
 "కరవ్వు. అదిగో చూడు. పాము కరచినా, తిరిగి ప్రార్థిస్తే అవి విషాన్ని వెనక్కి పీల్చుకుంటాయని ఈ సినిమాలో ఎంత బాగా చెప్తున్నారో.... ఈ సినిమాలో గొప్ప నీతికూడా వుంది గమనించావా?" "ఏమిటి?" "మొగవాడి విషం అతని పెదవుల్లో వుంటుంది. అన్నట్టు ఈ హాల్లో అటూ ఇటూ తిరుగుతున్న పాము సపోజ్ నిన్ను కరిచిందనుకో, పాము కాటుకు ప్రథమచికిత్స తెలుసా?" "లేదు" అంది స్నేహితురాలు భయంగా. "పాము కరవగా వెల్లకిలా పడుకుని నాగదేముణ్ణి ప్రార్థించాలి. అందమైన కుర్రవాడి రూపంలో అతనొచ్చి మనని ముద్దు పెట్టుకుంటాడన్నమాట- అన్నట్టు నువ్వుకూడా కా...ల...క్షే...ప....ం... సంఘం సభ్యురాలివేగా?" "అవును. ఏం?" "ఊరికే మీటింగులు పెట్టి ఊదరగొట్టే బదులు ఈ సినిమాల్ని ప్రభుత్వం బాన్ చేయాలని ఉద్యమం లేవదీయకూడదు? వాళ్ళు వప్పుకోకపోతే ఇలాగే సినిమాహాళ్ళల్లో పాముల్ని రహస్యంగా వదిలితేసరి! రెండుసార్లు పామొచ్చిందని తెలిస్తే పాముల సినిమాకి ఎవరూ రారు. అలాగే బూతుల సినిమాల్ని ప్రతిఘటించదానికి ఇంకో మార్గం ఏమిటంటే...." "సినిమా బోరుకొడ్తూంది వెళ్దామా" కాళ్ళకేసి చూసుకుంటూ స్నేహితురాలు అంది. "మరి అదే కదా నేను చెప్పింది కూడా" అంది విద్యాధరి లేస్తూ. ఇద్దరూ బయటకు వస్తూంటే విద్యాధరి రహస్యం పంచుకుంటున్నట్టు "టైటిల్సప్పుడు ఇలాగే పాకింది. అప్పుడే అడిగాను వెళ్ళిపోదామా అని. నువ్వు వినలేదు" అంది. "నిజమా! అమ్మో. ఎంత గండం తప్పిందో, అదృష్టం బావుంది" అంది గుండెలమీద చేయివేసుకుంటూ. "మీ కాలక్షేపం సంఘంవాళ్ళు అదృష్టాన్ని నమ్మరనుకుంటానే?" "పోన్లే ఇక ఆ సంగతి వదిలిపెట్టు-" రిక్షా పిలుస్తూ అంది. వాళ్ళిద్దరూ రిక్షా మాట్లాడుతూ వుండగా ఒక పోలీసు వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి "మాడమ్. ఒక నిముషం" అన్నాడు. ఆడవాళ్ళిద్దరూ భయం భయంగా చూసుకున్నారు. "మా కమీషనర్ గారు పిలుస్తున్నారు" అంటూ కారువైపు చూపించాడు. ఇద్దరూ అనుమానంగా అటు వెళ్ళారు. కార్లో వున్న వ్యక్తిని గుర్తుపట్టగానే విద్యాధరి మొహం విప్పారింది. అయన ధర్మారావు. ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం యస్సైగా చేసే రోజుల్లో ఇంటికొస్తూ వుండేవాడు. తండ్రికి పరిచయం. కథలూ, ఒకటి రెండు నవలలూ వ్రాశాడు. తండ్రి తాలూకు లంచగొండితనాన్ని ఎదిరించి ఆ గ్రూప్ లోంచి తప్పుకున్న ఇద్దరు ముగ్గురు రచయితల్లో ఆ రోజుల్లో అతనొకడు. ఇప్పుడు కమీషనర్ అయ్యాడన్నమాట. అప్పుడు ఇంటికొస్తే చాక్లెటిచ్చి ఎత్తుకునేవాడు. అంకుల్ అని పిలిచేది. మరి ఇప్పుడు అలా పిలవాలో లేదో తెలీదు. "నువ్వు విద్యాధరివి కదూ" అన్నాడాయన. పక్కనే ఆయన భార్య వుంది. విద్యాధరి తలూపి "అవునంకుల్" అంది అప్రయత్నంగా. "కారెక్కు. ఎక్కడికెళ్ళాలి?" ఆమె చెప్పింది. ఇద్దరూ కారు ఎక్కారు. స్నేహితురాలు జంక్షన్ లో దిగిపోతానంది. "ఎందుకు సినిమా మధ్యలో అలా అరిచారు?" అన్నాడాయన. "ఇంటర్వెల్ లోనే గుర్తుపట్టాను, మీ నాన్న చచ్చిపోయినప్పుడు వచ్చానుగా. పోలికలు గుర్తున్నాయి పలకరిద్దామనుకుంటే అరవటం ప్రారంభించావు. పక్కనెవడో కూర్చున్నాడు. కదూ, నువ్వు అరవటం మొదలు పెట్టగానే జారుకున్నాడు. అంతా గమనిస్తూనే వున్నాన్లే. మా యస్సైని పట్టుకొమ్మని పంపేను. స్టేషన్ కి తీసుకొస్తూ వుంటాడు. అసలేం జరిగింది." విద్యాధరి పూర్తిగా వినలేదు. "అనుదీప్ ని పట్టుకోవటానికి యస్సై వెళ్ళాడు" అతడు చెప్పిన వాక్యం దగ్గరే ఆమె గుండె వేగం హెచ్చింది. లాకప్ లో అనుదీప్....! అసలా ఆలోచనే భరించలేకపోయింది. ఆమె పైకి అలా వుందిగానీ మనసంతా కల్లోల జలపాతంలా వుంది. స్నేహితురాల్తో పాముల మీద జోకులు వేస్తూంది గానీ అనుదీప్ గురించీ, అనుదీప్ భుజం దగ్గర్నుంచీ శూన్యంగా వున్న ప్రదేశం గురించి ఆలోచిస్తూ వుంది. తనేదో సరదాగా అనుకుంది గాని దాని పరిణామం ఇంత ఘోరంగా వుంటుందని ఊహించలేదు. ఆమెకి అతడిమీద కోపం కూడా వచ్చింది. మరోవైపు జాలి. కత్తితో కోసుకుని వుంటాడా? గొడ్డలితో నరికేసుకుని వుంటాడా? లేక రైలు క్రింద భుజంవరకూ పెట్టేసి వుంటాడా? అసలంత బాధ ఎలా భరించి వుంటాడో... తెగిన చెయ్యి.... రక్తపు మడుగు.... ఆమె శరీరం జలదరించింది. సజావుగా సాగిపోతున్న తన జీవితంలోకి తుపానులా ప్రవేశించి అల్లకల్లోలం సృష్టించటం.... అంతవరకూ బాగానే వుంది. థ్రిల్లింగ్ గా కూడా వుంది, కానీ ఈ చెయ్యి తెగ్గొట్టుకోవటం.... ధర్మారావు ఆమె ఆలోచనలో వుండటం చూసి చెప్పటానికి ఆమె తటపటాయిస్తుందని గ్రహించాడు. ఈ లోపులో స్నేహితురాలు జంక్షన్ లో దిగిపోయింది. "విద్యాధరపురంలో ఎవరితో వుంటున్నావు?" అడిగాడు. ఆమె తల్లి చిన్నప్పుడే చచ్చిపోయిందని ఆయనకి తెలుసు.  "ఒక్కదాన్నే.... రూమ్ లో." "అయితే ఇప్పుడెందుకమ్మా గదికి? మా ఇంటికిరా. భోజనంచేసి వెళ్దూగాని-" అప్పటివరకూ నిశ్శబ్దంగా వున్న కమీషనర్ భార్య అంది. నిజానికి విద్యాధరికి గదికి వెళ్ళాలని లేదు. ఈ రాత్రికి అనుదీప్ ఆలోచన్లతో నిద్రపట్టదు. ఒంటరితనం మరింత బాధాకరం. ఆమె మౌనం వహించటం చూసి కమీషనర్ డ్రైవర్ కి చెప్పాడు. కారు ఇంటివైపు మళ్ళింది. ధర్మారావుకి ఇద్దరు కొడుకులు, ఒక కూతురు. ఒక కొడుకు, కూతురు ఇంజనీరింగ్ చదువుతున్నారు. మరొకతను బి.యస్సీ. ముగ్గురూ ఇంట్లోనే వున్నారు. విద్యని స్నేహపూరితంగా ఆహ్వానించారు. రెండు నిముషాల్లో వారిలో కలిసిపోయింది ఆమె. ఆ కుంటుంబాన్ని చూస్తుంటే ఎంతో ముచ్చటగా అనిపించింది. పిల్లలందరూ విచ్చిన గులాబీల్లా ఫ్రెష్ గా వున్నారు. మగపిల్లలు విద్యని అక్కలాగే చూసుకున్నారు. కృతిమత్వం-ట్రాప్ చెయ్యటం కోసం కన్విన్సింగ్ గా మాట్లాడటం-ఇలాంటివేమీ లేవు. అన్నిటికన్నా ఎక్కువగా ఆ కుటుంబ సభ్యుల మధ్య పెనవేసుకున్న ఫ్రెండ్ షిప్ ఆమెకి అపురూపంగా తోచింది. తల్లిదండ్రులు బ్రతికున్న రోజుల్లో ఏ ఒక్కరోజు కూడా ఇలాంటి "దినం" తమ ఇంట్లో లేదు. ధర్మారావు అన్నాడు- "మీ నాన్నా నేనూ ఒకప్పుడు చాలా మంచి స్నేహితులమమ్మాయ్. ఆ రోజుల్లో నేను కథలు వ్రాసేవాడిని." "తెలుసు" అంది విద్యాధరి నవ్వి. ఆమెకి ఆయన చెప్పని విషయాలు కూడా చాలా తెలుసు. భోజనాలు పూర్తయ్యాయి. "మా యస్సై ఇంకా ఫోన్ చెయ్యలేదు ఎందుకో.... ?" సాలోచనగా అన్నాడు. అప్పుడప్పుడే సర్దుకుంటున్న ఆమె మనస్సు మళ్ళీ విచలితమైంది. అనుదీప్ ని ఈపాటికి లాకప్ లో పెట్టి వుంటారు. "నా పక్కన కూర్చున్న అబ్బాయి తప్పేమీ లేదంకుల్" అంది తొందర తొందరగా. ఆయన విస్మయంగా చూసి, "మరెందుకు అరిచావు?" అన్నాడు. పాము తాలూకు కథ చెప్పింది. ఆయన అంతా విని నవ్వేసి, "చూడమ్మాయ్! నా పోలీసు అనుభవంలో అబద్ధాలు చెప్పేవాళ్ళని కనీసం లక్షమందిని చూసి వుంటాను. అసలు జరిగిందేమిటో చెప్పు" అన్నాడు. విద్యాధరి సిగ్గుపడింది. పిల్లలూ, ఆయన భార్యా కుతూహలంతో చూస్తున్నారు. ఆమె ముందు కొద్దిగా ప్రారంభించింది. తరువాత అది ఆగలేదు. ఈ విషయాలన్నీ ఎవరికైనా చెప్పాలన్న కోర్కె ఆమె మనసులో ఎంతగా వున్నదీ తల్చుకుంటే ఆమెకే ఆశ్చర్యం అనిపించింది. ఒక మనిషి తన అనుభవాల్నీ ఆలోచన్లని మరో మనిషితో పంచుకోవాలన్న తాపత్రయమే హ్యూమన్ రిలేషన్స్ కి పునాది కాబోలు. తన శరీరంమీద అతడు ప్రేమలేఖ వ్రాయటం మినహా- మిగతా అంతా చెప్పింది. ఏడు సంవత్సరాల క్రితం తనని చూడటం, తపస్సుకి వెళ్ళటం వగైరా.... పిల్లలు అద్భుతమైన థ్రిల్లర్ సినిమాని చూస్తున్నట్టు ఆమె చెప్పినదంతా విన్నారు. ఆమె చెప్పటం పూర్తి అవుతూ వుండగా ఫోన్ మ్రోగింది. కమీషనర్ లేచి పక్కగదిలోకి వెళ్ళాడు. కుర్రవాళ్ళు ఇంకా ఆ అనుభూతి నుంచి తేరుకోలేదు. "ఇదంతా నేను నమ్మలేను. ఇంపాజిబుల్" అన్నాడు ఇంజనీరింగ్ చదువుతున్న కుర్రవాడు. "నిజంగా అతడి చెయ్యి భుజం దగ్గిర్నుంచీ లేదా అక్కా?" అడిగాడు రెండోవాడు. విద్యాధరి తలూపింది. తనతోపాటూ ఈ అనుభవాన్ని వాళ్ళు పంచుకోవటం ఆమెకి రిలీఫ్ గా వుంది. "అబ్బ నిజంగా అంత అలా ప్రేమించే వాళ్ళుంటారా?" తనలో అనుకోబోయి పైకి అని, మళ్ళీ తల్లి తన మాటలు విన్నదేమో అని భయంగా చూసింది కమీషనర్ గారి అమ్మాయి. "నేను అమ్మాయినైతే అలాటి వాడికోసం ప్రాణాలైనా ఇచ్చేసి వుండేవాడిని" గర్వంగా అన్నాడు రెండోవాడు. "ఊరికే కబుర్లు" వెక్కిరించింది చెల్లెలు. తల్లి వాళ్ళని మందలిస్తూ "ఈ వయసులో ఏమిట్రా ఆ మాటలు" అంది. పిల్లలు ముసిముసిగా నవ్వుకున్నారు వాళ్ళలో వాళ్ళే. ఈ లోపులో కమీషనర్ ఆ గదిలోకి వస్తూ "ఇంకెక్కడి నుంచో ఫోను. మా యస్సై కాదు-" అని వచ్చి కూర్చుంటూ, "అయితే వాడు నీ గురించి చెయ్యి తెగ్గోసుకున్నాడంటావ్?" అన్నాడు. "అవునంకుల్, కళ్ళారా చూశాను." ఆయన నవ్వేడు. "మెస్మరిజం అన్నమాట ఎప్పుడన్నా విన్నావా? దాని అర్థం తెలుసా?" "పేరు చాలాసార్లు విన్నాను, అర్థం సరీగ్గా తెలీదు." "మ్యాజిక్ హిప్నాటిజం- ఈ రెండింటికన్నా ఒక మెట్టుపైది. మనదేశంలో మెస్మరిస్టులు చాలా తక్కువ. వేళ్ళమీద లెక్క పెట్టవచ్చు. ఇదొక అద్భుతమైన కళ కాబట్టి, దాంతో ఎన్నో అద్భుతాలు చెయ్యవచ్చు. కాబట్టి మెస్మరిస్టులందరూ దాదాపు బాబాలుగా తయారయ్యారు. అవతలివాళ్ళ మనసుని చాలా సులభంగా వశీకరణలోకి తెచ్చుకుంటారు. అంగీలోంచి శివలింగం తీసినా గాలిలోంచే సృష్టించినట్లు మనకి భ్రమ కలుగుతుంది. అంతలా మనసుని కంట్రోలు చేస్తారన్నమాట. ఈ కోణంనుంచి - ఇప్పటివరకూ జరిగిన సంఘటనలన్నీ ఆలోచించు. నీకే బోధపడుతుంది." ఆమె అనుమానాలన్నీ ఒక్కసారిగా మంచు విడిపోయినట్టు విడిపోయాయి. తన శరీరంమీద అక్షరాలు వ్రాయలేదు అతడు. కేవలం అవి వున్నట్టు తనకి భ్రమ కలిగించాడంతే. అలాగే తన బ్యాగ్ లోంచి పువ్వు తీయటం.... చక్రధర్ కి ఫోటో చూపించటం.... అంతా తన భ్రమే. ఆమెకి వళ్ళు మండిపోసాగింది. తనని అతడు ఇంత బాగా ఫూల్ ని చేస్తాడనుకోలేదు. మూర్ఖురాలిలాగా అతడు చెప్పేసిందంతా నమ్మేసింది. ఏడు సంవత్సరాలు తపస్సు చేశానంటే నిజమేనేమో, అనుకుంది.

 "karavvu. adigo chudu. paamu karachina, tirigi praarthisthe avi vishaanni venakki peelchukuntaayani ee cinemalo entha baga cheptunnaro.... ee cinemalo goppa neetikuda vundi gamaninchava?" "emiti?" "mogawadi visham athani pedavullo vuntundi. annattu ee hallo atuu itoo tirugutunna paamu sapoz ninnu karichindanuko, paamu kaatuku pradhamachikitsa telusa?" "ledu" andi snehituraalu bhayamgaa. "paamu karavaga vellakila padukuni nagademunni praarthinchaali. andamaina kurrawadi roopamlo atanochi manani muddu pettukuntaadannamaata- annattu nuvvukuda kaa...la...kshe...pa....m... sangham sabhyuraalivegaa?" "avunu. yem?" "oorike meetingulu petti oodaragotte badulu ee sinimaalni prabhutvam ban cheyalani udyamam levadeeyakudadu? vaallu vappukokapothe ilaage cinemaahaallallo paamulni rahasyamgaa vadilitesari! rendusaarlu paamochindani teliste paamula sinimaki evaruu raaru. alaage boothula sinimaalni pratighatinchadaaniki inko maargam emitante...." "sinima borukodtundi veldama" kallakesi chusukuntu snehituraalu andi. "mari adhe kada nenu cheppindi kuudaa" andi vidyaadhari lestu. iddaruu bayataku vastunte vidyaadhari rahasyam panchukuntunnattu "titilsappudu ilaage paakindi. appude adigaanu vellipodama ani. nuvvu vinaledu" andi. "nijama! ammo. entha gandam tappindo, adrushtam bavundi" andi gundelameeda cheyivesukuntu. "mee kalakshepam sanghamvaallu adrushtaanni nammaranukuntane?" "ponle ika aa sangati vadilipettu-" riksha pilustuu andi. vaalliddaruu riksha maatlaadutuu vundagaa oka polisu vaalla daggariki vachi "madam. oka nimusham" annadu. aadavaalliddaruu bhayam bhayamgaa chusukunnaru. "maa commission gaaru pilustunnaru" antuu kaaruvaipu chuupimchaadu. iddaruu anumaanamgaa atu vellaaru. kaarlo vunna vyaktini gurthupattagaane vidyaadhari moham vippaarindi. ayana dharmarao. iravai samvatsaraala kritam yassaiga chese rojullo intikostuu vundevaadu. tandriki parichayam. kathaluu, okati rendu navalaluu vraasaadu. tandri taaluuku lanchagonditanaanni edirinchi aa groop lonchi tappukunna iddaru mugguru rachayitallo aa rojullo atanokadu. ippudu commission ayyadannamata. appudu intikoste chaakletichi ettukunevadu. ankul ani pilichedi. mari ippudu alaa pilavaalo ledho teleedu. "nuvvu vidyaadharivi kadhuu" annaadaayana. pakkane aayana bharya vundi. vidyaadhari taluupi "avunankul" andi aprayatnamgaa. "kaarekku. ekkadikellaali?" aame cheppindi. iddaruu kaaru ekkaaru. snehituraalu junkshan loo digipotanandi. "enduku sinima madhyalo alaa arichaaru?" annaadaayana. "intervel lone gurthupattaanu, mee naanna chachipoyinappudu vachanuga. polikalu gurtunnayi palakariddaamanukunte aravatam praarambhinchaavu. pakkanevado kuurchunnaadu. kadhuu, nuvvu aravatam modalu pettagaane jarukunnadu. antaa gamanistune vunnanle. maa yassaini pattukommani pampenu. station ki teesukostuu vuntaadu. asalem jarigindi." vidyaadhari puurtigaa vinaledu. "anudip ni pattukovataaniki yassai vellaadu" atadu cheppina vaakyam daggare aame gunde vegam hecchindi. lakap loo anudip....! asala aalochane bharinchalekapoyindi. aame paiki alaa vundigaanii manasanta kallola jalapatamla vundi. snehituraaltho paamula meeda jokulu vestundi gaanee anudip gurinchi, anudip bhujam daggarnunchii shoonyamgaa vunna pradesam gurinchi aalochistuu vundi. tanedo saradaagaa anukundi gaani daani parinaamam inta ghoramgaa vuntundani oohinchaledu. aameki atadimeeda kopam kuudaa vachindi. marovaipu jaali. kattito kosukuni vuntada? goddalitho narikesukuni vuntada? leka railu krinda bhujamvarakuu pettesi vuntada? asalanta baadha ela bharinchi vuntado... tegina cheyyi.... raktapu madugu.... aame sareeram jaladarinchindi. sajavuga saagipotunna tana jeevitamloki tupanula pravesinchi allakallolam srushtinchatam.... antavarakuu bagane vundi. thrilling gaa kuudaa vundi, cony ee cheyyi teggottukovatam.... dharmarao aame aalochanalo vundatam chusi cheppataaniki aame tatapataayistundani grahinchaadu. ee lopulo snehituraalu junkshan loo digipoyindi. "vidyaadharapuramlo evaritho vuntunnavu?" adigaadu. aame talli chinnappude chachipoyindani aayanaki telusu.  "okkadaanne.... room loo." "ayithe ippudendukamma gadiki? maa intikira. bhojananchesi velduugaani-" appativarakuu nissabdamgaa vunna commission bharya andi. nijaaniki vidyaadhariki gadiki vellaalani ledu. ee raatriki anudip aalochanlatho nidrapattadu. ontaritanam marinta badhakaram. aame mounam vahinchatam chusi commission driver ki cheppaadu. kaaru intivaipu mallindi. dharmaraoki iddaru kodukulu, oka koothuru. oka koduku, koothuru injaneering chaduvutunnaru. marokatanu bi.yassey. mugguru intlone vunnaru. vidyani snehapuuritamgaa aahvaaninchaaru. rendu nimushaallo vaarilo kalisipoyindi aame. aa kuntumbaanni chustunte entho muchhatagaa anipinchindi. pillalandaruu vicchina gulabilla fresh gaa vunnaru. magapillalu vidyani akkalage chusukunnaru. krutimatvam-trap cheyyatam kosam convinsing gaa matladatam-ilantivemy levu. annitikanna ekkuvagaa aa kutumba sabhyula madhya penavesukunna frend ship aameki apuruupamgaa thochindi. tallidandrulu bratikunna rojullo e okkaroju kuudaa ilanti "dinam" tama intlo ledu. dharmarao annadu- "mee nanna nenuu okappudu chala manchi snehitulamammay. aa rojullo nenu kathalu vraasevaadini." "telusu" andi vidyaadhari navvi. aameki aayana cheppani vishayaalu kuudaa chala telusu. bhojanaalu puurtayyaayi. "maa yassai inka fon cheyyaledu enduko.... ?" saalochanagaa annadu. appudappude sardukuntunna aame manassu mallee vichalitamaindi. anudip ni eepaatiki lakap loo petti vuntaaru. "naa pakkana kuurchunna abbai tappemi ledankul" andi tondara tondaragaa. aayana vismayamgaa chusi, "marenduku arichavu?" annadu. paamu taaluuku katha cheppindi. aayana antaa vini navvesi, "chudammay! naa polisu anubhavamlo abaddhaalu cheppevallani kaneesam lakshamandini chusi vuntaanu. asalu jarigindemito cheppu" annadu. vidyaadhari siggupadindi. pillaluu, aayana bharya kutuuhalamtoe chustunnaru. aame mundu koddigaa praarambhinchindi. taruvaata adhi aagaledu. ee vishayaalannii evarikainaa cheppalanna korke aame manasulo entagaa vunnadee talchukunte aameke aascharyam anipinchindi. oka manishi tana anubhavaalnii aalochanlani maro manishitho panchukovalanna taapatrayame human relations ki punaadi kaabolu. tana sareerammeeda atadu premalekha vraayatam minaha- migata antaa cheppindi. edu samvatsaraala kritam tanani chudatam, tapassuki vellatam vagaira.... pillalu adbhutamaina thriller cinimani chustunnattu aame cheppinadantaa vinnaru. aame cheppatam puurti avutuu vundagaa fon mrogindi. commission lechi pakkagadiloki vellaadu. kurravaallu inka aa anubhooti nunchi terukoledu. "idantaa nenu nammalenu. impajible" annadu injaneering chaduvutunna kurravaadu. "nijamgaa atadi cheyyi bhujam daggirnunchi leda akka?" adigaadu rendovadu. vidyaadhari taluupindi. tanatopaatuu ee anubhavaanni vaallu panchukovatam aameki releaf gaa vundi. "abba nijamgaa anta alaa preminche valluntara?" tanalo anukoboi paiki ani, mallee talli tana maatalu vinnademo ani bhayamgaa chusindi commission gaari ammai. "nenu ammayinaithe alati vaadikosam praanaalainaa ichesi vundevaadini" garvamgaa annadu rendovadu. "oorike kaburlu" vekkirinchindi chellelu. talli vaallani mandalistuu "ee vayasulo emitra aa maatalu" andi. pillalu musimusigaa navvukunnaru vaallalo vaalle. ee lopulo commission aa gadiloki vastuu "inkekkadi nuncho phonu. maa yassai kaadu-" ani vachi kuurchuntuu, "ayithe vaadu nee gurinchi cheyyi teggosukunnadantava?" annadu. "avunankul, kallara chushanu." aayana navvedu. "mesmarism annamata eppudanna vinnava? daani artham telusa?" "paeru chaalaasaarlu vinnaanu, artham sareeggaa teleedu." "magic hipnatism- ee rendintikanna oka mettupaidi. manadesamlo mesmaristulu chala takkuva. vellameeda lekka pettavacchu. idoka adbhutamaina kala kabatti, daamto enno adbhutaalu cheyyavachhu. kabatti mesmaristulandaru daadaapu babaluga tayaarayyaaru. avatalivalla manasuni chala sulabhamgaa vaseekaranaloki tecchukuntaaru. angeelonchi sivalingam teesinaa galilonche srushtinchinatlu manaki bhrama kalugutundi. antalaa manasuni kantrolu chestarannamata. ee konamnunchi - ippativarakuu jarigina sanghatanalannee aalochinchu. neeke bodhapadutundi." aame anumaanaalannii okkasariga manchu vidipoyinattu vidipoyayi. tana sareerammeeda aksharaalu vraayaledu atadu. kevalam avi vunnattu tanaki bhrama kaliginchaadanthe. alaage tana byag lonchi puvvu teeyatam.... chakradhar ki photo choopinchatam.... antaa tana bhrame. aameki vallu mandiposagindi. tanani atadu inta baga phool ni chestadanukoledu. moorkhuraalilaagaa atadu cheppesindantaa nammesindi. edu samvatsaraalu tapassu chesanante nijamenemo, anukundi.