   మొన్న శోభనం గదిలో ఆమె అన్న మాటలు అతడికింకా జ్ఞప్తివున్నాయి. అంతేకాదు... ఇందాక ఆశ్రిత జర్నలిస్టుగా జాబ్ చేయడం నాకు ఇష్టంలేదని తండ్రి అనడమూ అతడు మరిచిపోలేదు. అయినా వారించలేదు. సంఘం దృష్టిలోనే భార్యాభర్తలయ్యారు తప్ప నిజానికి దాంపత్యం మొదలు కాని కాపురం తమది. ఒకవేళ చిన్న గెలుపుతో ఆమె మనసు సంతృప్తిపడితే అలాంటి సంతృప్తిని ఆమెకందించటానికి అతడూ సంశయించడు.
 
 అర్దరాత్రి బయలుదేరుతున్న కొడుకూ, కోడళ్ళని చూసి-
 
 "ఏం జరిగింది?" అన్నాడు సవ్యసాచి ఏమిటో అర్ధంకానట్టు.
 
 వశిష్ట కన్నా ముందు జవాబు చెప్పింది ఆశ్రిత "అమర్ అనే స్టూడెంట్ హాస్టల్ నుంచి కిడ్నాప్ చేయబడ్డాడు"
 
 సవ్యసాచి మొహంలో రంగులు మారాయి.
 
 ఆశ్రిత అటూ ఇటూ చూసింది. వశిష్ట లేడు సమీపంలో. "పాపం మీకు అడ్వాన్స్ గా ఇన్ ఫార్మ్ చేయకుండానే సూర్నారాయణ ఇలాంటి సాహసానికి పూనుకున్నట్టున్నాడు" అంది రహస్యంలా.
 
 సవ్యసాచికి చిర్రెత్తుకొచ్చింది. అయినా అదేమీ పట్టించుకోనట్టు వేగంగా ముందుకు నడిచిన ఆశ్రిత వశిష్ట జీపులో కూర్చుంది.
 
 మరో పది నిమిషాలలో హాస్టల్ ని చేరుకున్న వశిష్ట అక్కడ గుంపులుగా నిలబడ్డ స్టూడెంట్సుని చూస్తూ "ఏం జరిగిందో వివరంగా చెప్పండి" అన్నాడు.
 
 ముందు నిశ్శబ్దం...
 
 తర్వాత అమర్ రూమ్మేట్స్ అయిన సుభాష్, నరేంద్రలు కేవలం కిడ్నాప్ గురించే చెప్పారు క్లుప్తంగా.
 
 వశిష్ట సాలోచనగా నిలబడిపోయాడు అరనిమిషంపాటు తర్వాత గదినంతా కలియచూసి సుభాష్, నరేంద్రలతోపాటు అక్కడ సంఘటనకి ప్రత్యక్ష సాక్షులయిన మరికొందరు విద్యార్ధుల నుంచి రిటెన్ కంప్లయింట్ తీసుకున్నాడు.
 
 అతను ఇక బయలుదేరేవాడే...
 
 అప్పుడు జోక్యం చేసుకుంది ఆశ్రిత "సూర్నారాయణగారి గూండాలు ప్రత్యేకించి అమర్ ని కిడ్నాప్ చేయడంలో కారణమేమిటో చెప్పగలరా? ఐ మీన్ అమర్ మీద వాళ్ళకి కక్షేమిటి?" సుభాష్, నరేంద్రల్ని అడిగింది.
 
 ఇక్కడ ఆమె చేస్తున్న ప్రయత్నం స్టూడెంట్స్ ద్వారా మరింత స్పష్టంగా వశిష్టకి కొన్ని వివరాలు అందించాలని.
 
 రెండు క్షణాల సంకోచం తర్వాత నరేంద్ర అన్నాడు. "మా పేరు బయటికి రానివ్వకండి మేడమ్! ఒకప్పటి మీ రాజేష్ లాగే ఇప్పుడు శ్వేత అమర్ ని ఇష్టపడడం మొదలుపెట్టింది."
 
 వశిష్ట భ్రుకుటి ముడివడింది.
 
 "ఇద్దరూ చాలా దూరం వెళ్ళారు" మళ్ళీ నరేంద్రే అన్నాడు.
 
 "ఆధారాలేమన్నా వున్నాయా?"
 
 ఓ క్షణంపాటు తటపటాయించిన నరేంద్ర ఇక ఆలోచించలేదు. గబగబా రూంలోకి నడిచి అమర్ సూట్ కేస్ లో వున్న కొన్ని ఉత్తరాలు తీసుకొచ్చి ఆమెకి అందించాడు.
 
 లైటు వెలుతురులో ప్రతి ఉత్తరాన్ని పరికించి చూసింది. శ్వేత అమర్ కి రాసిన లేఖలవి. అతని మీద తనకున్న ప్రేమని వ్యక్తం చేస్తూ చాలా చాలా రాసింది.
 
 "ముందునుంచీ దూరంగా వుండమని మేం వాడ్ని హెచ్చరిస్తూనే వున్నాం. ఆఖరికి ఈ రోజు కూడా అదే విషయం చెబుతున్నాం. ఇంతలోనే ఈ గొడవ జరిగిపోయింది."
 
 ఉత్తరాలను తను తీసుకోలేదామె. వశిష్టకి అందించింది. "ఇప్పుడు జరిగిన సంఘటనకి ఖచ్చితమైన కారణమేమిటో తెలుసుకోవటానికి ఇంతకన్నా రుజువులు అవసరం లేదనుకుంటాను. శ్వేతని పదిమంది ముందూ దోషిగా నిలబెట్టటానికి నాకీ ఉత్తరాలు చాలు. పత్రికలో పబ్లిష్ చేయించగలను. కారణాన్ని పదిమందికీ అర్ధమయ్యేట్టు చెప్పగలను. కాని నా అభిమతం అది కాదు. ఓ ఆడపిల్ల పరువు తీసే ఈ లేఖలు ఇద్దరు ప్రేమికులకు సంబంధించినవి కాబట్టి సాటి ఆడదానిగా నేను సానుభూతి చూపిస్తూ మీకు అందజేస్తున్నాను. ఒకనాటి రాజేష్ లాగే ఇంకో అమర్ కడతేరిపోకూడదు అంటే ఇప్పుడు బాధ్యత తీసుకోవాల్సింది మీరు."
 
 శ్వేతని ఇప్పటికీ ఆమె క్షమించగలుగుతున్నందుకు ఆమె వ్యక్తిత్వంపై అతడికి గౌరవమే కలిగిందో లేక ఈ ఆధారాలతో శ్వేతని నిలదీసి అమర్ ని రక్షించాలనిపించిందో నిశ్శబ్దంగా జీపెక్కాడు వశిష్ట.
 
 ఆ తర్వాత అతను ఇంటికి వెళ్ళలేదు...
 
 రౌడీషీటర్స్ గా చెలామణీ అయ్యే సూర్నారాయణ అనుచరుల వివరాలను అదే రాత్రి స్టేషన్ లో సేకరించాడు.
 
 ఇక నిద్రతో పనిలేదన్నట్టు అదే రాత్రి ఓ పదిమంది గూండాల్ని అరెస్ట్ చేసి సెల్లో వేశాడు.
 
 అతనిలో అలాంటి ఆవేశాన్ని ఇంతదాకా చూడలేదెవరూ.
 
 తెల్లవార్లూ అదుపుతప్పిన కోపంతో అమర్ ఆచూకీ రాబట్టాలని థర్డ్ డిగ్రీ ట్రీట్ మెంట్ తో అందర్నీ టార్చర్ చేయడం ప్రారంభించాడు.
 
 అయినా ఫలితం లేకపోయింది.
 
 నిజం రాబట్టలేకపోయాడు.
 
 ఆ ఉదయం కూడా ఇంటికి వెళ్ళని వశిష్ట తొమ్మిది గంటలదాకా అసహనంగా గడిపి సరాసరి కాలేజీకి బయలుదేరాడు.
 
    * * *
 
 ఉదయం పది గంటలు కావస్తుండగా వశిష్ట కాలేజీ ఆవరణలో అడుగుపెట్టాడు.
 
 అప్పటికే అక్కడ గుంపులుగా చేరిన స్టూడెంట్స్ అమర్ కిడ్నాప్ వార్తని చర్చించుకుంటున్నారు సీరియస్ గా.
 
 వశిష్ట సరాసరి ప్రిన్సిపాల్ గదికి వెళ్ళలేదు. నిజానికి అతడు కల్సుకోవాలని వచ్చింది ప్రిన్సిపాల్ ని కాదు. "శ్వేతా!" కారు దిగి వెళుతున్న శ్వేత టక్కున ఆగింది- ఎదురుగా వశిష్ట నిలబడి వుండడంతో.
 
 "మీరా!"
 
 "నీతో మాట్లాడాలి."
 
 ఆమె తటపటాయించలేదు. ఒద్దికగా అతడితో నడిచింది. ఆవరణలోని రావి చెట్టు కిందకి వచ్చాక నెమ్మదిగా అన్నాడు "నిజానికి నేను మీ ఇంటికి రావాలనుకున్నాను. కాని అక్కడ స్వేచ్చగా నీతో మాట్లాడలేననిపించింది. అసలు నేను వచ్చింది పోలీసాఫీసరుగా కాదు. ఓ స్నేహితుడిగా కిడ్నాప్ చేయబడ్డ నీ స్నేహితుడు అమర్ గురించి మాట్లాడ్డానికి."
 
 ఆమె మొహంలో సన్నని ఉలికిపాటు మెరిసి మాయమైంది.
 
 "అమర్ ని కిడ్నాప్ చేశారా?"
 
 "నీకు తెలీదా?"
 
 "ప్రామిస్!"
 
 రెండు క్షణాలు మౌనంగా నిలబడిపోయాడు వశిష్ట. అతడు వచ్చింది ఆమెను నిలదీయటానికి కాదు. స్పృశించదగ్గ సుతిమెత్తని పొరలేమన్నావుంటే ఆ రూట్ లో డీల్ చేయాలి.
   monna shobhanam gadilo aame anna maatalu atadikinka gnaptivunnaayi. antekaadu... indaaka aashrita jarnalistugaa jab cheyadam naaku ishtamledani tandri anadamuu atadu marichipoledu. aina vaarinchaledu. sangham drushtilone bhaaryaabhartalayyaaru tappa nijaaniki daampatyam modalu kaani kapuram tamadi. okavela chinna geluputho aame manasu santruptipadite alanti santruptini aamekandinchataaniki ataduu samsayinchadu.
 
 ardaratri bayaluderutunna kodukuu, kodallani chusi-
 
 "yem jarigindi?" annadu savyasachi emito ardhamkaanattu.
 
 vashishta kanna mundu jawabu cheppindi aashrita "amar ane student hastla nunchi kidnap cheyabaddadu"
 
 savyasachi mohamlo rangulu marai.
 
 aashrita atuu itoo chusindi. vashishta ledu sameepamlo. "paapam meeku adwans gaa in form cheyakundane suurnaaraayana ilanti saahasaaniki poonukunnattunnaadu" andi rahasyamla.
 
 savyasachiki chirrettukochindi. aina ademi pattinchukonattu vegamgaa munduku nadichina aashrita vashishta jeepulo koorchundi.
 
 maro padi nimishaalalo hastla ni cherukunna vashishta akkada gumpulugaa nilabadda studentsuni chustuu "yem jarigindo vivaramgaa cheppandi" annadu.
 
 mundu nissabdam...
 
 tarvaata amar roommates ayina subhash, narendralu kevalam kidnap gurinche cheppaaru kluptamgaa.
 
 vashishta saalochanagaa nilabadipoyadu aranimishampaatu tarvaata gadinanta kaliyachusi subhash, narendralatopatu akkada sanghatanaki pratyaksha saakshulayina marikondaru vidyaardhula nunchi reten compliunt teesukunnadu.
 
 atanu ika bayaluderevade...
 
 appudu jokyam chesukundi aashrita "suurnaaraayanagaari goondaalu pratyekinchi amar ni kidnap cheyadamlo karanamemito cheppagalara? ai meen amar meeda vaallaki kakshemiti?" subhash, narendralni adigindi.
 
 ikkada aame chestunna prayatnam students dwara marinta spashtamgaa vashishtaki konni vivaraalu andinchaalani.
 
 rendu kshanaala sankocham tarvaata narendra annadu. "maa paeru bayatiki ranivvakandi medam! okappati mee rajesh lage ippudu shwetha amar ni ishtapadadam modalupettindi."
 
 vashishta bhrukuti mudivadindi.
 
 "iddaruu chala dooram vellaaru" mallee narendre annadu.
 
 "aadhaaraalemannaa vunnaya?"
 
 oo kshanampaatu tatapataayinchina narendra ika aalochinchaledu. gabagaba roomloki nadichi amar suut kes loo vunna konni uttaraalu teesukochi aameki andinchaadu.
 
 laitu veluturulo prati uttaraanni parikinchi chusindi. shwetha amar ki raasina lekhalavi. athani meeda tanakunna premani vyaktam chestu chala chala rasindi.
 
 "mundununchii dooramgaa vundamani mem vaadni hecharistune vunnam. aakhariki ee roju kuudaa adhe vishayam chebutunnam. intalone ee godava jarigipoyindi."
 
 uttaraalanu tanu teesukoledame. vashishtaki andinchindi. "ippudu jarigina sanghatanaki khachitamaina karanamemito telusukovataaniki intakanna rujuvulu avasaram ledanukuntaanu. swetani padimandi munduu doshigaa nilabettataaniki naakii uttaraalu chaalu. patrikalo publish cheyinchagalanu. kaaranaanni padimandikee ardhamayyettu cheppagalanu. kaani naa abhimatam adhi kaadu. oo aadapilla paruvu teese ee lekhalu iddaru premikulaku sambandhinchinavi kabatti saati aadadaanigaa nenu saanubhooti chuupistuu meeku andajestunnanu. okanati rajesh lage inko amar kadatheripokudadu ante ippudu baadhyata teesukovalsindi meeru."
 
 swetani ippatikee aame kshaminchagalugutunnanda aame vyaktitvampai atadiki gowravame kaligindo leka ee aadhaaraalato swetani niladeesi amar ni rakshinchaalanipinchindo nissabdamgaa jeepekkaadu vashishta.
 
 aa tarvaata atanu intiki vellaledu...
 
 roudiciters gaa chelaamanii ayye suurnaaraayana anucharula vivaraalanu adhe raatri station loo sekarinchaadu.
 
 ika nidratho paniledannattu adhe raatri oo padimandi goondaalni arest chesi sello vaesaadu.
 
 athanilo alanti aavesaanni intadaka chudaledevaru.
 
 tellavaarluu aduputappina kopamtho amar aachuki raabattaalani therd digri treate ment thoo andarnee tarcher cheyadam praarambhinchaadu.
 
 aina phalitam lekapoyindi.
 
 nijam rabattalekapoyadu.
 
 aa udayam kuudaa intiki vellani vashishta tommidi gantaladaka asahanamgaa gadipi sarasari kaalejeeki bayaluderaadu.
 
    * * *
 
 udayam padi gantalu kaavastundagaa vashishta callagy aavaranalo adugupettaadu.
 
 appatike akkada gumpulugaa cherina students amar kidnap vaartani charchinchukuntunnaaru seerius gaa.
 
 vashishta sarasari prinsipal gadiki vellaledu. nijaaniki atadu kalsukovalani vachindi prinsipal ni kaadu. "shweta!" kaaru digi velutunna shwetha takkuna aagindi- edurugaa vashishta nilabadi vundadamtho.
 
 "meera!"
 
 "neetho matladali."
 
 aame tatapataayinchaledu. oddikagaa atadito nadichindi. aavaranalooni ravi chettu kindaki vachaka nemmadigaa annadu "nijaaniki nenu mee intiki raavaalanukunnaanu. kaani akkada swechhagaa neetho matladalenanipinchinda. asalu nenu vachindi policaphysiruga kaadu. oo snehitudigaa kidnap cheyabadda nee snehitudu amar gurinchi matladdaniki."
 
 aame mohamlo sannani ulikipaatu merisi maayamaindi.
 
 "amar ni kidnap chesara?"
 
 "neeku teleedaa?"
 
 "pramis!"
 
 rendu kshanaalu mounamgaa nilabadipoyadu vashishta. atadu vachindi aamenu niladeeyataaniki kaadu. sprusinchadagga sutimettani poralemannavunte aa root loo deal cheyali.