 
 "లేదు?"

 "అయితే ఇటివ్వండి" అతని చేతిలోంచి కవల్ని అడ్డుకొని రోడ్డుప్రక్కన అగ్గిపుల్ల గీసి అంటించేశాడు. 

 "ఇలాంటి వాటిని ఎక్కువసేపు మన దగ్గరుంచుకొంటే ప్రమాదం విజయ్. అందుకని ఇక్కడే తగవు పెట్టేశాను" అన్నాడు జగదీష్. 

 స్కూటరెక్కుతూ తిరిగి అన్నాడు. 

 "వాడికి పది లక్షలు విలువచేసే ఫోటోలవి!"

 "అవును వీటి సంగతి నీకెలా తెలుసు?"అప్పుడడిగాడు విజయ్. 

 నేను జి. కె. మీద ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి మెడలో ప్రవేశించాను. ఫోన్ రింగయితే ఎక్స్ టెన్షన్ ఫోన్ ఎత్తేను. దాన్లో మాత్రం స్టోరీ విన్నాను. అంటే ట్రబుల్లో వుందని తెలిసి ముందు ఆమెని రిస్క్ నించి తప్పించడానికి ప్రయత్నించాను"
 "ఐసీ! ఇప్పుడెక్కడికెళ్లాలి?"

 "ప్రస్తుతం అమీర్ పేటలో చిన్న గది తీసుకున్నాను"

 "అయితే అక్కడ దింపేస్తాను"

 "డోంట్ లోన్ ట్రబుల్. నేను మెల్లగా నడిచి వెళ్లిపోతాను" అని పంజగుట్ట చౌరస్తా దగ్గర దిగిపోయాడు. 

 విజయ్ అతనికి తన ఫోన్ నెంబర్ ఇచ్చాడు. 

 "అవసరం పడినప్పుడు తప్పకుండా మీకు ఫోన్ చేస్తాను. నరేంద్ర ఏమన్నా గొడవచేస్తే మాత్రం పీకనొక్కేస్తాను" సిగరెట్ వెలిగిస్తూ తాపీగ చెప్పాడు జగదీష్. 

 "మళ్లీ ఎందుకు ట్రబుల్ కోరి తెచ్చుకోవడం?" జగదీష్ నవ్వాడు. 

 "చెయ్యని నేరానికి జైలు శిక్ష అనుభవించాను విజయ్.

 ఒక మంచి కోసం. సమాజం కోసం ఒక చీడపురుగుని చంపడం తప్పుకాదు, నా మనస్సాక్షి ప్రకారం అది నేరం కాదు. బలమైన నేరస్థుడిని పట్టి శిక్షించలేని చట్టాలు, తప్పుచేయని బలహీనమైన నిరపరాధిని శిక్షించగల చట్టాలు - మనచుట్టూ వుంది."
 రెండు క్షణాలు అతనికేసి చూస్తూ నిలబడి పోయాడు విజయ్. 

 జగదీష్ నాలుగడుగులు వేసాక స్కూటరెక్కి తన ఫ్లాట్ వేపు వెళ్లిపోయాడు విజయ్. విజయ్ కి జగదీష్ బాగ నచ్చాడు. నిజమే.... .అతనిలో, సంఘర్షణని అర్దం చేసుకోగలడు. 

 నేర ప్రవృత్తిలో నేరం చేయడానికి, తప్పనిసరి అయిన పరిస్థితిలో నేరం చేయడానికీ ఎంతో తేడా వుంటుంది. స్కూటర్ని సెల్లాపార్క్ చేసి లిఫ్ట్ దగ్గరికి నడిచాడు విజయ్. 

 పెద్ద గావుకేకతో ఆ భవనం దద్దరిల్లిపోయింది. 

 నాగమణి. సావిత్రమ్మ ఉలిక్కిపడి వెళ్లారు. అప్పటికే గణపతి, మోలోన్ మేడమెట్లపై నించి కిందికి పరుగుదీస్తున్నారు. 

 పనివాళ్లు నిద్రలేచారు. కింద హాల్లోనూ, భవనం బయటక ఒకసారిగా దీపాలు వెలిగాయి. 

 "హాలోన.....హాలోన ...ఆయనగార్ని చంపేశారు" అరుస్తున్నాడు మల్లన్న. 

 నాగమణి గుండె ఆగిపోయినట్టయింది. 

 జి. కె. హత్య చేయబడ్డాడు. 

 అతన్ని హత్య చేయవలసిన అవసరం ఎవరికుంది?

 కంగారుగా మెట్లుదిగి జి. కె. గది దగ్గరకు వెళ్ళింది. వెనకనే ఆమె తల్లి సావిత్రమ్మ. 

 మంచానికి అడ్డంగా పడి వున్నాడు. మనిషి.... ఆయనపుడు పడుకొన్న పరుపు దుప్పటి రక్తంతో నిండిపోయినాయి. 

 నాగమణి అచేతనంగా మంచం దగ్గరికి నడిచింది. అతనిలో కదలిక కనిపించలేదు. 

 "ఏమండీ" పిలిచింది నాగమణి. 

 జి. కె. నుంచి సమాధానం లేదు. 

 "ప్రాణం పోయిందమ్మా! చెప్పాడు మల్లన్న ఏడుస్తూ

 గోడ గడియారం ఒక గంట కొట్టింది. అప్రయత్నంగా గడియారంకేసి చూసింది నాగమణి. 

 పదకొండున్నర!

 ఆమె శవంపైన చేయి వేయబోతుంటే గణపతి ఆపాడు. 

 "హత్య గావించబడిన మనిషి శవాన్ని ముట్టుకోకూడదమ్మా! పోలీసులతో గొడవ మళ్లీ!"

 ఆమె కన్నీళ్ళ లో నీరు నిలిచింది. 

 ఎంత కసాయితనంగా ప్రవర్తించినా అతను ఆమె భర్త. 

 మేలోన్ పోలీసులకి ఫోన్ చేసి చెప్పాడు. నాగమణీ సోఫాలో కూలబడింది. 

 భయంకరమైన నిర్లిప్తత.... అందరిలో... ఎవరికీ మాట్లాడే సాహసం లేదు., 

 ఆమె ఆలోచనలు ఎన్నో విధాలుగా పోతున్నాయి. 

 ఎవరు చేశారు?
 
 "ledu?"

 "ayithe itivvandi" athani chetilonchi kavalni addukoni rodduprakkana aggipulla geesi antinchesaadu. 

 "ilanti vaatini ekkuvasepu mana daggarunchukonte pramaadam vijay. andukani ikkade tagavu pettesaanu" annadu jagadish. 

 schootarekkuthuu tirigi annadu. 

 "vaadiki padi lakshalu viluvachese photolavi!"

 "avunu veeti sangati neekela telusu?"appudadigaadu vijay. 

 nenu ji. ke. meeda prateekaaram teerchukoovadaaniki medalo pravesinchaanu. fon ringayithe ex tension fon ettenu. daanlo maatram story vinnaanu. ante trabullo vundani telisi mundu aameni risk ninchi tappinchadaaniki prayatninchaanu"
 "ic! ippudekkadikellaalla?"

 "prastutam amir petalo chinna gadi teesukunnaanu"

 "ayithe akkada dimpestaanu"

 "dont lon trable. nenu mellagaa nadichi vellipotaanu" ani panjagutta chourasta daggara digipoyadu. 

 vijay ataniki tana fon nembar ichadu. 

 "avasaram padinappudu tappakunda meeku fon chestaanu. narendra emanna godavachesthe maatram peekanokkestaanu" sigaret veligistuu taapeega cheppaadu jagadish. 

 "malli enduku trable kori techukovadam?" jagadish navvaadu. 

 "cheyyani neraaniki jailu shiksha anubhavinchaanu vijay.

 oka manchi kosam. samajam kosam oka cheedapuruguni champadam tappukaadu, naa manassakshi prakaaram adhi neram kaadu. balamaina nerasthudini patti shikshinchaleni chattaalu, tappucheyani balaheenamaina niraparaadhini shikshinchagala chattaalu - manachuttu vundi."
 rendu kshanaalu atanikesi chustuu nilabadi poyadu vijay. 

 jagadish naalugadugulu vesaka schootarekki tana flat vepu vellipoyaadu vijay. vijay ki jagadish baaga nachaadu. nijame.... .athanilo, sangharshanani ardam chesukogaladu. 

 nera pravruttilo neram cheyadaaniki, tappanisari ayina paristhitilo neram cheyadaanikii entho teda vuntundi. schootarni sellapark chesi lift daggariki nadichaadu vijay. 

 pedda gavukekatho aa bhavanam daddarillipoyindi. 

 nagamani. saavitramma ulikkipadi vellaaru. appatike ganapati, molon medametlapai ninchi kindiki parugudeestunnaaru. 

 panivaallu nidralechaaru. kinda haalloonuu, bhavanam bayataka okasariga deepaalu veligaayi. 

 "halona.....halona ...aayanagaarni champesaru" arustunnadu mallanna. 

 nagamani gunde aagipoyinattayindi. 

 ji. ke. hatya cheyabaddadu. 

 atanni hatya cheyavalasina avasaram evarikundi?

 kangaarugaa metludigi ji. ke. gadi daggaraku vellindi. venakane aame talli saavitramma. 

 manchaaniki addamgaa padi vunnadu. manishi.... aayanapudu padukonna parupu duppati raktamtho nindipoyinaayi. 

 nagamani achetanamgaa mancham daggariki nadichindi. athanilo kadalika kanipinchaledu. 

 "emandi" pilichindi nagamani. 

 ji. ke. nunchi samadhanam ledu. 

 "praanam poindamma! cheppaadu mallanna edustu

 goda gadiyaram oka ganta kottindi. aprayatnamgaa gadiyarankesi chusindi nagamani. 

 padakondunnara!

 aame savampaina cheyi veyabotunte ganapati aapaadu. 

 "hatya gaavinchabadina manishi shavaanni muttukokudadamma! polisulatho godava malli!"

 aame kanneella loo neeru nilichindi. 

 entha kasaayitanamgaa pravartinchinaa atanu aame bharta. 

 melon polisulaki fon chesi cheppaadu. nagamani sophalo koolabadindi. 

 bhayankaramaina nirliptata.... andarilo... evariki matlade saahasam ledu., 

 aame aalochanalu enno vidhaalugaa potunnayi. 

 evaru chesaru?