
 చాలాసేపటికి ఆమె కళ్ళు విప్పింది. మనసులోని డోలాయమానాన్ని అతిక్రమించటానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్లుగా, స్ఫుటమైన గంభీర భావంతో ప్రకాశిస్తున్నాయామె నేత్రాలు. "కల్యాణ్" అంది ఎంతో సున్నితంగా చెప్పటానికి ప్రయత్నిస్తూ. సాయంత్రం వరకూ నాకు గడువియ్యి . నేను చాలా లోతుగా ఆలోచించుకోవాలి. అతను ముందుకువచ్చి ఆమె చెయ్యిపట్టుకుని ప్రేమగా నొక్కాడు. "ఆలోచించు వేదితా. నీ ఇష్టమొచ్చినంతసేపు ఆలోచించు. కాని దయవుంచి 'కాదు' అని మాత్రం రానివ్వకు." "క్షమించు కళ్యాణ్! నా మతి ఏమీ స్థిరంగా లేదు! నువ్వు అన్యధా భావించకపోతే సాయంత్రంవరకూ ఏకాంతంగా ఉండగోరుతున్నాను" అన్నది వేదిత మళ్ళీ మృదువుగా. క్షణంపాటు అతని ముఖం మలినమై, తిరిగి యధాస్థితికి వచ్చింది. "అలాగే వేదితా! నీ అభిలాషలన్నింటినీ నేను గౌరవిస్తాను. ఇంటికివెళ్ళి సాయంత్రం వరకూ ఎలాగో గడిపి అయిదుగంటలకల్లా వస్తాను. అంతకన్నా వేచివుండటం నా తరం గాదు" అంటూ వెళ్ళిపోవటానికి ఉద్యుక్తుడై, నెమ్మదిగా చెయ్యి తీసుకోబోయాడు. కాని ఆమె ఈసారి అతని చెయ్యి వొదలకుండా ఆపుతూ అంది. "ఈలోపల తొందరపడి ఓ నిశ్చయానికి వచ్చి ఈ వార్త ఎవరికీ వెల్లడి చేయవద్దు. వేచి వుండు సుమా!" ఓ మలిన మందహాసం ఆమె పెదవులమీద తొణికిసలాడింది. "అలాగే -అలాగే" వెయ్యి భయాలు, లక్ష అనుమానాలు అతన్ని ఆవహించాయి. గుండె నిబ్బరం చేసుకుని చెయ్యి విడదీసుకోబోయాడు. ఆమె ఇంకా అతని చేతిని విడిచిపెట్టలేదు. "వెడుతున్నావా?" అంది. ఆమె గొంతుక్కేదో అడ్డుపడినట్లయింది. "ఈ ఒక్కసారికే నేను వెళ్ళటం. ఇహమీద టెప్పుడూ నేను వెళ్ళటం జరగదు" అతను కదలబోయాడు.  కాని ఆమె చెయ్యి యింకా అతని చేతిని పట్టివుంచింది. "కళ్యాణ్ నువ్వు... అమృతమూర్తివి. నీ శుభమూ, శ్రేయస్సే నేను కోరుతాను" అంది రుద్ధ కంఠంతో. ఆమె కపోలాలు బాధతో నల్లగా కమిలిపోతున్నట్లయిపోయాయి. అతను దిగాలుపడి ఆమెవంక చూస్తూ నిలబడిపోయాడు. ఆమె కనులలోని నీలి మేఘాల - చిక్కనైన నలుపును పులుముకుని అతని కనులలో వర్షించినట్లయింది. ఈసారి అతని చేతిని విడిచి పెట్టేసింది "వెళ్ళిరా కళ్యాణ్!" అంది పొడిగా. అతను కదిలాడు. అతని అడుగులు కదిలాయి. అతని ఉనికి కదిలింది. అంతర్యం మాత్రం ఆ హోటలు గది చూరు పట్టుకుని వ్రేలాడుతోంది. వెళ్ళిపోతున్న ఆ వ్యక్తి నుండి శూన్యాన్ని చూస్తున్నదో, శూన్యంలో నుండి ఆ వ్యక్తిని చూస్తున్నదోగాని, వేదిత నిలబడి అలాగే చూస్తున్నది.    * * * అంత సుదీర్ఘమయిన రోజును కల్యాణమూర్తి గడిపివుండలేదు. నిముషాలు యుగాలై, గంటలు మన్వంతరాలై గడిచాయి. ఎక్కడకూ బయటకు పోలేదా రోజు. తను బయట కనిపిస్తే స్నేహితులుగాని, తోటి ఉద్యోగులుగాని కనిపించి పెళ్ళి ప్రసక్తి తీసుకువస్తారనీ, లేకపోతే పెళ్ళివారే కనిపించి తన భరతం పట్టిస్తారానీ అతని భయం. ఇంట్లో కాలుగాలిన పిల్లిలా తిరుగుతున్నాడు. ఒకచోట కూర్చోబుద్దికాదు. ఏమీ తినబుద్దికాదు. త్రాగ బుద్దికాదు. జ్వరం వచ్చినట్లు వళ్ళు వేడెక్కుతోంది. కష్టంమీద నాలుగయింది. ఇహ బయల్దేరటానికి ఆయత్తపడి, ముఖం కడుక్కుని బట్టలేసుకున్నాడు. నాలుగున్నరదాకా రిస్టువాచి చూసుకుంటూ అసహనంతో గడిపాడు. తర్వాత బయటకు వచ్చి యిల్లు తాళం పెట్టి బయల్దేరాడు. టాక్సీ దొరికేసరికి మరో పది నిముషాలు పట్టింది. సరిగ్గా అయిదవుతూండగా హోటలు ముందు టాక్సీ ఆగింది. డ్రైవర్ కు డబ్బు చెల్లించి ఆదరా బాదరాగా లోపలకు పరుగెత్తి మెట్లెక్కుతున్నాడు. "సార్!" వెనకనుండి వినిపించింది ఓ కంఠం తలత్రిప్పి చూసేసరికి కౌంటర్ దగ్గర నిలబడిన మేనేజర్ అతన్ని పిలుస్తూండటం కనిపించి, విసుగ్గా ఎక్కిన నాలుగు మెట్లూ దిగి అతని దగ్గరకు వెళ్ళి "ఏమిటి?" అన్నాడు. "ప్రొద్దున ఒకామెతో వచ్చి యిరవై మూడో నంబరు గది తీసుకుంది మీరే కదూ?" అన్నాడు మేనేజరు. "అవును. ఏం?" "మీ పేరు కల్యాణమూర్తి గారేనా?" అతని గుండె గబగబ కొట్టుకుంది. నుదుటన చెమటలు పట్టాయి. "అ...వు...ను..." అన్నాడు. మేనేజరు డ్రాయరు సొరుగులోంచి ఓ కవరు బయటకు తీశాడు. "మధ్యాహ్నం ఒంటిగంటకు ఆమె గది ఖాళీచేసి వెళ్ళిపోయారు. అయిదు గంటలకు మీరు వస్తారనీ, ఈ కవరు మీ కిమ్మనీ చెప్పారు" అంటూ అందించాడు. మిన్ను విరిగి మీద పడ్డట్టయింది. ముఖం రక్తం లేనట్లు తెల్లగా పాలిపోయింది. 'ఎంతపని చేశావు వేదితా!" అనుకుంటూ కవరు అందుకుంటూంటే చెయ్యి గజగజమని వొణికింది. "చూడండి, కాసేపు నేను యేకాంతంగా ఉండుగోరుతున్నాను. ఇక్కడేమైనా సదుపాయముందా?" మేనేజరు ఒక నిమిషమాలోచించి "రూమ్ నంబరు యిరవైమూడు ఖాళీగా వుంది. మీరు వెళ్ళి కావలసినంతసేపు వాడుకోండి. ఫర్వాలేదు" అంటూ కీ బోర్డుమీద నున్న తాళంచెవి తీసి అందిచ్చాడు. తాళంచెవి తీసుకుని భారంగా మెట్లమీద ఒక్కొక్క అడుగూ వేస్తూంటే ప్రాణం ఉసూరుమంది. జీవచ్ఛవంలా, మైనపు బొమ్మలా కదులుతున్నాడు. తలుపులు తీసి గదిలోకి ప్రవేశించాడు. ఆ గదిలో వేదిత కొద్ది గంటలు నివసించినా యుగాల తరబడి నివసించినట్లు అక్కడి వాతావరణమంతా ఆమె ఉనికినీ, ఆమె పరిమళాన్నీ వెదజల్లుతున్నాయి.

 chaalaasepatiki aame kallu vippindi. manasuloni dolayamananni atikraminchataaniki prayatnistunnatlu, sphutamaina gambheera bhaavamto prakasistunnayame netraalu. "kalyan" andi entho sunnitamgaa cheppataaniki prayatnistuu. saayantram varakuu naaku gaduviyyi . nenu chala lothugaa alochinchukovali. atanu mundukuvacchi aame cheyyipattukuni premagaa nokkaadu. "aalochinchu vedita. nee ishtamochinantasepu aalochinchu. kaani dayavunchi 'kaadu' ani maatram raanivvaku." "kshaminchu kalyan! naa mathi emi sthiramgaa ledu! nuvvu anyadha bhavinchakapothe saayantramvarakuu ekaantamgaa undagorutunnaanu" annadi vedita mallee mruduvugaa. kshanampaatu athani mukham malinamai, tirigi yadhaasthitiki vachindi. "alaage vedita! nee abhilaashalannintinii nenu gouravistaanu. intikivelli saayantram varakuu elago gadipi ayidugantalakalla vastaanu. antakanna vechivundatam naa taram gaadu" antuu vellipovataaniki udyuktudai, nemmadigaa cheyyi teesukoboyadu. kaani aame eesaari athani cheyyi vodalakunda aaputuu andi. "eelopala tondarapadi oo nischayaaniki vachi ee vaarta evariki velladi cheyavaddu. vechi vundu suma!" oo malina mandahasam aame pedavulameeda tonikisalaadindi. "alaage -alaage" veyyi bhayalu, laksha anumaanaalu atanni aavahinchaayi. gunde nibbaram chesukuni cheyyi vidadiisukoboyadu. aame inka athani chetini vidichipettaledu. "vedutunnava?" andi. aame gontukkedo addupadinatlayindi. "ee okkasaarike nenu vellatam. ihameeda teppudoo nenu vellatam jaragadu" atanu kadalaboyadu.  kaani aame cheyyi yinka athani chetini pattivunchindi. "kalyan nuvvu... amrutamoortivi. nee subhamuu, shreyasse nenu korutaanu" andi ruddha kanthamtho. aame kapolalu baadhatho nallagaa kamilipotunnatlayipo. atanu digalupadi aamevanka chustuu nilabadipoyadu. aame kanulalooni neeli meghala - chikkanaina nalupunu pulumukuni athani kanulalo varshinchinatlayindi. eesaari athani chetini vidichi pettesindi "vellira kalyan!" andi podigaa. atanu kadilaadu. athani adugulu kadilai. athani uniki kadilindi. antaryam maatram aa hotalu gadi chuuru pattukuni vrelaadutondi. vellipotunna aa vyakti nundi shoonyaanni chustunnado, shoonyamlo nundi aa vyaktini chustunnadogani, vedita nilabadi alaage chustunnadi.    * * * anta sudeerghamayina rojunu kalyanamurthy gadipivundaledu. nimushaalu yugalai, gantalu manvantaraalai gadichayi. ekkadakuu bayataku poleda roju. tanu bayata kanipiste snehitulugaani, thoti udyogulugaani kanipinchi pelli prasakti teesukuvastaaranii, lekapothe pellivaare kanipinchi tana bharatam pattistaaraanii athani bhayam. intlo kaalugaalina pillila tirugutunnadu. okachota koorchobuddikaadu. emi tinabuddikaadu. traaga buddikaadu. jwaram vachinatlu vallu vedekkutondi. kashtammeeda naalugayindi. iha bayalderataaniki aayattapadi, mukham kadukkuni battalesukunnadu. nalugunnaradaka ristuvachi chusukuntu asahanamtho gadipadu. tarvaata bayataku vachi yillu taalam petti bayalderaadu. taxi dorikesariki maro padi nimushaalu pattindi. sarigga ayidavutuundagaa hotalu mundu taxi aagindi. driver ku dabbu chellinchi aadaraa badaraga lopalaku parugetti metlekkutunnadu. "sar!" venakanundi vinipinchindi oo kantham talatrippi chusesariki counter daggara nilabadina manager atanni pilustuundatam kanipinchi, visuggaa ekkina naalugu metloo digi athani daggaraku velli "emiti?" annadu. "prodduna okametho vachi yiravai moodo nambaru gadi teesukundi meere kadhuu?" annadu menejaru. "avunu. yem?" "mee paeru kalyanamurthy garena?" athani gunde gabagaba kottukundi. nudutana chematalu pattayi. "a...vu...nu..." annadu. menejaru draayaru sorugulonchi oo kavaru bayataku teesaadu. "madhyaahnam ontigantaku aame gadi khalichesi vellipoyaaru. ayidu gantalaku meeru vastaaranee, ee kavaru mee kimmani cheppaaru" antuu andinchaadu. minnu virigi meeda paddattayindi. mukham raktam lenatlu tellagaa paalipoyindi. 'entapani chesavu vedita!" anukuntu kavaru andukuntunte cheyyi gajagajamani vonikindi. "chudandi, kasepu nenu yekantamga undugorutunnaanu. ikkademaina sadupayamunda?" menejaru oka nimishamaalochinchi "room nambaru yiravaimudu khaaliigaa vundi. meeru velli kaavalasinantasepu vadukondi. farvaledu" antuu kee bordumeeda nunna taalamchevi teesi andichaadu. taalamchevi teesukuni bhaaramgaa metlameeda okkokka aduguu vestunte praanam usuurumandi. jeevachchavamlaa, mainapu bommala kadulutunnadu. talupulu teesi gadiloki pravesinchaadu. aa gadilo vedita koddi gantalu nivasinchinaa yugala tarabadi nivasinchinatlu akkadi vaataavaranamantaa aame unikinee, aame parimalaannii vedajallutunnaayi.