
 "ఏం చేయడానికి తలపెడుతున్నావు?" అన్నాడతను భయంతో. "ఆ వినోదంకూడా చూద్దువుగానిలే. మరో రెండుమార్లు నామాటను జవదాటు..." "శారదా! నామీద దయతలచు. ఆవేశం మాను." "వెడుతున్నావా లేదా?" "శ....శార......" సరిగా, ఆ సమయానికే దగ్గరగా వేసివున్న తలుపులు బిగ్గరగా శబ్దంచేస్తూ తెరుచుకున్నాయి. ఈ శబ్దానికి ఉలికిపడి శారద తటాలున ముఖంమీదనుండి చేతులు విడదీసి చూసింది. ఒక్కుమ్మడిగా ఆవరించిన భయాశ్చర్యంతో "రవీ! నువ్వా?" అంది. గుమ్మంలో నిలబడివున్న వ్యక్తి అక్కడ్నుంచి కదలకనే విషణ్ణవదనంతో "చిన్నక్కా! నేను నీ తమ్ముణ్ణి. రవిని కాదు" అన్నాడు. "ఈ పాపపంకిలంలోకి ఎందుకువచ్చావు? ఇది నీకు తగిన తావుకాదు నాయనా!" అందామె హీనస్వరంతో.  "ఇంతకంటే పవిత్రమైన జాగా ఎక్కడుంది ? నిన్ను వెతుక్కుంటూ తిరిగిన ఇన్నిరోజులూ నేను యంత్రాన్ని. నేను బుద్ధిహీనుణ్ణి కాదు చిన్నక్కా! ముందు వీడికి తగినశాస్తి చేయనియ్యి. మన ఇద్దరి ఈ వింత ప్రవర్తనలూ పరిణామాలకూ కారణం వీడు. వీడినెప్పుడో పదకొండు సంవత్సరాలక్రితం చూశాను. ఈనాటికి నా ప్రతీకారం చవిజూస్తాడు" అంటూ అతడిమీదకు రాబోతున్నాడు. శారద వారించింది. "అతడ్ని నువ్వేమీ చెయ్యటానికి వల్లకాదు రవీ!" రవి ఆమెవైపు తిరిగాడు "నీ మనస్సు నాకుతెలుసు కానీ......" "ముందు నా ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పు? కొన్ని సంవత్సరాలు గడిచాక నీ రాగిణిని హత్యచేస్తే సహించగలవా నువ్వు?" "చిన్నక్కా?" అన్నాడు రవి నిశ్చేష్టుడై. "అది నేను మరో యువతిని పెళ్ళాడినప్పుడు నీవు అనవల్సిన మాట." "అందుకు విరుద్ధంగా జరుగుతుందని భ్రమపడకు నాయనా!" అని, తలవంచుకుని నిలబడ్డ ఆ దృఢకాయునివంక తిరిగి "నువ్వు ఇక్కడ నిలబడిన కొద్దీ నీ స్థానం నశిస్తోంది. ఆలస్యం చేయకు" అంది. "రవీ! ఇతడిని సురక్షితంగా పోనియ్యి నాయనా! అతను నీముందు దుర్భలుడని నాకుతెలుసు." రవి నిరుత్తరుడై ఇంకా అలాగే నిలబడిపోయాడు. ఆ వ్యక్తి ఏమీ పలుకలేదు. తల ఎత్తి ఎవరివంకా చూడలేదు. మందగమనంతో బయటకు నిష్క్రమిస్తుంటే రవి తేరుకుని "నీ అదృష్టం కొనియాడతగిందే. నీ మీద పగ వుండికూడా నువ్వు జారుకుంటుంటే చూచి వదిలివేయటం. ఇది రెండవసారి" అన్నాడు. అతడు తిరిగి చూడలేదు. అంతర్హితుడయ్యాడు. సరిగా ఆ సమయానికి రవి ఆమె పాదాలమీద వాలిపోయాడు. వాటిమీద తనివితీరా తలమోపి "ఉహు, ఇవి నాకు దూరమైతే బ్రతకలేను, నిన్ను నాతో తీసుకువెడతాను" అని ధైన్యస్వరంతో పలికాడు. శారద అతనితలపై చేయివుంచి అస్పష్టంగా ఏదో ఆశీర్వదించింది. అప్పుడు రవి తలెత్తి ఆమెవంక ఆశ్చర్యంగా తిలకించి ఏదో చెప్పబోయేసరికి బయట బిగ్గరగా ఏదో కలకలం వినబడింది. క్షణమాత్రం ఇద్దరూ స్తంభించి పోయారు. "నేను చూచి వస్తానుండు" అని రవి వేగంగా బయటకు పోయాడు. అతను అయిదునిముషాల్లో తిరిగివచ్చాడు. శారద అతనికోసం ఎదురు చూస్తూ నిలుచుంది. "ఏం జరిగింది?" అని ప్రశ్నించింది ఆతృతతో. "వాణ్ణే పోలీసులు పట్టుకువెళుతున్నారు. పచ్చి దొంగనని తనే చాటుకున్నాడు ఇక్కడ." చిన్నక్క స్తబ్దురాలైంది. ఈమెది ఇప్పుడు ప్రస్తుతరూపం కాదు. కొన్నికొన్ని క్షణాలలో తనూ మానవమాత్రురాలని రుజువు చేసుకుంది. "నాయనా! ఈ ఆవేశం భరించలేనురా. నువ్వు నన్ను మళ్లీ వచ్చి ఎందుకు కలుసుకున్నావు? ఇన్నాళ్లకు ఎవరో వచ్చి నన్ను అశక్తురాలిని చేశారు. కానియ్యి, ఈ అవస్థను జవదాటి తీరతాను. రవీ ఏమిటి అన్నావ్? నీతో వచ్చేయమన్నావా? ఇదేనా నీ చిన్నక్కమీద నీకున్న ప్రేమ?" అతడేమీ మాట్లాడకుండా కన్నీళ్ళు కారుస్తూ నిలబడేసరికి "సోదరిగా, సోదరుడిగా మన ఇద్దరిమధ్యా వున్న సంబంధం అనన్య సామాన్యమైనది. అది ఇతరులెవరూ అర్ధం చేసుకోలేరు. అటువంటప్పుడు శశి నన్ను ఏదో అన్నదని దిగులు దేనికి? ప్రపంచమంతా ఒకటి. మనమిద్దరం ఒకటి. శశి అర్భకురాలు. ఆమె మాటకు విలువ ఇవ్వవలసిన పనిలేదు. నీవుతప్ప ఆమెకు ఇంకొకరు భర్త కావటానికి వీలులేదు. రవి దురపిల్లుతూ "చిన్నక్కా! నువ్వు నాకు ఇటువంటి ఆంక్షలు విధించకు. సంసారజీవితం పై నాకు ఆపేక్షలేదు. ప్రపంచం అంతా ఒకటి. నువ్వూ, నేనూ ఒకటి అన్నావు. పోనీ, నువ్వు నాతోరావద్దు, నేనే నీతో వస్తాను." "ఎక్కడికి?" అంది చిన్నక్క శుష్కమందహాసం చేసి. "ఎక్కడికైనా సరే!" "నువ్వు వెర్రివాడివనటానికి ఇంతకంటే అస్కారంలేదురా. మనమిద్దరం కలిసుంటే నీ వేడిమి నేనూ, నా వేడిమి నీవూ భరించలేము. చివరకు దగ్ధమై పోతాము. మన ప్రవృత్తులు, అంతరంగిక సంబంధాలు అలా నడిచాయి. చాలు ఇహ వివరించి చెప్పవలసిన పనిలేదు. తుదిసారి నిన్ను చూడటం అదృష్టమే కానీ శశిని నీవు వివాహమాడితీరాలి." "చిన్నక్కా! నీకు తెలీయకుండానే ఒక మహాపరాధం చేశాను. క్షమించాలి." "నాకు చెప్పనక్కరలేదు. క్షమించాను." రవి వేదనగా "ఇది నీకు న్యాయంకాదు చిన్నక్కా! నన్ను నీతో రానియ్యటం లేదు సరే శశిని ఎలా ముడిపెట్టుకోవాలో అగమ్యగోచరంగా వుంది. ఆమె వచ్చి నిన్ను ప్రార్థించటంవల్ల కదా ఇలా జరుగుతోంది? ఆమెమీద నాకు కలిగిన అసహ్యాన్ని ఎలా బాపుకునేది?" "చిన్నక్కను స్మరించుకోవటం మానేయ్! అవే అలవడతాయి." ఆమెవంక మ్రాన్పడి చూస్తూ అలాగే నిలబడిపోయాడు రవి. తరువాత క్రమంగా తెప్పరిల్లి "బావకు చాలా ప్రమాదంగా వుంది. నువ్వు కనబడితే కాళ్ళావేళ్ళాపడి అయినాసరే తీసుకురమ్మన్నాడు. ఆయనచేసిన తప్పుకు పరితపిస్తున్నాడిప్పుడు. ఆయనకోసమైనా మాతో కలిసి వుండకూడదూ?" అని జాలిగా అడిగాడు. చిన్నక్క మందహాసం చేసి 'నాయనా! ఎందుకు వృధాగా ప్రయాసపడతావు?' నా ప్రయాణంనుంచి ఎవ్వరూ విరమింపచేయలేరు. నీ వాత్సల్యానికి ధన్యురాలిని. కానీ ఒకసారి తప్పక ఆయన్ని చూసి వెడతానులే. "ఎప్పుడు? పోనీ నాతో రాకూడదూ?" రవి ఆవేశంతో ఆమెను సమీపించాడు. కానీ చిన్నక్క తొణకలేదు. పోగొట్టుకున్న వస్తువేదో ఆమెకు లభ్యమైంది. "ఉహు! ఇకమీదట మనం ఒకరికొకరు కనబడకూడదు. ఇప్పటికే ఈ అగ్నివేడిమి సహించటం దుర్భరంగా వుంది. చిన్నక్క ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పదు. ఆయన్ని ఒకసారి వెళ్ళి తప్పకుండా కలుసుకుంటాను మరి. తమ్ముడూ ఇదే ఆఖరిచూపు." అతను ప్రకృతిసిద్ధుడైనాడు. ఏదారి దుర్భేధ్యమో అవగాహన చేసుకున్నాడు. ఆమె అన్నది నిజం. వెళ్ళనీయకుండా వారించే శక్తి ఎవరికీ లేదు. ముందుకు ఒక అడుగువేసి అన్నాడు "రాగిణి వెళ్ళిపోయింది తెలుసా?" చిన్నక్క ఆగింది కానీ ఏమీ విస్మయురాలు కాలేదు. జరగవలసినదే జరిగినట్లు నిశ్చింత ప్రదర్శించింది. "నాకన్నా ముందే మేలుకుంది ధన్యురాలు." "అదే రాత్రి..." అని రవి ఏదో అనబోయాడు కానీ మాటలు పెగల్లేదు. "నిన్ను అడిగానని చెప్పమంది." చిన్నక్క అప్పటికీ సానుభూతి చూపలేదు. తిరిగి కదలటానికి ఉద్యుక్తురాలయింది. రవికి ఏడుపు పెల్లుబికింది. మరికొంత ముందుకు వచ్చి "నీ రాజ్యంలోకి ఎప్పటికైనా ప్రవేశించే అర్హత నాకు రాదంటావా?" అని ఆమెవంక ఆశగా, ప్రశ్నార్ధకంగా చూస్తున్నాడు. "నేను అక్కడినుంచికూడా వెళ్ళిపోయాక" అప్పటికి ఆమె గుమ్మంకూడా దాటి వెళ్ళిపోయింది. అవతల గుండెల్ని కోసే నిశ్శబ్దం. రవి హతాశుడై, అతి బరువుగా రెండు అడుగులువేసి "నీ రాజ్యంలో ఎప్పుడైనా రాగిణి కలుస్తుందేమో? అప్పుడు నా క్షమాపణలు అందజెయ్యి. ఏం చిన్నక్కా?" అన్నాడు. చిన్నక్క వెనుదిరిగి చూసింది. ఏదో అస్పష్టస్వరం ఆమెనోటినుంచి వెలువడింది. కానీ అది ఎవరికీ వినబడేది కాదు. గిర్రున తిరిగి నిముషంలో అక్కడినుండి అంతర్ధానమైపోయింది. ఇద్దరిమధ్యా తలుపులు మూసుకున్నాయి.                 *సమాప్తం*

 "yem cheyadaaniki talapedutunnavu?" annaadatanu bhayamto. "aa vinodankuda chudduvugaanile. maro rendumaarlu naamaatanu javadaatu..." "saaradaa! naameeda dayatalachu. aavesam maanu." "vedutunnava leda?" "sha....shaara......" sarigaa, aa samayanike daggaragaa vesivunna talupulu biggaragaa sabdamchestuu teruchukunnaayi. ee sabdaaniki ulikipadi saarada tataaluna mukhammeedanundi chetulu vidadeesi chusindi. okkummadigaa aavarinchina bhayaascharyamto "ravi! nuvwa?" andi. gummamlo nilabadivunna vyakti akkadnunchi kadalakane vishannavadanamto "chinnakka! nenu nee tammunni. ravini kaadu" annadu. "ee paapapankilamloki endukuvacchaavu? idhi neeku tagina taavukaadu nayana!" andame heenaswaramtho.  "intakante pavitramaina jaga ekkadundi ? ninnu vetukkuntu tirigina innirojuluu nenu yantraanni. nenu buddhihaenunni kaadu chinnakka! mundu veediki taginasasti cheyaniyyi. mana iddari ee vinta pravartanaluu parinaamaalakuu kaaranam veedu. veedineppudo padakondu samvatsaraalakritam chushanu. eenaatiki naa prateekaaram chavijustaadu" antuu atadimeedaku rabotunnadu. saarada vaarinchindi. "atadni nuvvemi cheyyataaniki vallakaadu ravi!" ravi aamevaipu tirigaadu "nee manassu naakutelusu cony......" "mundu naa prasnaku samadhanam cheppu? konni samvatsaraalu gadichaaka nee raaginini hatyacheste sahinchagalava nuvvu?" "chinnakka?" annadu ravi nischeshtudai. "adhi nenu maro yuvatini pellaadinappudu neevu anavalsina maata." "anduku viruddhamgaa jarugutundani bhramapadaku nayana!" ani, talavanchukuni nilabadda aa drudakaayunivanka tirigi "nuvvu ikkada nilabadina koddi nee sthaanam nasistondi. aalasyam cheyaku" andi. "ravi! itadini surakshitamgaa poniyyi nayana! atanu neemundu durbhaludani naakutelusu." ravi niruttarudai inka alaage nilabadipoyadu. aa vyakti emi palukaledu. tala etti evarivanka chudaledu. mandagamanamtho bayataku nishkramistunte ravi terukuni "nee adrushtam koniyaadataginde. nee meeda paga vundikuda nuvvu jarukuntunte chuuchi vadiliveyatam. idhi rendavasari" annadu. atadu tirigi chudaledu. antarhitudayyaadu. sarigaa aa samayaniki ravi aame paadaalameeda valipoyadu. vaatimeeda tanivitiira talamopi "uhu, ivi naaku dooramaithe bratakalenu, ninnu naatho teesukuvedataanu" ani dhainyaswaramtho palikaadu. saarada atanitalapai cheyivunchi aspashtamgaa edho aasiirvadimchindi. appudu ravi taletti aamevanka aascharyamgaa tilakinchi edho cheppaboyesariki bayata biggaragaa edho kalakalam vinabadindi. kshanamaatram iddaruu stambhinchi poyaru. "nenu chuuchi vastaanundu" ani ravi vegamgaa bayataku poyadu. atanu ayidunimushaallo tirigivacchaadu. saarada atanikosam eduru chustuu niluchundi. "yem jarigindi?" ani prasninchindi aatrutatoe. "vaanne poliisulu pattukuvelutunnaaru. pachi donganani tane chaatukunnaadu ikkada." chinnakka stabduraalaindi. eemedi ippudu prastutaroopam kaadu. konnikonni kshanaalalo tanuu maanavamaatruraalani rujuvu chesukundi. "nayana! ee aavesam bharinchalenura. nuvvu nannu malli vachi enduku kalusukunnavu? innaallaku evaro vachi nannu asakturaalini chesaru. kaaniyyi, ee avasthanu javadati tiirataanu. ravi emiti annav? neetho vacheyamannava? idena nee chinnakkameeda neekunna prema?" atademi matladakunda kanneellu kaarustuu nilabadesariki "sodarigaa, sodarudigaa mana iddarimadhya vunna sambandham ananya saamaanyamainadi. adhi itarulevaruu ardham chesukoleru. atuvantappudu sashi nannu edho annadani digulu deniki? prapanchamantaa okati. manamiddaram okati. sashi arbhakuraalu. aame maataku viluva ivvavalasina paniledu. neevutappa aameku inkokaru bharta kaavataaniki veeluledu. ravi durapillutuu "chinnakka! nuvvu naaku ituvanti aankshalu vidhinchaku. samsaarajeevitam pai naaku aapekshaledu. prapancham antaa okati. nuvvuu, nenuu okati annavu. ponee, nuvvu naatoraavaddu, nene neetho vastaanu." "ekkadiki?" andi chinnakka shushkamandahasam chesi. "ekkadikaina sare!" "nuvvu verrivaadivanataaniki intakante askaramledura. manamiddaram kalisunte nee vedimi nenuu, naa vedimi neevoo bharinchalemu. chivaraku dagdhamai potamu. mana pravruttulu, antarangika sambandhaalu alaa nadichayi. chaalu iha vivarinchi cheppavalasina paniledu. tudisari ninnu chudatam adrushtame cony sasini neevu vivaahamaaditiiraali." "chinnakka! neeku teleeyakundaane oka mahaparadham cheshaanu. kshaminchaali." "naaku cheppanakkaraledu. kshaminchaanu." ravi vedanagaa "idhi neeku nyaayamkaadu chinnakka! nannu neetho raniyyatam ledu sare sasini ela mudipettukovalo agamyagocharamgaa vundi. aame vachi ninnu praarthinchatamvalla kada ilaa jarugutondi? aamemeeda naaku kaligina asahyaanni ela bapukunedi?" "chinnakkanu smarinchukovatam maney! ave alavadataayi." aamevanka mranpadi chustuu alaage nilabadipoyadu ravi. taruvaata kramangaa tepparilli "baavaku chala pramaadamgaa vundi. nuvvu kanabadithe kallavellapadi ayinasare teesukurammannadu. aayanachesina tappuku paritapistunnadippa. aayanakosamainaa maatho kalisi vundakudaduu?" ani jaaligaa adigaadu. chinnakka mandahasam chesi 'nayana! enduku vrudhaagaa prayaasapadataavu?' naa prayaanamnunchi evvaruu viramimpacheyaleru. nee vaatsalyaaniki dhanyuraalini. cony okasari tappaka aayanni chusi vedataanule. "eppudu? ponee naatho raakuudaduu?" ravi aavesamto aamenu sameepinchaadu. cony chinnakka tonakaledu. pogottukunna vastuvedo aameku labhyamaindi. "uhu! ikameedata manam okarikokaru kanabadakudadu. ippatike ee agnivedimi sahinchatam durbharamgaa vundi. chinnakka eppuduu abaddham cheppadu. aayanni okasari velli tappakunda kalusukuntaanu mari. tammuduu ide aakharichuupu." atanu prakrutisiddhudainaadu. edaari durbhedhyamo avagaahana chesukunnadu. aame annadi nijam. vellaneeyakundaa vaarinche sakti evariki ledu. munduku oka aduguvesi annadu "raagini vellipoyindi telusa?" chinnakka aagindi cony emi vismayuraalu kaaledu. jaragavalasinade jariginatlu nischinta pradarsinchindi. "nakanna munde melukundi dhanyuraalu." "adhe raatri..." ani ravi edho anaboyadu cony maatalu pegalledu. "ninnu adigaanani cheppamandi." chinnakka appatikee saanubhooti chuupaleedu. tirigi kadalataaniki udyukturaalayindi. raviki edupu pellubikindi. marikonta munduku vachi "nee raajyamloki eppatikaina pravesinche arhata naaku radantava?" ani aamevanka aasagaa, prasnaardhakamgaa chustunnadu. "nenu akkadinunchikuda vellipoyaaka" appatiki aame gummankuda daati vellipoyindi. avatala gundelni kose nissabdam. ravi hatasudai, athi baruvugaa rendu aduguluvesi "nee raajyamlo eppudaina raagini kalustundemo? appudu naa kshamaapanalu andajeyyi. yem chinnakka?" annadu. chinnakka venudirigi chusindi. edho aspashtaswaram aamenotinunchi veluvadindi. cony adhi evariki vinabadedi kaadu. girruna tirigi nimushamlo akkadinundi antardhaanamaipoyindi. iddarimadhya talupulu moosukunnaayi.                 *samaptam*