Voltaire ve Abdullah Gül'ün görüşlerine katılıyorum
Siyaset felsefecilerine göre demokratik hukuk devletinin en basit ve yalın muhtevasında muhalefet bir yurttaşlık hakkıdır ve anayasal güvence altındadır...
“11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, İstanbul'da gazetecilerin sorularını yanıtladı.”
Son KHK ile akademisyenlerin ihraç edilmesinin sorulması üzerine Gül, "Doğrusu bunu üzüntü ile takip ediyorum. Hem vicdan ile hem adaletle bağdaşmayan birçok durumlar görüyorum" dedi.
Abdullah Gül, "Özellikle bilim dünyasında, üniversitelerde bu işin sıklaşması çok rahatsız edici ve çok vicdan yaralayıcı. Ümit ediyorum ki süratle düzeltilir bunlar" diye konuştu.
Siyaset felsefecilerine göre demokratik hukuk devletinin en basit ve yalın muhtevasında muhalefet bir yurttaşlık hakkıdır ve anayasal güvence altındadır. Demokrasi muhaliflerin güvende olduğu rejimdir.
Her aşamada hukukla bağlı olmayan, hukuk denetiminde olmayan devlet organize olmuş şiddettir. Pol Pot, Çavuşesku, Stalin de devlet aygıtıyla hükmettiler.
Ben demiyorum onların yalancısıyım!
Aksi takdirde alaturka demuğraaasi olur.
SAHİ BUGÜN KAÇ UZMAN 12 MART BAŞBAKANLARINI TAKILMADAN SAYABİLİR
Son kararname ile ihraç edilen sol akademisyen ve sanatçılarla ilgili Voltaire Emmi içerken demişki[ne]: “Düşüncelerine katılmıyorum ama senin düşüncelerini savunma hakkını sonuna kadar destekleyeceğim”. Fazıl Say, Türk kültürünün Türk isminin dünyada tanınması konusunda pek çoğumuzdan daha fazla hizmet vermedi mi? 50 yıl sonraya Fazıl Say kalacak. Tıpkı “Yatar Bursa Kalesinde” yazarının dediği gibi “Ömer Hayyam’ın yaşadığı yüzyıldaki kralı kim hatırlıyor, ama Hayyam zamanı aşıp geldi.”
1933, 1950, 1960, 1980’de tasfiyeler, üniversite kıyımları bizi hep daha da kuraklaştırdı, murad edilen sonuç alınamadı.
Sahi bugün kaç uzman 12 Mart başbakanlarını takılmadan sayabilir?
Zaman acımasız ve insafsız sadece değer üretenleri, değerlileri hafızasında tutuyor, konjonktürel önemlileri öğütüyor.
"Devletin başta Kürt halkı olmak üzere tüm bölge halklarına karşı gerçekleştirdiği katliam ve uyguladığı bilinçli sürgün politikasından derhal vazgeçmesi gerekiyor” ifadeli 1100 imzalı bildiriye imza atan akademisyenleri vaktiyle özgür irademle “sivil inisiyatifimle” Odatv’de ağır bir biçimde eleştirdim. İşine gelince mülkiye, devlet, cumhuriyet öbür sayfaya geçince halkların özgürlüğü! Bu tavrı hep eleştireceğiz.
Bu ayrı bir şey.
Kaldı ki bu aydınlardan daha ağır ifadeleri ben muhafazakâr /liberal gazeteci ve akademisyenlerden, politikacılardan, âkil insanlardan duydum, okudum.
Âkil insanlara üniversite sunumlarında karşı çıktığı için disiplin cezasına çarptırılan akademisyen arkadaşlarımız var bu ülkede.
Siz okumadınız mı, duymadınız mı?
1100 akademisyen bildirisinde ne varsa fazlasıyla orada da var.
Okudum işte! sadece o kadar , orada internette arşiv de duruyorlar, “yok demek neyi değiştirir” merak eden basit bir sorgulama, araştırma ile açıp okuyabilir.
Olan şey inkâr edilemez.
Mülkiyenin iftiharı, Prof. Dr. Alparslan Işıklı hocamızın (rahmetle analım) çok kültürlülük, dinler, etnisite, mezhep, meşrep, cinsiyet temelindeki ayrışma siyaseti emperyalizmin siyasi programıdır, insanlık “Yeni Orta Çağa” sürükleniyor ikazı ve eseri keşke bizleri uyandırsaydı.
İslamcı üniversalcilerin de sosyalist üniversalcilerin de Türk milletine ve devletine karşı pozisyonları ve dili “büyük ölçüde” başka mecralardan beslenir, başka pencerelerin görüntüsü üzerinden konuşur. Yerli ve milli değildir. Son zamanlarda yerli ve milliyi pilli ile karıştırıyorlar. Soda içip geğirmek bile neredeyse millî addedilir oldu.
Biz 150 yıllık ilmî Türkçülük geleneğine yaslananlar bunlara sadece gülüp geçeriz.
“Kuvva-yı Milliye’deki Bolşevikler, İslamcılar, İttihatçı Türkçüler herkes milliydi” çünkü mutabakatları müdaf’â-yi hukuktu.
Yok öyle hem daldan, hem kabaktan, hem pontulun üstünden dayayıp kaçma kurnazlığı.
Millî olmaklık sade bir heyecan ve duygu değildir ciddi bir literatür ister.
Bazıları da bunu çıkıp söyler. Arşiv var çünkü
Mesela açılıma destek veren üniversiteler hatırlıyorum ben, siz hatırlamıyor musunuz? Kürt sorunu için çözüm raporlarına göz atmak yeterli. İçerik olarak akademisyenler bildirisinin muhtevası orada mevcuttur.
O zamanki YÖK başkanı Özcan ‘da belli ölçüde açılıma destek vermişti.
Yürürlükteki mevzuata göre suçtu, biz o zaman bunu da eleştirdik, her ikisini de eleştirdik, iddialar ve görüşler haksızdı, bilimsel düşünce ve mantıkla bağlı değildi . “Şiddet içermiyor ve şiddet çağrısı ve örgütlenmesi yoksa” düşünceye düşünceyle karşı çıkılır, uygar dünyanın geldiği nokta budur. Örgüt üyeliği varsa tevsik edilmişse zaten diyecek bir şey kalmaz disiplin yönetmeliği gayet açık . Lakin onun için bile hukukî süreçlerin işlemesi gerekir. Acele kararlarla dünya düşünce çevrelerinde, üniversite çevrelerinde itibarımız yerle bir edilmemeli
Ezcümle Voltaire ve Abdullah Gül Bey’in görüşlerine katılıyorum.
Bizim millî cenaha da katılacaktım ama oradan bir ses çık[a]madı. Kon[c]üktür! diyelim biraz da. Onların yerine ben diyeyim nasılsa seçime girmeyeceğim, tarihe not düşmüş olalım.
Oysa ki demokratik hukuk devletini ve hürriyet , eşitlik düşüncesini Fransız ihtilalinin ürettiği milli perspektif var etmiştir, ne gam kuyuya bağırırsınız burada kara delikte enerji ve sözünüz sönümlenir gider. Hukuk devletini, özgürlükleri, demokrasiyi en çok milliyetçilerin savunması gerekir ama nalıncı keseri gibi değil tabi ki.
Ben olsam mesela Fırat Çakıroğlu’nun katiliyle ilgili idari ihmalleri diğer pek çok üniversitedeki terör örgütünün saldırıları ile ilgili ihlalleri gündeme getirip en azından zevahiri kurtaracak bir açıklama yapardım.
ÖFKE GEÇER YÜZ KIZARIR!
Bu konudaki görüşlerini duyamadık ama muhtemelen âkil insan, YÖK üyesi, Star gazetesi yazarı (başka bilemediğim görev ve ünvanları varsa peşinen özür dilerim) Galatasaray Üniversiteli Prof. Dr. Beril Dedeoğlu Hocam bu konuya, fikir özgürlüğü meselesine görüşlerini en özgür bir biçimde ifade etme lüksüne pardon hakkına sahip bir arkadaşımız olarak çok içlenmiştir bence. “Ben Türkçüyüm” ama birilerine göre marjinalim, abuk sabuk konuşuyorum, ağbilerin kızdığı malumumdur, İhraç fazlası olarak! şansımı fazla zorlamadan bir meslektaşı profesör olarak kendisine sevimli şirin bir dokundurma yapalım kızmazsalar!
Meral Akşener Hanım eline Türk bayrağı motifli kınayı yaktı, Çanakkale’de Hayır kampanyasını başlattı. Beş yıldızlı otelde aniden [a]lektrikler kesildi, olacak ya kocaman otelde cenaratör aletleri! çalışamadı, olsun, bıkmadı karanlıkta iradeli ve diri bir kitleye konuştu. Çok önemli mesajlar verdi. Özetle Türk milliyetçilerinin herhangi bir konuda kendi özgür iradeleri, aklı ve bilgileriyle olaylara ve olgulara bakarak yön tayin edebileceklerini belirtti.
Fiilen ve resmen siyasi parti üyesi bile olmayan eski bir bakan olarak konuşmasına tahammül gösterilmesi gerekir.
Karşı tez daha güçlüyse halk zaten itibar etmeyecektir.
“Barika-yi hakikat müsademeyi efkârdan doğar”.
Bu konulardaki benim görüşlerime aykırı görüşlerini pek çok gazete ve televizyonda dile getiren akademisyen arkadaşlarım var benimkinin bir önemi yok! Zaten böyle renk olsun farklı görüşlere tahammül ediliyor izlenimi oluşsun, eyüdür diye yazdım.
Onlar görmezden gelinir bana kızılırsa Ankara’da fikir özgürlüğünü savunacak Prof. Dr. Beril Dedeoğlu Hocamız var.
Benimkiler zaten zayıf, fesad fikirler! Kaale almaya değmez gerçekten.
Hatta ağbiler, vekiller, liderler hayır oyu hakkında öylesine kötü şeyler söylediler ki ürperdim. Ömür boyu oy verdiğim siyasi geleneğin lideri kaos olur dedi. Hayır, bu kadar kötü bir şeyse seçenekler arasından çıkarılmasında fayda vardır, ümmet dalalete sürüklenmez! Eveti güven içerisinde oylar gideriz.
Bu kadar kötü ve tehlikeli bir seçenek oylatılır mı?
Bu işleri anlayamıyorum galiba.
Mirza Elesker Sabir dediği gibi “öyle böyle değil”, “Gorhuram!”. Beril Hocam, vesvese mi yapıyorum? sizce.
Epey zaman önce Özebekistan’da Kerimov’un ilk devlet başkanlığı seçiminde karşısına çıkarttığı icazetli aday yalakalıkta ipin uçunu kaçırdı, seçim akşamı televizyonda “ben de dayanamadım Prezident Kerimov’a oy verdim demişti adamcağız” adayken kendine bile oy veremedi.
Türkiye'nin Suriye Politikası, El Bap ve Fırat Kalkanı operasyonu konusunda uluslararası İlişkiler uzmanı hocalarının, televizyon uzmanlarının söylediklerinden hiçbir şey anlayamıyorum, gafletteyim. Gerçekten ironi yapmıyorum. Bir öğrencim sordu cevap veremedim. Belki bilen olur bana da söyler ben de insanlara anlatırım: "Meselâ Moskova’da biz İran ve Rusya ile Suriye’nin toprak bütünlüğünü mutabakatla teyit ettik. Son derece isabetli bir karar, destekliyoruz. Peki hocam diyelim ki" ÖSO ile biz Fırat kalkanını başarı ile tamamlayıp DAEŞ ve PYD’yi bölgeden temizledikten sonra tabi olarak çekileceğiz. Bölgeyi Suriye’ye teslim edeceğiz. Buraya kadar her şey net ve açık…
Suriye ve Rusya da bölgeyi temizleyip Suriye’nin duruma hakim olmasını istiyor. Bu da tamam. "Peki bu işi fiilen Suriye ve Rusya yapsa biz de daha sıkı olarak sınırımızı tutsak ve hava gücümüzle sınır vilayetlere yönlen saldırıları engellesek Rusya ile daha iyi koordine olarak bu tablodan daha kârlı olarak çıkmaz mıyız?" diye sordu.
Suriye’de olası bir özerk Kürt bölgesi Rusya’nın Doğu Akdeniz’deki varlığına açık bir hayati tehdit oluşturur, Rusya Kürtleri doğrudan ABD yörüngesine itmemek için rölantide tutacak diplomatik bir retorik yapıyor, kültürel özerkliğin siyasi özerklik getireceğini, Esad yönetiminde pratiğinin olmadığını biliyor, bunu göremeyecek ne var? dedi. Mahcup oldum.
Kürdoloji ile ilgili en eski ve en fazla çalışmayı Ruslar yapmış olmasına rağmen Kürt ayrılıkçı hareketleri kartının 1. Enternasyonelden beri Atlantik’in Batının elinde olduğunu bildiğinden operasyonel destek aşamasına geçememiştir. Zira Rus stratejik düşüncesi Kürt jeopolitiğinin aynı anda Türk ,Fars ve Arap eksenini dengeleyemeyeceğini bilir. İngilizler de bilir, denediler ,olamadı. Bu coğrafyada İngilizlerin deneyip başaramadığı hiçbir projenin uzun vadeli ve kalıcı olarak tahakkuk imkanı yoktur. Tarihsel durum bunu gösterir. Sadece ABD bunu anlayamamıştır.
Kaldı ki Suriye’deki savaş doğrudan Wider Black Sea [Karadeniz, Kafkasya, Hazar, Orta Asya] hattındaki mücadelenin bir ara nağmesidir. Bunu Türkiye’de Odatv’de ilk olarak ben yazdım. Pek çok konferansta anlattım, beyanat verdim.
ANDER UŞAKLUK İŞTE!
Cehalet işte! Sordu ben de size sordum. Kusura kalmayın. Kızarsanız silerim.
Konuyu daha derinlemesine ele alacağım zira “Rusya’nın Birleşik Krallık’ın yüzyıllardır uyguladığı bir politikayı neredeyse aynen, ancak farklı araçlarla ve gayet başarılı biçimde uyguladığı söylenmeli. Kim bilir belki son dönemlerde İngiltere’nin Türkiye ilgisi tam da bu nedenle artmıştır.” gibi hikmet dolu! Ortadoğu’da Britanya ve Rus politikasının ayniyeti tespitlerini okuyunca ürperdim.” Bir de Sergey Lavrov’un “Russia’s Foreign Policy in a Historical Perspective” [=Tarihsel Perspektifte Rusya’nın Dış Politikası] makalesini okudum. Bizim Milkyway galaksisindeki televizyon tartışmacılarının, bal kabağı uzmanlarının odun, ben sana kodum! tarzı analojik doğaçlamalarına hiç benzemiyor.
Türkiye Rusya kamuoyunu, akademik ve bilim çevrelerini bilimle, akademik görüşle, kültürle etkileyecek mekanizmaları kurmakta son derece gecikmiş durumdadır. Konuyu detaylıca ele alacağım şimdilik bu kadar hatırlatmakta fayda var.
Voltaire ve Abdullah Gül'ün görüşlerine katılıyorum kemal üçüncü