భోగలాలసత్వంతో కూలిపోయిన రోమన్ సామ్రాజ్యము గుర్తువచ్చింది అజిత్ కి. సొడొమ్ లాంటి దుష్ట నగరాలు గుర్తువచ్చాయి. ఆ నగరాలని దేముడేం చేశాడు? స్వయంగా పూనుకుని నాశనం చేశాడు.
అలాగే ఇప్పుడు ఈ భూమి రెండుగా చీలిపోయి వీళ్ళందరినీ పొట్టన పెట్టుకుని, ఈ భయంకరమైన నాగరికతని అంతం చేసెయ్యకూడదూ?
అది కాకతాళీయమే కావచ్చు. కానీ అతను అలా అనుకున్నదే తడవుగా-
ఆకాశం పగిలినట్లు శబ్దం. బ్రహ్మాండమైన ఉరుములు, లక్ష విమానాలు సూపర్ సోనిక్ వేగంతో వస్తున్నట్లు హోరున రొద.
దానికి జవాబుగా భూమి గర్జించింది. శతకోటి రోడ్డు రోలర్లు భూగర్భంలో నడుస్తున్నట్లు చిత్రమైన ధ్వని. భూమి గజగజ వణికింది.
అందరూ అటూ ఇటూ వూగారు.
ఫెళఫెళమంటూ భూమి పగిలి విచ్చుకుంది.
దాన్లో పడిపోయారు - పాపా, పాపని సృష్టించిన మనిషీ, ఆ పాపతో పాపం చెయ్యబోయిన మనిషిని పోలిన మృగం - ముగ్గురూ!
ఆకాశం అంటుకున్నట్లు మహోజ్వలమైన వెలుగు వచ్చింది.
కళ్ళకు చెయ్యి అడ్డం పెట్టుకుని, తలెత్తి చూశాడు అజిత్.
ఆకాశం అంచున కనబడుతోంది ఫ్లయింగ్ సాసరు.
అంతలోనే హఠాత్తుగా కారుమేఘాలు కమ్ముకొచ్చాయి.
అప్పటికే భయభ్రాంతులైపోయి ఉన్న జనం మేఘాలను చూడగానే "వాన! వాన!" అని దిక్కుతోచనట్లు పరిగెత్తారు.
అక్కడ వాతావరణం ఎంత కలుషితమై పోయిందంటే, వాన చినుకులు యాసిడ్ లా కాల్చేస్తాయి మనుషులని.
భూమి పగులు అజిత్ పాదాలకీ, అపురూప పాదాలకీ మధ్యనుంచి వెళ్ళింది.
పగిలిన భూమికి అటువైపు అజిత్, ఇటువైపు అపురూపా ఉండిపోయారు.
"అజిత్!" అంది అపురూప విహ్వలంగా కేక పెడుతూ, అజిత్! అజిత్! అజిత్."
మధ్యలో ఉన్న అగాధం పెద్దదవుతోంది. ఆ అగాధం మీదగా ఒరిగి చెయ్యి అందిస్తూ, "అపూ! నీ చెయ్యి అందివ్వు!" అన్నాడు అజిత్.
"అమ్మో!"
"అపూ! భయంలేదు. ఊరికే చెయ్యి అందించు చాలు! నేను లాగేసుకుంటాను. త్వరగా!"
భయంగానే ముందుకు వంగి, చెయ్యి అందించబోయింది అపురూప.
అజిత్ ఇంకొంచెం ముందుకి వంగాడు.
అంతలోనే ఒక్క కెరటంలా జనం తోసుకొచ్చేశారు. బాలెన్సు తప్పి, ఆ జనం మధ్యలో ఇరుక్కుపోయింది అపురూప. మరుక్షణంలో అతని దృష్టి పథంలో నుంచి తొలిగిపోయింది. * * * *పావుగంట సేపటిదాకా ఆ కల్లోలం సర్దుమణగలేదు. జన ప్రవాహంలో పడిపోయి తను ఎటు వచ్చేసిందో అర్ధంకాలేదు అపురూపకి.
అందరూ తలో దిక్కుకీ పారిపోయారు. తను వంటరిగా మిగిలిపోయింది.
పెదిమలు కొరికి పట్టుకుని, దుఃఖాన్ని ఆపుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది అపురూప.
"అపూ! అపూ!" అని కీచుగొంతు వినిపించింది. ఛివాలున తిరిగి చూసింది.
పొట్టి రాబొట్ కేటూ! సోలార్ కారుతో సహా ఉంది అక్కడ.
"ఎక్కు! వానవస్తే కష్టం!" అంది కేటూ! కారు ఎక్కింది అపురూప. ఆమె కారు ఎక్కగానే కుంభవృష్టి ప్రారంభమయింది. కారు తలుపులు వేసుకుని చాలాసేపు అలానే కూర్చున్నారు.
అజిత్ జాడ లేదు.
"కేటూ? ఎలాగ ఇప్పుడు?" అంది అపురూప ఆదుర్దాగా.
"ఏం ఫర్వాలేదు. కారులో వెళుతూ వెదుకుదాం. వాన తగ్గగానే ఎక్కడో అక్కడ కనబడతాడు" అంది కేటు చాలా ఆత్మవిశ్వాసంతో.
అది విని ధైర్యం తెచ్చుకోబోయేటంతలోనే.
ఫ్లయింగ్ సాసరు మళ్ళీ కనబడింది.
ఒక కిరణం దాన్లో నుంచి విడుదలయి వచ్చి వాళ్ళ కారుని తాకింది. ఆ తర్వాత కారు స్టార్ట్ చెయ్యకుండానే, ఎవరో ముక్కుకి తాడేసి లాక్కెళ్ళిపోతున్నట్లు, వర్ణించనలవికాని వేగంతో ముందుకి సాగిపోయింది గాలిలో.
అలా కొంతదూరం పయనించాక, వెలుగు కిరణం కట్ అయిపోయింది.
ఫ్లయింగ్ సాసరు కనబడటంలేదు ఇప్పుడు.
గాలిపోయిన బెలూన్లా, కారు నెమ్మదిగా కిందికి దిగింది.
అసలేం జరిగింది? ఎక్కడికి వచ్చారు తాము? అపురూపకి అంతా అగమ్యగోచరంగా ఉంది.
కారు దిగీదిగగానే రాబొట్ కేటూ తలని ఒకసారి గిర్రున తిప్పింది. 'క్లిక్ క్లిక్ క్లిక్" అని శబ్దం చేసింది అలజడిగా.
"ఏమిటి కేటూ?" అంది అపురూప దడదడలాడుతున్న గుండెతో.
"చూడు! చూడు!" అంది కేటూ గాభరాగా.
చివుక్కున తలెత్తి చూసింది అపురూప.
ఎదురుగుండా విండ్ స్క్రీన్ లో నుంచి కనబడుతోంది ఒక భయానక రూపం!
నరహరి !!
తప్పించుకుపోయిన రాబొట్!!! * * * *"ఎవరు మీరు?" అంది నరహరి.
తుప్పుపట్టిన గొలుసులు లాగితే, కర్ణకఠోరంగా శబ్దం వచ్చినట్లుంది దాని గొంతు. అదోరకమైన నవ్వుతో దాని పెదాలు వంకరగా సాగాయి.
గుండె ఆగిపోయినట్లయింది అపురూపకి. 'అజిత్!' అని ఆర్తనాదం చేసింది ఆమె మనసులోనే. 'ఎక్కడున్నావు అజిత్! ఈ పిశాచం నన్ను దారుణంగా చంపేస్తుంది అజిత్! ఎక్కడున్నావు నువ్వు!'
చిన్న బొచ్చుకుక్కపిల్ల, దున్నపోతుని చూసి కలవరపడుతూ అరుస్తున్నట్లు అరుస్తోంది కేటూ.
నరహరి ఇంకా దగ్గరకు వచ్చి, విండోలో నుంచి తల లోపలకు పెట్టింది. ఏదుపంది ముళ్ళలా ఉంది దాని జుట్టు. పెద్ద బొర్ర ముక్కు. శ్వాస పీల్చి వదలడం ప్రయత్నపూర్వకంగా చేస్తున్నట్లు రొప్పు వినబడుతోంది.
విండోలోనుంచి చెయ్యి చాచింది నరహరి. ఆ చెయ్యి నల్లటి ఇనుపదూలంలా ఉంది. దానిమీద ఉన్న ఉక్కు స్ప్రింగులలాంటి దట్టమైన రోమాలు అపురూప బుగ్గలకి రాసుకుని వికారం కలిగించాయి.
అరుస్తున్న రాబొట్ కేటూని నరహరి తీక్షణంగా చూస్తూ చేతితో తాకింది.
వెంటనే ఆత్మరక్షణకోసం కాస్త కరెంట్ రిలీజ్ చేసింది కేటూ.
ఆ షాక్ కి చెయ్యి వెనక్కి తీసేసుకుని, "ఉహు హుహు" అని నవ్వింది నరహరి. 'హనుమంతుడి ముందు కుప్పిగంతులా?' అన్నట్లు పరిహాసం ధ్వనించింది ఆ నవ్వులో.
నరహరి కాస్త వెనక్కి తగ్గడం చూసి, కారులోనుంచి కిందకి దూకి, మళ్ళీ రెట్టింపు పవర్ తో షాక్ ఇచ్చింది కేటూ.
ఈసారి నవ్వలేదు నరహరి. ముక్కుతో ఒకసారి బుసకొట్టినట్లు శబ్దంచేసి, తర్వాత వినేవాళ్ళు దడుచుకునేటట్లు, రక్తం గడ్డకట్టి పోయేటట్లు కేకపెట్టింది. సింహగర్జనా, ఆంబోతు రంకె, మదపుటేనుగు ఘీంకారం, నక్క ఊళ, అన్నీ కలిసినట్లు ఉంది ఆ అరుపు.
"కేటూ!కే కారు స్టార్ట్ చెయ్! వెళ్ళిపోదాం" అంది అపురూప విహ్వలంగా.
"అపూ! దీన్ని పట్టుకోవడం కోసం మొత్తం ప్రపంచమంతా వెదుకుతోంది. మనకి దొరికిన తర్వాత కూడా చేతులారా వదిలేస్తే ఎలా? భయపడకు! నేను దీని పని పడతాను" అంటూ భూమికి రెండడుగుల ఎత్తున వామనావతారంలో ఉన్న ఆ చిన్న రాబొట్, చెడు తాలూకు విశ్వరూపంలా ఉన్న నరహరి మీదకి గునగున పరుగెడుతూ వెళ్ళింది.
"ఆగు!" అంది నరహరి, వార్నింగ్ ఇస్తున్నట్లు. కేటూ ఆగకుండా నరహరి మీదికి పరిగెత్తి కెళ్ళింది.
ఒడుపుగా పక్కకి తప్పుకుంది నరహరి. వేగంగా పరిగెడుతున్న కేటూ బాలన్స్ తప్పి బోర్లా పడింది. వెంటనే దాని కళ్ళకి ఉన్న లెన్సులు పగిలిపోయాయి. కష్టంమీద మళ్ళీ లేని నిలుచుంది. కళ్ళు కనబడటంలేదు దానికి. గాల్లోనే తడుముకుంటూ తన చుట్టూ తనే ఒకసారి తిరిగి, అలికిడిని గ్రహించి మళ్ళీ నరహరివైపు వెళ్ళసాగింది. తనను మించిన ప్రత్యర్థితో తలపడుతున్నానని తెలుసు దానికి. అయినా సాహసంగా ముందుకి వెళ్ళింది.
ఈలోగా పక్కనే ఉన్న పెద్ద బండని ఒకదాన్ని సునాయాసంగా ఎత్తి, చేతుల్లో పట్టుకుంది నరహరి. అది మీద పడేస్తే, కేటూ నుగ్గునుగ్గయిపోవడం ఖాయం.
కళ్ళు లేని కేటూ అది గమనించలేదు.
నరహరి తన చేతిలోని బండను గురిచూసి, కేటూ మీద వెయ్యబోతుండగా - 
"కేటూ!" అని అరిచింది అపురూప. తప్పించుకోమని హెచ్చరికగా.
bhogalalasatvamto koolipoyina roman saamraajyamu gurtuvachindi ajit ki. sodom lanti dushta nagaraalu gurtuvachayi. aa nagaraalani demudem cheshaadu? swayamgaa poonukuni naasanam cheshaadu.
alaage ippudu ee bhoomi rendugaa cheelipoyi veellandarinee pottana pettukuni, ee bhayankaramaina naagarikatani antam cheseyyakudaduu?
adhi kaakataaleeyame kaavachhu. cony atanu alaa anukunnade tadavugaa-
aakaasam pagilinatlu sabdam. brahmandamaina urumulu, laksha vimaanaalu super sonic vegamtho vastunnatlu horuna roda.
daaniki jawabuga bhoomi garjinchindi. satakoti roddu rolarlu bhoogarbhamlo nadustunnatlu chitramaina dhwani. bhoomi gajagaja vanikindi.
andaruu atuu itoo voogaaru.
phelaphelamantu bhoomi pagili vichukundi.
daanlo padipoyaaru - papa, paapani srushtinchina manishee, aa paapatho paapam cheyyaboyina manishini polina mrugam - mugguru!
aakaasam antukunnatlu mahojvalamaina velugu vachindi.
kallaku cheyyi addam pettukuni, taletti chushadu ajit.
aakaasam anchuna kanabadutondi fliung saasaru.
antalone hataattugaa kaarumeghaalu kammukochayi.
appatike bhayabhraantulaipoyi unna janam meghaalanu chudagaane "vaana! vaana!" ani dikkutochanatlu parigettaaru.
akkada vaataavaranam entha kalushitamai poyindante, vaana chinukulu yasid laa kaalchestaayi manushulani.
bhoomi pagulu ajit paadaalakii, apurupa paadaalakii madhyanunchi vellindi.
pagilina bhoomiki atuvaipu ajit, ituvaipu apurupa undipoyaaru.
"ajit!" andi apurupa vihvalamgaa keka pedutuu, ajit! ajit! ajit."
madhyalo unna agaadham peddadavutondi. aa agaadham meedagaa origi cheyyi andistuu, "apoo! nee cheyyi andivvu!" annadu ajit.
"ammo!"
"apoo! bhayamledu. oorike cheyyi andinchu chaalu! nenu lageskuntanu. twaragaa!"
bhayamgaane munduku vangi, cheyyi andinchaboyindi apurupa.
ajit inkonchem munduki vangaadu.
antalone okka keratamla janam tosukochesaru. balensu tappi, aa janam madhyalo irukkupoyindi apurupa. marukshanamlo athani drushti pathamlo nunchi toligipoyindi. * * * *pavuganta sepatidaka aa kallolam sardumanagaledu. jana pravaahamlo padipoyi tanu etu vachesindo ardhamkaaledu apurupaki.
andaruu talo dikkuki paaripoyaaru. tanu vantarigaa migilipoyindi.
pedimalu koriki pattukuni, dukkhanni aapukovadaaniki prayatnistondi apurupa.
"apoo! apoo!" ani keechugonthu vinipinchindi. chivaluna tirigi chusindi.
potti rabot ketu! solar kaarutho sahaa undi akkada.
"ekku! vaanavaste kashtam!" andi ketu! kaaru ekkindi apurupa. aame kaaru ekkagaane kumbhavrushti praarambhamayindi. kaaru talupulu vesukuni chaalaasepu alaane kuurchunnaaru.
ajit jaada ledu.
"ketu? elaaga ippudu?" andi apurupa aadurdaagaa.
"yem farvaledu. kaarulo velutuu vedukudam. vaana taggagaane ekkado akkada kanabadataadu" andi ketu chala aatmaviswaasamto.
adhi vini dhairyam techukoboyetantamlone.
fliung saasaru mallee kanabadindi.
oka kiranam daanlo nunchi vidudalayi vachi vaalla kaaruni taakindi. aa tarvaata kaaru start cheyyakundaane, evaro mukkuki tadesi lakkellipothunnatt, varninchanalavikaani vegamtho munduki saagipoyindi gaalilo.
alaa kontaduram payaninchaaka, velugu kiranam kat ayipoyindi.
fliung saasaru kanabadatamledu ippudu.
gaalipoyina belunla, kaaru nemmadigaa kindiki digindi.
asalem jarigindi? ekkadiki vachaaru taamu? apurupaki antaa agamyagocharamgaa undi.
kaaru digeedigagaane rabot ketu talani okasari girruna tippindi. 'click click click" ani sabdam chesindi alajadigaa.
"emiti ketu?" andi apurupa dadadadalaadutunna gundetho.
"chudu! chudu!" andi ketu gabharaga.
chivukkuna taletti chusindi apurupa.
edurugunda wind screen loo nunchi kanabadutondi oka bhayanaka roopam!
narahari !!
tappinchukupoyina rabot!!! * * * *"evaru meeru?" andi narahari.
tuppupattina golusulu lagithe, karnakatoramgaa sabdam vachinatlundi daani gontu. adorakamaina navvutho daani pedaalu vankaragaa saagaayi.
gunde aagipoyinatlayindi apurupaki. 'ajit!' ani aartanaadam chesindi aame manasulone. 'ekkadunnavu ajit! ee pisaacham nannu daarunamgaa champestundi ajit! ekkadunnavu nuvvu!'
chinna bochukukkkapilla, dunnapotuni chusi kalavarapadutuu arustunnatlu arustondi ketu.
narahari inka daggaraku vachi, vindolo nunchi tala lopalaku pettindi. edupandi mullalaa undi daani juttu. pedda borra mukku. shwasa peelchi vadaladam prayatnapoorvakamgaa chestunnatlu roppu vinabadutondi.
vindoloonunchi cheyyi chaachindi narahari. aa cheyyi nallati inupaduulamlaa undi. daanimeeda unna ukku springulalanti dattamaina romalu apurupa buggalaki rasukuni vikaaram kaliginchaayi.
arustunna rabot ketuni narahari teekshanamgaa chustuu chetito taakindi.
ventane aatmarakshanakosam kaasta current rillees chesindi ketu.
aa shak ki cheyyi venakki teesesukuni, "uhu huhu" ani navvindi narahari. 'hanumantudi mundu kuppigantula?' annatlu parihasam dhwaninchindi aa navvulo.
narahari kaasta venakki taggadam chusi, kaaruloonunchi kindaki dooki, mallee rettimpu paver thoo shak ichindi ketu.
eesaari navvaledu narahari. mukkutho okasari busakottinatlu sabdanchesi, tarvaata vinevaallu daduchukunetatlu, raktam gaddakatti poyetatlu kekapettindi. simhagarjana, aambothu ranke, madaputenugu gheenkaaram, nakka oolha, annee kalisinatlu undi aa arupu.
"ketu!kee kaaru start chey! vellipodam" andi apurupa vihvalamgaa.
"apoo! deenni pattukovadam kosam mottam prapanchamantaa vedukutondi. manaki dorikina tarvaata kuudaa chetulara vadileste ela? bhayapadaku! nenu deeni pani padataanu" antuu bhoomiki rendadugula ettuna vaamanaavataaramlo unna aa chinna rabot, chedu taaluuku vishwaroopamlaa unna narahari meedaki gunaguna parugedutuu vellindi.
"aagu!" andi narahari, warning istunnatlu. ketu agakunda narahari meediki parigetti kellindi.
odupugaa pakkaki tappukundi narahari. vegamgaa parigedutunna ketu balans tappi borla padindi. ventane daani kallaki unna lensulu pagilipoyayi. kashtammeeda mallee laeni niluchundi. kallu kanabadatamledu daaniki. gallone tadumukuntu tana chuttu tane okasari tirigi, alikidini grahinchi mallee naraharivaipu vellasaagindi. tananu minchina pratyarthitho talapadutunnaanani telusu daaniki. aina saahasamgaa munduki vellindi.
eelogaa pakkane unna pedda bandani okadaanni sunayasanga etti, chetullo pattukundi narahari. adhi meeda padeste, ketu nuggunuggayipovadam khayam.
kallu laeni ketu adhi gamaninchaledu.
narahari tana chetiloni bandanu gurichusi, ketu meeda veyyabotundagaa - 
"ketu!" ani arichindi apurupa. tappinchukomani heccharikagaa.