Manik Depresif Hastaları Memur olabilirler mi?
Konu: Manik Depresif Hastaları Memur olabilirler mi?
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 16:57 #16
Psikiyatrik rahatsızlıklar sayısız bedensel sakatlıktan zordur! Sürekli ilaca bağımlıdırlar ve sıklıkla atak yaşayıp dünyaları zehrolur. Nefes aldıkları, düşündükleri her an eziyet gibi gelebilir kendilerine. İnsanlarla konuşmak, onları anlamak, yaşanan gerginliklerle başedebilmek, kendine yol açabilmek, tökezlediğinde kalkacak gücü toplamak, ve bunları çalışıyorsan çalışmaya devam ederken, okuyorsan okumaya devam ederken, sevgilin varsa onu zorlamadan, kısacası sürekli güçlü kalmaya çalışarak yapabilmen lazım. Ve inanın bu çoook zordur. Çünkü başkalarının yanı sıra kendinle de mücadele etmen lazım.
Onun için n0aX'ım, böyle katı yargılarda bulunmamak lazım. Kimin neyi nasıl yaşadığını buradan bilmemiz mümkün değil. Senin makul bir eleştiri olarak yaptığın şey başkalarında nice fırtınalara neden olabilir. Daha sakin, yargılamadan, yumuşakça eleştirmek, görüş yazmak lazım.
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 17:06 #17
bende atipik psikoz hastalığı var oturanboğa abi iğne ve ilaçlar bedenimi uyusturdu tutukluk var bende yarın heyete gireceğim önceki raporum 0 olduğu için itiraz edeceğim yarın ve yarın aldığım rapor gecersizmiş beni hakem hastaneye sevkedeceklermiş bunlar doğrumu
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 17:13 #18
Konu çok dağıldı. Şimdi net bir cevap gerekiyor. Ben tedavi görüyorken %0 yani düzeldi raporu alabilir ve de kamu kuruluşlarına kpss puanımla başvurabilir miyim ? Hiç heyet karşına çıkmadım bilmiyorum. Normal kpss ile devlet kurumlarında mühendis olabilir miyim?
Yorumu başka taraflara çekmeyelim. Başkası okuduğunda net cevap alsın.
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 17:16 #19
heyete girmen gerekiyor tysharp onlar karar vrecekler bende gireceğim heyete işimiz allaha kalmış artık inşalllah istediğimizi alırız.
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 17:20 #20
Ağabey bana ne verirlerse versinler umrumda olmaz. Bir hedef belirlerim ve hangi sınava çalışmam gerektiği netleşir Bu kadarını da bilmek istemek suçmuş gibi
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 17:29 #21
Rapor oranın kaç olursa olsun, raporun olsun ya da olmasın, hiç fark etmez; olası atamanda görevini yapmaya mani bir sağlık sorunun olmadığı sürece kpss'ye girebilirsin. Raporunu beyan etmene de gerek yok. İlerleyen zamanlarda raporunu kurumuna sunup sunmamak da senin bileceğin bir şey. Hiç bir şey kpss'ye girmene ve atanmana mani olamaz.
ekpss ise sadece % 40 ve üzeri raporu bulunan kişilerin girebileceği ARTI bir iş imkanıdır.
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 17:30 #22
atipik psikoz hastalığı hakkında bilgin varmı doktorlar verirmi oran
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 17:48 #23
Tamamdır. Teşekkür ederim. KPSS ideal benim için.
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 19:31 #24
aynen öyle güzel kardeşim haklısın dalga geçıyor
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 20:24 #25
Psikiyatrik rahatsızlıklar sayısız bedensel sakatlıktan zordur!
OB, uzum uzume baka baka karariyor herhalde? Psikiyatrik rahatsizliklar diyorsun sen de, ben bu rahatsizliklarin/engelliligin - ki ozellikle de manik depresifin - "engelli" statusune getirilmesine, bir omurilik felclisinin yararlandigi ayricaliktan yararlanmasina anlam veremiyorum. Bu dusuncemi de paylasiyorum. Yazilarimin hangisinde "Psikiyatrik rahatsizliklarla ugrasmak cok kolay !" gibi bir anlam cikardin bana bunu gosterirsen sevinirim.
Sürekli ilaca bağımlıdırlar ve sıklıkla atak yaşayıp dünyaları zehrolur. Nefes aldıkları, düşündükleri her an eziyet gibi gelebilir kendilerine. İnsanlarla konuşmak, onları anlamak, yaşanan gerginliklerle başedebilmek, kendine yol açabilmek, tökezlediğinde kalkacak gücü toplamak, ve bunları çalışıyorsan çalışmaya devam ederken, okuyorsan okumaya devam ederken, sevgilin varsa onu zorlamadan, kısacası sürekli güçlü kalmaya çalışarak yapabilmen lazım. Ve inanın bu çoook zordur. Çünkü başkalarının yanı sıra kendinle de mücadele etmen lazım.
Burada karsilastirmaya donusturmemize gerek olmadigini dusunuyorum iki problemi birbiriyle. Zira fiziksel engelli insan, gorunur olan engeli nedeniyle psikolojik olarak travma yasamaya daha meyillidir, psikolojik rahatsizligi ile "engelli" olan insana nazaran. Senin yazdigin yapida ajitasyonla konuyu devam ettirecek olursak, "Surekli destege bagimlidirlar, siklikla baskalarina muhtac olduklarini hissedip kendilerini bir yuk olarak gorurler. Sokaga ciktiklarinda etraflarindaki aciyan bakislardan ezilebilirler. Insanlarla iletisim kurabilmek, kendilerinin de normal bir birey olduklarini ispatlamak icin ugrasirlar. Fiziksel engelli bir insan tokezleyip dustugunde eger yaninda yardimina kosacak biri yoksa tek basina kalkamayabilir de, dahasi en temel insani ihtiyacini yapabilmek icin baskasinin yardimina ihtiyac duyan fiziksel bir engellinin kendisine yardim edene karsi o mahcubiyetini, sadece yasayanlar anlayacaktir. Ve butun bunlari yasarken, butun bu kisitlama ile yasantini devam ettirmeye calisirken, asansoru olmayan okullarda okumak, bir iliski yasamak, aile kurmak da pek rahat degildir. Baskalariyla, kendinle mucadele etmek yetmezmis gibi, kimi zaman yercekimiyle bile mucadele etmen gerekir." Yani konuyu "kim daha uzaga işer" e cok da getirmeye gerek yok.
Kisileri hedef almiyorum, gorusleri hedef aliyorum. Yazilan gorusu savunan her kim olursa yargim degismez. Ama baskasinin dusuncesine de saygi duyarim, bana uymayan taraflarini aciklarim. Tekrar yazayim, "hastaliklarla dalga gecmek" gibi bir amacim yok, psikolojik rahatsizliklarin engelli kategorisine getirilmesi benim mantigimla bagdasmiyor. Sozlerimde asagilama/hakaret olan yerler varsa mutlaka beni duzeltin.
@çağlar57: sana laf anlatmasi zor, sen nasil biliyorsan oyle dusun benim icin.
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 21:13 #26
n0aX''ım, "Psikiyatrik rahatsizliklarla ugrasmak cok kolay" dedin demedim, "Psikiyatrik rahatsızlıklar sayısız bedensel sakatlıktan zordur!" dedim. Burada "senin yaşadığın da zorluk mu, benimkini dinle" diye yarışmıyoruz doğal olarak.
Pozitif ayrımcılığa ihtiyaç duyulan bu bozuk düzende kimin ne kadar desteklenmesi gerektiği konusunda şöyle düşünüyorum: kim bir nedenle dışlanıyor ve sosyal/ekonomik yaşama katılamıyorsa, o kişi ve gruplar desteklenmelidir. İşitme engellilerin çoğu işitme cihazı kullanarak idare edebiliyor, ya da az görenler için ne bileyim işte görme teknolojileri var ve onlar aracılığıyla aslında kimseye ihtiyaç duymadan idare edebilirler. Keza körler, şüphesiz ki yapamayacakları hiç bir şey yok neredeyse. Bir bacağı ampute biri mesela kime ne kadar ihtiyaç duyar? Ya da sen, işin bilgisayar/yazılım; hangi sağlam bedenli adam senle yarışabilir işinde? Ben omurilik felçlliyim ve işim evimin altında! Hiç bir desteğe ihtiyacım yok...
Şunu söylemek istiyorum: İnsanların bazı sıkıntıları vardır ve o sıkıntılar bazen bazı alanlarda desteklenmelerini gerektirir. Manik-depresyon hastalığı eğer ileri derecedeyse, bir süre iyi giden birey bir süre sonra öyle içe kapanabilir ki ne çalışabilir, ne evden dışarı çıkabilir, ve hatta ne de konuşabilir. İliklerine kadar içine kapanır ve bu durumun geçmesini bekler. Ama aynı anda hayat beklemez! Ne olur? İşinden olur, eşinden olur, arkadaşlarından olur... Rahatsızlığın ağır seyretttiği haller yaşamın ahengini bozar ve kısa sürede toplumdan dışlanmasına neden olur. Ve böyle arkadaşlarım olduğu için "hadi canım sende" diyemem. Çektiklerini biliyorum...
Eleştirim bu hikayelere karşın senin kesin yargıda bulunmanadır. "Bunları da düşünmek lazım" diyorum. Hiç bir yerde iş bulamayan psikiyatri hastalarına da pozitif haklar tanınmalı diyorum. Bunun yöntemleri, oranları vs. tartışılabilir; çok ihtiyacı olana çok az ihtiyacı olana az destekler sunulabilir. Ama bu ayrıdır, "olmaz" deyip kestirip atmak ayrıdır.
Son olarak, her "depresyondayım" diyene de zaten bu haklar verilmez Dediğim gibi, benim terazim esnek, herkesin hikayesini dinlemek ve ihtiyaç duyduğu desteği vermek isterim. Derdim budur.
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.09-2014, 23:50 #27
Alıntı Yapılan Kişi: tysharp
Şu anda alınmış bir raporunuz yoksa KPSS'ye girip memur olabilirsiniz.
« Işe giriş evrakları dolduracağım. Bana yardım eder misiniz? | Engelli insanın iş bulması imkansız mı? »