iz bırakan kitap cümleleri | edebiyat | puiv.com
sende o yazıdaki duyguyu hissedebileceğimiz veya anlayabileceğimiz kısaca iz bırakacak kitap cümlesi bırak..
"artistik ve ahlâkî değerlere asırlar boyu bir türlü erişemedikleri için bunlar uğruna bir ömür harcamayı enayilik olarak gören ve güzelliği üretmek yerine onu para, şiddet ya da kurnazlıkla elde etmeyi fazilet sayan insanların ülkesindeki okullarda, en az rağbet gören ve pek ciddiye alınmayan bir ders resimdi."
efrasiyab'ın hikâyeleri - ihsan oktay anar
özgürlüğün geldiği gün ,
notlarda kayıtlı olan bir alıntı.
yaşam anlamsızdır.ancak yaşamaya değerdir.
"hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyefendi! ölünceye kadar sırtından atamayacağı şeyler de var..."
çok değerli bir başlık ama arada kaynamış sanırım.
"kendinizi köle ve kader kurbanı olarak görüyorsanız, istediğiniz olsun! sabredin, ıstırap çekin, ölün!"
denizk_	1 yıl önce ~ 1 yıl önce
ınsanları genel anlamda seviyorum ama kimseye tahammülüm yok. - tutunamayanlar....
yapabilecegimizden duyduğumuz şüphe kadar korkularımızdan şüphe duysaydık şuan nerede olduğumuzu tahmin bile edemiyorum. joel brown -superinsan-
bu kitapda burda bitmiş
boşversene renkten korkan insanların bile hayatı rengarenk.
" kelimeler hayattır liesel. "
yazankiz	1 yıl önce
hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim....
"bu gün pazar. bu gün beni ilk defa güneşe çıkardılar. ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün bu kadar benden uzak, bu kadar mavi, bu kadar geniş olduğuna şaşarak, kımıldamadan durdum." nazım hikmet
"zaten muhitimden uzak duruşumun, bu vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil mi?"
sabahattin ali; kürk mantolu madonna.
kitap genel olarak fena değil. ancak bu popülerliğini yalnızca "sosyal" medyaya borçlu. türkiye'de en çok okunan kitaplar arasında birinci sırada bulunuyor. bilirsiniz, kitap bir dönemin "kahve ile resmi çekilmelik" kitaplarındandır. esasen türk edebiyatında daha yetkin eserlerin bulunduğunu düşünüyorum.
"gönül kimi severse güzel odur. aşk ile büyülenen gönüller, kendi ruhlarının tanıdıklarından başkasıyla ateşlerini yatıştıramazlar."
hüseyin rahmi gürpınar -gulyabani
uzun süre dünyanın gündemine oturan bir distopya.
sana , beni hiç tanımamış olan sana (stefan zweig - bilinmeyen bir kadındanın mektubu)
ben yalnızca huysuz olmayı değil, hiçbir şey olmayı da beceremedim. ne huysuz, ters biri olabildim, ne iyi, ne aşağılık, ne dürüst, ne kahraman, ne de bir böcek... şimdi köşeme çekildim, hiçbir şey olmayı başaramamış, yalnızca bir aptal olabilmiş akıllı biri (hiçbir şeye yaramayan) olduğum için öfkeli bir teselliyle kendimi avutuyorum.