The Hobbit: The Battle of the Five Armies / Hobbit: Beş Ordular Savaşı
Ian McKellen, Martin Freeman, Richard Armitage, Evangeline Lilly, Lee Pace, Luke Evans, Benedict Cumberbatch, Ken Stott, James Nesbitt, Cate Blanchett, Ian Holm, Christopher Lee, Hugo Weaving, Orlando Bloom, Elijah Wood
Bir önceki filmde kaldığı yerden devam eden hikayede ırklar arası büyük çaplı bir savaş başlamak üzeredir. Ve Gandalf'ın yokluğunda verilmesi gereken sınavın boyutu daha da ciddidir. İnsanlar ve Elfler ya güçlerini birleştirecekler ya da yok olmayı peşinen kabul edeceklerdir!
The Hobbit serisi Yüzüklerin Efendisi hayranları tarafından hayal kırıklığı ile karşılanmıştı. Gerçekten de serinin ilk filmi yavan ve ruhsuzdu pek çok yönden. Bunda iki bölüm olarak planlanan ancak üç bölüme uzatılan, dolayısıyla genişletilmek zorunda kalınan senaryo etkili olmuştu. Ancak serinin ikinci ayağında yönetmen Peter Jackson’ın pek çok konuyu iyileştirdiğini gördük. Ki aslına bakılacak olursa The Hobbit filmleri Yüzüklerin Efendisi serisinden daha da fazla bir TV dizisini andırıyordu, hikayeler pat diye kesiliveriyordu. Bu nedenledir ki bu seri hakkındaki kararımızı kesinleştirecek bir film olma özelliğine sahip The Hobbit: The Battle of the Five Armies (Hobbit: Beş Ordunun Savaşı, 2014)!
Seri daha mizahi ve aydınlık bir biçimde başlamış ve gittikçe karanlık hal almaya başlamıştı (tıpkı Harry Potter serisi gibi) ve ilk edindiğimiz izlenim bu loş ortamın zifiri karanlığa dönüşeceği yönde. Hikayenin rotasını bildiğimiz için bu adım adım çöken karanlık gerçekten de etkileyici ve hatta ürkütücü. The Hobbit: The Battle of the Five Armies, bu yüzden LOTR filmlerine atmosfer olarak en yakın yapım olacak kuvvetle muhtemel. Zaten yönetmen, serinin son halkasının bir gerilim filmine yakın olacağını müjdelemişti ve gerek hikaye gerekse de aksiyon adına olsun yoğun ve ağzına kadar tıka basa bir filmin bizi beklediğini…
Peter Jackson’ın LOTR serisinde yaptığı gibi hikayeleri bir araya getirip birleştirecek olan bu son filmde hayranların beklentisini aşması oldukça yüksek bir olasılık. Görselliğinden ödün vermeden kameraya alınan savaş sahneleri ilk iki filmdeki gibi çocuksu ve eğlenceli değil, ciddi ve dokunaklı duruyor ki bu kilit ve geçiş noktasında olan bir film için olabilecek en iyi tercih. Yine de ikinci filmden geriye kalan pek çok soru işareti var, özellikle karakterler arasındaki ilişkiler. Ve bunların hakkı verilerek bir açıklığa kavuşturulup kavuşturulamayacağı bilinemiyor. Fakat yönetmenin vaat ettiklerine bakarsak, kurgusal manada tek bir “ölü an” olmayan filmde eksikliğini hissettiğimiz hiçbir şey kalmayacak! Tüm bunlar göz önüne alındığında hala “Bu filmi izlemeli miyim?” diye kendinize soruyorsanız çok yanlış bir yerdesiniz demektir.