
 
 సిద్ధార్థ గదిలో అడుగుపెట్టిన కైరవి లోపల దృశ్యాన్ని చూసి నిర్ఘాంతపోయింది. గదిలో నలుగురు అబ్బాయిలు, ఆరుగురు అమ్మాయిలు కూర్చుని వున్నారు. సిద్ధార్థ వాళ్ళకి బ్లాక్ బోర్డు మీద లెక్కని సాల్వు చేస్తూ వివరిస్తున్నాడు.
 ఆమెకి చెప్పకుండానే అర్ధమయిపోయింది.
 సిద్ధార్థ ట్యూషన్ చెపుతున్నాడు.
 కైరవి రాకని అతను గమనించలేదు.
 మెల్లగా దగ్గిందామె.
 అప్పుడు తలెత్తి చూశాడు సిద్ధార్థ.
 "ఇప్పుడే వస్తాను....." అని స్టూడెంట్స్ కి చెప్పి ఆమె దగ్గరగా వచ్చాడు.
 "కాలేజీ ఎగ్గొట్టి ఇదేం పని?" అంది.
 అతను చిన్నగా నవ్వటానికి ప్రయత్నించాడు.
 "చాలామంది పిల్లలు లెక్కలు రావడం లేదంటే..... " నసిగాడు.
 "అది తప్పని నేను అనడంలేదు సిద్ధూ! కాలేజీ మానేస్తే నీ చదవేం కావాలి?"
 "నా చదువు నేను చూసుకుంటూనే" అన్నాడు.
 "నీ చదువు నీవు చదువుకోడమంటే కాలేజీకి వెళ్ళవా? వారంనించీ కాలేజీకి రావడంలేదట నువ్వు. పైగా కనీసం అభినయ్ ని చూడ్డానికి కూడా రాలేదు. అది తెలుసుకోవాలనే వచ్చాను" అంది తీవ్రంగా.
 అతను ఎటో చూస్తూ అన్నాడు-
 "వచ్చి ఏం చేయను?" దిగులుగా ఉంది అతని గొంతు.
 "నువ్వోసారి వచ్చి అభినయ్ కి కనబడితే ఎంతో సంతోషించేవాడు. నువ్వేదో చేయాలని అతను కోరుకోవడం లేదు."
 "కైరవీ!" ఎంతో బాధగా పిలిచాడు సిద్ధార్థ.
 "నన్ను అర్థం చేసుకుంది ఇంతేనా? నేను ఎక్కడ పుట్టానో, ఎలా పెరిగానో నాకే తెలియదు. కానీ ఈ రోజు నాలో ప్రవహిస్తున్న ప్రతి రక్తపు చుక్కా అభినయ్ కి ఋణపడిపోయింది.
 అతను నాకు స్నేహితుడు కాదు- దేవుడు! ఆ దేవుడ్ని కాపాడుకోవాలనే డబ్బు సంపాదించాలన్న పట్టుదలతో నాలుగు బ్యాచిలకి లెక్కల ట్యూషన్స్ చెబుతున్నాను."
 ఆమె కళ్ళు పెద్దవిచేసి అతనికేసి చూస్తూ నిలబడిపోయింది.
 ఆమె కళ్ళముందు తన వ్యక్తిత్వాన్ని పెంచుకొని హిమాలయ శిఖరాల స్థాయికి ఎదిగిపోయాడు.
 "సిద్ధూ! నిన్ను మరోలా అర్ధం చేసుకున్నందుకు క్షమించు. కానీ నువ్వు చదువు మానేసి యిలా చేస్తున్నావని తెలిస్తే అభినయ్ ఎంత బాధపడతాడో తెలుసా?" అంది బొంగురు గొంతుతో.
 సిద్ధార్థ చిన్నగా నవ్వాడు.
 "నా చదువుపోతే ఒక్క సంవత్సరమే! కానీ అవతల ఒక జీవితం వుంది.
 ఆ జీవితం విలువ తెలిసినవాడిని.
 నాకు అభినయ్ తిరిగి రాజులా తిరగడం కావాలి. అంతే నేను ఆలోచించేది.
 దయచేసి ఈ విషయాన్ని అతనికి చెప్పకు. చెప్పనని ప్రమాణం చేయి" చేయిచాచి అడిగాడు సిద్ధార్థ.
 "సిద్ధూ!" కనుకొలకులనుంచి కన్నీరు జాలువారుతుండగా మృదువుగా అతని చేతిని నొక్కి వదిలింది.
                52
 సాయంత్రం ఆరుగంటలవుతోంది. పిల్లలందరూ ట్యూషన్ అవగానే వెళ్ళిపోయారు.
 లెక్క సాల్వ్ కావడంలేదని ఇందిర ఒక్కతే సిద్ధార్థ గదిలో ఉండిపోయింది.
 అతను ట్యూషన్స్ చెప్పడం ప్రారంభించాడని తెలీగానే ఇందిర పట్టుదలమీద కొండలరావు తన కూతురికి కూడా ట్యూషన్ చెప్పమని ప్రాధేయపడితే ఒప్పుకున్నాడు సిద్దార్థ.
 అప్పటికే అడుగంటిపోయిన ఆమె ఆశలకు, కలలకూ తిరిగి ప్రాణంపోసింది. అతను ట్యూషన్ చెప్పడానికి ఒప్పుకోడం.
 "సింపుల్ ప్రాబ్లం...... ఇంతసేపా?" అన్నాడు.
 "సింపుల్ గా కనబడుతుందేగాని ప్రాబ్లం ప్రాబ్లమే కదూ......?" నవ్వుతూ అంది ఇందిర.
 "దాన్నే మేక్ ఇట్ ఈజీ చేయాలి" అన్నాడతను.
 "ఎలా? చూపించు!"
 "ఇటు చూడు" అని లెక్కకి స్టెప్స్ వేయడం మొదలుపెట్టాడు.
 ఇందిర అతని మీదగా వంగి చూస్తోంది.
 సిద్ధార్థ తలెత్తి చూశాడు.
 ఆమె ముందుకి వంగడం చేత ఆమె బ్లౌజ్ లోంచి గుండ్రని వక్షోజాలు అతని కంటబడినాయి. అతను చూపుని తిప్పుకుంటుంటే నాలుకతో కింది పెదిమని తడిచేసుకుని సన్నగా నవ్వింది ఇందిర.
 "నాకు భయంగా వుంది" అంది మెల్లగా.
 సిద్దార్ధ ఉలిక్కిపడ్డాడు.
 "ఎందుకు?"
 ఆమె కళ్ళల్లో చిలిపితనం, మాటల్లో మత్తు, ఒంకర్లు తిరిగిపోతున్న పెదిమల కవ్వింపు.....
 సిద్ధార్థ పుస్తకాన్ని పక్కన పెట్టేశాడు.
 "చీకటి పడిపోయింది కదా!"
 "నువ్వు సరిగ్గా చేస్తే ఈపాటికి వెళ్లిపోయేదానివి....."
 "ఇప్పుడయిపోయిందిగా?"
 "ఏమిటి?"
 "లెక్క......"
 "ఆ....."
 "మరి చెప్పలేదే?" కళ్ళు సగం మూసి అడిగింది.
 "రేపు చెపుతాను"
 "నాకు తెలుసు నువ్వు చెప్పలేవని....."
 ఇందిర నవ్వుతోంది
 సిద్దార్థకి చాలా ఇబ్బందిగా వుంది.
 "ఇవాల్టికి చాలుగానీ, ఇక వెళ్ళు"
 "అమ్మో! ఒంటరిగానా?"
 "ఒంటరిగా కాక జంటగా ఎలా వెళతావు?" అన్నాడు
 "నువ్వు తోడుగా వస్తే"
 "నేనా?"

 
 siddhaartha gadilo adugupettina kairavi lopala drushyaanni chusi nirghaantapoyindi. gadilo naluguru abbailu, aaruguru ammayilu kuurchuni vunnaru. siddhaartha vaallaki black bordu meeda lekkani saalvu chestu vivaristunnaadu.
 aameki cheppakundaane ardhamayipoyindi.
 siddhaartha tusion cheputunnadu.
 kairavi raakani atanu gamaninchaledu.
 mellagaa daggindame.
 appudu taletti chushadu siddhaartha.
 "ippude vastaanu....." ani students ki cheppi aame daggaragaa vachaadu.
 "callagy eggotti idem pani?" andi.
 atanu chinnagaa navvataaniki prayatninchaadu.
 "chaalaamandi pillalu lekkalu ravadam ledante..... " nasigaadu.
 "adhi tappani nenu anadamledu siddhuu! callagy maanesthe nee chadavem kavali?"
 "naa chaduvu nenu chusukuntune" annadu.
 "nee chaduvu neevu chaduvukodamante kaalejeeki vellavaa? vaaramninchii kaalejeeki ravadamledata nuvvu. paiga kaneesam abhinay ni chuddaniki kuudaa raledu. adhi telusukovalane vachanu" andi teevramgaa.
 atanu eto chustuu annadu-
 "vachi yem cheyanu?" digulugaa undi athani gontu.
 "nuvvosari vachi abhinay ki kanabadithe entho santoshinchevaadu. nuvvedo cheyalani atanu korukovadam ledu."
 "kairavi!" entho badhaga pilichaadu siddhaartha.
 "nannu artham chesukundi intena? nenu ekkada puttano, ela perigano naake teliyadu. cony ee roju naalo pravahistunna prati raktapu chukka abhinay ki runapadipoyindi.
 atanu naaku snehitudu kaadu- devudu! aa devudni kapadukovalane dabbu sampaadinchaalanna pattudalatoe naalugu byachilaki lekkala tusions chebutunnaanu."
 aame kallu peddavichesi atanikesi chustuu nilabadipoyindi.
 aame kallamundu tana vyaktitvaanni penchukoni himalaya sikharaala sthaayiki edigipoyadu.
 "siddhuu! ninnu marola ardham chesukunnanduku kshaminchu. cony nuvvu chaduvu manesi yila chestunnavani teliste abhinay entha badhapadatado telusa?" andi bonguru gontuto.
 siddhaartha chinnagaa navvaadu.
 "naa chaduvupothe okka samvatsarame! cony avatala oka jeevitam vundi.
 aa jeevitam viluva telisinavaadini.
 naaku abhinay tirigi rajula tiragadam kavali. anthe nenu aalochinchedi.
 dayachesi ee vishayaanni ataniki cheppaku. cheppanani pramaanam cheyi" cheyichachi adigaadu siddhaartha.
 "siddhuu!" kanukolakulanunchi kanneeru jaaluvaarutundagaa mruduvugaa athani chetini nokki vadilindi.
                52
 saayantram aarugantalavutondi. pillalandaruu tusion avagaane vellipoyaaru.
 lekka salve kaavadamledani indira okkate siddhaartha gadilo undipoyindi.
 atanu tusions cheppadam praarambhinchaadani teleegaane indira pattudalameeda kondalarao tana koothuriki kuudaa tusion cheppamani praadheyapadithe oppukunnadu siddartha.
 appatike adugantipoyina aame aasalaku, kalalakuu tirigi praanamposindi. atanu tusion cheppadaaniki oppukodam.
 "simpul praablam...... intasepa?" annadu.
 "simpul gaa kanabadutundegaani praablam prablame kadhuu......?" navvutuu andi indira.
 "daanne mek it eejee cheyali" annaadatanu.
 "ela? chuupinchu!"
 "itu chudu" ani lekkaki steps veyadam modalupettaadu.
 indira athani meedagaa vangi chustondi.
 siddhaartha taletti chushadu.
 aame munduki vangadam chetha aame blouse lonchi gundrani vakshojaalu athani kantabadinayi. atanu chuupuni tippukuntunte naalukatho kindi pedimani tadichesukuni sannagaa navvindi indira.
 "naaku bhayamgaa vundi" andi mellagaa.
 siddaardha ulikkipaddadu.
 "enduku?"
 aame kallallo chilipitanam, maatallo mattu, onkarlu tirigipotunna pedimala kavvimpu.....
 siddhaartha pustakaanni pakkana pettesaadu.
 "cheekati padipoyindi kada!"
 "nuvvu sarigga cheste eepaatiki vellipoyedaanivi....."
 "ippudayipoyindigaa?"
 "emiti?"
 "lekka......"
 "aa....."
 "mari cheppalede?" kallu sagam moosi adigindi.
 "repu cheputaanu"
 "naaku telusu nuvvu cheppalevani....."
 indira navvutondi
 siddaarthaki chala ibbandigaa vundi.
 "ivaaltiki chaalugaanii, ika vellu"
 "ammo! ontarigaanaa?"
 "ontarigaa kaaka jantagaa ela velataavu?" annadu
 "nuvvu thodugaa vaste"
 "nena?"