MERA BESİSİNİN ÖNEMİ
Mera Besiciliği Besi hayvancılığının en ekonomik şekli yem destekli mera hayvancılığıdır. Yem, hayvan verimliliğini ve fiyatı etkileyen başlıca unsurdur. Bir sığır besisinin yaklaşık % 70-80 toplam girdisini yem oluşturur. Mera besisi ile belirli bir süre yem girdi %’sini azaltmak mümkündür.
Meradan yararlanmayı artırmak için;
Meralara ve bakımsız meralara kompost yapıp gübre atılmalı.
Mera yabancı otlardan temizlenmeli.
Münavebeli olarak kullanıma açarak bir anda yıpratmayı önlemeli.
Daha kaliteli susuzluğa daha dayanıklı tohum kullanmalıdır.
Mera Hayvancılığı Hakkında Kısa Bilgiler
Hayvanlar merada kurumuş otları tüketerek yaşamlarını sürdürürler. Kazandıkları canlı ağırlıkları sonbahardan itibaren ertesi yıl çayıra çıkıncaya kadar tüketirler. Hatta çoğu bölgelerde çayır ve mera o kadar bakımsızdır ki, hayvan aldığı gıdayı otlamak için harcar. Kış mevsiminde de çok düşük düzeyde kesif yem (arpa, kepek) ve yüksek oranda samanla beslenirler.
Bu tarzda yapılan hayvancılıkta verim düşüklüğünü etkileyen başlıca unsurlar enerji, protein, mineral ve vitamin noksanlıklarıdır. Kışın içerde kalitesiz yemle beslenmeleri ile ortaya çıkan beslenme hastalıkları baharın ilk aylarında en yüksek düzeye erişir. Normal beslendikleri süre ancak otların olgunlaştığı dönemdir. Bu sürede çok kısadır.
Yerli ırk hayvanlarımızın başlangıçta mera, fakat en fazla 3-4 ay (bölgelerin özelliğine göre), daha sonra en fazla 3 ay süre ile kapalı, açık veya yarı açık besiciliğe tabi tutulması, mera döneminde yem giderini asgari düzeye düşüreceğinden, iyi kazanç sağlar.
Mera besisi döneminde hayvanların dengeli bir mineral karıştırılmış bir protein kaynağı ile desteklenmesi (vitamin istemez) hayvanların daha hızlı canlı ağırlık kazanmalarına yol açar.
Akşamları verilecek yemin protein açığını kapatmak için soya, ayçiçeği veya pamuk tohumu küspesi olmasının ayrı bir önemi vardır. Bu durumda hayvanlar besi süresince daha fazla canlı ağırlık kazanırlar.
Besi hayvancılığında yemini kendisi yapan işletme kâr marjını büyük oranda arttırır.
Hayvanınıza verilecek mineral karışımı maliyeti çok etkilemez. Fakat hayvanınıza vereceğiniz doğru bir mineral karışımı hayvanların sağlıklı gelişmelerini ve hızlı canlı ağırlık kazanmalarını çok etkiler.
Modern bir hayvancılık için büyükbaş hayvanlarda kaba yem ihtiyacının 200 günlük, küçük başlarda ise 300-325 günlük bölümünün meralardan sağlanması öngörülmektedir.
SIĞIR BESLEMEDE ÇAYIR VE MERALARIN KULLANILMASI
Sığırlar merada ortalama 7 saat otlar ve bu süre içinde 70 kg mera otu tüketebilir.
Orta ve iyi kaliteli meralar kurudaki inek ve genç hayvanların besin maddeleri ihtiyacını karşılar. Yalnız tuz bazı iz elementleri kapsayan mineral karmalar ile hayvanların mineral ihtiyaçları karşılanır.
Eğer mera iyi kaliteli değilse enerji ve mineral elementlerin ilaveleri yapılmalıdır.
Buzağılara ise tahıl karmaları ve protein ilavesi yapılmalıdır. Sağmal dönemdeki ineklere , mera düşük verimde ise bir miktar tane yem karması verilmesi yeterli olabilir. Yüksek verimli ineklere protein ve enerji ilavesi yapılması gereklidir.
Bir hayvanın günlük mera yem ihtiyacı:
Canlı ağırlığının 1/10’u olarak kabul edilir.
Örneğin 40 kg civarında bir koyunun günlük yem ihtiyacı 4 kg’dir.
250 kg ağırlığında bir sığırın günlük yem ihtiyacı 25kg’dır.
Mera Besiciliği’nde DİKKAT EDİLECEK ÖNEMLİ NOKTALAR
Mera alanlarından iyi bir şekilde yararlanmak için meranın vejetasyonu toprağın usulüne göre kullanılması gerekir. Bu nedenle çiftlik hayvanlarından en yüksek verim alabilmek mera amenajmanını göz önünde bulundurmakla mümkündür.
Mera Besiciliği Meraların doğru bir şekilde kullanılması için ;
Meraları uygun bir mevsimde otlatmak,
Meraları kapasiteleri dahilinde otlatmak,
Hayvanları mera üzerinde üniform şekilde dağıtmak,
Yem tipine uygun hayvan ile otlatmak.
1. Meraları Uygun Bir Mevsimde Otlatmak:
Mera bitkileri otlatma olgunluğuna ulaştıkları vakit hayvanlara otlatılmalıdır. Genel olarak bitkilerin otlatmaya karşı en hassas oldukları ve ağır otlatmada fazla zarar gördükleri dönemlerden biri ilkbaharda ya da sonbaharda yeniden büyümeye başladıkları zamandır. Büyüme başlangıcı ile ihtiyaç fazlası besin maddelerinin yeniden depolanması başlangıcı arasındaki zamana kritik periyot adı verilir. Bu süreç içinde bitkiler fizyolojik olarak zayıf durumdadır. Bu dönemde meydana gelen soğuk, kuraklık ve otlatmadan çabuk etkilenir. Bu kritik dönemde bitkiler hayvanlar tarafından otlatılacak olursa, birçok bitki ölebilir ve mera bozulabilir.
Kritik dönemi aşan bitkilerin, otlatılmasının zarar görmedikleri bir yüksekliğe ulaştıkları döneme otlatma olgunluğu adı verilir. Bu döneme gelinmeden otlatma yapılmamalıdır. Otlatma olgunluğu safhasını belirlemek için genel olarak yüksek boylu bitkilerin 20 cm, orta boyluların 15 cm ve kısa boyluların 10 cm yüksekliğe ulaştıkları zaman otlatma olgunluğuna ulaştıkları kabul edilir.