
 "ఇహ మనం ఎప్పటికీ విడిపోవద్దు," అన్నారు రాజాగారు.

 "మీ అబ్బాయిని ఎప్పుడో కట్టేసుకుంది పద్మిని" శృతి వెంటనే అంది.

 "నీతో చెప్పానా?" అంది పద్మిని.

 "చెప్పాలేమిటీ, నీవు"రాజూ, రాజూ" అని పిలుస్తుంటే అప్పుడే పసిగట్టాను" అంది శృతి.

 "బాగుందర్రా, మీకు మీరే జోడీ వెతుక్కున్నారు" అన్నారు రాజాగారు.

 పట్టలేని సంతోషం అందరి హృదయాలలో చిందులేస్తున్నది. ఒక చిన్న అపశృతితో స్వాతి మనసే గాయపడింది కాని అందరి జీవితాలలో ఇది అందమైన అపశృతి.

 నళినీదేవి పోలీసులతో వెళ్ళబోయే ముందు స్వాతిని తీసుకు రావటం జరిగింది. అంతకు క్రితం పెద్దగా అరుపులు, తుపాకీ పేల్చిన ధ్వని విని స్వాతి తన గదిలోంచి పిలిచింది ఎవరూ వినిపించుకోలేదు ఎలుగెత్తిఅరిచింది. ఎవరి గోలలో వారు వుండడంతో స్వాతిఅరుపులు అరణ్యరోదనే అయాయి. మంచంమీద లేవలేక లాగే మంచాని కంటుకని వుండి పోయింది.

 ఎలాంటిదయినా స్వాతి కన్నతల్లి నళినీదేవి. ఈ సత్యం చెరిపేస్తే చెరిగేది కాదు.

 స్వాతి సంగతి ముందుగా గుర్తుకు వచ్చింది శృతికి. పరుగున స్వాతి గదిలోకి వెళ్ళింది. ఆశక్తురాలిలా ఆందోళనతో కూర్చుండ బెట్టుకుని తీసుకు వచ్చింది.

 పోలీసుల మధ్య బేడీలు వేయబడ్డ చేతులతో వున్న తల్లిని చూసి స్వాతి నిర్ఘాంతపోయింది.

 నళినీదేవి స్వాతిని చూస్తూనే రెండు చేతులతో ముఖం కప్పేసుకుని ఏడ్చింది.

 నళినీదేవి రఘునందన్ ల నేరాలు ఇన్ స్పెక్టరు మాట్లాడుతుంటే స్వాతికి చాలానే అర్థమైంది.

 స్వాతిని సందింట్లోకి తీసుకోవాలనుకున్న నళినీదేవి ఆ పని చేయలేక పోయింది.

 "ఎవరికోసం చేశావమ్మా యీ పని!" స్వాతి అడిగిన ఆ ఒక్క మాట నళినీదేవి మీద పిడుగులా పడింది.

 నళినీదేవి, రఘునందన్ ని పోలీసులుతీసు కెళ్ళిపోయారు.

 స్వాతి మనసు బాధతో విలవిలలాడింది.

 కన్నతల్లి ఇంతటిదని, ఇంత కథకు కారకురాలయిందని తెలిసి ఏ కూతురు బాధకి లోనుకాకుండా వుంటుంది?

 "నీకు నేనున్నాను తల్లీ!" రాజాగారు స్వాతి తల ఆప్యాయంగా నిమురుతూ అన్నారు.

 "నీకు మేమున్నామమ్మా! మేమంతా నీ వాళ్ళం కాదా? అందరూ అంటుంటే స్వాతి మామూలు మనిషి కాగలిగింది కొద్దిసేపటికి.

 "ఆ నగలే దీని కంతా కారణం. మనిషి ఆశతో జీవిస్తాడు. స్వార్థపరుడి నెత్తిన ఈ ఆశ కూర్చుని దౌర్భాగ్యపు పనులు చేయిస్తుంది. అదే జరిగింది" శారదాదేవి అంది.

 "నిజమేనమ్మా! నళినీదేవి అందానికి కళ్ళు మూసుకు పోయి మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకున్నాను. కానీ ఇన్ని ఏళ్ళ జీవితంలో నగలు ఎక్కడదాచిందీ నేనుచెప్పలేదు. ఆనగల్లో ఓహారంలో అమూల్యమైన రాయి పొదగబడివుంది. ఆ రాయి ఈ యింటి స్త్రీలకి కష్టాలు కలుగజేస్తుందని మీ పెద్ద వదిన పోయినప్పుడు ఓ రత్న నిపుణుడు చెప్పాడు. వాటిని ఎవరూ ధరించకుండాదాచేశాను ఇప్పుడు ఓనిర్ణయానికొచ్చాను....." అంటూ రాజాగారు ఆగారు.

 "అదేమిటి?" అన్నట్లు అందరూ ఆతృతగా చూశారు.

 "వాటిలో మరీ ఆమూల్యమైనవి మ్యూజియంలో వుంచటానికి ప్రభుత్వం వారికి యిస్తాను. మిగిలినవి అమ్మి పేద ప్రజలకి వుపయోగ పడేటట్లు చేస్తాను. ఆ నగలు సప్త సముద్రాల అవతల మర్రిచెట్టు తోరలో లేవమ్మా! ఈ గదిలోనే నా మంచం కింద నెలమీద రాయి తొలిగిస్తే చాలు నగలు కనపడతాయి ఇక్కడే వున్న నగలకోసం ఎక్కడెక్కడో వెతికితే ఏం కనపడతాయి!" రాజాగారు అసలు ఏఃస్యం అందరితో చెప్పేశారు.

 వారి మాటలకి అందరూ పెద్దపెట్టున హర్షించారు.

 సిద్దార్థ మంచి వార్త తీసుకు వచ్చాడు.

 "డాక్టర్ ఫోన్ చేశారు ఇప్పుడే. చంద్రగౌడ్ కి ప్రాణాసాయం లేదుట. గుండు గుండెలో కాక పొట్టలో దూరటం వల్ల తెలివి తప్పటం జరిగింది. ఇప్పుడే తెలివి వచ్చిందట. ఆపరేషను చేసి గుండు తీసేస్తారు. చంద్రగౌడ్ మళ్ళీ మన మధ్యకి వస్తాడు."

 "చల్లని వార్త తెచ్చావయ్యా!" తాజాగారు హాయిగా వూపిరి పీలుస్తూ అన్నారు.

 "ఎవరికి ఎవరు ఎలాంటి వరస అవుతారో వివరంగా చెప్పండి నాన్నగారూ!" స్వాతి అడిగింది.

 "నేను నీ అన్నయ్యని వరస చెప్పాలా తల్లీ!" రామరాజు స్వాతి చేతిని ఆప్యాయంగా నిమురుతూ అన్నాడు.

 "చెప్పాలిమరి. ఇందాకటినుంచీ చూస్తున్నాను ఆ పిల్ల నిన్ను కొరుక్కుతినేటట్లు చూస్తున్నది. ఆ......పిల్ల ఆ.....పిల్ల దాని కధా.....స్వాతి పద్మిని వేపు చూస్తూ అంది.

 "ఓ.....పద్మిని సంగతా......విజయ్ కాంత్ చెల్లెలు." రామరాజు చెప్పాడు.

 అంతేనా చినరాజావారి హృదయ......"శృతి అందుకుని మాట పూర్తి చేసేలోపల విజయ్ కాంత్ అందుకున్నాడు.

 "ఈ శృతి ఎవరో? యీచినదానికధ కమామీషూ ఏమిటో?

 "నన్ను చెప్పమంటారా?" శ్రీదేవి చిలిపిగా అంది.

 "అసలు నువ్వెవరో, నీ కధానాయకుడెవరో చెప్పు." సిద్దార్థ కవ్వింపుగా అన్నాడు "ఎవరూ చెప్పనక్కరలేదు. నాన్నగారు చెపుతారు. ఒక్కొక్కరి ముఖాలు చూడండి కెంపువర్ణం తిరిగి వాళ్ళ మనసు ముఖంలో ప్రతిబింబిస్తూ తెలియకనే కొట్ట కథలు తెలియజేస్తున్నాయి." స్వాతిఅంది అందరితో పాటు నవ్వుతూ.

 "స్వాతీ! ఫారెస్ లో ఓ పెద్ద డాక్టరు నీలాంటివారి ఎందరికాళ్లో బాగుచేశాడు. అతను చేపట్టిన దాదాపు అన్ని కేసులూ సక్ సెస్ అయాయి. యీ వార్త నా నోటంట చెప్పాలనుకున్నాను. యీ లోపలే నేను బందీ కావటం.....

 రామరాజు చెప్పగానే శృతి అంది. "స్వాతికున్న మంచి మనసు ఎవరికీ ఉండదు. పసిపిల్ల మనస్తత్వం. స్వాతి మన అందరిదీ. ఈ స్వాతి ముత్యానికి మనందరం వున్నాము. ఇహపై స్వాతి సుఖమే మనసుఖం."

 స్వాతికి ఆ నిముషానికే కాళ్ళు వచ్చినట్లు అంతా సంతోషించారు.

 రాజాగారు తృప్తిగా నిట్టూర్పువిడిచారు. పేరు, బంధుత్వము, వరుసలు వివరంగా స్వాతికి తెలియజేశారు అక్కడున్నవారివి.

 "జరిగిందంతా మననం చేసుకుంటే విచిత్రంగా వింతగా వుంది. ఎక్కడెక్కడివాళ్ళో ఇక్కడ ఏకం అయి బంధుత్వం కలిపారు. ఈ జంటల్ని చూస్తుంటే ఓ కవి ఎంతో గొప్ప భావంతో ఎంతో అందంగా రాసిన పాట గుర్తుకు వస్తున్నది. ఆ పాట ఏమిటో తెలుసా? కొంత మనందరిదీను," అంది స్వాతి.

 "ఏమిటమ్మ ఆ పాట!" రాజాగారు ఆప్యాయంగా అడిగాను.

 స్వాతి చిరునవ్వుతో అందరినీ పరికించి చూసింది. ఏక గర్భ జనితులని తెలియజేస్తూ తన తండ్రిలా కొద్ది పోలికలున్న అత్తయ్య శారదాదేవి సహజ గంభీర రూపంలో నిండుగా వుంది. కాకపోతే గతం తాలూకు విషాదం కళ్ళకింద నీలినీడల ద్వారా తెలిసిపోతున్నది. స్నేహంతో తనకి కొత్త వూపిరి పోసిన శృతి తల్లిగారు సీతమ్మ అణకువ, అమాయకత్వం మూర్తీభావించి చేయెత్తి నమస్కారం పెట్టదగిన మంచి మనిషిలా గోచరించింది. పద్మిని, రామరాజు, శృతి, విజయ్ కాంత్, శ్రీదేవి, సిద్దార్థ ఆ అందమైన జంటలకి ఓ పక్కగా శ్రీదేవి నాన్నగారు అందరూ వున్నారు. ఈ యింటి అధికారిణి నళినీదేవి తన తల్లి తప్ప. ఉహూ, తనది మనసున్న మనిషిగా మరిచిపోవాలి. వీళ్ళు మనుషులు. అందుకే కష్టాల నావలోంచి బైటపడి సుఖాలనీడలో చేరారు. అత్యాశతో అధర్మమార్గాన నడిచి అంధకారంలోకి వెళ్ళిపోయింది అమ్మ. అన్నింటికీ సింహంలాంటి నాన్నగారు తనకి వున్నారు. ఈ మంచివాళ్ళంతా తనవాళ్ళు కాదా!

 స్వాతి ఆలోచన చాలించి నిమ్మదిగా పాడింది.

 "ఎవరికి ఎవరు! చివరికి ఎవరు!

 ముగిసే ఈ యాత్రలోనా

 ముగియని ఈ జన్మలోనా---"

 స్వాతి నోటివెంట ఆ పాటవిని ఎవరికి వారు "ఎంత గొప్ప సత్యం!" అనుకున్నారు.

 
                          -:శుభం:- 

 "iha manam eppatiki vidipovaddu," annaru rajagaru.

 "mee abbaini eppudo kattesukundi padmini" shruthi ventane andi.

 "neetho cheppana?" andi padmini.

 "cheppalemity, neevu"rajoo, rajoo" ani pilustunte appude pasigattaanu" andi shruthi.

 "bagundarra, meeku meere jody vetukkunnaru" annaru rajagaru.

 pattaleni santosham andari hrudayaalalo chindulestunnadi. oka chinna apashruthitho swaati manase gaayapadindi kaani andari jeevitaalalo idhi andamaina apashruthi.

 nalineedevi polisulatho vellaboye mundu swaatini teesuku ravatam jarigindi. antaku kritam peddagaa arupulu, tupaki paelchina dhwani vini swaati tana gadilonchi pilichindi evaruu vinipinchukoledu elugettiarichindi. evari golalo vaaru vundadamtho swaatiarupulu aranyarodane ayayi. manchammeeda levaleka lage manchani kantukani vundi poyindi.

 elantidayina swaati kannatalli nalineedevi. ee satyam cheripeste cherigedi kaadu.

 swaati sangati mundugaa gurtuku vachindi shruthiki. paruguna swaati gadiloki vellindi. asakturalila aandolanato koorchunda bettukuni teesuku vachindi.

 polisula madhya baedeelu veyabadda chetulatho vunna tallini chusi swaati nirghaantapoyindi.

 nalineedevi swaatini chustune rendu chetulatho mukham kappesukuni edchindi.

 nalineedevi raghunandan la neraalu in spectoru matladutunte swaatiki chalane ardhamaindi.

 swaatini sandintloki teesukovaalanukunna nalineedevi aa pani cheyaleka poyindi.

 "evarikosam chesavamma yee pani!" swaati adigina aa okka maata nalineedevi meeda pidugula padindi.

 nalineedevi, raghunandan ni polisulutiisu kellipoyaaru.

 swaati manasu baadhatho vilavilalaadindi.

 kannatalli intatidani, inta kathaku kaarakuraalayindani telisi e koothuru badhaki lonukakunda vuntundi?

 "neeku nenunnaanu talli!" rajagaru swaati tala aapyaayamgaa nimurutuu annaru.

 "neeku memunnamamma! memanta nee vaallam kaadaa? andaruu antunte swaati maamuulu manishi kaagaligindi koddisepatiki.

 "aa nagale deeni kanta kaaranam. manishi aasato jeevistaadu. swaarthaparudi nettina ee aasha kuurchuni dourbhaagyapu panulu cheyistundi. adhe jarigindi" saaradaadevi andi.

 "nijamenamma! nalineedevi andaaniki kallu moosuku poyi mallee pelli chesukunnanu. cony inni ella jeevitamlo nagalu ekkadadaachindii nenucheppaledu. aanagallo ohaaramlo amoolyamaina raayi podagabadivundi. aa raayi ee yinti streelaki kashtaalu kalugajestundani mee pedda vadina poinappudu oo ratna nipunudu cheppaadu. vaatini evaruu dharinchakundaadaachesaanu ippudu onirnayaanikochaanu....." antuu rajagaru aagaaru.

 "ademiti?" annatlu andaruu aatrutagaa chusaru.

 "vaatilo mari aamuulyamainavi musionlo vunchataaniki prabhutvam vaariki yistaanu. migilinavi ammi pedha prajalaki vupayoga padetatlu chestaanu. aa nagalu sapta samudraala avatala marrichettu thoralo levamma! ee gadilone naa mancham kinda nelameeda raayi toligiste chaalu nagalu kanapadataayi ikkade vunna nagalakosam ekkadekkado vetikithe yem kanapadataayi!" rajagaru asalu ahsyam andaritho cheppesaaru.

 vaari maatalaki andaruu peddapettuna harshinchaaru.

 siddartha manchi vaarta teesuku vachaadu.

 "dactor fon chesaru ippude. chandragoud ki praanaasaayam leduta. gundu gundelo kaaka pottalo dooratam valla telivi tappatam jarigindi. ippude telivi vachindata. aapareshanu chesi gundu teesestaaru. chandragoud mallee mana madhyaki vastaadu."

 "challani vaarta techavayya!" taajaagaaru haayigaa voopiri peelustuu annaru.

 "evariki evaru elanti varasa avtaro vivaramgaa cheppandi naannagaaruu!" swaati adigindi.

 "nenu nee annayyani varasa cheppala talli!" ramaraju swaati chetini aapyaayamgaa nimurutuu annadu.

 "cheppalimari. indaakatinunchii chustunnanu aa pilla ninnu korukkutinetatlu chustunnadi. aa......pilla aa.....pilla daani kadha.....swaati padmini vepu chustuu andi.

 "oo.....padmini sangataa......vijay kant chellelu." ramaraju cheppaadu.

 antena chinarajavari hrudaya......"shruthi andukuni maata puurti cheselopala vijay kant andukunnadu.

 "ee shruthi evaro? yeechinadaanikadha kamamishu emito?

 "nannu cheppamantara?" sridevi chilipigaa andi.

 "asalu nuvvevaro, nee kadhaanaayakudevaro cheppu." siddartha kavvimpugaa annadu "evaruu cheppanakkaraledu. naannagaaru cheputaaru. okkokkari mukhalu chudandi kempuvarnam tirigi vaalla manasu mukhamlo pratibimbistuu teliyakane kotta kathalu teliyajestunnaayi." swaatiandi andaritho paatu navvutuu.

 "swaatii! fares loo oo pedda daaktaru neelaantivaari endarikaallo baguchesadu. atanu chepattina daadaapu anni kesulu sak ses ayayi. yee vaarta naa notanta cheppaalanukunnaanu. yee lopale nenu bandee kaavatam.....

 ramaraju cheppagaane shruthi andi. "swaatikunna manchi manasu evariki undadu. pasipilla manastatvam. swaati mana andaridee. ee swaati mutyaaniki manandaram vunnaamu. ihapai swaati sukhame manasukham."

 swaatiki aa nimushaanike kaallu vachinatlu antaa santoshinchaaru.

 rajagaru truptigaa nittoorpuvidichaaru. paeru, bandhutvamu, varusalu vivaramgaa swaatiki teliyajesaaru akkadunnavaarivi.

 "jarigindantaa mananam chesukunte vichitramgaa vintagaa vundi. ekkadekkadivallo ikkada ekam ayi bandhutvam kaliparu. ee jantalni chustunte oo kavi entho goppa bhaavamto entho andamgaa raasina paata gurtuku vastunnadi. aa paata emito telusa? kontha manandarideenu," andi swaati.

 "emitamma aa paata!" rajagaru aapyaayamgaa adigaanu.

 swaati chirunavvutho andarinee parikinchi chusindi. eka garbha janitulani teliyajestu tana tandrila koddi polikalunna attayya saaradaadevi sahaja gambheera roopamlo nindugaa vundi. kakapothe gatam taaluuku vishaadam kallakinda neelineedala dwara telisipotunnadi. snehamto tanaki kotta voopiri posina shruthi talligaaru seetamma anakuva, amaayakatvam moortiibhaavinchi cheyetti namaskaram pettadagina manchi manishila gocharinchindi. padmini, ramaraju, shruthi, vijay kant, sridevi, siddartha aa andamaina jantalaki oo pakkaga sridevi naannagaaru andaruu vunnaru. ee yinti adhikaarini nalineedevi tana talli tappa. uhoo, tanadi manasunna manishigaa marichipovali. veellu manushulu. anduke kashtala naavalonchi baitapadi sukhaalaneedalo cheraaru. atyaasato adharmamaargaana nadichi andhakaaramloki vellipoyindi amma. annintikii simhamlanti naannagaaru tanaki vunnaru. ee manchivaallantaa tanavaallu kaadaa!

 swaati aalochana chaalinchi nimmadigaa paadindi.

 "evariki evaru! chivariki evaru!

 mugise ee yaatraloonaa

 mugiyani ee janmalona---"

 swaati notiventa aa paatavini evariki vaaru "entha goppa satyam!" anukunnaru.

 
                          -:shubham:- 