Taha Suresi, 7 (Allah bilinçaltını esas alır, bela bilinçaltından kaynaklanır)
Yusuf Suresi, 30 (Bazı kadınların bilinçaltları söylediklerinden daha farklıdır)
Filmlerde, adam öldürme heyecanla seyrediliyor birçok insan tarafından. O zaman merhametin ruhu bilinçaltında gittikçe azalmaya başlıyor. Şefkatin ruhu gittikçe azalmaya başlıyor ve şiddetin ruhu insanlarda gelişmeye başlıyor. Hâlbuki sevgiyi, merhameti anlatan, affediciliği, dostluğu, iyi niyeti, hoş görüyü, güven ruhunu anlatan filmler olması lazım.
Bütün ömrü mümin olarak geçmiş bir insanın, “Ölüm anında acaba imanımı muhafaza edebilecek miyim” diye endişe etmesi şeytandan bir vesvesedir. Bunu hiç kaale almalarına gerek yok. Böyle bir şey olmaz. Yani içten, bilinçaltındaki iman esastır. Yoksa kişinin aklına birçok şey gelebilir, onların hiç geçerliliği yok. Allah onun bütününe bakar.
Bilinçaltındaki samimi imana denir iman diye. Yoksa insanın aklı zaten gelir gider. Yani her tür düşünce kayıp geçer. Mesela, şu doğru mu bu eğri mi.. Beyin bu. Acayip fırtına şeklindedir beyindeki fikirler. O imanla ilgili değil. Onun adı vesvesedir. İman oturmuş bir şeydir. Yani bilinçle vicdanla iç içe olan, iç samimi kanaate iman denir.
Mümin imanını hiçbir şekilde bırakmak istemez, ödü kopar. İşte imanını bırakmak istememesi, imandır. Yoksa vesvese gelir, düşünür. Ama bilinçaltında iman ediyor. Bir kere Allah’a inanmış.