Mustafa Türk – Kişisel Blog İyi Haberlerle Gelen Bilinmeyen Duygular - Mustafa Türk - Kişisel Blog
424 kelime 02:28 dk
Selamlar, sevgiler deyip sitemli bir yazıdan sonra (Yaşamak İstiyorsanız Metro Turizm’den Bilet Almayın) güzel haberlerle başlıyorum bu yazıya. Önceleri ucu görünmeyen karanlık bir tünelde olduğumu yazmıştım. Yoğun programım devam etse de tünelin diğer ucundan süzülen ışığı görebiliyorum. Güneş ışığı mı yoksa ay ışığı mı bilemiyorum ama artık yolumu görüp kalan mesafeyi tahmin edebiliyorum.
Gelişmelerden bahsedecek olursam;
İngilizce hazırlığını geçtim
Önümde büyük bir engel olan ingilizce hazırlığını geçebildim Allahın izniyle. Bu sınava göre şekillenecekti önümdeki yıllar ve yol haritam istediğim yönde şekillenmeye başladı. Artık tam anlamıyla bir bilgisayar mühendisi adayı oldum. Allah yüzümüzün akıyla adaylıktan reale geçmeyi nasip etsin.
Direksiyon sınavını geçtim
Hayatımda ilk kez direksiyona oturdum. Ehliyet alma gibi bir planım yoktu aslında. Her şey ailemin gittiği bir düğünde sürücü kursundan bir direksiyon hocasıyla tanışmaları sayesinde gelişti. Ayaküstü anlaşmışlar benim adıma, ertesi gün gittim kursa resmi kaydı yaptırdım. Ani oldu, beklemiyordum. Ama güzel oldu.
Yazılı sınavdan sonra 3 saat direksiyon dersi aldım. Derslerde hocam şehir içinde 55, çevre yolunda 75 km/h’in üzerine çıkmayacaksın dese de derslerde 100km/h’in altına pek düşmedik.
Son dersime biraz geç kaldığım için birazcık hızlı olacaz bugün dedi. Çevre yolunda 100’ün üzerine çıktım, tamam yeter demesini bekledim, ses çıkartmadı. Hızı arttıra arttıra 160’a kadar çıktım. Yeter demeni bekliyorum hocam az daha hızlanayım istersen dedim, ama hızı orada bıraktım 😀
Şakayla karışık direksiyon sınavında bu hızla gitsem komisyon arabayı durdurur mu diye sordum: Yok durdurmazlar, sen o hızla giderken camdan aşağı atarlar şeklinde bi cevap aldım 😀
Derslerde biraz hızlı çalıştığımız için sınavda da hızımı kontrol etmekte zorlandım, virajlara biraz hızlı girdim. Epey puan kaybettirmiştir herhalde (:
Arabadan indik, hocam kızdı. Öldüm öldüm dirildim dedi. Ciddi miydi, bilmiyorum ama ben ciddiye almadım pek. Alt tarafı biraz hızlı girdik virajlara ne yani, kontrollü geçişmiş. Ben kontrol ettim yolumu geçtim, arkadan komisyon üyesi öldürcen mi bizi diyor. (He çok meraklıyız ya seni öldürmeye!) Çok da şey yani. Sağ salim sürüp, indirdim mi sizi, indirdim. Tamam daha fazla tataviye gerek yok o zaman. Ama çok şükür geçtik sınavı 😀
Ehliyet almak gibi bir hayalim yoktu, aniden olaylar gelişti ve ehliyet almaya hak kazandım. Kütahya’ya dönünce trafikten alacağım ehliyeti.
Ayrıca bu ehliyet sürecinde çok güzel şeyler de oldu. Yeni arkadaşlar edindim ve networkü az daha genişlettim.
Bak yine yankılı sesleri duymaya başladım. Neyse sonra şeyaparız artık. Bu yazı burada üç noktayla bitsin en iyisi. Bir şeyler yazıp sonuna üç nokta koyunca biraz daha afilli oluyor sanki. Cafcaflı duruyor gibi…
Neyse, ben biraz daha bakınayım etrafa…
HGT 21 Eylül 2014
Ehliyet deyince aklıma emniyet kemerini takmadığımdan elenip, ikinci seferde ehliyeti aldığım geldi aklıma şimdi 🙂 Ketum adam beni heyecanlandırmıştı.
Emniyet kemeri takmayınca direk indiriyorlar mı ya 🙂
İlk iki haber çok güzel 😀