İzmir basınının deneyimli isimlerinden Atilla Köprülüoğlu’nun “ilk kitabı” da Halk Kitabevi’nden çıktı geldi. Başlığı arka kapakta notu olan isimlerden Yılmaz Özdil’den aşırdım. İşte Özdil’in kurduğu cümleyle “Aşina Yüzler”...
25.03.2019 21:04 Karakter boyutu :
İzmir basınının deneyimli isimlerinden Atilla Köprülüoğlu’nun “ilk kitabı” da Halk Kitabevi’nden çıktı geldi. Başlığı arka kapakta notu olan isimlerden Yılmaz Özdil’den aşırdım. İşte Özdil’in kurduğu cümleyle “Aşina Yüzler”:
“Yılların tecrübesi Atilla Köprülüoğlu’nun şahane bir seyahate davetidir bu…”
İzmir’e yerleştiğimde tanıdığım ve kısa zamanda kaynaştığımız Atilla, İzmir Gazeteciler Cemiyeti’nin günlük olarak yayımladığı Dokuz Eylül gazetesinin köşe yazarı ve Uğur Dündar’la Halk Arenası’nın Yayın Yönetmenidir. Üstat Dündar da arka kapak için şu notu düşmüş:
“İlkeli, dürüst habercilik de, toplumun gerçekleri öğrenme hakkının dışında hiçbir güç önünde eğilmemeyi gerektirir. Atilla Köprülüoğlu, haber peşinde koşarak bugünlere gelen, gazetecilikten başka işi olmamış bir yaşamın adıdır.
Okuduğunuz kitap, o yaşamın ilke imbiklerinden süzülerek anlatılan portrelerin sayfalara yansımasıdır. Bir anlamda da o kişilerin öyküleriyle tarihe düşülen notlardır.”
Biraz “tembellik hakkımı” kullanıparka kapaktan devam edeyim… Müjdat Gezen de şöyle diyor kitap için:
“Portrelerdeki kişilerin bilmediğimiz yanlarını, onun bakış açısından öğreniyoruz. Bu, yazarlıkta ilgi çekici bir unsurdur. Kitabı okuduğunuzda; ‘Ne var bunda, biz bunu zaten biliyorduk’ demek yerine, ‘Hiç bu açıdan düşünmemiştim’ diyebilirsiniz.”
Atilla’nın İzmir’deki ustalarından Şadan Gökovalı hocamız Aşina Yüzler için “(…) insanlardan bir hoş hikaye, rengi solmaz, adı unutulmaz bir kucak Türkiye çiçeği sunuyor bize.” derken; Okan Yüksel de “Gazeteciliğinin ve haberciliğinin 40 yılına tanık olduğum kardeşim, yoldaşım Atilla Köprülüoğlu da inandığını yazmayı şiar edinen, düstur edinen az sayıdaki gazeteci yazarlardandır…” diyor.
Aşina Yüzler, Atilla’nın da “Sunuş”ta ifade ettiği gibi sıkça şiire sığınılan bir ömrün imbiğinden geçen ve bizzat tanışılan ya da tanışılmasa da merakla sevilerek izlenen kültür, sanat, siyaset, medya, spor dünyasından portrelerden oluşuyor.
Atatürk’le başlayan portrelerde kimler yok ki?... Altan Erbulak, Bekir Coşkun, Bülent Ecevit, Cemal Süreya, Cruyff, Fakir Baykurt, Fikret Otyam, Halit Çapın, Haluk Şahin, Kayahan, Lefter, Levent Kırca, Mesut Mertcan, Berkant, Fikret Kızılok, Müjdat Gezen, Münir Özkul, Neşet Ertaş, Oğuz Aral, Rıfat Ilgaz, Ruhi Su, Tarık Akan, Tuncel Kurtiz, Mikis Teodoradis, Vedat Okyar, Yılmaz Büyükerşen, Zeki Müren, Dr. Ceyhun İrgil ve daha başka portreler…
Yalnız… İzmir’dekileri ayrı not etmek istedim. İşte İzmir’deki o aşına yüzler: Atila Sertel, Attila İlhan, Bülent Buda, Hüseyin Yurttaş, Metin Oktay, Murat Ergün (Halkın Avukatı), Müzeyyen Senar, Nevzat Güzelırmak (İngiliz Nevzat), Sait Altınordu, Tarık Dursun K., Ümran Baradan, Hüseyin Eroğlu, Tayyar Özdemir, Leyla Şeşbeş, Erdal İzgi.
Atilla’nın kitabı okunup bir kenara, kütüphanenin tozlu raflarına bırakılacak bir kitap değil. O “Aşina Yüzler” her akla geldiğinde dönüp bir daha bakılacak, sayfaları karıştırılacak bir kitap. Benzerleri olan “portre kitaplar” arasında bir yeri olacak. İlk kitap, ilk heyecan… Ancak öyle hissediyorum ki arkası gelecek gibi.