Türkçeyi Hissediyorum: emek emek, adım adım...
TC Strazburg Başkonsolosluğu Eğitim Ataşeliği'yle resmî bağı oluşturduktan sonraki iletişimimiz e-posta ve telefon aracılığıyla sağlandı. Son olarak, bize iletişim adreslerini de içeren uzun bir öğrenci listesi gönderildi.
Strasbourg'daki öğrencilerle kendi öğrencilerimiz arasında bir dil köprüsü kurmak amacımıza yönelik olarak, öğrencilere birer e-posta gönderdik. Bu, ilk tanışma aracımızdı. Bir parça zordu bilmediğiniz kişilere yazmak ve bunu bir şekilde ifade ettiğimizde, Eğitim Ataşesi'nden gelen yorum bizim için çok yüreklendirici oldu.
Bizim açımızdan gerçek şu:
Bilmediğiniz kimliklere yazmak zormuş… Genel bir ifade kullanamıyorsunuz; çünkü, bu sizin onlarla ilk iletişiminiz… Çok sıcacık ifadeler yazamıyorsunuz; çünkü, seslerinin rengini bilmiyorsunuz, düşünce ufuklarından, kalplerinin açıldığı kapılardan hiç haberiniz yok. Sadece ortak bir çalışmanın, onları ilgilendiren ayağında, sözcüklere ilk sesinizi katıyor, belki bir tınıyı fark ettirecek bir yakınlık sözcüğü ekliyor ve kentler ötesine yolluyorsunuz…
Onlardan gelecek yanıtların niteliği, yürüttüğünüz projenin niteliğini de doğrudan etkileyecek. Şanslı olmayı umuyorsunuz.
Ataşeden gelen yorum:
"Kolay gelsin. Aslında hiç de kolay değil. Ama azmin, çalışmanın, alın terinin elinden ne kurtulmuş ki bu güzel uğraşı da sizlerin iyi niyetli, özverili çalışmalarınızla sonuçlanmasın, dal budak verip meyveye durmasın. Başarılar."
Bu proje hedeflenen başarı çıtasını yakalarsa, bunda, kendi okul yöneticilerimizin ve uzaklardan bize öğrenci desteği veren Eğitim Ataşeliği'nin katkısı büyük olacak.