Blue Jasmine | Kore Esintisi
Yağmurlu bir pazartesi sabahı demek yataktan daha zor çıkmak ama daha kolay bir mesai geçirmek demek.. Şubatın son haftasına güzel sayılabilecek bir başlangıç demek kısaca..
Kısa bir süre önce kardeşimle beraber izledik.. Bir Woody Allen filmini yorumlamak benim için öyle çok kolay üstesinden gelinebilecek bir durum değil.. Filmleri ile aram ne çok iyi ne de çok kötü olsa da genel olarak izlemeyi sevdiğimi söylemeliyim..
Duru afişi ile ilk bakışta izlenmesi şart olanlar olarak bir köşeye ayrılmıştı bir süre önce.. Bu kadın ise benim güzellik anlayışımın dışında olmasına rağmen asaleti ile güzelliğin binbir çeşit hali var dedirtebilen bir kadın bana..
Filme gelecek olursak sanki genel Woody Allen’ların az biraz dışında mekandan çok Jasmine odaklı ve ciddi anlamda bir karakter analizi üzerine kurulmuş.. İnsanın kendi elleriyle, beklentileriyle hayatını nasıl mahvedebileceğini ve yine hayatını yalnızca kendi başına nasıl kazanabileceğini anlatıyor.. Cate Blanchett ise insanı alıyor Jasmine’in yerine koyuyor sanki.. Bu filmle ilgili anlatılabilecek uzun uzadıysa bir şey varsa o da Cate Blanchett’in oyunculuğudur kesinlikle..
Başından kalkarken kendimi çok tatmin olmuş hissetmesem de filmi beğendim.. Bu arada kardeşimin sıkıntıdan patladığını da eklemeliyim sanırım..
blue jasmine/cate blanchett/woody allen	Eposta ile Blogu Takip Et