 "సారధి సరిగ్గా లేకపోతేనా?"

 "అబ్బ! మనిషికి యిన్ని భయాలూ, సందేహాలూ వుండకూడదు. సారధ్యం వహించటానికి ఒకర్ని నిర్ణయించుకొనే నిర్ణయించు కన్నారాయే. మళ్ళీ కొత్తగా ఆలోచించటం మొదలుపెడితే ఎలా?"

 సిగ్గుతో అతని ముఖం కందగడ్డ అయిపోయింది. అసలు ఇవాళ సుధ ప్రవర్తన మొదట్నుంచీ చిత్రంగానే వుంది. ఆమె ఈ రకం ఆధిక్యతతో మాట్లాడుతుందనిగానీ. మాట్లాడగలదనిగానీ అతను కలలో కూడా అనుకోలేదు. ఉన్నట్లుండి యింత చొరవ ఆమె కెలా వచ్చింది.

 "సారధి అంతటి ఆత్మ విశ్వాసంతో వుంటే నాకు భయమే లేదు వాహనాన్ని అధిష్టించటమే తరువాయి. నా చికాకులన్నీ దూరమవుతాయన్న ఆశతోనే వున్నాను" అన్నాడు.

 "నాన్నగారు చూడండి. ఆయన జీవితమొక ఎడ్వెంచర్. మహాసాహసి సమయస్పూర్తి, కార్యదీక్ష, ముందుకు చొచ్చుకుపోయే గుణం అన్నీ ఆయనలో మూర్తీభావించి వున్నాయి. పైగా ఎంతో నిర్లక్ష్యం కూడా. అది చూసి మా పరిస్థితి ఎక్కడ తారుమారై పోతోందోనని నేనే హడలిపోతుంటాను...అవిగో దీపాలు! ఇహ భయంలేదు. ఒడ్డుకు చేరబోతున్నాం. తిన్నగా కెనాల్ లోకి వెళ్ళిపోదాం." అంటూ ఆమె బోటును మలుపు త్రిప్పి ప్రక్కకి పోనివ్వసాగింది.

 కాలవ దగ్గర డ్రైవరు వణికిపోతూ వీళ్ళకోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. బోటు కళ్ళబడగానే అతని ముఖం ఇంతయింది దగ్గరకు వచ్చాడు "అమ్మయ్య వచ్చారా? మీ కోసం కళ్ళుకాయలు కాచేతట్లు చూస్తూ, హడలి పోతున్నాననుకోండి" అన్నాడు సంతోషంతో.

 "నువ్వు వొట్టి పిరికివాడివి సింహాద్రి! కాస్తదానికి కొండంతలు చేసుకుని హైరానాపడతావు" అని ఆమె బోటు దిగి "రండి" అని సత్యమూర్తితో సహా నడవసాగింది.

 బాగా చీకటి పడిపోయింది. ఇద్దరూ ఆమె యింటికి వెళ్ళే సందువరకూ వచ్చాక "ఇహ వస్తాను" అన్నాడు సత్యమూర్తి.

 "అదేమిటి? యింటికి రారూ? నాన్నగారితో మాట్లాడరా?"

 "మరోసారి వస్తాను. వెళ్ళనా?" అంటున్నాడేగాని కదలకుండా నిలబడ్డాడు.

 "రేపు వస్తారా?" అనడిగింది సుధా తలవంచుకుని.

 "మీరు రమ్మంటే?"

 "నేనెప్పుడైనా వొద్దన్నానా?"

 "అనలేదులెండి" అన్నాడు ఏమనాలో తోచక.

 "కాని రేపు కూడా వచ్చి ఇలాగే మూగనోము పడతారా?"

 అతని ప్రవర్తనలోని వెల్తి కళ్ళ ఎదుట గొట్టొచ్చినట్లు కనబడింది. ఒక్కసారిగా ఆవేశం వచ్చింది. "అసలు యీవేళ చాలా మాట్లాడుదామని వచ్చానండీ మిమ్మల్ని చూడగానే అన్నీ మరిచిపోయాను. ఒక్కటీ నోరుదాటి బయటికి రాలేదు" అన్నాడు గబగబ.

 "అంత భయంకరంగా వున్నానా?" అంది నవ్వుతూ సుధ.

 "అంత అందంగా వున్నారు"

 "పొండీ!"

 "పోతున్నాను" అతను కదిలాడు.

 "రేపు తప్పక" అన్నదామె ఆతురతగా.

 "అలాగే"

 ఆ చీకట్లో అతను కనబడేవరకూ అలాగే చూస్తూ నిలబడి, సుధ నిట్టూర్చి తమ యింటివైపు మెల్లగా కదిలింది.

        
 రాత్రి పదకొండు గంటలు దాటింది. సత్యమూర్తి మేడంతా నిశ్శబ్దంగా వున్నది. అంతా ఎవరి గదుల్లో వాళ్ళు నిద్రపోతున్నారు. క్రింద భాగాల్లో వాళ్ళుకూడా చాలాసేపటి క్రితమే లైట్లు ఆర్పేసి నిద్రకు పడ్డారు. ఒక్క సత్యమూర్తి మాత్రం కళ్ళు మూతలు పడక, మంచం మీద కంఠంవరకూ శాలువా కప్పుకుని అటూ యిటూ కదుల్తున్నాడు. అతని కెంతకీ నిద్ర రావడం లేడు. ఈరోజు సుధతో గడిపిన ఘడియలే మాటి మాటికి జ్ఞప్తికి రాసాగినై. తాను ఆమెపట్ల రెండుసార్లు అసభ్యంగా ప్రవర్తించాడు. తనలో యింత మానసిక దౌర్భల్యం వున్నదనీ మున్నెప్పుడూ అనుకోలేదు. ఎంత వ్యామోహితుడు అయిపోయాడు! ఆమెలో గొప్ప ఆకర్షణ శక్తి వుంది. అది నిజం.

 కట్నం విషయం ఎత్తి తనని ఎత్తి పొడుస్తుందేమోనని చాలా భయపడ్డాడు. ఆమె చాలా అభిమానం పిల్ల ఇలాంటి వాడి పట్లఎంత విముఖత్వం వుందో ఆమెని చూడగానే బోధ పడిపోతుంది కాని అడగలేదు. బహుశా తండ్రి ఆమెకా సంగతి చెప్పి వుండడు. బ్రతికించాడు.

 తను ఏమిటింత నీచనంగా ఆలోచిస్తున్నాడు? ఈ భావన తనకు చీటికి మాటికి తడుతూనే వుంది. ఎప్పటి కప్పుడు ఉలిక్కిపడుతూనే వున్నాడు. అన్నీ పాడు ఆలోచనలే వస్తున్నాయి. తన అంతరంగాన్ని ఎవరైన చదవ గలిగితే...ఎంత చీదరించుకుంటారు!

 తను మారుతున్నాడు. నిజమే తన మార్పు తనకే స్పష్టంగా గోచరిస్తుంది. ఒక్కోసారి అద్దంలో చూసుకుంటూంటే తన రూపం తనకే భయంకరంగా కనిపిస్తోంది. "నిజమేనా? నిజమేనా?" అని ప్రశ్నించుకుంటున్నాడు.
 
 "saaradhi sarigga lekapothena?"

 "abba! manishiki yinni bhayalu, sandehaaluu vundakudadu. saaradhyam vahinchataaniki okarni nirnayinchukone nirnayinchu kannaraye. mallee kottagaa aalochinchatam modalupedithe ela?"

 siggutho athani mukham kandagadda ayipoyindi. asalu ivaala sudha pravartana modatnunchii chitramgaane vundi. aame ee rakam aadhikyatatho maatlaadutundanigaanii. maatlaadagaladanigaanii atanu kalalo kuudaa anukoledu. unnatlundi yinta chorava aame kela vachindi.

 "saaradhi antati aatma vishwaasamtho vunte naaku bhayame ledu vaahanaanni adhishtinchatame taruvai. naa chikakulanni dooramavutaayanna aasatone vunnaanu" annadu.

 "naannagaaru chudandi. aayana jeevitamoka edvencher. mahasahasi samayaspurthy, kaaryadeeksha, munduku chochukupoye gunam annee aayanalo moortiibhaavinchi vunnayi. paiga entho nirlakshyam kuudaa. adhi chusi maa paristhiti ekkada taarumaarai potondonani nene hadalipotuntanu...avigo deepaalu! iha bhayamledu. odduku cherabotunnam. tinnagaa kenal loki vellipodam." antuu aame botunu malupu trippi prakkaki ponivvasaagindi.

 kaalava daggara draivaru vanikipotuu veellakosam eduruchustunnadu. botu kallabadagaane athani mukham intayindi daggaraku vachaadu "ammayya vachara? mee kosam kallukaayalu kachetatlu chustuu, hadali potunnananukondi" annadu santoshamto.

 "nuvvu votti pirikivaadivi simhadri! kaastadaaniki kondantalu chesukuni hyranapadatavu" ani aame botu digi "randi" ani satyamuurtitoe sahaa nadavasaagindi.

 baga cheekati padipoyindi. iddaruu aame yintiki velle sanduvarakuu vachaka "iha vastaanu" annadu satyamurthy.

 "ademiti? yintiki raaruu? naannagaarito matladara?"

 "marosari vastaanu. vellanaa?" antunnaadegaani kadalakunda nilabaddadu.

 "repu vastara?" anadigindi sudha talavanchukuni.

 "meeru rammante?"

 "neneppudaina voddannaanaa?"

 "analedulendi" annadu emanaalo thochaka.

 "kaani repu kuudaa vachi ilaage mooganomu padatara?"

 athani pravartanaloni velti kalla eduta gottochinatlu kanabadindi. okkasariga aavesam vachindi. "asalu yeevela chala matladudamani vachanandi mimmalni chudagaane annee marichipoyanu. okkati norudaati bayatiki raledu" annadu gabagaba.

 "anta bhayankaramgaa vunnana?" andi navvutuu sudha.

 "anta andamgaa vunnaru"

 "pondii!"

 "potunnaanu" atanu kadilaadu.

 "repu tappaka" annadame aaturatagaa.

 "alaage"

 aa cheekatlo atanu kanabadevarakuu alaage chustuu nilabadi, sudha nittoorchi tama yintivaipu mellagaa kadilindi.

        
 raatri padakondu gantalu daatindi. satyamurthy medanta nissabdamgaa vunnadi. antaa evari gadullo vaallu nidrapotunnaru. krinda bhaagaallo vallukuda chalasepati kritame laitlu arpesi nidraku paddaaru. okka satyamurthy maatram kallu mootalu padaka, mancham meeda kantamvarakuu saluva kappukuni atuu yitoo kadultunnadu. athani kentakee nidra ravadam ledu. eeroju sudhatho gadipina ghadiyale maati maatiki jnaptiki rasaginai. taanu aamepatla rendusaarlu asabhyamgaa pravartinchaadu. tanalo yinta maanasika dourbhalyam vunnadanee munneppuduu anukoledu. entha vyaamohitudu aipoyadu! aamelo goppa aakarshana sakti vundi. adhi nijam.

 katnam vishayam etti tanani etti podustundemonani chala bhayapaddadu. aame chala abhimanam pilla ilanti vaadi patlaenta vimukhatvam vundo aameni chudagaane bodha padipotundi kaani adagaledu. bahusa tandri ameca sangati cheppi vundadu. bratikinchaadu.

 tanu emitinta neechanamgaa aalochistunnadu? ee bhavana tanaku cheetiki maatiki tadutune vundi. eppati kappudu ulikkipadutune vunnadu. annee paadu aalochanale vastunnaayi. tana antaramgaanni evaraina chadava galigithe...entha cheedarinchukuntaaru!

 tanu maarutunnaadu. nijame tana maarpu tanake spashtamgaa gocharistundi. okkosari addamlo chusukuntunte tana roopam tanake bhayankaramgaa kanipistondi. "nijamena? nijamena?" ani prasninchukuntunna.
 