Begonvilli Ev: Nisan 2012
1 Mayıs Birlik, Mücadele ve Dayanışma Günü kutlu olsun! Yüreğimiz emeğin ve emekçinin hak ettiği değeri görebilmesi için çarpıyor.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazartesi, Nisan 30, 2012 5 yorum
Bu enfes yiyecekler, şua an yaklaşan yaz nedeni ile diyette olanları baştan çıkarabilir. Her ne kadar canım çekse de benim dikkatimi çeken asıl konu, bunların fotoğraf olmaması.
Bu gördükleriniz fotoğraf kareleri değil.
Hollandalı sanatçı Tjalf Sparnaay(1954) kendi kendini eğitmiş. Çalışmaları, mega realizm akımı olarak adlandırılıyor.
Kendi kendini eğitmiş
Teknik: tuval üzerine yağlıboya olan yapıtları inanılmaz deyaylar içeriyor.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Pazar, Nisan 29, 2012 10 yorum
Felsefesi ile yaşamı algılayışı ve asil duruşu ile gönlümde taht kuran Sevgili Tontini'miz ;
IŞIKLAR İÇİNDE UYU!!
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Cumartesi, Nisan 28, 2012 16 yorum
Etiketler: İz Bırakanlar, Yaşamdan
Ağaçların üzerine yapıştırılmış ilanlar.. Oldukça ayrıntılı yazılmışlar. ''Yerlere, izmarit, kağıt, poşet, boş şişe, yiyecek artığı atmayınız!'' Yine de listede yazılanları yerlerde görebilirsiniz.
Köpeği olan biri olarak, her gördüğümde, hem çevreye olan saygımdan hem de potansiyel kirletici sanılacağımı düşündüğümden üzülmeme mahçup olmama neden olan
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Cumartesi, Nisan 28, 2012 4 yorum
Etiketler: Sosyoloji, Ülkemden İnsan Manzaraları, Ülkemin halleri, Yaşamdan
Sevgili dostlar, sokaktaki ve bazen de sahipli olduğu halde yardıma ve korunmaya muhtaç olan canlar için, yakın çevremde bizzat verdiğim uğraşıların yanı sıra sosyal paylaşım ağlarında da elimden geldiğince bir şeyler yapmağa çalışıyorum. Özellikle yuva bulma ve yardım çağrıları için.. Dünden beri Twitter'daki hayvansever dostların bana ilettiği acil bir durum var yine..
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Perşembe, Nisan 26, 2012 7 yorum
Siz de merak eder misiniz benim gibi? Bir zamanların çok ünlü, çok sevilen,
şımartılan ve ne yazık ki çok da sömürülen çocuk yıldızları şimdi ne durumdalar?
O popüler oldukları günlerdeki ışıltılı yaşamlarını sürdürebilmişler mi? Yoksa kaybolup gittiler mi?
İşte bir kaçı:
''Küçükken yürüdüğüm ışıklı yolların büyüyünce kararacağını söylemediler. Söyleselerdi büyümezdim zaten.'' Bu sözler Sezer İnanoğlu'na ait..
Çocukluğunda Sezercik adı ile tanınan Sezer İnanoğlu, dönemin ünlü film yapımcılarından Berker İnanoğlu'nun oğlu.
Türkiye, Sezer İnanoğlu ismini ilk olarak 1971 yılında ''Sezercik Yavrum Benim'' adlı filmle tanıdı. O yıllarda 4 yaşında olan İnanoğlu, rol aldığı birçok filmde kendine has sevimliliğiyle Türk izleyicisine kendisini sevdirmiş. Ne yazık ki, filmlerde iyilik ve dürüstlüğün küçük savaşçısı olan Sezercik gerçek yaşamında uyuşturucu ile tanışıp, silah kaçakçılığı gibi işlere bulaşmış.
1970'lerin bir diğer ünlü çocuk yıldızı da, Ömercik adı ile ünlenen Ömer Dönmez, Ayşecik adı ile tanınan Zeynep Değirmencioğlu'nun kuzeniydi. Henüz 3,5 yaşındayken, Ses Dergisi'nin Çocuk Yıldız Yarışması'nda ikinci olarak girdiği Yeşilçam'da kısa sürede büyük ün kazanmış, 13 yılda 65 filmde rol almıştı. Mavi gözleri, alnına dökülen sarı saçları ve sevimli ince yüzüyle, Türk halkını yıllarca kah güldürmüş, kah ağlatmıştı.
Ancak Ömer Dönmez, 19'yaşına geldiğinde, film başına 20 bin lira aldığı o şaaşalı günlerini geride bırakmıştı. Sinema uğruna, ortaokul 2. sınıfta okumayı bırakmıştı. Kazandıkları da har vurup, harman savrulunca, kendisini yaşamın zor koşullarında buluvermişti.
Babasının Üsküdar- Selimiye-Duvardibi hattında çalışan dolmuşunda şoförlüğe başladı. Hayatı 1978'in kötü bir gününde, Murat marka arabasının kelebek camını onarırken karardı. Üstteki bir vidayı altına eğilip kontrol ederken, elindeki tornavida düşüp, sol gözüne saplandı.
Hastaneye kaldırıldı, ameliyat edildi ancak gözü kurtarılamadı.
Ömercik'in hayatını karartan tek şey, kaybettiği gözü olmadı. Onu asıl, filmlerde kendisini sürekli okşayıp, seven "Size anne diyebilir miyim?" sorusuna hep "Evet" yanıtı veren dönemin yıldızlarının vefasızlığı yıktı. Zeynep Değirmencioğlu ile, Filiz Akın dışında hiç kimse arayıp sormadı.
1955 yılında İstanbul'da doğan Zeynep Değirmencioğlu, henüz 2 yaşındayken beyazperdeye adım attı. Ününü ise 1960 yılında çevirdiği ' Ayşecik' filmiyle yakaladı. Değirmencioğlu 1975 yılında Fenerbahçe forması giyen ve aynı zamanda takımın kaptanlığını yapan Serkan Acar ile evlendi.
Evlendikten sonra bir çok teklif gelmesine rağmen sinemayı bıraktı. O diğerlerine göre daha şanslı görünüyordu ancak 2010 yılında 35 yıllık eşinden boşanacağını okuduk gazetelerden.
Değirmencioğlu şu anda emlakçılık yapıyor. 36 ve 32 yaşında iki oğlu var.
Kahraman Kıral 1964 doğumlu. Tarık Akan'la oynadığı Canım Kardeşim ve Cüneyt Arkın'la oynadığı Oğul filmlerindeki rolleri ile göz doldurdu. 1970'li yıllarda daha pek çok filmde unutulmaz bir çocuk tipi çizdi. Nedendir bilinmez, kayboldu gitti. Şimdiki yaşamına dair pek bilgi edinemedim. Hatta vefat ettiği bile yazıyordu bir yerlerde. Umarım hayatta ve mutludur.
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Çarşamba, Nisan 25, 2012 1 yorum
Etiketler: Nostalji, Sinema, Yaşamdan
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Çarşamba, Nisan 25, 2012 4 yorum
Polyvore'de hazırladığım bu setlerin bir özelliği var; kendi ürettiğim bazı ürünleri ya da evimden seçtiğim bazı objeleri kullandım. Hatta Begonvilli Ev halkı bile yer aldı. Bakalım bunları tanıyabilecek misiniz?
Gönderen Begonvilli Ev zaman: Salı, Nisan 24, 2012 0 yorum