 "నేను ప్రేమించి పెళ్ళి చేసుకోలేదు. పెళ్ళి చేసుకుని అపూరూపంగా ప్రేమించాను. పెళ్ళయిన ఏడాదిపాటు ప్రపంచాన్ని మరిచి బ్రతికాను. నా భార్యతో స్టేట్స్ లోనే వుంటున్న నాకు పురిటికి పుట్టింటికి పంపాలంటే మనసొప్పింది కాదు. అయినా ఆమె కోరింది కాబట్టి ఇండియా పంపాలనే నిశ్చయించుకున్నాను. మరో వారం రోజులలో ప్రయాణం. నా భార్యను వదిలి ఎలా వుండాలన్న ఆలోచనతో దిగులు పడిపోతుంటే నచ్చచెప్పింది. పండంటి బిడ్డతో తిరిగి వస్తానని ప్రామిస్ చేసింది.... కాని...." అతడి గొంతు జీరబోయింది.

 "అదే మా దాంపత్య జీవితంలో ఆఖరిరోజని ఆ రాత్రే నా మిగిలిన జీవితంలో శాశ్వతంగా చీకటిని నింపుతుందని గుర్తించలేకపోయాను. ఆనాటి రాత్రి ఆలస్యంగా తిరిగి వచ్చిన నేను ఓ నీగ్రో ఘాతుకానికి దారుణంగా బలైన నా భార్య "పాయిజన్" తీసుకుని కొన వూపిరితో కొట్టుకోవటం గమనించి పసిపిల్లాడిలా ఏడుస్తూ అంబులెన్స్ కు ఫోన్ చేశాను. ఆరిపోయేముందు దీపంలా మెరుస్తున్న కళ్ళతో నన్ను చూసిన నా భార్య చివరిసారిగా నన్నేం కోరిందో తెలుసా? తనను నా గుండెలకు హత్తుకొమ్మంది. ఆప్యాయంగా తన వీపు నిమరమంది." గొంతుక పూడుకు పోయినట్టుగా ఆగిపోయాడు.

 మరేదో చెప్పాలని వెనక్కి తిరిగిన యోగేంద్ర కళ్ళు వర్షించటం చూడగానే కన్య నేత్రాలలోనూ నీరు నిలిచింది.

 "ఐ యామ్ సారీ" అంటూ సిగ్గుపడుతున్నట్టుగా కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు.

 "కన్యా... ఇదంతా నా గతమైతే మరిచిపోతున్న గాయాన్ని మళ్ళీ రేపింది ఆనాటి సంఘటన... ప్రాణాపాయం నుండి రక్షించాలని మిమ్మల్ని మీదికి లాక్కుంటే ప్రాణాలు పోయేముందు నా భార్య కోరిన కోర్కె నాకు గుర్తొచ్చింది. అప్పటికే మీ గంభీర వ్యక్తిత్వానికి దాసోహమైపోతున్న నాకు ఆ సంఘటన మరింత మనస్తాపాన్ని కలిగించింది. అందుకే తీరని కోరికను కోరలేక మీకు ఎదురుపడే సాహసంలేక నాలో నేనే మదనపడటానికి సిద్ధపడ్డాను."

 అతని మనసు స్పష్టంగా అర్ధమైంది.

 అతని గతంపై జాలితోను, బదులివ్వలేని సందిగ్ధతతోను తల వంచుకుని అలాగే వుండిపోయింది.

 "కన్యా.... నా దొక్కటే మనవి... నేను మహా వుంటే మరో నెలరోజులు మాత్రమే ఇండియాలో వుంటాను... నాది దురాశ అని మీరనుకుంటే క్షమించండి. కాని నా స్నేహాన్ని మాత్రం తృణీకరించకండి.... ప్లీజ్" అర్ధిస్తున్నట్టుగా అన్నాడు.

                        
 ఉదయం పదిగంటలయింది.

 సన్ అండ్ సీలో ఏర్పాటుచేసిన పార్టీనాడు స్నేహితులు తీసిన ఫోటోను తదేకంగా చూస్తూ స్ప్రింగ్ కాట్ పై వెల్లకిలా పడుకుని వుంది శిల్ప.

 తన నడుంపై చేయివేసి పొదివి పట్టుకున్నట్టుగా నిలబడ్డ కిరీటి కళ్ళలోని లాలిత్యం పెదవులపైన మెరిసే స్నిగ్ధ దరహాసాన్ని చూస్తుంటే పరవశత్వం లాంటిది కలిగి అలాగే గుండెలకు హత్తుకుంది.

 ఏమిటీ ఒంటరితనం?

 ఎన్నాళ్ళీ ఎడబాటు?

 మూసుకున్న కళ్ళనుండి దూసుకువచ్చిన నీళ్ళు జలజలా చెంపలపైకి జారాయి....

 ఇది గెలుపా....ఓటమా?

 తను గెలిచి ఓడిందా... ఓడిపోతూ గెలుస్తుందా?

 బయట కారు ఆగిన చప్పుడు కావడంతో ఫోటోను దాచి కళ్ళు తుడుచుకుంది.

 కిటికీలోనుండి బయటకు చూసింది.

 పదిహేను రోజులుగా ఫోనైనా చేయలేదన్న బాధతో నలిగిపోయిన శిల్ప అతడి రాకతో అంతా మరిచిపోయింది.

 అతడు తన దగ్గరకు రావాలని వచ్చి కుశల ప్రశ్నలడిగితే బాగుణ్ణని అనుకుంది.
 "nenu preminchi pelli chesukoledu. pelli chesukuni apuuroopamgaa preminchaanu. pellayina edaadipaatu prapanchaanni marichi bratikaanu. naa bhaaryatho states lone vuntunna naaku puritiki puttintiki pampalante manasoppindi kaadu. aina aame korindi kabatti india pampalane nischayinchukunnaanu. maro vaaram rojulalo prayaanam. naa bhaaryanu vadili ela vundaalanna aalochanatho digulu padipotunte nachacheppindi. pandanti biddatho tirigi vastaanani pramis chesindi.... kaani...." atadi gontu jeeraboyindi.

 "adhe maa daampatya jeevitamlo aakharirojani aa ratre naa migilina jeevitamlo saasvatamgaa cheekatini nimputundani gurtinchalekapoyanu. aanaati raatri aalasyamgaa tirigi vachina nenu oo neegro ghaatukaaniki daarunamgaa balaina naa bharya "paision" teesukuni kona voopiritho kottukovatam gamaninchi pasipilladila edustu ambulens ku fon cheshaanu. aaripoyemundu deepamla merustunna kallatho nannu chusina naa bharya chivarisaarigaa nannem korindo telusa? tananu naa gundelaku hattukommandi. aapyaayamgaa tana veepu nimaramandi." gontuka pooduku poinattugaa aagipoyaadu.

 maredo cheppaalani venakki tirigina yogendra kallu varshinchatam chudagaane kanya netraalaloonuu neeru nilichindi.

 "ai yam saarii" antuu siggupadutunnattuga kallu tuduchukunnadu.

 "kanya... idantaa naa gtamaite marichipotunna gayanni mallee repindi aanaati sanghatana... praanaapaayam nundi rakshinchaalani mimmalni meediki lakkunte praanaalu poyemundu naa bharya korina korke naaku gurtochindi. appatike mee gambheera vyaktitvaaniki dasohamaipotunna naaku aa sanghatana marinta manastaapaanni kaliginchindi. anduke teerani korikanu koraleka meeku edurupade saahasamleka naalo nene madanapadataaniki siddapaddaanu."

 athani manasu spashtamgaa ardhamaindi.

 athani gatampai jaalitoonu, badulivvaleni sandigdhatatoonu tala vanchukuni alaage vundipoyindi.

 "kanya.... naa dokkate manavi... nenu mahaa vunte maro nelarojulu matrame indialo vuntaanu... naadi durasa ani meeranukunte kshaminchandi. kaani naa snehaanni maatram trunikarinchakandi.... please" ardhistunnattugaa annadu.

                        
 udayam padigantalayindi.

 sun and seelo erpaatuchesina paartiinaadu snehitulu teesina photonu tadekamgaa chustuu spring cat pai vellakila padukuni vundi shilpa.

 tana nadumpai cheyivesi podivi pattukunnattugaa nilabadda kireeti kallalooni lalityam pedavulapaina merise snigdha darahaasaanni chustunte paravasatvam lantidi kaligi alaage gundelaku hattukundi.

 amity ontaritanam?

 ennaallii edabaatu?

 moosukunna kallanundi doosukuvacchina neellu jalajala chempalapaiki jarai....

 idhi gelupa....otamaa?

 tanu gelichi odindaa... odipothoo gelustunda?

 bayata kaaru aagina chappudu kaavadamtho photonu daachi kallu tuduchukundi.

 kitikeeloonundi bayataku chusindi.

 padihenu rojulugaa phonaina cheyaledanna baadhatho naligipoyina shilpa atadi raakatho antaa marichipoyindi.

 atadu tana daggaraku ravalani vachi kusala prasnaladigite baagunnani anukundi.