 అర్దరాత్రి దాటాక చిటపట చినుకులతో వాన మొదలై, వాతావరణం చల్లగా మారిపోయి, మనసులో వెచ్చటి కోరిక చోటు చేసుకోవడం మొదలెట్టేంత వరకూ అతని తీవ్రత తగ్గలేదు. అతని కెప్పుడూ అంతే! తాపం పెరిగితే కోపం నిలవదు! ప్రతిమ అందం చూస్తే అతని మనసు నిలవదు. కోరిక పెరగకుండా ఉండదు.
 
 ప్రతిమ ముభావంగా పడుకుని ఉంది. ఆ లేత నీలం రంగు పరుపు ఫోటో ఫ్రేమ్ లా కనబడుతూంది. దానిలో బిగించిన అందమైన చిత్తరువులా ఉంది ప్రతిమ. ఆమె మీదికి వంగి తమకంగా చూశాడు శ్రీరాం.
 
 "ప్రతిమా! నేను బిజినెస్ మాన్ ని! తెలివైన బిజినెస్ మాన్ ఎవడూ ప్రతిఫలం లేకుండా ఏ పనీ చెయ్యడు. కుమార్ కూడా మంచి సక్సెస్ ఫుల్ బిజినెస్ మాన్ లాంటి వాడు! ధారాళంగా సంపాదిస్తున్నాడు, హాస్పిటల్ మీద. అతను నిన్ను చదివిస్తాననడంలో అంతరార్ధం ఏమిటో అర్ధం కావడం లేదు." అన్నాడు.
 
 అన్ని విషయాలనూ బిజినెస్ దృష్టితోనే చూసే అతని మనస్తత్వం ప్రతిమకి ఆశ్చర్యం కలిగించింది.
 
 "చెబుతున్నాడు కదా, ఎమ్.ఎస్. చదివిన తరవాత తన హాస్పిటల్లోనే అయిదేళ్ళ పాటు పని చెయ్యాలని?"
 
 "ఎమ్.ఎస్.చదివిన డాక్టర్లే రెడీమేడ్ గా దొరుకుతారుగా! నిన్నే ప్రత్యేకంగా జీతమిచ్చి మరీ చదివించడం ఎందుకూ?"
 
 "ఏమో మీరే ఆలోచించండి!" అంది ప్రతిమ, కొంచెం దెబ్బ తిన్నట్లు.
 
 "అయిదేళ్ళ పాటు అతని హాస్పిటల్లోనే పని చెయ్యాల్సి వస్తే మన ప్లాన్ ని అమల్లో పెట్టలేం. నీకు కొద్దిగా ఎక్స్ పీరియన్స్ రాగానే, నువ్వు సొంత ప్రాక్టీస్ పెట్టెయ్యాలని కదా మన ఐడియా?"
 
 "ఎమ్. ఎస్. చదివి, తరవాత అయిదేళ్ళ పాటు హాస్పిటల్లో పనిచేసి ఆ తరవాత ప్రైవేట్ ప్రాక్టీస్ పెట్టుకోవడం ఇంకా మంచిది కదా"
 
 "ఎప్పుడు? నా జుట్టంతా వూడిపోయి, బట్టతల వచ్చేసిన తరవాతా?"
 
 నవ్వింది ప్రతిమ.
 
 "ఇంతకీ నీకిష్టమేనా?" అన్నాడు.
 
 "చదువుకోవడం అంటే నాకెప్పుడూ ఇష్టమే!"
 
 "సరే! ఆలోచిద్దాం!" అని తల విదిలించి, "ఒక కొత్తాట ఆడదామా?" అన్నాడు శ్రీరాం.
 
 "వద్దు!" అంది ప్రతిమ తక్షణం.
 
 "ఫాంటాస్టిక్ గేమ్! నేను కళ్ళు మూసుకుని చీకట్లో నీ జాకెట్ హుక్సు ఎక్కడున్నాయో కనుక్కోవాలిట!" "ఇంకేం పని లేదు!" అంది ప్రతిమ, దూరంగా జరుగుతూ.
 
                             * * * * *
 
 "మా హజ్బెండ్ సరేనన్నారు" అని చెప్పింది ప్రతిమ, వారం రోజుల తరవాత. కుమార్ ఆమెని వింతగా చూశాడు.
 
 ఒక ఆడది చదువుకుంటానంటే, తన జ్ఞానాన్ని అభివృద్ది చేసుకుంటానంటే, దానికి ఒక మగాడి పర్మిషన్ కావాలా? ఆ మగాడే మరి తను చదువుకోవడానికీ, బాగుపడిపోవడానికీ ఆడదాని అనుమతి మీద ఆధారపడతాడా? పడడే! ఏం? ఎందులో ఎక్కువ మగాడు? బలంగా, దృఢంగా ఉండే శరీరాన్ని కలిగి ఉండడం తప్ప, తెలివితేటల్లో కానీ, మానసిక పరిణతిలో కానీ స్త్రీ కన్నా పురుషుడు ఎక్కువ అని చరిత్రలో ఇంతవరకూ ఎప్పుడూ నిరూపించబడలేదే! తెలివితేటలనేవి మెదడు నిర్మాణం మీదా దాని బరువూ మీదా, సైజు మీదా ఆధారపడి ఉంటాయి సాధారణంగా ఒకవేళ భార్యకి తన భర్త మెదడు కంటే శక్తివంతమైన మెదడు ఉండి, ఎక్కువ చురుకుతనం. తెలివితేటలూ ఉన్నా కూడా తక్కువ తెలివితేటలు గల ఆ భర్త ఆమెని శాసిస్తూ - ఆమె తన విజ్ఞానం పెంచుకోకూడదని ఆంక్షలు పెట్టడం అజ్ఞానం అవదా?
 
 నుదురు చిట్లించాడు కుమార్.
 
 ప్రతిమ ఎమ్.ఎస్.లో చేరతానంటే వారం రోజుల పాటు ఆలోచించి, ఆ తరువాత దయాధర్మంగా ఒప్పుకున్నాడా శ్రీరాం! చిత్రం!
 
                           * * * * *
 
 ఆ తరువాత కొద్దిరోజులకే ఎమ్. ఎస్. లో చేరింది ప్రతిమ. ఆ కోర్సు పూర్తి అయిన తరువాత నవజ్యోతి హాస్పిటల్లో అయిదేళ్ళ పాటు పని చేస్తానని డాక్టర్ కుమార్ కి బాండ్ రాసిచ్చింది.
 
 ప్రతిమ పెద్ద చదువులు చదువుతున్నందుకు, అందరి కంటే ఎక్కువ సంతోషించిన వ్యక్తి సరస్వతి.
 
                           * * * * *
 
 తనకి తీరిక ఉన్నప్పుడు, క్లాసులు లేనప్పుడు నవజ్యోతి హాస్పిటల్ కి వచ్చేసేది ప్రతిమ. వెంటనే పేషెంట్లను చూడటంలో మునిగిపోయి, డాక్టర్ కుమార్ కి సహాయం చేస్తూ ఉండేది.
 
 "మీరేదో ఇప్పటినుంచి ఋణం తీర్చేస్తున్నట్లు వర్రీ అయిపోనక్కర్లేదు. ఇంటి కెళ్ళిపొండి! చదువుకోండి!" అనేవాడు కుమార్.
 
 నవ్వేసి వూరుకునేది ప్రతిమ. అంతేకానీ వెళ్ళిపోయేది కాదు.
 
 ఆ రోజు కూడా అలాగే మధ్యాహ్నం హాస్పిటల్ కి వచ్చేసింది. మొహం కొద్దిగా వాడి ఉంది. నుదుటి మీద పడుతున్న ముంగురులు చిరుచెమటకి అతుక్కుపోయి ఉన్నాయి.
 
 రాగానే లోపలి రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయి, తన కోసం అక్కడ వేరేగా ఉంచుకున్న సోప్ తో మొహం కడుక్కుని, చిన్నబొట్టు పెట్టుకుని బయటికి వచ్చింది ప్రతిమ.
 
 "ఈ తెల్లని చీరెలో మీరు శాంతి కపోతంలా ఉన్నారు" అన్నాడు కుమార్, ఆమెని ప్రశంసాపూర్వకంగా చూస్తూ అతనలా అంటాడనీ, తన చీరెని గురించి కామెంట్ చేస్తాడనీ వూహించని ప్రతిమ ఇబ్బందిగా చూసింది.
 
 ఇది గమనించాడు కుమార్.
 
 "ఓహ్! అయామ్ సారీ! ఏది మాట్లాడాలో, ఏది మాట్లాడకూడదో తెలియదు నాకు. ఏమనుకోకండి! ప్లీజ్!" అంటూ గబగబా వెళ్ళిపోయాడు.
 
 పరధ్యానంగా కుర్చీలో కూర్చుని, ప్రిస్కిప్షన్ పాడ్ మీద డూడిల్స్ గీయడం మొదలెట్టింది ప్రతిమ.
 
 "డాక్టర్! ఒక పేషెంటు వచ్చాడు. పంపమంటారా?" అంది నర్సు జయశీల.
  
 "పంపించు, సిస్టర్!"
 
 కొద్ది క్షణాల తరువాత ఒక ముసలాయన లోపలికి వచ్చాడు. తలెత్తి చూడకుండానే అన్యమనస్కంగా "కూర్చోండి!" అంది ప్రతిమ. తన పక్కనే పేషంట్ల కోసం వేసిన స్టూలు చూపిస్తూ.
 
 ఆయన కూర్చున్నాడు.
 
 'అసంకల్పిత ప్రతీకార చర్య' లాగా అయన చెయ్యి అందుకుని పల్సు చూస్తూ "చెప్పండి! ఏమిటి కంప్లెయింట్?" అంది.
 ardaratri daataaka chitapata chinukulatho vaana modalai, vaataavaranam challaga maripoi, manasulo vechhati korika chotu chesukovadam modalettenta varakuu athani teevrata taggaledu. athani keppuduu anthe! taapam perigithe kopam nilavadu! pratima andam chuste athani manasu nilavadu. korika peragakunda undadu.
 
 pratima mubhaavamgaa padukuni undi. aa letha neelam rangu parupu photo frame laa kanabadutuundi. daanilo biginchina andamaina chittaruvula undi pratima. aame meediki vangi tamakamgaa chushadu sriram.
 
 "pratima! nenu bijines man ni! telivaina bijines man evadoo pratiphalam lekunda e panee cheyyadu. kumar kuudaa manchi suxes ful bijines man lanti vaadu! dhaaraalamgaa sampaadistunnaadu, haspital meeda. atanu ninnu chadivistaananadamlo antaraardham emito ardham kaavadam ledu." annadu.
 
 anni vishayaalanuu bijines drushtitone chuse athani manastatvam pratimaki aascharyam kaliginchindi.
 
 "chebutunnadu kada, em.es. chadivina taravaata tana haspitallone ayidella paatu pani cheyyaalani?"
 
 "em.es.chadivina doctorley redemade gaa dorukutaarugaa! ninne pratyekamgaa jeetamicchi mari chadivinchadam endukuu?"
 
 "emo meere aalochinchandi!" andi pratima, konchem debba tinnatlu.
 
 "ayidella paatu athani haspitallone pani cheyyalsi vaste mana plan ni amallo pettalem. neeku koddigaa ex peerians ragane, nuvvu sonta practies petteyyaalani kada mana idia?"
 
 "em. es. chadivi, taravaata ayidella paatu haspitallo panichesi aa taravaata private practies pettukovadam inka manchidi kada"
 
 "eppudu? naa juttanta voodipoyi, battatala vachesina taravata?"
 
 navvindi pratima.
 
 "intakee neekishtamena?" annadu.
 
 "chaduvukovadam ante naakeppuduu ishtame!"
 
 "sare! alochiddam!" ani tala vidilinchi, "oka kottaata adadama?" annadu sriram.
 
 "vaddu!" andi pratima takshanam.
 
 "fantastic game! nenu kallu moosukuni cheekatlo nee jacket huksu ekkadunnayo kanukkovalita!" "inkem pani ledu!" andi pratima, dooramgaa jarugutuu.
 
                             * * * * *
 
 "maa hazbend sarenannaru" ani cheppindi pratima, vaaram rojula taravaata. kumar aameni vintagaa chushadu.
 
 oka aadadi chaduvukuntanante, tana ghnaanaanni abhivruddi chesukuntanante, daaniki oka magadi permision kavala? aa magade mari tanu chaduvukovadaniki, bagupadipovadaniki aadadaani anumati meeda aadharapadatada? padade! yem? endulo ekkuva magaadu? balangaa, drudamgaa unde sariiraanni kaligi undadam tappa, telivitetallo cony, maanasika parinatilo cony stree kanna purushudu ekkuva ani charitralo intavarakuu eppuduu niroopinchabadalede! telivitetalanevi medadu nirmaanam meeda daani baruvuu meeda, saiju meeda aadhaarapadi untaayi saadhaaranamgaa okavela bharyaki tana bharta medadu kante saktivantamaina medadu undi, ekkuva churukutanam. telivithetaluu unna kuudaa takkuva telivitetalu gala aa bharta aameni saasistuu - aame tana vignaanam penchukokudadani aankshalu pettadam agnaanam avada?
 
 nuduru chitlinchaadu kumar.
 
 pratima em.es.loo cheratanante vaaram rojula paatu aalochinchi, aa taruvaata dayaadharmamgaa oppukunnada sriram! chitram!
 
                           * * * * *
 
 aa taruvaata koddirojulake em. es. loo cherindi pratima. aa korsu puurti ayina taruvaata navajyoti haspitallo ayidella paatu pani chestaanani dactor kumar ki band rasichindi.
 
 pratima pedda chaduvulu chaduvutunnanduku, andari kante ekkuva santoshinchina vyakti saraswati.
 
                           * * * * *
 
 tanaki teerika unnappudu, klaasulu lenappudu navajyoti haspital ki vachesedi pratima. ventane paeshentlanu chudatamlo munigipoyi, dactor kumar ki sahayam chestu undedi.
 
 "meeredo ippatinunchi runam teerchestunnatlu varri ayiponakkarledu. inti kellipondi! chaduvukondi!" anevaadu kumar.
 
 navvesi voorukunedi pratima. antekani vellipoyedi kaadu.
 
 aa roju kuudaa alaage madhyaahnam haspital ki vachesindi. moham koddigaa vaadi undi. nuduti meeda padutunna mungurulu chiruchemataki atukkupoyi unnaayi.
 
 ragane lopali room loki vellipoyi, tana kosam akkada veregaa unchukunna sope thoo moham kadukkuni, chinnabottu pettukuni bayatiki vachindi pratima.
 
 "ee tellani cheerelo meeru saanti kapotamla unnaaru" annadu kumar, aameni prasamsaapuurvakamgaa chustuu atanalaa antadani, tana cheereni gurinchi comment chestadani vuuhimchani pratima ibbandigaa chusindi.
 
 idhi gamaninchaadu kumar.
 
 "oh! ayam saarii! edhi matladalo, edhi matladakudado teliyadu naaku. emanukokandi! please!" antuu gabagaba vellipoyaadu.
 
 paradhyaanamgaa kurcheelo kuurchuni, prisciption pad meeda doodils geeyadam modalettindi pratima.
 
 "dactor! oka paeshentu vachaadu. pampamantara?" andi narsu jayasheela.
  
 "pampinchu, sister!"
 
 koddi kshanaala taruvaata oka musalayana lopaliki vachaadu. taletti chudakundane anyamanaskamgaa "koorchondi!" andi pratima. tana pakkane peshantla kosam vesina stoolu chuupistuu.
 
 aayana kuurchunnaadu.
 
 'asankalpita prateekaara charya' laga ayana cheyyi andukuni palsu chustuu "cheppandi! emiti complaint?" andi.