Anti-tank mayını TM-39
İlk Sovyet tanksavar tankları yüksek verimde farklılık göstermedi. Küçük gövde yeterince ağır patlayıcı yükünün kullanılmasına izin vermedi, bu yüzden silâh sadece araçlara veya hafif zırhlı araçlara çarpabilirdi. Ayrıca, gövdenin küçük boyutu bir mayına çarpma olasılığını azaltmıştır. Maden patlaması engellerinin etkinliğini artırmak için, artan bir şarj ve büyük boyutlara sahip yeni bir maden oluşturulması gerekiyordu. Orduya bu tür silahlar sağlama girişimi, TM-39’in izini sürdüğü baskı madeni görüntüsüne yol açtı.
Adından da anlaşılacağı gibi, TM-39 madeni geliştirildi ve 1939 yılında hizmete girdi. Gelişimi, depolarda büyük miktarlarda bulunan mayın TM-35 oluşturma ve kullanma deneyimini dikkate aldı. Ek olarak, yeni silahların tasarımını ve üretimini basitleştirmeyi mümkün kılan bazı hazır parçaları ve ustalaşmış fikirleri kullanması gerekiyordu. Patlayıcı yükündeki önemli bir artıştan dolayı cephanenin gücünü arttırması önerildi. Sözde önerilen daha çok sayıda dama düzenleyin. uzatılmış gövde
Mevcut mayınların, 20-22 cm'den daha büyük olmayan bir gövde çapı vardı ve bu, bunların üzerinden geçme ihtimalini azalttı. Daha sonra hedefin yenilgisiyle çarpışma olasılığını artırmak için, gövdenin uzunluğunun arttırılması önerildi. Bu arada, düşmanın zırhlı araçları, vurması daha kolay olan nispeten uzun mayınları bırakmalıydı. Ek olarak, gövdenin büyüklüğü, yükün ağırlığını ve bunun sonucunda şasiye veya hedefin tabanına verilen hasarı arttırmayı mümkün kılmıştır.
Müzede Mina TM-39. Fotoğraf Primeportal, net
TM-39 madeninin ana elemanı uç kapaksız bir paralel uçlu formda yapılmış uzun bir gövdeydi. Bu parçanın üst yüzeyinde, hedef sensörün detayları için iki delik sağlanmış, yanlarda yan kapakların yerleştirilmesi için mandallar bulunmaktadır. Dikdörtgen kasanın üstüne kesik piramit şeklinde bir kapak yerleştirilmiştir. Bu tür bir mühimmatın montajı, yaklaşık 60 cm uzunluğunda, 13 cm büyüklüğünde ve 12-12,5 cm büyüklüğünde olmayan bir yüksekliğe sahipti, patlayıcı yüklü ürünün ağırlığı, 6,7 kg idi.
TM-39 madeni çatı demirinden damgalanarak yapılmış olmalıdır. Dış etkenlerden korunmak için metal parçalar boyandı. Çoğu durumda, bu tür mayınlar koyu yeşil bir renge sahipti. Ek olarak, kasanın yan duvarına siyah boya ile gerekli işaretleme yapılmıştır. Bazı maden gövdelerinin çıkarılabilir uç kapakları yoktu. Bu durumda, kapak gövdeye kaynaklanmış ve içinde bir delik açılmış, kayar bir kapak ile kapatılmıştır.
Davanın içine bir patlayıcı yükü yerleştirildi. Orta kısımda, kenarlarında 400 g ağırlığında yedi adet parça vardı - dört 200 gram. İkincisi, en büyük yüzeye, yan duvara oturtulur, böylece aralarındaki sigorta mekanizması için boş alan bırakılır. Toplam şarj ağırlığı, 3,6 kg patlayıcıdır. Ekipman madenleri için TM-39, TNT, ammotol, Fransız karışımı veya diğer patlayıcılardan yapılmış mevcut parçaları kullanabilir.
Madenlerin düzeni TM-39. Şekil Saper.etel.ru
Ana yükü baltalamak için önceki madenlerden alınan bir mekanizma kullanılması önerildi. Bu durumda, sigortadan çekleri çıkarmak için kullanılan kol sistemi ayrı bir kutuya yerleştirildi. Patlayıcı mekanizmanın tüm ana elemanları, yan uçlarında delikli 10x5x5 cm ölçülerinde kapaksız metal bir kutuya yerleştirildi. Fabrikada, üst kısmında, sigortayı tutması amaçlanan bir çentik bulunan tüp bu deliklere lehimlenmiştir. Kutunun ortasında kavisli bir kol için bir eksen vardı. Bir HC veya MUV'in bir patlayıcı kapak No. 8 olan bir sigorta veya bir MD-2 sigorta tüpüne yerleştirildi. Çalışma pozisyonunda, patlayıcı veya sigorta, kasadaki deliklerden birinden dışarı doğru çıkmakta ve halkasıyla birlikte P şeklindeki kontrol kolu üzerine yerleştirilmiştir.
Mina TM-39 standardı bu iki patlayıcı mekanizma ile tamamlandı. Teknenin yan uçlarına, kollarının üst kolu gövdedeki deliğin altına yerleştirilmiş olarak yerleştirilmişlerdir. Yerinde, mekanizmalar her iki tarafına yerleştirilmiş uç muhafaza kapakları ve 200-gram denetleyicileri tarafından tutuldu.
Hedefin algılayıcıları olarak hizmet veren madenin kapağı bir demir levhadan damgalandı ve uzatılmış bir tabana sahip kesilmiş bir piramit şekline sahipti. Kapağın yan kenarları, hedefin ağırlığı altında daha kolay deformasyon için hiçbir kaynak veya başka bir bağlantıya sahip değildi. Kapağın üst yüzeyinin yanlarında iki cıvata tespit edildi. Madenler yerleştirildiğinde, gövdenin üst yüzeyinin açıklıklarına girdiler ve doğrudan patlayıcı mekanizmaların kollarının üzerine yerleştirildiler.
MUV sigorta tipinin tasarımı
Çalışma prensibi gereği, TM-39 ürünü eski TM-35'e benzerdi. Bir mayına sürerken, düşmanın zırhlı arabası kapağı aşağı bastırmak ve deforme etmek zorunda kaldı. Madenlerin işletimi en az 90 kg'lık bir eforla sağlandı. Bir tırtıl veya bir düşman aracının tekerleğinin ağırlığının altında, kapak kalaylandı, bunun sonucunda yan cıvatalar indirildi ve kollara bastırıldı. Buna karşılık, dingil üzerinde sallananlar sigortaları çekip çıkardılar. Bundan sonra, astarı vuran ve asıl masrafın baltalanmasına neden olan forvet serbest bırakıldı.
Hedef sensörün nispeten büyük boyutunun (58х10 cm) mevcut mayınlarla karşılaştırıldığında hedefe çarpma olasılığını önemli ölçüde arttıracağı varsayılmıştır. Daha fazla güvenilirlik için, benim iki sigorta ile donatılmış benim. Bununla birlikte, tek bir patlayıcı mekanizma ile mayınların varlığı hakkında bilinir. Bu durumda, ikinci sigorta kutusunun yerine toplam ağırlığı 400'e kadar olan ilave patlayıcı dama yerleştirildi.
Mayınlar TM-39 demonte edilen birliklere teslim edildi. Kolordu TNT veya diğer kılıçlarla donatmak ve ayrıca ordudaki patlayıcı mekanizmalara sigorta takmak gerekiyordu. Bu nedenle, madenler için ayrılmadan önce, toplayıcılar gerekli sayıda mayın gövdesinin içine yerleştirmek zorunda kaldı, ardından uç kapakları kapattı. Bu formda, mühimmat kurulum yerine taşındı. Patlayıcı mekanizmalar yalnızca madencilik alanına monte edildi ve kuruldu.
Cihaz patlayıcı bir mekanizmadır. Şekil Saper.etel.ru
İstenilen yere ulaşırken, madencilerin sigortaları / patlatıcıları sigortalara vidalamaları, güvenlik kontrollerini (varsa) söküp patlayıcı mekanizmasını takmaları gerekiyordu. Bundan sonra, kasanın uç kapaklarını açmak ve kutuyu sigorta ile birlikte yerine koymak mümkündü. Patlayıcı mekanizmasının ve tam donanımlı madenin, safran için bile belirli bir tehlike olduğu belirtilmelidir. HC ve MUV sigortaları oldukça yüksek hassasiyete sahipti. Muharebe kontrolü, çalışırken özel bir özen gerektiren 2-3 kg'dan fazla olmayan bir çaba ile kaldırıldı. Madenciler, uç kapaklarla donatılmayan TM-39 madenleriyle çalışmak zorunda kaldıklarında özel zorluklarla karşılaştılar. Bu durumda, patlayıcı mekanizma hemen yerine yerleştirildi ve sigortalar, kasanın uçlarındaki deliklere sürgülü kapaklarla kapatıldı.
İlk yerli madenlerde anti-işleme sistemleri yoktu. Ancak, bu tür silahların nötrleştirilmesi bazı problemlerle ilişkilendirildi. Sigortaların yüksek duyarlılığı, kapağın sağlamlığına rağmen, mühimmatın silahsızlandırılmasını zorlaştırdı. Bertaraf etmek için madeni yerden kaldırmak, yan kapakları çıkarmak, patlayıcı mekanizmaları dikkatlice sökmek ve sigortaları kapatmak gerekirdi. Bazı durumlarda, sigortaları çıkarma girişimleri, madenin genel bir masrafla imha edilmesinin bir sonucu olarak yararsızdı.
TM-39 madenlerinin kullanım ömrü sınırlı değildi, ama aslında birkaç ayı geçmedi. Metal kasa nemin ve diğer iklimsel faktörlerin etkisiyle çökme özelliğine sahipti. Tekne gücünü kaybettiğinde mayın tehlikesi de arttı. Paslı demir, sigortayı dış etkenlerden koruyamıyordu, çünkü eski madenlerin görünürde bir neden olmasa bile patlayabiliyordu. Bu riskler, ammotol veya neme maruz kaldığında özelliklerini kaybeden diğer patlayıcı maddeler kullanıldığında bir miktar azalmıştır.
Madenlerin yüzü. Fotoğraf Primeportal, net
Anti-tank mayını TM-39, 1939 yılında hizmete girdi. Kısa süre sonra, birkaç işletme bu tür silahların yapımında ustalaştı ve ardından Kızıl Ordu'da toplu maden gönderileri başladı. TM-39 ürününün ortaya çıkmasıyla, fabrikada üretilen mevcut anti-tank mayın çeşitleri, kelimenin tam anlamıyla ikiye katlandı ve bu, mayın tarlalarının özelliklerini bir dereceye kadar iyileştirdi.
Bununla birlikte, TM-39 mayınlarının çalışması sırasında, TM-35'ten “miras” dahil olmak üzere oldukça ciddi problemler tespit edildi. Taleplerin ana nedeni, mayınları parçalara monte etme ve donatma ihtiyacıydı. Dama yapmak ve patlayıcı mekanizmaların montajı çok zaman aldı ve alıcıların normal çalışmasına müdahale etti. Ayrıca, bazı durumlarda, patlayıcılar veya sigortalar gibi bazı bileşenlerin tedarikinde sorunlar olabilir. Ayrıca, madenin kurulumundan hemen önce, patlayıcı bir mekanizmanın montajı için çeşitli karmaşık ve uzun işlemler gerçekleştirilmesi gerekiyordu. Bu nedenle, madenciler ileriye ya da karanlıkta küçük bir mesafede çalışamadılar.
Cephanenin tasarımında problemler vardı. Böylece, örtü kumunun yan yüzlerindeki yuvalardan toprak veya su, vücut ile arasındaki boşluğa girebilir. Çok sayıda bu tür kirletici madde kapağın hareketini engelledi, ardından maden normal modda çalışamadı. Kış koşullarında, suyun madenlere girmesi, kaldıraç veya sigorta kontrolü gibi bazı parçaların donmasına neden olmuştur.
II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Kızıl Ordu, TM-39 dahil olmak üzere mevcut tüm tanksavar madenlerini aktif olarak kullanmaya başladı. Bu silahların savaş operasyonu sırasında başka eksiklikler tespit edildi. Dolayısıyla, düşman zırhlı araçların yenilgisini veya yok edilmesini garanti etmek için 3,6-4 kg ağırlığındaki bir yük yeterli değildi. tanklar. Ekipmanın alt takımında hasar yapıldı, ancak her durumda imhası olmadı. Bunun nedeni hem nispeten düşük şarj ağırlığı hem de madenin kendisinin o kadar başarılı olmayan yapımıydı. Bir düşman makinesinin tırtılının veya tekerleğinin altında, çoğu zaman nispeten uzun bir vücudun sadece küçük bir kısmı düştü. Sonuç olarak, patlama enerjisinin bir kısmı yanlara gitti ve ekipmana zarar vermedi.
Mayınları koru. Hedef sensör cıvatasının başı açıkça görülebilir. Fotoğraf Primeportal, net
Yükün küçük ağırlığını telafi etmek için, toplayıcılar her seferinde iki kez TM-39 mayın serilmesini önermeye başladılar. Bununla birlikte, bu durumda, mühimmat tüketimi ikiye katlandı ve bir mayın tarlasının kurulması için hazırlık da karmaşıktı. Buna, savaş başlamadan önce ortaya çıkan diğer mayın hataları da eklenmelidir.
Savaş karşıtı mayınlar TM-35 (yükseltilmiş TM-35M dahil) ve TM-39 savaşın ilk döneminde aktif olarak kullanıldı. Bununla birlikte, benzer amaçlarla daha yeni ve daha sofistike ürünler ortaya çıkınca, madenciler savaş öncesi silahları bırakmaya başladı. TM-39 mayınlarının en son kullanıldığı bildirildiği üzere 1942 yılına ait. Bundan sonra, TM-35 / 35М ve TM-39, daha yüksek özelliklere sahip yeni madenlere yol açtı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Kızıl Ordu'nun mevcut madenlerin TM-39 stoklarının hepsinden uzakta harcadığı bilinmektedir. Savaş sonrası ilk yıllarda, depolarda gereksiz yere kalan bu tür mayınlar, iç savaşa katılan Çin Komünistlerine gönderildi. Bu tür dostane yardımlar yardımcı olmuş gibi görünüyor. Savaş sırasında Çin Ulusal Kurtuluş Ordusu tarafından tedarik edilen tüm tanksavar mayınlarının kullanıldığına inanmak için sebep var. Çin'in kırklı çatışmalarından sonra bu tür silahların kullanımı hakkında herhangi bir bilgi eksik.
TM-39 anti-tank mayınları, 1939'ten itibaren üretildi. Tam ölçekli üretimin başlamasından kısa bir süre sonra, bazı kaynak problemleri ortaya çıktı. Sadeliği rağmen, bu tür madenlerde nispeten pahalı metal kullanılır. Bu bağlamda, TMD-1940 projesi 40'ta göründü. Bu maden, maksimum ahşap kullanımıyla yapılan TM-39'un revize edilmiş bir versiyonuydu. Patlayıcı bir mekanizma da dahil olmak üzere, bu madenin bütün detayları ucuz ve büyük keresteden yapıldı.
Marssik 28 Temmuz 2015 15: 05 Yeni
Bu kutu, şimdi ortaya çıktılar: bir moderatör, bir sigorta, vb. Eskiden yanlış bir hamle vardı ...