
 అతను కోరినట్లుగానే, చేతులకు అందేటంత దగ్గరగా వచ్చి నిలబడింది.
 లేచి నిలబడి కుడిచేతిని ఆమె బుజంమీద వేశాడు.
 ఆమె కదలకుండా అలాగే నిలబడి ఉంది.
 ఎడమ చేతిని ఆమె రెండో బుజం మీద వేశాడు.
 ఆమెలో చలనం లేదు.
 ఆ సమయంలో ఆమె మనసులో కొంతకాలం మొగుడు రూపంలో వున్న మన్మధరావు మెదుల్తున్నాడు. మొగుడు అనే హోదాని ప్రదర్శిస్తూ ,ఆ అధికారమదంతో తనను ఓ వేశ్యలా, వికృతంగా, నీచాతి నీచంగా వుపయోగించుకున్నాడు. అతని రాక్షస హస్తాలతో ఈ శరీరం ఆట బొమ్మగా, విలాస వస్తువుగా నలిగిపోయింది. కేవలం ఒకరితో అనుభవించబడినంత మాత్రాన తాను వేశ్యకాకపోలేదు. అతను తనని వుపయోగించుకున్న తీరు, విధానం...తాను పతివ్రతననీ, పవిత్రురాలిననీ అనుకోవటం లేదు.
 "నీరజా" అన్నాడు.
 ఆమె జవాబు చెప్పలేదు.
 "ఇలా నా కళ్ళలోకి చూడు."
 తల కొంచం పైకెత్తి అతని ముఖంలోకి చూసింది.
 ఆ కళ్ళు, మీద పడుతోన్న వయసువల్ల క్రమక్రమంగా కాంతిలోపిస్తోన్న ఆ కళ్ళు నీటి బిందువులతో నిండి ఉన్నాయి.
 ఇప్పుడామె కళ్ళలోకి ఆశ్చర్యం ప్రవేశించింది.
 "ఇప్పుడు నాలో మార్పు వచ్చిందనీ, బుద్ధిమంతుడ్నయినాననీ చెప్పుకోను. ఎందుకంటే ఎప్పుడో తప్ప, ఏ అద్భుతమైన పరిస్థితులలో తప్ప మనుషులలో మార్పు రాదు. సామాన్యమైన మానవులలో అసలు రాదు. జీవచ్చవాన్ని అయి వున్నానని కాబట్టి, మంచికానీ చెడుగాని తెగించి చేసే సామర్థాన్ని కోల్పోయి వున్నానని కాబట్టి ఇప్పుడు నిన్నేమీ చెయ్యలేను. అంతమాత్రం చేత నేను సన్మార్గుడ్ని అని బడాయిలు చెప్పుకుని ఆత్మవంచన చేసుకోలేను. నేను...నేనిప్పుడు జీవిచ్చవాన్ని. అధికారం కొడుకుల చేతుల్లోకి వెళ్ళిపోయింది. ఖడ్గమృగం కుందేల్లా మారిపోయింది. పెళ్ళాం రెచ్చిపోయి విచ్చలవిడిగా తిరుగుతూ, నా అసమర్థతను అనుక్షణం కళ్ళముందు సాక్షాత్కరింప చేస్తోన్నా ఏమీ చెయ్యలేని బలహీనుడ్ని. ఈ కుర్చీలో గత ఆడంబరాన్ని తల్చుకుంటూ కేవలం అలంకారంగా కూర్చున్న నిస్సహాయుడ్ని, వెళ్ళిపో నీరజా. ఇక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపో. నీకు ఉద్యోగమిచ్చే అర్హత, అధికారం, అంతస్థు ఇప్పుడేమీ లేవు నాకు. కేవలం...జీవచ్చవాన్ని"
 ఆమె బుజాలమీదనుంచి తీసేసిన చేతుల్లో తల దాచుకుని ఏడుస్తున్నాడు.
    19
 అరవింద్ ఓ ఆటో మోబైల్ షాపులో గుమాస్తాగా చేరాడు.
 జీతం ఏడొందలు.
 ప్రస్తుతం అందులోవున్న షాప్స్ ఎండ్ లేబర్ యాక్ట్ ప్రకారం ఆ స్థాయిలో వున్న ఉద్యోగస్థునికి వెయ్యీ పదిహేనుకి పైగా జీతమివ్వాలి, పుస్తకాల్లో కూడా అలాగే రాస్తారు. కాని జీతం మాత్రం తక్కువ వుంటుంది. అరవింద్ ఇంకా జీవితాధ్యయనం చెయ్యని కుర్రాడు. భూస్వాములూ, అన్యాయానికి గురవుతోన్న రైతులూ, డబ్బుగలవారూ, అవి లేక అణగద్రొక్కేయబడుతున్న పేదలూ ఇలా ఒకవైపు నుంచే ఆవేశంగా ఆలోచించగలుగుతున్నాడు. 
 "తక్కువ జీతం తీసుకుంటూ ఎక్కువ తీసుకుంటున్నట్లు సంతకమెందుకు పెట్టాలి?" అనడిగాడు మొదటిరోజు.
 ఆ షాపు యజమాని పేరు రామ్ చంద్. చాలా సౌమ్యుడు. ప్రశాంతమైన మనస్తత్వం గలవాడు.
 "దీనికి కారణాలు రెండు" అన్నాడు.
 అరవింద్ ప్రశ్నార్థకంగా చూశాడు.
 "మొదటిది నీకున్న ఉద్యోగావసరాన్ని బట్టి"
 అరవింద్ రక్తనాళాల్లో నెత్తురు ఉడుకుతోంది.
 "రెండు అంతకంటే ఇచ్చే శక్తిలేదు కాబట్టి"
 అరవింద్ ఆలకిస్తున్నాడు.
 "చూడబ్బాయ్ నువ్వడిగిన ప్రశ్నకు నేను ఇరిటేటయి "ఇష్టముంటే చెయ్యి, లేకపోతే దయచెయ్యి" అనగలను. కాని అనను. ఏ సందర్భంలోనూ యిరిటేటవకుండా వుండాలనేది నేను జీవితం నుంచి నేర్చుకున్న గుణపాఠం. గవర్నమెంట్ అనేక యాక్ట్ లు ప్రవేశ పెడుతుంది. దాని మనుగడ కోసం, ప్రజాశ్రేయస్సు కోరుతున్నామన్న దృక్పథం కనిపించటం కోసం యాక్టులు రూపొందిస్తుంది. అవన్నీ వన్ సైడెడ్ గా ఉంటాయి. ఆ సంగతి గవర్నమెంట్ కీ తెలుసు. కాని ఆ స్థానం నిలుపుకోవటం కోసం అలా కొన్ని యాక్టులు రూపొందించాలి...ఇహ...వ్యాపారాల్లో చిన్నవీ ఉంటాయి. పెద్దవీ ఉంటాయి. లాభాల మీద నడుస్తున్నవీ ఉంటాయి. నష్టాల మీద నడుస్తున్నవీ ఉంటాయి. నష్టం మీద నడిచినంత మాత్రాన తప్పనిసరి పరిస్థితి వస్తేతప్ప ఆ వ్యాపారాలు మూసెయ్యరు. ఎందుకంటే బతకటానికి యింకో మార్గం వెదుక్కోలేక. ఆ వ్యాపారం అడ్డం పెట్టుకుని కష్టనష్టాలతోనైనా సరే ఏదో విధంగా బ్రతికెయ్యటానికి. లేకపోతే ఆ కాస్త ఛాన్స్ కూడా ఉండదు. లాభాలతో కూడిన వ్యాపారాలు పది శాతముంటాయి. లాభం పేపరు మీద కనిపిస్తూ ఉంటుంది. కాని చాలా సందర్భాలలో చేతిలో డబ్బాడదు. మరో టేషన్ లో ఉంటుంది. ప్రభుత్వం నిర్దేశించిన సూత్రాల ప్రకారం జీతాలూ, మిగతా వ్యవహారాలూ అమలుపరుస్తూ పోతే చేతిలో ఏం మిగలదు. పెద్ద పెద్ద యిండస్ట్రీలు మొదలు ఉజ్జ్వలంగా పనిచేసినవి కూడా, కొన్నాళ్ళకందుకే మూతపడి పోతున్నాయి. ఇహ...నాలాంటి వాడివి మధ్యరకం వ్యాపారాలు బొటాబొటిగా నడుస్తాయి. టైము రూల్సు, సెలవు రోజులు, బంద్ లు, ఆఫీసర్లకు లంచాలు_వీటితోనే సతమతమైపోతూ వుంటాను. ఇలా తగ్గించి మీలాంటి ఉద్యోగస్థులకి జీతాలు ఇచ్చుకుంటూ పోతేనే నా కనీసపు అవసరాలకు కుడి ఎడమగా సరిపోతుంది. బయటకు షోగా కనిపించటం పటాటోపంకోసం. అలా కనిపించకపోతే బ్రతకలేం. మీకు రూల్స్ ప్రకారం జీతాలిచ్చే స్థోమత నిజంగా నిజంగా... నాకు లేదు. కాని వర్కర్లు అవసరం కాబట్టి ఇలాంటి తిరకాసు చెయ్యక తప్పదు. మేమిచ్చే జీతాలు మీకు చాలవని తెలుసు. అయినా అంతకన్నా చెయ్యగలిగింది లేదు. చాలీచాలని జీతాలు మేమివ్వటం, వాటితో మీరు బతకలేక బతకటం...ఈ రెండూ తప్పవు. ఇది...ఈ దేశపు దౌర్భాగ్యపు ఆర్ధిక విధానం."

 atanu korinatlugaane, chetulaku andetanta daggaragaa vachi nilabadindi.
 lechi nilabadi kudichetini aame bujammeeda vaesaadu.
 aame kadalakunda alaage nilabadi undi.
 edama chetini aame rendo bujam meeda vaesaadu.
 aamelo chalanam ledu.
 aa samayamlo aame manasulo kontakaalam mogudu roopamlo vunna manmadharao medultunnadu. mogudu ane hodani pradarsistuu ,aa adhikaaramadamtho tananu oo vaesyalaa, vikrutamgaa, neechaati neechamgaa vupayoginchukunnadu. athani rakshasa hastaalato ee sareeram aata bommagaa, vilasa vastuvugaa naligipoyindi. kevalam okaritho anubhavinchabadinanta maatraana taanu veshyakaakapoledu. atanu tanani vupayoginchukunna teeru, vidhaanam...taanu pativratananee, pavitruraalinanii anukovatam ledu.
 "neeraja" annadu.
 aame jawabu cheppaledu.
 "ilaa naa kallaloki chudu."
 tala koncham paiketti athani mukhamloki chusindi.
 aa kallu, meeda paduthonna vayasuvalla kramakramangaa kaantilopistonna aa kallu neeti binduvulatoe nindi unnaayi.
 ippudame kallaloki aascharyam pravesinchindi.
 "ippudu naalo maarpu vachindanii, buddhimantudnayinana cheppukonu. endukante eppudo tappa, e adbhutamaina paristhitulalo tappa manushulalo maarpu raadu. saamaanyamaina maanavulalo asalu raadu. jeevachhavaanni ayi vunnaanani kabatti, manchikaanii chedugaani teginchi chese saamarthaanni kolpoi vunnaanani kabatti ippudu ninnemee cheyyalenu. antamaatram chetha nenu sanmaargudni ani badaayilu cheppukuni aatmavanchana chesukolenu. nenu...nenippudu jeevichhavaanni. adhikaaram kodukula chetulloki vellipoyindi. khadgamrugam kundella maaripoyindi. pellaam rechipoyi vichchalavidigaa tirugutuu, naa asamarthatanu anukshanam kallamundu saakshaatkarimpa chestonna emi cheyyaleni balaheenudni. ee kurcheelo gatha aadambaraanni talchukuntu kevalam alankaaramgaa kuurchunna nissahaayudni, vellipo neeraja. ikkadnunchi vellipo. neeku udyogamichhe arhata, adhikaaram, antasthu ippudemi levu naaku. kevalam...jeevachhavaanni"
 aame bujaalameedanunchi teesesina chetullo tala daachukuni edustunnadu.
    19
 aravind oo auto mobile shapulo gumastaga cheraadu.
 jeetam edondalu.
 prastutam andulovunna shaps end laber act prakaaram aa sthaayilo vunna udyogasthuniki veyyee padihenuki paiga jeetamivvaali, pustakaallo kuudaa alaage raastaaru. kaani jeetam maatram takkuva vuntundi. aravind inka jeevitaadhyayanam cheyyani kurradu. bhuuswaamuluu, anyaayaaniki guravutonna raituluu, dabbugalavaaruu, avi leka anagadrokkeyabadutunna paedaluu ilaa okavaipu nunche aavesamgaa aalochinchagalugutunnada. 
 "takkuva jeetam teesukuntu ekkuva teesukuntunnatlu santakamenduku pettali?" anadigaadu modatiroju.
 aa shapu yajamani paeru ram chand. chala soumyudu. prasaantamaina manastatvam galavaadu.
 "deeniki kaaranaalu rendu" annadu.
 aravind prasnaarthakamgaa chushadu.
 "modatidi neekunna udyogaavasaraanni batti"
 aravind raktanaalaallo netturu udukutondi.
 "rendu antakante iche saktiledu kabatti"
 aravind aalakistunnaadu.
 "chudabbay nuvvadigina prasnaku nenu iritatiayi "ishtamunte cheyyi, lekapothe dayacheyyi" anagalanu. kaani ananu. e sandarbhamloonuu yiritetavakunda vundalanedi nenu jeevitam nunchi nerchukunna gunapaatam. governament aneka act lu pravesha pedutundi. daani manugada kosam, prajaasreyassu korutunnamanna drukpatham kanipinchatam kosam yaaktulu roopondistundi. avannee van sided gaa untaayi. aa sangati governament kee telusu. kaani aa sthaanam nilupukovatam kosam alaa konni yaaktulu roopondinchaali...iha...vyaapaaraallo chinnavi untaayi. peddavi untaayi. labhala meeda nadustunnavii untaayi. nashtala meeda nadustunnavii untaayi. nashtam meeda nadichinanta maatraana tappanisari paristhiti vastetappa aa vyaapaaraalu muuseyyaru. endukante batakataaniki yinko maargam vedukkoleka. aa vyaparam addam pettukuni kashtanashtaalatoonainaa sare edho vidhamgaa bratikeyyataaniki. lekapothe aa kaasta chans kuudaa undadu. laabhaalato kuudina vyaapaaraalu padi saatamuntaayi. laabham peparu meeda kanipistuu untundi. kaani chala sandarbhaalalo chetilo dabbadadu. maro tation loo untundi. prabhutvam nirdesinchina suutraala prakaaram jeetaaluu, migata vyavahaaraaluu amaluparustuu pothe chetilo yem migaladu. pedda pedda yindastrilu modalu ujjvalamgaa panichesinavi kuudaa, konnallakanduke moothapadi potunnayi. iha...nalanti vaadivi madhyarakam vyaapaaraalu botabotiga nadustaayi. taimu roolsu, selavu rojulu, band lu, aafisarlaku lanchaalu_veetithone satamatamaipotuu vuntaanu. ilaa tagginchi meelanti udyogasthulaki jeetaalu ichukuntu pothene naa kaneesapu avasaraalaku kudi edamagaa saripotundi. bayataku shoga kanipinchatam patatopankosam. alaa kanipinchakapothe bratakalem. meeku rools prakaaram jeetaalichhe sthomatha nijamgaa nijamgaa... naaku ledu. kaani varkarlu avasaram kabatti ilanti tirakasu cheyyaka tappadu. memiche jeetaalu meeku chaalavani telusu. aina antakanna cheyyagaligindi ledu. chaaliichaalani jeetaalu memivvatam, vaatitho meeru batakaleka batakatam...ee rendoo tappavu. idhi...ee deshapu dourbhaagyapu aardhika vidhaanam."