Sedef Adası’nda Keyifli Bir Haftasonu
tags: ada, ağaç, asma, atilla, biber, bostan, ciftci, doga, dogal, domates, gokce, istanbul, kerem, organik, salatalık, sedef adası, tarım, üzüm, vicki, yesil
Geçen hafta sonu Sedef Adası’na gittik. Adayı turlarken, İstanbul’da olduğunu unutuyor insan. Uzun uzun ağaçlar, cırcır böceği sesleri, deniz kokusu… Hem çok keyifli, hem çok sakin.
Sedef Adasının, insan eliyle ağaçlandırıldığını öğreniyorum! Şöyle anlatıyor Atilla: “bu ada İstanbul’dan bakıldığında bembeyaz, kuru bir kara parçası. O kadar beyaz ki Güneş vurduğunda parlıyor; bu yüzden Sedef Adası olarak anılmaya başlıyor.” ve ekliyor: “biz bu adaya geldiğimizde bu ağaçları tek tek, ellerimizle diktik” Büyüleniyorum tabi… O kadar çok ağaç var ki… Sadece yıllanmış ağaçlar değil, genç ağaçlar da var, demek ki sürekli yenileri ekleniyor bu güzel Ada’ya… Üstelik sadece ağaç yok. Bodur bitkiler, çiçekler, sarmaşıklar… Yeşilin her tonu var anlayacağın.
“Bir bostanımız var, git bak” diyor Vicki. Benim salatalıklar bu sene doğru düzgün salatalık vermediğinden midir nedir (belki de Derin salatalığı çok sevdiğinden), en çok salatalıklar dikkatimi çekiyor, tazecik ve çok sağlıklı gözüküyorlar. Domatesler sıra sıra. Bir kaç aileye bütün yaz yetecek kadar var. Yeşil biberler parlıyor gün ışığında. Rokaların fotoğrafını çekmek için yaklaştığımda, kokusunu duyuyorum.
Bostanda çalışıp, şöyle bir 15 dakika dinlenmek istersen, bostanın hemen yanında küçük bir çardak var. Çardağın tepesinden üzümler sarkıyor.
Ben fotoğraf çekmeye gittiğim sırada, Bahçevanla karşılaştım, fotoğraf çekiyor olmam hoşuna gitti 🙂 “Şunu da çek, buradan da güzel gözüküyor gel bak” deyince, bir de onun gözüyle bir kaç kare çektim. Sonra tabi, hemen sohbete başladık, Ben sordum, O cevap verdi.
Diyorlar ya ”Bir çiftçiyle dost ol” bence de ol!
Hatta en az bir çiftçiyle dost ol!
from → Düdüklü Tencere, Sebze
Egemen Özkan permalink
Büyükada’ya da bekliyoruz.