
 "పాణీ! నీ జీవితం సుఖంగా ఉందా?" "చెప్పలేనంత." "పాణీ! నువ్వెందుకు తాగుతున్నావ్?" "అదో లగ్జరీలే! భూమ్మీద చాలామందికి వాళ్లు ఎందుకు కొన్ని పనులు చేస్తుంటారో తెలియనే తెలియదు." "నేను పరీక్ష తప్పాను పాణీ!" "ఆఁ ?" "ఆఁ. కష్టపడే చదివాను కానీ ఈ పరీక్షల చదువు నాకంటదు. నా చదువు వేరు." "ఆయనేమన్నాడు?" "పాసయ్యేదాకా నా ముఖం చూపించొద్దన్నాడు." "మరి ఇప్పుడేం జరుగుతుంది?" "అదే తెలియదు... నేను బాగుపడనని ఆమెను ఎవరికైనా ఇచ్చి పెళ్లి చేసేద్దామని చూస్తున్నాడట! ఈ రెండో విషాదం బరువుని నేను మొయ్యలేను పాణీ! అందుకే ఇక్కడికి పారిపోయొచ్చాను చివరకు మనశ్శాంతి కోసం." "దొరికిందా మనశ్శాంతి?" "ఆఁ ఆ మైకంలో అంతా ఆనందమయమే!" చక్రపాణి నిట్టూర్చాడు. దురదృష్టవంతుడు తను ఒక్కడే. "మళ్ళీ పరీక్షకు కత్తి బాగా చదువు గిరీ! నీకు తప్పక శుభం కలుగుతుంది" అన్నాడు. "గీతను దక్కించుకుని తీరతాను" అన్నాడు గిరి. కారు ఒక వీధిగుండా పోతుంది. ఇంతలో ఒక స్త్రీ తన ఇంటి గుమ్మం ముందు నిలబడి చెయ్యెత్తి పిలిచింది. అతనికి ఆగక తప్పలేదు. "ఇప్పుడే వస్తాను" అని చెప్పి కారు దిగి, ఆమెతో ఒక నిముషం మాట్లాడి మళ్ళీ వచ్చి కూర్చున్నాడు. 'ఇది ఏం వీధి?' అనడిగాడు. "గోరింటాకు" అని చక్రపాణి అన్నాడు.                    13 రాజారావు బెజవాడ వచ్చేశాడు. ఈ ఏడాది కాలేజీ ఎలక్షన్ల గొడవలేమీ పెట్టుకోదలచుకోలేదు. ఆ వృద్ధ దంపతుల ఇంట్లోనే ఉండసాగాడు. వృద్ధుడు చాలా మంచివాడు. సాయంత్రం కాగానే రాజారావుదగ్గరకు వచ్చి "అలా షికారుకు పోదాం రావోయ్!" అని పిలిచేవాడు. ఇద్దరూ కలిసి ఓ నాలుగైదు ఫర్లాంగులదూరం నడుస్తూ పోయేవారు. ఆయన పచ్చగా, నిర్మలంగా వుండేవాడు. మాటల్లో ఆప్యాయత తొణికిసలాడుతుండేది. వేదాంతంగురించీ, భగవద్గీతగురించీ ఈ చిన్నవాడితో మాట్లాడుతూ వుండేవాడు. రాజారావుకు విసుగనిపించేది కాదు.  ఓసారి అతను సిగరెట్ కాలుస్తుంటే ఆయన హఠాత్తుగా వచ్చేసరికి చప్పున పారేశాడు. ఆయన నొచ్చుకుని "నేను నీ మిత్రుణ్ణి బాబూ! నీ ఇబ్బందిద్వారా నాకు గౌరవం ప్రదర్శించకూడదు. నా ముందు నువ్వు సిగరెట్లు యధేచ్చగా కాల్చుకోవచ్చు" అన్నాడు. ఒక్కోసారి ఆయనకు ఒంటరిగా భోజనం చేస్తుంటే ఏమిటో దిగులుగా అనిపించేది. ఏదో ఒంటరితనం, ఆందోళన ఆవహించేది. గబగబ వచ్చి రాజారావును బలవంతం చేసి లాక్కుపోయేవాడు. ఇహ రాజారావు స్థితి అలానే వుండేది. క్యారియర్ లో వచ్చిన భోజనం ముందు పెట్టుకుని తింటుంటే చెప్పరాని తపనగా వుండి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగేవి. అతని కన్నీటికి కారణం వుందనుకో. అయినా అప్పుడప్పుడూ కారణం లేకుండానే శూన్యంలోకి చూస్తుండగా జలజలమని రాలిపోయేవి భాష్పాలు. కారణంలేని కన్నీరే, కారణంగల దుఃఖంకన్నా వేదనాభరితంగా వుంటుందనిపిస్తుందెందుచేతో. అసలు జీవితాన్ని ఎందుకు విషాదం ఆక్రమించుకుని వుంటుంది? దానినుండి తప్పించుకోలేడా మానవుడు? అప్పుడప్పుడూ చక్రపాణిని గురించి ఆలోచిస్తూ కూర్చునేవాడు. తాము ఇద్దరూ ప్రాణ స్నేహితులు... అయినా ఒకరికొకరు దూరమైపోతున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. పాణిలో ఏదో మార్పు వచ్చి పడింది. అది ఏదో తాను తెలుసుకో లేకుండా వున్నాడు. ఒకసారి హైదరాబాద్ పోయివస్తే? ఎందుకో పోబుద్ధి కావడంలేదు. భయంగా, సంకోచంగా వుంది. ఒకరోజు ఉదయం అతను బట్టలేసుకుని కాలేజీకి వెళ్దామని పుస్తకాలు తీసుకుంటున్నాడు. ఇంతలో "బాబుగారూ!" అన్న పిలుపు వినిపించింది. తలత్రిప్పి చూసేసరికి వాకిట్లో పాంచాలి నిలబడింది. "నువ్వా?" అన్నాడు రాజారావు ఆశ్చర్యంగా. "లోపలికి రానా బాబూ?" అంది పాంచాలి నవ్వి. "రా! ఏమిటిలా వచ్చావు?" పాంచాలి మళ్లీ నవ్వి "ఇదివరకు మీదగ్గర పనిచేస్తూ వుంటినయ్యె. మంచి పనిమనిషి లేకపోతే మీరు ఇబ్బందిపడరూ? అందుకని మీదగ్గర మళ్లీ చేరుదామని" అంది. "ఈ టక్కరి వేషాలకేమిలే! అసలు నా ఇల్లు ఎలా తెలిసిందో చెప్పు?" అని రాజారావు కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. "చెప్పనా? కోప్పడరుకదా?" "చెప్పు?" "ఓసారి మిమ్మల్ని బజారులో చూశాను. మీకు తెలియకుండా వెంటబడి ఇల్లు కనుక్కున్నాను" అని పాంచాలి సిగ్గుభారంతో తలవంచుకుని చిన్నగా నవ్వింది. ఆమెకు ఇరవై అయిదేళ్లకంటే ఎక్కువ వయసుండదు. అయినా రాజారావు 'ఓసిదెయ్యమా!' అన్నాడు. "ఏం పనిచేశావు? ఎందుకుపుట్టింది నీకీ పాడుబుద్ధి?" "అమ్మగారి ఆజ్ఞ!" "ఏ అమ్మగారు?" రాజారావు నాలిక కొరుక్కున్నాడు. "ఆమెగారితో చెబుతానుండండి ఇలా అన్నారని. అప్పుడే మరచిపోయారా? అవున్లెండి మగవారు." "ఈనాటికి నిష్ఠూరాలు పడవలసివచ్చింది.. ఏమిటా ఆజ్ఞ?" "మీ గది కనిపెట్టి కబురు అందజెయ్యమని!" "నే నా కబుర్లేమీ వినను." "మీరు వినరని నాకు తెలుసు... అందుకని ఉత్తరం పట్టుకువచ్చాను" అంటూ తాంబూలంతో ఎర్రగా పండిన పెదాలను కొంచెంగాకదిలించి నవ్వుతూ జాకెట్లోంచి ఓ కవరుతీసి యిచ్చింది. అందిస్తూ "చదువుతారా? చింపేస్తారా?" అన్నది.

 "paanii! nee jeevitam sukhamgaa undaa?" "cheppalenanta." "paanii! nuvvenduku tagutunnav?" "adho lagjareele! bhoommeeda chaalaamandiki vaallu enduku konni panulu chestuntaro teliyane teliyadu." "nenu pareeksha tappaanu paanii!" "aa ?" "aa. kashtapade chadivaanu cony ee pareekshala chaduvu naakantadu. naa chaduvu vaeru." "aayanemannadu?" "pasayyedaka naa mukham chuupimchoddannaadu." "mari ippudem jarugutundi?" "adhe teliyadu... nenu bagupadanani aamenu evarikainaa ichi pelli cheseddamani chustunnadata! ee rendo vishaadam baruvuni nenu moyyalenu paanii! anduke ikkadiki paaripoyochaanu chivaraku manassaanti kosam." "dorikinda manassaanti?" "aa aa maikamlo antaa anandamayame!" chakrapani nittoorchaadu. duradrushtavantudu tanu okkade. "mallee pareekshaku katti baga chaduvu giree! neeku tappaka shubham kalugutundi" annadu. "geetanu dakkinchukuni tiirataanu" annadu giri. kaaru oka veedhigundaa potundi. intalo oka stree tana inti gummam mundu nilabadi cheyyetti pilichindi. ataniki aagaka tappaledu. "ippude vastaanu" ani cheppi kaaru digi, aametho oka nimusham matladi mallee vachi kuurchunnaadu. 'idhi yem veedhi?' anadigaadu. "gorintaku" ani chakrapani annadu.                    13 rajarao bejawada vachesadu. ee edaadi callagy electionla godavalemi pettukodalachukoledu. aa vruddha dampatula intlone undasaagaadu. vruddhudu chala manchivaadu. saayantram kagane rajaravudaggaraku vachi "alaa shikaruku podam ravoy!" ani pilichevaadu. iddaruu kalisi oo naalugaidu farlanguladuram nadustuu poyevaru. aayana pacchagaa, nirmalamgaa vundevaadu. maatallo aapyaayata tonikisalaadutundedi. vedaantangurinchi, bhagavadgeetagurinchi ee chinnavaaditho maatlaadutuu vundevaadu. rajaraoku visuganipinchedi kaadu.  osaari atanu sigaret kalustunte aayana hataattugaa vachesariki chappuna paaresaadu. aayana nochukuni "nenu nee mitrunni baaboo! nee ibbandidwara naaku gowravam pradarsinchakudadu. naa mundu nuvvu sigaretlu yadhechagaa kaalchukovachhu" annadu. okkosari aayanaku ontarigaa bhojanam chestunte emito digulugaa anipinchedi. edho ontaritanam, aandolana aavahinchedi. gabagaba vachi rajaraonu balavantam chesi lakkupoyevadu. iha rajarao sthiti alaane vundedi. carrier loo vachina bhojanam mundu pettukuni tintunte chepparaani tapanagaa vundi kallalo neellu tirigevi. athani kanneetiki kaaranam vundanuko. aina appudappuduu kaaranam lekundane shoonyamloki chustundagaa jalajalamani ralipoyevi bhaashpaalu. kaaranamleni kanneere, kaaranangala dukkamkanna vedanaabharitamgaa vuntundanipistundem. asalu jeevitaanni enduku vishaadam aakraminchukuni vuntundi? daaninundi tappinchukoleda manavudu? appudappuduu chakrapaanini gurinchi aalochistuu kurchunevadu. taamu iddaruu praana snehitulu... aina okarikokaru dooramaipotunnatlugaa anipistundi. paanilo edho maarpu vachi padindi. adhi edho taanu telusuko lekunda vunnadu. okasari hyderabad poivaste? enduko pobuddhi kaavadamledu. bhayamgaa, sankochamgaa vundi. okaroju udayam atanu battalesukuni kaalejeeki veldaamani pustakaalu teesukuntunnadu. intalo "baabugaaruu!" anna pilupu vinipinchindi. talatrippi chusesariki vaakitlo paanchaali nilabadindi. "nuvwa?" annadu rajarao aascharyamgaa. "lopaliki rana baaboo?" andi paanchaali navvi. "raa! emitila vachaavu?" paanchaali malli navvi "idivaraku meedaggara panichestuu vuntinayye. manchi panimanishi lekapothe meeru ibbandipadaru? andukani meedaggara malli cherudamani" andi. "ee takkari veshalakemile! asalu naa illu ela telisindo cheppu?" ani rajarao kurcheelo kuurchunnaadu. "cheppana? koppadarukada?" "cheppu?" "osaari mimmalni bajaarulo chushanu. meeku teliyakunda ventabadi illu kanukkunnanu" ani paanchaali siggubhaaramtho talavanchukuni chinnagaa navvindi. aameku iravai ayidellakante ekkuva vayasundadu. aina rajarao 'osideyyama!' annadu. "yem panichesavu? endukuputtindi neekee paadubuddhi?" "ammagari aagna!" "e ammagaaru?" rajarao naalika korukkunnadu. "aamegaarito chebutanundandi ilaa annarani. appude marachipoyara? avunlendi magavaaru." "eenaatiki nishtuuraalu padavalasivachindi.. emita aagna?" "mee gadi kanipetti kaburu andajeyyamani!" "nee naa kaburlemi vinanu." "meeru vinarani naaku telusu... andukani uttaram pattukuvacchaanu" antuu taambuulamtoe erraga pandina pedaalanu konchengaakadilinchi navvutuu jaaketlonchi oo kavaruteesi yichindi. andistuu "chaduvutara? chimpestara?" annadi.