Artemiz Güler – İK'ya ve bana dair ne varsa…
Bu yazının görselini, 21 Ekim Pazar günü küçük kızım Sole ile Bienal’deki bir eseri incelerken, ben çektim.
Algıda seçicilik olunca, gözüm kaydı tabii, “Bağlılık”ı görünce. “Değişimi Benimseyin” de çok ilgi çekiciydi bir Endüstri Mühendisi olarak ayrıca.
Sonra dedim ki, ben bunu nereye bağlayayım ve ücrete bağlama fikri çıktı.
Bağlılık & sabun & ücret. Bakalım doğru şekilde iliştirebilmiş miyim ?
Çalışan Bağlılığı ile ilgili ilk yapılan değerlendirmelerde, ücret konusu en başta gelen konulardır.
“Çalışanlarımız, 50 TL fazla verdi diye, yan komşuya gidiyor”
” Harika bir ücret sistemimiz var hatta kıdemine göre çalışanlarımıza hisse senedi öneriyoruz”
“Çalışanı, kuruma tek bağlayan şey, ücretidir”
“Burası bir okul. Bizde yetişiyorlar, sonra 2,3 kat maaşa rakibe geçiyorlar”.
Yukarıdaki serzenişleri, ben çok duyuyorum. Eminim benzerlerini sizler de belki söylediniz belki duydunuz.
Ücret, para, mayış önemli tabi ki herkes için. Eğer bir vakıf sahibi olacak zengin değilseniz, herkes için önemli. Fakat iş hayatında paranın tek ve en önemli bağlayıcı olduğunu düşünmüyorum.
Şubat ayında, eski çalıştığım şirketteki çok sevdiğim bir arkadaşımı gördüm. “Vay naber ya, XX seni nasıl gönderdi olm bu kongreye” diye hönkürdüm yüzüne. “Ayrıldım ben abi oradan. Zaten orada olsaydım, burada beni nasıl görürdün ki” dedi. “Noldu” dedim. “Canıma tak etti, zaten uzun süredir bakıyordum fırsatlara. Bir fırsat çıkınca da bastım istifayı” dedi. “E” dedim “seni nasıl bıraktılar”. Dedi ki “%40 üstüne verdi XY GM ama ben kabul etmedim, aynı ücrete, beni bu kongreye gönderen şirkete geçtim”
Sabun önemlidir; bizi temiz tutar, kokmayız, sürekli kullanmalıyız.
Ücret önemlidir; bizi hayatta tutar, insan gibi yaşamaya çalışırız.
Ama sabun da yetmez, temiz olmaya. Eriyip gider, anlamsızlaşır bir süre sonra ve köpükleri bile yok olur.
En temel çalışma karşılığı olan ücret de, bir zaman sonra yetmez. Sadece ücretle sağlanan bağlılık da sağlam değildir, kopar.
Başka şeyler yapmaya cesaretin var mı peki ?
Not: Sunumlara da ekledim bu sabunu 🙂
25 Şubat 2018 Pazar günü İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü’nün “Biri Kariyer Mi Dedi ?” etkinliğinde olacağım.
Benim paylaşımım saat 10:00’da.
Etkinlik Adresi: Gülbahçe Mahallesi, 35430 Urla/İzmir
Güzel İzmir’e gelmek her zaman zevk 🙂
Gelenlerle tanışmak, paylaşmak, çoğaltmak üzere…
Mutlu çalışanlara sahip olmak ve çalışanları daha mutlu etmek, son dönemin en popüler konu ve gündemlerinden.
Aşağıda gördüğünüz fotoğrafları görünce, mutlu çalışanlara sahip olmak yeterli mi diye düşündüm.
Fotoğraflar Solahütte Tesislerinden. Burası çok bilenen Auschwitz Toplama Kampına sadece 30 km uzaklıkta ve orada çalışan Nazi subayları ve yöneticileri için bir dinlenme tesisi.
Nasıl mutlular değil mi ?
Uzun uzun yazamadım. Sizce eksik olan ne peki ?