
 "నాకేమొచ్చింది!" అనుకుంది వాసంతి.

 వాసంతి వెనుకనే వున్న జానకి "గుమ్మంపట్టుకు వేలాడుతున్నావేమిటి పద." అంది నెమ్మదిగా.

 సిగ్గనేది ఆడదాని సహజ లక్షణమని, అది పిలిచినా తెప్పించుకున్నా రాదని సమయాన్ని బట్టి సిగ్గనే మాయలమారి, ఆడదాని అణువణువునా ఆక్రమించి మొగ్గలా శరీరం ముడుచుకుపోయేటట్లు చేసి బుగ్గలు నిగ్గుతో ఎర్రబర్చి కనురెప్పలు బరువుగా వాలిపోగా తల వాల్చేటట్లు చేస్తుందని వాసంతి ఎరుగదు. సమయానుకూలంగా సిగ్గుపడటానికి నాటకంలో పాత్రా! నిజజీవితంలో ఓ అందమైన సన్నివేశంగాని.

 వాసంతికి గుమ్మంలో నుంచోవాలన్నా ముందుకు కదిలి అడుగు వేయాలన్నా ఏది చేయలేక ఏదోగా వుంది. వాసంతికి మరికాసేపు శ్రమలేకుండా "రారా వాసూ! రామ్మా జానకీ!" అంటూ వెంకట్రామయ్యగారు పిలిచారు.

 పెద్ద భారం దిగిందానిలా "అమ్మయ్య" అనుకుని వాసంతి తండ్రి దగ్గరకు నడిచింది. 

 తండ్రి పక్కనే సోఫామీద వాసంతి కూర్చుంది. జానకిని కూర్చోమంటే కూర్చోలేదు. సోఫాని పట్టుకు నుంచుంది.

 సీలింగ్ ఫ్యాన్ ఫుల్ స్పీడ్ తో తిరుగుతున్నది. ఎవరికి వుక్కపోయటంలేదు. శ్యామ్ సుందర్ మాత్రం షర్ట్ కాలర్ సరిచేసుకుని చేతిలోవున్న పేపరుతో చిన్నగా విసురుకుంటూ వాసంతిని చూడటానికి ప్రయత్నిస్తు అందరెదుట ఎలా చూడాలో తెలియక నానా బాధపడిపోతున్నాడు. "ఎవరైనా మాట్లాడితే బాగుండును. తనతో పెద్దవాళ్ళని తీసుకురాకపోవడం వాళ్ళొచ్చినప్పుడు తను రాకపోవడం ఎంత బాధ! వాళ్ళేదయినా ప్రశ్నలడుగుతుంటే తను వాసంతిని చూసేవాడు. తనేమి అడుగుతాడు!" ఇలా ఆలోచిస్తున్నాడు శ్యామ్ సుందర్.

 "శ్యామ్ అందంగా ఆకర్షనీయంగా వున్నాడు. ఓసారి చూస్తే ఏం తెలుస్తుంది! పోనీ తలెత్తి చూస్తే! అబ్బే బాగుండదు. అతను తనవైపు చూస్తుంటే ఎలా? చూడడని ఏముంది? తనని చూస్తూనే వుండొచ్చు. ఎలా? చూస్తున్నాడో లేదో ఎలాగో అలా వక్కసారి చటుక్కున చూస్తే. ఎలా? ఎలా? వాసంతి ఆలోచనలు అలాసాగుతున్నాయి.

 కొద్దేసేపు తర్వాత ఏక సమయానికి శ్యామ్ వాసంతి ఓ నిర్ణయానికి సిగ్గుని వదిలేసి వచ్చారు. తల ఎత్తి ఒకరివైపు వకరు చూసుకున్నారు. సిగ్గు కంగారు వీటిని వాళ్ళయితే వదిలేశారుకాని అవి వీళ్ళని వదలలేదు. చటుక్కున రెండూ ఏకకాలంలో వచ్చి శ్యామ్ ని వాసంతిని ఆక్రమించుకున్నాయి. షరా మామూలే. శ్యాం కంగారు కంగారుగా వాసంతిపై నుంచి చూపులు మరల్చుకుని అంతకన్నా కంగారుగా మహా జోరుగా పేపరుతో విసురుకోటం మొదలుపెట్టాడు. వాసంతి అయితే ఠకీమని తలవంచుకుని అరచేతిలో రేఖలు పరిశీలించుకుంటూ మునిపంటితో పెదవినొక్కి సోఫామీద కూర్చున్నా ముళ్ళ కంచెమీద కూర్చున్నట్లు ఏమిటో తెలియని బాధతో కూర్చుండిపోయింది.

 వాసంతి బజార్లల్లోను కాలేజీలోను పరిచయస్తులలోను ఎందరో అందమైన అబ్బాయిలను చూసింది. ఎలాంటి వారిని చూసినా ఎప్పుడు సిగ్గుపడి ఎరుగదు. ఇప్పుడెందుకు సిగ్గేస్తున్నదో కూడా ఎరగనిదయింది. ప్రకృతిలో ఆడది సిగ్గుపడేభాగాలు చాలా వున్నాయి. సమయము సందర్భముబట్టి సిగ్గు ఆడదాన్ని వరిస్తుంటుంది. సమయాను కూలంగానో లేక సందర్భానుసారంగానో మరేదో. ఏదయితేనేం, మొత్తానికి వాసంతికి సిగ్గు తెప్పించాయి.

 వెంకట్రామయ్యగారు శ్యామ్ ని ఏదో ఓ మాటలెత్తి పలకరిస్తున్నారు. పెళ్ళిచూపులనే తతంగానికీ ఆమాటలకి ఎక్కడా పొత్తులేదు. వాసంతి గొంతు శ్యామ్ వినాలంటే వాసంతి కూడా మాట్లాడాలి కాబట్టి మధ్యమధ్య వాసంతినేదో అడుగుతున్నారు. అయితే ఆ మాటల్లో జవాబుగా చెప్పేవి ఏవి లేకపోవటంతో "ఊ." ఉహూ" తో వుండిపోయింది వాసంతీ.

 అక్కడెవరికీ కూడా జరుగుతున్నది వుషారుగా లేదు. ముఖ్యంగా రాధాకృష్ణకీ అసలునచ్చలేదు. వాసంతి శ్యామ్ సుందర్ ఎదురెదురుగా సోఫాల్లో కూర్చున్నాగాని వాళ్లు తేరిపార చూసుకున్నదిగాని మాట్లాడుకున్నది గానిలేదు. తను శ్యామ్ పక్కనే కూర్చుని వాసంతిని పలకరిస్తే వాసంతి తలఎత్తి తనతో మాట్లాడుతుంది. ఆ మిషతో నయినా వాసంతి శ్యామ్ ని బాగా చూస్తుంది అనుకున్నాడు రాధాకృష్ణ. వెంటనే లేచి శ్యామ్ పక్కనే కూర్చున్నాడు.

 రాధాకృష్ణ మధ్యలోలేచి శ్యామ్ సుందర్ పక్కనే ఎందుకు కూర్చున్నాడో ఎవరికీ అర్ధంకాలేదు.

 రాధాకృష్ణ వుషారుగా మాట్లాడుతుంటే శ్యామ్ కి ఫ్రీగా వుంది. తనూ సరదాగా కబుర్లు చెపుతూ కూర్చున్నాడు. మామయ్య పలుకరింపువల్ల వాసంతికి బిడియం తగ్గింది. మాటల మధ్యలో నాలుగయిదు సార్లు శ్యామ్ ని చూసింది.

 "పెద్దవాళ్ళం మేమే అన్నీమాట్లాడుతున్నాము. మా వాసూని ఏమయినా ప్రశ్నలడగవోయ్ శ్యామ్ సుందర్!" అన్నాడు రాధాకృష్ణ కొద్దిసేపు అయింతరువాత.

 "ఊ. ఉహూహు." అన్నాడు శ్యామ్ సుందర్. మాట్లాడాలని వుందిగాని ఎలాగో తెలియక తికమకపడ్డాడు.

 జోక్ చేస్తున్నట్టు నవ్వుతూ "అరె వాసూ! కాలంమారిపోయింది. నువ్వే అబ్బాయిని ప్రశ్నలేసి పరీక్షచేస్తావేమిటి!" అన్నాడు రాధాకృష్ణ.

 వాసంతి చిరుకోపంతో రాధాకృష్ణవైపు చూసి ఆచూపుని అలాగే శ్యామ్ వైపుతిప్పి ఆపై కనురెప్పలు టపటపలాడించి మిన్నకుండిపోయింది.

 "ఈపిల్ల కోపంలో చాలాచాలా బాగుంది." అనుకున్నాడు శ్యామ్ సుందర్.

 "ఏదయినా మాట్లాడాలంటే మాట్లాడు బాబూ!" అన్నారు వెంకట్రామయ్యగారు.

 శ్యామ్ సుందర్ సందిగ్ధావస్తలో పడిపోయాడు.

 రాధాకృష్ణ మామూలు డాక్టరుగాక సైక్రియాటిస్ట్ గాబట్టి మనుషుల్నే గాక వారి మనసుల్ని కూడా చదవగలడు. శ్యామ్ సుందర్ వాసంతి మనసుల్ని అర్ధంచేసుకుని రంగంలోకి దిగాడు.

 "మా ఎదుట బిడియం అయితే మా వాసంతితో వంటరిగా మాట్లాడే ఏర్పాటుచేస్తాను, పరస్పరం మాట్లాడుకుని అర్ధం చేసుకుని ఏసంగతి చెప్పు శ్యామ్ సుందర్! ఈవిషయంలో మేమేమీ అనుకోము." అన్నాడు రాధాకృష్ణ.

 వాసంతితో వంటరిగా మాట్లాడాలని శ్యామ్ సుందర్ కి వుంది. అదెలా చెప్పాలో తెలియలేదు. ధైర్యం వహించి చెపితే వాళ్ళేమయినా అనుకోవచ్చని ఏమూలో రవంత భయం. ఏంచేయాలో తెలియనప్పుడే రాధాకృష్ణ ఈప్రసక్తి ఎత్తాడు.

 శ్యామ్ సుందర్ కి చాలా సంతోషం కలిగింది," మీ అందరికీ యిష్టమయితే..." అంటూ వాసంతివైపు చూశాడు.

 "నీ యిష్టమే మాయిష్టం అనుకో!" వెంటనే అనేశాడు రాధాకృష్ణ.

 "naakemochindi!" anukundi vaasanti.

 vaasanti venukane vunna jaanaki "gummampattuku velaadutunnavemiti pada." andi nemmadigaa.

 sigganedi aadadaani sahaja lakshanamani, adhi pilichina teppinchukunnaa raadani samayanni batti siggane mayalamari, aadadaani anuvanuvunaa aakraminchi moggala sareeram muduchukupoyetatlu chesi buggalu niggutho errabarchi kanureppalu baruvugaa valipoga tala valchetatlu chestundani vaasanti erugadu. samayaanukuulamgaa siggupadataaniki naatakamlo patra! nijajeevitamlo oo andamaina sannivesamgaani.

 vaasantiki gummamlo nunchovalanna munduku kadili adugu veyalanna edhi cheyaleka edoga vundi. vaasantiki marikasepu shramalekunda "rara vaasuu! ramma jaanaki!" antuu venkatraamayyagaaru pilichaaru.

 pedda bharam digindanila "ammayya" anukuni vaasanti tandri daggaraku nadichindi. 

 tandri pakkane sophameeda vaasanti koorchundi. jaanakini koorchomante koorcholedu. sophani pattuku nunchundi.

 sealing fan ful speed thoo tirugutunnadi. evariki vukkapoyatamledu. shyam sundar maatram shart kalar sarichesukuni chetilovunna peparutho chinnagaa visurukuntu vaasantini chudataniki prayatnistu andareduta ela chudalo teliyaka nana badhapadipotunnadu. "evaraina matladithe bagundunu. tanatho peddavaallani teesukurakapovadam vallochinappudu tanu rakapovadam entha baadha! valledayina prasnaladugutunte tanu vaasantini chusevadu. tanemi adugutaadu!" ilaa aalochistunnadu shyam sundar.

 "shyam andamgaa aakarshaneeyamgaa vunnadu. osaari chuste yem telustundi! ponee taletti chuste! abbe bagundadu. atanu tanavaipu chustunte ela? chudadani emundi? tanani chustune vundochu. ela? chustunnado ledho elago alaa vakkasari chatukkuna chuste. ela? ela? vaasanti aalochanalu alaasaagutunnaayi.

 koddesepu tarvaata eka samayaniki shyam vaasanti oo nirnayaaniki sigguni vadilesi vachaaru. tala etti okarivaipu vakaru chusukunnaru. siggu kangaaru veetini vaallayithe vadilesaarukaani avi veellani vadalaledu. chatukkuna rendoo ekakaalamlo vachi shyam ni vaasantini aakraminchukunnaayi. shara maamoole. shyaam kangaaru kangaarugaa vaasantipai nunchi chuupulu maralchukuni antakanna kangaarugaa mahaa jorugaa peparutho visurukotam modalupettaadu. vaasanti ayithe takeemani talavanchukuni arachetilo rekhalu pariseelinchukuntuu munipantitho pedavinokki sophameeda kurchunna mulla kanchemeeda koorchunnatlu emito teliyani baadhatho koorchundipoyindi.

 vaasanti bajaarlallonu kaalejeeloonu parichayastulaloonu endaro andamaina abbaayilanu chusindi. elanti vaarini chusina eppudu siggupadi erugadu. ippudenduku siggestunnado kuudaa eraganidayindi. prakrutilo aadadi siggupadebhaagaalu chala vunnayi. samayamu sandarbhamubatti siggu aadadaanni varistuntundi. samayanu koolamgaano leka sandarbhaanusaaramgaano maredo. edayithenem, mottaaniki vaasantiki siggu teppinchaayi.

 venkatraamayyagaaru shyam ni edho oo maataletti palakaristunnaaru. pellichuupulanee tatamgaanikee aamaatalaki ekkada pottuledu. vaasanti gontu shyam vinalante vaasanti kuudaa matladali kabatti madhyamadhya vaasantinedo adugutunnaru. ayithe aa maatallo jawabuga cheppevi evi lekapovatamto "oo." uhoo" thoo vundipoyindi vaasantii.

 akkadevariki kuudaa jarugutunnadi vushaarugaa ledu. mukhyamgaa raadhaakrushnakii asalunachaledu. vaasanti shyam sundar eduredurugaa sophallo kuurchunnaagaani vaallu teripara chusukunnadigaani matladukunnadi gaaniledu. tanu shyam pakkane kuurchuni vaasantini palakariste vaasanti taleetti tanatho maatlaadutundi. aa mishatho nayina vaasanti shyam ni baga chustundi anukunnadu radhakrishna. ventane lechi shyam pakkane kuurchunnaadu.

 radhakrishna madhyalolechi shyam sundar pakkane enduku kurchunnado evariki ardhamkaaledu.

 radhakrishna vushaarugaa matladutunte shyam ki freega vundi. tanuu saradaagaa kaburlu cheputuu kuurchunnaadu. mamayya palukarimpuvalla vaasantiki bidium taggindi. maatala madhyalo naalugayidu saarlu shyam ni chusindi.

 "peddavaallam meme anneemaatlaadutunnaa. maa vaasuuni emayina prasnaladagavoy shyam sundar!" annadu radhakrishna koddisepu ayintaruvaata.

 "oo. uhuhuhu." annadu shyam sundar. matladalani vundigaani elago teliyaka tikamakapaddadu.

 jok chestunnattu navvutuu "are vaasuu! kaalammaaripoyindi. nuvve abbaini prasnalesi pareekshachestavemiti!" annadu radhakrishna.

 vaasanti chirukopamtho raadhaakrushnavaipu chusi aachuupuni alaage shyam vaiputippi aapai kanureppalu tapatapalaadinchi minnakundipoyindi.

 "eepilla kopamlo chalachala bagundi." anukunnadu shyam sundar.

 "edayina matladalante matladu baaboo!" annaru venkatraamayyagaaru.

 shyam sundar sandigdhaavastalo padipoyadu.

 radhakrishna maamuulu daaktarugaaka cycreatist gabatti manushulne gaaka vaari manasulni kuudaa chadavagaladu. shyam sundar vaasanti manasulni ardhamchesukuni rangamloki digaadu.

 "maa eduta bidium ayithe maa vaasantitoe vantarigaa matlade erpaatuchestaanu, parasparam matladukuni ardham chesukuni esangati cheppu shyam sundar! eevishayamlo mamemi anukomu." annadu radhakrishna.

 vaasantitoe vantarigaa matladalani shyam sundar ki vundi. adela cheppalo teliyaledu. dhairyam vahinchi chepithe vallemayina anukovachani emuulo ravanta bhayam. encheyalo teliyanappude radhakrishna eeprasakti ettaadu.

 shyam sundar ki chala santosham kaligindi," mee andarikee yishtamayithe..." antuu vaasantivaipu chushadu.

 "nee yishtame maayishtam anuko!" ventane anesadu radhakrishna.