
 
 ఇప్పుడు ఆమె అడుగులు జోరుగా పడుతున్నాయి. 
 
 
                                 * * * *
 
   
 చెక్ పోస్ట్ కు రాగానే గోపాల్రావుకి ఊపిరి వచ్చినట్టయింది. అంతవరకు గాలి తగలకుండా తనని చీకటి కొట్లో వేసేసినట్టు, ఒక్కసారిగా ఆ గదిలోంచి బయటపడ్డట్టు ఫీలయ్యాడు. ఉదయం నుంచి వూపిరి సలపనివ్వని పనులు. వాటి తాలూకు విపరీతమయిన టెన్షన్. సాయంకాలం ఏడు గంటల వరకు అంతే.
 ఆ తరువాత తొందరతొందరగా అన్ని వ్యవహారాలు ముగించుకుని చెక్ పోస్ట్ కు వచ్చెయ్యడం ఈ మధ్యకాలంలో అలవాటైన విషయం. అక్కడ దొరికే అమృతంతో అన్ని బాధలూ కొట్టుకుపోతున్నాయి.
 ఆ రోజు కాంచనమాల శేఖర్ తో క్లోజ్ గా వుండడం, ఆ రోజు రాత్రి తను శృంగారం మధ్యలో డైవర్ట్ కావడం, ఆ తరువాత కాంచనమాల తన చెంప ఛెళ్ళుమనిపించేటట్టు ఇద్దరం కలిసి ఓ మగాడ్ని వెతుక్కుందామని అనడం- అవి అతనిలో చాలా మార్పు తీసుకొచ్చింది.
 ఆ రోజు జరిగినవి అతనిలో పూర్తిగా ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దెబ్బతీశాయి. కాంచనమాల తనది అని ఏదైనా భ్రమ వుంటే అది ఆ రోజుతో బద్ధలైపోయింది. ఆమె తనకేమీ కాదనిపించింది. ఏదో పూర్వజన్మలో శాపం మేరకు ఇద్దరూ కలిసి ఓ ఇంట్లో జీవిస్తున్నట్టు అనిపించింది. అవమానభారం అతను మోయలేకపోయాడు. వీటిని మరిచిపోవడానికి చెక్ పోస్ట్ లో ఆగడం ప్రారంభించాడు.
 ఎన్ని పనులున్నా రాత్రి ఏడు గంటలకు ముగించేస్తున్నాడు. ఏడూ ఏడున్నర మధ్యలో చెక్ పోస్ట్ కు వస్తాడు. మెకానిక్ షెడ్ ముందు కూర్చుంటాడు. పిల్లవాడిచేత మందు తెప్పించుకుంటాడు.
 నిదానంగా తాగడం ప్రారంభిస్తాడు. మొదటి పెగ్గుకు అభిమానాన్ని మర్చిపోతాడు. రెండో పెగ్గుకి ఆత్మవిశ్వాసం వస్తుంది. తను ఏదైనా చేయగలడన్న ధైర్యం వస్తుంది. మూడో పెగ్గుకి కాంచనమాలకు గుణపాఠం చెప్పాలన్న కసి ప్రారంభమై, ఉమను చేరదీయాలన్న కోరికతో ముగుస్తుంది. ఇక అప్పుడు లేచి ఇంటికి స్కూటర్ మీద వచ్చేస్తాడు. ఉమ మీద ఎంత ఇష్టం వున్నా ధైర్యం చేయలేకపోతున్నాడు. ఆమె ఒప్పుకోకుండా అల్లరిచేస్తే దాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలో తెలియకపోవడంవల్లే అతను ప్రొసీడ్ కాలేకపోతున్నాడు. అయితే ఉమ ఊహలే లేకుంటే, తను మరింత టెన్షన్, బాధ అనుభవించేవాడని అతనికీ తెలుసు. తన బాధా నివారిణి ఉమ అనే సంగతిని అతను ఎప్పుడో గ్రహించాడు. అయితే ఆ ఒక్క కారణం వల్లే ప్రతిరాత్రీ ఉమ ఇంటి దగ్గర బ్రేక్ వేయాలని చెక్ పోస్ట్ నుంచి అనుకుంటూ వెళ్ళినా ఆగలేకపోతున్నాడు.
 మామూలు టైమ్ కంటే ఈరోజు ఓ పదినిముషాల ముందే చెక్ పోస్టుకి వచ్చాడు గోపాల్రావు.
 అతను స్కూటర్ ను పక్కన పార్క్ చేస్తున్నప్పుడే కుర్రాడు ఓ పక్కగా కుర్చీవేశాడు. దానిముందు టీపాయ్ లా వుపయోగించుకోవడానికి స్టూల్ వేశాడు.
 "ఏరా బుడ్డోడా! మీ ఓనర్ ఎక్కడ?" అని అడుగుతూ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు గోపాల్రావు.
 "ఇంటికెళ్ళాడయ్యా."
 "సరేలే-కావాల్సినవి తెచ్చెయ్."
 గోపాల్రావునుంచి డబ్బు తీసుకున్నాడు కుర్రాడు.
 అక్కడికి రాగానే ఏదో కొత్త హుషారు వచ్చినట్లుంది అతనికి. బాధలు గుర్తుకురావడంలేదు. భయాలు మనసులో దూరడంలేదు. పైపెచ్చు తనమీద తనకే నమ్మకం కుదురుతోంది. తను ఎవరి దయాదాక్షిణ్యాలమీద ఆధారపడనవసరంలేదు. తనమీద ఎవరి పెత్తనం, ఎవరి అధికారం ఉండాల్సిన పనిలేదు. ఎదుటివ్యక్తుల ప్రేమాభిమానం కోసం తను వెంపర్లాడాల్సిన అగత్యంలేదు. తను అభిమానం లేనివాడు కాదు. తన స్వతంత్రతని ఎవరూ అడ్డుకోలేరు. తను ఎవరికోసం వెంపర్లాడాల్సిన పనిలేదు-భార్య అయినా సరే.
 మందు పడకపోయినా చెక్ పోస్ట్ కి రాగానే తన ఆలోచనా ధోరణిలో మార్పు రావడం అతను కనిపెట్టాడు. రోజులో అక్కడున్న రెండుమూడు గంటలే తనకోసం బతుకుతున్నట్లు మిగిలిన రోజంతా ఇతరులకోసం బతుకుతున్నట్లు, కష్టపడుతున్నట్లు అన్పిస్తుంది.
 అంతే కాకుండా, ఈ భూప్రపంచంలో తన పుణ్యక్షేత్రం చెక్ పోస్టే అయినట్టు కూడా అతను భావిస్తున్నాడు. ఇంట్లోగానీ, వీధిలోగానీ, మరెక్కడైనాగానీ తనకు ఉనికిలేదు. రక్తమాంసాలున్న మనిషికాదు.
 స్పందించే మనసులేదు. చిత్రంగా చెక్ పోస్ట్ కి రాగానే అవన్నీ వున్న ఫీలింగ్ కలుగుతోంది అతనికి. ఇంట్లో ఎంత నరకంగా ఉంటుందో ఇక్కడంత బావున్నట్టు అనిపిస్తుంది. ఇంట్లో-కాంచనమాల తనపట్ల ప్రవర్తించే తీరుచూస్తుంటే తను బతికున్న శవంలా తోస్తుంది. తన రక్తానికి రంగుపోయిన భావన కలుగుతుంది.
 తను ఒకడున్నాడన్న ఫీలింగ్ లేని భార్యతో గడపడం ఎంత ఘోరంగా వుంటుందో తను అనుభవిస్తున్నాడు. ఆమె తనపట్ల నిర్లక్ష్యంగా ప్రవర్తించే తీరును తలుచుకుంటేనే ఏదోలా అయిపోతోంది. అయితే విచిత్రంగా చెక్ పోస్ట్ కు రాగానే ఆవేదనంతా మాయమైంది. మనసుకే కాదు, శరీరానికీ వయసు తగ్గినట్టుంటుంది.
 గోపాల్రావు మరింత రిలాక్స్ డ్ గా కూర్చున్నాడు.
 అంతలో కుర్రాడొచ్చాడు.
 తను తెచ్చినవన్నీ స్టూల్ మీద పెట్టాడు.
 "అవసరమైనప్పుడు పిలుస్తాగానీ వెళ్ళి పనేమన్నావుంటే చూసుకో" అని గోపాల్రావు ముందుకువంగి బాటిల్ ఓపెన్ చేశాడు. గ్లాస్ లో మందు పోసుకుని షోడా కలిపి ఓ సిప్ చేశాడు. వెంటనే అతని స్వంత ప్రపంచం కళ్ళముందు తెరుచుకున్నట్టు ఫీలయ్యాడు. ఆ ప్రపంచంలో అతన్ని అన్నీ ఉత్తేజపరిచే విషయాలే.
 అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా ఉమ. తను కన్పించగానే ఆమె కళ్ళల్లో కన్పించే తొట్రుపాటు, సిగ్గు, బిడియం, గౌరవం తనలో ఎంత సంతోషాన్ని నింపుతాయో! మరీ గొప్పగా ఆనందించే విషయం ఒకటుంది. అది ఆమె సమక్షంలో తను ఓ మగవాడిగా ఫీలవడం. ఈ భావన కలిగేటట్లు ఆమె ప్రవర్తిస్తుంది.
 తనను చూస్తూనే లేచి నిలుచుంటుంది ఉమ. ఆ నిలబడడం కూడా ఏదో క్యాజువల్ గా కాదు. గౌరవం శరీరాన్ని లేపుతున్నట్టు నిలబడుతుంది.
 తన మీద ఆమెకు ఉన్న అమితమైన అభిమానం కళ్ళల్లో నీళ్ళయి తేలుతుంది. భయమూ, భక్తీ తొట్రువాటులో బయటపడతాయి.
 అలా లేచిన ఆమె తనను చూడడమే అదృష్టమన్నట్టు మెరిసే కళ్ళను ప్రదర్శిస్తుంది. భయంతో అదిరే ఒంటిని అటూ ఇటూ కదులుస్తూ అదుపులో వుంచుకున్నట్లు కుర్చీనో, స్టూలునో లాగుతుంది. భక్తిని కనబరుస్తూ ఆ స్టూల్ మీదున్న దుమ్మునీ, ధూళినీ పైటకొంగుతో విదిలిస్తుంది.
 అప్పుడు తనను కూర్చోమన్నట్టు సంజ్ఞ చేస్తుంది.
 తను కుర్చోగానే ఆమె ఎదురుగా కొంత దూరంలోని ద్వారానికి ఆనుకుంటుంది. ఎదురు మొక్కకు అల్లుకున్న మల్లెతీగంత హొయలు ఒలకబోస్తుంది. మాటల మధ్యలో పైట జారిపోతుంది. అదే జారిపోతుందో లేక ఆమే కావాలని జారుస్తుందో తనకి ఇంతవరకూ అర్ధంకాని మిలియన్ డాలర్ల ప్రశ్న.

 
 ippudu aame adugulu jorugaa padutunnaayi. 
 
 
                                 * * * *
 
   
 chec post ku ragane gopalraoki oopiri vachinattayindi. antavaraku gaali tagalakunda tanani cheekati kotlo vesesinattu, okkasariga aa gadilonchi bayatapaddattu pheelayyaadu. udayam nunchi voopiri salapanivvani panulu. vaati taaluuku vipareetamayina tension. saayankaalam edu gantala varaku anthe.
 aa taruvaata tondaratondaragaa anni vyavahaaraalu muginchukuni chec post ku vacheyyadam ee madhyakaalamlo alavaataina vishayam. akkada dorike amrutamtho anni baadhaluu kottukupotunnayi.
 aa roju kanchanamala shekhar thoo close gaa vundadam, aa roju raatri tanu shrungaaram madhyalo divert kaavadam, aa taruvaata kanchanamala tana chempa chellumanipinchetattu iddaram kalisi oo magaadni vetukkundaamani anadam- avi athanilo chala maarpu teesukochindi.
 aa roju jariginavi athanilo puurtigaa aatmaviswaasaanni debbatisaayi. kanchanamala tanadi ani edaina bhrama vunte adhi aa rojutho baddhalaipoyindi. aame tanakemi kaadanipinchindi. edho poorvajanmalo shaapam meraku iddaruu kalisi oo intlo jeevistunnattu anipinchindi. avamaanabhaaram atanu moyalekapoyadu. veetini marichipovadaaniki chec post loo aagadam praarambhinchaadu.
 enni panulunna raatri edu gantalaku muginchestunnadu. edoo edunnara madhyalo chec post ku vastaadu. meconic shed mundu kuurchuntaadu. pillavaadicheta mandu teppinchukuntaadu.
 nidaanamgaa taagadam praarambhistaadu. modati pegguku abhimaanaanni marchipotaadu. rendo pegguki aatmaviswasam vastundi. tanu edaina cheyagaladanna dhairyam vastundi. moodo pegguki kaanchanamaalaku gunapaatam cheppalanna kasi praarambhamai, umanu cheradeeyaalanna korikatho mugustundi. ika appudu lechi intiki scooter meeda vachestaadu. uma meeda entha ishtam vunna dhairyam cheyalekapotunnadu. aame oppukokunda allaricheste daanni ela edurkovalo teliyakapovadamvalle atanu proseed kalekapotunnadu. ayithe uma oohale lekunte, tanu marinta tension, baadha anubhavinchevaadani atanikee telusu. tana badha nivaarini uma ane sangatini atanu eppudo grahinchaadu. ayithe aa okka kaaranam valle pratiraatrii uma inti daggara breake veyalani chec post nunchi anukuntu vellinaa aagalekapotunnadu.
 maamuulu time kante eeroju oo padinimushaala munde chec postuki vachaadu gopalrao.
 atanu scooter nu pakkana park chestunnappude kurradu oo pakkaga kurcheevesaadu. daanimundu teepay laa vupayoginchukovadaaniki stool vaesaadu.
 "era buddoda! mee onar ekkada?" ani adugutuu kurcheelo kuurchunnaadu gopalrao.
 "intikelladayya."
 "sarele-kavalsinavi techey."
 gopalraonununchi dabbu teesukunnadu kurradu.
 akkadiki ragane edho kotta husharu vachinatlundi ataniki. baadhalu gurtukuravadamledu. bhayalu manasulo dooradamledu. paipechu tanameeda tanake nammakam kudurutondi. tanu evari dayaadaakshinhyaalameeda aadhaarapadanavasaramledu. tanameeda evari pettanam, evari adhikaaram undaalsina paniledu. edutivyaktula premabhimanam kosam tanu vemparlaadaalsina agatyamledu. tanu abhimanam leniwadu kaadu. tana swatantratani evaruu addukoleru. tanu evarikosam vemparlaadaalsina paniledu-bharya aina sare.
 mandu padakapoyina chec post ki ragane tana alochana dhoranilo maarpu ravadam atanu kanipettaadu. rojulo akkadunna rendumudu gantale tanakosam batukutunnatlu migilina rojanta itarulakosam batukutunnatlu, kashtapadutunnatlu anpistundi.
 anthe kakunda, ee bhooprapanchamlo tana punyakshetram chec poste ayinattu kuudaa atanu bhaavistunnaadu. intlogaanii, veedhilogaanii, marekkadainagani tanaku unikiledu. raktamaamsaalunna manishikaadu.
 spandinche manasuledu. chitramgaa chec post ki ragane avannee vunna feeling kalugutondi ataniki. intlo entha narakamgaa untundo ikkadanta bavunnattu anipistundi. intlo-kanchanamala tanapatla pravartinche teeruchustunte tanu batikunna savamla tostundi. tana raktaaniki rangupoyina bhavana kalugutundi.
 tanu okadunnadanna feeling laeni bhaaryatho gadapadam entha ghoramgaa vuntundo tanu anubhavistunnadu. aame tanapatla nirlakshyamgaa pravartinche teerunu taluchukuntene edola ayipotondi. ayithe vichitramgaa chec post ku ragane aavedananta maayamaindi. manasuke kaadu, sariiraanikii vayasu tagginattuntundi.
 gopalrao marinta relax d gaa kuurchunnaadu.
 antalo kurradochadu.
 tanu tecchinavannii stool meeda pettaadu.
 "avasaramainappudu pilustaagaanii velli panemannavunte chusuko" ani gopalrao mundukuvangi batil open cheshaadu. glass loo mandu posukuni shoda kalipi oo sip cheshaadu. ventane athani swanta prapancham kallamundu teruchukunnattu pheelayyaadu. aa prapanchamlo atanni annee uttejapariche vishayaale.
 annitikanna mukhyamgaa uma. tanu kanpinchagaane aame kallallo kanpinche totrupaatu, siggu, bidium, gowravam tanalo entha santoshaanni nimputayo! mari goppagaa aanandinche vishayam okatundi. adhi aame samakshamlo tanu oo magavadiga pheelavadam. ee bhavana kaligetatlu aame pravartistundi.
 tananu chustune lechi niluchuntundi uma. aa nilabadadam kuudaa edho cageuval gaa kaadu. gowravam sariiraanni leputunnattu nilabadutundi.
 tana meeda aameku unna amitamaina abhimanam kallallo neellayi telutundi. bhayamuu, bhakti totruvaatulo bayatapadataayi.
 alaa lechina aame tananu chudadame adrushtamannattu merise kallanu pradarsistundi. bhayamto adire ontini atuu itoo kadulustuu adupulo vunchukunnatlu kurchino, stooluno laagutundi. bhaktini kanabarustuu aa stool meedunna dummunee, dhoolinee paitakongutho vidilistundi.
 appudu tananu koorchomannattu sangna chestundi.
 tanu kurchogane aame edurugaa kontha dooramlooni dwaaraaniki aanukuntundi. eduru mokkaku allukunna malleteeganta hoyalu olakabostundi. maatala madhyalo paita jaaripotundi. adhe jaaripotundo leka aame kaavaalani jaarustundo tanaki intavarakuu ardhamkaani millian dalarla prasna.