Türkiye gençliği sekülerleşiyor mu? Halil İbrahim Yenigün yanıtladı – HyeTert
Kaçınılmaz sonuç derken de sanırım daha yapısal ve materyal sosyolojik sonuçlardan bahsediyorsunuz. Bunun çok örnekleri var elbette: 1980’lerde çok gençken İslâmcılaşan ilk neslin radikal rest ve kopuşlarla “dünyevî” olarak nitelediği her şeye mesafe almasıyla bir sonraki nesilde o ailede büyüyen bir kız veya erkek çocuğunun mahallesinde, komşularıyla ilişkilerinde, okulda arkadaşlarıyla ilişkilerinde bütün bu normları yeniden müzakere etmeye çalışması çok farklı şeyler doğuruyor. Hele o ailenin daha önce ancak cihadın bir aracı olarak meşrulaştırılabilen, ihale, makam-mevki gibi maddi cazibeler karşısında bir zaman sonra pes etmesi, maddi ilişkiler ve çıkarlar ağının ister istemez içine çekilmesi, hayatının güç ve paradan ibaret olması elbette çok daha başka durumlar doğuruyor. Sanırım siyaset ve ticarette her türlü usulsüz durumun siyaseten kaldırılabilir olduğu (yoksa kazanımlarımız gidecek!) günümüzde artık müesses hale gelmiş olan maddî altyapı, -şekilde, şekilcilikte her ne kadar başörtüsü ve haclar, umreler, toplu ibadetler satıhta başka türlü gösterse de- diplerde seküler olmayan bir hayat tarzını çok daha mümkün kılmıyor. Düşünün yani usulsüz olduğunu bütün ailenin bildiği ihalelerle büyümüş koca bir nesil var. İslâm’ın açıktan yasak ettiği birçok maddî, ticarî ilişkiye gire gire muazzam büyümüş aileler, gruplar var. Bunların dinin emirleriyle hangi düzlemde nasıl ilişki kurabileceği çok çetrefil bir sorun artık.
Dikkat ederseniz modernleşmenin sekülerleşme getirmesi gibi bir şeyden bahsetmiyorum, her ne kadar modernleşme ile ilgili olan süreçlerle sekülerleşme ile ilgili olan süreçleri bağdaştırsam da.