Unutmazsanız unutulmazlar: Fuzuli, Conger, Pekcan, Serengil, Kutlar… | Haberci Gazete
Unutmazsanız unutulmazlar: Fuzuli, Conger, Pekcan, Serengil, Kutlar…97 defa okundu
GÜNCEL, KÜLTÜR SANAT, SİYASET kategorisinde, 11 Oca 2019 - 10:36 tarihinde yayınlandı
11 Ocak. Divan şairi Fuzuli, asker ve siyasetçi, Kurtuluş Savaşı kahramanlarından, Atatürk’ün yakın çalışma arkadaşı, Gaziantep Milletvekili Nuri Conker, Karikatürist Şadi Dinççağ, caz sanatçısı Erol Pekcan, sinema sanatçısı Öztürk Serengil, şair, yazar, düşün adamı Onat Kutlar ve THM sanatçısı Ali Özütemiz (Kıvırcık Ali)’in ölüm yıldönümü.
Fuzûlî (d. Hille-Irak, 1480 veya 1490? – ö. Kerbela, Bağdat, 1556)
Âzeri asıllı Türk şair. Asıl adı Mehmet oğlu Süleyman’dır.
Böylece, “Fuzulî’de ıztırapla ve insan kaderiyle dorudan doğruya temas ederiz. (…) Çünkü onun lügati, fakirlik ve ıztırabın etrafında döner ve aynası, yalnızlığın aynasıdır.” Unutulmamalıdır ki Fuzulî, sarayın havasım değil, toplumsal kargaşanın sürüp gittiği, ekonomik bir çöküntünün egemen olduğu Irak’ın havasını soluyor, Hüseyin’in anısının eksilmeksizin sürdüğü topraklarda yaşıyordu. Mersiyelerindeki acı ve yakınma, kasidelerindeki övgü ve başka nasıl açıklanabilir.
Öğrenimi hakkında kesin bir bilgi olmayıp, eserlerinden islami bilimler ve dil alanında çok iyi bir eğitim aldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca Su Kasidesi’nin 2.beytinde
Türkçe divanının önsözünde, “Bilimsiz şiir temelsiz duvar gibidir, temelsiz duvar da değersizdir.” demektedir.
Bedensel zevklerden ziyade tasavvufi bir aşk, ehlibeyte duyulan özlem, ayrılık acısı şiirlerinin konusunu teşkil etmiştir. Duygu ve düşüncelerini çok içten ve lirik bir şekilde ifade etmeyi kolayca başarmıştır. Bu açıdan bakıldığında Türk şiirinde karşılaştırılabileceği tek şair Yunus Emre‘dir. Leyla ve Mecnun mesnevisi aynı konuda yazılmış (Arapça ve Farsça dahil) en iyi mesnevilerden biridir.
” Selam verdim rüşvet değildir diye almadılar.
Hüküm gösterdim faydasızdır diye mültefit olmadılar “
Şiir hakkındaki görüşünü “İlimsiz şiir temelsiz duvar gibidir.” sözleriyle dile getiren Fuzûlî bu sözlerine Türkçe Divan’ının mukaddimesinde (ön sözünde) yer vermiştir.
Türkçe Divan’da dokuz adet naat örneği vardır.
“Su Kasidesi” adlı naat örneği işte bu Türkçe Divan’dadır.
Afyon II. Bayezid’i, bade ise Şah İsmail’i sembolize etmektedir.
Bu mesnevi Şah İsmail’e sunulmuştur.
Fuzuli’ye ait olup olmadığı tartışmalı bir mesnevidir.
Eser “bu dünyanın vefası yok, cefası çok” cümlesi ile biter bu aynı zamanda eserin ana fikridir.
Kerbela Vakası’nı anlatan eserdir.
Fuzuli’nin en hacimli eseri olarak kabul edilmektedir.
Hadikatü’s Süeda, özellikle Bektaşî çevrelerinde ciddi bir ilgi kazanmıştır.
Hadikatü’s Süeda, Kaşifi’nin Ravzatü’ş-Şüheda’sı model alınarak oluşturulmuş bir eserdir.
¦Şikayet-name adlı mektubunun adı Nişancı Paşa Mektubu’dur.
“Yedi kadeh” anlamına gelmektedir.
Bu eserin diğer adı Hüsn ü Aşk’tır.
Suhreverdi’nin Munisü’l Uşşak adlı eserinden etkilenilerek yazılmıştır.
İranlı şair Hakani’nin Bahrü’l Ebrar adlı kasidesine naziredir.
Enisü’l Kalb’e daha sonra Nef’i ve Yenişehirli Avni de birer nazire yazmışlardır.
Enisü’l Kalb, sözün insanı hayvandan ayıran temel nitelik olduğuna vurgu yapar.
Nuri Conker kimdir?
Şadi Dinççağ kimdir?
29 Temmuz 1919 doğumlu Şadi Dinççağ Bafralı Dr. Salim Dinççağ’ın oğludur. 1978 yılında İstanbul Erkek Lisesi’ni, 1944 yılında da Teknik Üniversitesi İnşaat Bölümü’nü bitirerek Y. Mühendis olmuştur. Şadi Dinççağ’ın ilk karikatürü üstad Sedat Simavi’nin çıkardığı Karikatür Dergisi’nde (1938) yayınlanırken Akbaba, fiaka, Sinemamagazin, Yıldız, Tef, Dolmuş ve benzeri dergilerde, çizgide güldürü, güldürü de düşünce türünde çizdiği karikatürleri de dış ülkelerde ilgi çekmiş, mizah dergilerinde de yayınlanmıştır.
SKOPJE, LJUBLJANA, SARAJEVO, MAROSTIKA, TOLENTINO, BORDIGHERA, GABROVA, MONTREAL, OTTOWA, KNOKKEHEIST karikatür yarışmalarına katılan Şadi Dinççağ’ın çalışmaları albümlerde yer alırken, karikatürleri Tolentino, Skopje, Gabrova karikatür müzelerine kabul edilmiştir. 1973 yılında SARAJEVO’da Jüri Özel Ödülü ve 1974 yılında SKOPJE’de 6. Uluslararası Karikatür Yarışmasında altın plaket alarak birincilik ödülünü, 1976 yılında Çarşaf güldürü dergisinin açtığı uluslararası yarışmada özel ödül kazanmıştır.
1983’te kaybettiğimiz Şadi Dinççağ, Soprano İlhan Dinççağ’ın eşi, Balım, Gülüm, Mustafa’nın babası idi.
Doğum tarihi : 11.Haziran.1933 Ölüm tarihi : 11.Ocak.1994
Erol Pekcan kaç yaşında öldü : 61
Erol Pekcan doğum yeri : İstanbul
Vefat ettiği yer : Ankara
Baterist ve caz sanatçısı olan Erol Pekcan, Türk cazının temel taşlarından biri kabul edilen Jazz Semai adlı albümü ile tanınmaktadır.Erol Pekcan, 11 Haziran 1933 tarihinde İstanbul’da bir asker çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. 7 yaşında evde pufun üzerinde davul çalarak müziğe başlamış. Haydarpaşa Lisesinden mezun olduktan sonra 1950 yılında Moda’da müziğe başladı. İlk kez 1953 yılında Avusturyalı bir grupla beraber çalarak profesyonel müzik hayatına başladı.
1954 yılında Erdoğan Çaplı ile birlikte oluştuılında Melih Gürel (piyano) ve Selçuk Sun (bas gitar) ile bir üçlü kurarak kariyerini TRT Ankara Radyosu’nda uzun süre sürdürdü. Böylece Erol Pekcan Türkiye’deki ilk caz gruplarının kurucuları arasında oldu. 1958 yılında Selçuk Sun (bas), Melih Gürel (trombon), Willy Faschinger (piyano), Müfit Kiper (Trompet) ile birlikte Selçuk Sun Beşlisi’nde baterist olarak yer aldı.
1 Şubat 1958 tarihinde Türk-Amerikan Derneği’nde verdiği bir konser sonrasında İstanbul Radyosu‘nda caz programlarına başladı.
1960’lı yıllarda kurucu üyeleri basta Selçuk Sun, kornoda Melih Gürel olmak üzere Erol Pekcan Triosunu tekrar kurdu.
1967 yılında Füsun Önal, Erol Pekcan Caz Orkestrasında caz şarkıları söyleyerek şarkıcılık kariyerine başladı. 1970 – 1971 yılında Erol Pekcan Caz Orkestrası ile çalışan Tarık Öcal‘Evlerinin Önü Zeytin Ağacı’ (1970) ve ”Kabağı da Boynuma Takarım / Nihavent Longa” 45’liğini çıkarttılar (1971).
1972 yılında Ankara’da askerlik görevini yapan Fatih Erkoç Erol Pekcan Orkestrası ile uzun süre caz ağırlıklı müzik yaptı. Birçok radyo ve televizyon programına katıldılar ve özel konserler verdiler.
Erol Pekcan Orkestrasından Melih Gürel (trombon) ayrılmasından sonra, Tuna Ötenel(saksofon) katıldı. Piyano ve saksofonda Tuna Ötenel, bas gitarda Kudret Öztoprak ve davulda Erol Pekcan‘dan oluşan Erol Pekcan Orkestrası 1978 yılında Türkiye’nin ilk caz uzunçaları Caz Semai’yi yaptı.
İngilizceyi çok iyi konuşan Erol Pekcan, caz faaliyetlerini yanı sıra Ankara’da bulunan (Joint US Military Mission for Aid to Turkey, “Türkiye’ye Yardım için Ortak ABD Askeri Kurulu”) JUSMMAT’da çalıştı.
Türkiye’nin ilk caz gruplarının kurucularından biri olan Pekcan, Amerika Birleşik Devletleri Hükümetinin davetlisi olarak 1984 yılında ABD’ye davet edilmiş ve ABD’nin en ünlü caz merkezlerinde bir Türk Hafif Batı Müziği sanatçısı sıfatıyla konferanslar vermiştir.
Erol Pekcan, Türk cazının temel taşlarından biri kabul edilen “Jazz Semai” albümünü 1978 yılında Tuna Ötenel ve Kudret Öztoprak ile birlikte yaptı.
Erol Pekcan evli idi ve bir kızı vardır. Erol Pekcan’ın 1984-1989 yılları arasında Cem Özer ile evlilik yapmış olan Sebla Pekcan (d.1959) adında bir kızı vardır.
1993 yılında İstanbul Parliament Jazz Festivali sırasında kalp krizi geçirdi. Hastanede yatarken bile aklı festivalde idi ve gidemedi.
Erol Pekcan, 11 Ocak 1994 tarihinde Ankara’da 61 yaşında ölmüştür.
1978 – Jazz Semai
Öztürk Serengil , 2 Mayıs 1930da Öğretmen Turgut Beyin iki oğlundan büyük oğlu olarak Artvin’de dünyaya geldi. Lise ikinci sınıftan sonra öğrenimini yarım bırakarak 1949’da İstanbul’a geldi. 1953’te Oğlum Edvard adlı oyunla sanat hayatına başladı. 1956 yılında Oda Tiyatrosu’nda vestiyer görevlisi olarak çalışan Serengil, aynı tiyatroda 1958’de sahnelenen bir oyunca küçük bir rol alınca Muhsin Ertuğrul’un dikkatini çekmiş, Şehir Tiyatroları’na da böylece adım atmıştı.1959’da İstanbul Şehir Tiyatrosu’nda sahneye çıktı. 1950’li yılların başlarında Babıali’de ressamlık yaptı. O sıralarda Ses Tiyatrosu’na bir dekor yardımcısı arandığını gazetelerdeki ilanlarda görüp başvuran Serengil, daha sonra aynı tiyatroda dansçı olarak yer aldı. Serengil, 1954 yılında askerden döndükten sonra hayatının 35 yılını vereceği sinemaya ”Üçüncü Kat Cinayeti” adlı filmle adım attı.
İlk dönemlerde ‘kötü adam’ tiplemesi yapan ve daha sonra da argolu komedilerin değişmez oyuncusu haline geldi ve 300’e yakın filmde rol aldı. “Adanalı Tayfur” tiplemesi ile ün yaptı. 1966’da sinema oyunculuğunun yanı sıra sahneye de çıkarak şovmenlik yapmaya başladı. ”Twist Kralı” olarak da anılan ünlü sanatçının, filmlerinde de zaman zaman twist yaptı.
1961 yılında Türkiye’nin ikinci büyük gece kulübü Abidik Gubidiği açtı. Sanatçı kazandığı büyük serveti yine aynı dönemde hızla yitirmeye de başladı. Libya’da da gazino açan Serengil, açılıştan oniki gün sonra, Libya Lideri Muammer Kaddafi’nin turizmi yasaklaması üzerine ciddi bir ekonomik sarsıntı yaşadı. Casus olduğu gerekçesiyle Libya’da tutuklanan Serengil, buradan kaçmak için de büyük paralar harcadı. Bütün servetini Libya’da bırakarak Türkiye’ye döndü. Bir dönemin Ayhan Işık’tan sonra en çok kazanan oyuncusu olan Öztürk Serengil, buna rağmen kumar tutkusu ve kadınlara düşkünlüğü nedeniyle yanlış adımlar attı. Sanatçı, birçok malvarlığını da hacizde kaybetti. Öztürk Serengil inanılmaz bir kumar tutkunuydu. Kaleme aldığı anılarında, bu tutkusuna tam 27 daire verdiğini yazmıştı. Hatta Almanya’da bir gecede 100 bin mark (yaklaşık 19 milyar lira) kaybetmişti.
Onat Kutlar (d. 25 Ocak 1936, Alanya – ö. 11 Ocak 1995, istanbul)
25 Ocak 1936’da doğdu. 30 Aralık 1994’te İstanbul’da The Marmara Oteli’nin pastanesine konan bombanın patlaması sonucu yaralandı, 11 Ocak 1995’te (59 yaşında) yaşımını yitirdi.
İlk ve orta öğrenimini memleketi Gaziantep’te tamamladı. İstanbul Hukuk Fakültesi’ndeki öğrenimini son yıl yarıda bıraktı, felsefe öğrenimi için Paris’e gitti. Türkiye’ye döndükten sonra bir süre Doğan Kardeş dergisinde sekreterlik yaptı.
1956 yılında, “a Dergisi”nin, 1965’te ise Türk Sinematek Derneği’nin kurucuları arasında yer aldı ve 1976 yılına kadar aynı derneğin yöneticiliğini yaptı. Kuruluşundan başlayarak İstanbul Film Festivali Düzenleme Kurulu, 1981 yılından ölümüne kadar da İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı İcra Kurulu üyesiydi. Reklam ajanslarında da çalıştı. 1978’de, Kültür Bakanlığı Sinema Yapım ve Gösterim Merkezi’nin kuruluş çalışmaları içinde yer aldı.
1989’da, İranlı şair Füruğ Ferruhzad‘ın şiirlerinden bir seçmeyi Celal Hosrovşahi ile birlikte çevirerek Sonsuz Günbatımı adıyla yayımladı.
Unutulmuş Kent adılı şiir kitabı 1996’da Fransa’da Rauyamont Vakfı tarafından yayınlandı.
Sinema Bir Şenliktir (1984)
Yeter ki Kararmasın (1985)
Bahar İsyancıdır (1986)
Hakkari’de Bir Mevsim (1982, Ferit Edgü ile birlikte)
1994 Fransa’dan “L’Ordre des Arts et des Lettres” nişanı, Türk Sinematek’indeki çalışmaları nedeniyle
Ali Özütemiz (Kıvırcık Ali) kimdir?
Kıvırcık Ali (Ali Özütemiz) (1968 – 2011)
Asıl Adı Ali ÖZÜTEMİZ olan, Kıvırcık Ali 11.10.1968 tarihinde Tokat’ın Turhal ilçesinin Erenli Köyü’nde, dokuz kardeşin en küçüğü olarak dünyaya geldi. Doğduğu gün babasının ölümünün 40 ekmeği verilmekteydi. Hal böyle iken dedesi “İşte oğlum geri döndü” der ve babasının ismi olan ALİ adını verir. Babası kendi yöresinde Aşık ALİ olarak bilinen ve çok sevilen mahalli bir halk ozanıdır. Sanatçı büyüyüp okul çağlarına geldiği zaman türküler söylemeye başlar. Bağlamaya ve halk müziğine olan ilgisi, köye gelen ozanları ve dedeleri kapı aralarından dinleyerek başlamıştır. Kah ırgat tarlasına ekmek götürürken, kah koyun kuzunun peşinde koşarken çan sesleri ile sesinin birleştiği anda her şeyi unutur, unutur da bir türkü tutturur.
•Kıvırcık Ali Web Sayfası, Haber Ajansları
Etiketler:Fuzuli kimdir? Nuri Conker kimdir? Şadi Dinçağ kimdir? Erol Pekcan kimdir? Öztürk Serengil kimdir? Onat Kutlar kimdir? Ali Özütemiz (Kıvırcık Ali) kimdir?