Mıgırdiç Margosyan, kendi hayat yolculuğunu ekmek üzerinden anlatıyor. | | İNSANOKUR edebiyat
Ara	Mıgırdiç Margosyan, kendi hayat yolculuğunu ekmek üzerinden anlatıyor.	25 Mayıs 201404 Ocak 2016	Türkiyeli Ermeni yazar Mıgırdiç Margosyan, Yemek ve Kültür dergisinin sonbahar 2008 sayısında kendi hayat yolculuğunu yemek üzerinden anlatıyor. 1938?de Diyarbakır?da doğan, üniversite eğitimi için İstanbul?a gelen 1952-53, Diyarbakır. Margosyan sağ alttaMargosyan?ın Pelin Özer?e verdiği röportajın ?ekmek?le ilgili kısmı.
Oğlum doğacağı zaman, -1976- annesini aldım Zeynep Kamil?e götürdüm. Yine Kadıköy?de bugün oturduğumuz evdeydik. Hemşireler bana ?Beklemeyin, siz gidin? dediler, ben dekalktım geldim eve. Saat sabahın beşi.
Oturdum bir hikâye yazdım. Hikâyenin adı Ermenice ?Hatz, Hatz, Hatz?, yani ?Ekmek, Ekmek, Ekmek?. O hikâyemi o gece yazdım. Bu benim için çok anlamlı. Oğlumun doğumunu bekliyorum, evdeyim, bir şeyler yapmam lazım, çünkü uyuyamam. İki saat sonra tekrar kalkıp hastaneye gideceğim. Oturdum, elime kâğıdı kalemi aldım, o zamanlar bilgisayar falan da yok, ana dilimde bu öyküyü yazdım. O günlerde hikâyelerimi Ermenice yazardım. Tesadüfe bakın, oğlum doğduktan seneler sonra, ekmeğe bir meraklı çıktı, neredeyse başka hiçbir şey yemiyor.
?Ekmek, Ekmek, Ekmek? hikâyesi böyle bir vesileyle yazılmıştır. Diyarbakır?da ve o yörede fakirliğin getirdiği bir alışkanlıkla çok ekmek yenir, gerçektenorada kimse gel yemek yiyelim demez, ekmek yiyelim derler, genelde ekmektir esas. Onun da yanında ne bulursanız, artık o fazladan bir lütuftur. Ekmek olmadan sofraya oturulmaz, ekmek olmadan duyamazsınız. Bizde şimdi maalesef, ya da maalesef demeyelim belki de bugün artık öyle yaşanıyor, çeşitli nedenlerden dolayı ekmek yenmez, çoğu zaman sofraya bile getirilmez oldu.
Ama Anadolu?da böyle değildir, ekmek mutlaka olacak, sofraya evvela ekmek konacak, onun yanına yemek gelecek. Oturayım da şunu yazayım diye tasarlamam ben. Hiç aklımdan geçmedi o an ekmekle ilgili bir şey yazayım diye. Demek ki ekmek doğum kadar önemliymiş şuur altımda.
Babam, belki Diyarbakır?dan getirdiği alışkanlıkla ekmeğe çok düşkündü. Çünkü evimizde, sadece bizim evimizde değil Gâvur Mahallesi?ndeki bütün evlerde, -tabii aynı şekilde Müslüman, Musevi, Süryani, Keldani evlerinde de- ekmekler fırınlardan pek alınmazdı. Pahalıydı bir, ikincisi elinizin altında daima ekmek olması lazımdı. Onun için evde hamur yoğurulur, alır firma götürürsünüz, o görev de hep bana verilirdi, nefret ederdim çocukken.
Ekmek pişer, getirirsiniz. O pişen ekmek ailenizi birkaç gün idare eder; kaç kişiyseniz artık, ki genelde kalabalık olur. O evlerde devamlı ekmek tüketilir, ekmekler de ekmek kazanı içerisinde durur. İki üç günde bir ekmek bitirilir, tekrar yoğurulur. Evde böyle bir ekmek bereketi vardır. Belki bunun alışkanlığıyla babam İstanbul?a geldikten sonra da evde ekmek var mı yok mu hiç hesaplamadan kendince her defasında muhakkak eve bir iki tane ekmekle gelirdi.
Ekmek kurumuştur, bayatlamıştır, önemli değil, ?Yoh oğlım, evde ekmeg heç eksig olmamali? derdi. Ve nitekim ?Ekmek Ekmek Ekmek? öyküsünü doğumunu beklerken yazdığım küçük oğlum Şant, Türkçedeki adıyla Yıldırım, belki dedesinden kalma bir alışkanlıkla eve her gelişinde mutlaka ekmek getirir.
Bir de şöyle bir şey vardır; kar yağdı mı, ekmek karaborsaya düşecek diye herkes kuyruğa girer de, bir tane ekmek alacağına beş tane alır ya, o başka tabii. On beş, yirmi sene evvel İstanbul?da feci kar yağmış, millet fırının önünde kuyruğa girmiş, sırası gelen üç tane, beş tane ekmek alıyor.
O zaman da hanımla ikimiz yalnızız, henüz çocuklar doğmamış. Ben de normalde eve bir ekmek alırım, epeyce kuyrukta bekledikten sonra, sıra bana geldiğinde, ?Yarım ekmek? dedim. Fırıncı şöyle bir durup yüzüme baktı, orada bir sürü insan ekmek almak için bekliyor, ben de bir ekmek alıp gidebilirim.
Aslında ben hinoğluhince özellikle bunu yaptım. Orada beş tane ekmek alanlar duysun diye özellikle yüksek sesle yarım ekmek istedim. Fırıncı dedi ki, ?Abi bu kalabalıkta bir de ekmek mi keseceğiz!?, ?Yok? dedim, ?bana lazım olan yarım ekmek, lütfen kesin.?
Etiketler Ekmek, Mıgırdiç Margosyan	Yazı dolaşımı
Babama Mektup – Oğuz Atay	Musa Kart, Tayyip’in ‘Berkin kabusu’nu çizdi
RasgeleSoylu Sınıfın Sonbaharı / İngiltere Yılları – Elias Canetti Hrant’a…”Ali Topu Agop’a At” – Editörler: Fahri Özdemir ve Arat Dink Orhan Kemal’in bazı fotoğrafları ve anıları ilk defa okurla buluşuyor. Dersim’in Kayıp Kızları (Tertele Çenequ) – Kazım Gündoğan, Nezahat Gündoğan Orhan Kemal ‘in mahkumiyetine sebep olan karar Yasaklı “Numero 31328” / Amele Taburu Türkçede Ortak Belleğimizdir Dostlar – Yusuf Şaylan 1916: İranlı yazarın güncesinden Ermenilerin yaşadıkları Nâzım Hikmet’in TSK’dan ayrılışı: Çürük değil devamsızlık Cesare Pavese: Ayakkabılarımın altlarının delik olması ne kadar uygun olurdu şimdi! Orhan Kemal, üç aydır kirasını ödeyemediği buz gibi bir odada avuçlarına hohlayarak sabaha kadar 72 Koğuş hikâyesini yazmaya başlar. Ve… Ziya Yılmaz: TiP’ten THKP-C’ye Fatsa’dan Türkiye’ye cafrande.orgMutlaka İzlenmesi Gereken 10 Tiyatro OyunuAcının götürdüğü yere git – Ece ÜremezSanal gerçeğe dönüşünce, sanal olmuyor artık; gerçek sanal oluyor – Erol AnarAnadolu Quartet & Sakina “The Bridge / Köprü” Adlı AlbümüOkunması En Zor 10 KitapBejan Matur: “Sevişmek bir sarmaşığın kalbiyle düşünmektir”Solakların sayısı neden az – Hannah Fry“Bir Sevmek Bin Defa Ölmekmiş” 3 Hürel ve “Efsane…Yeniden” AlbümüÖncelikli Okunması Gereken 30 Şiir KitabıMevlana’dan Şems’e Mektup: “Çöldeyim, susuzum, Kuyularda Yusuf’um…” bilgisavar.orgAşureyi alüminyum kaba koymayınTürk fındığı ve inciri en ölümcül gıdalar listesinde!Kuru üzümde kullanılan chlorpyrifos maddesi halk sağlığını tehdit ediyorYeşil çay içmeniz için 18 nedenDemir pekmezden, çinko köfteden!Siyah sarımsağın inanılmaz faydalarıYürüyüş kalbi koruyor, ağır spor vuruyorKedi ve köpeklerde kanser vakaları artıyor!Olgunlaşmamış meyvelerin çekirdekleri zehirliyor‘Karaciğer yetmezliklerinin çoğu önlenebilir sebeplerden’	Arşivler	Arşivler