
జులై 31న పులికొండ సుబ్బాచారి ఆంధ్రజ్యోతి (వివిధ)లో రాసిన వ్యాసానికి సమాధానంగా ఆగస్టు 14న ‘కృష్ణుణ్ణి కూడా బోనులో ఎక్కించే ప్రయత్నం’ పేరుతో పి.భాస్కరయోగి రాసిన అంశాల్ని చూశాక ఇది రాయక తప్పలేదు. ‘‘వాల్మీకి విరచిత శ్రీమద్రామాయణంలో ఎక్కడా శంబూక వధలేదు...’’ అంటూ భాస్కరయోగి తన వ్యాసాన్ని ప్రారంభించారు. శంబూకుడు శూద్రవైద్యుడనీ, ఒక బ్రాహ్మణ యువకునికి వైద్యం చేయక పోవడం వల్ల ఆ యువకుడు మరణించాడనీ, అందుకే ‘నీకర్తవ్యపాలన చేయలేదు కాబట్టి రాజుగా నా కర్తవ్యపాలన చేస్తున్నానని’ రాముడు శంబూకుణ్ణి వధించాడనీ, ఈ విషయం వైదికగ్రంథాల్లో ఉందని రాశారు. ఏ గ్రంథంలో ఉందో మాత్రం రాయలేదు.పోతన భాగవతాన్ని, వ్యాసభాగవతాన్ని సరిపోల్చి చెప్పగలిగిన వారికి వాల్మీకి రామాయణం, అందులోని ఉత్తర కాండ లోని 73వ సర్గ నుండి 76వ సర్గ వరకూ ఉన్న శ్లోకాలు తెలియనివా?భాస్కరయోగి రాసినట్లు ఆ సర్గల్లో శూద్ర శంబూకుడు వైద్యుడనే విషయం ఎక్కడా లేదు. బ్రాహ్మణ బాలుడు ఏ కారణం చేత చనిపోయాడో కూడా లేదు. చనిపోయిన తన కుమారుణ్ణి ఒక బ్రాహ్మణుడు రాముని ఆస్థానానికి తీసుకువస్తాడు. ఆ యువకుడు అడవిలోకి యజ్ఞసమిధల కోసం వెళ్ళాడని, అక్కడ పాముకరచి చనిపో యాడని, ఒక బ్రాహ్మణ యువకుణ్ణి పాము కరవడం అప్పటి యుగధర్మం ప్రకారం జరగరానిదని, అలా జరిగిందంటే ఎక్కడో ధర్మదోషం జరిగిందని, ఆ పాపానికి కారణం శూద్ర శంబూకుడు తపస్సు చేయడమే అని ఆ తండ్రి రాముణ్ణి నిందించాడనే ఒక కథ కూడా ఉంది. ఈ కథగానీ, భాస్కర యోగి వైద్యం కథగానీ- ఈ రెండూ వాల్మీకి రామాయణంలో లేవు. ఆ తర్వాత వచ్చినవే! ఐతే - బ్రాహ్మణ బాలుడు చనిపోవడం, చనిపోయిన కొడుకు శవాన్ని తెచ్చి, ఆ తండ్రి రాజైన రాముణ్ణి నిందించడం వాల్మీకి రాసిన కథే!వర్ణ వ్యవస్థని ధిక్కరించి, శూద్రుడు చేసే తపస్సు వల్ల కలిగిన పాపంలో రాజుకుకూడా కొంత పాలు సంక్రమిస్తుంది కాబట్టి ఆ పాపిని రాజు చంపాలనేది మనువాదం. వెంటనే రాముడు తన మంత్రులైన మార్కండేయుడు, మౌద్గల్యుడు, వాసుదేవుడు, కాశ్యపుడు, కాత్స్యాయనుడు, జాబాలి, గౌత ముడు, నారదుడు- అనే ఎనిమిదిమందిని పిలిచి సంప్రది స్తాడు. వారిలో నారదుడు అనే మంత్రి ఇలా అంటాడు- ‘‘రాజా! పురా కృతయుగే రాజన్ బ్రాహ్మణా వై తపస్వినంః’’ (ఉ.కాం:74-9)// తతస్ త్రేతాయుగం నామ మానవానాం వపుష్మతాం/ క్షత్రియా యత్ర జాయంతే పూర్వేణ తపసాన్వితాః (ఉ.కాం:74-11)// అస్మిన్ ద్వాపరసంఖ్యానే తపో వైశ్వాన్ సమావిశత్’’ (ఉ.కాం:74-25)అంటే, కృతయుగంలో బ్రాహ్మణులు, త్రేతాయుగంలో బ్రాహ్మణులతోపాటు క్షత్రియులు, ద్వాపరయుగంలో వారితో పాటు వైశ్యులూ తపస్సు చేయడానికి అర్హులు అని.హీన వర్ణో నృపశ్రేష్ఠ తప్యతే న హి వై తపః/ భావినీ శూద్రయోన్యాం తు తపశ్చర్యా కలౌ యుగే’’ (ఉ.కాం:74-27)మరి, కలియుగంలో మాత్రమే శూద్రు లకు ఆ అవకాశం ఉంటుంది. కాబట్టి, ఓ రాజశ్రేష్ఠా! ఈ యుగ ధర్మం ప్రకారం శూద్రుడు తపస్సుకు అనర్హుడు.-’’ అని నారదుడు అనే మంత్రి చెప్తాడు. అప్పుడు మంత్రులూ, పురోహితులు అందరూ చేరి-‘‘శూద్రుడు ఎవడో ఒకడు, ఇలా తపస్సు చేయడంవల్లే ఈ బ్రాహ్మణ బాలుడు చనిపోయాడు. కాబట్టి ఆ శూద్రుణ్ణి సంహ రించాలి’’ అని తీర్మానిస్తారు. రాముడు వెంటనే ఆ బ్రాహ్మణ యువకుని శరీరాన్ని నూనె తొట్టిలో (చెడిపోకుండా) భద్రం చేయించి, పాలనా బాధ్యతలు తాత్కాలికంగా లక్ష్మణ శత్రుఘ్నులకు అప్పజెప్పి, పుష్పక విమానం మీద ఎక్కి అన్ని ప్రాంతాలూ తిరిగి వెతుకుతూ, చివరికి దక్షిణ దిక్కుకు వస్తాడు. అక్కడ శైలవ పర్వత సమీపంలోని ఒక సరస్సు నీటిపై తల్లక్రిందులుగా తపస్సు చేస్తున్న ఒక రుషిని చూసి వివరాలు అడుగుతాడు. అప్పుడు ఆ రుషి - ‘‘శూద్రయోన్యాం ప్రజాతో అస్మిం...’’ (76-2)/ ‘‘నమిధ్యాహం వదే రామ దేవలోక జిగీషయా/ శూద్రం మాం విద్ది కాకుత్థ్స శంబూకో నామ నామతః’’ (76-3)‘‘రామా! నేను శూద్రుణ్ణి. నాపేరు శంబూకుడు. నేను అబద్దం చెప్పడం లేదు. నిజమే! నేను శూద్రశంబూకుణ్ణి!’’ అంటాడు. రాముడు వెంటనే ‘‘ధగధగలాడే నిర్మలమైన ఖడ్గాన్ని దూసి, ఆ శూద్ర శంబూకుని శిరస్సుని తెగనరికాడు’’ వెంటనే దేవతలు బుట్టలకొద్దీ పూల వర్షం కురిపించారు.శూద్ర జ్ఞానుల తలలు నరికిన రాముడు శూద్రులకు హీరో అవుతాడా? విలనవుతాడా? అనేది పెద్దగా శోధించాల్సిన పని లేదు. తెగిపడ్డ శూద్ర శంబూకుని శిరస్సే సత్యాన్ని చెబుతుంది. బొర్రా గోవర్థన్

julai 31na pulikonda subbachari aandhrajyoti (vividha)loo raasina vyaasaaniki samaadhaanamgaa aagastu 14na ‘krushnunni kuudaa bonulo ekkinche prayatnam’ paerutho pi.bhaskarayogi raasina amsaalni chushaka idhi rayaka tappaledu. ‘‘valmiki virachita srimadraamaayanamlo ekkada sambooka vadhaledu...’’ antuu bhaskarayogi tana vyaasaanni praarambhinchaaru. sambookudu shoodravaidyudanii, oka brahmana yuvakuniki vaidyam cheyaka povadam valla aa yuvakudu maraninchaadanii, anduke ‘neekartavyapaalana cheyaledu kabatti rajuga naa kartavyapaalana chestunnanani’ ramudu sambookunni vadhinchaadanii, ee vishayam vaidikagranthaallo undani raasaaru. e grandhamlo undo maatram rayaledu.potana bhaagavataanni, vyaasabhaagavataanni saripolchi cheppagaligina vaariki valmiki ramayanam, andulooni uttara kaanda loni 73va sarga nundi 76va sarga varakuu unna shlokaalu teliyaniva?bhaskarayogi rasinatlu aa sargallo shoodra sambookudu vaidyudane vishayam ekkada ledu. brahmana baludu e kaaranam chetha chanipoyado kuudaa ledu. chanipoyina tana kumarunni oka brahmanudu ramuni aasthaanaaniki teesukuvastaadu. aa yuvakudu adaviloki yagnasamidhala kosam vellaadani, akkada paamukarachi chanipo yaadani, oka brahmana yuvakunni paamu karavadam appati yugadharmam prakaaram jaragaraanidani, alaa jarigindante ekkado dharmadosham jarigindani, aa paapaaniki kaaranam shoodra sambookudu tapassu cheyadame ani aa tandri ramunni nindinchaadane oka katha kuudaa undi. ee kathagaanee, bhaskara yogi vaidyam kathagaanee- ee rendoo valmiki ramayanamlo levu. aa tarvaata vachinave! aithe - brahmana baludu chanipovadam, chanipoyina koduku shavaanni tecchi, aa tandri rajaina ramunni nindinchadam valmiki raasina kathe!varna vyavasthani dhikkarinchi, shoodrudu chese tapassu valla kaligina paapamlo rajukukuda kontha paalu sankramistundi kabatti aa paapini raju champalanedi manuvaadam. ventane ramudu tana mantrulaina markandeyudu, moudgalyudu, vasudevudu, kasyapudu, kaatsyaayanudu, jabali, gauta mudu, naradudu- ane enimidimandini pilichi sampradi staadu. vaarilo naradudu ane mantri ilaa antaadu- ‘‘raja! pura krutayuge rajan brahmana vai tapaswinam’’ (u.kaam:74-9)// tatas tretaayugam naama manawanam vapushmatam/ kshatria yatra jaayanthe puurveena tapasanvitah (u.kaam:74-11)// asmin dwaaparasankhyaane tapo vaishwan samavisat’’ (u.kaam:74-25)ante, krutayugamlo braahmanulu, tretaayugamlo braahmanulatopaatu kshatriyulu, dwaaparayugamlo vaaritho paatu vaisyuluu tapassu cheyadaaniki arhulu ani.heena varno nrupashreshtha tapyate na hi vai tapah/ bhavini shoodrayonyam tu tapascharya kalau yuge’’ (u.kaam:74-27)mari, kaliyugamlo matrame shoodru laku aa avakaasam untundi. kabatti, oo rajashreshta! ee yuga dharmam prakaaram shoodrudu tapassuku anarhudu.-’’ ani naradudu ane mantri cheptaadu. appudu mantruluu, purohitulu andaruu cheri-‘‘shoodrudu evado okadu, ilaa tapassu cheyadamvalle ee brahmana baludu chanipoyadu. kabatti aa shoodrunni samha rinchaali’’ ani teermaanistaaru. ramudu ventane aa brahmana yuvakuni sariiraanni noone tottilo (chedipokunda) bhadram cheyinchi, palana baadhyatalu taatkaalikamgaa lakshmana satrughnulaku appajeppi, pushpaka vimanam meeda ekki anni praantaaluu tirigi vetukutuu, chivariki dakshina dikkuku vastaadu. akkada sailava parvata sameepamloni oka sarassu neetipai tallakrindulugaa tapassu chestunna oka rushini chusi vivaraalu adugutaadu. appudu aa rushi - ‘‘shoodrayonyam prajaatho asmim...’’ (76-2)/ ‘‘namidhyaaham vade raama devaloka jigishaya/ shoodram maam viddi kakutthsa sambooko naama naamatah’’ (76-3)‘‘rama! nenu shoodrunni. naperu sambookudu. nenu abaddam cheppadam ledu. nijame! nenu shoodrasambookunni!’’ antaadu. ramudu ventane ‘‘dhagadhagalade nirmalamaina khadganni doosi, aa shoodra sambookuni shirassuni teganarikaadu’’ ventane devatalu buttalakoddii poola varsham kuripinchaaru.shoodra ghnaanula talalu narikina ramudu shoodrulaku heero avtada? vilanavutada? anedi peddagaa sodhinchaalsina pani ledu. tegipadda shoodra sambookuni shirasse satyaanni chebutundi. borra goverthan