As the weeks sped by we continued to leave her overnight as much as possible only to find her in the morning right where we'd left her hungry and pathetically happy to see us.
Haftalar boyu, Elsa'yı her gece mümkün olduğu kadar çok, sabah onu bulduğumuz yerde aç ve mutsuz, ama bizi gördüğü için sevinçli bir şekilde yeniden bulmak için yalnız bırakmaya devam ediyorduk.