Bölgeden bölgeye, şehirden şehire hatta kişiden kişiye bile değişir içli köftenin tarifi. Kimisi bol kızarmış, çıtır çıtır sever. Kimisi haşlama içli köfteden şaşmaz. ''İçinde fıstık, ceviz olmadan yemem'' diyenimiz de var, ''Köfte dediğin ince hamurlu, bol yağlı olur.''cümlesini kuranımız da...
Nasıl seversek sevelim, içli köfte başımızın tacı. Kolay değildir öyle içli köfte yapması. Maharet ister, emek ister. Antakya usülü oruk, emeğin, kaliteli malzemenin konuştuğu bir içli köfte çeşidi. En büyük özelliği hamuruna dövülmüş et konulması. Kasaptan alınan et, en az 3-4 kez çektirilir. Sinirsiz etten elde edilen dövülmüş et, köftenin hamuruna girdi mi bambaşka güzel olur. ''Ben koymak istemiyorum.'' diyenlerinizi de unutmadık elbette. Püf noktaları kısmında onlara minik bir önerimiz var.
Geldi mi Hatay mutfağı kokusu? O zaman, maharetleri konuşturma zamanı!