Altın Koza Günlükleri – 4
19 Eylül Perşembe günü itibariyle festivalin “Ulusal Yarışma” bölümündeki filmlerin gösterimi tamamlanmış oldu. Ertan Velimatti Alagöz’ün “İçimdeki Balık”, Onur Aydın’ın “Yağmur–Kıyamet Çiçeği”, Evren Erdem’in “Yola Çıkmak” ve Derviş Zaim’in “Balık” filmlerinin Türkiye prömiyeri yapıldı.
Festival kapsamında “Sinemamızın 100. Yılında Yılmaz Güney Sineması” konulu bir panel düzenlendi. Panelde Abdurrahman Keskiner, Hikmet Taşdemir, Semir Aslanyürek, Yaşar Pütün ve Aytaç Arman konuşmacı olarak yer aldı.
67. Cannes Film Festivali’nde yarışıp ülkemizde Filmekimi kapsamında gösterilecek olan filmlerden Andrei Zyvagintsev’in yönettiği “Grand Prix” ödüllü “Leviathan” festival kapsamında son kez gösterilirken, Asia Argento’nun merakla beklenen “Incompresa” filmi de Türkiye prömiyerini gerçekleştirdi.
Yağmur – Kıyamet Çiçeği
Onur Aydın’ın yönettiği ilk uzun metrajlı film olan “Yağmur – Kıyamet Çiçeği” festivalin en şaşırtıcı filmiydi. Festival kapsamında gösterilen ilk filmlerin senaryo, yönetim ve oyunculuk açısından birer birer döküldüğünü göz önünde bulundurursak her biri ünlü oyuncularla dolu zengin kadrosuyla öne çıkan film, Türkiye’de gişe sinemasında, üstelik bir ilk filmde görülmemiş bir prodüksiyon kalitesine sahip. Kazım Koyuncu’nun hayatı, Çernobil faciası ve Trabzonspor üçgeninde geçen film, Türk sinemasında genelde sınıfta kalınan “kesişen hayatlar” filmlerinin en güzel örneklerinden birini sergileyerek bol karakterler ve bol planlarla dolu dinamik bir kurgu yaratıyor. Özellikle Erkan Kolçak Köstendil’in parladığı filmde Engin Hepileri, Settar Tanrıöğen ve Devrim Saltoğlu da oyunculuklarıyla öne çıkıyor. Böyle ilk filmlerin çekilebilmesi ve sanat filmlerinin hakim olduğu festivallerin yarışma bölümünde yarışabilmesi ümit verici.
Usta yönetmen Derviş Zaim’in merakla beklenen filmi Balık, beklenildiği gibi festivalin en “olmuş” filmlerinin başında geliyor. 84 dakikalık süresiyle ulusal yarışmanın en kısa süreli filmi olmasına rağmen hikayesini uzatmadan net şekilde anlatan Zaim, insan – doğa ilişkisi üzerine kurulu senaryosunu duyarlı bir şekilde işleyerek sinematografik olarak cezbedici, kurgusal açıdan algıyı diri tutan bir yapıma imza atıyor. İnsanın doğayı günden güne mahvetmesi yönetmenin çok sevdiği kurgusal karşıtlıklar eşliğinde vicdani bir dramatik yapıyı beraberinde getirirken Bülent İnal ve Sanem Çelik de iyi yazılan karakterlerini sade ama tutarlı bir şekilde canlandırıyorlar.
Evren Erdem’in ilk filmi olan “Yola Çıkmak” tabir-i caizse “saç baş yolduran” filmler arasına adını yazdırarak Halil Özer’in Firak’ından sonra izleyicinin yine bol bol salon boşalttığı bir film oldu. Ruhi Sarı, Ozan Bilen ve İrem Altuğ’un yer aldığı yapım, oldukça sorunlu görüntü yönetimiyle ve olmayan hikayesiyle niye çekildiği anlaşılması güç bir film. Farklı bir “keşisen hayatlar” hikayesi oluşturmaya çalışan film, manasız diyaloglara, amaçsız karakterlere ve uzadıkça uzayan gereksiz sahnelere sahip. Kültür Bakanlığı’ndan nasıl destek alabildiği ve ön jüriden nasıl geçip yarışma filmleri arasına seçilebildiği ise hala gizemini koruyor!