 కాని రేపు జరగబోయే పెళ్ళికి మీరంతా ప్రత్యక్ష సాక్షులు కావాలి."
 ఉపిరి ఉగ్గబట్టుకుని వింటున్న జనం కేసి చూస్తూ అన్నాడు-- 
 "ఇద్దరు అవకాశవాదులైన ప్రత్యర్ధులు దీన్ని అంత సులభంగా నెరవేరనివ్వరని నాకు తెలుసు. కాని రేపు సాయంకాలం సరిగ్గా నాలుగు గంటలకు ఈ ఊరి దేవత పోలేరమ్మ గుడి దగ్గర జరగబోయే ఉదయ్, రజనిల పెళ్లికి మీరంతా సపరివార సమేతంగా రావాలి. అది నా విన్నపం!"
 అంతిమ పోరాటానికి ఒంటరిగానే సమాయత్తమవుతున్నట్టు రాఘవ నెమ్మదిగా కదిలాడు అక్కడి నుంచి.
 అతడి అంచనా తప్పు కాలేదు.
 ఇంతకాలం ఒకరితో మరొకరు పోరాడిన భోజరాజు వీర్రాజు యిప్పుడు యిద్దరికీ అతి ముఖ్యుడైన ప్రత్యర్ధిగా భావించి రాయుడిని ఆ రాత్ర్రికే కడతేర్చమని మనుషుల్ని నియోగించారు.
 ఈ ముగింపు రాయుడు ఉహించిందే!
 అందుకే రాఘవ అభ్యర్ధన మేరకు వేదిక దగ్గరికి రానిది కూడా!                              * * * *
 చీకటి ప్రపంచపు రంగస్థలి పై పిశాచ గణ సంచారంలా గాలి రివ్వున వీస్తున్న రాత్రివేళ......
 ఏ క్షణంలో ఏం జరిగేది అర్ధం గాక పల్లె ప్రజలు అలసిన కన్నులతో నిద్ర రాక అందోళనగా ఇళ్ళలో గడుపుతున్న సమయాన......
 భోజరాజు భవంతి అతడి కేకలతో ప్రతిధ్వనించిపోతోంది.
 నేల పైన పడిన రజని వెక్కి పడుతుంటే ఆవేశంగా కొరడా తీసి అప్పటికే రెండుసార్లు గొడ్డులా బాది యిప్పుడు భవ్య అడ్డం పడటంతో "పక్కకు జరుగు! దీన్ని చంపితే తప్ప నాకు మనశ్శాంతి లేదు" అన్నాడు ఉగీపోతూ.
 "నాన్నా!" భవ్య కళ్ళలో నీళ్ళు సుడులు తిరుగుతున్నాయి.
 "తండ్రిగా మీకున్న స్వేచ్చను ప్రశ్నించడం లేదు.
 అది చేసింది తప్పే! 
 అది కాదనడం లేదు. కాని యిలా ఆవేశంలో దాన్ని హింసించి సాధించే దేమిటి?"
 "భవ్యా!"
 అప్పుడు చూసిందామె భోజరాజు కళ్ళలో నీళ్ళను. పుట్టి బుద్దేరిగాక తండ్రి కళ్ళలో క్రౌర్యం తప్ప కన్నీళ్ళు చూడటం అలవాటు లేని ఆడపిల్ల ఆమె. 
 "ఏ తండ్రి తన చేత్తో తన బిడ్డల ప్రాణాలు తీసుకోడమ్మా!
 కాని......"అయన రొప్పుతూ మాట్లాడలేకపోతున్నాడు. "ఇది నా ప్రాణం కన్నా ఎక్కువగా చూసుకునే నా ప్రతిష్టని మంటగలిపెసింది. తన పతనంలో నా ప్రత్యర్ధి విజయానికి కారణమై, నన్ను మానసికంగా ఓడించాలని ప్రయత్నించింది. ఏం తక్కువ చేశానమ్మా మీకు? 
 దీని భవిష్యత్తు కోసం ఎన్ని ఏర్పాట్లు చేశాను!"
 "నాన్నా!" గాద్గిదిక మవుతున్న తండ్రి గొంతు భవ్యను ఎంతగా కదిలించింది అంటే, పసిపిల్లలా అతన్ని చుట్టేసింది. "వద్దు మీరలా కంట తడి పెట్టొద్దు. అది చూసి మేం బ్రతకలేం."
 ఎంత ఉన్నవాడికైనా యిలాంటి ఓటమి ఒకటుంటుందని తెలిసిన తొలి క్షణంలా అయన చాలా ఉద్రేకానికి లోనైపోతున్నాడు.
 వేదిక పైన వీర్రాజు మాటలు, అతడి ప్రవర్తన భోజరాజు ఆలోచనలకు ఆజ్యం పోస్తుంటే మళ్ళీ ఆవేశంగా కొరడా జుళింఛబోయాడు.
 "మావయ్యా!" రాజేంద్ర అడ్డం పడ్డాడు. ఇలాంటి సన్నివేశంలో ఎలా ఓదార్చాలో అతడికే తెలియదు. అయినా చేతులు జోడించాడు.
 "మీ అభిమానాన్ని దెబ్బతీసే సంఘటన యిది! కాదనను.
 కాని యిలా రజనిని కొట్టి తిట్టి, చంపి మీరు సాధించేదేమిటి అని అడుగుతున్నాను.
 నిజమే! జరగకూడనిది జరిగింది.
 అందుకు ఈ ఆవేశం పరిష్కారాన్ని చూపలేదుగా!"
 "ఇంకెక్కడి పరిష్కారం రాజేంద్రా!
 నా చరిత్ర సమాధి అయిపోయిన చివరి ఘడియలో నిలబడ్డ నేను యింకేం పరిష్కరించగలను?
 పెళ్లి కాకుండానే తల్లి కాబోతున్న ఈ నికృష్టురాలిని చూస్తూ నేనెంత ఓడింది క్షణ క్షణమూ గుర్తు చేసుకుంటూ బ్రతకాలనే తప్ప' ఇప్పుడు నేనేం చేయగలను?"
 నిస్సహాయత ఆవేశాన్ని ఓడిస్తుంటే సోఫాలో చతికిలబడి పోయాడాయన.
 స్వగతంలా గొణుగుతూ మధనపడిపోతున్నాడు భోజరాజు.
 "రాజకీయ జీవితంలో సాధించిన ఎన్ని గెలుపులైనా యిలాంటి ఒక్క ఓటమితో తుడిచిపెట్టుకుపోతాయి రాజేంద్రా!
 అక్కడ ఓడినా నాకు మరోసారి గెలిచే అవకాశముంది.
 కాని యిలాంటి సమస్యలో ఓడితే ఇక బతికినంత కాలము ఏ గెలుపు వుండదు. అయినా యిదేమిటి?"
 ఇప్పుడేం చేయాలో బోధపడటం లేదు. 
 "ఏరి కోరి ఉదయ్ కే యిది మనసెందుకిచ్చింది? తరతరాలుగా ఈ రెండు కుటుంబాల మధ్య వున్న శత్రుత్వం తెలిసి వుండి ఇంత ఘోరానికి ఎలా పూనుకుంది?
 ఇప్పుడు నేనేం చేస్తే దీని జీవితం చక్కబడుతుంది?"
 జవాబు లేని ప్రశ్న.
 సుమారు పాతిక సంవత్సరాలుగా తల వంచని రాజసంతో వీర్రాజును డికొన్న భోజరాజు యిప్పుడు గెలుపు కోసం వీర్రాజు కరుణపై ఆధారపడాల్సిన స్థితి.
 "ఏం గుర్తుకొచ్చిందో మళ్ళీ ఉద్విగ్నంగా పైకి లేచాడు.
 "చూశావుగా రాజేంద్రా? అంతసేపూ వేదిక మీద ఔదార్యం గురించి మాట్లాడిన సిర్రాజు మగబిడ్డ తండ్రి అయినందుకు ఎలా ప్రవర్తించాడో గమనించావుగా? లక్షల మంది ప్రజల తీర్పు కన్నా ఈ గెలుపే తనకు గోప్పదన్నంత అహంతో కొడుకును ఎలా లాక్కెళ్ళిపోయాడో చూశావుగా! ఏం చేయాలి నేనిప్పుడు?
 ఇన్ని దశాబ్దాలుగా పేర్చుకున్న నా అహాన్ని ఎలా చంపుకునేది?"
 kaani repu jaragaboye pelliki meeranta pratyaksha saakshulu kavali."
 upiri uggabattukuni vintunna janam kesi chustuu annadu-- 
 "iddaru avakaasavaadulaina pratyardhulu deenni anta sulabhamgaa neraveranivvarani naaku telusu. kaani repu saayankaalam sarigga naalugu gantalaku ee oori devata poleramma gudi daggara jaragaboye uday, rajanila pelliki meeranta saparivaara sametamgaa ravali. adhi naa vinnapam!"
 antima poraataaniki ontarigaane samaayattamavutunnattu raghava nemmadigaa kadilaadu akkadi nunchi.
 atadi anchana tappu kaaledu.
 intakaalam okaritho marokaru poraadina bhojaraju veerraju yippudu yiddarikee athi mukhyudaina pratyardhigaa bhavinchi rayudini aa raatrrike kadaterchamani manushulni niyoginchaaru.
 ee mugimpu rayudu uhinchinde!
 anduke raghava abhyardhana meraku vedika daggariki ranidi kuudaa!                              * * * *
 cheekati prapanchapu rangasthali pai pisaacha gana sancharamla gaali rivvuna veestunna raatrivela......
 e kshanamlo yem jarigedi ardham gaaka palle prajalu alasina kannulatho nidra raaka andolanagaa illalo gaduputunna samayana......
 bhojaraju bhavanti atadi kekalatho pratidhvaninchipotonda.
 neela paina padina rajani vekki padutunte aavesamgaa korada teesi appatike rendusaarlu goddula baadi yippudu bhavya addam padatamtho "pakkaku jarugu! deenni champithe tappa naaku manassaanti ledu" annadu ugeepothoo.
 "nanna!" bhavya kallalo neellu sudulu tirugutunnaayi.
 "tandrigaa meekunna swechhanu prasninchadam ledu.
 adhi chesindi tappe! 
 adhi kaadanadam ledu. kaani yila aavesamlo daanni himsinchi saadhinche demiti?"
 "bhavya!"
 appudu chusindame bhojaraju kallalo neellanu. putti budderigaaka tandri kallalo crouryam tappa kanneellu chudatam alavaatu laeni aadapilla aame. 
 "e tandri tana chetto tana biddala praanaalu teesukodamma!
 kaani......"ayana ropputuu matladalekapotunnada. "idhi naa praanam kanna ekkuvagaa chusukune naa pratishtani mantagalipesindi. tana pathanamlo naa pratyardhi vijayaaniki kaaranamai, nannu maanasikamgaa odinchaalani prayatninchindi. yem takkuva chesanamma meeku? 
 deeni bhavishyattu kosam enni erpaatlu cheshaanu!"
 "nanna!" gaadgidika mavutunna tandri gontu bhavyanu entagaa kadilinchindi ante, pasipillala atanni chuttesindi. "vaddu meerala kanta tadi pettoddu. adhi chusi mem bratakalem."
 entha unnavaadikainaa yilanti otami okatuntundani telisina toli kshanamlaa ayana chala udrekaaniki lonaipotunnadu.
 vedika paina veerraju maatalu, atadi pravartana bhojaraju aalochanalaku aajyam postunte mallee aavesamgaa korada julinchaboyadu.
 "mavayya!" rajendra addam paddaadu. ilanti sannivesamlo ela odaarchaalo atadike teliyadu. aina chetulu jodinchaadu.
 "mee abhimaanaanni debbatise sanghatana yidi! kaadananu.
 kaani yila rajanini kotti titti, champi meeru saadhinchedemiti ani adugutunnanu.
 nijame! jaragakudanidi jarigindi.
 anduku ee aavesam parishkaaraanni chuupaleedugaa!"
 "inkekkadi parishkaaram rajendra!
 naa charitra samadhi aipoyina chivari ghadiyalo nilabadda nenu yinkem parishkarinchagalanu?
 pelli kakundane talli kaabotunna ee nikrushturaalini chustuu nenentha odindi kshana kshanamuu gurtu chesukuntu bratakaalane tappa' ippudu nenem cheyagalanu?"
 nissahaayata aavesaanni odistunte sophalo chatikilabadi poyadayana.
 swagatamlaa gonugutuu madhanapadipotunnadu bhojaraju.
 "rajakeeya jeevitamlo saadhinchina enni gelupulaina yilanti okka otamito tudichipettukupotaaya rajendra!
 akkada odinaa naaku marosari geliche avakaasamundi.
 kaani yilanti samasyalo odithe ika batikinanta kaalamu e gelupu vundadu. aina yidemiti?"
 ippudem cheyalo bodhapadatam ledu. 
 "eri kori uday kee yidi manasendukichindi? tarataraalugaa ee rendu kutumbala madhya vunna satrutvam telisi vundi inta ghoraniki ela poonukundi?
 ippudu nenem cheste deeni jeevitam chakkabadutundi?"
 jawabu laeni prasna.
 sumaru paatika samvatsaraalugaa tala vanchani rajasamtho veerraajunu dikonna bhojaraju yippudu gelupu kosam veerraju karunapai aadhaarapadaalsina sthiti.
 "yem gurtukochindo mallee udvignamgaa paiki lechaadu.
 "chusavuga rajendra? antasepuu vedika meeda audaaryam gurinchi matladina sirraju magabidda tandri ayinanduku ela pravartinchaado gamaninchaavugaa? lakshala mandi prajala teerpu kanna ee gelupe tanaku goppadannanta ahantho kodukunu ela lakkellipoyado chusavuga! yem cheyali nenippudu?
 inni dasaabdaalugaa perchukunna naa ahaanni ela champukunedi?"