Karyalıların izinde: Ketendere Köyü | arpa boyu yol
Beşparmak Dağlarının eteklerinde rüzgar gülleri, bal kovanları, koyun ve keçi sürüleri arasında yolumuza devam ediyoruz. Ketendere Köyü, bağlı olduğu Milas ilçesine 16 km mesafede.
Köy meydanından evlere doğru biraz da yokuşlu ve kayalıklı bir yapısı var. Sokaklarında gezerken çevremizde kırlangıçlar uçuşuyor!
Çomakdağ çevresindeki köylerin geleneksel mimarisi olan taş evler, renkli pencereleri ve piramit bacaları ile yeni yapılmış beton evler arasında farklılığını ve güzelliğini koruyor.
Sokaklar arasında kaybolmuş fotoğraf çekerken mis gibi taze pişmiş ekmek kokusu alıyor ve peşine düşüyoruz. Bacası tüten evinin penceresine yanaştığımızı gören ev sahibi, yeni pişmiş sıcacık bir ekmeği bize uzatıyor. Oğlunun bir ay sonra düğünü olacakmış, iki satır hoş beş arasında bizi de davet ediyor. Bu civardaki köy düğünleri, geleneklere uygun olarak günlerce sürer ve her köyden gelen misafirlerle oldukça eğlenceli, keyifli geçermiş!
Pencereden sokağı seyreden yaramazların aklı, belli ki dışarıda top oynayan yaşıtlarında!
Bir kapı aralığından içeri girip taş evinin avlusunda ailesi ile ikindi sohbeti yapan Hatice teyzeye misafir oluyoruz. Bize eski günlerden, şimdi büyük şehirlerde yaşayan çocuklarından, torunlarından bahsediyor. İki gündür sohbet ettiğimiz diğer köylüler gibi buranın halkı da mavi gözlü!
Köyde gezerken alışveriş de yapabilirsiniz. Paranın bulunduğu topraklarda ticaretin temelini atmış atalarının geleneğini sürdüren köylülerden geleneksek motifler ile işledikleri aksesuarlar, kendi ürettikleri zeytin veya zeytinyağı satın alabilir veya ev yapımı yöresel lezzetlerden alabilirsiniz.
Akşama doğru, Bodrum’daki otellerde ve diğer büyük tesislerde çalışmaya giden köy halkı eve dönmeye başlıyor ve çocuk sesleri ile çınlayan köy meydanı daha da hareketleniyor.
Meydana çıkan sokaklarda oyun oynayan çocuklara biz de katılıyoruz. Hemen hemen hepsi ayağına mavi lastik giymiş çocukların kınalı ellerinde oyuncak portakallar ve limonlar var!
Meydanda karşılıklı iki tane kahve var. Okula doğru giden yolda da bir kahve varmış. Köy okulu ilk beş sınıf için eğitim veriyor. Büyük sınıflar ise, taşımalı sistem ile başka bir köye veya ücretli servis ile Milas’a gidiyorlar.
Ketendere’de içme suyu ve kanalizasyon altyapısı var. Bu devirde, suyu akmayan köy mü olur diyebilirsiniz ama daha birkaç ay önce gezdiğimiz Tekirdağ köylerinde de İç Ege’nin bereketli topraklarında Kula köylerinde de maalesef olmadığını gördük.
Oturduğumuz kahvede son bardak çaylarımızı da içip dönüş yoluna geçiyoruz. Çay 50 kuruş.
Yarın sabah, göçmen kuşların mola verdiği Bafa Gölü’ne ve kıyısındaki Kapıkırı Köyü’ne gideceğiz.