 "ఏరా...రా! ఇప్పుడే నీ గురించే అనుకుంటున్నా.... నువ్వే వచ్చావ్! చూశావా. దీన్నే'టెలిపతి' అంటారు ఇంగ్లీషు వాళ్ళు." అంటూ లేచి స్నేహితుడికి కరచాలనం చేస్తూ సాదరంగా ఆహ్వానించాడు ఇన్స్ పెక్టర్ సురేంద్ర. 

 ఆనంద్ వెళ్ళి సోఫాలో కూర్చున్నాడు.

 "ఐ...యామ్....సో....సారీ... ఆనంద్ గారూ! ఇలా జరుగుతుందని కలలో కూడా అనుకోలేదు. ఈ ఊరు ట్రాన్స్ ఫర్ అయి వచ్చినప్పుడు, నాకొక ప్రాణమిత్రుడున్నాడిక్కడ, నీకూ వాడి భార్యతో చక్కటి కాలక్షేపం అవుతుంది. ఆవిడెంతో మంచిది. అంటూ మీ గురించి ఎంత చెప్పారో? అంతలోనే ఇటువంటి పిడుగులాంటి వార్త వినవలసివస్తుందని ఊహించలేకపోయాం. సురేంద్ర అయితే ఇరవై నాలుగు గంటలూ మీ గురించే ఆలోచిస్తున్నారు. మీకు ఇంతటి అన్యాయాన్ని తలపెట్టిన ఆ రాక్షసులను ఉరికంబం ఎక్కించేవరకూ నిద్రపోను అంటూ అలమటించి పోతున్నారు" అంది మీనా. 

 ఆనంద్ కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకున్నాడు.

 "మీనా! రాగానే, ఆ విషయాన్నెందుకెత్తావ్? అసలే ఆనంద్ ఇదై పోతున్నాడు. ఊరుకోరా ఆనంద్! నువ్విలా కుమిలి పోతూ ఉంటే ఏం లాభం? పోయిన మనిషి తిరిగి రాదు సరికదా, నీ ఆరోగ్యం చెడిపోతుంది" ఆనంద్ భుజం చుట్టూ చేతులు వేస్తూ బుజ్జగించాడు సురేంద్ర. 

 "ఆనంద్ గారూ! జరిగిపోయిన దాన్ని తల్చుకుంటూ విచారిస్తూ కూర్చుంటే లాభంలేదు. జరగవలసింది ఆలోచించండి. ఒకే దెబ్బతో రెండు ప్రాణాలు తీసి, ఇటు ఇంట్లో అటు వృత్తిలో కూడా మీకు మచ్చ తెచ్చిన హంతకులెవరో కానీ, సామాన్యులు కారు. అందుకే చెప్తున్నాను. ముందు వాళ్ళెవరో తెలుసుకోవడానికి, మీ నిజాయితీని నిరూపించుకోవడానికి ప్రయత్నం చేయండి" అంది. 

 "అవునురా! మీనా చెప్పింది కరెక్టే. ముందు ఆ ప్రయత్నం చెయ్యాలి. అందుకు నీ సహకారం పూర్తిగా కావాలి, సరేనా?" అన్నాడు పసిపిల్లాడికి నచ్చచెబుతున్నట్లుగా సురేంద్ర. 

 "అదే నా ధ్యేయం కూడా! అందుకే వచ్చాను!" అన్నాడు ఆనంద్. 

 ఉయ్యాల్లో ఉన్న బాబు ఏడవడంతో మీనా లోపలికెళ్ళిపోయింది. 

 "ఒరేయ్! బజారుకెళ్ళి బాబుకేదైనా కొనాలనుకున్నాను! కానీ ఏం కొనాలో నాకేం అర్ధం కాలేదు ఇలాంటివన్నీ హర్షితే చూసుకునేది. అందుకేరా క్యాష్ ఇచ్చి మీనాకి నచ్చిన వస్తువేదో తననే కొనుక్కోమని చెబుదామనుకున్నాను. హర్షిత వుంటే...." సురేంద్ర మధ్యలోనే కట్ చేస్తూ "ఆనంద్! ప్రతి నిమిషం హర్షిత పేరు తియ్యకు. నువ్వామెని ఎంత ప్రేమించినా, నీకూ ఆమెకీ ఈ జన్మకి ఋణం తీరిపోయింది. నువ్వామెని మర్చిపోక తప్పదు. కష్టమే! కానీ ప్రాక్టీస్ చెయ్యి!" అంటూండగానే బాబుని తీసుకుని మీనా అక్కడికొచ్చింది. 

 "అదుగో... అంకుల్ ని చూశావా?" అంటూ బాబుని ఆనంద్ చేతికిచ్చింది. 

 "ఏం పేరు పెట్టారు?" ఎత్తుకోవడం చేతకాక కంగారుపడిపోతూ ఆమె చేతిలోంచి బాబునందుకున్నాడు ఆనంద్. 

 "ఋత్విక్!" చెప్పింది మీనా. 

 "బావుంది!" అంటూ బాబుని రెండు చేతుల్తో పైకెత్తి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. ఆనంద్ ఎత్తుకున్నాడో లేదో బోసినవ్వు నవ్వుతూ బాబు వాడి పని వాడు చేశాడు!

 ఆనంద్ కెవ్వున వేసిన కేకకి మీనా నవ్వుతూ "చాల్లెండి! ఇందుకా మీ అరుపు? ఏంటో అనుకుని హడలి చచ్చాను" అంటూ బాబుని ఆనంద్ ఒళ్ళోంచి తీసుకుంది.

 "ఇదుగోరా బాబూ! నువ్వు నాకు చేసిన మర్యాదకి బహుమానం" అంటూ అయిదువందల పదహారు రూపాయలు గల కవర్ ని బాబు చేతికందించాడు ఆనంద్, కవరు మీద చిరంజీవి ఋత్విక్ అని రాసి, "ఇవన్నీ ఎందుకు? త్వరలోనే మీకు పాప పుడితే మా బాబుకి చేసుకుని వియ్యమందుదామనుకున్నాం" అని నాలిక్కరుచుకుంది మీనా తన అజ్ఞానానికి, తొందరపాటుకీ తనే సిగ్గుపడుతూ. 

 "మీనా నువ్వు తెలివిగా ఉండే మాట్లాడుతున్నావా!" అరిచాడు సురేంద్ర కోపంగా. 

 "ఐ...యామ్...సారీ! ఏంటో? నోరు జారిపోయింది!" అంది. పశ్చాత్తాపపడుతూ మీనా. 

 "ఒరేయ్! మీనానెందుకురా అంటావ్? అప్పుడప్పుడు నేనే హర్షిత లేదన్న విషయం మర్చిపోయి పిలుస్తూ ఉంటాను. ఎవరైనా కొత్తవారు చూస్తే పిచ్చివాడనుకుంటారు కూడా" బాధగా అన్నాడు.

 ఇంక ఆ విషయాలు మాట్లాడడం ఇష్టంలేనట్లు సురేంద్ర మాట మారుస్తూ "సర్లే! ఆ షర్టు తీసేసి, నా షర్టేదైనా వేసుకో! పాంటు కూడా మార్చెయ్యి." అన్నాడు. 

 "అక్కర్లేదులేరా! కాస్త నీళ్ళతో కడిగేసుకుంటే సరి, అదేపోతుంది" అన్నాడు ఆనంద్. 

 ఒద్దన్నా వినకుండా తన బట్టలు తెచ్చి ఆనంద్ కి ఇచ్చి మార్చుకోమన్నాడు సురేంద్ర. 

 ఇంక కాదనలేక బట్టలు మార్చుకున్నాడు ఆనంద్. 

 "ఒరేయ్! నాబట్టలు నీకు కరెక్ట్ గా ఫిట్టయి, అచ్చం నువ్వు కుట్టించుకున్నట్లే వున్నాయి...." అతని వంకే చూస్తూ అన్నాడు సురేంద్ర. 

 "ఏంటోలే! నాకు ఎవరి బట్టలైనా సరిపోయేటట్టే వున్నాయి" అన్నాడు తను వేసుకున్న బట్టలవైపు చూస్తూ. 

 సురేంద్ర మెదడులో ఆలోచన మెరుపులా మెరిసింది.

 "ఒరేయ్! నాకొక ఐడియా వచ్చింది. నేనడిగే ప్రశ్నలకి ఆలోచించి సమాధానం చెప్పు" అన్నాడు సీరియస్ గా

 "ఏమిట్రా అది?" అడిగాడు ఆనంద్.
 "era...raa! ippude nee gurinche anukuntunna.... nuvve vachav! chusawa. deenne'telipati' antaaru ingleeshu vaallu." antuu lechi snehitudiki karachaalanam chestu saadaramgaa aahvaaninchaadu ins pector surendra. 

 anand velli sophalo kuurchunnaadu.

 "ai...yam....soo....saarii... anand gaaruu! ilaa jarugutundani kalalo kuudaa anukoledu . ee ooru trans far ayi vachinappudu, nakoka praanamitrudunnadi, neekuu vaadi bhaaryatho chakkati kalakshepam avutundi. aavidentho manchidi. antuu mee gurinchi entha chepparo? antalone ituvanti pidugulanti vaarta vinavalasivastundani oohinchalekapoyam. surendra ayithe iravai naalugu gantaluu mee gurinche aalochistunnaaru. meeku intati anyayanni talapettina aa raakshasulanu urikambam ekkinchevarakuu nidraponu antuu alamatinchi potunnaru" andi meena. 

 anand kallaneellu pettukunnadu.

 "meena! ragane, aa vishayaannendukettaava? asale anand idai potunnadu. oorukora anand! nuvvila kumili pothoo unte yem laabham? poyina manishi tirigi raadu sarikada, nee aarogyam chedipotundi" anand bhujam chuttu chetulu vestu bujjaginchaadu surendra. 

 "anand gaaruu! jarigipoyina daanni talchukuntu vichaaristuu koorchunte laabhamledu. jaragavalasindi aalochinchandi. oke debbatho rendu praanaalu teesi, itu intlo atu vruttilo kuudaa meeku macha tecchina hantakulevaro cony, saamaanyulu kaaru. anduke cheptunnaanu. mundu vallevaro telusukovadaaniki, mee nijaayitiini niroopinchukovadaaniki prayatnam cheyandi" andi. 

 "avunura! meena cheppindi karekte. mundu aa prayatnam cheyyali. anduku nee sahakaaram puurtigaa kavali, sarena?" annadu pasipillaadiki nachachebutunnatlugaa surendra. 

 "adhe naa dhyeyam kuudaa! anduke vachanu!" annadu anand. 

 uyyaallo unna baabu edavadamtho meena lopalikellipoyindi. 

 "orey! bajaarukelli babukedaina konaalanukunnaanu! cony yem konalo naakem ardham kaaledu ilantivanni harshite chusukunedi. andukera kyash ichi meenaaki nachina vastuvedo tanane konukkomani chebudaamanukunnaanu. harshita vunte...." surendra madhyalone kat chestu "anand! prati nimisham harshita paeru tiyyaku. nuvvaameni entha preminchinaa, neekuu aameki ee janmaki runam teeripoyindi. nuvvaameni marchipoka tappadu. kashtame! cony practies cheyyi!" antuundagaane babuni teesukuni meena akkadikochindi. 

 "adugo... ankul ni chusawa?" antuu babuni anand chetikichindi. 

 "yem paeru pettaaru?" ettukovadam chetakaka kangaarupadipotuu aame chetilonchi babunandukunnadu anand. 

 "rutwik!" cheppindi meena. 

 "bavundi!" antuu babuni rendu chetulto paiketti muddu pettukunnadu. anand ettukunnado ledho bosinavvu navvutuu baabu vaadi pani vaadu cheshaadu!

 anand kevvuna vesina kekaki meena navvutuu "challendi! induka mee arupu? ento anukuni hadali chachanu" antuu babuni anand ollonchi teesukundi.

 "idugora baaboo! nuvvu naaku chesina maryaadaki bahumanam" antuu ayiduvandala padahaaru roopaayalu gala kavar ni baabu chetikandinchaadu anand, kavaru meeda chiranjeevi rutwik ani rasi, "ivannee enduku? twaralone meeku paapa pudithe maa babuki chesukuni viyyamandudaamanukunna" ani naalikkaruchukundi meena tana agnaanaaniki, tondarapaatukii tane siggupadutuu. 

 "meena nuvvu telivigaa unde matladutunnava!" arichaadu surendra kopanga. 

 "ai...yam...saarii! ento? noru jaaripoyindi!" andi. paschaattaapapadutuu meena. 

 "orey! meenaanendukura antav? appudappudu nene harshita ledanna vishayam marchipoyi pilustuu untaanu. evaraina kottavaaru chuste picchivaadanukuntaaru kuudaa" badhaga annadu.

 inka aa vishayaalu matladadam ishtamlenatlu surendra maata maarustuu "sarle! aa shartu teesesi, naa shartedaina vesuko! paantu kuudaa marcheyyi." annadu. 

 "akkarledulera! kaasta neellatho kadigesukunte sari, adepotundi" annadu anand. 

 oddanna vinakunda tana battalu tecchi anand ki ichi marchukomannadu surendra. 

 inka kaadanaleka battalu maarchukunnaadu anand. 

 "orey! nabattalu neeku correct gaa fittai, acham nuvvu kuttinchukunnatle vunnayi...." athani vanke chustuu annadu surendra. 

 "entole! naaku evari battalaina saripoyetatte vunnayi" annadu tanu vesukunna battalavaipu chustuu. 

 surendra medadulo aalochana merupula merisindi.

 "orey! nakoka idia vachindi. nenadige prasnalaki aalochinchi samadhanam cheppu" annadu seerius gaa

 "emitra adhi?" adigaadu anand.