Her Yerde Kar Var<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Söz : Fecri Ebcioğlu / Müzik : Salvatore Adamo
AB'nin başkenti Brüksel'de soğuktan ölen iki evsizin anısına…
Fransızca idarî hukuk dilinde, sokakta yaşayan, bu evsiz kişilere ne deniliyor, biliyor musunuz? SDF'ler : Yani "ikameti sabit olmayan" anlamına gelen "sans domicile fixe"
Zaten hep "İnce ince bir kar yağar, fakirlerin üstüne!"
Derleme ve yorum : Yakup YURT
Tombe la neige... >>>Tıklayın
23:24 Écrit par WALTER-YAVUZ | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook |
Kim demiş haram nedir bilmez Hayyam?<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Seninle içilen şarap helâldir,
Sensiz içtiğim su bile haram!.
Aktaran : Yakup YURT
11:26 Écrit par WALTER-YAVUZ | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook |
27 Ekim 2005 günü Paris'in kuzey varoşlarında başlayan göçmen gençlerin isyanı yayılıyor. Herkes korku içinde. ÖEK Fransa Cumhuriyetinin kuruluş felsefesini simgeleyen Özgürlük-Eşitlik-Kardeşlik sözcüklerinin kısaltması. Bu üç kavram pek uğramamış varoşlara uzun zamandan beri. Halbuki okullarda hâlâ ezberletiliyorlar gençlere.
Peki bu gençler kim? Ezici bir çoğunluğu Fransa'da doğan ve büyüyen, Kuzey Afrika kökenli Fransız vatandaşı, işsiz, güçsüz, parasız, hayalsiz ve umutsuz gençler.
Gençlere hodri meydan çeken, onlara "pislik", "ayaktakımı" diyen, Macar kökenli Fransa içişleri bakanı Nicolas Sarkozy'e meydan okuyan, savaş açmış gençler. Gelecekten umudunu kesmiş, sistemle kavgalı, hırçın gençler!
Gençler dünyanın her yerinde aynıdır. Aceleci, kıpır kıpır, sabırsız, idealist.
Çünkü zaman süreci içinde beklenti algılamaları değişmiştir. Tüketim alanları çoğalmış, alışkanlıkları başkalaşmış, taklitçilik ve benzeşme yaygınlaşmıştır. Kendin olabilmek ve kendi olarak kalabilmek zorlaşmış ve neredeyse imkansızlaşmıştır. Globalleşen dünyada toplumsal altyapı ve teknoloji insanları hazan yaprakları misali savurmaktadır. İnsanlar arası ve aile içi ilişkiler nitelik değiştirmiştir. Hazırlıksız yakalanan dünya ve insanlarlarımız ya çaresiz bir çırpınışta, ya da olumsuz bir teslimiyet içindedir.
Gençler ekonomik sorumlulukları olmadığından saftırlar, temizdirler…Kirlenmeye zamanları olmamıştır henüz. Bir Fransız atasözü "Gençler bilmez, yaşlılar bilir yapamaz" der. Gençlikte deneyim ve ekonomik güçten, yaşlılıkta sağlıktan yoksundur ademoğlu.
Dünyaya eleştirel bakarlar, dünyayı kendilerince şekillendirmek isterler, ütopyaları vardır.
Kuşaklar, kültürler, uygarlıklar, diller, dinler, etnik gruplar, sosyal sınıflar arası sürtüşmeler ve çatışmalar olagelmiştir. Bu da son derece doğaldır.
İstemek güzeldir, güzel olmasına da, istekleri somutlaştırmak için gerekli maddi ve manevi olanaklar herkese eşit olarak verilmemiştir. Adalet eşit dağıtılmamıştır. Dürüst, namuslu, iyi ahlaklı, faziletli, sabırlı, inançlı olmak yetmemektedir. Herkeste derviş sabrı yoktur. Fırsat eşitliği gerçek ve iktidara ulaşma yolları açık olmalıdır. Irkçılık ve ayrımcılık 21. yüzyıl dünyasına yakışmamaktadır.
"Ne ekersen onu biçersin" felsefesi evrensel doğruluk içermektedir.
Fransa'da "Göçmenlerin Yaşam Şekilleri" konusunda 3 yıl araştırma yapan sosyolog Prof. Dr.Semra Paşazade'den öğrendiğimize göre "Araştırma gösterdi ki homjen kültür yok. Tekil vatandaşlık anlayışı kırılıyor. Çok kültürlü, modern yaşam şekline adapte olsa da sisyasiler göçmenlerden sadece oy istedikleri, haklarını vermedikleri için isyan çıkıyor. AB'nin başkenti Brüksel'de, Almanya'da da yaşandı. Araştırma bu hareketin AB'ye yayılacağını gösterdi. Gettolara itilmiş insanlar aslında bir hapishane hayatı yaşıyor. Sabah işe gidiyorlar, gece hapishanelerine dönüyorlar. Belirli bir mahallenin ötesinde kabul görmüyorlar."
İlaçlar sigorta kapsamında değildir ve eczanelerde satılmamaktadır : Sevgi, Saygı, Hoşgörü.
23:14 Écrit par WALTER-YAVUZ | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook |
Orhan VELİ (13 avril 1914-14 novembre 1950)
AYRILIŞ <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Mon regard se perd derrière le bateau qui s'en va;
Je ne puis me jeter dans la mer, le monde est beau;
La virilité ancrée dans ma tête, m'empêche de pleurer.
Traduit du turc par : Yakup YURT
Pour vous, mes frères humains,
Tout est pour vous ;
Et la nuit, et le jour sont pour vous ;
De jour la lumière du jour, de nuit le clair de la lune ;
Au clair de la lune les feuilles ;
Sur les feuilles la curiosité ;
Sur les feuilles la raison ;
Sur la lumière du jour mille et un verts ;
Et les jaunes et les roses sont pour vous ;
Le contact de la peau avec la paume,
Le confort du sommeil ;
Les bonjours sont pour vous ;
Pour vous les mâts qui se balancent dans le port ;
Les noms des jours,
Les noms des mois,
Les peintures des canots sont pour vous ;
Pour vous le pied du facteur,
La main du potier ;
La sueur qui s’écoule des fronts,
La balle tirée sur les champs de bataille ;
Pour vous les tombeaux, les pierres tombales,
Les prisons, les menottes, les peines de mort ;
Orhan Veli Kanık, 13 Nisan 1914 tarihinde İstanbul'da doğdu. Galatasaray'da başladığı öğrenimini, babasının atandığı Ankara'da Gazi İlkokulu ve Ankara Erkek Lisesi'nde sürdürdü. Lise sıralarında Oktay Rifat ve Melih Cevdet'le arkadaş oldu. Liseyi bitirince İstanbul'a dönerek, Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne girdi (1932), ancak yüksek öğrenimini yarım bıraktı (1935). 1936'da Ankara'ya döndü ve askere gidinceye dek PTT Genel Müdürlüğü Telgraf İşleri Reisliği Milletlerarası Nizamlar Bürosunda memurluk yaptı. Yedek subaylığını tamamlayınca, iki yıl kadar, yine Ankara'da, Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda çalıştı. 1947'de, Hasan Âli Yücel'in yerine Reşat Şemsettin Sirer'in bakan olarak atanması üzerine, Milli Eğitim Bakanlığında "antidemokratik bir hava" esmeye başladığını söyleyerek, görevinden istifa etti. 1 Ocak 1949-15 Haziran 1950 tarihleri arasında yirmi sekiz sayı süren, on beş günde bir yayımlanan, iki sayfalık ' Yaprak' dergisini çıkardı. Yaprak dergisi serüvenini sürdüremeyeceğini anlayınca Ankara'dan ayrılıp İstanbul'a gitti. Gene o yılın kasım ayı içinde, bir haftalığına geldiği Ankara'da, 10 Kasım 1950 gecesinde, yolda, onarım için kazılmış bir çukura düşerek ayağından yaralandı. İstanbul'a döndükten sonra, bir arkadaşının evindeyken, durumu birdenbire kötüleştiği için kaldırıldığı Cerrahpaşa Hastanesi'nde, 14 Kasım 1950 tarihinde beyin kanamasından öldü, Rumelihisarı Mezarlığı'na gömüldü. (www.siir.gen.tr)
Yasayan oluleri yasama baglayanlar hiçbir zaman olmezler.
Beni yasama baglayanlardansin.
Yasayan birçok insandan daha çok varsin
Mekanini raki kokulari ve marti çigliklari sarsin...
Bruksel, 14 Kasim 2005
12:07 Écrit par WALTER-YAVUZ | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook |
Ben Paris’i mayıs ayında severim
Ben Paris’i mayıs ayında severim<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Tomurcuklar yeniden açarken
Yeni zaman gençliğinin
Işık saçmaya başlayan
Eski kenti sarmaladığı an
Kış onu bırakıp giderken
Güneş onun yeni uyanmış
Eski çatılarını okşarken
Esen rüzgarın uçurduğu
Müge kokusunu severim
Sokaklar hafif bir uyku ardından
Rüyalara veda ederken
İşveli kızlar makyaj tazelerken
Parlayan güneşi görmekten mutlu
Gizli bir alemin
Rüzgârın bana gürültüler taşıması
Hoşuma gider çeşit çeşit
Ve kapı kapı
Cıvıl cıvıl insan dolu sokaklarında
Evet, ben Paris’i mayıs ayında severim
Ve ilkbaharın geri getirdiği
Her yıl olduğu gibi rıhtımlarına
Onu sulayan Seine nehrini
Ve daha binlerce ayrıntılar yüzünden
Yeryüzüne barışı sermesini severim
Ve şehrin aydınlanmasını aniden
Parlayan milyonlarca ışıkla birlikte
Gece beni sarmalar
Charles AZNAVOUR : “J’aime Paris au mois de mai”
Çeviren : Yakup YURT-Brüksel, 10.12.2004
20:26 Écrit par WALTER-YAVUZ | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook |
Tuhaf, bencil, maddeci, saygısız, sevgisiz, acımasız, vurucu-kırıcı bir dünyada yaşıyoruz.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Kuralsız, kanunsuz, güçlünün güçsüzü, zenginin fakiri, kuzeyin güneyi, erkeğin kadını, silahın ve paranın her şeyi ezdiği garip bir dünyada… Silah zoruyla globalleştirilen!
Bir yanda dünya nüfusunun küçük mutlu azınlığını oluşturan AB, ABD, Japonya, Kanada, Avustralya gibi GSMH kişi başına 20-30 bin dolar civarındaki ülkelerden oluşan zenginler kulübü. BM, NATO, IMF, Dünya Bankası, OECD, vb… kurumlarla dünyaya ağını örmüş örgütlü bir askeri ve ekonomik güç.
Hükmeden, kural koyan, ama kendi koyduğu kurallara kendisi uymayan, hesap vermeyen, hesap soran, kan ve gözyaşı akıtarak her geçen gün daha da büyüyen, insani duygulara kapalı bir sermaye imparatorluğu. "Minimum maliyet, maksimum kâr" düzeni. Uluslararası sermayenin spekülatif borsa diktatörlüğü. Para ağlatır ve güldürür, ama kendisi gülmez. İnsan ağlar, insan güler! İşyeri kapandığı için ağlayan çok insan gördüm Belçika'da. İşsiz kalan, rüyaları sönen. Örneğin Sabena'da, Vilvoorde Renault'da, vb…
Çoğulcu, demokratik, özgürlükçü, kendi içinde insan haklarına saygılı, sömürü düzeni sayesinde kendi içinde yaşayanlara sosyal adalet sunan, kendisini tutarlı, mantıklı, rasyonel, bilimsel gibi göstermeye çalışan "içerdekilere karşı kuzu, dışardakilere karşı aslan" bir sistem!
Sözde liberal. Zira bilindiği gibi özgürlük sözcüğünün Fransızca karşılığı "liberté", İngilizce karşılığı "liberty"dir ve liberal (özgürlükçü) sıfatı bu sözcükten türemiştir. Fransa Devletinin özünde "Liberté-Egalité-Fraternité", yani "Özgürlük-Eşitlik-Kardeşlik" yatar. New-York'taki meşhur "Özgürlük Anıtı" özgürlükler dünyasının simgesidir aynı zamanda.
Şimdi nerden gerekti bunca mülahaza diyenler olacaktır.
Hemen aklıma gelen iki neden var.
Birincisi çeşitli Avrupa ülkelerinin Türk Onur Air uçaklarına koyduğu uçuş yasağı. Uçamazsın. Neden? Sebep yok. Nasıl yok? Bal gibi var. Türkiye gibi ülkelerde serbest rekâbetçi, özelleştirmeci felsefeyi savunan Avrupalı rekâbetten rahatsız. Hollanda rahatsız, Belçika değil! Anlayanlar anlamayanlara anlatsın… Mayıs ayının sonlarına yaklaşıyoruz, yakında 15-20 gün dinlenmeye gidecek tatilciler. Türk turizmini zarara uğratmak kimlere yarar sağlıyor acaba? Fransa'dan veya Hollanda'dan Avrupa Anayasası referandumunda bir "HAYIR" çıksın, siz o zaman görün gümbürtüyü…Yok efendim ulusçuluk veya ulus-devlet ölmüşmüş, falan, filan! Büyük boğazlar küçük lokmaları severler de ondan : İşlerine öyle geliyor.
İkincisi ise Çin tekstil ürünlerine kota koyma düşüncesi. Neymiş efendim, Çin'de maliyetler çok düşükmüş, Avrupa tekstil sektörü bu fiyatlarla rekâbet edemezmiş. Tabii ki satacak. Sen how-know, teknoloji, silah satıyorsun ya! O da satacak tabii. Olmaz ha? Yasakla gitsin, engelle gitsin… Özgürlükçüsün ya, kota koyma özgürlüğün de var. Çinliler mallarını satamazlarsa aç kalırlar, ölürlermiş! Olsun. Hem abartma canım, insani yardım göndeririz olur biter! Güldürme beni liberal dünya…
Kendine gel Avrupa. Hastaya dürüst bir doktor edasıyla yaklaşmıyorsun. Niyetinin tedavi olmadığını bilmeyen mi kaldı? Terörle mücadele etmek istiyorsan işsizlere iş bul, fakirlerin karnını doyur. Lafla değil. Anlamsız kriterler dayatarak değil. Ekonomiler düzelince kriterler kendiliğinden düzelir. Göç ve iltica da durur, Batı da böylece "yabancılardan" kurtulur. Herkes kendi evinde rahat eder.
18 Mayıs 2005 – Yakup YURT
12:37 Écrit par WALTER-YAVUZ | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook |
BAYRAM GELDİ NEYİME !.
Akrep yelkovanı, günler geceleri kovaladı, bir Ramazan Bayramına daha ulaştık sağ salim. Şükürler olsun. Bütün Türk ve İslam âleminin bayramını candan kutlarım. Tüm sevdiklerinizle her şey gönlünüzce olsun.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Ben bu bayrama epeyce buruk giriyorum. Bu burukluğun çeşitli sebepleri var.
Pakistan'da ve Türkiye'de durmak bilmeyen toprak sarsıntıları, Amerika kıtasını kasıp kavuran tayfunlar, harap olmuş, ağlayan perişan insanlar. Fakirliğin gözü kör olsun. Ölen masum insanlar, ağlayan masum insanlar ve dünyanın egemen süper gücüne teslim olmuş çaresiz mazlum devletlerden oluşan, insanın içini burkan bir manzara…
Bunun adı global dünya, küreselleşme, evrensellik, çağdaş uygarlık, vs…vs… Yiyebilenlere afiyet olsun, ban almayayım izninizle! Dolarmış, Avroymuş, şuymuş, buymuş, sonuçta maddeye, paraya teslim olan ve maneviyatçı geçinenler utanmıyor musunuz çelişkilerinizden? Her şeyin makroekonomik istatistikler açıklanmaya çalışıldığı bir dünyaya mahkûm edildik hepimiz. Adam aranmıyor, adam olunmuyor. Kaç paralık adamsın deniliyor. Her şey pazarlık konusu… Çok yazık!
Büyüklerimiz bize öyle öğretmemişti. Küçüğe sevgi, büyüğe saygı, vatandaşlık onur ve gururu, laik dindarlık, azı paylaşma, yardımlaşma ve dayanışma seferberliği sayesinde kazanılan bağımsız bir vatan, yaratılan mağrur bir millet ve dalgalanan ay-yıldızlı bayrak : Bizim kutsallarımız bu değerlerdi. Söyler misiniz bunlardan geriye ne kaldı ?
Doğduğumuz ülke, Türkiye’miz, kan revan içinde…Her gün gencecik delikanlılarımız teröre kurban veriliyor. Ekranlardan taşan gözyaşları eşliğinde şehit cenazeleri kaldırılıyor. Ama insan hakları ve demokrasi savunucusu geçinen uygar dünya silah ticaretine acımasızca devam edebiliyor. Ve gıkı bile çıkmıyor entel dantel köşe kalemşorlarının.
İnternet sitelerinde tartışma öbekleri var. Ağlamakla gülmek arasında gidip gelerek sessiz sedasız izliyorum. Meğer ne bilgili, birikimli, deneyimli, ulema, edip, gazeteci, yorumcu insanımız varmış ta benim haberim yokmuş. Herkes her konuda haklı olduğu iddiasında. Herkes kendi mutlaklarını savunup, TEK gerçeğin kendisinde ve kurtuluşun kendi reçetesinde olduğu iddiasında. İki grup mevcut. Üniter ve laik Türkiye aleyhtarları ve aleyhtarları. Ve istisnalar dışında takiyye yapan, lafı eveleyip geveleyenler çoğunlukta. Ama hiçbir konuda anlaşamıyorlar. Komplo teorileri, tarih genel kültürü, nutuktan alıntılarla süslenmiş Atatürkçülük gösterileri, taktik ve strateji uzmanları, vb… Sonuçta doğaçlama yaparak birbirini taşlayan halk ozanları gibi ben dahiyim sen aptalsın tartışmaları. Tamam kardeşim sen haklısın, sen kazandın. Eeee n’olucak şimdi? Avrupa Türk Toplumunun 40 yıl sonra geldiği nokta seni mutlu ediyor mu ? Beni etmiyor. Sen bardak yarısına kadar dolu diyorsun, ben hayır boş diyorum. Evet maddi yarısı dolu, manevi ve kültürel-sanatsal yarısı boş.
Yarımlığı tamlık sanıyoruz. Pohpohlanmayı çok seviyoruz. Büyük bir çoğunluk için olmak değil, gibi görünmek çok çok çok önemli. Herkes popüler olma sevdasında. Eleştiriye tamamen kapalıyız. Çünkü kendimize güvenmiyoruz. O yüzden de kolayca bölünüyor ve başkalarının oyununa geliyoruz. Filozof « akılsız dostum olacağına, akıllı düşmanım olsun » diyor. Düşmanlardan öğrenecek çok şeyimiz var bence. Kurtuluş cehalet ile mücadeleden ve kendimizi eğitmekten - öncelikle kadınlarımızı - geçiyor. Unutmayalım ki 40 yıldır Avrupa ülkelerinde yaşayan bizler çağdaş uygarlık düzeyine henüz ulaşamadık. Bu yüzden ikinci sınıf insan muamelesi görüyoruz ve hep ehven’i şerlerle, hiç yoktan iyidirler le avunuyoruz. Ve bu başarısızlık sadece fakirlikle açıklanamaz. Kendimize gelmemiz şart ; çocuklarımıza haksızlık ederek onların geleceğini de karartmayalım.
Dedim ya burukluk var üzerimde. Moralim bozuk. Hem de çok. Yeter artık. YETER YETER YETER… Ben mutlu değilim.
Bu yazımı bir şiirimle noktalamak istiyorum izninizle :
Parlamenter çoğulcu sistemli
Avrupa Birliğinde yaşıyorum
Çoğunluğun koyduğu yasaları
İskele hamalı gibi taşıyorum
Demokrasinin öncelikli ilkesi
Çoğunluğun azınlıklara saygısı
Nerede bir insana eziyet edilse
Yüreğime taş gibi düşer kaygısı
Sayısal üstünlük neyi ifade eder
Rakamlar nitelik doğurmuyorsa
Çuval çuval un olsa neye yarar
Fırıncı lâyıkıyla yoğurmuyorsa
İşsizlik, parasızlık, yalnızlık kader mi?
Bunca bencillik ve acımasızlık niye?
Bin gözyaşı bir tebessüme değer mi?
İşte gidiyoruz Allah'a şükür diye diye !..
Hepinize daha güzel yarınlar ve daha aydınlık bir gelecek dilerim!
Brüksel, 02 Kasım 2005
<?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />yakup.yurt@skynet.be
23:04 Écrit par WALTER-YAVUZ | Lien permanent | Commentaires (0) | Facebook |