arrakis: y'nin kuyruğu
Adsız 24 Haziran 2016 22:05
"bu aralar sürekli gelecek hakkında düşünüp çıkmazlara giriyorum."
Paul Muad-Dib 28 Haziran 2016 14:45
sonumuz ne olacak acaba?
Keyaki 24 Haziran 2016 22:58
Yazının başlığı ne güzel bir his. Ben de üniversiteye başlarken böyle düşünmüştüm. Dur bakalım belki başlayınca bulurum dedim ve tataaaa! Okul bitti keyaki hala kayıp...
Paul Muad-Dib 28 Haziran 2016 14:54
Her yıl bir dahaki yıl belki diyoruz ve geçip gidiyor ama yok işte, bir türlü yolumuzu bulamıyoruz
deeptone 1 Temmuz 2016 18:24
neresi orası sölesene :) orijin ve o foto :)
Paul Muad-Dib 1 Temmuz 2016 22:04
şehre uzak bir sahil evi diyebilirim sanırım :''')
Adsız 2 Temmuz 2016 00:43
Bloğuna yorum yazan birçok adsız var. Onların içinden beni ayırt edebilir misin bilmiyorum ama bir süredir burada yoktum. Nedense bloğunu keşfettiğim günden beri sen yaz ben de yorum yazayım ihtiyacı doğdu. Güzel ama değişik, hoşuma kaçtı. Evet hoşuma gitmiyor kaçıyor , daha samimi bence. Uzattım ve saçmaladım yine.
İnsanın orijin diyebileceği bir yer olması ne kadar güzel aslında. Benim yok mesela nedeni de hayli uzun. Eğer anlatırsam ileride seninle tanışınca benim olduğumu hemen anlarsın o yüzden yazmıyorum. Ve evet tanışacağız biz sen henüz bilmiyorsun. :D Bir sene boyunca erteledim nedeni belki de zamanın gelmemiş olması. Ama bir gün çay içerken sohbetimiz olacak inşAllah.
Yazdıklarını okurken karmaşanın içinde sana göre belki az bana göre yeterince nefes alabildiğin anlar olduğunu hissettim. Kelimelerle samimi olduysan onlara ulaşabilmek rahatlatır çünkü. Benim için kalem oynatamadığım bir sene oldu mesela, oynatmak istemediğim, bunu yazma dediğim zamanlar oldu. Seni okuyunca mutlu oluyorum. Bazı anlardaki kaybolmuşluğun o kadar tanıdık geliyor ki dikkat kesiliyorum tüm cümlelere. Cümlelerin gözlerden sonra insanın en çıplak olduğu an olarak düşünüyorum. Sence de öyle değil mi?
Yazdığım cümleleri tekrar okumadan atacağım için azıcık da korkmuyor değilim şimdi ne yazdım acaba diye. :D
Sıcaklar geldi ve tembelliğime kısa süreliğine yeni sebep buldum. Kendimle konuşmaya uzun süre ara verdiğim için seninle konuşmak daha kolay. Ama sen kendinle konuşmayı bırakma olur mu?
İyi tatiller Paul, uzun ve muhtemelen dengesiz yorum için de kusura bakma olur mu? :)
Paul Muad-Dib 2 Temmuz 2016 02:56
öncelikle şunu açığa kavuşturalım, çok da fazla yok. yarısı falan liseden arkadaşlarım zaten, onları da üsluplarından anlıyorum. tanımadığım ve beni az önce yorumunu okuduktan sonra yaptığım gibi salak salak sırıtmama neden olan çok fazla adsız yok, o yüzden hangi adsız olduğuna dair iyi tahminlerim olduğu söylenebilir
açıkçası bunun doğru olduğundan bazen şüphe etsem de düşünmeden yazıyorum diyebilirim, tanıştığımızda düşünmeden konuştuğumu görünce ne demek istediğimi anlayacaksın, yazdıklarımı ikinci kez okumamam da önemli bir nokta, hissettiğin çıplaklık bu olsa gerek ve doğru. sen de okuma, yaz gitsin, söylerken de sal. neden sürekli sınırlıyoruz kendimizi, kimseye bir zararımız olmadığı halde?
blog yazdığım dördüncü yıl ve içinde saçma salak her şey var görebileceğin üzere. ilk iki hatta üç yılım ben burada ne yapıyorum diye düşünerek geçti. ama senin ve senin gibi insanların yaptığı yorumlar, tuhaf ama nasıl da mutlu ediyor insanı. sadece şunu hissediyorum, orada biri var ve beni anlıyor. hiçbir çıkar gütmeksizin bir şeyler paylaşıyoruz. bu olabilecek en samimi şey değil de nedir? bilemiyorum, bunun üzerine düşüncem :D
benim gibi dengesiz bir insanın karşısındayken böyle şeylerden bahsetme :D
iyi tatiller, arayı uzun tutma
Karga ve Kız 6 Temmuz 2016 01:15
"yapmak istemediğim bir şeyi yapamam, sevmediğim bir şeyde başarılı olamam, ne ceza ne ödül sistemi harekete geçiriyor beni, bu hayatta tek bir motivasyonum yok onu ya da bunu yapmak için. sadece yazıyorum çünkü o yemek içmek nevinden bir ihtiyaç. ama o bile zorunlu kılındığında bir işkence olabiliyor."
Kendimi buldum bu kısımda.
Şuan farklı hayatları yaşarken aynı duyguları yaşıyormuşum gibi hissettim seninle.
Paul Muad-Dib 9 Temmuz 2016 20:02
peki bunu düşündüğünde çıldırasın gelmiyor mu
Karga ve Kız 10 Temmuz 2016 01:26
Tam da öyle hissettiriyor