 ఆమె ఒక్కా అంగలో బయటకొచ్చి బయటనుండి తలుపు గడియ పెట్టి కారుదగ్గరకి పరుగుదీసింది.

 లోపలినుండి అతను "ఒసేవ్... నీ అంటు చూస్తానే..." అంటూ బండబూతులు తిట్టసాగాడు తలుపుమీద దబదబా బాదుతూ.

 
                                * * * *
 
 గుమ్మంలో కనిపించిన తల్లిదండ్రుల్ని చూడగానే రాజీకి ఏకకలాములో అనందం, దుఃఖం రెండూ కలిగాయి.

 వాళ్ళని కౌగలించుకుని భోరున ఏడవాలనిపించింది. ఆమెకి.

 గబగబా వాళ్ళకి ఎదురెళ్ళి వీరభద్రం చేతిలోని సూట్ కేస్ అందుకుని ప్రశ్నలు వేసింది.

 "ఏంటి నాన్నా! మోన్ననేగా వచ్చేశారు. మళ్ళీ ఇంత హాఠాత్తుగా వచ్చారేం? ఈ వూళ్ళో మీ కేమైనా పనుంది వచ్చారా?" అడిగింది రాజీ.

 "ఈ వూళ్ళో కాదు... ఈ ఇంట్లోనే పనుండి వచ్చాం" అన్నాడు వీరభద్రం.

 "అవును పాపం" అంది వినయమణి.

 రాజీ గతుక్కుమంది.

 "అల్లుడుగారేరీ? క్యాంపుల రామాయణం నుండి యింకా రాలేదా లేకపోతే వచ్చి మళ్ళీ క్యాంపుకెళ్ళిపోయారా?" అడిగాడు వీరభద్రం వ్యంగముగా.

 "అంటే... అదీ... మరేమో... అప్పటినుండి అయన క్యాంపునుండి రాలేదు నానా" తడబడ్తూ అంది రాజీ.

 "నాకు నీ అరమాయణం అస్సలు అర్ధంకావడంలేదమ్మా! అల్లుడి రమాయణం నీకు మాట్లాడుతున్నావా లేకపోతే అల్లుడుగారు నీకు కూడా తెలీకుండా రామాయణం జరుపు తున్నాడా అన్నది నాకు తెలీడంలేదు."

 "అవును పాపం! నాకూ తెలీడం లేదు" అంది వినయమణి.

 "దేని గురించి నాన్నా మీరంటున్నది" అడిగింది రాజీ ఏమీ అర్ధంకానట్టు మోహంపెట్టి.

 "అదే.. అల్లుడుగారు ఆ జుట్టు కత్తిరించుకున్నామెతో తిరుగుతున్నాడు కదా... మీ నాన్నగారు దాని గురించి అంటున్నాడు పాపం" అంది వినయమణి.

 "ఛీ... అయన మంచివారు. అలాంటివారు కనేకాదు" అంది రాజీ లోపల లోపల దుఖాన్ని దిగమింగుకుంటూ.

 "మీరు చూసింది ఎవరో దిఇప్లీకేట్ గాడిని."

 రాజీకి మింగలేకా కక్కలేకా పరిస్థితి అయ్యింది.

 నిజం చెప్తే మోగుడ్నీ అమ్మడం ఏంటీ, అతను వేరే దానితో కాపు రాము చేయడమేమిటీ అని తననే తిడతారు.

 "అతను డూప్లీకేట్ లేకపోతే నీ మాటలే డూప్లీకేటో నేను తేల్చుకుంటగా. సరేగానీ మీ ఆయనకి మొన్న సంక్రాంతి రోజు బట్టలు పెట్టాంగా అవి చూపించు" అడిగాడు వీరభద్రం.

 "అవునే పాపం! చూపించు" భర్తకివంటపాడింది వినయమణి. 

 వాళ్ళలా అడుగుతారని వూహించని రాజీ కంగారుపడింది. 
 
 "అంటే మరేమో... వాటిని స్టీల్ సామాన్ల వాడికి వెయ్యడమెంటే పాపం!"

 "అదికాదమ్మా! అవి పొట్టయ్యిపోతేనూ"

 "కొత్తవి పొట్టవడం ఏంటే పాపం"

 ఆ టైలర్ వెధవ అలా కుట్టాడు మరి. ఆ పనికిమాలిన టైలర్ ణి అన్నం ఏమైందో... ఏమో" అంటూ లోపలకి పరుగెత్తింది రాజీ.

 "అది తప్పించుకుని వంటగదిలోకి వెళ్ళిపోతే ఆ రామాయణం చిక్కుముడిని నేను విప్పలేనని అనుకుంటుందా? తెలుస్తా... తెలుస్తా... ఈ రామాయణం సంగతి తెలుస్తా" అన్నాడు వీరభద్రమ్ 

 "త్వరగా తేల్చండి పాపం" అంది వినయమణి.

 అక్కడవంట గదిలో రాజీ... 

 "హర్రే! నేనలా చెప్పానేంటీ? ఆ బట్టలు అయన క్యాంపుకి వేసుకుని వెళ్ళారని చెప్పుండాల్సింది. ఇంత చిన్న విషయం న కెందుకు తట్టలేదు" అనుకుంటూ నెత్తిన మొట్టుకుంది రాజీ.
 

                     * * * *

 "విష్ణూ! నేను ఆఫీసుకి వెళుతున్నా తలుపెస్కో" అని లోపలకి చూస్తూ ఓ పరువు అరిచి గుమ్మం వైపు అడుగులు వేశాడు రాంపండు.

 అంతలో ఫోన్ మోగింది.

 రాంపండు వెళ్ళిపోదామని అనుకున్నాడుగానీ వైష్ణవి లోపల ఏం పనిలో వుందోనని వెనక్కి వచ్చి రిసీవర్ ఎత్తాడు.

 అతను 'హాలో' అని అనబోయాడుగానీ వైష్ణవి కంఠం 'హాలో' అని అంది.

 అంటే రాంపండు రీసివర్ ఎత్తిన సమయంలోనే వైష్ణవి కూడా ల౯ఒపల గదిలోంచి రిసీవర్ ఎత్తింది.

 "హలో... నేనే..." అంది అవతలి నుండి ఓ మగ గొంతు కరకుగా.

 రాంపండు చేతి వెళ్ళు రిసీవర్ చుట్టూ బిగుసుకున్నాయి. అతను ఊపిరి బిగబెట్టి వినసాగాడు.

 "నువ్వా!" అంది వైష్ణవి. ఆమె గొంతుతో చీదరింపు.

 "గుర్తుపట్టావే! నేనింకా గుర్తుపట్టావేమోననుకున్నా."

 రాంపండు ఆ గొంతుని గుర్తుపట్టాడు. అది తనని బెదిరించినవాడి గొంతే!

 "సిగ్గులేకుండా మళ్ళీ ఫోనెందుకు చేశావ్?" అరుస్తూ అంది వైష్ణవి. 

 "నా కెందుకు సిగ్గు... నేను మగవాడిని. సిగ్గుపడాల్సింది నువ్వు. ఆ రాంపండుగాడితో కాపురం పెట్టినందుకు. ఇంతకీ వాడు ఇంట్లోనే వున్నాడా?"

 "అయన సంగతి నీ కెందుకు?"

 "నాకు కాకపోతే ఇమ్కేవరకి? నువ్వా, వాడూ నా మాటల్ని ఖాతరు చేయడంలేదు. నీకేం 
కొవ్వెక్కకపోతే నిన్న నన్నలా తోసేసి వెళ్ళిపోతావ్! నన్ను డబ్బుతో కొందామని అనుకుంటావా. నేను నున్ను దక్కించు కుంటా, నీ డబ్బునీ దక్కించుకుంటా..."
 aame okka angalo bayatakochi bayatanundi talupu gadiya petti kaarudaggaraki parugudeesindi.

 lopalinundi atanu "osev... nee antu chustane..." antuu bandaboothulu tittasaagaadu talupumeeda dabadaba baadutuu.

 
                                * * * *
 
 gummamlo kanipinchina tallidandrulni chudagaane rajiki ekakalaamulo anandam, dukkham rendoo kaligayi.

 vaallani kaugalinchukuni bhoruna edavalanipinchindi. aameki.

 gabagaba vaallaki edurelli veerabhadram chetiloni suut kes andukuni prasnalu vesindi.

 "enti nanna! monnanega vachesaaru. mallee inta haataattugaa vacharem? ee voollo mee kemaina panundi vachara?" adigindi raji.

 "ee voollo kaadu... ee intlone panundi vacham" annadu veerabhadram.

 "avunu paapam" andi vinayamani.

 raji gatukkumandi.

 "alludugaareri? kyaampula ramayanam nundi yinka raleda lekapothe vachi mallee kyampukellipoyara?" adigaadu veerabhadram vyangamugaa.

 "ante... adhee... maremo... appatinundi ayana kyaampunundi raledu nana" tadabadtuu andi raji.

 "naaku nee aramaayanam assalu ardhamkavadamledamma! alludi ramayanam neeku matladutunnava lekapothe alludugaaru neeku kuudaa telikunda ramayanam jarupu tunnada annadi naaku teleedamledu."

 "avunu paapam! naakuu teleedam ledu" andi vinayamani.

 "deni gurinchi nanna meerantunnadi" adigindi raji emi ardhamkaanattu mohampetti.

 "adhe.. alludugaaru aa juttu kattirinchukunnamethe tirugutunnadu kada... mee naannagaaru daani gurinchi antunnadu paapam" andi vinayamani.

 "chee... ayana manchivaaru. alantivaru kanekaadu" andi raji lopala lopala dukhanni digamingukuntu.

 "meeru chusindi evaro dipleeket gaadini."

 rajiki mingaleka kakkaleka paristhiti ayyindi.

 nijam chepte mogudnee ammadam anty, atanu vere daanitho kaapu ramu cheyadamemity ani tanane tidataaru.

 "atanu doopleeket lekapothe nee matale doopleeketo nenu telchukuntagaa. saregani mee aayanaki monna sankraanti roju battalu pettanga avi chuupinchu" adigaadu veerabhadram.

 "avune paapam! chuupinchu" bhartakivantapadindi vinayamani. 

 vaallalaa adugutaarani vuuhimchani raji kangaarupadindi. 
 
 "ante maremo... vaatini steel saamaanla vaadiki veyyadamente paapam!"

 "adikadamma! avi pottayyipothenu"

 "kottavi pottavadam ente paapam"

 aa tiler vedhava alaa kuttadu mari. aa panikimaalina tiler nhi annam emaindo... emo" antuu lopalaki parugettindi raji.

 "adhi tappinchukuni vantagadiloki vellipothe aa ramayanam chikkumudini nenu vippalenani anukuntunda? telusta... telusta... ee ramayanam sangati telusta" annadu veerabhadram 

 "twaragaa telchandi paapam" andi vinayamani.

 akkadavanta gadilo raji... 

 "harre! nenala cheppanenti? aa battalu ayana kyaampuki vesukuni vellaarani cheppundaalsindi. inta chinna vishayam na kenduku tattaledu" anukuntu nettina mottukundi raji.
 

                     * * * *

 "vishnuu! nenu aafiisuki velutunnaa talupesko" ani lopalaki chustuu oo paruvu arichi gummam vaipu adugulu vaesaadu rampandu.

 antalo fon mogindi.

 rampandu vellipodamani anukunnaadugaanii vaishnavi lopala yem panilo vundonani venakki vachi recever ettaadu.

 atanu 'halo' ani anaboyaadugaanii vaishnavi kantham 'halo' ani andi.

 ante rampandu resiver ettina samayamlone vaishnavi kuudaa lapala gadilonchi recever ettindi.

 "halo... nene..." andi avatali nundi oo maga gontu karakuga.

 rampandu cheti vellu recever chuttu bigusukunnayi. atanu oopiri bigabetti vinasaagaadu.

 "nuvwa!" andi vaishnavi. aame gontuto cheedarimpu.

 "gurtupattave! neninka gurthupattavemonanuku."

 rampandu aa gontuni gurthupattaadu. adhi tanani bedirinchinavaadi gonte!

 "siggulekunda mallee phonenduku cheshav?" arustuu andi vaishnavi. 

 "naa kenduku siggu... nenu magavaadini. siggupadaalsindi nuvvu. aa rampandugadito kapuram pettinanduku. intakee vaadu intlone vunnada?"

 "ayana sangati nee kenduku?"

 "naaku kakapothe imkevaraki? nuvwa, vaaduu naa maatalni khataru cheyadamledu. neekem 
kovvekkakapothe ninna nannala tosesi vellipotav! nannu dabbutho kondamani anukuntava. nenu nunnu dakkinchu kunta, nee dabbuni dakkinchukunta..."