 " ఏ మర్ధమయింది? ఆ రాకుమారి ఎంతసేపు వణికింది చెప్పొద్దేమిటి?"

 " గంట వణికిందని చెప్పండి. లేకపోతే రెండు గంట లొణికిందని చెప్పండి.

 అంతేగాని గజ గజ గిజ గిజ అంటూ అంతసేపూ మి రొణికితే మేం భరించలేం" కచ్చితంగా చెప్పేసింది జయచిత్ర.

 " సరే, హిమబిందు ఓ అయిదు నిమిషాలొణికి ఆ తర్వాత ధైర్యం తెచ్చుకుని " ఎవడవు నీవు? దుర్మార్గుడా ఏ దుష్ట తలంపుతో నన్నిచ్చటికి తెచ్చితివి?" అంది.

 రాక్షసుడు వికటాట్ట హాసంచేసి, " ఓహో! అందాల చినదానా! ఏమి నీ పలుకులు! ఎంత మధురంబుగ నున్నవి? నీ మోము చూడకడు దివ్యంబున నుంది.

 సుందరీ! నీ పొందు కూడని నా జన్మ ఎలా రమ్ము. ఒక పర్యాయంబు చాలు. నా కౌగిలిలో వచ్చి వాలుము. భయమేలనే బేలా!"

 " ఐడెమ్ బాష! గ్రాంధికమా? సంస్వతమా? రాక్షసమా?" అంది జయచిత్ర.

 " అవునూ! రాజకుమారి ఆకారం ఆరడుగుంటే రాక్షసుడి ఆకారం పెద్ద కొండంత వుంది కదా?

 వీళ్ళిద్దరూ ఎలా కౌగిలించుకుంటారు. ఇంపాజిబుల్ " ఆవేశంగా అని ఆపై బోలెడు సిగ్గుపడింది బిందురేఖ.

 " ఎట్టాగోఅట్టా. కధ కానీండి" అంది జయచిత్ర.

 " ఇంతలో రాక్షసుడిని ఎవరో పిలవటం వల్ల రాజ కుమారిని గదిలోపెట్టి తాళం వేసి వెళ్ళిపోయాడు.

 ఈ కధ ఇక్కడ యిలా వుంటే అక్కడ అవంతీపురంలో కానక రాజు బెంబేలుపడి యిలా ప్రకటించాడు.

 " మా హిమబిందుఉని ఎవరైతే సురక్షితంగా తిసుకొచ్చి మా కప్పగిస్తారో వారిని నా అల్లుడిగా చేసుకునేదేగాక నా అర్ధరాజ్యం యిస్తానొహో " అని నలువైలా చాటింపు వేయించాడు.

 ఆ చాటింపు విన్న విక్రమపురం రాజకుమారుడు విజయకేతుడు ముందుకొచ్చి రాజకుమారిని తాను తస్తానని చెప్పి బయలు దేరాడు...

 " అవునూ, నాకో అనుమానం. రాజకుమారి గుంటూరులో వుందో తెలియదు, గూడూరులో వుందో తెలియదు, ఏ గుహలో వుందో తెలియదు. ఇతగాడు ఏ ధైర్యంతో తగుదునమ్మా అని బయలుదేరాడు" అంది జయచిత్ర.

" ఇట్లా అయితే నే కధ [పూర్తిచేయను. చేయనుగాక చేయను" అని అబ్బులు భీష్మించుకుని కూర్చున్నాడు.

 " ఎట్టాగోఅట్టా వింటాం. ఎట్టాగోఅట్టా పూర్తిచేయండి" అంది జయచిత్ర.

 " బ్రతిమిలాడుతున్నారు పాపం సాంతం కధ చెప్పేయమ్మా అబ్బూ! అన్నాడు వ్యాకర్ణ.

 " సరే చెపుతాను. కధ మధ్యలో నోరు మెదపరాడు" అన్నాడు అబ్బులు.

 " కధంతా పూర్తిగా వీని మా అనుమానాలు తీర్చుకుంటాం అభ్యంతరమాండి?" అంది బిందురేఖ.

 " లేదండి."

 " సరే, ఎట్టాగోఅత్తా తొందరగా కధ కానీండి."

 " ఆ తర్వాతేం జరిగిందంటే...!" అంటూ మొదలు పెట్టి అరగంటలో మొత్తం కధ చెప్పేశాడు అబ్బులు. చెప్పి... " కదేట్లవుంది?" అని అడిగాడు.

 " నా ముఖంలా వుంది" అంది బిందురేఖ 

 " అబ్బో! అయితే నా కధ చాలా చాలా చాగుందన్నమాట!"

 " అచ్చం రాజకుమార్తెలా వుంది" అన్నాడు అబ్బులు.

 " ఛీ... ఆ సొగరాలు కట్టేదానితో నన్ను పోల్చకండి" అంది బిందురేఖ.

 వ్యాకరణ పైకే నవ్వేశాడు. " రాజకుమార్తెకు మా మంచి పేరు తగిలించారు" అన్నాడు.

 అబ్బులికి కోపం వచ్చింది. తమాయించుకున్నాడు. 
 " e mardhamayindi? aa rakumari entasepu vanikindi cheppoddemiti?"

 " ganta vanikindani cheppandi. lekapothe rendu ganta lonikindani cheppandi.

 antegaani gaja gaja gija gija antuu antasepuu mi ronikithe mem bharinchalem" kachitamgaa cheppesindi jayachitra.

 " sare, himabindu oo ayidu nimishaaloniki aa tarvaata dhairyam tecchukuni " evadavu neevu? durmarguda e dushta talamputho nannicchatiki tecchitivi?" andi.

 rakshasudu vikatatta hasanchesi, " oho! andaala chinadana! emi nee palukulu! entha madhurambuga nunnavi? nee momu chudakadu divyambuna nundi.

 sundari! nee pondu koodani naa janma ela rammu. oka paryayambu chaalu. naa kaugililo vachi valumu. bhayamelane bela!"

 " idem basha! grandhikama? samswatama? rakshasama?" andi jayachitra.

 " avunuu! rajakumari aakaaram aaradugunte rakshasudi aakaaram pedda kondanta vundi kada?

 veelliddaruu ela kaugilinchukuntaaru. impajible " aavesamgaa ani aapai boledu siggupadindi bindurekha.

 " ettagoatta. kadha kaaneendi" andi jayachitra.

 " intalo raakshasudini evaro pilavatam valla raja kumarini gadilopetti taalam vesi vellipoyaadu.

 ee kadha ikkada yila vunte akkada avantiipuramlo kaanaka raju bembelupadi yila prakatinchaadu.

 " maa himabinduuni evaraithe surakshitamgaa tisukochi maa kappagistaro vaarini naa alludigaa chesukunedegaka naa ardharaajyam yistanoho " ani naluvaila chaatimpu veyinchaadu.

 aa chaatimpu vinna vikramapuram rajakumarudu vijayaketudu mundukochi raajakumaarini taanu tastaanani cheppi bayalu deraadu...

 " avunuu, nako anumanam. rajakumari guntoorulo vundo teliyadu, guuduuruloo vundo teliyadu, e guhalo vundo teliyadu. itagaadu e dhairyamtho tagudunamma ani bayaluderaadu" andi jayachitra.

" itla ayithe nee kadha [poorticheyanu. cheyanugaaka cheyanu" ani abbulu bheeshminchukuni kuurchunnaadu.

 " ettagoatta vintam. ettagoatta poorticheyandi" andi jayachitra.

 " bratimilaadutunnaaru paapam saantam kadha cheppeyamma abboo! annadu vyaakarna.

 " sare cheputaanu. kadha madhyalo noru medaparaadu" annadu abbulu.

 " kadhanta puurtigaa veeni maa anumaanaalu teerchukuntam abhyantaramandi?" andi bindurekha.

 " ledandi."

 " sare, ettagoatta tondaragaa kadha kaaneendi."

 " aa tarvatem jarigindante...!" antuu modalu petti aragantalo mottam kadha cheppesadu abbulu. cheppi... " kadetlavundi?" ani adigaadu.

 " naa mukhamla vundi" andi bindurekha 

 " abbo! ayithe naa kadha chala chala chagundannamata!"

 " acham rajakumartela vundi" annadu abbulu.

 " chee... aa sogaraalu kattedaanito nannu polchakandi" andi bindurekha.

 vyaakarana paike navvesadu. " raajakumaarteku maa manchi paeru tagilinchaaru" annadu.

 abbuliki kopam vachindi. tamaayinchukunnaadu. 