
 రాధ స్నేహితురాలివంక పరిశీలినగా చూసింది. అంత అందంగా ఆమెను ఏ రోజూ చూడలేదనుకుంది. ప్రపుల్లమానమైన ఆమె ముఖాన్ని చూసి, క్షణికమయిన తన కోపాన్ని మరచిపోయి తనివితీరా చూడసాగింది.

 "ఏం జరిగిందీ తర్వాత?"

 ప్రమీల చెప్పింది. "వారన్నారూ? రాధా - వారన్నారూ? 'ఈ వూళ్ళో వుంటే యెందుకో నాకేం మనశ్శాంతి వుండటంలేదు- కొంతకాలం యాత్రలు చేసివద్దాం' అన్నారు. వారి సంతోషమే నాకు కావాలి. సంతోషంతో అంగీకరించాను. వారే మా అమ్మనుకూడా తీసుకువెళ్దాం అన్నారు. మొదట ఒప్పుకోకపోయినా తర్వాత ఆమె కూడా వప్పుకుంది."

 రాధ నిట్టూర్చి "హాయిగా తిరిగిరావమ్మా" అంది.

 తరువాత "మీరు వచ్చేసరికి యెంతకాలం పడుతుంది?" అని అడిగింది.

 "మూడు నాలుగు నెలలు పడుతుందేమో" అని నవ్వుతూ "కొంతతీసి నేను వచ్చేలోగా పెళ్ళి చేసుకునేవు. నేను లేకుండా ఒప్పుకోకు" అంది.

 రాధ కొంచెం ఉలిక్కిపడి "అలాగేలే" అంది.

 ప్రమీల తన ప్రయాణం గురించి చాలా వుల్లాసంగా వుందని తలపోసింది. రాధ.తరువాత సూర్యుడితో ప్రమీలకూడా వెళ్ళిపోయింది.

 రాధ కొంచెం సేపు అక్కడే నిలబడి "మనుషులు అంతా జరిగి పోయి, యితరులను భంగపరిచాక అప్పుడు పశ్చాత్తాప పడతారు" అనుకొంది. తర్వాత స్వల్పంగా చిమ్ముతున్న కన్నీరును పమిట చెంగుతో తుడుచుకొని చిన్నగా ఇంట్లోకి వచ్చింది.

   
            
 శకుంతలా, ప్రకాశరావు ఊరికివచ్చి నాలుగురోజులయింది. వాళ్ళ సంచారానికి అంతు యెక్కడో వాళ్ళకే తెలియకుండా వుంది.

 ఒకరోజు సాయంత్రం సముద్రపు వొడ్డున కూర్చుని యిద్దరూ కబుర్లు చెప్పుకొంటున్నారు. ప్రకృతి మరీ మనోహరంగా వుంది.

 మద్రాసు విడిపెట్టినప్పటినుంచీ అక్కడ జరిగిన విషయాలు ఏమీ తెలియవు. తన ఇంట్లో వాళ్ళు ఏ విధంగా ఉన్నారో తెలియదు. మొదటి అయిదారు రోజులు బాధపడినా తరువాత క్రమక్రమంగా వాళ్ళని మరచిపోసాగాడు. కొత్త ప్రపంచాన్ని గమనిస్తూ ఆ పాత ప్రపంచాన్ని విస్మరించటానికి యత్నిస్తూ సఫలీకృతుడు కూడా కాసాగాడు. శకుంతలని చూస్తూ తమ కుటుంబంలోని వ్యక్తుల్ని స్మరింపకుండా వుండటానికి ప్రయత్నిస్తూ విఫలీకృతుడు కాకుండా నిలద్రోక్కుకోగలిగాడు.

 "ఇక్కడ మనం యెన్ని రోజులు వుందాం?" అని ప్రకాశరావు అడిగాడు.

 "మీ ఇష్టం వచ్చినన్ని రోజులు."

 "నాదేముంది? అంతా శకుంతల యిష్టం."

 ఆమె నవ్వుతూ "నా యిష్టాయిష్టాలు మీరు యెన్ని విషయాలలో పాటించారో కాస్త చెప్పండి" అంది.

 అతను తెల్లబోతూ "నీ కీ జీవితం బాగా లేదా?" అన్నాడు.

 "ఎందుకు బాగాలేదు?"

 "కాని వింతగా వుందికదూ?"

 "ఎందుకు కాదు?"

 "అంటే మనం వింతగా బ్రతుకుతున్నామన్నమాట."

 "ఎందుకు కాదు?"

 అతనామె వంక ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "మరి.....మన జీవితమంతా ఇలాగే గడపవలసి వస్తుందేమో" అన్నాడు.

 ఈసారి ఆమె వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు. కొంచెం ఆగి బాధగా "వద్దు" అంది.

 "ఎందుచేత?"

 "ఈ జీవితంలో అందం వుంది. ఆనందంలేదు. సుఖంవుంది. దుఃఖం వుంది. ఆశ్చర్యం వుంది. కాని మనశ్శాంతి లేదు."

 అతనామె వంక చకితుడై చూస్తూ "శకుంతలా!" అన్నాడు.

 "మనం ఇలా తిరగడం మొదలు పేట్టి ఎన్ని నెలలు గడిచింది?"

 "చాలా నెలలు" అతను అస్పష్టంగా గొణిగాడు.

 "మరీ? జీవితం అంటే తిరగటం మాత్రం కాదు. నిలబడి బ్రతకటం కూడానూ?"

 "అయితే యేం చేద్దాం?"

 "రండి, మనం వెళ్ళిపోదాం."

 "ఎక్కడికి?"

 "పెళ్ళయాక స్త్రీలు ఎక్కడికి పోతారో అక్కడికి."

 "నేను రాను" ప్రకాశరావు మొండిగా అన్నాడు.

 శకుంతల నిరాశగా చూసింది.

 "కాస్త ఆలోచించండి. మొగవాడు కీర్తి ప్రతిష్ఠలలో ఏది కోల్పోయినా తిరిగి సంపాదించుకోవచ్చు. కాని ఆడది అలాకాదు. సౌశీల్యం కాని, మంచిపేరుకాని ఒకసారి పోగొట్టుకొంటే తిరిగి తెచ్చుకోవటం సామాన్యమైన విషయం కాదు.

 "ఈ విషయం మీకు చాలా రోజుల్నుంచీ చెబుదామనుకుంటున్నాను. మనశ్శాంతి కోసం ఊళ్ళు తిరగటానికి, ముందు నేనే ప్రేరేపించాను. కొన్నాళ్ళు గడిచేసరికి ఆ మనశ్శాంతి లేక తిరిగి వెళ్ళిపోదామని ప్రేరేపిస్తున్నాను. కాదు, ప్రార్థిస్తున్నాను. నా మాట వినరా!" 

 "నా మాట వినవా?" అని ప్రకాశరావు వెంటనే అన్నాడు.

 ఆమె తెల్లబోయి చూస్తూండగా అతను "నిన్ను నేను ప్రార్థిస్తున్నాను. అక్కడికి వెళ్ళటం నాకేమాత్రం యిష్టం లేదు. నన్ను బలవంతం చేయకుండా వుండవా?" అన్నాడు.

 చాలాసేపు నిశ్శబ్దంగా గడిచిపోయింది. ఒకరివంక ఒకరు చూసుకోకుండా ఇద్దరూ మౌనంగా గడిపారు. అప్పుడు ఆమె లేచిపోతూ "నాకు వంట్లో బావుండలేదు. గదికి వెడుతున్నాను. మీరు కొంచెం ఆగి రండి" అని అతని జవాబు కూడా ఎదురుచూడకుండా గబ గబా నడిచి వెళ్ళిపోయింది.

 ప్రకాశరావు మ్రాన్పడిపోయి కూర్చున్నాడు. అతనికి చాలా చిరాకుగా వుంది. ఒక్కొక్కసారి అతన్ని చూస్తె అతనికే రోతపుడుతోంది. ఇవేళ యింత ఆకస్మికంగా శకుంతల యీ ప్రసక్తి యెందుకు తీసుకువచ్చిందో అతనికి అర్థం కాలేదు. ఈ విషయం గురించి తామిద్దరూ చాలా కొద్దిసేపే యిప్పుడు మాట్లాడుకున్నారు. కాని ఏదో యుద్ధం తమ మధ్య జరిగిపోయినట్లూ, తను ఆమెకకు బాగా కోపం తెప్పించినట్లూ అనుభూతి పొందాడు. ఇప్పుడు తనకు సర్వస్వం శకుంతలే. ఆమెకు కోపం తెప్పించి, ఆమెకు అయిష్టంగా తను బ్రతకలేడు.

 ఈ విధంగా యెన్నాళ్ళు గడవాలో అతనికి అర్థం కావటంలేదు. అక్కడ తనని అందరూ అసహ్యించుకుంటూ వుంటారు. మళ్ళీ వాళ్ళకి మొహం చూపించలేడు. చేయగలిగిన సాహసం ఇదివరకే చేశాడు. కాని తను శకుంతల మీద ఆధారపడి బ్రతుకున్నాడన్న భావం అతనికి కలిగినప్పుడు జుగుప్సాకరంగానే వుండేది. కాని ఈ స్థితిలో యేమి చేయడానికి అతనికి అగమ్యగోచరంగా వుంది. అతను తలయెత్తి చూశాడు. శకుంతలా, యీ ప్రకృతీ లేకపోతే తను యేనాడో పిచ్చివాడై పోయేవాడేమో.

 ఎక్కువగా మనుషులు లేరు. వంటరితనానికి విసుగుపుట్టి అతను వెళ్ళిపోదామని లేచి నిలబడసాగాడు. అతనికి యెదురుగా యెవరో ముగ్గురు వస్తున్నారు. దగ్గరపడుతున్నకొద్దీ అతనికి యేదో అనుమానం తగిలి వాళ్ళని పరకాయించి చూశాడు. వాళ్ళే, సందేహంలేదు. ఇక్కడకు యెందుకు వచ్చారు?

 అతనికి భయం వేసింది. తననికూడా వాళ్ళు చూసినట్లున్నారు. వాళ్ళలో వాళ్ళు ఏదో చెప్పుకొంటున్నారు కూడా. వెనక్కి పారిపోదామనుకున్నాడు. కాని ఎక్కడికి పోతాడు, సుముద్రంలోకి! అచేతనంగా, యేమీ చేయటానికి పాలుపోక నిలబడి పోయాడు.

 వాళ్ళు బాగా దగ్గరకు వచ్చారు. నడివయస్సులో వున్న స్త్రీ,మరో యువతీ కొంచెం ప్రక్కకు తొలగి నిల్చున్నారు. ఆ మూడో వ్యక్తియైన ఆ పురుషుడు ప్రకాశరావు దగ్గరగా వచ్చి, చొరవగా అతనిచెయ్యి పట్టుకొని "మీరా?" అన్నాడు.

 ప్రకాశరావు అదురుతున్న కళ్ళతో చూశాడు.

 "చూడండి, మీతో నేనెప్పుడూ మాట్లాడలేదు. అయినో అనుకోకుండా యీ ప్రదేశంలో మిమ్మల్ని చూడగానే ప్రాణం లేచివచ్చింది. ఇక్కడ వున్నారేం? అని అతను అడిగాడు.

 అవతలి వ్యక్తిపేరు శ్రీపతి అని ప్రకాశరావుకు తెలుసు. కాని అతనితో యేమీ పరిచయం లేదు. ఇలావచ్చి పలకరిస్తూండేసరికి అతను భయాశ్చర్యాలతో మునిగిపోయాడు. వీళ్ళు ఇక్కడికి యెందుకు వచ్చారు? దూరంగా నిల్చున్న ఆడవాళ్ళవంక చూశాడు. అంతవరకూ తనవైపు విడ్డూరంగా చూస్తున్న వాళ్ళల్లా తను చూడటంతోనే చూపులు మరల్చుకున్నారు. అతను చివరకు అబద్ధమాడటానికి నిశ్చయించి "ఇక్కడకు స్నేహితులతో వచ్చాను" అన్నాడు. బహుశా తన విషయం వాళ్ళదాకా పోయివుండదని, వుండగూడదని ఆశించాడు.

 "ఒక్కరే వున్నారే?"

 "వాళ్ళంతా లాడ్జీకి వెళ్ళిపోయారు."

 తరువాత ప్రకాశరావు, వాళ్ళు యెందుకు వచ్చారో తెలుసుకునే కుతూహలంతో "మీరో" అన్నాడు.

 "నేను కొంతకాలం యాత్రలు చేద్దామని నా వైఫ్ నీ, అత్తగారినీ తీసుకొని బయలుదేరాను."

 అతనితో మాట్లాడటానికి బెదురుగా వుంది. యేదో తప్పుచేసినట్లు భావిస్తూ, ప్రకాశరావు ముఖంలోకి సూటిగా చూడటానికి సాహసించలేకపోయాడు.

 "మీ లాడ్జీ ఎక్కడ?" అని అడిగాడు.

 ప్రకాశరావుకు ఎంత లేకపోయినా చెప్పాల్సివచ్చింది. సభ్యత కోసం అతన్తో యెదుటివ్యక్తి బస ఎక్కడో అడిగి తెలుసుకోవాలని చాలా కుతూహలంగా వుంది. చాలా ప్రయత్నం మీద "నేను స్నేహితులతో ఊళ్ళు తిరుగుతూ మా యింటికి పోలేదు. అక్కడ వాళ్ళు ఏమైనారో ఏమిటో నాకేమీ తెలియదు. మీరేమైనా చెబుతారా? అని అడిగాడు.

 శ్రీపతి ఆశ్చర్యంతో "మీకేమీ తెలియదా?" అని అడిగాడు.

 "ఉహుఁ"

 "మీ నాన్నగారు జైలుకు వెళ్ళిన విషయం కూడా?"

 "మా నాన్నగారు జైలుకు వెళ్ళారా?" అని ప్రకాశరావు బిగ్గరగా అరిచాడు.

 "అవును" అని ఆశ్చర్యంతో,సానుభూతితోనూ ఆ వైనం అంతా చెప్పాడు.

 ప్రకాశరావు అంతా విని మాడిపోయిన ముఖంతో "ఇంకా ఏమైనా విషాద వార్తలున్నాయా?" అని అడిగాడు.

 శ్రీపతి సంశయించటం చూసి "ఫర్వాలేదు, చెప్పండి. మీరేమీ సంశయించవద్దు" అన్నాడు.

 కాని ప్రకాశరావు ఖంగారుగా "కలిగితే కలగనివ్వండి. ఏం జరిగిందో త్వరగా చెప్పండి. మీకు కృతజ్ఞుడివై ఉంటాను" అన్నాడు.

 శ్రీపతి విధిలేక "మీ అన్నపూర్ణ పోయింది."

 ప్రకాశరావుకెవ్వున అరిచాడు. అతనికి అంతా ఇంద్రజాలంలా కనిపించింది. జలజలమని అతని కళ్ళనుండి అశ్రువులు ప్రవహించసాగాయి. శ్రీపతి జాలిపడి "చాలరోజులయింది. మీ కింతవరకూ తెలియనందుకు కూడా ఆశ్చర్యంగానే వుంది" అన్నాడు. 

 raadha snehituraalivanka pariseelinagaa chusindi. anta andamgaa aamenu e roojoo chudaledanukundi. prapullamaanamaina aame mukhanni chusi, kshanikamayina tana kopanni marachipoyi tanivitiira chudasagindi.

 "yem jarigindii tarvaata?"

 prameela cheppindi. "vaarannaaruu? radha - vaarannaaruu? 'ee voollo vunte yenduko naakem manassaanti vundatamledu- kontakaalam yaatralu chesivaddam' annaru. vaari santoshame naaku kavali. santoshamto angeekarinchaanu. vaare maa ammanukuda teesukuveldam annaru. modata oppukokapoyina tarvaata aame kuudaa vappukundi."

 raadha nittoorchi "haayigaa tirigiravamma" andi.

 taruvaata "meeru vachesariki yentakaalam padutundi?" ani adigindi.

 "moodu naalugu nelalu padutundemo" ani navvutuu "kontateesi nenu vacheloga pelli chesukunevu. nenu lekunda oppukoku" andi.

 raadha konchem ulikkipadi "alagele" andi.

 prameela tana prayaanam gurinchi chala vullaasamgaa vundani talaposindi. raadha.taruvaata suuryuditoe pramilakuda vellipoyindi.

 raadha konchem sepu akkade nilabadi "manushulu antaa jarigi poyi, yitarulanu bhangaparichaaka appudu paschaattaapa padataaru" anukondi. tarvaata swalpamgaa chimmutunna kanneerunu pamita chengutho tuduchukoni chinnagaa intloki vachindi.

   
            
 sakuntalaa, prakaasaraavu oorikivacchi naalugurojulayindi. vaalla sanchaaraaniki antu yekkado vaallake teliyakunda vundi.

 okaroju saayantram samudrapu vodduna kuurchuni yiddaruu kaburlu cheppukontunnaru. prakruti mari manoharamgaa vundi.

 madrasu vidipettinappatinum akkada jarigina vishayaalu emi teliyavu. tana intlo vaallu e vidhamgaa unnaro teliyadu. modati ayidaru rojulu badhapadina taruvaata kramakramangaa vaallani marachiposagadu. kotta prapanchaanni gamanistuu aa paata prapanchaanni vismarinchataaniki yatnistuu safaleekrutudu kuudaa kasagadu. sakuntalani chustuu tama kutumbamloni vyaktulni smarimpakunda vundataaniki prayatnistuu viphaleekruthudu kakunda niladrokkukogaligaada.

 "ikkada manam yenni rojulu vundam?" ani prakaasaraavu adigaadu.

 "mee ishtam vachinanni rojulu."

 "naademundi? antaa sakuntala yishtam."

 aame navvutuu "naa yishtaayishtaalu meeru yenni vishayaalalo paatinchaaro kaasta cheppandi" andi.

 atanu tellabothu "nee kee jeevitam baga leda?" annadu.

 "enduku bagaledu?"

 "kaani vintagaa vundikaduu?"

 "enduku kaadu?"

 "ante manam vintagaa bratukutunnamannama."

 "enduku kaadu?"

 ataname vanka aascharyamgaa chustuu "mari.....mana jeevitamantaa ilaage gadapavalasi vastundemo" annadu.

 eesaari aame ventane samadhanam cheppaledu. konchem aagi badhaga "vaddu" andi.

 "enducheta?"

 "ee jeevitamlo andam vundi. aanandamledu. sukhamvundi. dukkham vundi. aascharyam vundi. kaani manassaanti ledu."

 ataname vanka chakitudai chustuu "sakuntalaa!" annadu.

 "manam ilaa tiragadam modalu paetti enni nelalu gadichindi?"

 "chala nelalu" atanu aspashtamgaa gonigaadu.

 "mari? jeevitam ante tiragatam maatram kaadu. nilabadi bratakatam kuudaanuu?"

 "ayithe yem cheddam?"

 "randi, manam vellipodam."

 "ekkadiki?"

 "pellayaaka streelu ekkadiki potaro akkadiki."

 "nenu raanu" prakaasaraavu mondigaa annadu.

 sakuntala niraasagaa chusindi.

 "kaasta aalochinchandi. mogavaadu keerti pratishtalalo edhi kolpoina tirigi sampadinchukovachhu. kaani aadadi alaakaadu. sousheelyam kaani, manchiperukaani okasari pogottukonte tirigi techukovatam saamaanyamaina vishayam kaadu.

 "ee vishayam meeku chala rojulnunchii chebudaamanukuntunnaana. manassaanti kosam oollu tiragataaniki, mundu nene prerepinchaanu. konnaallu gadichesariki aa manassaanti leka tirigi vellipodamani prerepistunnaanu. kaadu, praarthistunnaanu. naa maata vinara!" 

 "naa maata vinava?" ani prakaasaraavu ventane annadu.

 aame tellaboi chustuundagaa atanu "ninnu nenu praarthistunnaanu. akkadiki vellatam nakematram yishtam ledu. nannu balavantam cheyakunda vundava?" annadu.

 chaalaasepu nissabdamgaa gadichipoyindi. okarivanka okaru chusukokunda iddaruu mounamgaa gadiparu. appudu aame lechipothu "naaku vantlo bavundaledu. gadiki vedutunnaanu. meeru konchem aagi randi" ani athani jawabu kuudaa eduruchudakunda gaba gaba nadichi vellipoyindi.

 prakaasaraavu mranpadipoyi kuurchunnaadu. ataniki chala chiraakugaa vundi. okkokkasaari atanni chuste atanike rothapudutondi. ivela yinta aakasmikamgaa sakuntala yee prasakti yenduku teesukuvachindo ataniki artham kaaledu. ee vishayam gurinchi taamiddaruu chala koddisepe yippudu matladukunnaru. kaani edho yuddham tama madhya jarigipoyinatloo, tanu aamekaku baga kopam teppinchinatluu anubhooti pondaadu. ippudu tanaku sarvaswam sakuntale. aameku kopam teppinchi, aameku ayishtamgaa tanu bratakaledu.

 ee vidhamgaa yennaallu gadavalo ataniki artham kaavatamledu. akkada tanani andaruu asahyinchukuntu vuntaaru. mallee vaallaki moham choopinchaledu. cheyagaligina saahasam idivarake cheshaadu. kaani tanu sakuntala meeda aadhaarapadi bratukunnadanna bhavam ataniki kaliginappudu jugupsakaramgane vundedi. kaani ee sthitilo yemi cheyadaaniki ataniki agamyagocharamgaa vundi. atanu talayetti chushadu. sakuntalaa, yee prakrutii lekapothe tanu yenado pichivaadai poyevademo.

 ekkuvagaa manushulu leru. vantaritanaaniki visuguputti atanu vellipodamani lechi nilabadasaagaadu. ataniki yedurugaa yevaro mugguru vastunnaaru. daggarapadutunnakoddi ataniki yedo anumanam tagili vaallani parakaayinchi chushadu. vaalle, sandehamledu. ikkadaku yenduku vachaaru?

 ataniki bhayam vesindi. tananikuda vaallu chusinatlunnaru. vaallalo vaallu edho cheppukontunnaru kuudaa. venakki paaripodaamanukunnaadu. kaani ekkadiki potaadu, sumudramloki! achetanamgaa, yemee cheyataniki palupoka nilabadi poyadu.

 vaallu baga daggaraku vachaaru. nadivayassulo vunna stree,maro yuvati konchem prakkaku tolagi nilchunnaaru. aa moodo vyaktiyaina aa purushudu prakaasaraavu daggaragaa vachi, choravagaa atanicheyyi pattukoni "meera?" annadu.

 prakaasaraavu adurutunna kallatho chushadu.

 "chudandi, meetho neneppuduu matladaledu. aino anukokunda yee pradesamlo mimmalni chudagaane praanam lechivachindi. ikkada vunnarem? ani atanu adigaadu.

 avatali vyaktiperu sripati ani prakaasaraavuku telusu. kaani athanitho yemee parichayam ledu. ilaavacchi palakaristuundesariki atanu bhayaascharyaalatho munigipoyadu. veellu ikkadiki yenduku vachaaru? dooramgaa nilchunna aadavaallavanka chushadu. antavarakuu tanavaipu vidduuramgaa chustunna vallalla tanu chudatamtone chuupulu maralchukunnaru. atanu chivaraku abaddhamaadataaniki nischayinchi "ikkadaku snehitulato vachanu" annadu. bahusa tana vishayam valladaka poyivundadani, vundagudadani aasinchaadu.

 "okkare vunnare?"

 "vaallantaa ladjeeki vellipoyaaru."

 taruvaata prakaasaraavu, vaallu yenduku vacharo telusukune kutuuhalamtoe "meero" annadu.

 "nenu kontakaalam yaatralu cheddamani naa waif nee, attagaarinii teesukoni bayaluderaanu."

 athanitho matladataniki bedurugaa vundi. yedo tappuchesinatlu bhaavistuu, prakaasaraavu mukhamloki suutigaa chudataniki saahasinchalekapoyaadu.

 "mee ladgy ekkada?" ani adigaadu.

 prakaasaraavuku entha lekapoyina cheppalsivachindi. sabhyata kosam atanto yedutivyakti basa ekkado adigi telusukovalani chala kutuuhalamgaa vundi. chala prayatnam meeda "nenu snehitulato oollu tirugutuu maa yintiki poledu. akkada vaallu emainaro emito nakemi teliyadu. meeremainaa chebutara? ani adigaadu.

 sripati aascharyamtho "meekemi teliyadaa?" ani adigaadu.

 "uhi"

 "mee naannagaaru jailuku vellina vishayam kuudaa?"

 "maa naannagaaru jailuku vellara?" ani prakaasaraavu biggaragaa arichaadu.

 "avunu" ani aascharyamtho,saanubhootitoonuu aa vainam antaa cheppaadu.

 prakaasaraavu antaa vini maadipoyina mukhamtho "inka emaina vishaada vartalunnaya?" ani adigaadu.

 sripati samsayinchatam chusi "farvaledu, cheppandi. meeremi samsayinchavaddu" annadu.

 kaani prakaasaraavu khangaruga "kaligithe kalaganivvandi. yem jarigindo twaragaa cheppandi. meeku krutagnudivai untaanu" annadu.

 sripati vidhileka "mee annapurna poyindi."

 prakaasaraavukevvuna arichaadu. ataniki antaa indrajaalamlaa kanipinchindi. jalajalamani athani kallanundi ashruvulu pravahinchasaagaayi. sripati jalipadi "chaalarojulayindi. mee kintavarakuu teliyananduku kuudaa aascharyamgaane vundi" annadu. 