 "అందుకు నాకు మీ సహకారం కావాలి."

 "మిస్టర్ కిరీటి! నా వలన మీ కెటువంటి సహకారం కావాలో వివరంగా చెప్పండి. ఎంత కష్టనష్టాలకు కారణమైందైనా ఫర్వాలేదు. మీతోగల స్నేహబంధానికి శిరస్సువంచి మరీ అనుసరిస్తాను!" దృఢంగా పలికాడు యోగేంద్ర.

 "ఆ నమ్మకం నాకు కుదిరాకనే మిమ్మల్నిలా అడుగుతున్నాను మిస్టర్ యోగీ!" అనుకున్నాడు మనసులో.

 "నాకీ రోజు చాలా ఆనందంగా వుంది యోగీ! ఎందుకో తెలుసా? నా గతాన్ని సైతం చెప్పుకోగల ఓ మంచి ఆత్మీయుడు దొరికినందుకు.... నాకు ఎటువంటి ఆసరానైనా ఇవ్వగల ప్రాణస్నేహితుడు లభించనందుకు. కన్య గురించి ఒకనాడు మీకు పూర్తిగా చెప్పాను కదూ..."

 "అవును..."

 "కాని నా గురించి మాత్రం ఇవాళ చెబుతున్నాను. కారణం... మీ సహకారాన్ని ఆశించేముందు నేనెవరన్నదీ ముందు చెప్పడం అవసరం కాబట్టి. మిస్టర్ యోగీ! నేనో అనాధని. నా బాల్యంలోనే తండ్రిపోయాడు. కాస్త ఎదిగాక నన్నో తాత చేతిలోపెట్టి అమ్మ పోయింది. ఆ తర్వాత కొన్ని విపత్కర పరిస్థితులలో నన్ను ఒంటరివాడ్ని చేసి తాత కూడా ప్రాణాలు వదిలాడు. అప్పటికి నేను కేవలం పదేళ్ళ వాడ్ని. చూసే దిక్కలేక బ్రతకటానికి మార్గం తెలియక ఆకలితో కొన్ని రోజులపాటు నలిగిపోయాను.

 ఒకనాడు సింహాచలం దేవాలయ ప్రాంగణంలో శోషవచ్చి పడిపోయిన నన్ను దైవదర్శనానికి వచ్చిన చక్రవర్తిగారు చూశారు. నాలో ఏం కనిపించిందో మరి తన బంగళాకి తీసుకువచ్చి నాకు ఆశ్రయం ఇవ్వటమేగాక ట్యూషను పెట్టించి చదువుకూడా చెప్పించారు. అదృష్టవశాత్తూ నాకు తల్లిలేని కన్య ఆత్మీయత కూడా దొరికింది. ఫుట్ పాత్ పై ముష్టివాడిగా మిగిలిపోవాల్సిన నేను ఫోష్ బంగళాని చేరుకున్నాక చక్రవర్తి గారు చలువతో చదువుకోవటం మాత్రమే గాకుండా అనతికాలంలోనే ఆయన తలలోని నాల్కనైపోయాను. ఆ తర్వాత కన్య జైలుపాలు కావటం, చక్రవర్తిగారు ప్రాణాలు వదులుతూ యీ యావదాస్తి నా చేతుల్లో వుంచటమూ మీకు తెలిసిందే. ఇప్పుడు చెప్పండి మిస్టర్ యోగీ! అలాంటి దేవుడి దయను పొందిన అదృష్టానికి నా కన్ని అర్హతల్ని కల్పించిన ఆ మహానుభావుడి కన్న కూతురికి నేను ఏమీ చేయలేనినాడు నా బ్రతుక్కో అర్ధం లేనట్టేకదూ!"

 కిరీటి ఒకనాటి తన పరిస్థితిని వివరిస్తున్నప్పుడు యోగేంద్ర ఆలోచనలకేదో ఆధారం దొరికినట్టయింది.

 ఇన్నాళ్ళుగా మనసులో మెదులుతున్న అనుమానానికి జవాబు లభ్యమైనట్టనిపించింది. ముందుగా అది నివృత్తి చేసుకోవాలనుకున్నాడు. కాని మళ్ళీ ఏదో జంకు. అందుకే ఆగిపోయాడు. కాదు బలవంతంగా ఆరాటాన్ని అణుచుకున్నాడు.

 "అయినా మీరిప్పుడు కన్యను ఏం అన్యాయం చేశారని...." అన్యమనస్కంగా అన్నాడు యోగేంద్ర.

 "లేదు మిస్టర్ యోగీ.... నూరేళ్ళ సౌభాగ్యాన్ని అర్ధాంతరంగా పోగొట్టుకున్న అభాగ్యురాలు కన్య. కన్య ఎప్పుడూ నవ్వుతూనే వుండాలి. మోడువారిన కన్య బ్రతుకు మళ్ళీ చిగురించాలి. కన్యకు చెందాల్సిన యావదాస్తిని నేను ఆమెకు అప్పచెప్పాలి. అదే నా ఆకాంక్ష. అలాంటి యోగ్యుడు, సంస్కారవంతుడూ అయిన వ్యక్తికోసమే ఇన్నాళ్ళూ నేను ఎదురుచూసింది."

 కిరీటి తననుంచి ఏం కోరుతున్నాడో యోగేంద్రకు అర్ధమైంది.

 నిజానికి తన అభీష్టాన్ని కన్యకేనాడో చెప్పాడు.

 కన్య ఆ అవకాశమిస్తే అది తన అదృష్టంగా భావిస్తానని ఆరోజే స్పష్టం చేశాడు కూడా.

 కిరీటి అభిప్రాయం కూడా అదే అయితే తనకు ఆనందదాయకమే.

 కాని తను కోరుతున్నది కన్యను మాత్రమే.

 కన్య వెనుకున్న ఆస్థిపాస్తుల్ని కాదు.

 కన్య వివాహంతో తన అధికారాన్ని వదులుకోవటమే కిరీటి లక్ష్యమైతే ఆ వివాహానికి తను సుముఖుడు కాలేడు.
 "anduku naaku mee sahakaaram kavali."

 "mister kireeti! naa valana mee ketuvanti sahakaaram kaavaalo vivaramgaa cheppandi. entha kashtanashtaalaku kaaranamaindainaa farvaledu. meethogala snehabandhaaniki sirassuvanchi mari anusaristaanu!" drudamgaa palikaadu yogendra.

 "aa nammakam naaku kudirakane mimmalnila adugutunnanu mister yogi!" anukunnadu manasulo.

 "naakii roju chala aanandamgaa vundi yogi! enduko telusa? naa gataanni saitam cheppukogala oo manchi aatmeeyudu dorikinanduku.... naaku etuvanti asaranaina ivvagala praanasnehitudu labhinchananduku. kanya gurinchi okanadu meeku puurtigaa cheppaanu kadhuu..."

 "avunu..."

 "kaani naa gurinchi maatram ivaala chebutunnaanu. kaaranam... mee sahakaaraanni aasinchemundu nenevarannadii mundu cheppadam avasaram kabatti. mister yogi! neno anaadhani. naa balyamlone tandripoyaadu. kaasta edigaaka nanno taata chetilopetti amma poyindi. aa tarvaata konni vipatkara paristhitulalo nannu ontarivaadni chesi taata kuudaa praanaalu vadilaadu. appatiki nenu kevalam padella vaadni. chuse dikkaleka bratakataaniki maargam teliyaka aakalitho konni rojulapatu naligipoyanu.

 okanadu simhaachalam devalaya praamganamlo shoshavachi padipoyina nannu daivadarsanaaniki vachina chakravartigaaru chusaru. naalo yem kanipinchindo mari tana bangalaaki teesukuvacchi naaku aashrayam ivvatamegaaka tushonu pettinchi chaduvukuda cheppinchaaru. adrushtavasaattuu naaku tallileni kanya aatmeeyata kuudaa dorikindi. fut paat pai mushtivaadigaa migilipovalsina nenu fosh bangalaani cherukunnaka chakravarti gaaru chaluvatho chaduvukovatam matrame gakunda anatikaalamlone aayana talalooni naalkanaipoyaanu. aa tarvaata kanya jailupalu kaavatam, chakravartigaaru praanaalu vadulutuu yee yaavadaasti naa chetullo vunchatamuu meeku telisinde. ippudu cheppandi mister yogi! alanti devudi dayanu pondina adrushtaaniki naa kanni arhatalni kalpinchina aa mahanubhavudi kanna koothuriki nenu emi cheyaleninadu naa bratukko ardham lenattekadu!"

 kireeti okanati tana paristhitini vivaristunnappudu yogendra aalochanalakedo aadhaaram dorikinattayindi.

 innaallugaa manasulo medulutunna anumaanaaniki jawabu labhyamainattanipinchinda. mundugaa adhi nivrutti chesukovalanukunnadu. kaani mallee edho janku. anduke aagipoyaadu. kaadu balavantamgaa aaraataanni anuchukunnadu.

 "aina meerippudu kanyanu yem anyayam chesarani...." anyamanaskamgaa annadu yogendra.

 "ledu mister yogi.... noorella soubhaagyaanni ardhaantaramgaa pogottukunna abhagyuralu kanya. kanya eppuduu navvutune vundaali. moduvaarina kanya bratuku mallee chigurinchaali. kanyaku chendaalsina yaavadaastini nenu aameku appacheppali. adhe naa aakanksha. alanti yogyudu, samskaaravantuduu ayina vyaktikosame innaalluu nenu eduruchusindi."

 kireeti tananunchi yem korutunnado yogendraku ardhamaindi.

 nijaaniki tana abheeshtaanni kanyakenado cheppaadu.

 kanya aa avakaasamiste adhi tana adrushtamgaa bhaavistaanani aroje spashtam cheshaadu kuudaa.

 kireeti abhiprayam kuudaa adhe ayithe tanaku aanandadaayakame.

 kaani tanu korutunnadi kanyanu matrame.

 kanya venukunna aasthipaastulni kaadu.

 kanya vivaahamto tana adhikaaraanni vadulukovatame kireeti lakshyamaite aa vivaahaaniki tanu sumukhudu kaaledu.