﻿﻿ 10. Halk
Hoşgeldiniz, Ziyaretçi.Lütfen giriş yapın veya kayıt olun. 14 Kasım 2019, 01:24:01
HAKKA DAVET FORUMU > > AKİDE > Tagutu Reddetmek Tevhidin Gereğidir > 10. Halk
Gönderen Konu: 10. Halk (Okunma Sayısı 3108 defa)
« : 02 Ekim 2015, 14:17:31 »
Halk, hükmün kaynağı olarak görülür, emir verme, ülke idarecisini ve devlette uygulanacak kanunu seçme yetkisi ona verilirse, velevki Allah-u Teâlâ'nın kanunlarına zıt bir kanun seçmese bile, tagut ve Allah-u Teâlâ'dan başka ibadet edilen olur.
(Halkın) Tagut olmasının sebepleri şunlardır:
a - Hüküm verme yetkisi halka verildiği zaman, gerek hüküm verme konusunda gerekse kanun koyma konusunda Allah-u Teâlâ’la aynı seviyeye çıkartılmış olur. Bu ise şirktir. Bu şirk türüyle ilgili deliller daha önce geçti.
"İslam nizamında yöneticiyi millet seçer ve Allah-u Teâlâ'nın kanunlarını uygulama konusunda ona yetki verir. Bu, milletin hüküm kaynağı olduğu ve tatbik edilecek kanunları belirleyecek yetkiye sahip olduğu anlamına gelmez. Çünkü hüküm kaynağı Allah-u Teâlâ’tır. Bir çok kimse, hatta İslam araştırmacıları bile halkı idare etmekle, hükmün kaynağı arasında ayırım yapamadılar. Oysa insanların hepsi toplansa yine de hüküm verme hakkına sahip olamazlar. Gerçek hüküm sahibi sadece ve sadece Allah-u Teâlâ’tır. İnsanlar ise Allah-u Teâlâ'nın hükümlerini, yine O’nun verdiği yetkiyle uygularlar. Hiç bir kimse Allah-u Teâlâ'nın hükümleri dışında hüküm verme hakkına sahip değildir ve Allah dışında hüküm verenlerin verdiği hükümler meşru hükümler değildir." (Fizilal’il Kur’an c: 4 s: 1990)
İslam’da yöneticiyi, Allah-u Teâlâ'nın hükmünü uygulaması için halk seçer. Bu sebeble halkın Allah-u Teâlâ'nın hükmünden başka hükümlerle hükmedecek bir yönetici seçme yetkisi yoktur. Hatta kafir bir kimseyi de yönetici olarak seçme yetkisi yoktur. Buna rağmen her kim halka bu yetkiyi verirse, onu Allah-u Teâlâ'dan başka bir ilah edinmiş olur.
b - Allah-u Teâlâ'ya karşı gelse ve verdiği hüküm Allah-u Teâlâ'nın hükmüne zıd olsa bile, halka sırf zatı için itaat edilir ve boyun eğilirse işte o zaman halk, Allah-u Teâlâ’ tan başka ibadet edilen bir ilah olmuş olur.
c - Halkın iradesi Allah-u Teâlâ'nın iradesinin üstünde tutulur ve ihtilaf halinde halk, hüküm verecek üstün bir merci olarak tayin edilirse bu durumda halk, Allah’tan başka ibadet edilen bir ilah olur. Bunun örneklerini pratikte görmek mümkündür.
Mesela; iktidar ile muhalefet arasında herhangi bir ihtilaf olsa hemen birbirlerini halka (sinei millete) dönmek ve ona muhakeme olmakla tehdit ederler. Oysa ihtilaf halinde baş vurulması gereken tek merci, Allah-u Teâlâ ve rasulüdür.
"Eğer herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz, Allah’a ve ahiret gününe iman etmişseniz onu Allah’a ve rasulüne götürün! Bu, netice itibarıyla daha hayırlı ve daha güzeldir." (Nisa: 59)
d - Halkın verdiği hüküm her ne olursa olsun yine de teslim olunması gerektiğine inanılırsa, sadece alemlerin rabbi olan Allah-u Teâlâ'nın hakkı olan bir özellik Allah-u Teâlâ'dan başkasına verildiği için halk ilah ve rab edinilmiş olur.
e - Kanun koyma yetkisi halkın seçtiği millet meclisine verilirse, kanun koyucu bu meclis tagut olur. Çünkü kanun koyma hakkı sadece Allah-u Teâlâ'ya aittir. Her kim bu özelliği kendisinde görürse ilahlık iddiasında bulunmuş olur. Her kim de ilahlık iddiasında bulunan bu kanun koyucu meclise itaat ederse, bu meclis onun tagutu olur.