Nevruz zamanı geldiğinde Azerbeycan’ın birçok hanesinin fırınından nefis kokular yükselmeye başlar. Bu kokunun adı gibi şeker bir sebebi var. İsmini daha önce duymayanlarınız için hemen söyleyelim adını. Kendileri şekerbura.
Nevruz’da yapılma geleneği yıllarca sürmüş ve şekerbura sevgisi katlanarak artmış. Sadece Nevruz zamanı değil, artık herhangi bir zamanda da şekerbura yapılmaya başlanmış. Fakat isminin şekerbura olması inanılmaz şekerli olduğuna anlamına gelmiyor. Hatta en önemli özelliği; hamuruna şeker girmiyor olması.
İç malzemesi, ceviz, badem ya da fındıktan yapılıyor. Kurabiye tatlığında, poğaça yumuşaklığında oluyor. Çayın yanına, yemeklerden sonra tatlı niyetine afiyetle yeniyor. Estetik duruşunu da ince el emekçiliğine borçlu.
Kardeşlik, gelenekleri de paylaşmaktır. Biz de kardeş milletimizin bu güzel tadını mutfaklarımıza taşımak için mutfağın yolunu tuttuk bu kez.
Selam olsun!