ఒక్క రచయితలూ, కవులవేఈ తెలుగుమహాసభలుఅనుకొనే వారున్నారు. భాషలో అవి ఒక వైపే. మరో వైపు వివిధ కళల కళాకారులు, సామాన్య భాషాపోషకులు ఉన్నారనే విషయాన్ని మరువకూడదు. ప్రచురణ, ముద్రణ లేక పూర్వం భాషనూ, సాహిత్యాన్నీ కాపాడినవి నాటకాలు,జనపదాలనే విషయాన్ని మరువకుండా, నేటికీ వాటి ప్రాముఖ్యం ఏమిటో సామాన్యులకు సైతం అర్థం అయ్యే రీతిలో చెప్పగలిగిన రోజునే సాహిత్య, భాషా సేవకు నిజమైన అర్థం పరమార్థం.తెలుగు భాష సొగసులు, లయలోని మాధుర్యం మరే ప్రపంచ భాషకు లేదనే విషయాన్ని కాలానుగుణంగా అందరు భాషాభిమానులు ఎన్నో సందర్భాలలో తెలియజెప్పారు. తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడిన మొదటి రోజుల్లోనే మొదటిసారిగా ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలను జరుపుకోవడం తెలంగాణ ప్రజలకే కాకుండా అందరు తెలుగు ప్రజలకు గర్వంగా ఉంది. తెలంగాణ ప్రజలు మాట్లాడే భాషలో తెలుగు లేదనే మేధావులకు తెలంగాణ తెలుగే అసలు తెలుగనే విషయాన్ని గత పది పదిహేను సంవత్సరాల నుండి తెలంగాణ కవులు, రచయితలు, ఇతర సాహిత్యకారులు ఎన్నోమార్లు తమ రచనలతో జవాబు చెపుతూనే ఉన్నారు.ఒక రాజకీయ నాయకుడు, ఉద్యమకారుడు అయిన కేసీఆర్ లోని సాహిత్యకారుడిని, రచయితను ఈ ఉద్యమం బయటపెట్టింది. ప్రస్తుతం విశ్వవిద్యాలయాల్లో ఉన్న గొప్ప సాహితీవేత్తలకు తీసిపోని రచనలు కేసీఆర్ కలం నుంచి వచ్చాయి. ఆయన భాషనే ఒక రచన. ఆయన ప్రతి ఉపన్యాసంలో తెలంగాణ తెలుగు మాండలీకం తొణికిసలాడింది. తెలంగాణ భాషకు, యాసకు సాహితీ గౌరవాన్ని కల్పించడంలో కేసీఆర్ పాత్ర ఏంతో ఉంది. కేసీఆర్ కు ముందు ఎంతో మంది తెలంగాణ భాష, యాసతో రచనలు చేసినా అవి ఒక ప్రాంత మాడలీకం అనీ, ఆ భాష అన్ని ప్రాంతాలవారికీ అర్థం కాదని పత్రికలలో ప్రచురించడానికి వెనుకాడేవారు.తెలంగాణ ఉద్యమం 1969లో ప్రారంభం అయిన రోజు నుంచి ఇక్కడి కవులు, రచయితలు ఎంతోమంది తెలుగు సాహిత్యాన్ని తమ రచనలతో సుసంపన్నం చేసారు. విశ్వవిద్యాలయాలలో చదువుకొన్న వారే కాకుండా గ్రామీణ ప్రాంతాలలోని ఎంతోమంది తెలుగులో వివిధ ప్రక్రియలలో రచనలు చేసి మహా మేధావులు, పండితులమనుకొనే వారికి దీటుగా నిలిచారు. ముఖ్యంగా గద్య ప్రక్రియలైన కథ, నవలా రచనల్లో సామాన్యుల జీవితాలను కళ్ళకు కట్టినట్లు రాసిన ప్రముఖ రచయితలందరూ తెలంగాణవారే అని చెప్పడంలో సందేహం లేదు. 70వ దశకంలో నవీన్ చైతన్య స్రవంతి ధారలో రాసిన ‘అంపశయ్య’ నవల తెలుగు సాహిత్యంలోనే ఒక ఆణిముత్యం. చైతన్యస్రవంతి ధారలో బహుశా ఈ నవల తరువాత అంతగా ప్రజాదరణ పొందిన నవల మరేదీ లేదనడం అతిశయోక్తి కాదు. అంతకుముందే దాశరథి రంగాచార్య ఆంధ్రజ్యోతి వారపత్రికలో రాసిన ‘చిల్లరదేవుళ్ళు’ సీరియల్ నవల తెలంగాణ ప్రజల మొదటి సాయుధ పోరాటానికీ, 1930కి ముందటి ప్రజల జీవన విధానానికీ అద్దంపట్టింది. వీరందరికన్నా ముందే వట్టికోట ఆళ్వార్స్వామి రాసిన ‘ప్రజలమనిషి’ నవల తెలుగు సాహిత్యంలో కలికితురాయి. కాని ఆనాటి పరిస్థితుల్లో తెలంగాణ రచయితలకు అంతగా ప్రాచుర్యం దొరకలేదు అనడం కంటే, ఇక్కడివారికి ఆనాటి ఆంధ్ర సాహిత్యకారులు తగిన గౌరవం ఇవ్వలేదని చెప్పాలి.ఆనాటి మహానుభావులలో సుద్దాల హనుమంతు, కాళోజీల కాలం నుంచి నేటి గూడ అంజయ్య, గద్దర్, గోరటి వెంకన్న, జూలూరు గౌరీశంకర్లాంటి ప్రజా కవులు, గాయకులు కూడా ఆ రోజుల్లో తగిన సాహిత్య గౌరవాన్ని పొందలేకపోయారు. ఇప్పటికీ ప్రచురణ రంగం ఇంకా ఆంధ్రుల చేతుల్లోనే ఉండటం వల్ల తెలంగాణ రచయితల, కవుల రచనలకు తగినంత సాహిత్య గౌరవం దొరకడం లేదు.వేల ఏళ్ళ క్రితం రాయబడిన ‘మృచ్చకటికం’ సంస్కృత గ్రంథాన్ని తెలుగులో మక్కికిమక్కి అన్నట్లు అనుసరించి రాసిన గురజాడ కన్యాశుల్కాన్ని ఇప్పటికి గొప్ప గ్రంథంగా చెప్పుకొని జీవిస్తున్న ఆంధ్ర సాహితీవేత్తలు, ఇతర ప్రాంతంలోని సాహిత్యకారులను గౌరవించిన దాఖలాలు లేవు. సురవరం ప్రతాపరెడ్డి నుంచి మొన్నటి జ్ఞానపీఠ అవార్డ్ గ్రహిత సినారె వరకు తెలంగాణ రచయితల గొప్పదనం గురించి ఇలా తెలంగాణ రచనలపై ఒక్క సమావేశం కాని, సెమినార్ కాని ఆంధ్రలో జరపలేదనడం విమర్శ కాదు, పచ్చి నిజం. తెలంగాణ ప్రజాఉద్యమంలో వచ్చినంతమంది కవులు, రచయితలు, గాయకులు, ఇతర కళాకారులు మరే ఉద్యమంలో బయటకు రాలేదు. ఎందరో మహానుభావులు తెలంగాణ కథ, నవల సాహిత్యాన్ని పండించారు.తెలంగాణలో మౌఖిక సాహిత్యానికి విలువైన స్థానం ఉంది. ఎంతోమంది గ్రామీణ నిరక్షరాస్యుల వేల వేల పాటలు, పద్యాలు ఇంతవరకు సేకరణకు, ప్రచురణకు నోచుకోలేదు. తెలంగాణలో విశ్వవిద్యాలయాలు ఎన్ని ఉన్నా జానపద సాహిత్యానికి, పరిశోధనకు తగిన నిధులు వాటివద్ద ఉన్నట్లుగానూ, జానపద సాహిత్యాన్ని సేకరించి, పరిష్కరించి, ప్రచురించాలనే సోయి వాటి అధినేతలకూ, పరిశోధకులకు వచ్చినట్లుగానూ కనబడతలేదు. ఎక్కడైనా ఒకటీ అరా జరిగినా, అవి ఇంకా ప్రజల దృష్టికి వచ్చినట్లు లేదు. ఒక్క రచయితలూ, కవులవే ఈ మహా సభలు అనుకొనే వారున్నారు. భాషలో అవి ఒక వైపే. మరో వైపు వివిధ కళల కళాకారులు, సామాన్య భాషాపోషకులు ఉన్నారనే విషయాన్ని మరువకూడదు. ప్రచురణ, ముద్రణ లేక పూర్వం భాషనూ, సాహిత్యాన్నీ కాపాడినవి నాటకాలు, జనపదులనే విషయాన్ని మరువకుండా, నేటికీ వాటి ప్రాముఖ్యం ఏమిటో సామాన్యులకు సైతం అర్థం అయ్యే రీతిలో చెప్పగలిగిన రోజునే సాహిత్య, భాషా సేవకు నిజమైన అర్థం పరమార్థం.తెలుగు భాష సుభిక్షంగా ఉందంటే అది మన నగర ప్రజలవల్ల కాదు. గ్రామీణ ప్రజలు, యువత ఇంకా తెలుగు భాషపట్ల ఆకర్షితులవుతూ, భాషను ప్రేమించడం వల్లనే ఇంకా తెలుగు భాష సజీవంగా ఉంది. తెలుగు భాష మరో వెయ్యేళ్ళపాటు వర్ధిల్లాలని దీవించే తెలుగువారంతా తెలుగు మహాసభల విజయానికి కృషి చేయడంతో పాటు, తెలుగు భాషలోని అన్య పదాలను తగ్గించే ప్రయత్నాలు చేయాలి. సీహెచ్వీ ప్రభాకర్ రావుసీనియర్ జర్నలిస్ట్తెలుగు భాష సొగసులు, లయలోని మాధుర్యం మరే ప్రపంచ భాషకు లేదనే విషయాన్ని కాలానుగుణంగా అందరు భాషాభిమానులు ఎన్నో సందర్భాలలో తెలియజెప్పారు. తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడిన మొదటి రోజుల్లోనే మొదటిసారిగా ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలను జరుపుకోవడం తెలంగాణ ప్రజలకే కాకుండా అందరు తెలుగు ప్రజలకు గర్వంగా ఉంది. తెలంగాణ ప్రజలు మాట్లాడే భాషలో తెలుగు లేదనే మేధావులకు తెలంగాణ తెలుగే అసలు తెలుగనే విషయాన్ని గత పది పదిహేను సంవత్సరాల నుండి తెలంగాణ కవులు, రచయితలు, ఇతర సాహిత్యకారులు ఎన్నోమార్లు తమ రచనలతో జవాబు చెపుతూనే ఉన్నారు.ఒక రాజకీయ నాయకుడు, ఉద్యమకారుడు అయిన కేసీఆర్ లోని సాహిత్యకారుడిని, రచయితను ఈ ఉద్యమం బయటపెట్టింది. ప్రస్తుతం విశ్వవిద్యాలయాల్లో ఉన్న గొప్ప సాహితీవేత్తలకు తీసిపోని రచనలు కేసీఆర్ కలం నుంచి వచ్చాయి. ఆయన భాషనే ఒక రచన. ఆయన ప్రతి ఉపన్యాసంలో తెలంగాణ తెలుగు మాండలీకం తొణికిసలాడింది. తెలంగాణ భాషకు, యాసకు సాహితీ గౌరవాన్ని కల్పించడంలో కేసీఆర్ పాత్ర ఏంతో ఉంది. కేసీఆర్ కు ముందు ఎంతో మంది తెలంగాణ భాష, యాసతో రచనలు చేసినా అవి ఒక ప్రాంత మాడలీకం అనీ, ఆ భాష అన్ని ప్రాంతాలవారికీ అర్థం కాదని పత్రికలలో ప్రచురించడానికి వెనుకాడేవారు.తెలంగాణ ఉద్యమం 1969లో ప్రారంభం అయిన రోజు నుంచి ఇక్కడి కవులు, రచయితలు ఎంతోమంది తెలుగు సాహిత్యాన్ని తమ రచనలతో సుసంపన్నం చేసారు. విశ్వవిద్యాలయాలలో చదువుకొన్న వారే కాకుండా గ్రామీణ ప్రాంతాలలోని ఎంతోమంది తెలుగులో వివిధ ప్రక్రియలలో రచనలు చేసి మహా మేధావులు, పండితులమనుకొనే వారికి దీటుగా నిలిచారు. ముఖ్యంగా గద్య ప్రక్రియలైన కథ, నవలా రచనల్లో సామాన్యుల జీవితాలను కళ్ళకు కట్టినట్లు రాసిన ప్రముఖ రచయితలందరూ తెలంగాణవారే అని చెప్పడంలో సందేహం లేదు. 70వ దశకంలో నవీన్ చైతన్య స్రవంతి ధారలో రాసిన ‘అంపశయ్య’ నవల తెలుగు సాహిత్యంలోనే ఒక ఆణిముత్యం. చైతన్యస్రవంతి ధారలో బహుశా ఈ నవల తరువాత అంతగా ప్రజాదరణ పొందిన నవల మరేదీ లేదనడం అతిశయోక్తి కాదు. అంతకుముందే దాశరథి రంగాచార్య ఆంధ్రజ్యోతి వారపత్రికలో రాసిన ‘చిల్లరదేవుళ్ళు’ సీరియల్ నవల తెలంగాణ ప్రజల మొదటి సాయుధ పోరాటానికీ, 1930కి ముందటి ప్రజల జీవన విధానానికీ అద్దంపట్టింది. వీరందరికన్నా ముందే వట్టికోట ఆళ్వార్స్వామి రాసిన ‘ప్రజలమనిషి’ నవల తెలుగు సాహిత్యంలో కలికితురాయి. కాని ఆనాటి పరిస్థితుల్లో తెలంగాణ రచయితలకు అంతగా ప్రాచుర్యం దొరకలేదు అనడం కంటే, ఇక్కడివారికి ఆనాటి ఆంధ్ర సాహిత్యకారులు తగిన గౌరవం ఇవ్వలేదని చెప్పాలి.ఆనాటి మహానుభావులలో సుద్దాల హనుమంతు, కాళోజీల కాలం నుంచి నేటి గూడ అంజయ్య, గద్దర్, గోరటి వెంకన్న, జూలూరు గౌరీశంకర్లాంటి ప్రజా కవులు, గాయకులు కూడా ఆ రోజుల్లో తగిన సాహిత్య గౌరవాన్ని పొందలేకపోయారు. ఇప్పటికీ ప్రచురణ రంగం ఇంకా ఆంధ్రుల చేతుల్లోనే ఉండటం వల్ల తెలంగాణ రచయితల, కవుల రచనలకు తగినంత సాహిత్య గౌరవం దొరకడం లేదు.వేల ఏళ్ళ క్రితం రాయబడిన ‘మృచ్చకటికం’ సంస్కృత గ్రంథాన్ని తెలుగులో మక్కికిమక్కి అన్నట్లు అనుసరించి రాసిన గురజాడ కన్యాశుల్కాన్ని ఇప్పటికి గొప్ప గ్రంథంగా చెప్పుకొని జీవిస్తున్న ఆంధ్ర సాహితీవేత్తలు, ఇతర ప్రాంతంలోని సాహిత్యకారులను గౌరవించిన దాఖలాలు లేవు. సురవరం ప్రతాపరెడ్డి నుంచి మొన్నటి జ్ఞానపీఠ అవార్డ్ గ్రహిత సినారె వరకు తెలంగాణ రచయితల గొప్పదనం గురించి ఇలా తెలంగాణ రచనలపై ఒక్క సమావేశం కాని, సెమినార్ కాని ఆంధ్రలో జరపలేదనడం విమర్శ కాదు, పచ్చి నిజం. తెలంగాణ ప్రజాఉద్యమంలో వచ్చినంతమంది కవులు, రచయితలు, గాయకులు, ఇతర కళాకారులు మరే ఉద్యమంలో బయటకు రాలేదు. ఎందరో మహానుభావులు తెలంగాణ కథ, నవల సాహిత్యాన్ని పండించారు.తెలంగాణలో మౌఖిక సాహిత్యానికి విలువైన స్థానం ఉంది. ఎంతోమంది గ్రామీణ నిరక్షరాస్యుల వేల వేల పాటలు, పద్యాలు ఇంతవరకు సేకరణకు, ప్రచురణకు నోచుకోలేదు. తెలంగాణలో విశ్వవిద్యాలయాలు ఎన్ని ఉన్నా జానపద సాహిత్యానికి, పరిశోధనకు తగిన నిధులు వాటివద్ద ఉన్నట్లుగానూ, జానపద సాహిత్యాన్ని సేకరించి, పరిష్కరించి, ప్రచురించాలనే సోయి వాటి అధినేతలకూ, పరిశోధకులకు వచ్చినట్లుగానూ కనబడతలేదు. ఎక్కడైనా ఒకటీ అరా జరిగినా, అవి ఇంకా ప్రజల దృష్టికి వచ్చినట్లు లేదు. ఒక్క రచయితలూ, కవులవే ఈ మహా సభలు అనుకొనే వారున్నారు. భాషలో అవి ఒక వైపే. మరో వైపు వివిధ కళల కళాకారులు, సామాన్య భాషాపోషకులు ఉన్నారనే విషయాన్ని మరువకూడదు. ప్రచురణ, ముద్రణ లేక పూర్వం భాషనూ, సాహిత్యాన్నీ కాపాడినవి నాటకాలు, జనపదులనే విషయాన్ని మరువకుండా, నేటికీ వాటి ప్రాముఖ్యం ఏమిటో సామాన్యులకు సైతం అర్థం అయ్యే రీతిలో చెప్పగలిగిన రోజునే సాహిత్య, భాషా సేవకు నిజమైన అర్థం పరమార్థం.తెలుగు భాష సుభిక్షంగా ఉందంటే అది మన నగర ప్రజలవల్ల కాదు. గ్రామీణ ప్రజలు, యువత ఇంకా తెలుగు భాషపట్ల ఆకర్షితులవుతూ, భాషను ప్రేమించడం వల్లనే ఇంకా తెలుగు భాష సజీవంగా ఉంది. తెలుగు భాష మరో వెయ్యేళ్ళపాటు వర్ధిల్లాలని దీవించే తెలుగువారంతా తెలుగు మహాసభల విజయానికి కృషి చేయడంతో పాటు, తెలుగు భాషలోని అన్య పదాలను తగ్గించే ప్రయత్నాలు చేయాలి. సీహెచ్వీ ప్రభాకర్ రావుసీనియర్ జర్నలిస్ట్
okka rachayitaluu, kavulaveee telugumahaasabhaluanukono vaarunnaaru. bhashalo avi oka vaipe. maro vaipu vividha kalala kalaakaarulu, saamaanya bhaashaaposhakulu unnarane vishayaanni maruvakudadu. prachurana, mudrana leka puurvam bhashanuu, saahityaannii kapadinavi naatakaalu,janapadaalane vishayaanni maruvakunda, netiki vaati praamukhyam emito saamaanyulaku saitam artham ayye reetilo cheppagaligina rojune saahitya, bhasha sevaku nijamaina artham paramaartham.telugu bhasha sogasulu, layaloni maadhuryam mare prapancha bhashaku ledane vishayaanni kaalaanugunamgaa andaru bhaashaabhimaanulu enno sandarbhaalalo teliyajeppaaru. telamgaana rashtram erpadina modati rojullone modatisaarigaa prapancha telugu mahasabhalanu jarupukovadam telamgaana prajalake kakunda andaru telugu prajalaku garvamgaa undi. telamgaana prajalu  matlade bhashalo telugu ledane medhaavulaku telamgaana teluge asalu telugane vishayaanni gatha padi padihenu samvatsaraala nundi telamgaana kavulu, rachayitalu, itara saahityakaarulu ennomaarlu tama rachanalatho jawabu cheputune unnaaru.oka rajakeeya nayakudu, udyamakaarudu ayina kcr loni saahityakaarudini, rachayitanu ee udyamam bayatapettindi. prastutam vishwavidyaalayaallo unna goppa saahitiivettalaku teesiponi rachanalu kcr kalam nunchi vachayi. aayana bhashane oka rachana. aayana prati upanyaasamlo telamgaana telugu maandaleekam tonikisalaadindi. telamgaana bhashaku, yasaku saahitii gowravanni kalpinchadamlo kcr paatra entho undi. kcr ku mundu entho mandi telamgaana bhasha, yasatho rachanalu chesina avi oka praanta maadaleekam any, aa bhasha anni praantaalavaarikii artham kaadani patrikalalo prachurinchadaaniki venukaadevaaru.telamgaana udyamam 1969loo praarambham ayina roju nunchi ikkadi kavulu, rachayitalu entomandi telugu saahityaanni tama rachanalatho susampannam chesaru. vishwavidyaalayaalalo chaduvukonna vaare kakunda graameena praantaalalooni entomandi telugulo vividha prakriyalalo rachanalu chesi mahaa medhaavulu, panditulamanukone vaariki deetugaa nilichaaru. mukhyamgaa gadya prakriyalaina katha, nawala rachanallo saamaanyula jeevitaalanu kallaku kattinatlu raasina pramukha rachayitalandaruu telamgaanavaare ani cheppadamlo sandeham ledu. 70va dasakamlo naveen chaitanya sravanti dhaaralo raasina ‘ampasayya’ navala telugu saahityamloonae oka aanimutyam. chaitanyasravanti dhaaralo bahusa ee navala taruvaata antagaa prajaadarana pondina navala maredi ledanadam atisayokti kaadu. antakumunde daasarathi rangacharya aandhrajyoti vaarapatrikalo raasina ‘chillaradevullu’ seerial navala telamgaana prajala modati saayudha poraataanikii, 1930ki mundati prajala jeevana vidhaanaanikii addampattindi. veerandarikanna munde vattikota alwarswamy raasina ‘prajalamanishi’ navala telugu saahityamlo kalikituraayi. kaani aanaati paristhitullo telamgaana rachayitalaku antagaa praachuryam dorakaledu anadam kante, ikkadivaariki aanaati aandhra saahityakaarulu tagina gowravam ivvaledani cheppali.aanaati mahaanubhaavulalo suddaala hanumantu, kaalojeela kaalam nunchi neti gooda anjayya, gaddar, gorati venkanna, juluru gourisankarlanti praja kavulu, gaayakulu kuudaa aa rojullo tagina saahitya gowravanni pondalekapoyaru. ippatikee prachurana rangam inka aandhrula chetullone undatam valla telamgaana rachayitala, kavula rachanalaku taginanta saahitya gowravam dorakadam ledu.vela ella kritam rayabadina ‘mruchchakatikam’ samskruta grandhaanni telugulo makkikimakki annatlu anusarinchi raasina gurajada kanyaasulkaanni ippatiki goppa grandhamgaa cheppukoni jeevistunna aandhra saahitiivettalu, itara praantamlooni saahityakaarulanu gouravinchina daakhalaalu levu. suravaram pratapareddy nunchi monnati ghnaanapeetha award grahita sinare varaku telamgaana rachayitala goppadanam gurinchi ilaa telamgaana rachanalapai okka samavesam kaani, seminar kaani aandhralo jarapaledanadam vimarsa kaadu, pachi nijam. telamgaana prajaaudyamamlo vachinantamandi kavulu, rachayitalu, gaayakulu, itara kalaakaarulu mare udyamamlo bayataku raledu. endaro mahaanubhaavulu telamgaana katha, navala saahityaanni pandinchaaru.telamgaanalo moukhika saahityaaniki viluvaina sthaanam undi. entomandi graameena niraksharaasyula vela vela paatalu, padyaalu intavaraku sekaranaku, prachuranaku nochukoledu. telamgaanalo vishwavidyaalayaalu enni unna jaanapada saahityaaniki, parisodhanaku tagina nidhulu vaativadda unnatlugaanuu, jaanapada saahityaanni sekarinchi, parishkarinchi, prachurinchaalane soi vaati adhinetalakuu, parisodhakulaku vachinatlugaanuu kanabadataledu. ekkadaina okati ara jarigina, avi inka prajala drushtiki vachinatlu ledu. okka rachayitaluu, kavulave ee mahaa sabhalu anukone vaarunnaaru. bhashalo avi oka vaipe. maro vaipu vividha kalala kalaakaarulu, saamaanya bhaashaaposhakulu unnarane vishayaanni maruvakudadu. prachurana, mudrana leka puurvam bhashanuu, saahityaannii kapadinavi naatakaalu, janapadulane vishayaanni maruvakunda, netiki vaati praamukhyam emito saamaanyulaku saitam artham ayye reetilo cheppagaligina rojune saahitya, bhasha sevaku nijamaina artham paramaartham.telugu bhasha subhikshamgaa undante adhi mana nagara prajalavalla kaadu. graameena prajalu, yuvata inka telugu bhashapatla aakarshitulavutuu, bhashanu preminchadam vallane inka telugu bhasha sajeevamgaa undi. telugu bhasha maro veyyellapaatu vardhillaalani deevinche teluguvaarantaa telugu mahasabhala vijayaaniki krushi cheyadamtho paatu, telugu bhashaloni anya padaalanu tagginche prayatnaalu cheyali. sehechwey prabhakar ravuciniar jarnalisttelugu bhasha sogasulu, layaloni maadhuryam mare prapancha bhashaku ledane vishayaanni kaalaanugunamgaa andaru bhaashaabhimaanulu enno sandarbhaalalo teliyajeppaaru. telamgaana rashtram erpadina modati rojullone modatisaarigaa prapancha telugu mahasabhalanu jarupukovadam telamgaana prajalake kakunda andaru telugu prajalaku garvamgaa undi. telamgaana prajalu matlade bhashalo telugu ledane medhaavulaku telamgaana teluge asalu telugane vishayaanni gatha padi padihenu samvatsaraala nundi telamgaana kavulu, rachayitalu, itara saahityakaarulu ennomaarlu tama rachanalatho jawabu cheputune unnaaru.oka rajakeeya nayakudu, udyamakaarudu ayina kcr loni saahityakaarudini, rachayitanu ee udyamam bayatapettindi. prastutam vishwavidyaalayaallo unna goppa saahitiivettalaku teesiponi rachanalu kcr kalam nunchi vachayi. aayana bhashane oka rachana. aayana prati upanyaasamlo telamgaana telugu maandaleekam tonikisalaadindi. telamgaana bhashaku, yasaku saahitii gowravanni kalpinchadamlo kcr paatra entho undi. kcr ku mundu entho mandi telamgaana bhasha, yasatho rachanalu chesina avi oka praanta maadaleekam any, aa bhasha anni praantaalavaarikii artham kaadani patrikalalo prachurinchadaaniki venukaadevaaru.telamgaana udyamam 1969loo praarambham ayina roju nunchi ikkadi kavulu, rachayitalu entomandi telugu saahityaanni tama rachanalatho susampannam chesaru. vishwavidyaalayaalalo chaduvukonna vaare kakunda graameena praantaalalooni entomandi telugulo vividha prakriyalalo rachanalu chesi mahaa medhaavulu, panditulamanukone vaariki deetugaa nilichaaru. mukhyamgaa gadya prakriyalaina katha, nawala rachanallo saamaanyula jeevitaalanu kallaku kattinatlu raasina pramukha rachayitalandaruu telamgaanavaare ani cheppadamlo sandeham ledu. 70va dasakamlo naveen chaitanya sravanti dhaaralo raasina ‘ampasayya’ navala telugu saahityamloonae oka aanimutyam. chaitanyasravanti dhaaralo bahusa ee navala taruvaata antagaa prajaadarana pondina navala maredi ledanadam atisayokti kaadu. antakumunde daasarathi rangacharya aandhrajyoti vaarapatrikalo raasina ‘chillaradevullu’ seerial navala telamgaana prajala modati saayudha poraataanikii, 1930ki mundati prajala jeevana vidhaanaanikii addampattindi. veerandarikanna munde vattikota alwarswamy raasina ‘prajalamanishi’ navala telugu saahityamlo kalikituraayi. kaani aanaati paristhitullo telamgaana rachayitalaku antagaa praachuryam dorakaledu anadam kante, ikkadivaariki aanaati aandhra saahityakaarulu tagina gowravam ivvaledani cheppali.aanaati mahaanubhaavulalo suddaala hanumantu, kaalojeela kaalam nunchi neti gooda anjayya, gaddar, gorati venkanna, juluru gourisankarlanti praja kavulu, gaayakulu kuudaa aa rojullo tagina saahitya gowravanni pondalekapoyaru. ippatikee prachurana rangam inka aandhrula chetullone undatam valla telamgaana rachayitala, kavula rachanalaku taginanta saahitya gowravam dorakadam ledu.vela ella kritam rayabadina ‘mruchchakatikam’ samskruta grandhaanni telugulo makkikimakki annatlu anusarinchi raasina gurajada kanyaasulkaanni ippatiki goppa grandhamgaa cheppukoni jeevistunna aandhra saahitiivettalu, itara praantamlooni saahityakaarulanu gouravinchina daakhalaalu levu. suravaram pratapareddy nunchi monnati ghnaanapeetha award grahita sinare varaku telamgaana rachayitala goppadanam gurinchi ilaa telamgaana rachanalapai okka samavesam kaani, seminar kaani aandhralo jarapaledanadam vimarsa kaadu, pachi nijam. telamgaana prajaaudyamamlo vachinantamandi kavulu, rachayitalu, gaayakulu, itara kalaakaarulu mare udyamamlo bayataku raledu. endaro mahaanubhaavulu telamgaana katha, navala saahityaanni pandinchaaru.telamgaanalo moukhika saahityaaniki viluvaina sthaanam undi. entomandi graameena niraksharaasyula vela vela paatalu, padyaalu intavaraku sekaranaku, prachuranaku nochukoledu. telamgaanalo vishwavidyaalayaalu enni unna jaanapada saahityaaniki, parisodhanaku tagina nidhulu vaativadda unnatlugaanuu, jaanapada saahityaanni sekarinchi, parishkarinchi, prachurinchaalane soi vaati adhinetalakuu, parisodhakulaku vachinatlugaanuu kanabadataledu. ekkadaina okati ara jarigina, avi inka prajala drushtiki vachinatlu ledu. okka rachayitaluu, kavulave ee mahaa sabhalu anukone vaarunnaaru. bhashalo avi oka vaipe. maro vaipu vividha kalala kalaakaarulu, saamaanya bhaashaaposhakulu unnarane vishayaanni maruvakudadu. prachurana, mudrana leka puurvam bhashanuu, saahityaannii kapadinavi naatakaalu, janapadulane vishayaanni maruvakunda, netiki vaati praamukhyam emito saamaanyulaku saitam artham ayye reetilo cheppagaligina rojune saahitya, bhasha sevaku nijamaina artham paramaartham.telugu bhasha subhikshamgaa undante adhi mana nagara prajalavalla kaadu. graameena prajalu, yuvata inka telugu bhashapatla aakarshitulavutuu, bhashanu preminchadam vallane inka telugu bhasha sajeevamgaa undi. telugu bhasha maro veyyellapaatu vardhillaalani deevinche teluguvaarantaa telugu mahasabhala vijayaaniki krushi cheyadamtho paatu, telugu bhashaloni anya padaalanu tagginche prayatnaalu cheyali. sehechwey prabhakar ravuciniar jarnalist