
చలన చిత్రాలు అంతకుముందు వచ్చిన చిత్రాల్లాగా కథాత్మకంగా, కళాత్మకంగా వుండడం లేదనీ, ప్రయోజనాత్మకమైన చిత్రాల సంఖ్య తగ్గిపోతున్నదనీ, అలాంటి ఉత్తమ ధోరణిలో వున్న చిత్రాలు రావాలన్న సదుద్దేశంతో ఆంధ్ర ప్రభుత్వం 1964లో ప్రోత్సాహ పథకాలు ప్రవేశపెట్టింది. ఎన్నో చిత్రాలకు కళాకారులకు నగదు కూడా అందిస్తూ మంచి చిత్రాన్ని ప్రోత్సహించింది. రానురాను చిత్రాల నిర్మాణ ధోరణి మారింది. వ్యాపారమే లక్ష్యంగా, కాలక్షేపానికి కూడా పనికిరాని చిత్రాలు రాసాగాయి. అలాంటి దశలో కూడా బహుమతులు ఇవ్వడం కొనసాగించింది. ఒక ఏడాది ‘ఉత్తమ చిత్రానికి అర్హమైన చిత్రం కనిపించలేదు’ అని జ్యూరీ అంటే – ‘ఉన్నదాంట్లోనే దేనికో దానికి ఇవ్వండి’ అంది ప్రభుత్వం. అప్పట్నుంచి ‘Best of the Badlot’ అన్నట్టుగా బహుమతులు పంచుతున్నది ప్రభుత్వం. దాంతోపాటు వివాదాలూ చోటుచేసుకుంటున్నాయి. అసలు వస్తున్న చిత్రాల్లో ప్రయోజనాత్మకమైనవి ఎన్ని వున్నాయి? సినమా శాస్త్రానికి దగ్గర్లో వున్న చిత్రాలు ఎన్ని వున్నాయి?కళాత్మకమైనవి, పండిత పామరుల్ని మెప్పించినవీ ఎన్ని వున్నాయి? సినిమా నిర్మాణం ఏదో ఆటలాగా, ‘గాంబ్లింగ్’లాగా మారిపోయినప్పుడు, ధన సంపాదనే ముఖ్యలక్ష్యంగా చిత్రాలు తీస్తున్నప్పుడు, ఏ సినిమా ఎటు నడుస్తోందో తెలియనప్పుడు, దాదాపు అన్ని చిత్రాలూ ఆ ధోరణిలోనే వున్నప్పుడు – ఇంక నంది అవార్డులు ఎందుకు ఇవ్వడం? వలువలు లేకుండా వున్న సినిమాలకీ, విలువలు పాటించని సినిమాలకీ పురస్కారాలా? మహానటులు ఆ రోజుల్లో భాసించినప్పుడు, అవార్డులు లేవు. ఉండి వుంటే అందరూ అర్హులే. సాహిత్య సంగీతాల్ని దిగజార్చి, తెలుగు భాషని కించపరుస్తున్న చాలా చిత్రాలు పోటీకి వెళ్తున్నాయి. తెలుగుదనం, తెలుగు కథ, తెలుగు మనుషులూ కనిపించని ఈనాటి చిత్రాలకు – ప్రభుత్వం చెప్పినట్టు – అవార్డులు నిలిపివేయడం శ్రేయస్కరం, శోభస్కరం!రావి కొండలరావు, హైదరాబాద్

chalana chitraalu antakumundu vachina chitraallaagaa kathaatmakamgaa, kalaatmakamgaa vundadam ledanee, prayojanaatmakamaina chitraala sankhya taggipotunnadani, alanti uttama dhoranilo vunna chitraalu ravalanna saduddesamto aandhra prabhutvam 1964loo prothsaaha pathakaalu pravesapettindi. enno chitraalaku kalaakaarulaku nagadu kuudaa andistuu manchi chitraanni prothsahinchindi. raanuraanu chitraala nirmaana dhorani maarindi. vyaparame lakshyamgaa, kaalakshepaaniki kuudaa panikiraani chitraalu rasagai. alanti dasalo kuudaa bahumatulu ivvadam konasaginchindi. oka edaadi ‘uttama chitraaniki arhamaina chitram kanipinchaledu’ ani juri ante – ‘unnadantlone deniko daaniki ivvandi’ andi prabhutvam. appatnunchi ‘Best of the Badlot’ annattugaa bahumatulu panchutunnadi prabhutvam. dantopatu vivaadaaluu chotuchesukuntunnayi. asalu vastunna chitraallo prayojanaatmakamainavi enni vunnayi? sinama saastraaniki daggarlo vunna chitraalu enni vunnayi?kalaatmakamainavi, pandita paamarulni meppinchinavii enni vunnayi? sinima nirmaanam edho aatalaagaa, ‘gambling’laga maaripoyinappudu, dhana sampadane mukhyalakshyamgaa chitraalu teestunnappudu, e sinima etu nadustondo teliyanappudu, daadaapu anni chitraaluu aa dhoranilone vunnappudu – inka nandi avaardulu enduku ivvadam? valuvalu lekunda vunna cinemalaki, viluvalu paatinchani cinemalaki puraskarala? mahanatulu aa rojullo bhasinchinappudu, avaardulu levu. undi vunte andaruu arhule. saahitya sangeetaalni digajaarchi, telugu bhashani kinchaparustunna chala chitraalu potiki veltunnaayi. telugudanam, telugu katha, telugu manushuluu kanipinchani eenaati chitraalaku – prabhutvam cheppinattu – avaardulu nilipiveyadam shreyaskaram, sobhaskaram!ravi kondalarao, hyderabad