Biraz Gerçek, Biraz Rüya ;): Sevgi yoksa, gidin !
Her şeyi yapabilirsiniz sevgi için. Bir yudum aşk için çok büyük fedakarlıklarda bulunabilirsiniz... Gururunuzu çiğneyip, sabrınızı sınayabilirsiniz. Ama sakın sizi sevmeyen birisine sabır göstermeyin. Hiç bir zaman kıymet bilmeyecektir o kişi, sizi hor görecektir, canınızı yakacaktır her defasında... Kimi şiddet uygulayarak, kimi sözle. Bir şekilde, onun hayatında bir hiç olduğunuzu gözünüze sokacaktır bir gün, bir yerlerde.
Ne yapacaksınız o zaman ? Tüm emeklere, zamana ve sabrınıza boyun eğip devam mı edeceksiniz karşılıksız sevmeye.. Neden ? Ne için ? Bir gün gerçekten sevilme ümidiyle mi ? Bu asla olmayacak, uyanın. Bugün olmayan şey zamanla bir sihirli değnek değmiş gibi birden hissedilmez bir insana... Sabrınız yüzsüzlük olur, sevginiz acizlik olur... Bırakın onsuz mutsuz olurum diye düşünmeyi... Onunlayken mutlu olamıyorsanız ne anlamı var ki... Onsuz, yalnız, dimdik ama yine de mutsuz olun ne çıkar... Elbet silinecektir hafızanızda, elbet azalacaktır özlemi. Belki de bir alışkanlıktı onu sevmek. Alışmayın hiç kimseye. Kimse sonsuzluk vaat etmez hayatınızda.
Yalnız kalın, yalnız olun, isterseniz uzunca bir süre. Hatta yalnız ölün. Kimsenin karşısında eğilmeyin de nasıl olursanız olun, nasıl ölürseniz ölün. Bir insan, bir birey, bir ruh olduğunuzu hiç bir zaman unutmayın sadece. Bir insan kendi bedeninde bile misafirken, kimden kalıcı olması beklenebilir ki...! Bunu asla unutmayın...
Gönderen Eby zaman: 12:49
1985 doğumlu, 90'lar çocuğu olarak şanslı bir neslin ürünü. Kırmızı rugan ayakkabılarla, kadife elbiselerle, "Yağdır Mevlam Suuu" şarkısını diline pelesenk etmiş, bir çok çocuğunun aksine her şeyin kırmızısını isteyen şirin kız çocuğu. Okudu okudu okudu... Hala okuyor. Sanırım okumak bitmiyor, büyümek gibi...:) Stratejik Pazarlama ve Marka Yönetimi bölümünde yüksek lisans yapıp; "Heyo süper bir bölüm, bir Markayı yönetmek için deliriyorum , bir sürü güzel fikrim var derken; özel sektörün 1,5 senede hayallerimi kırması paha biçilemez bir duygu inanın. Olsun ben yine de umutluyum hala :) İç dünyama gelince kimsenin bilmediği, o dışında kaldıkları duvarların içinde belki de hiç bilemeyecekleri bir Ebru var. Anılarını biriktiren, hayattaki ayrıntıları seven, sevdiren, biraz melankolik biraz umursamaz, bir dostunun söylemiyle sabır taşı, bazen neşeli- cıvıl cıvıl, bazen suskun ve düşünceli, bir koku ya da bir müzik duyduğunda; ilk duyduğu an'a anında geçiş yapabilen, o hissi asla unutmayacak olan duygusal, romantik bir ruhani. Evet benim bu :)