
నిన్ను కన్న హన్మాజిపేటహఠం చేస్తుంది నువ్వే కావాలనిముచ్చట్లు మురిపాలతో నిన్ను అలరించిన మూలవాగు మూగపోయింది నీ యాదిలోతొలి పాఠాలు నేర్పినసిరిసిల్ల చిన్నబోయింది నీవు లేవనిభుజాన మోసినమానేరు కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది నీవు రావనిసినారె! సినారె! నిరంతర కవితా ప్రవాహ కినారే!!నీ అక్షరం కస్తూరినీ మాటాపాట అసామాన్య దస్తూరి‘నవ్వని పువ్వు’ నవ్వే సరికినీవు కనిపించక తల్లడిల్లితన్నుతాను నీకు సమర్పించుకుంటున్నదినిన్ను నిలువెల్లా స్మరించుకుంటున్నదిసెలయేరు నడకకు నగిషీలు చెక్కినవాడునది ఆయనకు సహాధ్యాయికదలాడే అలల కుచ్చిల్లనుసముద్రానికి సమకూర్చినవాడుచీకటికి ప్రియంగా వెన్నెలను అద్దినవాడుపగటికి రాత్రి ఒకటి వుందని హెచ్చరించినవాడుమల్లెల చెవిలో చిలిపి గుసగుసలాడినవాడుశిశిరానికి బహుమతిగాపచ్చదనాన్ని ప్రదానం చేసినవాడునీతో కవులదిఒక్కొక్కరిది ఒక్కో అనుభవంనీవు పాటలతోఆటలాడుకున్న తీరు అసంభవంతెలుగు కవిత్వంలోనీది ఒక వసంతవన్నెల సంతకంజూకంటి జగన్నాథం

ninnu kanna hanmajipetahatam chestundi nuvve kaavaalanimuchtalu muripaalato ninnu alarinchina moolavaagu moogapoyindi nee yaadilotoli paataalu nerpinasirisilla chinnaboyindi neevu levanibhujaana mosinamaneru kanneellu pettukundi neevu ravanisinare! sinare! nirantara kavita pravaha kinare!!nee aksharam kasturini matapata asaamaanya dasturi‘navvani puvvu’ navve sarikineevu kanipinchaka talladillitannutaanu neeku samarpinchukuntunnadi niluvella smarinchukuntunnadisa nadakaku nagisheelu chekkinavaadunadi aayanaku sahadhyayikadalade alala kuchillanusamukraana samakuurchinavaaduchiikati priyamgaa vennelanu addinavaadupagatiki raatri okati vundani hecharinchinavaadumalla chevilo chilipi gusagusalaadinavaadusisi bahumatigaapachadanaanni pradaanam chesinavaaduneeto kavuladiokkokkaridi okko anubhavamneevu paatalathoaaatalaadukunna teeru asambhavantelugu kavitvamloniidi oka vasantavannela santakanjukanti jagannatham