 
 "అవును, చినబాబూ!" సగర్వంగా అన్నాడు రాజు. 

 "ఆ పుస్తకాలన్నీ తీసి తగలబెట్టు! కారులో ఎంత తుడిచినా పోని రక్తపు మరకలకి ఆన్సర్ దొరుకుతుంది!" డోరు గట్టిగా లాగివేసి కారుని పోనిచ్చాడు.

 తన కారులో చెవి కమ్మ పడిందనగానే అందరూ అనుమానించేవాళ్ళే! రసవత్తరమైన కథలల్లుకొనే వారే! ఛీ! ఏం మనుషులు? చిరాకుగా అనుకొన్నాడు.

 ఆఫీసులో కూర్చొన్నాడేగాని పనిమీద మనసు లగ్నం కాలేదు.

 అర్జంట్ అని వ్రాసి ఉన్న ఫైళ్ళని ముందుకు తీసుకొన్నాడేగాని ఒక్క పేజీకూడా త్రిప్పి చూడలేదు.
 జేబులో వేసుకొచ్చిన నక్షత్రపు చెవికమ్మని మాటిమాటికి తీసి చూస్తున్నాడు. ఆకమ్మకే అందాన్ని తెచ్చే ముద్దమందారంలాంటి ఆమె ముఖాన్ని గుర్తు తెచ్చుకొంటున్నాడు. గుర్తు తెచ్చుకొంటున్న కొద్దీ అతడి పెదవులమీద ఒక మధురమైన మందహాసం విరుస్తూంది!

 అందమైన పిల్లేకాదు!

 విధి నిర్వహణలో మానం ప్రాణం చూసుకోని సాహసవంతురాలు!

 అటువంటి సాహసం సుప్రసన్నాచారి కూతురైన అపురూపకి మాత్రమే ఉండాలి! ఇదెలా సాధ్యం? తన అపురూపను గుర్తుతెచ్చే ఆ కళ్ళు. ....ఆ రూపం.....

 ఆ రోజు జమీందారుగారి తోటబావిలో ఈతపడి వచ్చేస్తున్నారు, నలుగురైదుగురు ఒక జట్టుగా.

 "ఓరి దేవుడోయ్! నా మనమడు బావిలోపడి మునిగిపోయాడు, దేవుడోయ్! నా కొడుకు కోడలికి ఏం చెప్పను దేవుడోయ్!" అంటూ ఆక్రందనలు వినబడ్డాయి. 

 అందరూ బావి దగ్గరికి పరుగెత్తుకు వచ్చేశారు.

 బావిలో మెట్లమీద బట్టలమీద బట్టలుతకడానికి వచ్చిన నాగమ్మ గుండెలుబాదుకొని ఏడుస్తూంది! "పిల్లాడు నా కళ్ళముందే మునిగిపోయాడు, దేవుడోయ్! నాకు ఈత రాదు, దేవుడోయ్!"

 "ఎక్కడ మునిగిపోయాడు?" అపురూప అడిగింది.

 "ఈడనే, తల్లీ! ఈ మెట్ల అంచున్నే స్నానం చెయ్యరా అంటే వాడు వినకుండా లోపలికిపోయి మునిగిపోయిండు! వాడికి ఈతరాదు!"

 అపురూప కొద్దిసేపు తదేకంగా నీళ్ళవైపు చూసింది.

 నిశ్చలంగా ఉన్న నీళ్ళలో ఒకచోట గాలి బుడగలు వస్తున్నాయి. 
 ఇక ఆలస్యం చేయలేదు! వెంటనే నీళ్ళలోకి దూకేసి మరునిమిషంలో కుర్రాడి జుట్టుపట్టుకొని ఈడ్చుకువచ్చి మెట్లమీద బోర్లాపడుకోబెట్టి, వాడిచేత త్రాగిన నీళ్ళన్నీ కక్కించేసి, కాళ్ళు చేతులురాచి వాడు కళ్ళుతెరిచేలా చేసింది అపురూప.

 ఆ చిన్న వయసులో.......అన్నీ తెలిసినదానిలా......
 "మునిగిన వాళ్లని తీయాలంటే నాకు భయం వేసింది. వాళ్ళని మం పట్టుకొంటే వాళ్ళు మనగొంతు పట్టేసి పైకిరానివ్వరట!" అన్నాడు ప్రభు.

 "ఆ మధ్య చెర్లో మునిగిపోతున్న తిప్పడినివాళ్ళన్న రక్షించబోతే అలాగే అయింది!" అన్నాడు మురళి. 
 అపురూప ఆ ముసలావిడ కి దేవతే అయింది. ఆ సాయంత్రం తోటలోకాసిన జామపండ్లు బుట్టనిండా తెచ్చి సమర్పించుకొంది సుప్రసన్నాచారికి.

 "పిల్లకాదు! రత్నమయ్యా మీ బిడ్డ! అటువంటి బిడ్డనుకన్నందుకు మీరు గర్వపడాలయ్యా! నా ఇంటి దీపం ఆరిపోకుండా చేసింది ఈ చిన్నారి తల్లి!" అంటూ ఒకటే పొగిడింది.

 "పసిపిల్లను అంతగా పొగడకు. ఆయుక్షీణం కాగలదు. అసలిదంతా దొరగారి బావి చలువ! ఆగంగది మంచి మనసు! పిల్లలు అల్లరిగా ఊగిసలాడినా, అల్లకల్లోలం చేసినా ఆ తల్లి చిరునవ్వుతో పిల్లల్ని చల్లగా స్పర్శిస్తుందేగాని ఎన్నడూ ఆగ్రహించి ఎరుగదు! వెళ్ళి ఆగంగకు సమర్పించుకో జోడు కొబ్బరికాయలు! నీ కృతజ్ఞతలు ఆ తల్లికే చెప్పుకో" 
 అంత ఉన్నతమైన సంస్కారం ఆ తండ్రిదీ!

 ప్రాణాలకు సైతం వెనుదీయని సాహసం ఆ కూతురిదీ!

 మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళకు అలాంటి వ్యక్తిని చూస్తున్నాడు
 అపురూప పెద్దయితే ఇలాగే ఉంటుందనిపించే రూపం! వింత సోయగాల్ని వెదజల్లే అవే పెద్ద పెద్ద కళ్ళు!

 ఒకసారి వాళ్లింటికి వెళ్ళాలి! కుటుంబాన్ని చూడాలన్న ఆరాటం!

 ఫైళ్ళని ప్రక్కకి నెట్టేసిలేచాడు శిశిర్.
 
 "avunu, chinababu!" sagarvamgaa annadu raju. 

 "aa pustakaalannii teesi tagalabettu! kaarulo entha tudichinaa poni raktapu marakalaki ansar dorukutundi!" doru gattigaa lagivesi kaaruni ponichaadu.

 tana kaarulo chevi kamma padindanagaane andaruu anumaaninchevaalle! rasavattaramaina kathalallukone vaare! chee! yem manushulu? chiraakugaa anukonnadu.

 aafiisulo kuurchonnaadegaani panimeeda manasu lagnam kaaledu.

 argent ani vraasi unna phaillani munduku teesukonnaadegaani okka pejikuda trippi chudaledu.
 jebulo vesukochina nakshatrapu chevikammani maatimaatiki teesi chustunnadu. aakammake andaanni techhe muddamandaaramlaanti aame mukhanni gurtu tecchukontunnadu. gurtu tecchukontunna koddi atadi pedavulameeda oka madhuramaina mandahasam virustuundi!

 andamaina pillekaadu!

 vidhi nirvahanalo maanam praanam chusukoni saahasavanturaalu!

 atuvanti saahasam suprasannachaari koothuraina apurupaki matrame undaali! idela saadhyam? tana apuruupanu gurtuteche aa kallu. ....aa roopam.....

 aa roju jameendaarugaari thotabavilo eetapadi vachestunnaru, naluguraiduguru oka jattugaa.

 "ori devudoy! naa manamadu bavilopadi munigipoyadu, devudoy! naa koduku kodaliki yem cheppanu devudoy!" antuu aakrandanalu vinabaddaayi. 

 andaruu baavi daggariki parugettuku vachesaaru.

 baavilo metlameeda battalameeda battalutakadaaniki vachina nagamma gundelubaadukoni edustundi! "pilladu naa kallamunde munigipoyadu, devudoy! naaku eetha raadu, devudoy!"

 "ekkada munigipoyadu?" apurupa adigindi.

 "eedane, talli! ee metla anchunne snaanam cheyyara ante vaadu vinakunda lopalikipoyi munigipoyindu! vaadiki eetaraadu!"

 apurupa koddisepu tadekamgaa neellavaipu chusindi.

 nischalamgaa unna neellalo okachota gaali budagalu vastunnaayi. 
 ika aalasyam cheyaledu! ventane neellaloki dookesi marunimishamlo kurradi juttupattukoni eedchukuvacchi metlameeda borlapadukobetti, vaadicheta traagina neellannee kakkinchesi, kaallu chetulurachi vaadu kalluterichela chesindi apurupa.

 aa chinna vayasulo.......annee telisinadaanilaa......
 "munigina vaallani teeyaalante naaku bhayam vesindi. vaallani mam pattukonte vaallu managonthu pattesi paikiranivvarata!" annadu prabhu.

 "aa madhya cherlo munigipotunna tippadinivallanna rakshinchabothe alaage ayindi!" annadu murali. 
 apurupa aa musalavida ki devathe ayindi. aa saayantram thotalokasina jaamapandlu buttaninda tecchi samarpinchukondi suprasannaachaariki.

 "pillakaadu! ratnamayya mee bidda! atuvanti biddanukannanduku meeru garvapadalayya! naa inti deepam aripokunda chesindi ee chinnari talli!" antuu okate pogidindi.

 "pasipillanu antagaa pogadaku. aayuksheenam kaagaladu. asalidanta doragaari baavi chaluva! aagangadi manchi manasu! pillalu allarigaa oogisalaadinaa, allakallolam chesina aa talli chirunavvutho pillalni challaga sparsistundegaani ennaduu aagrahinchi erugadu! velli aagangaku samarpinchuko jodu kobbarikaayalu! nee krutagnatalu aa tallike cheppuko" 
 anta unnatamaina samskaaram aa tandridii!

 praanaalaku saitam venudeeyani saahasam aa koothuridee!

 mallee innaallaku alanti vyaktini chustunnadu
 apurupa peddayithe ilaage untundanipinche roopam! vinta soyagaalni vedajalle ave pedda pedda kallu!

 okasari vaallintiki vellaali! kutumbaanni chudalanna aaraatam!

 phaillani prakkaki nettesilechaadu shishir.