 లుంగీ కట్టుక్కూచున్న చైతన్య పూర్ణిమ ముందు ఆ వివరాల్ని చెప్పడానికి మనస్కరించక "ఈసారి పులిని చూపిస్తా, అప్పుడు తుపాకీతో నువ్వే తడాఖా చూపిద్దువుగాని" అంటూ మాట మార్చాడు.

 "నాకు తొందరగా తుపాకీ పేల్చడం నేర్పంకుల్ దాన్ని చంపేస్తాను."

 "నువ్వింకా పెద్దవ్వాలిగా అప్పుడు చంపుదువు గాని."

 "ఇంకా పెద్ద కాలేదు మరేటో. ఎప్పుడవుతానో ఏమో!" సీరియస్ గా అనేసి "నేను పెద్దవగానే ఏం చేస్తానో చెప్పనా, అంకుల్" అని రహస్యంగా చెబుతున్నట్టుగా చూశాడు.

 "నీలాగ పెద్ద తుపాకీ పేల్చే ఉద్యోగం చేస్తాను. నాన్నని దేవుడి దగ్గరకి ఎత్తుకెళ్ళిన పులిని ఢామ్మని చంపేసి నాన్న దగ్గరకి వెళ్ళిపోతా."

 టక్కున నానీ నోటిపై చేతి నుంచి "సరే, అందాకా నువ్వు బయటకి జీప్ దగ్గర ఆడుకో. ఆ తరువాత తుపాకీ పేల్చడం నేర్పుతా" అంటూ అబ్బుల్ని పిలిచి "ఇద్దరూ బయట ఆడుకోండి" అన్నాడు.

 అబ్బులు ఆనందంగా తలూపగానే "నువ్వు నా జట్టేనా" అని నానీ అబ్బుల్ని పలకరిస్తూ బయటికి నడిచాడు.

 అప్పటిగ్గాని చైతన్య గ్రహించలేదు. పూర్ణిమ ఏదో కలవరపాటును బలవంతంగా నిగ్రహించుకుంటూందని.

 "బహుశా నానీ మాటలకు మీరు రియాక్టయిదట్టున్నారు" ఓదార్పుగా అన్నాడు.

 కొన్ని క్షణాల వరకూ బదులివ్వలేని పూర్ణిమ "నా ఒంటరి జీవితానికి దేవుడిచ్చిన వరం వాడొక్కడే" అంది.

 ఆమె కధ చైతన్యకు పూర్తిగా తెలీదు. తెలిసింది మేనీటర్ మూలంగానే ఆమె పసుపు కుంకుమలు చెరిగిపోయాయని.

 మౌనంగా ఉండిపోయాడు చాలా సేపటివరకూ. ఒక్కో సమయంలో నిశ్శబ్దం అందించగల ఓదార్పు మాటలు అందించలేవు.

 చైతన్యకు తెలీదు తనకు తెలీని మరో వాస్తవం ఆమె జీవితంలో నిక్షిప్తమయి ఉందని, అదే ఆ క్షణంలో ఆమెను ముఖ్యంగా ఆత్మీయతను వర్షింపచేస్తున్న అతని సమక్షంలో దారుణంగా నులిమేస్తోందని.

 హఠాత్తుగా ఆ గదిలో వాతావరణం భరింప శక్యం కానిదిగా మారి నట్టనిపించిన చైతన్య "ది గ్రేటెస్ట్ టెన్టాప్ కరేజ్ ఆనెర్త్ ఈజ్ టు బేర్ డిఫీట్ వితౌట్ లూజింగ్ హార్ట్" _ఇంగ్రొజిల్ వాక్యాల్ని గుర్తు చేసుకున్నాడు.

 భావానికి, అభావానికి కారణం మనస్సు పొందే వికారమూ, తత్సంబంధమయిన స్వభావమే. శంకరాచార్య ప్రాపంచిక బంధాల గురించి ఒక్క వాక్యంలో నిర్వచించాడు.

 ఆమె గురించి మరింత వివరంగా తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు. ఆస్థితిలో ప్రసక్తిని తేవడం గుండె వాగుకు గండి చేసినట్టవుతుందని ముందుగా ఆమెను మామూలు స్థితికి రప్పించే ప్రయత్నంగా "ఇది చూశారా" అన్నాడు.

 ఆమె తలెత్తి అతని మెడలో తాయెత్తును చూసింది.

 "విషసర్పాల నీడపడకుండా ఉండాలంటే ఇది మెడలో వేసుకోమని వో వ్యక్తి ఇచ్చాడు. నిజానికి నాకు నమ్మకం లేదు. కాని అతని తృప్తికోసం తీసుకున్నాను" మనం మరొకరి కోసమూ ఆలోచించగల గాలన్న భావాన్ని అంతర్లీనంగా వ్యక్తం చేస్తూ చెప్పాడు.

 "సెన్సు అభివృద్ధి చెందిన ఈ రోజుల్లో ఇంకా ఇలాంటి నన్ను కాలుండటం హేతువానికి విరుద్ధమే అయినా, ఈ తాయెత్తులో ఓ నిర్భాగ్యుడి ప్రేమను చూశాను తప్ప ఇదేదో నన్ను ఉద్దరిస్తుందన్న నమ్మకం నాకు లేదు.

 ఆమె సంచలనం క్రమంగా తగ్గుముఖం పడుతున్న విషయం గమనించాడు.

 ఆమె కథను అడగాలని ఆతననుకున్నాడు. అతడు అడక్కపోయినా తను చెప్పాలని ఆమె నిర్ణయించుకుంటూంది.

 సరిగ్గా అదే సమయంలో.... 

 "అమ్మా....పులి!" నానీ ఆర్తనాదం భయంకరంగా ఆ నిశ్శబ్ద ప్రకృతి గుండెల్ని చీల్చినట్టు వినబడగానే ఉలికిపడిన చైతన్య తన శారీక స్థితిని మరిచి బయటకు పరుగు తీశాడు.

 అప్పటికే పొదల అంచున ఉన్న కొడుకును చేరి అక్కున చేర్చుకుంది పూర్ణిమ.

 ఆమె నిలువునా ఎంతలా ఒణికిపోతోందో, తల్లిగా నానీ ఆర్తనాదంతో ఎంత కలవరపడిందో చైతన్య సునాయాసంగానే గ్రహించాడు.

 చైతన్య మెక్కుతూనే వారిని చేరేసరికి "అంతా ఒట్టుట్టికే" అంటూ నానీ నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.

 దుఃఖంతో నానీని చెంపలు వాయించబోయిన పూర్ణిమ చేతిని పట్టుకున్న చైతన్య నానీని దగ్గరకు తీసుకున్నాడు.

 "వెధవెప్పుడూ ఇంతే, ఇలాగే నన్ను ప్రతిక్షణమూ బెదిరిస్తూంటాడు" రొప్పుతోందామె.

 "తప్పుగా, నానీ" పైకెత్తుకుని "అమ్మనలా ఏడిపించొచ్చా....ఇంకెప్పుడూ అబద్ధం చెప్పానని ప్రామిస్ చెయ్యి" అన్నాడు నచ్చచెబుతున్న ధోరణిలో.

 "అమ్మకూడా అబద్ధం చెబుతుందిగా"

 నానీ కంప్లయింటేమిటో అర్ధంకాలేదు.

 "ఇప్పుడడిగినా నాన్న రేపొస్తాడు.... ఎల్లుండొస్తాడు అని అబద్ధం చెపుతుందే"

 నానీలో నాన్నను చూడాలన్న ఉత్సుకత. చూడలేని నాన్న కోసం ఆ పసికందు వ్యక్తం చేస్తున్న ఉక్రోషం కనిపించిన చైతన్య "నేను తీసుకొస్తాగా. మళ్ళీ ఎప్పుడూ ఇలాంటి అబద్ధాలు మాటాడకూడదు....ఓకె" అని క్రిందికి దించాడు.

 "నానీ__నువ్వు నూరేళ్ళ బ్రతకాలమ్మా....నీ నిర్భాగ్యపు తల్లి కోసం వెయ్యేళ్ళు వర్ధిల్లాలి...." చైతన్య మనసులోనే అనుకున్నాడు.

 తనలోని కలవరపాటును అణుచుకుం. కళ్ళ నీళ్ళు చిందిస్తున్న పూర్ణిమను చూడలేక తల వంచుకున్న చైతన్య అప్పటికి ఊహించి ఉండడు_చాలా స్వల్పకాలంలో ఆమె ఎటువంటి గుండెకోతను అనుభవించబోతున్నదీ.

 దూరంగా అడుగుల చప్పుడు కావడంతో వెనక్కి తిరిగి చూశాడు చైతన్య.

 పరుగున వచ్చిన కొందరు పల్లె యువకులు రొప్పుతూ చెప్పారు.

 సరిగ్గా ఓ గంట క్రితం నిన్న సాయంకాలం గుట్టకు దిగువభాగంలో ఎరగా కట్టిన ఎద్దును మేనీటర్ హతమార్చింది.

    18


 బండరాయికి చుట్టిన తాడు తెగిపోయి ఉంది_ పెద్దపులినైనా ప్రతిఘటించకుండా విడిచి పెట్టవు ఎద్దులు. గేదెలవంటి పశువులు నేలపై చెదిరిన ఇసుకను చూసి గ్రహించాడు తనను తాను కాపాడుకునే ప్రయత్నంగా ఎద్దు ఎంత శ్రమపడిందీ. చుట్టూ ఖాళీ ప్రదేశం కావడంతో తన ఆహారాన్ని సమీపంలో దాచే ప్రయత్నం చేయలేదని స్పష్టంచేశాయి మేనీటర్ పాదాల గుర్తులు.

 నొప్పి మూలంగా నడవడం కష్టమయినా పులి అడుగు జాడల్ని అనుసరిస్తూ అక్కడికి రెండువందల గజాల దూరంలో ఉన్న గుట్టపైకి ఎక్కాడు చైతన్య.

 మనుషులు నడవటానికి వీలుగా ఉండే రాళ్ళు పేర్చిన గట్టుపైన నడుస్తూ మడుగులా ఉన్న రక్తాన్ని చూసి ఆగేడు. అక్కడి నుంచి బొట్లుగా కారిన రక్తపు మరకలనుబట్టి మేనీటర్ తన వేటను ఎక్కడదాచిందీ గ్రహించడం కష్టంకాలేదు.

 అతడు నడుస్తున్న గుట్ట ఓ అంచున మధ్యగా చీలి సుమారు ఇరవై అడుగుల లోతులో పది అడుగుల వెడల్పుతో కలబంద, బ్రహ్మజెముడులాంటి ముళ్ళచెట్లతో నిండి వుంది. వాగునీళ్ళతోనోవర్షపు నీళ్ళతోనో వాటి మధ్యగా ఓ పదిహేను అడుగుల లోతుగా గొయ్యి ఒకటి కనిపించింది. ఆ నీటి అంచునే ఎద్దు కళేబరం ఉంచబడింది. కళేబరాన్ని ఇంకా ఏ కొద్దిగానూ ముట్టుకోక పోవడంతో మేనీటర్ మళ్ళీ త్వరలోనే తిరిగి వస్తుందన్న నమ్మకం అతనికి ఏర్పడింది. అంత శ్రమపడి ఇంతగోప్యంగా దాచిన తనవేటను__అందులోనూ పగటిపూట....చాలా జాగ్రత్తగా కాపాడుకునే ప్రయత్నం చేస్తుంది పులి.
 lungee kattukkuuchunna chaitanya puurnima mundu aa vivaraalni cheppadaaniki manaskarinchaka "eesaari pulini chupista, appudu tupaakeeto nuvve tadakha chuupidduvugaani" antuu maata maarchaadu.

 "naaku tondaragaa tupaki pelchadam nerpankul daanni champestanu."

 "nuvvinka peddavvaaligaa appudu champuduvu gaani."

 "inka pedda kaaledu mareto. eppudavutaano emo!" seerius gaa anesi "nenu peddavagaane yem chestano cheppana, ankul" ani rahasyamgaa chebutunnattugaa chushadu.

 "neelaaga pedda tupaki pelche udyogam chestaanu. naannani devudi daggaraki ettukellina pulini dhammani champesi naanna daggaraki vellipota."

 takkuna naanee notipai cheti nunchi "sare, andaka nuvvu bayataki jeep daggara aaduko. aa taruvaata tupaki pelchadam nerputa" antuu abbulni pilichi "iddaruu bayata aadukondi" annadu.

 abbulu aanandamgaa taluupagaanee "nuvvu naa jattena" ani naanee abbulni palakaristuu bayatiki nadichaadu.

 appatiggaani chaitanya grahinchaledu. puurnima edho kalavarapaatunu balavantamgaa nigrahinchukuntundani.

 "bahusa naanee maatalaku meeru reactayidattunnara" odaarpugaa annadu.

 konni kshanaala varakuu badulivvaleni puurnima "naa ontari jeevitaaniki devudichina varam vadokkade" andi.

 aame kadha chaitanyaku puurtigaa teleedu. telisindi maneeter moolamgaane aame pasupu kunkumalu cherigipoyayani.

 mounamgaa undipoyaadu chala sepativarakuu. okko samayamlo nissabdam andinchagala odaarpu maatalu andinchalevu.

 chaitanyaku teleedu tanaku teleeni maro vaastavam aame jeevitamlo nikshiptamayi undani, adhe aa kshanamlo aamenu mukhyamgaa aatmeeyatanu varshimpachestunna athani samakshamlo daarunamgaa nulimestondani.

 hataattugaa aa gadilo vaataavaranam bharimpa sakyam kaanidigaa maari nattanipinchina chaitanya "dhi gratest tentap karage anerth eez tu bear defiteet vithout loosing hart" _ingrogil vaakyaalni gurtu chesukunnadu.

 bhavaniki, abhaavaaniki kaaranam manassu ponde vikaaramuu, tatsambandhamayina swabhavame. sankaracharya praapanchika bandhaala gurinchi okka vaakyamlo nirvachinchaadu.

 aame gurinchi marinta vivaramgaa telusukovalanukunna. aasthitilo prasaktini tevadam gunde vaaguku gandi chesinattavutundani mundugaa aamenu maamuulu sthitiki rappinche prayatnamgaa "idhi chusara" annadu.

 aame taletti athani medalo taayettunu chusindi.

 "vishasarpaala needapadakunda undalante idhi medalo vesukomani voo vyakti ichadu. nijaaniki naaku nammakam ledu. kaani athani truptikosam teesukunnaanu" manam marokari kosamu aalochinchagala gaalanna bhaavaanni antarleenamgaa vyaktam chestu cheppaadu.

 "sensu abhivruddhi chendina ee rojullo inka ilanti nannu kaalundatam hetuvaaniki viruddhame aina, ee taayettulo oo nirbhagyudi premanu chushanu tappa idedo nannu uddaristundanna nammakam naaku ledu.

 aame sanchalanam kramangaa taggumukham padutunna vishayam gamaninchaadu.

 aame kathanu adagaalani aatananukunnadu. atadu adakkapoyina tanu cheppaalani aame nirnayinchukuntundi.

 sarigga adhe samayamlo.... 

 "amma....puli!" naanee aartanaadam bhayankaramgaa aa nissabda prakruti gundelni cheelchinattu vinabadagaane ulikipadina chaitanya tana saareeka sthitini marichi bayataku parugu teesaadu.

 appatike podala anchuna unna kodukunu cheri akkuna cherchukundi puurnima.

 aame niluvuna entalaa onikipotondo, talligaa naanee aartanaadamto entha kalavarapadindo chaitanya sunayasangane grahinchaadu.

 chaitanya mekkutuune vaarini cheresariki "antaa ottuttike" antuu naanee navvadam modalupettaadu.

 dukkhamto naaneeni chempalu vaayinchabooyina puurnima chetini pattukunna chaitanya naaneeni daggaraku teesukunnadu.

 "vedhaveppuduu inthe, ilaage nannu pratikshanamuu bediristuuntaadu" ropputondame.

 "tappugaa, naanee" paikettukuni "ammanala edipinchocha....inkeppuduu abaddham cheppaanani pramis cheyyi" annadu nachachebutunna dhoranilo.

 "ammakuda abaddham chebutundigaa"

 naanee kamplayintemito ardhamkaaledu.

 "ippudadiginaa naanna repostaadu.... ellundostaadu ani abaddham cheputunde"

 naaneelo naannanu chudalanna utsukata. chudaleni naanna kosam aa pasikandu vyaktam chestunna ukrosham kanipinchina chaitanya "nenu teesukostaagaa. mallee eppuduu ilanti abaddhaalu matadakudadu....oke" ani krindiki dinchaadu.

 "naanee__nuvvu noorella bratakalamma....nee nirbhaagyapu talli kosam veyyellu vardhillaali...." chaitanya manasulone anukunnadu.

 tanaloni kalavarapaatunu anuchukum. kalla neellu chindistunna puurnimanu chudaleka tala vanchukunna chaitanya appatiki oohinchi undadu_chala swalpakaalamlo aame etuvanti gundekotanu anubhavinchabothunnadii.

 dooramgaa adugula chappudu kaavadamtho venakki tirigi chushadu chaitanya.

 paruguna vachina kondaru palle yuvakulu ropputuu cheppaaru.

 sarigga oo ganta kritam ninna saayankaalam guttaku diguvabhaagamlo eragaa kattina eddunu maneeter hatamaarchindi.

    18


 bandaraayiki chuttina taadu tegipoyi undi_ peddapulinainaa pratighatinchakundaa vidichi pettavu eddulu. gedelavanti pasuvulu neelapai chedirina isukanu chusi grahinchaadu tananu taanu kaapaadukune prayatnamgaa eddu entha shramapadindii. chuttu khaalii pradesam kaavadamtho tana aahaaraanni sameepamlo dache prayatnam cheyaledani spashtamchaesaayi maneeter paadaala gurtulu.

 noppi moolamgaa nadavadam kashtamayina puli adugu jaadalni anusaristuu akkadiki renduvandala gajala dooramlo unna guttapaiki ekkaadu chaitanya.

 manushulu nadavataniki veelugaa unde raallu paerchina gattupaina nadustuu madugula unna raktaanni chusi aagedu. akkadi nunchi botlugaa kaarina raktapu marakalanubatti maneeter tana vetanu ekkadadaachindii grahinchadam kashtamkaaledu.

 atadu nadustunna gutta oo anchuna madhyagaa cheeli sumaru iravai adugula lothulo padi adugula vedalputho kalabanda, brahmajemudulanti mullachetlatho nindi vundi. vaaguneellatoonavarshapu neellathono vaati madhyagaa oo padihenu adugula lothugaa goyyi okati kanipinchindi. aa neeti anchune eddu kalebaram unchabadindi. kalebaraanni inka e koddigaanuu muttukoka povadamtho maneeter mallee twaralone tirigi vastundanna nammakam ataniki erpadindi. anta shramapadi intagopyamgaa daachina tanavetanu__anduloonuu pagatipuuta....chala jaagrattagaa kaapaadukune prayatnam chestundi puli.