 "నేనేం చెప్పగలనురా...... మీరు మీరు ఆలోచించుకోవాల్సిన విషయం ఇది. నన్నడిగితే మీ అమ్మ బతికినన్నాళ్ళు ఈ ఆస్తులు ఉమ్మడిగా ఉండటమే మంచిదేమో! ఆవిడకి మీరందరూ సమమే. ఆవిడ కళ్ళ ముందే మీరంతా ఎవరిది వారు పంచుకు విడిపోవడం ఆవిడకి బాధాకరమే. నన్నడిగితే ఇప్పుడీ ఆస్తులమీద మీరు బతకడం లేదు. ఇప్పటికిలా వుండనీయండి. ఇంకా మోహన్ పెళ్ళి అదీ వుంది. మీ అమ్మ తదనంతరం చూసుకోవచ్చు."
 నాన్నగారి ఉద్దేశం అదే అయితే ఈ ఇల్లు నిర్మలకివ్వడం, అమ్మని అక్కడ వుండమనడం అదీ ఎందుకు రాస్తారు? నా చావు తదనంతరం పంచుకోండి అని రాసేవారు."
 "మీకు తెలియదు మావయ్యగారూ! మేము ఇక్కడ వుండడం మామగారికి ఇష్టం లేదు. కూతురిని బాధపెడ్తామని ఆయన ఉద్దేశం అయి వుంటుంది. అంచేత ఇన్ డైరెక్ట్ గా మమ్మల్ని ఇంట్లోంచి వెళ్ళమనడానికి అలా రాశారు" అంది దివ్య కటువుగా. 
 దివ్య అనడం కటువుగా అన్నా ఆ మాటల్లో నిజం వుందని అందరికీ తట్టింది. "మేం అంత పనికిరానప్పుడు మాకేనా అందరి గొడవా కావాలి. నేనీ ఇంట్లో చచ్చినా వుండనింక. ఇన్నాళ్ళు మంచికో చెడుకో వున్నాం. మొదటిరోజే వేరింటి కాపురానికి వెళ్ళితే ఈ రోజు మామగారు పోగానే ఆడవాళ్ళని వదిలేసి పెద్దకొడుకు వెళ్ళిపోయాడన్న అపవాదుండేది కాదు - మా మరిదిగారు అదృష్టవంతులు. ఈ బాదరబందీలు, ఈ అపనిందలు అన్నింటికి దూరంగా ఉన్నారు. మామయ్యగారూ! మీరుండగానే ఎవరిదివారికిచ్చేసి పంపకాలు చేసేయ్యండి" అంది దివ్య గట్టిగా. 
 "దివ్యా! ఆయన పోయి పట్టుమని పదిరోజులయినా అవలేదు. ఇప్పుడు ఇంట్లోంచి మీరు వెళ్ళవలసిన అవసరం ఏమీలేదు. నే బతికినన్నాళ్ళు ఇక్కడే వుందాం. తరువాత ఎలాగో ఎవరిదారి వారిది. నా మాట వినమ్మా"...... అంది శారదాంబ. 
 రఘు దివ్య వంక చూశాడు - దివ్య కఠినంగా "చూడండీ..... ఇంత జరుగుతున్నా మనం ఇంత చర్చించుకుంటున్నా ఆవిడగారు ఒక్కమాటయినా అందా! అన్నయ్యా, మీరు వెళ్ళొద్దు, మనం అందరం కల్సి ఉందామన్న మాటయినా ఆవిడ అనలేదు. ఇల్లు తన పేర వుంది. వీళ్ళంతా పోవల్సిందేనన్నట్టు మాట్లాడకుండా వుంటే మమ్మల్ని ఇంకా ఈ కొంప పట్టుకుని వేలాడమంటారా?"
 రాధాకృష్ణ నిర్మలవంక జవాబు ఏమన్నా చెప్తుందేమోనన్నట్టు చూశాడు. అప్పటికి నిర్మల ఏమీ మాట్లాడలేదు- "ఏమ్మా! నీరూ...... మాట్లాడవేం..... నీ వుద్దేశం చెప్పమ్మా?"
 నిర్మల తనని కాదన్నట్టు చూస్తూ వూరుకుంది." ఇంక ఇంతకంటే ఏం చెప్పాలి? ఆవిడ మౌనం అర్థం కావడం లేదూ! చూడండి..... ఏం తెలీనట్టు ఎలా చూస్తుందో..... మామగారిచేత ఈవిడ కల్లబొల్లి ఏడ్పు ఏడ్చి రాయించుకునుంటుంది" కసిగా అంది దివ్య. 
 "దివ్యా..... దాని మొహం చూడు - ఆదసలు ఈ మాటలు వింటున్నట్టు లేదు - ఈ పదిరోజులుగా అది అసలు మనలో లేదు..... మనం అనుకుంటున్నది విన్నట్టు లేదు" దివ్య కూతురి మీద నింద వేస్తూంటే శారదాంబ అంది.
 లత నిర్మల దగ్గరికెళ్ళి భుజంమీద చెయ్యి వేసి "నిర్మలా..... నీ ఉద్దేశం చెప్పు" అని అడిగింది.
 "ఏం ఉద్దేశం?" అంది కలలోంచి మేల్కొన్నట్టు, ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ. 'చూడండి ఆ నటన' అన్నట్టు దివ్య రఘు వంక చూసింది.
 శారదాంబ అన్నట్టు నిర్మల ఈ విషయాలు ఏమీ వినలేదని రాధాకృష్ణకి అర్థం అయింది. ఆయన శివశంకరంగారి విల్లు గురించి అందరి అభిప్రాయాలూ విడమర్చి చెప్పాడు. మధ్యలోనే నిర్మల ఆవేశంగా అడ్డు వచ్చింది. "వద్దు - నాకేం వద్దు - నాకేం అక్కరలేదు, ఇప్పటికే ఇంటినపడి తినిపోతున్నానని అందరికీ బాధగా వుంది, నాకీ విల్లు వద్దు, ఆస్తి వద్దు, నేను బతకడానికి నాకేదో ఉద్యోగం ఉంది. ఇదంతా నాకేం వద్దు..... ఎవరికి కావాలో వాళ్ళకిచ్చేయండి" విరక్తిగా అంటూ లేచిపోబోయింది.
 "కూర్చోమ్మా నిర్మలా..... మీ నాన్నరాశాక ఆయన కోరినట్టు జరపాలిగాని, నీవు వద్దన్నంత మాత్రాన వాళ్ళది అవుతుందా? మీ నాన్న ఆడపిల్లవి, నీకేదో ఆధారం వుండాలని ఆలోచించి రాసి వుంటారీ ఆస్తి, ఇప్పుడు పంచుకోవడమా, మీ అమ్మ తదనంతరం పంచుకోడమా అన్నది ఇప్పటి ప్రశ్న. నీ ఉద్దేశం చెప్పు." 
 "అదంతా నాకు తెలియదు. నాకేం ఆస్తిలో భాగం అక్కరలేదని కాగితం రాసిమ్మంటే ఇచ్చేస్తాను. నాకేం వద్దు...... వద్దు" అంటూ వడివడిగా అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది నిర్మల. అంతా మొహాలు చూసుకున్నారు.
 "దాని మొహం..... ఏదో దుఃఖంలో, బాధలో అంటోంది. చిన్నది, దానికేం తెలుసు. రఘూ! నాయనా! నా మాట వినండి. ఇప్పటికి ఆస్థి పంపకాలు మానండి. అంతగా అవసరమైతే సంవత్సరీకాలనాడు చూద్దాం. మీరెవరూ ఇల్లు వదిలి వెళ్లడానికి వీలులేదు. కన్నతల్లిని చెపుతున్నా..... నా మాట వినండి. రాధాకృష్ణా! ఇప్పటికి వూరుకో, సంవత్సరీకాలకి ఆలోచిద్దాం" అంది శారదాంబ నిర్ణయం చేసి అక్కడినించి లేచిపోయింది. 
 తరువాత అన్నదమ్ములు ముగ్గురూ చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నారు.
 ఆ రాత్రి కృష్ణ తల్లితో "అమ్మా..... నాన్నగారు ఇల్లంతా నీరూ పేర రాసేయడం బాగులేదమ్మా. అన్నయ్య చాలా బాధపడుతున్నాడు. ఇంత పెద్ద ఇల్లు. ఆరు ఏడు లక్షలు చేస్తుంది. అంతా దానికే రాశారు. అన్నయ్య ఈ ఊర్లో ఉండేవాడు, వాడి గురించన్నా ఆలోచించలేదు. ఇంత ఇల్లుంచుకుని అద్దె ఇంట్లో వుండే గతి పట్టిందని బాధపడుతున్నాడు. నీరూ అంటే అభిమానం ఉండొచ్చు. కాని న్యాయాన్యాయాలు వద్దా? మీ పెద్దవాళ్ళే అసలు అన్నదమ్ములలో, అక్కచెల్లెళ్ళలో కలతలకి కారణం అవుతారు, ఇలాంటి అవకతవక రాతలు రాసి. ఇప్పుడు చూడు, నీరూ అంటే ఎవరికీ సానుభూతి వుండదు. ఆస్తంతా రాయించుకుందని అనుకుంటారు. పైకి అనకపోయినా మనసులో ఆ భావం ఉండిపోయి దానిపట్ల అసూయాద్వేషాలు పెరుగుతాయి. ఏమిటో నాన్నగారు ఇలా చేశారు. పోనీ, ఆస్తి అంతా నాలుగు భాగాలు సరిగా చెయ్యాల్సింది" అని అసంతృప్తి వెల్లడించాడు.
 "nenem cheppagalanura...... meeru meeru aalochinchukovaalsina vishayam idhi. nannadigithe mee amma batikinannallu ee aastulu ummadigaa undatame manchidemo! aavidaki meerandaroo samame. aavida kalla munde meeranta evaridi vaaru panchuku vidipovadam aavidaki badhakarame. nannadigithe ippudi aastulameeda meeru batakadam ledu. ippatikila vundaneeyandi. inka mohan pelli adhee vundi. mee amma tadanantaram chusukovachhu."
 naannagaari uddesam adhe ayithe ee illu nirmalakivvadam, ammani akkada vundamanadam adhee enduku raastaaru? naa chaavu tadanantaram panchukondi ani rasevaru."
 "meeku teliyadu maavayyagaaruu! memu ikkada vundadam maamagaariki ishtam ledu. koothurini baadhapedtaamani aayana uddesam ayi vuntundi. anchetha in direct gaa mammalni intlonchi vellamanadaaniki alaa raasaaru" andi divya katuvugaa. 
 divya anadam katuvugaa anna aa maatallo nijam vundani andarikee tattindi. "mem anta panikiraanappudu makena andari godava kavali. neenee intlo chachina vundaninka. innaallu manchiko cheduko vunnam. modatiroje verinti kaapuraaniki vellite ee roju maamagaaru pogane aadavaallani vadilesi peddakoduku vellipoyaadanna apavaadundedi kaadu - maa maridigaaru adrushtavantulu. ee baadarabandiilu, ee apanindalu annintiki dooramgaa unnaaru. maamayyagaaruu! meerundagaane evaridivaarikichesi pampakaalu cheseyyandi" andi divya gattigaa. 
 "divya! aayana poyi pattumani padirojulayina avaledu. ippudu intlonchi meeru vellavalasina avasaram emeeledu. nee batikinannallu ikkade vundam. taruvaata elago evaridaari vaaridi. naa maata vinamma"...... andi saaradaamba. 
 raghu divya vanka chushadu - divya kathinamgaa "chudandi..... inta jarugutunna manam inta charchinchukuntunna aavidagaaru okkamatayina anda! annayya, meeru velloddu, manam andaram kalsi undaamanna matayina aavida analedu. illu tana paera vundi. veellantaa povalsindenannattu matladakunda vunte mammalni inka ee kompa pattukuni veladamantara?"
 radhakrishna nirmalavanka jawabu emanna cheptundemonannattu chushadu. appatiki nirmala emi matladaledu- "emma! neeroo...... matladavem..... nee vuddesam cheppamma?"
 nirmala tanani kaadannattu chustuu voorukundi." inka intakante yem cheppali? aavida mounam artham kaavadam ledhoo! chudandi..... yem teleenattu ela chustundo..... maamagaaricheta eevida kallabolli edpu edchi raayinchukununtundi" kasiga andi divya. 
 "divya..... daani moham chudu - aadasalu ee maatalu vintunnattu ledu - ee padirojulugaa adhi asalu manalo ledu..... manam anukuntunnadi vinnattu ledu" divya koothuri meeda ninda vestunte saaradaamba andi.
 latha nirmala daggarikelli bhujammeeda cheyyi vesi "nirmala..... nee uddesam cheppu" ani adigindi.
 "yem uddesam?" andi kalalonchi melkonnattu, aascharyamgaa chustuu. 'chudandi aa natana' annattu divya raghu vanka chusindi.
 saaradaamba annattu nirmala ee vishayaalu emi vinaledani raadhaakrishnaki artham ayindi. aayana sivasankaramgaari villu gurinchi andari abhipraayaaluu vidamarchi cheppaadu. madhyalone nirmala aavesamgaa addu vachindi. "vaddu - naakem vaddu - naakem akkaraledu, ippatike intinapadi tinipotunnanani andarikee badhaga vundi, naakii villu vaddu, aasti vaddu, nenu batakadaaniki nakedo udyogam undi. idantaa naakem vaddu..... evariki kaavaalo vallakicheyandi" viraktigaa antuu lechipoboyindi.
 "kurchomma nirmala..... mee naannaraasaaka aayana korinattu jarapaaligaani, neevu vaddannanta maatraana vaalladi avutundaa? mee naanna aadapillavi, neekedo aadhaaram vundaalani aalochinchi rasi vuntari aasti, ippudu panchukovadama, mee amma tadanantaram panchukodama annadi ippati prasna. nee uddesam cheppu." 
 "adanta naaku teliyadu. naakem aastilo bhagam akkaraledani kaagitam rasimmante ichestaanu. naakem vaddu...... vaddu" antuu vadivadigaa akkadinunchi vellipoyindi nirmala. antaa mohalu chusukunnaru.
 "daani moham..... edho dukkhamlo, baadhalo antondi. chinnadi, daanikem telusu. raghoo! nayana! naa maata vinandi. ippatiki aasthi pampakaalu manandi. antagaa avasaramaite samvatsareekaalanaadu chuddam. meerevaruu illu vadili velladaaniki veeluledu. kannatallini cheputunna..... naa maata vinandi. radhakrishna! ippatiki vooruko, samvatsareekaalaki alochiddam" andi saaradaamba nirnayam chesi akkadininchi lechipoyindi. 
 taruvaata annadammulu mugguru chaalaasepu matladukunnaru.
 aa raatri krishna tallitho "amma..... naannagaaru illanta neeroo paera raseyadam baguledamma. annayya chala badhapadutunnadu. inta pedda illu. aaru edu lakshalu chestundi. antaa daanike raasaaru. annayya ee oorlo undevaadu, vaadi gurinchanna aalochinchaledu. inta illunchukuni adde intlo vunde gathi pattindani badhapadutunnadu. neeroo ante abhimanam undochu. kaani nyayanyayaaayaalu vadda? mee peddavalle asalu annadammulalo, akkachellellalo kalatalaki kaaranam avutaaru, ilanti avakatavaka raatalu rasi. ippudu chudu, neeroo ante evariki saanubhooti vundadu. aastanta raayinchukundani anukuntaaru. paiki anakapoyina manasulo aa bhavam undipoyi daanipatla asuyaadveshaalu perugutaayi. emito naannagaaru ilaa chesaru. ponee, aasti antaa naalugu bhaagaalu sarigaa cheyyalsindi" ani asantrupti velladinchaadu.