 ఇక్కడ ఉన్నంత సేపూ రోడ్డుమీద నుంచి ఎన్ని కార్లు పోయినా తననెవరూ గమనించరు. తాను అరిచి కేకలు పెట్టినా వాళ్ళకు వినిపించదు.

 ఇందులోంచి ఎలాగైనా బయటపడాలి. చేతికి కారు డోర్ తగిలింది. బలమంతా ఉపయోగించి త్రోశాడు. ఊడిరాలేదు.

 భుజం వెనకా, కడుపులోనూ నిప్పు ముద్దలు పెట్టినట్లు మండుతోంది. చేత్తో కత్తితో పొడిచిన చోట తడిమి చూసుకున్నాడు. రక్తంతో తడిసిపోవటంవల్ల బాగా చల్లగా తగిలిందిగానీ, ప్రస్తుతం రక్తం కారటం లేదు. బ్లడ్ కో ఆర్జ్యుయేలయి ఉంటుంది. లేకపోతే గాయం అంతలోతుగా వెళ్ళలేదేమో? లేకపోతే హెమరేజ్ ఎందుకు ఆగిపోతుంది? 

 కారు తలక్రిందులుగా వుంది. రెండోవైపు తలుపు తెరవటానికి సాధ్యపడదు. ఇందాకటి తలుపే మరికాస్త ముందుకు జరిగి, హ్యాండిల్ కదిలిస్తూ రెండు చేతుల్తోనూ, భుజాలతోనూ గట్టిగా తోశాడు.

 పది నిమిషాలు గడిచాక డోర్ కొంచెం కదిలింది.

 మనసులో ప్రజ్ఞ రూపం మెదుల్తోంది. అక్కడ ఆమె ...ఉద్రేకం పదింతలవగా లేచి శక్తినంతా తెచ్చుకుని డోర్ గట్టిగా త్రోస్తున్నాడు.

 చివరికతని శ్రమ ఫలించింది. డోర్ తెరుచుకుంది. మెల్లగా పాక్కుంటూ, క్రింద పడిపోకుండా జాగ్రత్త పడుతూ బయటకు వచ్చాడు.

 చలిగాలి రివ్వుమని తగిలి వొంటిమీద గాయాలన్నీ భగభగమని మండిపోయాయి. కారులోంచి బయటకు రావటంతో శరీరం చాలా చోట్ల గీట్లుపడి తిరిగి రక్తసిక్తమవుతోంది. నెమ్మదిగా కారులోంచి పూర్తిగా దిగి నేలమీదకు వచ్చాడు.

 బయటంతా కటిక చీకటిగా వుంది. కళ్ళు చిట్లించుకుని చూసి తాను రోడ్డుకి యించుమించు యిరవై అడుగుల దిగువ భాగంలో వున్నట్లు గ్రహించాడు. పైగా తన చుట్టూ తుప్పలూ, పొదలూ నిండివున్నాయి.

 శరీరంలో శక్తి ఏమాత్రం లేదు. రక్తస్రావం విపరీతంగా జరగటం వల్లా అసలు నిలబడటం కష్టంగా వుంది. ఈ స్థితిలో యిరవై అడుగులు దూరం పైకి ఎక్కగలడా ? ఎక్కి తీరాలి.

 పైకి వెళ్ళాలంటే ఏటవాలుగా ప్రాకాలి. ఒక్కొక్క అడుగూ వేస్తూ, ప్రక్కన నేల్లో మొలిచిన చిన్న చిన్న మొక్కల్ని ఆధారం చేసుకుని పడిపోకుండా నిలబడుతూ కాస్త కాస్త పైకి వెడుతున్నాడు.

 అయిదారడుగులు కూడా ఎక్కి వుండడు. ప్రక్కనే వున్న చెట్టు కొమ్మ చేతిలోంచి పట్టుజారిపోయింది. కాళ్ళు బ్యాలెన్స్ తప్పి తిరిగి వెనక్కి దొర్లిపోయాడు.


        *       *       *


 యోగి నవ్విన నవ్వు తరంగాలుగా వ్యాపిస్తూండగా ఒక్క క్షణం ప్రజ్ఞ నిర్ఘాంతపోయి నిలబడింది.

 "ప్రజ్ఞా! ఈ యింట్లోకి నువ్వు నిన్నగాక మొన్న వచ్చావు. ఇది నేను పుట్టి పెరిగిన యిల్లు. ఏ వస్తువెక్కడుంటుందో నాకు క్షుణ్ణంగా తెలుసు."

 ఆమె నిశ్చేష్టతనుండి తేరుకుంది. టైము లేదు. చెయ్యి పైకెత్తి గడియమీద వేసింది.

 ఒక్క దూకులో అతనామె దగ్గరకు వచ్చాడు. గడియ సగం కూడా తీసి ఉండదు. అతని ఉక్కు పిడికిలితో ఆమె మృదువైన వ్రేళ్ళు నలిగిపోయినాయి.

 బాధతో కెవ్వుమని అరవబోయి తమాయించుకుంది.

 "నన్ను తప్పించుకోవటం నీ తరం కాదని చెప్పానా?" అంటూ ఆమె చెయ్యి వదిలిపెట్టి చెంప పగిలిపోయేటట్లు ఫెడీమని కొట్టాడు. 
 
 చెంప భగ్గుమంది. తల తిరిగినట్లయి రెండడుగుల దూరంలోకి తూలింది.

 "రాక్షసీ! ఎంత పొగరే నీకు? నువ్వు కావాలని, నిన్ను పొందాలని నేను అలమటిస్తోన్న కొద్దీ అహంతో మిడిసిపడుతూ ఎదురు తిరుగుతావా? ఈ రోజు నీ అహాన్ని ముక్కలు ముక్కలు చేస్తాను" అంటూ దగ్గర కొచ్చి కసితీరా ఆ చెంపా యీ చెంపా వాయగొట్టాడు.

 ప్రజ్ఞ శిలా విగ్రహంలా అలాగే నిలబడివుంది.

 "రా" అంటూ ఆమె రెక్కపుచ్చుకుని దయాకర్ పడకగదిలోకి విసురుగా లాక్కువెళ్ళాడు.

 "ప్రజ్ఞా! ఎదురుగావున్న నిలువుటద్దం చూచావుకదూ! ఆ అద్దంలో నీ నగ్న రూపం ఎలా వుందో చూసుకుందువుగాని. నీ బట్టలు ఒకటొకటీ వొలిచి ..." అంటూ ఆమె చీరె కుచ్చెళ్ళ మీద చెయ్యి వెయ్యబోయాడు.

 "ఆగు?" అంది ప్రజ్ఞ. ఆమె ముఖంలోకి చూశాడు.

 "యోగీ! నెలల తరబడి నాకోసం తపించావు. నన్ను లోబర్చుకుందామని ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేశావు. ఇన్నాళ్ళూ నిన్ను ధిక్కరిస్తూ వచ్చినమాట నిజమే. నీతో పోటీ పడ్డాను. యుద్ధానికి సిద్ధ పడ్డాను. కాని చివరికి నువ్వే జయించావు. ఇప్పుడు ...యీ స్థితిలో అనంగీకారంతో నీకు లోబడిపోవక తప్పటం లేదు. జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. ఈ ఓటమిలో నన్ను రాజీ పడనియ్యి. నన్ను బలత్కారించనక్కరలేదు. నాకుగా నేనే నీకు అర్పించుకుంటున్నాను."

 ప్రజ్ఞ అతనికి ఎదురుగా నిలబడి తన చీరె ఊడదియ్యసాగింది.


  *         *        *


 ప్రజ్ఞ! ప్రజ్ఞ! ప్రజ్ఞ!

 ఆమె రూపమే, ఆమెని కాపాడాలన్న దీక్షే దయాకర్ కు ఎక్కడ లేని శక్తి వస్తోంది.


 ikkada unnanta sepoo roddumeeda nunchi enni kaarlu poina tananevaruu gamanincharu. taanu arichi kekalu pettina vaallaku vinipinchadu.

 indulonchi elagaina bayatapadaali. chetiki kaaru dor tagilindi. balamanta upayoginchi throshaadu. oodiraaledu.

 bhujam venaka, kadupuloonuu nippu muddalu pettinatlu mandutondi. chetto kattito podichina chota tadimi chusukunnadu. raktamtho tadisipovatamvalla baga challaga tagilindigaanii, prastutam raktam kaaratam ledu. blud koo aarjyuelayi untundi. lekapothe gaayam antalothugaa vellaledemo? lekapothe hemerage enduku aagipotundi? 

 kaaru talakrindulugaa vundi. rendovaipu talupu teravataaniki saadhyapadadu. indaakati talupe marikasta munduku jarigi, handill kadilistuu rendu chetultonu, bhujaalatoonuu gattigaa toshaadu.

 padi nimishaalu gadichaaka dor konchem kadilindi.

 manasulo prajna roopam medultondi. akkada aame ...udrekam padintalavagaa lechi saktinanta tecchukuni dor gattigaa throstunnadu.

 chivarikatani shrama phalinchindi. dor teruchukundi. mellagaa paakkuntuu, krinda padipokunda jaagratta paduthoo bayataku vachaadu.

 chaligaali rivvumani tagili vontimeeda gayalanni bhagabhagamani mandipoyayi. kaarulonchi bayataku raavatamtho sareeram chala chotla geetlupadi tirigi raktasiktamavutondi. nemmadigaa kaarulonchi puurtigaa digi neelameedaku vachaadu.

 bayatanta katika cheekatigaa vundi. kallu chitlinchukuni chusi taanu rodduki yinchuminchu yiravai adugula diguva bhaagamlo vunnatlu grahinchaadu. paiga tana chuttu tuppaluu, podaluu nindivunnaayi.

 sareeramlo sakti ematram ledu. raktasraavam vipareetamgaa jaragatam valla asalu nilabadatam kashtamgaa vundi. ee sthitilo yiravai adugulu dooram paiki ekkagalada ? ekki tiiraali.

 paiki vellalante etavaluga praakaali. okkokka aduguu vestu, prakkana neello molichina chinna chinna mokkalni aadhaaram chesukuni padipokunda nilabadutuu kaasta kaasta paiki vedutunnaadu.

 ayidaaradugulu kuudaa ekki vundadu. prakkane vunna chettu komma chetilonchi pattujaaripoyindi. kaallu ballens tappi tirigi venakki dorlipoyaadu.


        *       *       *


 yogi navvina navvu taramgaalugaa vyaapistuundagaa okka kshanam prajna nirghaantapoyi nilabadindi.

 "pragnaa! ee yintloki nuvvu ninnagaaka monna vachaavu. idhi nenu putti perigina yillu. e vastuvekkaduntundo naaku kshunnamgaa telusu."

 aame nischeshtatanundi terukundi. taimu ledu. cheyyi paiketti gadiyameeda vesindi.

 okka dookulo ataname daggaraku vachaadu. gadiya sagam kuudaa teesi undadu. athani ukku pidikilitho aame mruduvaina vrellu naligipoyinaayi.

 baadhatho kevvumani aravaboi tamaayinchukundi.

 "nannu tappinchukovatam nee taram kaadani cheppana?" antuu aame cheyyi vadilipetti chempa pagilipoyetatlu fedeemani kottaadu. 
 
 chempa bhaggumandi. tala tiriginatlayi rendadugula dooramloki thoolindi.

 "rakshasi! entha pogare neeku? nuvvu kaavaalani, ninnu pondaalani nenu alamatistonna koddi ahantho midisipadutuu eduru tirugutava? ee roju nee ahaanni mukkalu mukkalu chestaanu" antuu daggara kochi kasitira aa chempa yee chempa vaayagottaadu.

 prajna shila vigrahamla alaage nilabadivundi.

 "raa" antuu aame rekkapucchukuni dayakar padakagadiloki visurugaa lakkuvelladu.

 "pragnaa! edurugavunna niluvutaddam chuuchaavukaduu! aa addamlo nee nagna roopam ela vundo chusukunduvugaani. nee battalu okatokati volichi ..." antuu aame cheere kuchella meeda cheyyi veyyabooyaadu.

 "aagu?" andi prajna. aame mukhamloki chushadu.

 "yogi! nelala tarabadi nakosam tapinchaavu. nannu lobarchukundamani enno prayatnaalu chesavu. innaalluu ninnu dhikkaristuu vachinamata nijame. neetho poty paddaanu. yuddhaaniki siddha paddaanu. kaani chivariki nuvve jayinchaavu. ippudu ...yee sthitilo anangeekaaramtho neeku lobadipovaka tappatam ledu. jarigindedo jarigipoyindi. ee otamilo nannu raji padaniyyi. nannu balatkaarinchanakkaraledu. naakugaa nene neeku arpinchukuntunnaanu."

 prajna ataniki edurugaa nilabadi tana cheere oodadiyyasaagindi.


  *         *        *


 prajna! prajna! prajna!

 aame roopame, aameni kaapaadaalanna deekshe dayakar ku ekkada laeni sakti vastondi.

