BAYRAM GELDİ! - Yusuf Eroğlu - Günışığı Gazetesi
Hoş gelmedi. Mübarek Ramazan ayını geride bıraktık. Ne yazık ki, bu Ramazanda kayıplarımız çok oldu. Askerlerimiz, sivillerimiz, masum insanlar kahpece şehit edildiler. Kaç eve ateş düştü. Nice çocuklar babasız, anasız, nice ana babalar, evlatsız kaldı. Bu mübarek günlerde, Yüce Allahtan; PKK teröristlerine ve Din adına hareket etkilerini iddia eden dinsizlere, layık oldukları cezayı vermesini niyaz ediyoruz. Dediğimiz gibi. Bayramı buruk bir şekilde kutluyoruz. Oruçlarımızı tuttuk. Allah kabul etsin. Bayramı da aynı heyecan ve iştiyak içinde kutlamak isterdik. Ancak, kardeşlerimizin evlerinde yas varken bizlere sevinmek düşmez. Bir gün önce, 50 ye yakın vatandaşımız, hiçbir suçları yok iken, bombayla paramparça edildiler. Bu acı henüz soğumamışken, bir köprü açılışında, göbek atıp, çalıp oynayan aymazları görünce bir daha kahrolduk. Acı hepimizin olmalı. Acılar paylaştıkça azalır. Bunların yürekleri taş bağlamış. Ne yazık ki, bizi yönetenler, milli duyarlılığımızı, hassasiyetlerimizi yok ettiler. Vurdumduymaz olduk. Neme lazımcılık, aldı başını gidiyor. İnsanların Kalp gözleri körelmiş. Şehitlerimiz var diye,23 Nisan,19 Mayıs Kutlamalarına yasak koyan zihniyet, ortada 50 şehit varken açılış yaparak siyasi şov yaptı. Yazıklar olsun. Bu açılış ertelenemez miydi? Çok mu acelemiz vardı? Nereden nereye. Eski bayramları yazacaktık. Nerelere gittik. İnsanları, asker, sivil, polis demeden katleden bu şerefsizleri besleyip büyütenler, onlara silah yardımı yapanlar, Türk Devletinin hastanelerinde tedavi ettirenler, şimdi hiç suçları yokmuş gibi davranıyorlar. Bu millet de çabuk unutuyor. Balık hafızalı. Neyse. Tadınızı yeteri kadar kaçırdık. Burada bitirelim.
Eskiden bayramlar, bayram gibi olurdu. Televizyon yoktu. Bilgisayar yoktu. Çocukların ellerinden düşürmedikleri, elleyip durdukları android telefonlar da yoktu. Yahu normal telefon bile yoktu. Horozlu şeker vardı.Tel araba vardı.Bastuh orcik vardı.Büyükleri,yaşlıları,komşuları ziyaret etmek vardı.Bayramdan önce şehri ,köyü terk etmek yoktu.Elektriğimiz yoktu.Dındik ya da gaz lambası kullanırdık.Akşamları erken yatardık.Bayram harçlığımız da delikli yüz para olurdu.Hele bayramlık ayakkabı alınmışsa da,değmeyin keyfimize.O gece yatağa ayakkabımızı yastığımızın altına koyarak yatardık.Öyle markalı şeyler olduğunu düşünmeyin.Sıradan kundura işte,Bizim öyle Marka merakımız yoktu.Olamazdı da.,Para yoktu.Kredi kartı yoktu.Kredi çekmek yoktu.Herkes ayağını yorganına göre uzatırdı.Bayramlarda en büyük lüksümüz güzel yemekler olurdu.Baş yapıt Harput Küfte ve sırın, vazgeçilmezimizdi.Dolmalar,sarmalar cabasıydı.Hele Nanha zamanı ise,nahna dolması en büyük ikramiyeydi.Fazla harçlık toplayamazdık.Ama mutlu olurduk.Huzurluyduk.Şimdiki yeni yetmelerin, yedikleri önlerinde,yemedikleri arkalarında.Yine de mutlu değiller.İstekleri bitmiyor.Allah ıslah etsin.
Mübarek Ramazan Bayramınız kutluyor. Türk İslam âlemine hayırlara vesile olmasını niyaz ederiz. Allah (c,c)yar ve yardımcınız olsun. Allaha(c.c) emanet olun.