
 లేకపోతే అసహ్యకరమైన కీచులాటలు. జన్మంతా ఒక చూరుక్రింద కాపరం చెయ్యాల్సిన వాళ్ళు అనుక్షణం ఒక ర్నొకరు హింసించుకుంటూ వుంటారు.
 ఇద్దరిమధ్యా భయంకరమైన గుట్టు. ప్రపంచంలోని అశాంతి అంతా యిద్దరి మధ్య కనిపించదు.
 ఇంట్లోని వాతావరణం అతను భరించలేక పోతున్నాడు. ఎక్కడికైనా పారిపోయి ఒంటరిగా బ్రతకాలని వుంది? ఎక్కడకు పోతాడు? అతను ప్రశాంతంగా బ్రతకాలని వుంది? ఎక్కడకు పోతాడు? అతను ప్రశాంతంగా , ఏకాకిగా బ్రతికే చోటు ఎక్కడని వుంది?
          * * * * 
 ఒక రోజు సాయంత్రం ఇంట్లో వుండలేక బయటకు బయల్దేరాడు.
 కాలినడకనే ఎక్కడెక్కడో తిరిగాడు. చీకటిపడే వేళకు తిరిగివస్తోంటే ఓ ఇంటి ముంగిట్లో పాప నిలబడి వుండటం కనిపించింది.
 నడుస్తూ ఆ ప్రయత్నంగా తలత్రిప్పి చూసేసరికి తనవంకే కళ్లార్పకుండా చూస్తోన్న పాప.
 ఆగిపోయి "పాపా" అన్నాడు.
 " బాబుగారూ?" అంది.
  ఆమెవంక పరిశీలనగా చూశాడు. మునుపటికన్నా చిక్కిపోయి, చాలా దిగులుగా కనిపించింది.
 " ఎలా వున్నావు పాపా?" అనడిగాడు.
  నవ్వింది.ఆనవ్వులో ఎన్నో జీవిత సత్యాలు కనిపించాయి. 
 "లోపలకు రండి బాబుగారూ" అంది.
  ఒక్క క్షణం తటపటాయించి ఆమె వెంట లోపల కెళ్లాడు. చాలా చిన్న యిల్లు. చిన్న యిల్లు. ఆ ఇల్లు , వాతావరణం చూస్తే ఆమె ఎలాంటి జీవితం గడుపుతూన్నదో బాధపడిపోతున్నది.
 కూచోండి బాబుగారూ."
 ఓ పాతకాలంనాటి కొయ్యి కుర్చీ అతనికి దగ్గరగా జరిపింది.
 "పాపా! నీసంసారం బావుందా?"
 పాపా తల ఊపింది.
 "మి ఆయన ఏం చేస్తాడు?"
 "కార్పెంటర్."
 " నిన్ను బాగా చూసుకుంటాడా?"
 " చాలా"
 " అలా వున్నావేం పాపా."
 "ఎలా వున్నాను?"
 " దిగులుగా, విషాదంగా కనిపిస్తున్నావు?"
 పాప నవ్వింది. "అసలు జీవితం అంటేనే దిగులూ, విషాదం అనుకుంటాను బాబూగూరూ! అదే నిజం. మనం సంతోషం అనుకుంటున్నది అబద్ధం అయి వుంటుంది."
 సూర్యచంద్ర ఆమెవంక ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
 " పాపా! నువ్వు బాగాలేవా?" అన్నాడు
 " ఉన్నాను."
 "మరి...."
 " ఏమిలేదుబాబూగారూ!బాబుగారూ! ఎప్పుడయినా గుర్తొస్తున్నావా?"
 " ఎక్కడైనా గులాబీపువ్వు కనబడితే నువ్వే జ్ఞాపకం వస్తూ వుంటావు పాపా."
 " పోనిలెండి. అప్పుడయినా...." అని వూరుకుంది.
 బయట అలికిడయింది సూర్యచంద్ర తలత్రిప్పి చూసే సరికి నల్లగా, పొడవుగా వున్న ఓ వ్యక్తి లోపల కొస్తున్నాడు.
 పాప కొంచెం కంగారుపడి "బాబుగారు" అని భర్తకు పరిచయం చెయ్యటానికి ప్రయత్నించింది.
 "అయితే...?" అన్నట్లు విముఖంగా చూశాడు.
 "ఇలా పోతూంటే..."
 నువ్వు కనిపించి ఆగిపోయాడు కాబోలు." "సూర్య చంద్ర ఉలికిపడి అతనివంక చూశాడు.
 "చాల్చాలు గాని లోపలికి పద" అన్నాడు మళ్ళీ బంగార్రాజు.
 పాప సూర్యచంద్ర వంక ఓ సారి చూసి లోపలకు వెళ్ళిపోయింది.
 బంగార్రాజు సూర్య చంద్రవంక నిరసనగా " ఇహ నీవు వెళ్ళొచ్చు" అన్నట్లు చూశాడు.
 సూర్యచంద్రకు అతని వైఖరి అర్థమయింది. వెంటనే లేచి బయటకు వచ్చేశాడు.
          * * * * 
 " ఏమే యిటురా" అని పిల్చాడు బంగార్రాజు పెళ్లాన్ని. పాప బయటి కొచ్చింది.
 " ఎవడు వాడు?"
 ఆమె మాట్లాడలేదు.
 "మాట్లాడవేం? నీ రంకుమొగుడా?"
 "తెలిసిన మనిషి"
 "తెలిసిన మనిషా? అంటే ఏ విధంగా తెలుసు? నీ కతను తెలుసా?నీ కతను తెలుసా? నీ శరీరంలో ఏయో భాగాలు అతనికి తెలుసు?"
 "ఛీ" అంది పాప.
 " ఇంట్లోకి పిలిచి కులుకుతూంటే లేదుగాని ఛీ ఏమిటే లం.... చెప్పు యిందాక నేను వచ్చేలోపల ఏమేం చేశాడు? ఎక్కడెక్క ముట్టుకున్నాడు?"
 " అబ్బ! అలా అసహ్యంగా మాట్లాడకండి."
 " అసహ్యమా? నువ్వు వాడితో కులుకుతూంటే లేదు గాని నేనంటే అసహ్యమా?చెప్పు. మి ఇద్దరికి యిదివరకు ఎన్నిసార్లు జరిగింది?"

 lekapothe asahyakaramaina keechulaatalu. janmanta oka churukrinda kaparam cheyyalsina vaallu anukshanam oka rnokaru himsinchukuntu vuntaaru.
 iddarimadhya bhayankaramaina guttu. prapanchamloni ashanthi antaa yiddari madhya kanipinchadu.
 intlooni vaataavaranam atanu bharinchaleka potunnadu. ekkadikaina paaripoyi ontarigaa bratakaalani vundi? ekkadaku potaadu? atanu prasaantamgaa bratakaalani vundi? ekkadaku potaadu? atanu prasaantamgaa , ekakiga bratike chotu ekkadani vundi?
          * * * * 
 oka roju saayantram intlo vundaleka bayataku bayalderaadu.
 kaalinadakane ekkadekkado tirigaadu. cheekatipade vaelaku tirigivastonte oo inti mungitlo paapa nilabadi vundatam kanipinchindi.
 nadustuu aa prayatnamgaa talatrippi chusesariki tanavanke kallarpakunda chustonna paapa.
 aagipoyi "papa" annadu.
 " baabugaaruu?" andi.
  aamevanka pariseelanagaa chushadu. munupatikanna chikkipoyi, chala digulugaa kanipinchindi.
 " ela vunnavu papa?" anadigaadu.
  navvindi.aanavvulo enno jeevita satyaalu kanipinchaayi. 
 "lopalaku randi baabugaaruu" andi.
  okka kshanam tatapataayinchi aame venta lopala kellaadu. chala chinna yillu. chinna yillu. aa illu , vaataavaranam chuste aame elanti jeevitam gaduputunnado baadhapadipotunnadi.
 koochondi baabugaaruu."
 oo paatakaalamnaati koyyi kurchi ataniki daggaragaa jaripindi.
 "papa! neesamsaaram bavunda?"
 papa tala oopindi.
 "mi aayana yem chestaadu?"
 "carpenter."
 " ninnu baga chusukuntada?"
 " chala"
 " alaa vunnavem papa."
 "ela vunnaanu?"
 " digulugaa, vishaadamgaa kanipistunnavu?"
 paapa navvindi. "asalu jeevitam antene diguluu, vishaadam anukuntaanu baabuuugaruu! adhe nijam. manam santosham anukuntunnadi abaddham ayi vuntundi."
 suryachandra aamevanka aascharyamgaa chushadu.
 " papa! nuvvu bagaleva?" annadu
 " unnaanu."
 "mari...."
 " emiledubaabugaru!baabugaaruu! eppudayina gurtostunnava?"
 " ekkadaina gulabipuvvu kanabadithe nuvve ghnaapakam vastuu vuntaavu papa."
 " ponilendi. appudayina...." ani voorukundi.
 bayata alikidayindi suryachandra talatrippi chuse sariki nallagaa, podavugaa vunna oo vyakti lopala kostunnadu.
 paapa konchem kangarupadi "baabugaaru" ani bhartaku parichayam cheyyataaniki prayatninchindi.
 "ayithe...?" annatlu vimukhamgaa chushadu.
 "ilaa pothoonte..."
 nuvvu kanipinchi aagipoyaadu kaabolu." "suurya chandra ulikipadi atanivanka chushadu.
 "chaalchaalu gaani lopaliki pada" annadu mallee bangarraju.
 paapa suryachandra vanka oo saari chusi lopalaku vellipoyindi.
 bangarraju suurya chandravanka nirasanagaa " iha neevu vellochu" annatlu chushadu.
 suuryachandraku athani vaikhari ardhamayindi. ventane lechi bayataku vachesadu.
          * * * * 
 " eme yitura" ani pilchaadu bangarraju pellaanni. paapa bayati kochindi.
 " evadu vaadu?"
 aame matladaledu.
 "matladavem? nee rankumoguda?"
 "telisina manishi"
 "telisina manisha? ante e vidhamgaa telusu? nee katanu telusa?nee katanu telusa? nee sareeramlo eyo bhaagaalu ataniki telusu?"
 "chee" andi paapa.
 " intloki pilichi kulukutunte ledugaani chee emite lam.... cheppu yindaaka nenu vachelopala emem cheshaadu? ekkadekka muttukunnadu?"
 " abba! alaa asahyamgaa matladakandi."
 " asahyama? nuvvu vaaditho kulukutunte ledu gaani nenante asahyama?cheppu. mi iddariki yidivaraku ennisaarlu jarigindi?"