ఈ దేశానికి వృద్ధాప్యం రాకుండా పచ్చగా నిగనిగలాడేట్టు చేయవచ్చు. అందుకు, అభివృద్ధిరేటు యావ తగ్గించుకుంటే చాలు. మన పూర్వీకుల మాదిరిగానే నిరాడంబర జీవితానికి అలవాటుపడటం నేర్చుకోవాలి.అభివృద్ధిరేటుపై అధికార, విపక్ష నేతలు ఎప్పుడూ వాదులాడుకుంటూనే ఉంటారు. రెండంకెల అభివృద్ధి అనో, వృద్ధిరేటు పడిపోయిందనో వాదనలు వినిపిస్తూంటాయి. ఇంతకూ ప్రస్తుతం వృద్ధిరేటు రెండు అంకెల్లో ఉందా, మూడు అంకెల్లో ఉందా? దేశంలో ఏం జరుగుతోంది?మానవ చరిత్ర తెలిసిన దగ్గర నుంచి సమాజాభివృద్ధి పురోగమనంలోనే ఉన్నది. పాత రోజుల్లో ప్రకృతివనరులను జాగ్రత్తగా వినియోగించుకుంటూ అభివృద్ధిపథంలో పయనించారు. అప్పట్లో వ్యవసాయరంగం, దాని అనుబంధ రంగాలదే అభివృద్ధిరేటులో ప్రధానపాత్ర. అభివృద్ధి నిదానంగా జరిగింది. ఎంతో మంది విదేశీయులు భారతదేశాన్ని రత్నగర్భగా భావించి దండయాత్రలు చేశారు. కానీ పారిశ్రామిక విప్లవం ప్రపంచ ముఖచిత్రాన్ని మార్చేసింది. వేల సంవత్సరాలుగా రక్షించుకున్న సహజవనరుల భక్షణ ఆరంభమైంది. పారిశ్రామిక, గనులరంగం ప్రకృతికిశాపంగా మారాయి. ప్రస్తుతం సహజవనరుల భక్షణ రేటే అభివృద్ధిరేటు. సుఖసంతోషాలు కాక, విలాసజీవితమే అభివృద్ధికి చిహ్నం. నిజానికి, దేశంలో ఉండే అన్ని కుటుంబాలు కడుపునిండా తిని, కంటినిండా నిద్రపోగలగడమే దేశాభివృద్ధికి చిహ్నం. కానీ, కొన్ని కుటుంబాలు కోట్లాది రూపాయలతో తులతూగుతుంటే, అనేకం ఆకలితోనూ, అప్పులతోనూ జీవిస్తున్నాయి. ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నాయి. అందరికీ వెలుగునివ్వని ఆ వృద్ధిరేటు ఎంత ఉంటేనేమి?భూమిపైన, భూగర్భంలోనూ ఉన్న వనరులు పెట్టుబడిదారులు మింగేస్తున్నారు. ఇనుము, మాంగనీస్, బాక్సైట్, పెట్రోలియం తోడేస్తున్నారు. కొండలు, గుట్టలు, సున్నపురాళ్ళు, గ్రానైట్, మార్బల్ మాయమైపోతున్నాయి. ప్రకృతివనరుల తరుగుదలే ఇప్పుడు వృద్ధిరేటుగా మారింది. చైనా రెండంకెల వేగంతో పరిగెడుతున్నది కనుక దానికంటే వేగంగా పరుగుతీయాలంటున్నారు. జనాన్ని ఈ మాయలో, ఈ యావలో ముంచి, వేలసంవత్సరాలుగా మన పూర్వీకులు కాపాడిన వనరులను నాయకులు, అధికారులు, వ్యాపారులు, పారిశ్రామికవేత్తలు ఒక ముఠాగా ఏర్పడి కొల్లగొడుతున్నారు. బొగ్గు ఏర్పడాలంటే ఐదువేల ఏళ్ళు పడుతుంది. కానీ, హరించడానికి వందేళ్ళు చాలు. సహజవనరులను ఇలా తోడేస్తే వచ్చే తరాలు ఏం చేయాలి? మ్యూజియంలో చూడటం తప్ప వాళ్ళు సృష్టించలేరు కదా? సహజవనరుల దోపిడీని భవిష్యత్తు తరాలకు చేస్తున్న ద్రోహంగానే చూడాలి తప్ప, అభివృద్ధిరేటు అనడం అమానుషం. ప్రభుత్వాలు తమకు అందిన అధికారిక సమాచారం ఆధారంగా వృద్ధిరేటును లెక్కిస్తాయి. కానీ, అనధికారిక గణాంకాలు ఇంకా ఎక్కువ వృద్ధిరేటునే సూచిస్తాయి. ‘గాలి’ కంపెనీలు ఇనుపఖనిజాన్ని తెగతవ్వేసి, ప్రభుత్వానికి తప్పుడు లెక్కలు చూపించి, విదేశాలకు అనధికారికంగా ఎక్కువ ఎగుమతి చేశాయి. ప్రభుత్వానికి చూపింది 10శాతం, తవ్వింది 200శాతం. బొగ్గు, సున్నపురాయి, గ్రానైట్, మార్బల్, బాక్సైట్ అన్నింటా ఇదేస్థితి. ప్రభుత్వాలకు లెక్కచూపని ఈ వనరుల దోపిడీ అంతా నల్లధనంగా మారింది. కనుక, దేశంలో వృద్ధిరేటు నాయకులు వాదించుకుంటున్నట్టుగా రెండంకెల్లో కాక, మూడంకెల్లో ఉందని గట్టిగా చెప్పుకోవచ్చు.ఆర్థిక సంస్కరణల కారణంగా మరో వందేళ్ళలో ప్రకృతి వనరులంటూ లేకుండాపోతాయి. ప్రస్తుతం మన అభివృద్ధి యవ్వనం లాంటిది. అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు నిండు యవ్వనంతో నిగనిగలాడుతుంటే, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు యవ్వనంలోకి అడుగుపెడుతున్నాయి. వందేళ్ళ తరువాత ప్రపంచదేశాలకు వృద్ధాప్యం వస్తుంది. ఈ దేశం కూడా ప్రకృతి వనరులు నశించిపోయి వృద్ధవనితలాగా దర్శనమిస్తుంది. ఈ దేశానికి వృద్ధాప్యం రాకుండా అది పచ్చగా, యవ్వనంతో నిగనిగలాడేట్టు చేయాలి. అందుకు, అభివృద్ధిరేటు యావ తగ్గించుకుంటే చాలు. మన పూర్వీకుల మాదిరిగానే నిరాడంబర జీవితానికి అలవాటుపడటం నేర్చుకోవాలి. ఆడంబరం పెరుగుతున్నకొద్దీ వనరులు తగ్గిపోతుంటాయి కనుక, కొన్ని త్యాగాలు తప్పవు. భావి తరాలకోసం ప్రకృతి వనరులను కాపాడవలసిన బాధ్యత మనందరిదీనూ. ‘స్వచ్ఛభారత్’ మాదిరిగా, పొదుపునూ, నిరాడంబరతనూ ప్రోత్సహించే నినాదం ఇప్పుడు అవసరం.బాచిన రామాంజనేయులుఅభివృద్ధిరేటుపై అధికార, విపక్ష నేతలు ఎప్పుడూ వాదులాడుకుంటూనే ఉంటారు. రెండంకెల అభివృద్ధి అనో, వృద్ధిరేటు పడిపోయిందనో వాదనలు వినిపిస్తూంటాయి. ఇంతకూ ప్రస్తుతం వృద్ధిరేటు రెండు అంకెల్లో ఉందా, మూడు అంకెల్లో ఉందా? దేశంలో ఏం జరుగుతోంది?మానవ చరిత్ర తెలిసిన దగ్గర నుంచి సమాజాభివృద్ధి పురోగమనంలోనే ఉన్నది. పాత రోజుల్లో ప్రకృతివనరులను జాగ్రత్తగా వినియోగించుకుంటూ అభివృద్ధిపథంలో పయనించారు. అప్పట్లో వ్యవసాయరంగం, దాని అనుబంధ రంగాలదే అభివృద్ధిరేటులో ప్రధానపాత్ర. అభివృద్ధి నిదానంగా జరిగింది. ఎంతో మంది విదేశీయులు భారతదేశాన్ని రత్నగర్భగా భావించి దండయాత్రలు చేశారు. కానీ పారిశ్రామిక విప్లవం ప్రపంచ ముఖచిత్రాన్ని మార్చేసింది. వేల సంవత్సరాలుగా రక్షించుకున్న సహజవనరుల భక్షణ ఆరంభమైంది. పారిశ్రామిక, గనులరంగం ప్రకృతికిశాపంగా మారాయి. ప్రస్తుతం సహజవనరుల భక్షణ రేటే అభివృద్ధిరేటు. సుఖసంతోషాలు కాక, విలాసజీవితమే అభివృద్ధికి చిహ్నం. నిజానికి, దేశంలో ఉండే అన్ని కుటుంబాలు కడుపునిండా తిని, కంటినిండా నిద్రపోగలగడమే దేశాభివృద్ధికి చిహ్నం. కానీ, కొన్ని కుటుంబాలు కోట్లాది రూపాయలతో తులతూగుతుంటే, అనేకం ఆకలితోనూ, అప్పులతోనూ జీవిస్తున్నాయి. ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నాయి. అందరికీ వెలుగునివ్వని ఆ వృద్ధిరేటు ఎంత ఉంటేనేమి?భూమిపైన, భూగర్భంలోనూ ఉన్న వనరులు పెట్టుబడిదారులు మింగేస్తున్నారు. ఇనుము, మాంగనీస్, బాక్సైట్, పెట్రోలియం తోడేస్తున్నారు. కొండలు, గుట్టలు, సున్నపురాళ్ళు, గ్రానైట్, మార్బల్ మాయమైపోతున్నాయి. ప్రకృతివనరుల తరుగుదలే ఇప్పుడు వృద్ధిరేటుగా మారింది. చైనా రెండంకెల వేగంతో పరిగెడుతున్నది కనుక దానికంటే వేగంగా పరుగుతీయాలంటున్నారు. జనాన్ని ఈ మాయలో, ఈ యావలో ముంచి, వేలసంవత్సరాలుగా మన పూర్వీకులు కాపాడిన వనరులను నాయకులు, అధికారులు, వ్యాపారులు, పారిశ్రామికవేత్తలు ఒక ముఠాగా ఏర్పడి కొల్లగొడుతున్నారు. బొగ్గు ఏర్పడాలంటే ఐదువేల ఏళ్ళు పడుతుంది. కానీ, హరించడానికి వందేళ్ళు చాలు. సహజవనరులను ఇలా తోడేస్తే వచ్చే తరాలు ఏం చేయాలి? మ్యూజియంలో చూడటం తప్ప వాళ్ళు సృష్టించలేరు కదా? సహజవనరుల దోపిడీని భవిష్యత్తు తరాలకు చేస్తున్న ద్రోహంగానే చూడాలి తప్ప, అభివృద్ధిరేటు అనడం అమానుషం. ప్రభుత్వాలు తమకు అందిన అధికారిక సమాచారం ఆధారంగా వృద్ధిరేటును లెక్కిస్తాయి. కానీ, అనధికారిక గణాంకాలు ఇంకా ఎక్కువ వృద్ధిరేటునే సూచిస్తాయి. ‘గాలి’ కంపెనీలు ఇనుపఖనిజాన్ని తెగతవ్వేసి, ప్రభుత్వానికి తప్పుడు లెక్కలు చూపించి, విదేశాలకు అనధికారికంగా ఎక్కువ ఎగుమతి చేశాయి. ప్రభుత్వానికి చూపింది 10శాతం, తవ్వింది 200శాతం. బొగ్గు, సున్నపురాయి, గ్రానైట్, మార్బల్, బాక్సైట్ అన్నింటా ఇదేస్థితి. ప్రభుత్వాలకు లెక్కచూపని ఈ వనరుల దోపిడీ అంతా నల్లధనంగా మారింది. కనుక, దేశంలో వృద్ధిరేటు నాయకులు వాదించుకుంటున్నట్టుగా రెండంకెల్లో కాక, మూడంకెల్లో ఉందని గట్టిగా చెప్పుకోవచ్చు.ఆర్థిక సంస్కరణల కారణంగా మరో వందేళ్ళలో ప్రకృతి వనరులంటూ లేకుండాపోతాయి. ప్రస్తుతం మన అభివృద్ధి యవ్వనం లాంటిది. అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు నిండు యవ్వనంతో నిగనిగలాడుతుంటే, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు యవ్వనంలోకి అడుగుపెడుతున్నాయి. వందేళ్ళ తరువాత ప్రపంచదేశాలకు వృద్ధాప్యం వస్తుంది. ఈ దేశం కూడా ప్రకృతి వనరులు నశించిపోయి వృద్ధవనితలాగా దర్శనమిస్తుంది. ఈ దేశానికి వృద్ధాప్యం రాకుండా అది పచ్చగా, యవ్వనంతో నిగనిగలాడేట్టు చేయాలి. అందుకు, అభివృద్ధిరేటు యావ తగ్గించుకుంటే చాలు. మన పూర్వీకుల మాదిరిగానే నిరాడంబర జీవితానికి అలవాటుపడటం నేర్చుకోవాలి. ఆడంబరం పెరుగుతున్నకొద్దీ వనరులు తగ్గిపోతుంటాయి కనుక, కొన్ని త్యాగాలు తప్పవు. భావి తరాలకోసం ప్రకృతి వనరులను కాపాడవలసిన బాధ్యత మనందరిదీనూ. ‘స్వచ్ఛభారత్’ మాదిరిగా, పొదుపునూ, నిరాడంబరతనూ ప్రోత్సహించే నినాదం ఇప్పుడు అవసరం.బాచిన రామాంజనేయులు
ee deshaniki vruddhaapyam rakunda pacchagaa niganigaladettu cheyavachu. anduku, abhivruddhiretu yaava tagginchukunte chaalu. mana puurveekula maadirigaane niradambara jeevitaaniki alavaatupadatam nerchukovali.abhivruddhiretupai adhikara, vipaksha nethalu eppuduu vaadulaadukuntuunee untaaru. rendankela abhivruddhi ano, vruddhiretu padipoyindano vaadanalu vinipistuuntaayi. intakuu prastutam vruddhiretu rendu ankello undaa, moodu ankello undaa? desamlo yem jarugutondi?manava charitra telisina daggara nunchi samaajaabhivruddhi purogamanamlone unnadi. paata rojullo prakrutivanarulanu jaagrattagaa viniyoginchukuntu abhivruddhipathamlo payaninchaaru. appatlo vyavasaayarangam, daani anubandha rangalade abhivruddhiretulo pradhaanapaatra. abhivruddhi nidaanamgaa jarigindi. entho mandi videsheeyulu bhaaratadesaanni ratnagarbhagaa bhavinchi dandayaatralu chesaru. cony paarisraamika viplavam prapancha mukhachitraanni marchesindi. vela samvatsaraalugaa rakshinchukunna sahajavanarula bhakshana aarambhamaindi. paarisraamika, ganularangam prakrutikisaapamgaa marai. prastutam sahajavanarula bhakshana rete abhivruddhiretu. sukhasamtoshaalu kaaka, vilaasajeevitame abhivruddhiki chihnam. nijaaniki, desamlo unde anni kutumbaalu kadupuninda tini, kantininda nidrapogalagadame deshaabhivruddhiki chihnam. cony, konni kutumbaalu kotladi roopaayalatho tulathugutunte, anekam aakalitoonuu, appulathonuu jeevistunnaayi. aatmahatyalu chesukuntunnayi. andarikee velugunivvani aa vruddhiretu entha untenemi?bhoomipaina, bhoogarbhamloonuu unna vanarulu pettubadidaarulu mingestunnaru. inumu, manganis, baxite, petrolium todestunnaru. kondalu, guttalu, sunnapuraallu, granite, marbal maayamaipotunnaayi. prakrutivanarula tarugudale ippudu vruddhiretugaa maarindi. chaina rendankela vegamtho parigedutunnadi kanuka daanikante vegamgaa paruguteeyaalantunnaaru. janaanni ee maayalo, ee yaavalo munchi, velasamvatsaraalugaa mana poorveekulu kaapaadina vanarulanu naayakulu, adhikaarulu, vyaapaarulu, paarisraamikavettalu oka mutaagaa erpadi kollagodutunnaru. boggu erpadalante aiduvela ellu padutundi. cony, harinchadaaniki vandellu chaalu. sahajavanarulanu ilaa thodesthe vache taraalu yem cheyali? musionlo chudatam tappa vaallu srushtinchaleru kada? sahajavanarula dopideeni bhavishyattu taraalaku chestunna drohamgaane chudali tappa, abhivruddhiretu anadam amanusham. prabhutvaalu tamaku andina adhikaarika samacharam aadhaaramgaa vruddhiretunu lekkistaayi. cony, anadhikaarika ganaankaalu inka ekkuva vruddhiretune suuchistaayi. ‘gaali’ companylu inupakhanijaanni tegatavvesi, prabhutvaaniki tappudu lekkalu chuupinchi, videsaalaku anadhikaarikamgaa ekkuva egumati chesaayi. prabhutvaaniki chuupindi 10saatam, tavvindi 200saatam. boggu, sunnapuraayi, granite, marbal, baxite anninta idesthiti. prabhutvaalaku lekkachuupani ee vanarula dopidi antaa nalladhanamgaa maarindi. kanuka, desamlo vruddhiretu naayakulu vaadinchukuntunnattu rendankello kaaka, moodankello undani gattigaa cheppukovachhu.aardhika samskaranala kaaranamgaa maro vandellalo prakruti vanarulantu lekundapotayi. prastutam mana abhivruddhi yavvanam lantidi. abhivruddhi chendina deshaalu nindu yavvanamtho niganigalaadutunte, abhivruddhi chendutunna deshaalu yavvanamloki adugupedutunnaayi. vandella taruvaata prapanchadesaalaku vruddhaapyam vastundi. ee desham kuudaa prakruti vanarulu nasinchipoyi vruddhavanitalaagaa darsanamistundi. ee deshaniki vruddhaapyam rakunda adhi pacchagaa, yavvanamtho niganigaladettu cheyali. anduku, abhivruddhiretu yaava tagginchukunte chaalu. mana puurveekula maadirigaane niradambara jeevitaaniki alavaatupadatam nerchukovali. aadambaram perugutunnakoddii vanarulu taggipotuntaayi kanuka, konni tyaagaalu tappavu. bhavi taralakosam prakruti vanarulanu kaapaadavalasina baadhyata manandarideenuu. ‘swachchabharat’ maadirigaa, podupunuu, niraadambaratanuu prothsahinche ninaadam ippudu avasaram.baachina ramanjaneyuluabhivrudru adhikara, vipaksha nethalu eppuduu vaadulaadukuntuunee untaaru. rendankela abhivruddhi ano, vruddhiretu padipoyindano vaadanalu vinipistuuntaayi. intakuu prastutam vruddhiretu rendu ankello undaa, moodu ankello undaa? desamlo yem jarugutondi?manava charitra telisina daggara nunchi samaajaabhivruddhi purogamanamlone unnadi. paata rojullo prakrutivanarulanu jaagrattagaa viniyoginchukuntu abhivruddhipathamlo payaninchaaru. appatlo vyavasaayarangam, daani anubandha rangalade abhivruddhiretulo pradhaanapaatra. abhivruddhi nidaanamgaa jarigindi. entho mandi videsheeyulu bhaaratadesaanni ratnagarbhagaa bhavinchi dandayaatralu chesaru. cony paarisraamika viplavam prapancha mukhachitraanni marchesindi. vela samvatsaraalugaa rakshinchukunna sahajavanarula bhakshana aarambhamaindi. paarisraamika, ganularangam prakrutikisaapamgaa marai. prastutam sahajavanarula bhakshana rete abhivruddhiretu. sukhasamtoshaalu kaaka, vilaasajeevitame abhivruddhiki chihnam. nijaaniki, desamlo unde anni kutumbaalu kadupuninda tini, kantininda nidrapogalagadame deshaabhivruddhiki chihnam. cony, konni kutumbaalu kotladi roopaayalatho tulathugutunte, anekam aakalitoonuu, appulathonuu jeevistunnaayi. aatmahatyalu chesukuntunnayi. andarikee velugunivvani aa vruddhiretu entha untenemi?bhoomipaina, bhoogarbhamloonuu unna vanarulu pettubadidaarulu mingestunnaru. inumu, manganis, baxite, petrolium todestunnaru. kondalu, guttalu, sunnapuraallu, granite, marbal maayamaipotunnaayi. prakrutivanarula tarugudale ippudu vruddhiretugaa maarindi. chaina rendankela vegamtho parigedutunnadi kanuka daanikante vegamgaa paruguteeyaalantunnaaru. janaanni ee maayalo, ee yaavalo munchi, velasamvatsaraalugaa mana poorveekulu kaapaadina vanarulanu naayakulu, adhikaarulu, vyaapaarulu, paarisraamikavettalu oka mutaagaa erpadi kollagodutunnaru. boggu erpadalante aiduvela ellu padutundi. cony, harinchadaaniki vandellu chaalu. sahajavanarulanu ilaa thodesthe vache taraalu yem cheyali? musionlo chudatam tappa vaallu srushtinchaleru kada? sahajavanarula dopideeni bhavishyattu taraalaku chestunna drohamgaane chudali tappa, abhivruddhiretu anadam amanusham. prabhutvaalu tamaku andina adhikaarika samacharam aadhaaramgaa vruddhiretunu lekkistaayi. cony, anadhikaarika ganaankaalu inka ekkuva vruddhiretune suuchistaayi. ‘gaali’ companylu inupakhanijaanni tegatavvesi, prabhutvaaniki tappudu lekkalu chuupinchi, videsaalaku anadhikaarikamgaa ekkuva egumati chesaayi. prabhutvaaniki chuupindi 10saatam, tavvindi 200saatam. boggu, sunnapuraayi, granite, marbal, baxite anninta idesthiti. prabhutvaalaku lekkachuupani ee vanarula dopidi antaa nalladhanamgaa maarindi. kanuka, desamlo vruddhiretu naayakulu vaadinchukuntunnattu rendankello kaaka, moodankello undani gattigaa cheppukovachhu.aardhika samskaranala kaaranamgaa maro vandellalo prakruti vanarulantu lekundapotayi. prastutam mana abhivruddhi yavvanam lantidi. abhivruddhi chendina deshaalu nindu yavvanamtho niganigalaadutunte, abhivruddhi chendutunna deshaalu yavvanamloki adugupedutunnaayi. vandella taruvaata prapanchadesaalaku vruddhaapyam vastundi. ee desham kuudaa prakruti vanarulu nasinchipoyi vruddhavanitalaagaa darsanamistundi. ee deshaniki vruddhaapyam rakunda adhi pacchagaa, yavvanamtho niganigaladettu cheyali. anduku, abhivruddhiretu yaava tagginchukunte chaalu. mana puurveekula maadirigaane niradambara jeevitaaniki alavaatupadatam nerchukovali. aadambaram perugutunnakoddii vanarulu taggipotuntaayi kanuka, konni tyaagaalu tappavu. bhavi taralakosam prakruti vanarulanu kaapaadavalasina baadhyata manandarideenuu. ‘swachchabharat’ maadirigaa, podupunuu, niraadambaratanuu prothsahinche ninaadam ippudu avasaram.baachina ramanjaneyulu