింది?"
 "ఆమె నిన్ను వదిలెయ్యలేదు బాబూ!"
 "మరి?" ఆశ్చర్యంగా చూశాడు శరత్.
 "నేను దుర్మార్గుణ్ణి బాబూ! భద్రయ్య మాట కాదనలేక ఆమె నుంచి నిన్ను విడదీసిన దుర్మార్గుణ్ణి నేనే.... అందుకే నా బిడ్డ అలా తుపాకి గుండుకు బలైపోయాడు. నా పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం జరిగింది." 
 "తాతా! నువ్వు.... నువ్వు...."
 "అవును బాబూ! నేనే.... మీ అమ్మకు నిన్ను దూరం చేశాను. నేనే బాబూ! ఇప్పుడు నిన్ను చూస్తుంటే నేను చేసింది మంచిపనేనేమో అనిపిస్తుంది. గొప్ప ఇంట్లో పెరిగావు. బాగా చదువుకున్నావు."
 శరత్ ఆలోచనలో పడ్డాడు. మనసు తేలికగా వుంది.
 తను అక్రమ సంతానం కాదు. తను ఊహించినట్టు తన తల్లే నన్ను స్వయంగా పరిత్యజించలేదు.
 "మా అమ్మ ఎవరు? ఇప్పుడు ఎక్కడ వుంది?"
 "ఆమె పేరు చంద్రమ్మ. అందరం చంద్రీ అని పిల్చేవాళ్ళం. అందంగా చంద్రబింబంలాగే వుండేది బాబూ!" 
 శరత్ ఆనందంతో ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోయాడు. ఆ నిమిషంలో పరిగెత్తికెళ్ళి తల్లిని చూడాలనిపించింది.
 "ఆమె ఎక్కడ వుంది తాతా!"
 "తెలియదు బాబూ!" దిగులుగా అన్నాడు కోటయ్య.
 శరత్ ఉత్సాహమంతా నీరుకారి పోయింది. 
 "అబద్ధం. నీకు తెలిసే వుంటుంది. నువ్వు నన్ను మా అమ్మ నుంచి ఎందుకు దూరం చేశావో అర్థం అయింది."
 కోటయ్య బాధగా శరత్ ముఖంలోకి చూస్తూ వుండిపోయాడు. 
 "నా తల్లి అందంగా వుంటుంది. వెంకట్రామయ్య కుటుంబంతో నీకు మొదటినుంచీ పరిచయం వుంది. సుశీలమ్మకు బిడ్డలు లేరని నీకు తెలిసు. రామనాథం బాగా డబ్బున్నవాడు. డబ్బుకోసం నువ్వూ. భద్రయ్యగారు కలిసి నన్ను అమ్మేసి వుంటారు" ఏవగించుకుంటూ అన్నాడు శరత్.
 "బాబూ! ఎంతమాటన్నావ్ బాబూ!" కోటయ్య నిలువునా వణికిపోయాడు.
 "నన్ను అంత నీచుడిగా భావిస్తున్నావా బాబూ!" తనకు తానే చెప్పుకుంటున్నట్లు మళ్ళీ అన్నాడు.
 శరత్ పలక్కుండా కోటయ్య ముఖంలో కదిలే భావాలను చూడసాగాడు.
 "చంద్రి నా బిడ్డలాంటిది బాబూ! బిడ్డలా చూడటమే కాదు.... నా కోడల్ని కూడా చేసుకోవాలనుకున్నాను కాని...." 
 "కాని ఏమిటి? చెప్పు."
 "మా చంద్రమ్మ కథ చెప్పనా బాబూ! చెబుతాను.... కాని"
 "కాని.... కాని.... అబ్బ ఏమిటి తాతా సస్పెన్స్? చంపుతున్నావు.
 "నన్ను అపార్థం చేసుకున్నావు బాబూ! అదే నా బాధ."
 "క్షమించు తాతా! నిజం తెలుసుకోవాలనే ఉద్రేకంతో...."
 "ఫర్వాలేదు బాబూ! నువ్వు నా మనవడివి. నువ్వేమన్నా నాకు బాధలేదు."
 ".... .... ...."
 కోటయ్య కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు.
 "విను బాబూ మా చంద్రమ్మ కథ...."
 శరత్ నేలమీద చతికిలబడి కూర్చుని శ్రద్ధగా వినసాగాడు.
 కోటయ్య తనకు చేతనయినట్టు చంద్రమ్మ కథను చెప్పసాగాడు.

 "ippude cheppalenu. telusukunnaka chebutaanu.
 kotayya oo kshanam mounamgaa kallu moosukunnadu.
 "nenu bhadrayya kutumbaaniki chendina vaannaa taataa?" udrekamgaa adigaadu.
 kotayya kallu tuduchukunnadu. samadhanam ivvaledu.
 "nenu oohinchagalanu. bhadrayya koothuru tappuchesi vuntundi. asale srimantula bidda. rendo kantiki teliyakunda purudupoyinchi aa biddanu neeku appaginchi vuntaaru. nuvvu mari nammina bantuvaye aanade nuvvu aa biddanu venkatraamayyaku cherchi vuntaavu. aa tarvaata rahasyaanni daachi aameku pellichesi vuntaaru. aame ippudu haayigaa pillajellatho gowravanga ekkado batukutuu vundi vuntundi. antegaa udrekamgaa annadu sharat.
 "matladavem taataa?"
 "kaadu baaboo kaadu" badhaga annadu kotayya.
 "ayithe aameku pelli kaleda! aina ee rahasyam telisi, bharta vadileste, aatmahatya chesukunda? leka preminchina vaarithone enchakkapoyinda?" kasiga annadu sharat!
 "kaadu.... baaboo!"
 "maremiti? twaragaa cheppu."
 "bhadrayyagaariki aadapillalu leru."
 "poneey, chellelu vunda?"
 "ledu."
 sharat chivvuna taletti kotayya mukhamloki chushadu.
 "mari naa talli evaru? naa janmakuu, bhadrayyakuu vunna sambandham emiti? atanu nee daggira vaagdhaanam enduku teesukunnadu?"
 "naa talli bhadrayyaku emavutundi?"
 kotayya palukaledu.
 "naa talli pravartana manchidi kaadaa? avunu adhe ayi vundaali. anduke nuvvu cheppadam ledu."
 "nee talli devata baaboo! aame e tappuu cheyyaledu."
 aa maatalu sharat manasuku challaga, haayigaa tochayi.
 "mari naa talli nannenduku parityajinchindi?"
 "aame ninnu vadileyyaledu baaboo!"
 "mari?" aascharyamgaa chushadu sharat.
 "nenu durmaargunni baaboo! bhadrayya maata kaadanaleka aame nunchi ninnu vidadeesina durmaargunni nene.... anduke naa bidda alaa tupaki gunduku balaipoyadu. naa paapaaniki praayaschittam jarigindi." 
 "taataa! nuvvu.... nuvvu...."
 "avunu baaboo! nene.... mee ammaku ninnu dooram cheshaanu. nene baaboo! ippudu ninnu chustunte nenu chesindi manchipanenemo anipistundi. goppa intlo perigavu. baga chaduvukunnavu."
 sharat aalochanalo paddaadu. manasu telikagaa vundi.
 tanu akrama santaanam kaadu. tanu oohinchinattu tana talle nannu swayamgaa parityajinchaledu.
 "maa amma evaru? ippudu ekkada vundi?"
 "aame paeru chandramma. andaram chandri ani pilchevallam. andamgaa chandrabimbamlage vundedi baaboo!" 
 sharat aanandamtho ukkiribikkiri aipoyadu. aa nimishamlo parigettikelli tallini chudalanipinchindi.
 "aame ekkada vundi taataa!"
 "teliyadu baaboo!" digulugaa annadu kotayya.
 sharat utsaahamantaa neerukaari poyindi. 
 "abaddham. neeku telise vuntundi. nuvvu nannu maa amma nunchi enduku dooram cheshavo artham ayindi."
 kotayya badhaga sharat mukhamloki chustuu vundipoyaadu. 
 "naa talli andamgaa vuntundi. venkatramayya kutumbamtho neeku modatinunchii parichayam vundi. susheelammaku biddalu lerani neeku telisu. ramanatham baga dabbunnavadu. dabbukosam nuvvuu. bhadrayyagaaru kalisi nannu ammesi vuntaaru" evaginchukuntu annadu sharat.
 "baaboo! entamatannav baaboo!" kotayya niluvuna vanikipoyaadu.
 "nannu anta neechudigaa bhavistunnava baaboo!" tanaku taane cheppukuntunnatlu mallee annadu.
 sharat palakkunda kotayya mukhamlo kadile bhaavaalanu chudasagadu.
 "chandri naa biddalantidi baaboo! biddala chudatame kaadu.... naa kodalni kuudaa chesukovalanukunnanu kaani...." 
 "kaani emiti? cheppu."
 "maa chandramma katha cheppana baaboo! chebutaanu.... kaani"
 "kaani.... kaani.... abba emiti taataa suspens? champutunnavu.
 "nannu apaartham chesukunnavu baaboo! adhe naa baadha."
 "kshaminchu taataa! nijam telusukovalane udrekamtho...."
 "farvaledu baaboo! nuvvu naa manavadivi. nuvvemanna naaku badhaledu."
 ".... .... ...."
 kotayya kallu tuduchukunnadu.
 "vinu baaboo maa chandramma katha...."
 sharat neelameeda chatikilabadi kuurchuni shraddhagaa vinasaagaadu.
 kotayya tanaku chetanayinattu chandramma kathanu cheppasagadu.