
 ఈ రెండు రోజులు చాలు ప్రదీప్... జీవితమంతా నెమరేసుకోవడానికి!" భారంగా అన్నాను.
 
 "నాకు చాలలేదు సుమతీ! అసలు మీరేమిటో అర్ధం అవటానికి రోజులు చాలవేమో!" అన్నాడు.
 
 అతని మాటలు వడగాలులు మధ్యన వట్టివేళ్ళ వాసనల్లా ఆహ్లాద పరుస్తున్నాయి.
 
 "ఇక్కడి ఆపండి....థాంక్స్" అన్నాను.
 
 "నా సెల్ నెంబరుందిగా? ఎటువంటి అవసరం వచ్చినా సందేహించకుండా ఫోన్ చెయ్యండి" అన్నాడు.
 
 "అలాగే.... మీరు వెనక్కి వెంటనే వెళ్ళిపోతున్నారా?"
 
 "ఊహు! అన్నయ్యని పరామర్శించాలి. అనుమానం రాకుండా" అని నవ్వాడు.
 
 "ప్రదీప్....ఒక్కమాట అడగనా?" సందేహిస్తూనే అన్నాను.
 
 "చెప్పండి!"
 
 "అహల్యని మీరు ప్రేమిస్తున్నారు కదూ!"
 
 అతను నా కళ్ళల్లోకి చూశాడు.
 
 చటుక్కున కళ్ళు దించుకున్నాను.
 
 "ఆమెని ఎవరు మాత్రం ప్రేమించకుండా వుండగలరు....మీరు ప్రేమించడం లేదా? చెప్పండి."
 
 "ఆ.... ప్రేమకాదు..." అన్నాను.
 
 "యూ మీన్ సెక్సువల్ రిలేషన్..." అన్నాడు.  నేను మాట్లాడలేదు.
 
 "లేదు! నేను సెంటిమెంట్స్ లేనివాడినే! కానీ ఆమెకున్నాయి. సగటు భారతనారి. ఎదుటివారి నమ్మకాల్ని నేను గౌరవిస్తాను!.....బై.... వస్తా!" అతను కారు స్టార్ట్ చేసి వెళ్ళిపోయేదాకా చూసి వెనక్కి తిరిగాను.
 
                          * * *
 
 'అ...మ్మా...' అని అరుస్తూ నేను నేలమీద పడ్డాను. అంత గట్టి దెబ్బ నేనింత వరకూ తినలేదు. ఆకాశం, భూమి గిరగిరా తిరిగిపోతున్నట్లున్నాయి.
 
 "ఎక్కడికెళ్ళావో మర్యాదగా చెప్పు..." ఆనంద్ నడుముకున్న బెల్ట్ తీస్తూ అన్నాడు.
 
 "చెప్పవే... ఎందుకు అనవసరంగా చస్తావ్?" అత్తయ్య అరిచింది.
 
 "మా....మాధవి దగ్గరికి" అన్నాను.
 
 అతను నా జుట్టు పట్టుకుని లేపి గోడకేసి కొట్టాడు. నుదురు చిట్లి ఎర్రటి రక్తం గోడకి అంటింది. ఆపకుండా నా తల గోడకేసి బాదుతూనే వున్నాడు.
 
 "ఆపరా....చస్తే పోలీస్ కేస్ అవుతుందీ!" జయంతి గాభరాగా ఆనంద్ ని ఆపింది.
 
 "రంకు నేర్చినమ్మ బొంకునేర్చదా అని.... మాధవి దగ్గరికి నువ్వు వెళ్ళలేదని మాకు తెలుసులే....ఎవడితో వెళ్ళావో చెప్పి చావు" అంది అత్తయ్య.
 
 నేను మాట్లాడలేదు. చాలా దాహం వేస్తోంది. "దాహం....దాహం" అని క్రింద కూలబడిపోయాను.
 
 "ఇవిగో..." మంచినీళ్ళ గ్లాసు అందించాడు ఆనంద్.
 
 ఆశగా అందుకోబోతుండగా "ఎక్కడికెళ్ళొచ్చావో....చెప్పు....ఊ!" అన్నాడు దాన్ని దూరంగా జరిపేస్తూ.
 
 అత్తయ్యా, మావయ్యా, జయంతీ, ఆనంద్ యమకింకరుల్లా నా వైపే కక్షగా చూస్తున్నారు. వీళ్ళంతా కలిసి నన్ను చంపెయ్యరు కదా అనిపించింది.
 
 "అలా ఎందుకు చెపుతుందీ?" కేన్ కుర్చీ తెచ్చి కోడు నా చేతిమీద వేసి, దాన్లో కూర్చుంటూ అన్నాడు ఆనంద్.
 
 నా అరచేతిలోంచి అది భూమిలో దిగబడిపోతున్నట్లుగా అనిపించి బాధని ఓర్చుకోలేక 'అ...మ్మా' అంటూ గట్టిగా ఏడ్చాను.
 
 అత్తయ్యలో అమ్మ లేదనుకుంటా ఆమె మొహంలో కసి తప్ప కారుణ్యం కనిపించలేదు. చివరికి ఒక బిడ్డని కన్న జయంతిలో కూడా!
 
 "ఒద్దురా....వదిలెయ్..." మావయ్య ఆనంద్ ని బలవంతంగా లేవదీస్తూ అన్నాడు.
 
 నా అరచెయ్యి చచ్చుపడిపోయినట్లుగా మారింది.
 
 మావయ్య కళ్ళల్లో బాధ కనిపించింది. అయినా అత్తయ్య ముందు ఆయన నోరు మెదపలేడు. "ఎక్కడికెళ్ళావమ్మా?" అడిగాడు.
 
 "మాధవి దగ్గరకి!"
 
 "మా....ధ....వి....!" ఆనంద్ పళ్ళు పటపటా కొరికాడు. "అదొక్కత్తి దొరికింది దీనికి."
 
 నేనేం మాట్లాడలేనట్లు సోషొచ్చి నేలమీద పడిపోయాను. స్వర్గం నుండి జారి వైతరణిలో పడినట్లుంది నా పరిస్థితి!
 
 ఆనంద్ బూటు కాళ్ళు శబ్దం చేసుకుంటూ ధన....ధనా...ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాడు.
 
 నన్ను అన్నం తినమని ఎవరూ అడగలేదు. నా పరిస్థితి పట్టించుకోలేదు. సాయంత్రానికి స్పృహ వచ్చి లేచాను. అంతా చీకటి....ఎవరూ లేరు. ఎంతో హాయిగా అనిపించింది. గబగబా ఫోన్ దగ్గరకెళ్ళి మాధవికి డయల్ చేశాను. చాలాసేపు మోగిన తర్వాత ఎవరో తీశారు.
 
 "హలో...మాధవి కావాలి....నేను సుమతిని" కంగారుగా అన్నాను.
 
 "మాధవమ్మగారు ఆస్పత్రిలో వున్నారమ్మా.... చాలా ప్రమాదంగా వుంది" నౌకరు కాబోలు ఆదుర్దాగా అన్నాడు.
 
 "ప్రమాదమా? ఏమైంది?" నా కంఠం వణికింది.
 
 "బండి మీదొస్తుంటే జీప్ తో గుద్దిపోయారమ్మా ఎవరో!"
 
 "అయ్యో...బాగా సీరియస్సా?"
 
 "అవునమ్మా...అయ్యగారిని ఓదార్చే దిక్కుకూడా లేక పిచ్చివారైపోయారు."
 
 వింటున్న నాకు తల మీద వెయ్యి పిడుగులు పడినట్లయింది.
 
 మాధవీ....మాధవీ....నా హృదయం ఆక్రోశిస్తోంది. నేను వెళ్ళాలి. వెంటనే వెళ్ళాలి....ఎలా? వెనక్కి తిరిగితే తోటలో నిలబడి పనివాళ్ళని అదిలిస్తున్న అత్తయ్య గొంతు వినిపిస్తోంది.
 
 గబగబా ప్రదీప్ నెంబర్ డయల్ చేశాను.
 
 "హలో...ప్రదీప్ హియర్..."
 
 "ప్రదీప్....మాధవికి యాక్సిడెంట్ జరిగిందట. చాలా ప్రమాదంగా వుందిట. నాకు బయటపడటానికి కుదరటం లేదు. ఏం చేయను?" ఏడుస్తూనే అన్నాను.
 
 "మీ ఎడ్రస్ చెప్పండి..." ఆలస్యం చెయ్యకుండా అన్నాడు.
 
 గబగబా చెప్పి పెట్టేశాను.
 
 అత్తయ్యా....ఆనంద్....ఎవరూ గుర్తు రావడం లేదు. కేవలం మాధవి మొహం....మృత్యుఉతో పారాడుతున్న మాధవి మొహం కనిపిస్తోంది. కొంగు నోట్లో కుక్కుకుని ఏడుపు దిగమింగుకోడానికి ప్రయత్నించాను. నా దౌర్భాగ్యం తలుచుకుంటుంటే నాకు దుఃఖానికి బదులు కోపం కలుగుతోంది! నాలాంటి దురదృష్టవంతురాలిని అసలా భగవంతుడు ఎందుకు పుట్టించాలి! నా మీద ఎవరు దయతలిస్తే వాళ్ళకి ఎందుకీ కష్టాలు?
 
 "ఎవరు మీరు?" అత్తయ్య గట్టిగా అడుగుతోంది.
 
 "సుమతిగారు పనిచేసే కంప్యూటర్ సెంటర్ నుండి వచ్చాను. నిన్న రాత్రి రెండు లక్షలు కేష్ ఆఫీసులో పోయింది. స్టాఫ్ అందర్నీ ఇంటరాగేట్ చేస్తున్నాం. ఆవిడ కూడా రావాల్సి వుంటుంది" ప్రదీప్ తొణక్కుండా మాట్లాడుతున్నాడు.

 ee rendu rojulu chaalu pradip... jeevitamantaa nemaresukovadaaniki!" bhaaramgaa annaanu.
 
 "naaku chaalaledu sumatii! asalu meeremito ardham avataniki rojulu chalavemo!" annadu.
 
 athani maatalu vadagaalulu madhyana vattivella vasanalla aahlaada parustunnaayi.
 
 "ikkadi aapandi....thanks" annaanu.
 
 "naa sel nembarundigaa? etuvanti avasaram vachina sandehinchakundaa fon cheyyandi" annadu.
 
 "alaage.... meeru venakki ventane vellipotunnara?"
 
 "oohu! annayyani paraamarsinchaali. anumanam rakunda" ani navvaadu.
 
 "pradip....okkamata adagana?" sandehistune annaanu.
 
 "cheppandi!"
 
 "ahalyani meeru premistunnaru kadhuu!"
 
 atanu naa kallalloki chushadu.
 
 chatukkuna kallu dinchukunnaanu.
 
 "aameni evaru maatram preminchakunda vundagalaru....meeru preminchadam leda? cheppandi."
 
 "aa.... premakaadu..." annaanu.
 
 "uu meen sexuval relation..." annadu.  nenu matladaledu.
 
 "ledu! nenu centiments lenivadine! cony aamekunnaayi. sagatu bhaaratanaari. edutivaari nammakaalni nenu gouravistaanu!.....bai.... vasta!" atanu kaaru start chesi vellipoyedaka chusi venakki tirigaanu.
 
                          * * *
 
 'a...mma...' ani arustuu nenu neelameeda paddaanu. anta gatti debba neninta varakuu tinaledu. aakaasam, bhoomi giragira tirigipotunnatlun.
 
 "ekkadikellavo maryaadagaa cheppu..." anand nadumukunna belt teestuu annadu.
 
 "cheppave... enduku anavasaramgaa chastav?" attayya arichindi.
 
 "maa....madhavi daggariki" annaanu.
 
 atanu naa juttu pattukuni lepi godakesi kottaadu. nuduru chitli errati raktam godaki antindi. apakunda naa tala godakesi baadutuunee vunnadu.
 
 "aapara....chaste polies kes avutundii!" jayanti gabharaga anand ni aapindi.
 
 "ranku nerchinamma bonkunerchada ani.... madhavi daggariki nuvvu vellaledani maaku telusule....evaditho vellavo cheppi chaavu" andi attayya.
 
 nenu matladaledu. chala daaham vestondi. "daaham....daaham" ani krinda koolabadipoyanu.
 
 "ivigo..." manchineella glasu andinchaadu anand.
 
 aasagaa andukobotundagaa "ekkadikellochavo....cheppu....oo!" annadu daanni dooramgaa jaripestuu.
 
 attayya, mavayya, jayanti, anand yamakinkarulla naa vaipe kakshagaa chustunnaru. veellantaa kalisi nannu champeyyaru kada anipinchindi.
 
 "alaa enduku cheputundii?" ken kurchi tecchi kodu naa chetimeeda vesi, daanlo kuurchuntuu annadu anand.
 
 naa arachetilonchi adhi bhoomilo digabadipotunnatlugaa anipinchi badhani orchukoleka 'a...mma' antuu gattigaa edchaanu.
 
 attayyalo amma ledanukunta aame mohamlo kasi tappa kaarunyam kanipinchaledu. chivariki oka biddani kanna jayantilo kuudaa!
 
 "oddura....vadiley..." mavayya anand ni balavantamgaa levadeestuu annadu.
 
 naa aracheyyi chachupadipoyinatlugaa maarindi.
 
 mavayya kallallo baadha kanipinchindi. aina attayya mundu aayana noru medapaledu. "ekkadikellavamma?" adigaadu.
 
 "madhavi daggaraki!"
 
 "maa....dha....vi....!" anand pallu patapata korikadu. "adokkatti dorikindi deeniki."
 
 nenem matladalenatlu soshochi neelameeda padipoyanu. swargam nundi jaari vaitaranilo padinatlundi naa paristhiti!
 
 anand bootu kaallu sabdam chesukuntu dhana....dhana...ekkadiko vellipoyaadu.
 
 nannu annam tinamani evaruu adagaledu. naa paristhiti pattinchukoledu. saayantraaniki spruha vachi lechaanu. antaa cheekati....evaruu leru. entho haayigaa anipinchindi. gabagaba fon daggarakelli maadhaviki dial cheshaanu. chaalaasepu mogina tarvaata evaro teesaaru.
 
 "halo...madhavi kavali....nenu sumatini" kangaarugaa annaanu.
 
 "maadhavammagaaru aaspatrilo vunnaramma.... chala pramaadamgaa vundi" naukaru kaabolu aadurdaagaa annadu.
 
 "pramadama? emaindi?" naa kantham vanikindi.
 
 "bandi meedostunte jeep thoo guddipoyaramma evaro!"
 
 "ayyo...baga seeriussa?"
 
 "avunamma...ayyagaarini odaarche dikkukuda leka pichivaaraipoyaaru."
 
 vintunna naaku tala meeda veyyi pidugulu padinatlayindi.
 
 madhavi....madhavi....naa hrudayam aakrosistondi. nenu vellaali. ventane vellaali....ela? venakki tirigite thotalo nilabadi panivaallani adilistunna attayya gontu vinipistondi.
 
 gabagaba pradip nembar dial cheshaanu.
 
 "halo...pradip hier..."
 
 "pradip....maadhaviki accident jarigindata. chala pramaadamgaa vundita. naaku bayatapadataaniki kudaratam ledu. yem cheyanu?" edustune annaanu.
 
 "mee edrus cheppandi..." aalasyam cheyyakunda annadu.
 
 gabagaba cheppi pettesaanu.
 
 attayya....anand....evaruu gurtu ravadam ledu. kevalam madhavi moham....mrutyuutoe paaraadutunna madhavi moham kanipistondi. kongu notlo kukkukuni edupu digamingukodaniki prayatninchaanu. naa dourbhaagyam taluchukuntunte naaku dukkhaniki badulu kopam kalugutondi! nalanti duradrushtavanthuraalini asala bhagavantudu enduku puttinchaali! naa meeda evaru dayataliste vaallaki endukee kashtaalu?
 
 "evaru meeru?" attayya gattigaa adugutondi.
 
 "sumatigaaru panichese computer senter nundi vachanu. ninna raatri rendu lakshalu kesh aafiisulo poyindi. staff andarnee interagate chestunnam. aavida kuudaa ravalsi vuntundi" pradip tonakkunda matladutunnadu.