clementoni | teneke tiara
09 Salı Ağu 2011
clementoni, kinuko craft, puzzle, ravensburger
Puzzle benim terapim. Ama gene de hirs yaptigim bir sey. Bitirmemek olmaz, haftalarca ortalarda süründürmek olmaz. Puzzle kutusunu actigim gün hedef belli. 3 gün icinde bitirmek. (Bilerek yap-boz demiyorum, zira yaptiktan sonra bozmuyorum, günlerce ugras 2 dakika da boz, olacak is mi?)
Tasinirken yaptigim puzzle’lar heba oldu. Puzzle oldugunu anlamadan kaldiranlar, darbeyle cercevelerin icinde yapistirilmis puzzle’lari bile dagitanlar… (Puzzle’i yapin-bozsunlar diye nitelendirmek de mümkün) Zaten tasinirken illa ki zarar ziyan oluyor, üzülemiyor insan doya doya. Daha önemsenen seyler de gidiyor. Puzzle bunlarin yaninda önemsiz. Teselli de ediveriyor biri, yenisini alirsin, yaparsin.
He. Iste böyle yaptim. E-bay’dan binlerce bayik puzzle arasindan kiytiya köseye dahi asabilecegim puzzle’lari didikledim. Zaten cok yok, genelde cok cirkin puzzle’lar var. Zevksizlik abidesi, gözü burnu olan patlican mesela; 1500 parca. Kim niye alir bilemem.
Ben sunlari seri olarak begendim:
Hatta cok begendim ama seri olarak begendim. 6 tane 1000 parcadan puzzle yapacak gücü kudreti kendimde bulamadigimdan, gittim cok alakasiz bir puzzle aldim. Aslinda hadi dürüst olayim söyleyeyim. Bir de postacidan utandim. Haftada en az bir bazen 2 hatta 3, kargo aliyorum tasindigimdan beri. Simdi 6 puzzle’lik kocaman bir kutu daha gelsin istemedim. (Hatirlarsaniz, daha yeni kitap alisverisi yaptim, azitip 12 tane kitap aldim, bir kismi daha gelecek.) Simdi bu ezikce bir durum farkindayim ama böyle tüketim manyagi olarak algilanmak da istemedim. Postacinin cok da umrunda sanki ama…
Bu deli düsünceyle e-bayden de ismarlamadim puzzle’i. Oyuncakciya gittim. Puzzle ismarlamak istiyorum dedim, bu serinin markasini adini verdim (Clementoni, Art Deco). Oyuncakci Ravensburg’la bu tarz bir anlasmalarini oldugunu söyledi. Ertesi gün evime katalog gönderdi. Ben de ordan sipraris verdim. Bugün siparisim geldi diye haber verdiler, tipis tipis gidip aldim. Simdi puzzle’i actim, daha da bir efkarlandim ezikligime. Zira 1 haftada bitecek türden degil. Renk körü olabilirim. Incik cincik, karman corman bir puzzle. Ve diger begendigim puzzle’lardan öyle alakasiz bir tarzda ki… Resmini koyayim, kendiniz görün.
Iste agzi yüzü kulagi elleri olan patlican puzzle’ini alanlar kervanindanim sanirim ben de artik. Ne güzel tem benlik Parisian kadin figürlerini biraktim.
Simdi hakkini yemeyim, bu puzzle da benim icin cok öyk degil. Ismarlasam mi ismarlamasam mi diye düsünürken, cok tatmin edici sebepler türettim kendime. Bir kere 1500 parca, sonra renk ve figür olarak tam da lök gibi bos, bana resim vb. as diyen duvarin oldugu girise uygun renklerde. Ne bileyim, huzurlu. Sonra Kinuko Y. Craft cizimi. Kendisi masal kitaplarina cici kapaklar yapan bir sanatci. Ayrica kargo parasi ödemiyorum ve postacinin sen de habire online alisveris yapiyorsun haa diye bakislarina maruz kalmiyorum.
Bu mantikla, su an önümde yesilli puzzle yiginlarina bakiyorum. Mavileri ve kenarlari ayirmakla baslarim ise heralde. Mutfaktan kap kacak toparlmam lazim. Cicekleri falan bir kaseye, kütükleri bir tepsiye toplarim. Yesiller hep ayni tonda. Saka gibi. Neyse, Severus (kedi) parcalari kaybetmezse, bitmis halini paylasirim burdan.