 హర్ష ఆమెవైపు ఆరాధనగా చూస్తున్నాడు. ఆమెని చూస్తున్న కొద్దీ అతనికి 'ఈమె నా స్వంతం కదా' అన్న భావనతో గర్వం ఉప్పొంగుతుంది.

 ఏ వస్తువైనా స్వంతం చేసుకునే వరకే మోజు. స్వంతం అయ్యాక 'నాది, ఎక్కడికీ పోదు' అన్న నిశ్చింతలో పట్టించుకోరు. కానీ హర్ష అలాకాదు. 'అపురూపమైన నిది నాకు దొరికింది. దాన్ని అనునిత్యం కాపాడుకోవడం నా విధి' అనుకుంటాడు.

 అమృత అక్షరాలు కష్టపడి పేర్చుకుంటూ, "నేనూ భ్రమరా ఈవేళ ఒక ఫ్రెండ్ ని కలుద్దామనుకుంటున్నాము" అంది.

 "ఈ నీరసం తోటా? అంత అవసరంగా కలవాల్సిన, నాకు తెలియని ఫ్రెండ్ ఎవరూ?" అన్నాడు విస్మయంగా.

 అమృతకి టీ గుటకపడలేదు. గొంతు బలవంతాన పెగల్చుకుని "క్లాస్ మేట్" అంది.

 "ఆడా, మగా!"

 ఆమె ఉలిక్కిపడింది. అతను చాలా మామూలుగా అడిగాడు, అడగాలి కాబట్టి అడిగినట్టు. అభావంగా కనిపించాడు.

 ఆమెకి ఆ నిమిషంలో అతనికి విక్రం గురించి అంతా చెప్పేసి మనసు తేలిక చేసుకోవాలనిపించింది కానీ అంతలోనే "మహాపురుషులూ, మేధావులూ కూడా స్త్రీ విషయం వచ్చేసరికి తర్కాతర్కాలు విచారించకుండా ప్రవర్తిస్తారు" అని ఎక్కడో చదివిన విషయం గుర్తొచ్చి మౌనంగా వుండిపోయింది. ఒకప్పుడు ఎంతో అద్భుతంగా కనిపించి, పదిమంది లోనూ గర్వంగా ప్రకటించుతున్న తన ప్రేమ-ఈ రోజు ఇలా గాయానికి కట్టిన గాజుగుడ్డలా....మనసులోనే బంధించేయాల్సి రావడం...ఛీ! ఛీ! ఎంత నరకం?

 'ఒకప్పుడు నేను అతన్ని ప్రేమించాను' అని భర్తతో భార్యా, 'ఆమెని నేను గాఢంగా ప్రేమించాను' అని భార్యతో భర్తా చెప్పుకునే ఆత్మధైర్యం ఎప్పుడు ఆపాదించుకుంటారు? ప్రేమించడం, ప్రేమింపబడడం చాలా సాధారణ క్రియగా అందరికీ తెలుసు. అలాగే మనసు బండరాయిలా పడి వుండదు. దానికీ అప్పుడప్పుడు స్పందనలు కల్గుతాయి, శరీరానికి అవసరాలు కలిగినట్టే! ఈ తార్కిక జ్ఞానం మనుషులకి ఏ శతాబ్దంలోనైనా వస్తుందా?

 'అతను నాకు స్నేహితుడు...కేవలం స్నేహితుడు మాత్రమే' అనే ఆత్మ వంచనలని ఆనందంగా స్వీకరించే స్థాయి నుండి ఎప్పుడు ఎదుగుతారూ? ప్రణానికి మందు పూయకుండా, దాని పెచ్చుని పీకి, పండుని కెలుకుతూ కుళ్ళిపోయే ఈ మూర్ఖపు వ్యవస్థ ఎప్పుడు మారుతుందీ?

 "ఏయ్...మిసెస్ అమృతా హర్షవర్ధన్! ఏమిటా ఆలోచన?" అంటూ హర్ష తట్టడంతో ఆమె ఈ లోకంలోకి వచ్చింది.

 ఎదురుగా నిర్మలంగా నవ్వుతున్న హర్ష ముఖం చూడగానే, 'మనసులోనే ఆలోచించుకోవడం అనే ఎంతటి అద్బుతమైన వరం ఇచ్చాడు ఆ దేవుడు? మన మనసులో ఆలోచనలు బయటికి తెలిసిపోతూ వుంటే ఎన్ని మొహాలు చిన్నబోతాయో కదా! అలాగే మనదీనూ! జీవితపు నడకంతా ఇలా మొహాలూ చిన్నబుచ్చుతూ పోతే ఇంకా కొన్నాళ్ళకి మొహాలే దొరకవు' అనిపించింది. ఆమెకి ఆ పరిస్తితుల్లో కూడా నవ్వొచ్చింది తన ఆలోచనా ధోరణికి.
 "నేను భ్రమరాంబతో చెప్తాలే ఇవ్వాళ్ళ నువ్వు రాలేవని" అన్నాడు.

 "లేదు...లేదు...వెళ్ళాలి. అది డిస్సప్పాయింట్ అవుతుంది" అంది తడబడుతూ.

 "అయితే నేనూ, తనూ వెళ్తాంలే!" చిలిపిగా అన్నాడు.

 "హర్షా ప్లీజ్...అర్ధం చేసుకో! నాకేం కాలేదు. బాగానే వున్నాను" అంటూ లేవబోయింది. వెంటనే తూలి పడబోయింది.

 హర్ష గభాల్న ఆమెని పట్టుకుని "తెలుస్తూనే వుందిగా...ఎంత బావున్నావో!" అన్నాడు మందలింపుగా.

 అమృత కళ్ళు గడియారం కేసి తిరిగాయి. తొమ్మిదిన్నర దాటుతోంది. విక్రం అతి కష్టం మీద పది వరకూ ఆగగలడు ఆ తర్వాత అతన్ని హరిహరాదులు వచ్చినా ఆపలేరు అనుకుంది.

 ఇంతలో డోర్ బెల్ మ్రోగింది.

 అమృత గుండె ఆ చప్పుడుకి ఒక్కసారి ఆగిపోయినట్లయి, తిరిగి రెట్టింపు వేగంతో కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది.

 హర్ష తలుపు తియ్యడానికి వెళ్ళాడు.

 'అయిపోయింది....అంతా అయిపోయింది. ఇప్పుడు ఇక ఇద్దరికీ ఘర్షణ తప్పదు! భగవాన్ ఏమిటీ పరిస్థితి?' అనుకుంటూ సోఫాలో వెనక్కి వాలి కళ్ళు మూసుకుంది.

 "రాత్రి నుండీ ఒంట్లో బాలేదు తనకి. ఇవాళ నాకు రావడానికి కుదరదు. అందుకే నిన్ను అర్జెంట్ ఫైల్స్ ఇంటికి తీసుకురమ్మన్నది" అంటున్న హర్ష గొంతు వినిపించి కళ్ళు తెరిచింది.

 కీర్తి చేతులు జోడించి, "నమస్తే మేడం" అంది మర్యాద వుట్టి పడేటట్లు.

 అమృత గుండెల్నిండా వూపిరి పీల్చుకుని, "నమస్తే, కూర్చోండి!" అంది. కీర్తి సోఫాలో కూర్చుంది. హర్ష కీర్తి తీసుకొచ్చిన ఫైలు చూస్తూ సంతకాలు పెడుతున్నాడు.

 "ఏమైంది? జ్వరమా?" అడిగింది కీర్తి.

 "లేదు! బాగానే వున్నాను" అంది అమృత.

 "చాలా వీక్ గా కనిపిస్తున్నారు" అంది కీర్తి.
 harsha aamevaipu aaraadhanagaa chustunnadu. aameni chustunna koddi ataniki 'eeme naa swantam kada' anna bhavanatho garvam uppongutundi.

 e vastuvainaa swantam chesukune varake moju. swantam ayyaka 'naadi, ekkadiki podu' anna nischintalo pattinchukoru. cony harsha alaakaadu. 'apuroopamaina nidi naaku dorikindi. daanni anunityam kapadukovadam naa vidhi' anukuntaadu.

 amruta aksharaalu kashtapadi paerchukuntuu, "nenuu bhramara eevelha oka frend ni kaluddamanukuntunna" andi.

 "ee neerasam thota? anta avasaramgaa kalavalsina, naaku teliyani frend evaruu?" annadu vismayamgaa.

 amrutaki t gutakapadaledu. gontu balavantaana pegalchukuni "class mate" andi.

 "aada, magaa!"

 aame ulikkipadindi. atanu chala maamuulugaa adigaadu, adagali kabatti adiginattu. abhaavamgaa kanipinchaadu.

 aameki aa nimishamlo ataniki vikram gurinchi antaa cheppesi manasu telika chesukovalanipinchindi cony antalone "mahaapurushuluu, medhaavuluu kuudaa stree vishayam vachesariki tarkaatarkaalu vichaarinchakundaa pravartistaaru" ani ekkado chadivina vishayam gurtochi mounamgaa vundipoyindi. okappudu entho adbhutamgaa kanipinchi, padimandi lonoo garvamgaa prakatinchutunna tana prema-ee roju ilaa gayaniki kattina gajuguddala....manasulone bandhincheyalsi ravadam...chee! chee! entha narakam?

 'okappudu nenu atanni preminchaanu' ani bhartatho bharya, 'aameni nenu gaadamgaa preminchaanu' ani bhaaryatho bharta cheppukune aatmadhairyam eppudu aapaadinchukuntaaru? preminchadam, premimpabadadam chala saadhaarana kriyagaa andarikee telusu. alaage manasu bandaraila padi vundadu. daanikee appudappudu spandanalu kalgutaayi, sariiraaniki avasaraalu kaliginatte! ee taarkika ghnaanam manushulaki e sataabdamloonainaa vastundaa?

 'atanu naaku snehitudu...kevalam snehitudu matrame' ane aatma vanchanalani aanandamgaa sweekarinche sthaayi nundi eppudu edugutaaruu? pranaaniki mandu puyakunda, daani pecchuni peeki, panduni kelukutuu kullipoye ee moorkhapu vyavastha eppudu maarutundii?

 "yey...misses amruta harshavardhan! emita aalochana?" antuu harsha tattadamtho aame ee lokamloki vachindi.

 edurugaa nirmalamgaa navvutunna harsha mukham chudagaane, 'manasulone alochinchukovadam ane enthati adbutamaina varam ichadu aa devudu? mana manasulo aalochanalu bayatiki telisipotu vunte enni mohalu chinnabotayo kada! alaage manadeenuu! jeevitapu nadakanta ilaa mohalu chinnabuchhutuu pothe inka konnaallaki mohale dorakavu' anipinchindi. aameki aa paristitullo kuudaa navvochindi tana alochana dhoraniki.
 "nenu bhramarambatho cheptale ivvaalla nuvvu ralevani" annadu.

 "ledu...ledu...vellaali. adhi dissappaint avutundi" andi tadabadutuu.

 "ayithe nenuu, tanuu veltaamle!" chilipigaa annadu.

 "harsha please...ardham chesuko! naakem kaaledu. bagane vunnaanu" antuu levaboyindi. ventane thooli padaboindi.

 harsha gabhalna aameni pattukuni "telustune vundigaa...entha bavunnavo!" annadu mandalimpugaa.

 amruta kallu gadiyaram kesi tirigaayi. tommidinnara daatutondi. vikram athi kashtam meeda padi varakuu aagagaladu aa tarvaata atanni hariharaadulu vachina aapaleru anukundi.

 intalo dor bel mrogindi.

 amruta gunde aa chappuduki okkasari aagipoyinatlayi, tirigi rettimpu vegamtho kottukovadam praarambhinchindi.

 harsha talupu tiyyadaaniki vellaadu.

 'ayipoyindi....antaa ayipoyindi. ippudu ika iddarikee gharshana tappadu! bhagawan amity paristhiti?' anukuntu sophalo venakki vaali kallu moosukundi.

 "raatri nundi ontlo baledu tanaki. ivaala naaku raavadaaniki kudaradu. anduke ninnu argent files intiki teesukurammannadi" antunna harsha gontu vinipinchi kallu terichindi.

 keerti chetulu jodinchi, "namaste medam" andi maryaada vutti padetatlu.

 amruta gundelninda voopiri peelchukuni, "namaste, koorchondi!" andi. keerti sophalo koorchundi. harsha keerti teesukochina phailu chustuu santakaalu pedutunnadu.

 "emaindi? jwarama?" adigindi keerti.

 "ledu! bagane vunnaanu" andi amruta.

 "chala weak gaa kanipistunnaru" andi keerti.