Arjantin'de Zirai İşçi Olmaması Weakens Vulnerable Zeytinyağı Endüstrisi
Mendoza, San Luis, La Rioja ve San Juan eyaletlerinden oluşan Cuyo'nun Arjantin bölgesi, sıcak ve kurak yazlar ve ılıman kışlarla karakterize edilir; zeytin ağaçları için ideal yetiştirme koşulları. Cuyo, Avrupa'nın en üretken tarım bölgelerinden bazılarıyla eşit miktarda zeytin üretiyor olabilir, ancak aralarında son zamanlarda yetenekli işçilerin yokluğu gibi bazı örgütsel sorunlar, bölgenin potansiyelini engelliyor.
2011'te Cuyo'da zeytin ekiminin şaşırtıcı bir yüzde 40 büyümesi bekleniyor, ancak bu yeşil altının neredeyse yarısı asla raflarda depolayamayacak. Tek tek elden alınması ve toplanması gereken zeytinleri hasat etmek için yeterli işçi yoktur. Düşük uluslararası zeytinyağı fiyatıyla birlikte çalışan bu işçi kıtlığı, Arjantin’in İspanya ve İtalya gibi ülkelerdeki en iyi üreticilerle rekabet etmesini imkansız kılıyor.
Bölgedeki göçmen tarım işçilerinin büyük çoğunluğu, uzun günleri Arjantin'de farklı tarlalarda üzüm, tütün, şeker, domates, zeytin ve diğer mahsulleri hasat etmek için harcanan Bolivyalılardır. Mendoza, çoğu Maipu'daki zeytin ve üzüm çiftliklerinde çalışan Arjantin'in en büyük ikinci Bolivya nüfusuna ev sahipliği yapıyor.
Sanayi liderleri, göçmen işçilere evrensel çocuk ödeneği ve diğer faydalar sağlayan 2010 başkanlık kararnamesine rağmen, hem zeytin hem de üzüm sektörlerinde böyle bir emek kıtlığı görmediklerini söylüyor. Genel olarak, yerli Arjantinli olmayan Bolivya işçileri, bu hizmetlere güvenen, ancak sosyal yardım bordrosuna girmek için gereken muazzam zaman ve çaba nedeniyle nadiren bunlara erişenlerdir.
Yine de pek çok işçi hükümet çalışma kağıtları alıyor ancak işe rapor vermiyor. Mendoza Zeytin Komitesi Başkanı Rodolfo Vargas Arizu, bunun sorunun ana nedenlerinden biri olduğunu düşünüyor. ​"Boş zamanları sübvanse etmek yerine sıkı çalışmanın nasıl ödüllendirileceği sorununa yaratıcı bir çözüm bulmak için birlikte çalışmalıyız ”dedi. Clarin gazete.
Tipik bir Bolivya'nın günde 14 torba zeytin üretebileceğini söyleyen Arizu'ya göre Bolivyalılar üstün işçiler, ortalama bir Arjantinli işçi sadece sekiz tane getiriyor. Cuyo'daki birkaç Arjantinli zeytin toplayıcı, aktif kalmak için her yıl zeytin toplayan yaşlı insanlar olma eğilimindedir, ancak paraya ihtiyaçları olduğu için değil. Bolivyalı işçiler ise, düşük ücretlerle geçimini sağlamak için iş aramak için ülke çapında seyahat ediyorlar. Her 44 kiloluk poşet için aldıkları zeytinlerle 2.46 dolar ile 3.45 dolar arasında dolar.
Arizuy'a göre, Cuyo'nun zeytinyağı endüstrisi otuz yılda gördüğü en kötü krize, işçilikle mücadeleye ve zeytini şarap gibi uygulanabilir bir ihracat sektörüne dönüştürmenin bir yolunu bulana kadar devam edecek.
Hakkında daha fazla yazı: Arjantin, üretim, geleneksel hasat
Bazı üreticiler sadece 2020 yılında bir yıl dışında girerken, diğerleri zeytinlerini hasat etmek için işçiler bulmakta zorlandı. Düşük küresel zeytinyağı fiyatları da üretimi sektördeki herkes için daha az kârlı hale getirdi.