Orhun Kaan AKBAŞ | BİR BİLSEYDİK!
Şüphesiz her insandan aynı davranışı veya düşünceyi görmek ve beklemek yersiz olur. Yersiz olduğu kadar da geçersiz olur ancak şimdi şu dünya ecramına bakıyorum da, bu ruhsuz kitleye böyle bir şey izafe ediyorum, bu düşüncede olduklarını farzediyorum da sorunların, aksaklıkların, haksızlık ve insan dışılıkların büyük ölçüde giderileceğini öngörüyorum…
O düşünce de O’nu bilmek. Yani “Allah’ı tanımak ve dahi bilmek!” O’nu bilmekten kastım O’nu tanımak ve anlamak. Bilmek ile tanımak malum farklı ancak aynı düzlemde olan mefhumlar.
Tanımaksız bilmek, hızlı okumak, yüzeysel geçmek gibi. Belki en fazla zahirini (görünenini) görebilir, bu kadar bilebilir. Ancak batınını (iç yüzünü, sır olanını) bilemezsin tanımayınca. O yüzden gerçekten bilmek tanımak ile mümkün. Boşuna dememişler bir insanı bilmek için onunla yolculuğa çıkmalı diye. Bilmek ancak tanımakla mümkün olur ve sanki biraz da yolculuk etmek, onunla bir zaman geçirmek, olay-durum yaşamak da tanımak için koşul gibi. Temsilde hata olmasın Allah’ı bilmek için tanımak, tanımak için O’nunla yaşamak, O’nu düşünerek, O’nunla zaman harcayarak bu yolculuğu sürdürmek gerekiyor.
O’nu tanımak esma-i hünsasını öğrenmekle ve onları yaşamakla mümkün. Tefekkürle mümkün. O yüzden 1 saatlik tefekküre 80 yıl ibadet değeri biçilmiştir. İşin ucunda her şeyin sahibini anlamak var! Kolay mı?!.
Biz 99 ismini biliriz, peygamberimizin 1001 ismini bildiği rivayet edilir. Zaten Allah’ı en çok tanıyanımız da odur. Ama bence sınırsız, sonsuz ismi, sıfatı vardır O’nun. Çünkü zatı sonsuzdur.
Mesela O, azameti kibriyasından istitar edendir. Yani heybeti, gösterişi büyüklüğünden, yüceliğinden istitar etmiş, gizlenmiş, kapanmıştır. Hani temsilde hata olmasın düşünelim bir fil var, veya zürafa var. Kocaman büyük bir varlık, canlı. Ne kadar şaşkınlıkla bakarız ancak onun heybeti, gösterişi büyük oluşundan dolayı gizlenemez. Yani o canlılar o kadar heybetli olsalar dahi kendilerini gizleyecek büyüklüğe sahip, o güce, büyüklüğe sahip değildir. Bu yönüyle acziyet içerisindedir. Yine temsilde hata olması işte Allah hem heybetlidir, hem de kendini perdeler arkasında gizleyecek kadar da büyüktür, güçlüdür. İşte güç, kuvvet, kudret budur. Yaradanın şanına da bu düşer, yaraşır. Bu bilgi noktasında da böyledir. Bizim bildiklerimiz bizi yanıltmaya yetmezken, O’nun bilgisi zamanı ve mekanı kuşatmıştır ki bugün elimizdeki tüm birikimimiz ve varlıklarımızı harcasak da bir canlı gözünün aynını yapamadığımız bizi ortaya koyarken, O’nun ise canlı tarihinden bu zamana bu bilgisini ispatlamıştır. Zaten kıyas yapmak bile anlamsız belki yanlıştır ancak biz kıyas ile anlayan varlıklarız. Bu da ayrıca bildiklerimiz konusunda acziyetimizi ispatlar. Baksanıza bağımlı bir anlama yetimiz var. Kıyas ile anlama gibi… Ayrıca O bize bu noktada bir de kıstas hükmündedir.
Hülasa işlediğin suçun, cürmün havada kaybolmayacağını, hesapsız kalmayacağını bu yaratıcının, böyle bir yaratıcının nazarından kaçamayacağını bilen insanın kanunlara ihtiyacı yoktur. Polise, hakime, savcıya ihtiyacı yoktur. Her zaman O’nun nazarında olduğunu bilir ayağını denk alır. Sonra kendini bilgin sanmaz, bilir ki bir hakimi mutlak var. Caka satmaz. (Yetmez mi ampulün nura cakası, Başları dönmez mi gökdelenlerin) Kibre kapılmaz, bilir ki kendinden büyük O var. Ümitsizliğe düşmez, bilir ki her şeyin hakimi, sonsuz hayatı veren sonsuzluk sahibi var ve her şey mümkündür ona, makam mülk sevdasına kapılmaz, kuyularına da düşmez bilir ki asıl taht sahibi O’dur, mülk hazinesinin anahtarı O’nun elindedir. Zulme meyletmez, hak yemez bilir ki kudret sahibi O’dur. Kimse, hiçbir şey onun gibi-kadar kahhar değildir, kahredici perişan edici değildir.
Hülasa ekstrimler O’ndadır, aşırılar ondadır ve O’na yakışır. Çünkü gerçek kuvvet de, kudret de, hikmet de, bilgi de, hilkat de, metanet de, azamet de ve daha bir hükümrana yaraşır her ne varsa O’ndandır. Gerçek sahibindedir. İşte bu noktada insan haddini bilir! İnsana düşen de budur zaten: “haddini bilmek”. Yani Allah’ı önce tanıyan sonra da gerçekten bilen insan artık ne hakka girebilir, ne namusa el uzatabilir, ne zulüm yapabilir, ne savaş çıkarabilir, ne kibre kapılır, ne yanlışa sapar, sapsa hemen geri döner. İşte bir bilsek gerçekten bilinesiyi, Allah’ı. İnanın fakir bile kalmaz sokakta, toplumda. Dünya yaşanacak yer olur amma sanmayın kalınacak yer olur. Allah’ı bilen ahreti bilir, ona göre davranır. Allah’ı bilen adam olur… Demişya zamanın bedisi: İman adamı adam eder belki de sultan eder.
Sonra insan der: "Allah'ım varlığın bana merdane-tahta oldu, hamur idi benliğim incecik yufka oldu" ve 'insan' zarafetini, inceliğini ve halini bürünür...
KOÇLAR GİBİYİZ… 22 Ağustos 2015 8918 okunma İDAM İNSANLIK DIŞIDIR DA… 22 Temmuz 2016 8814 okunma ‘NEYE HİZMET NEYE HÜRMET’ 14 Ocak 2016 8808 okunma İDEAL YOL: “VASAT” 12 Temmuz 2016 8764 okunma HALK: “İDAM İDAM İDAM...” 18 Temmuz 2016 8588 okunma “KANUNLAR SUÇLU ÜRETİYOR” 29 Şubat 2016 8548 okunma “TERÖRLE YAŞAMAYI ÖĞRENMEK” 22 Şubat 2016 8541 okunma PUTİN GÖZÜNÜ KARARTMIŞTI AMA... 24 Aralık 2015 8154 okunma FETÖ SİYASALLAŞABİLİR! 09 Ağustos 2016 7985 okunma CHP liderinin kan davası 16 Mayıs 2016 7984 okunma BUNLARI DA GÖRDÜK, YA BAŞKA? 23 Temmuz 2016 7952 okunma YARGI DA 'YAP-BOZ' 11 Aralık 2015 7949 okunma