 అక్కడ నిగ్రహాన్ని కోల్పోయాడు రాఘవ.
 "ఎందుకు నేను సిగ్గుపడాలి? ఏ అల్లుడ్ని ఏ మామ అడగకూడని ప్రశ్న వేస్తే నా తప్పు లేనప్పుడు నేనెందుకు సిగ్గుపడాలి? పెళ్ళయిన ఇన్ని నెలలు లేనిది ఈరోజు నేను మగాడ్ని అవునా, కాదా అని నిలదీసి అడుగుతుంటే నిక్కచ్చిగా మాట్లాడటానికి నేనెందుకు సిగ్గుపడాలి? ఏం తప్పు చేశానని? దగ్గరికి రానివ్వని అహం నీది, కాపురం చేయకుండా గాలికి తిరుగుతావా అని ప్రశ్నించే అహం ఆయనది, ఎందుకు? నేనెందుకు తల వంచాలి? మీ డాడి అయితేనేం? అయన కోటిశ్వరుడైతేనేం? నేను లక్ష్యం చేయను!"
 "అవును, మీరెందుకు లక్ష్యం చేస్తారు?"
 "ఓ పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్......బ్యాంక్ ఆఫీసరు.....కవి.....అమ్మాయిల్ని, సునాయాసంగా వలలో వేసుకోగల సమర్ధులు."
 "అపు!" ఉద్విగ్నంగా కంపిస్తు అన్నాడు. "మనం అనవసరమైన చర్చల్లోకి వెళ్ళొద్దు."
 "ఏం నేనన్నది నిజం కాదా?"
 "నిజమైనా కానీ, ఇప్పుడదంతా గతం."
 "కాదు!" కసిగా అంది కిన్నెర.
 "నేను తలచుకుంటే మీరు, మీ ప్రేమ కలాపాలు, ఆ అమ్మాయి అంతా గతంలా మారిపోతారు. అవును మీరు మరో కొత్త జీవితంలో అడుగు పెట్టాలి అన్నా నా అనుమతి కావాలి."
 రెప్పలార్పకుండా చూశాడు, "బెదిరిస్తున్నావా?"
 "బెదిరించడం కాదు. నిజం చెబుతున్నాను."
 నవ్వాడు అవహేళనగా, "నువ్వా అవకాశాన్ని చేజార్చుకున్నావ్ కిన్నెరా! నన్ను శాసించి ఏదన్నా చేయగల గొప్ప అదృష్టాన్ని నీ అహంతో దూరం చేసుకున్నావ్. నీకు నీరాజనం కావాలి. నువ్వనుకున్నట్టు మాత్రమే బ్రతికే మగాడు నీకు భర్తగా వుండాలి.
 వాడికి వుద్రేకాలు వుండకూడదు.  నువ్వు దగ్గరకు తీసుకొమ్మని ఆదేశిస్తే పక్క మీదికి రావాలి. ఈ రోజు దూరంగా పడుకోండి అంటే, ఓ తుంగ చాప నేల మీద వేసుకుని నిద్రపోవాలి.
 నీకు కావాల్సింది దాంపత్యం కాదు.
 నీ సెల్ఫ్ కేరెక్టర్ ను పదిలంగా కాపాడే ఓ తోడు వాడికి చచ్చినా అభిమానం వుండకూడదు. నీ తాత గురించి నువ్వు చెబితే దానికి చెయ్యెత్తి జై కొట్టాలి. మీ గత ప్రాభవం గురించి ప్రతి క్షణమూ ప్రస్తుతిస్తూ విషమ వాంచలకు దూరంగా బ్రతకడం అలవాటు కావాలి. ఎందుకు కిన్నెరా? అలాంటప్పుడు ఏ డెబ్బై ఏళ్ళ వృద్దుడ్నో కట్టుకోక, నన్నెందుకు రొంపిలోకి లాగావు? నన్నెందుకు మానసికంగా హింసించావ్?"
 "అవును, నేనదే కోరుతాను."
 మండిపడి పోతుంది కిన్నెర మరింత అహం గాయపడినట్టు. "అలాగే జీవిస్తాను. ఎవరేమనుకున్నా నేనిలాగే బ్రతుకుతాను!"ఉన్మాదినిలా అరిచింది.
 "సరే అలాగే బ్రతుకు. ఆ అహంతోనే కాపురం చెయ్యి జీవితం అంటే పంచుకోవడం అనే సూత్రాన్ని మరిచి, జీవిత మంటే గెలుపు అనే సిద్డంతంతో మొత్తం నీ యౌవనాన్ని సజీవ సమాధి చేసి, నువ్వు బ్రతికే ఈ లోగిలినే ఓ తాజ్ మహల్ గా భావిస్తూ అలాగే సాగించు."
 బయటికి వేల్లబోయిన రాఘవ భుజం పైన చేయి పడింది బలంగా.
 "ఎక్కడికి?" అడిగింది రౌద్రంగా చూస్తూ.
 "నీ కోరిక ప్రకారం నటించటానికి వచ్చాను, ఇక వెళతాను."
 "వీల్లేదు! మీరీ రాత్రికి ఇక్కడే వుండాలి."
 "కుదరదు!" "ఉండి తీరాలి!"
 "అయితే నువ్వు నాకు కంపెనీ ఇవ్వాలి."
 "అంటే?" "అదే......నాతో బాటు పక్క పంచుకోవాలి."
 ఆ క్షణంలో కిన్నెరకు ముందు రమణి గుర్తుకొచ్చింది. వెంటనే హోటల్లో 'ఆమె' ఏడుస్తుంటే నేనున్నానని రాఘవ అన్న మాటలు జ్ఞప్తికి వచ్చాయి.
 రెండు చేతులతో అతడి మెడ పట్టుకుంది.....
 "నా గురించి ఏమనుకుంటున్నావ్? నేను నీ ఉంపుడుగత్తె ననుకుంటున్నావా?"
 పిచ్చి బలంతో రాఘవను కుదిపేస్తుంది.
 ఆ స్పర్శతో ఏ ఆలోచనల వాగుకి గండి పడిందో ముందు విడిపించుకోవాలనుకున్నాడు.
 అది సాధ్యం కాకపోవడంతో అమాంతం ఆమెను పైకెత్తుకుని పక్క మీదికి విసిరేశాడు.
 ఆమె పైకి లేవబోయింది.
 అవకాశం ఇవ్వలేదు రాఘవ.
 అదురుతున్న ఆమె అధరాల్ని పెదవులతో నొక్కిపట్టి ఆమెలోని తరతరాల అహాన్ని పిల్చుతున్నట్టు బలాన్ని ప్రయోగిస్తూ- కాంక్షల వాక్యాలని పదాలుగా, పదాలని అక్షరాలుగా పరువుపై విడగోడుతూ......గొంతు గగనం నుంచి తేనె వాగులో కాంక్షల ఉల్కలో రాలిపడే వివశాత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తూ....ఆమెను మరింత బలంగా అల్లుకుపోయాడు.
 కిన్నెర పెనుగులాడుతోంది. 
 పిడుగుపాటు కాదది.
 మోగుతున్న మనసు ఘోష.
 దాస్యం కోసం లాస్యం.
 అస్తమిస్తున్న స్వేచ్చ.
 పెటేల్మని తెగుతున్న సంకెళ్ళు.
 పలకని రాగవిపంచి నుంచి ఊడిపోతున్న ఉక్కు తీగల కలవరం. జలధిగా విస్తరిస్తున్న తరంగాంతరంగం......విభావరీ విస్ఫోటం.
 సహకరిస్తూనే సహకరించలేని సంచలనం! లాయర్
నోటిస్.......రమణి ....హామీ.....నేనున్నాను.....కోర్కెల పడగలు....ఊర్పుల నిట్టూర్పులు......
 శక్తిని కూడగట్టుకుంది. మలిన మవుతున్నది మరో మగాడితో అనిపించే టంత ద్వేషం.....ఉక్రోషం.....నెట్టేసింది రోషంగా.
 హటాత్తుగా అక్కడ నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.
 బడలికగా చూశాడు.
 సగంలో గాయపడ్డ మృగంలా నిట్టూర్చాడు.
 
 "అవుట్...."నెమ్మదిగా కాదు. ఆవేశంగా అరిచింది "గెట్ లాస్ట్!"
 ఒక తుఫాను తర్వాత ప్రశంతత కాదది. ఇంకా ప్రభంజనంలోనే నిలబడి వున్నంత ఆరాటం ఆమెలో.
 "వెళ్ళిపో రాఘవా! నీ ప్రియురాలి దగ్గరికి. నీ కోసం అక్కడెక్కడో ఎదురు చూస్తున్న నీ మనిషి దగ్గరికి వెళ్ళు.....నాకు నీ ముఖం చూపెట్టకు!"
 తప్పు చేయాలని ప్రయత్నించి విఫలుడైన రాఘవ జవాబు చెప్పలేదు. నిశ్శబ్దంగా బయటికి నడిచాడు.
 ఆ తర్వాత ఆవేశంగా తలుపు లేసుకోబోయిన కిన్నెర ఎదురుగా నిలబడి వున్న తండ్రిని చూసింది.
 వీర్రాజు వెనుక రాయుడు కనిపించాడు.
 కిన్నెర ఇంకా తేరుకోలేదు- "క్షమించండి నాన్నా! రాఘవా, నేనూ విదిపోవాలనుకుంటున్నాం. ప్రస్తుతానికి ఇంతకన్నా వివరాలు నన్నడక్కండి."
 ద్వారం మూసుకుంది, వీర్రాజు మ్రాన్పడి చూస్తుండగానే.
 నిశ్శబ్దంగా డాబా పైకి నడిచాడాయన.
 ఎవరి మీద కోపగించుకోవాలి?
 కిన్నెర అభీష్టం పైనే జరిగిన పెళ్ళయితే ఇప్పుడు తను నిలదీయాల్సిందేవర్నని?
 దిగువ చీకటి....
 akkada nigrahaanni kolpoyadu raghava.
 "enduku nenu siggupadaali? e alludni e maama adagakudani prasna veste naa tappu lenappudu nenenduku siggupadaali? pellayina inni nelalu lenidi eeroju nenu magaadni avuna, kaadaa ani niladeesi adugutunte nikkacchigaa matladataniki nenenduku siggupadaali? yem tappu chesanani? daggariki ranivvani aham needi, kapuram cheyakunda gaaliki tirugutava ani prasninche aham aayanadi, enduku? nenenduku tala vanchaali? mee daadi ayitenem? ayana kotiswarudaithenem? nenu lakshyam cheyanu!"
 "avunu, meerenduku lakshyam chestaaru?"
 "oo post graduate......bank aafisaru.....kavi.....ammayilni, sunayasanga valalo vesukogala samardhulu."
 "apu!" udvignamgaa kampistu annadu. "manam anavasaramaina charchalloki velloddu."
 "yem nenannadi nijam kaadaa?"
 "nijamaina cony, ippudadantaa gatam."
 "kaadu!" kasiga andi kinnera.
 "nenu talachukunte meeru, mee prema kalaapaalu, aa ammai antaa gatamlaa maaripotaaru. avunu meeru maro kotta jeevitamlo adugu pettali anna naa anumati kavali."
 reppalarpakunda chushadu, "bediristunnava?"
 "bedirinchadam kaadu. nijam chebutunnaanu."
 navvaadu avahelanagaa, "nuvwa avakaasaanni chejarchukunnav kinnera! nannu saasinchi edanna cheyagala goppa adrushtaanni nee ahantho dooram chesukunnav. neeku neeraajanam kavali. nuvvanukunnattu matrame bratike magaadu neeku bhartagaa vundaali.
 vaadiki vudrekaalu vundakudadu.  nuvvu daggaraku teesukommani aadesiste pakka meediki ravali. ee roju dooramgaa padukondi ante, oo tunga chaapa neela meeda vesukuni nidrapovali.
 neeku kaavaalsindi daampatyam kaadu.
 nee self carector nu padilamgaa kapade oo thodu vaadiki chachina abhimanam vundakudadu. nee taata gurinchi nuvvu chebithe daaniki cheyyetti jai kottali. mee gatha praabhavam gurinchi prati kshanamuu prastutistuu vishama vaanchalaku dooramgaa bratakadam alavaatu kavali. enduku kinnera? alantappudu e debbai ella vruddudno kattukoka, nannenduku rompiloki lagavu? nannenduku maanasikamgaa himsinchav?"
 "avunu, nenade korutaanu."
 mandipadi potundi kinnera marinta aham gayapadinattu. "alaage jeevistaanu. evaremanukunna nenilaage bratukutaanu!"unmadinila arichindi.
 "sare alaage bratuku. aa ahantone kapuram cheyyi jeevitam ante panchukovadam ane suutraanni marichi, jeevita mante gelupu ane siddantamto mottam nee youvanaanni sajeeva samadhi chesi, nuvvu bratike ee logiline oo taj mahal gaa bhaavistuu alaage saaginchu."
 bayatiki vellaboina raghava bhujam paina cheyi padindi balangaa.
 "ekkadiki?" adigindi roudramgaa chustuu.
 "nee korika prakaaram natinchataaniki vachanu, ika velataanu."
 "veelledu! meery raatriki ikkade vundaali."
 "kudaradu!" "undi tiiraali!"
 "ayithe nuvvu naaku company ivvali."
 "ante?" "adhe......naatho baatu pakka panchukovali."
 aa kshanamlo kinneraku mundu ramani gurtukochindi. ventane hotallo 'aame' edustunte nenunnaanani raghava anna maatalu jnaptiki vachayi.
 rendu chetulatho atadi meda pattukundi.....
 "naa gurinchi emanukuntunnav? nenu nee umpudugatte nanukuntunnava?"
 picchi balamtho raghavanu kudipestundi.
 aa sparsatho e aalochanala vaaguki gandi padindo mundu vidipinchukovalanukuna.
 adhi saadhyam kakapovadamto amaantam aamenu paikettukuni pakka meediki visiresaadu.
 aame paiki levaboyindi.
 avakaasam ivvaledu raghava.
 adurutunna aame adharaalni pedavulatho nokkipatti aameloni tarataraala ahaanni pilchutunnattu balaanni prayogistuu- kankshala vaakyaalani padaalugaa, padaalani aksharaalugaa paruvupai vidagodutuu......gontu gaganam nunchi tene vaagulo kankshala ulkalo ralipade vivasaatvaanni pradarsistuu....aamenu marinta balangaa allukupoyadu.
 kinnera penugulaadutondi. 
 pidugupaatu kaadadi.
 mogutunna manasu ghosha.
 dasyam kosam lasyam.
 astamistunna swechh.
 petelmani tegutunna sankellu.
 palakani ragavipanchi nunchi oodipotunna ukku teegala kalavaram. jaladhigaa vistaristunna tarangaantarangam......vibhaavarii visphotam.
 sahakaristune sahakarinchaleni sanchalanam! layar
notis.......ramani ....haami.....nenunnaanu.....korkela padagalu....oorpula nittoorpulu......
 saktini koodagattukundi. malina mavutunnadi maro magaaditho anipinche tanta dwesham.....ukrosham.....nettesindi roshangaa.
 hataattugaa akkada nissabdam aavarinchindi.
 badalikagaa chushadu.
 sagamlo gayapadda mrugamla nittoorchaadu.
 
 "avut...."nemmadigaa kaadu. aavesamgaa arichindi "gett last!"
 oka tuphaanu tarvaata prasantata kaadadi. inka prabhanjanamlone nilabadi vunnanta aaraatam aamelo.
 "vellipo raghava! nee priyuraali daggariki. nee kosam akkadekkado eduru chustunna nee manishi daggariki vellu.....naaku nee mukham chuupettaku!"
 tappu cheyalani prayatninchi viphaludaina raghava jawabu cheppaledu. nissabdamgaa bayatiki nadichaadu.
 aa tarvaata aavesamgaa talupu lesukoboyina kinnera edurugaa nilabadi vunna tandrini chusindi.
 veerraju venuka rayudu kanipinchaadu.
 kinnera inka terukoledu- "kshaminchandi nanna! raghava, nenuu vidipovaalanukuntunna. prastutaaniki intakanna vivaraalu nannadakkandi."
 dwaram moosukundi, veerraju mranpadi chustundagaane.
 nissabdamgaa daba paiki nadichaadaayana.
 evari meeda kopaginchukovali?
 kinnera abheeshtam paine jarigina pellayithe ippudu tanu niladeeyaalsindevaranna?
 diguva cheekati....