 "ఎలా అనొద్దు? నేను వద్దన్నా వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళడమే కాకుండా పైగా డబ్బులు కూడా ఇస్తావా - మనకే ఇల్లు జరగక ఛస్తుంటే -సారీ! మరిచిపోయాను! నీ సంపాదన! నీ డబ్బు! నీ ఇష్టం ! అంతేనా?" 
 
 పెదిమలు బిగపట్టి, తల అడ్డంగా వూపింది ప్రతిమ. పెదవి విప్పితే దుఃఖం బయట పడిపోయేటట్లు ఉంది.
 
 "సినిమాల్లోలా పెద్ద సీన్ క్రియేట్ చెయ్యకు. ఇంకోసారి మాత్రం ఇలా జరిగితే... ఆ తరవాత మనిద్దరం కలిసి ఉండడం కుదరదు!" అన్నాడు శ్రీరాం.
 
 ఆ రోజున ప్రతిమ అనుభవించిన మానసిక వ్యధ ఆమె తల దాచుకున్న తలగడకీ, తన మడిని వదిలేసి కోడల్ని పొదుపుకున్న ఆమె అత్తగారి ఒడికీ మాత్రమే తెలుసు.
 
                            * * * * *
 
 "పొద్దున్నే వెళ్ళి అడిగేసి వచ్చాను" అన్నాడు శ్రీరాం, షర్టు విప్పి హాంగర్ కి తగిలిస్తూ.
 
 "ఎవర్ని?" అంది ప్రతిమ తనకి సగం అర్ధమయినట్లే ఉంది.
 
 "ఇంకెవరిని? మీ నాన్నగార్ని!"
 
 "మీరు అక్కడికెళ్ళారా?" అంది ప్రతిమ ఆశ్చర్యంగా.
 
 "వాళ్ళింట్లో అడుగు పెట్టలేదు. రోడ్డుమీదికే పిలిపించి అడిగేశాను. అప్పటికింకా మొహం కూడా కడుక్కున్నట్లు లేడాయన. స్టన్ అయిపోయాడు."
 
 ప్రతిమ మొహం చిన్నబోయింది. అది గమనించాడు శ్రీరాం.
 
 "ఏం? మీ వాళ్ళని అంటే నీకు రోషమొస్తోందేమిటీ?"
 
 'లేదు' అన్నట్లు నిస్పృహగా తల వూపింది.
 
 "నీ మొహంలో తెలిసిపోతోంది అప్పుడే. నేను వాళ్ళని అన్నానని నువ్వు తెగ బాధపడిపోతున్నావ్. అసలు నేనంటే నీకు లక్ష్యం లేదు. వాళ్ళు నన్నెంత ఇన్సల్టు చేసినా మళ్ళీ వాళ్ళతోనే సంబంధాలు పెట్టుకుందామని చూస్తున్నావ్! అవునా?"
 
 "అది కాదు" అంది ప్రతిమ మెల్లిగా. "ఎంతయినా కని, పెంచిన వాళ్ళు కదా?"
 
 "అందుకని వాళ్ళు కనిపించగానే నన్ను నిర్లక్ష్యం చెయ్యడం మొదలెట్టావ్!"
 
 "పాపం! వాళ్ళు ఇబ్బందుల్లో ఉన్నారు కదా? మనం నెలకో వందో, రెండు వందలో సహాయం చేస్తే...."
 
 "నీకు ఇవ్వాలని ఉంటే నీ మొత్తం సేలరీ వాళ్ళకిచ్చెయ్. నన్ను అడగాల్సిన అవసరం లేదు. అది నీ సంపాదన! నా బతుకు నేను బతకగలను. నా ఇష్టప్రకారం నడుచుకోవాలంటే మాత్రం వాళ్ళని దగ్గరికి రానియ్యకు. ఆయన ఎంత సంపాదించాడో, ఎలా సంపాదించాడో నాకు తెలుసు. ఇప్పుడు దొంగ ఏడుపులు ఏడిస్తే ఎవరూ నమ్మరు. చెప్పు! ఎలా చెయ్యదలుచుకున్నావ్?"
 
 "మీరు చెప్పినట్లే!" అంది ప్రతిమ, వినీ వినబడకుండా.
 
 మళ్ళీ నెల సేలరీ డే వచ్చేసరికి, ప్రతిమకి సన్నగా వణుకు ప్రారంభమయింది. నాన్నగారు వస్తారేమో, వస్తారేమో అని భయం! అంతలోనే తనమీద తనకే అసహ్యం కలిగింది కూడా! తనకి జన్మ ఇచ్చి పెంచి పెద్దచేసి, చదువు చెప్పించి, మనిషిగా నిలబెట్టిన తండ్రి వచ్చి ఏమన్నా డబ్బులు అడుగుతారేమోనని జంకుతోంది తను! ఏం బతుకు!
 
 కానీ, తనని మోహించి వచ్చి తన కోసం ఎన్నో అవమానాలు సహించి, తనని పెళ్ళి చేసుకున్న శ్రీరాం మనసు కూడా నొప్పించలేదు తను! అతను వద్దన్నా పని చెయ్యలేదు. అతను ఎంత మంచి మనిషి! ఇంకో మగాడయితే మాటలతో మత్తుమందు జల్లేసి, నాలుగుసార్లు పార్కుకీ, రెండుసార్లు సినిమాకీ, మరోసారి మరోచోటికీ తీసుకుపోయి, సరదా తీరిపోయాక 'సారీ! మా నాన్నగారు అనుమతించడం లేదు! ఆయన అసలే హార్టు పేషెంటు! ఆయన కోసం మన పవిత్ర ప్రేమను త్యాగం చెయ్యాల్సి వస్తోంది' అని పక్కా సినిమా డైలాగు చెప్పి తప్పించుకుపోయే వాడేమో! శ్రీరాం అలా కాదు. అతని తరఫు వాళ్ళ దగ్గరనుంచీ అభ్యంతరం లేకపోగా, తనవాళ్ళే అభ్యంతరం పెట్టి, అతన్ని చిన్నబుచ్చినా, చలించకుండా నిలబడి, తనని పెళ్ళి చేసుకుని, జీవితాన్ని పంచి ఇచ్చాడు. అతని మాట కాదని ఎలా అనగలదు తను?
 
 అంతా అయోమయం!
 
 "డాక్టర్! మీ ఫాదర్ వచ్చారు" అంది నర్సు.
 
 ఉలిక్కిపడింది ప్రతిమ. కొద్దిక్షణాల తర్వాత సర్దుకుని, "లోపలికి రమ్మను, సిస్టర్!" అంది.
 
 "బయట బెంచీ మీదే పడుకుండిపోయారు, డాక్టర్!" అంది జయశీల.
 
 చటుక్కున లేచి, స్టెత్ అందుకుని, బయటకు వెళ్ళింది ప్రతిమ.
 
 కేశవరావు బల్ల మీద పడుకుని ఉన్నాడు. చూపు మొద్దుగా ఉంది. కనుపాపలు కొంచెం పెద్దవై ఉన్నాయి.
 
 ఆయన 'సౌ నెంబరీ' అనే డ్రగ్ తాలూకు మైకంలో ఉన్నాడన్న ఆలోచన రాలేదు ప్రతిమకి. తండ్రిని గురించి అంత తక్కువగా అంచనా వెయ్యలేకపోయింది. అందుకని, ఆ లక్షణాలను తనకు తెలిసిన వ్యాధులకి అన్వయించడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ ఉండిపోయింది ప్రతిమ.
 
 "ఏమయింది, నాన్నా?"
 
 "ఏమీలేదు" అన్నట్లు సైగచేసి, ప్రయత్నపూర్వకంగా లేచి కూర్చున్నాడు కేశవరావు.
 
 "ఒంట్లో బాగులేదా?"
 
 "ఒంట్లో బాగానే ఉందమ్మా! ఇంట్లోనే బాగులేదు!"
 
 "ఏమయింది?"
 
 "ఏమవుతుంది? నేషనల్ ప్రాబ్లెమ్! డబ్బు! డబ్బు! డబ్బు! నీ దారి నువ్వు చూసుకుంటివి! ఇంక మా దారి గోదారే! ఉన్నదంతా పెట్టి నిన్ను చదివించాం! ఇప్పుడు నువ్వు బాగా పాఠాలు నేర్పిస్తున్నావ్ మాకు!"
 
 "మీ ఫాదరా? జ్వరం వచ్చినట్లు ఫ్లష్ అయిందే మొహం?" అని, ఆరాగా వాళ్ళవైపు చూస్తూ వెళ్ళిపోయింది నళిని.
 
 ఏమీ చెయ్యలేని, ఎటూ చెప్పలేని తన పరిస్థితి చూసి తనమీద తనకే విరక్తి కలిగింది ప్రతిమకు. భూమి హఠాత్తుగా బద్దలైపోయి, తను అందులో కూరుకుపోతే బాగుండనే కోరిక కలిగింది.
 
 "అమ్మా! నీకు దయ కలిగితే ఈ నెల కూడా ఒక్క ఆరొందలు సర్దు. లేకపోతే మేం మూటాముల్లే సర్దుకుని ఏ గుడిద్వారం దగ్గరో కాపరం పెట్టాలి!" అన్నాడు కేశవరావు.
 
 బిక్క చచ్చిపోయినట్లయింది ప్రతిమకు. ఆరొందలు నాన్నగారికి ఇచ్చేసి ఇంక శ్రీరాం మొహం చూడగలదా తను!
 
 ఉన్నట్లుండీ దగ్గడం మొదలెట్టాడు కేశవరావు. వూపిరాగిపోయేటట్లు, పేగులు వూడి వెలువడేటట్లు దగ్గుతున్నాడు, ఆ దగ్గుకి చలించిపోయింది ప్రతిమ. ఇంక ఆలోచించకుండా టేబుల్ దగ్గరికెళ్ళి, తన పర్సు తెరిచి ఆరొందలు తీసుకుని, కొన్ని మందులూ, టానిక్ బాటిల్సూ తెచ్చి కేశవరావుకి అందించింది.
 
 "నేను వీలు చూసుకొని రేపో, ఎల్లుండో వస్తాను, నాన్నా! మీరు ఈ మందులు వేసుకోండి ఈలోగా!" అంది.
 
 కేశవరావు అవి తీసుకుని మహదానందంగా వెళ్ళిపోయాడు ధూల్ పేట గుడుంబా దుకాణం వైపు.
 "ela anoddu? nenu vaddanna vaalla intiki velladame kakunda paiga dabbulu kuudaa istava - manake illu jaragaka chastunte -saarii! marichipoyanu! nee sampaadana! nee dabbu! nee ishtam ! antena?" 
 
 pedimalu bigapatti, tala addamgaa voopindi pratima. pedavi vippithe dukkham bayata padipoyetatlu undi.
 
 "cinemallola pedda sean criate cheyyaku. inkosari maatram ilaa jarigithe... aa taravaata maniddaram kalisi undadam kudaradu!" annadu sriram.
 
 aa rojuna pratima anubhavinchina maanasika vyadha aame tala daachukunna talagadakii, tana madini vadilesi kodalni podupukunna aame attagaari odiki matrame telusu.
 
                            * * * * *
 
 "poddunne velli adigesi vachanu" annadu sriram, shartu vippi hangar ki tagilistuu.
 
 "evarni?" andi pratima tanaki sagam ardhamayinatle undi.
 
 "inkevarini? mee naannagaarni!"
 
 "meeru akkadikellara?" andi pratima aascharyamgaa.
 
 "vaallintlo adugu pettaledu. roddumeedike pilipinchi adigesaanu. appatikinka moham kuudaa kadukkunnatlu ledayana. ston aipoyadu."
 
 pratima moham chinnaboyindi. adhi gamaninchaadu sriram.
 
 "yem? mee vaallani ante neeku roshamostondemiti?"
 
 'ledu' annatlu nispruhagaa tala voopindi.
 
 "nee mohamlo telisipotondi appude. nenu vaallani annaanani nuvvu tega badhapadipotunnav. asalu nenante neeku lakshyam ledu. vaallu nannenta insaltu chesina mallee vaallathone sambandhaalu pettukundaamani chustunnav! avuna?"
 
 "adhi kaadu" andi pratima melliga. "entayinaa kani, penchina vaallu kada?"
 
 "andukani vaallu kanipinchagaane nannu nirlakshyam cheyyadam modalettav!"
 
 "paapam! vaallu ibbandullo unnaaru kada? manam nelako vando, rendu vandalo sahayam cheste...."
 
 "neeku ivvaalani unte nee mottam salory vallakichey. nannu adagalsina avasaram ledu. adhi nee sampaadana! naa batuku nenu batakagalanu. naa ishtaprakaaram naduchukovalante maatram vaallani daggariki raaniyyaku. aayana entha sampadinchado, ela sampadinchado naaku telusu. ippudu donga edupulu ediste evaruu nammaru. cheppu! ela cheyyadaluchukunnav?"
 
 "meeru cheppinatle!" andi pratima, vinee vinabadakunda.
 
 mallee nela salory dee vachesariki, pratimaki sannagaa vanuku praarambhamayindi. naannagaaru vastaremo, vastaremo ani bhayam! antalone tanameeda tanake asahyam kaligindi kuudaa! tanaki janma ichi penchi peddachesi, chaduvu cheppinchi, manishigaa nilabettina tandri vachi emanna dabbulu adugutaremonani jankutondi tanu! yem batuku!
 
 cony, tanani mohinchi vachi tana kosam enno avamaanaalu sahinchi, tanani pelli chesukunna sriram manasu kuudaa noppinchaledu tanu! atanu vaddanna pani cheyyaledu. atanu entha manchi manishi! inko magaadayithe maatalatho mattumandu jallesi, naalugusaarlu paarkukee, rendusaarlu cinemaki, marosari marochotiki teesukupoyi, sarada teeripoyaaka 'saarii! maa naannagaaru anumatinchadam ledu! aayana asale haartu paeshentu! aayana kosam mana pavitra premanu tyaagam cheyyalsi vastondi' ani pakka sinima dailagu cheppi tappinchukupoye vademo! sriram alaa kaadu. athani tarafu vaalla daggaranunchii abhyantaram lekapoga, tanavalle abhyantaram petti, atanni chinnabuchinaa, chalinchakunda nilabadi, tanani pelli chesukuni, jeevitaanni panchi ichadu. athani maata kaadani ela anagaladu tanu?
 
 antaa ayomayam!
 
 "dactor! mee fadar vachaaru" andi narsu.
 
 ulikkipadindi pratima. koddikshanaala tarvaata sardukuni, "lopaliki rammanu, sister!" andi.
 
 "bayata benchi meede padukundipoyaru, dactor!" andi jayasheela.
 
 chatukkuna lechi, steth andukuni, bayataku vellindi pratima.
 
 keshavarao balla meeda padukuni unnaadu. chuupu moddugaa undi. kanupaapalu konchem peddavai unnaayi.
 
 aayana 'sou nembari' ane drug taaluuku maikamlo unnaadanna aalochana raledu pratimaki. tandrini gurinchi anta takkuvagaa anchana veyyalekapoyindi. andukani, aa lakshanaalanu tanaku telisina vyaadhulaki anvayinchadaaniki prayatnam chestu undipoyindi pratima.
 
 "emayindi, nanna?"
 
 "emeeledu" annatlu saigachesi, prayatnapoorvakamgaa lechi kuurchunnaadu keshavarao.
 
 "ontlo baguleda?"
 
 "ontlo bagane undamma! intlone baguledu!"
 
 "emayindi?"
 
 "emavutundi? neshanal problem! dabbu! dabbu! dabbu! nee daari nuvvu chusukuntivi! inka maa daari godare! unnadanta petti ninnu chadivincham! ippudu nuvvu baga paataalu nerpistunnav maaku!"
 
 "mee fadara? jwaram vachinatlu flush ayinde moham?" ani, aaraga vaallavaipu chustuu vellipoyindi nalini.
 
 emi cheyyaleni, etuu cheppaleni tana paristhiti chusi tanameeda tanake virakti kaligindi pratimaku. bhoomi hataattugaa baddalaipoyi, tanu andulo koorukupothe bagundane korika kaligindi.
 
 "amma! neeku daya kaligithe ee nela kuudaa okka aarondalu sardu. lekapothe mem mootamulle sardukuni e gudidwaram daggaro kaparam pettali!" annadu keshavarao.
 
 bikka chachipoyinatlayindi pratimaku. aarondalu naannagaariki ichesi inka sriram moham chudagalada tanu!
 
 unnatlundii daggadam modalettaadu keshavarao. voopiraagipoyetatlu, pegulu voodi veluvadetatlu daggutunnadu, aa dagguki chalinchipoyindi pratima. inka alochinchakunda table daggarikelli, tana parsu terichi aarondalu teesukuni, konni manduluu, tanic baatilsuu tecchi kesavaraoki andinchindi.
 
 "nenu veelu chusukoni repo, ellundo vastaanu, nanna! meeru ee mandulu vesukondi eelogaa!" andi.
 
 keshavarao avi teesukuni mahadaanandamgaa vellipoyaadu dhul peta gudumba dukaanam vaipu.