
 'దివిజాపగ- దివిజాపగ- సుర గంగ దివి నుండి భువికి దిగివస్తే- నగర పూర్వులు తరించినట్లు యీ గోవు తరిస్తుందన్న మాట!'
 'గోవు కాదు - నీవు తరిస్తావు!'
 'అవునవును! ఆవుకు పుణ్యలోకాలు- నాకు పాప విమోచనం' సాలోచనగా అన్నాడు గౌతముడు.
 అవునన్నట్లు అందరూ తలలూపారు.
 'మహాత్ములారా! నేనీ క్షణంలో యీ ఆశ్రమం విడిచి వెళుతున్నాను. దైవ కటాక్షంతో దివిజ గంగను తెప్పించి- ఆ గోవుపై ప్రవహించేలా చేసి ఆపై నా పాపాన్ని పోగొట్టుకుని తిరిగి యీ ఆశ్రమానికి వస్తాను. అంతవరకూ మీరు ఈ ఆశ్రమాన్ని రక్షిస్తూ కాలక్షేపం చేయండి! విద్యాభ్యాసాలు, వేద పాఠాలు, యజ్ఞయాగాదులు నిర్విఘ్నంగా కొనసాగించండి. సెలవనుగ్రహించండి!'
 గౌతముడు వారికి ఆశ్రమ బాధ్యతలు అప్పగించి తపస్సుకు బయలుదేరాడు.
    40
 నాశికా త్ర్యంబకం- అక్కడ శివుడిని గూర్చి తపస్సు ప్రారంభించాడు గౌతముడు. జలాశయంలో స్నానం చేసి సంకల్పం చెప్పుకుని నిష్ఠగా తదేక చిత్తంతో ధ్యాన సమాధిలో మునిగిపోయాడు గౌతముడు. శివుడ్ని మదిలో నిలుపుకున్నాడు. ఆ శివుడు వెండి కొండ మీద గౌరీ సమేతుడై ప్రమధుల నృత్యం చూస్తున్నాడు.
 ఉన్నట్టుండి ఉలిక్కిపడ్డట్టుగా కదిలాడు శివుడు.
 'ఏమి నాధా?' అడిగింది గౌరి.
 'దేవీ! గౌతమమహర్షి నన్ను గూర్చి తపస్సు ప్రారంభించాడు'
 'భక్తజన సులభా! పరమేశా! మీరేం నారాయణులా! ఆ విష్ణుమూర్తి అయితే భక్తుల్ని నానా బాధలూ పెట్టి, వారి ఓరిమి నశించేదాకా పరీక్షలు పెట్టి 'అన్యధా శరణం నాస్తి!' అనేలా చేసేదాకా వారికి దర్శనం ఇవ్వడు! తమరలా కాదే! భక్త సులభుడని కదా తమ ప్రకాస్తి! భోలా శంకరులని కదా తమ ప్రసిద్ధి! విష్ణువుని జ్ఞాన మార్గంలో ప్రసన్నం చేసుకోలేనివారే కదా భక్తితో తమ పాదాలాశ్రయించేది!'
 నవ్వాడు శివుడు.
 'అంతే కాదు స్వామీ! మానవుల అవసరాల్లో అన్న పానీయాలని చెప్పినా మొట్ట మొదట అవసరం నీరే కదా! ప్రాణాధారం నీరు. అన్నం లేకపోయినా కొన్నాళ్ళు జీవించవచ్చు. కానీ జలం గుటికెడయినా పుచ్చుకోకపోతే జనం జీవించలేరు కదా! ఆ గంగ తమ అర్ధాంగి కదా! అందుకే జనం తమరిని ఆశ్రయిస్తూ ఉంటారు!'
 'ఈ గౌతముడు ఆ గంగ కోసమే తపస్సు ప్రారంభించాడు'
 'అయితే యింకేం! ఎవరి గురించి ఎవరు తపస్సు ప్రారంభించినా తన పదవి కోరేనేమో అని ఇంద్రుడు భయపడతాడు. తమరికా భయం లేదు కదా! ఏ వరం కోరినా అది ఇస్తే తమకేం ముప్పు ఉండదు కదా! గంగని వారికి ప్రసాదిస్తే భూమి ఆర్ధ్రమవుతుంది. తడిసిన నేల సశ్యానుకూలమై రసవంతమైన పంటనిస్తుంది. ప్రజలు సుఖిస్తారు. సంతోషిస్తారు. అది ప్రజోపయోగమే కదా స్వామీ!'
 'అవునవును!'
 'అవునవునంటూ తమరిక్కడ మీన మేషాలు లెక్కపెడుతూ కూర్చుండిపోకండీ! లేవండి! వెండి కొండ గట్టిగా ఉందని తిష్ట వెయ్యక కదలండి! కదిలి ఆ గౌతముడు కోరిన వరమిచ్చి రండి!' అని తొందర పెట్టింది.
 పరమశివుడు పరమేశ్వరీ ప్రభోధం విని వెంటనే కదిలాడు.
 గౌతముడి ఎదుట ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
 గౌతముడు నిశ్చల చిత్తంతో ధ్యానిస్తున్నాడు.
 'గౌతమ మహర్షీ!'
 పిలుపు వినబడగానే చప్పున కనులు తెరిచి ఎదుట ఆకాశంలో ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తున్న పరమశివుడిని చూసి ఆనందంతో కైమోడ్చి స్తుతించాడు. పరమశివుడు మరింత ప్రసన్నుడైనాడు.
 'గౌతమా! ఏం వరం కావాలో కోరుకో!'
 'పరమేశ్వరా! పిలిస్తే పలికే దైవమా! నన్నేలిన నా స్వామీ! నిష్కారణంగా గో హత్యా పాపం అంటుకుంది. అది పోవాలంటే ఆ గోవు తిరిగి జీవించాలి! దేవా! మహాకాలా! సృష్టి స్థితి లయల్లో లయకు తమరే అధికారులు. నా పాపాన్ని లయింపజేయి స్వామీ! ఆ గోవును తిరిగి బ్రతికించి నన్ను తిరిగి పాపవిముక్తుడ్ని చేయి స్వామీ!' ఆర్తిగా అడిగాడు గౌతముడు.
 పరమశివుడు చిద్విలాసంగా నవ్వాడు 'గౌతమమహర్షీ! నా యీ జటాఝూటం నుంచి నేను గంగను ధారగా వదులుతాను. అది ఇక్కడ పుడుతుంది. నీ వెంట నడుస్తుంది. ఎక్కడ ఆ గోవు మరణించిందో అక్కడికి నీ ఆశ్రమ సమీపానికి తీసుకు వెళ్ళు! ఈ గంగాజాలం ఆ మృత గోవుపై ప్రవహించగానే అమృతత్వం సిద్ధిస్తుంది. అది పునరుజ్జీవనం చెందుతుంది. నీ పాపం నశిస్తుంది'.
 పరమ శివుడి మాట వినగానే గౌతముడు ఎంతో సంతోషించాడు 'ధన్యోస్మి దేవా! ధన్యోస్మి! నేను, నా జీవితమే కాదు! ఆ నదీ పరీవాహక ప్రాంతం అంతా తరిస్తుంది. తమరి జడల నుండి విడివడి వడివడిగా సుడులు తిరుగుతూ పరవళ్ళు తొక్కుతూ కడలి చేరేదాకా మార్గ మధ్యంలో అడుగడుగునా అమృత ధారలతో ఆంధ్ర దేశాన్ని తరింపజేస్తున్నది కదా! అదెంత పుణ్యం స్వామీ! పుణ్యానికి పోతే పాపం ఎదురైంది అని కదా సామెత! ఇక్కడ పాపం నశించి పుణ్యం లభించింది స్వామీ!'
 శివుడు ప్రసన్నుడై జడ విదిలించాడు!

 'divijaapaga- divijaapaga- sura ganga divi nundi bhuviki digivaste- nagara puurvulu tarinchinatlu yee govu taristundanna maata!'
 'govu kaadu - neevu taristaavu!'
 'avunavunu! aavuku punhyalokaalu- naaku paapa vimochanam' saalochanagaa annadu goutamudu.
 avunannatlu andaruu talaluupaaru.
 'mahatmulara! neenee kshanamlo yee aashramam vidichi velutunnaanu. daiva kataakshamto divija ganganu teppinchi- aa govupai pravahinchela chesi aapai naa paapaanni pogottukuni tirigi yee aasramaaniki vastaanu. antavarakuu meeru ee aashramaanni rakshistuu kalakshepam cheyandi! vidyaabhyaasaalu, vedha paataalu, yagnayaagaadulu nirvighnamgaa konasaginchandi. selavanugrahinchandi!'
 goutamudu vaariki aashrama baadhyatalu appaginchi tapassuku bayaluderaadu.
    40
 nasika tryambakam- akkada shivudini goorchi tapassu praarambhinchaadu goutamudu. jalaasayamlo snaanam chesi sankalpam cheppukuni nishtagaa tadeka chittamto dhyana samaadhilo munigipoyadu goutamudu. shivudni madilo nilupukunnadu. aa shivudu vendi konda meeda gauri samethudai pramadhula nrutyam chustunnadu.
 unnattundi ulikkipaddattugaa kadilaadu shivudu.
 'emi nadha?' adigindi gauri.
 'devi! goutamamaharshi nannu goorchi tapassu praarambhinchaadu'
 'bhaktajana sulabha! paramesa! meerem narayanula! aa vishnumurthy ayithe bhaktulni nana baadhaluu petti, vaari orimi nasinchedaakaa pareekshalu petti 'anyadha saranam naasti!' anela chesedaka vaariki darsanam ivvadu! tamarala kaade! bhakta sulabhudani kada tama prakaasti! bhola sankarulani kada tama prasiddhi! vishnuvuni ghnaana maargamlo prasannam chesukolenivare kada bhaktito tama paadaalaasrayinchedi!'
 navvaadu shivudu.
 'anthe kaadu swami! maanavula avasaraallo anna paaneeyaalani cheppina motta modata avasaram neere kada! praanaadhaaram neeru. annam lekapoyina konnaallu jeevinchavachhu. cony jalam gutikedayina puchukokapothe janam jeevinchaleru kada! aa ganga tama ardhaangi kada! anduke janam tamarini aasrayistuu untaaru!'
 'ee goutamudu aa ganga kosame tapassu praarambhinchaadu'
 'ayithe yinkem! evari gurinchi evaru tapassu praarambhinchinaa tana padavi korenemo ani indrudu bhayapadataadu. tamarika bhayam ledu kada! e varam korina adhi iste tamakem muppu undadu kada! gangani vaariki prasaadiste bhoomi aardhramavutundi. tadisina neela sasyaanukuulamai rasavantamaina pantanistundi. prajalu sukhistaaru. santoshistaaru. adhi prajopayogame kada swami!'
 'avunavunu!'
 'avunavunantu tamarikkada meena meshalu lekkapedutuu koorchundipokandi! levandi! vendi konda gattigaa undani tishta veyyaka kadalandi! kadili aa goutamudu korina varamichi randi!' ani tondara pettindi.
 paramasivudu parameshwari prabhodham vini ventane kadilaadu.
 goutamudi eduta pratyakshamayyaadu.
 goutamudu nischala chittamto dhyaanistunnaadu.
 'gautama maharshi!'
 pilupu vinabadagaane chappuna kanulu terichi eduta aakaasamlo pratyakshamgaa kanipistunna paramasivudini chusi aanandamtho kaimodchi stutinchaadu. paramasivudu marinta prasannudainaadu.
 'gautamaa! yem varam kaavaalo koruko!'
 'parameshwara! piliste palike daivama! nannelina naa swami! nishkaaranamgaa goo hatya paapam antukundi. adhi povalante aa govu tirigi jeevinchaali! deva! mahakala! srushti sthiti layallo layaku tamare adhikaarulu. naa paapaanni layimpajeyi swami! aa govunu tirigi bratikinchi nannu tirigi paapavimuktudni cheyi swami!' aartigaa adigaadu goutamudu.
 paramasivudu chidvilaasamgaa navvaadu 'goutamamaharshi! naa yee jatajutam nunchi nenu ganganu dharaga vadulutaanu. adhi ikkada pudutundi. nee venta nadustundi. ekkada aa govu maraninchindo akkadiki nee aashrama sameepaaniki teesuku vellu! ee gangajalam aa mruta govupai pravahinchagaane amrutatvam siddhistundi. adhi punarujjeevanam chendutundi. nee paapam nasistundi'.
 parama shivudi maata vinagaane goutamudu entho santoshinchaadu 'dhanyosmi deva! dhanyosmi! nenu, naa jeevitame kaadu! aa nadee pariivaahaka praantam antaa taristundi. tamari jadala nundi vidivadi vadivadigaa sudulu tirugutuu paravallu tokkutuu kadali cheredaka marga madhyamlo adugaduguna amruta dhaaralatho aandhra deshaanni tarimpajestunnadi kada! adenta punyam swami! punyaaniki pothe paapam eduraindi ani kada saameta! ikkada paapam nasinchi punyam labhinchindi swami!'
 shivudu prasannudai jada vidilinchaadu!