
 "అయితే కృష్ణారావు చచ్చేప్పుడు అతడికి చేసిన వాగ్దానం సంగతి ఏమిటి?" 

 "పారిజాత అతడి కాళ్ళమీదపడి తీసుకువచ్చి ఆమాట చెప్పించింది అతడితో." 

 "పోమ్మా! స్నేహితురాలివైపు వకాల్తా తీసుకొంటే ఇక్కడ నమ్మేదెవరు? అతడు కలవాళ్ళ అబ్బాయి. ఈమె అందమైన అమ్మాయి. ఇద్దరూ ఒక కాంపౌండ్ లో ఉన్నారు. ఇద్దరూ ఆకర్షణలో పడకపోతే ఆశ్చర్యంకాని పడితే ఆశ్చర్యం ఏం లేదు."

 పారిజాత చెడిపోయినదానిలా ప్రచారం కావడం చూసి ఖిన్నురాలైంది లలిత. రంగనాధం లాంటి పెద్దమనిషి కేవలం ఈర్ష్య చేత అలా అనడు. బయట ఎవరో అనుకోగా వినే అని ఉంటాడు.

 రంగనాధంతో ఇక ఏంవాదించడానికీ మనస్కరించక మౌనంగా వచ్చేసింది లలిత. కామమ్మ వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళి స్నేహితురాలిని తీసుకురమ్మని భర్తను కోరితే, అతడు ఆఫీస్ లో ఆడిట్ అవుతున్నదనీ ఒక పూటకూడా సెలవు తీసుకోడానికి వీలుకాదని చెప్పేశాడు. స్నేహం ఎంత అమూల్యమైన దైతేనేం? తనేమీ సహాయం చేయలేకపోతున్నందుకు కుమిలిపోయింది లలిత.


              12


 పారిజాత పెళ్ళికూతురు అయ్యింది. కామమ్మ రెక్కపట్టి లాక్కుపోసాగింది. పీటలమీదికి.

 "ఈ పెళ్లి నేను చేసుకోను. నాకీ పెళ్ళి వద్దు" అరుస్తూ, ఏడుస్తూ, గింజుకోసాగింది పారిజాత.

 "చేసుకోదట! చేసుకోక ఏం చేస్తుందో? ఆ మూడు ముళ్ళూ పడితే కుక్కినపేనులా పడివుండదూ?" కామమ్మ పారిజాతను లాక్కుపోయి పీటలమీద దభిల్లున కూలేసింది. 

 "మంగళసూత్రం తీసికోండి.... బాజాలు మ్రోగించమనండి" బ్రాహ్మడు వడివడిగా మంత్రాలు చదవసాగాడు.

 గున్న ఏనుగు లేచినట్టుగా లేచాడు హనుమంతు. మంగళసూత్రం తీసుకొన్నాడు. 

 "ఆగండి" 

 గర్జనలా వినిపించింది ఒక కంఠం.

 ఆశ్చర్యంతో, భయంతో అందరి కన్నులు అటు తిరిగాయి.

 బలిష్టంగా, పొడుగ్గా ఉన్న యువకుడొకడు నిలబడి ఉన్నాడు. నడుముకు చేతులు పెట్టుకొని గంభీరంగా, తీక్షణంగా చూస్తున్నాడు. మృగరాజును చూసిన అడవి జంతువుల్లా అందరూ గజగజ వణికి పోసాగారు.

 ముందుగా కామమ్మ తేరుకొని, "ఎవరు, నాయనా? నువ్వు" అని అడిగింది. 

 "పారిజాతను ప్రేమించినవాణ్ని. పారిజాతను పెళ్ళి చేసుకోబోతున్న వాడిని." మనోహర్ గంభీరంగా పలికాడు. "లే, పారూ" పారిజాతకు చెయ్యి అందించాడు.

 అతడి చెయ్యి అందుకుని ముగ్ధలా నడవ సాగింది పారిజాత

 పెళ్ళివాళ్ళంతా నోళ్ళు తెరుచుకు చూడసాగారు.

 స్వర్గంలో తేలిపోతున్నట్టుగా ఉంది పారిజాతకు.

 పారిజాత వీపుమీద దభీమని వ్రేటుపడింది. పారిజాత అందంగా చిత్రించుకొంటున్న కలచెదిరి పోయింది.

 "ఏమిటే ఆ మైమరపు? గంటసేపటినుండి చేతిలో ఆగిన్నె అలా పట్టుకొని ఏ లోకంలోకి చూస్తూన్నావు? ఏం కలలు కంటున్నావు?" కామమ్మ కాళిలా ఎదుటనిలబడింది. 

 "అయిపోయిందత్తా!" పారిజాత గబగబా గిన్నె రుద్దసాగింది.

 "తొందరగా తెములు. వంట పన్నెండు గంటలకల్లా అయిపోవాలి. మీ మామకు పన్నెండుగంటలకల్లా కారియర్ పంపించెయ్యాలి?" 

 ఆజ్ఞ జారీచేసి అవతల వ్యవహారానికి వెళ్ళింది కామమ్మ.

 ప్రొద్దుటినుండి తనకు పరిచితమైన పదధ్వనులకోసం చెవులు రిక్కించుకొని వింటూన్నది పారిజాత. మనూకి నిన్న ఉత్తరం అంది ఉంటుంది. ఆ రోజు తప్పకరావాలి! అతడి రాకకోసం వేయికళ్ళతో ఎదురు చూస్తున్నది పారిజాత.

 రెండురోజుల నిరీక్షణ నిస్పృహగా మారిపోయింది. కళ్ళలో విషాదం లాంటి భావం చోటు చేసుకొంది. మనూ! నువ్వెంత మారిపోయావు? మన మధ్యఉన్న అనుబంధం మిధ్య అయినా కనీసం ఒక పరిచయస్తుడిగా , మనసున్న ఒక మనిషిగానైనా నన్ను ఆదుకోడానికి రాలేక పోయావా? కనీసం ఒక మనిషిగానైనా! సహాయం చేయడానికి మీ అమ్మకూ, లోకానికీ జడిశావా? 

 "ayithe krishnarao chacheppudu atadiki chesina vaagdaanam sangati emiti?" 

 "paarijaata atadi kaallameedapadi teesukuvacchi aamaata cheppinchindi atadito." 

 "pomma! snehituraalivaipu vakalta teesukonte ikkada nammedevaru? atadu kalavalla abbai. eeme andamaina ammai. iddaruu oka compound loo unnaaru. iddaruu aakarshanalo padakapothe aascharyamkaani padithe aascharyam yem ledu."

 paarijaata chedipoyinadaanilaa prachaaram kaavadam chusi khinnuralaindi lalita. ranganaadham lanti peddamanishi kevalam eershya chetha alaa anadu. bayata evaro anukoga vine ani untaadu.

 ranganaadhamtho ika emvaadinchadaanikii manaskarinchaka mounamgaa vachesindi lalita. kamamma vaalla ooru velli snehituraalini teesukurammani bhartanu korithe, atadu offies loo audit avutunnadanii oka pootakuda selavu teesukodaaniki veelukaadani cheppesadu. sneham entha amoolyamaina daitenem? tanemee sahayam cheyalekapotunnanduku kumilipoyindi lalita.


              12


 paarijaata pellikuturu ayyindi. kamamma rekkapatti lakkuposagindi. peetalameediki.

 "ee pelli nenu chesukonu. naakii pelli vaddu" arustuu, edustu, ginjukosagindi paarijaata.

 "chesukodata! chesukoka yem chestundo? aa moodu mulluu padithe kukkinapenula padivundaduu?" kamamma paarijaatanu lakkupoyi peetalameeda dabhilluna koolesindi. 

 "mangalasutram teesikondi.... bajalu mroginchamanandi" brahmadu vadivadigaa mantraalu chadavasagadu.

 gunna enugu lechinattugaa lechaadu hanumantu. mangalasutram teesukonnadu. 

 "aagandi" 

 garjanala vinipinchindi oka kantham.

 aascharyamtho, bhayamto andari kannulu atu tirigaayi.

 balishtamgaa, poduggaa unna yuvakudokadu nilabadi unnaadu. nadumuku chetulu pettukoni gambheeramgaa, teekshanamgaa chustunnadu. mrugaraajunu chusina adavi jantuvulla andaruu gajagaja vaniki posagaru.

 mundugaa kamamma terukoni, "evaru, nayana? nuvvu" ani adigindi. 

 "paarijaatanu preminchinavaanni. paarijaatanu pelli chesukobotunna vaadini." manohar gambheeramgaa palikaadu. "lee, paaruu" paarijaataku cheyyi  andinchaadu.

 atadi cheyyi andukuni mugdhala nadava saagindi paarijaata

 pellivaallantaa nollu teruchuku chuudasaagaaru.

 swargamlo telipotunnattugaa undi paarijaataku.

 paarijaata veepumeeda dabheemani vretupadindi. paarijaata andamgaa chitrinchukontunna kalachediri poyindi.

 "emite aa maimarapu? gantasepatinundi chetilo aaginne alaa pattukoni e lokamloki chustunnavu? yem kalalu kantunnavu?" kamamma kalila edutanilabadindi. 

 "ayipoyindattaa!" paarijaata gabagaba ginne ruddasaagindi.

 "tondaragaa temulu. vanta pannendu gantalakalla aipovali. mee maamaku pannendugantalakalla karier pampincheyyaali?" 

 aagna jarichesi avatala vyavahaaraaniki vellindi kamamma.

 proddutinundi tanaku parichitamaina padadhvanulakosam chevulu rikkinchukoni vintuunnadi paarijaata. manuki ninna uttaram andi untundi. aa roju tappakaravali! atadi rakakosam veyikallatho eduru chustunnadi paarijaata.

 rendurojula nireekshana nispruhagaa maaripoyindi. kallalo vishaadam lanti bhavam chotu chesukondi. manoo! nuvventa maaripoyaavu? mana madhyaunna anubandham midhya aina kaneesam oka parichayastudigaa , manasunna oka manishigaanainaa nannu aadukodaaniki raleka poyava? kaneesam oka manishigaanainaa! sahayam cheyadaaniki mee ammakuu, lokaniki jadisava? 