
 ఎంతసేపటికి లేచామో తెలియదు.
 
 ఒకరినొకరు చేతులు పట్టుకుని నడిచాం.
 
 ఇల్లు దగ్గర పడుతుండగా చేతులు వదిలేశాం.
 
 వాడు మౌనంగా వెళ్ళిపోయాడు.
 
 నేను స్నానాల గదిలోకి దూరాను.
 
 వాడు మా ఇంటిదగ్గర సేద్యానికి నిలిచిపోయి, ఫ్యాక్టరీకో వెళ్ళి పోతాడేమోనన్న శంక విచిత్రంగా మాయమైపోయింది. మళ్ళీ ఒంటరిగా ఆమైదానంలో మాట్లాడే తోడులేక పిచ్చి పడుతుందేమోనన్న భయం చిత్రంగా అదృశ్యమైపోయింది. అభద్రతా భావం తొలగిపోయింది.
 
 నన్ను వాడెప్పటికీ వదిలిపెట్టి వెళ్ళలేడన్న నమ్మకం కలగడం వల్ల కాబోలు మొదటిసారి ఆ ఇంట్లో ఎనిమిది గంటలకల్లా నిద్ర ముంచుకొచ్చేసింది" అని చెప్పడం ముగించింది సౌందర్య.
 
 కానీ చాలాసేపటి వరకు సూర్యాదేవి ఆ కథ మూడ్ లోనే వుండిపోయింది.
 
                                * * * * *
 
 మరుసటిరోజు ఉదయం చాలా ఆలస్యంగా నిద్ర లేచింది సూర్యాదేవి. అప్పటికే సౌందర్య లేచి అన్ని పనులూ ముగించుకొని రెడీగా వుంది.
 
 "గుడ్ మార్నింగ్ లేట్ గా లేచాననుకుంటా- ఎందుకనో ఈ మధ్య పొద్దుబోయిందాకా సరిగా నిద్ర రావడం లేదు"
 
 "నిద్ర రావడంలేదంటే - మనకేదో తీరని అసంతృప్తీ - లేదూ జీవితమంటేనే భయమూ వున్నాయన్నమాట" అంది సౌందర్య.
 
 "కరక్టే - నాకు రెండూ వున్నాయి అదే నవ్వొచ్చే బాధ" అని వైరాగ్యంగా నవ్వింది సూర్యాదేవి.
 
 "అందుకే డబ్బువల్ల చాలా సుఖాలుంటాయన్నది కాదననుగానీ, అదే ఆనందం అంటే నమ్మను.
 
 మాధవుడు వుండే వాడలో అందరూ కూలీలే వాళ్ళంతా ఎంత జాలీగా వుండేవాళ్ళో వాళ్ళ ఆనందపు సూత్రం కూడా ఏమిటో తెలుసా? రేపటి గురించి ఆలోచన లేకపోవడం.
 
 కష్టంమీద ఆధారపడి బతికేవాళ్ళు కదా తమకున్నదంతా రెక్కల కష్టమేనని తెలుసు వాళ్ళకి మిగల పెట్టుకోవడం - రేపటికి దాచుకోవడం, భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందడం, ఇలాంటివేమీ వుండవు. అందుకే వాళ్ళకి భవిష్యత్తుకంటే వర్తమానమే ముఖ్యం. భవిష్యత్తు గురించి బెంగ లేకపోవడమే వర్తమానంలో వుండే ఆనందం" అంది సౌందర్య.
 
 "కరక్టే మాధవుడ్ని కలుస్తుంటావా?"
 
 "లేదు ఆరోజుతో ఆఖరు"
 
 "దూరంగా పెట్టేశావా?"
 
 "అలా వచ్చాయి పరిస్థితులు ఆ సంఘటన జైర్గిన రెండోరోజే మా భూముల్ని అమ్మేశాడు అశోక్. మద్రాసు నుంచి వచ్చి అక్కడ ఫ్యాక్టరీ పెట్టాలని ఓ పార్టీ వచ్చింది. యాభైవేలు చేసే ఎకరం పొలాన్ని డెబ్బైవేలకి కొన్నారు. అందుకే ముందూ వెనక్కా చూడకుండ అశోక్ పొలాన్ని అమ్మేశాడు"  "తరువాత"
 
 "మాకక్కడ ఇల్లులేదు గనుక ఎక్కడో ఓ దగ్గిర సెటిలయ్యే వరకు నాయుడుపేటలో మా పుట్టింట్లో వుండాలనుకున్నాం. అప్పటికప్పుడే రిజిస్ట్రేషన్ పూర్తయిపోయింది. ఈలోగా లారీ పంపాడు అశోక్. వస్తువులన్నింటినీ అందులో సర్ది పంపించివేశాం. డబ్బుల్ని బ్యాంక్ లో వేసి సాయంకాలం వచ్చాడు అశోక్. ఇద్దరం నాయుడుపేట బస్సు ఎక్కేశాం."
 
 "ఈలోగా మాధవుడు రాలేదా?"
 
 "వచ్చాడు. మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటలకనుకుంటాను వచ్చాడు. అప్పటికే సామాన్లు సర్దుతూ హడావుడిగా వున్నాను. వాడ్ని చూడడానికి ఏదో సిగ్గుగా వుంది నాకు. అంత జరిగాక ఏమీ తెలియనట్లుండడం భరించలేని నరకం కానీ తప్పదు.
 
 "ఏమిటిదంతా?" అనడిగాడు వస్తూనే.
 
 "పొలం అమ్మేశాం. వెళ్ళిపోతున్నాం" అన్నాను సామానులు సర్దుతూనే.
 
 అప్పుడు వాడి ముఖం ఎలా మారుతుందో చూసే ధైర్యం లేదు నాకు. అందుకే వంచిన తల ఎత్తలేదు.
 
 సామానులు సర్దడంలో సాయం చేశాడు. మరో మాట మాట్లాడి వుంటే పట్టు కాసేపు అలా శిలలా నిలబడిపోయి, ఆ వాస్తవం జీర్ణమయ్యాక పనిలో వంగాడు. తరువాత ఇద్దరమూ ఓ మాటయినా మాట్లాడుకోలేదు ఎవరి ఆలోచనలు వాళ్ళవి.
 
 సాయంకాలమయింది. అశోక్ వచ్చాడు. మామయ్యను లారీలో పంపేశాం.
 
 నేనూ అశోక్ బస్ స్టాండుకి వచ్చాం. మాతోపాటు మాధవుడూ వచ్చాడు ఆ క్షణంలో కూడా వాడు మా సూట్కేసులను మోస్తున్నాడు.
 
 ఏదో చెప్పాలి వాడికి కానీ ఏం చెప్పాలో, ఎలా చెప్పాలో తెలియడం లేదు.
 
 "దాహంగా వుంది. నీళ్ళు తాగాలి" అన్నాను అశోక్ తో.
 
 "మరి వెళ్ళిరా"
 
 "మాధవా! నీళ్ళు తోడుదువురా చేతులంతా ఒకటే నొప్పులు" అన్నాను.
 
 రోడ్డు పక్కనే కల్లు దుకాణం వుంది. దాని పక్కన బావి రాట్నానికి ఎప్పుడూ నీళ్ళ బకెట్ వుంటుంది.
 
 వాడు బకెట్ తో నీళ్ళు తోడాడు.
 
 దోసిళ్ళతో ముందుకు తాగాను.
 
 అంతలో అశోక్ అరుస్తున్నాడు బస్సు వస్తోందని.
 
 "మరి నే వెళ్ళిరానా నాలాంటి భార్య ఖచ్చితంగా దొరుకుతుంది. పెళ్ళి చేసుకో, సరేనా" వాడి కళ్ళల్లోకి చూసాను.
 
 వాడి కళ్ళల్లో నీళ్ళు నాకూ ఏడుపొచ్చింది. ఇద్దరము అక్కడే వుంటే భోరున ఏడ్చేసేవాళ్ళమేమో.
 
 "రా! బస్సు" అశోక్ అరిచాడు.
 
 "వస్తాను" అని వడివడిగా అక్కడి నుంచి వచ్చేసాను.
 
 బస్సులో ఎక్కి బావి దగ్గరున్న మాధవుడి కోసం చూసాను. వాడు ఇటు చూడడం లేదు. ఏడుపుని దిగమింగుకుంటున్నాడని అర్ధమయింది.
 
 బస్సు కదిలింది. ఇద్దరం వెళ్ళి కూర్చున్నాం.
 
 "మనకు తెలిసింది వ్యవసాయమే వ్యాపారం చెయ్యాలంటే భయంగా వుంది. అందుకే చీప్ గా పొలము వస్తుంటే కొందాం మిగిలిన డబ్బులు ఫిక్సెడ్ డిపాజిట్ లో వేద్దాం వచ్చే వడ్డీతో, వ్యవసాయం వల్ల వచ్చే రాబడితో దర్జాగా బతికేయవచ్చు" అన్నాడు అశోక్.
 
 "నీ యిష్టం, నువ్వు ఏం చేసినా ఫరవాలేదు. అయితే ఒక షరతు" అని ఆగాను.
 
 "ఏమిటి?"
 
 "పొలం ఎక్కడయినా కొను ఇల్లు మాత్రం ఊర్లో తీసుకుందాం" అన్నాను.
 
 "ఏం పొలాల్లో బావుండదా?"
 
 "నీకు బావుంటుందేమోగానీ నాకు బావుండదు. నీ భార్య నిన్నే ప్రేమించాలని నీకుందా లేదా- అది చెప్పు ముందు"
 
 అశోక్ కి అర్ధం కాలేదు. అదే ముఖం పెట్టి "ఎందుకుండదు? నా భార్య నన్నే ప్రేమించాలి" అన్నాడు.
 
 "అయితే ఇంకేం మాట్లాడకు. ఊర్లో ఇల్లు చూడు" అన్నాను.
 
 ఆ తరువాత ఇప్పుడుంటున్న ఊర్లో పొలాలు కొన్నాం. ఏమనుకున్నాడో ఏమోగాని అశోక్ ఊర్లోనే ఇల్లు తీసుకున్నాడు" అని చెప్పడం ముగించింది సౌందర్య.

 entasepatiki lechamo teliyadu.
 
 okarinokaru chetulu pattukuni nadicham.
 
 illu daggara padutundagaa chetulu vadilesam.
 
 vaadu mounamgaa vellipoyaadu.
 
 nenu snaanaala gadiloki dooraanu.
 
 vaadu maa intidaggara sedyaaniki nilichipoyi, factoryche velli potademonanna sanka vichitramgaa maayamaipoyindi. mallee ontarigaa aamaidaanamlo matlade thoduleka picchi padutundemonanna bhayam chitramgaa adrusyamaipoyindi. abhadrata bhavam tolagipoyindi.
 
 nannu vaadeppatikii vadilipetti vellaledanna nammakam kalagadam valla kaabolu modatisaari aa intlo enimidi gantalakalla nidra munchukochesindi" ani cheppadam muginchindi soundarya.
 
 cony chalasepati varaku suryadevi aa katha mood lone vundipoyindi.
 
                                * * * * *
 
 marusatiroju udayam chala aalasyamgaa nidra lechindi suryadevi. appatike soundarya lechi anni panuluu muginchukoni redeegaa vundi.
 
 "gud marning late gaa lechananukunta- endukano ee madhya podduboindaka sarigaa nidra ravadam ledu"
 
 "nidra ravadamledante - manakedo teerani asantrupti - ledhoo jeevitamantene bhayamuu vunnayannamata" andi soundarya.
 
 "karakte - naaku rendoo vunnayi adhe navvoche baadha" ani vairagyamgaa navvindi suryadevi.
 
 "anduke dabbuvalla chala sukhaaluntaayannadi kaadananugaanii, adhe aanandam ante nammanu.
 
 madhavudu vunde vaadalo andaruu kooleele vaallantaa entha jaliga vundevallo vaalla aanandapu suutram kuudaa emito telusa? repati gurinchi aalochana lekapovadam.
 
 kashtammeeda aadhaarapadi batikevallu kada tamakunnadantaa rekkala kashtamenani telusu vaallaki migala pettukovadam - repatiki dachukovadam, bhavishyattu gurinchi aandolana chendadam, ilantivemy vundavu. anduke vaallaki bhavishyattukante vartamaaname mukhyam. bhavishyattu gurinchi benga lekapovadame vartamaanamlo vunde aanandam" andi soundarya.
 
 "karakte maadhavudni kalustuntava?"
 
 "ledu aarojuto aakharu"
 
 "dooramgaa pettesava?"
 
 "alaa vachayi paristhitulu aa sanghatana jairgina rendorogay maa bhoomulni ammesadu ashok. madrasu nunchi vachi akkada factory pettaalani oo party vachindi. yaabhaivelu chese ekaram polaanni debbaivelaki konnaru. anduke munduu venakka chudakunda ashok polaanni ammesadu"  "taruvaata"
 
 "makakkada illuledu ganuka ekkado oo daggira setilayye varaku nayudupetalo maa puttintlo vundalanukunnam. appatikappude resistration poortayipoyindi. eelogaa lari pampaadu ashok. vastuvulannintini andulo sardi pampinchivesam. dabbulni bank loo vesi saayankaalam vachaadu ashok. iddaram nayudupeta bassu ekkesam."
 
 "eelogaa madhavudu raleda?"
 
 "vachaadu. madhyaahnam pannendu gantalakanukuntanu vachaadu. appatike saamaanlu sardutuu hadavudiga vunnaanu. vaadni chudadaniki edho siggugaa vundi naaku. anta jarigaaka emi teliyanatlundadam bharinchaleni narakam cony tappadu.
 
 "emitidanta?" anadigaadu vastune.
 
 "polam ammesam. vellipotunnam" annaanu saamaanulu sardutune.
 
 appudu vaadi mukham ela maarutundo chuse dhairyam ledu naaku. anduke vanchina tala ettaledu.
 
 saamaanulu sardadamlo saayam cheshaadu. maro maata matladi vunte pattu kasepu alaa shilala nilabadipoyi, aa vaastavam jeernamayyaaka panilo vangaadu. taruvaata iddaramuu oo matayina matladukoledu evari aalochanalu vaallavi.
 
 saayamkaalamayindi. ashok vachaadu. maamayyanu laariiloo pampesam.
 
 nenuu ashok bus standuki vacham. mathopatu maadhavuduu vachaadu aa kshanamlo kuudaa vaadu maa suutkesulanu mostunnadu.
 
 edho cheppali vaadiki cony yem cheppalo, ela cheppalo teliyadam ledu.
 
 "daahamgaa vundi. neellu taagaali" annaanu ashok thoo.
 
 "mari vellira"
 
 "madhava! neellu toduduvura chetulanta okate noppulu" annaanu.
 
 roddu pakkane kallu dukaanam vundi. daani pakkana baavi raatnaaniki eppuduu neella baket vuntundi.
 
 vaadu baket thoo neellu thodaadu.
 
 dosillatho munduku taagaanu.
 
 antalo ashok arustunnadu bassu vastondani.
 
 "mari nee velliraanaa nalanti bharya khachitamgaa dorukutundi. pelli chesuko, sarena" vaadi kallalloki chusanu.
 
 vaadi kallallo neellu naakuu edupochindi. iddaramu akkade vunte bhoruna edchesevallamemo.
 
 "raa! bassu" ashok arichaadu.
 
 "vastaanu" ani vadivadigaa akkadi nunchi vachesaanu.
 
 bassulo ekki baavi daggarunna madhavudi kosam chusanu. vaadu itu chudadam ledu. edupuni digamingukuntunnadana ardhamayindi.
 
 bassu kadilindi. iddaram velli kurchunnam.
 
 "manaku telisindi vyavasaayame vyaparam cheyyalante bhayamgaa vundi. anduke cheep gaa polamu vastunte kondam migilina dabbulu fixed depazit loo veddam vache vaddeetho, vyavasaayam valla vache rabadito darjaga batikeyavachhu" annadu ashok.
 
 "nee yishtam, nuvvu yem chesina faravaledu. ayithe oka sharatu" ani aagaanu.
 
 "emiti?"
 
 "polam ekkadayina konu illu maatram oorlo teesukundam" annaanu.
 
 "yem polaallo bavundada?"
 
 "neeku bavuntundemogani naaku bavundadu. nee bharya ninne preminchaalani neekunda leda- adhi cheppu mundu"
 
 ashok ki ardham kaaledu. adhe mukham petti "endukundadu? naa bharya nanne preminchaali" annadu.
 
 "ayithe inkem matladaku. oorlo illu chudu" annaanu.
 
 aa taruvaata ippuduntunna oorlo polaalu konnam. emanukunnado emogani ashok oorlone illu teesukunnadu" ani cheppadam muginchindi soundarya.