5 Şubat 2018 Deniz Zengin 0 yorum
Frankfurter Allgemeine gazetesi Suriye’nin kuzeyindeki çatışmaları sayfalarına taşıdı. Gazete de şu satırlara yer verildi;
“Dört çatışmasızlık bölgesinden biri olan İdlib’de bir Rus savaş uçağının muhalifler tarafından düşürülmesi akla önce Esad rejimi ve müttefiki Rusya’nın İdlib’deki askeri ve sivil hedeflere yaptığı saldırıları getiriyor. Aynı zamanda cihatçıların çarpışma gücünü kaybetmediklerini de. İdlib’deki çarpışmalar, bazı muhalif grupları destekleyen Türkiye’nin Afrin’deki Kürtlere karşı taarruza geçmesi yüzünden de son zamanlarda oldukça şiddetlenmişti. Durum bu bölgeden daha fazla insanın kaçacağını gösteriyor. Esad, Putin ve Erdoğan’ın bölgedeki gerilimi düşürmeden anladıkları bu olsa gerek.”
Erdoğan’ın Sağı Solu Belli Değil
Stuttgarter Zeitung Türkiye’nin askeri müdahalesine karşı eliştirilerine şöyle devam etti.
Cumhurbaşkanı Erdoğan Türkiye’yi tehdit eden her unsuru silindir gibi ezmekte kararlı olduklarını söylüyor. Bu sözler ancak ölçüyü kaybetmiş bir siyasinin ağzından dökülebilir. Türkiye ile Fransa arasında pürüzler var, Almanya ile ilişkiler de gergin. Türk Dışişleri Bakanı Avrupalıları “ikiyüzlülükle” itham ediyor. Sözlü saldırıların başlıca amacı Türk kamuoyunu etkilemek olabilir. Ama Türkiye’yi Batı’ya bağlayan son köprülerin altını oyduğu da unutulmamalı. Türkiye bir zamanlar huzursuzluk bölgesi Ortadoğu’nun yanı başında, NATO’nun en önemli köprübaşıydı. Sağı solu belli olmayan Erdoğan’ın döneminde müttefik Türkiye NATO açısından tehlikeli bir saatli bombaya dönüştü.”
Ya Milyonlarca Can Alacak Ya Da Sesini Çıkarmayacak
ABD’nin savunma doktrininde nükleer silahlanmanın öne çıkmasını yorumlayan Märkische Oderzeitung Avrupa açısından tehlikeli bir döneme girildiğini savunuyor:
“ABD nükleer caydırıcılığına yeni bir tanımlama getiriyor. Bu tercih önce Avrupalıları endişelendirmeli. Çünkü yeni silahların kullanıldığı yer olsa olsa Avrupa olur. ABD muhtemel hasmının Rusya olduğunu açıkça dile getiriyor. Washington yönetimini eleştiren tehdit Rusya’nın 1990’lı yıllardan bu yana taktik nükleer silah sayısını ABD kadar azaltmamış olmasından ve Kremlin’in askeri doktrininde ‘ilk sınırlı nükleer darbe’ ilkesinden vazgeçmemesinden kaynaklanıyor. Böyle bir darbede belki binlerce insan ölür. NATO ya da ABD mukabelede bulunurken milyonlarca can alacak büyük atom bombalarını fırlatmak, ya da sesini çıkarmamak zorunda kalacaktır.”
“Yunanistan ekonomik bakımdan son derece kötü durumda olmasına rağmen, bu durum dar kafalı milliyetçiliğe engel teşkil etmiyor. Uzlaşma olsa Yunanlar hiçbir şey kaybetmezler. Ne Makedonyalı Büyük İskender’in manevi ulusal mirası, ne de onun toprakları tehlikeye girer. Çaresizlik içinde Avrupa’ya yakınlaşmaya çalışan ‘Eski Yugoslavya Cumhuriyeti Makedonya’ yalnızlığa itileceğini bile bile Yunanistan’dan toprak talep etmez. Ülkenin adı Üsküp Cumhuriyeti de olsa, Kuzey Makedonya da olsa Yunanistan açısından önemli olan kuzey komşusu ile iyi ilişki kurup, Avrupa Birliği’nin merkezine olan koridoru genişletmektir. Adil bir uzlaşmaya varılması şarttır. Ama bunun için milyonlarca Yunan’ın zihninden sildiği anlaşılan mantık gereklidir.”
← Ne kaybettik, ne kaybettiler?
RTÜK’ten Şimdi de İnternet Medyasına Karşı Sansür Girişimi →