
 కౌశికభూపతి పెద్ద కొడుకు ఆదిత్యభూపతి వేపు నడిచి, అతని కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూస్తూ...

 "ఏం ఆదిత్య భూపతీ... నీ తండ్రి నీకెప్పుడూ చెప్పలేదా... నేనెవర్నో... నీ తండ్రి కౌశికభూపతికి, వాళ్ళ తండ్రి ఎప్పుడూ చెప్పలేదా... నేనెవర్నో... తలిసి, తెలిసి నిజాన్ని, రహస్యంగా చేసేసి, దేవులపల్లి కోట పునాదుల్లోనే... మిమ్మల్ని పడేసారు. నన్ను... నా తండ్రినీ, మా తాతను, మా ముత్తాతను- నమ్మకస్తులైన బానిసల్లా వాడుకున్నార్రా మీరు- ముసలినక్క, ఆ కౌశికభూపతి... నన్ను ఇన్నేళ్ళుగా... అంత ప్రేమగా ఎందుకు చూసుకున్నాడో... దానికి కారణం ఏంటో... ఎప్పుడయినా అడిగావురా- అడగవు. స్వార్ధం... మీ స్వార్ధం మీది. ఎవరి స్వార్ధం వాళ్ళది... మీ స్వార్ధపు ఉచ్చులో మేం బలైపోయాం... అంతే..." 

 నలభై అయిదేళ్ళ, ఆదిత్యభూపతి, తన చిన్ననాటి సంగతుల్ని, జ్ఞాపకం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

 "ఇంతకీ నువ్వెవరు... మా తండ్రికి చేసిన సేవలకు... ఈ నిధి నీకు దక్కుతుందంటావా... చెప్పు... తీసుకో... నేనూ, మా చెల్లీ మా తండ్రీ ఎవరూ అభ్యంతరం పెట్టం... తీసుకో... మమ్మల్ని వదిలెయ్"

 ఆ మాటకు చేతిలోని బల్లెంవేపు చూసి, ఆదిత్యభూపతివేపు చూసి.

 "ఒరేయ్... నీకు చెల్లి... ఇప్పుడు కావలసి వచ్చిందిరా... వెధవా! అది చదువుకోవడానికి ఫీజుక్కూడా ఏమీ మిగల్చకుండా కోటలోని సమస్తం పట్టుకెళ్ళి పోయినప్పుడు ఏమైందిరా- నీ భాతృప్రేమ... ఇప్పుడొచ్చిందా- స్వంత తండ్రినయినా ఆస్థికోసం చంపడానికి వెనుకాడని నువ్వు... నాకు నిధి నిస్తావా- ఆ నిధి నీ తాతగారి సొమ్మనుకున్నావా- మిమ్మల్ని ఏనాడో చంపాల్సింది నేను- వాడెలాగూ చచ్చాడు, నిన్ను మాత్రం నేను చంపుతాను"

 బల్లేన్ని ఎత్తి ఆదిత్యభూపతివేపు గురిచూసాడు ముత్యాలనాయుడు.

 ముత్యాలనాయుడు మాటలద్వారా దేవులపల్లికోట, రాజులమీద ఏదో కేసుందని మాత్రం అర్ధమైంది. 

 "ముత్యాలనాయుడూ! ఇంతకూ నువ్వెవరు?"

 ఇందుమతి దగ్గరగా వచ్చి, ఆమె ముఖంలోకి చూస్తూ-

 "అమ్మా... దేవీబాలా ఇందూ! అందరూ నిన్ను దేవీబాల ఇందుమతి అని పిలుస్తున్నా నేను నీకు పెట్టుకున్న పేరేం పేరో తెలుసా- చంద్రయ్యమ్మ. ఈ వంశంలో పుట్టిన ఒకే ఒక్క మంచిదానివమ్మా! నువ్వు స్వార్ధం లేని దానివి. భూతదయగలదానివి. అందుకే నా పూర్వులు మెదిలిన ఈ ప్రదేశంలోకి నీ ద్వారా వస్తేనే నాకే ఆటంకం రాదని నీ ద్వారా మహా యజ్ఞాన్ని నిర్వహించాను. ఎన్ని అననుకూల పరిస్థితులెదురయినా, నిధి అన్వేషణకు నిన్ను పురిగొల్పాను. ఎందుకో తెల్సా-"

 అవును నిజమే! పాతకారును, షెడ్డులోంచి తీయించిన దగ్గర్నించి ప్రతి విషయం జ్ఞాపకం వచ్చింది ఇందుమతికి.

 "ఎందుకు?" విసురుగా అడిగింది ఇందుమతి.

 "చంద్రకోన నాది చంద్రవిహార్ నాది. ఈ అడవంతా నాదే-" గనుక శతాబ్దాల చీకటిలోంచి వెలుగులోకొచ్చిన ఆదిమ బానిస నవ్వులాంటి నవ్వది. చరిత్ర అట్టడుగున నిలిచిపోయిన ఒక రహస్యం జలపాతంలా ఉప్పొంగి పైకొచ్చిన వేళ- ధరిత్రి నవ్విన పువ్వులాంటి నవ్వది.

 "చంద్రయ్యమ్మ ఎవరు" అనుమానంగా అడిగింది ఇందుమతి.

 "నువ్వు తెలివైన దానివి... అందుకే అసలు పాయింట్ కొచ్చావు. చంద్రయ్యమ్మ మీ అందరి దృష్టిలో ఒక ఆటవిక స్త్రీ... కానీ నా దృష్టిలో మా వంశ మూలపురుషురాలు. మీ వంశ మూలపురుషుడు ఆదిత్యభూపతి ఉంచుకున్న స్త్రీ కాదు. చంద్రయ్యమ్మ అడవిని ఆక్రమించుకోవడం కోసం చంద్రయ్యమ్మను మీ పూర్వుడు ఆదిత్యభూపతి ప్రకృతి సాక్షిగా ఆటవికుల సాక్షిగా పెళ్ళాడాడు. చంద్రవిహార్ కోట, చంద్రయ్యమ్మకు కట్టిచ్చిన కోట అంతేకాదు- ఆదిత్యభూపతికి, చంద్రయ్యమ్మకు కలిగిన ఏకైక కుమారుడు పేరు ముత్యాల భూపతి"

 "ముత్యాలభూపతి!"

 ఆ పేరు వినగానే ఉలిక్కిపడింది ఇందుమతి. ఆదిత్యభూపతి అంతంత కళ్ళేసుకుని చూస్తున్నాడు.

 "తనకు న్యాయం చెయ్యమని వచ్చిన, ఆ ముత్యాలును మీ వాళ్ళు ఆదిత్యభూపతికి, చంద్రయ్యమ్మతో గల సంపర్కాన్ని బయటపడనివ్వకుండా ఆ ముత్యాలభూపతిని మీ సేవకుల జాబితాలో చేర్చుకున్నారు. భూపతి మాటను తొలగించి ముత్యాలనాయుళ్ళను చేసారు.

 ఆ ముత్యాల భూపతి వంశంలోని వాడే ఈ ముత్యాలనాయుడు" అణగదొక్కబడిన శతాబ్దాలకసి, ముత్యాలనాయుడు నోటంట వచ్చేసింది.

 "ఆదిత్యభూపతీ! దేవులపల్లికోట, ఈ తూర్పుకోనలు, ఇదంతా ఎవరిదిరా. నీడా, నీ తండ్రి కౌశికభూపతిదా నీ తాతదా నీ ముత్తాతదా. మాది, మాకు చెందాల్సిన రాజ్యాన్ని, వైభవాన్నీ, వైభోగాన్నీ, మీరు అనుభవిస్తూ, మమ్మల్ని సేవకుల్ని చేసారు.

 చరిత్రను తారుమారు చేసిన, దుర్మార్గులు మీరు. అందుకే- అందుకే ఇన్నేళ్ళు, ఇన్నేళ్ళు నేను బతికి వున్నందుకే పగ, ప్రతీకారం, కక్ష, ఈ కక్ష తీరాలంటే-"

 నిప్పుల్లోంచి మొలిచిన నిప్పు మొగ్గలా మండిపోతున్నడు ముత్యాలనాయుడు.

 ఆదిత్యభూపతి ఏదో చెప్పబోయాడు. చెప్పనివ్వలేదు ముత్యాలనాయుడు.

 విసురుగా-

 బల్లేని తీసి, సూటిగా గురిచూసి, విసిరాడు. అది ఆదిత్యభూపతి గుండెల్ని, చెట్టుని చీల్చుకుని వెళ్ళిపోయింది.

 విహ్వలంగా అరుస్తూ, విలవిల్లాడుతూ ఆదిత్యభూపతి అతని గుండెల్లోంచి.

 నెత్తురు విరజిమ్మింది.

 కెవ్వుమని అరిచింది ఇందుమతి.

 "నువ్వు మనిషివా, రాక్షసుడివా!" అరుస్తూ తనని తాను విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తోంది ఇందుమతి.

 "దేవులపల్లికోట రాజులు తయారుచేసిన రాక్షసుడ్ని నేను"

 "ఇందుమతీ! మీ వంశం సర్వనాశనం చెయ్యడం కోసమే భీష్ముడిలా బతికున్నాన్నేను. దేవులపల్లి కోటను భూస్థాపితం చెయ్యడం నా ఆఖరి కోర్కె"

 అని ఆటవికులవేపు తిరిగి-

 "ప్రతి చెట్టునీ అంటించండి. ఆ మంటల్లో వీళ్ళందరూ దహనం కావాలి. ఆ దహనాన్ని నేను కళ్ళారా చూడాలి" అని సంచుల్లోంచి బంగారు నగల్ని తీసుకుని, పిచ్చి పిచ్చిగా అలంకరించుకుంటున్నాడు ముత్యలనాయుడు. 

 "ముత్యాలూ" అరిచింది ఇందుమతి.

 ఆటవికులు ఒక్కొక్క చెట్టుకింద మంటలు రాజేస్తున్నారు.

 రుద్రభూపతి శవాన్ని కూడా చెట్టుకి కట్టేశారు. మంట బెట్టారు. రుద్రభూపతి శవం చెట్టుతోపాటు మండుతోంది.

 ఆ తర్వాత-

 ఆదిత్యభూపతి చెట్టుకింద మంటను ఉవ్వెత్తున లేచాయి.

 తర్వాత ఇందుమతి, సింహిక, యువరాజు, షెర్రీ, కపాలకోన ఆటవికులు.

 అంతటా మంటలు ప్రజ్వరిల్లుతున్నాయి. అడవంతా వ్యాపిస్తున్న పొగ, నేలమీద నుంచి మేఘాలు పైకెళ్తున్నట్టుగా ఉన్నాయి.

 ముత్యాలనాయుడు-

 కిరీటాన్ని, భుజకీర్తుల్ని, ఆభరణాల్నీ పెట్టుకుని-

 "ఈ తూర్పుకోనలు నావి. ఈ దేవులపల్లికోట నాది. కోటకు నేను రాజును, మహారాజును" అని పగడాలు పొదిగిన కత్తిని పట్టుకుని పిచ్చి పిచ్చిగా అరుస్తున్నాడు.

 అంతలో-

 ఒక ఆటవికుడు కడవల్తో ఇప్ప సారాని తెచ్చి, ముత్యాలనాయుడికి అందించాడు.

 అందరూ తలో కడవసారా తాగుతూ- అడవి దద్దరిల్లేలా అరుస్తూ, నృత్యాలు చేస్తున్నారు.

 మంటలు రాజుకుంటున్నాయి.

 అంతవరకూ-

 నిరాశగా-

 కదలలేని స్థితిలో ఉన్న సింహిక, సారావాసన తగలగానే, తలెత్తి చూసింది.

 ముక్కుపుటాలకు తగులుతున్న సారావాసన ఆమె నరనరాన శక్తిని ప్రజ్వలనం చేస్తోంది.

 అందరూ సారా తాగుతూ, చిందులేస్తున్న సమయంలో-

 తన శక్తినంతా కూడదీసుకుంది సింహిక. 

 అంతే... ఆమెను కట్టిన నల్లమద్ది చెట్టు వేళ్ళతో ఊడిపోయి పై కొచ్చేసింది.

 నెలరోజులుగా, ఆకలితో ఉన్న పులి మనిషిమీద పడ్డట్టుగా సారా బానమీద పడింది.

 అంతే-

 అయిదు నిమిషాల్లో ఆ బాన ఖాళీ అయిపోయింది.

 సింహిక-

 ఒక్కసారిగా వళ్ళు విరుచుకుంది. ఆటవికుల్తో తలపడింది.

 ఆటవికులందరూ, ఒక్కుమ్మడిగా సింహిక మీద పడ్డారు.

 ఒక పక్క మంటల్ని-

 తాళలేక, విహ్వలంగా అరుస్తున్నారు షెర్రీ... మిగతా కపాలకోన ఆటవికులు.

 యువరాజు, ఇందుమతి ఎలా తప్పించుకోవాలో ఆలోచిస్తున్నారు.

 మంటలు చుట్టుముడుతున్నాయి.

 "ముత్యాలనాయుడూ, నాయుడూ" యువరాజు చివరిసారిగా అరిచాడు.

 అప్పటికే ముత్యాలనాయుడు ఆ నిధినిచూడగానే, ఇన్నేళ్ళ తన కసి తీరగానే-

 ఆ ఆనందం పట్టలేని ఉన్మాదస్థితిలో ఉన్నాడు.

 పిచ్చివాడిలా యువరాజువేపు చూసి నవ్వాడు.

 నవ్వి-

 "ఒరే... యువరాజూ... పాపం... అంతే తప్పదు. నిన్ను రక్షించాలా నేను... నీ ప్రాణాలు కూడా ఈ అడవికి ఆహుతైపోవాల్సిందే- నీ మిత్రులు రాలేదా? నీకు హెల్ప్ చెయ్యడానికొచ్చిన కురవభీముడు... కురవభీముడ్ని చంపడం చూసిన వైశాలి. వైశాలి హత ద్వారా నా గురించి తెల్సుకున్న కపాలేశ్వర్... అందర్నీ నేనే... నేనే... చంపేసాను. కట్ట గట్టుకుని వచ్చినవాళ్ళు కట్టగట్టుకుని చచ్చిపోవడమే మంచిది"

 ముత్యాల్నీ, రత్నాల్నీ, వజ్రవైఢూర్యాల్ని... గుప్పెళ్ళతో తీసి విసురుతూ ఆనందతాండవం చేస్తున్నాడు ముత్యాలనాయుడు.

 kaushikabhoopati pedda koduku aadityabhoopati vepu nadichi, athani kallalloki suutigaa chustuu...

 "yem aaditya bhuupatii... nee tandri neekeppuduu cheppaleda... nenevarno... nee tandri kaushikabhoopatiki, vaalla tandri eppuduu cheppaleda... nenevarno... talisi, telisi nijaanni, rahasyamgaa chesesi, devulapalli kota punaadullone... mimmalni padesaru. nannu... naa tandrinee, maa taatanu, maa muttaatanu- nammakastulaina banisalla vadukunnarra meeru- musalinakka, aa kaushikabhoopati... nannu innellugaa... anta premagaa enduku chusukunnado... daaniki kaaranam ento... eppudayina adigavura- adagavu. swaardham... mee swaardham meedi. evari swaardham vaalladi... mee swaardhapu uchulo mem balaipoyam... anthe..." 

 nalabhai ayidella, aadityabhoopati, tana chinnanati sangatulni, ghnaapakam chesukovadaniki prayatnistunnadu.

 "intakee nuvvevaru... maa tandriki chesina sevalaku... ee nidhi neeku dakkutundantava... cheppu... teesuko... nenuu, maa chelli maa tandri evaruu abhyantaram pettam... teesuko... mammalni vadiley"

 aa maataku chetiloni ballemvepu chusi, aadityabhoopativeepu chusi.

 "orey... neeku chelli... ippudu kavalasi vachindira... vedhava! adhi chaduvukovadaniki feejukkuda emi migalchakunda kotaloni samastam pattukelli poinappudu emaindira- nee bhatruprema... ippudochindaa- swanta tandrinayina aasthikosam champadaaniki venukaadani nuvvu... naaku nidhi nistava- aa nidhi nee taatagaari sommanukunnava- mimmalni enado champalsindi nenu- vaadelaaguu chachaadu, ninnu maatram nenu champutaanu"

 ballenni etti aadityabhoopativeepu gurichusadu mutyaalanaayudu.

 mutyaalanaayudu mataladwara devulapallikota, raajulameeda edho kesundani maatram ardhamaindi. 

 "mutyaalanaayuduu! intakuu nuvvevaru?"

 indumati daggaragaa vachi, aame mukhamloki chustuu-

 "amma... devibala induu! andaruu ninnu devibala indumati ani pilustunna nenu neeku pettukunna perem paero telusa- chandrayyamma. ee vamsamlo puttina oke okka manchidaanivamma! nuvvu swaardham laeni daanivi. bhuutadayagaladaanivi. anduke naa puurvulu medilina ee pradesamloki nee dwara vastene naake aatankam raadani nee dwara mahaa yagnaanni nirvahinchaanu. enni ananukuula paristhituledurayinaa, nidhi anveshanaku ninnu purigolpaanu. enduko telsa-"

 avunu nijame! paatakaarunu, sheddulonchi teeyinchina daggarninchi prati vishayam ghnaapakam vachindi indumatiki.

 "enduku?" visurugaa adigindi indumati.

 "chandrakona naadi chandravihar naadi. ee adavanta naade-" ganuka sataabdaala cheekatilonchi velugulokochina aadima banisa navvulanti navvadi. charitra attaduguna nilichipoyina oka rahasyam jalapatamla uppongi paikochina vaela- dharitri navvina puvvulanti navvadi.

 "chandrayyamma evaru" anumaanamgaa adigindi indumati.

 "nuvvu telivaina daanivi... anduke asalu point kochavu. chandrayyamma mee andari drushtilo oka aatavika stree... cony naa drushtilo maa vamsa moolapurushuraalu. mee vamsa moolapurushudu aadityabhoopati unchukunna stree kaadu. chandrayyamma adavini aakraminchukovadam kosam chandrayyammanu mee poorvudu aadityabhoopati prakruti saakshigaa aatavikula saakshigaa pellaadaadu. chandravihar kota, chandrayyammaku kattichina kota antekaadu- aadityabhoopatiki, chandrayyammaku kaligina ekaika kumarudu paeru mutyaala bhuupati"

 "mutyaalabhoopati!"

 aa paeru vinagaane ulikkipadindi indumati. aadityabhoopati antanta kallesukuni chustunnadu.

 "tanaku nyaayam cheyyamani vachina, aa mutyaalunu mee vaallu aadityabhoopatiki, chandrayyammatho gala samparkaanni bayatapadanivvakunda aa mutyaalabhoopatini mee sevakula jaabitaalo cherchukunnaru. bhuupati maatanu tolaginchi mutyaalanaayullanu chesaru.

 aa mutyaala bhuupati vamsamlooni vade ee mutyaalanaayudu" anagadokkabadina sataabdaalakasi, mutyaalanaayudu notanta vachesindi.

 "aadityabhoopatii! devulapallikota, ee thoorpukonalu, idantaa evaridira. needa, nee tandri kausikabhoopatidaa nee taatadaa nee muttaatadaa. maadi, maaku chendaalsina rajyanni, vaibhavaannii, vaibhogaannii, meeru anubhavistuu, mammalni sevakulni chesaru.

 charitranu taarumaaru chesina, durmaargulu meeru. anduke- anduke innellu, innellu nenu batiki vunnanduke paga, prateekaaram, kaksha, ee kaksha teeraalante-"

 nippullonchi molichina nippu moggala mandipotunnadu mutyaalanaayudu.

 aadityabhoopati edho cheppaboyadu. cheppanivvaledu mutyaalanaayudu.

 visurugaa-

 balleni teesi, suutigaa gurichusi, visiraadu. adhi aadityabhoopati gundelni, chettuni cheelchukuni vellipoyindi.

 vihvalamgaa arustuu, vilavillaadutuu aadityabhoopati athani gundellonchi.

 netturu virajimmindi.

 kevvumani arichindi indumati.

 "nuvvu manishiva, rakshasudiva!" arustuu tanani taanu vidipinchukovadaaniki prayatnam chestondi indumati.

 "devulapallikota rajulu tayaaruchesina raakshasudni nenu"

 "indumatii! mee vamsam sarvanasanam cheyyadam kosame bheeshmudila batikunnannenu. devulapalli kotanu bhusthapitam cheyyadam naa akhari korke"

 ani aatavikulavepu tirigi-

 "prati chettunee antinchandi. aa mantallo veellandaruu dahanam kavali. aa dahanaanni nenu kallara chudali" ani sanchullonchi bangaaru nagalni teesukuni, picchi picchigaa alankarinchukuntunnada mutyalanayudu. 

 "mutyaaluu" arichindi indumati.

 aatavikulu okkokka chettukinda mantalu raajestunnaaru.

 rudrabhoopati shavaanni kuudaa chettuki kattesaru. manta bettaru. rudrabhoopati shavam chettutopaatu mandutondi.

 aa tarvaata-

 aadityabhoopati chettukinda mantanu uvvettuna lechayi.

 tarvaata indumati, simhika, yuvaraju, sherri, kapalakona aatavikulu.

 antataa mantalu prajvarillutunnaay. adavanta vyaapistunna poga, neelameeda nunchi meghaalu paikeltunnattugaa unnaayi.

 mutyaalanaayudu-

 kiriitaanni, bhujakeertulni, aabharanaalnii pettukuni-

 "ee thoorpukonalu naavi. ee devulapallikota naadi. kotaku nenu rajunu, maharajunu" ani pagadaalu podigina kattini pattukuni picchi picchigaa arustunnadu.

 antalo-

 oka aatavikudu kadavaltho ippa sarani tecchi, mutyaalanaayudiki andinchaadu.

 andaruu talo kadavasara taagutuu- adavi daddarillela arustuu, nrutyaalu chestunnaru.

 mantalu rajukuntunnayi.

 antavarakuu-

 niraasagaa-

 kadalaleni sthitilo unna simhika, saaraavaasana tagalagaane, taletti chusindi.

 mukkuputaalaku tagulutunna saaraavaasana aame naranaraana saktini prajvalanam chestondi.

 andaruu sara taagutuu, chindulestunna samayamlo-

 tana saktinanta koodadeesukundi simhika. 

 anthe... aamenu kattina nallamaddi chettu vaellatho oodipoyi pai kochesindi.

 nelarojulugaa, aakalitho unna puli manishimeeda paddattugaa sara baanameeda padindi.

 anthe-

 ayidu nimishaallo aa baana khaalii ayipoyindi.

 simhika-

 okkasariga vallu viruchukundi. aatavikultho talapadindi.

 aatavikulandaruu, okkummadigaa simhika meeda paddaaru.

 oka pakka mantalni-

 taalaleka, vihvalamgaa arustunnaru sherri... migata kapalakona aatavikulu.

 yuvaraju, indumati ela tappinchukovalo aalochistunnaaru.

 mantalu chuttumudutunnaayi.

 "mutyaalanaayuduu, nayudu" yuvaraju chivarisaarigaa arichaadu.

 appatike mutyaalanaayudu aa nidhinichudagaane, innella tana kasi teeragaane-

 aa aanandam pattaleni unmaadasthitilo unnaadu.

 pichivadila yuvarajuvepu chusi navvaadu.

 navvi-

 "ore... yuvaraju... paapam... anthe tappadu. ninnu rakshinchala nenu... nee praanaalu kuudaa ee adaviki aahutaipovalsinde- nee mitrulu raleda? neeku help cheyyadaanikochina kuravabheemudu... kuravabheemudni champadam chusina vaisali. vaisali hatha dwara naa gurinchi telsukunna kapaleshwar... andarnee nene... nene... champesanu. katta gattukuni vachinavaallu kattagattukuni chachipovadame manchidi"

 mutyaalnee, ratnaalnee, vajravaiduuryaalni... guppellatho teesi visurutuu aanandataandavam chestunnadu mutyaalanaayudu.