
 
 ఉలుకూ, పలుకూ లేకుండా ఉండిపోయింది సితార.
 
 అప్పటికి ఆమె అపోహలన్నీ ఒక కొలిక్కి వచ్చినట్లైంది.
 
 దీనితో ఇంక తెలిసిపోయింది.
 
 జెయ్ చంద్ర కారెక్టర్ లెస్ ఫెలో.
 
 తనతో ప్రేమా గీమా అన్నాడు?
 
 అదెవత్తో అమ్మాయితో పెళ్ళిచూపులు అన్నాడు? రెండో మూర్ఖిణి షీలా నాయర్ తో ముహూర్తం పెట్టించమని అడిగాడా?
 
 ఇప్పుడీ రచనతో రాక్షస శోభనం చేసేసుకుందామనుకున్నాడు!
 
 అదృష్టవంతురాలు కాబట్టి కాస్త గండం గడిచి బయటపడింది ఈ రచన.
 
 ఏమిటీ? అదృష్టవంతురాలు రచన!
 
 కాదు కాదు.
 
 అసలు సిసలయిన అదృష్టవంతురాలు తనూ.
 
 తనంటే తనే!
 
 ఇతగాడ్ని వలచి వివాహం చేసుకుంటే ఆ తర్వాత తన బతుకు కుక్క బతుకే అయిపోయుండేది.
 
 నిజంగానే!
 
 తన మానాన తను బతికేస్తున్న తనని ప్రేమలోకి లాగాడు.
 
 ఈ కొద్ది రోజుల్లోనే స్వర్గం, నరకం రెండూ జాయింటుగా కలిపి చూసించేశాడు.
 
 పోన్లే!
 
 ఇంతటితోనయినా తను బయటపడింది.
 
 అదే పదివేలు.
 
 ఎంతయినా ధీరోదాత్తురాలుగనుక, సితార త్వరలోనే తేరుకుని, స్నేహితురాలిని వూరడించడం మొదలెట్టింది.
 
 ఉత్తుత్తి దుఃఖమే కాబట్టి రచన కూడా సితారకి అట్టే కష్టం కలిగించకుండా యిట్టే వూరడిల్లిపోయి "ఇక నేనెళ్ళొస్తానే!" అని యింకోసారి కళ్ళు తుడుచుకుని వెళ్ళిపోయింది.
 
 ఆమె అలా వెళుతుండగా తలుపు దగ్గరే ఎదురుపడ్డ రాంపండు ఆమె వీపు మీద పీలికలా వేళ్ళాడుతున్న పమిట ముక్కని ఆమెకి తెలీకుండానే యిట్టే సంగ్రహించేశాడు.
 
 బయటకొస్తూనే కారెక్కేసింది రచన.
 
 అక్కడే కాచుకుని ఉన్న ఆదినారాయణ ఉరఫ్ సీజర్ కారు కదిలేలోగానే కసిగా యింకోసారి టైరు మీదికి కాలెత్తాడు.
 
 కారు రయ్ న దూసుకెళ్ళిపోయింది.
 
 కారు గంటకి వంద కిలోమీటర్ల వేగంతో రివ్వున దూసుకుపోతున్నప్పుడు....
 
 అప్పుడు తట్టింది రచనకి అసలు సిసలయిన ఐడియా.
 
 "వారెవ్వా! ఫినిష్!" అనుకుంది సంతోషం పట్టలేక సతమతమయిపోతూ.
 
 "ఫినిష్! ఇంకా ఇవాల్టితో జెయ్ చంద్ర, సితారల రొమాన్స్ ఫుల్ స్టాపే!" అనుకుంది ఆనందంగా.
 
 ఆ తర్వాత ఆమె బుర్ర కంప్యూటర్ లా పనిచేస్తూ, జరగబోయే సంఘటనలు బేరీజు వేసి, రిహార్సల్ చేయడం మొదలెట్టింది.
 
 పావుగంట తర్వాత మినిస్టర్ గారి బంగళాలోకి వచ్చేసి వెనకవైపు వున్న మెట్ల దగ్గర ఆగింది కారు.
 
 కారు ఆగీ ఆగగానే కిందికి దూకేసి, చరచరా మెట్లెక్కేసి పైకెళ్ళిపోయింది రచన.
 
 అప్పుడామె చూడడానికెలా వుందీ?
 
 ఆమె కళ్ళు ఎర్రబడున్నాయి.
 
 జడ వీడిపోయుంది.
 
 ఒళ్ళంతా చెమటలు పట్టేసున్నాయి.
 
 నిలువెల్లా వణికిపోతుంది తను.
 
 ఆమెని అలాంటి స్థితిలో చూడగానే ఆశ్చర్యంగా ఠక్కున లేచి నిలబడ్డాడు జెయ్ చంద్ర.
 
 "రచనా! ఏమైంది?" అన్నాడు ఆదుర్దాగా.
 
 అతనలా అడగగానే వశం తప్పిపోయినట్లు పెద్దగా ఏడ్చేసింది మనసులోనే అట్టహాసం చేస్తున్నట్లు పెద్దగా నవ్వుకుంటోంది.
 
 "రచనా! రచనా! ఏమయింది? చెప్పు!" అన్నాడు.
 
 ఒక్క అంగలో వచ్చి అతన్ని చుట్టుకుపోయింది రచన.
 
 అతను చాలా ఆక్వార్డ్ గా ఫీలయిపోయాడు.
 
 ఆ అమ్మాయి పట్టు వదిలించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ "ప్లీజ్! రచనా! ఏమైంది? చెప్పు?" అన్నాడు.
 
 సమాధానం చెప్పకుండా అతన్ని మరింత బలంగా హత్తుకుపోతూ వెక్కిళ్ళు పెట్టేస్తోంది రచన.
 
 జాలితో ఐసు ముక్కలా కరిగిపోవడం మొదలెట్టింది జెయ్ చంద్ర గుండె! అప్రయత్నంగానే అతని చెయ్యి ఆమె వీపుని నిమరసాగింది.
 
 పావుగంటపాటు అతని పరిష్వంగ సుఖం అనుభవించాక కాస్త సర్దుకుంది రచన.
 
 తన మొహాన్ని అతని షర్టుకి రుద్దుతూ తలెత్తి చూసింది.
 
 నెమ్మదిగా ఆమె పట్టు విడిపించుకున్నాడు అతను.
 
 ఇంకోసారి కళ్ళు తుడుచుకుని అంది రచన-
 
 "అందుకే నేనే ముందే చెప్పాను! నాకు ఇలా జరుగుతుందని ఎప్పుడో తెలుసు! అయినా నువ్వే నన్ను పంపించావు" అంది నిష్టూరంగా.
 
 "జరగకూడనిది ఏమైనా జరిగిందా రచన?"
 
 "కళ్ళు లేవా? కనబడట్లేదా?" అంది చిరుకోపంగా.
 
 "నాకు ఏమీ అర్ధం కావట్లే" అన్నాడు అయోమయంగా.
 
 రుద్దమైపోయిన గొంతుని ఓసారి సవరించుకుని చెప్పడం మొదలెట్టింది రచన.
 
 "సితార దగ్గరికి వెళ్లాను. అది ముంగిసలాంటిదని నాకు ముందే తెలుసు. అయినా సరే, నీకోసమని తెగించి నువ్వు చెప్పమన్నదంతా చెప్పేశాను."
 
 "ఏం చెప్పావు?" అన్నాడు అతను ఆత్రంగా.
 
 "అదే.....నువ్వు సితారని ప్రేమిస్తున్నావని!"
 
 "తను ఏమన్నదీ?"

 
 ulukuu, palukuu lekunda undipoyindi sitaara.
 
 appatiki aame apohalanni oka kolikki vachinatlaindi.
 
 deenitho inka telisipoyindi.
 
 jey chandra carrecter less phelo.
 
 tanatho prema geema annadu?
 
 adevatto ammayitho pellichoopulu annadu? rendo moorkhini sheela nayar thoo muhurtam pettinchamani adigada?
 
 ippudi rachanatho rakshasa shobhanam chesesukundamanukunna!
 
 adrushtavanturaalu kabatti kaasta gandam gadichi bayatapadindi ee rachana.
 
 amity? adrushtavanturaalu rachana!
 
 kaadu kaadu.
 
 asalu sisalayina adrushtavanturaalu tanuu.
 
 tanante tane!
 
 itagaadni valachi vivaham chesukunte aa tarvaata tana batuku kukka batuke ayipoyundedi.
 
 nijamgaane!
 
 tana maanaana tanu batikestunna tanani premaloki lagadu.
 
 ee koddi rojullone swargam, narakam rendoo jaayintugaa kalipi chusinchesadu.
 
 ponle!
 
 intatitoonayinaa tanu bayatapadindi.
 
 adhe padivelu.
 
 entayinaa dheerodaatturaaluganuka, sitaara twaralone terukuni, snehituraalini vooradinchadam modalettindi.
 
 uttutti dukkhame kabatti rachana kuudaa sitaaraki atte kashtam kaliginchakunda yitte vooradillipoyi "ika nenellostane!" ani yinkosari kallu tuduchukuni vellipoyindi.
 
 aame alaa velutundagaa talupu daggare edurupadda rampandu aame veepu meeda peelikala vellaadutunna pamita mukkani aameki teleekundaane yitte sangrahinchesaadu.
 
 bayatakostune kaarekkesindi rachana.
 
 akkade kachukuni unna aadinaaraayana uraf seaser kaaru kadilelogane kasiga yinkosari tairu meediki kaalettaadu.
 
 kaaru ray na doosukellipoyindi.
 
 kaaru gantaki vanda kilometerla vegamtho rivvuna doosukupotunnappudu....
 
 appudu tattindi rachanaki asalu sisalayina idia.
 
 "varewva! finish!" anukundi santosham pattaleka satamatamayipotuu.
 
 "finish! inka ivaltito jey chandra, sitaarala romans ful stapay!" anukundi aanandamgaa.
 
 aa tarvaata aame burra computer laa panichestuu, jaragaboye sanghatanalu bereeju vesi, reharsal cheyadam modalettindi.
 
 pavuganta tarvaata minister gaari bangalaaloki vachesi venakavaipu vunna metla daggara aagindi kaaru.
 
 kaaru aagi aagagaane kindiki dookesi, charachara metlekkesi paikellipoyindi rachana.
 
 appudame chudadanikela vundee?
 
 aame kallu errabadunnayi.
 
 jada veedipoyundi.
 
 ollantaa chematalu pattesunnayi.
 
 niluvella vanikipotundi tanu.
 
 aameni alanti sthitilo chudagaane aascharyamgaa takkuna lechi nilabaddadu jey chandra.
 
 "rachana! emaindi?" annadu aadurdaagaa.
 
 atanalaa adagagaane vasham tappipoyinatlu peddagaa edchesindi manasulone attahasam chestunnatlu peddagaa navvukuntondi.
 
 "rachana! rachana! emayindi? cheppu!" annadu.
 
 okka angalo vachi atanni chuttukupoyindi rachana.
 
 atanu chala ackward gaa pheelayipoyadu.
 
 aa ammai pattu vadilinchukovadaaniki prayatnistuu "please! rachana! emaindi? cheppu?" annadu.
 
 samadhanam cheppakunda atanni marinta balangaa hattukupotu vekkillu pettestondi rachana.
 
 jaalitho aisu mukkala karigipovadam modalettindi jey chandra gunde! aprayatnamgaane athani cheyyi aame veepuni nimarasaagindi.
 
 paavugantapaatu athani parishvanga sukham anubhavinchaaka kaasta sardukundi rachana.
 
 tana mohanni athani shartuki ruddutuu taletti chusindi.
 
 nemmadigaa aame pattu vidipinchukunnaadu atanu.
 
 inkosari kallu tuduchukuni andi rachana-
 
 "anduke nene munde cheppaanu! naaku ilaa jarugutundani eppudo telusu! aina nuvve nannu pampinchaavu" andi nishtooramgaa.
 
 "jaragakudanidi emaina jariginda rachana?"
 
 "kallu leva? kanabadatleda?" andi chirukopamgaa.
 
 "naaku emi ardham kavatle" annadu ayomayamgaa.
 
 ruddamaipoyina gontuni osaari savarinchukuni cheppadam modalettindi rachana.
 
 "sitaara daggariki vellaanu. adhi mungisalaantidani naaku munde telusu. aina sare, neekosamani teginchi nuvvu cheppamannadanta cheppesaanu."
 
 "yem cheppavu?" annadu atanu aatramgaa.
 
 "adhe.....nuvvu sitaarani premistunnavani!"
 
 "tanu emannadi?"