Çocukken aşure yapılışını izlemekten çok keyif alırdım... Kim aşure pişirecekse ona gidilir. Büyük bir kazanda tıkırdatılan buğday konu komşu ile sırayla karıştırılır. Eksik gedik ne varsa birbirinden tamamlanır.
Mutlaka keşkek de yapılırdı. Sofra kurulur; çaylar kahveler içilir; sohbetler edilir, neşe paylaşılır; dert, tasa atılır ve gün biterdi...Çok güzeldi çok...