Naçizane – Goksen Asia CALISKAN
Posted on June 9, 2011 August 7, 2015
Dün, üniversite yıllarında staj yaptığım Türkiye Avrupa Vakfı’nın (TAV) ofisinde Boğaziçi, Yıldız Teknik, İstanbul Siyasal ve Bilgi Üniversitesi’nden genç stajerler ile bir toplantı gerçekleştirdik. Her ne kadar kendimi hala yeni mezun gibi hissetsem de bir araya geldiğim benden en az 7-8 yaş küçük öğrenciler bana büyümüş olduğumu hatırlattı. Ben ve şu anda bir danışmanlık şirketinde proje yazan ve proje döngüsü eğitimi veren eski bir TAV stajeri olan bir başka arkadaşımla genç öğrencilere kendi kariyerimizin nasıl şekillendiğini ve onların kendi geleceklerini şekillendirirken nelere dikkat etmeleri gerektiğini konuştuk.
Önce biz anlattık, sonra gelen sorulara cevap verdik.
Öncelikle belirtmeliyim ki, üniversite öğrencisi gençlerin yanında iş güç sahibi biri olarak görüş bildirmek, yön göstermeye çalışmak bir hayli garip geldi. “Ne zaman bu kadar büyüdüm de akıl verir oldum” düşüncesi yalnızca toplantıda değil sonrasında da içimi kemirdi. Ama orada yaptığımız, deneyimlerimizden hareketle bizim gibi sosyal bilim formasyonu alan gençlere yön göstermek, bizim karşı karşıya geldiğimiz sorunlar kendi başlarına geldiğinde hazırlıksız yakalanmasınlar diye birkaç öneride bulunmak oldu.
Toplantıda gözüme çarpan birkaç noktayı sizinle paylaşacağım:
Benim Ankara Siyasal’dan mezun olduğum 2007 yılında da bu böyleydi, şimdi de böyle. Gençlerin kafası bir hayli karışık. Hele de sosyal bilim okumuşsanız, ne yapacağınız konusunda karar vermek 20’li yaşların başında bir hayli zor. Bunu anlamak mümkün. Ancak kafanızın karışık olması sizi atıl bırakmasın, bir şeyleri denemeden hiçbir şey zihninizde netleşmeyecektir. O sebeple denemekten kaçınmayın. Stajlar her daim önemlidir. Bir sene kamuda, bir başka sene sivil toplumda ya da özel sektörde yapacağınız kısa süreli bir staj dahi sizin yetilerinizi anlamanız konusunda fikir verecektir.
Hiçbir şeyi düşünmeden hareket edin demiyoruz. Ama adım adım gerçekleşeceğini düşündüğünüz bir kariyer planı, ufak bir pürüzle altüst olabilir. Hayal kırıklığı yaşamak istemiyorsanız önünüze çıkan fırsatları göz ardı etmeyin, başarısızlıklar karşısında da yılmayın.
-Alan değiştirmek her daim mümkün
Yüksek lisansınızı , lisans eğitiminizden bambaşka bir dalda yapmak isteyebilirsiniz. Bu gayet olası. Sınavları nasıl aşabilirim diye dert etmeyin. Eğer gerçekten niyetliyseniz ve bunu kabul almak istediğiniz okulun ve bölümün öğretim üyelerine iyi anlatabildiyseniz kimse sizi tutamaz. Dün bir örnek verildi. AB Çalışmalarına biyoloji bölümünden mezun bir genç başvurmuş ve kabul almış. Hatta bölümü birincilikle bitirmiş. Bu ve benzeri gelişmeler her daim olur. Yeterki aradaki bilgi eksikliğini kapama konusunda takatiniz ve cesaretiniz olsun. Misal ben uluslararası ilişkiler eğitimi ardından, medya-iletişim-halkla ilişkiler-kamu ile ilişkiler alanlarına kaydım ..
-Hayat boyu gönüllülük mümkün mü ?
Dünkü toplantıda gençlerden birisi “Beni bıraksalar hayat boyu gönüllü olurum” dedi. Hoş aslında, tabi ki gönüllülük kavramını beş parasız, köle gibi çalıştırılmak olarak algılamıyorsanız. Bunun bilincinde olan kurumlar var. Ama hayat gönüllülükten ibaret değil, kazandığınız deneyimi ve bilgi birikimini değerlendirmeniz gerekecektir.
Gönüllülükle yakından ilintili bir konu. Gençler deneyim kazanmak adına bir dizi kurum tarafından kullanılıyorlar. Hatta dün verilen örneklerden birine göre, para vererek katıldığı bir proje yazma eğitiminde kendisine literatür taraması yaptırılan gençler var. Bunu öğrenme yöntemi olarak algılayan genç, kendi yaptığı çalışmanın bir başkası tarafından bilfiil proje hazırlanmasında kullanılacağından çoğu zaman habersizdir. Böyle şeylere mahal vermeyin.
-Kendinizi zorlamayın ve kulvar değiştirin
Kimse hayalini kurduğu mesleği icra etmek zorunda değil. Denemeden çok iyi yapacağınızı düşündüğünüz bir işin içine girdiğinizde hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz. Derin nefes alın, kendinizi dinleyin ve eğer yapamayacağınızı düşünüyorsanız çok vakit kaybetmeden kulvar değiştirin.
Sanırım benden küçüklere verebileceğim, benim içimde ukte kalan tek öneri “dinlenmek” olacaktır. İleride cezasını ve cefasını çekebileceğimi düşündüğüm tek sorun da bu olur herhalde. Mezun olduktan sonra nasıl Avrupa ülkelerinde öğrenciler bir yıl nadasa çekilme yılı olarak görüyorlarsa, biz de bu iyiliği kendimize yapabilmeliyiz. Türkiye şartlarında ebeveynlerin her bir evladını, yarışa giren at misali yetiştirdiği bu ülkede çok zor gibi görünse de bu durum, emin olun gelecekte faydasını görürsünüz. İş bulamadan geçen bir yıldan bahsetmiyorum ama, maddi-manevi koşullarınız el verdiği sürece kafanızı takmadan geçirebileceğiniz bir yıl. Hayal gibi gelebilir ama gerçekten iş hayatına atılmadan önce yapılması gerekiyor.
-Türkçe’yi iyi kullanın
Her ne kadar her iş ilanında yabancı dil önemli şart olsa da, siz önce kendi dilinizi çok iyi kullanmaya bakın. Yalnızca sözlü değil yazılı iletişimde de Türkçe dili kullanımı büyük önem taşıyor. Malesef bu konuya gerekli önemi vermiyoruz, cv’sinde “advanced english” yazan her adaya kanma eğilimimiz daha yüksek.
Siz siz olun önce kendi dilinizi, ardından en azından ingilizceyi yazılı ve sözlü biçimde iyi kullanmaya bakın.
Toplantıdan aklımda kalanlar bunlardı. Ben asla bir otorite olamam elbette ama benimle aynı yollardan geçecek olan kişilere de elimden gelen desteği vermekten de çekinmem.
Previous Previous post: Egemen Bağış Fotoğraf Albümü
Next Next post: Avrupa’ya Hayır Diyebilen Türkiye