Aydinlik bir kuytu bulmadan akamadim kelimelerin icinden Onlarda takildim kaldim. Arayislara ait bir yermis, Büyülenislere degil var tepelerinin ve olmayanlarin da diyecegim hep. Simdi kelimelere cümlelere söz öbeklerine imrenir oldum, Kapilmaya adapteyim her an da güzellige Cercevelerinden cikarip parmak uclarima dökmeye. Her düs nasil mümkün olabilir ki, düslerinden cikarilmaya. Iste, gercek düslerin! Asil yazgilarimiz, hepimizin, her bir seyin Burada gizlenmisti. Oyle güzeldi ki, Icatlarimiz yetersiz kaliyordu anlatmaya, Duyular asiniyordu her karsilasista. Bir hirsizlik yaptik, Dünyanin en güzel kelimelerini caldik birbirimizden. Nasil da ic iceyiz. Sayisiz tonda ki turuncu gibiyiz, ve aslinda ayni hepimizin topuk izleri.
photo&writing by Sinem Salva Bağlantıyı al