
కవిత్వం జీవితం కలగలిసి పోకుండా కవిత్వం రాదు. జీవితపు జీవనరేఖల్లోంచి కవిత్వనేత్రం తెరిచినప్పుడే అది జీవకవిత్వం. ఆ జీవికవిత్వ సజీవరూపం సీతారాం. అతన్ని చూస్తే పరవశించే దృశ్యంగా కనిపిస్తాడు. కానీ జీవితం పెట్టే బాధలకు అలిసిపోయి ఉంటాడు. రెండు చెకిముకిరాళ్ల మధ్య జరిగిన రాపిడి లేకుండా నిప్పు పుట్టదు. ఆ సంఘర్షణే సీతారాం. సీతారాం సాహిత్య చెకిముకిరాయి. కొందరు బైట కన్పిస్తున్నట్లుగా లోపల ఉండరు. కొందరు లోపల ఒకలా బైటకు మరొకలా ఉంటారు. కవిత్వం అంటే పసిపాప నవ్వు కదా? కవిత్వం అంటే ఎగిసిపడే జలపాతం కదా? కవిత్వమంటే కల్లాకపటం లేనిది కదా? కవిత్వమంటే అప్పటికప్పుడు పుట్టుకొచ్చే మహోగ్ర రూపం కదా? కవిత్వమంటే కాళోజీ వేసే ప్రశ్న కదా? కవిత్వమంటే కాలం కదన రంగం కదా! సీతారాం ఈ కాలం కవిత్వపు నాలుక. అతడు చూస్తే నిశ్శబ్దంగా ఉంటాడు. లోపల కల్లోలాలు కదులుతుంటాయి. ఆ చూపులు చూస్తే సున్నితంగా ఉంటాయి. అవి గాయాలున్న దేహాలను నిమురుతుంటాయి. ఆ దృష్టిని చూస్తే నిశ్చలంగా ఉంటుంది. అవకతవకల ఎగుడుదిగుళ్ల భూమిని సదునుచేసి దక్కాల్సిన వాళ్లకు దక్కాల్సినవి ఎందుకు దక్కలేదోనని దృష్టిని సారిస్తుంటాయి. దేన్నయినా సాహిత్యదృష్టితో దర్శించవచ్చుననుకుంటే ఆ సాహిత్య దివ్యదృష్టి మా సీతారాం. ఆ లక్ష్మీపురం మట్టిపొరల్లో ఏముందో? ఆ చెప్పుల్లేని నారాయణ కాలిజోళ్లల్లో కవిత్వ రేఖలెక్కడున్నాయో, గడ్డిమోపు నెత్తిన బెట్టుకుని మోసుకుంటూ, ఆ కుటుంబమంతా ఈదుకుంటూ వచ్చిన ఆ తల్లి మాణిక్యమ్మ మట్టి చేతుల్లో అక్షరాలు ఒదిగి ఎక్కడ ప్రాణం పోసుకున్నాయో ఏమో గానీ తెలుగు సాహిత్యాన్ని పరవశింపజేసిన నటరాజమహానృత్యం సీతారాం. సీతారాం అంటే ‘‘రక్తస్పర్శ’’. అది తెలుగు సాహిత్యానికి వెచ్చగా తగిలిన మహాసాహిత్య స్పర్శ. సీతారాం అంటే ‘‘ఇదిగో ఇక్కడిదాకే’’ అని సాహిత్య తలుపులు తెరిచి తెలుగు సాహిత్యాన్ని మేల్కొపటమే. సీతారాం అంటే S/O మాణిక్యం. అసలు తెలుగు సాహిత్యానికే C/O సీతారాం. అతడు ప్రశ్నించడు. ప్రశ్నించటమెట్లో నేర్పిస్తాడు. అతడు తడబడతాడు. కానీ ప్రశ్నను తడబడనివ్వడు. వాడు కలబడడు. కానీ సంగ్రామాన్ని వేదికగా మారుస్తాడు. అతడు భయపడతున్నట్లు కనిపిస్తాడు. కానీ జంకుగొంకు లేకుండా ధైర్యంగా ఎలా ముందుకు సాగాలోనన్న వీరోచిత పోరాటాలకు వీరరసం పోస్తాడు. అతడు వినయంగా ఉంటాడు. భాంచన్దొరా అని తలవొంచుకపోతానంటే తలెత్తి నడువమని అక్షరాల్ని నిలబెడతాడు. అతడు స్పష్టంగా కానరాడు. ఎవరికి ఎక్కడ ఎప్పుడు ఎలా కన్పించాలోనన్న రసాయనిక చర్య బాగా తెలిసినవాడు. అతడు ఒక్కడుగా నడుచుకుంటూ పోతాడు. కానీ అతడు ఒక్కడు కాదు. అతనొక విస్తృత సమాజం. అతడు మౌనంగా ఉన్నట్లు కన్పిస్తాడు. కానీ అతడొక సాహిత్య శిఖరం. మానవత్వం అడుగడుగునా తొణికిసలాడే రూపాల కోసం వెంపర్లాడుతూ వెర్రివాడుగా పరుగెత్తుతాడు. అతడు నిలువెల్లా కవిత్వం. కవిత్వపు చెట్టుకు పూసినపూత సీతారాం. కవిత్వంగా పెరిగి, కన్నీళ్లుగా కరిగి, కష్టాలుగా కలియతిరిగి కవిత్వమే నడకగా, నడతగా, శ్వాసగా చేసుకున్న జీవకవి సీతారాంకు కాళోజి అవార్డునివ్వటంతో తెలుగుసాహిత్యమే పరవశిస్తోంది.జూలూరు గౌరీశంకర్, కవి, తెలంగాణ రాష్ట్ర బీసీ కమిషన్ సభ్యులు(నేడు సీతారాంకు కాళోజి పురస్కార ప్రదానం సందర్భంగా)

kavitvam jeevitam kalagalisi pokunda kavitvam raadu. jeevitapu jeevanarekhallonchi kavitvanetram terichinappude adhi jeevakavitvam. aa jeevikavitva sajeevaroopam siitaram. atanni chuste paravasinche drushyamgaa kanipistaadu. cony jeevitam pette baadhalaku alisipoyi untaadu. rendu chekimukiralla madhya jarigina rapidi lekunda nippu puttadu. aa sangharshane siitaram. siitaram saahitya chekimukiraayi. kondaru baita kanpistunnatlugaa lopala undaru. kondaru lopala okala baitaku marokala untaaru. kavitvam ante pasipapa navvu kada? kavitvam ante egisipade jalapaatam kada? kavitvamante kallakapatam lenidi kada? kavitvamante appatikappudu puttukoche mahogra roopam kada? kavitvamante kaaloji vese prasna kada? kavitvamante kaalam kadana rangam kada! siitaram ee kaalam kavitvapu naaluka. atadu chuste nissabdamgaa untaadu. lopala kallolalu kadulutuntaayi. aa chuupulu chuste sunnitamgaa untaayi. avi gayalunna dehaalanu nimurutuntaayi. aa drushtini chuste nischalamgaa untundi. avakatavakala egududigulla bhoomini sadunuchesi dakkaalsina vaallaku dakkaalsinavi enduku dakkaledonani drushtini saaristuntaayi. dennayina saahityadrushtito darsinchavachhunanukuntu aa saahitya divyadrushti maa siitaram. aa lakshmipuram mattiporallo emundo? aa cheppulleni narayana kaalijollallo kavitva rekhalekkadunnayo, gaddimopu nettina bettukuni mosukuntu, aa kutumbamanta eedukuntu vachina aa talli manikyamma matti chetullo aksharaalu odigi ekkada praanam posukunnayo emo gaanee telugu saahityaanni paravasimpajesina natarajamahanrutyam siitaram. siitaram ante ‘‘raktasparsa’’. adhi telugu saahityaaniki vecchagaa tagilina mahasahitya sparsa. siitaram ante ‘‘idigo ikkadidaake’’ ani saahitya talupulu terichi telugu saahityaanni melkopatame. siitaram ante S/O maanikyam. asalu telugu saahityaanike C/O siitaram. atadu prasninchadu. prasninchatametlo nerpistaadu. atadu tadabadataadu. cony prasnanu tadabadanivvadu. vaadu kalabadadu. cony sangraamaanni vedikagaa maarustaadu. atadu bhayapadatunnatlu kanipistaadu. cony jankugonku lekunda dhairyamgaa ela munduku saagaalonanna veerochita poraataalaku veerarasam postadu. atadu vinayamgaa untaadu. bhanchandora ani talavonchukapotanante taletti naduvamani aksharaalni nilabedataadu. atadu spashtamgaa kanaradu. evariki ekkada eppudu ela kanpinchaalonanna rasaayanika charya baga telisinavaadu. atadu okkadugaa naduchukuntu potaadu. cony atadu okkadu kaadu. atanoka vistruta samajam. atadu mounamgaa unnatlu kanpistaadu. cony atadoka saahitya sikharam. maanavatvam adugaduguna tonikisalade roopaala kosam vemparlaadutuu verrivaadugaa parugettutaadu. atadu niluvella kavitvam. kavitvapu chettuku poosinapuuta siitaram. kavitvamgaa perigi, kanneellugaa karigi, kashtaluga kaliyatirigi kavitvame nadakaga, nadatagaa, swaasagaa chesukunna jeevakavi seetaaraanku kaaloji avaardunivvatamto telugusaahityame paravasistondi.juluru gourisankar, kavi, telamgaana rashtra bc kamishan sabhyulu(nedu seetaaraanku kaaloji puraskara pradaanam sandarbhamgaa)