Çorum şehri ile igili paylaşımlar - Neokur
İnceleme Ekle Paylaşım Ekle ‹ Çorum
Gezilecek Yer (15)
çorumda bir yayla.. çok güzel degil mi?
Çorum olduğuna emin miyiz? Neresi tam olarak?
Garip Abdal (@garipabdal)
Bunlardan Yozgat'ta da var. 😄😄
11.11.18 beğen 2 cevap
Aaaa kemal amcanın evi ahahaha!
27.07.18 - İstanbul
Çorum Koçhisar / Baraj 🇹🇷
05.07.18 - Çorum
“Ey susan ve ölçüyü bilen insanlar ya içimden alın kelimeleri ya da ortak etmeyin beni günahınıza. İnsanlık suçu işliyorlarken temize çekemezsiniz kendinizi.”
Öfkeyi anlatmanın yolu da kelimeler ne yazık ki.
Çorum ne oluyor bu paylaşımda?
05.07.18 beğen 3 cevap
Bu alıntı hangi kitaptan acaba
Elbette Çorum denilince herkesin aklına farklı farklı şeyler gelebilir. Kimisi leblebisini hatırlar,kimisi cıvık cıvık, kimisi çocukluğunu, memleketini, özlemlerini hatırlar. Ay temmuz ayı ise '' İnsanlık suçu işliyorlarken temize çekemezsiniz kendinizi.” diyerekten hatırlanması ve hatırlatılması
gereken tek şey vardır oda Çorum'da yapılan katliamdır. Paylaşımınız bana bunu hatırlattı
12.06.18 - Çorum
Bir Otel Odasının Serzenişi
Bir karalama öylesine. Sabrınız için teşekkürler:
“Adımı kaydetti görevli. Samimiyetten uzak mecburi gülümsemesi ile sordu "ne kadar kalacaksınız?" Doldurduğum alanı ne zaman boşaltacağımı bilmek istiyordu elbet. Başka bir ad orayı işgal edebilsin diye. Onun için bir isimdim o an numaranın boşluğunda yer kaplayan. İlgilendiği ben değildim bir sürü “ben” di, ve hiçbirinden esirgemiyordu yüzüne yapışmış gülümsemesini. Böyle gülmek için bir eğitim mi alıyorlar yoksa doğaları mı diye geçirdim içimden, tebessümüm yüzümde solarken. Mecbur hissetmiştim bende karşılık vermeye. Sonra bulaşıcı galiba dedim; ama en çok merak ettiğim neyin bulaşıcı olduğuydu? Gülümseme mi, samimiyetsizlik mi? Valizlerim olmasa bile yanımda geldi görevli odamı göstermek ve elbette eline sıkışacak üç beş kuruşun istenci ile. Kurallar var elbette, toplumsal yazılı olmayan kurallar. Bunlara görgü deniyor ya da gelenek deniyor. Pek çok iyinin ve kötünün nedeni diye düşündüm; ama en çok bir cinayet sebebi olması sıktı canımı. Odanın önünde durduk açtı kapıyı. İçeri girdiğim anda biliyordum yaşamışlıkla kirletecektim odayı. Aldığı bahşişten çok memnun olmasa da yavaşça ayrıldı görevli. Oda da beni kesif bir deterjan kokusu karşıladı, kimyasalla temizlenirmiş gibi onca yaşanmışlık. Odayı genişletmek için konulmuş ayna çarptı ilk gözüme. Kaç “ben” görmüştü kendini bu aynada? Sahi ayna da kendini kirli hissetti mi onca şeye şahit olurken? Neler geçmişti önünden? Gülümseme, kahkaha, gözyaşı, acı, yalnızlık ve şiddet... Herbiri bir iz bırakmış mıydı aynada ve silinince geçiyor muydu izler? Daha bir hüzünlü bakarken yakaladım kendimi sırlarla dolu “sır”lı camın üzerinde. Temiz olmasına temizdi kutsal renkli nevresimler de her gelenle değişmiyordu ki yatak. Kokusu sinmişti sanki yaşamın, sürekli değişen çarşaftan süzülen herbir damlayla birlikte. Sevinç kokusu, acı kokusu, şehvet kokusu, yalnız dökülen gözyaşı kokusu. Tüm kokular karışıp bir özel rahiyaya dönüşmüştü tüm suni deterjanlar arasından süzülüp gelen. Bastıramamıştı yani insanlık hala kendi kokusunu. Çantamı açtım eşyalarımı yerleştirmek için dolaba yanaştım. Bir boşluk karşıladı beni ve çalınmasın diye acayip bir düzenekle yerleştirilmiş askılar. Kullan at bir ayakkabı süngeri, ve sağı solu belirsiz bir bez terlik... İnsanlığın kirden korumak için bulduğu ve doğada hiç çözünmeyen müthiş izolasyona sarılı. Poşetindelerdi hepsi. Kirlenmekten korunmanın tek yolu bu sanırım, izolasyon. Banyoda yine benzer manzara. Kişisel hijyen için küçük dozlarda sabun, duş jeli ve şampuan. Bireysel bir yalnızlık işte. Klozete sarılı bir kağıt gülümsetti beni onca pisliği başka yere gitmiş gibi üzerinde bir yazı temizliğin garantisi. Temizlendi kullanıma hazır istediğiniz gibi kirletin. Odaya geçtim komidinin üzerinde varlığını korumak isteyen bir bardak izi. En son damlanın dış yüzeyi kalıyor hep, yuvarlak bir boşluk. Boşluğu boşluktan ayıran ince bir çizgi. Buradaydım demenin bir yolu; nesnenin ve yaşanmışlığın direncinin ifadesi. Buradaydım ve bir sürü şey yaşadım. Susuzluğa, öksürüğe çare oldum. Bazen de yalnızlığa ortak oldum. Odamın sigara kokan perdeleri ve duvardaki yumruk izini düşündüm sonra. İçine çekilen onca hayatı yutmuş bu oda en sonunda duvardan çıkmaya çalışmış sanki. Böylesi mümkünmüş gibi, böylesi kolaymış gibi. Penceremin manzarası başka hayatlara açılırken daha fazla dayanamadı gözlerim. Huzursuz yorgun bir uykuya kapandı gözlerim...”
Ne diyeceğimi bilemiyorum, içimdeki birkaç düğüme karşılık gelmiş olmalı bu yazı. Niye bu kadar etkilendim yoksa? Kaleminize sağlık...
12.06.18 beğen 2 cevap
Kaleminize sağlık çok güzel yazmışsınız,nedense okurken hiç bitmesin istedim..başka yazılarınızı da okumak nasip olur inşallah ?
12.06.18 beğen 5 cevap
24.05.18 - Çorum
Gece ve karanlık konuyla ilgili değil aslında ve bu fotoğraf da alakasız. Öylesine yazılmış efendim sabrınız için şimdiden teşekkür ederim:
“Çocukluğumun büyük kardeşi olmak istiyorum. Yanında durup başını okşamak. Sonra da geçmeyecek küçüğüm hiç bir acı geçmeyecek; sadece alışacaksın ve öğreneceksin; önce kendin dışında her şey olmayı. Beni bulmak içinse çok çaba harcamalısın. Bulur musun bilmem ama bu çaba değer yaşamaya. Sana güzel şeyler yaşayacaksın diyeceğim elbette ama en çok acıları hatırlayacaksın. Sevinçlerin yüzünde söndüğü her yerde bir çizik olmayacak ama zaman yanığı çizgileri taşıyacak yüzün ve buna da büyümek diyeceksin. En çok resimler seni şaşırtacak mesela bu ben miyim diyeceksin; çünkü aynada değişen yüzüne inanılmaz bir hızda alışacaksın. Bu ben miyim diye aynaya değil de resimlere soracaksın. Alışmayı seveceksin küçüğüm onsuz yaşayamazsın çünkü. Geçip giden hayatı senin bileceksin ve değişim elimde diyeceksin. Her gün yeni bir hayalle konuşacaksın kendinle. Sürekli değişen planlarla. Saatin alarmını ertelemek gibi düşüneceksin yapamadıklarını. Beş dakika daha... Olmayan zamanını harcayıp oyuncak alacaksın, sağlığını harcayıp para alacaksın, yüreğini harcayıp sevdiğini sanacaksın. Hayal kırıklığını tamir edecek bir merci bulamadığında kırıkların kestiği kanayan her yerine “zaman” basmayı öğreneceksin. Hayır demeyi değil de “hayır”lısı demeyi öğreneceksin. Sonra seveceksin bulduğunu sandığın kendini ve kendine iyi bak dediklerinde daha bir sıkı sarılacaksın ona. “Yaşam”la değişen şartlara uyum sağlasa da kendine yabancı bir ben bulacaksın aynada. Baktığında yalan söylemeyi “beyaz” sayacak bu rengi de kutsal bileceksin. Doğarken kanınla kirlettiğin beyaz bezleri saklamıyorlar işte ölürken daha beyaz taze bez sarıyorlar iyi baktığını düşündüğün kendine. Seveceksin elbette ve sevileceksin küçüğüm. Bir tek bundan pişman olmayacaksın; sevginin bir alma işi değilde verme işi olduğunu bildiğinde. Küçüğüm gülümsemeni kaybetme, bazen tek sermayen o olacak; sevinmek için ve bazen de boş vermek için. Eğilip büküleceksin, patronun önünde, kutsal bildiğinin önünde ve içine içine yağacak okların diğerine batırmak yerine. Yine de ben ne dersem diyeyim bir kulağından girip öbüründen çıkacak. Çünkü deneme yanılma yolu dışında asla öğrenemeyeceksin. Sobanın ısısını elin yanınca anlayacaksın yani. Yine de güzeli emin ol yaşamak. Koklamak en sevdiğini mesela, bile bile kandırılmak mesela, gülüp geçmek mesela ve şunu diyebilmek: “size inat varım ve ben benim”. Kendine iyi bak küçüğüm kendin olana kadar.”
Sevgili Ömer demek geldi içimden. Çok samimi duygular ve etkileyici bir yazı ? öylesine yazıldı demişsiniz ama okurken insanin aklından neler geçiriyor bir bilseniz ? elbet ki biliyorsunuz hayat oyununda yaşadıklarımızda roller aynı sadece isimler farklı, en azından ben böyle düşünüyorum. Paylaşım için teşekürler ?
Bir an'da nın o muhteşem güzelliği sizin yazınız. Yazmaya devam edin..
24.05.18 beğen 4 cevap
24.05.18 beğen cevap
15.05.18 - Çorum
“Yağmur ve gece, kaldırımları boşaltıyor daima; dışlananlar için, ıssızlık tarımı işçileri için. Başlarını sokacak bir aydınlık bulmak zorunda olmayanlar için.”
Gece ve yağmur uzun bir bekleyiş belki güneş için, aydınlık için; kim bilir?
10.05.18 - Çorum
Yollar uzun. Pencere kenarı da bana düştü.
“Damlanın suçu aslında içinde serinliği taşıyor oraya buraya. İhtiyacı olmayan araba camına mesela. “Su”çsuz değil o yüzden. “Su”s payı içinse taşıyor serinliği “su”suz toprağa.”
Çok hoş ? su'çsuz su'çlu ??
10.05.18 beğen 1 cevap
19.04.18 - Çorum
“Yokluğun kıyısından düşersin od’un içine. Kavrulan dudakların yanında; kimine dost, kimine düşman anlar; yaktığımız zamanın külleridir; elimizde kalan.”
Bir ateş yakarsın, sanki tüm dünya ateşin etrafında döner. Dost da düşman da aynı od’a düşer. Bir fotoğraf çeker üç beş de saçmalarsın.
Objektifimden şu an ve anda aklımdan geçenler.
15.04.18 - Çorum
Fidanlar ağaca dönmeli
Bu yıl da orman haftası nedeniyle biraz geç kalmış olsak da fidanlarımızı dikiyoruz. Bu yıl biraz daha fazlayız ve 150 fidan dikiyoruz.
Ellerinize kollarınıza sağlık??
15.04.18 beğen 1 cevap
:) Şunlar kadar mutlu etseydi insanlar.
Ne guzel , ellerinize saglik , cok yasasin boyle duyarli insanlar , agaclariniz da cok yasasin