  ఈ ప్రపంచంలో గాలి ఊపిరి ఆగేటంత వరకూ, చిరస్థాయిగా మనిద్దరం బతుకుతాం.
 
 బతుకును, ప్రేమను వాస్తవాలతో బేరీజు వెయ్యని లోకంలోకి మనిద్దరం వెళ్లిపోతున్నాం__"
 
 ఆ మాట అంటున్నప్పుడు అప్రయత్నంగా నారాయణరావు కళ్ళ వెంబడి నీళ్ళొచ్చాయి.
 
 సరిగ్గా అదే సమయంలో-
 
 కిందనుంచి విన్పించిన అరుపుకి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా చూసారు.
 
 "నారాయణరావ్.....సంధ్యా......నేనూ వైస్ చాన్సలర్ భార్యను ప్రేమపట్ల మీ సిన్సియార్టీని తెలుపుకోవడానికి, మిమ్మల్ని శంకించాను తప్ప.....మిమ్మల్ని అవమానించలేదు. కిందకు దిగిపొండి. ప్లీజ్__"
 
 అప్పుడు గమనించారు సంధ్య, నారాయణరావులు-
 
 ఎప్పుడొచ్చారో, ఎక్కడనుంచి వచ్చారో, యూనివర్సిటీ స్టూడెంట్స్ తొ ఎల్.ఐ.సి. బిల్డింగ్ పరిసరాలన్నీ నిండిపోయాయి.
 
 "బాసూ.....ఇదన్యాయం. సడన్ గా నువ్విలాంటి నిర్ణయం తీసుకుంటావని నాకు తెలీదు. ఎల్.ఐ.సి. బిల్డింగ్ లోకి మీరు వెళుతున్నారంటే, ఎవర్నో కలుసుకోడానికి వెళుతున్నారనుకున్నాను__ఆ పైకి వెళ్లి, మీరు ఆత్మహత్య చేసుకుంటారని ఊహిస్తే.....ఇక్కడేమిమ్మల్ని ఆపేసేవాడ్ని....."
 
 మెయిన్ గేట్ దగ్గర, ఆటో ఎక్కి మరీ గొంతు చించుకుని అరుస్తున్నాడు హనుమాన్లు.
 
 "సంధ్యా....మీ పెళ్ళి జరిపిస్తాం. కిందకు దిగండి.....ప్లీజ్.....సూసైడ్ చేసుకుని, మీరెవర్ని ఉద్దరిస్తారు....." ఆ అరుపు విన్పించిన వేపు చూసారిద్దరూ.
 
 పోలీస్ స్టేషన్ పైకి ఎక్కి స్పీకర్లోంచి అరుస్తున్నారు మోతీలక్ష్మి, వాసుదేవ్.
 
 ఆ వెంటనే పోలీస్ ఇన్ స్పెక్టర్ ఆ స్పీకర్ ని తన చేతిలోకి లాక్కుని-
 
 "నారాయణరావ్.....సంధ్యా.....మీకొచ్చిన భయమేం లేదు. కిందకు దిగిపొండి. ణ ఆధ్వర్యంలో మీ పెళ్ళి జరిపిస్తాను.....ప్లీజ్.....ప్లీజ్....."
 
 "సంధ్యా మా మాట విను-ఆత్మహత్య చేసుకోవద్దు__" కింద నుంచి జానకి, లీల, స్వయంప్రభ తదితర మిత్రురాళ్ళందరూ అరుస్తున్నారు.
 
 కొంతమంది అప్పటికే ఎల్.ఐ.సి బిల్డింగ్ లోకి చొరబడ్డారు.
 
 అప్పుడు నారాయణరావు పెదవి విప్పాడు.
 
 "మైడియర్ ఫ్రెండ్స్___మేమొక నిర్ణయానికొచ్చేసాం. మమ్మల్ని మార్చడం ఏ ఒక్కరితరమూ కాదు. నేను సంధ్యను మనస్సూర్తిగా ప్రేమిస్తున్నాను-నన్ను సంధ్య మనస్ఫూర్తిగా ప్రేమిస్తోంది__మా ప్రేమను గుర్తించడం చాలు___ఎవరయినా మా ప్రయత్నానికి అడ్డు తగిలితే, మా ప్రేమను అనుమానించినట్టే లెక్క" అన్నాడు.
 
 "మీరు మమ్మల్ని నిజంగా అభిమానించే వాళ్లయితే మా ప్రాణత్యాగాన్ని గౌరవించండి....." యెంతో ఉద్వేగంతో చెప్పింది సంధ్య.
 
 ఆ మాటతో కింద గుమిగూడిన వేలాదిమందిలో ఒక్కసారిగా గగ్గోలు పుట్టింది.
 
 క్షణాలు నిమిషాలుగా మారుతున్నాయి.
 
 పోలీస్ స్టేషన్ లోంచి పోలీసులందరూ ఒక్కసారిగా బయటకు వచ్చారు.....వరుసగా, ఫైర్ యింజనులు నాలుగువేపుల నుంచీ వచ్చాయి.
 
 కిందనుంచి జనం విజ్ఞప్తులు చేస్తూనే వున్నారు.
 
 కొంతమంది కన్నీళ్ళతో వేడుకుంటూనే వున్నారు.
 
 "సంధ్యా....ఏ జన్మలోనయినా మనం ఇలాగే వుండాలని__దేహాలు వేరయినా, మన ఆత్మలు కలుసుకోవాలని__ నిజమయిన ప్రేమకు గుర్తుగా, శాస్వతమయిన ప్రేమికులుగా మనం నిలిచి పోవాలని కోరుకుంటున్నాను."
 
 ఆ మాట అంటూ-
 
 ఏదో చప్పుడు వినిపిస్తే, తల తిప్పి చూసాడు నారాయణరావు.
 
 "మిస్టర్ నారాయణరావ్__ మీ ప్రయత్నాన్ని ఆపండి__ప్లీజ్__మీ పెళ్లిని జరిపించడానికి అందరూ సుముఖంగా వున్నారు. నా మాట వినండి__" దూరంగా నుంచున్న ఇన్ స్పెక్టర్, ఆ వెనక వున్న కొంతమంది స్టూడెంట్స్ నెమ్మదిగా ముందుకు వస్తున్నారు.
 
 "సంధ్యా!" వాళ్ళవేపు చూడకుండా సంధ్యను గాఢంగా పట్టుకున్నాడు.
 
 సంధ్యకూడా నారాయణరావుని వాటేసుకుంది.
 
 "ఎన్ని జన్మలకయినా మేం ప్రేమికులుగా నిలుస్తాం. ప్రేమ కోసం ఆత్మార్పణ చేస్తాం." గట్టిగా అరిచి, కుడి కాళ్ళను గాల్లోకి వేసారు ఇద్దరూ.
 
 ఆ దృశ్యాన్ని కిందనుంచి చూస్తున్న జనం, భయంగా అరిచారు.
 
 ఒక్కసారి నారాయణరావు, సంధ్యలు గాల్లోకి దూకారు.
 
 అంతే.....
 
 పదిహేను అంతస్తుల బిల్డింగు నుంచి వాళ్ళ రెండు దేహాలూ గాల్లో తేలిపోతున్నాయి.
 
 కొంత దూరం వరకూ కల్సివున్న వాళ్ళదేహాలు, కాసేపయ్యాక విడిపోయాయి.....ఒకరి చేతుల్లోంచి యింకొకరి చేతులు విడిపోయాయి.
 
 "సంధ్యా" నారాయణరావు గొంతులోంచి వచ్చిన కేక ప్రణవనాదంలా ఆ ప్రదేశంలో మార్మోగింది.
 
 "నారాయణరావ్...." సంధ్య గొంతులోంచి వచ్చిన ఆ మాటలు గాల్లో సుడులు తిరుగుతున్నాయి.
 
  * * * *
 
 వారం రోజుల తర్వాత-
 
 "కే.జి.హెచ్. హాస్పిటల్ ఇంటెన్సివ్ కేర్ యూనిట్లో, బెడ్ మీద కళ్ళిప్పి చూసాడు నారాయణరావు.
 
 కొంచెం దూరంలో తనవేపే చూస్తున్న సంధ్య కనిపించింది.
 
 "ఏవిటిది?" అయోమయంగా అడిగాడతను.
  ee prapanchamlo gaali oopiri aagetanta varakuu, chirasthaayigaa maniddaram batukutam.
 
 batukunu, premanu vaastavaalatoe bereeju veyyani lokamloki maniddaram vellipotunnam__"
 
 aa maata antunnappudu aprayatnamgaa narayanarao kalla vembadi neellochaayi.
 
 sarigga adhe samayamlo-
 
 kindanunchi vinpinchina arupuki iddaruu okkasariga chusaru.
 
 "narayanarav.....sandhya......nenuu vais chansalar bhaaryanu premapatla mee cinsiartyni telupukovadaaniki, mimmalni sankinchaanu tappa.....mimmalni avamaaninchaledu. kindaku digipondi. please__"
 
 appudu gamaninchaaru sandhya, narayanaraolu-
 
 eppudocharo, ekkadanunchi vacharo, university students thomaana el.ai.si. bilding parisaraalannii nindipoyaayi.
 
 "basu.....idanyayam. sadan gaa nuvvilanti nirnayam teesukuntavani naaku teleedu. el.ai.si. bilding loki meeru velutunnarante, evarno kalusukodaniki velutunnaaranukunnaa__aa paiki velli, meeru aatmahatya chesukuntarani oohiste.....ikkademimmalni aapesevaadni....."
 
 main gate daggara, auto ekki mari gontu chinchukuni arustunnadu hanumaanlu.
 
 "sandhya....mee pelli jaripistam. kindaku digandi.....please.....suside chesukuni, meerevarni uddaristaaru....." aa arupu vinpinchina vepu chusariddaru.
 
 polies station paiki ekki speekarlonchi arustunnaru motilakshmi, vasudev.
 
 aa ventane polies in spector aa speaker ni tana chetiloki laakkuni-
 
 "narayanarav.....sandhya.....meekochina bhayamem ledu. kindaku digipondi. nha aadhvaryamlo mee pelli jaripistaanu.....please.....please....."
 
 "sandhya maa maata vinu-aatmahatya chesukovaddu__" kinda nunchi jaanaki, leela, swayamprabha taditara mitruraallandaruu arustunnaru.
 
 kontamandi appatike el.ai.si bilding loki chorabaddaaru.
 
 appudu narayanarao pedavi vippadu.
 
 "midier frends___memoka nirnayaanikochesam. mammalni marchadam e okkaritaramuu kaadu. nenu sandhyanu manassuurtigaa premistunnaanu-nannu sandhya manasphoorthigaa premistondi__maa premanu gurtinchadam chaalu___evarayina maa prayatnaaniki addu tagilite, maa premanu anumaaninchinatte lekka" annadu.
 
 "meeru mammalni nijamgaa abhimaaninche vaallayithe maa praanatyaagaanni gowravinchandi....." yentho udvegamto cheppindi sandhya.
 
 aa maatatho kinda gumigudina velaadimandilo okkasariga gaggolu puttindi.
 
 kshanaalu nimishaalugaa maarutunnaayi.
 
 polies station lonchi polisulandaru okkasariga bayataku vachaaru.....varusagaa, fire yinjanulu naaluguvepula nunchi vachayi.
 
 kindanunchi janam vignaptulu chestune vunnaru.
 
 kontamandi kanneellatho vedukuntune vunnaru.
 
 "sandhya....e janmalonayina manam ilaage vundaalani__dehaalu verayina, mana aatmalu kalusukovalani__ nijamayina premaku gurtugaa, saasvatamayina premikulugaa manam nilichi povalani korukuntunnanu."
 
 aa maata antuu-
 
 edho chappudu vinipiste, tala tippi chusadu narayanarao.
 
 "mister narayanarav__ mee prayatnaanni aapandi__please__mee pellini jaripinchadaaniki andaruu sumukhamgaa vunnaru. naa maata vinandi__" dooramgaa nunchunna in spector, aa venaka vunna kontamandi students nemmadigaa munduku vastunnaaru.
 
 "sandhya!" vallavepu chudakunda sandhyanu gaadamgaa pattukunnadu.
 
 sandhyakuda narayanaraoni vaatesukundi.
 
 "enni janmalakayina mem premikulugaa nilustam. prema kosam aatmaarpana chestam." gattigaa arichi, kudi kaallanu galloki vesaaru iddaruu.
 
 aa drushyaanni kindanunchi chustunna janam, bhayamgaa arichaaru.
 
 okkasari narayanarao, sandhyalu galloki dookaaru.
 
 anthe.....
 
 padihenu antastula bildingu nunchi vaalla rendu dehaaluu gaallo telipotunnayi.
 
 kontha dooram varakuu kalsivunna vaalladehaalu, kasepayyaka vidipoyayi.....okari chetullonchi yinkokari chetulu vidipoyayi.
 
 "sandhya" narayanarao gontulonchi vachina keka pranavanaadamlaa aa pradesamlo maarmogindi.
 
 "narayanarav...." sandhya gontulonchi vachina aa maatalu gaallo sudulu tirugutunnaayi.
 
  * * * *
 
 vaaram rojula tarvaata-
 
 "kee.ji.hehch. haspital intensive ker unitlo, bed meeda kallippi chusadu narayanarao.
 
 konchem dooramlo tanavepe chustunna sandhya kanipinchindi.
 
 "evitidi?" ayomayamgaa adigaadatanu.