
 ఈ మధ్య తన పేరు బదులు రవళి పేరును పలకడం లేదు. కానీ, గొడవ తర్వాత జాగ్రత్త పడుతున్నాడని ఎందుకనుకోకూడదూ! "రాత్రి ఇంటికి రాలేదేం?" లోపలికొస్తూ అడిగింది. "చెప్పాను కదా! చాలా చదవాల్సివుండి రాలేకపోయాను" "చదవడం యింట్లోనే చెయ్యవచ్చుగా?" నిష్టూరంగా అంది. "చెయ్యవచ్చు. కానీ, ఏకాగ్రత కుదరదు. నేను ఇంట్లో వుండే కొద్ది టైమూ నువ్వూ పిల్లలూ నాతో గడపాలనుకుంటారు. నేను కాదనలేను. నువ్వర్ధం చేసుకున్నా పిల్లల ఉత్సాహం కాదనలేనిది కదా నీలూ!" అన్నాడు బట్టలు మార్చుకొంటూ. భోజనం టేబిల్ దగ్గర కెళుతుంటే నీలిమ లేచి అతని వెనుకే రాబోయింది. "నువ్వు పడుకో నీలూ, నేను వడ్డించుకుంటాను" అన్నాడు ఆమె జ్వరం పడిందన్న ఉద్దేశ్యంతో. "ఫర్వాలేదు. నేను వడ్డిస్తాలే" అంటూ వచ్చేసింది. రాత్రి అదే టైములో రవళి అతని ప్రక్కనే వుండి వడ్డించిన దృశ్యం ఆమె కళ్ళముందు కదలాడుతోంది. అతనికా విషయం గుర్తురాకుండా చేయడం కోసమూ, తన ఆధిక్యతనీ, ప్రాముఖ్యతనీ గుర్తింపజేయడం కోసమూ ఆమె లేచి వచ్చింది. భోం చేస్తూ ఖాదర్ కేసు గురించీ, అతని మనవణ్ణి బ్రతికించడం కోసం తన ప్రయత్నం గురించీ, పరమేశ్వరం అభ్యంతరం గురించీ వివరంగా చెప్పాడు. "నీకు మాత్రం అంత తొందరెందుకూ? కొంతకాలం ఆగిన తర్వతే చెయ్యవచ్చుగా!" అని అడిగింది. "ఇప్పట్లో వీళ్ళు ఒప్పుకుంటారన్న ఆశ నాకు లేదు. జబ్బు వల్ల బాబు పెరుగుదల తగ్గిపోతుంది. గుండె ఇంకాస్త పాడవడమే కాకుండా కొత్తగా ఊపిరితిత్తులు పాడవుతాయి. గుండెలో లోపాల్ని ముందుగానే సరిచేయడం వల్ల పిల్లవాడు ఆరోగ్యకరమైన వ్యక్తిగా ఎదుగుతాడు. ఇంతచేసీ మళ్ళీ రోగిష్టి వాడిని కాకుండా, ఆరోగ్యవంతుణ్ణి ఖాదర్ కుటుంబానికి అందించాలన్నదే నా ధ్యేయం!" అన్నాడు భోజనం ముగిస్తూ. "అయినా పసిపిల్లల గురించి నీకంత పట్టుదల ఎందుకూ?" "పసివాడు అని తీసేయకు ఈ భూమిమీద పడిన క్షణంనుండీ వాడూ మనిషే! జీవించే హక్కు మనతో సమానంగా వాళ్ళకీ వుంది" ధృఢంగా అన్నాడు. కాస్సేపటికి తర్వాత తనమీద చెయ్యివేసి, ప్రక్కనే నిద్రపోతున్న భర్తని చూసుకొంటూ పడుకొంది నీలిమ. అతన్ని చూస్తుంటే ఎంతో భరోసాగా, తృప్తిగా ఫీలయింది. ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది.
   * * * *
 పదిరోజులు గడిచిపోయాయి! రాత్రింబవళ్ళూ ఎప్పుడు ఖాళీ దొరికితే అప్పుడు పుస్తకాలు ముందేసుకొని కూర్చుంటున్న శరత్ చంద్రని చూసి. "ఇతనికి పిచ్చిగానీ పట్టిందా?" అనుకున్నారు అనస్థటిస్టులూ, తోటి డాక్టర్లూ. అవును, పై పై పొరలు చూస్తున్న వాళ్ళకతను పిచ్చివాడే! కానీ, గుర్తించగల హృదయమున్న వాళ్ళకి కొందరి తరుపున.... జీవన్మరణ సమస్యతో యుద్ధానికి సిద్ధమౌతున్న యోధుడు! తానెందుకీ పుస్తకాలు చదువుతున్నాడో శరత్ ఎవరికీ చెప్పలేదు. చెప్పడంవల్ల ఏం జరుగుతుందో అతనికి తెలుసు. రవళి మాత్రం విషయాన్ని ఊహించగలిగింది. ఆపరేషన్ రోజు పిల్లవాణ్ణి థియేటర్ కి తీసుకొచ్చేవరకూ ఎవరికీ ఈ విషయం తెలీనీయలేదు. ముందురోజు మాత్రం అనస్థీషియా గురించి డాక్టర్ శ్రీవర్మతో సహకరించమని రిక్వెస్ట్ చేశాడు. శ్రీవర్మ అభ్యంతరం చెప్పలేదు. భగవంతం, పరమేశ్వరం దృష్టిలో పడేలోగానే ఆపరేషన్ ముగించేయాలని శరత్ చంద్ర అనుకున్నాడు. అనుకున్నట్లే పూర్తి చేయగలిగాడు. ఆపరేషన్ చేస్తున్నంతసేపూ ఎప్పుడూ లేనంత టెన్షన్ కి లోనయ్యాడు. అందర్నీ వ్యతిరేకించి చేస్తున్న పనిలా.... ఒంటరిగా పోరాడుతున్న వ్యక్తిలా ఫలితం ఎలా వుంటుందోనన్న ఆందోళన అతన్ని పదే పదే కలవరించింది. పెద్దవాళ్ళ ఆపరేషన్ కీ, పసిపిల్లల ఆపరేషన్ కీ చాలా తేడా వుంటుంది. లోపలి పొరలూ, టిష్యూలు పెద్దవాల్ళలా పూర్తిగా తయారయి వుండవు. ఒక ఆకారాన్ని సంతరించుకుని, తేలిగ్గా గుర్తించగలిగేలా ఉండవు. చిన్ని ఆకారంలో అన్నీ ఓ ముద్దలా కలిసిపోయి ఉంటాయి. మనిషి పెరుగుతున్న కొద్దీ లోపల భాగాలుకూడా పెరిగి ఏ అవయవానికి ఆ అవయవం ఒక ఆకారాన్ని సంతరించుకుంటాయి. ఆపరేషన్ చేసేప్పుడు కత్తిపెట్టడంలో, సూది గుచ్చడంలో ఒక మిల్లీ మీటరు తేడా జరిగినా, అది తగలగూడని అవయవానికి తగిలితే బేబీకి ప్రాణాంతకం కావచ్చు. మనసులో టెన్షన్ వున్నా, అతి జాగ్రత్తగా, అతి సున్నితంగా వ్యవహరిస్తూ ఆపరేషన్ పూర్తిచేశాడు శరత్ చంద్ర! బాబు థొరాసిక్ రికవరీ రూమ్ కే చేర్చబడ్డాడు. క్షేమంగా ఆపరేషన్ పూర్తి చేయడంతోనే అంతా అయిపోయినట్లుగా అక్కడెవరూ అనుకోలేదు. మరో మూడు నాలుగు రోజులూ బాబుకి క్రిటికల్ కండిషన్! ఆ సమయం కూడా గడిస్తేనే ఆపరేషన్ సక్సెస్ అయినట్లు. ఆ నాలుగు రోజులూ శరత్ చంద్ర ఇంటికి వెళ్ళలేదు. పగటి పూట ఆపరేషన్లు చేయాల్సిన టైములో తప్ప రాత్రింబవళ్ళూ ఆ బాబు పక్కనే కూర్చున్నాడు. మరీ ఆగలేనప్పుడు, బాబు మంచమ్మీదే తలవాల్చి కునుకులు తీశాడు. ఎంతో పట్టుదల, దీక్ష, అంకితభావం వుంటే తప్ప రాత్రింబవళ్ళూ చేయడం అందరికీ సాధ్యం కాదు. మనిషి దేవుడు కాదు! అతనికి విశ్రాంతి కావాలి! తాను థియేటర్ లో ఉన్నప్పుడు బాబుని కిరణ్ కి అప్పగించేవాడు. కిరణ్ రోగి స్థితిని వెంటనే గుర్తించడంలో మేధావి అని శరత్ నమ్మకం. మొదటి రెండురోజులూ వాడికి చిన్న నలత కలిగినా శరత్ చంద్రకి కలిగే టెన్షన్ అంతా ఇంతా కాదు. బాబు వున్న పరిస్థితిలో.... ప్రాణం పోవడానికి చిన్న అవరోధం చాలు! రోజు రోజుకీ బాబు మెల్లగా కోలుకోవడం మొదలెట్టాడు. శరత్ చంద్ర ఆనందానికి అవధుల్లేవు. విజయాలు అతనికి కొత్త కాదు. విజయవంతమైన ఒక్కొక్క క్రిటికల్ ఆపరేషనూ అతని ఉత్సాహాన్నీ, ఆత్మవిశ్వాసాన్నీ, బాధ్యతనీ పెంచాయి. ఎంతో వ్యతిరేకతలో పొందిన ఈ విఝయం ఇస్తున్న ఆనందం అతనికి ప్రత్యేకమైనది! రవళి, కిరణ్, శ్రీవర్మ అతని ఆనందాన్ని మనస్ఫూర్తిగా పంచుకున్నారు. అయితే ఆశ్చర్యంగా పరమేశ్వరం శరత్ కి కబురుపంపలేదు. మంచికెప్పుడూ గుర్తింపు తక్కువే! అంతేకాదు, తమకు అవసరంలేని తాము కోరుకోని విజయాలను పిలిచి గుర్తించడం అనవసరమే కాదు ప్రోత్సహించడం మంచిది కాదని అతనికి తెలుసు!

 ee madhya tana paeru badulu ravali paerunu palakadam ledu. cony, godava tarvaata jaagratta padutunnadani endukanukokudaduu! "raatri intiki raledem?" lopalikostu adigindi. "cheppaanu kada! chala chadavalsivundi ralekapoyanu" "chadavadam yintlone cheyyavachugaa?" nishtooramgaa andi. "cheyyavachhu. cony, ekagrata kudaradu. nenu intlo vunde koddi taimuu nuvvuu pillaluu naatho gadapalanukuntaru. nenu kaadanalenu. nuvvardham chesukunna pillala utsaaham kaadanalenidi kada neeluu!" annadu battalu maarchukontuu. bhojanam tabil daggara kelutunte neelima lechi athani venuke raboindi. "nuvvu paduko neeluu, nenu vaddinchukuntaanu" annadu aame jwaram padindanna uddesyamto. "farvaledu. nenu vaddistaale" antuu vachesindi. raatri adhe taimulo ravali athani prakkane vundi vaddinchina drushyam aame kallamundu kadalaadutondi. atanika vishayam gurturakunda cheyadam kosamu, tana aadhikyatanee, praamukhyatanii gurtimpajeyadam kosamu aame lechi vachindi. bhom chestu khadar kesu gurinchi, athani manavanni bratikinchadam kosam tana prayatnam gurinchi, parameshwaram abhyantaram gurinchi vivaramgaa cheppaadu. "neeku maatram anta tondarendukuu? kontakaalam aagina tarvate cheyyavachugaa!" ani adigindi. "ippatlo veellu oppukuntaaranna aasha naaku ledu. jabbu valla baabu perugudala taggipotundi. gunde inkaasta padavadame kakunda kottagaa oopiritittulu paadavutaayi. gundelo lopalni mundugaane saricheyadam valla pillavadu aarogyakaramaina vyaktigaa edugutaadu. intachesee mallee rogishti vaadini kakunda, aarogyavantunni khadar kutumbaaniki andinchaalannade naa dhyeyam!" annadu bhojanam mugistuu. "aina pasipillala gurinchi neekanta pattudala endukuu?" "pasivaadu ani teeseyaku ee bhoomimeeda padina kshanamnundii vaaduu manishe! jeevinche hakku manatho samaanamgaa vaallakee vundi" dhrudamgaa annadu. kassepatiki tarvaata tanameeda cheyyivesi, prakkane nidrapotunna bhartani chusukontu padukondi neelima. atanni chustunte entho bharosaga, truptigaa pheelayindi. prasaantamgaa nidrapoyindi.
   * * * *
 padirojulu gadichipoyayi! raatrimbavalluu eppudu khaalii dorikithe appudu pustakaalu mundesukoni koorchuntunna sharat chandrani chusi. "itaniki picchigaanii pattinda?" anukunnaru anasthatistuluu, thoti daaktarluu. avunu, pai pai poralu chustunna vaallakatanu pichivade! cony, gurtinchagala hrudayamunna vaallaki kondari tarupuna.... jeevanmarana samasyatho yuddhaaniki siddhamoutunna yodhudu! taanendukee pustakaalu chaduvutunnado sharat evariki cheppaledu. cheppadamvalla yem jarugutundo ataniki telusu. ravali maatram vishayaanni oohinchagaligindi. aperation roju pillavaanni theater ki teesukochevarakuu evariki ee vishayam teleeneeyaledu. munduroju maatram anasthesia gurinchi dactor srivarmatho sahakarinchamani reckwest cheshaadu. srivarma abhyantaram cheppaledu. bhagavantam, parameshwaram drushtilo padelogane aperation mugincheyaalani sharat chandra anukunnadu. anukunnatle puurti cheyagaligaadu. aperation chestunnantasepu eppuduu lenanta tension ki lonayyadu. andarnee vyatirekinchi chestunna panila.... ontarigaa poraadutunna vyaktila phalitam ela vuntundonanna aandolana atanni pade pade kalavarinchindi. peddavalla aperation kee, pasipillala aperation kee chala teda vuntundi. lopali poraluu, tishyulu peddavallala puurtigaa tayaarayi vundavu. oka aakaaraanni santarinchukuni, teliggaa gurtinchagaligela undavu. chinni aakaaramlo annee oo muddala kalisipoyi untaayi. manishi perugutunna koddi lopala bhagalukuda perigi e avayavaaniki aa avayavam oka aakaaraanni santarinchukuntaayi. aperation cheseppudu kattipettadamlo, suudi guchadamlo oka milli meetaru teda jarigina, adhi tagalagudani avayavaaniki tagilite bebeeki praanaantakam kaavachhu. manasulo tension vunna, athi jaagrattagaa, athi sunnitamgaa vyavaharistuu aperation puurticheesaadu sharat chandra! baabu thorasic rikavari room kee cherchabaddaadu. kshemangaa aperation puurti cheyadamtone antaa ayipoinatlugaa akkadevaruu anukoledu. maro moodu naalugu rojuluu babuki critical condition! aa samayam kuudaa gadistene aperation suxes ayinatlu. aa naalugu rojuluu sharat chandra intiki vellaledu. pagati poota aapareshanlu cheyalsina taimulo tappa raatrimbavalluu aa baabu pakkane kuurchunnaadu. mari aagalenappudu, baabu manchammeede talavaalchi kunukulu teesaadu. entho pattudala, deeksha, ankitabhaavam vunte tappa raatrimbavalluu cheyadam andarikee saadhyam kaadu. manishi devudu kaadu! ataniki vishraanti kavali! taanu theater loo unnappudu babuni kiran ki appaginchevaadu. kiran rogi sthitini ventane gurtinchadamlo medhavi ani sharat nammakam. modati rendurojulu vaadiki chinna nalata kaligina sharat chandraki kalige tension antaa intaa kaadu. baabu vunna paristhitilo.... praanam povadaaniki chinna avarodham chaalu! roju rojuki baabu mellagaa kolukovadam modalettaadu. sharat chandra aanandaaniki avadhullevu. vijayaalu ataniki kotta kaadu. vijayavantamaina okkokka critical aapareshanuu athani utsaahaannii, aatmaviswaasaannii, baadhyatanee penchaayi. entho vyatirekatalo pondina ee vijayam istunna aanandam ataniki pratyekamainadi! ravali, kiran, srivarma athani aanandaanni manasphoorthigaa panchukunnaaru. ayithe aascharyamgaa parameshwaram sharat ki kaburupampaledu. manchikeppuduu gurtimpu takkuve! antekaadu, tamaku avasaramleni taamu korukoni vijayaalanu pilichi gurtinchadam anavasarame kaadu prothsahinchadam manchidi kaadani ataniki telusu!