 "ఇంతకీ మా రాంపండేడి? ఎక్కడా కనపడ్డెం?"

 "రాంపండా! ఇక్కడేక్కన్నాడూ? విశాఖకి క్యాంపు కి వెళ్ళాడు కదా!?" ఆశ్చర్యంగా వాళ్ళ వంక చూస్తూ అడిగాడు బ్రహ్మాజీ.

 ఆ సమాధానంతో వీరభద్రం, వినయమణిల మనసు కాస్త కుదుట పడింది కానీ అంతలోనే ఆయనకి సందేహం వచ్చింది.

 "నిజంగానే అతను క్యాంపుకెళ్ళాడు కదా...లేకపోతే మీకు వూరికే అలా చెప్పి యిక్కడే వున్నాడా?" అనడిగాడు.

 "నాతో అల అబద్దాలు చెప్తే డొక్క చించేయ్యనూ? అయినా ప్రతిరోజూ నాకు విశాక నుండి ఫోను చేసి అక్కడి వర్క్ ప్రోగ్రేస్ గురించి చెప్తూనే వున్నాడు కదా! మీరిలా ఎందుకడుగుతున్నారూ? కొంపదీసి రాంపండుని ఎవరైనా బాబ్ద్ హెర్ ఆమెతో యీ వూళ్ళో గానీ చూశారా?" అడిగాడు బ్రహ్మాజీ.

 "అ రామాయణం గురించి మీకెలా తెలుసు?" అడిగాడాయన.

 "ఊళ్లో వుండేవాడిని నా కెందుకు తెలీదూ! ఓ సారి మీరు చూసినట్టే నేనూ చూశాను_ నేనూ మీరు పోరబడినట్టే అతన్ని రాంపండుని పోరబడ్డాను."

 "అయితే అతను రాంపండు కాడా?"

 "కాదు! నేను మొదటిసారి అతన్ని ఆ క్రాపావిడతో చూసినప్పుడు వెంటనే వాళ్ళింటికి వెళ్ళాను వాళ్ళావిడతో చెప్దామని... కానీ రాంపండు చక్కగా వాళ్ళావిడతో కబుర్లు చెప్తూ కూర్చున్నాడు. నాకు బుర్ర తిరిగి పోయిందనుకోండి" అన్నాడు పకపకా నవ్వుతూ.

 "ఓ! అలాగా? అయితే రాంపండు లాంటి మనిషి మరొకరున్నారన్నమాట! చాలా వింత రామాయణంలాగే వుందే" అన్నాడు వీరభద్రం.

 "అవును పాపం" అంది వినయమణి.

 అంతలో ఫోన్ మోగింది.

 బ్రహ్మాజీ ఫోనేత్తాడు.

 "హలో... ఎవరూ?" అడిగాడతను.

 "ఒరేయ్ బ్రహ్మం! నేనే" అవతలి నుండి రాంపండు అన్నాడు.

 "ఓ నువ్వా! నీకేం కంగారు లేదు... వాళ్ళని బాగానే బురిడీ కొట్టించా" నవ్వుతూ అన్నాడు బ్రహ్మాజీ.

 "అది కాదురోరేయ్! మన సర్వోత్తమరావుగాడు వచ్ఘేశాడు. ఇప్పుడే ఆఫీసులోకి వచ్చాడు... నీకు ఫోను చేద్దామంటే పబ్లిక్ ఫోను ఖాళీగా దొరకలేదు. వెంటనే ఆ క్యాబిన్ లోంచి బయటపడు... లేకపోతే డేంజర్? కంగారుగా అన్నాడు రాంపండు.

 "ఎవర్ని నాయనా బురిడీ కొట్టించావ్?"

 సర్వోత్తమరావు గొంతు ఖంగున మోగింది.

 బ్రహ్మాజీ చేతిలోని రీసివార్ జారిపడింది. గాభారగా తలెత్తి చూశాడు.

 ఎదురుగా గుమ్మలో సర్వోత్తమరావు బ్రహ్మాజీ వంక క్రూరంగా చూస్తూ నిలబడి వున్నాడు.

 సర్వోత్తమరావుని చూడగానే బ్రహ్మాజీ గుమ్దేకాయ్ పొట్టలోకి జారిపోయింది. కానీ ఆ ప్రమాదాన్ని దాతెయ్యతానికి అతనికి మెరుపులా ఓ ఆలోచన తట్టింది.

 "ఏంటలా చూస్తావ్? ఇక్కడ నా క్యాబిన్ లో ఏం వ్యవహారం నడుపుతున్నావ్?" బ్రహ్మాజీ వంక క్రూరంగా చూస్తూ ప్రశ్నించాడు. సర్వోత్తమరావు.

 బ్రహ్మాజీ ఆయన్ని అంతకంటే క్రూరంగా చూశాడు. "ఏంటీ నీ క్యాబిన్ అంటున్నావ్? ఏమైనా తిక్క తిక్కగా వుందా...? మేం పర్సనల్ గా మాట్లాడుకుంటున్నాం... మమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చెయ్యకు. ఇక్కడి నుండి వెళ్ళు" అన్నాడు.

 అతను ఇలా అనేసరికి అయన ఖంగుతిన్నాడు. తర్వాత మరుక్షణంలో తేరుకుని కోపంతో వూగిపోయాడు.

 "ఏయ్! ఇది నా క్యాబిన్!! అది నా సీటు... నా క్యాబిన్ లో నా సీట్లో కూర్చున్నది కాకుండా నన్నే బయటకి పొమ్మంటావా? నీ వ్యవహారం ఇలాక్కాదు... నిన్ను డిస్మిస్ చేసేస్తా! నీకు పిచ్చి పట్టినట్టుంది" రంకెలు వేస్తూ చిందులు వేశాడు సర్వోత్తమరావు.

 "ఏంటి బాబూ ఈ రామాయణం...?" అడిగాడు వీరభద్రం బ్రహ్మజీని.

 "ఏం చెప్పనులేండి....ఇతను మా అసిస్టెంట్ మేనేజర్! ఈ మద్యనే కాస్త మతి చెలించింది తనుపిచ్చోడు కదా... అందుకనే అందరినీ పిచ్చోళ్ళని అంటాడు" ముందుకు వంగి మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ వీరభద్రంతో అన్నాడు బ్రహ్మజీ.

 "అదా రామాయణం??" జాలిగా సర్వోత్తమరావు వంక చూస్తూ అన్నాడు వీరభద్రం. "పాపం ఏంటీ... రామాయణం ఏంటీ? అసలు ఈ పిచ్చోళ్ళేవరు?" విరుచుకుపడ్తూ,చిందిలేస్తూ అన్నాడు సర్వోత్తమరావు.

 "నేను చెప్పలేదూ అందర్నీ పిచ్చోళ్ళని అంటాడనీ! అసలే పౌర్ణమీ దగ్గర పడ్తున్నట్టుంది. వీడితో మనం వేగలేంగానీ బయటకి పోదాం పదండి" అన్నాడు బ్రహ్మాజీ గుసగుసలాడ్తూ అన్నాడు వీరభద్రానితో.

 "ప్యూన్... ఏయ్... ప్యూన్..." అరిచాడు సర్వోత్తమరావు.

 "ఎందుకులే నాయనా వాడిని పిలవడం? ఇది నీ క్యాబిన్, ఇది నీ సీటు... సరేనా? నేను బయటకి వెళ్ళిపోతున్నాను" అంటూ బ్రహ్మాజీ సీటులోంచి లేచి "పదండి... మనం బయటికెళ్ళి మాట్లాడుకుందాం" అని గుమ్మంవైపు అడిగులు వేశాడు.

 వీరభద్రం, వినయమణిలు అతన్ని అనుసరించారు.

 బయటకి వెళ్తూ సర్వోత్తమరావుని చూస్తూ "బాగానే వుంది పిచ్చి రామాయణం" అన్నాడు వీరభద్రం.

 "పాపం! అంటూ జాలిగా చూసింది వినయమణి.

 ముగ్గురూ బయటకి వెళ్ళిపోయారు.

 సర్వోత్తమరావు తల విదిలించాడు.

 "ఏంటి వీడి వ్యవహారం మరీ యింత తింగరిగా వుంది? వీడికి సడెన్ గా పిచ్చిపట్టినట్టుంది! అంతే అయివుంటుంది. లేకపోతే వీడి వ్యవహారానికి నన్నేందిరించే ధైర్యం వుంటుందా?" అనుకున్నాడు సర్వోత్తమరావు.
 "intakee maa rampandedi? ekkada kanapaddem?"

 "rampanda! ikkadekkannadu? visakhaki kyaampu ki vellaadu kada!?" aascharyamgaa vaalla vanka chustuu adigaadu brahmaji.

 aa samaadhaanamtho veerabhadram, vinayamanila manasu kaasta kuduta padindi cony antalone aayanaki sandeham vachindi.

 "nijamgaane atanu kyaampukellaadu kada...lekapothe meeku voorike alaa cheppi yikkade vunnada?" anadigaadu.

 "naatho ala abaddaalu chepte dokka chincheyyanuu? aina pratiroju naaku visaaka nundi phonu chesi akkadi work progress gurinchi cheptune vunnadu kada! meerila endukadugutunnaru? kompadeesi rampanduni evaraina babd her aametho yee voollo gaanee chusara?" adigaadu brahmaji.

 "a ramayanam gurinchi meekela telusu?" adigaadaayana.

 "oollo vundevaadini naa kenduku teleeduu! oo saari meeru chusinatte nenuu chushanu_ nenuu meeru porabadinatte atanni rampanduni porabaddaanu."

 "ayithe atanu rampandu kada?"

 "kaadu! nenu modatisaari atanni aa kraapaavidatoe chusinappudu ventane vaallintiki vellaanu vaallaavidatoe chepdamani... cony rampandu chakkaga vaallaavidatoe kaburlu cheptuu kuurchunnaadu. naaku burra tirigi poyindanukondi" annadu pakapaka navvutuu.

 "oo! alaga? ayithe rampandu lanti manishi marokarunnarannamata! chala vinta ramayanamlage vunde" annadu veerabhadram.

 "avunu paapam" andi vinayamani.

 antalo fon mogindi.

 brahmaji phonettadu.

 "halo... evaruu?" adigaadatanu.

 "orey brahmam! nene" avatali nundi rampandu annadu.

 "oo nuvwa! neekem kangaaru ledu... vaallani bagane buridy kottincha" navvutuu annadu brahmaji.

 "adhi kadurorey! mana sarvottamaraogaadu vachgesadu. ippude aafiisuloki vachaadu... neeku phonu cheddamante pablic phonu khaaliigaa dorakaledu. ventane aa cabin lonchi bayatapadu... lekapothe danger? kangaarugaa annadu rampandu.

 "evarni nayana buridy kottinchav?"

 sarvottamarao gontu khanguna mogindi.

 brahmaji chetiloni resivar jaaripadindi. gabharaga taletti chushadu.

 edurugaa gummalo sarvottamarao brahmaji vanka kruramgaa chustuu nilabadi vunnadu.

 sarvottamaraoni chudagaane brahmaji gumdekay pottaloki jaaripoyindi. cony aa pramaadaanni daateyyataaniki ataniki merupula oo aalochana tattindi.

 "entala chustav? ikkada naa cabin loo yem vyavahaaram naduputunnav?" brahmaji vanka kruramgaa chustuu prasninchaadu. sarvottamarao.

 brahmaji aayanni antakante kruramgaa chushadu. "anty nee cabin antunnav? emaina tikka tikkagaa vunda...? mem parsanal gaa matladukuntunnam... mammalni disterb cheyyaku. ikkadi nundi vellu" annadu.

 atanu ilaa anesariki ayana khangutinnadu. tarvaata marukshanamlo terukuni kopamtho voogipoyaadu.

 "yey! idhi naa cabin!! adhi naa seetu... naa cabin loo naa seetlo koorchunnadi kakunda nanne bayataki pommantava? nee vyavahaaram ilaakkaadu... ninnu dismis chesesta! neeku picchi pattinattundi" rankelu vestu chindulu vaesaadu sarvottamarao.

 "enti baaboo ee ramayanam...?" adigaadu veerabhadram brahmajeeni.

 "yem cheppanulendi....itanu maa assistent manager! ee madyane kaasta mathi chelinchindi tanupichodu kada... andukane andarinee pichollani antaadu" munduku vangi mellagaa gusagusalaadutuu veerabhadramtho annadu brahmaji.

 "adaa ramayanam??" jaaligaa sarvottamarao vanka chustuu annadu veerabhadram. "paapam anty... ramayanam anty? asalu ee pichollevalu?" viruchukupadtuu,chindilestu annadu sarvottamarao.

 "nenu cheppaleduu andarnee pichollani antadani! asale pournamee daggara padtunnattundi. veeditho manam vegalengani bayataki podam padandi" annadu brahmaji gusagusalaadtuu annadu veerabhadraanitho.

 "pune... yey... pune..." arichaadu sarvottamarao.

 "endukule nayana vaadini pilavadam? idhi nee cabin, idhi nee seetu... sarena? nenu bayataki vellipotunnaanu" antuu brahmaji seetulonchi lechi "padandi... manam bayatikelli matladukundam" ani gummamvaipu adigulu vaesaadu.

 veerabhadram, vinayamanilu atanni anusarinchaaru.

 bayataki veltuu sarvottamaraoni chustuu "bagane vundi picchi ramayanam" annadu veerabhadram.

 "paapam! antuu jaaligaa chusindi vinayamani.

 mugguru bayataki vellipoyaaru.

 sarvottamarao tala vidilinchaadu.

 "enti veedi vyavahaaram mari yinta tingarigaa vundi? veediki saden gaa picchipattinattundi! anthe ayivuntundi. lekapothe veedi vyavahaaraaniki nannendirinche dhairyam vuntundaa?" anukunnadu sarvottamarao.