 ఇంట్లోంచి ఏడుపులు పెడబొబ్బలు వినిపిస్తున్నాయి. 

 కంగారుగా ఇంట్లో అడుగుపెట్టాడు హనీ.

 తలవాకిటి కెదురుగా చిరిచాపమీద వేదప్రకాశం శరీరం పడుకోబెట్టి ఉంది. ఆయన తలదిక్కున దీపం వెలుగుతూంది! భార్య పిల్లలు ఆయన శరీరంమీద పడి ఏడుస్తున్నారు. 

 చుట్టూ గుమిగూడిన జనం కొందరు బిగ్గరగా ఏడిస్తే., కొందరు కంటనీరు పెడుతున్నారు మౌనంగా.

 అంతకు అరగంటముందు ఏం జరిగిందంటే -

 భ్రమరని అనరాని మాటలని ఇంట్లోకి రాకుండా వెళ్ళగొడుతుంటే ఆయన ఉగ్రత్వం చూసి ఆ రాత్రి ఏమనలేకపోయిన సంగీత, ఆయన కూతురు నిజంగానే చనిపోయినట్లుగా శ్రాద్ధకర్మకు ప్రయత్నాలు కూడా ప్రారంభిస్తుంటే ఇక నోరు మూసుకోలేకపోయింది.

 ఒకవైపు తల్లి గుండె బద్దలయ్యేలా ఏడుస్తోంది. పచ్చగా పసుపురాసుకొని, పారాణి పెట్టుకొని పెళ్ళికూతురై అత్తారింటికి వెళ్ళవలసిన పిల్లకు బ్రతికుండగానే ఈ చావుకర్మ లేమిటని! బాజాలు మ్రోగాల్సిన ఇంట్లో చావుమంత్రాలా? 

 "నాన్నగారూ!" సంగీత పిలిచింది.

 దర్భలు తరుగుతున్న వేదప్రకాశం ఏమిటన్నట్టుగా తలెత్తాడు.

 "నిజంగా మీరు బ్రాహ్మలేనా? వేద పండితులేనా? నిత్యాగ్ని హోత్రులేనా?" 

 "ఏమిటీ ప్రశ్నలు?" ఆయన చుర్రుమన్నట్టుగా చూశాడు.

 "నిజమైన బ్రాహ్మడు, వేదమంత్రాలు చదివినవాడు కూతురు బ్రతికుండగానే పిండం పెడతాడా? కనీస మానవత్వాన్ని మరిచిపోతాడా? అర్ధరాత్రి ఆడపిల్లను ఇంట్లోకి రాకుండా వెళ్లగొట్టిన మీరేం మనుష్యులు? మకరందం దుర్భుద్దితో అక్కని అపహరిస్తే ఆమెదా తప్పు? కన్నకూతురికి చేయని తప్పుకు శిక్ష విధించి మీ పిత్రుస్థానాన్నే కళంకిత పర్చుకొన్నారే?" 

 "పిత్రుస్థానం కంటే వంశం గొప్పది! వంశం కళంకితం కాకుండా ఉండడం కోసం పిత్రుస్థానం కళంకితమైనా ఫర్వాలేదు!" 

 "కన్న కూతుర్నే తరిమివేసిన మీ నిర్దాక్షిణ్యం కారణంగా ఈ వంశం కళంకితం కాలేదనుకొంటున్నారా?" 

 "ఈ వంశం నిప్పులాంటిది! ఇక్కడ చెడిపోయిన వాళ్ళకు స్థానం లేదు!" 

 "అక్క చెడిపోవడం మీరు కళ్ళారా చూశారా, నాన్నగారూ?" 

 "కృష్ణమహల్లోకి అడుగుపెట్టిన ఆడవాళ్ళెవరూ పరిశుధ్ధంగా బయటికి రారు!" 

 "అలాంటిదేమీ జరుగలేదని అక్క చెప్పింది కదా? ఆమె మాటకు విలువేమీ లేదా?" 

 "చెడిపోయిన వాళ్ళు చెడిపోయామని చెబుతారా? అయినా చెడిపోయిందో లేదో చెప్పడానికి వేరే నిదర్శనం ఏం కావాలి? దాని ఒంటిమీద జిగేల్ మన్న నగలు, తళుకులీనిన చీర ఆ సంగతి చెప్పక చెప్పలేదా? ఆ చినరాణి కొడుకు దాని వెంట పడినరోజే ఇలాంటిదేదో జరుగుతుందని భయపడ్డాను. భయపడ్డంతా జరిగింది. అగ్నికి వాయువు తోడైనట్టు వాడికి పెద్దరాణి కొడుకు తోడయ్యాడు. గొఱ్ఱె కసాయివాణ్ణి నమ్ముకొన్నట్టు నేనతడిని నమ్మాను. అమ్మాయి ఆచూకి కోసం ప్రయత్నించమన్నాను. దాని అదృశ్యం వెనుకున్నదే ఈ అన్నదమ్ములు. ఇది వాళ్ళ రాజదర్పానికి, ఐశ్వర్యానికి దాసురాలయిపోయింది. వ్యామోహంలో చిక్కిపోయింది. భ్రష్టురాలయింది." ఆయన కోసం దుఃఖంగా మారిపోయింది. ఎగసిపడే గుండెలను అదుముకొంటూ ఓ ప్రక్కకి ఒరిగిపోయాడు. 

 "నాన్నగారూ! సంగీత పరిగెత్తి ఆయన్ని పట్టుకొంది. 

 "నేను ఉన్నా పోయినా మీరు ఒక్కటే గుర్తుంచుకోండి ! వంశం కళంకితపర్చొద్దు. భ్రష్టులకు ఈ ఇంట్లో స్థానం లేదు. ఆమె కన్నకూతురుగాని, ఎవరేగాని!" ఆయన రెప్పలు వాలిపోయాయి.

 తిరిగి అవి లేవవని వైద్యుడు వచ్చి నాడి చూసి చెబితేగాని తెలియలేదు.

 విషాదమేఘాలు క్రమ్మిన ఆ సమయంలో హనీని చూడగానే కొందరు గుసగుసలు పోయారు.

 శారదమ్మ అతడిని చూడగానే నిప్పుల వర్షం కురిపించింది.

 "మళ్ళీ ఎందుకు వచ్చారు? నాశనం కాకుండా ఇంకా ఏం మిగిలిందని వచ్చారు? ఒకనాడు మీ బాబు కాముక దృష్టిపడి నా ఆడబిడ్డ ఆహుతైపోయింది. ఈనాడు మీ అన్నదమ్ముల దృష్టిపడి నా కూతురు బలైపోయింది. కూతురు రాజభవనంలో ఉంపుడుకత్తెగా వుందని గుండె బ్రద్దలై చచ్చారీయన. 

 "శారదమ్మగారూ! నా మాట దయచేసి వినండి. మీ కూతురు మా ప్యాలెస్ లో ఉండుపుకత్తెగా లేదు. తండ్రి అపార్ధం చేసుకొని వెళ్లగొడితే మా ఆశ్రమంలో వుంది. కూతుర్ని వేశ్య అని, ఉంపుడుకత్తె అని అపనిందవేయడం మీకే చెల్లింది" హనీ నచ్చజెప్పబోయాడు.

 "మీరు నాకేమీ చెప్పొద్దు. వెళ్ళండి. ఇంకెప్పుడూ ఇక్కడికి రావద్దు." 

 చేసేదేమీ లేక తిరిగి వచ్చిన హనీని చూసి ఎగతాళిగా నవ్వింది భ్రమర. "నాన్నగారు మీ కళలన్నీ దించిపంపింనట్టున్నారే" 

 హనీ తలెత్తి సూటిగా ఆమె ముఖంలోకి చూశాడు. అతడి కళ్ళలో ఆర్ద్రత. 

 ఒక జీవితం అంధకారం చేశాడు.

 మరో జీవితం ఆరిపోయేందుకు కారకుడయ్యాడు.

 తన వివేకంమీద తనకెంతో నమ్మకం.

 కాని, భ్రమర విషయానికి వచ్చేసరికి తన వివేకం అదుపుతప్పింది. తప్పటడుగువేశాడు. తనకు ప్రాయశ్చిత్తం ఏమిటి? అతడి కళ్ళల్లోని ఎరుపును మరోవిధంగా అర్ధం చేసుకొంది భ్రమర. "మరీ అంత చెప్పుకోలేని అవమానమా?" అతడినింకా ఉడికించాలని అంది.
 intlonchi edupulu pedabobbalu vinipistunnaayi. 

 kangaarugaa intlo adugupettaadu hanee.

 talavaakiti kedurugaa chirichaapameeda vedaprakasam sareeram padukobetti undi. aayana taladikkuna deepam velugutuundi! bharya pillalu aayana sareerammeeda padi edustunnaru. 

 chuttu gumigudina janam kondaru biggaragaa ediste., kondaru kantaneeru pedutunnaaru mounamgaa.

 antaku aragantamundu yem jarigindante -

 bhramarani anarani maatalani intloki rakunda vellagodutunte aayana ugratvam chusi aa raatri emanalekapoyina sangeeta, aayana koothuru nijamgaane chanipoyinatlugaa shraaddhakarmaku prayatnaalu kuudaa praarambhistunte ika noru moosukolekapoyindi.

 okavaipu talli gunde baddalayyela edustondi. pacchagaa pasupuraasukoni, paaraani pettukoni pellikuturai attaarintiki vellavalasina pillaku bratikundagaane ee chavukarma lemitani! bajalu mrogalsina intlo chavumantrala? 

 "naannagaaruu!" sangeeta pilichindi.

 darbhalu tarugutunna vedaprakasam emitannattuga talettaadu.

 "nijamgaa meeru brahmalena? vedha panditulena? nityaagni hotrulena?" 

 "amity prasnalu?" aayana churrumannattugaa chushadu.

 "nijamaina brahmadu, vedamantraalu chadivinavadu koothuru bratikundagaane pindam pedatada? kaneesa maanavatvaanni marichipotada? ardharaatri aadapillanu intloki rakunda vellagottina meerem manushyulu? makarandam durbhuddito akkani apahariste ameda tappu? kannakuturiki cheyani tappuku shiksha vidhinchi mee pitrusthaanaanne kalankita parchukonnare?" 

 "pitrusthaanam kante vamsam goppadi! vamsam kalankitam kakunda undadam kosam pitrusthaanam kalankitamainaa farvaledu!" 

 "kanna koothurne tarimivesina mee nirdaakshinyam kaaranamgaa ee vamsam kalankitam kaledanukontunnara?" 

 "ee vamsam nippulaantidi! ikkada chedipoyina vaallaku sthaanam ledu!" 

 "akka chedipovadam meeru kallara chusara, naannagaaruu?" 

 "krishnamahalloki adugupettina aadavaallevaruu parisudhdhamgaa bayatiki raaru!" 

 "alantidemi jarugaledani akka cheppindi kada? aame maataku viluvemi leda?" 

 "chedipoyina vaallu chedipoyamani chebutara? aina chedipoyindo ledho cheppadaaniki vere nidarsanam yem kavali? daani ontimeeda jigel manna nagalu, talukuleenina cheera aa sangati cheppaka cheppaleda? aa chinarani koduku daani venta padinaroje ilantidedo jarugutundani bhayapaddaanu. bhayapaddanta jarigindi. agniki vaayuvu thodainattu vaadiki peddaraani koduku todayyaadu. ghee kasaayivaanni nammukonnattu nenatadini nammanu. ammai aachuki kosam prayatninchamannaanu. daani adrushyam venukunnade ee annadammulu. idhi vaalla raajadarpaaniki, aishwaryaaniki daasuraalayipoyindi. vyaamohamlo chikkipoyindi. bhrashturaalayindi." aayana kosam dukkhamgaa maaripoyindi. egasipade gundelanu adumukontu oo prakkaki origipoyadu. 

 "naannagaaruu! sangeeta parigetti aayanni pattukondi. 

 "nenu unna poina meeru okkate gurtunchukondi ! vamsam kalankitaparchoddu. bhrashtulaku ee intlo sthaanam ledu. aame kannakuuturugaani, evaregaani!" aayana reppalu valipoyayi.

 tirigi avi levavani vaidyudu vachi naadi chusi chebitegaani teliyaledu.

 vishaadameghaalu krammina aa samayamlo haneeni chudagaane kondaru gusagusalu poyaru.

 saaradamma atadini chudagaane nippula varsham kuripinchindi.

 "mallee enduku vachaaru? naasanam kakunda inka yem migilindani vachaaru? okanadu mee baabu kaamuka drushtipadi naa aadabidda aahutaipoyindi. eenaadu mee annadammula drushtipadi naa koothuru balaipoyindi. koothuru rajabhavanamlo umpudukattegaa vundani gunde braddalai chachaareeyana. 

 "saaradammagaaruu! naa maata dayachesi vinandi. mee koothuru maa pales loo undupukattegaa ledu. tandri apaardham chesukoni vellagodithe maa aashramamlo vundi. koothurni vaesya ani, umpudukatte ani apanindaveyadam meeke chellindi" hanee nachajeppaboyadu.

 "meeru nakemi cheppoddu. vellandi. inkeppuduu ikkadiki raavaddu." 

 chesedemi leka tirigi vachina haneeni chusi egataaligaa navvindi bhramara. "naannagaaru mee kalalannee dinchipampinnattunna" 

 hanee taletti suutigaa aame mukhamloki chushadu. atadi kallalo aardrata. 

 oka jeevitam andhakaaram cheshaadu.

 maro jeevitam aaripoyenduku karakudayyadu.

 tana vivekammeeda tanakentho nammakam.

 kaani, bhramara vishayaaniki vachesariki tana vivekam aduputappindi. tappataduguvesadu. tanaku praayaschittam emiti? atadi kallalloni erupunu marovidhamgaa ardham chesukondi bhramara. "mari anta cheppukoleni avamanama?" atadininka udikinchaalani andi.