Yeniden insan olabiliriz... • Eyüp Aktuğ
Sağ tarafa çevirelim gözlerimizi. Acı bir hadise cereyan etmiş. Belki 10 yaşlarında bir erkek çocuğu. Görüleceği üzere bir kamyonetin altında kalmış. Biraz önceki olaya çok benziyor değil mi? Ama bu iki hadise arasındaki farkları görünce insanlığımdan utanıyorum. Kamyonetin tekerlekleri altında ezilen çocuk yolun ortasında yaralı bir şekilde yatıyor, üstelik etrafındaki insanınların garip bakışları eşliğinde. Fakat küçük çocuğun bu durumu kimsenin umrunda değil. Yoldan arabalar geçmeye devam ediyor. İnsanlar çocuğun ağır yaralı olduğunu gördüğü halde günlük koşuşturmalarına ara verip insanlık adına bir aksiyon göstermiyorlar. Belki 10 dakika öylece yatan ve yardım bekleyen o küçük çocuğa karşı kimse merhamet nazarı ile bakmıyor ve kimsenin yüreği sızlamıyor. Sanki yolun ortasında yardım bekleyen bir canlı değil. Nihayet biraz sonra yolun ortasında acıdan kıvranmakta olan çocuğu farkeden ve yardımına koşan bir adam beliriyor.
İşte size iki manzara... ve sorulması lazım gelen sorular...
Kalbimizdeki şefkat ve merhamet duygusunu kemiren sır nedir?
Ahlakımızı "belhum adal" seviyesine indiren güç nedir?
Bu çukurdan nasıl kurtulabiliriz?
1. Bize ne oldu?
Uyutulduk ve bu uyuma sırasında kalplerimiz yerinden sökülerek yerine hiçbir kan pompalamaktan başka bir fonksiyonu olmayan, hissedemeyen, üzülmeyen, sevinmeyen, merhamet edemeyen ve şefkat gösteremeyen bir mekanizma takıldı. Bu mekanizmanın çarklarında ahlak denen yüce vasfın dişlileri yoktu. Bunu bize bizden başkası yapmadı.
2. Kalbimizdeki şefkat ve merhamet duygusunu kemiren sır nedir?
Bu sırrı ceketinizin astarında, cüzdanlarınızın içerisinde arayın. Ruhlarımızı madde ve eşyaya satmış bulunmaktayız. 5 lira uğruna insan öldüren insanların yetiştirildiği bir toplum inşa edilmek isteniyor. Bizi paranını hakimiyeti altına almak isteyenler boynumuza kapitalizm halkasının çoktan takmışlardır.
3. Ahlakımızı "belhum adal" seviyesine indiren güç nedir?
Evvela "belhum adal" kelimesinin manasını açıklamak gerekir. Bu kelime "hayvandan aşağı" manasına gelir ki çok ağır bir ifadedir. Ancak üzülerek söylemek isterim ki ne yazık ki vaziyetimizi ifade eden bu kelime dahi ahlakımızı anlatmada yetersiz kalıyor. Peki bizleri bu vaziyete düşüren güç nedir? Batı Adamı... Evet ne zaman ki doğunun ruhunu batının maddesi ile değiştirmeye kalktık işte o vakit ahlakımızı yitirdik. Toplumun kokuşmasıda o zaman başlamıştır.
4. Bu çukurdan nasıl kurtulabiliriz?
İçerisine düştüğün bu çukurdan kurtulmanın, boynundaki kapitalizm halkasını çıkarmanın bir tek yolu vardır. O terketmiş olduğun Allah'ın yoluna tekrar girmektir. Allah'ın kurallarına riayet ettiğimiz ve rehbe olarak Kuranın yanında peygamber efendimizin sünnetini edindiğimiz vakit yani özümüzü Allah'a teslim edip Allah'ın bize verdiği özü kalbimiz ile yeniden perçinlediğimiz vakit bu bataklıktan çıkabiliriz. Allah kalplerimizi mühürlemeden evvel bunun çaresine bakmak hepimizin vazifesidir. Selam ve dua ile...
Kategoriler: Feylesof, Utanç Duvarı
Yürekten katılıyorum yazına değerli dostum.Şiddete hayırrrrrr
Adsız 6 Şubat 2012 11:23
o cindeki olayi haberlerde görmüstüm sanirim 11 kisi durmustu digerleri hic umursamayarak ordan devam etmislerdi :) bircok kisi o ilk resimdeki hayvanlar kadar olamiyor.
Eyüp AKTUĞ 6 Şubat 2012 12:31