Kuzey Kutbu Develeri – Yeni Fosil Keşfi - Gardenideas
admin Ekim 3, 2019 Ekim 3, 2019 Yorum yok Kuzey Kutbu Develeri – Yeni Fosil Keşfi
“Çölün gemileri” olarak bilinebilir ve aşırı kurak ortamlara çok iyi adapte olmuş olabilirler ancak develerin ve yakın akrabalarının evrimsel tarihi kökenleri çöl habitatlarından başka bir şey olabilir. Bir Manchester Üniversitesi ekibi, Kanada’nın Kuzey Kutbu bölgesinde bulunan bir dizi fosilleşmiş kemik parçasını tanımlamaya yardımcı olan bir grup Kanadalı bilim insanına yardım ediyor. Kemik parçaları, bu ruminant dolaşımdayken geçmişte kuzeyden daha yüksek bir sıcaklığa sahip olmasına rağmen, kuzeyde 79 dereceye kadar enlemesine sahip bir habitatta evde bulunan dev bir deve türündendir. günümüzün.
Ellesmere Adası’ndan (Kanada) fosiller
Devenin fosilleşmiş kalıntıları, Ellesmere Adası’ndaki Strathcona Fiord yakınında bulunan Pliyosen yaşlı bir çökeltide bulundu. Fyles Leaf Bed bölgesi olarak bilinen fosil alanı, paleontologlara yaklaşık 3.5 milyon yıl önce dünyanın bu bölümünde hayata dair bir fikir verdi. Bugün Ellesmere Adası’na özgü bir tür odunsu ağaç bulunsa da (bir tür söğüt), Pliyosenin Piazencian faunal evresindeki Ellesmere Adası, buzul yapraklarının çekildiği dönemlerde, çoğunlukla kızılağaç’ın egemen olduğu bir arboreal ortamdı. huş ve karaçam. Bu ormanlık dünyayı develerle paylaşmak ayı, kunduz, porsuk, tavşan, geyik ve kemirgendi.
Bu Başarılı Ruminantlar
Develer, Artiodactyls (hatta parmaklı toynakları) olarak bilinen bir memeli grubuna aittir. İlk develerin yaklaşık 55 milyon yıl önce Eosen Epoch’ta evrimleştiğine ve yüzlerce den fazla fosil türünün tespit edildiğine ve isimlendirildiğine inanılıyor, ancak Ellesmere Adası keşfi bugüne kadar keşfedilen en uzak kuzeyi temsil ediyor.
Her ne kadar mevcut develer çöl ortamlarıyla güçlü bir şekilde ilişkilendirilse de, bu ruminatörler otlak ve ormanlık habitatlarda çok daha fazla bulunur. İki Artiodactyl grubu (inekler gibi develer ve bovoidler) sert, lifli bitki materyalini sindirmenin özel bir yolunu geliştirdi – ruminasyon. Yutulduktan sonra, gıda hayvandaki üç veya dört midenin ilkine girer. İkinci kez pürüzlendirilir ve çiğnenir, bu cudun çiğnenmesi olarak bilinir. Bu nedenle bitki materyali iki fiziksel parçalama işlemine tabi tutulur ve bu fiziksel / mekanik işlemlere, ruminantın sindirim kanalını içine alan ve selüloz dahil bitki maddesinin kimyasal parçalanmasına yardımcı olan mikroorganizmalar desteklenir. Mikroorganizmalar, konakçılarıyla simbiyotik bir ilişki içerisinde yaşar. Önemlisi, deve gibi ruminantlar üre geri dönüşümü, Vücudun atık ürünlerinden biri, bu bağırsakta yaşayan mikro organizmaları beslemek için kullanılır. Bu üre geri dönüşümü sonucunda daha az idrar üretilir ve daha az su israfı yapılır. Bu adaptasyon, develer gibi hayvanların, çöller gibi çok kuru ortamlarda hayatta kalmalarını sağlamıştır. Bununla birlikte, çok fazla su boşa harcamama kabiliyetine sahip bitki materyalinin verimli işlemcileri olarak, bu uyarlamalar develere, yüksek enlemlerde bulunanlar gibi kurak ve kuru olan diğer habitatlarda hayatta kalma yeteneği verdi.
Korunan Antik Bacak Kemiğinin Parçaları
Kanadalı araştırma ekibi, bir tibyanın (uzuv kemiği) bir kısmını temsil ettiğine inanılan fosilleşmiş kemiğin kimliğinden emin değildi. Manchester Üniversitesi Biyoteknoloji Enstitüsü’nden Dr. Mike Buckley’e, Dr. Buckley ve meslektaşlarının, hayvan türünü kemik kanıtlarından saptamanın yeni bir yolunu bulmaları için yardım için yaklaştı. Tekniğe “kollajen parmak izi” denir, dakika miktarlarında kollajen, kemiğin ana protein bileşeni fosillerde korunmuştur. Korunan kolajenin bir kısmını çıkartarak, Manchester Üniversitesi ekibi, kolajen içinde mevcut olan peptidlerdeki (amino asit zincirleri) benzersiz kimyasal işaretleyicileri belirleyebildi. Bu belirteçler araştırmacılara benzersiz “parmak izi” sağladı
Bugün Yaşayan Hayvanlarla Yapılan Karşılaştırmalar
Veriler bir kez belirlendikten sonra, en yakın eşleşmeyi bulmak için mevcut ve bilinen nesli tükenmiş hayvanların testlerinde sonuçların kullanılmasıyla ilgili bir durumdu. Otuz yedi mevcut memeli profili ve fosilleşmiş kalıntıları Yukon’da bulunan soyu tükenmiş bir tür deve çalışmasından elde edilen veriler incelenmiştir. Analiz, 3.5 milyon yıllık örneğin, modern bir Dromedary devesine ait verileri ve Yukon’da bulunan Buz Devri develerine ait verileri yakından eşleştirdiğini gösterdi. Kanadalı ekip bu bilgiyi kullanarak kemik parçalarının Ellesmere Adası kadar kuzeyde yaşayan dev bir deve türünü temsil ettiğini rapor edebildi. Bilim adamları bunun çok büyük bir tür olduğunu biliyorlar, bugünden daha büyük Kemik fragmanları olan mevcut Dromedaries, günümüzdeki Dromedaries’deki tibia ile karşılaştırıldığında fosil numunesinde neredeyse üçte bir büyüklüğündeki bir tibiayı temsil eder. Bu hassas parçalar şu anda Kanada Doğa Müzesi’nin Gatineau’daki (Quebec Eyaleti) araştırma ve koleksiyon tesisinde depolanmaktadır.
Paleobiyoloji Anabilim Dalı (Kanada Doğa Müzesi) Dr. Natalia Rybczynski, bunun önemli bir fosil keşfi olduğunu belirtti. Kemik parçaları fosil kayıtlarındaki deve çeşitlerini kuzeye doğru yedi yüz mil kadar uzatır.
Organik Maddelerin Korunmasında Yardım Edilen Benzersiz Koşullar
Manchester Üniversitesi’nden Dr. Roy Wogelius (Dünya, Atmosferik ve Çevre Bilimleri Fakültesi), fosilleşmiş kemik parçalarının mineral içeriği üzerinde bir analiz yapabildi. Araştırması, fosillerin izinsiz bırakılmasının, o bölgedeki çok soğuk sıcaklıklarla birlikte, eski organik kalıntıların üç milyon yıldan fazla korunmasını sağlayan bir kombinasyon olduğunu ortaya koyuyor. Bu, yine de protein verisi sağlayabilen Orta Pliyosen’den kemik bulmakta kayda değer bir keşif. Fosil kayıtlarında organik izlerin canlı kalması konusunda son zamanlarda çok fazla tartışma yapıldı. Örneğin, Yeni Zelanda’dan soyu tükenmiş Moas hakkındaki son araştırma, önerilen DNA yarı ömrü hakkında bir fikir verdi.
Antik Kolajen Ekstraksiyonu
Buckley, bu kadar eski hayvan kalıntılarından kolajenin ilk kez alındığını söyledi. Projenin üzerinde çalışmak için özellikle heyecan verici bir konu olduğu dışında, hayvan türünün “kolajen parmak izi” tekniğinden tanımlanmasından memnundu.
Tarih Öncesi Develer “Ormanlık Gemiler?”
Bu araştırmanın deve klavuzunun evrimi hakkındaki anlayışımız için etkileri vardır. Rybczynski, bu keşiflerin mevcut develerin evrimi üzerine yeni bir ışık tuttuğunu, belki de ilkel develerin ilk kez Kuzey Amerika’da geliştiğini öne sürdüğünü belirtti. Günümüz develerinde yağ biriktirme, kurak koşullarda hayatta kalma kabiliyeti ve geniş, iki parmaklı ayakları gibi görülen uzmanlıklar kuru, kutupsal bir ortamda yaşama uyarlamaları olabilir.