ఓ వారాలబ్బాయి జయభేరి 10(గతవారం తరువాయి)అలా మూడునెలలూ గడిచాయి. మా ఆవిడను కాపురానికి పంపడానికి వాళ్లింట్లో వాళ్లు ఒప్పుకున్నారు. విజయవాడలో కాపురం పెట్టాలి. అప్పుడు  నాకు వచ్చే జీతం వంద రూపాయలు. ఆ విషయాన్నే ఆవిడతో కూర్చుని మాట్లాడాను. ‘మీరు ఏమీ ఆలోచించకండి, ఫర్లేదు సర్దుకుందాం’ అని ధైర్యమిచ్చింది. అనుకూలవతి అయిన భార్య దొరకడంకంటే అదృష్టం ఏం ఉంటుంది? అనిపించింది ఆ క్షణం. మా అమ్మావాళ్లు, వాళ్ల పుట్టింటివాళ్లు కలిసి ఆవిడను కాపురానికి తీసుకొచ్చారు. వస్తున్నప్పుడే ఆవిడ వాళ్ల ఇంటి నుంచి పప్పులు, పచ్చళ్లు అన్నీ తెచ్చేసింది. ‘మీరు ధైర్యంగా ఉండండి’ అంటే అర్థం ఇదా అని మనసులో అనుకున్నా. దాని గురించి నేనెప్పుడూ ఆవిడ దగ్గర ప్రస్తావించలేదు. వాళ్ల ఇంటినుంచి ఏమేం తెచ్చేదో తానూ నాకు ఎప్పుడూ చిట్టారాసి చదవలేదు. మనసులోని మాటలను ఒకరికొకరం అర్థం చేసుకుంటూ సాగాం. అలా ఆ నెల గడిచింది. ఒకరోజు చిన్నాన్నగారు ఇంటికి వచ్చారు. కుశల ప్రశ్నలన్నీ అయ్యాక ‘ఒరే అబ్బాయ్.. ఫ్యామిలీ పెట్టావు కదా.. బెజవాడలో వందరూపాయలతో జీవితబండిని లాగడం కష్టం. ఈ నెల నుంచి 150రూపాయలు తీసుకో’ అన్నారు. వెంటనే మా ఆవిడవైపు చూశా. ‘అమ్మాయివైపు చూడ్డం దేనికిరా.. నాకు తెలుసుకదా. ఇదిగో అమ్మాయి 150రూపాయలు, చెయ్యిపట్టు’ అని ఆవిడ చేతిలోపెట్టి వెళ్లిపోయారు. రిక్షాలో సినిమాకిఉన్నపళాన జీతం సగం ఎక్కువ కావడంతో మాకు ఏ లోటూ అనిపించలేదు. జీతం పెరిగిందని ఆవిడ వాళ్ల ఊళ్లో పండే దినుసులను తీసుకురావడం మానలేదు. పచ్చళ్లు, పొడులు.. ఇటు మా అమ్మ కూడా పంపేది. చేతిలో 150 రూపాయలు ఉండేవి. దాంతో ఆవిడను నెలకు దర్జాగా రెండుసినిమాలకు తీసుకెళ్లేవాడిని. అది కూడా నేను మనసులో కోరుకున్నట్టు రిక్షాలో వెళ్లేవాళ్లం. వస్తూ వస్తూ పచారీ కొట్లో సామాన్లు తెచ్చుకునేవాళ్లం. ఇంటికి అవసరం అనిపించినవి ఏవి కొనాలన్నా ఇద్దరం వెళ్లేవాళ్లం. ఆ అలవాటు ఎంతగా  మారిందంటే కూరగాయలు కావాలన్నా, చివరకు మాంసంకొట్టుకు  వెళ్లాలన్నా ఆవిడను వెంటపెట్టుకునే వెళ్లేవాడిని. అంతటి అన్యోన్యంగా  సాగుతున్న మా సంసారానికి చిహ్నంగా ఆవిడ నెలతప్పింది. అమ్మాయి  పుట్టింది !ఇంటి పనులూ, వంట పనులూ తనే చేసుకునేది. ఎప్పుడైనా నేను సాయం చేయడానికి ముందుకెళ్లినా ‘మీరు వద్దండి. నేను చేసుకోగలను’ అని నవ్వుతూ చెప్పేది. ఏలూరులో ఆసుపత్రిలో రెగ్యులర్గా చెకప్కి తీసుకెళ్లేవాడిని. మా ఊరికి ఏలూరు దగ్గర కాబట్టి నెలలు నిండేసరికి మా ఇంటికి పంపించేశాను. నేను మాత్రం విజయవాడలోనే ఉండేవాడిని. ఒకరోజు ఏలూరువెళ్తే, ‘మరేం ఫర్వాలేదు. మేమందరం ఉన్నాం. నువ్వు వ్యాపారంమీద శ్రద్ధపెట్టు. నొప్పులు మొదలవగానే  కబురుపెడతాం’ అని మావాళ్లు నన్ను పంపించేశారు. సరేనని విజయవాడకు వచ్చేశా. షాప్ తెరిచి కాసేపయ్యాక ఏదో పనిమీద గుంటూరు వెళ్లా. అక్కడ మా పైపుల గురించి మాట్లాడుతుండగా ఒకతను పరుగుపరుగున నా దగ్గరకు వచ్చాడు. ‘రాజబాబుగారూ..తమరి భార్య నొప్పులు పడుతున్నారంటండీ. తమరికి చెప్పమని ఇంటినుంచి ఫోను చేశారండీ. బ్యాంకు మేనేజర్గారు మీకు కబురివ్వమన్నారండీ’ అని చెప్పారు. ఎందుకో నాకు టెన్షన్ మొదలైంది. సరేనని వెళ్లినపని సగంలోనే  వదిలేసి, వెంటనే అక్కడినుంచి ఏలూరు బస్సు ఎక్కేశా. నా తొందరకు, బస్సు ఆలస్యానికి లెక్క కుదరలేదు. నాకేమో ఎన్నెన్నో ఆలోచనలు.. ‘నొప్పులు పడుతోందంట.. ఎలా ఉందో? ఏమో? సేఫ్గా డెలివరీ అవుతుందో లేదో.. కొంతమందికి ఆపరేషన్లు కూడా చేస్తారట.         మరి ఈమెకు ఏం చేస్తారో..’ ఇలా అనుకుంటూ వెళ్లా. తీరా బస్సు దిగి ఆసుపత్రికి వెళ్లేసరికి చెమటలు కక్కసాగాయి. నా పరిస్థితికి మా వాళ్లు లోపల్లోపల నవ్వుకునే ఉంటారు. కానీ ‘అమ్మాయి  పుట్టిందిరా. తల్లీబిడ్డా బావున్నారు. ఆరోగ్యంగా ఉందని డాక్టర్ చెప్పింది. చేతులుకాళ్లు కడుక్కుని రా..చూద్దువుగానీ’ అన్నారు. మనసులోనే దేవుళ్లందరికీ దణ్ణం పెట్టుకున్నా. ‘మా ఇంటికి మహాలక్ష్మి వచ్చిందనే ఆనందంతో తబ్బిబ్బయ్యా. కాళ్లూచేతులూ కడుక్కుని ఆసుపత్రి గదిలోకివెళ్లా. పాప నన్ను చూడగానే నవ్వినట్టు అనిపించింది. చిన్నపాపలను ఎలా పట్టుకోవాలో తెలియదు. కానీ ఎత్తుకోవాలనే ఆతృత. ఆ తొందరలో మా ఆవిడను పలకరించడం కూడా మర్చిపోయా. బిడ్డను ఎలా ఎత్తుకోవాలా? అని సంశయిస్తుంటే..‘జాగ్రత్తగా మెడకింద చెయ్యివేయి. జాగ్రత్తగా పట్టుకో’ అని అమ్మ అంది. ఎలా పట్టుకోవాలో మా సిస్టర్స్ దగ్గరకొచ్చి చూపించారు. జాగ్రత్తగానే, కాస్త భయపడుతూ పట్టుకున్నా. తొలిబిడ్డను తండ్రి ఎత్తుకోవడం.. అదో మరపురాని అనుభూతి. అనుభవించినవారు కూడా మాటల్లో చెప్పలేరు.       కాసేపు నాబిడ్డను ఎత్తుకున్న ముచ్చటతీరాక ఆవిడవైపు చూశా. మామూలుగా పురిటిగదిలోకి వెళ్లగానే ఏ పురుషుడైనా పుట్టినబిడ్డవైపు మమకారంగా చూసుకుని మురిసిపోతాడు. ఆ తర్వాతే భార్యను పలకరిస్తారు. కానీ నిజానికి ముందు పలకరించాల్సింది భార్యనే కదా..ఈ విషయం నా మనసులో అంతకుముందు ఎన్నోసార్ల్లు  మెదిలింది. కానీ ఆ సమయం వచ్చేసరికి నేను కూడా అందరిలాగానే మారిపోయా. నా బిడ్డను చేతుల్లోకి తీసుకుని చూసుకున్నాక, మా ఆవిడను పలకరించా. ‘ఆరోగ్యం కుదుటపడిందా? నీరసంగా ఉందా?..’ ఇలా ఏవో అడిగా. నిజానికి అవి ఆ సమయంలో అడగదగ్గవేనా? అలాగే అడగాలా? అలానే అడుగుతారా? నాక్కూడా తెలియదు. బిడ్డనూ, తల్లినీచూస్తే నాకు చాలా ఆనందంగా అనిపించింది. ఆనందంతో ఏం మాట్లాడానో తెలియకుండా మాట్లాడేశా. స్త్రీ తన భర్తను తండ్రిగా మార్చిన ఆ క్షణం.. భర్త కూడా బిడ్డగా మారడం గమనిస్తుందేమో. నా శ్రీమతీ అంతేనేమో. నేనడిగిన ప్రశ్నలు అన్నిటికీ నవ్వుతూ సమాధానమిచ్చి ‘పాపకి ఏం పేరు పెడదామండీ’ అని అడిగింది. పాపకి నేనే పేరు పెట్టా!   మా ఆవిడ ‘పేరు’ ప్రస్తావన తీసుకురాగానే ‘నేనే పెడతాను. మంచి పేరు పెడతాను’ అన్నా. ‘మీరే పెట్టండి. అంతకన్నా భాగ్యమా’ అంది. అప్పుడు నాకు ‘మధుమతి’ అనే సినిమా గుర్తుకొచ్చింది.  ‘మధుమతి’ హిందీ సినిమా. ఆ రోజుల్లో తెలుగు సినిమాలతో పాటు హిందీ సినిమాలు కూడా బాగా చూసేవాడిని. దిలీప్కుమార్గారు హీరోగా, వైజయంతిమాల హీరోయిన్గా ‘మధుమతి’ సినిమా విడుదలైంది. అందులో వైజయంతిమాలగారి పేరు మధుమతి. హీరో ఆమెను మధూ అని పిలుస్తుంటారు. సినిమా నాకు బాగా నచ్చేసి ఆరోజుల్లోనే 25, 30 సార్లు చూశా. ఆ ప్రేమతో పాపకు మధుమతి అని పేరుపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నా. మా ఆవిడతో ‘మన పాపకు మధుమతి అని పేరు పెడదాం’ అన్నా.‘చాలా బావుందండీ’ అని చెప్పింది. ‘బావుండటం కాదు. అందులో చిన్న లాజిక్ కూడా ఉంది’ అన్నా.‘లాజిక్కేంటి?’ అనుమానంగా చూసింది.‘ఏం లేదోయ్.. నెంబర్ 1. అది  నాకు ఇష్టమైన సినిమా పేరు. నెంబర్ 2. ఏంటంటే.. మా నాన్నగారి పేరు మాధవరావు. మా అమ్మ పేరు వసుమతి. నాన్నగారి పేరులో నుంచి మధు, అమ్మగారి పేరు నుంచిమతి తీసుకుని మధుమతి అని పేరు పెట్టుకుంటాను అని చెప్పా’‘అబ్బో..’ అన్నట్టు ఆనందంగా, అభినందనగా చూసింది.సరేనని కుటుంబ నియంత్రణ ప్రస్తావన తీసుకొచ్చా. ‘మనకు ఒక బిడ్డ చాలు. కుటుంబ నియంత్రణ చేయించుకో’ అని చెప్పా.   ‘ఒక్క బిడ్డ కాదండీ. ఇంకొకరు ఉంటే బావుంటుంది. ఇంకొక్కసారి ఆలోచించండి’ అని చెప్పింది. మాతోపాటు ఉన్న మా పెద్దవాళ్లు కూడా ‘అదేంట్రా ఒక బిడ్డ ఏం చాలు.. అసలు ఆ మాటలేంటి? ఇంకొకరు కావాల్సిందే’ అని గట్టిగా చెప్పారు. అప్పుడు మా ఆవిడచేతిని  నా చేతిలోకి తీసుకుని.. ‘తర్వాత పుట్టేది ఆడైనా, మగైనా ఫర్వాలేదు. ఇద్దరు పిల్లలు చాలు. నువ్వు కుటుంబనియంత్రణ ఆపరేషన్ చేయించుకోవాల్సిందే. లేకుంటే నేనైనా చేయించుకుంటా’ అని చెప్పా. అప్పటికి నేను ఆపరేషన్ గురించి గట్టిగా పట్టుబట్టకపోయేసరికి మా ఆవిడకి రిలీఫ్గా అనిపించింది. కూతురు కలిసొచ్చిందిపాపను మూడునెలలకే నేను బెజవాడకు తీసుకొచ్చేశాను. సాయంత్రం ఎప్పుడెప్పుడు అవుతుందా? ఇంటికి ఎప్పుడెప్పుడు వెళ్దామా అన్నట్టు ఉండేది నా పరిస్థితి. మధు అంటే ప్రేమ పెరిగింది. కొత్తగా ఏం చూసినా కొనాలనిపించేది. ఆటబొమ్మలు ఎన్నిఉన్నా కొత్తగా ఏవోఒకటి తెస్తూనే  ఉండేవాడిని. ‘ఇంకా బోర్లాపడటం కూడా చేతకాదు. అప్పుడే అన్ని బొమ్మలు తెస్తున్నారేంటి?’ అనేది మా ఆవిడ. తను ఆడుకోనక్కర్లేదు. ‘రంగురంగుల బొమ్మలను చూసినా నాకు సంతోషమే’ అని నేను సమాధానమిచ్చేవాడిని. నా ప్రేమ మా పాపకు కూడా అర్థమైపోయినట్టుంది. సాయంత్రం నేను ఇంటికి వచ్చేసమయానికి తను గేటువైపు చూస్తూ ఉండేదట.    అప్పట్లో నాకు మోటార్ సైకిల్ లేదు. సైకిల్ ఉండేదంతే. సాయంత్రం కాగానే సైకిల్మీద ఇంటికి  వచ్చేవాడిని. మా ఇంటి ముందు గేటు ఉండేది. ఆ గేటు తీయగానే సౌండ్ వచ్చేది. ఆ సౌండ్ వినగానే నిద్రపోతున్న పాపకూడా వెంటనే లేచి, హుషారుతో దిక్కులు చూసేది. అందులోనూ గేటువైపు చాలా ఆసక్తిగా చూసేది. నేను కూడా ఆ విషయం రెండు, మూడుసార్లు గమనించాను. గమనించడంతోపాటు ప్రతిరోజూ ఇంటికి వెళ్లగానే మా ఇంటి మహారాణితో కాసేపు కబుర్లు చెప్పేవాడిని. ‘మీరు చెప్పడమేకానీ మధుకి అవేం అర్థమవుతాయి?’ అనేది మా ఆవిడ. ‘నా సంతోషం నాది.. నీకేంటి?’ అనేవాడిని. అలా కాసేపు కబుర్లయ్యాక భోజనాలు కానిచ్చేవాళ్లం.ఇందాకటినుంచీ..  మా ఇల్లు అని చెబుతుంటే  మేం సొంతంగా కొన్న ఇల్లు అనుకునేరు....అప్పటికి నేను ఇల్లు కొనలేదండీ. అద్దెఇల్లే. ఒక పెద్దాయన ఇంటి  ఔట్హౌస్కి నలభైరూపాయలు అద్దెకడుతూ ఉండేవాళ్లం. ఇంతకీ ఆ  ఇంటి ఓనర్ పెద్దాయన ఎవరంటే.. (ఇంకా ఉంది)– డా. చల్లా భాగ్యలక్ష్మిసుమన్, విజయశాంతి గురించి ఈ విషయం మీకు తెలుసా?చైతూని పెళ్లి కొడుకు చేసింది ఎవరో తెలుసా?
oo varalabbai jayabheri 10(gatavaaram taruvai)alaa moodunelaluu gadichayi. maa aavidanu kaapuraaniki pampadaaniki vallintlo vaallu oppukunnaru. vijayavaadalo kapuram pettali. appudu  naaku vache jeetam vanda roopaayalu. aa vishayaanne aavidatho kuurchuni matladanu. ‘meeru emi aalochinchakandi, farledu sardukundam’ ani dhairyamichindi. anukuulavati ayina bharya dorakadankante adrushtam yem untundi? anipinchindi aa kshanam. maa ammavallu, vaalla puttintivaallu kalisi aavidanu kaapuraaniki teesukochaaru. vastunnappude aavida vaalla inti nunchi pappulu, pachchallu annee tecchesindi. ‘meeru dhairyamgaa undandi’ ante artham idaa ani manasulo anukunna. daani gurinchi neneppuduu aavida daggara prastaavinchaledu. vaalla intinunchi emem techedo taanuu naaku eppuduu chittarasi chadavaledu. manasuloni maatalanu okarikokaram artham chesukuntu sagam. alaa aa nela gadichindi. okaroju chinnaannagaaru intiki vachaaru. kusala prasnalannii ayyaka ‘ore abbay.. famili pettavu kada.. bejavadalo vandaroopaayalato jeevitabandini lagadam kashtam. ee nela nunchi 150roopaayalu teesuko’ annaru. ventane maa aavidavaipu chusha. ‘ammayivaipu chuddam denikira.. naaku telusukadaa. idigo ammai 150roopaayalu, cheyyipattu’ ani aavida chetilopetti vellipoyaaru. rikshaalo sinimaakiunnapalaana jeetam sagam ekkuva kaavadamtho maaku e lotoo anipinchaledu. jeetam perigindani aavida vaalla oollo pande dinusulanu teesukuraavadam maanaledu. pachchallu, podulu.. itu maa amma kuudaa pampedi. chetilo 150 roopaayalu undevi. daamto aavidanu nelaku darjaga rendusinimaalaku teesukellevaadini. adhi kuudaa nenu manasulo korukunnattu rikshaalo vellevallam. vastuu vastuu pachari kotlo saamaanlu tecchukunevallam. intiki avasaram anipinchinavi evi konalanna iddaram vellevallam. aa alavaatu entagaa  marindante kuuragaayalu kavalanna, chivaraku mamsankottuku  vellaalannaa aavidanu ventapettukune vellevaadini. antati anyonyamgaa  saagutunna maa samsaaraaniki chihnamgaa aavida nelatappindi. ammai  puttindi !inti panuluu, vanta panuluu tane chesukunedi. eppudaina nenu saayam cheyadaaniki mundukellinaa ‘meeru vaddandi. nenu chesukogalanu’ ani navvutuu cheppedi. elurulo aasupatrilo regularga chekapki teesukellevaadini. maa ooriki eluru daggara kabatti nelalu nindesariki maa intiki pampinchesaanu. nenu maatram vijayavadalone undevaadini. okaroju eluruvelthe, ‘marem farvaledu. memandaram unnam. nuvvu vyaapaarammeeda shraddhapettu. noppulu modalavagaane  kaburupedatam’ ani maavaallu nannu pampinchesaaru. sarenani vijayavaadaku vachesa. shap terichi kasepayyaka edho panimeeda gunturu vellaa. akkada maa paipula gurinchi maatlaadutundagaa okatanu paruguparuguna naa daggaraku vachaadu. ‘rajababugaru..tamari bharya noppulu padutunnarantandi. tamariki cheppamani intinunchi phonu chesarandi. byaanku menejargaru meeku kaburivvamannarandi’ ani cheppaaru. enduko naaku tension modalaindi. sarenani vellinapani sagamlone  vadilesi, ventane akkadinunchi eluru bassu ekkesa. naa tondaraku, bassu aalasyaaniki lekka kudaraledu. nakemo ennenno aalochanalu.. ‘noppulu padutondanta.. ela undo? emo? sefga delivery avutundo ledho.. kontamandiki aapareshanlu kuudaa chestarata.         mari eemeku yem chestaro..’ ilaa anukuntu vellaa. tiiraa bassu digi aasupatriki vellesariki chematalu kakkasagayi. naa paristhitiki maa vaallu lopallopala navvukune untaaru. cony ‘ammai  puttindira. tallibidda bavunnaru. aarogyamgaa undani dactor cheppindi. chetulukaallu kadukkuni raa..chuudduvugaanii’ annaru. manasulone devullandariki dannam pettukunna. ‘maa intiki mahalakshmi vachindane aanandamtho tabbibbayya. kaalluuchaetuluu kadukkuni aasupatri gadilokivella. paapa nannu chudagaane navvinattu anipinchindi. chinnapaapalanu ela pattukovalo teliyadu. cony ettukovalane aatruta. aa tondaralo maa aavidanu palakarinchadam kuudaa marchipoya. biddanu ela ettukovala? ani samsayistunte..‘jaagrattagaa medakinda cheyyiveyi. jaagrattagaa pattuko’ ani amma andi. ela pattukovalo maa sisters daggarakochi chuupimchaaru. jaagrattagaane, kaasta bhayapadutuu pattukunna. tolibiddanu tandri ettukovadam.. adho marapurani anubhooti. anubhavinchinavaaru kuudaa maatallo cheppaleru.       kasepu nabiddanu ettukunna muchatatiiraaka aavidavaipu chusha. maamuulugaa puritigadiloki vellagaane e purushudainaa puttinabiddavaipu mamakaaramgaa chusukuni murisipotadu. aa tarvate bhaaryanu palakaristaaru. cony nijaaniki mundu palakarinchaalsindi bharyane kada..ee vishayam naa manasulo antakumundu ennosaarllu  medilindi. cony aa samayam vachesariki nenu kuudaa andarilaagaane maripoya. naa biddanu chetulloki teesukuni chusukunnaka, maa aavidanu palakarinchaa. ‘aarogyam kudutapadinda? neerasamgaa undaa?..’ ilaa evo adiga. nijaaniki avi aa samayamlo adagadaggavena? alaage adagala? alaane adugutara? nakkuda teliyadu. biddanuu, tallineechuste naaku chala aanandamgaa anipinchindi. aanandamtho yem matladano teliyakunda matladesa. stree tana bhartanu tandrigaa maarchina aa kshanam.. bharta kuudaa biddagaa maaradam gamanistundemo. naa srimatii antenemo. nenadigina prasnalu annitikee navvutuu samaadhaanamichi ‘paapaki yem paeru pedadamandi’ ani adigindi. paapaki nene paeru petta!   maa aavida ‘paeru’ prastaavana teesukuraagaane ‘nene pedataanu. manchi paeru pedataanu’ anna. ‘meere pettandi. antakanna bhagyama’ andi. appudu naaku ‘madhumati’ ane sinima gurtukochindi.  ‘madhumati’ hindi sinima. aa rojullo telugu cinimaalatoe paatu hindi cinimaalu kuudaa baga chusevadini. dilipkumaargaaru heeroga, vaijayantimaala heroinga ‘madhumati’ sinima vidudalaindi. andulo vaijayantimaalagaari paeru madhumati. heero aamenu madhuu ani pilustuntaaru. sinima naaku baga nachesi aarojullone 25, 30 saarlu chusha. aa prematho paapaku madhumati ani perupettaalani nirnayinchukunnaa. maa aavidatho ‘mana paapaku madhumati ani paeru pedadam’ anna.‘chala bavundandi’ ani cheppindi. ‘bavundatam kaadu. andulo chinna lajic kuudaa undi’ anna.‘lajikkenti?’ anumaanamgaa chusindi.‘yem ledoy.. nembar 1. adhi  naaku ishtamaina sinima paeru. nembar 2. entante.. maa naannagaari paeru madhavarao. maa amma paeru vasumati. naannagaari paerulo nunchi madhu, ammagari paeru nunchimati teesukuni madhumati ani paeru pettukuntaanu ani cheppa’‘abbo..’ annattu aanandamgaa, abhinandanagaa chusindi.sarenani kutumba niyantrana prastaavana teesukocha. ‘manaku oka bidda chaalu. kutumba niyantrana cheyinchuko’ ani cheppa.   ‘okka bidda kaadandii. inkokaru unte bavuntundi. inkokkasari aalochinchandi’ ani cheppindi. mathopatu unna maa peddavaallu kuudaa ‘adentra oka bidda yem chaalu.. asalu aa matalenti? inkokaru kavalsinde’ ani gattigaa cheppaaru. appudu maa aavidachetini  naa chetiloki teesukuni.. ‘tarvaata puttedi aadaina, magaina farvaledu. iddaru pillalu chaalu. nuvvu kutumbaniyantrana aperation cheyinchukovalsinde. lekunte nenaina cheyinchukunta’ ani cheppa. appatiki nenu aperation gurinchi gattigaa pattubattakapoyesariki maa aavidaki releefga anipinchindi. koothuru kalisochindipaapanu moodunelalake nenu bejavaadaku teesukochesaanu. saayantram eppudeppudu avutundaa? intiki eppudeppudu veldama annattu undedi naa paristhiti. madhu ante prema perigindi. kottagaa yem chusina konalanipinchedi. aatabommalu enniunna kottagaa evookati testune  undevaadini. ‘inka borlapadatam kuudaa chetakaadu. appude anni bommalu testunnarenti?’ anedi maa aavida. tanu aadukonakkarledu. ‘rangurangula bommalanu chusina naaku santoshame’ ani nenu samadhanamichevadini. naa prema maa paapaku kuudaa ardhamaipoyinattundi. saayantram nenu intiki vachesamayaaniki tanu getuvaipu chustuu undedata.    appatlo naaku motar saikil ledu. saikil undedante. saayantram kagane saikilmeeda intiki  vachevaadini. maa inti mundu getu undedi. aa getu teeyagaane sound vachedi. aa sound vinagaane nidrapotunna papakuda ventane lechi, hushaarutho dikkulu chusedi. anduloonuu getuvaipu chala aasaktigaa chusedi. nenu kuudaa aa vishayam rendu, moodusaarlu gamaninchaanu. gamaninchadamtopaatu pratiroju intiki vellagaane maa inti maharanito kasepu kaburlu cheppevaadini. ‘meeru cheppadamekaanii madhuki avem ardhamavutaayi?’ anedi maa aavida. ‘naa santosham naadi.. neekenti?’ anevaadini. alaa kasepu kaburlayyaka bhojanaalu kaanichevaallam.indaakatinunchii..  maa illu ani chebutunte  mem sontamgaa konna illu anukuneru....appatiki nenu illu konaledandi. addeille. oka peddaayana inti  outhouski nalabhairoopaayalu addekadutuu undevallam. intakee aa  inti onar peddaayana evarante.. (inka undi)– daa. challa bhagyalakshmisuman, vijayasanti gurinchi ee vishayam meeku telusa?chaituni pelli koduku chesindi evaro telusa?