
 
 పెళ్ళి ఫిక్సయిపోయింది. ఇవన్నీ ఆమె మీ నుంచి ఆశించింది. తనకు ఓ చక్కటి తోడుగా వుండాలని కోరుకుంది. కానీ మీరు ఆమెను అర్ధం చేసుకోలేకపోయారు. ఆమెకేం కావాలో తెలుసుకోలేకపోయారు"
 
 డాక్టర్ క్షణంసేపు ఆగాడు.
 
 జగదీష్ అలా స్థాణువై పోయి వింటున్నాడు. అతనికి తన తప్పులు తెలుస్తున్నాయి.
 
 "మిమ్మల్ని తన కనుగుణంగా మార్చుకోవాలని చూసింది. కానీ మీరు మారలేదు. దాంతో మీమీద అసంతృప్తి కలిగింది. అదిగో ఈ క్షణం నుంచే ఆమె రుగ్మతకు లోనైంది.
 
 మీకు కొమ్ములు మొలిచినట్లు ఆమె అనుకుంది. కోరలు వచ్చినట్లు ఫీలయ్యింది. ఈ జబ్బుకున్న ముఖ్య లక్షణం అదే. భ్రమల్ని నిజమని నమ్మి, ఫీలయ్యే ఒకానొక మానసిక అవస్థ.
 
 దీంతో ఆమె ఓ కుర్రాడ్ని ఊహించుకుంది. అతనిలో తనకు కావాల్సిన లక్షణాలన్నీ ప్రవేశపెట్టుకుంది. కానీ వసంత్ అనే వాడెవడూ లేడు ఐఏఎస్ కోచింగ్ సెంటర్ లో అతని పేరుతో ఎవరూ లేరు. ఇదంతా సూర్యాదేవి భ్రమే. తనను ఎలా ప్రేమించాలని అనుకుందో అలా అతనిని ఊహించుకుంది.
 
 అయితే ఇదంతా తన ఊహేనన్న విషయం ఆమెకి తెలియదు జబ్బు లక్షణం అదే.
 
 ఇలా తనకు తానే ఓ యువకుడి ప్రాణప్రతిష్ట చేసుకున్నాక అతనితో కలిసి తిరగడం రెండవ స్టెప్పు. అయితే చాటుగా ఏవయినా అనుభవించే రకం కాదు ఆమె. అందుకే అతనికి ఎంత దగ్గరగా వీలయినా, శారీరకంగా దూరంగానే వుండిపోతూ వచ్చింది. ఊహల్లో కూడా అలాంటివి జరగక పోవడానికి అదే కారణం.
 
 ఇక ఆమె మీద హత్యాయత్నం ఎప్పుడూ జరగలేదు. భర్తకు తెలియకుండా మానసికంగా నయినా ఒక యువకుడికి దగ్గరవుతున్న గిల్టీ కాన్షస్ నెస్ ఆమెమీద తిరగబడుతూ వచ్చింది.
 
 ఈ గిల్టీ కాన్షస్ నెస్ తనను చంపేస్తోందని భయం అదే ఆమెను భయపెట్టిన ఆకారం.
 
 ఆమె ఇంతకాలం తన తండ్రి ప్రభావంలో పెరిగింది. ఎంత లేదనుకున్నా ఇలాంటివి జరిగితే నలుగురూ ఏమయినా అనుకుంటారేమోనన్న జంకూ వుంది. తన తండ్రికి భర్తకీ తలవంపులు తెచ్చిపెడతానేమోనన్న భయమూ వుంది.
 
 ఆరోజు తన గదిలోకి వచ్చిన ఆడామగా కాని వ్యక్తి ఎవరో కాదు. జనం తను పెళ్ళయ్యాక ఏ యువకుడినయినా ప్రేమిస్తే నలుగురూ ఏమనుకుంటారోనన్న భయం ఆ రూపం దాల్చిందన్న మాట. ఆ నలుగురూ తనని ఆడిపోసుకుంటున్నారన్న నమ్మకం అందుకే ఆ వ్యక్తి నాలుక కత్తిలా తనలో దిగబడిపోతున్నట్లు భావించింది"
 
 డాక్టర్ ఎఫెక్ట్ కోసం అన్నట్లు ఓ క్షణంసేపు ఆగి తిరిగి ప్రారంభించాడు.
 
 "తనని ఆడిపోసుకుంటున్న జనం మీద కోపం, వాళ్ళని చిత్రవధ చేయాలి. తనను తాను కాపాడుకోవాలి. అందుకే ఆ వ్యక్తి నాలుకను పెరికేసింది. నాలుక లేకపోతే ఎవరూ మాట్లాడలేరు కదా అందుకే ఆమె ఆ వ్యక్తి నాలుకను లాగి విసిరేసింది.
 
 కానీ అందరి నోళ్ళూ ఎలా మూయించగలడు? అది సాధ్యం కాదని తెలుసు ఓ యువకుడితో లేచిపోతె ఈ జనం ఊరుకోరు. చుట్టూ చెరి తలో మాటతో హింసిస్తారు. అందుకే నాలుకలు మొక్కలయినట్లు భయపడిపోయింది.
 
 వసంత్ తో ఇరవై నాలుగు గంటలు ప్రేయసిలా అనుకున్న క్షణం నాలుకలు మాట్లాడడమంటే జనం తనను, తన తల్లిదండ్రినీ నానా రకాలుగా అనుకుంటారన్న భయం అది.
 
 తమ గురించి ఎదురుపడి ఏమీ అనరు. తన వెనక గుసగుసలు పోతారు.
 
 ఇక చివరికొచ్చేసరికి ఈ రుగ్మత ఆమెలో తీవ్రతరమయింది. ఇక వసంత్ ను కలుసుకోకపోతే వుండలేని స్థితికి వచ్చేసింది. కానీ ఏదయినా సరే పూర్తిగా కావాలనుకునే మనస్తత్వం వల్ల ఇరవైనాలుగు గంటలే అంటే పోవడానికి జంకింది. కానీ పోవాలి. ఈ సంఘర్షణలో మరింత చలించిపోయింది.
 
 వారం రోజుల క్రితం షూమేకర్ లెవీ-10 అనే తోకచుక్క గురించి చదివింది. దాన్ని భూప్రళయంగా భావించింది. ఆ తోకచుక్క కక్ష్యమారి మరో గ్రహాన్ని ఢీ కొన్న విషయం ఆమెకు తెలియదు. అప్పటికే ఆమె జబ్బు మరీ ముదిరిపోయింది. తోకచుక్క భూమిని ఢీ కొంటే ఈ సంఘర్షణ నుంచి విముక్తి లభిస్తుందన్నది ఆమె భావన.
 
 అందుకే దానికి లెవీ-10గా తనే పేరు పెట్టుకుంది. భూమి బ్రద్దలై పోతుందని నమ్మింది.
 
 కానీ ప్రాణం మీది తీపి పోలేదు. వసంత్ చచ్చిపోవడాన్ని భరించ లేకపోయింది. తనను కలుసుకోవాలి. యవ్వనంలో యీ పరిస్థితుల్లో అది వీలు కాదు. వృద్దాప్యంలో అయితే ఇబ్బంది లేదు. అందుకే చివరి క్షణంలో తోకచుక్క దిశను మార్చేసింది. అది రాసుకుని భూమి అమితమయిన వేగంతో తిరిగి ముఫ్ఫై నిముషాల్లో ముఫ్ఫై సంవత్సరాలు గడిచిపోయినట్లు భ్రమించింది.
 
 వసంత్ కోసం పరుగెత్తింది. కానీ ఎవరయినా వుంటే కదా అక్కడ భ్రమ మనిషి కాదు కదా. ఆ చీకట్లో పట్టు తప్పి కింద పడిపోయింది. తలకు దెబ్బ తగలడంతో స్పృహ తప్పింది. ఆ తరువాత జరిగింది మీకు తెలుసు" అని చెప్పడం పూర్తి చేశాడు డాక్టర్.
 
 జగదీష్ అలా శూన్యంలోకి చూస్తుండిపోయాడు.
 
 "అయితే అదృష్టం ఏమిటంటే- మీరు ఆ నిముషానికి అక్కడికి వచ్చిన వెంటనే ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు. కనుక సరిపోయింది లేకపోతే పిచ్చి పట్టేది"
 
 ఆ మాటలకు ఏడుపొచ్చింది జగదీష్ కి. కర్చీఫ్ ని తీసి కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు.
 
 "ప్రస్తుతం ఆమె గురించి ఆందోళన అవసరం నెలరోజులకి తిరిగి మామూలు మనిషై పోతుంది. నో ప్రాబ్లమ్ మీరు నిశ్చింతగా వుండవచ్చు"
 
 "థాంక్యూ డాక్టర్"
 
 జగదీష్ ఏదో నిర్ణయానికి వచ్చినట్లు కదిలాడు.
 
 ఆరోజు సాయంకాలమే సెక్రటరీని పిలిచి ఏం చేయాలో చెప్పాడు.
 
                                * * * * *
 
 నెల రోజుల తరువాత సూర్యాదేవి ఆసుపత్రి నుంచి డిశ్చార్జి అయి ఇంటికి వచ్చింది.
 
 "ఏమైంది నాకు?" అనడిగితే, "కొద్దిగా నీరసపడిపోయి స్పృహ తప్పావ్. అంతే" అని చెప్పాడు జగదీష్.
 
 ఆ రాత్రి ఇద్దరూ భోజనం చేస్తున్నారు.
 
 జగదీష్ మరీ స్పీడుగా తింటున్నాడు.
 
 "ఏమిటంత త్వరగా తింటున్నారు?"
 
 "ఈరోజు పౌర్ణమి వెన్నెల- క్షణం మిస్ అయినా అయినట్లే కదా డాబా మీదకు వెళదాం. కమాన్ క్విక్"
 
 "భలే మారారే మీరు? ఈ మార్పు యెప్పుడొచ్చింది?" అన్నది సూర్యాదేవి.
 
 "నువ్వు హాస్పిటల్లో వున్నప్పుడు"
 
 "ఎలా వచ్చిందేమిటి?"
 
 "ఓ పుస్తకం చదివాను. జ్ఞానోదయమైంది"
 
 "ఏం పుస్తకం?"
 
 "ఇప్పుడు చెప్పను- వెన్నెల్లో మనిద్దరం ఏకాంతంగా కూర్చున్నాక" అన్నాడు జగదీష్.  "ఈ నెలరోజుల్లో ఇంకా ఏం మార్పులొచ్చాయ్?" అనడిగింది. "చాలా నెంబర్ వన్ కాంట్రాక్టర్ లిస్ట్ నుంచి నాపేరు కొట్టేసుకున్నాను. ఇప్పుడు నేను రెండు లక్షల రూపాయలు కాంట్రాక్టు తప్ప ఎక్కువ చేయలేని కాంట్రాక్టర్ని ఆ లిస్టులో పేరు నమోదు చేసుకున్నాను అదీ పని చేయకుండా వుండకూడదని, మనిషి అన్నాక ఏదో ఒక పనిచేయాలని కమ్యూనిస్టు మానిఫెస్టో చదివి తెలుసుకున్నాను కనుక"
 
 "తరువాత"
 
 "ఇన్ని రోజులూ నేను సంపాదించైనా సొమ్మునంతా ఖర్చుపెట్టి నీ పేరుమీద ఈ టౌన్లో గొప్ప లైబ్రరీ కట్టిస్తున్నాను. అందులో ప్రపంచంలో గొప్ప పుస్తకాలు అనబడేవన్నీ వుంటాయి. ప్రతీ భాషలోనూ వచ్చే కొత్త పుస్తకాలని తెలుగులోకి అనువాదం చేసి,. ప్రచురించడానికి ఓ పబ్లిషింగ్ సంస్థ కూడా పెట్టమని, దానికీ కొంత డబ్బు కేటాయించాను. ఉదాహరణకు జర్మనీలో ఓ పుస్తకం వచ్చిందనుకుందాం. వెంటనే అది తెలుగులో తర్జుమా జరిగి, పబ్లిష్ అయిపోతుంది"
 
 "నెక్స్ట్"
 
 "ఇప్పుడు మనకు ఈ ఇల్లూ, కారూ తప్ప ఏమీ లేవు. ఇవి మరీ అవసరం గనుక వుంచుకున్నాం. నీకు జూనియర్ కాలేజీలో లెక్చరర్ గా ఉద్యోగం కూడా చూసి పెట్టాను" అన్నాడు జగదీష్.  "ఓఁ బ్రహ్మాండం"
 
 ఇద్దరూ భోజనం ముగించారు. డాబా మీదకి రెండు పరుపుల్ని తెచ్చుకుని వేసుకున్నారు.
 
 అతను ఆమె పక్కన మోచేతి మీద వాలి-
 
 "నిజంగానే యెంత బావుందో, ఇన్నిరోజులు నా కళ్ళకున్న పొరలు యీ అందాన్ని చూడనివ్వలేదు. ఇప్పుడు ఆ పొరలు పోయాయి. ఈ కొత్త జ్ఞానాన్ని ఇచ్చిన పుస్తకం పేరు చెబుతున్నాను కదా- అది చలం దైవ మిచ్చిన భార్య.
 
 "ఓఁ...." అని ఓ క్షణం ఆగి, ఆ ఉద్వేగాన్ని, ఆ సంతోషాన్ని ఆపుకోలేక సూర్యాదేవి అతని ముఖాన్ని రెండు చేతుల్తో తీసుకుని తన వక్షోజాల కేసి బలంగా అదుముకుంది. అప్పటికి ఉద్వేగం ఆగక "ఐ లవ్ యూ రా" అంది గుండె లోతుల్లోంచి.
 
 భార్య చేత "ఏరా" అనిపించుకోవడంలో వున్న ఆనందం, దక్కదనుకున్న కోటిరూపాయల టెండర్ ని కొట్టేసినప్పుడు కూడా కలగలేదని అతను అనుభవంలో తెలుసుకున్నాడు.
  
 
                    :- అయిపోయింది :-

 
 pelli phiksayipoyindi. ivannee aame mee nunchi aasinchindi. tanaku oo chakkati thodugaa vundaalani korukundi. cony meeru aamenu ardham chesukolekapoyaru. aamekem kaavaalo telusukolekapoyaru"
 
 dactor kshanamsepu aagaadu.
 
 jagadish alaa sthaanuvai poyi vintunnadu. ataniki tana tappulu telustunnaayi.
 
 "mimmalni tana kanugunamgaa maarchukoovaalani chusindi. cony meeru maaraledu. daamto meemeeda asantrupti kaligindi. adigo ee kshanam nunche aame rugmataku lonaindi.
 
 meeku kommulu molichinatlu aame anukundi. koralu vachinatlu pheelayyindi. ee jabbukunna mukhya lakshanam adhe. bhramalni nijamani nammi, feelayye okanoka maanasika avastha.
 
 deentho aame oo kurradni oohinchukundi. athanilo tanaku kaavaalsina lakshanaalannii pravesapettukundi. cony vasant ane vaadevaduu ledu ias koching senter loo athani paerutho evaruu leru. idantaa suryadevi bhrame. tananu ela preminchaalani anukundo alaa atanini oohinchukundi.
 
 ayithe idantaa tana oohaenanna vishayam aameki teliyadu jabbu lakshanam adhe.
 
 ilaa tanaku taane oo yuvakudi praanapratishta chesukunnaka athanitho kalisi tiragadam rendava steppu. ayithe chaatugaa evaina anubhavinche rakam kaadu aame. anduke ataniki entha daggaragaa veelayinaa, saareerakamgaa dooramgaane vundipothu vachindi. oohallo kuudaa alantivi jaragaka povadaaniki adhe kaaranam.
 
 ika aame meeda hatyaayatnam eppuduu jaragaledu. bhartaku teliyakunda maanasikamgaa nayina oka yuvakudiki daggaravutunna gilty conshus ness aamemeeda tiragabadutuu vachindi.
 
 ee gilty conshus ness tananu champestondani bhayam adhe aamenu bhayapettina aakaaram.
 
 aame intakaalam tana tandri prabhaavamlo perigindi. entha ledanukunna ilantivi jarigithe naluguru emayina anukuntaremonanna jankuu vundi. tana tandriki bhartakee talavampulu techipedatanemonanna bhayamuu vundi.
 
 aaroju tana gadiloki vachina aadaamagaa kaani vyakti evaro kaadu. janam tanu pellayyaaka e yuvakudinayina premiste naluguru emanukuntaronanna bhayam aa roopam dalchindanna maata. aa naluguru tanani aadiposukuntunnaran nammakam anduke aa vyakti naaluka kattila tanalo digabadipotunnatlu bhaavinchindi"
 
 dactor effect kosam annatlu oo kshanamsepu aagi tirigi praarambhinchaadu.
 
 "tanani aadiposukuntunna janam meeda kopam, vaallani chitravadha cheyali. tananu taanu kapadukovali. anduke aa vyakti naalukanu perikesindi. naaluka lekapothe evaruu matladaleru kada anduke aame aa vyakti naalukanu laagi visiresindi.
 
 cony andari nolluu ela mooyinchagaladu? adhi saadhyam kaadani telusu oo yuvakuditho lechipothe ee janam oorukoru. chuttu cheri talo maatatho himsistaaru. anduke naalukalu mokkalayinatlu bhayapadipoyindi.
 
 vasant thoo iravai naalugu gantalu preyasila anukunna kshanam naalukalu matladadamante janam tananu, tana tallidandrini nana rakaluga anukuntaranna bhayam adhi.
 
 tama gurinchi edurupadi emi anaru. tana venaka gusagusalu potaaru.
 
 ika chivarikochesariki ee rugmata aamelo teevrataramayindi. ika vasant nu kalusukokapothe vundaleni sthitiki vachesindi. cony edayina sare puurtigaa kaavaalanukune manastatvam valla iravainaalugu gantale ante povadaaniki jankindi. cony povali. ee sangharshanalo marinta chalinchipoyindi.
 
 vaaram rojula kritam shoomekar levy-10 ane tokachukka gurinchi chadivindi. daanni bhoopralayamgaa bhaavinchindi. aa tokachukka kakshyamari maro grahanni dhee konna vishayam aameku teliyadu. appatike aame jabbu mari mudiripoyindi. tokachukka bhoomini dhee konte ee sangharshana nunchi vimukti labhistundannadi aame bhavana.
 
 anduke daaniki levy-10gaa tane paeru pettukundi. bhoomi braddalai potundani nammindi.
 
 cony praanam meedi teepi poledu. vasant chachipovadanni bharincha lekapoyindi. tananu kalusukovali. yavvanamlo yee paristhitullo adhi veelu kaadu. vruddaapyamlo ayithe ibbandi ledu. anduke chivari kshanamlo tokachukka disanu marchesindi. adhi rasukuni bhoomi amitamayina vegamtho tirigi muffie nimushaallo muffie samvatsaraalu gadichipoyinatlu bhraminchindi.
 
 vasant kosam parugettindi. cony evarayina vunte kada akkada bhrama manishi kaadu kada. aa cheekatlo pattu tappi kinda padipoyindi. talaku debba tagaladamtho spruha tappindi. aa taruvaata jarigindi meeku telusu" ani cheppadam puurti cheshaadu dactor.
 
 jagadish alaa shoonyamloki chustundipoyadu.
 
 "ayithe adrushtam emitante- meeru aa nimushaaniki akkadiki vachina ventane ikkadiki teesukochaaru. kanuka saripoyindi lekapothe picchi pattedi"
 
 aa maatalaku edupochindi jagadish ki. carchif ni teesi kallu tuduchukunnadu.
 
 "prastutam aame gurinchi aandolana avasaram nelarojulaki tirigi maamuulu manishai potundi. noo problam meeru nischintagaa vundavacchu"
 
 "thankyu dactor"
 
 jagadish edho nirnayaaniki vachinatlu kadilaadu.
 
 aaroju saayankaalame secrataryni pilichi yem cheyalo cheppaadu.
 
                                * * * * *
 
 nela rojula taruvaata suryadevi aasupatri nunchi discharji ayi intiki vachindi.
 
 "emaindi naaku?" anadigithe, "koddigaa neerasapadipoyi spruha tappav. anthe" ani cheppaadu jagadish.
 
 aa raatri iddaruu bhojanam chestunnaru.
 
 jagadish mari speedugaa tintunnadu.
 
 "emitanta twaragaa tintunnaru?"
 
 "eeroju pournami vennela- kshanam mis aina ayinatle kada daba meedaku veladaam. kaman kwik"
 
 "bhale marare meeru? ee maarpu yeppudochindi?" annadi suryadevi.
 
 "nuvvu haspitallo vunnappudu"
 
 "ela vachindemiti?"
 
 "oo pustakam chadivaanu. ghnaanodayamaindi"
 
 "yem pustakam?"
 
 "ippudu cheppanu- vennello maniddaram ekaantamgaa kuurchunnaaka" annadu jagadish.  "ee nelarojullo inka yem marpulochay?" anadigindi. "chala nembar van contractor list nunchi naperu kottesukunnanu. ippudu nenu rendu lakshala roopaayalu contractu tappa ekkuva cheyaleni contractorni aa listulo paeru namodu chesukunnanu adhee pani cheyakunda vundakudadani, manishi annaka edho oka panicheyaalani kamyuunistu manifesto chadivi telusukunnaanu kanuka"
 
 "taruvaata"
 
 "inni rojuluu nenu sampaadinchainaa sommunanta kharchupetti nee paerumeeda ee tounlo goppa librari kattistunnanu. andulo prapanchamlo goppa pustakaalu anabadevanni vuntaayi. pratee bhaashaloonuu vache kotta pustakaalani teluguloki anuvaadam chesi,. prachurinchadaaniki oo publishing samstha kuudaa pettamani, daanikee kontha dabbu ketaayinchaanu. udaaharanaku jarmaneelo oo pustakam vachindanukundam. ventane adhi telugulo tarjuma jarigi, publish ayipotundi"
 
 "next"
 
 "ippudu manaku ee illu, kaaruu tappa emi levu. ivi mari avasaram ganuka vunchukunnam. neeku joonier kaalejeelo lecturer gaa udyogam kuudaa chusi pettaanu" annadu jagadish.  "oa brahmandam"
 
 iddaruu bhojanam muginchaaru. daba meedaki rendu parupulni tecchukuni vesukunnaru.
 
 atanu aame pakkana mocheti meeda vaali-
 
 "nijamgaane yentha bavundo, innirojulu naa kallakunna poralu yee andaanni chudanivvaledu. ippudu aa poralu poyayi. ee kotta ghnaanaanni ichina pustakam paeru chebutunnaanu kada- adhi chalam daiva micchina bharya.
 
 "oa...." ani oo kshanam aagi, aa udvegaanni, aa santoshaanni aapukoleka suryadevi athani mukhanni rendu chetulto teesukuni tana vakshojaala kesi balangaa adumukundi. appatiki udvegam aagaka "ai lav uu raa" andi gunde lotullonchi.
 
 bharya chetha "era" anipinchukovadamlo vunna aanandam, dakkadanukunna kotirupayala tender ni kottesinappudu kuudaa kalagaledani atanu anubhavamlo telusukunnadu.
  
 
                    :- ayipoyindi :-