
 "నాలో ఇప్పుడిప్పుడే స్వార్ధం చోటు చేసుకుంటున్నది సునందా!" ఆమె కళ్ళలోకి చూసే ధైర్యం లేనట్టు శూన్యంలోకి చూస్తూ నిదానంగా అన్నాడు నవీన్. 

 "మిస్టర్ నవీన్! ప్లీజ్....చెప్పండి, ఏమిటి?"

 మార్ధవమైన ఆమె అనునయానికి క్షణకాలం పులకించాడు.

 మరు క్షణం వాస్తవంలోకి వచ్చి మ్రాన్పడిపోయాడు.

 "సారీ, డాక్టరు సునందా! ఇక్కడ కూడా మిమ్ము ఇబ్బందిపెడుతున్నాను. నా ఆరోగ్యం బాగానే వుంది, మీరు వెళ్ళి విశ్రాంతి తీసుకోండి...."

 "నా విశ్రాంతికోసం నేను ఇంత దూరం రానవసరం లేదు. మిష్టర్ నవీన్! మీలో మార్పు తీసుకురావాలనే ఇక్కడకు వచ్చాను. నా మీద మీకు ఏమాత్రం గౌరవం వున్నా వెంటనే లోనికి వచ్చి విశ్రాంతి తీసుకోండి!" అంటూనే ఆమె తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.

 ఆమెలోని ఆవేశం ఆదేశం రెండూ తెలిసినవాడిలా తనూ లోనికి నడిచాడు నవీన్.

 బెడ్ మీద నవీన్ కు నిద్ర పట్టడం లేదు. అతని కనులు చింతనిప్పుల్లా వున్నాయి.

 డాక్టరు సునంద వచ్చి అతని నుదుటి మీద చేయి వేసి చూసింది. శగలు పొగలు కక్కుతున్నది శరీరం.

 అది మామూలు జ్వరంలా అనిపించలేదు ఆమెకు.

 నవీన్ హఠాత్తుగా లేచి మంచం మధ్య బాచీపెట్టి వేసుకు కూర్చున్నాడు.

 "డాక్టర్! నేనొక నిర్ణయానికి వచ్చాను. మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకుంటాను!"

 ఆమె పగలబడి నవ్వింది. 

 అతను చిన్నబుచ్చుకున్నాడు.

 "సారీ! ఈ విషయం గురించేనా ఇందాకటి నుంచి తర్జన భర్జనలు పడుతూ కిండుమీదు లవుతున్నారు?" సాదాసీదాగా అంటూ కదిలింది డాక్టరు సునంద.

 "నేను మిమ్మల్నే పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను!"

 డాక్టరు సునంద నెత్తిమీద పిడుగు పడినట్టయింది. అదిరిపడింది.

 "నెవ్వర్!" గట్టిగా అరచింది. ఖంగుమన్నది ఆ కంఠం.

 నవీన్ నిశ్చేష్టుడయ్యాడు. ఆమె నుంచి అటువంటి సమాధానం వస్తుందని అతను ఊహించుకోలేదు. తట్టుకోలేకపోయాడు.

 "సారీ....నా నిర్ణయం తప్పనుకుంటాను...." అన్నాడు నిదానంగ. 

 నిట్టూర్చింది డాక్టరు సునంద. "నా చొరవను, నా ధ్యేయాన్ని మీరు అపార్ధం చేసుకున్నారు!" అన్నది.

 జీవితంలో జరిగిన నష్టాన్ని పదేపదే తలచుకుంటూ, తన ధ్యేయాన్ని విస్మరిస్తున్నాడు నవీన్. తానొక పోలీస్ ఆఫీసరు ననే మాటనే మరచిపోయినట్టున్నాడు. సగటు మనిషిలా తన వ్యక్తిగత జీవితంలోకి కొత్త ఆనందాన్ని వెతుక్కుంటున్నాడు. కేవలం ఇంత సాధారణ లక్షణాలే అతనిలో వున్నాయని మొదటే ఊహించ గలిగితే, అసలు ఇంత దూరం వచ్చే దాన్నే కాదేమో!' అనుకున్నది డాక్టరు సునంద.

 ఆ క్షణమే ఆమె ఒక స్థిర నిర్ణయానికి వచ్చింది. అసలు తనేమిటో, తన మనోగతం ఏమిటో _ తెలియపరచాలనుకున్నది. 

 ధీర గంభీర అయింది.

 "మిష్టర్ నవీన్! కన్నబిడ్డకు, కట్టుకున్న భార్యకు సంబంధించిన జ్ఞాపకాలన్నింటినీ మీ మనోఫలకం నుంచి పూర్తిగా తుడిచివేయండి. మీ అంతరంగంలో నాకు మాత్రమే చోటివ్వండి. అప్పుడు మిమ్ము పెళ్ళి చేసుకోవడానికి నాకు అభ్యంతరం లేదు!"

 "డాక్టరు సునందా!" పిచ్చిగా అరిచాడు నవీన్. అతని కనులు కెంపెక్కాయి.

 "నా పుత్రుని, భార్యను టెర్రరిస్టులు చంపితే, వాళ్ళ జ్ఞాపకాలను శాశ్వతంగా సమాధి చేయటానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు మీరు టెర్రరిస్టులు చేసినదానికంటే ఇది అమానుషం!" అన్నాడు ఆవేశంగ.

 "భార్య పోయి నెల రోజులైనా కాక ముందే మరొక ఆడదాన్ని జీవితంలోకి ఆహ్వానించడం అమానుషం కాదా? అది మానవత్వమా? చెప్పండి _ అది ప్రేమో, కామమా? బాధ్యతలను విస్మరించి విషయలపటంలోకి కూరుకుపోవటమేనా మగతనం అంటే?"

 కొలిమిలో కర్రు కాల్చి మాడుమీద పెట్టినట్టున్నది నవీన్ కు.

 ఆలోజించిన కొలదీ తనమీద తనకే అసహ్యం వేసింది నవీన్ కు.

 తనేమిటో తన పరిస్థితి ఏమిటో అర్ధమయింది,

 ఒక పేషెంటును ట్రీట్ చేయడానికి ఒంటరిగా ఇంతదూరం వచ్చిన ఒక లేడీ డాక్టరును తను అవమానించాడు..

 అతను సిగ్గుతో కుంచించుకుపోయాడు

 'ఒక ఫోలీస్ ఆఫీసరు తన కర్తవ్యాన్ని విస్మరించి, భవబంధాలకోసం తపనపడడమా? చీఛీ....తను పిరికిపంద కాదు, తన ధ్యేయం వేరే వుంది.'

 ఆలస్యం అయినా, వాస్తవంలోకి వచ్చేశాడు నవీన్.
 
 "డాక్టరు సునందా! గెట్ రడి_మనం మన వూరు వెళ్ళిపోదాం. నా సెలవును కేన్సిల్ చేసుకుంటున్నాను" ధీరోదాత్తంగా చెప్పాడు నవీన్.

            * * *


 "naalo ippudippude swaardham chotu chesukuntunnadi sunanda!" aame kallaloki chuse dhairyam lenattu shoonyamloki chustuu nidaanamgaa annadu naveen. 

 "mister naveen! please....cheppandi, emiti?"

 maardhavamaina aame anunayaaniki kshanakaalam pulakinchaadu.

 maru kshanam vaastavamloki vachi mraanpadipoyaadu.

 "saarii, daaktaru sunanda! ikkada kuudaa mimmu ibbandipedutunnaanu. naa aarogyam bagane vundi, meeru velli vishraanti teesukondi...."

 "naa vishraantikosam nenu inta dooram ranavasaram ledu. mishter naveen! meelo maarpu teesukuraavaalane ikkadaku vachanu. naa meeda meeku ematram gowravam vunna ventane loniki vachi vishraanti teesukondi!" antoone aame tana gadiloki vellipoyindi.

 aameloni aavesam aadesam rendoo telisinavadila tanuu loniki nadichaadu naveen.

 bed meeda naveen ku nidra pattadam ledu. athani kanulu chintanippulla vunnayi.

 daaktaru sunanda vachi athani nuduti meeda cheyi vesi chusindi. sagalu pogalu kakkutunnadi sareeram.

 adhi maamuulu jwaramla anipinchaledu aameku.

 naveen hataattugaa lechi mancham madhya bachipetti vesuku kuurchunnaadu.

 "dactor! nenoka nirnayaaniki vachanu. mallee pelli chesukuntanu!"

 aame pagalabadi navvindi. 

 atanu chinnabuchukunnadu.

 "saarii! ee vishayam gurinchena indaakati nunchi tarjana bharjanalu paduthoo kindumeedu lavutunnaru?" saadaasiidaagaa antuu kadilindi daaktaru sunanda.

 "nenu mimmalne pelli chesukovalanukuntunna!"

 daaktaru sunanda nettimeeda pidugu padinattayindi. adiripadindi.

 "nevvar!" gattigaa arachindi. khangumannadi aa kantham.

 naveen nischeshtudayyaadu. aame nunchi atuvanti samadhanam vastundani atanu oohinchukoledu. tattukolekapoyadu.

 "saarii....naa nirnayam tappanukuntaanu...." annadu nidaananga. 

 nittoorchindi daaktaru sunanda. "naa choravanu, naa dhyeyaanni meeru apaardham chesukunnaru!" annadi.

 jeevitamlo jarigina nashtaanni padepade talachukuntu, tana dhyeyaanni vismaristunnadu naveen. taanoka polies aafisaru nane matane marachipoyinattunnadu. sagatu manishila tana vyaktigata jeevitamloki kotta aanandaanni vetukkuntunnadu. kevalam inta saadhaarana lakshanaale athanilo vunnaayani modate oohincha galigithe, asalu inta dooram vache daanne kademo!' anukunnadi daaktaru sunanda.

 aa kshaname aame oka sthira nirnayaaniki vachindi. asalu tanemito, tana manogatam emito _ teliyaparachaalanukunnadi. 

 dheera gambheera ayindi.

 "mishter naveen! kannabiddaku, kattukunna bhaaryaku sambandhinchina ghnaapakaalannintinii mee manophalakam nunchi puurtigaa tudichiveyandi. mee antarangamlo naaku matrame chotivvandi. appudu mimmu pelli chesukovadaniki naaku abhyantaram ledu!"

 "daaktaru sunanda!" picchigaa arichaadu naveen. athani kanulu kempekkayi.

 "naa putruni, bhaaryanu terraristulu champithe, vaalla ghnaapakaalanu saasvatamgaa samadhi cheyataniki prayatnistunnaaru meeru terraristulu chesinadanikante idhi amanusham!" annadu aavesanga.

 "bharya poyi nela rojulaina kaaka munde maroka aadadaanni jeevitamloki aahvaaninchadam amanusham kaadaa? adhi manavatvama? cheppandi _ adhi premo, kamama? baadhyatalanu vismarinchi vishayalapatamloki koorukupovatamena magatanam ante?"

 kolimilo karru kaalchi maadumeeda pettinattunnadi naveen ku.

 aalojinchina koladii tanameeda tanake asahyam vesindi naveen ku.

 tanemito tana paristhiti emito ardhamayindi,

 oka paeshentunu treate cheyadaaniki ontarigaa intaduram vachina oka lady daaktarunu tanu avamaaninchaadu..

 atanu siggutho kunchinchukupoyadu

 'oka folies aafisaru tana kartavyaanni vismarinchi, bhavabandhalakosam tapanapadadama? cheechii....tanu pirikipanda kaadu, tana dhyeyam vere vundi.'

 aalasyam aina, vaastavamloki vachesadu naveen.
 
 "daaktaru sunanda! gett radi_manam mana vuuru vellipodam. naa selavunu canesle chesukuntunnanu" dheerodaattamgaa cheppaadu naveen.

            * * *
