  పొట్టశాల్తీ అబ్బులి మాటలకి పోట్టపగి లేటట్లు నవ్వి " భలే వాడివోయ్" సూర్యుడు యిప్పుడు నీ వెనుక భాగం వున్నాడు. కిరణాలు పడేది నీ వీపు మీద? అన్నాడు.

 " భాగం?... ఎంత బాగా గుర్తు చేశారండి! మేము ఇల్లు మ రాలి. మాకో ఖాళీ భాగం కావాలి. మి యింట్లో... మి ఇంటి ప్రక్క మి వీధిలో... ఎక్కడో అక్కడ ఓ గది అద్దెకి దొరుకుతుందా అండీ!"

 " ఏమిటీ? గది అద్దెకి కావాలా? అద్దె గడికోసం తిరుగుతున్నారా?" ఆతృతపడిపోతూ అడిగింది శాల్తీ.

 " అవినండి " వినయంగా చెప్పాడు అబ్బులు.

 " ఒక్క గడికోసం ఒక నెలనుండి తిరుగుతున్నా మండి ఒక్క గది ఎక్కడా లేదు. మూడు గదులు. నాలుగు గదులు. ఫామిలీకి తప్ప బ్యాచిలర్సకి పనికొచ్చే ఒక్క గదున్న కొంపేలేదు" వ్యాకర్ణ దిగులుగా అన్నాడు.

 శాల్తీగారు వీళ్ళ మాటలిని లాల్చీ జేబులోంచి నోట్ బుక్కు, పెన్ను తిశాడు. " చూడు బాబు! అద్దె ఇంటి కోసం రెండు నెలల బట్టీ తిరుగుతున్నాను. మిరు చూసి వదిలేసిన ఇంటి అడ్రస్లు చెపితే నే వెళ్ళి చూసుకుంటాను. బాబ్బాబు."

 " బాగుంది. మాకు జ్ఞాపక శక్తి తక్కువండీ?" అంటూ వ్యాకర్ణ, అబ్బులు శాల్తీని తప్పించుకుని ముందుకుపోయారు.

 " లేచిన వేళ బాగుండలేదు" అన్నాడు అబ్బులు నడూస్తూ.

 " అవునురా! ఇవాళ తిరిగిన వాళ్ళం తిరిగినట్లున్నాము. ప్రతి చోటా మొండి చెయ్యే ఎదురయింది. విడేవడో రూమ్ చిపిస్తాడను కున్నాను. నీ గుద్దు ఫలితమా అని వీడే మన్ని అద్దె ఇళ్ళేక్కడు న్నాయి అంటూ నోటుబుక్కు తీశాడు చూసుకు నడువు" విసుక్కున్నాడు వ్యాకర్ణ.

 అబ్బులు, వ్యాకర్ణ మరో నాలుగు విధులు తిరిగారు. అక్కడో టులెట్" బోర్డు మెరుపులా కనబడింది. " ఈ రోజుకి ఈ ఒక్క టులెట్" చూసి కొంపకి చేరుకుందాం అనుకుని తలుపు తట్టారు. తలుపు తట్టేముండు అనుకున్నారు నమస్కారం పెట్ట కూడదు తిక్కగా మాట్లాడ కూడదు అని.

 " ఎవరది? వచ్చె వచ్చె" అంటూ లోపలి నుంచి వినపడింది. ఆ వెంటనే తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. ఓ గుండు బామ్మగారు గుండు మిద వుండనంటూ జారిపోతున్న మల్లు గుడ్డని ముఖం మిదకు లాక్కుంటూ వాకిట్లో కొచ్చింది.

 గుండుబామ్మగారు అక్షరాల గుండే సుకుని వుండటమే గాక గుండులా వుంది. తెల్లగా వుంది. అందంగా వుంది. మొఖాన్ని రోల్డుగోల్డు ఫ్రేము గల కళ్ళజోడు వుంది. పూర్వాశ్రమంలో అందగత్తెన నిపించే విధంగా ఇప్పుడూ బాగుంది. అమాయకంగా వుంది. గుండు బామ్మగారికి నమస్కారం పెట్టాలో అక్కర లేదో అసలేం మాట్లాడాలో తెలియక కంగారుపడ్డారు అబ్బులు, వ్యాకర్ణ.

 " ఎవరు కావాలి నాయనా!" చాలా శాంతంగా అడిగింది గుండు బామ్మగారు.

 " తాతగారు" అనబోయి నాలుక్కొరుకున్నాడు అబ్బులు. ఆయనే వుంటే మంగలెందుకు నాయనా? అన్న సామెత గుర్తు కొచ్చింది.

 " ఎవరూ అక్కర లేదండి" అన్నాడు వ్యాకర్ణ.

 " దాహం కావాలా నాయనా!" అంది బామ్మగారు వీళ్ళ ముఖాన పట్టిన చెమట చూసి.

 " దాహం అంటే ఏమిటిబ్బా?" అన్నట్లు అబ్బులు వ్యాకర్ణ ముఖముఖాలు చూసుకుని, దాహం అంటే మంచి నీళ్ళని గుర్తుకు తెచ్చుకుని వాళ్ళ ముఖాలు చూసుకోవటం మానేసి బామ్మగారు ముఖం చూస్తూ " కావాలండి" అన్నారు.

 బామ్మగారు మంచి నీళ్ళు ఒఅ పెద్ద మరచెంబునిండా తెచ్చి యిచ్చింది. మంచి నీళ్ళు గడగడ తాగిం తర్వాత కంగారు, బుర్ర తిరుగుడు తగ్గాయి మిత్రులకి .

 " బామ్మగారు!" అంటూ ఆప్యాయంగా అతి వినయంగా పిలిచాడు అబ్బులు.

 " బామ్మగారూ!" వెంటనే వ్యాకర్ణ భక్తి శ్రద్ధలతో అన్నాడు.

 " ఏం కావాలి నాయనా? అంది బామ్మగారు."
  pottasaaltii abbuli maatalaki pottapagi letatlu navvi " bhale vadivoy" suuryudu yippudu nee venuka bhagam vunnadu. kiranaalu padedi nee veepu meeda? annadu.

 " bhagam?... entha baga gurtu chesarandi! memu illu ma raali. mako khaalii bhagam kavali. mi yintlo... mi inti prakka mi veedhilo... ekkado akkada oo gadi addeki dorukutunda andy!"

 " amity? gadi addeki kavala? adde gadikosam tirugutunnara?" aatrutapadipotuu adigindi saaltii.

 " avinandi " vinayamgaa cheppaadu abbulu.

 " okka gadikosam oka nelanundi tirugutunna mandi okka gadi ekkada ledu. moodu gadulu. naalugu gadulu. faamileeki tappa byachilarsaki panikoche okka gadunna kompeledu" vyaakarna digulugaa annadu.

 saaltiigaaru veella maatalini lalchi jebulonchi not bukku, pennu tisaadu. " chudu baabu! adde inti kosam rendu nelala butty tirugutunnaanu. miru chusi vadilesina inti adraslu chepithe nee velli chusukuntaanu. babbabu."

 " bagundi. maaku ghnaapaka sakti takkuvandi?" antuu vyaakarna, abbulu saaltiini tappinchukuni mundukupoyaaru.

 " lechina vaela bagundaledu" annadu abbulu naduustuu.

 " avunura! ivaala tirigina vaallam tiriginatlunnamu. prati chota mondi cheyye edurayindi. videvado room chipistaadanu kunnanu. nee guddu phalitama ani veede manni adde illekkadu nnaayi antuu notubukku teesaadu chusuku naduvu" visukkunnadu vyaakarna.

 abbulu, vyaakarna maro naalugu vidhulu tirigaaru. akkado tulet" bordu merupula kanabadindi. " ee rojuki ee okka tulet" chusi kompaki cherukundam anukuni talupu tattaaru. talupu tattemundu anukunnaru namaskaram petta koodadu tikkagaa matlada koodadu ani.

 " evaradi? vache vache" antuu lopali nunchi vinapadindi. aa ventane talupulu teruchukunnaayi. oo gundu bammagaru gundu mida vundanantuu jaaripotunna mallu guddani mukham midaku laakkuntuu vaakitlo kochindi.

 gundubaammagaaru aksharaala gunde sukuni vundatame gaaka gundula vundi. tellagaa vundi. andamgaa vundi. mokhanni roldugoldu fremu gala kallajodu vundi. puurvaashramamloo andagattena nipinche vidhamgaa ippuduu bagundi. amaayakamgaa vundi. gundu bammagariki namaskaram pettalo akkara ledho asalem matladalo teliyaka kangaarupaddaaru abbulu, vyaakarna.

 " evaru kavali nayana!" chala saantamgaa adigindi gundu bammagaru.

 " taatagaaru" anaboi nalukkorukunnadu abbulu. aayane vunte mangalenduku nayana? anna saameta gurtu kochindi.

 " evaruu akkara ledandi" annadu vyaakarna.

 " daaham kavala nayana!" andi bammagaru veella mukhana pattina chemata chusi.

 " daaham ante emitibba?" annatlu abbulu vyaakarna mukhamukhaalu chusukuni, daaham ante manchi neellani gurtuku tecchukuni vaalla mukhalu chusukovatam manesi bammagaru mukham chustuu " kavalandi" annaru.

 bammagaru manchi neellu oa pedda marachembuninda tecchi yichindi. manchi neellu gadagada taagim tarvaata kangaaru, burra tirugudu taggaayi mitrulaki .

 " bammagaru!" antuu aapyaayamgaa athi vinayamgaa pilichaadu abbulu.

 " baammagaaruu!" ventane vyaakarna bhakti shraddhalatho annadu.

 " yem kavali nayana? andi bammagaru."