 ఆ అనుమానం వచ్చినందుకు ప్రజ్ఞకు నవ్వొచ్చింది. దయాకర్ స్వయంగా ఎన్నోసార్లు పరీక్ష చేశాడు. ఊళ్ళో కల్లా అనుభవజ్ఞురాలయిన లేడీ డాక్టర్ దగ్గరకు పంపించాడు.

 ఆమె తనని ఎగ్జామిన్ చేసి "ఏడో నెల నిండుతున్నా కూడా నువ్వు చాలా మామూలుగా వున్నావమ్మా! యు లుక్ వెరీ బ్యూటీఫుల్" అంది.

 తన అందచందాల గురించి కాదు తనకు కావల్సింది. లోపల ఎదుగుతోన్న శిశువు ఆరోగ్యం గురించి.

 "కొంచెం చిన్నగానే వున్నా ఎ వన్ హెల్తీ కండిషన్ లోనే వున్నదమ్మా" అన్నది లేడీ డాక్టర్ దానికి సంబంధించిన టెస్టులన్నీ పూర్తి చేశాక.

 అయినా లోపలేదో భయం, అనుమానం.

 హాల్లో వున్న ఫోన్ మ్రోగింది. వెళ్ళి రిసీవ్ చేసుకుంది.

 దయాకర్ మాట్లాడుతున్నాడు. "ప్రజ్ఞా! అనుకోకుండా గుడివాడ వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ఎవర్జన్సీ ఆపరేషన్ వుంది, అయిపోయిన వెంటనే వచ్చేస్తాను" అన్నాడు.

 చుట్టుప్రక్కల వున్న చిన్న చిన్న ఊళ్ళలోని డాక్టర్లు ఆపరేషన్ కేసులు ఎడ్మిట్ చేసుకోవడం, అతన్ని పిలిపించి సర్జరీ చేయించడం పరిపాటే.

 ప్రజ్ఞ వాల్ క్లాక్ వంక చూసింది. సాయంకాలం అయిదవ వస్తోంది.

 "చాలా పొద్దుపోతుందేమో" అన్నది భయంగా.

 "అక్కడో గంటా గంటన్నర కంటే పని వుండదు. తొమ్మిది గంటలలోపు వచ్చేస్తాను."

 ప్రజ్ఞ ఆనాటి భయానకమైన సంఘటన గుర్తొచ్చి వళ్ళు గగుర్పొడిచింది.

 "వెళ్ళకుండా వుండటానికి వీల్లేదా?" అంది దీనంగా.

 "తప్పదు, ఆ డాక్టర్ నాకు ఆప్తమిత్రుడు!"

 "మీ వెంట నేను కూడా వస్తాను" అంది ప్రజ్ఞ గారాబంగా.

 దయాకర్ నవ్వాడు. "ప్రజ్ఞా! నీకు నెలల నిండుతున్నాయి. ఈ ప్రయాణాలు మంచిదికాదు, నా కూడా కాంపౌండర్ని తీసుకువెడుతున్నాలే"

 "జాగ్రత్తగా వుంటారుగా!"

 "నాకేం ఫరవాలేదు. నే వచ్చేవరకూ పనమ్మాయిని అట్టే పెట్టుకో. తలుపులన్నీ వేసేసుకో!"

 ఇంత భయపడుతూ బ్రతకడం ఆమెకెందుకో చాలా విరక్తి అనిపించింది.

 "అలాగే" అంది నిస్పృహగా.

 "ప్రజ్ఞా! టైమయింది వెడుతున్నాను" ఫోన్ పెట్టేశాడు.



  *        *        *


 అయిదున్నరయింది. ఆరయింది. ఆరుంబావు కూడా దాటిపోయింది. పనమ్మాయి ఇంకా రాలేదు.

 మరో అరగంట గడిచాక ఓ ఎనిమిదేళ్ళ పిల్ల అక్కడికి వచ్చి "మా అమ్మకు ఒంట్లో బాగాలేదండీ, ఈ పూట రాలేనని చెప్పమన్నది" అన్నది.

 ప్రజ్ఞకు గుండె గుభేల్ మన్నట్లయింది. "మరి ఇందాక ఎందుకు కబురు చెయ్యలేదు" అనడిగింది.

 "ఎప్పుడో చెప్పిందండీ. నేనే మరిచిపోయాను. నాకు పని వుందండీ వస్తాను" అంటూ ఆ పిల్ల జవాబుకోసం కూడా ఎదురుచూడకుండా హడావుడిగా వెళ్ళిపోయింది.

 ప్రజ్ఞకేం చెయ్యాలో తోచలేదు. ఒక ప్రక్క బాగా చీకటి పడిపోయింది. చేసేదిలేక ఒక్కొక్కటిగా తలుపులన్నీ వేసేసింది. పాత పద్దతిలో కట్టబడిన యిల్లు కావడంవల్ల ముందునుంచీ, పెరటివైపూ, ప్రక్క సందులోకి ఎటు పడితే అటు దార్లున్నాయి. రోజూ అవన్నీ చూసుకోవడం పెద్ద శ్రమ. జాగ్రత్తగా గడియలు పెట్టి తాళాలు కూడా వేసేసింది. కిటికీ తలుపులు కూడా మూసేసింది.

 అసలు తమ ఇద్దరికీ ఇంత పెద్ద ఇల్లెందుకు? ఇది ఎవరికైనా అద్దె కిచ్చేసి వేరే చిన్న యింట్లోకి మారిపోదామనుకుంది. లేకపోతే ఒక పని చేయవచ్చు. హాస్పటల్ పైనే రెండు గదులు వేసుకుని అక్కడే కాపురం వుండవచ్చు.

 దయాకర్ కి ఎప్పట్నుంచో పెద్దల జ్ఞాపక చిహ్నంగా వస్తూ వుండడం వల్ల ఈ యిల్లంటే చాలా అభిమానం, అతన్నెట్లాగైనా బ్రతిమలాడి ఒప్పించాలి.

 హాల్లోకొచ్చి సోఫాలో కూచుని, చేతిలోకి టేబుల్ మీద పడివున్న ఓ నవల తీసుకుంది. చేతులకు చిరు చెమటలు పడుతున్నాయి.


      *        *        *


 రాత్రి ఎనిమిది దాటింది. దయాకర్ గుడివాడ నుంచి ఆపరేషన్ ముగించుకుని తిరిగి వస్తున్నాడు. ఎంత త్వరగా బయల్దేరదామని ప్రయత్నించినా కాంప్లికేటెడ్ కేసు అవటంవల్ల ఆలస్యం తప్పలేదు. కూడా కాంపౌండర్ లేడు. ప్రజ్ఞ భయపడుతుందని అబద్ధం చెప్పాడు.

 ప్రజ్ఞ!

 ఆమె తన జీవితంలో తారసపడడం ఓ అదృష్టం. ఎంత అమాయకురాలు! కాని తామిద్దర్నీ ఏదో రాక్షస హస్తం నొక్కి వేద్దామని చూస్తున్నది. పిరికివాడిలా ఆ హస్తానికి లొంగక దాన్ని నరికి వేద్దామని తాను చూస్తున్నాడు.

 కారు ఓ కాలవ ప్రక్కనుంచి పోతున్నది. రోడ్డు ప్రక్క మార్టిన్ ఎక్కువగా లేదు. పైగా ఓ గంటముందు వర్షంకురిసి వుండవచ్చు. రోడ్డంతా బురదమయంగా వుండి, ఎగుడు దిగుళ్ళతో కారు ఏ మాత్రం వేగంగా పోయేందుకు వీల్లేకుండా వున్నది.

 ఎనిమిది చాటాక ఆ రోడ్డుమీద ఎక్కువ ట్రాఫిక్ వుండదు. పైగా నేషనల్ హైవే కూడా కాదు. పది నిమిషాలకో, పావుగంటకో ఎదురుగా ఓ చిన్నకారో, లారీనో వస్తోంది.


 aa anumanam vachinanduku prajnaku navvochindi. dayakar swayamgaa ennosaarlu pareeksha cheshaadu. oollo kalla anubhavagnuraalayina lady dactor daggaraku pampinchaadu.

 aame tanani egjamin chesi "edo nela nindutunna kuudaa nuvvu chala maamuulugaa vunnavamma! yu luk very beautiful" andi.

 tana andachandaala gurinchi kaadu tanaku kaavalsindi. lopala edugutonna sisuvu aarogyam gurinchi.

 "konchem chinnagaane vunna e van helti condition lone vunnadamma" annadi lady dactor daaniki sambandhinchina testulanni puurti chesaka.

 aina lopaledo bhayam, anumanam.

 hallo vunna fon mrogindi. velli receve chesukundi.

 dayakar matladutunnadu. "pragnaa! anukokunda gudiwada vellalsi vachindi. evergency aperation vundi, aipoyina ventane vachestaanu" annadu.

 chuttuprakkala vunna chinna chinna oollalooni daaktarlu aperation kesulu edmit chesukovadam, atanni pilipinchi sarjari cheyinchadam paripate.

 prajna wal clack vanka chusindi. saayankaalam ayidava vastondi.

 "chala poddupotundemo" annadi bhayamgaa.

 "akkado ganta gantannara kante pani vundadu. tommidi gantalalopu vachestaanu."

 prajna aanaati bhayaanakamaina sanghatana gurtochi vallu gagurpodichindi.

 "vellakunda vundataaniki veelleda?" andi deenamgaa.

 "tappadu, aa dactor naaku aaptamitrudu!"

 "mee venta nenu kuudaa vastaanu" andi prajna garabanga.

 dayakar navvaadu. "pragnaa! neeku nelala nindutunnaayi. ee prayaanaalu manchidikaadu, naa kuudaa compounderni teesukuvedutunnaale"

 "jaagrattagaa vuntaarugaa!"

 "naakem faravaledu. nee vachevarakuu panammaayini atte pettuko. talupulannee vesesko!"

 inta bhayapadutuu bratakadam aamekenduko chala virakti anipinchindi.

 "alaage" andi nispruhagaa.

 "pragnaa! taimayindi vedutunnaanu" fon pettesaadu.



  *        *        *


 ayidunnarayindi. aarayindi. aarumbao kuudaa daatipoyindi. panammai inka raledu.

 maro araganta gadichaaka oo enimidella pilla akkadiki vachi "maa ammaku ontlo bagaledandi, ee poota ralenani cheppamannadi" annadi.

 prajnaku gunde gubhel mannatlayindi. "mari indaaka enduku kaburu cheyyaledu" anadigindi.

 "eppudo cheppindandii. nene marichipoyanu. naaku pani vundandii vastaanu" antuu aa pilla javabukosam kuudaa eduruchudakunda hadavudiga vellipoyindi.

 prajnakem cheyyaalo thochaledu. oka prakka baga cheekati padipoyindi. chesedileka okkokkatigaa talupulannee vesesindi. paata paddatilo kattabadina yillu kavadamvalla mundununchii, perativaipuu, prakka sanduloki etu padithe atu daarlunnaayi. roojoo avannee chusukovadam pedda shrama. jaagrattagaa gadiyalu petti taalaalu kuudaa vesesindi. kitiki talupulu kuudaa moosesindi.

 asalu tama iddarikee inta pedda illenduku? idhi evarikainaa adde kichesi vere chinna yintloki maaripodaamanukundi. lekapothe oka pani cheyavachu. haspatal paine rendu gadulu vesukuni akkade kapuram vundavacchu.

 dayakar ki eppatnuncho peddala ghnaapaka chihnamgaa vastuu vundadam valla ee yillante chala abhimanam, atannetlaagainaa bratimaladi oppinchaali.

 hallokochi sophalo kuuchuni, chetiloki table meeda padivunna oo navala teesukundi. chetulaku chiru chematalu padutunnaayi.


      *        *        *


 raatri enimidi daatindi. dayakar gudiwada nunchi aperation muginchukuni tirigi vastunnadu. entha twaragaa bayalderadamani prayatninchinaa complicated kesu avatamvalla aalasyam tappaledu. kuudaa compounder ledu. prajna bhayapadutundani abaddham cheppaadu.

 prajna!

 aame tana jeevitamlo taarasapadadam oo adrushtam. entha amayakuralu! kaani tamiddarni edho rakshasa hastam nokki veddamani chustunnadi. pirikivadila aa hastaniki longaka daanni nariki veddamani taanu chustunnadu.

 kaaru oo kaalava prakkanunchi potunnadi. roddu prakka martin ekkuvagaa ledu. paiga oo gantamundu varshankurisi vundavacchu. roddanta buradamayamgaa vundi, egudu digullatho kaaru e maatram vegamgaa poyenduku veellekunda vunnadi.

 enimidi chataka aa roddumeeda ekkuva trafic vundadu. paiga neshanal haive kuudaa kaadu. padi nimishaalako, paavugantako edurugaa oo chinnakaro, larino vastondi.

