 "శివరాజ్! లేరా? ఎక్కడకు వెళ్ళారు?"

 "ఆయన వారం రోజులు శలవుపెట్టారు కదా!"

 "హనీమూన్ వెడతారని నేను అనుకున్నాను వెళ్ళలేదా?"

 "ఆలోచన ఉంది కాని అది వాయిదా పడుతూనే ఉంది అంకుల్!" ఆయన రాత్రి ఇంటికి వచ్చి శలవు పెట్టిన విషయం చెప్పారు. ఏదోపని ఉందని హడావుడిగా కిట్టు సర్ధమని వెళ్ళిపోయారు అంకుల్!"

 "ఎక్కడికి వెళ్ళుతున్నారో, ఎందుకు వెడుతున్నారో చెప్పారా?" 

 "లేదంకుల్! నేను తరచి ప్రశ్నించలేదు. ఈ పూట తిరిగి వస్తామంటే ఎదురు చూస్తూ కూర్చున్నాను. ఆఫీస్ కీ వచ్చారేమో ఫోన్ చేద్దామనుకుంటున్నాను"

 "రాలేదమ్మా!" అంటూ ఎస్ ఐ వంక అర్ధవంతంగా చూచారు ఎస్.పి!

 బయటకు హడావాడిగా వెళ్ళి ఓ నిముషం కాకుండానే తిరిగి వచ్చాడు!

 ఎస్.ఐ కిట్ తెచ్చి టేబిల్ మీద ఉంచాడు.

 దానివంక భయంగా చూచింది తులసి!

 "ఇదేనా బేబి ఆయన తీసుకువెళ్ళిన కిట్టు?

 "అవునంకుల్! వారికేమయింది?" అని అడిగింది జీరవోతున్న కంఠంతో.

 "రాత్రి ఆయన ఒక మిత్రుడితో కలసి కొండలవైపు వెళ్ళారమ్మా!" అంటూ ప్రారంభించి జరిగిన సంగతి ఓదార్పుగా చెప్పారు ఎస్.పి.

 అది విని సోఫాలో కుప్పకూలిపోయింది తులసి!

 "బేబి! ఎందుకు అంత భయపడతావు. ఆయనకేమీ అయివుండదమ్మా!"

 పోలీసు వీరులకు పరాజయం ఉండదు. వెంటవెళ్ళినవాడు మంచి నీటి కోసం చీలిపోవటం ఆలస్యం కావటంవల్ల ఆయన ఎక్కడకు వెళ్ళారో తెలియలేదు. చిన్న అనుమానం కూడ ఉంది.

 పాలు త్రాగుతూ వదలి ఎందుకు వెళ్లారనే అనుమానం అది! అదికూడ నీవు ఊహించు కుంటున్న ప్రమాదానికి సంకేతం కాదమ్మా! పాలు త్రాగుతూ ఉండగా అతనికి కావలసిన వారు కన్పించటమో వారిని వెంబడించటమో జరిగి ఉంటుంది!

 డ్యూటీ కన్నా పాలుత్రాగటం ముఖ్యమని మా అధికారులు భావించరు, ఎవరయినా దాడి చేస్తే ఆ గుర్తులు అక్కడ కన్పిస్తాయి.

 వదలి తనంతటతానే వెళ్ళిపోయారు కనుక ఇన్ వెస్టిగేషన్ పనే అనిమనం నిర్దారించుకోవచ్చు!' అని వివరించారు.

 మరికాసేపు ఓదార్చి ఎస్. ఐతో కలసి వెళ్ళిపోయాడు ఎస్.పి!! కిట్టుని చేతుల్లోకి తీసుకుని ధైర్యాన్ని కూడ దీసుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తోంది తులసి!
 
                                    
 "ఈ నిండు పున్నమి శాశ్వతంకాదు. ఈ పండు వెన్నెల శాశ్వతం కాదు. క్షణాలను జారిపోనివ్వకు! పున్నమి ఘడియలు దాటిపోతే నేను పారిపోతాను. ప్రతి క్షణాన్ని అమృతంలా ఆస్వాదించాలి!" అన్నదామె అతని శరీరాన్ని పాములా పెనవేసుకుంది. చుట్టపెట్టుకుని తనలో ఇముడ్చుకుంది. దశాబ్దాల పాటు విరహంతో నిలువరించుకున్న మనసు తాపం తీర్చుకున్నట్లు గాఢమయిన పరిష్వంగాలను అందించింది.

 శివరాజ్ ఉక్కిరి బిక్కిరి అయాడు! తనని తాను మరచిన స్వాప్నికమయిన స్థితిలో తలమునక లయ్యాడు! పూర్వ జన్మస్మృతులు మేల్కొంటున్నాయి.

 "ఈ చోటుకు నన్నెందుకు తీసుకువచ్చావు?"

 "కసి తీర్చుకోవటానికి ప్రియతమా! ఈ కసి ఈనాటిది కాదు"

 "అందుకోసం ప్రేమ నటించాలా?"

 "ఇది నటనకాదు. కసిఅంటే ద్వేషం కాదు. మూడు దశాబ్దాలపాటు మనసు పొరలమాటున దాగి ఉడికించిన ప్రేమ తాపంగా, తమకంగా మారింది. అదే కసిగా ఈనాడు నీమీదికి దాడిచేస్తోంది." అంటూ కసిగా నవ్వింది సర్పసుందరి. అలా నవ్వుతున్నప్పుడు పెదవులు అందంగా వొంపుతిరిగినాయి.

 కనుబొమలు మన్మధుడిచేతి విల్లులా పైకిలేచి ఒంపుతిరిగాయి. ఆ విల్లునించి గురి తప్పక జారివచ్చి గ్రుచ్చుకుంటున్న బాణాలు నాగభామిని కంటిచూపులే! ఆ చూపులు అతన్ని తాకినప్పుడు గుండెల్ని వేడెక్కిస్తున్నాయి. గుబులు పుట్టిస్తున్నాయి.

 ఆ సమయంలో తాను సర్పపరిష్వంగంలో ఉన్నానని దానినించి బయటపడాలనే తాపత్రయాన్ని క్షణకాలం మర్చిపోతున్నాడు!

 వివశుడైపోతున్నాడు! ఒక స్త్రీలో ఆకర్షణ ఉంటుంది. యెంతో వశీకరణశక్తి ఉంటుంది! కాని ఇలా తనధీశక్తిని పుంభావపు భేషజాన్ని జయించి నీరుకార్చ గలదని అతడెన్నడూ ఊహించనయినాలేదు.

 "ప్రేమ తమకం తీరనివాళ్ళు కట్టిపడేసి కసితీర్చుకోవాలను కోవటం ఎంత అమాయకత్వం? అది సాధ్యమవుతుందనే వెర్రి ఆశలు పెంచుకున్నావా సర్పసుందరి?" అని ప్రశ్నించాడు శివరాజ్!

 "మనసు ఒక పురుషుడి మీద ఏకాగ్రంగా నిలిపిన తరువాత ఆ స్త్రీ హృదయానికి ఓటమిలేదు నాగరాజా!"

 "నా పేరు నాగరాజు కాదు శివరాజ్!"

 "శివుని ఆభరణమే కదా నాగరాజు! పేరులో ఏమి పెన్నిధి ఉన్నదోయి! నా మనసు అలా భావించింది కదా! ముచ్చట తీర్చుకోనివ్వు!"

 "ఒకరిని మరొకరు అనుకోవటం ముచ్చట ఏమిటే మూర్ఖురాలా?"

 "ఆత్మలు ప్రాణులుగా అవతరించే ముహూర్తాన గత స్మృతులను జీర్ణ వస్త్రాలవలె విడిచి క్రొత్త యోగులను ప్రవేశిస్తాయి రాప్రియతమా! ఆనాటి నా మనోభావుడు నా చెలికాడు, నా ప్రియుడు. ఈనాడు మానవ యోనినించి ప్రభవించినాడు! అయినా నీవు నీవే! ఆనాటి నా ప్రియతముడవే! ఆనాడు సర్పరాజుగా తమకం తీర్చావు.
 
 "shivaraj! lera? ekkadaku vellaaru?"

 "aayana vaaram rojulu salavupettaaru kada!"

 "haneemoon vedataarani nenu anukunnaanu vellaleda?"

 "aalochana undi kaani adhi vaayidaa paduthoone undi ankul!" aayana raatri intiki vachi salavu pettina vishayam cheppaaru. edopani undani hadavudiga kittu sardhamani vellipoyaaru ankul!"

 "ekkadiki vellutunnaro, enduku vedutunnaro cheppara?" 

 "ledankul! nenu tarachi prasninchaledu. ee poota tirigi vastamante eduru chustuu kuurchunnaanu. offies kee vacharemo fon cheddaamanukuntunnaana"

 "raledamma!" antuu es ai vanka ardhavantamgaa chuuchaaru es.pi!

 bayataku hadavadiga velli oo nimusham kakundane tirigi vachaadu!

 es.ai kit tecchi tabil meeda unchaadu.

 daanivanka bhayamgaa chuuchindi tulasi!

 "idena bebi aayana teesukuvellina kittu?

 "avunankul! vaarikemayindi?" ani adigindi jeeravotunna kanthamtho.

 "raatri aayana oka mitruditho kalasi kondalavaipu vellaramma!" antuu praarambhinchi jarigina sangati odaarpugaa cheppaaru es.pi.

 adhi vini sophalo kuppakulipoyindi tulasi!

 "bebi! enduku anta bhayapadatavu. aayanakemi ayivundadamma!"

 polisu veerulaku parajayam undadu. ventavellinavaadu manchi neeti kosam cheelipovatam aalasyam kavatamvalla aayana ekkadaku vellaaro teliyaledu. chinna anumanam kuuda undi.

 paalu traagutuu vadali enduku vellaarane anumanam adhi! adikuda neevu oohinchu kuntunna pramaadaaniki sanketam kadamma! paalu traagutuu undagaa ataniki kaavalasina vaaru kanpinchatamo vaarini vembadinchatamo jarigi untundi!

 dutey kanna paalutraagatam mukhyamani maa adhikaarulu bhaavincharu, evarayina daadi cheste aa gurtulu akkada kanpistaayi.

 vadali tanantatataane vellipoyaaru kanuka in vestigation pane animanam nirdaarinchukovachchu!' ani vivarinchaaru.

 marikasepu odaarchi es. aitho kalasi vellipoyaadu es.pi!! kittuni chetulloki teesukuni dhairyanni kuuda deesukunenduku prayatnistondi tulasi!
 
                                    
 "ee nindu punnami saasvatamkaadu. ee pandu vennela saasvatam kaadu. kshanaalanu jaariponivvaku! punnami ghadiyalu daatipothe nenu paaripotaanu. prati kshanaanni amrutamla aasvaadinchaali!" annadame athani sariiraanni pamula penavesukundi. chuttapettukuni tanalo imudchukundi. dasaabdaala paatu virahamto niluvarinchukunna manasu taapam teerchukunnatlu gaadamayina parishvangaalanu andinchindi.

 shivaraj ukkiri bikkiri ayaadu! tanani taanu marachina swaapnikamayina sthitilo talamunaka layyadu! puurva janmasmrutulu melkontunnayi.

 "ee chotuku nannenduku teesukuvachchaavu?"

 "kasi teerchukoovataaniki priyatama! ee kasi eenaatidi kaadu"

 "andukosam prema natinchala?"

 "idhi natanakaadu. kasiante dwesham kaadu. moodu dasaabdaalapaatu manasu poralamaatuna daagi udikinchina prema taapamgaa, tamakamgaa maarindi. adhe kasiga eenaadu neemeediki daadichestondi." antuu kasiga navvindi sarpasundari. alaa navvutunnappudu pedavulu andamgaa vomputiriginaayi.

 kanubomalu manmadhudicheti villula paikilechi omputirigaayi. aa villuninchi guri tappaka jaarivacchi gruchukuntunna baanaalu nagabhamini kantichupule! aa chuupulu atanni taakinappudu gundelni vedekkistunnayi. gubulu puttistunnaayi.

 aa samayamlo taanu sarpaparishvangamlo unnaanani daanininchi bayatapadaalane taapatrayaanni kshanakaalam marchipotunnadu!

 vivasudaipotunnaadu! oka streelo aakarshana untundi. yentho vasheekaranashakti untundi! kaani ilaa tanadheesaktini pumbhaavapu bheshajaanni jayinchi neerukaarcha galadani atadennaduu oohinchanayinaaledu.

 "prema tamakam teeranivaallu kattipadesi kasiteerchukovaalanu kovatam entha amaayakatvam? adhi saadhyamavutundane verri aasalu penchukunnava sarpasundari?" ani prasninchaadu shivaraj!

 "manasu oka purushudi meeda ekagranga nilipina taruvaata aa stree hrudayaaniki otamiledu nagaraja!"

 "naa paeru nagaraju kaadu shivaraj!"

 "shivuni aabharaname kada nagaraju! paerulo emi pennidhi unnadoyi! naa manasu alaa bhaavinchindi kada! muchhata teerchukonivvu!"

 "okarini marokaru anukovatam muchhata emite murkhurala?"

 "aatmalu praanulugaa avatarinche muhurtaana gatha smrutulanu jeerna vastraalavale vidichi krotta yogulanu pravesistaayi rapriyatama! aanaati naa manobhavudu naa chelikaadu, naa priyudu. eenaadu manava yonininchi prabhavinchinaadu! aina neevu neeve! aanaati naa priyatamudave! aanaadu sarparajuga tamakam teerchaavu.
 