 "ఆయన తరువాత నేను పనిచేసిన ఆసుపత్రిలో బాస్ గా వచ్చిన విషయం ఇంతవరకూ నీకు చెప్పలేదు. నూటికి నూరుపాళ్లూ ఔన్నత్యం మూర్తీభవించిన డాక్టరు అతను"

 ఈ విషయం ఎక్కడకు పోతూందో అర్ధంగాక మల్లిక శ్రద్ధగా ఆలకిస్తూంది చెవులప్పగించి.

 "మేమిద్దరం కలిసి ఆసుపత్రిని అభివృద్ధి చేసేందుకని ఎంతో శ్రమించి పనిచేశాం. వృత్తిరీత్యా ఎంతో చేరువకు వచ్చాము."

 "ఒకనాడు....ఒకనాడు ఏకాంతంగా వుండటం తటస్థించి తనని పెళ్ళి చేసుకోమని కోరాడు.

 నేను మొదట దిగ్బ్రాంతి చెంది, తరువాత తిరస్కరించాను. అతని కోరిక అసమంజసం అనుకోలేదుగాని, అప్పుడు నేను నా స్వంత ప్రపంచంలో ఉన్నాను.

 అందుకని నా జీవితకథ చెప్పి తిరస్కరించాను. ఆ మరునాడే కుంతల వచ్చింది.

 మల్లికా! ఇక్కడకు వచ్చినప్పటి నుంచీ ఈ విషయం గురించే నేను తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నాను. నీ చల్లని సమక్షం నా ఆలోచనా మందిరంగా చేసుకున్నాను. ఈ ఆలోచనల్లో ఒక్కొక్క మెట్టూ పై పైకి ఎక్కి వెళ్ళిపోయాను. ఆశ్చర్యం, మల్లికా! నువ్వు ఎప్పటికీ అలాగే ఉన్నావు. నేను అనేక రూపాలు ధరిస్తున్నాను. ఇప్పుడు నా మనస్సంతా అతనిపట్ల ప్రసన్నతతో నిండిపోయింది. నువ్వు సలహా ఇయ్యి. ఒకే వృత్తికి చెందినవాళ్ళం. ఒకే ఆశయాలు గలవాళ్ళం. సముద్రంలో తుఫాన్ లో చిక్కుకుని, ఈది ఈది ఎలాగో ఓ నావ మీదికి చేరుకున్నాం ఇలా జరగవచ్చునా? ఆ నావలో ప్రయాణం చేయవచ్చునా? మాట్లాడు మల్లికా! మాట్లాడు."

 మల్లిక చెమ్మగిల్లిన నేత్రాలతో స్నేహితురాలివైపు చూసింది. ఆమె చూపులో అభినందన వుంది. ఆనందోద్రేకాలు ఉన్నాయి. 

 "ఇప్పుడు నువ్వు నాకు హిమాలయమంత ఎత్తున కనిపిస్తున్నావే! ఆ గొప్పతనం ఏ ప్రక్క నుంచి నిన్ను కాపాడుతున్నదోగాని, నీలో కించిత్ స్వార్ధరేఖ కూడా నాకు కనబడటంలేదు. ఇప్పుడు నాకు తృప్తిగా ఉందే. ఇప్పుడు నాకు గొప్పగా వుంది. నువ్వు సుఖపడాలని యిదివరకూ కాంక్షించాను. ఇప్పుడూ కాంక్షిస్తున్నాను. కాని, ఇది వరకు మసక మసగ్గా అగమ్యగోచరంగా వుండేది. ఇప్పుడు పరిపక్వంగా, పరిపూర్ణంగా ఉంది. ఐ.... ఐ....గ్రీట్ యు, భారతీ....!"


  * * *


 ఈసారి నాగరాజుకు తెలియకుండా అక్కడి నుంచి కదలటం భారతికి ఇష్టంలేదు. అతనికి కబురు చేసింది.

 "చెల్లెమ్మా! వెళ్ళిపోతున్నావా?" అంటూ వచ్చాడు నాగరాజు కబురందగానే.

 "కూర్చో నాగరాజూ" అంది భారతి.

 ఆమె కెదురుగా కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

 భారతి సిగ్గు పడలేదు. అభిమాన పడలేదు. ఆమె ముఖంలో ఓ నిశ్చల. గంభీర, ప్రశాంతత ద్యోతకమౌతూంది. ఆమె అనుకున్న ఈ నిర్ణయానికి కాల పరిమితి ఎక్కువ లేకపోవచ్చు. కాని, ఆ నిర్ణయంలోని దృఢత్వం సాటిలేనిది.

 తొణకని కంఠంతో, వివరంగా అంతా చెప్పేసింది.

 అంతా విని నాగరాజు,"బయల్దేరు, చెల్లెమ్మా!" అన్నాడు.

 భారతి ప్రశ్నార్ధకంగా చూసింది.

 "నువ్వింత చక్కగా స్థిరపడే రోజు వస్తుందంటే నాకింట్లో కూర్చుంటే కాలాడుతుందనుకున్నావా? నువ్వు బయటికెంత గంభీరంగా కనిపిస్తున్నా నీ మనసెంత సున్నితమో నాకు తెలుసు. అతని దగ్గర నిన్ను దింపి, నిన్నతనికి అప్పగించాక తిరిగి వస్తాను." 

 భారతి నేత్రాలు చెమర్చాయి. "ఇంతమంది ఆప్తులున్న ఈ భూమిమీద నివసిస్తూ నీకెవరూ లేరని పోతావేం?' అని తనని తాను పరామర్శించుకుంది.

 నాగరాజు టాక్సీ తీసుకువచ్చాడు, భారతి, మల్లికతో బయటకు వచ్చి తను కారు ఎక్కి కూర్చుంది.
 ఒకరి ముఖంలోకి ఒకరు చూసుకుంటూ చాలాసేపు మౌనంగా వుండిపోయారు. ఒకరి కళ్ళలో ఒకరికి ఏవేవో లోకాలు కనిపిస్తున్నాయి.

 భారతి స్నేహితురాల్ని ఒక విషయం అడగాలనుకుంది. కాని అంత చనువులో కూడా ధైర్యం చాలలేదు. ఆ విషయం గురించి వద్దని ప్రాధేయపడింది మల్లిక, మునుపొకసారి.

 ఇద్దరి మృదు హస్తాలూ కలుసుకుని కరస్పర్శ చేసుకున్నారు.

 కారు కదలబోతూండగా మల్లిక అంది: "అతనితో కలిసి నువ్వు త్వరలో మా యింటికి మళ్ళీ రావాలి. అలా వచ్చినట్లయితే, నీకో శుభవార్త చెబుతాను."

 అదేమిటో తెలుసుకోవాలని భారతికి కుతూహలం కలిగింది. కాని, మల్లిక మొండిది. ఇప్పుడెంత గింజుకున్నా చెప్పదు.

 కారు కదిలి, ముందుకు సాగి, క్రమంగా ఆమె దృష్టిపథం నుండి తప్పుకుపోయింది.

 ఆ రాత్రికి మల్లిక టేబిల్ లైట్ వేసుకుని ఉరకలువేసే మనసుతో రాస్తూంది.

 "వినయ్!"

 కంగ్రాచ్యులేషన్స్. నువ్వే గెలిచావు. అండ్ థాంక్స్__ఇన్నాళ్ళూ నాకు ఉత్తరాలు రాయటం మానేసినా, నాకే నీలో జాగా వుంచినందుకు....నేను విముక్తురాలి నయ్యానిప్పుడు. నీకోసం హాయిగా, వెయ్యికళ్ళతో. ఆ కనులనిండా కలలు నింపుకుని ఎదురు చూస్తున్నాను. నామీద కోపం వచ్చి అలిగి కూర్చున్నావు కదూ! ఇంకా ఎందుకోయి నీ కోపం? వచ్చేసెయ్యి నా దగ్గరకు. నీకోసం ఒంటరిగా, నిన్ను గురించే ఆలోచిస్తూ మగ్గిపోతూ, మసిలిపోతూ, ఇక్కడ నిశీధంలా నిరీక్షిస్తున్నాను. మాటల్లో చెప్పలేనివి ఉత్తరాల్లోనే రాయగలం. ఉత్తరాల్లో రాయలేనిది, కళ్ళల్లోనే చూపించగలం. నాకేమీ తెలియటం లేదు. ఇక నేను రాయలేను, బాబూ! వచ్చేయి, వచ్చెయి.

                                                                     నా అనుకునే
                                                             __నీ మల్లిక"
 
 ఉత్తరం పూర్తిచేసి, కాగితం మడిచి కవర్లో పెట్టి అడ్రస్ రాయాలా ఏదో సందేహం తోచి ఆగిపోయింది.

 ఒక్కక్షణం ఆమె ముఖం కాంతి నశించినట్లు నల్లగా మారిపోయింది.

 సంఘర్షణలో గుండె నలిగిపోతూంది.

 చివరకు మనసు దృఢం చేసుకుంది. పెదవుల మీదికి ఎప్పటి చిరునవ్వు వచ్చింది.

 "ఇంకా ఆ టైము రాలేదు. భారతి నోటివెంట ఆ శుభవార్త పూర్తిగా వినాలి. వాళ్ళిద్దర్నీ కలిసి ఆ కొత్త అధ్యాయంలో చూడాలి. అప్పుడే....అప్పుడే...."

 అడ్రస్ రాయని కవరు, డ్రాయర్ సొరుగులో పెట్టేసింది. లైటుతీసేసి, తను మంచంమీదకు వెళ్ళి పడుకుంది.


  0 0 0


 లెప్రసీ కాలనీ ముందు నాగరాజుతోపాటు కారు దిగి, గేటుదాటి లోపలకు వెడుతూంటే భారతి రక్తం ఉరకలు వేసినట్లయింది.

 గేటు జవాను ఆమెకు నమస్కారం పెట్టి "అమ్మగారూ, బాగున్నారా?" అని పలకరించాడు.

 "aayana taruvaata nenu panichesina aasupatrilo bas gaa vachina vishayam intavarakuu neeku cheppaledu. nootiki noorupaalluu aunnatyam moorteebhavinchina daaktaru atanu"

 ee vishayam ekkadaku pothoondho ardhamgaaka mallika shraddhagaa aalakistuundi chevulappaginchi.

 "memiddaram kalisi aasupatrini abhivruddhi chesendukani entho shraminchi panichesam. vruttireetyaa entho cheruvaku vachamu."

 "okanadu....okanadu ekaantamgaa vundatam tatasthinchi tanani pelli chesukomani koradu.

 nenu modata digbranti chendi, taruvaata tiraskarinchaanu. athani korika asamanjasam anukoledugaani, appudu nenu naa swanta prapanchamlo unnaanu.

 andukani naa jeevitakatha cheppi tiraskarinchaanu. aa marunade kuntala vachindi.

 mallika! ikkadaku vachinappati nunchi ee vishayam gurinche nenu teevramgaa aalochistunnaanu. nee challani samaksham naa alochana mandiramgaa chesukunnanu. ee aalochanallo okkokka mettoo pai paiki ekki vellipoyaanu. aascharyam, mallika! nuvvu eppatiki alaage unnaavu. nenu aneka roopaalu dharistunnanu. ippudu naa manassanta atanipatla prasannatatoe nindipoyindi. nuvvu salaha iyyi. oke vruttiki chendinavallam. oke aasayaalu galavallam. samudramlo tufan loo chikkukuni, eedhi eedhi elago oo naava meediki cherukunnam ilaa jaragavacchunaa? aa naavalo prayaanam cheyavachuna? matladu mallika! matladu."

 mallika chemmagillina netraalato snehituraalivaipu chusindi. aame chuupuloo abhinandana vundi. aanandodrekalu unnaayi. 

 "ippudu nuvvu naaku himalayamanta ettuna kanipistunnave! aa goppatanam e prakka nunchi ninnu kaapaadutunnadogaani, neelo kinchit swaardharekha kuudaa naaku kanabadatamledu. ippudu naaku truptigaa unde. ippudu naaku goppagaa vundi. nuvvu sukhapadaalani yidivarakuu kaankshinchaanu. ippuduu kaankshistunnaanu. kaani, idhi varaku masaka masagga agamyagocharamgaa vundedi. ippudu paripakwamgaa, paripuurnamgaa undi. ai.... ai....greet yu, bhaaratii....!"


  * * *


 eesaari nagarajuku teliyakunda akkadi nunchi kadalatam bhaaratiki ishtamledu. ataniki kaburu chesindi.

 "chellemma! vellipotunnava?" antuu vachaadu nagaraju kaburandagaane.

 "kurcho nagaraju" andi bhaarati.

 aame kedurugaa kurcheelo kuurchunnaadu.

 bhaarati siggu padaledu. abhimana padaledu. aame mukhamlo oo nischala. gambheera, prasaantata dyotakamoutoondi. aame anukunna ee nirnayaaniki kaala parimiti ekkuva lekapovachhu. kaani, aa nirnayamlooni drudatvam saatilenidi.

 tonakani kanthamtho, vivaramgaa antaa cheppesindi.

 antaa vini nagaraju,"bayalderu, chellemma!" annadu.

 bhaarati prasnaardhakamgaa chusindi.

 "nuvvinta chakkaga sthirapade roju vastundante naakintlo koorchunte kaalaadutundanukunnaava? nuvvu bayatikenta gambheeramgaa kanipistunna nee manasenta sunnitamo naaku telusu. athani daggara ninnu dimpi, ninnataniki appaginchaaka tirigi vastaanu." 

 bhaarati netraalu chemarchayi. "intamandi aaptulunna ee bhoomimeeda nivasistuu neekevaruu lerani potavem?' ani tanani taanu paraamarsinchukundi.

 nagaraju taxi teesukuvacchaadu, bhaarati, mallikatho bayataku vachi tanu kaaru ekki koorchundi.
 okari mukhamloki okaru chusukuntu chaalaasepu mounamgaa vundipoyaaru. okari kallalo okariki evevo lokalu kanipistunnaayi.

 bhaarati snehituraalni oka vishayam adagaalanukundi. kaani anta chanuvulo kuudaa dhairyam chaalaledu. aa vishayam gurinchi vaddani praadheyapadindi mallika, munupokasari.

 iddari mrudu hastaaluu kalusukuni karasparsa chesukunnaru.

 kaaru kadalabotuundagaa mallika andi: "athanitho kalisi nuvvu twaralo maa yintiki mallee ravali. alaa vachinatlayite, neeko subhavaarta chebutaanu."

 ademito telusukovalani bhaaratiki kutuhalam kaligindi. kaani, mallika mondidi. ippudenta ginjukunna cheppadu.

 kaaru kadili, munduku saagi, kramangaa aame drushtipatham nundi tappukupoyindi.

 aa raatriki mallika tabil liet vesukuni urakaluvese manasutho raastuundi.

 "vinay!"

 congrachulations. nuvve gelichavu. and thanks__innaalluu naaku uttaraalu rayatam manesina, naake neelo jaga vunchinanduku....nenu vimukturaali nayyaanippudu. neekosam haayigaa, veyyikallatho. aa kanulaninda kalalu nimpukuni eduru chustunnanu. naameeda kopam vachi aligi kuurchunnaavu kadhuu! inka endukoyi nee kopam? vacheseyyi naa daggaraku. neekosam ontarigaa, ninnu gurinche aalochistuu maggipotu, masilipothu, ikkada nisiidhamlaa nireekshistunnaanu. maatallo cheppalenivi uttaraallone rayagalam. uttaraallo rayalenidi, kallallone choopinchagalam. nakemi teliyatam ledu. ika nenu rayalenu, baaboo! vacheyi, vacheyi.

                                                                     naa anukune
                                                             __nee mallika"
 
 uttaram poortichesi, kaagitam madichi kavarlo petti adrus rayala edho sandeham thochi aagipoyindi.

 okkakshanam aame mukham kaanti nasinchinatlu nallagaa maaripoyindi.

 sangharshanalo gunde naligipotundi.

 chivaraku manasu drudham chesukundi. pedavula meediki eppati chirunavvu vachindi.

 "inka aa taimu raledu. bhaarati notiventa aa subhavaarta puurtigaa vinaali. vaalliddarnii kalisi aa kotta adhyaayamlo chudali. appude....appude...."

 adrus rayani kavaru, droyer sorugulo pettesindi. laituteesesi, tanu manchammeedaku velli padukundi.


  0 0 0


 leprasi kaalanee mundu nagarajutopatu kaaru digi, getudati lopalaku veduthoonte bhaarati raktam urakalu vesinatlayindi.

 getu javaanu aameku namaskaram petti "ammagaaruu, bagunnara?" ani palakarinchaadu.
