
 హాస్పటల్లో చేరాక మొదటి నాలుగైదు రోజులు తర్వాతా, డిశ్చార్జయి ఇంటికి తీసుకొచ్చాక జరిగేదంతా తెలుస్తోంది.
 పెళ్ళాం సేవలు చేస్తోంది.
 కొడుకు సేవలు చేస్తున్నాడు.
 కోడలు సేవలు చేస్తోంది.
 మనవలూ, మనవరాళ్ళూ, అందరూ సేవలు చేస్తున్నారు.
 ఆయన సంతోషించక పోలేదు. వాళ్ళ మీద ప్రేమ కురిసి కొంతవరకూ దయ కలగకపోలేదు.
 కాని...
 వాళ్ళకి తనంటే ప్రేమ, అభిమానం అన్నీ ఉండవచ్చు. తన దగ్గర డబ్బులేకపోతే, ఈ ఆస్తి తన పేర్న లేకపోతే ఈ గౌరవం చూపిస్తారా? అప్పుడు తనని పూచిక పుల్ల క్రింద తీసిపారేస్తే తన దిక్కేమిటి?
 పార్కులో తనని ఆ కుర్రాళ్ళు ఎలా గేలి చేశారో చూశాడు. ఈ వృద్ధాప్యంలో, శరీరం పనికిరాకుండా పోయిన ఈ స్థితిలో, ఇతరుల మీద దయనీయంగా ఆధారపడాల్సి వచ్చిన ఈ దశలో... ఈ డబ్బే తనకు బలం ఈ డబ్బే తనకు అండ. ఈ డబ్బే తనకు రక్ష.
 మనిషికీ మనిషికీ మధ్య ప్రేమ వుంటుంది. కాని డబ్బు లేకపోతే ఆ ప్రేమ బలహీనమై పోతుంది.
 డబ్బు ప్రేమ మీద కూడా ఆధిపత్యం చలాయిస్తూ ఉంటుంది. 
 ఒక్కొక్క పరిస్థితిలో... మిగతా ఏ అర్హతలూ లేకపోయినా డబ్బు ఒక్కటి ఉంటే చాలు మనిషికి సమాజంలో గౌరవం, బలం సమకూరుస్తూ ఉంటుంది.
 డబ్బు లేని వాడిని ఎన్ని అర్హతలున్నా ఆ ఒక్కటీ లేకపోవటం వల్ల సమాజంలో ప్రతిష్ట లేకుండా తయారవుతుంటారు.
 ఆ డబ్బుండబట్టే ఓ మహాకవినో, ఓ మహారచయితనో, ఓ సినిమా నిర్మాత శాసిస్తూ ఉంటాడు.
 కళాకారులు కూడా కేవలం వారికున్న కళనిబట్టి మాత్రమే కాక దానికి డబ్బు తోడయితేనే గౌరవం లభిస్తూ ఉంటుంది.
 ఈ రహస్యం తెలుసుకున్నవారు కొనవూపిరి ఉండేదాకా దానిమీద పట్టు వదలరు.
                            * * * *
 ఉన్నట్లుండి ఒకరోజు మన్మధరావు ఊడిపడ్డాడు. రోడ్డుమీద నిలబడే 'నా పెళ్ళాన్ని నాతో పంపిస్తారా' లేదా? అంటూ పెద్దగా కేకలు పెట్టసాగాడు.
 లోపల తండ్రిదగ్గర వుండి మందు పడుతున్న నీరజ గుండె గబగబ కొట్టుకుంది. కొంతమంది అప్రాచ్యులు ఎక్కడికెళ్ళినా వాతావరణాన్ని విషపూరితం చేసి భయంకరమైన కల్లోలాన్ని సృష్టించగలరు. దురదృష్టవశాత్తూ అలాంటి అసహ్యకరమైన వ్యక్తులకు ఈ లోకంలో మనుగడ' కొంతమంది సపోర్టు ఉంటూ వుంటుంది.
 నీరజ గుండె గబ గబ కొట్టుకుంది. మనిషిలో ధైర్యం అన్ని సమయాల్లో ఒకే విధంగా ఉండదు. ఒక సన్నివేశం నుంచి మరో సన్నివేశంలోకి జారిపడ్డాక ధైర్యం కూడా నీళ్ళుకారిపోతూ వుంటుంది.
 "ఈ నీచుడు ఇక్కడికి మళ్ళీ దాపరించాడే. వీడు సృష్టించే గలాభాను ఎలా ఎదుర్కోవటమని" ఆమె అంతరంగం ఆక్రోశిస్తోంది.
 అరుంధతి గొంతువిని బయటికెళ్ళింది.
 "ఏమిటి వీధిలో నిలబడి గొడవ చేస్తున్నావు? నీకు సిగ్గనిపించటం లేదూ?" అంది.
 "ఇంట్లోకి రానివ్వకపోతే వీధిలో కాకపోతే ఇంకెక్కడ నిలబడి మాట్లాడతాను? అయినా నేను మాట్లాడితే గొడవగా వుందా?
 "అసలిక్కడికి రావటమెందుకు?"
 "ఎందుకా? నీ కూతురు చేసిన ఘనకార్యానికి"
 "ఏం చేసింది నా కూతురు?"
 "మొగుడ్నొదిలి లేచి వచ్చింది"
 అరుంధతి అతని నోట్లోంచి వెలువడే వికృతమైన పదజాలం వినలేకపోతోంది. అప్పుడే ఇరుగూ పొరుగూ మూగుతున్నారు. సిగ్గుతో అవమానంతో ఆమె తలకొట్టేసినట్లయింది. అయినా అతని మొండితనానికి లొంగిపోదల్చలేదు.
 "నీలాంటివాడితో కాపురం చెయ్యలేక అది పుట్టింటికొచ్చేసింది. అగౌరవమైన పని ఏమీ చెయ్యలేదే"
 "నాతో కాపరం ఎందుకు చెయ్యలేదు? అందరి మొగుళ్ళతో అందరూ చెయ్యటంలా?"

 haspatallo cheraaka modati naalugaidu rojulu tarvata, discharjayi intiki teesukochaka jarigedanta telustondi.
 pellaam sevalu chestondi.
 koduku sevalu chestunnadu.
 kodalu sevalu chestondi.
 manavaluu, manavaraalluu, andaruu sevalu chestunnaru.
 aayana santoshinchaka poledu. vaalla meeda prema kurisi kontavarakuu daya kalagakapoledu.
 kaani...
 vaallaki tanante prema, abhimanam annee undavacchu. tana daggara dabbulekapothe, ee aasti tana paerna lekapothe ee gowravam chupistara? appudu tanani puuchika pulla krinda teesipaaresthe tana dikkemiti?
 paarkulo tanani aa kurraallu ela geli chesharo chushadu. ee vruddhaapyamlo, sareeram panikirakunda poyina ee sthitilo, itarula meeda dayaneeyamgaa aadhaarapadaalsi vachina ee dasalo... ee dabbe tanaku balam ee dabbe tanaku anda. ee dabbe tanaku raksha.
 manishikee manishikee madhya prema vuntundi. kaani dabbu lekapothe aa prema balaheenamai potundi.
 dabbu prema meeda kuudaa aadhipatyam chalaayistuu untundi. 
 okkokka paristhitilo... migata e arhataluu lekapoyina dabbu okkati unte chaalu manishiki samaajamlo gowravam, balam samakuurustuu untundi.
 dabbu laeni vaadini enni arhatalunna aa okkati lekapovatam valla samaajamlo pratishta lekunda tayaaravutuntaaru.
 aa dabbundabatte oo mahakavino, oo mahaarachayitano, oo sinima nirmaata saasistuu untaadu.
 kalaakaarulu kuudaa kevalam vaarikunna kalanibatti matrame kaaka daaniki dabbu thodayithene gowravam labhistuu untundi.
 ee rahasyam telusukunnavaaru konavupiri undedaka daanimeeda pattu vadalaru.
                            * * * *
 unnatlundi okaroju manmadharao oodipaddaadu. roddumeeda nilabade 'naa pellaanni naatho pampistara' leda? antuu peddagaa kekalu pettasaagaadu.
 lopala tandridaggara vundi mandu padutunna neeraja gunde gabagaba kottukundi. kontamandi apraachyulu ekkadikellinaa vaataavaranaanni vishapuuritam chesi bhayankaramaina kallolaanni srushtinchagalaru. duradrushtavasaattuu alanti asahyakaramaina vyaktulaku ee lokamlo manugada' kontamandi saportu untuu vuntundi.
 neeraja gunde gaba gaba kottukundi. manishilo dhairyam anni samayaallo oke vidhamgaa undadu. oka sannivesam nunchi maro sannivesamloki jaripaddaka dhairyam kuudaa neellukaaripotuu vuntundi.
 "ee neechudu ikkadiki mallee daparinchade. veedu srushtinche galaabhaanu ela edurkovatamani" aame antarangam aakrosistondi.
 arundhati gontuvini bayatikellindi.
 "emiti veedhilo nilabadi godava chestunnavu? neeku sigganipinchatam ledhoo?" andi.
 "intloki ranivvakapothe veedhilo kakapothe inkekkada nilabadi maatlaadataanu? aina nenu matladithe godavagaa vunda?
 "asalikkadiki ravatamenduku?"
 "enduka? nee koothuru chesina ghanakaaryaaniki"
 "yem chesindi naa koothuru?"
 "mogudnodili lechi vachindi"
 arundhati athani notlonchi veluvade vikrutamaina padajaalam vinalekapotondi. appude iruguu poruguu moogutunnaaru. siggutho avamaanamtho aame talakottesinatlayindi. aina athani monditanaaniki longipodalchaledu.
 "neelaantivaaditoe kapuram cheyyaleka adhi puttintikochesinda. agouravamaina pani emi cheyyalede"
 "naatho kaparam enduku cheyyaledu? andari mogullatho andaruu cheyyatamlaa?"