 
 "అరుణ్ మనసు నాది! నువ్వేం చేస్తానన్నా నాకు లెఖ్ఖలేదత్తా!"

 "ఆ అరుణ్ నే నీకుదక్కనివ్వను! నా కడుపులో ఇంత చిచ్చుపెట్టినవాడు బ్రతికితే ఏం? చస్తే ఏం?"

 "నా మీద కక్ష తీర్చుకోవడం కోసం కన్న కొడుకునే చంపుకొంటానంటున్నావు! ద్వేషం ఎంత చెడ్డది అనిపిస్తూంది! నిన్ను కాదని మేం పెళ్ళి చేసుకొన్నా, నువ్వు ద్వేషంతో నిప్పులు చెరుగుతూంటే మా సంసారం సుఖంగా సాగదు! నేను నీకు మాట ఇస్తున్నాను. నీ ఆశీర్వాదం లేకుండా మా పెళ్ళి జరుగదు!" దృఢ నిశ్చయంతో అంది సంధ్య. "అరుణ్ తో ఈ మాట ఇదివరకే చెప్పాను! కాని, అతడు వినలేదు! అతడు తండ్రి బాటనే నడవాలనుకొంటున్నాడు!"

 "నువ్వు మాటకు కట్టుపడేదానివి అయితే తక్షణం ప్రయాణంకా! మా డ్రైవరు నిన్ను కారులో రాజానగరం పంపించి వస్తాడు! నువ్వు ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ అరుణ్ కంటపడకు! నీ ఆచూకీ తెలియనివ్వకు!"

 "నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది, అత్తా! అరుణ్ నాన్నగారు తన తండ్రిమాట విని మిమ్మల్ని పెళ్ళి చేసుకోకపోతే మీరిప్పుడు ఎక్కడుండే వారా అని!"

 సంధ్య వెటకారానికి ఒళ్ళుమండినా జవాబు చెప్పేందుకు తన దగ్గరేం లేకపోవడంతో కిక్కురుమనలేదు జానకమ్మ.

  *  *  *

 సంధ్యని నర్సమ్మగారింటి ముందు దించి కారు వెళ్ళిపోయింది.

 నర్సమ్మగారిల్లు ఎప్పటిలా నిశ్శబ్దంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది! పిచ్చుకలు కిచకిచలాడుతూ స్వేచ్ఛగా ఎగురుతున్నాయి!

 "భగవంతుడు ఎప్పుడు తీసుకుపోతాడో, ఇంకా ఈ మొండి జీవుపు ఎన్నాళ్ళు బ్రతకాలో! మంచి వయసులో ఉండగానే మగణ్ణి ఎత్తుకుపోయాడు! వయసుమళ్ళాక కాస్తయినా ఆధారంగా ఉండడా అనుకొన్న కొడుకుని మధ్యంతరంగా ఎత్తుకుపోయాడు! నన్ను మాత్రం ఉంచాడిలా దిక్కులేని పక్షిని చేసి!" అని సణుగుతూ బయటికి వచ్చింది నర్సమ్మగారు.

 ఏడాదిగా పది సంవత్సరాలు మీద పడ్డట్టుగా, వార్దక్యం వచ్చేసింది! నడుం వంగిపోయింది! చాలా చిక్కిపోయింది!
 
 "arun manasu naadi! nuvvem chestananna naaku lekhkhaledatta!"

 "aa arun nee neekudakkanivvanu! naa kadupulo inta chichupettinavaadu bratikite yem? chaste yem?"

 "naa meeda kaksha teerchukovadam kosam kanna kodukune champukontanantunnavu! dwesham entha cheddadi anipistuundi! ninnu kaadani mem pelli chesukonna, nuvvu dveshamto nippulu cherugutunte maa samsaaram sukhamgaa saagadu! nenu neeku maata istunnaanu. nee aasiirvaadam lekunda maa pelli jarugadu!" drudha nischayamtho andi sandhya. "arun thoo ee maata idivarake cheppaanu! kaani, atadu vinaledu! atadu tandri batane nadavalanukontunnadu!"

 "nuvvu maataku kattupadedaanivi ayithe takshanam prayananka! maa draivaru ninnu kaarulo rajanagaram pampinchi vastaadu! nuvvu etty paristhitiloonuu arun kantapadaku! nee aachuki teliyanivvaku!"

 "naaku aascharyamgaa undi, atta! arun naannagaaru tana tandrimata vini mimmalni pelli chesukokapothe meerippudu ekkadunde wara ani!"

 sandhya vetakaaraaniki ollumandinaa jawabu cheppenduku tana daggarem lekapovadamto kikkurumanaledu janakamma.

  *  *  *

 sandhyani narsammagaarinti mundu dinchi kaaru vellipoyindi.

 narsammagaarillu eppatila nissabdamgaa, prasaantamgaa undi! picchukalu kichakichalaadutuu swechhagaa egurutunnaayi!

 "bhagavantudu eppudu teesukupotado, inka ee mondi jeevupu ennaallu bratakaalo! manchi vayasulo undagaane maganni ettukupoyadu! vayasumallaaka kastayina aadhaaramgaa undadaa anukonna kodukuni madhyantaramgaa ettukupoyadu! nannu maatram unchadila dikkuleni pakshini chesi!" ani sanugutuu bayatiki vachindi narsammagaaru.

 edaadigaa padi samvatsaraalu meeda paddattugaa, vaardakyam vachesindi! nadum vangipoyindi! chala chikkipoyindi!