
1996 సంవత్సరం ఆగస్టు 24. శ్రీ అవధూత గొలగమూడి వెంకయ్యస్వామి ఆరాధనా మహోత్సవాలు జరిగే రోజు. యేటా జరిగే తిరునాళ్లలో ఆంధ్ర దేశంలో పేరెన్నికగన్న గొప్ప కళాకారుల్తో నాటకాలు వేయించడం అక్కడ ఆనవాయితీ. ఈసారి సత్య హరిశ్చంద్ర నాటకంలో వారణాసి సీన్లో ‘చీమకుర్తి నాగేశ్వరరావు’ వస్తున్నట్లు పోస్టర్లు వేశారు. అంతకుముందే 1992లో రికార్డింగ్ అయిన చీమకుర్తి, జైరాజ్ కాంబినేషన్లో వచ్చిన క్యాసెట్ వినివున్నందున ఆ మహా కళాకారుణ్ణి చూడాలని నేనూ, మా వీరన్న, అక్క కొడుకు మోహన్ వెళ్లాము. నేల ఈనిందా అన్నట్లుండారు జనం. దేవుడి దర్శనం అనంతరం అందరూ అక్కడే ఏర్పాటు చేసిన నాటకం తెల్లవారే వరకూ చూసిగానీ ఊర్లకు కదలరు. అంతమంది జనం ముందు పాడటం ఏ కళాకారుడికైనా అదృష్టమే.మేము వెళ్ళేసరికి అడవి సీను అయిపోయింది. మహామహులయిన ఎ.వెంకటే శ్వరరావు, యం.ఆర్. విజయకుమార్, ఉప్పాల నాంచారయ్య లాంటి కళాకారులు పాడేసి స్టేజీ దిగినారు. వారణాసి సీను కోసం అందరూ వేచి చూస్తున్నారు. వారణాసి హరిశ్చంద్ర పాత్రధారి చీమకుర్తి యింకా రాలేదు. జనం ఈలలు, కేకల్తో కోలాహలంగా వుందక్కడ. హార్మోనియం మీద ఏదో రాగం వాయిస్తున్నారు. ఎవరో వచ్చి ‘ఇదిగో వచ్చేసినాడు నాగేశ్వర్రావ’ని అనౌన్స్మెంట్ చేశారు. స్టేజీకటువైపు నక్షత్రక పాత్రధారి వై.గోపాల్రావు, చంద్రమతిగా గూడూరు సావిత్రి స్టేజీ ఎక్కేందుకు సన్నద్ధంగా వున్నారు. తెల్లవారుజాము 3 గంటలు దాటిపోయింది. అంతలో ఒక కారు దూరంగా మైదానంలో వచ్చి నిల్చింది. అందులో నుండి వారణాసి హరిశ్చంద్రుడి వేషంలో దిగిన చీమకుర్తి పరుగుపరుగునా వచ్చి చేతులు జోడిస్తూ స్టేజీ ఎక్కాడు. హార్మోనిస్టు హార్మోనియం మెట్ల మీద లయబద్ధంగా చేతులు కదుపుతూ చీమకుర్తికి మాత్రమే ప్రత్యేకమైన ‘బిట్’ వాయించడం మొదలుపెట్టాడు. నిద్రమత్తులో తూగుతున్న జనంలో ఒక్కసారిగా కలకలం రేగింది. ఈలలూ, చప్పట్లూ, వేదిక చుట్టూ తొక్కిసలాటల నడుమ చీమకుర్తి ‘దేవీ కష్టములెట్లుండిననూ’ అంటూ పద్యం ఎత్తుకున్నాడు. అంతా నిశ్శబ్దం. పద్యం అయిపోతూనే ఆ ప్రాంతమంతా వన్స్ మోర్లతో మార్మోగి పోయింది. ఎవరో స్టేజీ మీదకి ఎక్కి మళ్లీ అదే పద్యాన్ని పాడమని చదివింపులు ఇచ్చారు. చీమకుర్తి చేతులు జోడించి ‘అయ్యలారా! నన్ను క్షమించండి. వరుస నాటకాలు, ఇప్పుడే వేరే ఊర్లో నాటకం ఆడి వస్తున్నాను. ఒకే పద్యం పదే పదే పాడలేను’ అన్నాడు నమస్కరిస్తూ. అయినా అభిమానులు కేకలు మానలేదు. ప్రక్కనే వున్న చంద్రమతితో ‘దేవీ కష్టాలు కోరి తెచ్చుకున్నాం కదా’ అంటూ మళ్ళీ ఆ పద్యాన్నే భాగేశ్వరిలో పాడినాడు. ఆయన పద్యం కోసం పడిగాపులు కాచిన వాళ్ళు కదా జనం. తన్మయత్వంలో ఊగిపోయారు. ‘మా రుణంబు ఎగవేయదలం చిన నేను బోయెదన్’ అంటూ బెదిరిస్తూ నక్షత్రక పాత్రధారి వై.గోపాలరావు చెలరేగిపో తున్నాడు. చీమకుర్తి దీనంగా అభినయిస్తూ నక్షత్రకుని చేతులు పట్టుకొని అనునయిస్తు న్నాడు. ఏదో తెలియని మాధుర్యం ఆ ప్రాంగణమంతా అలుముకుంది. అంతలో నక్షత్రకుడు ‘హరిశ్చంద్రా! నీ పెద్దరికమాలోచింపను. మా గురువుగారి రుణం కట్టిగానీ ముందునడువుము’ అంటూ హరిశ్చంద్రుని చేయిపట్టుకొని నిలవేసినాడు. ‘హు’ అంటూ భారంగా నిట్టూర్పు విడిచి ‘సరివారిన్ నగుబాటు’ అంటూ పద్యం అందుకున్నాడు చీమకుర్తి. పద్యాల ప్రభంజనం మొదలయ్యింది. సమయం గడిచేకొద్దీ కంఠం మృదుమధురంగా మారిందే గానీ, కొంచమైనా జీర రాలేదు. ప్రజలు మైమరచి డబ్బుల దండలతో నాగేశ్వరరావును ముంచెత్తారు. జనం అద్భుతంగా పాడావని పొగుడుతూ వుంటే ‘అయ్యా ఇందులో నా గొప్పేమీ లేదు. ఏదో నా ముందు పాడిన మహానుభావులు బండారు రామారావుగారు, డి.వి. సుబ్బారావు గార్ల ఎంగిలి మెతుకులు పాడి బ్రతుకుతున్నానని’ చెప్పుకున్నాడు.నాటకం అయిం తర్వాత మేకప్ రూంలో కలిసి మమ్మల్ని పరిచయం చేసుకున్నాము. ‘మీ క్యాసెట్ విని ప్రాక్టీసు చేస్తున్నామం’టే సంతోషంగా ‘శ్రద్ధగా నేర్వండి, భవిష్యత్ ఉంటుంది’ అని ప్రోత్సహిస్తూ మాట్లాడినాడు. నేను బొమ్మలు వేస్తానని తెల్సుకుని ‘నా బొమ్మ గీసిస్తావాయ్యా’ అని అడిగినాడు.మా చిన్నన్న, నేనూ చిన్నతనంలోనే నాటకాలు నేర్చి ప్రదర్శనలు యిచ్చినాము. అయినా చీమకుర్తిని విన్న తర్వాత మేము పాడిందంతా శూన్యమనిపించింది. ఆయన రాగాల ఆకర్షణలో పడిపోయాము. అది మొదలు ఎక్కడ కన్పించినా ఆప్యాయంగా పలకరించేవాడు. ‘ఎలా వుందయ్యా! నీ సాధన’ అని వివరాలడిగి ‘ఏదీ ఒక పద్యం పాడి వినిపించు’ అనేవాడు. నక్షత్రకుడి పద్యం పాడితే విని మురిసిపోతూ ‘మనం కలసి ఒక నాటకం ఆడాలయ్యా’ అన్నాడు. అప్పట్నుంచీ ఎక్కడ చీమకుర్తి నాటకం వున్నా ఠంచనుగా హాజరయ్యేవాడిని. పిచ్చోడి మాదిరి ఆయన చుట్టూ పరిభ్రమించినాను. చీమకుర్తి గాత్రంలో సంగతులు ప్రత్యేకంగా పలికేవి. అభినవ హరిశ్చంద్రుడుగా బండారు రామారావుని అభివర్ణిస్తే, చీమకుర్తిని ‘అభినవ బండారు’గా అభిమానులు ప్రశంసించారు.చీమకుర్తి సంగీతాన్ని అనుకరించడం అంత సులభం కాదు. ఒకే రాగం అయినా సరే ఒకసారి పాడినట్టు యింకొకసారి పాడేవాడు కాదు. తన కంటే ముందు పాడి హరిశ్చంద్ర నాటకాన్ని సామాన్య ప్రజలకు చేరువచేసిన బండారు, డి.వి.సుబ్బారావులను తోసిరాజని తనకంటూ ఒక ప్రత్యేక బాణీని ఏర్పరుచుకు న్నాడు. చీమకుర్తి పద్యం ఒక తరం జనాల నాల్కల మీద నాట్యం చేసింది. పద్యానికి తగిన వేదనని రాగానికి జోడించడం, ఆర్ద్రతకు రూపుకట్టే జమిలి రాగాలు, కఠినమైన భాషని సునాయాసంగా స్పష్టంగా ఉచ్ఛరించడం తదితర విషయాలు నాగేశ్వరరావుకు కొట్టినపిండి.1998 మే మాసం గుంటూరు విజ్ఞాన మందిరంలో చీమకుర్తి నాటకం వుంటే మేము కొంతమందిమి డ్రాయింగ్ టి.టి.సి విద్యార్థులం ఆయన్ని కలిసి, నేను వేసిన ఆయన బొమ్మను యిస్తే చిన్న పిల్లాడిలా ఎంతో సంబరపడిపోతూ ‘గుర్తుంచుకొని వేశావయ్యా’ అంటూ గుండెలకి హత్తుకున్నాడు.తొలిసారి చీమకుర్తి యింటికి వెళ్లినప్పుడు సంతోషంతో భార్యను కేకేసి ‘ఎంకా! అబ్బాయొచ్చాడు. కోడిని కోసి భోజనం పెట్టాలే!’ అన్నాడు. ఏవేళప్పుడు కన్పించినా ‘అన్నం తిన్నావాయ్యా’ అనేవాడు. ఆకలంటే తెలిసినవాడు కదా. ఆలినీ, ఆకలినీ లెక్కచేయకుండా పద్యాల వెంట పరుగెత్తినవాడు. గ్రానైట్రాయికి ప్రసిద్ధి పొందిన ‘చీమకుర్తి’కి కూతవేటు దూరంలో వుండే అగ్రహారం నాగేశ్వర్రావు జన్మ స్థలం. తొట్టెంపూడి అనే తన యింటిపేరును తదనంతర కాలంలో ‘చీమకుర్తి’గా మార్చు కున్నాడు. తొలుత ట్రాక్టరు డ్రైవరుగా వున్న నాగేశ్వర్రావు ప్రోగ్రాములు లేనపుడు పచ్చాకు కూలీగా పనులకు వెళ్ళేవాడు. తన గురువు అద్దంకి మాణిక్యరావనీ; తన తాత, తండ్రులు వీధినాటక కళాకారులని అట్లా తనకీ విద్య అబ్బిందనీ చెప్పేవాడు. ఆయన యింటి వాతావరణం చూస్తే ఆర్థిక పరిస్థితి అంత మెరుగ్గా వున్నట్టు అన్పించదు. ‘ఇన్నినాళ్లు నాటకాలలో ఏం సంపాయించావన్నా!’ అంటే, ఎవరో అభిమానులు కట్టించిన రెండు గదుల ఇల్లును చూపించి ‘ఇదేనయ్యా! నేను సంపాయించిన ఆస్తి’ అన్నాడు. నెల్లూరంటే చీమకుర్తికి వల్లమాలిన అభిమానం. అక్కడే టౌన్హాల్లో ఎన్నోసార్లు నాటకం ఆడినాడు. ప్రతి నాటకానికీ తప్పకుండా హాజరయ్యే ‘రెడ్డి’ అనే వికలాంగుణ్ణి గుర్తుంచుకునిమరీ పలకరించేవాడు. కనీసం వందరూపాయలయినా అతని చేతిలో పెట్టేవాడు. చీమకుర్తి అభిమానులు ఎక్కువగా రైతులు, తాపీపని కూలీలు, రిక్షా కార్మికులు... వీళ్ళే టిక్కెట్టు కొని మరీ నాటకం చూసేవాళ్ళు. ఆయన వేదిక ఎక్కుతూనే చేతులు జోడించి ‘మీరే మమ్మల్ని బ్రతికించే జీవన దాతలు’ అంటూ సాష్టాంగ పడేవాడు.ఒకసారి చీమకుర్తి హరిశ్చంద్ర నాటకంలో విషాదం అభినయిస్తూ పాడుతూ వుండగా ముందు వరుసలో కూర్చున్న కొంతమంది తాగుబోతులు హద్దు మీరిపోయి ఒకటే గోలగా అరుస్తూ ‘మాకు చింతామణిలో భవాని పద్యం పాడ’మని పట్టుపట్టారు. అప్పుడాయన వేదన వర్ణనాతీతం. ఆ పద్యం పాడుతూ ‘కులము వారెల్ల... నాకీ గతి పట్టించే ఈ నా కులము వారెల్ల’ అని అసహనంతో సమయస్ఫూర్తిగా పాడేసరికి నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారందరూ.తాగుబోతని, పాడడని అపవాదు మూటగట్టుకున్నాడు గానీ, బలే నిక్కచ్చి మనిషి చీమకుర్తి. గొంతు సహకరిస్తే అంతకుముందు ఎవరూ పాడని పద్యాలు కూడా కొత్త రాగాలతో వినసొంపుగా పాడేవాడు. ఎక్కడో కొండరాళ్ళు కొట్టుకునే వాడూ, చదువూసంధ్యాలేని వాడూ, దళితుడూ అయిన చీమకుర్తి వారణాసి ఘట్టానికి రత్నమణిమయ కిరీటాలు పెట్టి సింహాసనం మీద కూర్చోపెట్టినాడు. ఒకసారి కడపలో నాటకం తర్వాత నిర్వాహకులు టిక్కెట్లు అమ్ముకొని ఇవ్వవలసిన డబ్బులు ఇవ్వకుండా మొహం చాటేశారు. చార్జీలకి డబ్బులు లేక తన భార్యతో నాలుగు రోడ్ల కూడలిలో నిలబడినాడు చీమకుర్తి. తెలిసిన మనిషి దగ్గర రెండు వందల రూపాయలు అప్పు తీసుకొని యిచ్చినాను. అది చూసి ‘అయ్యా నీ రుణం ఎలా తీర్చుకోను’ అంటూ కన్నీళ్ళ పర్యంతమైనాడు. తన దగ్గర వున్న డబ్బులంతా దానం చేసేయడం తప్ప, దాచుకునే గుణం లేకపోయిందా బోళా మనిషికి. ‘అన్నా! నువ్వెందుకు అంతగా తాగి ప్రాణాల మీదకు తెచ్చుకుంటావు. నీ భార్యాబిడ్డలు ఏమైపోతారు’ అన్నాను. ఆయన నిమ్మళంగా నవ్వి ‘అయ్యా! తాగకుండా పాడలేనయ్యా! పద్యాలు నేర్చుకునే రోజుల్నించీ అది అలవాటయ్యింది. ఇప్పుడింక పోదు’ అన్నాడు.2005 మార్చిలో నంది వెలుగులో పోటాపోటీ నాటకాలు. రెండు వారణాసి సీన్లు, రెండు కాటిసీన్లు, రెండు యుద్ధ సీన్లు. ఆ రోజు నాటకంలో దిగ్గజాలనదగిన వారందరూ వున్నారు. అప్పటికే అనారోగ్యంతో వున్నాడేమో చీమకుర్తి కొంచెం బలహీనంగా వున్నాడు. ముఖంలో మునుపటి కళ లేదు. ఎవరో ఫోటోలు తీస్తుంటే నన్ను దగ్గరికి పిల్చి ‘అయ్యా! ఒక ఫొటో తీసుకుందాం, ఆరోగ్యం బాగాలేదు. ఎన్ని రోజులు బ్రతుకుతానో’ అన్నాడు దిగులుగా. ఒక రైతు చీమకుర్తి దగ్గరికి వచ్చి ‘ఒరే అయ్యా! నీ కోసమే వచ్చాంరా నాయనా! ఈ రోజేం చేస్తావో!’ అంటూ నొచ్చుకున్నాడు. ‘బాబాయ్! బాగా పాడతాను. మీరు వెళ్లి ముందు వరుసలో కూర్చొని చూసి తర్వాత చెప్పం’డన్నాడు. ఆ రోజు నిజంగానే పద్యాల పండుగే అయ్యింది. చీమకుర్తి వేలి కొసలతో రాగాలు మార్చి మార్చి పలికిస్తుంటే అభిమానుల కేకల్తో, డబ్బుల దండలతో ఆ ప్రాంతం మార్మోగిపోయింది. ఆ రోజు చీమకుర్తి వైభవం చూసినాము. చీమకుర్తి ముచ్చటగొలిపే వేషంతో పద్యం పాడుతూ వుంటే పురాణ హరిశ్చంద్రుడు ఇలాగే వుండేవాడేమో అనిపించేది. నాటకంలో చీమకుర్తి వుంటే చాలు జనం ట్రాక్టర్లు, టైరు బండ్లపై తండోప తండాలుగా వస్తారు. ఎంత డబ్బు పెట్టయినా టిక్కెట్లు కొంటారు.తన పద్యాలతో నాటకలోకాన్ని ఉర్రూతలూగించిన నాగేశ్వర్రావు కాణీలు కూడబెట్టుకోలేదు. హుషారుగా పాడినంత కాలం కార్లలో ఊరేగించారు. చెడిపోయిన కిడ్నీలతో అనారోగ్యంతో కుమిలిపోతున్న నాగేశ్వరరావును ఎవరూ ఆదుకోలేకపోయారు. తన మనవడిని తోడు తీసుకొని చిన్నగా కూనిరాగాలు తీస్తూ సాయంత్రాలు అగ్రహారం చేల గట్ల మీద నడిచేవాడట. పుట్టా పెంచల్దాస్91607 75810(జనవరి 21న చీమకుర్తి 11వ వర్ధంతి)

1996 samvatsaram aagastu 24. shree avadhuuta golagamudi venkayyaswamy aaraadhanaa mahotsavaalu jarige roju. yeta jarige tirunaallalo aandhra desamlo perennikaganna goppa kalaakaarultho naatakaalu veyinchadam akkada aanavaayitii. eesaari satya harischandra naatakamlo vaaranaasi seenlo ‘cheemakurti nageshwararao’ vastunnatlu posterlu vaesaaru. antakumunde 1992loo recording ayina cheemakurti, jairaj combinationlo vachina casset vinivunnanduna aa mahaa kalaakaarunni chuudaalani nenuu, maa veeranna, akka koduku mohan vellaamu. neela eenindaa annatlundaaru janam. devudi darsanam anantaram andaruu akkade erpaatu chesina naatakam tellavare varakuu chusigaanii oorlaku kadalaru. antamandi janam mundu paadatam e kalaakaarudikainaa adrushtame.memu vellesariki adavi seenu ayipoyindi. mahamahulayina e.venkate swararao, yam.ar. vijayakumar, uppaala nancharayya lanti kalaakaarulu padesi stagey diginaaru. vaaranaasi seenu kosam andaruu vechi chustunnaru. vaaranaasi harischandra paatradhaari cheemakurti yinka raledu. janam eelalu, kekaltho kolahalamga vundakkada. harmonium meeda edho raagam vaayistunnaaru. evaro vachi ‘idigo vachesinaadu nageshwarrao’ni anounsment chesaru. stageekatuvaipu nakshatraka paatradhaari vai.gopalrao, chandramatigaa guduru saavitri stagey ekkenduku sannaddhamgaa vunnaru. tellavaarujaamu 3 gantalu daatipoyindi. antalo oka kaaru dooramgaa maidaanamlo vachi nilchindi. andulo nundi vaaranaasi harischandrudi veshamlo digina cheemakurti paruguparugunaa vachi chetulu jodistu stagey ekkaadu. harmonistu harmonium metla meeda layabaddhamgaa chetulu kaduputuu cheemakurtiki matrame pratyekamaina ‘bitt’ vaayinchadam modalupettaadu. nidramattulo thooguthunna janamlo okkasariga kalakalam regindi. eelaluu, chappatluu, vedika chuttu tokkisalaatala naduma cheemakurti ‘devi kashtamuletlundinanu’ antuu padyam ettukunnadu. antaa nissabdam. padyam ayipothoone aa praantamantaa vans morlatho marmogi poyindi. evaro stagey meedaki ekki malli adhe padyaanni paadamani chadivimpulu icharu. cheemakurti chetulu jodinchi ‘ayyalara! nannu kshaminchandi. varusa naatakaalu, ippude vere oorlo naatakam aadi vastunnaanu. oke padyam pade pade paadalenu’ annadu namaskaristuu. aina abhimaanulu kekalu maanaledu. prakkane vunna chandramatito ‘devi kashtaalu kori tecchukunnam kada’ antuu mallee aa padyaanne bhageshwarilo paadinaadu. aayana padyam kosam padigaapulu kaachina vaallu kada janam. tanmayatvamlo oogipoyaaru. ‘maa runambu egaveyadalam china nenu boyedan’ antuu bediristuu nakshatraka paatradhaari vai.gopalarao chelaregipo tunnadu. cheemakurti deenamgaa abhinayistuu nakshatrakuni chetulu pattukoni anunayistu nnaadu. edho teliyani maadhuryam aa praamganamantaa alumukundi. antalo nakshatrakudu ‘harischandra! nee peddarikamaalochinapunu. maa guruvugaari runam kattigaanii mundunaduvumu’ antuu harischandruni cheyipattukoni nilavesinaadu. ‘hu’ antuu bhaaramgaa nittoorpu vidichi ‘sarivarin nagubaatu’ antuu padyam andukunnadu cheemakurti. padyaala prabhanjanam modalayyindi. samayam gadichekoddii kantham mrudumadhuramgaa maarinde gaanee, konchamainaa jeera raledu. prajalu maimarachi dabbula dandalatho nageshwararaonu munchettaaru. janam adbhutamgaa padavani pogudutuu vunte ‘ayya indulo naa goppemy ledu. edho naa mundu paadina mahaanubhaavulu bandaaru ramaraogaru, di.vi. subbarao gaarla engili metukulu paadi bratukutunnaanani’ cheppukunnadu.naatakam ayim tarvaata mekap roomlo kalisi mammalni parichayam chesukunnamu. ‘mee casset vini praaktiisu chestunnamam’tey santoshamgaa ‘shraddhagaa nervandi, bhavishyat untundi’ ani prothsahistuu matladinadu. nenu bommalu vestaanani telsukuni ‘naa bomma geesistavayya’ ani adiginadu.maa chinnanna, nenuu chinnatanamlone naatakaalu nerchi pradarsanalu yichinaamu. aina cheemakurtini vinna tarvaata memu paadindantaa shoonyamanipinchindi. aayana raagaala aakarshanalo padipoyamu. adhi modalu ekkada kanpinchinaa aapyaayamgaa palakarinchevaadu. ‘ela vundayya! nee saadhana’ ani vivaraaladigi ‘edhee oka padyam paadi vinipinchu’ anevaadu. nakshatrakudi padyam paadithe vini murisipotu ‘manam kalasi oka naatakam adalayya’ annadu. appatnunchii ekkada cheemakurti naatakam vunna tanchanugaa haajarayyevaadini. pichhodi maadiri aayana chuttu paribhraminchinaanu. cheemakurti gaatramlo sangatulu pratyekamgaa palikevi. abhinava harischandrudugaa bandaaru ramaraoni abhivarniste, cheemakurtini ‘abhinava bandaaru’gaa abhimaanulu prasamsinchaaru.cheemakurti sangeetaanni anukarinchadam anta sulabham kaadu. oke raagam aina sare okasari paadinattu yinkokasari padevadu kaadu. tana kante mundu paadi harischandra naatakaanni saamaanya prajalaku cheruvachesina bandaaru, di.vi.subbaraolanu tosirajani tanakantu oka pratyeka baaneeni erparuchuku nnaadu. cheemakurti padyam oka taram janaala naalkala meeda naatyam chesindi. padyaaniki tagina vedanani raagaaniki jodinchadam, aardrataku roopukatte jamili raagaalu, kathinamaina bhashani sunayasanga spashtamgaa uchcharinchadam taditara vishayaalu nageshwararaoku kottinapindi.1998 mee masam gunturu vignaana mandiramlo cheemakurti naatakam vunte memu kontamandimi droing ti.ti.si vidyaarthulam aayanni kalisi, nenu vesina aayana bommanu yiste chinna pilladila entho sambarapadipothu ‘gurtunchukoni vesavayya’ antuu gundelaki hattukunnadu.tolisari cheemakurti yintiki vellinappudu santoshamto bhaaryanu kekesi ‘enka! abbayochadu. kodini kosi bhojanam pettale!’ annadu. evelappudu kanpinchinaa ‘annam tinnavayya’ anevaadu. aakalante telisinavaadu kada. aalinii, aakalinee lekkacheyakunda padyaala venta parugettinavaadu. graanaitraayiki prasiddhi pondina ‘cheemakurti’ki koothavetu dooramlo vunde agraharam nageshwarrao janma sthalam. tottempudi ane tana yintiperunu tadanantara kaalamlo ‘cheemakurti’gaa maarchu kunnadu. toluta tractoru draivarugaa vunna nageshwarrao prograamulu lenapudu pachaaku kuuleegaa panulaku vellevaadu. tana guruvu addanki maanikyaraavanii; tana taata, tandrulu veedhinaataka kalaakaarulani atla tanakee vidya abbindani cheppevaadu. aayana yinti vaataavaranam chuste aardhika paristhiti anta merugga vunnattu anpinchadu. ‘inninaallu naatakaalalo yem sampayinchavanna!’ ante, evaro abhimaanulu kattinchina rendu gadula illunu chuupinchi ‘idenayya! nenu sampaayinchina aasti’ annadu. nellurante cheemakurtiki vallamaalina abhimanam. akkade tounhaallo ennosaarlu naatakam aadinaadu. prati naatakaanikii tappakunda haajarayye ‘reddi’ ane vikalaangunni gurtunchukunimari palakarinchevaadu. kaneesam vandaruupaayalayinaa athani chetilo pettevaadu. cheemakurti abhimaanulu ekkuvagaa raitulu, taapeepani kooleelu, riksha kaarmikulu... veelle tikkettu koni mari naatakam chusevallu. aayana vedika ekkutuune chetulu jodinchi ‘meere mammalni bratikinche jeevana daatalu’ antuu saashtaamga padevaadu.okasari cheemakurti harischandra naatakamlo vishaadam abhinayistuu paadutuu vundagaa mundu varusalo kuurchunna kontamandi taagubotulu haddu meeripoyi okate golagaa arustuu ‘maaku chintamanilo bhawani padyam paada’mani pattupattaaru. appudaayana vedana varnanaatiitam. aa padyam paadutuu ‘kulamu vaarella... naakii gathi pattinche ee naa kulamu vaarella’ ani asahanamtho samayasphoorthigaa paadesariki nissabdamgaa kuurchunnaarandaruu.taagubotani, paadadani apavaadu mootagattukunnaadu gaanee, bale nikkacchi manishi cheemakurti. gontu sahakariste antakumundu evaruu paadani padyaalu kuudaa kotta raagaalato vinasompugaa padevadu. ekkado kondaraallu kottukune vaaduu, chaduvusandhyaleni vaaduu, dalituduu ayina cheemakurti vaaranaasi ghattaniki ratnamanimaya kireetaalu petti simhaasanam meeda koorchopettinaadu. okasari kadapalo naatakam tarvaata nirvaahakulu tikketlu ammukoni ivvavalasina dabbulu ivvakunda moham chaatesaaru. chaarjeelaki dabbulu leka tana bhaaryatho naalugu rodla koodalilo nilabadinadu cheemakurti. telisina manishi daggara rendu vandala roopaayalu appu teesukoni yichinaanu. adhi chusi ‘ayya nee runam ela teerchukonu’ antuu kanneella paryantamainaadu. tana daggara vunna dabbulanta daanam cheseyadam tappa, dachukune gunam lekapoyinda bolaa manishiki. ‘anna! nuvvenduku antagaa taagi praanaala meedaku tecchukuntavu. nee bhaaryaabiddalu emaipotaru’ annaanu. aayana nimmalamgaa navvi ‘ayya! tagakunda padalenayya! padyaalu nerchukune rojulninchi adhi alavaatayyindi. ippudinka podu’ annadu.2005 maarchilo nandi velugulo potapoty naatakaalu. rendu vaaranaasi seenlu, rendu kaatiseenlu, rendu yuddha seenlu. aa roju naatakamlo diggajaalanadagina vaarandaruu vunnaru. appatike anaarogyamtho vunnademo cheemakurti konchem balaheenamgaa vunnadu. mukhamlo munupati kala ledu. evaro photolu teestunte nannu daggariki pilchi ‘ayya! oka foto teesukundam, aarogyam bagaledu. enni rojulu bratukutaano’ annadu digulugaa. oka raitu cheemakurti daggariki vachi ‘ore ayya! nee kosame vachamra nayana! ee rojem chestavo!’ antuu nochukunnadu. ‘babay! baga paadataanu. meeru velli mundu varusalo kuurchoni chusi tarvaata cheppam’dannadu. aa roju nijamgaane padyaala panduge ayyindi. cheemakurti veli kosalatho raagaalu marchi marchi palikistunte abhimaanula kekaltho, dabbula dandalatho aa praantam maarmogipoyindi. aa roju cheemakurti vaibhavam chusinamu. cheemakurti muchatagolipe veshamtho padyam paadutuu vunte puraana harischandrudu ilaage vundevademo anipinchedi. naatakamlo cheemakurti vunte chaalu janam tractorlu, tairu bandlapai tandopa tandaalugaa vastaaru. entha dabbu pettaina tikketlu kontaaru.tana padyaalatoe naatakalokaanni urrootaluuginchina nageshwarrao kaaneelu koodabettukoledu. husharuga paadinanta kaalam kaarlalo ooreginchaaru. chedipoyina kidneelatho anaarogyamtho kumilipotunna nageshwararaonu evaruu aadukolekapoyaru. tana manavadini thodu teesukoni chinnagaa kuuniraagaalu teestuu saayantraalu agraharam chela gatla meeda nadichevaadata. putta penchaldas91607 75810(janavari 21na cheemakurti 11va vardhanti)