
 "ఏవో ఒకటివ్వు?" అంది విరక్తిగా.
 
 "గణపతిబాబుగారు లేరా అమ్మా?" అని అడిగాడు.
 
 "లేడు, పట్నం వెళ్ళాడు ఏం?" అంది.
 
 "ఆ రోజు నా దగ్గర రంగుల గాజులు కొన్నారమ్మా.... అప్పుడు ఈ కాయితం ఆరి జేబులోంచి పడింది. ఏదైనా అవసరమైన కాయితవేమోనని జాగర్త చేశాను!" అంటూ ఓ కాగితం తీసి అందించాడు.
 
 "బావ గాజులు కొన్నాడా!" ఆశ్చర్యంగా అంటూ ఆ కాగితం అందుకుంది రాధ. అందులో ముత్యాల్లాంటి తిలక దస్తూరీ కనిపించింది.
 
 "గణపతీ...! మీ ఊళ్ళో కోదండరాముడి గుడీ, కాలువగట్టూ నాకెంత నచ్చాయో నువ్వూ అంతే నచ్చావు. నా జీవితాంతం వాటి మధ్య ఎలా గడపాలని ఆశపడుతున్నానో, అలాగే నీతోనూ ఉండాలని ఆశగా ఉంది. నా కోరిక తీరేనా?...నీహ్ది కావాలని ఆశపడుతున్న ఆశపోతు తిలకా కొయిరాలా." అని ఉంది.
 
 రాధకి చదవగానే ఒక్కసారిగా సంతోషం అంతలోనే బాధా కలిగాయి! తిలకలాంటి అమ్మాయి ఇష్టపడుతుంటే పట్టించుకోకుండా ఈ అమాయకుడేం చేస్తున్నట్టు? తీరా ఇంట్లో పెళ్ళి పనులు చేసేస్తున్నారు. ఈ విషయం తెలిస్తే తిలక హృదయం ఎలా తట్టుకుంటుందీ? ఇప్పుడేం చెయ్యడం.... అనుకుంది.
 
                                 * * *
 
 "అమ్మా... అబ్బా..." అంతకంతకూ నొప్పి ఎక్కువైపోతున్నట్లు ఛాతీమీద చేత్తో రాసుకుంటూ మూలుగుతోంది పార్వతమ్మ.
 
 "పార్వతీ... పార్వతీ..." కంగారుగా ఆమెను దగ్గరికి థేఉస్కుమ్తో పిలిచాడు సుబ్బారాయుడు.
 
 ఆమె అతి కష్టంమీద మాట్లాడింది. సమయానికి రామ్ బలన్నయ్య కూడా లేడు... నేను ఈ ఊరు గాని ఊళ్ళో అనాధలా పోతానేమోనండీ!"
 
 "అంతమాటనకు, పార్వతీ! నిన్ను బతికించుకుంటాను!" కంట తడిపెడుతూ అని, సుబ్బారాయుడు ఆమెను వదిలి బయటకు పరుగెత్తి పక్క ఫ్లాట్ బజర్ నొక్కాడు కాసేపటికి ఆయనొచ్చి "క్యా హై?" అన్నాడు.
 
 సుబ్బారాయుడు అభినయం చేస్తూ తన భార్యకి గుండె నొప్పొచ్చింది అని "డాక్టర్ ... డాక్టర్ హై!" అన్నాడు.
 
 "మైఁ డాక్టర్ నహీ హుఁ!" అతను తలుపేసేసుకుంటూ అన్నాడు.
 
 సుబ్బారాయుడికి ఒళ్ళంతా భయంతో చెమటలు పట్టాయి. కాళ్ళు వణుకుతున్నాయి. లోపల పార్వతమ్మ పరిస్థితి అంతకంతకూ దారుణంగా మారుతోంది. లోపలికెళ్ళి "పార్వతీ! డాక్టర్ దగ్గరికి తీసుకెళ్తాను..... ఓర్చుకో!" అన్నాడు.
 
 ఆమె మొహం బాధతో నీలంగా మారుతోంది. నొప్పితో దేహం మెలికలు తిరుగుతోంది. ఫోన్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు ఎక్కడికి చెయ్యాలో....ఏం చెయ్యాలో తోచలేదు. 'శ్రీరామచంద్రా! నువ్వే రక్షించు, నాయనా!" అనుకున్నాడు. అంతలోనే ఫ్లాష్ లా ఒక ఆలోచన వచ్చింది. మొదటి రోజున రామ్ బల్ చెప్పాడు 'స్వర్ణాంద్రా ఫ్లాట్స్'లో అందరూ తెలుగువాళ్ళే ఉంటారని.
 
 "పార్వతీ....ఐదు నిమిషాలు ఓపిక పట్టు ఇప్పుడేవస్తా!" అంటూ ఆ అర్ధరాత్రి భార్యని దిక్కులేకుండా వదిలేసి రోడ్డుమీద పరుగులు తీశాడు సుబ్బారాయుడు. అతనికి తన ఊరూ, మనుషులూ, తన పరపతీ తలచుకుంటే దుఃఖం ముంచుకొచ్చేస్తోంది. పక్కింటివాడు పట్టించుకోడు.... ఎదురింటివాడు పలకరించడు. ఎవడి గోల వాడిదే.... ఎదుటి వాడి కష్టాన్ని గమనించే కళ్ళేకాదు, కాలం కూడా లేదీ జనానికి! చెప్పులైనా లేకుండా, పై మీద కండువా లేకుండా బికారిలా రోడ్డుమీద ఆయాసపడుతూ భార్యని రక్షించమని ముక్కోటి దేవతల్ని ప్రార్ధిస్తూ ఆ నిశీధిలో పరుగులు పెట్టాడు మోతుబరి సుబ్బారాయుడు.
 
                             * * *
 
 "కొంషెం హన్నం.... హువకాయ నైన్త్ వండర్ ది వరల్డ్!" లిజీ అన్న తీరుకి అందరూ గొల్లుమని నవ్వాడు.
 
 "పిన్నీ! డెలీషియస్!" ఆవకాయ అన్నంలో పెరుగు వేసి రుచి చూస్తూ పురంధరతో అంది.
 
 "చీర కట్టుకుని బొట్టుపెట్టుకుంటే ఎలిజబెత్ లా కాదు, అలివేలు మంగలా ఉందిరా!" అంది విశాలాక్షి నవ్వుతూ.
 
 "మాధవ్! ఐ వాంట్ టు మీట్ యువర్ ఏంజెల్!" చెప్పింది లిజీ.
 
 "రాధా!? టుమారో .... శంఖుస్థాపన సమయానికి వస్తుంది!" అన్నాడు మాధవ్.
 
 "మరి వాళ్ళ చిన్నాన్న ఒప్పుకుంటాడా?" అడిగాడు గోవిందరావు.
 
 "వాళ్ళ చిన్నాన్న తాతకూడా ఒప్పుకుంటాడు!" చెప్పాడు మాధవ్.
 
 "ఏమిట్రా ఇదీ? కోడల్ని కళ్ళారా చూసుకుని మనసారా మాట్లాడుకోడానికి లేకుండా" నిష్టూరంగా అంది యశోద.
 
 "ఆషాఢం అంతా పెళ్ళికి ముందే అనుభవిస్తోందిరా మీ అమ్మ!" ఆటపట్టించాడు కేశవరావు.
 
 "అన్నయ్యా!" అంటూ గణపతి లోపలికి వచ్చాడు.
 
 "గణపతీ! రా... రా! ఏమిటిలా వచ్చావూ?" ఆశ్చర్యపడుతూ అడిగాడు మాధవ్.
 
 గణపతి కొద్దిగా సిగ్గుపడుతూ వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. అందరూ అటు తిరిగేసరికి అక్కడ తిలక నిలబడి ఉంది.
 
 "ఓ... తిలక కూడా వచ్చిందా! రండి లోపలికి?" ఆప్యాయంగా పిలిచాడు మాధవ్.
 
 గణపతి మాధవ్ తో "తిలకా వాళ్ళ మదర్ పోయింది. ఇంకా తను నాతోనే ఉంటుంది. అంటే.... మేము వీలైనంత త్వరగా మేరేజ్ చేసుకోవాలి. అందుకు నీ హెల్ప్ కావాలి!" అన్నాడు.
 
 మాధవ్ నవ్వి, "నీ పెళ్ళి చేయడానికి మీ చిన్నమామయ్య ఉన్నాడుగా" అన్నాడు.
 
 "ఆఁ, చేస్తాడు. ఆ నాగమణితో నా పెళ్ళికి ముహూర్తం కూడా పెట్టాడట. రాధ తిలకకి ఉత్తరం వ్రాస్తే తెలిసింది. ఇంటికెళితే రాద్దాంతం చేస్తాడు. అందుకే నీ దగ్గరికి వచ్చాను" అన్నాడు.
 
 "మంచిపని చేశావు. రేపు నా ఫ్యాక్టరీ శంఖుస్థాపన కూడా ఉంది" ముందు నా సెక్రటరీగా ఉద్యోగంలో చేరిపో!" తర్వాత నీ పెళ్ళి నేను జరిపిస్తాను" అన్నాడు.
 
 తిలక కృతజ్ఞతగా చూసింది.
 
 "నేను ఎస్.ఎస్.సీ. కూడా పాసవలేదు అన్నయ్యా!" సిగ్గుపడుతూ అన్నాడు గణపతి.
 
 "ఇంగ్లీషు ధనధనలాడించేస్తావుగా....మా లిజీతో కాసేపుమాట్లాడు" నవ్వుతూ అన్నాడు మాధవ్.

 "evo okativvu?" andi viraktigaa.
 
 "ganapatibaabugaaru lera amma?" ani adigaadu.
 
 "ledu, patnam vellaadu yem?" andi.
 
 "aa roju naa daggara rangula gaajulu konnaramma.... appudu ee kaayitam aari jebulonchi padindi. edaina avasaramaina kaayitavemonani jagarta cheshaanu!" antuu oo kaagitam teesi andinchaadu.
 
 "baava gaajulu konnada!" aascharyamgaa antuu aa kaagitam andukundi raadha. andulo mutyallanti tilaka dasturi kanipinchindi.
 
 "ganapatii...! mee oollo kodandaramudi gudi, kaaluvagattuu naakenta nachayo nuvvuu anthe nachavu. naa jeevitaantam vaati madhya ela gadapalani aasapadutunnaano, alaage neethoonuu undaalani aasagaa undi. naa korika teerena?...neehdi kaavaalani aasapadutunna aasapotu tilaka koirala." ani undi.
 
 radhaki chadavagaane okkasariga santosham antalone badha kaligayi! tilakalanti ammai ishtapadutunte pattinchukokunda ee amayakudem chestunnattu? tiiraa intlo pelli panulu chesestunnaru. ee vishayam teliste tilaka hrudayam ela tattukuntundii? ippudem cheyyadam.... anukundi.
 
                                 * * *
 
 "amma... abba..." antakantakuu noppi ekkuvaipotunnatlu chaatiimeeda chetto rasukuntu moolugutondi paarvatamma.
 
 "paarvatii... paarvatii..." kangaarugaa aamenu daggariki theuskumtho pilichaadu subbarayudu.
 
 aame athi kashtammeeda matladindi. samayaniki ram balannaiah kuudaa ledu... nenu ee ooru gaani oollo anadhala potanemonandi!"
 
 "antamaatanaku, paarvatii! ninnu batikinchukuntaanu!" kanta tadipedutuu ani, subbarayudu aamenu vadili bayataku parugetti pakka flat bajar nokkaadu kasepatiki aayanochi "kya hai?" annadu.
 
 subbarayudu abhinayam chestu tana bharyaki gunde noppochindi ani "dactor ... dactor hai!" annadu.
 
 "mai dactor nahee huem!" atanu talupesesukuntu annadu.
 
 subbarayudiki ollantaa bhayamto chematalu pattayi. kaallu vanukutunnaayi. lopala paarvatamma paristhiti antakantakuu daarunamgaa maarutondi. lopalikelli "paarvatii! dactor daggariki teesukeltaanu..... orchuko!" annadu.
 
 aame moham baadhatho neelamgaa maarutondi. noppitho deham melikalu tirugutondi. fon daggariki vellaadu ekkadiki cheyyaalo....yem cheyyaalo thochaledu. 'sriramachandra! nuvve rakshinchu, nayana!" anukunnadu. antalone flash laa oka aalochana vachindi. modati rojuna ram bal cheppaadu 'swarnandra flats'loo andaruu teluguvalle untaarani.
 
 "paarvatii....aidu nimishaalu opika pattu ippudevasta!" antuu aa ardharaatri bharyani dikkulekunda vadilesi roddumeeda parugulu teesaadu subbarayudu. ataniki tana ooroo, manushuluu, tana parapatii talachukunte dukkham munchukochestondi. pakkintivaadu pattinchukodu.... edurintivaadu palakarinchadu. evadi gola vaadide.... eduti vaadi kashtanni gamaninche kallekaadu, kaalam kuudaa ledhee jananiki! cheppulaina lekunda, pai meeda kanduwa lekunda bicarila roddumeeda aayaasapadutuu bharyani rakshinchamani mukkoti devatalni praardhistuu aa nisheedhilo parugulu pettaadu motubari subbarayudu.
 
                             * * *
 
 "konshem hannam.... huvakaya naint wander dhi werald!" liji anna teeruki andaruu gollumani navvaadu.
 
 "pinni! delicias!" aavakaaya annamlo perugu vesi ruchi chustuu purandharatho andi.
 
 "cheera kattukuni bottupettukunte elizabet laa kaadu, alivelu mangala undira!" andi visaalaakshi navvutuu.
 
 "madhav! ai want tu meat yuvar enjel!" cheppindi liji.
 
 "radha!? tumaro .... sankhusthaapana samayaniki vastundi!" annadu madhav.
 
 "mari vaalla chinnanna oppukuntada?" adigaadu govindarao.
 
 "vaalla chinnanna tatakuda oppukuntaadu!" cheppaadu madhav.
 
 "emitra idhee? kodalni kallara chusukuni manasara matladukodaniki lekunda" nishtooramgaa andi yashoda.
 
 "aashaadam antaa pelliki munde anubhavistondira mee amma!" aatapattinchaadu keshavarao.
 
 "annayya!" antuu ganapati lopaliki vachaadu.
 
 "ganapatii! raa... raa! emitila vachaavuu?" aascharyapadutuu adigaadu madhav.
 
 ganapati koddigaa siggupadutuu venakki tirigi chushadu. andaruu atu tirigesariki akkada tilaka nilabadi undi.
 
 "oo... tilaka kuudaa vachinda! randi lopaliki?" aapyaayamgaa pilichaadu madhav.
 
 ganapati madhav thoo "tilaka vaalla madar poyindi. inka tanu nathone untundi. ante.... memu veelainanta twaragaa marage chesukovali. anduku nee help kavali!" annadu.
 
 madhav navvi, "nee pelli cheyadaaniki mee chinnamamayya unnaadugaa" annadu.
 
 "aa, chestaadu. aa naagamanito naa pelliki muhurtam kuudaa pettadata. raadha tilakaki uttaram vraaste telisindi. intikelithe raaddaantam chestaadu. anduke nee daggariki vachanu" annadu.
 
 "manchipani chesavu. repu naa factory sankhusthaapana kuudaa undi" mundu naa secrataryga udyogamlo cheripo!" tarvaata nee pelli nenu jaripistaanu" annadu.
 
 tilaka krutagnatagaa chusindi.
 
 "nenu es.es.see. kuudaa paasavaledu annayya!" siggupadutuu annadu ganapati.
 
 "ingleeshu dhanadhanalaadinchestaavuga....maa lijeetho kasepumatladu" navvutuu annadu madhav.