Kabe’ye Gitmeden Hac Sevabı Alınır mı ?
Demiş ki işrak namazı, mü’mine hac ve umre sevabı kazandıran ameller arasındadır. Ama zamanında ve şartlarına uyularak kılınmak kaydiyle tabii…
Bir de hac yerine geçen sadakalar var, yani mali ibadetler… Dilerseniz aşağıda onlardan bahsedelim biraz.
Hacca gitmeden haccı kabul olan zât
Ali bin Muvaffak hazretleri, Şam’da yaşamış olan evliyânın büyüklerindendir. Zünnûn-i Mısrî ve Abdullah bin Mübarek ile görüştü. 878 (H.265) senesi vefât etti…
Abdullah bin Mübarek (736-796) hazretleri bir hac mevsiminde Mekke’de hac vazifelerini ifa ettikten sonra, Harem’de uyuyakalır. Rüyasında semadan iki melek iner. Aralarında şöyle bir konuşma geçer:
– Bu sene 600 bin kişi haccetti, fakat hiçbirinin haccı kabul edilmedi; ancak, Şam’da Ali bin Muvaffak ismindeki bir ayakkabı tamircisinin yaptığı amelin hürmetine, Allah Teala hepsinin haccını kabul etti…
Abdullah bin Mübarek (k.s.) uyanınca, merak ve hayret içindedir. Ali bin Muvaffak ismindeki zatı yakından tanımak için hemen Şam’a gider ve onu bulup der ki:
– Sen nasıl bir hac yaptın da senin hürmetine Allah Teala herkesin haccını kabul etti?
– Nasıl olur, bu durumu bize anlat!
– Ben ayakkabı tamircisiydim. Otuz seneden beri hacca gitmek arzusundaydım. Bu işimden otuz senedir, üçyüz dirhem (1440 gr) gümüş biriktirdim. Bu sene hacca gidecektim. Hanımım hamileydi. Yola çıkacağım güne yakın bir zamandı… Evimizi et kokusu sardı… O sıralar hamile olan hanımım bana;
– Komşudan et kokusu geliyor; canım çekti, bana bir parça et ister misin? dedi.
Komşuma gittim. Durumu anlatınca komşum ağlamaya başladı ve dedi ki:
”- Ey Ali bin Muvaffak, bu et size haramdır!.. Yolda ölü olarak bulduğum bir hayvana aittir. Üç gündür çocuklarım bir şey yememişlerdir. Kaç gündür iş bulamadım, kimse bana iş vermedi. Çaresizlikten onu çocuklarıma yedirmek için pişiriyorum. Onların ölmeyecek kadar yemeleri helal olur, ama size helâl olmaz” dedi.
“- Komşumun anlattıkları içimden bir parça kopardı, yüreğime acı düştü. “Yazıklar olsun bana ki, sen aç iken halinden haberdar değilim. Hakkını helal et. Niçin Kâ’be’ye gideyim ki, benim haccım buradadır” dedim… Ve binbir zorlukla biriktirdiğim 300 dirhemi ağlayarak ona verdim.”
Bunun üzerine Abdullah bin Mübarek hazretleri;
“- Rabbim bana rüyada bu hakikati gösterdi!” dedi…
Ali bin Muvaffak hazretlerine bir zaman sonra hacca gitmek nasib oldu. Kâbe-i muazzamayı tavaf ettikten sonra Altınoluk’un hizâsında oturup tefekküre daldı. “Acaba Allah Teâlâ indinde hâlim nicedir?” diye düşündü. Bu hâlde iken kendinden geçti, uykuya daldı. Rüyâsında kendisine;
“Ey Ali bin Muvaffak! Elbette sen evine sevdiğini ve seni seveni dâvet edersin. Biz de sevdiğimizi çağırırız” denildi. Uyandığında sevinç içinde, “Allah!” diyerek son nefesini verdi.
Yoksul bir ailenin ihtiyaçlarını karşılamak adına nafile hacdan vazgeçti
Abdullah bin Mübarek hazretleri, bir sene yine hacca niyet etmişti. Meşakkaatli bir yolculuk sürecinde bir beldenin çöplüğünün yanından geçiyorlardı. Çöplüğü eşeleyip yiyecek bir şeyler arayan küçük bir kız gördü. Muhtaçlığı her yerinden belli olan çaresiz kız, yerden ölmüş bir kuşu aldı. Abdullah bin Mübarek, onun bu halini dikkatle takip edip onu yanına çağırarak çöplükte ne aradığını, elindeki ölü kuşu ne yapacağını sordu. Kız, mahçup bir halde halini anlatmaya başladı;
“- Biz iki kardeşiz. Benden başka bir kardeşim daha var. Bizler yoksuluz, yiyecek bir şeyimiz yok. Üç gündür aç haldeyiz. Babamız zengin bir insandı. Zalim insanlar, haksızlıkla malını alıp öldürdüler. Onun ölümünden sonra bize bakacak kimse kalmadı. Bizler muhtaç ve perişan hâle düştük” dedi.
Gördüğü bu manzara karşısında derin bir elem duyan ve gözleri yaşaran Abdullah bin Mübârek hazretleri, hac yolculuğu için biriktirdiği bin altından 40 altını memleketine geri dönmek için ayırdı ve geri kalan 960 altını kızın annesine verdi. Sonra da beraberinde hacca götürdüğü kafileye dönerek;
“- Hac yolculuğumuz buraya kadar. Geri dönüyoruz, bu seneki haccımız bu olsun” buyurdu.
Demek ki, nafile hacca gitme (umreye) imkânı olduğu halde gitmeyip, ellerindeki bu parayı çevresindeki fakirlere-yoksullara, Allah yolundaki hizmetlere, hele de ilim okuyan ve okutanlara, hayır müesseselerine vermeleri, kısacası tasadduk etmeleri çok daha faziletlidir. İçtimai sorumluluklar, tabir caizse sosyal hizmetler, bu tür malî ibadetler de bizi bekliyor. Bu noktada gaflete ve ihmale, vurdumduymazlığa, adamsendeciliğe hayatımızda yer vermemeliyiz.