sofistler - ekşi sözlük
platon'un, sokrates'in ve aristo'nun rezil kepaze ettiği it sürüsü. sofistler ilk çıktığı zaman yunan'da felsefe daha çok varlık üzerine kurulmuştu, tartışmalar ve kuramlar varlıkla bağıntılı şekilde yapılırdı. ama sofistler bunu değiştirerek her şeyin ölçüsünün insan olması gerektiğini, insanın bir tür olarak değilde tikel olarak alınması gerektiğini öne sürmüştür. artık sofistler "varolan nedir?" sorusunu "insan için iyi olan nedir?" olarak değiştirmiştir. tabii takdir edersiniz iyiliğin göreceli kavram olması nedeniyle artık felsefi olarak gerçeğe ulaşmak imkansızdır. bu yavşak sofistler iyice kudurarak hitap etiği kitleleri gaza getirmek, gururlandırmak amacıyla retorik yeteneklerini kullanmaya başlamıştır. sofistlere göre atılan görüşün doğru olup olmadığı önemli değildi artık, artık "ikna" etmek önemlidir. allah'tan aristo ve platon gibi felsefecilerin eleştirileriyle ilerleyen zamanlarda bunların antik felsefe'de saygınlığı kalmadı.
platon, sokrates ve aristo'nun sofizme yönelik bazı eleştirileri:
‘sofist’ sözcüğü önce zengin gençlerin peşinde koşan ve karşılığında ücret alan kişi için,sonra ruhla ilgili bilgiler ithal eden tüccar için,üçüncü olarak aynı bilgileri isteyene satan çerçi için,dördüncüsü manevi ürünlerini bize satan kimse için kullanılmıştır.beşinci olarak bu tanımlama,söz savaşı sanatında bir yarışmacı,yani yükselme hırsına ‘tartışma sanatı’nı yer seçen bir kimse anlamına geliyordu.altıncı kullanış şekli çok kuşkuludur;ama bununla,ruhu(gerçek) bilgiye engel teşkil eden kanılardan temizleyen bir kişinin tanımlandığını kabul ederek onu da diğerleri arasına katıyoruz.
bilgelik öğretmenlerinden birçoğunun aksine sokrates evrenin doğası ya da diğer şeyler üstüne,sofistlerin kozmos dediği yerde durumun nasıl olduğunu ve gökyüzündeki süreçlerin hangi zorunluluktan dolayı gerçekleştiğini araştırarak,görüş belirtmedi.
sofizm gerçek değil,sahte bilimdir ve sofist de gerçek değil sahte bilim taciridir.
03.01.2016 12:06 ~ 14:18 thethore
sofistlere göre, doğru bilgi kişiden kişiye, aynı kişide zamanla değişebilmektedir.
protogoras'ın dediğine göre "rüzgar üşüyen için soğuk, üşümeyen için soğuk değildir." buradan da görülebileceği gibi aynı anda aynı konuda birbirine zıt iki doğrunun olabileceğinden söz ediliyor.
sofistler "göreli" bir doğrudan söz etmişlerdir. ancak felsefe tarihinde filozofların çoğu genel geçer, kesin doğrunun peşine düşmüşlerdir.
05.03.2016 03:59 eaddyh
27.11.2016 09:06 pyschedelic smurf
sofistler atina'nın siyaset ve kültür bakımından geliştiği bir dönemde ortaya çıkmışlar. sofizm temelde hitabet sanatı-na dayanıyor. sofistler'e göre iyi söz söyleyebilmek, insanın karşısındakini inandırabilmesi için gerekli.
sofistlerin devlet anlayışına bakıldığında birbirinin karşıtı iki görüşleri mevcut. ama öyle karşılıklar ki ikisi de çağdaş devlet doktrinlerinin en önemli görüşlerine temel olmuş. bu farklı kar-şılıklar sofistler’in devletin nasıl meydana çıkmış olduğu hakkındaki görüşlerinin sonucu. bunlardan biri siyasî dü-şünce tarihinde sözleşme kuramının, öteki ise kuvvet kuramının temelini meydana getiriyor.
bunlardan protagoras ile antiphon sözleşme kuramını savunurlar. insan, öteki canlı varlıklar arasında, topluluk hayatı yaşamaya en çok gereksinim duyanıdır. doğa, insanın dışındaki varlıkların kimine keskin pençe, kimine keskin diş, kimine de soğuğa karşı koruyucu kalın kürk vermiş. bu bakımdan
insan bütün öteki varlıklara göre çok daha acınacak bir durumda. doğanın esirgediği bu olanakları insanlar ancak topluluk halinde yaşayarak ve de birbirlerine karşılıklı yardım ederek sağlayabilirler. bu gerçeği kavrayan insanlar toplu yaşamak gereğini duyunca aralarında, işbölümüne da-
yanan bir sözleşmenin, esaslarını kurmuşlar. xvıı. ve xvııı. yüzyılın düşünürlerinin önemli bir kısmı da devletin kökeni konusunda aynı şeyi söyleyecek. bunların arasından bazıları bu sözleşmeyi demokrasinin temeli
yapacak; daha az sayıda düşünür ise monarşiyi bu temele dayandırmak için çaba harcayacaktır.sofistler'e göre insanlar çıkarlarına uygun düşen bir
sözleşmeyle, birlikte yaşama yükümlülüğü altına giriyor. bütün insanların doğa karşısında aynı derecede güçsüz olduğu varsayımından kalkan sofistler sözleşmeyi yapanların, başka bir deyimle devleti kuranların, eşit haklara sahip oldukları sonucuna varıyorlar. böyle olunca toplum hayatının nimetlerinden hepsinin aynı ölçüde yararlanması gerek. insanlar arasındaki tek ayrılık, topluluğu sürdürmek için her birinin ayrı bir iş görmesi, her birinin ayrı bir görevi yerine getirmesidir. işbölümünden doğan farklılaşmanın
önlenmesine ise yüzyıllar sonra bile tam çare bulunamayacak. onun için sofistler’i bu konuda eleştirmek biraz zor. yirminci yüzyılın maddî koşullarının yarattığı bir kafa ile ilk çağlara bakmak ise anlamsız. bazı sofistler'in izlediği bu düşünce, sonunda, toplumda bütün insanların aynı haklardan yararlanmaları gerektiği, onun için de en doğru devlet şeklinin demokrasi olduğu sonucuna varıyor.
sofistler’in bir ilginç yönü de ilk çağ filozoflarının pek cesaret edemedikleri bir adımı atmaları, kölelik kurumunu eleştirmeleri. onlara göre aynı toplum içinde yaşayan insanların eşitsiz bir durumda olmaları toplumun temel yasasına, sözleşmeye aykırı düşüyor. onun içindir ki sofistler’in dü-şünceleri pek hoş karşılanmıyor. gelenekçi çevreler diş biliyor sofistler'e.
sofistlerin savunduğu diğer bir görüş kuvvet kuramıdır. kallikles, thrasymachos gibi sofistler’in savunduğu kuvvet kuramına göre devlet ve devletin çeşitli kurumlan yine insan yapısı. yani devlet gökten zembille inmiş, insanüstü bir yaratık değil. bu düşünürlere göre 'devletin oluşturulmasında bir sözleşme değil, kuvvet ve güç rol oynamıştır. thrasymachos’a
göre insanlarda ağır basan gerçek içgüdü, başkalarına egemen olmak, kendi iradesini başkalarına kabul ettirmek. yasa denilen şey kuvvetlilerin zayıflara zorla kabul ettirmiş oldukları kendi iradelerinden başka bir şey değil. insanları kuvvetli ve zayıf olanlar diye ikiye ayırmak gerek. kallikles, «âcizler, adalet ve ahlâk gibi birtakım kavramlar uydurarak kuvvetlileri, kuvvetlerini kullanmaktan vaz-geçirmeye çalışırlar; kuvvetliler bu hileye aldanmayacak
kadar akıllı iseler kuvvetlerini kullanmaktan geri kalmazlar» diyor.
bu görüş devletin temelinde sözleşme yerine onun zıddı olan savaş ve mücadeleyi görüyor. yine bu görüşe göre devlet içinde herkesin aynı haklardan yararlanması sözkonusu değil. toplumun nimetlerinden kuvvetli olanlar yararlanacak, zayıf olan ise bundan yoksun kalarak yaşayacak-
tır. sofistler’in burada özetlediğimiz görüşlerinden yeni çağ düşünürleri içinde kimler esinlenmemiş, işte birkaç isim: hollanda’lı hugo protius, ingiliz john locke, thomas hobbes, fransız j. j. rousseau ve italyan niccolo machiavelli.
kaynak: 100 soruda siyasi düşünce tarihi.
21.03.2017 21:07 afran
yunan felsefesinin sokrates öncesi döneminde, buraya kadar düşüncelerini açıkladığımız filozoflardan sonra «sofistler» adıyla tanınan düşünürler ortaya çıkmıştır. «sofist» kelimesinin yunancadaki kök anlamı «bilgili kişi» demektir. sofistler, eski yunanistan'ın belli başlı şehirlerini gezerek parayla ders veren ve özellikle siyaset hayatında ve güzel konuşmada (hitabette)** başarılı olmayı öğreten kimselerdi. çünkü o çağlarda, yunanistan'ın toplum hayatında, siyaset ağır basmaya başlamış, güzel konuşma ve toplulukları etkileyip inandırma büyük bir önem kazanmıştı. bundan ötürü, sofistler, herkes için geçerli olan «hakikatlerin araştırılmasından çok, «inandırmayı», öğretilerinin temeli olarak kabul etmişlerdi. sofistlerin felsefesine göre, herkesin kabul etmesi gereken genel hakikatler ve doğrular yoktu; doğru dediğimiz şey tek tek insanlara göre değişen bir şeydi. bu düşünürlerden önceki felsefe, insan bilincinin (şuurunun), dışımızda bulunan dünyaya yani nesnel (objektif) dünyaya bağlı bulunduğunu ve bu nesnel dünyanın bütün bilgilerimizin kaynağı olduğunu kabullenmişti. oysa sofistler, iç dünyanın yani bilincin ve öznenin dış dünyaya değil; dış dünyanın iç dünyaya bağlı olduğunu söylüyorlardı. başka bir deyişle, «dış dünya ve nesneler bize nasıl görünüyorlarsa öyledirler», diyorlardı. kendilerinden önce ortaya atılmış olan ve yukarda incelediğimiz çeşitli felsefe görüşlerinin, değişik ve birbirine taban tabana zıt görüşler ileri sürmesi de, sofistlerin, hakikat diye bir şey olmadığını söylemeleri için elverişli bir zemin hazırlamış bulunuyordu. demek ki, insanların üzerinde birleşeceği bir «doğru» yoktu. «doğru» dediğimiz şey, herkese göre değişiyordu. ünlü sofistlerden protagoras'ın «insan her şeyin ölçüsüdür» sözünün anlamı işte budur. gorgias, hippias, prodikos gibi sofistler de, insan aklının hakikate ulaşamayacağını ve doğru diye bir şeyin bulunmadığını ileri süren bu «şüpheci» felsefeyi savundular. insanın edinebileceği bilgi hakkında sofistlerin savunduğu bu görüşe, aynı zamanda «rölativist» yani «görece» ya da «bağıl» bilgi görüşü diyoruz. çünkü, yukarda belirtildiği gibi, sofistler, bilgilerimiz bize «göre» dir; bize bağlıdır, bize göre değişiklik göstermektedir; bizim dışımızda, nesnelere bağlı genel hakikatler yoktur, diyorlardı. felsefe bakımından ele alındığı zaman, sofistlerin bu görüşü, olumsuz (menfî) bir görüş olarak düşünülebilir. çünkü felsefenin amacı, her şeye rağmen, genel hakikatlerin bulunduğuna inanmak ve bunları ortaya çıkarmaya çalışmaktır. bununla birlikte, o çağın yunanistan'ında, sofistler bilgi ve kültür bakımından olumlu bir rol oynamışlardı. çünkü, o güne kadar elde edilmiş olan bilgilerin bir bir elden geçirilmesine, eleştirilmesine, aydınlatılmasına önayak olmuşlardı. bilgi teorisi, mantık ve dil alanlarında, şüpheci ve eleştirici bir tavır takındıkları için, bu alanlarda derinleşmek ihtiyacının duyulmasına yol açmışlardı. ayrıca, tabiatın araştırılmasından çok insanın araştırılmasına, insanla ilgili problemlerin üzerinde durulmasına önayak olmuşlardı. nitekim sofistler ve sofistlerin eleştirmeleri ve incelemeleri olmaksızın, sokrates ve platon gibi büyük filozofların ortaya çıkışını açıklamak mümkün değildir.
23.12.2017 00:32 sen de oku