
 కిటికీ చాటునుంచి మాటలన్నీ వింటున్నాడు ఆదిత్య. మరో అయిదు నిమిషాలసేపు అక్కడే వున్నాడు ఆదిత్య. నరసింహం వెంకటాపురం వెళతాడు. తన అనుమానాన్ని డేవిడ్ తో చెప్తాడు... అప్పుడు డేవిడ్ ఏం చేస్తాడు? ఆలోచిస్తూ గేటు బయటికెళ్ళాడు ఆదిత్య. నర్సింహం వెంకటాపురం వెళ్ళడానికి వీల్లేదు. ఒక దృఢ నిర్ణయానికి వచ్చాడు. వెంటనే వూళ్ళోకి పరుగు తీశాడు. ఊరంతా నిద్రపోతోంది. ఆదయ్య తాతను లేపి... చూచాయగా విషయాన్ని చెప్పాడు. మరో అరగంటకు ఆదయ్య తాత ఆధ్వర్యంలో నమ్మకమైన మరోనలుగురు కుర్రాళ్ళతో పొలాల్లో కాపు కాసారు. క్షణాలు గడుస్తున్నాయి. ఎక్కడా నరసింహం జాడలేదు... "మళ్ళీ ప్రోగ్రాం మార్చేసాడా నరసింహం...?" అనుమానం వచ్చింది.
 
అరగంట గడిచింది. అప్పుడు కనిపించింది ఓ ఆకారం కొండచాటు నుంచి... నక్కుతూ వెళుతున్నాడు నర్సింహం. ఏం చెయ్యాలో చెప్పాడు ఆదయ్య తాత. నర్సింహం వెనుక అనుమానం రాకుండా కొంతసేపు అనుసరించి, సమయం చూసి అందరూ మీద పడ్డారు ఒక్కసారి. చితకతన్నే కార్యక్రమం పూర్తయ్యాక గొంగళిలో కట్టేశారు. "ఒరే కుర్రాళ్ళూ... ఈడ్ని మన పాత స్కూలు బిల్డింగులో పడేయండిరా... వంతులవారీగా వీడికి కాపలా వుండండి. వీడ్నేం చేయాలో రేపుదయం చెప్తాను..." ఆజ్ఞ జారీ చేశాడు ఆదయ్యతాత. నరసింహాన్ని తీసుకుని అందరూ వెళ్ళిపోయారు ఉత్సాహంగా. "వాల్లిద్దర్ని కూడా కట్టిపడేద్దాం బాబూ! ఏమౌతుందో తర్వాత చూసుకుందాం..." అన్నాడు ఆదయ్య తాత. "రేపటివరకూ ఓపికపట్టు ఆదయ్యా... వాళ్ళనికూడా ఏం చేయాలో రేపు ఆలోచిద్దాం..." చెప్పి ఎస్టేట్ వేపే బయలుదేరాడు ఆదిత్య. ఆ రోజు రాత్రి హాయిగా నిద్ర పట్టింది ఆదిత్యకు.
   * * * * *
 ఉదయాన్నే జరిగిందంతా చెప్పాడు ఆదిత్య. "ఇవాళ ఒక కంట... ఆ పనిమనిషి, వీరన్నల కదలికల్ని గమనించండి" అన్నాడు ఆదిత్య. "నర్సింహాన్ని ఏం చేశారు" అడిగింది సుమబాల. "ప్రస్తుతానికి సురక్షితంగా వున్నాడు. డేవిడ్ ను ఎదుర్కోవాలంటే వీళ్ళే మన ఆయుధాలు" చెప్పాడు ఆదిత్య. "డేవిడ్ పోలీస్ ఫోర్స్ తో వస్తే...." "డోన్ట్ వర్రీ! వాడు మనల్ని ఏమీ చేయలేడు" ధైర్యంగా చెప్పాడు. అయోమయంగా కిందకు వెళ్ళిపోయింది సుమబాల.
   * * * * *
 అనుకున్న సమయానికి నరసింహం రాకపోవడంతో రమణి... వీరన్నల ముఖాలు మాడిపోయాయి. రమణి సుమబాలకు కన్పించకుండా తప్పించుకు తిరుగుతోంది. నర్సింహం విషయం రమణని, వీరన్నను కూడా అడిగింది సుమబాల. "ఇంటివాళ్ళని చూసుకుని వస్తానని వెంకటాపురం వెళ్ళాడమ్మా" జవాబు చెప్పింది రమణి. "నాతో చెప్పి వెళ్ళొచ్చుగా?" "నేను లేచేసరికే వాడు లేడమ్మా! ఊళ్ళోకి వెళ్ళాడేమో" నీరసంగా జవాబు చెప్పాడు వీరన్న. ఆ జవాబుల్ని విని నవ్వుకుంది సుమబాల. మధ్యాహ్నం గడిచింది... సాయంత్రం గడిచింది. వీలయినప్పుడల్లా వాళ్ళిద్దర్నీ నర్సింహం గురించి అడుగుతూనే వుంది సుమబాల. ఒక్కోసారి ఒక్కో జవాబు చెపుతున్నారు ఇద్దరూ. వాళ్ళ జవాబుల్ని మేడమీదకొచ్చి ఆదిత్యతో చెబుతోంది సుమబాల. ఆ రోజు రాత్రి రమణి, వీరన్న కలుసుకుంటారని ముందే ఊహించాడు ఆదిత్య. అనుకున్నట్లుగానే రాత్రి పది గంటలు దాటాక రమణి అవుట్ హౌస్ వేపు నడిచింది. అప్పటికే అక్కడ వీరన్న టెన్షన్ గా ఎదురుచూస్తున్నాడు. వాళ్ళిద్దరకూ తెలీని విషయం... ఆ అవుట్ హౌస్ వెనకనున్న చెట్ల చాటున ఆదిత్య, సుమబాల వాళ్ళ మాటల్ని వింటున్నారని...
 
 "ఉదయానికి వచ్చేస్తానన్న నర్సింహం చూడు... ఇప్పటికీ రాలేదు- ఏమై వుంటుంది?" రమణి భయపడుతూ అడిగింది. "ఆ డేవిడ్ గాడు వుంచేసుంటాడు." "వాడు ఉంచేసుంటే వీడికి బుద్ధి ఉండఖ్ఖర్లా? ఇవాళ మనం ఎలా గోలా జవాబు చెప్పి నెట్టుకురాగలిగాం... వాడు రాకపోతే రేపుదయం మన పరిస్థితి దారుణంగా వుంటుంది. అసలే ఆ ఆదిత్య కిల్లర్... నాకేదో భయంగా వుంది." "నన్ను వెళ్ళమంటావా? లేకపోతే ఇద్దరం వెళ్ళిపోదామా?" 'ఇద్దరం వెళితే ఆ డేవిడ్ డ్యూటీ సరిగ్గా చేయలేదని సస్పెండ్ చేసేస్తాడు. పోనీ నువ్వెళతావా?" "నాకూ అదే అన్పిస్తోంది. నేనిప్పుడే బయలుదేరుతాను... ఉదయానికల్లా వచ్చేస్తాను" అన్నాడు వీరన్న. "నువ్వు కూడా నర్సింహంలా రాకపోతే?" గుండెలు మీద చేతులు వేసుకుని అంది రమణి. "ఛ...ఛ... ఇక్కడి పరిస్థితి నాకు తెలీదూ... డేవిడ్ ను, కృష్ణవర్మనూ అందర్నీ తీసుకుని వస్తాను. ఈ బిల్డింగ్ మీద ఎటాక్ చేస్తే... ఆదిత్య దొరికిపోతాడు. ఆ విషయం చెప్పి అయిదుగంటలకల్లా వచ్చేస్తాను." "అయితే వెళ్ళు" నెమ్మదిగా అంది రమణి. వాళ్లలా గదిలో మాట్లాడుకుంటుండగానే సుమబాల, ఆదిత్య చెట్ల చాటునుంచి బయటికొచ్చేసి వూరివేపు నడిచారు. "ఈ వీరన్న కూడా వెంకటాపురం వెళ్ళాడు" దారిలో చెప్పాడు ఆదిత్య. మరో నలభై నిమిషాల తర్వాత... క్రితం రాత్రి జరిగిన సంఘటనే మళ్ళీ పునరావృతం అయ్యింది. ఆదయ్య తాత ఆధ్వర్యంలో కుర్రాళ్ళు గొంగళితో చుట్టేశారు వీరన్నను. "వీడ్ని పాడుబడ్డ రామాలయంలో వుంచండి" ఆజ్ఞాపించాడు ఆదయ్య తాత.

 kitiki chaatununchi maatalannee vintunnadu aaditya. maro ayidu nimishaalasepu akkade vunnadu aaditya. narasimham venkatapuram velataadu. tana anumaanaanni david thoo cheptaadu... appudu david yem chestaadu? aalochistuu getu bayatikellaadu aaditya. narsimham venkatapuram velladaaniki veelledu. oka drudha nirnayaaniki vachaadu. ventane voolloki parugu teesaadu. oorantaa nidrapotondi. aadayya taatanu lepi... chuchayaga vishayaanni cheppaadu. maro aragantaku aadayya taata aadhvaryamlo nammakamaina maronaluguru kurraallatho polaallo kaapu kasaru. kshanaalu gadustunnayi. ekkada narasimham jaadaledu... "mallee program marchesada narasimham...?" anumanam vachindi.
 
araganta gadichindi. appudu kanipinchindi oo aakaaram kondachaatu nunchi... nakkutuu velutunnaadu narsimham. yem cheyyaalo cheppaadu aadayya taata. narsimham venuka anumanam rakunda kontasepu anusarinchi, samayam chusi andaruu meeda paddaaru okkasari. chitakatanne kaaryakramam puurtayyaaka gongalilo kattesaru. "ore kurraalluu... eedni mana paata skoolu bildingulo padeyandira... vantulavaareegaa veediki kapala vundandi. veednem cheyalo repudayam cheptaanu..." aagna jaarii cheshaadu aadayyataata. narasimhaanni teesukuni andaruu vellipoyaaru utsaahamgaa. "valliddarni kuudaa kattipadeddam baaboo! emoutundo tarvaata chusukundam..." annadu aadayya taata. "repativarakuu opikapattu adayya... vallanikuda yem cheyalo repu alochiddam..." cheppi estate vepe bayaluderaadu aaditya. aa roju raatri haayigaa nidra pattindi aadityaku.
   * * * * *
 udayaanne jarigindantaa cheppaadu aaditya. "ivaala oka kanta... aa panimanishi, veerannala kadalikalni gamaninchandi" annadu aaditya. "narsimhaanni yem chesaru" adigindi sumabala. "prastutaaniki surakshitamgaa vunnadu. david nu edurkovalante veelle mana aayudhaalu" cheppaadu aaditya. "david polies fores thoo vaste...." "dont varri! vaadu manalni emi cheyaledu" dhairyamgaa cheppaadu. ayomayamgaa kindaku vellipoyindi sumabala.
   * * * * *
 anukunna samayaniki narasimham rakapovadamto ramani... veerannala mukhalu madipoyayi. ramani sumabaalaku kanpinchakunda tappinchuku tirugutondi. narsimham vishayam ramanani, veerannanu kuudaa adigindi sumabala. "intivaallani chusukuni vastaanani venkatapuram velladamma" jawabu cheppindi ramani. "naatho cheppi vellochugaa?" "nenu lechesarike vaadu ledamma! oolloki vellademo" neerasamgaa jawabu cheppaadu veeranna. aa javaabulni vini navvukundi sumabala. madhyaahnam gadichindi... saayantram gadichindi. veelayinappudalla vaalliddarnii narsimham gurinchi adugutune vundi sumabala. okkosari okko jawabu cheputunnaru iddaruu. vaalla javaabulni medameedakochi aadityato chebutondi sumabala. aa roju raatri ramani, veeranna kalusukuntaarani munde oohinchaadu aaditya. anukunnatlugaane raatri padi gantalu daataaka ramani avut hous vepu nadichindi. appatike akkada veeranna tension gaa eduruchustunnadu. vaalliddarakuu teleeni vishayam... aa avut hous venakanunna chetla chaatuna aaditya, sumabala vaalla maatalni vintunnaarani...
 
 "udayaaniki vachestananna narsimham chudu... ippatikee raledu- emai vuntundi?" ramani bhayapadutuu adigindi. "aa david gaadu vunchesuntaadu." "vaadu unchesunte veediki buddhi undakkharla? ivaala manam ela gola jawabu cheppi nettukuraagaligaam... vaadu rakapothe repudayam mana paristhiti daarunamgaa vuntundi. asale aa aaditya killar... nakedo bhayamgaa vundi." "nannu vellamantava? lekapothe iddaram vellipodama?" 'iddaram velithe aa david dutey sarigga cheyaledani suspend chesestadu. ponee nuvvelatava?" "naakuu adhe anpistondi. nenippude bayaludaerutaanu... udayanikalla vachestaanu" annadu veeranna. "nuvvu kuudaa narsimhamlaa rakapothe?" gundelu meeda chetulu vesukuni andi ramani. "cha...cha... ikkadi paristhiti naaku teleeduu... david nu, krishnavarmanuu andarnee teesukuni vastaanu. ee bilding meeda etac cheste... aaditya dorikipotadu. aa vishayam cheppi ayidugantalakalla vachestaanu." "ayithe vellu" nemmadigaa andi ramani. vallala gadilo matladukuntundagane sumabala, aaditya chetla chaatununchi bayatikochesi voorivepu nadichaaru. "ee veeranna kuudaa venkatapuram vellaadu" daarilo cheppaadu aaditya. maro nalabhai nimishaala tarvaata... kritam raatri jarigina sanghatane mallee punaraavrutam ayyindi. aadayya taata aadhvaryamlo kurraallu gongalito chuttesaru veerannanu. "veedni padubadda ramalayamlo vunchandi" aagnaapinchaadu aadayya taata.