మృ...దు...లా" గాల్లో అస్పష్టంగా లత చేతి మీద నూగుగా ఉన్న పల్చటి రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి.
ఎవరు?
రాములు స్నానం పూర్తయింది. అతను తుడుచుకుని బట్టలు మార్చుకున్నాడు.
'రాములూ!' అంది లత.
రాములు వచ్చి వినయంగా నిల్చుని ఉన్నాడు.
అతని చేతల్లో వినయముందికానీ, అతనిలో ఏదో సున్నితమైన తేడా!
ఏమిటది?
పరీక్షగా చూసింది లత.
అప్పుడు స్ఫురించింది ఆ చూపు...
అతని చూపులో వినయం లేదు. కొద్దిగా వేళాకోళం, ఎకసెక్కం కనబడుతున్నాయా?
"ఎవరు పిలుస్తోంది?" అంది లత.
"అయ్యగారమ్మా!"
"ఎందుకు?"
"భోజనాల ఏళ అయింది గద! అందుకని!"
"మరి భోజనం తీసుకెళ్ళలేదా నువ్వు?"
రాములుకి నిలువు గుడ్లు పడ్డాయి భయంతో. 
"అమ్మో! మేడమీదికే! ఎళ్ళానని తెలిస్తే అమ్మాయిగారు చంపేస్తారు నన్ను. ఈలోగా అయ్యగారే నా ప్రాణాలు తియ్యకుంటే."
మృదుల మాటలు గుర్తొచ్చాయి లతకి. ఆయన పిచ్చివాడు. క్రూరంగా ప్రవర్తించగలడు.
కానీ ఆయనకి భోజనం వేళ అయింది. ఆకలితో అల్లాడిపోతున్నాడేమో! మృదుల తన ప్రియుడి మోజులో పడి ఇల్లు పట్టకుండా తిరుగుతోంది. 
"మరి ఏం చేద్దాం?" అంది సందిగ్ధంగా.
"అమ్మాయిగారు వస్తారేమో చూద్దాం."
రాములు మామూలుగానే మాట్లాడుతున్నాడు. ఆ రాత్రి అసలేమి జరగనట్లే ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
ఏమిటీ వింత?
"రాములూ!" అంది మెల్లిగా.
"చెప్పండమ్మా!"
"ఆ రాత్రేమైంది?"
"ఏ రాత్రి అమ్మగారూ?" అతని కళ్ళలో ఎగతాళి ఎక్కువయింది. అతని వైపు ఒకసారి తీక్షణంగా చూసి, "ఏం లేదులే" అంది లత.
ఇంకో అరగంట గడిచింది. మృదుల రాలేదు.
"మృదులా!" మళ్ళీ బలహీనంగా పిలుపు.
లత హృదయం దయతో కరిగిపోయింది. మేడమీద, మనసు స్థిమితంలేని ఒక మనిషి, ఆకలితో నకనకలాడుతున్నాడు. ఎంత పిచ్చివాడైనా, ఆయనా మనిషే కదా! భోజనం లేకుండా ఎంతసేపు ఉండగలడు?
చాలా సేపు తటపటాయించి, తర్వాత ఒక నిశ్చయానికొచ్చినట్లు ప్లేటులో భోజనం సర్ది, జగ్గుతో నీళ్ళు తీసుకుని, మేడెక్కింది లత.
ఆయన్ని లోపల బంధించినట్లుగా తలుపుకి గడియ! కిటికీలన్నిటికీ వైర్ మెష్! ఎందుకు? ఆయన కిటికీలో నుంచి చేతులు బయటపెట్టి, అక్కడ నిలబడ్డవాళ్ళ గొంతులు నులిమెయ్యకుండానా? లతకి అరచేతుల్లో చెమట పట్టింది. సంకోచిస్తూ గడియ తెరిచింది.
మెల్లిగా నెట్టగానే కిర్రుమని శబ్దం చేస్తూ తెరుచుకుంది తలుపు.
లోపల చిరుచీకటిగా వుంది. అన్ని కిటికీలకీ వైరుమెష్ ఉన్న తలుపులు. ఎక్కువ గాలీ వెలుతురు రావడంలేదు.
మూలగా కిటికీ దగ్గర ఒక టేబుల్, దానిమీద చిందరవందరగా పుస్తకాలు, పక్కనే కుర్చీలో ఒకాయన, "మృదులా!" అన్నాడు. ఆయన గొంతులో బాధ ధ్వనిస్తోంది.
"కాదు. నేను..." అంది లత తనెవరయిందీ ఎలా చెప్పాలో తెలియక. అసలు తనెవరో చెప్పినా ఆయన అర్ధం చేసుకోగలడా?
"మరి... నువ్వెవరు?"
"నేనీ ఇంట్లో పనిచేస్తున్నాను"
"పనా? ఏం పనీ?" అని అడిగాడాయన. మామూలుగానే మాట్లాడుతున్నాడు. పిచ్చి లక్షణాలేమీ కనిపించడం లేదు.
ఉన్నట్లుండి ఒక్కసారిగా పిచ్చి ప్రకోపిస్తుందేమో!
ఒకసారి వెనక్కి తిరిగి చూసి, తక్షణం పరిగెత్తి పారిపోవాల్సిన అవసరమొస్తే తలుపు ఎంత దూరంలో ఉందో గుర్తు పెట్టుకుంది లత. "అన్ని పనులూ చేస్తాను" 
"ఓహో! నువ్వేనా కొత్తగా చేరిన అమ్మాయివి. సుదర్శనం చెప్పాడులే" ఆయన కొద్దిగా కదిలాడు. "మంచినీళ్ళు" అన్నాడాయన.
కదలలేదు లత.
"అదేమిటి అలా ఆగిపోయావ్? పులిని చూసిన లేడి లాగా"
మెల్లిగా అడుగులు వేస్తూ టేబుల్ దగ్గరకు నడిచింది లత. మంచినీళ్ళ జగ్గు దానిమీద పెట్టి, గ్లాసులోకి నీళ్ళు వంపబోయింది,
ఆయన విసురుగా జగ్గు లాగేసుకుని పెదిమల కానించుకున్నాడు. గటగటతాగేస్తూ, జగ్గు సగం ఖాళీ అయ్యేదాకా దాన్ని కిందికి దింపలేదు. తర్వాత తృప్తిగా ఊపిరి పీల్చుకుని, "నిన్న రాత్రి నుంచి ఒక్క చుక్క మంచినీళ్ళు కూడా తాగలేదు" అన్నాడు.
ప్రశ్నార్ధకంగా చూసింది లత.
"మృదుల...." అనబోయి ఆగి 'నా చెయ్యి తగిలి కూజా పగిలి పోయింది." అన్నాడాయన.
సానుభూతిగా ఆయనవైపు చూస్తూ, టేబుల్ మీద పుస్తకాలన్నీ ఒక పక్కకి జరిపింది, భోజనం ప్లేటు పెట్టడానికి వీలుగా.
పుస్తకాల్లో చాలాభాగం జంతువులగురించి, అడవులగురించి, వేట గురించి.
ఫోన్ కూడా ఉంది టేబుల్ మీద. యధాలాపంగా నెంబరు చూసింది.
రావుగారి ఫోన్ నెంబరు!
"మీ పేరు రావుగారు కదూ?" అంది అప్రయత్నంగా.
అవును! నీకెలా తెలుసు? ఉండు చెబుతాను. నీ గొంతు చాలా పరిచయం నాకు! నువ్వు లతవి.. లతవి.. అవునా?" ఆయన గొంతులో పట్టలేని సంతోషం వినబడుతోంది.
mu...du...laa" gaallo aspashtamgaa latha cheti meeda noogugaa unna palchati romalu nikkaboduchukunnaayi.
evaru?
ramulu snaanam poortayindi. atanu tuduchukuni battalu maarchukunnaadu.
'raamuluu!' andi latha.
ramulu vachi vinayamgaa nilchuni unnaadu.
athani chetallo vinayamundikaanii, athanilo edho sunnitamaina teda!
emitadi?
pareekshagaa chusindi latha.
appudu sphurinchindi aa chuupu...
athani chuupuloo vinayam ledu. koddigaa velakolam, ekasekkam kanabadutunnaya?
"evaru pilustondi?" andi latha.
"ayyagaramma!"
"enduku?"
"bhojanala ela ayindi gada! andukani!"
"mari bhojanam teesukellaleda nuvvu?"
ramuluki niluvu gudlu paddai bhayamto. 
"ammo! medameedike! ellaanani teliste ammayigaru champestaru nannu. eelogaa ayyagare naa praanaalu tiyyakunte."
mrudula maatalu gurtochayi lataki. aayana picchivaadu. kruramgaa pravartinchagaladu.
cony aayanaki bhojanam vaela ayindi. aakalitho alladipotunnademo! mrudula tana priyudi mojulo padi illu pattakunda tirugutondi. 
"mari yem cheddam?" andi sandigdhamgaa.
"ammayigaru vastaremo chuddam."
ramulu maamuulugaane matladutunnadu. aa raatri asalemi jaraganatle pravartistunnaadu.
amity vinta?
"raamuluu!" andi melliga.
"cheppandamma!"
"aa raatremaindi?"
"e raatri ammagaaruu?" athani kallalo egataali ekkuvayindi. athani vaipu okasari teekshanamgaa chusi, "yem ledule" andi latha.
inko  araganta gadichindi. mrudula raledu.
"mrudula!" mallee balaheenamgaa pilupu.
latha hrudayam dayatho karigipoyindi. medameeda, manasu sthimitamleni oka manishi, aakalitho nakanakalaadutunnaadu. entha pichivaadainaa, aayanaa manishe kada! bhojanam lekunda entasepu undagaladu?
chala sepu tatapataayinchi, tarvaata oka nischayaanikochinatla plaetulo bhojanam sardi, jaggutho neellu teesukuni, medekkindi latha.
aayanni lopala bandhinchinatlugaa talupuki gadiya! kitikeelannitiki vair mesh! enduku? aayana kitikeelo nunchi chetulu bayatapetti, akkada nilabaddavalla gontulu nulimeyyakundaanaa? lataki arachetullo chemata pattindi. sankochistuu gadiya terichindi.
melliga nettagaane kirrumani sabdam chestu teruchukundi talupu.
lopala chirucheekatigaa vundi. anni kitikeelakee virumesh unna talupulu. ekkuva gaali veluturu ravadamledu.
moolagaa kitiki daggara oka table, daanimeeda chindaravandaragaa pustakaalu, pakkane kurcheelo okaayana, "mrudula!" annadu. aayana gontulo baadha dhvanistondi.
"kaadu. nenu..." andi latha tanevarayindii ela cheppalo teliyaka. asalu tanevaro cheppina aayana ardham chesukogalada?
"mari... nuvvevaru?"
"neenee intlo panichestunnaanu"
"pana? yem panee?" ani adigaadaayana. maamuulugaane matladutunnadu. picchi lakshanaalemii kanipinchadam ledu.
unnatlundi okkasariga picchi prakopistundemo!
okasari venakki tirigi chusi, takshanam parigetti paaripovaalsina avasaramosthe talupu entha dooramlo undo gurtu pettukundi latha. "anni panuluu chestaanu" 
"oho! nuvvena kottagaa cherina ammayivi. sudarsanam cheppadule" aayana koddigaa kadilaadu. "manchineellu" annaadaayana.
kadalaledu latha.
"ademiti alaa agipoyav? pulini chusina ledi laga"
melliga adugulu vestu table daggaraku nadichindi latha. manchineella jaggu daanimeeda petti, glasuloki neellu vampaboindi,
aayana visurugaa jaggu lagesukuni pedimala kaaninchukunnaadu. gatagatatagestu, jaggu sagam khaalii ayyedaka daanni kindiki dimpaledu. tarvaata truptigaa oopiri peelchukuni, "ninna raatri nunchi okka chukka manchineellu kuudaa taagaledu" annadu.
prasnaardhakamgaa chusindi latha.
"mrudula...." anaboi aagi 'naa cheyyi tagili kuja pagili poyindi." annaadaayana.
saanubhootigaa aayanavaipu chustuu, table meeda pustakaalannii oka pakkaki jaripindi, bhojanam plaetu pettadaaniki veelugaa.
pustakaallo chaalaabhaagam jantuvulagurinchi, adavulagurinchi, veta gurinchi.
fon kuudaa undi table meeda. yadhaalaapamgaa nembaru chusindi.
ravugari fon nembaru!
"mee paeru ravugaru kadhuu?" andi aprayatnamgaa.
avunu! neekela telusu? undu chebutaanu. nee gontu chala parichayam naaku! nuvvu latavi.. latavi.. avuna?" aayana gontulo pattaleni santosham vinabadutondi.