Elazig Karakocan Haberleri Son Dakika Karakocan, Dersim, Kobane, Rojava, Kurdistan Haber Sitesi www.karakocan.info . Kürtçe'yi sonradan öğrenen Kürtler - Kürtçe'yi sonradan öğrenen Kürtler Xwarzi, jeré, kelışi. Bu keli... | Karakocan Haber,Elazig Karakoçan haberleri,karakocan son dakika haber,dersim haberleri,Karakocan Emlak,Son Dakika Elazig Karakocan Son Dakika Haberleri,Son Dakika Karakocan Haberleri,Dersim,Kigi,Karakocan ilce haberleri,Karakocanhaber,karakocan facebook,karakocan twitter,karakoçan ilçe haber gazetesi,karakocan koyleri,karakocan belediyesi,karakocan kaymakamligi,karakocan emlak,elazig,karakocanda satilik daire,evler,arsalar,emlak,yayladere,karakoçan lisesi,karakocan belediyesi,karakocanspor,KARAKOCAN,bingöl haber,kovancilar haber | Krte, Bir, Krt, Ama
Anasayfa Bölüm Haberleri / Section Egitim Kürtçe'yi sonradan öğrenen Kürtler
Kürtçe'yi sonradan öğrenen Kürtler
Xwarzi, jeré, kelışi. Bu kelimeler geçen ay Manisa'dayken hatırlayamadığım için anneme sorduğum Türkçe kelimelerin Kürtçe karşılıkları.
Malum annem Türkçe konuşamaz. Okuma yazması olmadığından ve her zaman kürtlerin yoğunlukta yaşadığı yerlerde yaşadığından. Doğal olan bu değil midir zaten? Asimilasyon politikalarına, yıldırmalarına rağmen Kürt dilinin en sağlam dayanağı annelerimiz olmuştur. Annem bizi Kürtçe sever, Kürtçe kızar, Kürtçe söver. Ben ve abilerim Kürtçe anlıyorduk elbette ama evde konuşulan ''köylü'' dili yerine okulda, sokakta, tvde konuşulan ''çağdaş'' dille cevap veriyorduk anneme. Lise 2'ye kadar bu böyle sürdü. Zira aile de veya çevremizde Kürtçeye ve Kürt kültürüne sahip çıkma anlayışımız evde hep olan ''karışık Kürtçe müzik'' seviyesindeydi. Çünkü Kürtçe yasaktı ve kanunlara karşı gelmeden okulumuzu okumamız ve başımızı belaya sokmamız gerekiyordu. Hele geçim sıkıntısı her yanımızı sarmışken bu konular önceliğini yitiriyordu elbette.
Lise yıllarımda ''Türk olma merakım'' ruhumu derin bir şekilde yaraladığını fark ettim. Olmaya çalıştığım kişi ben değildim. Okulda farklı, evde farklı kişiydim. Bir yanlışlık vardı ve o yanlışlığı özüme dönerek çözebilirdim. Bu nedenle annemle Kürtçe konuşmaya çalıştım bu zamanlarda. Zor olmadı mı oldu elbette karman çorman ediyordum dilleri. Ama çabalıyordum. Hem ne büyük saygısızlık Kürtçe konuşan bir anneye ukala ukala Türkçe cevap vermek bir Kürt olarak. Üniversite hazırlıkta alevlenen Kürt kültürü merakımla artık annemle Türkçe anlamasına rağmen hiç konuşmuyordum. Gayet güzel Kürtçe anlaşıyorduk. Yasaklanan, yok sayılan, hor görülen dilimizin korunmasını önemsiyordum zira. Şimdi Doğubayazıt ve Çaldıran'da sokaklarda Kürtçe konuşan, Kürtçe oynayan çocukları görünce durum hiçte Manisa'dan Bursa'dan görüldüğü gibi değilmiş. Halkımız diline sımsıkı sarılı ve bu çocuklar Kürtçenin unutulmasına asla izin vermezler bunu gördüm. Ama sorun şurda başlıyor; ben unutursam Kürtçeyi, ben kullanmazsam Kürtçeyi, Kürt olduğumu söylemem ne kadar inandırıcı olacak. İşte tam da bu sebeplerle yoğunlaştırdığım Kürtçe öğrenme hallerime, annemi de katıyordum geçen ay gayet eğlenceli oluyordu onun açısından da. Annemin yırtık çorabımı bana uzatırken, ama bu yırtık neden veriyorsun demek isterken ''yırtık'' kelimesinin Kürtçesini unuttuğum için sormuş öğrendikten sonra, not almam annemin oldukça hoşuna gitmişti. Bir Kürt olarak kendi dilimi yabancı dilmiş gibi notlar alarak öğrenmek zoruma gitmiyor değildi ama kendi dilim ve kültürüm için bir şeyler yapmaya çalışmak ekstra motive ediyor insanı.
Şimdi ne durumdayım? Bir aydır Kürt coğrafyasındayım. Gayette Kürtçe konuşmaya alıştım. Kendimi çok kolay ifade edebiliyorum. Özgüvenim de geldi bu konuda. Yeni hedefim Kürtçe düşünmeye, Kürtçe okumaya, Kürtçe yazmaya alıştırmak kendimi.
Görüntüleme sayısı: 7280