
 మొదటిరోజునే "మాష్టారూ! మీరేమేం సినిమాలు చూశారు?" అనడిగింది. ఫణీ సీరియస్ గా, తనకు చాలాకోపం వస్తున్నట్లు ఫోజు పెట్టాడు. నాగరాజకుమారి గలగలా నవ్వింది. "మీకు కోపం తెచ్చుకోవటం రాదు మాష్టారూ! ఏక్షన్ చెయ్యకండి" అంది. రోజూ ట్యూషన్ కి వెళ్ళి వస్తున్నాడు. శైలజ యూనివర్సిటీలో మాత్రం కలుస్తూనే వుంది. కానీ అది సరిపోవటంలేదు. ఏమిటో వెలితి, ఎందుకో బాధ, ఎవరో పొంచి పొంచి చూస్తూ, సానుభూతితో నిట్టూరుస్తున్నట్లు అనుభూతి. ఒంటరితనం మీద భ్రాంతి. మళ్ళీ భీతి. గదిలోవుంటే బయటకు వెళ్ళాలని వుండటం, బయటికెళితే గదికి రావాలని అనిపించటం, నిద్రలో హఠాత్తుగా మెలకువ రావటం, గుండెల్లో ఏదో బరువు. ఆమె కనిపిస్తే మరునాడు ఏమేమో చెప్పాలని అనిపించటం, తీరా కనిపించాక ఒక్కటీ గుర్తురాక ఏమీ చెప్పలేకపోవటం. "మాష్టారూ! అలా వున్నారేం?" అనడిగింది నాగరాజకుమారి ఒకరోజు. "ఎలా వున్నాను?" "చెప్పనా?" "చెప్పు మరి." "నిజం చెప్పేస్తాను." "ఊ!" "మీరెప్పుడూ ఎవరి గురించో ఆలోచిస్తూ ఉంటారు." అతనాశ్చర్యంగా చూశాడు. "అంతేకాదు. ఆ వ్యక్తి స్త్రీయే. మీ ఆలోచనల్లో చోటు చేసుకుంది కాబట్టి అందమైన అమ్మాయే అయివుంటుంది." అతను కళ్ళు పెద్దవి చేశాడు. "దగ్గరకు రావాలని వుంటుంది, రాలేరు." వింటుంటే ఆనందంగా వుంది. "బాధగా వుంటుంది, అంతలో సంతోషంగా వుంటుంది." ఇప్పుడు మాత్రం చిత్రంగా హాయిగా వుంది. "అకారణంగా దుఃఖం కలుగుతుంది." ఫణికి ఏడుపొస్తోంది. "కానీ ఒక్కోసారి గర్వంగా వుంటుంది. ఈ ప్రపంచాన్ని జయించానన్నంత గొప్పగా వుంటుంది." ఓహ్! భలే. "ఆమె లాకెట్లో దూరిపోవాలనీ, తల పిన్నుగా మారిపోవాలనీ, ఆమెను రకరకాల పేర్లతో పిలవాలనీ, నువ్వు నా దేవతవు అనాలనీ ఎన్నో ఊహలు వస్తుంటాయి. ఒంటరిగా కూర్చున్నప్పుడు అవన్నీ తలుచుకుని మీలో మీరు నవ్వుకుంటూ వుంటారు." అతను కళ్ళప్పగించి, చెవులప్పగించి వుండిపోయాడు. "మాష్టారూ! మీకింకా అర్థంకాలేదా?" అయోమయంగా చూశాడు. "మీరామెను ప్రేమిస్తున్నారు." ఉషారొచ్చింది, ఉత్సాహమొచ్చింది, వెయ్యి ఏనుగుల బలమొచ్చింది. మరునాడు యూనివర్సిటీలో శైలజను ఒంటరిగా కలుసుకున్నాడు. "శైలూ! నీకో మాట చెప్పాలి. అసలెప్పట్నుంచో చెబుదామనుకున్నాను. ఇవాళ చెప్పేస్తున్నాను. అదేమిటంటే.....నిన్ను నేను ప్రేమిస్తున్నాను." శైలజ ముఖంలో గగుర్పాటు. నవ్వు అంతరించింది. అయినా మామూలుగా వుండటానికి ప్రయత్నించింది. "ఎందుకని.......?" అతనికి కొద్దిగా కోపంవచ్చింది. కంగారుకూడా పుట్టింది. "ఎందుకంటే ప్రేమిస్తున్నాను కాబట్టి, అంతే!" "కాని......నేను ప్రేమించటంలేదు!" ఉలిక్కిపడ్డాడు. తట్టుకోలేకపోయాడు. "ఎందుకని?" అన్నాడు బిగ్గరగా. "ఎందుకంటే....." ఆమె ముఖం పాలిపోతున్నది. "నువ్వు నన్ను ప్రేమించటంలేదు కాబట్టి. అంతేనా?" "కాదు. ఇంకొకరి పెళ్లాంగా రాసిపెట్టి వున్నాను కాబట్టి" పొడిగా అనేసి శైలజ వడివడిగా అక్కడ్నుంచి వెళ్లిపోయింది.     5 ఒక్కొక్కరి జీవితాన్ని షాక్ నలగగొట్టేస్తుంది. ఒక్కొక్కరి జీవితాన్ని ముందుకు తీసుకెడుతుంది. ఫణి బాధపడ్డాడుగాని, భయపడలేదు. అతనికెందుకో శైలజ తన మనిషే అనిపించింది. ఆమెను తననుంచి ఎవరూ వేరుచెయ్యలేరనిపించింది. ఎమ్.ఎస్.సి. పూర్తయేదాకా ఆమెను ఎవరూ దూరం లాక్కుపోకుండా ఆపగలిగితే పి.హెచ్.డి. ప్రయత్నాన్ని విరమించి, ఉద్యోగం సంపాదించి, తన కాళ్ళమీద నిలబడి ఈ ప్రపంచాన్ని ఎదిరించయినా సరే ఆమెను తనదాన్ని చేసుకుంటాడు. అప్పటిదాకా ఆమెను కాపాడుకోవాలి. రాత్రుళ్ళు నిద్రపట్టక శైలజ గురించిన ఊహలతోనే విహరించేవాడు. "శైలూ! నువ్వెవరివి?" "నీ కలని." "శైలూ! నీవెవరివి?" "నీ ఒడిలో నిద్రపోయే చిన్నారి పాపని." "శైలూ! దగ్గరకు రావేం?" "దూరంలోనే తియ్యని బాధ, లేక బాధతోకూడిన ఆనందం వుంది కనుక. "శైలూ! ఎందుకురావు దగ్గరకు?" "వస్తే తిరిగిపోలేను గనుక." "శైలూ నువ్వెవరివి?" "నీ దేవతను." "నా...దేవతవి కాదు." "కానా! మరి?" "ప్రాణానివి." "ప్రపంచ చరిత్రలో దగ్గరగా వచ్చిన ఉదంతాలకన్నా ఎడమై, ఎడమెడమైన కథలే ఎక్కువగా వున్నాయి." "అది చరిత్ర, ఇది జీవితం." "నేటి జీవితం రేపటి చరిత్రే." "శైలూ! ఓ విషయం చెప్పనా?"

 modatirojune "maashtaaruu! meeremem cinimaalu chusaru?" anadigindi. phani seerius gaa, tanaku chalakopam vastunnatlu foju pettaadu. nagarajakumari galagalaa navvindi. "meeku kopam techukovatam raadu maashtaaruu! ekshan cheyyakandi" andi. roojoo tusion ki velli vastunnadu. sailaja universitylo maatram kalustune vundi. cony adhi saripovatamledu. emito veliti, enduko baadha, evaro ponchi ponchi chustuu, saanubhootitoe nittoorustunnatlu anubhooti. ontaritanam meeda bhranti. mallee bheeti. gadilovunte bayataku vellaalani vundatam, bayatikelite gadiki ravalani anipinchatam, nidralo hataattugaa melakuva ravatam, gundello edho baruvu. aame kanipiste marunadu ememo cheppaalani anipinchatam, tiiraa kanipinchaaka okkati gurturaaka emi cheppalekapovatam. "maashtaaruu! alaa vunnarem?" anadigindi nagarajakumari okaroju. "ela vunnaanu?" "cheppana?" "cheppu mari." "nijam cheppestaanu." "oo!" "meereppuduu evari gurincho aalochistuu untaaru." atanaascharyamgaa chushadu. "antekaadu. aa vyakti streeye. mee aalochanallo chotu chesukundi kabatti andamaina ammaye ayivuntundi." atanu kallu peddavi cheshaadu. "daggaraku ravalani vuntundi, raaleru." vintunte aanandamgaa vundi. "badhaga vuntundi, antalo santoshamgaa vuntundi." ippudu maatram chitramgaa haayigaa vundi. "akaaranamgaa dukkham kalugutundi." phaniki edupostondi. "cony okkosari garvamgaa vuntundi. ee prapanchaanni jayinchaanannanta goppagaa vuntundi." oh! bhale. "aame laaketlo dooripovaalanii, tala pinnugaa maaripovaalanii, aamenu rakarakaala paerlatho pilavaalanii, nuvvu naa devatavu anaalanee enno oohalu vastuntaayi. ontarigaa koorchunnappudu avannee taluchukuni meelo meeru navvukuntu vuntaaru." atanu kallappaginchi, chevulappaginchi vundipoyaadu. "maashtaaruu! meekinka ardhamkaaledaa?" ayomayamgaa chushadu. "meeraamenu premistunnaru." ushaarochindi, utsaahamochindi, veyyi enugula balamochindi. marunadu universitylo sailajanu ontarigaa kalusukunnadu. "sailuu! neeko maata cheppali. asaleppatnuncho chebudaamanukunnaanu. ivaala cheppestunnanu. ademitante.....ninnu nenu premistunnaanu." sailaja mukhamlo gagurpatu. navvu antarinchindi. aina maamuulugaa vundataaniki prayatninchindi. "endukani.......?" ataniki koddigaa kopamvachindi. kangarukuda puttindi. "endukante premistunnaanu kabatti, anthe!" "kaani......nenu preminchatamledu!" ulikkipaddadu. tattukolekapoyadu. "endukani?" annadu biggaragaa. "endukante....." aame mukham paalipotunnadi. "nuvvu nannu preminchatamledu kabatti. antena?" "kaadu. inkokari pellaamgaa rasipetty vunnaanu kabatti" podigaa anesi sailaja vadivadigaa akkadnunchi vellipoyindi.     5 okkokkari jeevitaanni shak nalagagottestundi. okkokkari jeevitaanni munduku teesukedutundi. phani baadhapaddaadugaani, bhayapadaledu. atanikenduko sailaja tana manishe anipinchindi. aamenu tananunchi evaruu verucheyyaleranipinchi. em.es.si. purtayedaka aamenu evaruu dooram lakkupokunda aapagaligithe pi.hehch.di. prayatnaanni viraminchi, udyogam sampaadinchi, tana kaallameeda nilabadi ee prapanchaanni edirinchayinaa sare aamenu tanadaanni chesukuntadu. appatidaka aamenu kapadukovali. raatrullu nidrapattaka sailaja gurinchina oohalathone viharinchevaadu. "sailuu! nuvvevarivi?" "nee kalani." "sailuu! neevevarivi?" "nee odilo nidrapoye chinnari paapani." "sailuu! daggaraku ravem?" "dooramlone tiyyani baadha, leka baadhathokuudina aanandam vundi kanuka. "sailuu! endukurao daggaraku?" "vaste tirigipolenu ganuka." "sailuu nuvvevarivi?" "nee devatanu." "naa...devatavi kaadu." "kana! mari?" "praanaanivi." "prapancha charitralo daggaragaa vachina udantalakanna edamai, edamedamaina kathale ekkuvagaa vunnayi." "adhi charitra, idhi jeevitam." "neti jeevitam repati charitre." "sailuu! oo vishayam cheppana?"