 "వీడి గురించి నువ్వు తక్కువగా అంచనా వేసావ్....మనవాడు తలచుకుంటే ఏదయినా చేసేస్తాడు ...." దేవదాసులో పేకేటి శివరాం డైలాగ్ అనేసి అలాంటి ఫోజే వకటిచ్చి అక్కడ నుంచి మాయమైపోయాడు హనుమాన్లు.
 
 స్వంత ఊరికి వెళ్లిపోతున్నానని ఆస్పత్రి సూపరింటెండెంట్ తో చెప్పి, ఆ రోజు రాత్రి డిస్ చార్జి అయ్యాడు నారాయణరావు.
 
 ఆ రాత్రికి రాత్రే, సిటీబస్సు మీద సింహాచలానికి చేరుకున్నాడు.
 
                    * * * *
 
 "మనం ఎక్కడికి వెళుతున్నాం?" ఇరవయ్ ఆరోసారి అడిగింది సంధ్య.
 
 లోకల్ ట్రైన్ గోపాలపట్నం దాటిపోయింది.
 
 "ఇంతవరకూ వచ్చాక నిజం చెప్పేస్తాను. మనం సింహాచలం వెళుతున్నాం" చెప్పాడు హనుమాన్లు.
 
 "ఎందుకు?" సంధ్య ఆశ్చర్యపోతూ అడిగింది.
 
 "నేనడిగే ప్రశ్నకి సరిగ్గా జవాబు చెప్పు. అమితాబచ్చన్ అక్కడ నీకు కన్పించాడనుకొ ఎలా ఫీలవుతావ్?"
 
 "షూటింగ్ కు అమితాబ్ వచ్చాడా?" ఆసక్తిగా అడిగింది సంధ్య.
 
 "మీరందరూ యూనివర్సిటీ స్టూడెంట్స్ అని చెప్పుకోడానికి నాకు సిగ్గుచేటుగా ఉంది___మీకు కనీసం అక్కడ జనరల్ నాలెడ్జికూడా నేర్పరా...." చిరాగ్గా అన్నాడతను.
 
 "అమితాబ్ అక్కడ కన్పించాడనుకో.....అన్నదానికి, కన్పిస్తాడని అర్ధం కాదు.....ఒకవేళ అలా జరిగితే....?"
 
 "అదా.....అమితాబ్ అక్కడకొస్తే ఒక వండర్ జరిగినట్టుగా ఆశ్చర్యపోతాను" చెప్పింది సంధ్య.
 
 "నీ గుండెల్ని పిండేసే ఒక వండర్ ను నువ్వక్కడ చూస్తావ్__నీ కళ్ళు జాలిగా కన్నీళ్లు కారుస్తాయి__నువ్వు అచేతనురాలివై పోతావు....."
 
 "అంత బాధాకరమైన ఇన్సిడెంటా? ఇంతకీ చివరికి సంబంధించిందీ......?"
 
 "చూస్తావ్ గా చెప్పడం బాగోదు___"
 
 మరో పదినిమిషాల తర్వాత, సింహాచలంలో లోకల్ ట్రైన్ ఆగింది. హనుమాన్లతోపాటు సంధ్యకూడా ఫ్లాట్ ఫాం మీదకు దిగింది.
 
 ఇద్దరూ బస్టాండ్ మీదుగా, దేవాలయం మెట్ల దగ్గరకు వెళ్ళారు.
 
 "మనం మెట్లెక్కి కొండపైకి వెళదాం....." హనుమాన్లకేమీ జవాబు చెప్పకుండా అటూ ఇటూ చూస్తూ మెట్లెక్కుతోంది సంధ్య.
 
 ఆహ్లాదకరమైన ప్రకృతి__కొండ దిగువున సంపెంగ తోటల్లో నుంచి వస్తున్న పరిమళం మనసును భక్తి పారవస్యంలో ముంచెత్తుతోంది.
 
 సరిగ్గా అదే సమయంలో తన ముందునుంచి వెళ్ళిపోతున్న జంటను చూసిందామె.
 
 ఆ అమ్మాయికి వయసు పద్దెనిమిదేళ్ళుంది. అబ్బాయికి ఇరవై ఏళ్ళుంటాయి. ఒకరి చేతిని ఒకరు పట్టుకుని ప్రపంచంలోని సంతోషమంతా తమదే అన్నట్టుగా గువ్వపిట్టళ్ళా మాట్లాడుకుంటూ నడుస్తున్నారు ఉత్సాహంగా.
 
 ముచ్చటగా చూసింది వాళ్ళిద్దరివేపు.
 
 చటుక్కున ఆ సమయంలో సంధ్యకు నారాయణరావు గుర్తుకొచ్చాడు.
 
 నారాయణరావుతో ప్రేమ డ్రామారోజులు గుర్తుకొచ్చాయి. ఆఖరుసారిగా విడిపోతున్న సమయంలో చావుల మదుం జంక్షన్ లో అతను ప్రశ్నించిన ప్రశ్నలు గుర్తుకొచ్చాయి నిన్నటికి నిన్న జగదాంబా జంక్షన్ దగ్గర అతను తనవేపు చూసిన ఆరాధనా పూర్వకమైన భావన గుర్తుకొచ్చింది.
 
 ఏది ఎందుకు చేస్తాడో తెలీదుగానీ......పాపం....నారాయణరావు మంచోడే___మొదటిసారిగా నారాయణరావు గురించి పాజిటివ్ గా అనుకుందామె.
 
 ముందు నడుస్తున్న జంట గుసగుసలాడుకుంటూ నడుస్తున్నారు.
 
 "నువ్వు ఆ రోజు నిజంగా ధైర్యంచేసి చెప్పకపోతే మనం ఇలా కలుసుకునే వాళ్ళమే కాదు....." ఆ కుర్రవాడి కళ్ళల్లోకి ప్రేమగా చూస్తూ అందా అమ్మాయి.
 
 "ప్రేమికులకు ముందుగా ఉండాల్సిందేమిటో తెలుసా? ధైర్యం ధైర్యంలేని ప్రేమ పంచదారలేని కాఫీ లాంటిది"
 
 "అవును...." అంటూ కిలకిలమని నవ్విందా అమ్మాయి. చెంగు చెంగున ముందుకెళ్ళిపోయారు వాళ్ళిద్దరూ.
 
 తను అంతర్లీనంగా నారయన్రావును ప్రేమిస్తోందా? ప్రశ్న వేసుకుని__అవును__అని జవాబు చెప్పుకుందామె.
 
 ఇంత జరుగుతున్నా అతనికి తనెందుకు చెప్పలేకపోయింది? ప్రశ్న వేసుకుని- అతను తనతో చెప్పలేదు కాబట్టి.....అని కూడా చెప్పుకుందామె.
 
 అతని అమాయకత్వాన్ని పక్కనపెడితే, నారాయణరావు మంచి వాడు___ప్రేమించదగ్గ అర్హతలున్నవాడు-అదే కాకుండా అన్నయ్యచేత దెబ్బలు తిన్నాడంటే, తనమీద ప్రేమ ఉండబట్టే కదా.....అని జాలిగా నారాయణరావును తలచుకుని-
 
 పక్కనే స్వాతిముత్యం సినిమాలో కమల్ హాసన్ లా నడుస్తున్న హనుమాన్లువేపు చూసి-
 
 "హనుమాన్లూ.....నారాయణరావు ఇప్పుడెక్కడున్నాడూ?" అకస్మాత్తుగా అడిగింది.
 
 హనుమాన్లు నవ్వలేదు.
 
 కుడిచేతిని మెల్లగా కుడివేపున వరసగా కూర్చున్న జనాల వేపు చూపించాడు.
 
 ప్రతి మెట్టు దగ్గరా ఇద్దరేసి చొప్పున దేవుడి పటాలను ముందేసుకుని మెట్లు ఎక్కుతున్న భక్తుల్ని చూస్తూ అరుస్తూ ముష్టివాళ్ళు వున్నారు.
 
 వాళ్ళ మధ్యన పాత కంబళిని కప్పుకుని, ఏమీ అరవకుండా, మోనో యాక్షన్ చేస్తున్న నారాయణరావు కనిపించేసరికి షాక్ తింది సంధ్య.
 
 నారాయణరావుని అక్కడ అలా ఆ ముష్టివాళ్ళ మధ్య చూసిన సంధ్య నిజంగా శిలాప్రతిమే అయిపోయింది కొద్ది క్షణాలు.
 
 "ఏమిటది.....చండాలంగా.....ఎందుకు ఈ వేషం...." అడిగిందామె.
 
 "నీ కోసం.... మా వాడికి ఏం తెల్సినా ఆగదు..... మొన్నో, అటు మొన్నో.... నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానేమో అని అనుకున్నాడట......అంతే.....అప్పట్నుంచీ నిన్ను కలవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడు .....నీతో అతను మాట్లాడాలని, తన కోరికను నెరవేర్చమని ఆ దేవుడికి మొక్కుకున్నాడట- ఆ మొక్కు కోసమే ఈ అవతారం."
 
 "మొక్కుల్లో అడుక్కునే వేషాలుంటాయా.....?" ఫక్కుమని నవ్వుతూ అంది సంధ్య.
 
 ఆ నవ్వుకి తలతిప్పి చూసాడు నారాయణరావు.
 
 "చాల్లేగానీ.....వెధవ్వేషాలన్నీ కట్టిపెట్టి లేచిరా" అతని చేతిని పట్టుకుని పైకి లాగింది.
 
 ఆ పక్కనున్న ముష్టి జనమంతా ఆ శుభ సందర్భంలో పది రూపాయలు ధర్మం చెయ్యండి బాబూ అంటూ చప్పట్లు కొడుతూ అడిగారు.
 
  * * * *
 "veedi gurinchi nuvvu takkuvagaa anchana vesav....manavadu talachukunte edayina chesestadu ...." devadasulo peketi shivaram dailag anesi alanti foje vakaticchi akkada nunchi mayamaipoyadu hanumaanlu.
 
 swanta ooriki vellipotunnanani aaspatri superintendent thoo cheppi, aa roju raatri dis charji ayyadu narayanarao.
 
 aa raatriki ratre, citibussu meeda simhaachalaaniki cherukunnadu.
 
                    * * * *
 
 "manam ekkadiki velutunnam?" iravay aarosari adigindi sandhya.
 
 lokal trine gopalapatnam daatipoyindi.
 
 "intavarakuu vachaka nijam cheppestaanu. manam simhaachalam velutunnam" cheppaadu hanumaanlu.
 
 "enduku?" sandhya aascharyapotuu adigindi.
 
 "nenadige prasnaki sarigga jawabu cheppu. amitabachan akkada neeku kanpinchaadanuko ela pheelavutav?"
 
 "shooting ku amitab vachada?" aasaktigaa adigindi sandhya.
 
 "meerandaroo university students ani cheppukodaaniki naaku sigguchetugaa undi___meeku kaneesam akkada janaral naledjikuda nerpara...." chiragga annaadatanu.
 
 "amitab akkada kanpinchaadanuko.....annadaaniki, kanpistaadani ardham kaadu.....okavela alaa jarigithe....?"
 
 "adaa.....amitab akkadakoste oka wander jariginattugaa aascharyapotaanu" cheppindi sandhya.
 
 "nee gundelni pindese oka wander nu nuvvakkada chustav__nee kallu jaaligaa kanneellu kaarustaayi__nuvvu achetanuralivai potavu....."
 
 "anta baadhaakaramaina insidenta? intakee chivariki sambandhinchindii......?"
 
 "chustav gaa cheppadam bagodu___"
 
 maro padinimishaala tarvaata, simhaachalamlo lokal trine aagindi. hanumaanlathopaatu sandhyakuda flat faam meedaku digindi.
 
 iddaruu bustand meedugaa, devalayam metla daggaraku vellaaru.
 
 "manam metlekki kondapaiki veladaam....." hanumanlakemi jawabu cheppakunda atuu itoo chustuu metlekkutondi sandhya.
 
 aahlaadakaramaina prakruti__konda diguvuna sampenga thotallo nunchi vastunna parimalam manasunu bhakti paaravasyamlo munchettutondi.
 
 sarigga adhe samayamlo tana mundununchi vellipotunna jantanu chusindame.
 
 aa ammayiki vayasu paddenimidellundi. abbaiki iravai elluntaayi. okari chetini okaru pattukuni prapanchamloni santoshamanta tamade annattugaa guvvapittalla matladukuntu nadustunnaru utsaahamgaa.
 
 muchhatagaa chusindi vaalliddarivepu.
 
 chatukkuna aa samayamlo sandhyaku narayanarao gurtukochadu.
 
 narayanaraotuto prema dramarojulu gurtukochayi. aakharusaarigaa vidipotunna samayamlo chaavula madum junkshan loo atanu prasninchina prasnalu gurtukochayi ninnatiki ninna jagadamba junkshan daggara atanu tanavepu chusina aaraadhanaa puurvakamaina bhavana gurtukochindi.
 
 edhi enduku chestado teleedugaanii......paapam....narayanarao manchode___modatisaarigaa narayanarao gurinchi pajitive gaa anukundame.
 
 mundu nadustunna janta gusagusalaadukuntu nadustunnaru.
 
 "nuvvu aa roju nijamgaa dhairyanchesi cheppakapothe manam ilaa kalusukune vallame kaadu....." aa kurrawadi kallalloki premagaa chustuu anda ammai.
 
 "premikulaku mundugaa undalsindemito telusa? dhairyam dhairyamleni prema panchadaaraleni coffy lantidi"
 
 "avunu...." antuu kilakilamani navvinda ammai. chengu chenguna mundukellipoyaru vaalliddaruu.
 
 tanu antarleenamgaa naarayanraavunu premistonda? prasna vesukuni__avunu__ani jawabu cheppukundame.
 
 inta jarugutunna ataniki tanenduku cheppalekapoyindi? prasna vesukuni- atanu tanatho cheppaledu kabatti.....ani kuudaa cheppukundame.
 
 athani amaayakatvaanni pakkanapedithe, narayanarao manchi vaadu___preminchadagga arhatalunnavaadu-adhe kakunda annayyacheta debbalu tinnadante, tanameeda prema undabatte kada.....ani jaaligaa narayanaraonu talachukuni-
 
 pakkane swaatimutyam cinemalo kamal hasan laa nadustunna hanumaanluvepu chusi-
 
 "hanumaanluu.....narayanarao ippudekkadunnadu?" akasmaattugaa adigindi.
 
 hanumaanlu navvaledu.
 
 kudichetini mellagaa kudivepuna varasagaa kuurchunna janaala vepu chuupimchaadu.
 
 prati mettu daggara iddaresi choppuna devudi pataalanu mundesukuni metlu ekkutunna bhaktulni chustuu arustuu mushtivaallu vunnaru.
 
 vaalla madhyana paata kambalini kappukuni, emi aravakunda, mono action chestunna narayanarao kanipinchesariki shak tindi sandhya.
 
 narayanaraoni akkada alaa aa mushtivalla madhya chusina sandhya nijamgaa silaapratime ayipoyindi koddi kshanaalu.
 
 "emitadi.....chandaalamgaa.....enduku ee vesham...." adigindame.
 
 "nee kosam.... maa vaadiki yem telsina aagadu..... monno, atu monno.... ninnu premistunnanemo ani anukunnadata......anthe.....appatnunchii ninnu kalavaalani prayatnistunnadu .....neetho atanu matladalani, tana korikanu neraverchamani aa devudiki mokkukunnadata- aa mokku kosame ee avataaram."
 
 "mokkullo adukkune veshaluntaya.....?" fakkumani navvutuu andi sandhya.
 
 aa navvuki talatippi chusadu narayanarao.
 
 "chaallegaanii.....vedhavveshaalannii kattipetti lechira" athani chetini pattukuni paiki lagindi.
 
 aa pakkanunna mushti janamanta aa shubha sandarbhamlo padi roopaayalu dharmam cheyyandi baaboo antuu chappatlu kodutuu adigaaru.
 
  * * * *