Bak Postacı Geliyor- XV
Ağu. 07 Mehmet Hayati Özkaya, Yazarlar no comments
“Hayâl kurmaktan korkmaz; fakat hülyalarına esir olmazsan…”
Lise yıllarında Kipling’in bütün İngiliz çocuklarına ezberlettirildiği söylenilen “Eğer” başlıklı şiirini okumuştum. İmparatorluk şairi diye adlandırılan Kipling, burada bu imparatorluğu yaratan insan tipini tasvir ediyordu. Onun başlıca vasıfları arasında yukarıdaki mısrada anlatılan fikir de vardı. Hayâl kurmaktan korkmamak, fakat hülyalarına kapılmamak.”
“…Fakat kültür ve medeniyet tarihine bakarsak pek çok şeyin hayâllerden doğduğunu görürüz. Valery “başlangıçta masal vardı” der. Tıpkı çocuklar gibi insanlık da başlangıçta kâinata masalların arkasından bakmıştır.”
Ancak tasavvur ettiğimiz her şeyi olduğu gibi gerçekleştirmek her zaman mümkün olmadığı için değişerek gelişmeyi benimseyen insanoğlu Kipling!in âdeta bir şartla diyerek ifade ettiği “hülyalara kapılmadan, onların esiri olmadan” hayâl ettiklerimizi cesaretle yerine getirmek için uğraşmalıyız. Unutmayın “korkaklık cesaretten, boşluk aşktan üstün değildir.”
Yazı bu genç çiftin hikâyesiyle biterken şimdi siz de gayet iyi anlamışsınızdır benim neden içinde bulunduğumuz bu sıcak günlerden bir an evvel uzaklaşarak gelecek mevsimlere, yani yarınlara ulaşma ısrarımı. Çünkü yarın, hayâllerimizin, arzularımızın zaman denilen çizgideki adıdır. Elbette bizim de yarınlarımız ve yarınlarda ulaşacağımız hayâllerimiz vardır ya da olmalıdır. Biz de ömrümüz oldukça onları takvim yapraklarından birer birer kopararak tıpkı bu genç çift gibi kendi hayâl “ev” lerimizi inşa edeceğiz.
Simdi, içimdeki ağaç hâlâ eski toprağını arıyor. Zaman zaman içimden bir ses, hülya halinde dc olsa, bırak her şeyi, memleketine git ve orada yerleş diyor. Bütün çocukluğumu ve ilk gençliğimi dolduran Anadolu, bütün sefalet ve ıstırapları, başka çağlara ait hayat felsefesi ile içimde. İstanbul’da taşrayı gezdiriyorum. Senin gibi yapabilmeli idim.
Etiketler: Bak Postacı Geliyor- XV, Mehmet Hayati Özkaya
← Enflasyon, Faiz, Neden ve Sonuç
Pamuk primi 1 lira 25 kuruş olmalı →