deep sound: "çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi. yiten bu işte."
Gönderen y. zaman: 12:10
çocuk dizimdeki yaralar"
Yine güzel bir müzik güzel bir alıntı...
24 Aralık 2010 12:30
sevgili dalgaları aşmak, der ki kitabın başka bir çizili köşesinde,
" küçük çocuklar, annelerinin öptüğü yaraların iyileşeceğine nasıl inanırlarsa, birbirine aşık insanlar da, küçük bir öpücüğün bulutları yok etme gücüne inanırlar. ve herşey inanmakla başlar"
24 Aralık 2010 12:48
"ruhu çıplak, marjinal bir kadın"
şeklinde tanımladı bu çok yakınlarda bir adam beni...
o kadar açık mı ruhum
yoksa o mu görmek istedi
Şimdi kocaman denizlerde, kocaman gemilerde
Neden yok küçüklüğümüzdeki büyüklüğümüz;
Çocukluğumuzun bahçelerinde, o evlerde
Kağıttan gemilerimizi yüzdürdüğümüz.
Bir şeyler mi kalmış çocukluğumuzda,
sen bahsetmiştin ya bir yorumda bu kitaptan, ben de okuyacağım hemen demiştim. internetten kitaplar sipariş ettim ve pazartesi ulaştı elime, ilk bu kitaptan başladım ve daha dün senden bahettim bir arkadaşıma kitaba dair konuşurken... şimdi bu postu görünce yine gülümsedim.
şu an, "peki baban hangisi nilsu" bölümündeyim ;) altını çize çize ilerliyorum ben de, bu alıntıları da atlamadım dersem inanırsın değil mi, sevgiyle kal daima :)
24 Aralık 2010 15:52
"Ey, iki adımlık yerküre senin bütün arka bahçelerini gördüm ben."
nasıl cesaret veriyor değil mi...
İki Yeşil Su Samuru' nu ikinci kez okumayı defalarca düşünmüştüm bir de :)
24 Aralık 2010 17:37
sevgili yazgüneşi, belki de kimsenin göremediği birşeyler görüyordur o adam, hani herkesin göremediği ama bazılarının ben bilgisine vakıf olduğunu düşünürsek, sevgiyle...
canım nil,bakalım 17 yaşında bir kızken aldığım keyfi alacak mısın, o zaman pek çok şeyin keşfindeyken içimiz, şimdi yetişkin kadınlarız.
eğer o bölümdeysen birkaç sayfa sonra hayatımda daha sonraları köşebaşlarında duran şarkılardan birine rastlayacaksın demektir, where do you go to my lovely
when you are alone in your bed...
peter s., hepimiz için söylesin...
25 Aralık 2010 15:17
la luna, ben bütün kitapları beş yılda bir tekrar okumaya çalışıyorum. en azından demirbaşlarımı, büyüdükçe genişleyen ve daralan açılarımızla, enteresan hissiyatlar ve kesişmeler çıkabiliyor ortaya..
25 Aralık 2010 15:19
Çok beğendim, dostlukla.
26 Aralık 2010 09:20
O son cümleye bayıldım. bu kitabı mutlaka okuyacağım. Teşekkürler paylaşım için...
26 Aralık 2010 12:42
.ali bey, bizden de sevgiler...
.elif'cim, okuyunca bilmeyi çok isterim, ne hissettiğini, öperim.
26 Aralık 2010 16:07