Konu: YILMAZ ODABAŞI Şiirleri
YILMAZ ODABAŞI Şiirleri Cagla
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 09:53 PM
YILMAZODABAŞI'nın Tüm Şiirleri
YILMAZ ODABAŞI'dan Şiirler
Sevinci Savrulmuş Haldaş Gözlerin
Gece eksilebilir, eksilmez tanıdık yüzüne susuzluğum.
Doğrul sorgusuz, korkusuz gözlerinle konuş gel,
ben gözlerini tanırım senin...
Bu gece oturup seni özledim;
Şimdi yüreğime su taşıyan sesini sessizlik çaldı.
Yüzünde gölgelenmiş bayat bir hüzünle,
Senin sesin, hasretin
Ve gözlerin bana emanet kaldı...
Gözlerin... Yıllanmış şarkılar kadar yalnız,
Terli ve suskun akşamlar gibi yorgun,
Gibi ürkekti senin.
/Şimdi parmaklıkların perdesi ışık
Sevinci savrulmuş haldaş gözlerin!/
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 09:54 PM
Seni Bir Tufan Gibi Sevdim
seni bir çığlık gibi sevdim
uzanıp sesimin avlularına sen de her sabah
sabah... sevince bir sevgiyle gideriz
sonra durur vitrinlerden çiçekleri seyrederiz
puştluklar bizi seyreder
seni bir kar gibi sevdim
bak, kentleri de, dağları da bozdular
başka rüzgârlar giydirdiler kentlere
dağlara başka tüfekler
seni bir namlu gibi sevdim
kıyametler koparken alnında bu kentin
geceydi... ansızın seni bir tufan gibi sevdim
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 09:55 PM
karacadağ yamaçlarında kardelen çiçekleri her bahar umuda rengini verir ve her bahar dicle’de ak köpüklere üşüşür papatyalar siverek düzü hayata vurgun yürekli yigitleri ve sabahin eteklerinde ter taneleriyle "memleketimdir benim"
orada tüfekler yaglanir kerpiç damlarda türkü kaçak tütün kaçak kaçak çay bugulanir şavki vurur maglara ve korku ve umut ve can pusuda pusuda yalnizlik karacadag, önü diyarbekir’dir ben hüznü avuçlarken ora mahpuslarında bulutlarla yalpalayan rüzgarları resmedip bakıp bakıp iç çekerdim doruklarına karacadağ, patikalarında ceylan ölüleri ve bakır renkli göğüslerimizde görkemli güneşiyle sabıra tutunan sevdaların gönüllü erleriydik ve yollarımızda ayaklarımıza batıp çıkan devedikenleri özlemler biraz uzak biraz diri bekleyişlerde alçalıp yükselirken köpük köpük yalnızlık
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 09:56 PM
Işıdı öfkemde dolandı gün allı-mor neydi az önce o zifiri karanlık ağarmadan ortalık selam civan dost bozkır mı uyanan güne dönmüş çorak toprak seslerle hele yokla kendini bahçesi olurmuş acılar ülkesinin tomurcuksuz, çiçeksiz çocukları oyuncaksız, şekersiz önceleri böyle değildi insan bir alageyik seker ormanda mağrur, atik acılar yürür insanlarla yollarda insan, ilkyaza vuran öfkeye gül sunan doğruya dost, eğriye düşman sevda olmalı karanın karanlığında pusatsız sevda olmalı bir uçtan bir uca ağlamaksız ve haber haber olmalı ölümün sesi toktur çocuklar duymamalı bak civan dost mevzilenmiş acı bilenir toprağın avuçlarında birşeyler demelisin artık neyi anlatır duvaklı güzellikler neyi anlatıyorum ben
bir ozan çırağı bile olamazken
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 09:57 PM
önce sesini sonra yankısını çaldırdın şu beton ormanında bu kent de tükürdü aşklarına kal orada! artık hiçbir şeyden kurtulamazsın ıslanmışsın bir kere oğlum yaş gününde kuruyamazsın...
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 09:58 PM
Sensizlikle flört etmeyi sen degil sensizlik bilir sesi ses/sensizligi sensizlik bilir korkma, sana aşki ögretmeyen kendinin ellerinden tut! çok agrimiş kendinin, siyah ve ayaz kendinin hep avuttugum düşler için bana bir gül ver... * bak, palandöken daglarinda karlar erimiş teknelerde kol kola bahar sulara inmiş daglar için, sular için bana bir gül ver bir gül ver söküldügüm günler için - ve önce kendinin ellerinden tut! - * kendimin ellerinden tutunca içimden nehirler gibi akmak geliyor yollara çikmak, yolculuklara bakmak geliyor geberesiye içip salaş meyhanelerde buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor tutunca kendimin ellerinden pusulasiz gemilerde yatmak yaşli ve şefkatli bir azizenin koynunda sabaha dek kipirtisiz susmak geliyor sevgilim, iyi insan, tutunca ellerimden ömrümün içinden akmak geliyor... * sessizlik sensizligi ezbere bilir sensizlik her şeyi bilir...
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 10:00 PM
bugün iki kez yağdı yağmur iki kez eskidim sanki iki ömrü kolkola yaşadım biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri hep iki şömine yandı yüreğimde birinde ateşti diğerinde kül ve iki kez aşık oldum bundandır iki kez ölmüşlüğüm sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü şimdi sömestrdeyim ilk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum daha depremlerdeyim ve iki kere iki kitabımda benim ya çok eder ya sıfır...
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 10:01 PM
"özgür dağ havası koklamış insanların örselenmiş gururuna..."
her mevsim bahardır yine de...
Mesajlar 3.987	03-03-2017, 10:02 PM
Gözlerimin önünde ıslak dağların kabaran yalnızlığı ne varsa uçurumlar eşiğinde hüzünlerle yalpalayan ne varsa gözlerimin önünde ve hayat gül kokulu bir sağanak yine birşeyler anlatmak istiyor hayat ve alıp götürmek bir şeyleri kurt sofralarına gün batıyor gün batıyor bukağısı paslı bir sevinç oluyor yalnızlığım unutuyorum sevgilim suretini durgunluğun "niçin"di unutuyorum gün batıyor ürkek yıldızlar dolanıyor yalnızlığıma umurumda değil ne yağmur ne ayaz ne de kerpiç kokusu havada unutuyorum/sabaha/kadar/ gün batıyor sonra bir akasyayı okşuyor gözlerim geciken sabahlara koşuyor kuşlar gözlerimin önünde ve hayat gül kokulu bir sağanak yine
odabaŞi, yilmaz, şiirleri