 పాలు సగమే ఉన్నాయేమిటి? ఏదో జరుగుతోంది.

 ఎవరో తనని ఆటలు పట్టిస్తున్నారు. శత్రువులు ఎవరయినా వచ్చారా? తమరాకని ముందుగా గమనించి ఎవరయినా ఫాలో చేశారా? అహ్మద్ రాకపోవటంలో అర్ధమేమిటి చెప్మా! గ్లాసుని పరిశీలించాడు.

 పాలు సగానికి తరిగిపోవటమే కాదు దానిమీద ముద్రలు కన్పించాయి, బహుశా అవి చేతివ్రేళ్ళు ముద్రలు అయి వుంటాయా?

 పోలీసు ఆలోచనతో చప్పున దాన్ని క్రింద దింపేసి చేతి రుమాలతో అడుగున సుతారంగా పట్టుకుని నెమ్మదిగా పైకెత్తి చూశాడు.

 గ్లాసు మీద ముద్రతమయింది చేతి వ్రేలి ముద్రలు కావు.

 పెదవులానించిన గుర్తులు తాను ఎంగిలిచేసి అక్కడపెట్టిన పాలు ఎవరో త్రాగటం మాత్రమే కాకుండా గ్లాసుమీధ ఆప్యాయంగా ముద్దుపెట్టినట్లు గుర్తులు స్పష్టంగా కన్పించాయి.

 ఈ కాలం ప్రియురాళ్ళు అయితే మందు గ్లాసులమీద ముద్దులు పెట్టి యిస్తారు. ప్రియుణ్ణి రెచ్చగొట్టటానికి! తృప్తికాని తృప్తి కలిగించటానికి!

 అర్ధాంగి అయితే అర్దరాత్రి శయ్యమీద శరీరాన్ని జీవితాన్ని పంచుకున్న విధంగానే పాలగ్లాసు పంచుకుంటుంది.

 ఇక్కడ ఈ పనిచేయటానికి ఎవరున్నారు? ఏ లోకంనించి దిగివచ్చారు?

 శివరాజ్ మరింత సంభ్రమంలో మునిగిపోయినాడు. మళ్ళీ చూచాడు. గ్లాసుమీద సుందర తరమయిన అధరాలను అద్దిన గుర్తులు.

 తాను ఉన్నత స్థాయి పోలీసు అధికారి ననే విషయాన్ని క్షణం మర్చి అయోమయంగా నిలిచిపోయినాడు.

 ఆ క్షణంలో గాలి అలలమీద తేలి వచ్చిందొక మధుర స్వరం! మందాకినీ తరంగాల మీద రాయంచలరాణి ప్రియునికి రాయబారం పంపినట్లు అనిపించింది.

 వీణానాదంలో వేణువుని కలబోసి వేదపనలు ఆలపించినట్లుంది.

 తన చెవులను నమ్మలేకపోయాడు. మళ్ళీ చెవులు రిక్కించివిన్నాడు.

 "నాగరాజా! నన్ను గుర్తించవోయీ!" అక్షరనాదాలు అమృత బిందువులై కురిశాయి ఆ సుస్వరాల కంఠ మాధుర్యానికి నిలువెల్లా పులకించాడు.

 కాని ఎప్పుడయితే మనిషి కంఠస్వరం వినిపించిందో వెంటనే అతనిలో పోలీసు అధికారి స్పీడప్ అయిపోయి ప్రశ్నించడం ప్రారంభించాడు.

 "ఎవరు? ఎవరు? మాట్లాడుతున్నవారు ఎవరు?? నా ఎదుటకు రావాలి! ఈ దోబూచులెందుకు? దొంగాటలెందుకు? నా పేరు నాగరాజు కాదు. శివరాజ్! ఎదుటకువస్తే నా విలాసమేమిటో వివరిస్తాను. కమాన్! కం టూ మీ!" అన్నాడు.

 "ఎందుకంత వేగిరపాటు!? నీ పేరు నాకు తెలియనిదికాదు. నీ విలాసం నేను చవిచూడనిదికాదు. 
అందుకోవాలని తొందరగా ఉందా? అలరింపులకు వేగిరపాటు కలిగిందా? మూడు దశాబ్ధాలనాడు నన్ను విడిచి పోయినప్పుడులేని తొందర తోసుకువచ్చిందా ఇప్పుడు?

 విధి ఎంత విడ్డూరమోయి నా ప్రాణమా! మూడు దశాబ్దాల అనంతరం నిన్నూ నన్నూ ఈ వెన్నెల విరిసిన ఏకాంతంతో కలిపింది?

 ఆనాడు కౌగిలిలో విడిపోయినావు! అంత నిర్దయగా వెళ్ళిపోయావు! ప్రియురాలి గుండె బుస బుసలాడించి పొంగు చల్లారగనే కాలమనేతెరల చాటుకు వెళ్ళిపోయావు. ఇప్పుడు కాలపు ఉక్కు తెరలను పిడికిళ్ళతో బ్రద్దలుకొట్టుకుని మళ్ళీ ప్రపంచ దృశ్యంలో ప్రాణివయి అవతరించావు."

 "నువ్వెవరు?? నువ్వెవరు?? అని ప్రశ్నిస్తావా నన్ను?"

 నీ మనసు అద్దంలో కనిపించే ప్రతిబింబం ఎవరిది? ఏకాంతంలో అంతర్లోకాల వాకిళ్ళు తెరిచినప్పుడు నీముందు ప్రత్యక్షమయ్యే రూపం ఎవరిది? యుగ యుగాంతరాల విశ్వయానంలో ఆత్మలు స్త్రీ సంయోగంతో పెనవేసుకొని ప్రాణి రూపాలయినప్పుడు ఒకటి నీవు! మరొకటి యెవరనుకున్నావు? నేనే!!

 నీ యెదుటకు రమ్మని అడుగుతున్నావా? నన్ను గుర్తించాలంటున్నావా? మగవాడి మనసులో యెంత మరపు యెంత దగ ఉంటుందో నిరూపించావు.

 మూడు దశాబ్దాల వియోగంలో కూడ నా యెదుట నీవున్నావు. నా లోపల నీవున్నావు. నా లోకమంతా నీవుగానే వున్నావు!

 కాని నన్ను మాత్రం నీవు మరచిపోయావన్నమాట? ఈ కంఠ స్వరాన్ని గుర్తించలేని పరాయి వాడివయ్యావన్నమాట!

 అతని ఆత్మ లోకాన్ని నాగలోకపు నీడలు పట్టియుగాల వెనక్కు ఈడ్చుకు పోతున్నట్లుగా అనిపించింది. ఏవో జ్ఞాపకాలు దోబూచులాడినట్లు అనిపించాయి.

 మాటాడుతూ పోటాడుతూ మనసుని వేటాడిన ఆ మగువ మాటలు క్రొత్తవిగా అతనికి అనిపించలేదు. మరపు లోయలలోకి దొర్లి పడిపోయిన మధుర జ్ఞాపకాల మనసు తెరల మీదకి తేలి వచ్చినట్లు అనిపించింది.

 క్రమ శిక్షణలో, కఠిన పరిశ్రమలో రాటుతేలిన అతని శరీరం అణువు అణువూ అగ్ని సంయోగంలో కరిగిన వెన్నపూసలా జారిపోయింది.

 "నిన్ను చూడాలనుంది! నా ముందుకు రావెందుకని?" అన్నాడు అప్రయత్నంగా అర్ధింపుగా అన్నాడు.

 తళుక్కుమని తటిల్లతలు మెరిశాయి!

 సహస్ర వర్షోపజీవులయిన శ్వేత ఫణీంద్రాల శరీర కాంతిలా... అల్లన అల్లన అతనిముందు మురిపించే ముత్యాల పేరులా ప్రత్యక్షమయింది ఓ రూపం!

 ఆ సౌందర్య జిగీషకు అతడు విభ్రాంతుడయినాడు.

 రెప్పలు వేయటం మరచి అమృతపాయి అబునాడు!

 అచేతనుడయి, మంత్రముగ్దుడై జన్మాంతరాలకు తరలి వెళుతున్న ఆత్మ శకలాల కాంతి కిరణంలా అలా నిలిచిపోయినాడు.
 
 paalu sagame unnayemiti? edho jarugutondi.

 evaro tanani aatalu pattistunnaru. satruvulu evarayina vachara? tamaraakani mundugaa gamaninchi evarayina falo chesara? ahmad rakapovatamlo ardhamemiti chepma! glassuni pariseelinchaadu.

 paalu sagaaniki tarigipovatame kaadu daanimeeda mudralu kanpinchaayi, bahusa avi chetivrellu mudralu ayi vuntaya?

 polisu aalochanatho chappuna daanni krinda dimpesi cheti rumalatho aduguna sutaaramgaa pattukuni nemmadigaa paiketti chushadu.

 glasu meeda mudratamayindi cheti vreli mudralu kaavu.

 pedavulaaninchina gurtulu taanu engilichesi akkadapettina paalu evaro traagatam matrame kakunda glasumeedha aapyaayamgaa muddupettinatlu gurtulu spashtamgaa kanpinchaayi.

 ee kaalam priyuraallu ayithe mandu glaasulameeda muddulu petti yistaaru. priyunni rechchagottataaniki! truptikaani trupti kaliginchataaniki!

 ardhaangi ayithe ardaratri sayyameeda sariiraanni jeevitaanni panchukunna vidhamgaane palaglasu panchukuntundi.

 ikkada ee panicheyataaniki evarunnaaru? e lokamninchi digivacchaaru?

 shivaraj marinta sambhramamlo munigipoyinadu. mallee chuuchaadu. glaasumeeda sundara taramayina adharaalanu addina gurtulu.

 taanu unnata sthaayi polisu adhikari nane vishayaanni kshanam marchi ayomayamgaa nilichipoyinaadu.

 aa kshanamlo gaali alalameeda teli vachindoka madhura swaram! mandaakinii tarangaala meeda rayanchalarani priyuniki rayabaram pampinatlu anipinchindi.

 veenaanaadamlo venuvuni kalabosi vedapanalu aalapinchinatlundi.

 tana chevulanu nammalekapoyadu. mallee chevulu rikkinchivinnadu.

 "nagaraja! nannu gurtinchavoyi!" aksharanaadaalu amruta binduvulai kurisai aa suswarala kamtha maadhuryaaniki niluvella pulakinchaadu.

 kaani eppudayithe manishi kantaswaram vinipinchindo ventane athanilo polisu adhikari speedap aipoi prasninchadam praarambhinchaadu.

 "evaru? evaru? maatlaadutunnavaaru evaru?? naa edutaku ravali! ee dobuchulenduku? dongaatalenduku? naa paeru nagaraju kaadu. shivaraj! edutakuvaste naa vilasamemito vivaristaanu. kaman! kam too mee!" annadu.

 "endukanta vegirapaatu!? nee paeru naaku teliyanidikaadu. nee vilasam nenu chavichudanidikaadu. 
andukovaalani tondaragaa undaa? alarimpulaku vegirapaatu kaliginda? moodu dasaabdhaalanaadu nannu vidichi poyinappuduleni tondara tosukuvachinda ippudu?

 vidhi entha vidduramoyi naa praanamaa! moodu dasaabdaala anantaram ninnoo nannoo ee vennela virisina ekaantamto kalipindi?

 aanaadu kaugililo vidipoyinavu! anta nirdayagaa vellipoyavu! priyuraali gunde busa busalaadinchi pongu challaragane kaalamaneterala chaatuku vellipoyavu. ippudu kaalapu ukku teralanu pidikillatho braddalukottukuni mallee prapancha drushyamlo praanivayi avatarinchaavu."

 "nuvvevaru?? nuvvevaru?? ani prasnistava nannu?"

 nee manasu addamlo kanipinche pratibimbam evaridi? ekaantamlo antarlokala vaakillu terichinappudu neemundu pratyakshamayye roopam evaridi? yuga yugantarala vishwayaanamlo aatmalu stree samyogamtho penavesukoni praani roopaalayinappudu okati neevu! marokati yevaranukunnavu? nene!!

 nee yedutaku rammani adugutunnava? nannu gurtinchaalantunnava? magawadi manasulo yentha marapu yentha daga untundo niruupinchaavu.

 moodu dasaabdaala viyogamlo kuuda naa yeduta neevunnavu. naa lopala neevunnavu. naa lokamanta neevugaane vunnavu!

 kaani nannu maatram neevu marachipoyavannamata? ee kamtha swaraanni gurtinchaleni paraayi vaadivayyaavannamaata!

 athani aatma lokanni nagalokapu needalu pattiyugaala venakku eedchuku potunnatlugaa anipinchindi. evo ghnaapakaalu dobuchuladinatlu anipinchaayi.

 maataadutuu potaadutuu manasuni vetaadina aa maguva maatalu krottavigaa ataniki anipinchaledu. marapu loyalaloki dorli padipoyina madhura ghnaapakaala manasu terala meedaki teli vachinatlu anipinchindi.

 krama shikshanalo, kathina parisramalo raatutelina athani sareeram anuvu anuvuu agni samyogamlo karigina vennapusala jaaripoyindi.

 "ninnu chudalanundi! naa munduku raavendukani?" annadu aprayatnamgaa ardhimpugaa annadu.

 talukkumani tatillatalu merisai!

 sahasra varshopajeevulayina shwetha phanindraala sareera kantila... allana allana atanimundu muripinche mutyaala perula pratyakshamayindi oo roopam!

 aa soundarya jigeeshaku atadu vibhraantudayinaadu.

 reppalu veyatam marachi amrutapaayi abunadu!

 achetanudayi, mantramugdudai janmaantaraalaku tarali velutunna aatma sakalaala kaanti kiranamla alaa nilichipoyinaadu.
 