
 "అనూ! మన అమ్మాయి దొరికింది-" అంటూ కుర్చీనుంచి లేచి బయటకు నడుస్తున్నాడు ప్రసాదరావు, పీడకలనుంచి లేచి నడుస్తున్నట్లు. హేమ తెల్లబోయి చూసింది. మరుక్షణంలో గబగబా వెళ్ళి తండ్రిని పట్టుకుంది. "ఏమిటి నాన్నా ఇది? పుస్తకం చదివి అలా అయిపోయారు?" మందలించింది హేమ. ప్రసాదరావు హేమ ముఖంలోకి పిచ్చిగా చూశాడు. "నాన్నా! నాన్నా!" అంటూ ఏడుపు స్వరంతో పిలుస్తూ తండ్రిని ఊపింది. ప్రసాదరావు నిద్రనుంచి లేచినట్లు తెప్పరిల్లి పక్కనే ఉన్న బల్లమీద కూలబడ్డాడు. "భయపడకమ్మా! వెంటనే ఒక టాక్సీకి ఫోనుచెయ్యి-" ఎలాగో అనగలిగాడు. హేమ, తండ్రికి మళ్ళీ గుండెనొప్పి వచ్చిందేమోనని వణికిపోయింది. ఫోన్ చెయ్యటానికి పరుగెత్తుకెళ్ళింది. తిరిగివచ్చి తండ్రి పక్కనే కూర్చుంది. "ఎలా ఉంది నాన్నా?" అంది యేడుపు గొంతుతో. "నాకేం లేదమ్మా! నాకు బాగానే ఉంది!." నాన్నకు బాగానే ఉందా! యేమీ లేదా! అయితే మరి టాక్సీ దేనికోసం! అలా అయిపోతున్నారేం? హేమ మనస్సులోని వేసుకున్న ప్రశ్నలకు సమాధానం దొరకలేదు. నిర్జీవంగా కూర్చుని వున్న తండ్రిని అయోమయంగా చూస్తూ కూర్చుంది. టాక్సీ ఎక్కబోయిన ప్రసాదరావు తూలిపడబోయాడు. హేమ పట్టుకొని యెక్కించింది. హేమకూడా యెక్కి కూర్చుంది. "నేను చాలా అర్జంటు పనిమీద వెళుతున్నాను. నువ్వు వెళ్ళి పడుకో తల్లీ!" అన్నాడు ప్రసాదరావు నీరసంగా. ఇంత రాత్రిపూట నాన్నకు - అర్జంటు పని ఏమిటి? హేమకు ఏదో భయంగా ఉంది. "లేదు నాన్నా! నేనూ వస్తాను" అంది. హేమను ఒప్పించే ఓపికలేని ప్రసాదరావు మౌనం వహించాడు. హేమ మనస్సులో అనేక ప్రశ్నలు లేస్తున్నాయి. తండ్రి పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్న హేమ తన కుతూహలాన్ని మనస్సులోనే అణచుకుంది.  "కృష్ణా టుబాకో కంపెనీ!" ప్రసాదరావు టాక్సీవాడితో చెప్పాడు నీరసంగా. హేమ ఉలిక్కిపడింది. అక్కడకు యెందుకో? చంద్రానికి ఏ అనర్థమూ వాటిల్లలేదు కదా? తనెంత కఠినంగా ప్రవర్తించింది? చంద్రం చేసిన ఆ ఆఖరు నమస్కారంలో ఎంత విరక్తీ, యెంత బాధా మిళితమై ఉన్నాయో! ఒకవేళ చంద్రం ఏదైనా అఘాయిత్యం తలపెట్టలేదు కదా? హేమ పెనుగాలిలో లతలా భయంతో కంపించిపోయింది. కృష్ణా టుబాకో కంపెనీ ముందు టాక్సీ వచ్చి ఆగింది. హేమ గుండెలు దడదడ లాడిపోతున్నాయి. "చూడు బాబూ! పైన అనూరాధ అనే ఆమె ఉంటుంది. ప్రసాదరావు పిలుస్తున్నాడనీ, అతను మేడమెట్లు యెక్కి వచ్చే పరిస్థితుల్లో లేడనీ చెప్పి పిల్చుకొనిరా!" ప్రసాదరావు టాక్సీ డ్రైవర్ కి చెప్పాడు. హేమ ఆశ్చర్యంగా, అయోమయంగా చూసింది. చంద్రం ప్రమేయం ఏమీ లేనట్లు కనిపించటంతో మనస్సు కొంతవరకు కుదుటపడింది. గాభరాగా అనూరాధ దిగివచ్చి టాక్సీలోకి చూసింది. హేమను చూసి ఒక అడుగు వెనక్కి వేసింది. "అనూ! త్వరగా ఎక్కు. మన అమ్మాయి దొరికింది. వెళ్ళి తీసుకొద్దాం!" అన్నాడు ప్రసాదరావు ఉత్సాహంగా. అనూరాధ అనుమానంగా, ఆశ్చర్యంగా చూసింది. ఆమెకు అది కలో నిజమో తెలియనట్లు నిల్చుండిపోయింది. "ఆలస్యం చెయ్యకు అనూ! త్వరగా ఎక్కు - నేను చెప్పేది నిజమే! మన అమ్మాయి దొరికింది." ఆవేశంగా అన్నాడు ప్రసాదరావు. అనూరాధ మరో ప్రశ్న వేయకుండా టాక్సీ ఎక్కింది. ఆ వార్త ఆమెకు అమిత సంతోషాన్నే కలిగించిందో, దుఃఖాన్నే కలిగించిందో హేమకు అర్థంకాలేదు. కాని, ఆమెకు ఏదో ఉద్వేగం చుట్టివేసి ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తున్నట్లనిపించింది. హేమకు ఏదో ఓ డిటెక్టివ్ సినిమా చూస్తున్నట్లనిపించింది. ఈ అనూరాధ ఎవరు? నాన్న 'అనూ' అంటూ అంత చనువుగా పిలుస్తున్నాడేమిటి? మన అమ్మాయి దొరికిందంటాడేమిటి? చంద్రం రాసిన నవలలో ఆ అమ్మాయి జాడలు ఎలా దొరికాయి? హేమ పరిపరివిధాల ఆలోచిస్తూ కూర్చుంది.  కొరిటపాడు వెళ్ళి వాకబుచెయ్యగా గౌరీ - చంద్రం ఊరికి వెళ్ళటానికి స్టేషన్ కు వెళ్ళారని తెలిసింది. హేమకంతా అయోమయంగా ఉంది. గౌరి నాన్న కూతురా! చంద్రం గౌరిని తీసుకొని ఊరికి వెళ్ళిపోతున్నాడా! బజారుపిల్ల అంటూ తనూ, నాన్నా కూడా ఏవగించుకున్న ఆ బాలిక తనకు చెల్లెలా! బుర్ర ఆలోచించే శక్తిని కూడా కోల్పోయింది.  ఉలక్కుండా పలక్కుండా కూర్చొని ఉన్న అనూరాధను ఊపుతూ "అనూ!" అని పిలిచాడు ప్రసాదరావు భయపడుతూ. "నేను బాగానే ఉన్నాను. నాకు అంత త్వరగా ఏమీకాదు. చాలా మొండిప్రాణం!" అన్నది అనూరాధ నిర్లిప్తంగా. టాక్సీ స్టేషన్ వైపుకు పరుగెడుతున్నది. అందరి మనస్సులూ అంతకంటే వేగంగా పరిగెడుతున్నాయి.                  32 రైలు స్టేషన్ లో గడియారం అర్ధగంట కొట్టింది. పదిన్నర గంటలయింది. చంద్రానికి ఆ ఊరినుంచి యెప్పుడు బయటపడదామా అని ఉంది. ఆ గుంటూరు పట్నమంతా కుదించుకు పోయినట్లూ, తను నిల్చోటానికి కూడా చోటులేనట్లూ ఇరుగ్గా అనిపిస్తూంది చంద్రానికి. అలసటతో బెంచీమీద కూర్చుని గౌరివైపు చూశాడు. గౌరి తననే రెప్పవాల్చకుండా తమాషాగా చూస్తూంది. చంద్రం చూపులతో గౌరి చూపులు కలవగానే సిగ్గుతో ఆమె కళ్ళు వాలిపోయాయి. గౌరి కళ్ళలో కదిలిపోతున్న కలలను స్పష్టంగా చూశాడు. ఆ ముఖంలో అంత వెలుగు ఎక్కడనుంచి వచ్చిందో! గౌరిని తనకు కాబోయే భార్యగా ఊహించుకుంటూ పరిశీలించి చూశాడు. మామూలు వాయిల్ చీరా, కణుం జాకెట్టూ, మెళ్ళో నల్లని పూసలదండ, చేతికి నీలం మట్టిగాజులు, చెవులకు చౌకబారు రాళ్ళపోగులు - హేమ గుర్తుకు వచ్చి గతుక్కుమన్నాడు. అంతలోనే గౌరిని హేమ అలంకరణలతో ఊహించుకొని చూశాడు. హేమకంటే గౌరే అందంగా ఉన్నట్లు కనిపించింది. గౌరితో తన జీవితాన్ని ఊహించుకుని, తమాషా అనుభూతిని పొందసాగాడు. గౌరి మధ్య మధ్య వార చూపులతోనే దీక్షగా చూస్తూ కూర్చున్న చంద్రాన్ని చూస్తూ, సిగ్గుతో మొగ్గలా ముడుచుకుపోతూ ఆ చిన్న పెట్టెమీద ఒదిగి కూర్చుంది.  "ఏమేవ్ గౌరీ! ఎక్కడికీ ప్రయాణం?" గౌరి ఉలిక్కిపడి చూసింది. నాగేంద్రం విషపునవ్వు నవ్వుతూ పక్కగా నిల్చున్నాడు. గౌరికి అసహ్యం వేసింది. తల పక్కకు తిప్పుకుంది. "చంద్రంబాబుతో లేచిపోతున్నావా?" వెకిలిగా అన్నాడు నాగేంద్రం. "ఛీ! నాతో మాట్లాడకు" అంది గౌరి అసహ్యించుకుంటూ. గౌరి దగ్గరగా నాగేంద్రాన్ని చూసిన చంద్రం గబగబా లేచివచ్చాడు. "ఓహో చంద్రంబాబుగారా! మా గౌరితో ఉడాయిస్తున్నారా బాబూ? ఇంతకంటే మంచిపిట్ట దొరకలా?" "నోరుముయ్!" చంద్రం కోపంతో వణికిపోయాడు. "ఇదిగో ఇప్పుడే మూయిస్తా!" అంటూ బొడ్లోని కత్తిదూసి నాగేంద్రం చెయ్యి పైకెత్తాడు వుసిగా. అంతకంటే వుసిగా, మెరుపులా ఇద్దరిమధ్యకూ వచ్చి నిల్చిన గౌరి పొట్టలోకి దిగిపోయింది కత్తి కసిగా. అది చూసి నాగేంద్రం పారిపోయాడు.  "అమ్మా!" అంటూ ఒరిగిపోతున్న గౌరిని పట్టుకొని కూలబడ్డాడు చంద్రం. గౌరి తలను వళ్ళో పెట్టుకొని ఆమె ముఖంలోకి పిచ్చివాడిలా చూస్తున్నాడు. "చం....ద్రం..." పెదవులు కదిలి ఆగిపోయాయి. చంద్రం ముఖాన్ని చూస్తూ కళ్ళు అలాగే నిలిచిపోయాయి. వేడి రక్తంతో చంద్రం ఒడి తడిచిపోతూంది. "గౌరీ! వెళ్ళిపోయావా? నామీద నమ్మకంలేక వెళ్ళిపోయావా?" అంటూ చంద్రం హృదయం ఆక్రోశించింది. పెదవులు కదలలేదు. చుట్టూ మూగిన జనం కూడా చంద్రానికి కనిపించటం లేదు. గౌరి ముఖాన్ని తనివితీరా చూస్తున్నట్లు కళ్ళు పెద్దవి చేసుకొని వంగి చూస్తూ కూర్చున్నాడు. "ఇంతసేపూ నీ కళ్ళలో కదిలిపోతున్న కలలు, ఇంతలోనే కరడు కట్టిపోయాయా? జలపాతంలోని శక్తికంటే తీవ్రంగా ఉరకలు తీస్తున్న నీలోని చైతన్యం గడ్డకట్టిపోయిందా? ఇంతవరకూ నీ అమాయక బుర్రలో అల్లిబిల్లి తిరుగుతున్న తియ్యటి తలపులు ఎలా ఇగిరిపోయాయి? ఒక్క నిముషం విశ్రాంతి ఎరగని నీ శరీరం ఇలా బిగుసుకుపోయిందేం? జీవితాన్ని ఓ పెద్ద కలలా చూపించి వెళ్ళిపోయావా? ఈ జీవితం నీకేం ఇచ్చింది? ఒట్టి చేదును మాత్రం రుచి చూచి వెళ్ళిపోయావా? సమస్త సృష్టిలోనే అతి ఉన్నత స్థానాన్ని ఆక్రమించుకున్న మానవుల క్రూరత్వానికి బలి అయిపోయావా?"

 "anoo! mana ammai dorikindi-" antuu kurcheenunchi lechi bayataku nadustunnadu prasaadaraavu, peedakalanunchi lechi nadustunnatlu. hema tellaboi chusindi. marukshanamlo gabagaba velli tandrini pattukundi. "emiti nanna idhi? pustakam chadivi alaa aipoyaru?" mandalinchindi hema. prasaadaraavu hema mukhamloki picchigaa chushadu. "nanna! nanna!" antuu edupu swaramtho pilustuu tandrini oopindi. prasaadaraavu nidranunchi lechinatlu tepparilli pakkane unna ballameeda koolabaddaadu. "bhayapadakamma! ventane oka taxiki phonucheyyi-" elago anagaligadu. hema, tandriki mallee gundenoppi vachindemonani vanikipoyindi. fon cheyyataaniki parugettukellindi. tirigivacchi tandri pakkane koorchundi. "ela undi nanna?" andi yedupu gontuto. "naakem ledamma! naaku bagane undi!." naannaku bagane undaa! yemee leda! ayithe mari taxi denikosam! alaa ayipotunnarem? hema manassuloni vesukunna prasnalaku samadhanam dorakaledu. nirjeevangaa kuurchuni vunna tandrini ayomayamgaa chustuu koorchundi. taxi ekkaboyina prasaadaraavu toolipadaboyaadu. hema pattukoni yekkinchindi. hemakuda yekki koorchundi. "nenu chala arjantu panimeeda velutunnaanu. nuvvu velli paduko talli!" annadu prasaadaraavu neerasamgaa. inta raatripuuta naannaku - arjantu pani emiti? hemaku edho bhayamgaa undi. "ledu nanna! nenuu vastaanu" andi. hemanu oppinche opikaleni prasaadaraavu mounam vahinchaadu. hema manassulo aneka prasnalu lestunnayi. tandri paristhitini artham chesukunna hema tana kutuuhalaanni manassulone anachukundi.  "krishna tubaco company!" prasaadaraavu taxivadito cheppaadu neerasamgaa. hema ulikkipadindi. akkadaku yenduko? chandraniki e anarthamuu vaatillaledu kada? tanenta kathinamgaa pravartinchindi? chandram chesina aa aakharu namaskaaramlo entha viraktii, yentha badha militamai unnayo! okavela chandram edaina aghaayityam talapettaledu kada? hema penugaalilo latalaa bhayamto kampinchipoyindi. krishna tubaco company mundu taxi vachi aagindi. hema gundelu dadadada laadipotunnaayi. "chudu baaboo! paina anooraadha ane aame untundi. prasaadaraavu pilustunnadanii, atanu medametlu yekki vache paristhitullo ladenee cheppi pilchukonira!" prasaadaraavu taxi driver ki cheppaadu. hema aascharyamgaa, ayomayamgaa chusindi. chandram prameyam emi lenatlu kanipinchatamtho manassu kontavaraku kudutapadindi. gabharaga anooraadha digivacchi taxiloki chusindi. hemanu chusi oka adugu venakki vesindi. "anoo! twaragaa ekku. mana ammai dorikindi. velli teesukoddam!" annadu prasaadaraavu utsaahamgaa. anooraadha anumaanamgaa, aascharyamgaa chusindi. aameku adhi kalo nijamo teliyanatlu nilchundipoyindi. "aalasyam cheyyaku anoo! twaragaa ekku - nenu cheppedi nijame! mana ammai dorikindi." aavesamgaa annadu prasaadaraavu. anooraadha maro prasna veyakunda taxi ekkindi. aa vaarta aameku amita santoshaanne kaliginchindo, dukkhanne kaliginchindo hemaku ardhamkaaledu. kaani, aameku edho udvegam chuttivesi ukkiri bikkiri chestunnatlanipinchi. hemaku edho oo detective sinima chustunnatlanipinchi. ee anooraadha evaru? naanna 'anoo' antuu anta chanuvugaa pilustunnademiti? mana ammai dorikindantademiti? chandram raasina navalalo aa ammai jaadalu ela dorikai? hema pariparividhaala aalochistuu koorchundi.  koritapadu velli vaakabucheyyagaa gauri - chandram ooriki vellataaniki station ku vellaarani telisindi. hemakanta ayomayamgaa undi. gauri naanna kutura! chandram gaurini teesukoni ooriki vellipotunnada! bajarupilla antuu tanuu, nanna kuudaa evaginchukunna aa balika tanaku chellela! burra aalochinche saktini kuudaa kolpoyindi.  ulakkunda palakkunda kuurchoni unna anooraadhanu ooputuu "anoo!" ani pilichaadu prasaadaraavu bhayapadutuu. "nenu bagane unnaanu. naaku anta twaragaa emikadu. chala mondipraanam!" annadi anooraadha nirliptamgaa. taxi station vaipuku parugedutunnadi. andari manassuluu antakante vegamgaa parigedutunnaayi.                  32 railu station loo gadiyaram ardhaganta kottindi. padinnara gantalayindi. chandraniki aa oorinunchi yeppudu bayatapadadama ani undi. aa gunturu patnamanta kudinchuku poinatlu, tanu nilchotaaniki kuudaa chotulenatlu irugga anipistuundi chandraniki. alasatatho bencheemeeda kuurchuni gourivaipu chushadu. gauri tanane reppavalchakunda tamashaga chustundi. chandram chuupulathoo gauri chuupulu kalavagaane siggutho aame kallu valipoyayi. gauri kallalo kadilipotunna kalalanu spashtamgaa chushadu. aa mukhamlo anta velugu ekkadanunchi vachindo! gaurini tanaku kaboye bharyaga oohinchukuntu pariseelinchi chushadu. maamuulu vayil chira, kanum jaakettuu, mello nallani poosaladanda, chetiki neelam mattigajulu, chevulaku chaukabaaru raallapogulu - hema gurtuku vachi gtukkumannadu. antalone gaurini hema alankaranalato oohinchukoni chushadu. hemakante gaure andamgaa unnatlu kanipinchindi. gowritho tana jeevitaanni oohinchukuni, tamasha anubhootini pondasaagaadu. gauri madhya madhya vaara chuupulathoonee deekshagaa chustuu kuurchunna chandraanni chustuu, siggutho moggala muduchukupothu aa chinna pettemeeda odigi koorchundi.  "emave gauri! ekkadiki prayaanam?" gauri ulikkipadi chusindi. nagendram vishapunavvu navvutuu pakkaga nilchunnadu. gauriki asahyam vesindi. tala pakkaku tippukundi. "chandrambabuto lechipotunnava?" vekiligaa annadu nagendram. "chee! naatho matladaku" andi gauri asahyinchukuntu. gauri daggaragaa nagendranni chusina chandram gabagaba lechivachaadu. "oho chandrambabugara! maa gowritho udayistunnara baaboo? intakante manchipitta dorakala?" "norumuy!" chandram kopamtho vanikipoyaadu. "idigo ippude mooistaa!" antuu bodloni kattidusi nagendram cheyyi paikettaadu vusigaa. antakante vusigaa, merupula iddarimadhyakuu vachi nilchina gauri pottaloki digipoyindi katti kasiga. adhi chusi nagendram paaripoyaadu.  "amma!" antuu origipotunna gaurini pattukoni koolabaddaadu chandram. gauri talanu vallo pettukoni aame mukhamloki pichivadila chustunnadu. "cham....dram..." pedavulu kadili aagipoyayi. chandram mukhanni chustuu kallu alaage nilichipoyayi. vedi raktamtho chandram odi tadichipotundi. "gauri! vellipoyava? naameeda nammakamleka vellipoyava?" antuu chandram hrudayam aakrosinchindi. pedavulu kadalaledu. chuttu moogina janam kuudaa chandraniki kanipinchatam ledu. gauri mukhanni tanivitiira chustunnatlu kallu peddavi chesukoni vangi chustuu kuurchunnaadu. "intasepuu nee kallalo kadilipotunna kalalu, intalone karadu kattipoyaya? jalapaatamloni saktikante teevramgaa urakalu teestunna neeloni chaitanyam gaddakattipoyinda? intavarakuu nee amayaka burralo allibilli tirugutunna tiyyati talapulu ela igiripoyayi? okka nimusham vishraanti eragani nee sareeram ilaa bigusukupoyindem? jeevitaanni oo pedda kalala chuupinchi vellipoyava? ee jeevitam neekem ichindi? otti chedunu maatram ruchi chuuchi vellipoyava? samasta srushtilone athi unnata sthaanaanni aakraminchukunna maanavula kruuratvaaniki bali aipoyava?"