 "రానీ" అంది దీక్ష కొద్దిగా కనురెప్పలు పైకెత్తి.

 పృధ్వీరాజ్ బైటనుంచి వచ్చేసరికి దీక్ష పృధ్వీ గురించి అంతకు క్రితం కొనసాగిన తన కొత్త సంసారంలోని స్వీట్ డ్రీమ్స్ గురించి పరవశంగా ఆలోచిస్తున్నది. పృధ్వీ వచ్చి నెమ్మదిగా చెంత చేరటం మాట్లాడుతూనే తన సందిటలోకి తీసుకోటం దీక్ష గుర్తించలేదు. ఇందాక నుంచీ అతని సమక్షంలోనే వున్నాననుకుంటున్నది.

 పృధ్వీరాజ్ అమాయకుడు కాదన్న విషయం తొలిరాత్రే గమనించింది దీక్ష. అతను పుస్తకాల పురుగు. మంచి మంచి గ్రంధాలు చదివి వున్నాడు. విజ్ఞానము అపారమే, లోకజ్ఞానము అపారమే.

 పృధ్వీరాజ్ సమక్షంలో దీక్ష తనని తాను పూర్తిగా మరచి పోతుంది. అతని చతురత, బుజ్జగింపు మనసుని ఆహ్లాదపరచి మైమరుపు కలిగిస్తాయి.

 స్త్రీని లాలించి, బుజ్జగించి ఆపై రెచగొడితే తన సర్వస్వం అతని దోసిటిలో వుంచుతుంది. స్త్రీ మనసుని పరిపూర్ణంగా ఎరిగిన వాడు పృధ్వీరాజ్.

 "కోపం వస్తే నా మనసు వూరుకోదు." అంటూ దీక్ష ముక్కు చివర చిన్నగా కొరికాడు పృధ్వీరాజ్.

 "ఏయ్!" అంటూ కళ్ళు తెరిచింది దీక్ష.

 కొంటె నవ్వులు నవ్వుతున్నాడు పృధ్వీరాజ్.

 గదిలో పెద్దలైటు వెలుగుతున్నది.

 అప్పుడు గుర్తుకు వచ్చింది దీక్షకి. భోంచేసి పృధ్వీ బైటికి వెళ్ళాడు. తను ఆలోచిస్తూ పడుకుంది. ఆలోచనలు అలా అలా సాగి పృధ్వీ మీదకి వెళ్ళాయి. ఆపై పృధ్వీ చిలిపి పనుల మీదకి మనసు పోయింది. మధురమైన ఆలోచనలతో మైమరచి వుంది తను. అప్పుడు దొంగలా దూరాడు పక్క మీదకి....
 "నువ్వు ఉత్త దొంగ పిల్లాడివి" అంది దీక్ష.

 "బాప్ రే ఏమిటి అభాండము! చవితి చంద్రుడిని కూడా చూడలేదే!" వాపోయాడు పృధ్వీరాజ్.

 "అభాండము కాదు అన్నం గుండిగ గాదు. నేను తొందరగా మాట జారను. నీవు మానస చోరుడివి."

 "దొంగ అనేకన్నా ఈ మాట కాస్త వినసొంపుగా వుంది. ఇంతకీ ఎవరి మనసు దొంగిలించానేమిటి?"

 "ఈ రాజుగారికి ఎందరి మనసులు తెలుసేంటి?"

 "అలాంటి ఇరుకు ప్రశ్నలు వేయకూడదు."

 "ఏమో పాపం!"

 "పాపమే మరి. నాకున్నది ఒక్క మనసు. దానిని తొలి చూపులోనే ఓ కరాటే పిల్ల కొట్టేసింది...."

 "కరాటే నేర్చుకోకూడదు పృధ్వీ!" చటుక్కున మాటల మధ్యకి అడ్డువచ్చి అడిగింది దీక్ష.

 పృధ్వీరాజ్ ఏ మాత్రం ఆలశ్యం చేయకుండా బిగి కౌగిలిలో దీక్షని బంధించాడు. ఉక్కిరి బిక్కిరి అయేలా ముద్దులు పెట్టుకున్నాడు. దీక్ష కాస్త పక్కకి కదలాలని చూసింది. అతని బలమైన బాహువుల్లో బందీ అయిన దీక్ష అరంగుళం కూడా పక్కకి జరగలేకపోయింది.

 పృధ్వీరాజ్ కాస్త తగ్గిన తరువాత "ఉత్త మోటు" అంది దీక్ష. అతని చర్యలకి మాత్రం లోలోపల మురిసిపోతూ.

 "శరీరమా, నా ప్రవర్తనా?" సీరియస్ గా అడిగాడు.

 "శరీరానికేమి పేరుకి తగ్గట్లు బలమైన రాకుమారుడిలాగా వుంటావు. ముఖమే అమాయకంగా.... ఉహూ నేను నమ్మను. ఇంత తెలివి తేటలు వున్నాయి. అయ్యగారిని అమాయక చక్రవర్తి అంటే నమ్ముతారా! మాటలు వేరు చాతలు వేరుకదా! అబలని, ఆడదానిని ఇలా నన్ను నలిపి నలిపి నల్లేరు కాయ చేస్తే ఎలా! ఆడపిల్లతో సుతిమెత్తగా వ్యవహరించాలి. అన్నీ మోటు పనులే. ఈ బలప్రయోగం కరాటేలో వుపయోగిస్తే ఎంత బాగుంటుంది!" అంది.

 "నా ప్రశ్నలకి జవాబు కావాలి."

 "అలాగే."

 "నీకు కరాటే బాగావచ్చు. అవునా!"

 "ఊ.."

 "అంత బాగా కరాటే వచ్చిన పిల్లని....ఎత్తి భుజాన వేసుకుని పరుగులు తీయగలను. చేతుల మీద ఎత్తుకుని గిరగిర తిప్పగలను. అణుమాత్రమైనా కదలటానికి వీలు లేకుండా బాహువుల మధ్య బలంగా బిగించి వుంచగలను. ఊపిరి ఆడకుండా ముద్దులు పెట్టుకోగలను. ఇంకా చాలా చేయగలను. చూశావా నా చేతులకి అందంగా బుల్లిబుల్లి కండలు వున్నాయి. బలానికి యివి చాలవా! కావాలంటే నా బలం పరీక్ష చేస్తానంటే చెప్పు. ఒంటిచేతిమీద నిన్ను పూలచెండులా పైకి ఎత్తి ఆ చేతిని అలా గంట వుంచుతాను. బెట్ కాయి ఓడిపోయావంటే నీవే నన్ను వంద ముద్దులు పెట్టుకోవాలి." పృధ్వీరాజ్ గర్వంగా చెప్పాడు.
 "raanii" andi deeksha koddigaa kanureppalu paiketti.

 prudhweeraj baitanunchi vachesariki deeksha prudhvee gurinchi antaku kritam konasaagina tana kotta samsaaramlooni sweet dreams gurinchi paravasamgaa aalochistunnadi. prudhvee vachi nemmadigaa chenta cheratam maatlaadutuunae tana sanditaloki teesukotam deeksha gurtinchaledu. indaaka nunchi athani samakshamlone vunnaananukuntunnadi.

 prudhweeraj amayakudu kaadanna vishayam toliratre gamaninchindi deeksha. atanu pustakaala purugu. manchi manchi grandhaalu chadivi vunnadu. vignaanamu aparame, lokagnaanamu aparame.

 prudhweeraj samakshamlo deeksha tanani taanu puurtigaa marachi potundi. athani chaturata, bujjagimpu manasuni aahlaadaparachi maimarupu kaligistaayi.

 streeni lalinchi, bujjaginchi aapai rechagodithe tana sarvaswam athani dositilo vunchutundi. stree manasuni paripuurnamgaa erigina vaadu prudhweeraj.

 "kopam vaste naa manasu voorukodu." antuu deeksha mukku chivara chinnagaa korikadu prudhweeraj.

 "yey!" antuu kallu terichindi deeksha.

 konte navvulu navvutunnadu prudhweeraj.

 gadilo peddalaitu velugutunnadi.

 appudu gurtuku vachindi deekshaki. bhonchesi prudhvee baitiki vellaadu. tanu aalochistuu padukundi. aalochanalu alaa alaa saagi prudhvee meedaki vellaayi. aapai prudhvee chilipi panula meedaki manasu poyindi. madhuramaina aalochanalatho maimarachi vundi tanu. appudu dongalaa dooraadu pakka meedaki....
 "nuvvu utta donga pilladivi" andi deeksha.

 "bap ree emiti abhaandamu! chaviti chandrudini kuudaa chudalede!" vaapoyaadu prudhweeraj.

 "abhaandamu kaadu annam gundiga gaadu. nenu tondaragaa maata jaaranu. neevu maanasa chorudivi."

 "donga anekanna ee maata kaasta vinasompugaa vundi. intakee evari manasu dongilinchaanemiti?"

 "ee rajugariki endari manasulu telusenti?"

 "alanti iruku prasnalu veyakudadu."

 "emo paapam!"

 "papame mari. naakunnadi okka manasu. daanini toli choopulone oo karate pilla kottesindi...."

 "karate nerchukokudadu prudhvee!" chatukkuna maatala madhyaki adduvachi adigindi deeksha.

 prudhweeraj e maatram aalasyam cheyakunda bigi kaugililo deekshani bandhinchaadu. ukkiri bikkiri ayela muddulu pettukunnadu. deeksha kaasta pakkaki kadalaalani chusindi. athani balamaina baahuvullo bandee ayina deeksha arangulam kuudaa pakkaki jaragalekapoyindi.

 prudhweeraj kaasta taggina taruvaata "utta motu" andi deeksha. athani charyalaki maatram lolopala murisipotu.

 "sariiramaa, naa pravartanaa?" seerius gaa adigaadu.

 "sariiraanikemi peruki taggatlu balamaina rakumarudilaga vuntaavu. mukhame amaayakamgaa.... uhoo nenu nammanu. inta telivi tetalu vunnayi. ayyagaarini amayaka chakravarti ante nammutara! maatalu vaeru chaatalu verukada! abalani, aadadaanini ilaa nannu nalipi nalipi nalleru kaaya cheste ela! aadapillatho sutimettagaa vyavaharinchaali. annee motu panule. ee balaprayogam karaatelo vupayogiste entha baguntundi!" andi.

 "naa prasnalaki jawabu kavali."

 "alaage."

 "neeku karate bagavachhu. avuna!"

 "oo.."

 "anta baga karate vachina pillani....etti bhujana vesukuni parugulu teeyagalanu. chetula meeda ettukuni giragira tippagalanu. anumaatramainaa kadalataaniki veelu lekunda bahuvula madhya balangaa biginchi vunchagalanu. oopiri adakunda muddulu pettukogalanu. inka chala cheyagalanu. chusawa naa chetulaki andamgaa bulliblli kandalu vunnayi. balaaniki yivi chalawa! kavalante naa balam pareeksha chestanante cheppu. ontichetimeeda ninnu poolachendulaa paiki etti aa chetini alaa ganta vunchutaanu. bett kaayi odipoyavante neeve nannu vanda muddulu pettukovali." prudhweeraj garvamgaa cheppaadu.