 
 అతడి చర్యకు బిత్తరపోయింది సంధ్య.

 ఆమె భయాన్ని పట్టించుకోకుండా లాక్కువెళ్లి కుర్చీలో కూలేశాడు చక్రపాణి.

 "అరుణ్ కౌగిలిలో నిన్ను చూడకపోతే వెర్రిమొహాన్నై నీ మెడలో పుస్తె కట్టేవాడిని కదా? ముసలి మొగుడి చాటున నీ ప్రేమ వ్యవహారం నిరపాయంగా సాగించవచ్చునని ప్లాన్ వేశావుకదూ?"

 మా మధ్య మీరనుకొనేలాంటి ప్రేమ వ్యవహారమేమీ లేదని అరచి చెప్పాలనిపించింది సంధ్యకు. అరుణ్ కౌగిలి సృష్టించిన అబద్ధం ముందు తను చెప్పే నిజం నిలువదు! అందుకని నోరుమూసుకోవడమే ఉచితం!

 "అరుణ్ తో సంబంధం నా చాటున రహస్యంగా కాపాడుకోవాలని ప్లాన్ వేశావు! భగవంతుడి దయవలన నీ స్వరూపం పెళ్ళికిముందే బయటపడిపోయి రక్షింపబడ్డాను! కాని, నువ్వు చేయాలనుకొన్న మోసానికి శిక్ష విధించకుండా నిన్ను వదిలేయాలనుకోవడం లేదు!"

 కఠినంగా మారిపోయిన చక్రపాణి ముఖం చూసి భయంతో చెమటలు పట్టాయి సంధ్యకు.

 "ఇక నీకు జీవితంలో పెళ్ళి అనేది ఉండదు. నువ్వు ఖచ్చితంగా నా ఇంట్లో ఉండిపోవలసిందే" చక్రపాణి సమీపించి సంధ్య భుజాలమీద చేతులు వేశాడు!

 కొయ్యబారిపోయి చూస్తున్న సంధ్య అతడు తాకగానే కళ్లు ఎర్రబడి పోయాయి! "ఏమిటిది, చక్రపాణిగారూ? ముందు చేతులు తీయండి!" అంది కోపంగా.

 "ఒక్క నా భార్యవనిపించుకోవడం తప్ప ఈ ఇంట్లో నా భార్యపొందేవన్నీ పొందవచ్చు. చీరలు నగలు ఏవడిగినా ఇస్తాను! ఒక్క మాంగల్యంతప్ప! నువ్వు నా మనిషిగా నా ఇంట్లో ఉండిపోవాలంటే!"

 "ఎంత దుర్మార్గుడివి! నీ కంటికి నేనంత తేలిగ్గా కనిపిస్తున్నానా?"

 "నిన్ను అరుణ్ కోరితే ఎంత తప్పులేదో, నేను కోరినా అంతే తప్పులేదు, ఇంకా అతడికి భార్య రాబోతూంది! నాకు ఆ బెడద ఉండదు! నాతో వ్యవహారం ఇంకా నిరపాయం! అరుణ్ తో సంబంధానికి నేనేమీ అడ్డురాను!"

 చక్రపాణి చెంప ఛెళ్ళుమంది.

 "పతివ్రతలా మండిపడతావేమిటి? ఇవాళ నీ పాతివ్రత్యం ఏమిటో చూడందే వదలను!" అంటూ పట్టుకొన్నాడు సంధ్యను.

 అప్పుడతడి వాలకం చూస్తే మానవుడి స్థానంలో దానవుడు ప్రత్యక్షమైనట్టూ అనిపించింది సంధ్యకు.

 అయిదు నిమిషాల పెనుగులాట తరువాత సంధ్య ఎలాగో తలుపు తెరుచుకొని బయటపడింది. కాని, మళ్లీ మెట్లమీద పట్టుకొన్నాడు చక్రపాణి. తన సర్వశక్తుల్నీ కూడదీసుకొని అతడిని త్రోసేసి పరుగు పుచ్చుకొందీ సంధ్య.

           *  *  *

 రోడ్డు చివర రిక్షా ఆపుకొని బేరంకోసం చూస్తూ రిక్షాలోనే నడుంవాల్చి ఉన్నాడు శివుడు. దూరంనుండి ఒక ఆడమనిషి పరిగెత్తుకు రావడం చూసి కుతూహలంతో లేచి కూర్చొన్నాడు.

 రిక్షాను చూసి ఆయాసంగా ఆగింది సంధ్య. "విద్యానగర్ వస్తావా?" తడబడుతూ అడిగింది.

 "విద్యానగర్ లో ఏడికెల్లాల?" రిక్షా దిగి సీటు దులుపుతూ అడిగాడు శివుడు.

 "విద్యానగర్ వెళ్ళాలి!"

 "విద్యానగర్ లోనే ఎటుసైడు ఎల్లాలంటున్నా! ఇల్లు తెల్సా?"

 "తెలుసు! గులాబీరంగు మేడ! ఇంటిముందు గేటుకి కనకాంబరం, తెలుపు రంగులో కాగితం పువ్వుల చెట్లుంటాయి!"

 "కాగితం పూలున్నగేట్లూ, గులాబీరంగు మేడలూ ఎన్నో ఉంటాయి! ఏ ఊరమ్మా నీది?"

 "ఏ ఊరైతే నీకెందుకు? రిక్షా కడతావా లేదా?"

 "ఎందుకు కట్టను? ఎక్కు!"

 సంధ్య రిక్షాలో ఎక్కింది. రిక్షా కదిలింది.

 ఆవిడ పరిగెత్తుకు రావడం చూశాడు శివుడు, ఆవిడ కంగారు, తొందరా చూచేసరికి ఏదో పెద్ద కధే ఉందనుకొన్నాడు. ఆమె మాటలనిబట్టి సిటీకి కొత్త అని గ్రహించాడు, కొంచెం దూరంవెళ్ళాక అడిగాడు. "విద్యానగరంలో ఏ ఇంటి కెల్లాల? ఆ ఇంటికాడ ఏదన్న గుడిగాని, స్కూల్ గాని ఉందా? ఏదన్నా గుర్తు చెప్పితే తీసికెళ్ళొచ్చు!"

 "ఉందేమో నేను చూడలేదు!"

 "ఇంత రాత్రివేళ అడ్రస్ లేకుండా తిరిగితే పోలీసోడు చూస్తే నన్నూ, నిన్నూ తీసుకుపోయి స్టేషన్లో కూర్చోబెడ్తాడు! అందుకని నేనోమాట చెప్తను. ఇంటవా?"

 "ఏం మాట?"
 
 atadi charyaku bittarapoyindi sandhya.

 aame bhayanni pattinchukokunda lakkuvelli kurcheelo kuulesaadu chakrapani.

 "arun kaugililo ninnu chudakapothe verrimohaannai nee medalo puste kattevaadini kada? musali mogudi chaatuna nee prema vyavahaaram nirapaayamgaa saaginchavachchunani plan vaesaavukaduu?"

 maa madhya meeranukonelanti prema vyavahaarameemee ledani arachi cheppalanipinchindi sandhyaku. arun kaugili srushtinchina abaddham mundu tanu cheppe nijam niluvadu! andukani norumusukovadame uchitam!

 "arun thoo sambandham naa chaatuna rahasyamgaa kapadukovalani plan vesaavu! bhagavantudi dayavalana nee swaroopam pellikimunde bayatapadipoyi rakshimpabaddaanu! kaani, nuvvu cheyalanukonna mosaniki shiksha vidhinchakundaa ninnu vadileyalanukovadam ledu!"

 kathinamgaa maaripoyina chakrapani mukham chusi bhayamto chematalu pattayi sandhyaku.

 "ika neeku jeevitamlo pelli anedi undadu. nuvvu khachitamgaa naa intlo undipovalasinde" chakrapani sameepinchi sandhya bhujaalameeda chetulu vaesaadu!

 koyyabaripoyi chustunna sandhya atadu taakagaane kallu errabadi poyayi! "emitidi, chakrapaanigaaruu? mundu chetulu teeyandi!" andi kopanga.

 "okka naa bharyavanipinchukovadam tappa ee intlo naa bharyapondevanni pondavacchu. cheeralu nagalu evadigina istaanu! okka maangalyantappa! nuvvu naa manishigaa naa intlo undipovalante!"

 "entha durmargudivi! nee kantiki nenanta teliggaa kanipistunnana?"

 "ninnu arun korithe entha tappuledo, nenu korina anthe tappuledu, inka atadiki bharya rabothundi! naaku aa bedada undadu! naatho vyavahaaram inka nirapayam! arun thoo sambandhaaniki nenemi adduraanu!"

 chakrapani chempa chellumandi.

 "pativratalaa mandipadatavemiti? ivaala nee paativratyam emito chudande vadalanu!" antuu pattukonnadu sandhyanu.

 appudatadi vaalakam chuste manavudi sthaanamlo daanavudu pratyakshamainattuu anipinchindi sandhyaku.

 ayidu nimishaala penugulaata taruvaata sandhya elago talupu teruchukoni bayatapadindi. kaani, malli metlameeda pattukonnadu chakrapani. tana sarvasaktulnii kuudadeesukoni atadini throsesi parugu puchukondii sandhya.

           *  *  *

 roddu chivara riksha aapukoni berankosam chustuu rikshaalone nadumvaalchi unnaadu shivudu. dooramnundi oka aadamanisi parigettuku ravadam chusi kutuuhalamtoe lechi kuurchonnaadu.

 rikshaanu chusi aayaasamgaa aagindi sandhya. "vidyanagar vastava?" tadabadutuu adigindi.

 "vidyanagar loo edikellala?" riksha digi seetu duluputuu adigaadu shivudu.

 "vidyanagar vellaali!"

 "vidyanagar lone etusaidu ellalantunna! illu telsa?"

 "telusu! gulabirangu meda! intimundu getuki kanakambaram, telupu rangulo kaagitam puvvula chetluntaayi!"

 "kaagitam poolunnagetloo, gulabirangu maedaluu enno untaayi! e oorammaa needi?"

 "e ooraithe neekenduku? riksha kadatava leda?"

 "enduku kattanu? ekku!"

 sandhya rikshaalo ekkindi. riksha kadilindi.

 aavida parigettuku ravadam chushadu shivudu, aavida kangaaru, tondara chuchesariki edho pedda kadhe undanukonnadu. aame matalanibatti siteeki kotta ani grahinchaadu, konchem dooramvellaaka adigaadu. "vidyaanagaramlo e inti kellala? aa intikada edanna gudigaani, scool gaani undaa? edanna gurtu cheppithe teesikellochu!"

 "undemo nenu chudaledu!"

 "inta raatrivela adrus lekunda tirigite polisodu chuste nannoo, ninnoo teesukupoyi stationlo koorchobedtaadu! andukani nenomata cheptanu. intava?"

 "yem maata?"