in Önder Balıkçı
on 12 Şub 2018
Düşüncelerine saygı duyduğum Dr. Selim Panç ile sohbet ediyoruz, Bandırma’da. Konu, bir ara hayvan haklarına geliyor. Dr. Panç, “Bana kalsa yalnız Türkiye’de değil, tüm dünyada avcılık yasaklanmalı. Hayvan öldürmekle av sporu olmaz. İlkçağlarda hayvanları okla avlarlarmış ve onların kaçma şansı olurmuş. Şimdi o da yok. Doğrult tüfeği, bas tetiğe!” diyor.
Son derece haklı. Yıllardır aynı konuyu yazıyorum. “Eline tüfeği alan hayvan vurmaya gidiyor ve uçana-kaçana ateş ediyor” derken, konunun önemini vurgulamak için de çok radikal bir söylemle “Avda yanlışlıkla kendini veya bir arkadaşını vuranlara acımıyorum!” cümlesini kuruyorum.
Yeniden altını çizerek, “Hayvan öldürmenin adı asla spor olamaz” diyorum.
Gelelim, sokak hayvanlarına. Adı üstünde, “sokak hayvanı”…Yani sokakta yaşamaya çalışıyor ve bulunduğu ortam ve koşullar çok zor. İstatistik veriler, bakılmayıp kendi hallerine bırakıldığında, bir sokak hayvanının en çok dört yıl yaşayabildiğini ortaya koyuyor. Yine aynı istatistikler, kendisine destek olunan, yemek ve su ihtiyacı karşılanan sokak hayvanlarının ise yaşam süresinin 10 yılı bulduğunu gösteriyor.
Bandırma’da, sokak hayvanlarını yaşatmak için yıllardır gösterdiği büyük çaba nedeniyle Av. Zafer Evren’e de selam olsun!
Hayvanların kullanıldığı hiçbir gösteriye, sirke gitmiyorum. Çünkü onların, gösteri için ne gibi işkencelerle eğitildiklerini biliyorum.
“Yunusla terapi” masalına inanmıyorum. Bir hayvanı doğal yaşamından koparıp havuzlarda tutsak ettikten sonra onların terapi yaptırdıkları bana gülünç geliyor.
Bugünlerde de, hayvanları kavga ettirerek güreştirdikleri komikliğiyle Balıkesir’in Edremit ilçesinde “deve güreşleri” yapılacakmış! Yine bu güreşleri çok sayıda kişinin izleyeceği tahmin ediliyormuş! “Deve güreşi” ha! Vay develer vay!
Unutmayalım ki, her canlı için var olmak haktır.
Sokak hayvanlarını koruyan “Yeni Hayvan Hakları Tasarısı” TBMM’nin gündemine gelmek üzereymiş. Bu yasanın çıkmasını beklediğim kadar hiçbir yasayı beklemedim.