yol şarkıları.: Haziran 2013
Finallerin, projelerin sona erip %75 mühendis olmam hatrına, pazar şarkısı, en sevdiğim adamlardan David Bowie'ye ait olsun, o şarkı da The man who sold the world olsun. Gönderen
Radio Tarifa | Sin Palabras
Hadi en sevdiğin ilk 5 şarkıyı söyle deseler, bu şarkının adını vermezsem beni vurun. Sin Palabras, yani Kelimeler olmadan. Kelimelerin anlamını yitirip, tüm hissi müziğinde saklı bir Radio Tarifa şarkısı.
Radio Tarifa, anlaşılacağı üzere İspanyol bir grup. İsmini İspanya'nın en güneyindeki Tarifa adlı küçük bir şehirden almış. Müzikleri, Arap, İspanyol ve Afrika müziklerinin bir sentezi. Bir çok enstrümanı deyim yerindeyse ağlatıyor bu adamlar. Böylece "kelimeler olmadan" bir çok şey dile geliyor. Grubun 3 albümü var, ayrıca performans kayıtlarından oluşan 2 albümleri daha. 2006 senesinde dinleyicilerine tekrar birleşebileceklerine dair inançlarından bahsederek gruplarını dağıtmışlar. Ayrı ayrı bir çok işe imza atmışlar ama tabiki Radio Tarifa kadar başarılı bir girişim olmamış hiçbiri. Tekrar birleşirler mi bilinmez ama canlı dinlenmesi gereken bir grupmuş Radio Tarifa. Enstrümanlarından çıkan sesin vereceği hissi tahmin bile edemiyorum.
Solo kariyerinin 25. yılını bir DVDyle taçlandırmaya hazırlanıyormuş Morrissey. Bu dvd, Morrissey'in Hollywood high school konserinin görüntülerini içermekteymiş. Konser, bini aşkın kişi tarafından izlenmiş. Hastalığıydı, oydu buydu derken mozcuğumuzun bir çift güzel haberine hasret kalmıştık doğrusu. Dvd haberinden sonra, bugün yapılan açıklamaya göre, bu konser filmi ağustos ayında vizyonda olacakmış. Bizde gösterime girer mi bilemiyorum. Ama trailerı heyecanlandırmaya yetti bile.
Nick Drake | Day is Done
Bazı şarkılar var ki, bi yandan kimse bilmesin, biz bilenler kendi aramızda takılalım istiyorum, bi yandan da herkes bilsin, dillere pelesenk olsun, şarkıyı telefon melodisi yapsınlar istiyorum. Alın size öyle şarkılardan biri. Day is done. Söyleyeni ise, Nick Drake.
Fotoğraflarına bakınca karakter analizi yapılacak kadar net bi adammış bu Nick Drake. Melankolik, depresif, içine kapanık. Konser vermeyi hiç sevmemiş, şarkılarını duvara dönük bir şekilde kaydedermiş.Bu yüzden hayattayken pek ilgi görmemiş. Şarkıları da kendi gibi sakin bu adamın. Hepsi şahsına münhasır. Bu yüzden şarkıları, bi yıldızdan değil de en yakın arkadaşından dinliyormuşsun havası veriyor garip bir şekilde. Pink Moon albümü onu en iyi yansıtan albümü bana kalırsa. İki gecelik uykusuzluk nöbetlerinde kaydedilmiş bir albüm çünkü. Şarkılar Nick'in iç dünyasına ayna tutması açısından önemli.
Velhasıl kelam, 27ler kulübüne üyeliği bir yılla kaçırarak 26sında üst tarafa bir yerlere kendi isteğiyle göçüp gitmiş buğulu ses Nick Drake. Ruh halini şarkılarına teslim etmiş giderken. Yalnızken dinlediğinde melankolinin dibine vurmanın başka bir açıklaması olamaz. When the day is done
chris isaak - smelly cat
Malum durumlara bi de öğrenci olmanın cilvelerinin eklendiği, 1 günün 1 ay gibi geçtiği bu iğrenç günlerde tek eğlence kaynağım friends. Bakın 2x12 de burnu yiyilesi kim var. Gönderen