 శ్రీహరిరావు బృందం సాయంత్రానికి జబల్ పూర్ చేరారు. మార్గం పొడుగూతా సైనికులు నల్లదుస్తు లేసుకుని, నల్ల బ్యాడ్జీలూ పెట్టుకుని కనిపించారు. కారణమేమిటని కనుక్కుంటే ఆరోజు జార్జి చక్రవర్తి మరణించిన రోజని" తెలిసింది. ఊళ్ళోకెళ్ళుతూనే "ఇక్కడెవరన్నా డాక్టరున్నారా?" అని వాకబు చేశారు. 
 డాక్టరుగారి అడ్రసు తీసుకుని వెళ్ళారు. డా|| డాసిల్యాని ఆ విధంగా కలవడం తటస్థించింది. ఆయన భార్య కూడా డాక్టరే. శ్రీహరి రావుగారు పరిస్థితంతా వివరించి చెప్పారు.
 "ఒక స్త్రీనీ, చంటిపిల్లనీ, లేవలేని మనిషినీ వదిలిపెట్టివచ్చారా?" అని ఆవిడ ఆశ్చర్యపోయింది. 
 డాక్టరుగారు కూడా ఖంగారుపడి, వెంటనే డ్రైవర్ని పిలిచి, "శ్రీనగర్ అనే చిన్న ఊర్లో, పోస్టాఫీసు అరుగుమీద ఓ స్త్రీ, చిన్నపిల్లా, ఒకాయనా వుంటారు. వెంటనే తీసుకురా" అని పంపించారు. 
 చీకటి పడిపోయింది రమణకి దుఃఖం ఆగట్లేదు. పిల్ల ఆకలని ఏడుస్తోంది. సత్యనారాయణగారు అపస్మారకంలో వుండి ఆమెకి భయం కలుగుతోంది. ఊరుకాని ఊళ్ళో దిక్కూ దివాణం లేకుండా ఇలా ఎంత సేపు? వెళ్ళిన మనుషుల జాడలేదు. ఒకవేళ రాకపోతే ఏమిటి గతి? రాత్రంతా ఏ విధంగా గడపాలి? ఆమె కొక్కసారిగా తల్లీ దండ్రీ పుట్టిన ఊరు గుర్తొచ్చి వెక్కి వెక్కి ఏడుపొచ్చింది. కాసేపటికి తెప్పరిల్లి రామ నామం చేస్తూ కూర్చుంది. ఎటువంటి ఆపదొచ్చినా, ఆనంద మొచ్చినా ఆమె రామనామం వదిలిపెట్టలేదు 
 ఎదురుగుండా కారొచ్చి ఆగేటప్పటికీ ఆమె ఉలిక్కిపడి చూసింది. "శ్రీహరిరావు సాబ్! ఆన్ పూట్ బ్యాచ్" అంటున్న అతని మాటలు వినగానే, ఆమెకి పోయిన ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లయింది. "మైహూ" అంది ఆనందంగా డ్రైవరూ, ఆమె కలిసి సత్యనారాయణగారికి ఊతమిచ్చి, కార్లో పడుకోబెట్టారు. ఆమె కార్లో కూర్చున్నాక, వెనక్కి వాలి, పిల్లని దగ్గరగా తీసుకుని "రామా! నా మొర ఆలకించావా తండ్రి!" అనుకుంది కళ్ళనిండా నీళ్ళు నిండగా. 
 * * * * 
 జబల్ పూర్ లో డా|| డాసిల్వా ఆతిథ్యంలో ఎనిమిది రోజులుండి పోయారు. ఆయన, ఆయన భార్యా అత్యంత ఆదరంగా చూశారు. సత్యనారాయణగారికి పూర్తిగా నిమ్మళించాక బయల్దేరారు. బయల్దేరేటప్పుడు, ఆ దంపతుల దారి ఖర్చులకుగాను, వెయ్యి రూపాయల పైకం కూడా శ్రీహరి రావుగారికి బలవంతం చేసి ఇచ్చారు. సత్యకాలం కదా! 
 తరువాత 'బోరియా' చేరారు. కనుచీకటి పడుతుండగా వూళ్ళో కడుగు పెట్టారు. అక్కడో చెట్టుకింద రొట్టెలు చేసి అమ్ముతుంటే, అందరూ ఆవురావురుమని అవి కొరుక్కు తినేశారు. ఆ తరువాత అక్కడే బిస్తరులు పరుచుకుని నిద్ర కుపక్రమించారు. ఈదురుగాలి రయ్యిమని వీస్తోంది, ఆరుబయట ప్రదేశం అయినా అలిసిపోయి వుండడంవలన 'నిద్ర సుఖ మెరగదు' అన్నమాట నిజం చేస్తూ అందరూ గొడ్లల్లా పడి నిద్రపోయారు. 
 తెల్లవారి లేచి, బడ్డీకొట్టు దగ్గర టీ కొనుక్కుని తాగుతుండగా, ఆ బండివాడు, "ఇప్పుడో బస్సు ఇక్కడికొస్తుంది, అది ఇక్కడనుండి 'జఖేరా' వెళుతుంది" అని చెప్పాడు. 
 పిల్లకి కొంచెం ఒళ్ళు వెచ్చగా వుంది. శ్రీహరిరావు వెంటనే నిర్ణయం తీసుకుని, రమణా! నువ్వూ, పిల్లా బస్సులో వెళ్ళిపొండి, మేమందరం సాయంత్రానికల్లా జఖేరా చేరుకుంటాం" అని ఆమె మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వకుండా తొందరపెట్టి, బస్సు రావడంతో అందులో కెక్కించేశారు. కండక్టర్ తో "రోడ్డు ప్రక్కగా ఏదైనా సత్రం వుంటే అక్కడ దింపెయ్యి" అని చెప్పారు. వయసులో వున్న స్త్రీని, చంటిపిల్లనీ రాష్ట్రం కాని రాష్ట్రంలో భాషరానిచోట అంత ధైర్యంగా వదిలిపెట్టేశారు. 
 మధ్యాహ్నానికల్లా ఆమెను ఊరి చివర సత్రం, ఓ ఆస్పత్రీ వుంటే అక్కడ దింపి, బస్సు వెళ్ళిపోయింది. పిల్లని భుజాన వేసుకుని, పెట్టెతో దిగింది. ఆమె బిక్కుబిక్కుమంటూ చుట్టూ పరికించి చూసింది. ఒక కిళ్ళి బడ్డీ వుంది. ఎదురుగా పోలీస్ స్టేషన్ లాంటిది. అక్కడో పోలీసు నిలబడి ఇటే చూస్తున్నాడు. పోలీసుని చూడగానే ఆమెకి భయమేసింది. వాళ్ళకి తమకీ వున్న 'వైరం' గుర్తుకొచ్చి ఆస్పత్రి వరండామీద పక్కపరిచి పిల్లని పడుకోబెట్టి, తను మోకాళ్ళమీద గడ్డం ఆన్చుకుని కూర్చుంది. అలా సాయంత్రం నాల్గింటిదాకా కూర్చుంది. పిల్ల లేచి, ఆకలేసింది కామోసు ఏడవసాగింది. లేచి కిళ్ళీబడ్డీ దగ్గరకెళ్ళి రెండు గ్లాసులతో టీ కొని, తను తాగి, పిల్లకి తాగించింది. అంతకన్నా ఏమీ దొరికే ఆస్కారం లేదామెకి. 
 పిల్లకి జ్వరం ఎక్కువయిపోయింది. ఒళ్ళు పెనంలా కాలిపోసాగింది. ఏడుపు బిగబట్టుకుని జోరుగా రామనామం చెయ్యసాగిందామె, ఇంతలో ఎవరో పెద్దమనిషి అటుకేసి రావడం గమనించింది. అతను వచ్చి ఆస్పత్రి తలుపులు తెరుస్తున్నారు. ఆ నిమిషంలో అతను ఆమెకి దేవుళ్ళా కనిపించాడు. 
 "ఆప్ డాక్టర్ సాబ్ హై?" అనడిగింది. 
 అతను ఔనూ, కాదూ అనలేదు. ఆమెవంకా, చేతిలో పిల్లవంకా చూసి, లోపలికి నడిచాడు. ఆమె కూడా అనుసరించింది. పిల్లని పరీక్షించి, ఒక మాత్ర పొడిచేసి గొంతులో వేశాడు. ఇంకో రెండు మాత్రలు పొట్లం కట్టి ఇచ్చి, "రాత్ కో" అన్నాడు. "రాత్రి వెయ్యమంటున్నాడు" అని ఆమెకి అర్ధమయింది. వచ్చినంత హడావుడిగానూ, అతను మళ్ళీ ఆస్పత్రి మూసి వెళ్ళిపోయాడు. 
 ఆమె ఉసూరుమంటూ పిల్లని పెట్టుకుని మళ్ళీ అరుగుమీద కూర్చుంది. 
 సాయంత్రం ఆరవుతుండగా, పిల్లకి జ్వరం జారిన గుర్తుగా చెమట్లు పట్టాయి. 
 చీకటి ముసురుకుంటోంది. 'బడ్డీషాపు' వాడు దుకాణం మూసేసి "మీ వాళ్ళెవరూ రాలేదా?" అని సైగచేసి అడిగాడు. తల అడ్డంగా వూపుతుండగా ఆమెకి దుఃఖం ముంచుకొచ్చేసింది. అతను వెళ్ళిపోయాడు. ఆమె ఇప్పుడు పూర్తిగా మనుష్య తోడులేని ఒంటరిదైపోయింది. 
 కాసేపటికి చీకటిలోంచి ఒక ఆకారం లాంతరు తీసుకుని రావడం ఆమె గమనించింది. ఎవరై వుంటారా? అని ఆమె నిలువెల్లా ఒణికిపోయింది.
 sriharirao brundam saayantraaniki jabal pur cheraaru. maargam poduguutaa sainikulu nalladustu lesukuni, nalla byaadjeeluu pettukuni kanipinchaaru. kaaranamemitani kanukkunte aaroju jarji chakravarti maraninchina rojani" telisindi. oollokellutune "ikkadevaranna dactorunnara?" ani vaakabu chesaru. 
 daaktarugaari adrasu teesukuni vellaaru. daa|| dasilyani aa vidhamgaa kalavadam tatasthinchindi. aayana bharya kuudaa daktare. srihari ravugaru paristhitamtaa vivarinchi cheppaaru.
 "oka streenee, chantipillani, levaleni manishinee vadilipettivachaaraa?" ani aavida aascharyapoyindi. 
 daaktarugaaru kuudaa khangarupadi, ventane driverni pilichi, "srinagar ane chinna oorlo, postaphysu arugumeeda oo stree, chinnapilla, okayana vuntaaru. ventane teesukura" ani pampinchaaru. 
 cheekati padipoyindi ramanaki dukkham aagatledu. pilla aakalani edustondi. satyanaaraayanagaaru apasmaarakamlo vundi aameki bhayam kalugutondi. oorukaani oollo dikkuu divaanam lekunda ilaa entha sepu? vellina manushula jaadaledu. okavela rakapothe emiti gathi? raatrantaa e vidhamgaa gadapali? aame kokkasariga talli dandri puttina ooru gurtochi vekki vekki edupochindi. kasepatiki tepparilli raama naamam chestu koorchundi. etuvanti aapadochinaa, aananda mochina aame ramanamam vadilipettaledu 
 edurugunda karochi aagetappatiki aame ulikkipadi chusindi. "sriharirao sab! aan poot byach" antunna athani maatalu vinagaane, aameki poyina praanam lechi vachinatlayindi. "maihoo" andi aanandamgaa draivaruu, aame kalisi satyanaaraayanagaariki ootamicchi, kaarlo padukobettaaru. aame kaarlo kuurchunnaaka, venakki vaali, pillani daggaragaa teesukuni "rama! naa mora alakinchava tandri!" anukundi kallaninda neellu nindagaa. 
 * * * * 
 jabal pur loo daa|| dasilwa aatidhyamlo enimidi rojulundi poyaru. aayana, aayana bharya atyanta aadaramgaa chusaru. satyanaaraayanagaariki puurtigaa nimmalinchaaka bayalderaaru. bayalderetappudu, aa dampatula daari kharchulakugaanu, veyyi roopaayala paikam kuudaa srihari raavugaariki balavantam chesi icharu. satyakaalam kada! 
 taruvaata 'boria' cheraaru. kanucheekati padutundagaa voollo kadugu pettaaru. akkado chettukinda rottelu chesi ammutunte, andaruu aavuraavurumani avi korukku tinesaaru. aa taruvaata akkade bistarulu paruchukuni nidra kupakraminchaaru. eedurugaali rayyimani veestondi, aarubayata pradesam aina alisipoyi vundadamvalana 'nidra sukha meragadu' annamata nijam chestu andaruu godlalla padi nidrapoyaaru. 
 tellavaari lechi, baddikottu daggara t konukkuni taagutundagaa, aa bandivaadu, "ippudo bassu ikkadikostundi, adhi ikkadanundi 'jakhera' velutundi" ani cheppaadu. 
 pillaki konchem ollu vecchagaa vundi. sriharirao ventane nirnayam teesukuni, ramana! nuvvuu, pilla bassulo vellipondi, memandaram saayantraanikallaa jakhera cherukuntam" ani aame matlade avakaasam ivvakunda tondarapetti, bassu raavadamtho andulo kekkinchesaaru. conducter thoo "roddu prakkagaa edaina satram vunte akkada dimpeyyi" ani cheppaaru. vayasulo vunna streeni, chantipillani rashtram kaani rashtramlo bhasharanichota anta dhairyamgaa vadilipettesaaru. 
 madhyahnanikalla aamenu oori chivara satram, oo aaspatri vunte akkada dimpi, bassu vellipoyindi. pillani bhujana vesukuni, pettetho digindi. aame bikkubikkumantu chuttu parikinchi chusindi. oka killi buddy vundi. edurugaa polies station lantidi. akkado polisu nilabadi ite chustunnadu. polisuni chudagaane aameki bhayamesindi. vaallaki tamakee vunna 'vairam' gurtukochi aaspatri varandaameeda pakkaparichi pillani padukobetti, tanu mokallameeda gaddam aanchukuni koorchundi. alaa saayantram nalgintidaka koorchundi. pilla lechi, aakalesindi kamosu edavasagindi. lechi killibaddi daggarakelli rendu glaasulatoe t koni, tanu taagi, pillaki taaginchindi. antakanna emi dorike askaram ledameki. 
 pillaki jwaram ekkuvayipoyindi. ollu penamla kaaliposaagindi. edupu bigabattukuni jorugaa ramanamam cheyyasagindame, intalo evaro peddamanishi atukesi ravadam gamaninchindi. atanu vachi aaspatri talupulu terustunnaru. aa nimishamlo atanu aameki devulla kanipinchaadu. 
 "ap dactor sab hai?" anadigindi. 
 atanu aunoo, kaaduu analedu. amevanka, chetilo pillavanka chusi, lopaliki nadichaadu. aame kuudaa anusarinchindi. pillani pareekshinchi, oka matra podichesi gontulo vaesaadu. inko rendu maatralu potlam katti ichi, "rath koo" annadu. "raatri veyyamantunnadu" ani aameki ardhamayindi. vachinanta hadaavudigaanuu, atanu mallee aaspatri moosi vellipoyaadu. 
 aame usuurumantuu pillani pettukuni mallee arugumeeda koorchundi. 
 saayantram aaravutundagaa, pillaki jwaram jaarina gurtugaa chematlu pattayi. 
 cheekati musurukuntondi. 'baddishapu' vaadu dukaanam moosesi "mee vaallevaruu raleda?" ani saigachesi adigaadu. tala addamgaa vooputundagaa aameki dukkham munchukochesindi. atanu vellipoyaadu. aame ippudu puurtigaa manushya thoduleni ontaridaipoyindi. 
 kasepatiki cheekatilonchi oka aakaaram laantaru teesukuni ravadam aame gamaninchindi. evarai vuntara? ani aame niluvella onikipoyindi.