Bu hayat - İlksen ÇAĞLAYAN
Hayat öyle bir yol ki gittiğin, her bir sapakta aslında kendini bulduğun ya da bazen de kendini kaybettiğin.. O her bir dönemeçte aslında geçmiş yargılarında, kavgalarında bazen de saplantılarında kendinle yüzleştiğin, bazen keşke öyle yapmasaydım dediğin, bazen de iyi ki öyle yapmışım diye sevindiğin.. Öyle bir denge var ki hayatta ne ettiysen bulduğun, ne yaptıysan kendini gördüğün, bazen de belki de sövdüğün.. Öyle bir denge ki hatta bu iyi, o kötü, şu az bu çok demek yerine aslında belki de neye göre kime göre çok ya da az diye düşündüğün ve çokça da cevap bulamadığın.. Yalnız.. Öyle bir denge var ki aslolan şu yaşamda.. Ne yaşadıysan daha doğrusu ne yaşattıysan yaşadığın, karşılaştığın.. Kırdıysan kırılmayı, üzdüysen üzülmeyi, ağlattıysan ağlatmayı elbet bir gün yaşadığın, yaşayacağın bir hayat. Bir ok gibi ya da tenis topu gibi sana ne şekilde atsan o şekilde karşılık gelen , sana seni gösteren hatta tıpkı bir ayna gibi sana seni anlatan bir oyun, bu hayat.. Zamanında yaptığın, düşündüğün , çabaladığın ne varsa iyilik mi, kötülük mü, kurnazlık mı, yalancılık mı, dürüstlük mü hepsinin bir bir karşına çıkacağı ve çıktıkça da daha bir yoğrulduğun, aldığın derslerle, düşüncelerle daha bir büyüdüğün upuzun bir yol bu hayat.. Ektiğin her şeyin gün gelip senin karşına çıkacağı, bazen dilini mühürleyip, düşünmeni de engelleyip eleştirdiğin, kızdığın ve daha doğrusu kırdığın her ne varsa onu bir de senin elinden yaptıracak bir döngü var bu hayatta. Tıpkı iyilikle yaptığın, düşündüğün her şeyin karşına güzellikle, güneşle çıkacağı gibi.. Kötülediklerinin zaman gelip de belki sana yardım ettiği, belki de seni aynı şekile kötüleyen tuhaf bir durum yaşayacağın, bilinmez bir hayat..
Ama.. Aslolan şu ki.. Neysen onu yaşarsın.. Ne ektiysen onu biçersin.. Gün gelir senin yaşadığını bir başkası senden dolayı yaşadığı için bu sefer sen üzülen olursun. İyiysen iyi, kötüysen kötü olursun. Mutsuz ettiysen mutluluk arama.. Lakin her daim iyiysen de bil ki sıkıntıdan sonra gelir elbet pürüzsüz , tatlı bir hayat..
Adamın biri hayatı boyunca hep hukuk okumak istemiş. Avukat olmasını sağlayacak her şeyi yapmaya razıymış. Ve masal bu ya, gitmiş, HUKUK'un kapısında beklemeye başlamış. Bu oldukça heybetli, büyükçe kapının önünde, içeri alınacağı günü, avukat olabileceği anın hayallerini kurarak heyecanla bekliyormuş. Aradan yıllar yıllar geçmiş ama kapı hiç açılmamış. Fakat kahramanımız azminden hiçbir şey kaybetmeden sabırla beklemiş. Nedense, ne kapı kendisine açılmış, ne de başka gelip başvuran, avukat olmayı isteyen biri çıkmış. Ve yaşlanıp da ölüm iyice yaklaştığı da, yaşlıca bir adam çıkagelmiş. Zavallı kahramanımız o kadar utangaçmış ki, neden kapının kendisine hiç açılmadığını soramamamış. Fakat utana sıkıla da olsa, "Ben uzun yıllardır avukat olabilmek için bu kapıda bekliyorum, neden hukuk bu kadar popüler iken, bunca yıl hiç gelip başvuran olmadı, neden kimse avukat olmak istemedi? diye sormayı başarabilmiş.
Yaşlı adam gülümseyerek, "Asıl merak ettiğin şeyi biliyorum. Biz herkese ömrü boyunca birden çok kez, bizden istedikleri kapıları yaparız. O kapıları da asla kapalı tutmayız. Sen bunca zaman kapının önünde bekledin, bize yalvardın, dua ettin, ne kadar istediğini göstermek için çeşitli yollar denedin. Ama bir kez olsun kapıyı açmaya çalışmadın. Eğer kapının görkeminden etkilenmeyip korkmasaydın, o kadar büyük bir kapının bir parmak hareketiyle bile kolayca açılabileceğini görürdün. Biz size gerçekten istediğiniz her kapıyı yaparız, ama açıp açmamak tamamen size bırakılmıştır. Neden hiçkimsenin gelmediğini de merak ediyorsan; her kapı sadece bir kişi için yapılır, bu kapı da sadece senin için yapıldı ve şimdi ben seni de yanıma alıp kapıyı da sonsuza dek açılmayacak şekilde kapatıyorum. Hadi gidelim." demiş.
“Birisine karşılık veremeyeceği bir iyilik yapmadıysan, mükemmel bir gün nedir bilmiyorsun demektir.”