బోయ జంగయ్య మీద అంబేడ్కర్ ప్రభావమే ఎక్కువ. అంబేడ్కర్కు అసలు సిసలు వారసుడిగా తాను ఏది నమ్మాడో, దానిని రాసాడు. దళితులు విప్లవకారులుగానో, అభ్యుదయ వాదులుగానో ఉండాలని ఆయన ఆకాంక్షించలేదు. కులవ్యవస్థలో నిచ్చెన మెట్ల కింద నలిగిపోతున్న వారు, ఆత్మవిశ్వాసంతో విజయసారథులు కావాలని మాత్రమే ఆకాంక్షించాడు.దళితులను అక్షరాలకు అంటరాని వాళ్లను చేసింది సమాజం. అక్షరాలకే కాదు మరెన్నో అవకాశాలకు, హక్కులకు దూరం చేసింది. ఇలాంటి సమాజంలో అణచబడ్డ విద్యావంతులు ఏం చేయాలో, చేసి చూపినవాడు బోయ జంగయ్య. పీడితుల బాధ్యతను రచనల ద్వారా దిశానిర్దేశం చేశాడు. చాలామందికి చదివిన చదువుకు ఉద్యోగం దొరికితే చాలు, కుటుంబమే లోకమై పోతది. బోయ జంగయ్య లాంటి వాళ్లకు మాత్రం అలా గిరిగీసుకొని జీవించడం తెలియదు. బాబా సాహెబ్ అంబేడ్కర్ చెప్పినట్టు ఏ సమాజం నుండి వచ్చాడో ఆ సమాజానికి కొంతైనా తిరిగి చెల్లించాలి. అదే ‘’పే బ్యాక్ టు ద సొసైటీ’’ కాన్సెప్టు. దానిని ఆచరించి చూపి, యావత్ దళిత జాతికి అక్షరాల వెలుగురేఖలు పంచినవాడు. దళిత జీవితమంటే వడ్డించిన విస్తరి కాదని, ఆధిపత్యాల దౌర్జన్యాల కింద నలిగిపోయే వెలివాడని, కనీస హక్కులకు నోచుకొని నిత్య యుద్ధక్షేత్రమని తన రచనలద్వారా నిరూపించినవాడు.స్వాతంత్య్రమనంతరం చదువుకున్న తొలితరానికి చెందిన దళితుడు బోయ జంగయ్య. తెలంగాణ సాయుధ రైతాంగ పోరాటం జరుగుతున్న కాలంలో నల్లగొండ జిల్లా చౌటుప్పల్ సమీపంలోని లింగారెడ్డిపేటలో జన్మించాడు. చిన్ననాటి నుండి కులం విధించిన అవమానాలను ఎదుర్కొని బడిలోకి అడుగుపెట్టాడు. చదువునే కాదు సమాజాన్ని చదివిన బోయ జంగయ్యకు అనివార్యంగా రచనాశక్తి అలవడింది. అలా చదివిన చదువుకు సార్థకం రచనావ్యాసంగమేనని గుర్తించాడు. అందుకే అటు ఆంధ్రాలో గుర్రం జాషువా, ఇటు తెలంగాణలో బోయ జంగయ్య అక్షరయుద్ధాన్ని ప్రకటించారు. ప్రాంతాలు వేరు. వీరి తపన మాత్రం ఒకటే. వీరిద్దరి బాట ఒక్కటే. వీరి లక్ష్యం కూడా ఒక్కటే. అదే అంబేడ్కర్ చెప్పిన కులనిర్మూలన. కులం చేత నేటికి అవమానాలు పొందుతున్న వారి పక్షాన గొంతెత్తి నిలబడ్డారు ఈ యిద్దరు అక్షర యోధులు. అందుకే ఇవాళ్టికి దళిత సాహిత్యానికి చిరునామా వీరే. తెలంగాణలో కొనసాగిన దొరల దాష్టీకాలను ప్రశ్నించింది బోయ జంగయ్య(బోజ) కలం. ఏ రచన చేసినా దాని అంతిమ లక్ష్యం గౌతమ బుద్ధుడు చెప్పిన సంఘపరివర్తనే లక్ష్యం. దళిత సమూహం పడుతున్న కష్టాలను చూసి చలించాడు బోజ. ఆయనలో ఉండే ఆర్ధ్రత, ఆవేదన అనివార్యంగా రచనల్లో కూడా ప్రతిఫలించేవి. అందుకే కన్నీటికి పర్యాయంగా కవిత్వాన్ని, ఆవేదనలకు ప్రతిబింబంగా కథలను లిఖించాడు. ఇక బోజ రాసిన జగడం, జాతర నవలలు కూడా తెలంగాణ అట్టడుగు ప్రజల జీవితాలను పట్టి చూపుతాయి. బోజ మీద అంబేడ్కర్ ప్రభావమే ఎక్కువ. అందుకే ఆయన ఎన్ని ఉద్యమాలు వచ్చినా అంబేడ్కర్ మార్గాన్ని విడిచిపెట్టలేదు. చదువుకున్న దళితులు ఆయా ఉద్యమాలకు సులభంగా ఆకర్షితులై వాటిలో కొట్టుకుపోతారు. బోజ మాత్రం ఏనాడూ తన బాధ్యత నుండి వైదొలగింది లేదంటే, ఆయనలోని పట్టుదలను అర్థం చేసుకోవచ్చు. అంబేడ్కర్కు అసలు సిసలు వారసుడిగా తాను ఏది నమ్మాడో, దానిని రాసాడు. రచనకు, రచయితకు మధ్య ఎలాంటి వైరుధ్యం లేని రచయిత బోజ. దళితులు విప్లవకారులుగానో, అభ్యుదయ వాదులుగానో ఉండాలని ఆయన ఆకాంక్షించలేదు. కులవ్యవస్థలో నిచ్చెన మెట్ల కింద నలిగిపోతున్న వారు, ఆత్మవిశ్వాసంతో విజయసారథులు కావాలని మాత్రమే ఆకాంక్షించాడు. అందుకు బోజ జీవితమే ఆదర్శనీయం. చదువు ద్వారా మాత్రమే దళితుల జీవితాలు మారుతాయని నమ్మాడు. ముఖ్యంగా దళితుల కష్టాలకు మూలం కులవ్యవస్థలోనే ఉన్నాయనే తాత్విక దృక్పథం బోజది. అందుకే ఆయన కులం అంతంగా తన కలానికి పదును పెట్టాడు. తనఆఖరి శ్వాసవరకు అక్షరయుద్ధంలో సైనికుడిగానే నిలబడ్డాడు. అగ్రవర్ణాలకు సాహిత్యం తమ ఆధిపత్యాల్ని కాపాడే సాధనం. మరి అట్టడుగు ప్రజల జీవితాలు సాహిత్యంలో ఎందుకు లేవో ఆలోచించాడు బోజ. ఈ తాత్విక చింతనతోనే బోజ కలాన్ని ఆయుధం చేసుకున్నాడు. అట్టడుగు జీవితాలు సాహిత్యంలోకి రానంత కాలం, అది పరిపుష్టం కాదని నిర్ణయించుకున్నాడు. మానవతా విలువల్ని ప్రతిపాదించడానికి సాహిత్యమే సాధనమని బలంగా విశ్వసించాడు. కవిత్వం, కథ, నవల, జీవిత చరిత్ర ఏది రాసిన బోజ తాత్వికత ఇదే. ఈ సమాజం మారాలి. ఈ సమాజంలోని అంతరాలు తొలగిపోవాలి. అది జరగాలంటే ప్రజలు చైతన్యవంతం కావాలి. ముఖ్యంగా ఊరికి దూరంగా మగ్గుతున్న వెలివాడల్లో పొద్దుపొడవాలి. అది అంబేడ్కర్ సూర్యుని వల్ల మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది. బోజ జీవించిన కాలం వామపక్ష, విప్లవ, అస్తిత్వ, తెలంగాణ ఉద్యమాలు ఎన్నో వచ్చాయి. ఆ ఉద్యమాలకు మద్దతుదారునిగా ఉన్నప్పటికీ బోజ ప్రధాన దృష్టి మాత్రం దళిత జీవితానికి పట్టం కట్టడమే లక్ష్యం. దళిత, బహుజనుల హక్కులకు విఘాతం కలుగుతున్నప్పుడు, గొంతెత్తి నిలబడిన అక్షర సైనికుడు బోజ. బోజ స్వప్నం ఒక సుందర సమాజం. దానికి దారులు వేయాని, అలాగే సమాజంలో అణగారిపోతున్న మహిళలు, దళితుల పట్ల గొప్ప బాధ్యతతో రచనలు చేశాడు బోజ. ప్రజల భాషకు ప్రామాణిక భాష అవరోధమని గుర్తించాడు. అందుకే ఆయన ప్రామాణిక భాషా సిద్ధాంతాన్ని పక్కన పెట్టాడు. ఏది రాసిన అది ప్రజలకు అర్థంకావాలని తండ్లాడినవాడు. ముఖ్యంగా కథల్లో సంభాషణలు వచ్చినప్పుడు అత్యంత శక్తిమంతంగా రాయడం బోజకు బాగా అలవాటైన పద్ధతి. పెద్దపెద్ద విషయాలనూ సులభతరం చేయడంలో దిట్ట. తనను నమ్ముకున్న సమాజపు చైతన్యపు స్థాయిని కనుగొని, వారికి అర్థమయ్యేలా రచనలను సృజించాడు.బోజ తన జీవిత కాలంలో ముప్ఫైకి పైగా రచనలు చేశాడు. అందులో ఐదు కవితా సంపుటాలు, నూట అరవై ఐదు కథలు, మూడు నవలలు ఉన్నాయి. ఇక బోజ కలం నుండి వెలువడిన అంబేడ్కర్, జగ్జీవన్రాం, జాషువా, కేఆర్ నారాయణన్ వంటి మహనీయుల జీవిత చరిత్రలు సాహిత్య చరిత్రలో మైలురాళ్లుగా నిలిచాయి. బోజ చేసిన సాహిత్య కృషికి గౌరవ డాక్టరేట్లు అందివచ్చాయి. కానీ, తెలుగు సమాజంలో బోజ రచనలకు రావాల్సినంత గుర్తింపు రాలేదన్నది కాదనలేని నిజం. ఐదు దశాబ్దాల పాటు సాహిత్యం కోసం నిలబడిన ఓ కలం యోధుడిని మన సమాజం కుదించి గౌరవించింది. నూతన తెలంగాణ రాష్ట్రంలోనైనా బోజ కృషికి గుర్తింపు దక్కాలి. అందుకోసం ప్రభుత్వం, పౌర సమాజం ఆలోచించాలి. తెలంగాణ సాహిత్య వైతాళికుల సరసన బోజకు సమున్నత స్థానం కల్పించాలి. అతడి సమగ్ర రచనలను ప్రభుత్వమే ప్రచురించి, పాఠకులకు అందుబాటులోకి తేవాల్సిన చారిత్రక అవసరం ఉంది. జీవితాన్ని ప్రజాసాహిత్యానికే ధారపోసిన ఈ మహనీయుని మరణం తెలుగు సమాజానికి తీరని లోటు. ఆయన సాహిత్యం, ఆ సాహిత్యం ఆశించిన సమాజం సాధించడమే ఈ మహా రచయితకు నిజమైన నివాళి. అదే నేటి దళిత, బహుజనులందరి బాధ్యత.gపసునూరి రవీందర్(నేడు బోయ జంగయ్య ప్రథమ వర్థంతి)దళితులను అక్షరాలకు అంటరాని వాళ్లను చేసింది సమాజం. అక్షరాలకే కాదు మరెన్నో అవకాశాలకు, హక్కులకు దూరం చేసింది. ఇలాంటి సమాజంలో అణచబడ్డ విద్యావంతులు ఏం చేయాలో, చేసి చూపినవాడు బోయ జంగయ్య. పీడితుల బాధ్యతను రచనల ద్వారా దిశానిర్దేశం చేశాడు. చాలామందికి చదివిన చదువుకు ఉద్యోగం దొరికితే చాలు, కుటుంబమే లోకమై పోతది. బోయ జంగయ్య లాంటి వాళ్లకు మాత్రం అలా గిరిగీసుకొని జీవించడం తెలియదు. బాబా సాహెబ్ అంబేడ్కర్ చెప్పినట్టు ఏ సమాజం నుండి వచ్చాడో ఆ సమాజానికి కొంతైనా తిరిగి చెల్లించాలి. అదే ‘’పే బ్యాక్ టు ద సొసైటీ’’ కాన్సెప్టు. దానిని ఆచరించి చూపి, యావత్ దళిత జాతికి అక్షరాల వెలుగురేఖలు పంచినవాడు. దళిత జీవితమంటే వడ్డించిన విస్తరి కాదని, ఆధిపత్యాల దౌర్జన్యాల కింద నలిగిపోయే వెలివాడని, కనీస హక్కులకు నోచుకొని నిత్య యుద్ధక్షేత్రమని తన రచనలద్వారా నిరూపించినవాడు.స్వాతంత్య్రమనంతరం చదువుకున్న తొలితరానికి చెందిన దళితుడు బోయ జంగయ్య. తెలంగాణ సాయుధ రైతాంగ పోరాటం జరుగుతున్న కాలంలో నల్లగొండ జిల్లా చౌటుప్పల్ సమీపంలోని లింగారెడ్డిపేటలో జన్మించాడు. చిన్ననాటి నుండి కులం విధించిన అవమానాలను ఎదుర్కొని బడిలోకి అడుగుపెట్టాడు. చదువునే కాదు సమాజాన్ని చదివిన బోయ జంగయ్యకు అనివార్యంగా రచనాశక్తి అలవడింది. అలా చదివిన చదువుకు సార్థకం రచనావ్యాసంగమేనని గుర్తించాడు. అందుకే అటు ఆంధ్రాలో గుర్రం జాషువా, ఇటు తెలంగాణలో బోయ జంగయ్య అక్షరయుద్ధాన్ని ప్రకటించారు. ప్రాంతాలు వేరు. వీరి తపన మాత్రం ఒకటే. వీరిద్దరి బాట ఒక్కటే. వీరి లక్ష్యం కూడా ఒక్కటే. అదే అంబేడ్కర్ చెప్పిన కులనిర్మూలన. కులం చేత నేటికి అవమానాలు పొందుతున్న వారి పక్షాన గొంతెత్తి నిలబడ్డారు ఈ యిద్దరు అక్షర యోధులు. అందుకే ఇవాళ్టికి దళిత సాహిత్యానికి చిరునామా వీరే. తెలంగాణలో కొనసాగిన దొరల దాష్టీకాలను ప్రశ్నించింది బోయ జంగయ్య(బోజ) కలం. ఏ రచన చేసినా దాని అంతిమ లక్ష్యం గౌతమ బుద్ధుడు చెప్పిన సంఘపరివర్తనే లక్ష్యం. దళిత సమూహం పడుతున్న కష్టాలను చూసి చలించాడు బోజ. ఆయనలో ఉండే ఆర్ధ్రత, ఆవేదన అనివార్యంగా రచనల్లో కూడా ప్రతిఫలించేవి. అందుకే కన్నీటికి పర్యాయంగా కవిత్వాన్ని, ఆవేదనలకు ప్రతిబింబంగా కథలను లిఖించాడు. ఇక బోజ రాసిన జగడం, జాతర నవలలు కూడా తెలంగాణ అట్టడుగు ప్రజల జీవితాలను పట్టి చూపుతాయి. బోజ మీద అంబేడ్కర్ ప్రభావమే ఎక్కువ. అందుకే ఆయన ఎన్ని ఉద్యమాలు వచ్చినా అంబేడ్కర్ మార్గాన్ని విడిచిపెట్టలేదు. చదువుకున్న దళితులు ఆయా ఉద్యమాలకు సులభంగా ఆకర్షితులై వాటిలో కొట్టుకుపోతారు. బోజ మాత్రం ఏనాడూ తన బాధ్యత నుండి వైదొలగింది లేదంటే, ఆయనలోని పట్టుదలను అర్థం చేసుకోవచ్చు. అంబేడ్కర్కు అసలు సిసలు వారసుడిగా తాను ఏది నమ్మాడో, దానిని రాసాడు. రచనకు, రచయితకు మధ్య ఎలాంటి వైరుధ్యం లేని రచయిత బోజ. దళితులు విప్లవకారులుగానో, అభ్యుదయ వాదులుగానో ఉండాలని ఆయన ఆకాంక్షించలేదు. కులవ్యవస్థలో నిచ్చెన మెట్ల కింద నలిగిపోతున్న వారు, ఆత్మవిశ్వాసంతో విజయసారథులు కావాలని మాత్రమే ఆకాంక్షించాడు. అందుకు బోజ జీవితమే ఆదర్శనీయం. చదువు ద్వారా మాత్రమే దళితుల జీవితాలు మారుతాయని నమ్మాడు. ముఖ్యంగా దళితుల కష్టాలకు మూలం కులవ్యవస్థలోనే ఉన్నాయనే తాత్విక దృక్పథం బోజది. అందుకే ఆయన కులం అంతంగా తన కలానికి పదును పెట్టాడు. తనఆఖరి శ్వాసవరకు అక్షరయుద్ధంలో సైనికుడిగానే నిలబడ్డాడు. అగ్రవర్ణాలకు సాహిత్యం తమ ఆధిపత్యాల్ని కాపాడే సాధనం. మరి అట్టడుగు ప్రజల జీవితాలు సాహిత్యంలో ఎందుకు లేవో ఆలోచించాడు బోజ. ఈ తాత్విక చింతనతోనే బోజ కలాన్ని ఆయుధం చేసుకున్నాడు. అట్టడుగు జీవితాలు సాహిత్యంలోకి రానంత కాలం, అది పరిపుష్టం కాదని నిర్ణయించుకున్నాడు. మానవతా విలువల్ని ప్రతిపాదించడానికి సాహిత్యమే సాధనమని బలంగా విశ్వసించాడు. కవిత్వం, కథ, నవల, జీవిత చరిత్ర ఏది రాసిన బోజ తాత్వికత ఇదే. ఈ సమాజం మారాలి. ఈ సమాజంలోని అంతరాలు తొలగిపోవాలి. అది జరగాలంటే ప్రజలు చైతన్యవంతం కావాలి. ముఖ్యంగా ఊరికి దూరంగా మగ్గుతున్న వెలివాడల్లో పొద్దుపొడవాలి. అది అంబేడ్కర్ సూర్యుని వల్ల మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది. బోజ జీవించిన కాలం వామపక్ష, విప్లవ, అస్తిత్వ, తెలంగాణ ఉద్యమాలు ఎన్నో వచ్చాయి. ఆ ఉద్యమాలకు మద్దతుదారునిగా ఉన్నప్పటికీ బోజ ప్రధాన దృష్టి మాత్రం దళిత జీవితానికి పట్టం కట్టడమే లక్ష్యం. దళిత, బహుజనుల హక్కులకు విఘాతం కలుగుతున్నప్పుడు, గొంతెత్తి నిలబడిన అక్షర సైనికుడు బోజ. బోజ స్వప్నం ఒక సుందర సమాజం. దానికి దారులు వేయాని, అలాగే సమాజంలో అణగారిపోతున్న మహిళలు, దళితుల పట్ల గొప్ప బాధ్యతతో రచనలు చేశాడు బోజ. ప్రజల భాషకు ప్రామాణిక భాష అవరోధమని గుర్తించాడు. అందుకే ఆయన ప్రామాణిక భాషా సిద్ధాంతాన్ని పక్కన పెట్టాడు. ఏది రాసిన అది ప్రజలకు అర్థంకావాలని తండ్లాడినవాడు. ముఖ్యంగా కథల్లో సంభాషణలు వచ్చినప్పుడు అత్యంత శక్తిమంతంగా రాయడం బోజకు బాగా అలవాటైన పద్ధతి. పెద్దపెద్ద విషయాలనూ సులభతరం చేయడంలో దిట్ట. తనను నమ్ముకున్న సమాజపు చైతన్యపు స్థాయిని కనుగొని, వారికి అర్థమయ్యేలా రచనలను సృజించాడు.బోజ తన జీవిత కాలంలో ముప్ఫైకి పైగా రచనలు చేశాడు. అందులో ఐదు కవితా సంపుటాలు, నూట అరవై ఐదు కథలు, మూడు నవలలు ఉన్నాయి. ఇక బోజ కలం నుండి వెలువడిన అంబేడ్కర్, జగ్జీవన్రాం, జాషువా, కేఆర్ నారాయణన్ వంటి మహనీయుల జీవిత చరిత్రలు సాహిత్య చరిత్రలో మైలురాళ్లుగా నిలిచాయి. బోజ చేసిన సాహిత్య కృషికి గౌరవ డాక్టరేట్లు అందివచ్చాయి. కానీ, తెలుగు సమాజంలో బోజ రచనలకు రావాల్సినంత గుర్తింపు రాలేదన్నది కాదనలేని నిజం. ఐదు దశాబ్దాల పాటు సాహిత్యం కోసం నిలబడిన ఓ కలం యోధుడిని మన సమాజం కుదించి గౌరవించింది. నూతన తెలంగాణ రాష్ట్రంలోనైనా బోజ కృషికి గుర్తింపు దక్కాలి. అందుకోసం ప్రభుత్వం, పౌర సమాజం ఆలోచించాలి. తెలంగాణ సాహిత్య వైతాళికుల సరసన బోజకు సమున్నత స్థానం కల్పించాలి. అతడి సమగ్ర రచనలను ప్రభుత్వమే ప్రచురించి, పాఠకులకు అందుబాటులోకి తేవాల్సిన చారిత్రక అవసరం ఉంది. జీవితాన్ని ప్రజాసాహిత్యానికే ధారపోసిన ఈ మహనీయుని మరణం తెలుగు సమాజానికి తీరని లోటు. ఆయన సాహిత్యం, ఆ సాహిత్యం ఆశించిన సమాజం సాధించడమే ఈ మహా రచయితకు నిజమైన నివాళి. అదే నేటి దళిత, బహుజనులందరి బాధ్యత.gపసునూరి రవీందర్(నేడు బోయ జంగయ్య ప్రథమ వర్థంతి)
boya jangayya meeda ambedker prabhavame ekkuva. ambedkarku asalu sisalu vaarasudigaa taanu edhi nammado, daanini rasadu. dalitulu viplavakaarulugaano, abhyudaya vaadulugaano undaalani aayana aakaankshinchaledu. kulavyavasthalo nicchena metla kinda naligipotunna vaaru, aatmaviswaasamto vijayasaarathulu kaavaalani matrame aakaankshinchaadu.dalitulanu aksharaalaku antaraani vaallanu chesindi samajam. aksharaalake kaadu marenno avakaasaalaku, hakkulaku dooram chesindi. ilanti samaajamlo anachabadda vidyaavantulu yem cheyalo, chesi chuupinavaadu boya jangayya. peeditula baadhyatanu rachanala dwara disanirdesam cheshaadu. chaalaamandiki chadivina chaduvuku udyogam dorikithe chaalu, kutumbame lokamai potadi. boya jangayya lanti vaallaku maatram alaa girigeesukoni jeevinchadam teliyadu. baba saheb ambedker cheppinattu e samajam nundi vachado aa samaajaaniki kontainaa tirigi chellinchaali. adhe ‘’pee byak tu da socity’’ conseptu. daanini aacharinchi chuupi, yavat dalita jaatiki aksharaala velugurekhalu panchinavaadu. dalita jeevitamante vaddinchina vistari kaadani, aadhipatyaala dourjanyaala kinda naligipoye velivaadani, kaneesa hakkulaku nochukoni nitya yuddhakshetramani tana rachanaldwara niroopinchinavaadu.swaatantyramanantaram chaduvukunna tolitaraaniki chendina dalitudu boya jangayya. telamgaana saayudha raitanga poratam jarugutunna kaalamlo nallagonda jilla choutuppal sameepamloni lingareddipetalo janminchaadu. chinnanati nundi kulam vidhinchina avamaanaalanu edurkoni badiloki adugupettaadu. chaduvune kaadu samaajaanni chadivina boya jangayyaku anivaaryamgaa rachanasakti alavadindi. alaa chadivina chaduvuku saarthakam rachanaavyaasamgamenani gurtinchaadu. anduke atu aandhraalo gurram jashuva, itu telamgaanalo boya jangayya aksharayuddhaanni prakatinchaaru. praantaalu vaeru. veeri tapana maatram okate. veeriddari baata okkate. veeri lakshyam kuudaa okkate. adhe ambedker cheppina kulanirmoolana. kulam chetha netiki avamaanaalu pondutunna vaari pakshaana gontetti nilabaddaaru ee yiddaru akshara yodhulu. anduke ivaaltiki dalita saahityaaniki chirunama veere. telamgaanalo konasaagina dorala daashteekaalanu prasninchindi boya jangayya(boja) kalam. e rachana chesina daani antima lakshyam gautama buddhudu cheppina sanghaparivartane lakshyam. dalita samuuham padutunna kashtaalanu chusi chalinchaadu boja. aayanalo unde aardhrata, aavedana anivaaryamgaa rachanallo kuudaa pratiphalinchevi. anduke kanneetiki paryaayamgaa kavitvaanni, aavedanalaku pratibimbamgaa kathalanu likhinchaadu. ika boja raasina jagadam, jaatara navalalu kuudaa telamgaana attadugu prajala jeevitaalanu patti chuuputaayi. boja meeda ambedker prabhavame ekkuva. anduke aayana enni udyamaalu vachina ambedker maargaanni vidichipettaledu. chaduvukunna dalitulu aayaa udyamaalaku sulabhamgaa aakarshitulai vaatilo kottukupotaru. boja maatram enaaduu tana baadhyata nundi vaidolagindi ledante, aayanaloni pattudalanu artham chesukovachhu. ambedkarku asalu sisalu vaarasudigaa taanu edhi nammado, daanini rasadu. rachanaku, rachayitaku madhya elanti vairudhyam laeni rachayita boja. dalitulu viplavakaarulugaano, abhyudaya vaadulugaano undaalani aayana aakaankshinchaledu. kulavyavasthalo nicchena metla kinda naligipotunna vaaru, aatmaviswaasamto vijayasaarathulu kaavaalani matrame aakaankshinchaadu. anduku boja jeevitame aadarsaneeyam. chaduvu dwara matrame dalitula jeevitaalu maarutaayani nammadu. mukhyamgaa dalitula kashtalaku moolam kulavyavasthalone unnayane taatvika drukpatham bojadi. anduke aayana kulam antamgaa tana kalaaniki padunu pettaadu. tanakhari swaasavaraku aksharayuddhamlo sainikudigaane nilabaddadu. agravarnaalaku saahityam tama aadhipatyaalni kapade saadhanam. mari attadugu prajala jeevitaalu saahityamlo enduku levo aalochinchaadu boja. ee taatvika chintanatone boja kalaanni aayudham chesukunnadu. attadugu jeevitaalu saahityamloki raananta kaalam, adhi paripushtam kaadani nirnayinchukunnaadu. manavata viluvalni pratipaadinchadaaniki saahityame saadhanamani balangaa vishwasinchaadu. kavitvam, katha, navala, jeevita charitra edhi raasina boja taatvikata ide. ee samajam marali. ee samaajamlooni antaraalu tolagipovali. adhi jaragalante prajalu chaitanyavantam kavali. mukhyamgaa ooriki dooramgaa maggutunna velivaadallo poddupodavaali. adhi ambedker suuryuni valla matrame saadhyamavutundi. boja jeevinchina kaalam vamapaksha, viplava, astitva, telamgaana udyamaalu enno vachayi. aa udyamaalaku maddatudaarunigaa unnappatikii boja pradhaana drushti maatram dalita jeevitaaniki pattam kattadame lakshyam. dalita, bahujanula hakkulaku vighaatam kalugutunnappudu, gontetti nilabadina akshara sainikudu boja. boja swapnam oka sundara samajam. daaniki daarulu veyaani, alaage samaajamlo anagaaripotunna mahilalu, dalitula patla goppa baadhyatatho rachanalu cheshaadu boja. prajala bhashaku praamaanika bhasha avarodhamani gurtinchaadu. anduke aayana praamaanika bhasha siddhaantaanni pakkana pettaadu. edhi raasina adhi prajalaku ardhamkaavaalani tandlaadinavaadu. mukhyamgaa kathallo sambhaashanalu vachinappudu atyanta saktimantamgaa rayadam bojaku baga alavaataina paddhati. peddapedda vishayaalanuu sulabhataram cheyadamlo ditta. tananu nammukunna samajapu chaitanyapu sthaayini kanugoni, vaariki arthamayyela rachanalanu srujinchaadu.boja tana jeevita kaalamlo mupphaiki paiga rachanalu cheshaadu. andulo aidu kavita samputaalu, noota aravai aidu kathalu, moodu navalalu unnaayi. ika boja kalam nundi veluvadina ambedker, jagjivanram, jashuva, kar narayanan vanti mahaneeyula jeevita charitralu saahitya charitralo mailuraallugaa nilichaayi. boja chesina saahitya krushiki gaurava doctoratelu andivachaayi. cony, telugu samaajamlo boja rachanalaku raavaalsinanta gurtimpu raledannadi kaadanaleni nijam. aidu dasaabdaala paatu saahityam kosam nilabadina oo kalam yodhudini mana samajam kudinchi gouravinchindi. noothana telamgaana rashtramlonaina boja krushiki gurtimpu dakkali. andukosam prabhutvam, poura samajam aalochinchaali. telamgaana saahitya vaitaalikula sarasana bojaku samunnata sthaanam kalpinchaali. atadi samagra rachanalanu prabhutvame prachurinchi, paatakulaku andubaatuloki tevalsina chaaritraka avasaram undi. jeevitaanni prajaasaahityaanike dharaposina ee mahaneeyuni maranam telugu samaajaaniki teerani lotu. aayana saahityam, aa saahityam aasinchina samajam saadhinchadame ee mahaa rachayitaku nijamaina nivaali. adhe neti dalita, bahujanulandari baadhyata.gpasunuri ravinder(nedu boya jangayya prathama vardhanti)dalitulanu aksharaalaku antaraani vaallanu chesindi samajam. aksharaalake kaadu marenno avakaasaalaku, hakkulaku dooram chesindi. ilanti samaajamlo anachabadda vidyaavantulu yem cheyalo, chesi chuupinavaadu boya jangayya. peeditula baadhyatanu rachanala dwara disanirdesam cheshaadu. chaalaamandiki chadivina chaduvuku udyogam dorikithe chaalu, kutumbame lokamai potadi. boya jangayya lanti vaallaku maatram alaa girigeesukoni jeevinchadam teliyadu. baba saheb ambedker cheppinattu e samajam nundi vachado aa samaajaaniki kontainaa tirigi chellinchaali. adhe ‘’pee byak tu da socity’’ conseptu. daanini aacharinchi chuupi, yavat dalita jaatiki aksharaala velugurekhalu panchinavaadu. dalita jeevitamante vaddinchina vistari kaadani, aadhipatyaala dourjanyaala kinda naligipoye velivaadani, kaneesa hakkulaku nochukoni nitya yuddhakshetramani tana rachanaldwara niroopinchinavaadu.swaatantyramanantaram chaduvukunna tolitaraaniki chendina dalitudu boya jangayya. telamgaana saayudha raitanga poratam jarugutunna kaalamlo nallagonda jilla choutuppal sameepamloni lingareddipetalo janminchaadu. chinnanati nundi kulam vidhinchina avamaanaalanu edurkoni badiloki adugupettaadu. chaduvune kaadu samaajaanni chadivina boya jangayyaku anivaaryamgaa rachanasakti alavadindi. alaa chadivina chaduvuku saarthakam rachanaavyaasamgamenani gurtinchaadu. anduke atu aandhraalo gurram jashuva, itu telamgaanalo boya jangayya aksharayuddhaanni prakatinchaaru. praantaalu vaeru. veeri tapana maatram okate. veeriddari baata okkate. veeri lakshyam kuudaa okkate. adhe ambedker cheppina kulanirmoolana. kulam chetha netiki avamaanaalu pondutunna vaari pakshaana gontetti nilabaddaaru ee yiddaru akshara yodhulu. anduke ivaaltiki dalita saahityaaniki chirunama veere. telamgaanalo konasaagina dorala daashteekaalanu prasninchindi boya jangayya(boja) kalam. e rachana chesina daani antima lakshyam gautama buddhudu cheppina sanghaparivartane lakshyam. dalita samuuham padutunna kashtaalanu chusi chalinchaadu boja. aayanalo unde aardhrata, aavedana anivaaryamgaa rachanallo kuudaa pratiphalinchevi. anduke kanneetiki paryaayamgaa kavitvaanni, aavedanalaku pratibimbamgaa kathalanu likhinchaadu. ika boja raasina jagadam, jaatara navalalu kuudaa telamgaana attadugu prajala jeevitaalanu patti chuuputaayi. boja meeda ambedker prabhavame ekkuva. anduke aayana enni udyamaalu vachina ambedker maargaanni vidichipettaledu. chaduvukunna dalitulu aayaa udyamaalaku sulabhamgaa aakarshitulai vaatilo kottukupotaru. boja maatram enaaduu tana baadhyata nundi vaidolagindi ledante, aayanaloni pattudalanu artham chesukovachhu. ambedkarku asalu sisalu vaarasudigaa taanu edhi nammado, daanini rasadu. rachanaku, rachayitaku madhya elanti vairudhyam laeni rachayita boja. dalitulu viplavakaarulugaano, abhyudaya vaadulugaano undaalani aayana aakaankshinchaledu. kulavyavasthalo nicchena metla kinda naligipotunna vaaru, aatmaviswaasamto vijayasaarathulu kaavaalani matrame aakaankshinchaadu. anduku boja jeevitame aadarsaneeyam. chaduvu dwara matrame dalitula jeevitaalu maarutaayani nammadu. mukhyamgaa dalitula kashtalaku moolam kulavyavasthalone unnayane taatvika drukpatham bojadi. anduke aayana kulam antamgaa tana kalaaniki padunu pettaadu. tanakhari swaasavaraku aksharayuddhamlo sainikudigaane nilabaddadu. agravarnaalaku saahityam tama aadhipatyaalni kapade saadhanam. mari attadugu prajala jeevitaalu saahityamlo enduku levo aalochinchaadu boja. ee taatvika chintanatone boja kalaanni aayudham chesukunnadu. attadugu jeevitaalu saahityamloki raananta kaalam, adhi paripushtam kaadani nirnayinchukunnaadu. manavata viluvalni pratipaadinchadaaniki saahityame saadhanamani balangaa vishwasinchaadu. kavitvam, katha, navala, jeevita charitra edhi raasina boja taatvikata ide. ee samajam marali. ee samaajamlooni antaraalu tolagipovali. adhi jaragalante prajalu chaitanyavantam kavali. mukhyamgaa ooriki dooramgaa maggutunna velivaadallo poddupodavaali. adhi ambedker suuryuni valla matrame saadhyamavutundi. boja jeevinchina kaalam vamapaksha, viplava, astitva, telamgaana udyamaalu enno vachayi. aa udyamaalaku maddatudaarunigaa unnappatikii boja pradhaana drushti maatram dalita jeevitaaniki pattam kattadame lakshyam. dalita, bahujanula hakkulaku vighaatam kalugutunnappudu, gontetti nilabadina akshara sainikudu boja. boja swapnam oka sundara samajam. daaniki daarulu veyaani, alaage samaajamlo anagaaripotunna mahilalu, dalitula patla goppa baadhyatatho rachanalu cheshaadu boja. prajala bhashaku praamaanika bhasha avarodhamani gurtinchaadu. anduke aayana praamaanika bhasha siddhaantaanni pakkana pettaadu. edhi raasina adhi prajalaku ardhamkaavaalani tandlaadinavaadu. mukhyamgaa kathallo sambhaashanalu vachinappudu atyanta saktimantamgaa rayadam bojaku baga alavaataina paddhati. peddapedda vishayaalanuu sulabhataram cheyadamlo ditta. tananu nammukunna samajapu chaitanyapu sthaayini kanugoni, vaariki arthamayyela rachanalanu srujinchaadu.boja tana jeevita kaalamlo mupphaiki paiga rachanalu cheshaadu. andulo aidu kavita samputaalu, noota aravai aidu kathalu, moodu navalalu unnaayi. ika boja kalam nundi veluvadina ambedker, jagjivanram, jashuva, kar narayanan vanti mahaneeyula jeevita charitralu saahitya charitralo mailuraallugaa nilichaayi. boja chesina saahitya krushiki gaurava doctoratelu andivachaayi. cony, telugu samaajamlo boja rachanalaku raavaalsinanta gurtimpu raledannadi kaadanaleni nijam. aidu dasaabdaala paatu saahityam kosam nilabadina oo kalam yodhudini mana samajam kudinchi gouravinchindi. noothana telamgaana rashtramlonaina boja krushiki gurtimpu dakkali. andukosam prabhutvam, poura samajam aalochinchaali. telamgaana saahitya vaitaalikula sarasana bojaku samunnata sthaanam kalpinchaali. atadi samagra rachanalanu prabhutvame prachurinchi, paatakulaku andubaatuloki tevalsina chaaritraka avasaram undi. jeevitaanni prajaasaahityaanike dharaposina ee mahaneeyuni maranam telugu samaajaaniki teerani lotu. aayana saahityam, aa saahityam aasinchina samajam saadhinchadame ee mahaa rachayitaku nijamaina nivaali. adhe neti dalita, bahujanulandari baadhyata.gpasunuri ravinder(nedu boya jangayya prathama vardhanti)