     
 నల్లజర్ల రోడ్డు

 నల్లజర్ల అడవి మీద చంద్రుడు భయంకరంగా ఉదయించాడు. అవధానిగారు ఇలాగ అనేటప్పటికి మేమందరం ఫక్కున నవ్వాం. కొవ్వొత్తి దీపపు వెలుతురులో ఆయన గడ్డంలోని తెల్ల వెంట్రుకలు వెండి దారాల్లా మెరిశాయి. 

 "చంద్రుడూ వెన్నెలా ఎప్పుడూ మనోల్లాసంగా హాయిగా ఉంటాయని మీ అభిప్రాయం. కాని ఒక్కొక్క పరిస్థితిలో ఎంత భయపెడతాయో మీకు తెలియదు" అన్నారు మళ్ళీ. 

 "చెప్పండి , మీరేదో కథ చెబుతారని తెలుస్తూనే వుంది. వినటానికి సిద్దంగా ఉన్నాం" అన్నాను నేను.

 "ఈ రాత్రికింక లైట్లురావు. ఎక్కడో తీగ తెగిపోయివుంటుంది" అన్నాడు నారాయణ. 

 "తోట అంతా చీకటైపోయింది" అన్నాడు నెర్వస్ గా ఆచారి. అస్థిమితంగా చేతివేళ్ళతో బల్లమీద ఆదితాళం వేస్తున్నాడు. "ఇంకా కొవ్వొత్తులున్నాయండీ!" అని అడిగాడు.

 అవధానిగారు తల వూపారు -ఉన్నాయన్నట్టు.

 "ఈ తోటా, తోటలో మీ బంగళా, మీరు చేసిన విందూ -ఓహ్! మరచిపోలేం" అన్నాడు నారాయణ.

 "ఊరికి ఇంత దూరంగా ఈ తోట వుండడమే అంత బాగాలేదు" అన్నాడాచారి. 

 "చెప్పండి కథ" అన్నాను నేను. 

 "కథా?" నిరసనగా చూశారు అవధానిగారు. 

 "అదే! అదే! మీ చిన్నప్పుడు జరిగిన సంఘటన -" అని సర్దుకున్నాను. అవధానిగారు కవీకాదు; కథకుడూకాదు. జీవితాన్ని నిండుగా సూటిగా జీవించిన మనిషి. హృదయమూ, చమత్కారమూ, ఆలోచనా ఉన్నవాడు. వీటికి తోడు విచిత్రంగా విరుద్దంగా బాగా డబ్బున్నవాడు.

 ఆయన చెప్పడం మొదలు పెట్టారు. 

 "ఏలూరులో చూసుకోవాల్సిన పని అంతా అయిపోయింది. ప్లీడరుగారు పక్కలు ఏర్పాటు చేయిస్తానన్నా వినక, కారు స్టార్టు చేశాడు రామచంద్రం. పది గంటలు దాటింది రాత్రి. నాగభూషణం మామయ్యా, నేనూ వెనకాల సీటులో కూర్చున్నాం. ప్లీడరుగారు కారుదగ్గరికి వచ్చి "నా మాట విన్నారు కాదు" అన్నారు. "అబ్బే ఎంత సేపండీ, సరిగ్గా తొక్కితే ఒక గంటన్నరలో తణుకులో పడతాం. మీరేం యిదవకండి" అన్నాడు రామచంద్రం. 

 "కలక్టరుగారి ఇంట్లో పెళ్ళి సరీగా ఉదయం ఏడు గంటలకి. నా మీదా, రామచంద్రం మీద భరోసా వేసుకుని కూర్చున్నారు కలక్టరుగారు" అన్నాడు నాగభూషణం మామయ్య. 

 "అమ్మమ్మ! ఎంతమాట! కలక్టరుగారింట్లో శుభకార్యమంటే వేరే చెప్పాలా!" అన్నారు ప్లీడరుగారు. యావద్విషయాన్నీ గ్రహించినవారై. 

 కారు సాగింది "అప్పటికి నాకు పద్దెనిమిదేళ్ళు. అప్పటికి మీరెవరూ పుట్టివుండరు" అన్నారు అవధానిగారు మా అందరికేసి చూసి. 

 "అటువంటి ప్రమాదం సంభవించే సూచనలుకూడా వాతావరణంలో ఉండి ఉండవండి" అన్నాడు నారాయణ. 

 తోటలో గలగల చప్పుడైంది. ఆచారి ఉలిక్కిపడి "దొంగలేమో" అన్నాడు. 

 "పక్షులు చెట్లలో కదులుతున్నాయి. అంతే" అన్నారు అవధానిగారు. 

 "కథలోకి రండి" అన్నాను నేను. 

 "అంటే -?" కోపంగా చూశారు అవధానిగారు. 

 "అదేనండి, మీ చిన్నప్పటి -"

 అవధానిగారు చిన్నగా నవ్వి గడ్డం చేత్తో ఒక్కసారి సవరించుకున్నారు. కొంచెం ముందుకు వంగి ఇలా చెప్పసాగారు.

 ఆరుమైళ్ళు వచ్చేటప్పటికి కారు ఆగిపోయింది. రామచంద్రం దిగి బానెట్ చూశాడు. 

 "వెధవ కారులా వుంది. నడచి వెనక్కిపోదాం పద. ఎందుకేనా మంచిది" అన్నాడు నాగభూషణం మామయ్య.

 "అర్జునుడు గాండీవాన్ని తిట్టినా సహిస్తాడేమోగాని ఈ కారుని తిడితే మాత్రం నే నూరుకోను. అసలీ ఇంజనులాంటిది ఇంియాలో వుండదు" అన్నాడు రామచంద్రం. 

     
 nallajarla roddu

 nallajarla adavi meeda chandrudu bhayankaramgaa udayinchaadu. avadhaanigaaru ilaaga anetappatiki memandaram fakkuna navvam. kovvotti deepapu veluturulo aayana gaddamlooni tella ventrukalu vendi daralla merisai. 

 "chandruduu vennela eppuduu manollasanga haayigaa untaayani mee abhiprayam. kaani okkokka paristhitilo entha bhayapedatayo meeku teliyadu" annaru mallee. 

 "cheppandi , meeredo katha chebutaarani telustune vundi. vinataaniki siddamgaa unnam" annaanu nenu.

 "ee raatrikinka laitlurao. ekkado teega tegipoyivuntundi" annadu narayana. 

 "thota antaa cheekataipoyindi" annadu nervas gaa aachaari. asthimitamgaa chetivellatho ballameeda aaditaalam vestunnadu. "inka kovvottulunnayanda!" ani adigaadu.

 avadhaanigaaru tala voopaaru -unnaayannattu.

 "ee thota, thotalo mee bangalaa, meeru chesina vinduu -oh! marachipolem" annadu narayana.

 "ooriki inta dooramgaa ee thota vundadame anta bagaledu" annadachari. 

 "cheppandi katha" annaanu nenu. 

 "kathaa?" nirasanagaa chusaru avadhaanigaaru. 

 "adhe! adhe! mee chinnappudu jarigina sanghatana -" ani sardukunnaanu. avadhaanigaaru kaveekaadu; kathakuduukaadu. jeevitaanni nindugaa suutigaa jeevinchina manishi. hrudayamuu, chamatkaaramuu, alochana unnavaadu. veetiki thodu vichitramgaa viruddamgaa baga dabbunnavadu.

 aayana cheppadam modalu pettaaru. 

 "elurulo chusukovalsina pani antaa ayipoyindi. pleedarugaaru pakkalu erpaatu cheyistaanannaa vinaka, kaaru startu cheshaadu ramachandram. padi gantalu daatindi raatri. nagabhushanam mamayya, nenuu venakaala seetulo kurchunnam. pleedarugaaru kaarudaggariki vachi "naa maata vinnaru kaadu" annaru. "abbe entha sapandi, sarigga tokkite oka gantannaralo tanukulo padatam. meerem yidavakandi" annadu ramachandram. 

 "kalaktarugaari intlo pelli sareegaa udayam edu gantalaki. naa meeda, ramachandram meeda bharosa vesukuni kuurchunnaaru kalaktarugaaru" annadu nagabhushanam mamayya. 

 "ammamma! entamaata! kalaktarugaarintlo subhakaaryamante vere cheppala!" annaru pleedarugaaru. yaavadvishayaannii grahinchinavaarai. 

 kaaru saagindi "appatiki naaku paddenimidellu. appatiki meerevaruu puttivundaru" annaru avadhaanigaaru maa andarikesi chusi. 

 "atuvanti pramaadam sambhavinche suchanalukuda vaataavaranamlo undi undavandi" annadu narayana. 

 thotalo galagala chappudaindi. aachaari ulikkipadi "dongalemo" annadu. 

 "pakshulu chetlalo kadulutunnayi. anthe" annaru avadhaanigaaru. 

 "kathaloki randi" annaanu nenu. 

 "ante -?" kopanga chusaru avadhaanigaaru. 

 "adenandi, mee chinnappati -"

 avadhaanigaaru chinnagaa navvi gaddam chetto okkasari savarinchukunnaaru. konchem munduku vangi ilaa cheppasaagaaru.

 aarumaillu vachetappatiki kaaru aagipoyindi. ramachandram digi banet chushadu. 

 "vedhava karula vundi. nadachi venakkipodam pada. endukena manchidi" annadu nagabhushanam mamayya.

 "arjunudu gaandiivaanni tittina sahistademogani ee kaaruni tidite maatram nee noorukonu. asali injanulaantidi inalo vundadu" annadu ramachandram. 
