 ఆమెను అనుసరించాడతను.

 గుడికి వెనుక వంద గజాల దూరంలో వుందా కొండ. సగం దూరం వరకు సిమెంటు మెట్లు.... దిగి, దట్టమైన చెట్ల మధ్య నుంచి ఇద్దరూ నెమ్మదిగా నడుస్తున్నారు.

 "దట్టమైనా అడవిలో వున్నట్లుగా వుందికదూ?" పరిసరాల్ని చూస్తూ అంది మధురిమ.

 అలాంటి అడవుల్లోఎప్పుడో ... ఎక్కడో తిరిగినట్లనిపిస్తోందతనికి. అరికలేక్షన్స్ పడిపోయి ఆమెకి సమాచారం ఇవ్వలేదు అతను.

 ఎక్కడి నుంచో విన్పిస్తున్న కోయల గొంతు... పూలమీంచివస్తున్నా మధురమైన వాసన...

 ఇద్దరూ కొండెక్కడానికి దాదాపు అరగంట పట్టింది. 

 కొండమీద దట్టమైన చెట్లు, ఆ చెట్ల మధ్య గలగలా శబ్దంచేస్తూ సన్నగా పారుతున్న చిన్న వాగు...

 "ఈ నీళ్ళను తాగి చూడు... ఏంట తియ్యగా వుంటాయో" అంటూ దోసిట్లోకి నీళ్ళు తీసుకుని తాగింది మధురిమ.

 అతను కూడా నీళ్ళు తీసుకుని తాగాడు.

 "నీళ్ళంత తియ్యగా వున్నాయేమిటి?"

 "ఈ నీళ్ళమీద అప్పట్లో ఎవరో పరిశోధన కూడా చెశారు..." అంటూ కొండ అరటిచెట్టుకి అనుకుని కూర్చుంది మధురిమ. 

 పచ్చని పకృతి మధ్య... నిశ్శబ్ద ఏకాంతంలో తెలీని ఉద్వేగానికి లోనవుతున్నారిద్దారూ. 

 "వారం రోజుల్లో నీకు గతం గుర్తుకువస్తోంది_ నువ్వెవరో తెలుస్తుంది. మీవాళ్ళందరూ గుర్తుకోస్తారు_ నీవు తప్పనిసరిగా అక్కడికి వెళ్ళిపోవలికదూ?" బాధను అణుచుకుంటూ అంది మధురిమ.

 "మీ అభిప్రాయం ఏమిటో చెప్పండి."

 "నేనేం చెప్తాను?"

 "మీరుండమంటే వుంటాను... వెళ్ళిపోమంటే పోతాను" అన్నాడు కాశీచరణ్.

 "నేనేం చేయమంటే అది చేస్తావా?"

 "చేస్తాను. ఎందుకో తెలుసా... మళ్ళీ మనిషినావుతున్నానంటే కారణం మీరే... నన్ను శాసించగల సర్వహక్కులు మీకే వున్నాయి. మీలాంటి మంచి మనిషితో స్నేహాన్ని ఎవరైనా జీవితాంతం కోరుకుంటారు" అన్నాడతను అంతకంటే లోతైన భావాల్ని వెలిబుచ్చే మాటల కోసం తడుముకుంటూ.

 "అంటే...?" వాతావరణం చల్లగా వున్నా, కాశీచరణ్ ఇల్లంతా వేడెక్కిపోయింది.

 "నేను స్పష్టంగా నా అభిప్రాయాన్ని చెప్తే మీరేమీ అనుకోరుగదూ " నెమ్మదిగా అన్నాడు అతను.

 "ఏమీ అనుకోను."

 "ఒకవేళ కోపమొచ్చినా ఏమీ అనకూడదు" చిన్నపిల్లాడిలా అన్నాడతను.

 ఆమెకి నవ్వోచ్చింది చిన్నగా నవ్వింది.

 "ఏమి అనను, అయినా అభిప్రాయం చెప్పడానికి ఎందుకంత సంకోచం?" అన్నది.

 సరిగ్గా అదే సమయంలో రివ్వుమని గాలి వీచడం, మధురిమ పైట ఎగిరి కాశీచరణ్ ముఖంమీద పడటం, ఆ పైటను లాక్కోబోయిన మధురిమ చేతిని కాశీచరణ్ అసకంల్పితంగానే పట్టుకోవడం అనుకోకుండా జరిగిపోయాయి.

 మొత్తని స్పర్శ.... సిటిమెత్తని హృదయస్పర్శ....

 "ఐ లవ్ యూ... మధురిమా! బతుకంతా ఇలాగే, మీతో గడపాలని నా కోరిక... నేను మిమ్మల్ని ప్రేమిమిండంలేదు_ అరాదిస్తున్నాను" ఎంతో ప్రయత్నం మీద ఆ మాటలనగలిగాడు అతను.

 అంతంత కళ్ళతో మధురిమ కాశీచరణ్ వైపు చూసింది. తను డైరీలో రాసుకున్న వాక్యాలు అకస్మాత్తుగా గుర్తుకొచ్చాయి ఆమెకు.

 నేను కాశీచరణ్ ని కేవలం ప్రేమించడంలేదేమో_ ఆరాధిస్తున్నానేమో.

 హృదయస్పందన అకస్మాత్తుగా రెట్టింపు కావడం ఆమెకు తెలుస్తూనే వుంది.

 ఆమె పెదవులు చప్పుడు చేయకుండా నవ్వాయి.

 "నా అభిప్రాయాన్ని మీరు అంగీకరించి, ఆమోదిస్తే నేను చెప్పినట్టు చేయాలి" ఆమె మౌనంతో ధైర్యం తెచ్చుకున్న కాశీచరణ్ ఈసారి ఒకింత ఉద్వేగంగా, పెద్దగా అన్నాడు.

 "ఏమిటి?" అన్నట్టు కళ్ళతోనే ప్రశ్నించింది.

 ఏం చేయాలో తన చూపుడువేలిని తన పెదవులకు రాసుకుంటూ చెప్పాడు.

 "మీకేమీ తెలియవనుకొన్నాను" అంది మధురిమ పెల్లుబకుతున్న ఆనందోద్వేగానికి లోలోనే దాచుకుంటూ.

 "ఇప్పటివరకూ ఏమీ తెలియవు. ఇప్పట్నుంఛీ తెలుసుకోవాలని కోరిక" అంటూ తన చేతిని నడుం చుట్టూ వేసి దగ్గరగా లాక్కున్నాడు.

 అతని పెదవులు ఆమె బుగ్గలుకు మెత్తగా తగిలాయి. ఆపైన నేమ్మదిగా ముందుకు జరుగుతున్నాయి.

 నాలుగు పెదవులు కలసిన అనురాగ సంగమం!

 పెదవుల మీద, కనురెప్పల మీద, బుగ్గల మీద, కంఠమ్మీద... ముద్దులు పెట్టుకుంటున్నడతాను ఆర్తిగా. అతనా సందర్బంలో చూపిస్తున్న ఆరాటంలో, అత్రులో, దాహంలో ట్రూ లవ్ వుందే కానీ వ్యామోహం లేదు. ఆదామే గ్రహించిందేమో_ అందుకే అతనిపట్ల ఎలాంటి అభ్యంతరం వ్యక్తం చేయలేకపోయింది.క్షణాల్లో ఆమె మోము అరుణిమ దాల్చింది.

 గుండెలయ తప్పింది ఊపిరి వేగం హెచ్చింది. ఏదో తెలీని వుద్వేగం.

 వాళ్ళిద్దరికీ తెలీదు.
 aamenu anusarinchaadatanu.

 gudiki venuka vanda gajala dooramlo vunda konda. sagam dooram varaku simentu metlu.... digi, dattamaina chetla madhya nunchi iddaruu nemmadigaa nadustunnaru.

 "dattamainaa adavilo vunnatlugaa vundikaduu?" parisaraalni chustuu andi madhurima.

 alanti adavulloeeppudo ... ekkado tiriginatlanipistonto. arikalekshans padipoyi aameki samacharam ivvaledu atanu.

 ekkadi nuncho vinpistunna koyala gontu... poolameenchivastunnaa madhuramaina vasana...

 iddaruu kondekkadaaniki daadaapu araganta pattindi. 

 kondameeda dattamaina chetlu, aa chetla madhya galagalaa sabdamchestuu sannagaa paarutunna chinna vaagu...

 "ee neellanu taagi chudu... enta tiyyagaa vuntayo" antuu dositloki neellu teesukuni taagindi madhurima.

 atanu kuudaa neellu teesukuni taagaadu.

 "neellanta tiyyagaa vunnayemiti?"

 "ee neellameeda appatlo evaro parisodhana kuudaa chesaaru..." antuu konda aratichettuki anukuni koorchundi madhurima. 

 pachani pakruti madhya... nissabda ekaantamlo teleeni udvegaaniki lonavutunnariddaru. 

 "vaaram rojullo neeku gatam gurtukuvastondi_ nuvvevaro telustundi. meevaallandaruu gurtukostaru_ neevu tappanisarigaa akkadiki vellipovalikaduu?" baadhanu anuchukuntu andi madhurima.

 "mee abhiprayam emito cheppandi."

 "nenem cheptaanu?"

 "meerundamante vuntaanu... vellipomante potaanu" annadu kasicheran.

 "nenem cheyamante adhi chestava?"

 "chestaanu. enduko telusa... mallee manishinaavutunnaanante kaaranam meere... nannu saasinchagala sarvahakkulu meeke vunnayi. meelanti manchi manishitho snehaanni evaraina jeevitaantam korukuntaru" annaadatanu antakante lotaina bhaavaalni velibuchhe maatala kosam tadumukuntu.

 "ante...?" vaataavaranam challaga vunna, kasicheran illanta vedekkipoyindi.

 "nenu spashtamgaa naa abhipraayaanni chepte meeremi anukorugaduu " nemmadigaa annadu atanu.

 "emi anukonu."

 "okavela kopamochina emi anakudadu" chinnapilladila annaadatanu.

 aameki navvochindi chinnagaa navvindi.

 "emi ananu, aina abhiprayam cheppadaaniki endukanta sankocham?" annadi.

 sarigga adhe samayamlo rivvumani gaali veechadam, madhurima paita egiri kasicheran mukhammeeda padatam, aa paitanu lakkoboina madhurima chetini kasicheran asakamlpitamgaane pattukovadam anukokunda jarigipoyayi.

 mottani sparsa.... sitimettani hrudayasparsha....

 "ai lav uu... madhurima! batukanta ilaage, meetho gadapalani naa korika... nenu mimmalni premimindamledu_ araadistunnaanu" entho prayatnam meeda aa matalanagaligadu atanu.

 antanta kallatho madhurima kasicheran vaipu chusindi. tanu dirilo rasukunna vaakyaalu akasmaattugaa gurtukochayi aameku.

 nenu kasicheran ni kevalam preminchadamledemo_ aaraadhistunnaanemo.

 hrudayaspandana akasmaattugaa rettimpu kaavadam aameku telustune vundi.

 aame pedavulu chappudu cheyakunda navvai.

 "naa abhipraayaanni meeru angeekarinchi, aamodiste nenu cheppinattu cheyali" aame mounamtho dhairyam tecchukunna kasicheran eesaari okinta udvegamgaa, peddagaa annadu.

 "emiti?" annattu kallathone prasninchindi.

 yem cheyalo tana choopuduvelini tana pedavulaku rasukuntu cheppaadu.

 "meekemi teliyavanukonnaanu" andi madhurima pellubakutunna aanandodvegaaniki lolone daachukuntuu.

 "ippativarakuu emi teliyavu. ippatnunchii telusukovalani korika" antuu tana chetini nadum chuttu vesi daggaragaa laakkunnaadu.

 athani pedavulu aame buggaluku mettagaa tagilaayi. aapaina nemmadigaa munduku jarugutunnaayi.

 naalugu pedavulu kalasina anuraaga sangamam!

 pedavula meeda, kanureppala meeda, buggala meeda, kantammeeda... muddulu pettukuntunnadataanu aartigaa. atanaa sandarbamlo chuupistunna aaraatamlo, atrulo, daahamlo troo lav vunde cony vyaamoham ledu. aadaame grahinchindemo_ anduke atanipatla elanti abhyantaram vyaktam cheyalekapoyindi.kshanaallo aame momu arunima daalchindi.

 gundelaya tappindi oopiri vegam hecchindi. edho teleeni vudvegam.

 vaalliddarikii teleedu.