Göğün mucizesi | League of Legends
Hikâyeler, güzel sözcüklerden ibaret değildir. Çok daha büyük işler başarabilirler. Zihninizi besler, hatta güzel anlatılırlarsa karnınızı bile doyururlar. Bazı masallar çağlar ötesinden gelen uyarılardır. Bazıları da ruhumuzu, gündelik zorlukların boyunduruğundan kurtararak hafifletir. Ocaktaki ateşin sadece közleri kalana dek soytarılara güler, kahramanlardan yana çıkar, kötüleri lanetleriz.
İlk kaidemiz şudur: Doğrular önemlidir; ama anlatmak, iletmek, kim olduğumuzu ve neden yaşadığımızı açıklamak hayat-memat meselesidir. Ayrıntıları değişse de, unutulsa da, doğrunun özü sonsuza kadar aklımızda kalır.
Hikâyeler her yerdedir. Gözün gördüğü her şeyden hikâye çıkarırız biz. Başımızın üstündeki gök bile, fısır fısır bir şeyler anlatır bize durmadan.
Kaldırın kafanızı ve Donmuş Gözcü’ye bakın.
Yazın hükümranlığı sona eriyor, kışın habercisi gece göğüne salınmış bile.
Bir zamanlar bu garip yaratıklar sürülerle gelip, Freljord kavimlerini esir etmişler. Valoran’ı buzlar altında bırakmış, Runeterra’yı gölgeleriyle karartmışlar.
Donmuş Gözcü, hasat mevsiminin bitimine işaret eder. Kışın şiddetinden korunmak için hazırlık yapmamız için uyarır bizleri.
Gece göğündeki bu için için yanan yıkım bulutu, Shurima’nın Çöküşü’dür.
Kadim halklar karanlığı el yordamıyla fethetmeye çalışırken, kibirleri yüzünden varoluşun dokusunu lime lime söküyorlardı neredeyse. Yükseliş’e ermiş soylu Shurima’lılar evrenin dokusundan çıkmış bir iplik ucu bulunca, düşünmeden yapışıp çekivermişlerdi onu. Soyluluklarına taban tabana zıt bu bayağı hırs yüzünden binlerce masumun canını alıp bir imparatorluğun altın çağını sona erdirdiler.
İşte görkemli Shurima’nın ve tanrılığa özenen insanların sonu böyle geldi.
Yaşam ve ölümü yöneten güçleri hafife alanın sonu budur.
Parçalanmış Taç takımyıldızı; gölgelerin kucağına gömülmeyi reddeden bir krala bahşedilmiş ödüldür. Bence ölümlülük, insanlığın kendisine köle edeceği bir silah değil, üzerinde şiirler ve şarkılarla kafa yorduğu bir kavram olmalıdır.
Bu takımyıldız ise, kısa bir zaman öncesine kadar gökyüzünde yokmuş.
Kimi ona Dağ Sunağı diyor, kimi de Büyük Koruyucu. Biz havada duran köylerin sakinleri onu daha eski bir isimle tanırız. Evrensel bir gerçeği anlatan bir isimle. Kimilerinin bize verdiği isimle: Bard.