 పొలాల గట్టున కల్యాణి , కాశీచరణ్ లను తను ఏకాంతంగా చూసిన దృశ్యంకూడా ఆమెకు గుర్తుకొచ్చింది.

 అంటే కాశీచరణ్ ని కళ్యాణి ప్రేమిస్తోందా? ఆమె గుండెల్లో రాయి పడినట్లుగా వుంది.
సరిగ్గా అదే సమయంలో బాత్ రూమ్ లోంచి వచ్చిన కళ్యాణి తల్లిచేతిలోని ఫోటోని చూసి అవాక్కయింది.

 "మమ్మీ ఆ ఫోటో నీ దగ్గరికేలా వచ్చింది?" తర్వాత అడిగిందామె కంగారుని అణుచుకుంటూ

 "ఏం... ఎందుచేత కంగారు?"

 "కంగారేం లేదు కానీ...."

 "కరుణాకర్ అంటే నీకిష్టంలేదా?" డైరెక్టగా అడిగింది ప్రమద్వర కూతుర్ని.

 కల్యాణి ఆ మాటకు జవాబు చెప్పకుండా, ప్రమద్వర దగ్గరకొచ్చిఆమె చేతిలోని ఫోటోని లాక్కుని ముక్కలు ముక్కలుగా చించేసింది.

 "మమ్మీ టిఫిన్ రెడీ చెయ్యి. నేను రాజమండ్రి వెళ్ళాలి. కరుణాకర్ ఢిల్లీ నుంచి వస్తున్నాడు" డ్రస్ చేంజ్ చేసుకుంటూ అంది కళ్యాణి.

 కాశీచరణ్ ఫోటో చూశాక, కళ్యాణి చాలా ప్రశ్నలు అడగాలనుకోంది ప్రమద్వర. కానీ ఆ ఫోటోని చింపేశాక 
 ఆమెలో ఆ ప్రశ్నలన్నీ మాయమైపోయాయి. నిజానికి కళ్యాణి, కాశీచరణ్ నే ఎక్కువగా యిష్టపడింది. కానీ కొద్దిరోజులక్రితం అందరూ కలసి అన్నవరం వెళ్ళిన సందర్భంలో తన పిన్ని మధురిమ_ కాశీచరణ్ ని ప్రేమిస్తోందన్నవిషయం గ్రహించక, తన మనసు మార్చుకుందని ప్రమద్వరకు తెలీదు.

 ప్రమద్వర కళ్యాణి దగ్గరకు వెళ్ళి,ఆమె కళ్ళలోకి చూసి_

 "ఏవిటి నాతో చెప్పడానికేం?" అంది లాలనగా.

 "లేదు_మమ్మీ...ఏం జరగలేదు. నువ్విచ్చిన స్వేచ్చ దుర్వినియోగంకాలేదు. కాశీచరణ్ నైస్ జెంటిల్మెన్. మిగతా విశేషాలు అన్నీ రాజమండ్రినుండి రాగానే చెప్తాను" అంది కళ్యాణి.

 "ఏవిటో" అంటూ ముందుకెళ్ళిపోయింది ప్రమద్వర. కళ్యాణి రాజమండ్రి వెళ్ళిపోయాక టెలీఫోన్ మోగడంతో ప్రమద్వర రిస్సీవర్ని అందుకుంది.

 "అక్కా... నేనే" ఫోన్ కి ఆ వైపునుంచి మధురిమ కంఠం వినిపించింది.

 "హే మధూ... ఆర్యూ నీ? దగ్గర్నుంచి ఫోను రాకపోవడంతో వర్రీ అవుతున్నాను కాశీచరణ్ ఎలా వున్నాడు?" అడిగింది ప్రమద్వర.

 "హి ఈజ్ ఓ.కే అక్కా... నా లైఫ్ సంభందించిన ఓ ముఖ్యమైన విషయాన్ని డాడీకన్నా ముందు నీతోనే చెప్పాలనుకుంటుంన్నాను."

 "ఎమీటీ కొత్తగా మాట్లాడుతున్నావు? చెప్పు నా దగ్గర సంశయం ఏమిటి?"

 "అదే... నేనూ, మధుకిరణ్ పెళ్ళి చేసుకోవలనుకుంటున్నాం" అన్నది మధురిమ.

 "మధుకిరణా ఆయనెవరు?" అంది ప్రమద్వర.

 "ఓ మధుకిరణ్ అంటే నీకు తెలీదు కదూ... అదే కాశీచరణ్" అంది మధురిమ.

 "వ్వాట్? కాశీచరణ్ అంటే నీకు తెలీదు మధుకిరణా?" దిగ్భాంతికి గురవుతూ అడిగింది ప్రమద్వర.

 జరిగిందంతా చెప్పింది మధురిమ.

 "వేరేగుడ్ కంగ్రాచ్యులేషన్స్. నువ్వు తీసుకున్న ఎలాంటి నిర్ణయాన్నాయినా మేమంతా ఆమెదిస్తామన్నా విషయం నీకు తేలేదా?"

 "తెలుసు... కానీ డాడీ ఏమంటారో" సందేహాన్ని వ్యక్తం చేసింది మధురిమ.

 "డాడీతో మాట్లాడే పూచీ నాది. డోన్ట్ వర్రీ! ఇద్దరూ వచ్చి డాడీతో పర్సనల్ గా చెప్పండి. మీ ఇఅద్దరూ నడపబోయే హాస్పిటల్ లో అమేరికన్ నర్స్ లను అపాయింట్ చేసుకుంటమని చెప్పండి చాలు... ఓ.కే ఎప్పుడోస్తావ్?" అనడిగింది ప్రమద్వర.

 "వారం రోజుల్లోపల" చెప్పింది మధురిమ.

 "ఈ విషయాన్నీ ఇక్కడ అందరితో టాంటాం చేసెయ్యమంటావా?" నవ్వుతూ అంది ప్రమద్వర. 

 "నీ ఇష్టం వుంటా" నెమ్మదిగా నవ్వుతూ ఫోన్ పెట్టేసింది మధురిమ.

 "నేను చెప్పానుగా, నా నిర్ణయాన్ని మా అక్క కాదనదని" సంతోషంగా మధుకిరణ్ తో అందామె.

 "మధూ, నేను హాస్పిటల్ కు వెళ్తాను. అవసరమైతే ఫోన్ చేస్తాను" అంటూ బయటకు వెళ్ళిపోయింది మధురిమ. పోతూ పోతూ అతని నుదుటి మీద ప్రేమగా ముద్దాడి వెళ్ళిపోయింది.
 
  * * * * 

 రాజమండ్రి రైల్వేస్టేషన్లోంచి బయటికొచ్చాడు కరుణాకర్. ఆటో కోసం అటు ఇటు చూస్తున్న అతను తన ముందుకొచ్చి ఆగిన కేనటిక్ హొండాని, దానిమీద కళ్యాణిని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.

 "వాట్ మాన్! పదిహేనోవండర్ లా వుందా వింతగా చూస్తున్నావ్! కమాన్ బండెక్క్కు" కుడిచేతితో కరుణాకర్ ని వెనక్కీ తోస్తూ అంది కల్యాణి.

 "ఇప్పుడు నేను గుర్తుకొచ్చానా?" వెనుక కూర్చుంటూ అన్నాడు కరుణాకర్.

 కేనిటిక్ హొండా ముందుకు పరుగెత్తింది.

 నీతో చాలా ఇంపార్టెంట్ విషయం చెప్పడానికొచ్చాను" అంది కళ్యాణి.

 "ఏంటా విషయం?"

 అతనికేందుకోగోదావరి ఒడ్డున కాశీచరణ్ ఒడిలో కళ్యాణి పడుకున్న దృశ్యం జ్ఞాపకం వచ్చింది.

 సడన్ గా బిజీ సెంటర్లో బండాపింది ఆమె.

 "కరుణా... నేని తెలీయకుండా కొన్ని తప్పులు చేసి నీ మనసు బాధపెట్టానని నాకు తెలుసు. అందుకే దానికి పశ్చాతాపంగా..."
 polaala gattuna kalyani , kasicheran lanu tanu ekaantamgaa chusina drushyankuda aameku gurtukochindi.

 ante kasicheran ni kalyani premistonda? aame gundello raayi padinatlugaa vundi.
sarigga adhe samayamlo bath room lonchi vachina kalyani tallichetiloni photoni chusi avaakkayindi.

 "mammi aa photo nee daggarikela vachindi?" tarvaata adigindame kangaaruni anuchukuntu

 "yem... enducheta kangaaru?"

 "kangarem ledu cony...."

 "karunakar ante neekishtamleda?" directaga adigindi pramadvara koothurni.

 kalyani aa maataku jawabu cheppakunda, pramadvara daggarakochiame chetiloni photoni laakkuni mukkalu mukkalugaa chinchesindi.

 "mammi tiffin redy cheyyi. nenu rajamandri vellaali. karunakar dhilli nunchi vastunnadu" drus chenj chesukuntu andi kalyani.

 kasicheran photo chushaka, kalyani chala prasnalu adagalanukondi pramadvara. cony aa photoni chimpesaka 
 aamelo aa prasnalannii mayamaipoyayi. nijaaniki kalyani, kasicheran nee ekkuvagaa yishtapadindi. cony koddirojulakritam andaruu kalasi annavaram vellina sandarbhamlo tana pinni madhurima_ kasicheran ni premistondannavishaya grahinchaka, tana manasu maarchukundani pramadvaraku teleedu.

 pramadvara kalyani daggaraku velli,aame kallaloki chusi_

 "eviti naatho cheppadanikem?" andi laalanagaa.

 "ledu_mammi...yem jaragaledu. nuvvichina swechh durviniyogankaledu. kasicheran nais gentilmen. migata visaeshaalu annee rajamandrinundi ragane cheptaanu" andi kalyani.

 "evito" antuu mundukellipoyindi pramadvara. kalyani rajamandri vellipoyaaka telephone mogadamtho pramadvara resseevarni andukundi.

 "akka... nene" fon ki aa vaipununchi madhurima kantham vinipinchindi.

 "hee madhuu... aaryuu nee? daggarnunchi phonu rakapovadamto varri avutunnaanu kasicheran ela vunnadu?" adigindi pramadvara.

 "hi eez oo.kee akka... naa life sambhandinchina oo mukhyamaina vishayaanni dadikanna mundu neethone cheppalanukuntunnaannaa."

 "amet kottagaa matladutunnavu? cheppu naa daggara samsayam emiti?"

 "adhe... nenuu, madhukiran pelli chesukovalanukuntunna" annadi madhurima.

 "madhukirana aayanevaru?" andi pramadvara.

 "oo madhukiran ante neeku teleedu kadhuu... adhe kasicheran" andi madhurima.

 "vwat? kasicheran ante neeku teleedu madhukirana?" digbhaantiki guravutuu adigindi pramadvara.

 jarigindantaa cheppindi madhurima.

 "veregud congrachulations. nuvvu teesukunna elanti nirnayaannaayinaa memanta aamedistaamannaa vishayam neeku teleda?"

 "telusu... cony daady emantaro" sandehaanni vyaktam chesindi madhurima.

 "daadiitoe matlade poochee naadi. dont varri! iddaruu vachi daadiitoe parsanal gaa cheppandi. mee iaddaruu nadapaboye haspital loo american nars lanu apoint chesukuntamani cheppandi chaalu... oo.kee eppudostav?" anadigindi pramadvara.

 "vaaram rojullopala" cheppindi madhurima.

 "ee vishayaannii ikkada andaritho tantam cheseyyamantava?" navvutuu andi pramadvara. 

 "nee ishtam vunta" nemmadigaa navvutuu fon pettesindi madhurima.

 "nenu cheppaanugaa, naa nirnayaanni maa akka kaadanadani" santoshamgaa madhukiran thoo andame.

 "madhuu, nenu haspital ku veltaanu. avasaramaite fon chestaanu" antuu bayataku vellipoyindi madhurima. pothoo pothoo athani nuduti meeda premagaa muddadi vellipoyindi.
 
  * * * * 

 rajamandri railvestationlonchi bayatikochadu karunakar. auto kosam atu itu chustunna atanu tana mundukochi aagina kenatic hondani, daanimeeda kalyaanini chusi aascharyapoyaadu.

 "wat man! padihenovander laa vunda vintagaa chustunnav! kaman bandekkku" kudichetito karunakar ni venakki tostu andi kalyani.

 "ippudu nenu gurtukochana?" venuka kuurchuntuu annadu karunakar.

 canitic honda munduku parugettindi.

 neetho chala impartent vishayam cheppadaanikochaanu" andi kalyani.

 "enta vishayam?"

 atanikendukogodavari odduna kasicheran odilo kalyani padukunna drushyam ghnaapakam vachindi.

 sadan gaa biji centerlo bandapindi aame.

 "karuna... neni teleeyakundaa konni tappulu chesi nee manasu baadhapettaanani naaku telusu. anduke daaniki paschaataapamgaa..."