 'ఇది' అనుకుంటూ సంగమేస్వరరావు చెక్కపెట్టెని ఎత్తుకొని యింట్లోకి వెళ్ళాడు.

 "ఈ చెక్కపెట్టెలో ఏముండి వుంటాయి? ఏవో ఖరీదయినవే వుండివుంటాయి. లేకపోతే వాడు పారిపోవటం జరిగివుండదు. వాడి వెనుక మనుషులూ పడరు."

 వీడు వాళ్ళకి దొరికాడా సరే, దొరక్కుండా తప్పించుకున్నాడా కొంప మునిగిందన్నమాటే. పెట్టేకోసం తిరిగివస్తాడు. అరుగుమీద పెట్టె కనబడకపోతే వాడు తనని అనుమానిస్తాడు. తలుపుతీసి బయటికి వచ్చింది తనేకదా?

 కనుక ఇప్పుడు తను చేయాల్సింది....?

 సంగమేస్వరరావుకి మంచి ఆలోచన వచ్చింది.

 పెట్టెని మంచంకిందికి తోశాడు.

 లుంగీ విప్పి పైజమా__లాల్చీ వేసుకున్నాడు.

 తాళం తీసుకొని ఇంట్లోంచి బయటికి వచ్చి వీధి తలుపు తాళం వేశాడు.

 'తెల్లారిందాకా యింటికి రాకూడదు' అనుకుంటూ సంగమేస్వరరావు వీధి దారి పట్టాడు.

 అప్పుడు సమయం మూడున్నర.

                     
 తెల్లారింది.

 ఆరూ పది నిమిషాలు.

 ఏదన్నా వార్త తెలిస్తే చాలు ప్రజలు చెవులు కొరుక్కుంటారు.

 ఏదన్నా విన్తజరిగితే చూడటానికి వస్తారు. ఏదన్నా ఘోరంజరిగితే అంతా అక్కడే వుంటారు.

 నడిబజారులో కన్నిగాడిని ఎవరో పొడిచి పొడిచి చంపారు. కత్తిపోట్లు శరీరం మీద పాతికచోట్ల వున్నాయి.

 కన్నిగాడిని ఎవరు హత్య చేసినట్లు?

 హత్య చేసింది ఒకరా యిద్దరా ముగ్గురా?

 ఇదేమీ ఎవరికీ తెలియదు. కన్నిగాడి శవాన్ని చూస్తూ చాలామంది గుమిగూడారు. ఎవరికీ తోచింది వారు చెప్పుకుంటున్నారు. శవాన్ని ఎప్పుడూ చూడనట్లు చూస్తున్నారు.

 ఈ వార్త యింకా పోలీసులదాకా వెళ్ళినట్లు లేదు.

 సంగమేస్వరరావు యింటికి తిరిగి వస్తున్నాడు. పక్కవీధిలోనే ఈ హత్య జరిగింది. అటుగానే వస్తున్న సంగమేస్వరరావు గుమిగూడి వున్న జనాన్ని చూసి ఆ గుంపులో దూరాడు.

 కట్టిపోట్లకి గురి అయి దారుణంగా హత్య చేయబడిన కన్నిగాడి శవం.

 కన్నిగాడు గుండు చేయించుకుని వున్నాడు. నిక్కరు వేసుకున్నాడు.

 బ్రూస్ లీ బోమ వున్న బనీను చేతులున్నది ధరించాడు. సన్నగా రివటలా వున్నాడు.

 శవాన్ని చూడగానే సంగమేస్వరరావు గుర్తించాడు.

 'వీడే రాత్రి తన అరుగుమీదనుంచి దూకింది. వీడినే కొందరు తరిమింది. చీకట్లో ముఖం గుర్తుపట్టలేకపోయినా గుండు ఆఫ్ నిక్కరు, చేతులున్న బనీను, సన్నగా పొడుగ్గా వున్న రూపం వీడే....వీడే....వీడే...."

 "మాష్టారూ! మీరూ వచ్చారా?" సంగమేస్వరరావు ఇంటి పక్కవున్న యింతిగల నాగభూషణం పలకరించాడు.

 "అరె మీరా? మిమల్ని నేను చూడనేలేదు. మార్నింగ్ వాక్ కి బయలుదేరాను. ఇటుగా వస్తుంటే గుమిగూడిన వీళ్ళు కనపడ్డారు. ఏమిటో అని గుంపులో దూరాను. తీరా చూద్దును గదా దొంగాడి శవం సంగమేస్వరరావు నోటికొచ్చింది చెప్పాడు.

 "దొంగాడా?" నాగభూషణం తెల్లబోయి అడిగాడు.

 అప్పుడు గ్రహించాడు సంగమేస్వరరావు తన పొరపాటు.

 "దొంగ వెధవ కాబట్టే ఎవరో చంపి పారేసి వుంటారని నేననుకుంటున్నాను. కాదంటారా?" అమాయకంగా ముఖంపెట్టి అడిగాడు.

 "మీరెంత పిచ్చివారండీ!" అని నాగభూషణం నవ్వాడు.

 లోకులు తనని పిచ్చివాడు, వెర్రివాడు, అమాయకుడు, జీవితంలో దెబ్బతిన్న మనిషి అనుకోవడం ముఖ్యం అని భావించే మనిషి సంగమేస్వరరావు.

 అతను చేపట్టిన వృత్తిని అనుమానించకుండా వుండాలి అనుకుంటే అలా ప్రజలు భావించడం మంచిదే కదా!

 ఎవరు కబురు అందించారో తెలియదు. పోలీసులు వచ్చారు సాక్ష్యం యివ్వాల్సి వస్తుందేమోనని ఒక్కొక్కళ్ళు అక్కడ నుంచి జారుకోవడం మొదలుపెట్టారు.

 "మాష్టారూ! మనంకూడా ముఖం చాటేయడం మంచిది" నాగభూషణం అక్కడనుంచి కదులుతూ అన్నాడు.
 'idhi' anukuntu sangameswararao chekkapetteni ettukoni yintloki vellaadu.

 "ee chekkapettelo emundi vuntaayi? evo kharidayinave vundivuntaayi. lekapothe vaadu paaripovatam jarigivundadu. vaadi venuka manushuluu padaru."

 veedu vaallaki dorikada sare, dorakkunda tappinchukunnada kompa munigindannamate. pettekosam tirigivastaadu. arugumeeda pette kanabadakapothe vaadu tanani anumaanistaadu. taluputiisi bayatiki vachindi tanekada?

 kanuka ippudu tanu cheyalsindi....?

 sangameswararaoki manchi aalochana vachindi.

 petteni manchankindiki toshaadu.

 lungee vippi paijama__lalchi vesukunnadu.

 taalam teesukoni intlonchi bayatiki vachi veedhi talupu taalam vaesaadu.

 'tellarindaka yintiki rakudadu' anukuntu sangameswararao veedhi daari pattaadu.

 appudu samayam moodunnara.

                     
 tellaarindi.

 aaruu padi nimishaalu.

 edanna vaarta teliste chaalu prajalu chevulu korukkuntaaru.

 edanna vintajarigite chudataniki vastaaru. edanna ghoranjarigite antaa akkade vuntaaru.

 nadibajaarulo kannigaadini evaro podichi podichi champaaru. kattipotlu sareeram meeda paatikachotla vunnayi.

 kannigaadini evaru hatya chesinatlu?

 hatya chesindi okara yiddara muggura?

 idemee evariki teliyadu. kannigadi shavaanni chustuu chaalaamandi gumigudaru. evariki thochindi vaaru cheppukuntunnaru. shavaanni eppuduu chudanatlu chustunnaru.

 ee vaarta yinka polisuladaka vellinatlu ledu.

 sangameswararao yintiki tirigi vastunnadu. pakkaveedhilone ee hatya jarigindi. atugaane vastunna sangameswararao gumigudi vunna janaanni chusi aa gumpulo dooraadu.

 kattipotlaki guri ayi daarunamgaa hatya cheyabadina kannigadi shavam.

 kannigaadu gundu cheyinchukuni vunnadu. nikkaru vesukunnadu.

 broos lee boma vunna baneenu chetulunnadi dharinchaadu. sannagaa rivatala vunnadu.

 shavaanni chudagaane sangameswararao gurtinchaadu.

 'veede raatri tana arugumeedanunchi dookindi. veedine kondaru tarimindi. cheekatlo mukham gurthupattalekapoyina gundu af nikkaru, chetulunna baneenu, sannagaa poduggaa vunna roopam veede....veede....veede...."

 "maashtaaruu! meeroo vachara?" sangameswararao inti pakkavunna yintigala nagabhushanam palakarinchaadu.

 "are meera? mimalni nenu chudaneledu. marning wack ki bayaluderaanu. itugaa vastunte gumigudina veellu kanapaddaaru. emito ani gumpulo dooraanu. tiiraa chuddunu gadaa dongadi shavam sangameswararao notikochindi cheppaadu.

 "dongada?" nagabhushanam tellaboi adigaadu.

 appudu grahinchaadu sangameswararao tana porapaatu.

 "donga vedhava kabatte evaro champi paresi vuntaarani nenanukuntunnanu. kadantara?" amaayakamgaa mukhampetti adigaadu.

 "meerentha picchivaarandii!" ani nagabhushanam navvaadu.

 lokulu tanani picchivaadu, verrivaadu, amayakudu, jeevitamlo debbatinna manishi anukovadam mukhyam ani bhavinche manishi sangameswararao.

 atanu chepattina vruttini anumaninchakunda vundaali anukunte alaa prajalu bhavinchadam manchide kada!

 evaru kaburu andinchaaro teliyadu. poliisulu vachaaru saakshyam yivvalsi vastundemonani okkokkallu akkada nunchi jarukovadam modalupettaaru.

 "maashtaaruu! manankuda mukham chaateyadam manchidi" nagabhushanam akkadanunchi kadulutuu annadu.