Rüya Gören Evren – Fred Alan Wolf – THE ANGELS AND THE GUIDES
Evrim ve Rüyalar
Bu kitap, zaman ve evrim vasıtasıyla iki yol izleyecektir. Beynin nasıl geliştiğini görmek ve ayrıca, kişinin kişisel farkındalığını geliştirme yeteneğine, benlik kavramına, kılavuzluk eden rüyaların, evremin gerekli bir yönü olduğunu görmek için zamanda geri gideriz. Ancak bu benlik kavramı daima değişir, daima büyür. Zamanda geriye gittikçe aynı zamanda, temeli nörobiyoloji, fizyoloji ve en derin noktasında kuantum fizik üzerine kurulan bir rüya görme teorisinde de gittikçe daha derine ineriz.
Evrim boyunca yolculuk bizi REM, uyku (REM; yani hızlı göz hareketi, rüya görmenin meydana geldiğini ima eder) uyumaya muktedir olan büyüyen, gelişen bir beyne sahip fetüsün kendisine kadar götürür. REM uykusu, sonrasında daha fazla beyin gelişimine ve beynin uyaranlara tepki verme kapasitesinde artışa götürür.
Bu noktadan zaman içinde ileriye doğru hareket ederiz ve rüya görmenin bilinç evriminin laboratuvarı olduğunu görürüz. Bunu çeşitli biçimlerde görürüz; Avusturalyalı düş zamanı efsaneleri, telepatik rüyalar, lüsid rüyalar, rüyaların bedenle olan ilişkisi araştırmaları, ben ötesi rüyaları da içeren “büyük rüya” deneyimleri; sanatta, mimarlıkta ve politik sistemlerde kanıtlandığı üzere rüya görmenin uyanık yaşamla örtüşmesi ve rüyaların kuantum fizikle ilişkisi.
Rüya Görmek Nedir?
Elbette “Rüya görmekle neyi kastediyorum?” temel sorusu vardır. Lüsid rüyalar -rüya gören kişinin, rüya gördüğünün farkında olduğu rüyalar- hakkında konuşuyorum. “Gerçekten tüm her şey rüya görür mü?” demek istiyorum. Madde, daha çok hareketsiz ve cansız görünür. Belki bu sadece bir metafordur. Peki ya hayvanlar, onlar rüya görür mü? Bitkiler rüya görür mü? Peki ya kayalar veya okyanus? Tüm gezegenin rüya gördüğünü mü kast ediyorum?
Gerçekten evren kendini varoluşa mı “düşledi”; aslında hala rüya görüyor mu ya da hepsi sadece büyük bir patlama mıydı? Yoksa kendi hayallerimizin dünyasına mı işaret ediyorum, gündüz düşlerimize mi? Veya belki ruhların ve hayaletlerin dünyasına, UFO fenomenine ve benzer şeylere atıfta bulunuyorum. Cevap, bu kitapta göstermeyi umduğum üzere yukarıdakilerin hepsini içerir. Diğer bir deyişle, rüya görme, kişinin daha yüksek bir kişisel farkındalık geliştirmesini sağlayan, bilincinin gerekli bir bölümüdür.
Yukarıda anlatılan etkenlerin tümünün bunda nasıl rol oynadığını göstermek, uyku sırasında meydana gelen rüyalar hakkında ne bildiğimizin ve uyanıkken gördüğümüz rüyalarla neyi kastettiğimin kavranmasını gerektirir. Uyanıkken rüyalar? Bu terimler kendi aralarında çelişmiyor mu? Tüm bu soruları ve düşünceleri cevaplamayı umuyorum.
Bu aşamada okuyucuya ilk uyarımı yapmak istiyorum. Bir bilim yazarı olarak sıklıkla çatışma içindeyim. “Düz” bilim olarak, açık bir şekilde yazıldığını umarak, ne kadar anlatıyorum ve bir filozof ve metafizikçi olarak bu işlek yollardan kurumsal düşünme diyarına ne kadar geçiyorum? Gerçekle hayali ayıran aradaki çizgi nerede?
Bunu tam olarak bilmediğimi itiraf ediyorum. Sadece tahminde bulunabilirim. Elbette bazı gerçekler besbellidir. Rüya gören beynin nörofizyolojisi, kapsamlı şekilde incelenmiştir. Sinirlerimiz hakkında çok şey biliyoruz. Ancak “sinir” eksikliği veya fazlalığı hakkında az şey biliyoruz. Neyi nesnel olarak kavrayabileceğimizi anlıyoruz, ama kendi öznel deneyimlerimizi çok az anlıyoruz. “Görüyorum” cümlesinde fiille ilgili neyin doğru olması gerektiğini nesnel olarak biliyoruz, ama özne, bir şekilde hepimizin kendi içinde hissettiği o kıymetli “ben” hakkında, çok az biliyoruz.
Dolayısıyla rüya gören madde dünyasına yapacağımız yolculuk, aynı zamanda “ben”e yapılan bir yolculuktur, “rüya gören evren” olarak adlandırdığım teorinin açıklamasında er geç sonuçlanacaktır.
Rüyaların İlk Bilimi
Rüyalar Sigmund Freud, Carl Jung ve diğerleri tarafından bilimsel olarak incelenmiştir. Bilim dünyasına Freud, ego ve id gibi terimler kazanmıştır ve bu, onu bir bilinç yapısına yönlendirmiştir. Freud özneye “ego” adını verir. Ego ve özben aynı şey midir? Bu ego, kafalarımızın içinde mi? Yoksa ego veya “ben” başka bir yerde midir? Eğer başka bir yerdeyse onu nasıl ifade etmeliyiz ve nerede aramalıyız?
Beyinde görüntü ve anıların oluşturulduğu araçlar ve bilincin mekanikleri, özellikle Benjamin Libet’in eserleri, beynin zaman ve mekanda izdüşümsel çalıştığını kuvvetle iddia eder.
Jonathan Winson, J.Alan Hobson, Sir Francis Crick ve Graeme Mitchison, Montague Ullman ve diğerlerinin biyolojik ve fizyolojik verilerini ve teorilerini içeren rüya gören beynin incelenmesi, beynin holografik olarak görüntü üreten, mekanik olarak uyanıkken ve rüyada nöral ağ gibi çalıştığını kuvvetle iddia eder. Sonraki gelişmeler, fetüs ve yeni doğanların özbeni geliştirmek için rüya gördüklerini ortaya çıkarmıştır.
Uyanık Halde ve Rüyalarda Kişisel Farkındalık
Büyük Rüyanın İçine Girmek
“Büyük rüya” deneyimi, UFO deneyimleri ve ölüm anı deneyimleri gibi tüm hayal alemi fenomenlerini içerir. Kartalın Arayışı (Eagle’s Quest) kitabımda, hayal aleminin nasıl büyük rüyaların kaynağı olabileceğini açıkladım. Ayrıca, şamanların maddeyi iyileştirmek ve dönüştürmek için bilinci nasıl değiştirdiklerini araştırdım. O kitapta, bazı zamanlar bilinç durumlarını anlamak için fizikteki akademik eğitimime dayanarak yeni metaforlar sağlamaya çalıştım. Burada büyük rüyayı hayal aleminin günlük hayatımıza girmesinin bir kanıtı olarak inceleyeceğiz.
Bunun bir örneği, rüyaların gelmiş geçmiş en büyük ve muhtemelen en zeki fizikçisi Wolfgang Pauli’nin çalışmalarını nasıl etkilediğine baktığımızda görülür. 1958’de ölen Pauli ile ilgili son yayınlar, kendisinin kuantum fizik ve psikolojinin örtüşmesi ile ilgili bir teori yönünde çalıştığını göstermiştir ve bu örtüşme kendisine rüya görüntüleri ile açığa vurmuştur.
Sonuç olarak nihayetinde bilincin nerede ve nasıl işlediğini ve rüya gören ve uyanan hayat arasındaki farkı neyin oluşturduğunu keşfetsek de, hala kendi gizemimizle yüz yüze kalırız. Özben, açıkça her birimizde mevcuttur ve böyle olduğu halde, sadece nerede bulunduğunu bilmeyiz. Holografik model ve otomatik kendiliğinden başvurma ile ilgilenen kuantum fizikten gelen kavramlara dayanılarak “neden kendimizi derimizin altında bulmayacağımız” konusu üzerine ışık tutacağız.
Özbenin bulunduğu yer konusu, uzun zamandır bizimle birliktedir. Buna “akıl-beden problemi” denir. Görünen şu ki, bilim bu sorunu metafizik, felsefe, din, sinirbilim, bilgisayar bilimi, psikoloji ve fiziği içeren çok sayıda farklı öğretilerle çözmeyi denemiştir. Her biri cevabın önemli bir bölümüne ulaşmıştır, ama hiçbiri bilinç farkındalığının, özellikle kişisel farkındalığın rolü olmak üzere tüm saklı anlamını tam olarak sentezleyememiştir.
Belki de sadece günümüzde, tüm bu öğretileri kapsayan bir cevap formüle etmek, kuantum fizikteki kayda değer keşiflerden dolayı mümkündür. Kuantum fiziğinin, bu çalışmalar ve rüya görme arasındaki gereken bağlantıyı sağladığına inanıyorum. Kuantum fiziği, günümüzde insan aklı tarafından tasarlanmış en güçlü, en kesin ve en yararlı bilim olarak nitelendirilir. Dünyayı çok küçük madde, enerji birimleri ve bunların etkileri açısından anlayabilmemizi sağlar. Yeni icatlar ne kadar etkileyici olsa da, kuantum fiziğinin etkileri daha da çarpıcıdır. Gözlemin maddeyi altüst ettiğini ve değiştirdiğini ima eder.
Yukarıdaki tüm gerçek ve teorilerin doğru olduğunu kabul edersek, sadece beynimizin holografik olarak çalışmadığını, ayrıca kuantum fizik ve David Bohm’un saklı düzen teorisine dayanarak madde ve enerji dünyasının da bu şekilde işlediğine dair oldukça garip bir sonuca ulaşırız. Bu görüşte yeni olan şey, öznenin de evren boyunca holografik olarak dağıtıldığı ve ortaya çıktığı, ondan neredeyse madde ve enerjinin dağıtıldığı ve ortaya çıktığı hemen hemen aynı şey olduğu fikridir – sanki bir rüyadan uyanır gibi.
“Hayatın bir rüyadan başka bir şey olmadığını fark ettiğimiz bir gün Büyük Uyanma ortaya çıkar. Ancak ahmaklar uyanık olduklarını düşünmeye devam ederler. Hayatın panoramasını böyle bir netlikle inceleyerek, buna bir prens ve ona bir köylü derler -Nasıl bir yanılgı! Yüce Konfüçyüs ve siz, her ikiniz de bir rüyasınız. Ve bunun hepsinin bir rüya olduğunu söyleyen ben de bir rüyayım”
Çinli filozof Chuang Tzu
Şamanik geleneklere sahip insanların rüyalar hakkında söylediklerine bakarak, kişi tecrübeye dayanarak rüya gerçekliğinin paralel süreklilik olduğu idrakine gelir… Paralel süreklilik fikrini ciddiye almamızı öneririm. Akıl ve bedenin rüyada gömülü olduğunu ve rüyanın daha yüksek bir düzende uzaysal bir boyut olduğunu söylerim. Uykuda kişi, çok aslına uygun bir geometrik açıdan, uyanık dünyanın sadece yüzeyi olduğu gerçek dünyaya salınır… Biz öncelikli olarak aklın bir çeşit yanardöner, biyoloji düzeninin daha yüksek seviyelerinde bir çeşit epifenomen (yan tesir) olarak ortaya çıkmasıyla birlikte biyolojik değiliz. Aslında biz, maddeye gölge atan bir çeşit aşırı uzaysal nesneleriz. Maddedeki gölge bizim fiziksel organizmamızdır.
Tüm şeylerin şöyle olduklarını bilin: Bir serap, bir bulut kalesi, bir rüya, bir görüntü, özü olmayan ama görülebilir özellikleri olan. Tüm şeylerin şöyle olduklarını bilin: Berrak bir suda yansıyan parlak gökyüzündeki bir ay gibi, o göle ay hiç hareket etmediği halde. Tüm şeylerin şöyle olduklarını bilin: Müzikten, seslerden, ağlamaktan çıkan bir yankı gibi, ancak o yankıda melodi yoktur. Tüm şeylerin şöyle olduklarını bilin: Bir sihirbazın atlardan, öküzlerden, at arabalarından ve diğer şeylerden illüzyon yapması gibi,
Aborjinler iki çeşit zamana inanırlar. İki paralel aktivite akışına.
Biri sizin ve benim sınırlı olduğumuz günlük nesnel aktivitelerdir.
Diğeri “rüya zamanı” adı verilen sonsuz spiritüel döngüdür ve gerçekliğin kendisinden daha gerçektir.
Rüya zamanında ne olursa, değerleri, sembolleri ve Aborjin toplumunun kurallarını kurar. Alışılmadık spiritüel güçleri olan bazı insanların rüya zamanı ile teması vardır.
Peter Weir tarafından yapılan Son Dalga (The Last Wave) filminden
Rüyalardaki bağlantılar kısmen saçma, kısmen şapşal veya hatta anlamsız veya kısmen çılgındır. Bu özelliklerin sonuncusu, bağdaştırma baskısının rüyalarda hüküm sürdüğü gerçeği ile açıklanır.
Rüyanın altında yatan bir Tek Akıl vardır.
İçinde hiçbir yüksekliğin, genişliğin, derinliğin veya zamanın olmadığı bir alem hayal edin… Bu alemde yaşayan bir varlık hayal edin. Llixgrijb adında bir varlık. Zavallı Llixgrijb’in uzay/zaman boyutundan farklı başka tür bir boyuttan gelen mağara girişinde tuzağa düşmüş olduğunu hayal edin… Kaçış yok. Ama Llixgrijb… ölemez. Bilinci devam edecektir, sonsuzlukta veya böyle bir alemde sonsuzluk neye tekabül ediyorsa, yapayalnız ve belki tamamen felçli olarak. Bu durumla nasıl başa çıkardınız? Zihninizde, içinizde dünyalar yaratırdınız… Llixgrijb bir evren yarattı.
Win Coleman ve Pat Perrin – The Jamais Vu Papers
Bu yazı Bilinçaltı, Hipnoz içinde yayınlandı ve Aborjin Toplumu, Aborjinler, Benlik, Bilinç, Bilinçaltı, Bilinçdışı, Bilinçli Rüya, Bilinçli Rüya Görmek, Buda, Buddha, Carl Jung, ego, Ego Nedir, Farkındalık, Farkındalık Geliştirme, Fred Alan Wolf, Freud, Holografik, Holografik Görüntü, Jung, Kişisel Farkındalık, Kişisel Gelişim, Kuantum Çekim, Kuantum Düşünce, Kuantum Fizik, Lüsid Rüya, Lusid, Lusid rüya görmek, Lusid rüya nedir, Lusid Rüyalar, Meditasyon, Rüya, Rüya Gören Evren, Rüya Nedir, Rüya Zamanı, Rüyaların Anlamı, REM Uykusu, Sigmund Freud, Spiritüel, Spiritüel Güçler, Telepati, Uzay Zaman, İllüzyon olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
← Bir Güç Her Şeyi Yönetmekte ~Mooji
Quetzaltzin: Nasıl Bir Rüyacı Olunur – Sergio Magaña Ocelocoyotl →