Türkiye bir zamanlar kendi kendisine yeten çok güçlü bir tarım ülkesiydi 24.3.2020
Kendi doğal yiyeceklerimizi kendimiz üretir, hayvancılıkta belirli bir seviyede yaşamımızı ikame ederdik. Ne olduysa oldu. Piyasa ekonomisi devreye girdi, uluslar arası tekeller bizleri avladı, uygulanan yanlış ekonomi ve dışa bağımlı tarım, hayvancılık ve sanayi politikalarımızla samanı, buğdayı dışarıdan ithal eder duruma geldik.
Sorarım size: Şimdi beton mu yiyeceğiz, çimento mu, bilgisayar mı, cep telefonu mu?
45 günde yetişen hormonlu tavuklarla ve hazır gıdalarla hem sağlığımızı bozuldu hem de üretimsiz toplum haline dönüştürüldük. Tarımı gelişmenin ve sanayinin önünde birer engel olarak gören yazar çizer takımı ve siyasilerin sorumsuz adımlarıyla bugünlere geldik. Yanlış özelleştirmelerle devleti batırdık. Köylümüzü, üreteni yok eder hale geldik. Düşünün kapanan, talan edilen, peşkeş çekilen, dışa bağlanan yüzlerce büyük sektörleri. Tekel gitti, şekerpancarı vb. Yüzlerce fabrikalar kapatıldı. Hem işsizlik arttı hem de ekonomi bitirildi. Özelleştirmeler bize mutluluk getirmedi tam aksine mutsuzluk getirdi. Yerli ilaç firmaları, SSK’nın ilaç üreten bölümleri bitirildi.
Siyaset, hamaset, her türlü algı yönetimi bir gün biter de şaşırır kalırız ve iş işten geçer. Elde bir şey kalmaz. Aman dikkat!
Tüm bunlar geçer mi? Geçer. Yerli ve milli
üretim ekonomisiyle yeniden dirilebiliriz.