Ayşe Arman’dan cesur köşe yazısı "Keşke herkes sevişse de hepimiz bir rahatlasak"
Hürriyet gazetesinin yakından takip edilen köşe yazarı Ayşe Arman’ın son olarak yazdığı yazısı oldukça ilgi gördü.
Anasayfa Magazin Ayşe Arman’dan cesur köşe yazısı "Keşke herkes sevişse de hepimiz bir rahatlasak"
Güncelleme : 2017-10-05 11:14:06
Uzun yıllardır Hürriyet gazetesinde köşe yazarlığı yapan Ayşe Arman’ın Keşke herkes sevişse de hepimiz bir rahatlasak yazısı sosyal medyada uzun süre konuşulacağa benziyor. İşte o yazı...
BELKİ siz tanıyorsunuzdur...
Ama ben yeni keşfettim. Ve çok etkilendim. Farklı, yaratıcı bir adam.
Tiyatro yaptı, oyun yazdı, oynadı, televizyonda kültür-sanat programı hazırladı, şimdi üniversitede hocalık yapıyor... “Birini, penceresinin kenarına çiçek koyacak kadar çok sevmek lazım” diye de bir kitabı çıktı.
Ama en çok ilgiyi, sosyal medyadaki performans videolarıyla çekti.
Onun yazdığı metinleri, Gonca Vuslateri, Deniz Çakır, Şebnem Bozoklu ve Hakan Kurtaş gibi sıkı oyuncular seslendiriyor, mutlaka izleyin!!!!
İnsanın içine işliyor, ruhuna değiyor.
Bilinçaltı monologlarını yazıya döken biri. “Unuttuğum ne varsa, yazarken hatırlıyorum. İyileşmek için değil, hayatla başa çıkamadığım için yazıyorum...” diyor.
Hayatla başa çıksın...Ama hep yazsın. Yolu da açık olsun!
- Tutkularıyla yaşayan biriyim. Mimar Sinan Üniversitesi’nde sinema okudum. Ardından yüksek lisans ve doktora...Doktorayı yarıda bırakıp askere gittim...
Hep mi yazıyordun?
- Evet. Ama esas askerde yazmaya başladım. Köpekleri ve ağaçları dinleyerek, sözümü aradım. Askerde yazdıklarımı kimse okumasın diye buzdolabında saklıyordum. Sonra o sözler oyun oldu. Yazmaktan başka bir şey bilmez oldum!
Çok çarpıcı, hatta sarsıcı “dijital şiirler”in var. İnsanın teninin altına giren metinler yazıyorsun. Bir de onları güzel insanlara okutuyorsun. Tiyatroculara genelde. Yeni bir akım mı bu “performans videosu”?
- Hakiki olan her şey, tene değer, tende kalır! Ama ben yazdıklarıma hiçbir zaman “şiir” demedim, okuyanlar dedi. Performans ve videonun kan bağı, sanat tarihinde hep vardı. Cep telefonlarımız nasıl arada bir güncelleniyorsa, sanat da değişen dünyanın etrafında kendine yeni bir yer açıyor. Şimdi video çekmek daha kolay olduğundan sözün ve sesin ortaklığına daha sık şahit oluyoruz.
Peki nereden geldi aklına?
- Annem çok ciddi bir beyin ameliyatı geçirdi geçen yaz. Öncesindeki süreçte uyuyamıyordum stresten. Sadece yazarken korkum biraz diniyordu. Yazdıklarım benden çıksın, evden çıksın istedim. Arkadaşlarım sesi oldu yazdıklarımın. Ben sadece kamerayı açtım ve kapadım. O kadar...
Sen insanların bilinçaltı monologlarını yazıya dökmeyi başarabildiğini düşünüyor musun?
- İyi yazmak için çok çalışıyorum. Bir doktor nasıl ameliyat odasına girmeden oturduğu yerde bir hayatı kurtaramıyorsa, bir yazar da kendi dünyasını yaratmadan, kendi dünyasında korkusuyla bir başına kalmadan yazamıyor. Ellerim kanlı çıkıyorum bilinçaltı denilen o yerden her seferin-
AŞKI ARIYOR VE AŞKI BEKLİYOR HER HALİMİZ
“Birini, pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmek” ne demek?
- Evinin sokağında uyumak demek, kapılardan kovulmak demek, tekrar sevsin diye iki sene dua etmek demek. “Birini sevdiğin zaman, şehrin nüfusu bire iner!” demiştim. İşte o zaman, aynı anda hep yanındaymış ve her an gidecekmiş gibi kalbinin atması demek.
“Hiçbir boşluk kâğıt üzerinde dolmuyor”... Kitapta böyle nice dize var... Bu dizeler sana nasıl geliyor?
- “Güzel cümle yazayım” diye yola çıkmıyorum. Duymadığım, bilmediğim bir anın resmini, yazarken çizmeye kalkmıyorum. Ruhunu neyle, ne kadar beslersen, ruhundan çıkan sözün ağırlığı da o kadar güçlü oluyor.
Peki ilham ne zaman geliyor?
- Sakinken. Öfkenin içindeyken bile sakinsem. Yalnızlığın içinde köpeğimi severken de geliyor bazen.
SEKSİN ADI TADINA BAKMAK OLDU
Romandaki genç kız, her dibe vurduğunda, hırsını cinsellikten çıkarıyor ve biriyle birlikte oluyor. Bu, dijital çağın gerçeği mi?
- Keşke kitaptaki kız gibi herkes sevişse de hepimiz bir rahatlasak! Evet, hem dijital gerçek de hem hayatın gerçeği de! Sevişirsen, dipten yukarı bakacak bir aksiyonun olur. Her şeyi bırakacak ve unutacak en basiti birkaç saniyen... Ama ne yazık ki, şimdiki zamanda seks yok, sevişmek yok. Daha çok “Tadına baktım, tadını aldım” var! Bunun adına da, “Sana âşık oldum!” diyorlar. Birine kendini en açık halinle bırakamayacak kadar güçsüz olmaktan çıkıyor bu süregelen yalan haller...
AŞKLA YAŞAMAK... SADECE AŞKLA
Otuz yaşından sonra aşka ne oluyor?
- Deneye deneye, “Buradan aşk çıkmaz, ben tek başıma çok mutluyum!” demeyi öğreniyorsun. Birinin gitmesi değil, kimsenin gelmemesi yoruyor. Yorulurken, büyüyorsun...
Senin amacın ne? Yapmaya çalıştığın ne? Çok okunmak, çok seyredilmek, çok sevilmek mi?
- Alakası yok... Aşkla yaşamak. Sadece aşkla.
Kemal Hamamcıoğlu Ayşe Arman Ayşe Arman’ın son köşe yazısı Ayşe Arman köşe yazıları Keşke herkes sevişse de hepimiz bir rahatlasak