Hayatın sahte yüzleri
15 Mayıs 2012 tarihli yazısı
Hayatta bazı alışkanlıklarımız vardır hiç değiştirmediğimiz, bazı zamanlarda özleminin duyduğumuz ama bir türlü gerçekleştirmeyi nedense hep ertelediğimiz sevdiklerimiz ve dostlarımıza zaman ayırmak gibi bir plan neden yapmayı?<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Bununla ilgili hep eskilere özlem duyarım. Çünkü biz çocukken eve bir misafir geldiğinde uzayıp giden sohbetler vardı ve o sohbetlerden hem bir şeyler öğrenirdik hem de keyif alarak bazen uykuya dalar bazen de bitene kadar inatla dinlerdik.
Bu sohbetler ve ziyaretler insanların bir birine olan güven ve samimiyetini arttırır bugün asla bulamayacağımız akrabalık değil komşuluklar bile o kadar güzeldi. Ama bugüne gelindiğinde baktığımızda çoğu zaman kimse kimsenin evine gitmek istemez yada gitse de hemen yapılacak ilk iş olarak televizyon açılır orada olan saçma sapan hayatlarla ilgili herkes ona bakmaktan başka bir şey konuşulmaz.
İki çekirdek pasta börek çay içilerek akşama son verilir sorsanız birilerini ziyaret ettik ve misafirliğe gittik. Akıllarından geçirecekler ama bilmiyoruz ki beyhude yere zaman harcamaktan başka bir şey değil. Bizimki sadece kendimizi kandırmaktan başka bir şey değil.
Eskilerde her şey gerçekti hiç bir şey suni değildi bugün artık yiyecek ve içeceklerimiz suni olduğu gibi hayatımızdaki her şeyde suni olmaya başladı ve giderekte bu konuda toplum olarak yozlaşmaya doğru adım adım ilerliyoruz.
Sadece bu akrabalar ya da komşular arasında olsa iyidir. Bakıyorsunuz bir gün daha sahte yüzler ortaya çıkıyor neden derseniz her gün sizin yanınızda sizinle kol kola olan insanlar siz bir zor duruma düşmeye görün o insan hemen sizden uzaklaşıyor. Bir garip hallere ve rollere giriyor hemen başlıyor.
Etrafta çevrede konuşmaya başlıyor. Sizinle ilgili laflar ediyor ardından belli bir süre geçtiğinde sizin bir şeyler yaptığınızı duyan bu ikiyüzlü sahtekârlar tabiri caizse hemen yanı başınızda bitiyor o söyledikleri sözleri unutuyor. Ve hiç bir şey yokmuş gibi davranmasına sizin vere bildiğiniz tepki ancak kızarıyor sizin yüzünüz çünkü karşınızdakinde kızaracak yüzde kalmamış ondan dolayı da içerliyorsunuz ama yapacak bir şey yok gerçekten bugün insanlarımızda ne samimiyet kaldı nede eski dostluklar ve toplum giderek dejenere olmaya ve samimiyetsiz bir toplum haline gelmekten kaçınmaya gayret gösterelim derim.
Çünkü gördüğümüz ve izlediğimiz her şey bizi biz yapan değerlerden uzaklaştırmaya yönelik ve eskiler ne kadar güzel bir hayat yaşamışlar demekten kendimizi alamıyoruz onca yokluğa onca sıkıntıya rağmen o gün insanlık en üst seviyede idi ya bugün alın siz karar verin. Dinimizde bile Komşuluğun bu kadar önemli olduğu bir dinin mensubu olmaktan guru duyduğumuz İslam dinine mensup olan bir toplumun bu halde olması gerçekten üzüntü verici.
İnsanlarımızın acaba bu hale gelmesinde neyin etkili olduğunu düşünmeden kendimi alamıyorum ama bir taraftan da ümidimi yitirmiyorum illaki bu toplum içerisinde gelenek ve göreneklerine bağlı ve geçmişiyle guru duyan ve hala o şekilde yaşayan binlerce insan vardır diye düşünüyorum.
Hayat bu gerçekten ne zaman neleri yaşayacağımızı ve nelerle karşılaşacağımızı asla bilemeyeceğimiz bir serüvendir bunu da unutmamak gerekir.