''Gülemedim ki hiç hasta yatağının başucunda haberi bu yüzden yoktur annemin sol yanağımdaki gamzeden
Komodinin üstündeki ilaçların sayısı arttıkça kutularından yaptığım gökdelenin uzamasına sevinirdim
Ve bilmezdim annemin yaşantısındaki renkliliğin yalnızca raflarda dizili kavonozların içindeki reçeller olduğunu.'' - Sunay Akın
Tarifime geçmeden önce, sözlerime Sunay Akın'ın mutfaklarımızdaki renkleri farklı bir bakış açısıyla anlattığı şiiriyle başlamak istedim.
Kış kurabiyelerim de bana bu şiiri hatırlatır hep; mutsuz suratları gülümsetebilen, iç ısıtan, anlık da olsa geçmişle bağ kurailen minik hatırı sayılır tatlardır.
Bu kış kurabiyelerini her yaptığımda; babaannemin renkli örme yün batteniyelerini üzerine örtmüş, anneannemin kalender iki katlı kerpiç evinin cumbasından arnavut kaldırıma bıraktığı sepetinin çuval ipini saçına takmış çocukuluğumu, fincan kenarında beni beklerken bulurum.
O çocukuluğumda dökme kuzine üstünde kaynayan çinko çaydanlıkta zencefilli, limonlu çaylar o kurabiyelerde hayat bulur yeniden. Geçmiş kokar buram buram...