 సుప్రియ తెల్లబోయింది. శారద ఇంత తొందరగా ఇలాంటి నిర్ణయం తీసుకుంటుందనుకోలేదు. గొడవ చేస్తుంది, తిడుతుంది... ఏం జవాబివ్వలా, ఎలా ఆమె ముఖం చూడాలా అని లోలోన భయపడుతోంది.
 సునీత అలా అనగానే బెదురుగా "ఏమిటో నాకు తెలియకుండానే అతనికి లొంగిపోయాను. అతని మాట కాదంటే ఉద్యోగం నించి తీసేస్తాడేమో... మళ్ళీ రోడ్డుమీద పడాలని భయపడి..." నసుగుతూ చెప్పబోయింది.
 "నోర్ముయ్... వెధవ కుంటిసాకులు నా దగ్గర చెప్పకు. నీకిష్టం లేకుండా అతనేం చెయ్యగలడు? నీకు ఈ ఫ్లాటు, సుఖాలు అవీ కావాలి. వాటికోసం మగాళ్ళకి వలలు విసిరే నీ గుణం నాకు తెలిసి కూడా నిన్ను నమ్మాం మేం ఇద్దరం. ఇంకేం ఊరేగు అతనితో. నాలుగురోజులు వాడుకుని తన్ని పంపిస్తాడు. అప్పుడు తెలుస్తుంది నీ బతుకు" అంటూ సుప్రియని ఛీత్కారంగా చూసి ఆమె ఏదో చెప్పబోతూంటే వినకుండా వెళ్ళిపోయింది.
 * * *
 శారద చెప్పింది విని సత్యవతి నిర్ఘాంతపోయింది.
 ఆవిడమొహం కోపంతో జేవురించింది.
 "వీడికిలాంటి బుద్ధులు కూడానా... ఇంతకి దిగజారాడా! ఈమధ్య వాడిని చూస్తే నాకెందుకో ఏదో అనుమానం వచ్చింది. వాడి మొహం చూస్తే ఏదో తప్పుచేసినవాడు మొహం చాటేసినట్టు నన్ను తప్పించుకుని తిరుగుతున్నాడు. రాత్రిళ్ళు పదకొండుకి రావడం, భోజనాలు చేసి రావడం... నీవు లేవని ఏదో ఫ్రెండ్స్ తో కాలక్షేపం చేస్తున్నాడనుకున్నాను. ఇంట్లో పెళ్ళాన్నింత ఉద్ధరించాడు వీడి మొహానికింకా ప్రేమలు కావల్సి వచ్చాయా..." ఆవేశంగా అంది.
 "వద్దూ అత్తయ్యా మీరూరుకోండి. ఇక నా మనసు విరిగిపోయింది. ఆయనకి, నాకు భార్యాభర్తల సంబంధం లేనేలేదు. ఆయన్నైనా సుఖపడనీయండి నచ్చినవారితో. నే వెళ్ళిపోతాను. మ్యూచువల్ సెపరేషన్..."
 "నేనొప్పుకోను. నువ్వెళ్ళడానికి వీలులేదు... పెళ్ళంటే ఏమనుకుంటున్నారు ఈ మగాళ్ళు... అదింత సుళువుగా వదిలించుకునేది కాదు..." 
 "ప్లీజ్... నేను ఆనందంగా వుండాలంటే మీ సపోర్టు కావాలత్తయ్యా. నాకింక ఈ సంసారంలో సారం కనపడలేదు. ఇన్నాళ్ళూ ఏ ఆనందం లేకపోయినా వివాహ వ్యవస్థని గౌరవించి, మీ అందరికోసం ఒక ఇంట్లో బతికాను. ఇప్పుడు జరిగినదాంతో నాకు మనసు పూర్తిగా విరిగింది. తప్పు నాది కాదు కనుక విడిపోవడానికి సంకోచం కలగడంలేదు. అంచేత మీరేం అడ్డురావద్దు. నేను ముందు కొన్నాళ్ళు అమ్మావాళ్ళ యింట్లో వుండి, తర్వాత వేరే వెళ్తాను."
 "నీవెక్కడికీ వెళ్ళనక్కరలేదు. ఈ ఇల్లు నాది... నా భర్త నాకిచ్చింది. నా తదనంతరం వాడికిమ్మని రాశారు... నేనున్నచోటే నీవుంటావు. మనిద్దరం, నా మనవడు... మనం వుందాం. వాడిష్టం. ఎటు పోతాడో పోమ్మందాం..." విరక్తిగా అంది సత్యవతి.
 శారద ఆశ్చర్యంగా చూసింది. "ప్లీజ్ అత్తయ్యా! నాకోసం మీరు కొడుకుని వదులుకోవడం ఏమిటి, నాకేం ఫరవాలేదు. మీ సాయం ఎప్పుడు కావాలన్నా తీసుకుంటాను. అమ్మా నాన్న వున్నారు. నేనేం ఒంటరిదాన్నవను. మీరిలాంటి నిర్ణయం తీసుకుంటే ఆయనకింకా కోపం వస్తుంది. ఇదంతా నేనే చేయించానంటారు."
 "వాడెవడు నన్ననడానికి... నేనేం వాడిమీద ఆధారపడి బతకడంలేదు. నేను ఎవరితో వుండాలనుకుంటే వాళ్ళతో వుంటావు" పట్టుదలగా అందావిడ.
 శారద నిస్సహాయంగా చూసింది.
 "వాడే వెడతాడు ఇంట్లోంచి. నీవు నీ ఇంట్లో వుండు. చూడు శారదా, అసలే మీ వాళ్ళు కష్టాల్లో వున్నారు. ఇప్పుడు నీ సంసారం ఇలా అయిందని తెలిస్తే వున్నవాటికి ఇదొకటా అని చాలా బాధపడ్తారు. ఇప్పుడప్పుడే ఏం చెప్పకు... కొన్నాళ్ళు పోనీ..." అంది.
 శారదకీ అదే అనిపించింది.
 రాత్రి ప్రకాష్ రాగానే సత్యవతి శారదిచ్చిన కాగితాలు అతనిముందు పడేసింది మౌనంగా... "ఏమిటి, ఏమిటివి?" అన్నాడు ఆశ్చర్యంగా.
 "శారదిచ్చి వెళ్లింది" అంది ముభావంగా.
 తల్లి మొహం చూడగానే శారద వచ్చి తల్లితో చెప్పివుంటుందనిపించి గబగబా కాగితాలు తీశాడు. చూడగానే అతని మొహంలో రకరకాల రంగులు మారిపోయాయి. "డైవోర్స్ పేపర్లు శారద ఇచ్చిందా! ఆవిడ ఉద్దేశం ఏమిటి? డైవోర్స్ ఇస్తుందటనా నాకు" మండిపడుతూ అన్నాడు.
 "అభిమానవతి అయిన ఓ ఆడది ఇదే చేస్తుంది" సత్యవతి సూటిగా అంది.
 ప్రకాష్ కఠినంగా తల్లివంక చూసి "నీ కోడలిని వెనకేసుకొచ్చింది చాలు. నీతో కాదు మాట్లాడటం నాతో వచ్చి మాట్లాడమను."
 "మాట్లాడటానికేం లేదు, నే చెప్పాల్సింది ఈ కాగితాలు చెప్తాయి... అని ఇచ్చి వెళ్ళింది. సంతకం పెట్టిమ్మంది..."
 "ఆహా... సంతకమేగా కావాలి ఇదిగో పెడుతున్నాను. మళ్ళీ వచ్చి గోలపెడితే ఊరుకోను. మళ్ళీ ఈ గుమ్మం తొక్కడానికి వీలులేదు. ఆడదానికే అంత పొగరు, నిర్లక్ష్యం అయితే నాకెంతుండాలి..." తలెగరేసి అన్నాడు కోపంగా సంతకం పెడుతూ.
 "ఈ గుమ్మం తొక్కడానికి వీలులేదని చెప్పడానికి నీకేం హక్కులేదు ప్రకాష్. ఇది నా ఇల్లు. శారద ఇక్కడికి వస్తుంది, ఇక్కడే నాతో వుంటుంది" అంది సత్యవతి.
 ప్రకాష్ తెల్లబోయాడు. అతని మొహంలో రక్తం పొంగింది. "అంటే... అంటే" అతని మాట తడబడింది.
 "అంటే ఏంలేదు. నా కోడలిని, మనవడిని నేను దూరం చేసుకోను. ఈ ఇల్లు నా పేర ఇచ్చారు మీ నాన్నగారు. నేనున్నన్ని రోజులు నా ఇష్టం వచ్చిన వారితో వుండే హక్కు నాకుంది."
 "అంటే నీకు కొడుకు అక్కరలేదు... కోడలే కావాలని చెబుతున్నావా... అంటే నన్నే ఇంట్లోంచి పొమ్మనా అర్థం..." ఉక్రోషంగా అన్నాడు.
 supriya tellaboindi. saarada inta tondaragaa ilanti nirnayam teesukuntundanukoledu. godava chestundi, tidutundi... yem jawabivvala, ela aame mukham chudala ani lolona bhayapadutondi.
 suneeta alaa anagaane bedurugaa "emito naaku teliyakundaane ataniki longipoyanu. athani maata kaadante udyogam ninchi teesestademo... mallee roddumeeda padaalani bhayapadi..." nasugutuu cheppaboindi.
 "normue... vedhava kuntisaakulu naa daggara cheppaku. neekishtam lekunda athanem cheyyagaladu? neeku ee flaatu, sukhalu avy kavali. vatikosam magaallaki valalu visire nee gunam naaku telisi kuudaa ninnu nammam mem iddaram. inkem ooregu athanitho. naalugurojulu vaadukuni tanni pampistaadu. appudu telustundi nee batuku" antuu supriyani cheetkaaramgaa chusi aame edho cheppabothoonte vinakunda vellipoyindi.
 * * *
 saarada cheppindi vini satyavati nirghaantapoyindi.
 aavidamoham kopamtho jevurinchindi.
 "veedikilaanti buddhulu kudana... intaki digajarada! eemadhya vaadini chuste naakenduko edho anumanam vachindi. vaadi moham chuste edho tappuchesinavaadu moham chaatesinattu nannu tappinchukuni tirugutunnadu. raatrillu padakonduki ravadam, bhojanaalu chesi ravadam... neevu levani edho frends thoo kalakshepam chestunnadanukunna. intlo pellaanninta uddharinchaadu veedi mohanikinka premalu kavalsi vachaya..." aavesamgaa andi.
 "vadduu attayya meerurukondi. ika naa manasu virigipoyindi. aayanaki, naaku bhaaryaabhartala sambandham leneledu. aayannainaa sukhapadaneeyandi nachinavaarito. nee vellipotaanu. mutuola seperation..."
 "nenoppukonu. nuvvelladaaniki veeluledu... pellante emanukuntunnaru ee magaallu... adinta suluvugaa vadilinchukunedi kaadu..." 
 "please... nenu aanandamgaa vundalante mee saportu kavalattayya. naakinka ee samsaaramlo saaram kanapadaledu. innaalluu e aanandam lekapoyina vivaha vyavasthani gowravinchi, mee andarikosam oka intlo batikaanu. ippudu jariginadaamto naaku manasu puurtigaa virigindi. tappu naadi kaadu kanuka vidipovadaaniki sankocham kalagadamledu. anchetha meerem adduravaddu. nenu mundu konnaallu ammavalla yintlo vundi, tarvaata vere veltaanu."
 "neevekkadikii vellanakkaraledu. ee illu naadi... naa bharta naakichindi. naa tadanantaram vaadikimmani raasaaru... nenunnachote neevuntaavu. maniddaram, naa manavadu... manam vundam. vaadishtam. etu potado pommandam..." viraktigaa andi satyavati.
 saarada aascharyamgaa chusindi. "please attayya! nakosam meeru kodukuni vadulukovadam emiti, naakem faravaledu. mee saayam eppudu kavalanna teesukuntaanu. amma naanna vunnaru. nenem ontaridaannavanu. meerilanti nirnayam teesukunte ayanakinka kopam vastundi. idantaa nene cheyinchaanantaaru."
 "vaadevadu nannanadaaniki... nenem vaadimeeda aadhaarapadi batakadamledu. nenu evaritho vundaalanukunte vaallatho vuntaavu" pattudalagaa andavida.
 saarada nissahaayamgaa chusindi.
 "vade vedataadu intlonchi. neevu nee intlo vundu. chudu saaradaa, asale mee vaallu kashtaallo vunnaru. ippudu nee samsaaram ilaa ayindani teliste vunnavaatiki idokata ani chala baadhapadtaaru. ippudappude yem cheppaku... konnaallu ponee..." andi.
 saaradakii adhe anipinchindi.
 raatri prakash ragane satyavati saaradicchina kaagitaalu atanimundu padesindi mounamgaa... "emiti, emitivi?" annadu aascharyamgaa.
 "saaradicchi vellindi" andi mubhaavamgaa.
 talli moham chudagaane saarada vachi tallitho cheppivuntundanipanchi gabagaba kaagitaalu teesaadu. chudagaane athani mohamlo rakarakaala rangulu maripoyayi. "divors peparlu saarada ichinda! aavida uddesam emiti? divors istundatanaa naaku" mandipadutuu annadu.
 "abhimaanavati ayina oo aadadi ide chestundi" satyavati suutigaa andi.
 prakash kathinamgaa tallivanka chusi "nee kodalini venakesukochindi chaalu. neetho kaadu matladatam naatho vachi matladamanu."
 "matladatanikem ledu, nee cheppalsindi ee kaagitaalu cheptaayi... ani ichi vellindi. santakam pettimmandi..."
 "aahaa... santakamegaa kavali idigo pedutunnaanu. mallee vachi golapedithe oorukonu. mallee ee gummam tokkadaaniki veeluledu. aadadaanike anta pogaru, nirlakshyam ayithe naakentundaali..." talegaresi annadu kopanga santakam pedutuu.
 "ee gummam tokkadaaniki veeluledani cheppadaaniki neekem hakkuledu prakash. idhi naa illu. saarada ikkadiki vastundi, ikkade naatho vuntundi" andi satyavati.
 prakash tellaboyaadu. athani mohamlo raktam pongindi. "ante... ante" athani maata tadabadindi.
 "ante emledu. naa kodalini, manavadini nenu dooram chesukonu. ee illu naa paera icharu mee naannagaaru. nenunnanni rojulu naa ishtam vachina vaaritho vunde hakku naakundi."
 "ante neeku koduku akkaraledu... kodale kaavaalani chebutunnava... ante nanne intlonchi pommana artham..." ukroshamgaa annadu.