Suskunlar | Duygu'nun Kitaplığı
Saatleri Ayarlama Enstitüsü Penguin Classics’te →
Suskunlar	Posted on Ağustos 3, 2010	by Duygu İhsan Oktay Anar’ın Suskunlar‘ını okumaya başladım bugün. Ne zamandır bu yazardan bir şeyler okumak istiyordum, yaz tatilime kısmetmiş. Sizin için kısaca tanıtayım Anar’ı:
1960 doğumlu. Lisans, master ve doktora eğitimini Ege Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde yaptı. Halen aynı okulda öğretim üyesi. Yayımlanmış dört kitabı var: Puslu Kıtalar Atlası (1995), Kitab-ül Hiyel (1996), Efrâsiyab’ın Hikâyeleri (1998), Amat (2005), Suskunlar (2007) (kitaptan).
Bu roman da müzikle ilgili, Fatih-Harbiye‘de öyleydi, bu yaz Osmanlı döneminde geçen “müzikli” romanlardan gidiyorum.
Ama bu roman gerçekten müzikli, şu paragrafa bir bakar mısınız:
“Hızır Paşa’nın zurnazenleri zurnalarını zırıl zırıl zırıldatırken zırıltı zirveye varıp hitâm bulunca, ortamda sanki tâmmât başlıyor, tâk tâk tâmmeleri ile köszenler tokmakları vurup tumturâk ile kösleri tokur tokur tokurdatıyorlar, tokmaklarını sanki kâfirin beynine indirmek için tâ yukarı kaldırıp közlere acımasızca darp ederlerken, dudakları hınçla yukarı doğru büzülüyor; çevgâniler ise çın çın çıngırakları çınçılan misâli çıngır çıngır çıngırdata çıngırdata sallarlarken, davulzenler tokmaklarını güm güm indire indire davulları gümgüme ile gümbür gümbür gümbürdetiyorlardı; bu arada boruzenler de yanaklarını şişirip borularını ciğerlerinin bütün gücüyle üflemekteydiler. Bu takımın gâleyana kapılan üyeleri, bazen de aşka gelerek, “Yektir Allah!” diye haykırmaktaydı. Sanki kıyâmet kopmuştu” (s. 16).
Ömer Türkeş’e göre Suskunlar, Anar Külliyatı’nın en iyisi:
“Suskunlar, diliyle, üslubuyla, anlatma şehvetiyle, fantastik öğeleri, kişi, mekân ve hikâye zenginliğiyle Binbir Gece Masalları‘nı hatırlatıyor. Ancak anlatmanın büyüsüne teslim olup söylemek istediklerini unutmamış Anar; bütün bu parçaları, romanın ana motifi her hikâyede, her kişide, her olayda ortaya çıkacak şekilde birbirine bağlamış. Zaman zaman hikâyeyle doğrudan ilgisi yokmuş gibi görünen kişiler, sanki nedensizce ortaya çıkıyor ve geriye hiçbir ipucu olmaksızın ortadan kayboluyorlar. Roman yine de dağılmıyor.”
Bu durumda iyi bir seçim yapmışa benziyorum, bakalım kitabı bitirdiğimde de aynısını düşünecek miyim?
Bu yazı Türkçe içinde yayınlandı ve Suskunlar, İhsan Oktay Anar olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.	← Fatih-Harbiye’den