Üç kış önce, İstanbul’un rezilliğine dayanamayıp göçtüğüm Silivri’deki yazlık evimden bu yıl gerime bak bak Levent’teki aile ocağıma döndüm. İyice yorulduğum için olacak., artık kendime yetmez olmuştum. Her sabahın köründe pijamamın üstüne pantalon ve palto giyip Silivri’ye inerek gazete ve ekmek almak katlanılmaz bir işkenceydi.
Erkan Akbulut Huysuz İhtiyar'ı inceledi.
@akberk347·30 Tem 18:44·Kitabı okudu
Oğuz Aral gazete yazılarının toplandığı eğlenceli ve bol gülmeli bir şekilde yazılmış kitap.
Karikatürler de işin içine girince başka bir kitap olmuş kalemine sağlık...
@Peyroux·18 Şub 2017·Kitabı okudu
Aslında, Türkiye’de suratlar eskir sorunlar daim kalır. Bu nedenle de karikatür eskimiyor maalesef!..
Huysuz İhtiyar, Oğuz Aral
@deliyurek07·23 Tem 2017·Kitabı okudu
Herkesin sinir olduğu bir şey vardır. Kimi damlayan musluk şıpşıpına illet olur. Kimi tabağa sürtünen çatal sesine çıldırır. Ben de komiklik yapmaya çalışanlara hasta olurum. Hani, çevresini hababam güldürmeyi kendine görev edinen tipler vardır.
“Telefon çaldı…” deseler,
“Hayır telefon masumdur… Asıl hırsız olan kapı zilidir, hahhahhaay!” gibisinden her söze bir espriyle cevap vermek için yırtınırlar. Dünyadaki en müstehcen iş, gerçek komik olmadığı halde komiklik yapmaya çalışmaktır.
Komiklik bir karakter yapısıdır.
Her Yerde Bir Komik Vardır!
Nedense herkes, kaplumbağaları ağır aksak mahluklar olarak bilir. Hatta, bizim devlet işleri için, “Kaplumbağa hızıyla yürür” diye bir deyim yakıştırılmıştır. Yavaşlıkları üstüne bir alay da fıkra icat edilmiştir. Örneğin;
“En gencimiz sensin. Bir koşu kap gel!..” demişler bir tanesine… O, bir tanesi de;
“Giderim ama ben gelmeden yemeklere dokunmayacaksınız!” demiş.
Genç kaplumbağa, bir koşu gitmiş, gözden kaybolmuş. Bir yıl yok… Beş yıl yok… Yirmi beş yıl yok… Elli yıl sonra millet iyice açıkmış.
“Bu herifin kolay kolay geleceği yok! Bir şeyler atıştıralım da, midemizi bastıralım” deyip yiyeceklerden birkaç lokma almışlar. Tam ağızlarına atarken, genç kaplumbağa saklandığı çalıların arasından çıkmış. Öfkeyle;
“Gitmiyorum işte!” demiş!
@Peyroux·19 Şub 2017·Kitabı okudu
Hayatınızda bir eşyanın dört bacağını birden kısaltmayı hiç denediniz mi?.. Ben de testereyle ilk kez denedim. Bacaklardan biri, mutlaka ötekilerden daha kısa kalıyor. Diğerlerini onun hizasına getirmek için tekrar kesince, bu kez bir başka bacak ötekilere göre yine daha kısa oluyor.
Şimdi Şvarz ailesinin masa şeklinde bir yer sofraları var. Yemek yiyebilmek için yer minderine oturuyorlar. Böylece onlara atalarımızın sofra kültürünü de tanıtmış oldum.