      *        *       *


 రాత్రి పదకొండయింది. అవంతికి నిద్ర పట్టడంలేదు. మంచం మీద నుంచి మెల్లగా లేచింది. ఆ యింట్లో ఏ మూల ఏముందో, ఏ స్విచ్ ఎక్కడ వున్నదో ఆమెకు తెలుసు. తనని ఎల్లప్పుడూ అంటిపెట్టుకుని వుండే ఝాన్సీ వరండాలో మంచంమీద పడుకుని నిద్రపోతూ వుంది. ఆమెకు నిద్రాభంగం కలగజెయ్యడమిష్టం లేక తడుముకుంటూ నడిచి బయటకు వచ్చింది. అలాగే వరండాలో నుంచి వీథివైపు వున్న తలుపు కూడా తీసింది. ఒక్కొక్క అడుగు వేసుకుంటూ రైలింగ్ దగ్గరకు వచ్చి తడుముకుంటూ _ మెట్లు దిగి, మెల్లగా లాన్ దగ్గరకు వచ్చింది. అక్కడ నాలుగయిదు ఫ్రేము కుర్చీలు వేసివున్నాయి. చేత్తో తడిమి ఓ కుర్చీలోకి వెళ్ళి కూర్చుంది. 

 చీకటిగా వుందా ? వెన్నెలగా వుందా ?

 చల్లటిగాలి తెరలు సోకుతూ, ముంగురులు కళ్ళమీదకు వ్రాలాయి.

 చేత్తో ముంగురుల్ని పైకి తీసుకుంటూ తల వెనక్కి వాల్చింది.



      *    *    *


 సర్వోత్తమ్ ఇచ్చిన పనిమనిషి సాయంతో ప్రజ్ఞ డాక్టర్ భరద్వాజను కలుసుకుంది.

 అతడామెను థరోగా ఎగ్జామిన్ చేశాడు.

 తనలోతాను అనుకుంటున్నట్లుగా మాట్లాడుతూనే వున్నాడు. "ట్రమాటిక్ మైట్రోసిస్, స్పింకటర్ ప్యూపిల్లేకి సప్లై నర్వ్ ఫైబర్స్ దెబ్బతిన్నాయి. స్పింకటర్ మసిల్ కూడా దెబ్బతింది. ప్యూపుల్స్ రెండూ డైలటేషన్ స్టేజ్ లో వుండిపోయాయి. ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే రెండు కళ్ళూ సమంగా ఒకే స్థాయిలో వున్నాయి. ఐ ట్రై మై బెస్ట్. ఆపరేషన్ చేసి ప్రయత్నించమంటే ప్రయత్నిస్తాను ?"

 "చెయ్యండి ప్లీజ్! మీరు చాలా గొప్ప డాక్టరని విని ఎన్నో ఆశలు పెట్టుకుని వచ్చాను. నాకు చూపు రావాలి. ఎందుకంటే...ఎందుకంటే..." ఆమె రక్తం మరుగుతోంది.

 డాక్టర్ భరద్వాజ ఆపరేషన్ చేశాడు.

 బ్యాండేజ్ విప్పినరోజు ప్రజ్ఞ "నో! నాకేం కనబడడం లేదు" అని అరిచింది.


    * *     *


 వేగంగా పరుగెత్తుతున్న రైల్లో ప్రజ్ఞ ఫాస్ట్ క్లాస్ కంపార్ట్ మెంట్ లో కూర్చుని వుంది. ప్రక్కనే తన కూడా వుండే మనిషి వుంది.

 రైలు ఏదో స్టేషన్ లో ఆగి బయల్దేరడానికి సిద్దంగా వుంది.

 ఉన్నట్టుండి ఓ యువకుడు లోపలకు దూసుకొచ్చాడు. అతని చేతిలో రెండేళ్ళ పిల్లాడున్నాడు.

 "ఏమండీ!" అన్నాడు ప్రజ్ఞ వంక చూస్తూ. అతని గొంతు చాలా కంగారుగా వుంది. 
 
 ప్రజ్ఞ ఉలిక్కిపడింది. ఆ గొంతు...

 గోపీకృష్ణ !

 "గోపీ!" అనబోయి నిగ్రహించుకుంది. ఇప్పుడు తాను...

 "ఏమండీ! నాకో సాయం చేస్తారా ?"

 "......"

 "నేను చాలా ఆపదలో వున్నాను. కొంచెంసేపు యీ పిల్లాడ్ని మీ దగ్గరుంచుకోండి. ఏదో ఒక స్టేషన్ లో వచ్చి నేను తీసుకుంటాను. ప్లీజ్ కాదనకండి."

 సమాధానం కోసం ఎదురుచూడకుండా పిల్లాణ్ణి ఆమె వళ్ళో పడేసి మెరుపులా వెనక్కి తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.
 గోపీకృష్ణ! తనని గుర్తుపట్టలేదు అంటే తన రూపం...

 ఉన్నట్లుండి పిల్లాడు కేరుమని ఏడవసాగాడు.

 ప్రజ్ఞ వాడ్ని లాలిస్తూ అప్రయత్నంగా గుండెలకు అదుముకుంది.

 రైలు కదిలి స్టేషన్ని విడిచి పెట్టి ముందుకు సాగిపోయింది.



  *       * *


 ఊరుదాటి యిరవై మైళ్ళు వచ్చివుంటాడు. ప్రతాప్ తృప్తిగా నిట్టూర్పు విడిచాడు.

 తననెవరూ గుర్తించలేదు. ఇహ తనకు ఎలాంటి ప్రమాదమూ లేదు.

 ఎంబాసిడర్ కారు బాణంలా ముందుకు దూసుకుపోతోంది.

 దూరంగా ఏవో లైట్లు కనిపించాయి. బహుశా ఏ లారీయో, బస్సో వస్తూ వుండివుండవచ్చు.

 లైట్లు క్రమ క్రమంగా దగ్గరకు వస్తున్నాయి.

 రాత్రిపూట ప్రయాణంచేసే లారీల తాలూకు డ్రైవర్లు చాలా నిర్లక్ష్యంగా వుంటారని ప్రతాప్ కు తెలుసు. స్పీడ్ తగ్గించి కారు బాగా ప్రక్కకు తీసి డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు. 
 

      *        *       *


 raatri padakondayindi. avantiki nidra pattadamledu. mancham meeda nunchi mellagaa lechindi. aa yintlo e muula emundo, e switch ekkada vunnado aameku telusu. tanani ellappuduu antipettukuni vunde jhaansee varandaalo manchammeeda padukuni nidrapotuu vundi. aameku nidraabhangam kalagajeyyadamishtam leka tadumukuntu nadichi bayataku vachindi. alaage varandaalo nunchi veedhivaipu vunna talupu kuudaa teesindi. okkokka adugu vesukuntu railing daggaraku vachi tadumukuntu _ metlu digi, mellagaa lan daggaraku vachindi. akkada naalugayidu fremu kurcheelu vesivunnaayi. chetto tadimi oo kurcheeloki velli koorchundi. 

 cheekatigaa vunda ? vennelagaa vunda ?

 challatigaali teralu sokutu, mungurulu kallameedaku vralai.

 chetto mungurulni paiki teesukuntu tala venakki vaalchindi.



      *    *    *


 sarvottam ichina panimanishi saayamtho prajna dactor bharadvajanu kalusukundi.

 atadaamenu tharoga egjamin cheshaadu.

 tanalotaanu anukuntunnatlugaa maatlaadutuunae vunnadu. "tramatic mitrocis, spinkatar pyoopilleki saplai narv fibers debbatinnayi. spinkatar masil kuudaa debbatindi. puplus rendoo dilatation stage loo vundipoyaayi. aascharyam emitante rendu kalluu samangaa oke sthaayilo vunnayi. ai trai mai best. aperation chesi prayatninchamante prayatnistaanu ?"

 "cheyyandi please! meeru chala goppa daaktarani vini enno aasalu pettukuni vachanu. naaku chuupu ravali. endukante...endukante..." aame raktam marugutondi.

 dactor bharadwaja aperation cheshaadu.

 bandage vippinaroju prajna "noo! naakem kanabadadam ledu" ani arichindi.


    * *     *


 vegamgaa parugettutunna raillo prajna fast class compart ment loo kuurchuni vundi. prakkane tana kuudaa vunde manishi vundi.

 railu edho station loo aagi bayalderadaaniki siddamgaa vundi.

 unnattundi oo yuvakudu lopalaku doosukochadu. athani chetilo rendella pillaadunnaadu.

 "emandi!" annadu prajna vanka chustuu. athani gontu chala kangaarugaa vundi. 
 
 prajna ulikkipadindi. aa gontu...

 gopikrishna !

 "gopi!" anaboi nigrahinchukundi. ippudu taanu...

 "emandi! nako saayam chestara ?"

 "......"

 "nenu chala aapadalo vunnaanu. konchemsepu yee pilladni mee daggarunchukondi. edho oka station loo vachi nenu teesukuntaanu. please kaadanakandi."

 samadhanam kosam eduruchudakunda pillaanni aame vallo padesi merupula venakki tirigi vellipoyaadu.
 gopikrishna! tanani gurtupattaledu ante tana roopam...

 unnatlundi pilladu kerumani edavasagadu.

 prajna vaadni laalistuu aprayatnamgaa gundelaku adumukundi.

 railu kadili stationni vidichi petti munduku saagipoyindi.



  *       * *


 oorudaati yiravai maillu vachivuntaadu. pratap truptigaa nittoorpu vidichaadu.

 tananevaruu gurtinchaledu. iha tanaku elanti pramaadamuu ledu.

 embasider kaaru banamla munduku doosukupotondi.

 dooramgaa evo laitlu kanipinchaayi. bahusa e lario, basso vastuu vundivundavachhu.

 laitlu krama kramangaa daggaraku vastunnaayi.

 raatripuuta prayaananchese laareela taaluuku driverlu chala nirlakshyamgaa vuntaarani pratap ku telusu. speed tagginchi kaaru baga prakkaku teesi drive chestunnadu. 
 
