
 రేణుకాదేవి కళ్ళల్లో నీరు తిరిగింది. అసహాయంగా చూసింది.
 "ఈ స్పెషలిస్టులూ, ఈ ఖరీదైన మందులూ నన్ను బ్రతికించలేవు. కాకపోతే నా బాధను మరికొన్ని రోజులు పొడిగిస్తాయి ప్లీజ్! నన్ను వీలయినంత త్వరగా ఈ బాధ నుంచి విముక్తుణ్ణి చెయ్యి"
 రేణుకాదేవి నిలువెల్లా వణికిపోయింది.
 తను వణుకుతున్న చేతిని భర్త చేతిమీద వేసింది. చేతికి మెత్తని చర్మం, ఎముకా తగిలాయి. నిముషం నిముషం కండ కరిగిపోతూ ఉన్నది. మంచినీళ్లు కూడా లోపలకు పోవడం లేదు.
 "రేణూ! ఇంజక్షన్! అబ్బా! భరించలేను"
 "గంట కూడా కాలేదు. మళ్ళీ ఇంతలోనే మరొకటి ఇవ్వడం మంచిదికాదు."
 పేలవంగా నవ్వాడు జయదేవ్.
 పాలిపోయిన పెదవుల మీద ఆ నవ్వు ఆమెకు ఎన్నో చెప్పింది.
 "పిచ్చి రేణూ నువ్వు డాక్టరువు! నేను బతకనని నీకు తెలుసు అయినా ఏమిటీ పిచ్చి భ్రమ!"
 "లేదు లేదు మీరు బ్రతుకుతారు నాకోసం. బ్రతుకుతారు నన్ను మళ్ళీ ఒంటరిదాన్ని చేసి ఇంత త్వరగా మీరు వెళ్ళిపోరు, పోలేరు" దాదాపు హిస్టీరియా పేషెంటులా అన్నది.
 "అబ్బా రేణూ! ఈ బాధ భరించలేను. ఇంజక్షన్ ప్లీజ్!"
 బాణం తగిలిన పులిలా అరిచాడు జయదేవ్. ఆ అరుపు ఆ బంగళాలోని స్తబ్దతనూ, బంగళా చుట్టూ ఆవరించి ఉన్న చీకటిని చీల్చుకుంటూ దిగంతాలలో కలిసిపోయింది.
 రేణుక లేచింది.
 సిరంజిలోకి మందు ఎక్కించింది.
 యాంత్రికంగా ఇంజక్షన్ ఇచ్చింది.
 పదినిముషాల్లో బాధ నెమ్మదించింది. జయదేవ్ కళ్ళు మూతలు పడసాగాయి.
 దగ్గరగా కుక్కల ఏడుపు....
 "కుక్కలు ఏడుస్తున్నాయి" కనురెప్పల్ని బలవంతంగా ఎత్తుతూ అన్నాడు జయదేవ్.
 "మాలీ! మాలీ! ఆ కుక్కల్ని తరుము!" కిటికీ దగ్గరకు వెళ్ళి కర్టెన్ తొలగించి కేకపెట్టింది.
 "వాటికి యమ భటులు కన్పిస్తున్నారేమో! అందుకే..." మత్తులోకి జారిపోయాడు.
 "ఛ! ఛ! నీయమ్మ...పోండవతలకు..." మాలి కుక్కల్ని తరుముతున్నాడు.
 జయదేవ్ ప్రఖ్యాతి వహించిన హోమియోపతి డాక్టర్. అతని ఖ్యాతి హైదరాబాద్ నగరానికి, అంధ్రప్రదేశ్ మాత్రమే పరిమితం కాదు. అతను భారతదేశం ఖ్యాతి వహించిన హోమియోపతి వైద్యుల్లో ప్రముఖుడు.
 జయదేవ్ కు అకస్మాత్తుగా కడుపులో భయంకరమైన నొప్పి మూడు రోజుల క్రితమే ప్రారంభం అయింది. అంతవరకూ అతను ఆరోగ్యంగానే కన్పించేవాడు.
 పెద్ద పెద్ద ఫిజిషియన్సూ, సర్జన్సూ పరీక్షించి జయదేవ్ కు లివర్ క్యాన్సర్ అని తేల్చారు. అది సెకండరీస్ లో ఉన్నదనీ మరో నాలుగు రోజుల కంటే బ్రతకడనీ తేల్చారు.
 ఆ వార్త విని రేణుకాదేవి స్తబ్దురాలైంది.
 మరుక్షణం అలా చెప్పిన డాక్టర్ల మీద కోపం వచ్చింది.
 తను కూడా ఒక డాక్టరనీ, తనూ ఎందరి విషయంలోనో మాట రఫ్ ఫాక్ట్ గా ఇలాంటి నిర్ణయాన్నే ఎన్నోసార్లు ఇచ్చిందనీ ఆ క్షణంలో విస్మరించింది.
 "మీరు చెప్పేది నిజమేనా! రెండు రోజులక్రితం జ్వరం వచ్చింది. కొద్దిగా కడుపులో నొప్పి అన్నాడు. రెండో రోజుకు ఆ నొప్పి ఎక్కువైంది. నాలుగురోజులకంటే బ్రతకడని చెబుతున్నారు, ఎందుకండీ మన డిగ్రీలు, మన సైన్స్..." పిచ్చిగా అన్నది రేణుకాదేవి.
 ముందు డాక్టర్స్ ఆమె ముఖంలో ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
 అంతలోనే ఆమె మానసిక స్థితి అర్థం చేసుకొని జాలిగా చూశారు.
 రేణుక తనేం మాట్లాడిందో అర్థం చేసుకుంది. సిగ్గుపడింది.
 "క్షమించండి!" అని మాత్రం అనగలిగింది.
 "పర్వాలేదమ్మా! నేను మీ మానసిక స్థితిని అర్థం చేసుకోగలను" అన్నాడు డాక్టరు సీతాపతి.
 మానవుడు భరించలేని బాధ అది. ఆసుపత్రిలో చేరనన్నాడు జయదేవ్. డాక్టరు ఇచ్చిన మందులు మింగలేదు, ఇంట్లోనే రేణుకాదేవి డిస్పెన్సరీ ఉన్నది. సెలైన్ కూడా వరిజెక్టు అవుతున్నది. ఇంజక్షన్స్ మాత్రం ఇస్తూ ఉన్నది. అవి కూడా అవసరం అంటున్నాడు జయదేవ్. బాధకు పెథిడ్రిన్ ఇవ్వమంటున్నాడు. కాని రేణుకాదేవి ఒప్పుకోలేదు. స్పెషలిస్టులు గైడెన్స్ లో వైద్యం చెయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నది.
 జయదేవ్ ముఖంలోకి చూసింది. రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూనే ఉన్నది.
 ఈ ముఖం ఒకటి రెండు రోజుల తర్వాత తనకు మళ్ళీ కన్పించదా?
 ఈ కంఠం మళ్ళీ తనకు విన్పించదా?
 హి భగవాన్! అతను ఆఖరు క్షణాన్ని తను చూడాలా? ఆ ఆఖరు చూపును... ఏదో చెప్పాలనే బాధను వ్యక్తం చేసే ఆ చూపును తను చూడలేదు. ఆ ఆఖరు శ్వాస ఆగిపోవడాన్ని తను చూడలేదు. 
 జయదేవ్ ఎలోపతీకి ఎన్నో జబ్బుల్ని నయం చేశాడు.
 అతనికి తన క్యాన్సర్ గురించి తెలియదా?
 తెలిసే చెప్పకుండా ఉన్నాడా? ఎందుకు తను బాధపడుతుందనా?
 కొంతకాలంగా పరధ్యానంగా ఉండటాన్ని తను గమనించింది. అతనిలోని ఏదో మార్పును పసికట్టింది. తను ఎన్నిసార్లు గుచ్చిగుచ్చి అడిగినా ఏమీ లేదని తోసేశాడు.
 అవును! ఆ విషయం...తన క్యాన్సర్ విషయం ముందే తెలుసు.
 అందుకే తనకేసి, అదోలా జాలిగా చూసేవాడు.
 ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళు బిజీగా ఉండేవాళ్ళు.
 జయదేవ్ వెళ్ళిపోతున్నాడు.
 తనను వంటరితనానికి వదిలేసి వెళ్ళిపోతున్నాడు.
 ఒంటరితనం నన్ను తరిమింది. మృగం వెంటపడిన వేటగాడిలా నిర్దయంగా తరిమింది.
 తను పరుగులు తీసింది.
 ఎడారిలో పరుగులు తీసింది.
 కనుచూపుమేరలో ఎండమావులు కూడా కన్పించక పరుగులు తీసింది.
 పరుగెత్తి పరుగెత్తి అలసిపోయి పడిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న తనకు అనుకోకుండా చెట్టు నీడ దొరికింది.
 ఆ చల్లటి నీడలో తను అలసటను తీర్చుకోవాలనుకున్నది.
 శేష జీవితాన్ని ఆ నీడలోని నిశ్చింతగా గడపాలనుకున్నది.
 కాని...పూర్తిగా అలసట తీరనేలేదు.

 renukadevi kallallo neeru tirigindi. asahaayamgaa chusindi.
 "ee specialistuluu, ee khareedaina manduluu nannu bratikinchalevu. kakapothe naa baadhanu marikonni rojulu podigistaayi please! nannu veelayinanta twaragaa ee baadha nunchi vimuktunni cheyyi"
 renukadevi niluvella vanikipoyindi.
 tanu vanukutunna chetini bharta chetimeeda vesindi. chetiki mettani charmam, emuka tagilaayi. nimusham nimusham kanda karigipotu unnadi. manchineellu kuudaa lopalaku povadam ledu.
 "raenuu! injakshan! abba! bharinchalenu"
 "ganta kuudaa kaaledu. mallee intalone marokati ivvadam manchidikaadu."
 paelavamgaa navvaadu jayadev.
 paalipoyina pedavula meeda aa navvu aameku enno cheppindi.
 "picchi raenuu nuvvu daaktaruvu! nenu batakanani neeku telusu aina amity picchi bhrama!"
 "ledu ledu meeru bratukutaaru nakosam. bratukutaaru nannu mallee ontaridaanni chesi inta twaragaa meeru velliporu, poleru" daadaapu histeria peshentula annadi.
 "abba raenuu! ee baadha bharinchalenu. injakshan please!"
 baanam tagilina pulila arichaadu jayadev. aa arupu aa bangalaalooni stabdatanuu, bangalaa chuttu aavarinchi unna cheekatini cheelchukuntu digantaalalo kalisipoyindi.
 renuka lechindi.
 siranjiloki mandu ekkinchindi.
 yaantrikamgaa injakshan ichindi.
 padinimushaallo baadha nemmadinchindi. jayadev kallu mootalu padasagai.
 daggaragaa kukkala edupu....
 "kukkalu edustunnayi" kanureppalni balavantamgaa ettutuu annadu jayadev.
 "mali! mali! aa kukkalni tarumu!" kitiki daggaraku velli curten tolaginchi kekapettindi.
 "vaatiki yama bhatulu kanpistunnaremo! anduke..." mattuloki jaripoyadu.
 "cha! cha! neeyamma...pondavatalaku..." maali kukkalni tarumutunnadu.
 jayadev prakhyaati vahinchina homiyopati dactor. athani khyati hyderabad nagaraniki, andhrapradesh matrame parimitam kaadu. atanu bharatadesam khyati vahinchina homiyopati vaidyullo pramukhudu.
 jayadev ku akasmaattugaa kadupulo bhayankaramaina noppi moodu rojula kritame praarambham ayindi. antavarakuu atanu aarogyamgaane kanpinchevaadu.
 pedda pedda phijishiyansuu, sarjansuu pareekshinchi jayadev ku liver cancer ani telchaaru. adhi seconderies loo unnadanee maro naalugu rojula kante bratakadanee telchaaru.
 aa vaarta vini renukadevi stabduraalaindi.
 marukshanam alaa cheppina doctorla meeda kopam vachindi.
 tanu kuudaa oka dactorany, tanuu endari vishayamloono maata raf fact gaa ilanti nirnayaanne ennosaarlu ichindanii aa kshanamlo vismarinchindi.
 "meeru cheppedi nijamena! rendu rojulakritam jwaram vachindi. koddigaa kadupulo noppi annadu. rendo rojuku aa noppi ekkuvaindi. nalugurojulakante bratakadani chebutunnaru, endukandi mana degreelu, mana sains..." picchigaa annadi renukadevi.
 mundu doctors aame mukhamlo aascharyamgaa chushadu.
 antalone aame maanasika sthiti artham chesukoni jaaligaa chusaru.
 renuka tanem matladindo artham chesukundi. siggupadindi.
 "kshaminchandi!" ani maatram anagaligindi.
 "parvaledamma! nenu mee maanasika sthitini artham chesukogalanu" annadu daaktaru seetaapati.
 manavudu bharinchaleni baadha adhi. aasupatrilo cheranannadu jayadev. daaktaru ichina mandulu mingaledu, intlone renukadevi dispensary unnadi. seline kuudaa varijektu avutunnadi. injakshans maatram istuu unnadi. avi kuudaa avasaram antunnadu jayadev. baadhaku pethidrin ivvamantunnadu. kaani renukadevi oppukoledu. specialistulu gidens loo vaidyam cheyyadaaniki prayatnistune unnadi.
 jayadev mukhamloki chusindi. reppa valchakunda chustune unnadi.
 ee mukham okati rendu rojula tarvaata tanaku mallee kanpinchada?
 ee kantham mallee tanaku vinpinchadaa?
 hi bhagawan! atanu aakharu kshanaanni tanu chudala? aa aakharu chuupunu... edho cheppalane baadhanu vyaktam chese aa chuupunu tanu chudaledu. aa aakharu shwasa aagipovadaanni tanu chudaledu. 
 jayadev elopatheeki enno jabbulni nayam cheshaadu.
 ataniki tana cancer gurinchi teliyadaa?
 telise cheppakunda unnada? enduku tanu baadhapadutundanaa?
 kontakaalamgaa paradhyaanamgaa undataanni tanu gamaninchindi. atanilooni edho maarpunu pasikattindi. tanu ennisaarlu guchiguchi adigina emi ledani tosesadu.
 avunu! aa vishayam...tana cancer vishayam munde telusu.
 anduke tanakesi, adola jaaligaa chusevadu.
 evari panullo vaallu bijiga undevallu.
 jayadev vellipotunnadu.
 tananu vantaritanaaniki vadilesi vellipotunnadu.
 ontaritanam nannu tarimindi. mrugam ventapadina vetagadila nirdayamgaa tarimindi.
 tanu parugulu teesindi.
 edaarilo parugulu teesindi.
 kanuchupumeralo endamaavulu kuudaa kanpinchaka parugulu teesindi.
 parugetti parugetti alasipoi padipovadaaniki siddamgaa unna tanaku anukokunda chettu needa dorikindi.
 aa challati needalo tanu alasatanu teerchukoovaalanukunnada.
 shesha jeevitaanni aa needaloni nischintagaa gadapalanukunnadi.
 kaani...puurtigaa alasata teeraneledu.