
 నేను మౌనంగా వుండిపోయాను. "ఏమే రాదా! ఎవరినయినా ప్రేమించావా?" అని అడిగింది ఐదు నిముషాల తరువాత. దానికి సమాధానం నా దగ్గర లేదు. ఎప్పుడూ ఆ విషయం ఆలోచించనూ కూడా లేదు. ఉదయం లేచింది మొదలు కడుపు నింపుకోవడానికి నానా చాకిరీ చేసే నేను మగవాడిని గురించి ఎప్పుడూ వూహించలేదు. లేదన్నట్లు తల వూపాను. "అదృష్టవంతురాలివి" అంది. ప్రేమించలేకపోవడం అదృష్టమెలా అవుతుందో నాకు బోధపడలేదు. కానీ ఆ ప్రశ్న వేయలేకపోయాను. "నేను ప్రేమించాను. అందుకే చెబుతున్నాను. ఎవరినీ ప్రేమించకు. ఒకవేళ ఎవరినయినా ప్రేమిస్తే అతన్ని తప్ప యింకెవరినీ పెళ్ళి చేసుకోకు. చేసుకుంటే నాలాగా కుంగిపోతావు" ఇదంతా దేనికో ఉపోద్ఘాతం అని అర్థమవుతోంది. పెద్ద ఉద్యోగం చేస్తున్న భర్త. తిరగడానికి స్కూటర్, చేతినిండా డబ్బు, కాలు కదపకపోయినా సుఖంగా జరిగిపోయే జీవితం - యివన్నీ వున్న శ్రీలక్ష్మి అలా అనడం నాకు ఆశ్చర్యమేసింది. "అదేమిటమ్మా! అలా అంటారు. మీకేం తక్కువ? ఒంటినిండా నగలు..." నా మాటలకు అడ్డుపడింది ఆమె. "ఇది కాదే స్త్రీకి కావాల్సింది. తనను మెచ్చినవాడు, తనకు నచ్చినవాడు తోడుగా వుండడం" ఎవరికైనా వేళకు కావాల్సింది అంత తిండేనన్న సత్యం ఆమెకు ఎప్పటికీ బోధపడదు. ఆమె పెరిగిన పరిస్థితులు అలాంటివి. "అవును రాధా! మనసు ఒకచోట, మనువు ఒకచోట అయితే నాలాగా నలిగిపోవడం తప్ప ఏమీ ఆనందంగా వుండదు. నాకూ అదే కొరత" ఆమెకూ ఓ కథ వుందని నాకు అర్థమైంది. నాలాగా ఆమె పాచి పని చేస్తూ వుంటే చెప్పుకోవడానికి ఏమీ వుండదు. "నాకు మా ఆయనంటే ఏమీ ఇష్టం వుండదు. అంతా నా ఖర్మ" అంది ముందు మాటలాగ. ఆమె చెప్పబోయే సారాంశం అదేనని అర్థమైంది నాకు. "నువ్వు నమ్మవేమో! కానీ నిజం. నాకేమో ఆనంద్ ని చేసుకోవాలని వుండేది. అతనిది మా ఊరే. ఎదురెదురుగా ఇళ్ళే. చిన్నప్పట్నుంచి మద్రాసు కాలేజీ వరకు చదువుకున్నాం. ఇంటర్ నుంచి మా ఇద్దరి ప్రేమ మొదలైంది.అతనిది వేరే కులం. అందునా స్థితిమంతుడు కూడా కాదు. ఎంతో ధైర్యం చేసి నాన్నకు చెప్పినా ఆయన మా పెళ్ళికి ఒప్పుకోలేదు. బెదిరించి, భయపెట్టి, ఇదిగో ఈయనకిచ్చి పెళ్ళిచేశాడు. ఇంకో విషయం చెప్పనా - సెక్స్ లో కూడా ఆనంద్ తో పొందిన సంతోషం నా భర్తతో ఒక్కరోజు కూడా పొందలేదు." ఇలాంటివి వినడం నాకు కొత్త. ఆమెకు ఎలావుందోగానీ నాకు మాత్రం చెడ్డ భయమేసింది. ఇదంతా ఆమెను ఎక్కడికి లాక్కెళుతుందో నా వూహకు అందలేదు. ఇక ఆ క్షణం నుంచి శ్రీలక్ష్మి ఆనంద్ కబుర్లు తప్ప మరోమాట మాట్లాడేది కాదు. ఎప్పుడూ ఆ కబుర్లే. వాళ్ళిద్దరూ కలిసి గడిపిన మధుర క్షణాలను గురించి చెప్పుకొచ్చేది. "ఓసారి ఏమైందంటే? నేను ఒక్కదాన్నే మద్రాసులో వున్న మా సిస్టర్ ను చూడడానికి బయల్దేరాను. మా నాన్న స్టేషన్ వరకు వచ్చి ట్రైన్ ఎక్కిస్తాడని ఆనంద్ కు చెప్పాను. దీన్ని వింటూనే ఆనంద్ తనూ అదే ట్రైన్ లో మా నాన్నకు కనపడకుండా వేరే కంపార్ట్ మెంట్ లో ఎక్కుతాననీ, మద్రాసుకు డైరెక్టుగా వెళ్ళకుండా నున్న అరక్కోణంలో దిగమన్నాడు. తనూ అరక్కోణం లో దిగేస్తానని, ఆ రాత్రి అక్కడ గడిపి తిరిగి నెక్ట్స్ డే మద్రాసుకు ట్రైన్ ఎక్కిస్తాననీ చెప్పాడు నేను సరే అన్నాను. ముందు అనుకున్నట్టుగానే మా నాన్న వచ్చి టికెట్ తీసిచ్చి ట్రైన్ ఎక్కించాడు. నా కళ్ళు ఆనంద్ కోసం వెదికాయి. కానీ ఎక్కడా కనిపించలేదు. ట్రైన్ కదిలింది. అరక్కోణం సమీపిస్తుంటే నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది. అరక్కోణం లో దిగాక యే కారణం చేతనయినా ఆనంద్ రాకపోతే ఏం చేయాలో నాకు తోచలేదు. ఇంత చిన్న విషయానికి భయపడే గుణం ఆ వయసులో రాదనుకుంటాను. ఆనంద్ కనపడకపోతే అప్పుడు ఆలోచించవచ్చని అరక్కోణంలో దిగేశాను. అలా ప్లాట్ ఫాం పైన దిగి చూస్తే చివరి కంపార్ట్ మెంట్ నుంచి దిగి వస్తున్న ఆనంద్ నన్ను చూసి చేయి వూపాడు. అప్పుడు కలిగిన ఆనందం మాటల్లో చెప్పలేను. నా పెళ్ళి అప్పుడు మా నాన్న చేయించిన నెక్లెస్ ను చూసినప్పుడు ఆ ఆనందంలో వందో వంతు కలిగివున్న మా దాంపత్యం యింత నిస్పృహగా సాగేది కాదనుకుంటాను. ఆనంద్ వచ్చి నా చేతిలోని సూట్కేసును తీసుకున్నాడు. ఇద్దరం చేయీ చేయీ కలిపి నడిచాము. మా నాన్న కంట్లో పడతానన్న సందేహంతో నాతోపాటు ట్రైన్ ఎక్కలేదట ఆనంద్. అంతకు ముందే బస్సులో తిరుత్తీణీకి వచ్చి అక్కడ టికెట్ కొని నేను వచ్చిన ట్రైన్ ఎక్కాడట. అది చెబుతుంటే నేను వింటూ నడుస్తున్నాను. మెట్ల దగ్గర టికెట్ కలెక్టర్ చేయిచాస్తే నేను నా మద్రాసు టిక్కెట్ ఇచ్చాను. ఆనంద్ తను తిరుత్తీణిలో అరక్కోణం వరకు కొన్న టిక్కెట్ ఇచ్చాడు. టికెట్లవైపు చేయీ చేయీ పట్టుకున్న మావైపు చూశాడు టికెట్ కలెక్టర్. రెండు వేరు వేరు ఊర్లకు టికెట్లుకొని ఒక్కటిగా అక్కడదిగి చేతుల్లో చేతులేసుకున్న మమ్మల్ని చూసి ఏం జరిగి ఇలా దిగామో వూహకందక టికెట్ కలెక్టర్ చూసిన చూపు చూసి యిద్దరం ఫక్కున నవ్వాం. ఆ టీసీ చూసిన చూపు నాకిప్పటికీ గుర్తే." ఇలాంటి సంఘటనలు కోకొల్లలుగా చెప్పింది శ్రీలక్ష్మి నాకు. ఓరోజు రాత్రి పని అంతా అయిపోయాక ఆమె ఇంటికి వెళ్ళాను. అంతకు ముందురోజు ఆమె భర్త గోవాకు ఇన్స్ పెక్షన్ కోసం వెళ్ళాడు. మరో వారం వరకు రాడు. తోడుగా పడుకోవడానికి రమ్మని శ్రీలక్ష్మి అడగడంతో వెళ్ళాను. నేను వెళ్ళేటప్పటికి ఎవరో ఓ యువకుడు హాల్లో కూర్చుని వున్నాడు. శ్రీలక్ష్మి చాలా అభిమానంతో మాట్లాడుతూ వుండడం కనిపించింది. తిరిగి వచ్చేద్దామని వెనుదిరిగానో లేదో ఆమె పిలిచింది. అప్పుడే నన్ను చూసిందనుకుంటా, దగ్గరికి వచ్చి "ఏమిటి వెళ్ళిపోతున్నావ్? అతను ఎవరా అని అనుకుంటున్నావా? అతను ఆనంద్. రా" అని చేయి పట్టుకుని లాక్కెళ్ళింది. నన్నెప్పుడూ ఆమె పనిమనిషిలా చూడలేదు ఓ స్నేహితురాల్లా ప్రవర్తించేది. అతని ముందు నుంచి వెళుతూ దొంగకళ్ళతో చూశాను. అతనికీ శ్రీలక్ష్మి వయసే ఉంటుంది. అందంగా, అమాయకంగా కనిపించాడు.

 nenu mounamgaa vundipoyaanu. "eme rada! evarinayina preminchava?" ani adigindi aidu nimushaala taruvaata. daaniki samadhanam naa daggara ledu. eppuduu aa vishayam aalochinchanuu kuudaa ledu. udayam lechindi modalu kadupu nimpukovadaaniki nana chaakiri chese nenu magavaadini gurinchi eppuduu voohinchaledu. ledannatlu tala voopaanu. "adrushtavanturaalivi" andi. preminchalekapovadam adrushtamela avutundo naaku bodhapadaledu. cony aa prasna veyalekapoyanu. "nenu preminchaanu. anduke chebutunnaanu. evarinee preminchaku. okavela evarinayina premiste atanni tappa yinkevarini pelli chesukoku. chesukunte nalaga kungipotavu" idantaa deniko upodghaatam ani ardhamavutondi. pedda udyogam chestunna bharta. tiragadaaniki scooter, chetininda dabbu, kaalu kadapakapoyina sukhamgaa jarigipoye jeevitam - yivannee vunna srilakshmi alaa anadam naaku aascharyamesindi. "ademitamma! alaa antaaru. meekem takkuva? ontininda nagalu..." naa maatalaku addupadindi aame. "idhi kaade streeki kaavaalsindi. tananu mecchinavaadu, tanaku nachinavaadu thodugaa vundadam" evarikainaa vaelaku kaavaalsindi anta tindenanna satyam aameku eppatiki bodhapadadu. aame perigina paristhitulu alantivi. "avunu radha! manasu okachota, manuvu okachota ayithe nalaga naligipovadam tappa emi aanandamgaa vundadu. naakuu adhe korata" aamekuu oo katha vundani naaku ardhamaindi. nalaga aame paachi pani chestu vunte cheppukovadaaniki emi vundadu. "naaku maa aayanante emi ishtam vundadu. antaa naa kharma" andi mundu maatalaaga. aame cheppaboye saaraamsam adenani ardhamaindi naaku. "nuvvu nammavemo! cony nijam. nakemo anand ni chesukovalani vundedi. atanidi maa oore. eduredurugaa ille. chinnappatnunchi madrasu callagy varaku chaduvukunnam. inter nunchi maa iddari prema modalaindi.atanidi vere kulam. anduna sthitimanthudu kuudaa kaadu. entho dhairyam chesi naannaku cheppina aayana maa pelliki oppukoledu. bedirinchi, bhayapetti, idigo eeyanakicchi pellichesaadu. inko vishayam cheppana - secks loo kuudaa anand thoo pondina santosham naa bhartatho okkaroju kuudaa pondaledu." ilantivi vinadam naaku kotta. aameku elavundogani naaku maatram chedda bhayamesindi. idantaa aamenu ekkadiki laakkelutundo naa voohaku andaledu. ika aa kshanam nunchi srilakshmi anand kaburlu tappa maromata matladedi kaadu. eppuduu aa kaburle. vaalliddaruu kalisi gadipina madhura kshanaalanu gurinchi cheppukochedi. "osaari emaindante? nenu okkadaanne madraasulo vunna maa sister nu chudadaniki bayalderaanu. maa naanna station varaku vachi trine ekkistaadani anand ku cheppaanu. deenni vintoone anand tanuu adhe trine loo maa naannaku kanapadakunda vere compart ment loo ekkutaananii, madraasuku directuga vellakunda nunna arakkonamlo digamannadu. tanuu arakkonam loo digestaanani, aa raatri akkada gadipi tirigi nects dee madraasuku trine ekkistaananii cheppaadu nenu sare annaanu. mundu anukunnattugaane maa naanna vachi ticket teesichi trine ekkinchaadu. naa kallu anand kosam vedikaayi. cony ekkada kanipinchaledu. trine kadilindi. arakkonam sameepistunte naa gunde vegamgaa kottukovadam praarambhinchindi. arakkonam loo digaaka yee kaaranam chetanayina anand rakapothe yem cheyalo naaku thochaledu. inta chinna vishayaaniki bhayapade gunam aa vayasulo raadanukuntaanu. anand kanapadakapothe appudu aalochinchavacchani arakkonamlo digesanu. alaa plat faam paina digi chuste chivari compart ment nunchi digi vastunna anand nannu chusi cheyi voopaadu. appudu kaligina aanandam maatallo cheppalenu. naa pelli appudu maa naanna cheyinchina necless nu chusinappudu aa aanandamlo vando vantu kaligivunna maa daampatyam yinta nispruhagaa sagedi kaadanukuntaanu. anand vachi naa chetiloni suutkesunu teesukunnadu. iddaram cheyee cheyee kalipi nadichaamu. maa naanna kantlo padataananna sandehamto naatopaatu trine ekkaledata anand. antaku munde bassulo tiruttiineeki vachi akkada ticket koni nenu vachina trine ekkaadata. adhi chebutunte nenu vintuu nadustunnaanu. metla daggara ticket kalektar cheyichaste nenu naa madrasu ticket ichanu. anand tanu tiruttiiniloo arakkonam varaku konna ticket ichadu. tiketlavaipu cheyee cheyee pattukunna maavaipu chushadu ticket kalektar. rendu vaeru vaeru oorlaku tiketlukoni okkatigaa akkadadigi chetullo chetulesukunna mammalni chusi yem jarigi ilaa digamo vuhakandaka ticket kalektar chusina chuupu chusi yiddaram fakkuna navvam. aa tc chusina chuupu naakippatikii gurte." ilanti sanghatanalu kokollalugaa cheppindi srilakshmi naaku. oroju raatri pani antaa aipoyaka aame intiki vellaanu. antaku munduroju aame bharta govaku ins pection kosam vellaadu. maro vaaram varaku raadu. thodugaa padukovadaaniki rammani srilakshmi adagadamtho vellaanu. nenu velletappatiki evaro oo yuvakudu hallo kuurchuni vunnadu. srilakshmi chala abhimaanamtho maatlaadutuu vundadam kanipinchindi. tirigi vacheddamani venudirigaano ledho aame pilichindi. appude nannu chusindanukunta, daggariki vachi "emiti vellipotunnav? atanu evara ani anukuntunnava? atanu anand. raa" ani cheyi pattukuni laakkellindi. nanneppuduu aame panimanishila chudaledu oo snehituraallaa pravartinchedi. athani mundu nunchi velutuu dongakallatho chushanu. atanikee srilakshmi vayase untundi. andamgaa, amaayakamgaa kanipinchaadu.