
 "అంటే ఏముంది? నా మీద విసుగుపుట్టి చెప్పాపెట్టకుండా ఓ రోజు ఉడాయించాడు. మళ్ళీ ఫికరు లేదు. ఎక్కడో వాడిదార్న వాడూ, నా దార్న నేనూ బతుకుతున్నాం." "మరి కోపం లేదూ అతనంటే" ఆసక్తి ఆసక్తి లేకపోయినా ఇలాంటి ప్రశ్నలు వేయటం అలవాటు చేసుకుంది వేదిత. "కోపం ఎందుకమ్మగారూ? కొన్నాళ్ళాగితే ఆ పని నేనే చేసేదాన్నేమో ముందు విసుగు పుట్టడం వాడి వంతయింది. ముందంజ వేశాడు. పరధ్యానంగా వేదిత కొన్ని క్షణాలు గడిపింది. "అమ్మగారూ! మిమ్మల్ని చూస్తే చిత్రంగా ఉంటుంది! ఇక్కడి కసలు ఎలా వచ్చారు? ఎందుకు వచ్చారు?" అనడిగింది త్రిమూర్తులు ఆకస్మికంగా. వేదిత ఇంకా పరధ్యాసలో ఉన్నది. ఈ ప్రశ్న ఆమెకు ఎక్కడి నుంచో వినిపించినట్లయింది. ఆమె ప్రమేయం లేకుండానే పెదవులు ఇట్లా పలికాయి. "కల్యాణమూర్తి కోసమని ఊరు విడిచి వచ్చాను. తీరా నేను వచ్చేసరికి అతను విమానమెక్కి పరదేశాలకు వెళ్ళిపోయాడు. నేనిలా గాలివాటానికి ఎగిరే పతంగంలా తయారయ్యాను." మరుక్షణంలో ఆమెను వెన్నుమీద కొరడాతో ఎవరో ఛళ్లున కొట్టినట్లయి "ఏమన్నాను? ఇప్పుడు నే నేమన్నాను!" అంది తెలివి తెచ్చుకుని. "ఎవరికోసమో ప్రయాసపడి వస్తే ఆయన కాస్తా విమానమెక్కి విదేశాలకు వెళ్ళిపోయారని చెప్పారు." "చిన్నమ్మీ" అంది వేదిత" ఎందుకడిగావునన్నా ప్రశ్న? ఇహ ముందెప్పుడూ అలాంటి ప్రశ్నలు వెయ్యకు." ఏదో తప్పుచేసినట్లు త్రిమూర్తులు "అలాగేనమ్మగారూ" అంది పశ్చాత్తాప పడుతున్నట్లుగా.                   * * * సక్సేనా వేదితను ఉంచిన ఇల్లు శేషశాయిది. అతను ఆనందపురం నుండి బొంబాయికి వచ్చేశాక ఆ నాలుగంతస్థుల భవనంలో ఓ ప్లాట్ అద్దెకు తీసుకున్నాడు. ఇద్దరూ కలిసి భారీ ఎత్తున ఓ యింజనీరింగ్ కన్ సరన్స్ ప్రారంభించారు. శాయి ఆఫీసులో పనిచేసినంతసేపు చెయ్యటం, తర్వాత యింటికి వచ్చి మధుపానమత్తుడై పడుకోవటం. రెండవ ధ్యాసే లేదు. ఇంతలో సీత ప్రమాదస్థితిలో ఉన్నదని వెంటనే బయల్దేరి రమ్మని వైర్ వచ్చింది. అతను చలించలేదు. లెక్కచెయ్యలేదు. "ఈ లోకంలో నాకెవ్వరూ లేరు. నాకు ఏ మమతలూ, బంధాలూ లేవు" అంటూ వెర్రిగా త్రాగసాగాడు. అతడ్ని భార్య దగ్గరకు బయల్దేరి వెళ్ళమని సక్సేనా ఎంత మొత్తుకున్నా, గోలచేసినా ప్రయోజనం లేకపోయింది. కొన్నాళ్ళకు సీత చనిపోయినట్లు తంతి వచ్చింది. "చెప్పానుగా నాకెవరూ లేరని. అనేకం జరుగుతూ ఉంటాయి ఈ ప్రపంచంలో. అన్నీ లెక్క చేస్తామా ఏమిటి?" అంటూ అతను చిందులు త్రొక్కసాగాడు. "నీకు మతిపోయింది. రాక్షసుడిలా తయారవుతున్నావు మరీ. అసహ్యమేస్తోంది శాయి నిన్ను చూస్తుంటే" అన్నాడు సక్సేనా. అతను కాస్త దారికి వచ్చి "ఇంత దూరంనుంచి నేను ప్రయాణం చేసి వెళ్ళేసరికి అక్కడేముంటుంది చెప్పూ? ఆమెకు దహన సంస్కారాలన్నీ అయిపోయి ఉంటాయి. బూడిద మాత్రం మిగిలి ఉంటుంది." అన్నాడు శాయి. సక్సేనా కోపంతో "మొదట నువ్వు హిందువుడివి. బూడిద మిగల్నీ ఏమయినా మిగలనీ అక్కడకు పోయి జరపవలసిన కర్మకాండ చాలా వుంటుంది, అది నీ ధర్మం. తర్వాత నువ్వు మానవుడివి. ఆమె బ్రతికి ఉండగా సుఖం, శాంతి అనేవాటికి నోచుకోకుండా చేశావు. ఒక్కసారి ఆ పరిసరాల్లో ఆమెను స్మరిస్తూ తచ్చాడి కనీసం ఆమె ఆత్మకైనా శాంతి కలిగేటట్లు చెయ్యి" అన్నాడు.  ఇహ తప్పించుకోవటం సాధ్యంగాక శాయి విధిగా బయల్దేరాడు మనసులో స్నేహితుడ్ని శాపనార్థాలు పెట్టుకుంటూ. స్టేషన్ దాకా వెళ్ళి దింపి వచ్చాడు సక్సేనా. ఆ తర్వాత ఒకరోజు చీకటివేళ కారులో వస్తుండగా వేదిత తారసపడ్డది అతనికి బొంబాయి వీథుల్లో. అప్రతిభుడైపోయాడు. కళా, నిజమా అనుకున్నాడు. అనుకోని విధంగా ఎదురుపడిన ఆ ఆణిముత్యాన్ని సమీపించి పలకరించే లోపల ఆమె స్మృతి విహీనురాలై అతని చేతుల్లో వాలిపోయింది. ఎదురు చూడని విధంగా వాటిల్లిన యీ సంఘటనకు, విపత్తుకు అతను కంగారు పడిపోయాడు. కొన్ని క్షణాలసేపు అతని మనస్సు స్తంభించిపోయింది. స్మారకం తప్పివున్న ఈమెను తీసుకుని ఎక్కడికి వెళ్ళేటట్లు? అది కేవలం నీరసం వల్ల వచ్చిన నిస్త్రాణగానే తోస్తోంది మనిషి చూస్తోంటే. హాస్పిటల్ కు తీసుకువెళ్ళే అవసరం ఉండదు. అంతలో అతనికి మెరుపులా ఓ ఆలోచన తట్టింది. శేషశాయి ఇంటి తాళం చెవి డూప్లికేటు తన దగ్గర ఉంది. తన అవసరాల నిమిత్తం అట్టే పెట్టుకున్నాడు. మొదట అక్కడకు తీసుకువెళ్ళి ఉంచితే సరి. తర్వాత విషయం మెల్లగా ఆలోచించవచ్చు. ప్రక్కన వున్న జనం వీరిద్దరినీ గమనించినట్లే లేదు. ఒకరిద్దరు గమనించినా పరిచయస్థులయి ఉంటారనుకొని ఆ సంగతి పట్టించుకోలేదు. ఆమెను మెల్లగా కారులోకి దీసుకువచ్చి వెనక సీట్లో పడుకోబెట్టి శాయి నివాసంకేసి కారు పోనిచ్చాడు. లిప్ట్ లో ఎలాగో ఆమెను పైకి తీసుకువెళ్ళి, లిప్ట్ బాయ్ సహాయంతో లోపలకు తీసుకువెళ్ళి మొదట హాల్లోని సోఫాలో పడుకోబెట్టారు. లిప్ట్ బాయ్ ని బయటకు పంపించేశాక యిల్లంతా ఒకసారి కలియజూశాడు. మంచంపై దుప్పటి నలిగి ఆశుభ్రంగా ఉంది. నేలమీద త్రాగి పడేసిన సీసాలు, గ్లాసులూ చెల్లాచెదురుగా పడి దొర్లుతున్నాయి. ద్రవంతో నిండుగా ఉన్న సీసాలు తెరచివున్న అల్మారానుండి తొంగి చూస్తున్నాయి. అతను మొదట గబగబ ప్రక్కలమీదనుంచి పాత దుప్పటి తీసేసి బీరువా తెరిచి కొత్త దుప్పటి తీసి ప్రక్క శుభ్రంగా దులిపి పరిచాడు. ఆమెను ఎత్తుకువెళ్ళి జాగ్రత్తగా మంచంమీద పడుకోబెట్టాడు. తర్వాత క్రిందపడి ఉన్న సీసాలు, గ్లాసులూ తీసుకువెళ్ళి బయట పారేశాడు. మూత తెరవని సీసాలు అల్మారాలోంచి తీసి క్రిందికి తీసుకెళ్ళి కారులో దాచి వచ్చాడు. లోపల బత్తాయిపండ్లు ఉన్నాయి. అవి కోసి రసంతీసి ఆమెకోసం గ్లాసులో సిద్ధంచేసి పెట్టాడు. ఆమెలో సన్నిహితత్వం అలా జరిగింది. అది మొదలు రోజూ మూడుసార్లు అక్కడకు వచ్చి త్రిమూర్తులు ద్వారా క్షేమ సమాచారాలు తెలుసుకుని కావలసిన సౌకర్యాలు అమర్చి వెడుతున్నాడు. వచ్చినప్పుడు అయిదు పదినిమిషాలకంటే ఎక్కువ ఉండడు. ఆదరా బాదరాగా ఎవరో తరుముతూన్నట్లుగా వెళ్లిపోతాడు.

 "ante emundi? naa meeda visuguputti cheppapettakunda oo roju udaayinchaadu. mallee fikaru ledu. ekkado vaadidaarna vaaduu, naa daarna nenuu batukutunnam." "mari kopam ledhoo atanante" aasakti aasakti lekapoyina ilanti prasnalu veyatam alavaatu chesukundi vedita. "kopam endukammagaaruu? konnallagite aa pani nene chesedannemo mundu visugu puttadam vaadi vantayindi. mundanja vaesaadu. paradhyaanamgaa vedita konni kshanaalu gadipindi. "ammagaaruu! mimmalni chuste chitramgaa untundi! ikkadi kasalu ela vachaaru? enduku vachaaru?" anadigindi trimurtulu aakasmikamgaa. vedita inka paradhyaasalo unnadi. ee prasna aameku ekkadi nuncho vinipinchinatlayindi. aame prameyam lekundane pedavulu itla palikayi. "kalyanamurthy kosamani ooru vidichi vachanu. tiiraa nenu vachesariki atanu vimaanamekki paradesaalaku vellipoyaadu. nenila gaalivaataaniki egire patangamlaa tayaarayyaanu." marukshanamlo aamenu vennumeeda koradaatho evaro chhalluna kottinatlayi "emannanu? ippudu nee nemannanu!" andi telivi tecchukuni. "evarikosamo prayaasapadi vaste aayana kasta vimaanamekki videsaalaku vellipoyaarani cheppaaru." "chinnammi" andi vedita" endukadigavunanna prasna? iha mundeppuduu alanti prasnalu veyyaku." edho tappuchesinatlu trimurtulu "alaagenammagaaruu" andi paschaattaapa padutunnatlugaa.                   * * * saksena veditanu unchina illu seshashaayidi. atanu anandapuram nundi bombaiki vachesaka aa naalugantasthula bhavanamlo oo plat addeku teesukunnadu. iddaruu kalisi bhari ettuna oo yinjaneering kan sarans praarambhinchaaru. saayi aafiisulo panichesinantasepu cheyyatam, tarvaata yintiki vachi madhupaanamattudai padukovatam. rendava dhyase ledu. intalo seetha pramaadasthitiloo unnadani ventane bayalderi rammani vair vachindi. atanu chalinchaledu. lekkacheyyaledu. "ee lokamlo nakevvaru leru. naaku e mamataluu, bandhaaluu levu" antuu verriga traagasaagaadu. atadni bharya daggaraku bayalderi vellamani saksena entha mottukunna, golachesina prayojanam lekapoyindi. konnaallaku seetha chanipoyinatlu tanti vachindi. "cheppaanugaa naakevaruu lerani. anekam jarugutuu untaayi ee prapanchamlo. annee lekka chestama emiti?" antuu atanu chindulu throkkasaagaadu. "neeku matipoyindi. rakshasudila tayaaravutunnaavu mari. asahyamestondi saayi ninnu chustunte" annadu saksena. atanu kaasta daariki vachi "inta dooramnunchi nenu prayaanam chesi vellesariki akkademuntundi cheppuu? aameku dahana samskaaraalannii aipoi untaayi. boodida maatram migili untundi." annadu saayi. saksena kopamtho "modata nuvvu hinduvudivi. boodida migalnee emayina migalanee akkadaku poyi jarapavalasina karmakanda chala vuntundi, adhi nee dharmam. tarvaata nuvvu manavudivi. aame bratiki undagaa sukham, saanti anevaatiki nochukokunda chesavu. okkasari aa parisaraallo aamenu smaristuu tachadi kaneesam aame aatmakainaa saanti kaligetatlu cheyyi" annadu.  iha tappinchukovatam saadhyamgaaka saayi vidhigaa bayalderaadu manasulo snehitudni saapanaarthaalu pettukuntuu. station daka velli dimpi vachaadu saksena. aa tarvaata okaroju cheekativela kaarulo vastundagaa vedita taarasapaddadi ataniki bombai veedhullo. apratibhudaipoyaadu. kalaa, nijama anukunnadu. anukoni vidhamgaa edurupadina aa aanimutyaanni sameepinchi palakarinche lopala aame smruti viheenuraalai athani chetullo vaalipoyindi. eduru chudani vidhamgaa vaatillina yee sanghatanaku, vipattuku atanu kangaaru padipoyadu. konni kshanaalasepu athani manassu stambhinchipoyindi. smarakam tappivunna eemenu teesukuni ekkadiki velletatlu? adhi kevalam neerasam valla vachina nistraanagaane tostondi manishi chustonte. haspital ku teesukuvelle avasaram undadu. antalo ataniki merupula oo aalochana tattindi. seshashai inti taalam chevi doopliketu tana daggara undi. tana avasaraala nimittam atte pettukunnadu. modata akkadaku teesukuvelli unchithe sari. tarvaata vishayam mellagaa aalochinchavachchu. prakkana vunna janam veeriddarinii gamaninchinatle ledu. okariddaru gamaninchinaa parichayasthulayi untaaranukoni aa sangati pattinchukoledu. aamenu mellagaa kaaruloki deesukuvacchi venaka seetlo padukobetti saayi nivasankesi kaaru ponichaadu. lipt loo elago aamenu paiki teesukuvelli, lipt baay sahaayamtho lopalaku teesukuvelli modata halloni sophalo padukobettaaru. lipt baay ni bayataku pampinchesaaka yillanta okasari kaliyajusadu. manchampai duppati naligi aasubhramgaa undi. neelameeda traagi padesina seesaalu, glaasuluu chellaachedurugaa padi dorlutunnaayi. dravamtho nindugaa unna seesaalu terachivunna almaranundi tongi chustunnayi. atanu modata gabagaba prakkalameedanunchi paata duppati teesesi beeruva terichi kotta duppati teesi prakka subhramgaa dulipi parichaadu. aamenu ettukuvelli jaagrattagaa manchammeeda padukobettadu. tarvaata krindapadi unna seesaalu, glaasuluu teesukuvelli bayata paaresaadu. mootha teravani seesaalu almaralonchi teesi krindiki teesukelli kaarulo daachi vachaadu. lopala battaayipandlu unnaayi. avi kosi rasanteesi aamekosam glassulo siddhanchesi pettaadu. aamelo sannihitatvam alaa jarigindi. adhi modalu roojoo moodusaarlu akkadaku vachi trimurtulu dwara kshema samacharalu telusukuni kaavalasina soukaryaalu amarchi vedutunnaadu. vachinappudu ayidu padinimishaalakante ekkuva undadu. aadaraa badaraga evaro tarumutuunnatlugaa vellipotaadu.