AÖL Din Kültürü 1 Dersi Ders özeti, Konu anlatımı, Ders notu - Açık Lise
Din Kültürü 1 ders notları
Uzay - Hayvan - Bitki
İnsanınDoğası ve Din
İnsan, evrendeki diğer varlıklara göre farklı yaratılmıştır. İnsanın maddi (beden) yönüyle beraber bir de manevi (ruh) yönü vardır. Esasen insanı diğer varlıklardan ayıran en belirgin özelliği bu yönünün olmasıdır. Bu sayede insan, kendisine ait bir iç alem oluşturur ki buna “karakter” veya “şahsiyet” de denilir. insanın bu özelliği, onun çevresinden etkilenmesine neden olur. Böylece insan; çaresizlik, korku, hastalık, yalnızlık, felaketler karşısında kendisine bağlanacağı ve yardım isteyeceği bir sığınak ,arar. işte bu noktadan itibaren insanın imdadına din duygusu karşılık vermektedir. Yani insanın manevi yönünü rahatlatan bu duygu, din duygusudur.
İnsanın maddi (beden) ihtiyaçlarını karşılamak nasıl gerekli ise, manevi (ruh) ihtiyaçların karşılamak da o kadar önemlidir. Bu, insan için bir dengedir. insanın her yönüyle sağlıklı olması için bu denge son derece önemlidir. Bundan dolayı insanın iç alemini rahatlatacak olan yegane kurum ise dindir. insan için bu inkar edilemez bir gerçektir.
Dinin kaynağı Allah’tır. ilahi bir temele dayanmayan, kuralları insanlar tarafından konulmuş olan sistemler gerçek din olamazlar. Çünkü dinleri bizlere, Allah tarafından insanlar arasından seçilip görevlendirilen peygamberler tarafından ulaştrnrlar. Allah’ın elçisi olan bu seçkin insanlar, vahiy adı verilen çok özel bir metotla Cebrail vasıtasıyla Allah’tan aldıkları ilahı buyrukları insanlara iletirler. Buna göre din; Allah’ın melek aracılığı ile peygamberlere ulaştırdığı. peygamberlerin de insanlara anlattığı, amacı dünyada ve ahirette mutluluğu sağlamak olan ilahi kurallar”, denir. Güvenme, bağlanma ve sığınma duyguları insanda öylesine derindir ki hiçbir güç ve kuvvet bunları silip atamaz. Bu nedenle tarihin hiçbir döneminde dinsiz bir topluluk olmamıştır. insanlık tarihi boyunca istisnasız bütün insanlar şu veya bu şekilde bir varlığa mutlaka inanmışlardır. Şüphesiz kendisine sığınılıp bağlanılacak en mükemmel ve en yüce varlık kainatın yaratıcısı olan Yüce Allah’tır.
insana hitap eden ve İnsan için var olan din, tarihin hiçbir döneminde ortadan kalkmayan sağlayan bir kurumdur. Tarih boyunca dinsiz bir toplum asla olmamıştır. insanlık tarihinin her döneminde din, canlılığını korumuş dinamik bir güç olmuştur. Bundan dolayı insan hayatının en temel ihtiyacı ve ayrılmaz bir vasfı haline gelmiştir.
Din, insanlık tarihinin başından beri var olmuş çok kuvvetli ve köklü bir olgudur. ilk insan Hz. Adem’i yaratılmasıyla beraber, din de var olmuştur. Çünkü yüce Allah, insanların dünyada nasıl davranmaları gerektiğini dini kurallar yoluyla bildirmiştir. O hak din, insanlık tarihi kadar eskidir. Bu nedenle diyebiliriz ki din, tarihin bütün devirlerinde ve bütün toplumlarda her zaman var olmuş ve tarih boyunca varlığını sürdürmüştür. Ayrıca din, insanlığın vazgeçilmez bir gerçeğidir.
1. Din, akıl ve irade sahibi insanlara hitap eder. Akıl hastalarının ve mükellef çağına gelmemiş çocukların dinı sorumlulukları yoktur.
3. Din, gönüllü ve içten gelen samimi duygularla bağlanma esasına dayanır
5. Din duygusu ve buna bağlı olarak ibadetler, insanı anlamsız ve zarar ve kuruntulardan uzaklaştırarak iç huzur verir.
7. Din, hayatımıza anlam katan ‘en saygın ve en üstün değerlerden biridir. insanoğlu yaratıldığı günden beri kendi kendine; “Ben kimim?”, “Beni kim yarattı?”, “Beni niçin yarattı?”, “Nereden geldim ve nereye gidiyorum?”; insanı diğer tüm varlıklardan farklı yaratan yüce Allah, ona ihtiyaç duyduğu her türlü imkanı ve fırsatı da vermiştir. ilk insan Hz Adem ile beraber, insanın neye, nasıl inanacağını da öğretmiştir. Esasen yüce Yaratıcı, insanı hiçbir zaman bilgisiz bırakmamıştır. Çeşitli zamanlarda gerek duydukça insanlar arasından seçtiği seçkin elçiler aracılığı ile insanlara doğru inancı ve doğru yolu bildirmiştir. Zaman içerisinde insanlar, Allah’tan gelen bu doğru inanma ve uygulama biçimlerini çeşitli nedenlerden dolayı ya değiştirmişler ya da kaybetmişlerdir. Böylece inanma biçimlerinde farklılıklar meydana gelmiştir.
8. insan, yapısı itibariyle dine muhtaçtır. Çünkü insan ruh ve bedenden ibarettir. Şüphesiz insanın ruhi ihtiyaçlarını karşılayan en sağlam müessese dindir. Hiçbir kurum veya olgu insandaki bu doğuştan gelen duyguyu tatmin edemez. Eğer insanın inanma veya din ihtiyacı sağlıklı bir şekilde karşılanmazsa, zamanla hem ferdin hem de toplumun bünyesinde kapanması zor yaralar açılır. Birçok ilkel ve sapık inanma ve tapınma tarzları ortaya çıkar
9- Din, insanı iyilik yapmaya sevk ettiği gibi kötülüklerden de uzak tutar. Dini inanç ve uygulamalar, insanın irade ve karakterini güçlendirir. içgüdülerine, sıradan ve basit arzularına esir olmaktan kurtarır. Kötülüklere karşı mücadele etmede güç ve cesaret verir. Böylece kişinin gönlünde ve vicdanında manevi bir otorite olarak yerleşen Allah sevgisi ve korkusu, her zaman ve her yerde insanın dikkatli ve temkinli davranmasını sağlar. Bu da insan sadece Allah’a karşı boyun eğmeye yönlendirir
10. Din, bütün insanları saygın ve kardeş ederek fert ve toplumu kutsal duygu, ortak bilinç ve amaç etrafında birleştirir. Bu manevi değerler, insanların kolayca kaynaşıp anlaşmasını sağlar. Dolayısıyla toplumda mal, mülk, makam, mevki, şan, şöhret, ırk, renk gibi bütün farklılıklar silinerek sevgi, saygı, hoşgörü, kardeşlik, birlik, beraberlik gibi duygular yaygınlaşır. Bütün bunlar da fert ve toplumdaki eşitsizlikleri, düşmanlıkları, kıskançlıkları ortadan kaldırarak barış ve sevginin hakim olmasını ‘sağlar
İnanmak, insanın iç dünyası ve rızasına bağlı bir davranıştır. Bu eylemin “neden”lerini ve “niçin”lerini kişinin kendisinden başka kimsenin bilmesi mümkün değildir. Tamamen insan ruhunun ve kişisel tercihlerin meyletmesiyle oluşur. Bu sebeple insanlık tarihi boyunca çeşitli inanma biçimleri olmuştur. Bunların bir kısmı doğru ve isabetli olmakla beraber, bir kısmı da yanlış ve isabetsiz olmuştur.
Her millet içinde mutlaka bir peygamber gelip geçmiştir. Ayrıca bir başka ayette de şöyle demektedir: “Her ümmetin bir peygamberi vardır.” Buna göre insanoğlu, tarihin hiçbir zaman diliminde gerçek iman ve bilgiden mahrum kalmamıştır. Ne yazık ki bu gerçeğe rağmen insanlar zaman içinde vahye dayanmayan birtakım yanlış ve sapık inançlara da kapılmışlardır.
İnanç biçimleri bugüne kadar çok farklı şekillerde sınıflandırılmıştır. Günümüzde din alanında araştırma yapanlar genellikle dinleri ilah (Tanrı) kavramı açısından ele alarak sınıflandırmaktadırlar. Buna göre farklı biçimlerde tezahür eden inanma biçimlerini şu şekilde sıralayabiliriz:Bu Ders Özeti www.theinek.com sitesinden alınmıştır
Mono, bir ve tek, teizm ise tanrıcılık demektir. Buna göre monoteizm, bir ve tek Allah’a inanma biçimidir. Bu inanç biçimi, evrenin ve içindeki her şeyin yoktan yaratan mutlak bir Yaratıcıyı ve O’nun her şeye hakim olduğunu kabul eder. Şüphesiz bu güç ve kudret sahibi yaratıcı Allah’tır. O’nun gücü her şeye yeter. Allah, işiten, gören, bilen, ezeli (başlangıçsız) ve ebedi (sonsuz) olan, zamanı ve mekânı olmayan yüce ve aşkın bir varlıktır. Var oluşumuzun sebebi ve kaynağıdır.
Vahye dayalı bütün dinlerde Tek tanrı (monoteizm) inancı vardır. Tek tanrı inancına sahip dinler; Yahudilik, Hrıstiyanlık ve İslam’dır. Ancak zamanla bu inanç bozulmuş, yerine birtakım beşeri inanç biçimleri ortaya çıkmıştır. Bununla beraber, bütün dinler arasında Allah inancını en saf. ve en sade şekliyle koruyan İslam olmuştur. Çünkü İslam, getirdiği “Tevhit” anlayışı ile Allah’ın bir ve tek olduğunu, eşi ve benzeri olmadığı, doğmadığı, doğurmadığı, hiçbir şeye muhtaç olmadığını, kendisine ait isim ve sıfatlarının bulunduğu görüşünü hakim kılmıştır. Dolayısıyla Allah ile insan arasındaki mesafe, Yaratan ile yaratılmış bilinciyle muhafaza edilmiş, ne insan tanrılaştırılmış ne de Allah .insanlaştırılmıştır.
İnanma biçimi vahye dayalı olmasına rağmen Yahudilik ve Hrıstiyanlık, özlerindeki saf bir tek tanrı anlayışını koruyamamışlardır. Yahudilikteki “Tektanrı”, millileştirilip sadece Yahudilere hasredilmiş ve insanı sıfatlarla nitelendirilmiştir. Hıristiyanlıktaki “Üçleme (Teslis)”, tek tanrı şeklinde yorumlanmış, Hz. İsa ilahlaştırılmış, Allah da insani özellikler taşıyan bir hal almış ve yücelik vasfını kaybetmiştir.
Politeizm, çok tanrıcılık demektir. Monoteizm’in zıddıdır. Bu inanç biçimine göre, evrende birden çok ilah vardır. Eski Yunan, Mısır ve Roma dinleri çok tanrılı dinlerdendi. Birçok ilahiyatçı, sosyolog ve filozofa göre, zamanla insanlar peygamberlerin getirdikleri dinleri unutarak veya terk ederek yanlış inanma biçimlerine kapılmışlardır. Bu sebeple ortaya çıkardıkları dinler de oldukça ilkeldir. Bazı insanlar, canlı cansız bütün varlıklarda kutsal bir ruh bulunduğuna inanmışlar ve bu ruhlara tapınmaya başlamışlardır. Böylece Ruhçuluk (Animizm) denilen bir din ortaya çıkmıştır. Yine bazı insanlar; güneş, yıldız, yağmur, şimşek, toprak vs gibi tabiat olaylarını ve kuvvetlerini ilahlaştırmışlar ve tabiatçılık (Natürizm) inancının doğmasına sebep olmuşlardır. Sonra bu gibi kuvvet!er şekillendirilmiş. ve putlaştırılmıştır. Bunun neticesinde de Totemcilik (Totemizm), Fetişçilik (Fetişizm) ve Putçuluk (Paganizm) dinleri ortaya çıkmıştır. Bütün bu dinlerin hepsi çok tanrılı (politeist) bir din anlayışına sahiptirler. Oysa Yüce Allah tarafından bir peygamber aracılığı ile gönderilen ve kutsal bir kitabı veya metni olan dinlerin hepsi, çok tanrıcılık düşüncesine karşı çıkmışlar ve Allah’ın birliğini (Tevhidi) anlatmışlardır.
Gnos; bilgi, yüksek ilim demektir. .Gnostizm ise; bilinebilirlik, bilinircilik demektir. Fakat bu bilgi, bilimsel bilgiden ayrıdır. İslam alimleri bu tür bilgiye “marifet” veya “arifane” demeyi uygun bulmuşlardır. Esasen ilim, genel nitelikteki bilgileri; marifet ise, özel ve ayrıntılı bilgileri ifade eder. Buna “dini sırların yüce bilgisi”, “gizli bilgi” veya “vahiy ya da ilham edilmiş bilgi” demek de mümkündür. Başka bir ifade ile, gnostik bilgide bir gizemlilik ve kendiliğinden var olma gibi bir durum söz konusudur.Herkesin elde edeceği bir bilgi değildir. Ruhları yüksek bazı kimselere mahsustur.
Müslüman alimlerden “marifet”e önem verenler olmuştur. Ancak hiçbir zaman bu tür gizemli ve mistik bilginin vahiyden üstün olduğunu iddia etmemişlerdir. Marifetin mümkün olduğunu kabul etmişler, ama ilimsiz marifeti de imkansız görmüşlerdir. Çünkü bu tür özel bilgilerin temelinde, bilimsel bilgi olması gerektiğini savunmuşlardır.
Gnostizmi felsefi bir akım gibi algılayanlar, elde ettikleri bu tabiat üstü bilgiyi dini kaynaklardan daha üstün kabul etmişlerdir. Bu akım, insanların tekrar bedenen dirilemeyeceğine inanır. Onlara göre, kötülüklerin nesilden. nesile devam etmemesi için evlenmemek daha doğrudur. Bu tür inanma biçimleri İslam düşüncesi içinde asla yer almamıştır. Bunlar vahye aykırı, yanlış düşüncelerdir. Çünkü ne Yüce Allah’ın ne de O’nun kutlu peygamberlerinin söylediklerine uymazBu Ders Özeti www.theinek.com sitesinden alınmıştır
Gnostisizmin zıddıdır. Agnostisizm düşüncesine göre, insan aklı ve zihninin hiçbir şeyi bilmesi mümkün değildir. İnsan, evrendeki nesnelerin ve olayların ilk sebepleri ve son gayeleri gibi metafizik gerçekleri asla bilemez. Buna Yüce Allah da dahildir. Bu nedenle insan aklının ve zihninin(reel) gerçek bir değeri yoktur. Objektif bir bilgi ve metafizik (fizik ötesi) mümkün değildir
Aklı sınırlı olan insan, varlık karşısında çaresizdir. Dôlayışıyla,:Allahın varlığını veya yokluğunu bilmesi mümkün değildir. Bu insanın şüpheci tavırlar sergilemesine neden olmaktadır. Agnostiklere göre bilgi edinmenin imkansız olmasıdır. Çünkü insanın bilgi edinmesini engelleyen bir çok engeller ve çaresizlikler vardır Felsefi bir akım olan agnostisizm (bilinmezcilik ) düşüncesi özellikle Allah hakkındaki bilginin duyularımızla algılanamayacağını iddia eder. Çünkü AIlah, duyusal deneyimlerimizin dışındadır. Dolayısıyla Allahı duyularımızla algılayamayacağımız için var olup olmadığı konusunda bir yargıya varmamız mümkün olamaz. Görüldüğü gibi agnostisizm,’ doğrudan Allah’ı inkar edip reddetmemektedir. O’nun hakkında bilgi edinmenin olduğunu söyleyerek Allah ile ilgili herhangi bir yargıya varamayacağını iddia etmektedir.
Allah’ın varlığını inkar eden görüşe ateizm denmektedir. Felsefi bir akım olan bu düşünce Allah’!, ruhu inkar ederken alemin tesadüfler sonucu birtakım kombinezonları ile meydana geldiğini kabul ve iddia eder. Tabiat olaylarının izahında hiçbir neden tanımaz. Daha geniş anlamıyla Allah’ı yaşamına dahil etmeyen, hatta bunun gereğini bile duymayan görüş olarak ifade edilmektedir. Bu anlamıyla ateizm, dini inançsızlığa ve dini olan tüm değerler ile dinlerin hepsine karşı olmak demektir. Bu akımın temeli ve kaynağı materyalizmdir (maddecilik). Pozitif bilimlerin gelişmesi ateizme büyük destek sağlarken, bazı aydınlar arasında bir moda salgını gibi yayılmıştır. En belirgin olarak Marksizm’de ortaya çıkmıştır.
İSLAM’DA İBADET ANLAYIŞI
ibadet; sözlükte, Yüce Allah’ın emir ve yasaklarına itaat etmek ve kullukta bulunmak anlamlarına gelmekledir. Terim olarak ibadet; bizi yaratan ve çevremizi bin bir türlü nimetlerle donatan Yüce Rabb’imize karşı saygıda bulunmak, onun emir ve yasaklarına uymak, yapmakla yükümlü olduğumuz kulluk görevini yerine getirmektir.
İnsanın görevi, varlığını borçlu olduğu yaratıcısının emir ve yasaklarına göre hareket etmek, iş ve davranışlarında onun hoşnutluğunu gözetmektir. Allah’ın nelerden razı olup nelerden razı olmadığını öğrenmek ise kulluk görevinin yerine getirilmesinde önemli bir rol oynar.
ibadet sadece namaz, oruç gibi şeylerle sınırlı değildir. Bu ibadetlerle beraber, Allah’ın rızasına uygun çalışıp, helal yoldan kazanç temin etmek, ılım öğrenmek ve öğretmek, insanların yararına işler yapmak, hepsi birer ibadettir.
Allah’ın bize sayısız iyilikleri ve nimetleri vardır Bizi yoktan yaratıp, bize hayat veren, bütün evreni hizmetimize sunan, bize akıl vererek üstün bir varlık yapan Allah’tır. Akıl gücünü kullanarak niçin ona ibadet etmemiz gerektiğini anlamak zor değildir. Örneğin; bize verilen küçük bir hediye, yapılan bir iyilik karsısında teşekkür etmeği İhmal etmeyiz. O halde bizi yaralan, çevremizi güzelliklerle süsleyen, sayısız nimetler ve güzel duygular veren Yüce Allah’a kullukta kusur etmemeliyiz.
*Diğer insanlara karşı yapılan iyi davranışlar,Bu Ders Özeti www.theinek.com sitesinden alınmıştır
Ruhu terbiye eder, iradeyi güçlendirir, insanın nefsine hakim olma yeteneğini kazandırır, ruhi olgunluğa ulaştırır. İnsanlar arasında yardımlaşma ve kaynaşmayı sağlar.Bu Ders Özeti www.theinek.com sitesinden alınmıştır
Hac ibadeti, insanın kötülüklerden uzaklaşmasını ve iyiliğe yönelmesini sağlar. İnsanlar arasındaki eşitlik , birlik ve dayanışmanın işaretidir. Ayrıca İslam ülkeleri arasında birlik ve beraberlik duygusunu geliştirir.Hazırlayan : www.theinek.com
- Arabistan Yarımadası kabilelerden oluşur , merkezi yönetim yoktu.
- Yerleşik hayat ve göçebe hayat vardı ,Yerleşik hayat yaşayanlar şehirde yaşarlar ve ticaretle uğraşırlardı. Göçebe hayatı yaşayanlar çöllerde yaşar , tarım ve hayvancılıkla uğraşırlardı. Onlara bedevi denirdi.
- Mekke ‘ de dinler
- Haram Aylar : Ticaret ve Hac için gelinen Kutsal Kabe’de, insanların güven içinde olmaları için bozgunculuk ve kan dökmenin yasaklandığı aylara denir.
- Cahiliye Dönemi : İnsanlar, atalarının geleneklerini körü körüne taklit ederlerdi. Kan davaları yüzünden kabileler arasında sürekli savaşlar yaşanıyordu. İçki, kumar gibi kötü alışkanlıklar ve haksızlık artmıştı. Toplumda güçlü olanlar zayıfl arı ezerdi. Kölelerin, fakir ve kimsesizlerin hiçbir değeri yoktu. Kadınlara ve kız çocuklarına değer vermezlerdi. Bu özellikleri sebebiyle o döneme “Cahiliye Dönemi” adı verilmiştir.
- Hz. Peygamber 20 Nisan (12 Rebiyülevvel) 571 tarihinde Mekke’de dünyaya geldi.
- Babası Abdullah daha doğmadan önce vefat etti. ‘’Muhammed’’ ismini peygamberimize dedesi Abdulmuttalib verdi.
- Peygamberimiz çölün serin havasında büyümesi için, Taif yakınlarında bulunan Sütannesi Halime’nin yanında 4 yaşına kadar kaldı. Hz. Peygamberin Abdullah, Üneyse ve Şeyma adlarında sütkardeşleri vardır.
- Hz. Muhammed (s.a.), altı yaşına kadar annesiyle birlikte yaşadı. Annesi ile birlikte babasının Kabrini ziyaret için gittiği Medine’den dönerken Annesi Amine Ebva denilen yerde vefat etti. Dadısı Ümmü Eymen peygamberimizi götürüp dedesi Abdulmuttalibe teslim etti.
- Sekiz yaşına kadar dedesi Abdülmüttalip’in yanında kalan Hz. Peygamberin bakımını dadısı Ümmü Eymen yaptı.
- Dedesi Abdulmuttalip’in vefatından sonra Hz. Muhammed (s.a.)’in bakımını amcası Ebu Talip üstlenmiştir. Amcasının hanımı olan Fatma da Hz. Peygambere öz annesi gibi davranmıştır. Peygamberimiz daha sonra amcasının oğlu Hz. Ali’yi yanına alarak onu aynı amcasının kendisini yetiştirdiği gibi yetiştirmiştir.
- Hz. Hatice ile evlenmesi : Mekke’nin zengin ve soylu iş kadınlarından biri olan Hz. Hatice , Hz. Muhammed (s.a.)’in
- Kâbe Hakemliği : Otuzlu yaşlara geldiğinde ,Hacerü’l-Esved’in Kâbe duvarındaki yerine konulması meselesinde kabileler arasındaki çatışmayı verdiği kararla bitirmiştir.
- 610 yılının Ramazan ayının 27. gecesinde Hira Mağarası’nda vahiy meleği Cebrail kendisine ilk vahyi getirdi.
- İlk gelen ayetler Alak suresinin ’’Oku’’ emriyle başlayan ilk beş ayetiydi.Bu Ders Özeti www.theinek.com sitesinden alınmıştır
- Gördükleri karşısında heyecanlanan Peygamberimiz gördüklerini ilk olarak eşi Hz. Hatice’ye anlattı.Hazırlayan : www.theinek.com
- Hz.Hatice bu durumu öğrenmek için ,Tevrat ve İncil’den haberdar olan bilge bir insan olan akrabası Varaka b. Nevfel’e sordu. Varaka ,Hz. Muhammed (s.a.)’in başından geçenleri dinleyince ona gelenin vahiy meleği olduğunu, eğer hayatta kalacak olursa İslam’a daveti sırasında onun yanında olacağını bildirdi.
- Aradan zaman geçmesine rağmen tekrar vahiy meleği Cebrail gelmedi. Bu süreye Fetretü’l-Vahiy denir.
- İslam’a davet görevi verilmesi : Hira Mağarasından dönerken Cebrail meleği ikinci defa gözüktü. Bu ayetlerle birlikte Hz. Muhammed (s.a.)’e İslam’a davet görevi verilmiştir. “Ey örtüsüne bürünen! Kalk ve insanları uyar. Rabbini her şeyden üstün tut, elbiseni temizle. Kötü şeylerden uzaklaş.” (Müddessir suresi, 1. 5. ayetler.)
- İlk Müslümanlar : Hz. Hatice , Hz. Ali , Zeyd b. Harise , Hz. Ebu Bekir ve daha sonrada Hz. Osman, Zübeyr b. Avam, Abdurrahman b. Avf, Sa’d b. Ebu Vakkas ve Talha b. Ubeydullah, Hz. Ebu Bekir’in daveti üzerine Müslüman olmuşlardır.
- Müşriklerin tepkileri : a)Alay ve kınama b) İşkence c) Boykot şeklindeydi. Ammar b. Yasir, annesi Sümeyye, babası Yasir işkenceyle öldürülen ilk şehitlerdir. Ukbe , Hz. Peygamber secdede iken bir deve işkembesi getirerek Sevgili Peygamberimizin iki omzunun üzerine koymuştu. Yine Ukbe başka bir defa atkısıyla Hz. Peygamberi boğmaya çalışmış, onu bu durumdan Hz. Ebu Bekir kurtarmıştı. Hz. Peygamberin amcası Ebu Lehep ise Hz. Peygamberin kapısının önüne pislik koyardı. Yengesi Ümmü Cemil de topladığı dikenleri Hz. Peygamberin geçeceği yerlere atardı. Bunun üzerine Tebbet suresi inmiştir.
- Boykot için müşriklerin yaptığı anlaşmaya göre ise , Müslümanlar ve onlara arka çıkanlarla kız alınıp verilmeyecek, alışveriş yapılmayacak, oturup kalkılmayacak, selam dahi verilmeyecekti.Üç yıl sonunda anlaşma kaldırıldı.
- İslam’a açıktan davetin başlaması : Üç yıl gizli davetten sonra açıktan davet emri , Hz. Peygambere “Sana emredileni açıkça söyle! Müşriklerden de yüz çevir!” ayetinin gelmesi üzerine başlamıştır.
- Hüzün Yılı : Çocukluğundan itibaren kendisi koruyup kollayan amcası Ebu Talip ve evliliği boyunca desteğini ondan hiç esirgemeyen eşi Hz. Hatice aynı yıl içerisinde vefat ettiler. Bu nedenle peygamberliğin onuncu yılına denk gelen bu yıla Müslümanlar Hz. Peygamberin çok üzülmesi sebebiyle “Hüzün Yılı” adını verdiler.
- Hicret : 615- Müşriklerin ağır baskıları üzerine Hz. Osman liderliğinde (4 kadın, 11 erkek) on beş Müslüman Habeşistan’a hicret etti. 617- Cafer b. Ebu Talip liderliğindeki (18 kadın, 82 erkek) yüz Müslüman ikinci defa Habeşistan’a hicret etti.
- 620- Hz. Muhammed (s.a.) İslama davet için Taif’e gitti. Ağır hakaretlere uğrayarak Mut’im bin Adiy himayesinde Mekke’ye döndü.
- Medine’ye Hicret (622) : Hz. Peygamber ve Medineliler 1. Ve 2. Akabe biatlarını yaparak Hz. Peygamberi kendi şehirlerine davet etmişler ve onu canları pahasına koruyacaklarına dair söz vermişlerdir. Mekke’den Medine ‘ye göç eden Mekkeli Müslümanlara Muhacir ,Medine’ye göç edelere yardım eden Medineli Müslümanlara da Ensar denilir. Hz. Peygamber ise arkadaşı Hz. Ebu Bekir ile birlikte Mekkelilerin kendilerini takip etmelerini engellemek için farklı bir yol takip ederek Medine’ye hicret etmiştir. Yolda Hz. Peygamber Kuba Mescidi’ni yaptırdı. Ranuna vadisinde ilk cuma namazını kıldırdı ve ilk hutbeyi okudu.
- Hz. Peygamber Medine’ye ulaştı ve Ebu Eyyub el- Ensari’nin evine yerleşti.
- İlk olarak Peygamberimiz ve sahabeler müminlerin ibadet edebileceği Mescid –i Nebiyi (Peygamber Mescidi) yaptı.
- Eğitim faaliyetleri : Peygamberimiz, mescidin yanına kimsesiz, ilim öğrenen ve öğreten müminlerin kalabileceği Suffa denilen odalar yaptırdı. Burada yetişen sahabiler öğretici olarak bir çok yere gönderilirdi.
- İlk Ezan : Müslümanlara namaz vakitlerini bildirmek için , görülen bir rüya üzerine bugünkü şekliyle kabul edilen ezan Bilal-i Habeşi’nin gür sesiyle okunmaya başlandı.
- Muhacir Ensar kardeşliği : Mekke’de her şeylerini geride bırakarak gelen Muhacirle , onlara yardım eden Ensar Hz. Peygamber tarafından bire bir kardeş yapıldı.
- Medine Sözleşmesi : Hz. Peygamber Medine’de yaşayan Yahudilere yapılan sözleşmeyle hayatlarını ve inançlarını özgürce yaşayacaklarına dair güvence verdi. Yahudilerin kabileleri Benu Kaynuka, Benu Nadir ve Benu Kureyzaydı.
- Gazve ve Seriyye : Hz. Peygamberin katılmış olduğu bütün askeri seferlere gazve, onun bizzat katılmadığı bir sahabinin komutasında gönderdiği askeri birliklere ise seriyye adı verilir.Hazırlayan : www.theinek.com
- 624- Bedir Savaşı : Ticaret kervanlarını ele geçirmek için 305 Müslümanın, 1000 kişiden oluşan müşrik ordusuyla yaptığı savaş sonunda müşriklerden yetmiş kişi öldürüldü. Bir o kadar da asker esir alındı. Müslümanlar ise toplam on dört şehit verdiler. Elde edilen esirlerden okuma yazma bilenler, on Müslümana okuma yazma öğretme karşılığında serbest bırakıldı.
- 625-Uhud Savaşı :Bedirin yenilgisinin öcünü almak isteyen 3000 kişilik müşrik ordusuyla 700 kişilik Müslüman ordunun yaptığı savaşta, Hz. Peygamberin savaşın sonucu ne olursa olsun kendisinden habersiz yerlerini terk etmemelerini emrettiği Ayneyn tepesindeki 50 okçunun yerlerini terk etmesi sebebiyle ilk başta dağılan müşriklerin tekrar saldırmalarına sebep olmuştur. Hz. Peygamberin bu savaş sırasında dişi kırılmış, miğferinin halkaları darbe sonucunda yanağına batmış, alt dudağı yarılmıştı Ayrıca Peygamberimizin amcası Hz. Hamza şehit edilmişti. Müşriklerden yirmi iki kişi ölürken, Müslümanlardan yetmiş kişi şehit düştü.
- 627- Hendek (Ahzâb) Savaşı : Ebu Süfyan kumandasında on bin kişilik bir ordu hazırlayan müşriklere karşılık Medine’de savunma yapan 3000 kişilik Müslümanlar Sahabilerden Selman-ı Farisinin fikriyle Medine’nin etrafına hendek kazdı. Müşrikler hendeği geçemedikleri için karşılıklı ok ve taş atmalarla kuşatma yirmi güne yakın sürdü. Savaşın sonunda müminlerden beş kişi şehit düştü. Müşriklerden ise dört kişi öldü. Hendek Savaşı’ndan sonra Mekkeliler bir daha Medine üzerine gelememişlerdir.
- 630- Mekke’nin Fethi : Mekkeliler Huzaa kabilesine baskın yapıp yirmi üç kişinin öldürülmesiyle 628 yılında yapılan Hudeybiye Antlaşmasını bozmuş oldular . Bunun üzerinde Huzaalılar Hz. Peygamberden yardım istedi. Hz.Peygamber Mekke’yi on bin kişilik büyük bir orduyla evine kapanan veya Kâbe’ye sığınan hiç kimseye dokunmayarak savaşsız bir şekilde fethetti.
- 632- Veda Hutbesi : Hz. Peygamber hac sırasında Arafat’ta yüz yirmi bin kişilik kitleye bir konuşma yaptı. Daha sonra bu konuşmasına Veda Hutbesi denilmiştir.
- 632- 63 yaşında Hz. Peygamber’in Vefatı (13 Rebiyülevvel/8 Haziran Pazartesi) : Hz. Peygamberimizin kabri Mescid-i Nebi’nin yanı başına defnedilmiştir. Kabrine güzel kokulu bahçe anlamında Ravza-i Mutahhara denir.
KURAN İSLAM DİNİNİN TEMEL KAYNAĞIDIR
KUR’AN-I KERİM’İN TARİHİ
KUR’AN İLE İLGİLİ BAZI KAVRAMLAR
KURAN-I KERİM’İN BELLİ BAŞLI KONULARI
UNİTE 4 - 5. KONU
KÜLTÜRÜMÜZDE KUR’AN’IN YERİ VE ÖNEMİ