
                          26. ఆంటీ... ఆంటీ...


 అశ్విన్ చెప్పిన వార్త విని శుభాంగి కుప్పలా కూలిపోయింది. కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి.

 "ఎప్పటికీ ఇవే గొడవలా? ఇది మూడోసారి మన పెళ్ళయ్యాక." విసుక్కుంది.

 అశ్విన్ నవ్వుతూ శుభాంగి రెండు భుజాలూ పట్టుకుని "అదేమిటోయ్, అలా దిగులు పడిపోతూ దిగాలుపడి కూర్చున్నావ్? నువ్వే నా మొగుడివై, నేనే నీ పెళ్ళాన్నయితే, ఇటువంటి వార్త తెచ్చిన మొగుణ్ణి గట్టిగా బాహువుల్లో బంధించేసి, పెదాలతో నోటికి తాళం వేసేదాన్ని. కానీ కేసు రివర్సయిందే. పోనీ, ఆ పని నేను చెయ్యనా?" అంటూ సోఫాలో కూర్చున్న శుభాంగిని లేపి నుంచోపెట్టి నడుం చుట్టూ చేతులు వేసి చుట్టేశాడు.

 "ఏయ్ అశ్విన్! నువ్వు మరీ చిన్నపిల్లాడివై పోతున్నావ్ రోజు రోజుకీ. వదులు" అంటూ అతని చేతులు విడిపించుకుని వెళ్ళి సోఫాలో కూర్చుంది.

 "అమ్మగారు కోపంలో కాఫీ కూడా ఇవ్వరన్నమాట!" శుభాంగి ముక్కు లాగుతూ అన్నాడు అశ్విన్.

 శుభాంగి గబుక్కున లేచి వెళ్ళింది వంటింట్లోకి. రెండు కప్పుల్లో కాఫీతో ప్రత్యక్షమయింది రెండు నిమిషాల్లో. కాఫీ సిప్ చేస్తూ, "వండర్ ఫుల్" అన్నాడు కాఫీని మెచ్చుకుంటూ.

 "అది సరే, ఏ ఊరు?" అడిగింది శుభాంగి.

 "మద్రాసు."

 "ఊ.... మళ్ళీ ఇంటివేట ప్రారంభం. అదీ, పిల్లలకి స్కూల్లో సీట్ల గురించి యుద్ధం చెయ్యాలి" అంది విసుక్కుంటూ. 

 "మైడియర్ శుభా! ఒక్కొక్క ఊరూ చూసే అవకాశం ఎంతమందికుంటుంది చెప్పు? పాపం, ప్రభుత్వం కొంతమంది ఉద్యోగస్తులకి ఈ ట్రాన్స్ ఫర్లు పెట్టి, ఇలా ఊళ్ళు చూసే అవకాశాలు కలిగిస్తూ ఉంటే సంతోషించాల్సిందిపోయి బాధపడిపోతే ఎట్లా?" కాఫీ కప్పు కింద పెడుతూ అన్నాడు అశ్విన్.

 అశ్విన్ ఒక బ్యాంకు ఆఫీసర్. హోదా పెరుగుతూన్నకొద్దీ రెండేళ్ళకో, మూడేళ్ళకో ఈ బదిలీలు తప్పవు ఈ ఉద్యోగాల్లో.

 "ఎప్పటికి వెళ్ళాలి?" అడిగింది శుభాంగి.

 "ఒక వారం రోజుల్లో."

 "మరి పిల్లల స్కూలో?"

 "మూడూ, నాలుగు తరగతులేగా! అప్పుడే మా ఫ్రెండుకి ఫోన్ చేసి చెప్పేశాను. మద్రాసులో సీట్ల ఏర్పాట్లు, ఇంటి ఏర్పాటూ జరిగిపోతున్నాయి. రాత్రికి మా స్టాఫంతా డిన్నరుకి పిల్చారు. హోటల్ సిద్ధార్దకి, పిల్లలతో సహా రమ్మన్నారు. చక్కగా ముస్తాబవ్వు." శుభాంగి గడ్డం పట్టుకుని తలపైకెత్తి కళ్ళలోకి చిలిపిగా చూస్తూ అన్నాడు అశ్విన్.

 ఆ చూపుల్లోని మత్తూ, మమతా, చిలిపితనం శుభాంగిని పిచ్చిదాన్ని చేస్తాయి. అతని ఉంగరాల జుట్టులోకి వేళ్ళు పోనిచ్చి తల నిమురుతూ ఆనందిస్తుంది. వక్షస్థలం మీద గుబురుగా పెరిగిన జుట్టుతో ఆడుకుంటుంది. ప్రస్తుతం ఏమీచేయలేక రెండు చేతులతోటీ అతని జుట్టు పీకింది ప్రేమగా.

 వారం రోజులూ పార్టీలతోటీ, పంక్షన్లతోటీ, వచ్చేపోయే స్నేహితులూ, బంధువులతోటీ గడిచిపోయాయి. సామాన్లన్నీ సర్దుకోవడం అంతా పూర్తయింది. మద్రాసు టి. నగర్ లో ఇల్లు చూసి పెట్టినట్టు, పిల్లలకి అక్కడే స్కూల్లో సీట్లు కూడా ఏర్పాటు చేసినట్టూ మద్రాసు నుంచి వైద్యనాధన్ ఫోన్ చేసి చెప్పాడు.

 ఇంత తొందరగా ఇల్లు దొరకడం, పిల్లలకి సీట్లు దొరకడం అన్నీ సవ్యంగా జరిగిపోయినందుకు సంతోషంతో తేలిపోయారు శుభాంగీ, అశ్విన్.

 శుభాంగి గొడవల్లా ఒక్కటే - కొత్తచోటు కెళ్ళాక, కొన్నాళ్ళ వరకూ కొత్తకొత్తగా ఉండి తోచకపోవడం; కాస్త ఇరుగూ పొరుగుతో స్నేహం ఏర్పడిందీ అనుకునేసరికి మళ్ళీ ట్రాన్స్ ఫర్ అయి, పరిస్థితి మొదటికి రావడం; పైగా ఎమ్.ఏ. వరకూ చదువుకున్నందుకు ఏదైనా ఉద్యోగం చేస్తే కాస్త కాలక్షేపంగా ఉంటుంది కదా అనుకుంటే, ఇంట్లో ఎవరూ పెద్దవాళ్ళు లేకపోవడం వల్ల, పిల్లలని వదిలిపెట్టి ఉద్యోగాలకు వెళ్ళడం ఇష్టం లేక, ఇంట్లోనే ఉండిపోవలసి వచ్చింది - అనుకుంటూ ఉండగానే మద్రాసుకి వెళ్ళే రోజు రానే వచ్చింది.


                                    * * *


 కొత్త వాతావరణం, కొత్త మనుషులూ, కొత్త భాష చిరాగ్గా అనిపించింది శుభాంగికి. అశ్విన్ కి ఆ బాధ లేదు. బ్యాంకు కెళ్ళగానే బోలెడంతమంది తెలిసిన వాళ్ళూ, కొలీగ్స్, చేతినిండా పనీ ఉండడం వల్ల బోరు కొట్టడం అనేది తెలీదు. అసలు ఆ ప్రశ్నే అతనికి రాదు. అపర్ణా, ఆదిత్యలకి కూడా పెద్ద సమస్యలుండవు, కొంచెం కొత్త వాతావరణం అనే బాధ తప్ప. తొందరలోనే అందరితో కలిసిపోతారు. ఎటొచ్చి సమస్యల్లా శుభాంగిదే.

 టీ. నగర్ లో వైద్యరామా స్ట్రీట్ లో. సుందరంగారింట్లో ఒక అవుట్ హౌస్ లో అద్దెకి దొరికింది, శుభాంగి వాళ్ళకి. ఆ వీధిలో ఇరుగు పొరుగూ ఇద్దరూ తెలుగువాళ్ళే. రాఘవేందర్ రావూ, మురళీమోహన్. రాఘవేందర్ రావుగారు ఇంగ్లీషు లెక్చరర్. మురళీమోహన్ ఏ.జి. ఆఫీసులో అక్కౌంట్స్ ఆఫీసరు. వారి భార్యామణులు రేవతీ, నివేదితా. రేవతికి నలుగురు పిల్లలు - ఇద్దరు కొడుకులూ, ఇద్దరు కూతుళ్ళూ, నివేదితకి ముగ్గురు కూతుళ్ళూ, ఇద్దరు కొడుకులూ. ఇంటివాళ్ళు సుందరంగారూ, అతని భార్య సీతారాణి; వాళ్ళకి ఇద్దరు కొడుకులు.

 ఇంట్లో దిగిన రెండు మూడు రోజులకే ఓ రోజు సీతారాణి కూరలు కొంటూ బయట కనపడేసరికి, శుభాంగి ఆమెని చూసి స్నేహపూర్వకంగా నవ్వి, ఆమెతో స్నేహం కలుపుకోవాలని చెప్పి, తన కప్పుడు కూరలు అవసరం లేకపోయినా, కూరల బుట్టా, డబ్బూ పట్టుకొచ్చి, "టమాటాలు ఎట్లా ఇస్తున్నాడూ?" అని అడిగింది.

 "నాలుగు రూపాయలు." తల తిప్పుకుని, కూరలవాడికి డబ్బిచ్చేసి వెళ్ళిపోయింది ఆమె. శుభాంగి మనసు చివుక్కుమంది. ఆలోచిస్తూ నుంచున్న శుభాంగిని "ఎన్నవేణుం?" అంటూ అడిగాడు కూరలవాడు. చేసేది లేక "టమాటో అరకిలో ఇవ్వు" అని టమాటాలు తీసుకుని లోపలి కొచ్చేసింది శుభాంగి. అప్పటినుంచీ ఆమె ఇక సీతారాణితో మాట్లాడే ప్రయత్నం చెయ్యలేదు. సీతారాణి కూడా మళ్ళీ ఆమెని పలకరించలేదు. 

 ఓ వారం రోజులు పోయాక, ఒకనాడు అపర్ణకి, ఆదిత్యకి యూనిఫారం బట్టలూ, పుస్తకాలు కొనడానికి బజారుకి బయలుదేరుతూన్న శుభాంగి ఆటో కోసం వీధి గడప దగ్గర నుంచుంది. వాళ్ళింటి ఎడమవైపున ఉండే పక్కింటి రేవతి శుభాంగిని చూసి నవ్వీ నవ్వనట్టు నవ్వింది. శుభాంగి తిరిగి చిరునవ్వు నవ్వింది.

 "మీవారేం పనిచేస్తారు?" మొట్టమొదటి ప్రశ్న రేవతి అడిగింది.

 "బ్యాంకులో మేనేజర్"

 "ఏ బ్యాంకులో?"

 "సిండికేట్ బ్యాంకు."

 "ఎక్కడి కెళుతున్నారు?"

 "పిల్లలకి యూనిఫారమ్ బట్టలూ, పుస్తకాలూ కొనడానికి." ఈలోగా ఆటో దొరకడంతో - "ఎప్పుడైనా రండి ఇంటికి" అంది శుభాంగి.

 "ఆ... నాకెక్కడ తీరుతుంది? పగలల్లా ఆఫీసు పని. చదువుకుంటే ఊరికే కూర్చోక ఉద్యోగం చెయ్యాలనిపిస్తుంది. ఉద్యోగం చేస్తే ఎక్కడికీ వెళ్ళడానికుండదు, లేకపోతే హాయిగా మీలాగా.... మీకు తెలీదు ఆ గొడవ, అసలు చదువుకోకుండా ఉంటే బాగుండేదని అనిపిస్తుంది ఒక్కొక్కసారి."

 శుభాంగికి షాక్ కొట్టింది. ఎమ్.ఏ. ఫస్టు క్లాసులో ప్యాసయింది. పెళ్ళికి పూర్వం ఒక పత్రిక ఆఫీసులో సబ్ -ఎడిటర్ గా పనిచేసేది. పిల్లలు పుట్టాకే పిల్లల సంరక్షణ స్వయంగా తనే చేసుకోవాలని, ఇంటినీ, పిల్లల్నీ ఆయాల మీద వదిలిపెట్టడం ఇష్టంలేక తనే ఉద్యోగానికి రాజీనామా ఇచ్చింది. ఇప్పటికీ తన పేరు మీద వివిధ పత్రికల్లో వ్యాసాలూ వస్తూ ఉంటాయి. ఎంత తేలిగ్గా అనేసింది మాటలు అనుకుంటూ "మీరేం చదివారూ? ఏం ఉద్యోగం చేస్తున్నారూ?" అని అడిగింది.

 "బి.ఏ చదివాను. రెవిన్యూ బోర్డు ఆఫీసులో టైపిస్టుగా పనిచేస్తున్నాను" అంది.

 అంతలో ఆటోవాడి తొందర. ఆటో కదలడంతో సంభాషణ ముగిసింది.

 ఆ తరువాత కొన్నాళ్ళకి తను రాసిన ఆర్టికల్ ఒకదాన్ని అక్కడి వారపత్రిక ఆఫీసులో ఇచ్చొద్దామని బయలుదేరుతున్న శుభాంగికి బస్సు స్టాపులో తమ ఇంటికి కుడివైపున ఉండే నివేదిత కనిపించింది. శుభాంగిని చూసి స్నేహపూర్వకంగా చిరునవ్వు నవ్వింది. "మీరీ ఊరు కొత్తగా వచ్చారా?" అడిగింది నివేదిత.

 "అవునండీ!" అంది ముక్తసరిగా శుభాంగి.

 రెండు మూడుసార్లు మిమ్మల్ని చూసి పలకరిద్దామనుకున్నాను. మళ్ళీ ఏమనుకుంటారో అని ఊరుకున్నాను" అంది నివేదిత.

 "అదేమిటండీ! అనుకోవడాని కేముంది? మాట్లాడుకుంటేనే కదా ఒకరికొకరు తెలిసేది?"

 "మీ రెందాకా వెళుతున్నారు?" అడిగింది నివేదిత.

 "న్యూస్ పేపర్ ఆఫీసుకి - మాంబళంలోనే!"

 "ఆటోలో వెళదాం రండి. నేనూ అటే వెళ్ళాలి ఇంచుమించు. మాట్లాడుకుంటూ వెళ్ళొచ్చు" అంది నివేదిత.

 ఆటో మాట్లాడుకున్నారు ఇద్దరూ.

 "న్యూస్ పేపర్ ఆఫీసులో ఏం పని?"

 "నా ఆర్టికల్ ఇచ్చి రావాలి."

 "మీరు రాస్తారా?"

 "అవును."

 "ఏ పేరుతో రాస్తారూ?"

 "శుభాంగి!"

 "ఓ-శుభాంగి అంటే మీరేనా? బాగా రాస్తారు. మిమ్మల్ని కలుసుకోవడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది." ఇలా సాగింది వాళ్ళ సంభాషణ. పత్రిక ఆఫీసు రాగానే శుభాంగి ఆటోను ఆపించింది. ఆటోకి డబ్బిస్తూ ఉంటే నివేదిత ఇవ్వనివ్వలేదు. థాంక్స్ చెప్పి "ఎప్పుడైనా ఇంటికి రండి" అని చెప్పి దిగిపోయింది శుభాంగి.

 ఒక రోజు సాయంత్రం నివేదిత పిల్ల లొచ్చారు. "ఆంటీ! అమ్మ ఇవి మీకు ఇచ్చి రమ్మంది. మా ఇంట్లో పూశాయి" అంటూ కనకాంబరాలు అందించింది నివేదిత కూతురు నీలిమ. ఆ అమ్మాయికి అప్పుడే ఇంట్లో తయారుచేసిన మైసూరుపాకు ముక్కలు కొన్ని పొట్లాం కట్టి "అమ్మ కివ్వు" అని ఇచ్చింది శుభాంగి. కాస్సేపు నీలిమ అపర్ణ, అపూర్వలతో ఆదుకుని, వీడియో చూసి మైసూరుపాకు తీసుకుని ఇంటికెళ్ళింది. అప్పటినుంచీ రోజూ నీలిమా, వాళ్ళ చెల్లెలు నిరుపమా అందరూ 'ఆంటీ....ఆంటీ' అంటూ వచ్చి కబుర్లు చెప్పడం, ఒకరి రెండుసార్లు నివేదిత కూడా వచ్చి వెళ్ళడంతో, శుభాంగి కూడా అప్పుడప్పుడు వెళ్ళి వచ్చేది నివేదిత ఇంటికి. ఇద్దరూ కలిసి ఒకటి రెండు సినిమాలు కూడా చూశారు నివేదిత బలవంతం మీద.

 శుభాంగి కిప్పుడు కాస్త కాలక్షేపంగా ఉంది. అయితే, ఒక చిక్కొచ్చి పడింది. నివేదిత పిల్లల్ని చూసి రేవతీ, ఆవిడ పిల్లలు అందరూ రావడం మొదలెట్టారు. రేవతి కూడా నివేదిత ద్వారా శుభాంగి ఎమ్.ఏ. ఫస్టు క్లాసనీ, ఆర్టికల్స్ రాస్తుందనీ విని, స్నేహం మొదలెట్టింది. వీరిద్దరినీ చూసి సీతారాణి రావడం మొదలెట్టింది. నివేదితతో శుభాంగి సినిమా కెళ్ళిందని తెలిసి రేవతీ, సీతారాణీ కూడా శుభాంగిని సినిమాకి ఆహ్వానించారు. ఒకరితో వెళ్ళి ఒకరితో వెళ్ళకపోతే ఏం గొడవ లొస్తాయోనని, చచ్చినట్టు వెళ్ళుతోంది శుభాంగి. ఇప్పుడు ఆ మూడు కుటుంబాల వారికీ శుభాంగి ఆంటీయే! పిల్లా పెద్దా అందరూ 'ఆంటీ' అనే పిలుస్తారు. ఇప్పుడు ఆంటీకి వి.ఐ.పి. ట్రీట్ మెంటు పొద్దున్న ఒకరొస్తే, మధ్యాహ్నం ఒకరు, సాయంత్రం ఒకరూ. వీరి పోటీ స్నేహాలతో సతమతమైపోతుంది.

 ఒక రోజు అందరూ ఒక పేరంటంలో కలుసుకున్నారు. "ఆంటీ అచ్చు వాణిశ్రీలా ఉంటుంది కదూ?" అంది నివేదిత.

 "ఏమో! నాకు వాణిశ్రీ కన్నా ఆంటీయే బావుంటుందనిపిస్తుంది" అంది రేవతి.

 "నాకు హిందీ ఆర్టిస్టు షబానా అజ్మీలా అనిపిస్తుంది ఆంటీ" అంది సీతారాణి.

 వీళ్ళ మాటలకి నవ్వాలో ఏడవాలో అర్ధం కాక తలొంచుకుంది శుభాంగి. ఈ మూడు కుటుంబాలవారూ ఏదో తెచ్చి పెట్టుకున్న ప్రత్యేకతతో ప్రేమ ఒలకబోస్తూ ఉంటే చిరాగ్గా అనిపించింది. కానీ ఏం చేస్తుంది? వీళ్ళ వల్ల ఈ మధ్య అశ్విన్ తో కూడా సరిగ్గా మాట్లాడడానికీ, అశ్విన్ తో కలిసి సినిమాకి వెళ్ళడానికి కూడా లేకుండా పోయింది. 

 ఒక రోజున నివేదిత అడిగిన ప్రశ్నకి నివ్వెరపోయింది శుభాంగి. "మీకు నేనిష్టమా, రేవతీ, సీతారాణీ ఇష్టమా?" అని. భార్య భర్తనో, భర్త భార్యనో ఇలా అడిగితే చెప్పలేను కానీ వీళ్ళు ఇలా అడగడం ఏమిటో అర్ధం కాక పిచ్చిదానిలా చూసింది శుభాంగి.

 అంతలో మళ్ళీ నివేదితే అంది: "అసలు నేను మీతో స్నేహం చెయ్యడం చూసి వాళ్ళూ మొదలెట్టారు. లేకపోతే మీ రీ వూరొచ్చి ఇన్నాళ్ళయింది కదా, ఒక్కసారైనా వాళ్ళెవరైనా పలకరించారా? రేవతి మిమ్మల్ని చూసి మీరేమీ చదువుకోలేదనుకుంది. తనే పెద్ద ఉద్యోగం చేస్తూన్నానన్న గర్వం. మీరు ఎమ్.ఏ. చదివేరనీ, ఆర్టికల్స్ రాస్తారని తెలిశాక మీతో స్నేహం మొదలెట్టింది. సీతారాణి మాత్రం? మీ మొహం చూసేదా? వీళ్ళందరికీ నాతో పోటీ? వీళ్ళు ఏడ్చుకునేలా మనం సినిమాలకీ, షాపింగులకీ వెళ్ళాలి - ఏమంటారు?"

 శుభాంగికి ఏ మనాలో తెలీక నవ్వి ఊరుకుంది. వీళ్ళ పోటీలతో మధ్య తను నలిగిపోతోంది. ఆదివారం వస్తే రేవతి సినిమాకి రమ్మంటుంది. "వెళ్ళు, రాను అంటే బావుండదు" అనేవాడు అశ్విన్. మిగతా రోజుల్లో, ఒకసారి నివేదితా, మరోసారి సీతారాణి. శుభాంగికి మతిపోతోంది.

 ఆ రోజు రాత్రి అశ్విన్ ని అడిగింది - "ఏమండీ! మనకి మళ్ళీ ట్రాన్స్ ఫర్ ఎప్పుడవుతుంది?" అని. ఈ ప్రశ్నకి అశ్విన్ ఆశ్చర్యబోయాడు.

 "ట్రాన్స్ ఫర్ అంటే కంట తడిపెట్టే నువ్వు....నువ్వేనా అడుగుతున్నది?" అంటూ.

 శుభాంగి కళ్ళలో నీళ్ళు నిండాయి. "అశ్విన్! కనీసం మనం ఈ ఇల్లైనా ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపోవాలి" అంది బాధగా.

 "ఏమీ? ఇరుగు పొరుగూ అంటూ గోల పెట్టే నువ్వు ఇలా అంటున్నావేంటి? సినిమాలూ, షాపింగులూ - బాగానే ఉంది కదా?" శుభాంగి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అన్నాడు, చెంపలమీదుగా జారుతున్న కన్నీళ్ళు తుడుస్తూ అశ్విన్.

 "ఇరుగూ పొరుగూ అంటే ఒకరి నొకరు సాయపడుతూ ఉండాలి కానీ ఇబ్బంది కలిగించేవారిలా ఉండకూడదు, అశ్విన్! వీళ్ళ పోటీల వల్ల, కృత్రిమ ప్రేమతో నన్ను కట్టిపడేస్తున్నారు. ఈ గోలలో నాకు మనశ్శాంతితో రాసుకోవాలన్నా, పని చేసుకోవాలన్నా కుదరడంలేదు పైగా, నేను మీతో కన్నా వాళ్ళతోనే ఎక్కువ కాలం గడుపుతున్నట్లుగా ఫీలవుతున్నాను. అశ్విన్! ప్లీజ్, ఇల్లు మార్చేద్దాం" అంటూ అతని గుండెలమీద తలపెట్టి, పసిపాపలా ఏడ్చింది.

 వారం తిరక్కుండా ఇల్లు మారిపోయారు.

 "ఆంటీ, మీ అడ్ర సివ్వండి వస్తాను" అంది నివేదిత.

 "అవును. డైరీలో రాసుకుంటాను చెప్పండి ఆంటీ!" అంది రేవతి.

 "నేనూ వస్తాను ఆంటీ! నాకూ చెప్పండి" అంది సీతారాణి.

 అశ్విన్ పక పకా నవ్వుతున్నాడు. కళ్ళ నీళ్ళ పర్యంత మవుతూన్న శుభాంగిని చూసి.

 "ఎందుకలా నవ్వుతున్నారు?" కోపంగా అడిగింది శుభాంగి.

 "ఈ ఆంటీని చూస్తూ ఉంటే! నీ కన్నా పెద్దవాళ్ళు నిన్ను అలా పిలుస్తూంటే అదేదో నీ పేరు లాగా, నాకూ ముచ్చటగా, అలాగే పిలవాలనిపించింది" అన్నాడు నవ్వుతూ.

 శుభాంగి కోపంగా అతని జుట్టు పీకింది ఉడుక్కుంటూ. గుండెల మీద రెండు చేతులతో గుద్దింది సున్నితంగా కోపాన్ని ప్రదర్శిస్తూ.

 "నా కంటికి నువ్వు వాణిశ్రీ షబానా అజ్మీలా కాదు - ఎలిజిబెత్ టేలర్ లా ఉన్నావు ఆంటీ!" అంటూ నవ్వుతూ ఆమెని తన రెండు చేతుల్లోనూ బంధించి, మాట్లాడకుండా పెదవులు బిగించేశాడు మృదువుగా, తన పెదవులతో. ఇరుగునీ పొరుగునీ మరచిపోయి, అతని భుజాలపైన వాలిపోయింది శుభాంగి నెలవంకను తెచ్చి తల్లో ముడుచుకున్నంత ఉత్సాహంతో అతని కౌగిలి ఒదిగిపోయింది. *


                                                 (ఆంధ్రప్రభ సచిత్ర వారపత్రిక 7 - 12 - 88) 

                          26. anty... anty...


 ashwin cheppina vaarta vini subhangi kuppala koolipoyindi. kallallo neellu tirigaayi.

 "eppatiki ive godavala? idhi moodosari mana pellayyaaka." visukkundi.

 ashwin navvutuu subhangi rendu bhujaaluu pattukuni "ademitoy, alaa digulu padipothu digalupadi kurchunnav? nuvve naa mogudivai, nene nee pellaannayithe, ituvanti vaarta tecchina mogunni gattigaa baahuvullo bandhinchesi, pedaalatoe notiki taalam vesedaanni. cony kesu rivarsayinde. ponee, aa pani nenu cheyyana?" antuu sophalo kuurchunna subhaangini lepi nunchopetti nadum chuttu chetulu vesi chuttesadu.

 "yey ashwin! nuvvu mari chinnapilladivai potunnav roju rojuki. vadulu" antuu athani chetulu vidipinchukuni velli sophalo koorchundi.

 "ammagaaru kopamlo coffy kuudaa ivvarannamata!" subhangi mukku laagutuu annadu ashwin.

 subhangi gabukkuna lechi vellindi vantintloki. rendu kappullo kaafiitoe pratyakshamayindi rendu nimishaallo. coffy sip chestu, "wander ful" annadu kaafeeni mecchukuntu.

 "adhi sare, e ooru?" adigindi subhangi.

 "madrasu."

 "oo.... mallee intiveta praarambham. adhee, pillalaki schoollo seatla gurinchi yuddham cheyyali" andi visukkuntu. 

 "midier shubha! okkokka ooroo chuse avakaasam entamandikuntundi cheppu? paapam, prabhutvam kontamandi udyogastulaki ee trans farlu petti, ilaa oollu chuse avakaasaalu kaligistuu unte santoshinchaalsindipoya badhapadipothe etla?" coffy kappu kinda pedutuu annadu ashwin.

 ashwin oka byaanku afficer. hoda perugutuunnakoddii rendellako, moodellako ee badileelu tappavu ee udyogaallo.

 "eppatiki vellaali?" adigindi subhangi.

 "oka vaaram rojullo."

 "mari pillala schoolo?"

 "muuduu, naalugu taragatulegaa! appude maa frenduki fon chesi cheppesaanu. madraasulo seatla erpaatlu, inti erpaatuu jarigipotunnaayi. raatriki maa stafanta dinnaruki pilchaaru. hotal siddhaardaki, pillalatho sahaa rammannaru. chakkaga mustaabavvu." subhangi gaddam pattukuni talapaiketti kallaloki chilipigaa chustuu annadu ashwin.

 aa chuupullooni mattuu, mamata, chilipitanam subhaangini picchidaanni chestayi. athani ungaraala juttuloki vaellu ponichi tala nimurutuu aanandistundi. vakshasthalam meeda guburugaa perigina juttutho aadukuntundi. prastutam emicheyaleka rendu chetulatoti athani juttu peekindi premagaa.

 vaaram rojuluu paartiilatootii, pankshanlathotii, vachepoye snehituluu, bandhuvulathotii gadichipoyayi. saamaanlannii sardukovadam antaa poortayindi. madrasu ti. nagar loo illu chusi pettinattu, pillalaki akkade schoollo seetlu kuudaa erpaatu chesinattu madrasu nunchi vaidyanadhan fon chesi cheppaadu.

 inta tondaragaa illu dorakadam, pillalaki seetlu dorakadam annee savyamgaa jarigipoyinanduku santoshamto telipoyaru subhangi, ashwin.

 subhangi godavalla okkate - kottachotu kellaaka, konnaalla varakuu kottakottagaa undi thochakapovadam; kaasta iruguu porugutho sneham erpadindi anukunesariki mallee trans far ayi, paristhiti modatiki ravadam; paiga em.e. varakuu chaduvukunnanduku edaina udyogam cheste kaasta kaalakshepamgaa untundi kada anukunte, intlo evaruu peddavaallu lekapovadam valla, pillalani vadilipetti udyogaalaku velladam ishtam leka, intlone undipovalasi vachindi - anukuntu undagaane madrasuki velle roju raane vachindi.


                                    * * *


 kotta vaataavaranam, kotta manushuluu, kotta bhasha chiragga anipinchindi subhaangiki. ashwin ki aa baadha ledu. byaanku kellagaane boledantamandi telisina vaalluu, colligs, chetininda panee undadam valla boru kottadam anedi teleedu. asalu aa prasne ataniki raadu. aparna, aadityalaki kuudaa pedda samasyalundavu, konchem kotta vaataavaranam ane baadha tappa. tondaralone andaritho kalisipotaru. etochi samasyalla subhangide.

 t. nagar loo vaidyarama street loo. sundaramgaarintlo oka avut hous loo addeki dorikindi, subhangi vaallaki. aa veedhilo irugu poruguu iddaruu teluguvalle. raghavender raavuu, muralimohan. raghavender ravugaru ingleeshu lecturer. muralimohan e.ji. aafiisulo accounts aafisaru. vaari bhaaryaamanulu revati, nivedita. revatiki naluguru pillalu - iddaru kodukuluu, iddaru koothulluu, niveditaki mugguru koothulluu, iddaru kodukuluu. intivaallu sundaramgaaruu, athani bharya siitaaraani; vaallaki iddaru kodukulu.

 intlo digina rendu moodu rojulake oo roju siitaaraani kuuralu kontuu bayata kanapadesariki, subhangi aameni chusi snehapuurvakamgaa navvi, aametho sneham kalupukovalani cheppi, tana kappudu kuuralu avasaram lekapoyina, kuurala butta, dabboo pattukochi, "tamatalu etla istunnadu?" ani adigindi.

 "naalugu roopaayalu." tala tippukuni, kuuralavaadiki dabbichesi vellipoyindi aame. subhangi manasu chivukkumandi. aalochistuu nunchunna subhaangini "ennavenum?" antuu adigaadu kuuralavaadu. chesedi leka "tamato arakilo ivvu" ani tamatalu teesukuni lopali kochesindi subhangi. appatinunchii aame ika siitaaraanitoe matlade prayatnam cheyyaledu. siitaaraani kuudaa mallee aameni palakarinchaledu. 

 oo vaaram rojulu poyaka, okanadu aparnaki, aadityaki unifaram battaluu, pustakaalu konadaaniki bajaruki bayaluderutunna subhangi auto kosam veedhi gadapa daggara nunchundi. vallinti edamavaipuna unde pakkinti revati subhaangini chusi navvi navvanattu navvindi. subhangi tirigi chirunavvu navvindi.

 "meevaarem panichestaaru?" mottamodati prasna revati adigindi.

 "byaankulo manager"

 "e byaankulo?"

 "sindicate byaanku."

 "ekkadi kelutunnaru?"

 "pillalaki unifaram battaluu, pustakaaluu konadaaniki." eelogaa auto dorakadamtho - "eppudaina randi intiki" andi subhangi.

 "aa... nakekkada teerutundi? pagalalla aafiisu pani. chaduvukunte oorike kurchoka udyogam cheyyaalanipistundi. udyogam cheste ekkadiki velladaanikundadu, lekapothe haayigaa meelaagaa.... meeku teleedu aa godava, asalu chaduvukokunda unte bagundedani anipistundi okkokkasaari."

 subhaangiki shak kottindi. em.e. fastu classulo pyaasayindi. pelliki puurvam oka patrika aafiisulo sab -editer gaa panichesedi. pillalu puttake pillala samrakshana swayamgaa tane chesukovalani, intinee, pillalni aayaala meeda vadilipettadam ishtamleka tane udyogaaniki rajinama ichindi. ippatikee tana paeru meeda vividha patrikallo vyaasaaluu vastuu untaayi. entha teliggaa anesindi maatalu anukuntu "meerem chadivaaruu? yem udyogam chestunnaru?" ani adigindi.

 "bi.e chadivaanu. revinue bordu aafiisulo typistuga panichestunnaanu" andi.

 antalo autovadi tondara. auto kadaladamtho sambhaashana mugisindi.

 aa taruvaata konnaallaki tanu raasina artical okadaanni akkadi vaarapatrika aafiisulo ichoddamani bayaluderutunna subhaangiki bassu stapulo tama intiki kudivaipuna unde nivedita kanipinchindi. subhaangini chusi snehapuurvakamgaa chirunavvu navvindi. "meery ooru kottagaa vachara?" adigindi nivedita.

 "avunandi!" andi muktasarigaa subhangi.

 rendu moodusaarlu mimmalni chusi palakariddaamanukunnaana. mallee emanukuntaro ani oorukunnaanu" andi nivedita.

 "ademitandi! anukovadaani kemundi? matladukuntene kada okarikokaru telisedi?"

 "mee rendaka velutunnaaru?" adigindi nivedita.

 "neus paper aafiisuki - mambalamlone!"

 "autolo veladaam randi. nenuu ate vellaali inchuminchu. matladukuntu vellochu" andi nivedita.

 auto matladukunnaru iddaruu.

 "neus paper aafiisulo yem pani?"

 "naa artical ichi ravali."

 "meeru rastara?"

 "avunu."

 "e paerutho raastaaruu?"

 "subhangi!"

 "oo-subhangi ante meerena? baga raastaaru. mimmalni kalusukovadam naaku chala santoshamgaa undi." ilaa saagindi vaalla sambhaashana. patrika aafiisu ragane subhangi autonu aapinchindi. autoki dabbistuu unte nivedita ivvanivvaledu. thanks cheppi "eppudaina intiki randi" ani cheppi digipoyindi subhangi.

 oka roju saayantram nivedita pilla locharu. "anty! amma ivi meeku ichi rammandi. maa intlo puusaayi" antuu kanakambaralu andinchindi nivedita koothuru neelima. aa ammayiki appude intlo tayaaruchesina maisurupaaku mukkalu konni potlam katti "amma kivvu" ani ichindi subhangi. kassepu neelima aparna, apoorvalatho aadukuni, veedio chusi maisurupaaku teesukuni intikellindi. appatinunchii roojoo neelima, vaalla chellelu nirupama andaruu 'anty....anty' antuu vachi kaburlu cheppadam, okari rendusaarlu nivedita kuudaa vachi velladamtho, subhangi kuudaa appudappudu velli vachedi nivedita intiki. iddaruu kalisi okati rendu cinimaalu kuudaa chusaru nivedita balavantam meeda.

 subhangi kippudu kaasta kaalakshepamgaa undi. ayithe, oka chikkochi padindi. nivedita pillalni chusi revati, aavida pillalu andaruu ravadam modalettaaru. revati kuudaa nivedita dwara subhangi em.e. fastu classony, articals raastundanii vini, sneham modalettindi. veeriddarinii chusi siitaaraani ravadam modalettindi. niveditatoe subhangi sinima kellindani telisi revati, siitaaraanii kuudaa subhaangini sinimaki aahvaaninchaaru. okaritho velli okaritho vellakapothe yem godava lostayonani, chachinattu vellutondi subhangi. ippudu aa moodu kutumbala vaarikii subhangi anteeye! pilla pedda andaruu 'anty' ane pilustaaru. ippudu aanteeki vi.ai.pi. treate mentu poddunna okaroste, madhyaahnam okaru, saayantram okaruu. veeri poty snehaalato satamatamaipotundi.

 oka roju andaruu oka perantamlo kalusukunnaru. "anty achu vanisreela untundi kadhuu?" andi nivedita.

 "emo! naaku vanishree kanna anteeye bavuntundanipistunda" andi revati.

 "naaku hindi artistu shabana ajmila anipistundi anty" andi siitaaraani.

 veella maatalaki navvaalo edavalo ardham kaaka talonchukundi subhangi. ee moodu kutumbaalavaaruu edho tecchi pettukunna pratyekatatho prema olakabostu unte chiragga anipinchindi. cony yem chestundi? veella valla ee madhya ashwin thoo kuudaa sarigga matladadaniki, ashwin thoo kalisi sinimaki velladaaniki kuudaa lekunda poyindi. 

 oka rojuna nivedita adigina prasnaki nivverapoyindi subhangi. "meeku nenishtama, revati, siitaaraanii ishtama?" ani. bharya bhartano, bharta bharyano ilaa adigithe cheppalenu cony veellu ilaa adagadam emito ardham kaaka picchidaanilaa chusindi subhangi.

 antalo mallee nivedite andi: "asalu nenu meetho sneham cheyyadam chusi vaalluu modalettaaru. lekapothe mee ree voorochi innaallayindi kada, okkasaraina vallevaraina palakarinchara? revati mimmalni chusi meeremi chaduvukoledanukundi. tane pedda udyogam chestunnananna garvam. meeru em.e. chadiveranee, articals raastaarani telisaaka meetho sneham modalettindi. siitaaraani maatram? mee moham chuseda? veellandarikee naatho poty? veellu edchukunela manam cinemalaki, shaapingulakee vellaali - emantaru?"

 subhaangiki e manaalo teleeka navvi oorukundi. veella potiilatho madhya tanu naligipotondi. aadivaaram vaste revati sinimaki rammantundi. "vellu, raanu ante bavundadu" anevaadu ashwin. migata rojullo, okasari nivedita, marosari siitaaraani. subhaangiki matipotondi.

 aa roju raatri ashwin ni adigindi - "emandi! manaki mallee trans far eppudavutundi?" ani. ee prasnaki ashwin aascharyaboyaadu.

 "trans far ante kanta tadipette nuvvu....nuvvena adugutunnadi?" antuu.

 subhangi kallalo neellu nindaayi. "ashwin! kaneesam manam ee illaina khaalii chesi vellipovali" andi badhaga.

 "emi? irugu poruguu antuu gola pette nuvvu ilaa antunnaventi? cinimaaluu, shaapinguluu - bagane undi kada?" subhangi kallalloki chustuu annadu, chempalameedugaa jaarutunna kanneellu tudustuu ashwin.

 "iruguu poruguu ante okari nokaru saayapadutuu undaali cony ibbandi kaliginchevaarilaa undakudadu, ashwin! veella poteela valla, krutrima prematho nannu kattipadestunnaru. ee golalo naaku manassaantitoe rasukovalanna, pani chesukovalanna kudaradamledu paiga, nenu meetho kanna vaallathone ekkuva kaalam gaduputunnatlugaa pheelavutunnaanu. ashwin! please, illu marcheddam" antuu athani gundelameeda talapetti, pasipapala edchindi.

 vaaram tirakkunda illu maaripoyaaru.

 "anty, mee adra sivvandi vastaanu" andi nivedita.

 "avunu. dirilo rasukuntanu cheppandi anty!" andi revati.

 "nenuu vastaanu anty! naakuu cheppandi" andi siitaaraani.

 ashwin paka paka navvutunnadu. kalla neella paryanta mavutuunna subhaangini chusi.

 "endukala navvutunnaaru?" kopanga adigindi subhangi.

 "ee aanteeni chustuu unte! nee kanna peddavaallu ninnu alaa pilustunte adedo nee paeru laga, naakuu muchhatagaa, alaage pilavaalanipinchindi" annadu navvutuu.

 subhangi kopanga athani juttu peekindi udukkuntu. gundela meeda rendu chetulatho guddindi sunnitamgaa kopanni pradarsistuu.

 "naa kantiki nuvvu vanishree shabana ajmila kaadu - eligibet taler laa unnaavu anty!" antuu navvutuu aameni tana rendu chetullonu bandhinchi, matladakunda pedavulu biginchesaadu mruduvugaa, tana pedavulatho. irugunee porugunee marachipoyi, athani bhujaalapaina vaalipoyindi subhangi nelavankanu tecchi tallo muduchukunnanta utsaahamto athani kaugili odigipoyindi. *


                                                 (aandhraprabha sachitra vaarapatrika 7 - 12 - 88) 