 రెండురోజులనించి సుబ్బారావు తనని ఎప్పటిలా బతిమలాడతాడనీ, దగ్గిరకి తీసుకుని క్షమించమంటాడనీ ఎదురుచూసింది జ్యోతి. సుబ్బారావు ఆ ప్రయత్నంచెయ్యకుండా వుండిపోవడంతో ఆమె అహం దెబ్బతినడమేకాక, సుబ్బారావు నిజంగా అన్నదంతా ఆచరణలో పెడుతున్నాడు గాబోలు అని భయం కూడా వేసింది. 
 కాని తనంతట తాను మాట్లాడటానికి అహం అడ్డు వచ్చింది. ఇంట్లో ఎవరి పనులు వారు చేసుకుంటూ గడపసాగారు.
 ఆ వారం పదిరోజులలో మళ్ళీ మురారి రాలేదు. జ్యోతికి రోజులు చాలా భారంగా గడుస్తున్నాయి. జ్యోతి ఇన్నిరోజులుగా ఏంచేసి సుబ్బారావుకి బుద్ధిచెప్పాలా అని రాత్రింబగళ్ళు ఆలోచిస్తూనే వుంది. పుట్టింటికి వెళ్ళడం అన్నది లాభంలేదు.
 వెళ్ళినా వాళ్ళు తిట్టి పంపిస్తారు. అయినా ఎన్నిరోజులుంటుంది?తనకో ఉద్యోగం వుంటే, ఎవరిమీద ఆధారపడకుండా బతికే అవకాశం వుంటే ఎంత బాగుండేది- పో పొమ్మంటే ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపోయేది.
 అందుకే ఆడదానికి ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యం వుండాలి. ఇప్పుడయినా ఏదన్నా ఉద్యోగం దొరికితే బాగుండును! తనకి ఉద్యోగం ఎవరిస్తారు? బి.ఏ. అన్నా పూర్తిచేయలేదు.
 అసలు ఎలా ప్రయత్నించడం? ఎక్కడ ప్రయత్నించటం? ఎవరిని అడగడం? మురారి చటుక్కున గుర్తువచ్చాడు. మురారి మంచి ఉద్యోగంలో వున్నాడు.
 అతను తనకో చిన్న ఉద్యోగం ఇప్పించలేడా? అతని కంపెనీలో కాకపోయినా తన పరపతి ఉపయోగించి ఇంకెక్కడైనా ఉద్యోగం ఇప్పిస్తాడేమో, అడిగితే బాగుండును.
 ఎలా అడగడం - సుబ్బారావు వుండగా ఎలా అడుగుతుంది? మురారి వంటరిగా దొరికే అవకాశం ఏదో ఒకసారి వచ్చిందిగాని, అస్తమానం దొరుకుతుందా? ఆలోచనలతో సతమతమయిపోసాగింది జ్యోతి. 
 * * * *
 ఆమె కోరిక ఆ మర్నాడు తీరింది. మురారి సాయంత్రం వచ్చేసరికి సుబ్బారావు ఇంట్లోలేడు. జ్యోతితో మాటలు లేవేమో ఈమధ్య సుబ్బారావు ఆఫీసునించి ఆలశ్యంగా రావడమో, లేదా వచ్చాక ఎటో బయటికి వెళ్ళి తిరిగి రావడం చేస్తున్నాడు. ఆ పూట ఇంకా అతను ఇంటికి రాలేదు.
 జ్యోతికి పెన్నిధి దొరికినట్లు సంతోషం అన్పించింది. మొహం సంతోషంతో వెలిగిపోయింది.
 "రండి - రండి. అసలు రావడమే మానేశారు. మమ్మల్ని మరిచిపోయినట్లున్నారు" అంది అలుకగా.
 "లేదండీ, వారంరోజులు వూర్లోలేను. వచ్చాక ఒకటే పని. తీరికే లేదు. ఇవాళ కాస్తతొందరగా పని ముగిసిందని వచ్చాను. సుబ్బు ఏడి, ఆఫీసునించి ఇంకా రాలేదా?" అన్నాడు మురారి కూర్చుంటూ.
 "లేదు" అంది జ్యోతి ముభావంగా.
 "ఏం ఇంతాలస్యం అయింది? ఇంకా రాలేదా..... వాడుంటాడని వచ్చాను" అన్నాడు మురారి ఇబ్బందిగా.
 జ్యోతికి కొంచెం కోపం వచ్చింది.
 "ఏమిటండీ! ఆయనకోసం రాకపోతే నాకోసం రాకూడదా? ఆయన లేకపోతే ముళ్ళమీద కూర్చున్నట్టే వుంటారు" అంది. జ్యోతి స్వరంతో నిష్టూరం ద్వనించింది.
 మురారి కాస్త ఆశ్చర్యంగా చూశాడు. అబ్బే అదికాదు. వాడు లేకుండా వస్తే.... బాగుండదు....." నసిగాడు.
 "ఏం? బాగు లేకపోవడానికి ఏం తప్పు చేశాం మనం? ఒక మగ, ఆడ మాట్లాడుకోడం కూడా తప్పా?" తీవ్రంగా రెట్టించింది జ్యోతి.
 ఇందులో జ్యోతికింత కోపం తెప్పించడానికి ఏం వుదో మురారికి బోధపడలేదు. ఆమె ఎందుకో హార్ట్ అయి అలా
మాట్లాడిందనిపించి ఆమె వంక పరిశీలనగా చూశాడు.
 జ్యోతి మొహం వాడిపోయి, బుగ్గలు లోతుకు వెళ్ళి, కళ్ళు నీరసంగా వున్నాయి. ఈ పది పదిహేను రోజులలో ఆమెలో మార్పు కొట్టవచ్చినట్టు కనపడింది.
 "మీరేమిటి అలా అయిపోయారు? వంట్లో బాగులేదా?" అన్నాడు మురారి ఆదుర్దాగా.
 ఈ పదిహేను రోజులుగా ఆప్యాయంగా పలకరించే మనిషిలేక, తన ఆలోచనలతో తనే సతమతమయిపోతూ లోలోపల బాధపడుతున్న జ్యోతి కాస్త ఓదార్పుగా, ఆప్యాయంగా మురారి పలకరించేసరికి నిగ్రహించుకోలేకపోయింది.చిన్నపిల్లలా చటుక్కున కళ్ళలో నీళ్ళు తెచ్చుకుంది. పెదాలు వణికాయి.
 "మీరయినా అడిగారు" అంది గొంతులో ఏదో అడ్డుపడినట్లయి. దుఃఖం ఎగతన్నింది.
 మురారి విస్తుపోయాడు. జ్యోతి చెంపలంబడి కన్నీళ్ళు జారాయి.
 "ఏమిటి? ఏమయింది? ఎందుకలా వున్నారు?" గాభరాగా అడిగాడు మురారి.
 జ్యోతి చప్పున కళ్ళు తుడుచుకుంది. తన బేలతనానికి సిగ్గుపడింది. "ఏం లేదు..... ఏంలేదు" అంది ఎర్రబడిన మొహంతో.
 మురారి ఆమె మొహంలోకి చూశాడు. ఏదో ఉందన్న విషయం అతనికి తట్టింది.
 "కాదు ఏదో వుంది. చెప్పండి" అన్నాడు.
 జ్యోతి సూటిగా మురారివంక చూసింది. ఆ చూపులకి మురారి తడబడ్డాడు. జ్యోతి విరక్తిగా, నిర్లిప్తంగా నవ్వింది.
 "ఎందుకు చెప్పడం? మీరేం ఆర్చగలరా తీర్చగలరా?"
 మురారి వింతగా చూశాడు అ ధోరణికి. "చెప్పండి, తీర్చగలనేమో!" అన్నాడు.
 "హు.... మీరేం అవుతారు నాకు? మీరేం చేయగలరు?" తనలో తను గొణిగినట్లు నిస్పృహగా అంది ఆమె.
 మురారికి ఏమీ అంతుపట్టలేదు "నిజమే! మీకు నేనేమీ కాను. కానీ ఓ మిత్రుడిగా భావించి చెప్పండి. నేను చేయగల సహాయం చేస్తాను" అన్నాడు మురారి కాస్త నొచ్చుకుని.
 rendurojulaninchi subbarao tanani eppatila batimalaadataadanii, daggiraki teesukuni kshaminchamantaadanii eduruchusindi jyoti. subbarao aa prayatnancheyyakundaa vundipovadamto aame aham debbatinadamekaka, subbarao nijamgaa annadanta aacharanalo pedutunnadu gabolu ani bhayam kuudaa vesindi. 
 kaani tanantata taanu matladataniki aham addu vachindi. intlo evari panulu vaaru chesukuntu gadapasagaru.
 aa vaaram padirojulalo mallee murari raledu. jyotiki rojulu chala bhaaramgaa gadustunnayi. jyoti innirojulugaa enchesi subbaraoki buddhicheppala ani raatrimbagallu aalochistune vundi. puttintiki velladam annadi laabhamledu.
 vellinaa vaallu titti pampistaaru. aina ennirojuluntundi?tanako udyogam vunte, evarimeeda aadharapadakunda batike avakaasam vunte entha bagundedi- poo pommante intlonchi vellipoyedi.
 anduke aadadaaniki aardhika swaatantryam vundaali. ippudayina edanna udyogam dorikithe bagundunu! tanaki udyogam evaristaaru? bi.e. anna poorticheyaledu.
 asalu ela prayatninchadam? ekkada prayatninchatam? evarini adagadam? murari chatukkuna gurtuvachadu. murari manchi udyogamlo vunnadu.
 atanu tanako chinna udyogam ippinchaleda? athani companylo kakapoyina tana parapati upayoginchi inkekkadaina udyogam ippistademo, adigithe bagundunu.
 ela adagadam - subbarao vundagaa ela adugutundi? murari vantarigaa dorike avakaasam edho okasari vachindigaani, astamaanam dorukutunda? aalochanalatho satamatamayiposaagindi jyoti. 
 * * * *
 aame korika aa marnadu teerindi. murari saayantram vachesariki subbarao intloledu. jyotito maatalu levemo eemadhya subbarao aafiisuninchi aalasyamgaa ravadamo, leda vachaka eto bayatiki velli tirigi ravadam chestunnadu. aa poota inka atanu intiki raledu.
 jyotiki pennidhi dorikinatlu santosham anpinchindi. moham santoshamto veligipoyindi.
 "randi - randi. asalu ravadame maanesaaru. mammalni marichipoyinatlunnara" andi alukagaa.
 "ledandi, vaaramrojulu voorlolenu. vachaka okate pani. teerike ledu. ivaala kaastatondaragaa pani mugisindani vachanu. subbu edy, aafiisuninchi inka raleda?" annadu murari kuurchuntuu.
 "ledu" andi jyoti mubhaavamgaa.
 "yem intaalasyam ayindi? inka raleda..... vaaduntaadani vachanu" annadu murari ibbandigaa.
 jyotiki konchem kopam vachindi.
 "amitandi! aayanakosam rakapothe nakosam rakudada? aayana lekapothe mullameeda koorchunnatte vuntaaru" andi. jyoti swaramtho nishtooram dwaninchindi.
 murari kaasta aascharyamgaa chushadu. abbe adikaadu. vaadu lekunda vaste.... bagundadu....." nasigaadu.
 "yem? baagu lekapovadaniki yem tappu chesham manam? oka maga, aada matladukodam kuudaa tappa?" teevramgaa rettinchindi jyoti.
 indulo jyotikinta kopam teppinchadaaniki yem vudho murariki bodhapadaledu. aame enduko hart ayi alaa
matladindanipinchi aame vanka pariseelanagaa chushadu.
 jyoti moham vaadipoyi, buggalu lotuku velli, kallu neerasamgaa vunnayi. ee padi padihenu rojulalo aamelo maarpu kottavachinattu kanapadindi.
 "meeremiti alaa aipoyaru? vantlo baguleda?" annadu murari aadurdaagaa.
 ee padihenu rojulugaa aapyaayamgaa palakarinche manishileka, tana aalochanalatho tane satamatamayipotuu lolopala baadhapadutunna jyoti kaasta odaarpugaa, aapyaayamgaa murari palakarinchesariki nigrahinchukolekapoyi.chinnapillala chatukkuna kallalo neellu tecchukundi. pedaalu vanikaayi.
 "meerayina adigaaru" andi gontulo edho addupadinatlayi. dukkham egatannindi.
 murari vistupoyaadu. jyoti chempalambadi kanneellu jarai.
 "emiti? emayindi? endukala vunnaru?" gabharaga adigaadu murari.
 jyoti chappuna kallu tuduchukundi. tana belatanaaniki siggupadindi. "yem ledu..... emledu" andi errabadina mohamto.
 murari aame mohamloki chushadu. edho undanna vishayam ataniki tattindi.
 "kaadu edho vundi. cheppandi" annadu.
 jyoti suutigaa muraarivanka chusindi. aa chuupulaki murari tadabaddadu. jyoti viraktigaa, nirliptamgaa navvindi.
 "enduku cheppadam? meerem archagalara teerchagalara?"
 murari vintagaa chushadu a dhoraniki. "cheppandi, teerchagalanemo!" annadu.
 "hu.... meerem avutaaru naaku? meerem cheyagalaru?" tanalo tanu goniginatlu nispruhagaa andi aame.
 murariki emi antupattaledu "nijame! meeku nenemi kaanu. cony oo mitrudigaa bhavinchi cheppandi. nenu cheyagala sahayam chestaanu" annadu murari kaasta nochukuni.