boktan bir durumdur.hele ki kapalı ve muhafazakar bir şehirse hareket alanı çok dar.fark edilmemek ve deşifre olmamak için insan paranoya derecesine geliyor.arkadaş veya seks yapacak birini bulmak çok zor.gerçi artık hornet gibi uygulamalar var.şehrin yerli eşcinselleri genelde dışardan gelmiş memur-öğretmen-doktor-polis gibi insanları istiyorlar.çünkü küçük bir yer olduğundan herkes birbirini tanıyor.genelde uzun süreli ilişkiler tercih ediliyor.çünkü güvenebilecek birini bulduktan sonra insan fazla bir arayışa girmiyor.küpe takmak,aşırı giyinmek,feminen hareketlerde bulunmak çok tehlikeli.çünkü anadolun eşcinsel anlayışına uyan hareketler olduğu için dikkat çekebilir.eşcinsellerin çoğu evli ve çocuklu.yer sorunu da büyük sıkıntı.yei olan isterse dünyalar çirkini olsun gene de gideri oluyor.
son yıllar da biraz rahatlamış gibi görünselerde hala tedbiri elden bırakmıyorlar.dışardan gelen bir insan hayat biraz daha kolay oluyor.çünkü oralı değil ve sosyal ortamı diğerlerine göre daha küçük.bazı şehirler de birbirini tanıyan eşcinseller aile tarzına gruğlar oluşturup kendi araların da sosyalleşiyorlar.bu gruplar içerisinde genelde seks olmuyor.olanlar ise sevgili olayına girip olayı resmileştiriyorlar.lakin bu eşcinselelr arasında düşmanlıklarda oldukça fazla.birbilerinin ardından iş çevirme,dedikodu,entrika döndürürüp hayatı birbirlerine zından ediyorlar.şehir de mimlenmiş yarı açık eşcinsellerle açık olurum derdi nedeniyle kimse görüşmüyor.
aynı şehirden arkadaş istemeyen eşcinseller komşu şehirlere doğru arayışa giriyorlar.bir kaç saat mesafede ki şehirde daha rahat ediyorlar.şöyle muhabbetler dönüyor
-slm nerden ?
--aa bende erbil yakınmış tanışalım mı?
bunu bizzat yaşamış ve çok şaşırmıştım.insanlar şehir değil ülke bile değiştirebiliyorlar korkudan.
küçük şehirlerde eşcinsel olmak 5 sene öncesine göre kolay olsada hala zor.o yüzden eşcinseller daha rahat bir hayat ve evlilik baskısından kurtulmak için büyük şehirlere göç ediyorlar.gerçi büyük şehirlerde de hayat zor ama en azından toplumsal baskı daha az.