
 ఎవరికి వారు విండోలోంచి, భయం భయంగా తొంగిచూస్తున్నారే తప్ప, ఎవరూ బయటికొచ్చే ప్రయత్నం చేయటం లేదు. భద్రతా సిబ్బంది పరిస్థితి కూడా అలాగే వుంది. కాని విధి నిర్వహణ తప్పలేదు... ప్రత్యక్షంగా కన్పించే శక్తితోటో, శతృవుతోటో పోరాటం వేరు- కన్పించని విశ్వాత్మ ఆత్మ, ఆ ఆత్మని కాపాడేందుకు తోడుగావచ్చే, హిమాలయాల హిమలింగస్వామి, మృత్యుకోన సిద్ధముని స్వామి ఆత్మలు ఏ ప్రళయాన్ని సృష్టిస్తాయో అర్థంగాని భయానక వాతావరణం... రక్తాన్ని గడ్డకట్టించే ఫీలింగ్... నిజమైన భయంకన్నా... భయం తాలూకు ఫీలింగే భయంకరమైనది. ఆత్మరక్షణ ప్రకృతి సూత్రాల్లో ఒకటి... ఆ సూత్రాన్నే జపించే స్థితిలో కూరుకుపోయి భారంగా వూపిరి తీసుకుంటున్నారు. విశ్వాత్మ దెయ్యమై తిరుగుతున్నాడని, విశ్వాత్మ భార్య భూతమై ఆ ప్రాంతంలోనే తిరుగుతోందనీ, పొరపాటు చేస్తే తల పగిలి, రక్తం కక్కుకుని చస్తారని రకరకాల వార్తలు, ఊహగానాలు, భయాలు, ప్రచారంలోకి రావటంతో వాతావరణం మరింత భయానకంగా మారిపోయింది. మనుషులే దెయ్యాలు, భూతాలుగా మారి జనాల్ని హింసిస్తారు తప్ప ఆత్మలు అలా చేయవని తెలుసుకునే స్థితిలో లేరు. అలాంటి... సమయంలో... వాతావరణంలో ఏ భయమూ, సంకోచం లేకుండా శృతి మృత్యుకోన సిద్ధమునిస్వామి శిష్యులు, లలాటనేత్ర స్వామి విడిదికేసి సాగిపోతోంది సంధించిన బాణంలా. ఆమె ఎవరో తెలుసు గనుక, భద్రతా సిబ్బంది ఆమెని ఆపే ప్రయత్నం చేయలేదు. చేయకపోగా, ఆమె ధైర్యానికి ఆశ్చర్యపోయారు. ఏదో రకంగా ఆ రాత్రి గడిచిపోతే చాలనే భావనతోటే అందరూ సూర్యోదయం కోసం ఎదురుచూస్తూ అర్థరాత్రి ఘడియలకు దగ్గరవుతున్నారు. లలాటనేత్రస్వామి విడిది ముందాగి, తనలోని ఉద్రిక్తతని తగ్గించుకోవటానికి పది పదిహేనుసార్లు గుండెలనిండా వూపిరి తీసుకుని దీర్ఘంగా వదిలి, తనను తాను చైతన్యవంతం చేసుకొని మునివేళ్ళతో డోర్ మీద మృదువుగా తట్టింది. ఆ తర్వాత పరిసరాల్ని అప్రమత్తంగా గమనిస్తూ, లోపల నుంచి రాబోయే స్పందన కోసం ఎదురుచూడసాగింది... తొంభయ్ క్షణాలు కళ్ళ ముందే కరిగిపోయినా లోపల నుంచి ఎలాంటి శబ్దం లేదు. తిరిగి చేతులెత్తి తలుపుని తట్టబోతుండగా "విన్పించింది నీవు సృష్టించిన తొలి శబ్దం... మరోసారి అక్కర్లేదమ్మా... శృతి తల్లికెప్పుడూ నా ఆహ్వానం వుంటుంది. లోపలకు రావొచ్చు..." అంటూ ఎక్కడో సుదూర తీరాల్లోని గుహల్లోంచి విన్పించినట్లుగా విన్పించిందో గంభీరమైన స్వరం. ఆ మాటలు వింటూనే శృతి అచేతనావస్థకి గురైంది. వచ్చింది ఆడపిల్లని... అందునా తనని... తలుపులు, కిటికీలు బంధించుకొని లోపల కూర్చున్న లలాటనేత్రస్వామి కెలా తెలిసింది? "సందేహించక లోపలకు రామ్మా... అతీంద్రియానుభూతులే ఆధారంగా జీవిస్తున్న వ్యక్తిని నేను. మా గురువుగారయిన సిద్ధముని స్వామి ద్వారా దూరదర్శన శక్తులు నా ఆధీనంలోకి వచ్చాయి. ఒడ్డుకి, అవతల వున్న వస్తువుల్ని, వ్యక్తుల్ని నేను చూడగలను. నువ్వు నాదగ్గరకు వస్తావని నాకు తెలుసు. నీవు నీ విడిది నుంచి బయలుదేరినప్పుడే నాకు తెలిసిపోయింది కనుక సందేహించక లోపలకు రామ్మా" అని ఆయన అనటం పూర్తికాగానే గడియ తీసిన శబ్దం క్లిక్ మంటూ వినిపించింది. శృతి చటుక్కున తలుపుని నెట్టింది. తలుపుకి వందడుగుల దూరంలో ఒక మట్టి ప్రమిదలో వెలుగుతున్న చిన్న జ్యోతి ముందాయన పద్మాసనం వేసుకొని కూర్చుని వున్నారు. ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తూనే శృతి తీవ్రమైన ఉలికిపాటుకి గురైంది. ఆయన తన స్థానంలోంచి కదలకుండానే తలుపుకున్న గడియ ఎలా విడివడింది?! "నీ సందేహం నాకర్థమయింది. దృఢమైన విశ్వాసం- సహనం వుంటే మనిషి ఏదైనా సాధించగలడు. ఆ రెండే నాకు ప్రాణం. నా గురువే నన్ను సర్వకాల సర్వావస్థలయందు కాపాడుతుంటారు. అది సత్యం. రామ్మా.. వచ్చి కూర్చో..." కళ్ళు మూసుకునే ధ్యానముద్రలో వుండే ఆ మాటలన్నారాయన. అంటే... అంటే... కేవలం చూపుతో... ఇచ్ఛతో తలుపు గడియను శాసించారా? ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది- అది తలుచుకోగానే. ఎవరో నియంత్రించినట్లుగా వెళ్ళి ఆయన కెదురుగా వున్న చిన్న సిరిచాప మీద కూర్చుంది- గగుర్పాటుకి లోనవుతున్న శరీరాన్ని బలవంతాన అదుపులో వుంచుకుంటూ. ఆ హాల్ లో ట్యూబ్ లైట్స్ . 60 వాట్స్ జీరోవాట్స్ బల్బులున్నా, ఏవీ వెలిగించిలేవు. ఆ హాల్ మొత్తానికి ఆ మట్టి ప్రమిదలో వెలుగుతున్న చిన్న జ్యోతే కాంతినిస్తోంది. అది మామూలు కాంతి కాదు- ఉద్దేపితమైన జ్వలన కాంతి అంది. నిశ్శబ్దంగా వున్న ఆ హాల్లో ఏదో శబ్దం తుమ్మెద నాదంలా అస్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. ఆ శబ్దానికి శృతి, లయ వుంది. బహుశా అది ఓంకార నాదం కావొచ్చు... ఎవరూ ఉచ్ఛరించకుండా ఎటువైపు నుంచి ఆ శబ్దం పుట్టుకొస్తోంది?! ఏమిటీ వింతలు?! అక్కడ ప్రోది చేసుకున్న ఆ పవిత్ర వాతావరణంలో ఏదో పరిమళం పవిత్రతతో.... భక్తి భావాన్ని ప్రేరేపించే పరిమళమది. ఒక్కో వ్యక్తికి ఒక్కో రకమైన శారీరక పరిమళం వుంటుంది. కొమరి దగ్గర దుర్వాసన కూడా రావొచ్చు... అది మామూలు మనుషుల్లో అయితే శారీరక తత్వాన్ని బట్టి- మనిషి దశ దాటి మానవాతీత శక్తుల్ని సాధించుకొన్న యోగులు అయితే ఆత్మ యోగ స్థితిని బట్టి వస్తుందని తనెక్కడో విన్న విషయం జ్ఞాపకానికొచ్చింది. ఆమెకు తెలీకుండానే ఆమె నాజూకయిన శరీరం విచిత్రమయిన ప్రకంపనకి లోనయింది. రెండు చేతుల్ని గాల్లోకి లేపి, వాటిని దగ్గరగా చేర్చి ముకుళిత హస్తాలతో ఎవరినో నిష్టగా ప్రార్ధిస్తున్నట్లుగా శ్లోకం చదివి... కొద్ది క్షణాలు అదే భంగిమలో, నిశ్చల స్థితిలో వుండి- అరఘడియ పిదప చేతుల్ని క్రిందకు దించుతూ, నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచాడాయన. ఛాతీకి సమాంతరంగా వచ్చిన ఆయన చేతులు శృతి ముందుకి చాచబడ్డాయి. ఆయన అరచేతులకేసి చూసి ఉలిక్కిపడింది శృతి కళ్ళార్పకుండా చూసిన ఆ దృశ్యాన్ని జీర్ణించుకోవటం ఆమెకు సాధ్యం కాలేదు. అప్పుడు వినిపించింది భయంకరమైన హోరుగాలి శబ్దం. ఎక్కడో ఉరుము ఉరిమింది ఉగ్రంగా. ఆపైన మెరుపు తాలూకు అతి శక్తివంతమయిన కాంతిపుంజం... జడివాన శబ్దం... చూస్తుండగానే ప్రళయ భీకారకృతిని సంతరించుకుంది. ఆయన అరచేతుల్లో దండ కడియం ఒకటి వింతగా ప్రకాశిస్తోంది. "నీ ఆరాటం, ఆవేదన నాకు తెలుసమ్మా! అంతా మంచే మరగాలని మా గురుదేవుల్ని ప్రార్థించాను. ఈ దండ కడియాన్ని వెంటనే నీ చేతికి ధరించు" అంటూ దాన్ని నెమ్మదిగా శృతి ఒడిలోకి జారవిడిచారాయన- ఆయనకు తెలుసు, బయట ఎలాంటి వాతావరణం అలుముకోబోతోందో.

 evariki vaaru vindolonchi, bhayam bhayamgaa tongichustunnare tappa, evaruu bayatikochhe prayatnam cheyatam ledu. bhadrata sibbandi paristhiti kuudaa alaage vundi. kaani vidhi nirvahana tappaledu... pratyakshamgaa kanpinche saktitoto, satruvutoto poratam vaeru- kanpinchani vishwaatma aatma, aa aatmani kaapaadenduku thodugavachhe, himalayala himalingaswamy, mrutyukona siddhamuni swami aatmalu e pralayaanni srushtistaayo ardhamgaani bhayanaka vaataavaranam... raktaanni gaddakattinche feeling... nijamaina bhayankanna... bhayam taaluuku pheelinge bhayankaramainadi. aatmarakshana prakruti suutraallo okati... aa suutraannee japinche sthitilo kuurukupooyi bhaaramgaa voopiri teesukuntunnaru. vishwaatma deyyamai tirugutunnadani, vishwaatma bharya bhootamai aa praantamlone tirugutondanii, porapaatu cheste tala pagili, raktam kakkukuni chastarani rakarakaala vaartalu, oohagaanaalu, bhayalu, prachaaramloki raavatamtho vaataavaranam marinta bhayanakamga maaripoyindi. manushule deyyaalu, bhuutaalugaa maari janaalni himsistaaru tappa aatmalu alaa cheyavani telusukune sthitilo leru. alanti... samayamlo... vaataavaranamlo e bhayamuu, sankocham lekunda shruthi mrutyukona siddhamuniswamy shishyulu, lalatanetra swami vididikesi sagipotondi sandhinchina banamla. aame evaro telusu ganuka, bhadrata sibbandi aameni aape prayatnam cheyaledu. cheyakapoga, aame dhairyaaniki aascharyapoyaaru. edho rakamgaa aa raatri gadichipothe chaalane bhavanathote andaruu suuryoodayam kosam eduruchustuu ardharaathri ghadiyalaku daggaravutunnaru. lalatanetraswamy vididi mundaagi, tanaloni udriktatani tagginchukovataaniki padi padihenusaarlu gundelaninda voopiri teesukuni deerghamgaa vadili, tananu taanu chaitanyavantam chesukoni munivellatho dor meeda mruduvugaa tattindi. aa tarvaata parisaraalni apramattamgaa gamanistuu, lopala nunchi raboye spandana kosam eduruchudasaagindi... tombhay kshanaalu kalla munde karigipoyina lopala nunchi elanti sabdam ledu. tirigi chetuletti talupuni tattabotundagaa "vinpinchindi neevu srushtinchina toli sabdam... marosari akkarledamma... shruthi tallikeppuduu naa aahvaanam vuntundi. lopalaku ravochu..." antuu ekkado sudura teeraalloni guhallonchi vinpinchinatlugaa vinpinchindo gambheeramaina swaram. aa maatalu vintoone shruthi achetanavasthaki guraindi. vachindi aadapillani... anduna tanani... talupulu, kitikeelu bandhinchukoni lopala kuurchunna lalatanetraswamy kela telisindi? "sandehinchaka lopalaku ramma... atindriyaanubhuutule aadhaaramgaa jeevistunna vyaktini nenu. maa guruvugaarayina siddhamuni swami dwara dooradarsana saktulu naa aadheenamloki vachayi. odduki, avatala vunna vastuvulni, vyaktulni nenu chudagalanu. nuvvu naadaggaraku vastavani naaku telusu. neevu nee vididi nunchi bayaluderinappude naaku telisipoyindi kanuka sandehinchaka lopalaku ramma" ani aayana anatam puurtikaagaanee gadiya teesina sabdam click mantuu vinipinchindi. shruthi chatukkuna talupuni nettindi. talupuki vandadugula dooramlo oka matti pramidalo velugutunna chinna jyoti mundaayana padmasana vesukoni kuurchuni vunnaru. aa drushyaanni chustune shruthi teevramaina ulikipaatuki guraindi. aayana tana sthaanamloonchi kadalakundane talupukunna gadiya ela vidivadindi?! "nee sandeham naakarthamayindi. drudamaina vishwaasam- sahanam vunte manishi edaina saadhinchagaladu. aa rende naaku praanam. naa guruve nannu sarvakaala sarvaavasthalayandu kaapaadutuntaaru. adhi satyam. ramma.. vachi kurcho..." kallu moosukune dhyaanamudralo vunde aa matalannarayana. ante... ante... kevalam chuuputhoo... ichchatho talupu gadiyanu sasinchara? ollu gagurpodichindi- adhi taluchukogaane. evaro niyantrinchinatlugaa velli aayana kedurugaa vunna chinna sirichapa meeda koorchundi- gagurpatuki lonavutunna sariiraanni balavantaana adupulo vunchukuntu. aa hal loo tube lites . 60 wats jeerovats balbulunna, evee veliginchilevu. aa hal mottaaniki aa matti pramidalo velugutunna chinna jyothe kantinistondi. adhi maamuulu kaanti kaadu- uddepitamaina jwalana kaanti andi. nissabdamgaa vunna aa hallo edho sabdam tummeda naadamlaa aspashtamgaa vinipistondi. aa sabdaaniki shruthi, laya vundi. bahusa adhi onkaara naadam kaavochu... evaruu uchcharinchakundaa etuvaipu nunchi aa sabdam puttukostondi?! amity vintalu?! akkada prodi chesukunna aa pavitra vaataavaranamlo edho parimalam pavitratatoe.... bhakti bhaavaanni prerepinche parimalamadi. okko vyaktiki okko rakamaina saareeraka parimalam vuntundi. komari daggara durvasana kuudaa ravochu... adhi maamuulu manushullo ayithe saareeraka tatvaanni batti- manishi dasha daati maanavaatiita saktulni saadhinchukonna yogulu ayithe aatma yoga sthitini batti vastundani tanekkado vinna vishayam ghnaapakaanikochindi. aameku teleekundaane aame naajuukayina sareeram vichitramayina prakampanaki lonayindi. rendu chetulni galloki lepi, vaatini daggaragaa cherchi mukulita hastaalato evarino nishtagaa praardhistunnatlu shlokam chadivi... koddi kshanaalu adhe bhangimalo, nischala sthitilo vundi- araghadiya pidapa chetulni krindaku dinchutuu, nemmadigaa kallu terichaadaayana. chaatiiki samaantaramgaa vachina aayana chetulu shruthi munduki chachabaddayi. aayana arachetulakesi chusi ulikkipadindi shruthi kallarpakunda chusina aa drushyaanni jeerninchukovatam aameku saadhyam kaaledu. appudu vinipinchindi bhayankaramaina horugali sabdam. ekkado urumu urimindi ugramgaa. aapaina merupu taaluuku athi saktivantamayina kantipunjam... jadivaana sabdam... chustundagaane pralaya bheekaarakrutini santarinchukundi. aayana arachetullo danda kadiyam okati vintagaa prakasistondi. "nee aaraatam, aavedana naaku telusamma! antaa manche maragaalani maa gurudevulni praarthinchaanu. ee danda kadiyaanni ventane nee chetiki dharinchu" antuu daanni nemmadigaa shruthi odiloki jaravidicharayana- aayanaku telusu, bayata elanti vaataavaranam alumukobotondo.