
ఒక శూన్యావస్థలోరాత్రి స్తంభించిపోయిందివేళ్లలో కదలిక ఆగిందిఒక అచేతనావస్థలో గుమ్మంవద్దేఅడుగులు ఆగిపోయాయికాలం ముందుకూ,వెనక్కూ సాగడం లేదుగాలి చప్పుడువినపడడం లేదుతెరిచిన కళ్లు మాత్రంవెలుగు చూస్తున్నాయిఒక క్షణం క్రితంనరాల్లో ప్రవహించిన రక్తంనేలను చుంబించిందినేల నిస్తబ్ధమైందిరాత్రిని ఛేదించిఉదయం ప్రవేశించిందివేళ్లు అక్షరాలుగా మారాయిఅడుగులన్నీ గుమ్మాలు దాటివీధుల్ని ఆక్రమించాయికాలం పాదాల్నిఅనుసరించిందిగాలి ధ్వనుల్నిమోసుకువచ్చిందినెత్తుటిని చుంబించిననేలకొత్త విత్తనాలకుప్రాణం పోసింది- కృష్ణుడు

oka shoonyaavasthaloorthaari stambhinchipoyindivelle kadalika aagindioka achetanavasthalo gummamvaddeeadugulu aagipoyaikalam mundukuu,venakkuu saagadam ledugaali chappuduvinapadadam leduterichina kallu maatramvelugu chustunnayioka kshanam kritamnaraallo pravahinchina raktamnelanu chumbinchindinela nistabdhamaindiraatri chedinchiudayam pravesinchindivellu aksharaalugaa marayiadugulanni gummalu daativeedhulni aakraminchaayikaalam paadaalnianusarinchinda dhwanulnimosukuvachhha chumbinchinanelakotta vittanaalakupraanam posindi- krishnudu