Yeni Dünya Düzeni 25. Bölüm FİNAL YAPTIK (Almanya Hikayesi) - sayfa 8 - HOI4 - Hikaye ve AAR - Paradox Interactive Türkiye
Gönderen Konu: Tamamlanmış Yeni Dünya Düzeni 25. Bölüm FİNAL YAPTIK (Almanya Hikayesi) (Okunma sayısı 14428 defa)
Ynt: Yeni Dünya Düzeni 23. Bölüm 03.01.18 !! (Almanya Hikayesi)
« Yanıtla #140 : 03 Ocak 2018, 23:42:22 »
Sonunda. Sözde özgürlük kartalı çöküyor.
« Yanıtla #141 : 04 Ocak 2018, 20:11:55 »
Garnizon tümenlerini nelerden oluşturuyorsun?
« Yanıtla #142 : 04 Ocak 2018, 20:21:36 »
Alıntı yapılan: pistoltr - 04 Ocak 2018, 20:11:55
4 piyade + 1 destek topçu + 1 mühendis
4 atlı + military police
« Yanıtla #143 : 04 Ocak 2018, 20:46:59 »
Alıntı yapılan: koki - 04 Ocak 2018, 20:21:36
Garnizona destek topçusu koymak yanlış bir tercih bence sonuçta bu savunma birimi.
« Yanıtla #144 : 04 Ocak 2018, 21:17:32 »
Alıntı yapılan: kerem1249 - 04 Ocak 2018, 20:46:59
ingilizlerin saçma sapan çıkartmaları için ekledim. adam gelmiş 4 tümenle fransaya çıkıyor. 4 tümen için ordu getircek değilim. tabi bu dediklerim single player oyun için , multide işler çok daha farklı olur. açıkçası multide ben garnizon kullanmıyorum ) direk piyade tümeni + panzer tümenlerinden oluşan orduyu kuzey fransa ve beneluxte görevlendiriyorum. multide adam çıkartma yapacaksa 4 değil en az 40 tümenle gelir ki 40 tümenide garnizon birlikleri hayatta tutamaz zaten.
« Yanıtla #145 : 05 Ocak 2018, 20:01:17 »
28 Mayıs 1945 Washington D.C Alman Merkez Karargahı
Rommel , Guderian , Von Manstein , Paul Hasser , Johannes Blaskowtiz bundan sonra nasıl bir strateji izlenilmesi ve bir sonraki taarruzun “”ne zaman” ve “nereye” olacağını kararlaştırmak için toplandılar.Paul ve Johannes kuzeye ilerleyip Kanada’nın işgal edilmesini ve böylece Kanada sınırında savunma pozisyonunda olan Kurt Student’in de güneye gelerek ABD’nin işgaline yardım edebileceğini söylediler. Rommel ve Manstein ise ABD’nin iç kesimlerine ilerlenilmesini ve olabildiğince çok büyük şehrin işgal edilmesi gerektiğini söylediler.Guderian ise güneye ilerleyip Florida ve daha sonrasında Texas’ın işgal edilmesi gerektiğini söyledi.Texas petrolleri şu anda panzerlerimiz için hayati öneme sahip.Konuşulanlar bizzat Berlin’e Führer’e gönderdildi ve Fuhrer” Kanada’yı değil ABD’yi işgal edin. Nasıl olacağına siz karar verin size güvenim tamdır.” Dedi. Generaller birkaç saat daha nasıl olması gerektiği hakkında tartıştıktan sonra odaya bir irtibat subayı girdi ve selamını verdikten sonra “Efendim 21. Cadde ve Broadway’in kesiştiği noktada bir Amerikalı sivil bir Alman subayını kafasına tek el ateş ederek öldürmüş.Ateş eden şahıs yakalanamamış.” Dedi. Generaller çıkabilirsin işareti verdikten sonra hepsi artık genel taarruzun başlamasında hem fikir oldular. Taarruzu Kuzeyden Rommel yönetecek ve hedefi Detroit olacak. Detroit Amerikalıların en yüksek sanayi üretimi yaptığı şehirlerden biri. Merkezde ise Paul ve Manstein yer alacak ve Amerikalıları o saklandıkları dağlık araziden sürecekler. Güneyde ise Guderian ve Blaskowitz yer alacak ve hedefleri doğu sahil şeridini işgal etmek olacak. Taarruz saati ise 1 Haziran öğlen 12:00 olarak belirlendi.
1 Haziran saat 12:00 da Luftwaffe’nin bombardımanı ile taarruz başladı.Amerikalılar iyi mevzilenmiş konumdalardı ve coğrafi şartlar onları koruyordu.Merkez cephenin dağlık olması panzerlerin işlerini yapamamalarına neden oluyordu , güneyde ise nehirler vardı ve geçiş noktalarına kurulan makineli tüfek , anti-tank yuvaları ağır kayıplar vermemize neden oluyordu. Tek olumlu haberler kuzeyden geliyordu. Kuzeydeki düz arazilerde Rommelin panzerleri Amerikan zırhlıları yok edip ilerliyordu.
Kuzeyde Amerikalıların 3. Ordusu ve 7. Zırhlı Kolordusu bulunuyordu. Rommel ise 5 elit panzer tümenine sahipti.Bu elit tümenler Tiger ve King Tiger’lara sahip SS tümenleriydi.Karşı karşıya geldiklerinde Tiger ve King Tiger’lar Amerikan zırhlılarını paramparça ediyordu.Amerikalılar taktik değiştirerek biraz çatışıp biraz geri çekilmeye başladılar.Böylece verdirdikleri kayıplar ve kendi kayıpları kısmen eşitleniyordu.Ama daha sonra 4 Haziranda Luftwaffe bölgeye yardıma geldi ve 12 saat boyunca tüm Amerikan kasabalarını ve cephe hattını bombaladı.Ardından başlayan taarruz ile 7. Zırhlı Kolordu nerdeyse tamamen imha oluyordu , bu yüzden güneybatıya doğru çekilmek zorunda kaldılar. 2. Elit Panzer Tümeni bu geri çekilişten faydalandı ve direk Detroit’e doğru ilerlemeye başladı. Şehrin savunmasında ise 43. Piyade tugayı ve 7. Zırhlı Kolorduya bağlı 4. Zırhlı tugay bulunuyordu. 5 Haziranda 2. Elit Panzer Tümeni şehre saldırdı ve 6 saat içerisinde kenar mahalleleri ve bazı kasabaları kontrol altına aldı. 4. Zırhlı Tugay iyi iş çıkarıyordu. Dar sokaklarda değilde geniş alanlarda hızlarını kullanarak SS panzerleri ile çatışıyorlardı.Ama 6 Haziran günü artık Amerikalılar tüm insiyatifi kaybetmişlerdi. Almanların yoğun taarruzu ile şehrin üçte ikisini kaybettiler. Sanayi bölgeleri Alman kontrolüne geçti. Ve en sonunda 7 Haziranda şehirden tamamen çekildiler. Detroit artık Almanya kontrolündeydi.
Kuzeyde bunlar olurken Merkez Cephede ise çok fazla Alman ölmüştü.Amerikalıların dağlarda yürüttükleri savaşın kontrolünü ele alamamıştık. Luftwaffe ne kadar bombalarsa bombalasın taarruz başladığı sırada sanki hiç bombalanmamış gibi savunmaya devam ediyorlardı. 8 Haziran günü bazı Amerikan tümenleri batı kanadı nehre gelecek şekilde geri çekildiler. En ön saflarda 8 gündür bombalanarak , panzerlerle savaşarak geçirdikleri için ağır kayıplar vermişlerdi ve böylece elde kalan savaş gücünü kurtarmak için toprak kaybetmeyi göze aldılar.Bu geri çekilme kuzeybatıdaki 12. Piyade tümenine haber verilmemişti (aslında haber verilecekti ama Luftwaffe bombardımanı iletişim hatlarını koparmıştı.) ve böylece 12. Piyade tümeni kuzeyden batıdan ve doğudan çevrelendi.
Güneyde ise Alman Deniz Piyadeleri bir gece ansızın hafif botlarla nehri geçtiler ve köprübaşlarını tutan makineli tüfek yuvalarına saldırdılar. Amerikalılar bu gece baskınında Almanların hatları yardığını zannettiler (herkes öyle zannedebilirdi çünkü sokaklarda Alman Piyadeleri geziyordu) ve böylece büyük bir karmaşa başladı. Karmaşadan faydalanarak genel cephe taarruzu başladı ve nehiri tutan Amerikan hatları bir noktadan delindi , Amerikan hatları artık geri çekilmek zorunda.
8 Haziran gecesi Afrika’da bulunan Alman İstihbarat Merkezi’nden Müttefiklerin Amerika’ya yardım amaçlı bir konvoy göndereceklerini , Fransızların ise 4 Savaş Gemisi ve 1 Savaş Kruvazörünü doğu sahillerindeki baskıyı azaltmak için Amerikan 3. Filosuna gönderecekleri yazıyordu. Amerikan 3. Filosu bu desteğe sahip olursa Almanya’dan gelen ikmal gemilerini avlayabilir ve Amerika’da bulunana birliklerimizin savaş gücünü düşürebileceği nedeniyle Alman 2. Filosu Afrikanın Kuzey Batı’sında Erich Reader ise Karayiplerde bu düşman filosunu avlamak için görevlendirildiler.
Rommelin kuzey cephesinde gedik açmasıyla çökme noktasına gelen kuzey cephesinde Blaskowitz Merkez Cepheye gelen yardım yollarını kesebilmek için Tennessee’yi hedef alan yeni bir taarruz başlattı. Amerikan birlikleri dağılmış vaziyette…
Detroit’in düşmesinden sonra bölgeye 2 Kanada ve 3 Amerikan tümeni geldi. Amaçları Alman ilerleyişini durdurmak ve Detroit’i geri almaktı. Ama Rommel bu beş tümenin tam merkezine yaptığı hücumla 2 Kanada ve 1 Amerikan tümenini kuzeye çekilmek zorunda bıraktı. Diğer 2 Amerikan tümeni ise bazı etkisiz karşı saldırılarda bulundu ama fayda etmeyeceğini anlayınca Chicago’ya çekildiler. Rommel ordusunun bir kısmını Kuzeydeki 3 tümeni imha etmesi için ayırdı ve geri kalanını ise Chicago’yu almaları için güneye yönlendirdi. Kuzeyde bulunan 3 tümen Kanada sınırına doğru kaçmaya başladılar. Eğer kalıp savaşmaya çalışırlarsa tamamının yok olacağına hiç şüphe yoktu. 7. Panzer tümeni onlardan önce Kanada sınırına vardı ve gelen tüm ağır darbeleri başarıyla karşıladı. Daha sonra bölgeye gelen diğer Alman tümenlerinin karşı saldırıları ile Kuzeye çekildiler.
14 Haziran da ise merkez ve güney cephelerinde bazı ilerleyişler kaydedildi. Merkez cephede 80 km kadar içeri girildi. Amerikalılar sert savunmalarına yine de devam ediyorlar. Güneyde ise nehir ikinci bir noktadan daha geçildi. Amerikan hatları zayıflıyor ama yine de hala ölümcüller…
Kuzeyde ise Rommel’in birlikleri Chicago’yu savunan 2 tümene 15 haziranda saldırdılar.Luftwaffe yoğun hava desteği verdi. Bir Amerikalı günlüğüne şöyle yazmış “ Dün 8Pilot içki içiyorduk ve hiçbirini tanımıyordum. Hepimiz buraya Almanlara nasıl uçulacağını göstermek için gelmiştik. Bugün ise 8 pilotun 5’i geri dönemedi Alman pislikler tek bir sortide 5’inide düşürmüşler. Savaşı kaybediyoruz inanamıyorum…” Alman taarruzları yine SS öncüleri ile başladı ve şehirde resmen katliam yaptılar.Hiç bir Amerikan askeri esir alınmıyordu , teslim olanlar ise makineli tüfeklerle öldürülüp sokaklarda bırakılıyordu. Bu vahşet Amerikalıları oldukça korkuttu ve 17 Haziran’da şehri teslim ettiler.
Cephede bunlar olurken cephe gerisinde Roosevelt’in hastalığı iyice ilerlemişti.Zaten aylardır hastaydı ve bu kadar korkunç olaylardan sonra iyice çökmüştü. Churchill bile artık umutsuzluğa kapılmıştı , artık hiç kimseyle konuşmuyordu bütün gün içki içip odasında müzik dinliyordu. Tek umutları Afrika’dan gelecek olan yardım filosuydu. Bazı Amerikalılar İngiltere’nin yaşadıklarını yaşamamak için barış görüşmelerine başlanılması gerektiğini söylüyorlardı. Bunu dile getirecek kadar cesaret sahibi olanlar bir gece ansızın kafalarına tek kurşun sıkılarak öldürülüyorlardı. Amerika’da artık büyük bir boş vermişlik havası hakimdi. 20 Haziranda Indianapolis’inde düştüğü öğrenildiği zaman artık Amerika’nın iç kesimlerinin de savunmasız olduğu anlaşılmıştı. Barış görüşmelerine başlamak için Roosevelt kesinlikle onay vermiyordu.
20 Haziranda ise 2 Amerikan tümeni Alman donanmasının sahil şeridini korumadığını fark edince gizlice Washington yakınlarına çıkartma yaptılar. Amaçları Alman tümenlerini arkadan kuşatıp imha etmek ve cephede en azından güney cephesinde inisiyatifi tekrar ele almaktı.Washington2A çıktıkları haber alınınca hemen Paul Hasser bölgeye gönderildi. İlk çatışmalarda Amerikalılar oldukça iyiydi.
22 Haziran 1945 Amerikan Doğu Sahil Şeridi
23 Haziranda Alman2. Filosu Afrika’dan gelen Müttefik filosuyla karşılaştı. Verilen emir öncelikle konvoy gemilerinin batırılmasıydı ama Filo Amirali Erich Reader öncelikli olarak Fransızların 4 Savaş Gemisi ve 1 Savaş Kruvazörünün batırılması olduğunu tüm gemilerine söyledi. 23-24-25 Haziran günlerinde çok şiddetli çarpışmalar yaşandı ama Almanların taktik dehaları sonucunda hiçbir gemileri batmadı. Ama Fransızların Bretagne , Provence , Courbet , Lorraine savaş gemileri ve Lyon savaş kruvazörü batırıldı. Alman 2. Filosu sadece 7 uçak kaybetti.
Haberi alan Roosevelt “savaş artık bitti, kaybettik “ dedi. Churchill ise haberi aldığında uzun süredir sakin olmasına rağmen sinir krizleri geçirdi. Müttefiklerin tüm umutları artık bitmişti.Amerikalılar artık tek başınaydılar.
Cephelerde tüm taarruzlar durduruldu , Washington’daki 2 Amerikan tümeni yok edilesiye kadar saldırılar güvenlik sebebiyle durduruldu. İç kesimlerde ilerleyiş yavaş bir şekilde sürüyor. Amerikalılar yardım filosunun yok edildiğini haber alınca artık savaşın bitirilmesi gerektiğine kanaat getirdiler.
Amerikalıların kayıpları 2,5 milyona yaklaşmış durumda ve daha da artıyor. Çok daha fazla sayıda sivilde hayatını kaybetti.
3 Temmuzda Washington tekrar özgürleştirildiğinde tüm cephelerdeki genel taarruz yeniden başladı. Bu sefer amaç toprak kazanmak değil olabildiğince çok Amerikalı öldürmek. Amerikalıların artık bir çoğu barış istiyor ve barışın gelmesi için daha çok Amerikalının ölmesi gerekiyor.
5 gündür süren çatışmalarda 150 bin ’den fazla Amerikan askeri öldü ve böylece Amerikalıların kayıpları 2,5 milyonu geçti. Roosevelt bu acılara daha fazla dayanamayarak öldü ve ardından Amerika’da büyük bir karmaşa başladı. Yeni Amerikan başkanı kim olacaktı ? Bir çok politikacı koltuğa oturmak için can atıyordu ama bu büyük felaketin sorumlusu olarak politikacıları gören çok fazla subayda vardı. Bazı subaylar bir iç savaş çıkardı ve Amerika ikiye bölündü. Politikacılar başa geçip Almanlarla barış yapmak istiyorken , askerler başa geçip savaşı devam ettirmek istiyorlardı.Subay isyancılar Pasifikte bazı deniz savaşları yaparak zafer elde etmek ve böylece Japonlarla ateşkes yapılabileceklerini düşünüyorlardı. Japonlarla ateşkes yaparak tüm güçleri ile Almanlara saldırabileceklerini düşünüyorlardı ama bu planlarıda Hawaii yakınlarında yapılan büyük bir deniz savaşında 2 Uçak Gemisi 2 Savaş gemisi 4 Ağır Kruvazör 1 Savaş Kruvazörü ve 6 destroyer kaybedip pasifikte artık savaşacak hiçbir şeyleri kalmayınca suya düştü. Bu sırada devam eden Alman saldırıları ile Kansas City 13 Temmuzda kaybedildi.
13 Temmuz -16 Temmuz arasında ABD’de büyük bir suikastlar zinciri yaşandı. Halktan bazı kesimler Fransız ve Polonyalı siyasileri sokak ortasında vurdular. Bir İngiliz komutan aracında bombalı saldırıya uğradı. Ama en önemlisi ise Patton tarafından verilen Eishenhower’ın öldürülmesi emri idi. 14 Temmuz gecesi Eishenhower odasında çalışırken bir asker odasına girdi ve göğsüne 2 , başına bir el ateş ederek General Eishenhower’ı öldürdü. Eishenhower savaşa devam edilmesi gerektiğini düşünenler arasında en ateşlisiydi , savaşın hala daha kazanılabileceğini düşünenlerdendi. Amerika Dış İşleri Bakanı Cordel Hull 15 Temmuz gecesi öldürüldüğünde ise artık barışın önünde bir engel kalmamıştı.
16 Temmuzda tüm cephelerde Patton tarafından geçici süreli bir ateşkes ilan edildi.
18 Temmuzda Ryan Mellish ABD hükümetini temsilen Washington’da ki Alman karargahına geldi. Amerika Birleşik Devletlerinin artık daha fazla acı yaşanmaması istediğini barışın her zaman savaştan daha iyi olduğunu kısa bir konuşma ile anlattı. Daha sonra barış görüşmelerine başlamak için ABD’nin hazır olduğunu söyledi. Alman Generaller barışı ancak Berlin ile yapabileceklerini ama ateşkesi uzatabileceklerini söylediler. Barış görüşmeleri başlayasıya kadar herhangi bir saldırı olmaması için bazı ön şartlar sunuldu
1)Tüm ABD askerleri silahlarını bırakacak ve toplanma merkezlerinde barış görüşmeleri sonuçlanana kadar orada kalacaklar.
2) Tüm ABD Pilotları en yakın Alman karargahına teslim olacaklar.Ve Havaalanları Alman kontrolüne bırakılacak.
3)Tüm ABD Gemileri en yakın Mihver limanlarına teslim olacak yada en yakın ABD limanına demir atıp toplanma merkezlerine gelecekler.
4)İsmi verilecek olan siyasiler, askerler ve bazı siviller derhal Almanya’ya teslim edilecek(Bu karar direk Almanya’dan geldi ve verilen listedeki tüm isimlerin infaz edilmesi emredildi.)
5)Yahudiler derhal Almanya’ya teslim edilecek.
Bu 5 ön şart kabul edildi ama 4. Maddedeki isimlerin bazıları hakkında sorunlar çıktı. ABD bu isimlerin bazılarını teslim etmek istemedi (özellikle siyasileri) ama koşul sunabilecek durumda olmadığı için mecburen kabul etti. Ve böylece ABD savaştan çekilmiş oldu. Tüm ABD cephaneliklerine el konuldu ve binlerce silah Alman envanterine girdi.
ABD’nin teslim oluşundan 12 saat önce bir çok İngiliz siyasisi ve askeri Kanada’ya gitmişti.Teslim olmak istemiyorlardı ama artık bir çıkış yolu da kalmamıştı.19 Temmuzda Almanya Kanada’ya barış görüşmelerine başlaması gerektiğini daha fazla insanın ölmemesi gerektiğini söyleyen bir mesaj yolladı. Mesaj direkt reddedildi ve böylece Alman orduları Kanada’yı işgale başladı.20 Haziranda sınır geçildi ve Ottawa düştü.
Zaten birçok Kanadalı asker ABD teslim olduğunda silah bırakmıştı yada firar etmişti. Direnenler bazı vatansever siviller ve orduya bağlı olduğunu hisseden bir avuç askerdi. 22 Haziran sabah 5’te Montreal düştü ve Kanada hükümeti Vancouver’a taşındı. İngilizler resmi olmasa da Kanada hükümetini ele geçirmişlerdi ve daha çok Alman’ın ölmesi için ellerinden geleni yapıyorlardı. 22 Haziran akşamı Quebec’te düştü ve Kanada en büyük şehirlerini kaybetti.
5 Ağustos 1945’te Kanada en yüksek nüfus yoğunluğu olan eyaletlerini kaybetti. Kanada için savaş fiilen sona ermişti ama İngilizler devam etmeye çalışıyorlardı. Alman İstihbaratı savaş yanlısı İngilizlerin Vancouver’da olduğu haberini Kara Kuvvetlerine iletti. Kanada doğu eyaleterini işgal ettikten sonra Vancouver’a girilmesi planlandı.
7 Ağustos’ta Rommel Vancouver’a saldırdı. Şehri sadece 1 Kanada tümeni ve teslim olmayı reddeden Amerikalılardan oluşan 1 Amerikan tümeni savunuyordu.Ellerinde hiç ağır silah yoktu sadece piyade tüfekleri ve birazda patlayıcı.4 Saat içerisinde savunma hatları yarıldı ve şehrin kontrolü büyük ölçüde sağlandı. Savaşın bittiğini Alman Panzerlerle yüzleşince anlayan İngilizler intihar ettiler. İntihar edecek kadar cesareti olmayanlar ise Alaska’ya kaçtılar.
8 Ağustosta Rommelin birlikleri Vancouver’a girdiler. Şehirde ki Kanada hükümeti savaşa devam etmek istemediklerini ama İngilizlerin baskısıyla devam etmek zorunda kaldıklarını söylediler.
ABD’ye sunulan ön şartlar Kanadalılara da sunuldu ve mecburen kabul ettiler. 2 gün sonra yani 10 Ağustosta Avustralya ve Yeni Zelanda Hükümetleri Kanadalılarında teslim olduğunu haber alınca Mihver güçlere artık barış yapmak istedikleri mesajını gönderdiler. Ve böylece 2. Dünya Savaşı fiilen sona erdi. Barış görüşmeleri için Avustralya’nın Canberra şehrinde karar kılındı. Almanlar işgal edilmemiş bir Müttefik şehrinde barış görüşmelerini yapmak ve tüm Müttefikleri aşağılamak istiyordu. Führer günlerce sürecek barış görüşmeleri için bir heyet hazırlanmasını istedi , görüşmelere bizzat katılmayacak ve sizin devlet liderleriniz anca benim bakanlarıma eşit olur mesajı vermek istiyordu. Mihver güçler 20 Ağustosta barış görüşmelerinin başlamasına karar verdiler. Almanya bölgeye güvenlik amacıyla 1 piyade alayı ve 1 panzer alayı getirecekti ayrıca Erich Reader önderliğindeki 2. Filo 3 Uçak Gemisi 2 Savaş Gemisi 5 Ağır Kruvazör 4 Hafif Kruvazör 11 Destroyer ile Sydney ve Eden arasındaki tüm sahil şeridinin güvenliğini sağlayacaklardı, Japonya 2 uçak gemisi 1 savaş gemisi 4 ağır kruvazör 4 hafif kruvazör ve 6 destroyer ile Tasman Denizinin güvenliğini sağlayacaktı ve ayrıca 1 Piyade Alayı getireceklerdi , İtalyanlar ise bölgeye sadece 1 bölük asker getirmekle yetineceklerdi. Geriye kalan devlet temsilcilerinin güvenliği ise Japonya , Almanya ve İtalya tarafından sağlanacaktı. Barış görüşmeleri kalıcı bir barışı amaçlayacaktı…
Ynt: Yeni Dünya Düzeni 24. Bölüm YENİ 05.01.18 (Almanya Hikayesi)
« Yanıtla #146 : 05 Ocak 2018, 20:47:26 »
« Yanıtla #147 : 05 Ocak 2018, 21:09:11 »
« Yanıtla #148 : 08 Ocak 2018, 21:16:33 »
2. Dünya Savaşı 1945 Ağustos’unda fiilen bitmişti. Ama bundan sonra dünyanın nasıl bir şekil alması konusunda Mihver güçler ortak bir karara varamamışlardı. Yeni Dünya Düzeni için Avustralya’nın Canberra şehrinde barış görüşmeleri yapılacağı savaşa katılmış olan tüm ülkelere iletildi. Her ülke bir temsil heyeti gönderdi , bazıları direk devlet başkanı ile geldi.
Alman temsilciler 15 Ağustos günü toplantıyı resmi olarak başlattılar. İlk görüşülmesi gereken konu olarak “Fransa” belirlendi. Philippe Petain (Fransa Devlet Lideri) kısa bir konuşma yaparak böylesine büyük bir olaylar silsilesine neden oldukları için tüm dünyadan özür dilediler. Ki aslında bu konuşmayı yapması için bizzat Führer Philippe’e mesaj göndermişti. Üstü kapalı şekilde tehdit edildiğini anladığı zaman mecburen bu konuşmayı yaptı. Daha sonrasında ise ilk gün Fransa’nın sömürgelerinin paylaşımı hakkında konuşulacağı kararlaştırıldı. Fransa savaş tazminatlarından biri olarak tüm denizaşırı topraklarında ki haklarından vazgeçti. Ve böylece
1-Vietnam , Laos , Kamboçya Japon İmparatorluğuna devredilecek.
2-Afrika’da ki tüm Fransız toprakları Almanya’ya devredilecek.
3- Madagaskar Almanya yönetiminde Yahudiler , Çingeneler, Siyasi suçlular, Komünistler ve her türlü aşağı insan grubunun mahkum edileceği yer olacak.
4-Kuzey ve Güney Amerika’da ki tüm Fransız toprakları Almanya’ya devredilecek.
5-Pasifikte’ki Kaledonya adaları Almanya’ya bırakılacak
7-Guangzhuwan şehri Almanya’ya devredilecek ama şehirden elde edilen gelirin %40’ı Japonya’ya 50 yıl boyunca ödenecek.
8-Hindistan’da bulunan Fransız toprağı Fransa’da kalacak ama şehirden elde edilen gelirin %50’si süresiz olarak Almanya’ya verilecek.Fransa burada hiçbir savaş gemisi yada asker bulunduramaz.
9-Pasifikte’ki 4 ada (Kaledonya’nın kuzeyinde) Fransa’da kalacak ama Fransa bu adalarda savaş gemisi yada asker bulunduramayacak.
İlk gün sonunda bu kararlar verildi. Fransızlar bunun olacağını biliyordu ama ellerinden hiçbir şey gelmeyeceğini de biliyorlardı. Tek başarılı oldukları konu Hindistan’da ki toprağı kaybetmemeleri oldu. Aynı günün gecesinde ise tüm Fransız heyeti biliyordu ki ertesi gün Fransa’nın anakaradaki toprakları görüşülecekti. Ve bu konu hayati bir öneme sahipti , olabildiğince toprak kaybından uzak durmak istiyorlardı.
Ertesi gün sabah saat 09:00’da toplantı tekrar başladı. Alman ve İtalyan temsilciler Fransa’nın ana karadaki toprakları hakkında görüşüleceğini açıkladılar. Oldukça sorunlu geçeceği toplantı başlamadan önce hissediliyordu. İtalyanlar ve Almanlar Fransa’yı bölüşeceklerdi. İlk olarak İtalyan temsilciler söz hakkı aldılar ve Fransa ile yapılan savaş sonucunda Fransa’nın yüzyıllardır İtalya’ya ait olması gereken Korsika adasını onurlu bir şekilde İtalya’ya iade edeceklerini öngördüklerini söylediler. Fransa temsilcileri ile İtalyan temsilciler arasında sözlü münakaşalar yaşandı ama daha sonrasında ortalık sakinleşti ve akşam saat 18:00’a kadar süren toplantı sonucunda Fransa sorunu tamamen çözümlendi.
1)Provence,Savoy,Alpler eyaletleri ve Korsika Adası İtalya’ya verilecek.(Fransa böylece Marsilya Toulon ve Nice gibi çok önemli olan liman kentlerini kaybetti.)
2)Alsas, Loren , Champagne , Pas de Calais , Ile De France , Normandy , Brittany , Loire , Poutou , Aquatine eyaletleri Almanya’ya verilecek. Ama Fransızlar istedikleri zaman Ile De France (Paris’in bulunduğu eyalet) gidebilecekler.(Fransızlar Poutou , Aquatine ve Ile De France eyaletleri için çok çaba sarf ettiler ama Almanya 1. Dünya Savaşı sonucunda yaşadığı acıları Fransızları tattırmakta kararlıydı.)
3)Fransa’nın ilk devlet başkanı Philippe Petain olacak ve daha sonra ki seçim Almanya gözetiminde olacak.
4)Fransa tank , uçak , top , ağır makineli tüfek , ağır kruvazör , savaş gemisi , uçak gemisi ve denizaltı üretmesi yasaklanmıştır.
5) En fazla 4 Hafif Kruvazör ve en fazla 6 destroyere sahip olabilir.
6)Fransa 80.000 kişilik bir orduya sahip olabilir.
7)Mihver güçler savaşa girdiği zaman Fransa her türlü yardımda bulunmak zorunda ve Almanya istediği zaman Fransa’da asker bulundurabilir.
Fransızlarla yapılan bu anlaşma sonucunda Fransızlar tüm ordusunu ve itibarını kaybetti. 1. Dünya Savaşında Almanya’nın yaşadıklarını Fransızlar misliyle ödeyeceklerdi.
Ve böylece Fransa sorunu çözüldükten sonra sıra İngiltere ve Dominyonlarına gelmişti. Almanya’nın ısrarı üzerine sıradaki bu konuya İrlanda’da son anda dahil edildi. Almanya İngiltere’nin tekrar sömürge gücü olmasına engel olmak istiyordu.
1)İngiltere direk olarak kendisine bağlı olan denizaşırı tüm topraklarını Almanya’ya verecek(Dominyonlar değil) ve İngiltere Başbakanı Oswald Mosley olacak.
2)Kuzey İrlanda , İrlanda’ya iade edilecek ve İrlanda’da Eoin O’Duffy devlet başkanı olacak. İrlanda 20 yıl boyunca Almanya gözetiminde olacak.
3)Fransa’ya sunulan tüm askeri şartlar İngiltere içinde geçerli olacak(bu maddeler 3,4,5,6, ve 7. Maddeler. Kısaca Münih Kanunları denilecek çünkü bu maddeleri Münihli bir temsilci tasarlamıştı)
4)Kanada Nova Scotia , New Brunswick ve Saint Lawrence eyaletlerini Almanya’ya devrdecek (Montreal ve Quebec Almanyanın olacak)
5)Adrien Ancard Kanada devlet lideri olacak ve Kanada bağımsız bir devlet olacak.
6)Güney Afrika Cumhuriyetinin başına D.F Malan geçecek ve bağımsız bir devlet olacaklar.
7)Avustralya ve Yeni Zelanda Japon İmparatorluğu tarafından ilhak edilecek.
8) Japonya’nın isteği üzerine V.D Savarkar Hindistan devlet lideri olacak.
9)Gujarat , Bombay , Mysore , Madurai ve Ceylon Adası Almanya tarafından ilhak edilecek.
10)Doğu Bengal Eyaleti’nde Bangladeş bağımsız devleti kurulacak.
11)Hindistan’ın batısında Pakistan Devleti kurulacak ve Japonya’nın isteği üzerine Maulona Jahar Devlet Başkanı olacak.
12)Afrika’da ki Britanya Somalisi , Somali ,Kenya,Tanganyıka İtalya’ya verilecek.
13) Alman Orta Afrika’sı adında Almanya’ya bağlı yarı-sömürge bir devlet kurulacak.
14)Botswana Almanya’ya bağlı yarı-sömürge devlet olarak kurulacak.
İngiltere ve sömürgelerinin yeniden düzenlenmesi ile bir çok şey düzenlendi. Asya kıtasındaki sorunlar çözülmüş oldu.Ama Afrika’daki Belçika topraklarının nasıl paylaşılacağı hala kararlaştırılmadığı ve Afrika sorunun çözümü için 2 gün sonra yeniden toplanılmaya karar verildi. Aradaki bir günlük sürede temsilciler dinlenebilirlerdi.
2 Gün sonra başlayan toplantı’da Almanya Belçika ve Luxemburg sorununu ilk olarak ele alınacağını duyurdu.Toplantı 6 saat sürdü ve Afrika kıtası yeniden düzenlendi.
1)Belçika ve Luxemburg Almanya tarafından ilhak edilecek.
2)Belçika’nın Afrika’da ki sömürgesi olan Kongo ise Merkez Kongo ve Stanleyvılle İtalya’ya verilerek , Leopoldvılle ise Alman Kongosu ismi alarak yarı-sömürge bir devlet olarak oluşturulacak.
3)Batı Afrikada’ki Liberia ise İtalya tarafından ilhak edilecek.
Günlerdir süren görüşmelerde Macar temsilciler savaş tazminatı olarak kendilerine hiçbir şey verilmemesinden dolayı huzursuzlandılar. Ve görüşmelerde birçok pürüz çıkarmaya çalıştılar. Macaristan’ın yoğun baskıları ile (keza Bulgar hükümeti de aynı sıralarda baskı yapmaya başlamıştı.) sıradaki konunun Balkanlar olması gerektiğine karar verildi. Ama Balkanlar oldukça sorunlu bir bölgeydi. İtalyanlar , Macarlar ve Bulgarlar savaş tazminatı olarak bu bölgede bir çok toprak istiyordu. Bunların haricinde ise Yugoslavya da yaşayan farklı etnik kökene sahip milletlerde kendi devletlerini istiyorlardı. Görüşmelerin başlayacağı günün sabahı bile yağmurlu ve kasvetli bir haldeydi. Üstüne üstlük birkaç gün önce gizlice sızdırılan Avustralya’nın Japonya tarafından ilhak edileceği haberi bölgede bir çok eyleme neden oldu. Alman , İtalyan ve Japon askerler silah kullanarak bu gösterilere engel oldular. Japon Kruvazörleri baskı yapmak amacıyla Sydney Limanına gönderildiler. Avustralya hükümeti halka herhangi bir eylem yapmamalarını ve onurlu bir barış için çalıştıklarını açıklayıp ellerinden geldikçe olayları dindirdiler. Ve böylece birkaç gün sonra Balkanların yeniden düzenlenmesi için görüşmeler yeniden başladı.
Balkanlarda çözüme kavuşturulması gereken iki devlet vardı. Birincisi Yugoslavya ikincisi de Yunanistan’dı. İlk çözüme ulaştırılan Yugoslavya oldu.
1)Yugoslavya’nın Hırvatistan eyaletinde Hırvatistan Bağımsız Devleti kurulacak ve Ante Pavelic ilk devlet başkanı olacak.(Ante Pavelic savaş sırasında Alman karşıtı komünist gruplarla savaşan Ustaşaların kurucusuydu.)
2)Slovenya Eyaleti Almanya tarafından ilhak edilecek ve 35 Sene sonra bağımsız bir devlet mi , Hırvatistan’a katılmak mı yoksa Almanya’ya ait olarak mı kalacakları hakkında bir halk oylaması gerçekleşecek.
3)Dalmaçya , Bosna , Makedonya eyaletleri İtalya tarafından ilhak edilecek ve Bosna eyaletinde 35 sene sonra bağımsızlık için bir halk oylaması gerçekleştirilecek.
4)Sırbistan ve Morava eyaletlerinde Sırbistan devleti kurulacak ve ilk devlet lideri Milan Nedic olacak.(Milan Nedic balkanlarda komünist avlayan Alman İstihbaratının muhbiriydi.)
5)Karadağ eyaletinde Bağımsız Karadağ devleti kurulacak ve ilk devlet lideri Sekula Drlvejic olacak.
6)Vojvodina Eyaleti Macaristan tarafından ilhak edilecek.
Macaristan Yugoslavya pastasından istediği kadar toprak alamamıştı ve kaybettikleri karşısında kazandıklarının çok az olduğunu düşünüyorlardı. Mihver güçler ise Macaristan’ın savaşa direk olarak çok katkısı olmadığını ve Yugoslavya’dan aldıklarının onların tam hakkı olduğunu düşünüyorlardı. Almanya ise Macaristan gibi değerli bir müttefikle arasının bozulmaması için Balkan devletlerini toprak vermeye ikna etmeye çalıştı ama hiçbir devlet bunu kabul etmedi. Daha sonrasında ise Macaristan Balkanlardan toprak alamıyorsa bu hakkı olanı bizzat Almanya’nın vermesi gerektiğini ve Habsburg’ların devamı olarak Slovakya’ya hükmetme hakları olduğunu söylediler. Eğer Slovakya Macaristan’a verilirse Macaristan daha fazla talepte bulunmayacağına söz veriyordu. Ve böylece Almanya daha fazla anlaşmazlık yaşanmaması için Güney Slovakya’yı ilhak etmiş olmalarına rağmen Doğu ve Batı Slovakya eyaletlerini de Macaristan’a devretti. Macaristan tüm Slovakya’nın sahibi oldu.
Yugoslavya böylece 5 ayrı bölgeye bölünmüş oldu. Tam olarak istenen sağlanamasa da bölgeye şimdilik barış getirildi. Ama en çok Bulgaristan bu anlaşmadan rahatsız oldu çünkü Makedonya eyaletinin kendilerine savaş tazminatı olarak verilmesini istiyordu. Makedonya’nın İtalya’ya verilmesiyle Bulgaristan’da birçok milliyetçi kesim ayaklandı ve Bulgar Hükümetini protesto ettiler.
Arnavutluk ise savaştan önce İtalya tarafından ilhak edilmişti ve bazı devletler bunu “işgal” olarak nitelendirmişti. İtalya’nın barış görüşmelerine devam etmek için görüşmelerin devamı için Arnavutluk’un artık bir İtalyan toprağı olduğunu kabul etmelerini istedi ve böylece tüm devletler bu isteği yasal olarak kabul etti.
Daha sonra Balkanlardaki çatışmaları sonlandırabilmek için Yunanistan hakkında da görüşmeler yapıldı.
1)Bulgaristan Merkez Makedonya ve Trakya bölgelerini ilhak edecek.
2)İtalya Girit adasını ilah edecek
3)Geriye kalan Yunanistan topraklarında özerk bir Yunanistan kurulacak ve İtalya’ya bağlanacak.
Bu anlaşmalardan sonra Balkanlarda barış sağlandı ve Almanya’nın Ortadoğu da nasıl bir politika izleneceği merak konusu oldu. Almanya nüfus olarak her yeri kontrol altında tutabilecek konumda olmadığı için Ortadoğu da yeni devletler kurma fikrine sıcak bakıyordu ve böylece Ortadoğu yeniden şekillendirildi.
Mısır, Lübnan, Filistin, Ürdün, Suriye , Irak ve İran Almanya tarafından yeniden kuruldu ve bu ülkelerin ilk devlet başkanları bizzat Führer tarafından atandı.Ayrıca tüm bu ülkeler ile ticaret antlaşmaları imzalandı , birçok petrol bölgesi uzun yıllar Almanya tarafından kiralandı. Daha sonra ise Afganistan’da da yeni bir hükümet kurulduğu açıklandı. Afganistan’da bir çok Alman üssü açılmasına karar verildi.
Almanya bu sıralarda Avrupa’da Avrupa Birliği Konseyi adında yeni bir birlik kurulması fikrini ortaya attı. Fikrin amacı bundan sonra her türlü sorunun bu konseyde müzakere edilerek çözülmesine dayanıyordu. Bu yüzden kuzey Avrupa ülkelerinde ki sorunların da çözülmesi gerekliliği ortaya çıktı. Yapılan görüşmelerle
1)Danimarka’nın İzlanda haricindeki topraklarının tamamı Almanya tarafından ilhak edilecek.
2)İzlanda yeni bir devlet olarak kurulacak ve Johannes Valuros ilk devlet başkanı olacak.
3)Norveç toprak kaybı yaşamayacak ve Almanya’nın Norveç’te deniz üsleri olacak.
4)Norveç’te yeni bir devlet sistemi kurulacak ve ilk devlet başkanı Vidkun Quisling olacak.
Maddelerinde anlaşmaya varıldı.
En son olarak Amerika Birleşik Devletleri ile yapılacak olan anlaşma kalmıştı. Mihver güçler ABD’yi bilerek en sona bırakmışlardı ve böylece günlerce sürecek olan görüşmelerde psikolojik olarak yıpranacaklardı. Bir çok Amerikalı toprak kaybetmeyeceklerini ve savaş tazminatı ile kurutulabileceklerini düşünüyordu çünkü ABD’nin az da olsa hala savaşabilecek bir gücü vardı. Pasifik filosu ağır bir darbe almış olsa bile bazı ufak harekatlar yapılabilirdi. Ama Almanya görüşmlere başlamadan önce o kadar güzel hazırlanmıştı ki görüşmeler sırasında savaşı tehdit olarak öne sürebilecek kimse kalmamıştı , ya öldürülmüş ya da Kanada ormanlarına kaçmışlardı. Görüşmeler de temel maddeleri belirlemek aralıksız olarak 4 gün sürmüştü ve
1)Texas , Kansas , Missouri , Iowa ve Minnesota’nın doğusunda kalan tüm Amerikan toprakları Alman İlhak bölgesi olacak
2)Amerika Birleşik Devletleri denizaşırı tüm topraklarından vazgeçecek
3)Pasifikte Guam Adası Japon İmparatorluğu , geri kalan tüm adalar Almanya tarafından ilhak edilecek. Diğer tüm denizaşırı topraklarda (Jamaica , Panama Kanalı vb.) Almanya tarafından ilhak edilecek.(Japonya Pasifikteki ABD adalarında hak iddia etmeyerek Bismarck adalarının sahibi oldu böylece)
4)Alaska Japon-Alman Ortak Yönetimi tarafından yönetilecek.
5)ABD Münih Kanunlarına uymakla yükümlü olacak.(Fransaya uygulanan 3,4,5,6,7. Maddeler)
6)ABD Bundan sonra Özgür Amerikan İmparatorluğu ismi alacak ve yönetim şekli değişecek.
7)İlk devlet lideri William Dudley Pelley olacak.
8)Almanya kendini tehdit altında görürse Özgür Amerikan İmparatorluğunu geçici süre ile işgal edip yönetimini devralabilir.
9)Almanya Özgür Amerikan İmparatorluğunda kara , deniz ve hava üslerine sahip olabilir.
Bütün bu anlaşmalardan sonra savaş resmi olarak bitti. Ve Mihver 2. Dünya Savaşının galibi olarak yenilen ülkelerden yukarıda bahsedilmemesine rağmen çok ağır savaş tazminatları talep ettiler. Amaçları bir daha bu yenilen ülkelerin böylesine bir savaş çıkarmasına engel olmaktı.
Canberra Antlaşması tüm dünyaya duyuruldu ve Almanya Avrupa Birliği Konseyi’nin kurulması için çalışmalara başladı. Kurucu üyeler ise Almanya , İtalya ve Macaristan olacaktı ama Avrupa da hala daha özgürleştirilmemiş devletler vardı ve bu devletler bu konseye katılmak istemiyorlardı. Portekiz , İsviçre , İsveç ve Finlandiya hala daha özgürleştirilmemiş ülkelerdi. Almanya aylarca bu ülkeler ile görüşmeler yaptı ve bu konseye katılmalarını istedi ama bu dört ülke -ki özellikle Finlandiya- bu konseye katılmak istemiyordu. Finlandiya SSCB ile olan savaşta Almanya’ya yardım ettiği halde Kış Savaşında kaybettiği toprakları bile geri alamamasının hıncı içerisindeydi. Almanya ise Finlandiya’nın en kritik anda ateşkes antlaşması imzalamasına sinirliydi ve bu yüzden kaybettiği toprakları geri vermiyordu. Aylarca süren bu görüşmelerin ardından Führer Finlandiya’nın özgürleştirilmesi emrini verdi ve 30 Ocakta Finlandiya’ya savaş ilan edildi.
Ertesi gün ise Almanya tarihte daha önce hiç denenmemiş bir şey denedi. Tampere kentine sabah saat 09.00 da Atom Bombası attı ve saniyeler içerisinde binlerce insanı küle çevirdi. Tampere kentine bu bomba atılabiliyorsa tüm güney Finlandiya rahatlıkla vurulabilir mesajı da verilmiş oldu. Tüm dünya bir anda bu olaya kilitlendi ve Almanya’nın Atom Bombasının yıkıcı etkisi karşısında dehşete düştüler.
Führer Mannerheim’e Almanlar intikamını mutlaka alır demişti ve sözünü böylece yerine getirdi. Finlandiya 10 gün daha savaştıktan sonra ikinci atom bombası ile tehdit edilince kayıtsız şartsız teslim oldular.
Führer Atom Bombasının etkilerini gördükten sonra daha da kibirlendi ve İsveçle olan görüşmelerini hızlandırdı. İsveç Hükümetinin bazı şartlar sunarak Avrupa Birliği Konseyine katılabileceklerini iletmeleri üzerine “Bunlar kendilerini ne zannediyorlar , bir avuç hamamböceği” diyerek öfkelendi ve İsveç sorununun da askeri olarak çözülmesini emretti.
10 Martta İsveç’e Norveç’le birlikte savaş ilan edildi. İsveç hükümeti bunu beklemiyordu çünkü savaş boyunca Almanya’ya tungsten ve Krom satmışlardı ve üstüne üstlük Avrupa Birliği Konseyine katılabileceklerini de iletmişlerdi. Ama Führer artık daha fazla oyalanmak istemiyordu.
11 Mart sabah saat 09:30’da ise Falun kentine nükleer bomba atıldı. Şehir Tampele ile aynı kaderi paylaştı , ikisi de artık hayalet şehir olmuşlardı. Hiçbir canlı kalmamıştı…
İsveç eğer denizde ufak tefek zaferler kazanabilirse en azından antlaşma masasına onurlu bir biçimde oturur ve kayıtsız şartsız teslim olmazdı. Ama İsveç Donanması 48 saat içerisinde yok olmanın eşiğine gelmişti. 48 Saat içerisinde 3 Destroyer 3 Ağır Kruvazör 2 Hafif Kruvazör kaybetmişti…
İsveç’te böylece birkaç gün içerisinde kayıtsız şartsız teslim olmuştu. Almanya ise Finlandiya gibi ilhak etmemiş ve İsveç’in yönetim şeklini değiştirmişti ve ilk devlet başkanını da kendi atamıştı. Ayrıca Tungsten ve Krom alanında büyük ticari antlaşmalar imzalamışlardı.
Ve böylece Avrupa Birliği Konseyi’nin önünde sadece 2 devlet engel teşkil ediyordu. Portekiz ve İsviçre…Tam bu sıralarda Portekiz Milliyetçi Partisi bir darbe teşebbüsünde bulunduğu haberi geldi. Ordu içerisinden aldıkları yardımla bir darbe girişiminde bulunmuşlar ama darbe girişimi başarısız olmuş. Onlarda Afrika’da ki Portekiz sömürgesine kaçmışlar. Almanya’nın aradığı fırsat ayağına gelmişti. Almanya PMP ile görüşmeye başlamadan önce PMP Almanya ile görüşmek istediği mesajını göndermişti. Afrika’da gizlice görüşmeler yapıldı. PMP eğer Almanya onların başa geçmesine yardım ederse hem Avrupa Birliği Konseyine katılacaklarını taahhüt ediyor hem de çok ucuza Almanya’ya Tungsten satacaklarının sözünü veriyordu. Almanya bir taşla iki kuş fırsatını kaçırmadı ve antlaşmayı kabul etti. PMP Liderleri gizlice Fas’a oradan da İspanya’ya götürüldü.
Franco ve Führer bizzat görüştükten sonra Portekiz’e barış götürmek için askeri bir operasyon düzenleme kararı aldılar. PMP Liderleri başa geçtiklerinde her türlü ittifakı öneriyorlardı ve bu kaçırılamazdı. Sonuçta sömürge devletiydi ve dost olunacaktı. Ve böylece 1 Haziran’da Almanya ve İspanya Portekiz’e savaş ilan ettiler. Daha önceden Portekiz açıklarında görevlendirilen Alman ve İspanyol Filolar Portekiz’i ablukaya almıştı.
Ablukayı aşmak isteyen Portekiz Filosu 7 destroyer kaybedince Lizbon limanına geri dönmek zorunda kaldı.
Portekiz hükümeti direnmenin boşuna olacağını anlayınca savaş ilanından 72 saat sonra istifa etti ve ordu direnmeyi bıraktı. PMP Portekiz’in başına geçti ve verdiği tüm sözleri yerine getirmeye hemen başladı.
Temmuz Ayında ise Avrupa bir İç Savaş haberi ile yankılandı. Bulgaristan’da bulunan Bulgar Lejyoner Partisi Canberra Antlaşmasında hükümetin doğru işler yapamadığını ve bu yüzden Bulgaristan’ın hakkı olan Makedonya’yı alamadığını söylüyordu. Örnek olaraksa Macaristan’ı gösteriyorlardı , Macarların doğru bir yol izleyerek nasıl da Slovakya’yı ilhak ettiklerini söylüyorlardı. İlk başta barışçıl olan eylemler bir polisin bir eylemciye ateş ederek öldürmesi üzerine bir anda alevlendi , izleyen hafta boyunca bir çok hükümet binası yakıldı , karakollar bombalandı ve bir çok siyasi ve askeri kişiye suikast düzenlendi. 28 Temmuz’da Bulgar Lejyoner Partisi artık Bulgaristan hükümetini tanımadığını ve kendilerinin Bulgaristan’ın gerçek liderleri olduklarını açıkladılar ve Plovdiv’de Lejyoner Bulgaristan Devletini kurduklarını açıkladılar. 1 Ay içerisinde Bulgar Hükümeti Sofya , Trakya ve Merkez Makedonya haricindeki tüm bölgeleri kaybetti. Bulgaristan BLP’ye (Bulgar Lejyoner Partisi) kaybediyordu. Almanya’dan acil olarak yardım istendi ama Almanya barışçıl gösterilerde sivillerin ölmesini bahane ederek karışamayacağını söyledi. Ama aslında Almanya Milliyetçi bir Bulgaristan’ın daha çok işine yarayacağını düşünüyordu.
Bulgaristan Almanya’dan yardım bulamayınca en yakın komşuları olan Romanya ve İtalya’ya yöneldi. İtalyanlar Lejyonerlerin başa geçince Makedonya’yı kaybedebilecekleri korkusu üzerine yardım edeceklerini söylediler. Romanya ise Bulgaristan’a yardım karşılığında Dobrudja’yı geri alacağı söylenmesi üzerine yardım sözü verdiler. Rumen Zırhlı Tümenleri hemen Bulgaristan sınırına sevk edildiler. İtalyanlarsa bir çok tümenini Sofya’ya gönderdi. Tabi bu sırada Almanya tarafsız kalacağını ilan ettiği için olaya direk müdahale edemiyordu. Bu yüzden Türkiye üzerinden Lejyonerlere gizlice silah satmaya başladı. Eğer Lejyonerler yenilirse ve Bulgar-Rumen-İtalyan ittifakı silahları fark ederse Almanya doğu Avrupa ve Balkanlar’da Alman silahı bulmanın ekmek , yumurta bulmaktan kolay olduğunu söyleyecekti. Nasılsa bütün anti-komünist ve anti-kapitalist örgütlere binlerce silah hibe edilmişti. Bu örgütler Lejyonerlere o silahları satmış olabilirdi.
Ağustos ayının ikinci haftasında BLP’ye karşı büyük bir taarruz başlatıldı. BLP gizlice aldığı silahlarla çok iyi direniyordu ama Rumen Zırhlı birlikleri kuzeyden nehir hatlarını yarınca geri çekilmek zorunda kaldılar ve bölgeye güneyden ve batıdan takviye güçler sevk ettiler. Ama tanklara karşı koymak için çok az silahları vardı , Rumenler BLP hatlarını yarıp nehirden 80 km kadar içeri girdiler. Batı’da ise çok sert çarpışmalar yaşanmış ama BLP birlikleri bir adım dahi geri çekilmemişlerdi. Sofya ile aralarında sadece 55 km vardı ve yaklaşık 80 bin ittifak askeri…Güneyde ise cephe bazı noktalardan İtalyan dağcı tümenleri ile yarılmıştı ve Plovdiv cephe şehri olmuştu. İtalyan ve Rumen topçuları şehri bombalıyordu ama BLP liderleri şehri asla terk etmeyeceklerini açıklamışlardı.
Eylül ayına geldiğimizde ise BLP isyanı tüm Bulgaristan’a yayılmıştı ve cephe gerisinde bir çok olay oluyordu. Bulgaristan daha fazla beklenilmemesini ve bu işin yeterince uzadığını söyleyerek ittifaka baskı yapıyordu. Eylül Ayında Plovdiv ve Varna arasından Kuzey-Güney yönlü bir yarma harekatı yapılmasına karar verildi. Plan başarılı olursa BLP isyanı daha fazla bölgede çatışmak zorunda kalacaktı ve Plovdiv bölgesi tamamen ablukaya alınmış olacaktı.
3 Eylül günü taarruz başladı , Rumen tankları yeni gelen omuzdan ateşlenen anti-tank silahları ile kısmen durduruluyordu ama ittifak güçleri çok fazlaydı. 12 Eylül günü hatlar yarıldı ve 16 eylül günü Plovdiv ve Varna arasında kara bağlantısı kalmadı. İtalyan ve Rumen kuvvetler ciddi çarpışmalra giriyordu. Varna’daki BLP liderleri son olarak ne olursa olsun teslim olmayın emri almışlardı ve canla başla savaşıyorlardı. 20 Eylül günü Plovdiv bölgesinde artık yiyecek ekmek yoktu , atacak kurşun yoktu. Bütün bu imkansızlıklara rağmen 10 gün daha direndiler ve 30 Eylül günü bölge tamamen ittifak güçlerin eline geçti. Varna şehri ise artık bombaların sesini duyabiliyordu. Şehirde artık isyanın bitmesini istiyordu. BLP liderleri ittifak güçlerinin eline geçmektense ölmeyi tercih ettiler ve hepsi intihar etti. 3 Ekim günü ittifak güçleri Varna’ya girdi ve İç Savaşı sonlandırdı. 4 Ay süren isyan Bulgaristan için büyük bir yıkım getirmişti. İç Savaş sonucunda 25 Bin Bulgaristan Askeri , 10 Bin İtalyan Askeri , 6 Bin Rumen Askeri ve 70 Bin BLP Askeri ölmüştü. Bunun haricinde binlerce sivil ölmüş , evsiz kalmıştı.
Bulgaristan’da ki iç savaşın sona ermesi ile Almanya Avrupa Birliği Konseyi konusuna odaklanma fırsatı buldu. Son ülke olan İsviçre ile de tüm diplomatik bağlar sonlandırıldı. Führer İsviçre’de yaşayan Alman azınlığı bahane ederek İsviçre’nin Alman ülkesi olduğunu ve Reich’ın bünyesine katılması gerektiğini gazetelerde anlattı. Daha sonra ise Führer son ülke olan İsviçre’nin de askeri bir harekatla özgürleştirilmesini emretti.
3 Mart sabah saat altıda Alman dağcı komandolar sınırı geçti ve bir çok kritik noktaya baskın verdiler. Alman topçusunun yoğun bombardımanı ile İsviçre tüm Alman sınırından çekilmek zorunda kaldı. İlk 24 saat içerisinde çok büyük bir direnç olmadı.
Sonraki 48 saat boyunca ise İsviçreliler coğrafi avantajlarını kullanarak direnmeye çalıştılar. Luftwaffe ise son model uçakları ile İsviçre’yi aralıksız bir şekilde bombaladı. İsviçre hükümeti ülkeyi terk edemeyeceğini biliyordu ve Almanya ile görüşmeler yapmaya çalıştı. Führer kayıtsız şartsız teslim olmalarını istedi ama İsviçre reddetti.
Son 24 saatte ise artık Bern , Zürih gibi kentleri kaybetmenin etkisiyle İsviçre daha fazla direnmenin anlamsız olduğuna karar verdi ve kayıtsız şartsız teslim antlaşmasını imzaladı. Führer ise İsviçre’yi Almanya’nın yeni bir eyaleti olarak ilan etti.
Bu olaylardan sonra Almanya işgal ettiği toprakları bizzat yönetmektense bölgelerde ayrı ayrı devletler kurma kararı almıştı. Zaten Almanya’nın nüfusu ilhak ettiği toprakların tamamını yönetmeye yetmezdi. Böylece inanılması güç kararlar alındı. Kafkaslarda Gürcistan , Ermenistan ve Azerbaycan devletleri Almanya tarafından kuruldu. Hepsinin yönetim şekli , anayasası ve devlet lideri Almanya tarafından belirlendi.
Baltıklarda ise SSCB ile olan savaşta büyük yardımları dokundukları için Estonya ve Letonya yeniden Almanya’nın istediği şekilde kuruldular. Ama Litvanya 1. Dünya Savaşında Memel şehrini alarak Almanya’yı parçalayan ülkelerden olduğu için Führer onlara hiçbir hak tanımadı ve ilhak bölgesi olarak kalacaklarını söyledi. Letonya ve Estonya Avrupa Birliği Konseyi’nin üyesi olarak davet edildiler.
Belarus ve Ukrayna halkları ise Almanya’yı dost olarak görüyorlardı ve Almanya için çalışmaya razıydılar. Savaşta göstermiş oldukları yararlardan dolayları Belaruslular ve Ukraynalılar Führer tarafından seviliyorlardı. Bir dizi ticari antlaşma ile (yiyecek ve petrol antlaşmaları yoğun olarak) bu iki devlet Almanya’nın belirlediği yasa , hükümet şekli ve atadığı devlet lideri ile kısmı bağımsızlık kazandılar. Ayrıca Alman vatandaşları bu iki ülkeden ucuza toprak alma hakkına da sahip oldu. Böylece doğunun Almanlaştırılması Politikası ’da yürürlüğe girmiş oldu. Ayrıca Avrupa’nın doğusuna da barış getirme amacıyla Belarus ve Ukrayna’da Avrupa Birliği Konseyi’ne davet edildiler.
Daha sonra ise Finlandiya’da bir çok siyasi ve askeri kişilikler idam edildi. Almanya’nın kendilerine ihanet ettiğini düşündükleri herkes idam edildi. Finlandiya revize edildi ve Almanya yeni bir devlet lideri atadı. Ayrıca Fin Ordusunun zayıf düşmesinden dolayı Finlandiya’ya birçok Subay gönderildi ve bir çok silah antlaşması imzalandı. Ülkenin daah rahat gelişebilmesi için Avrupa Birliği Konseyi’ne bizzat Almanya tarafından dahil edildiler. Böylece Almanya artık Finlandiya’da her türlü askeri üsse sahip olma hakkını kazandı , nükleer bombanın yaşattığı acıları hafifletmesi için de Kış Savaşında SSCB’ye kaybettikleri topraklar Finlilere geri verildi.
Artık Almanya’nın çözmesi gereken tek bir sorunu kalmıştı Rusya toprakları ne olacaktı? Almanya nüfusunun dünyayı direk yönetmesine yetmeyeceğini biliyordu. Toprakları direk yönetmektense toprakları yöneten hükümetleri yönetmenin daha kolay ve başarılı olacağı tespit edilmişti. Rusya ise çok büyük bir coğrafyaydı ve Almanya’nın direk olarak yönetmesi neredeyse imkansızdı. Bir çok gerilla faaliyeti , yoksulluk ve savaşın getirdiği yıkım Almanya’nın ilgilenmesi gereken sorunlardandı. Ama Rusya’da bir hükümet kurulabilirse , hükümet Almanya tarafından kontrol edilebilirdi. Böylece Hitler Rusya’nın devlet statüsü kazanması için çalışmalara başladı.
Bir çok Rus parti lideri ile görüşüldü ve Rusya’nın “ihtiyaçları nelerdir ?” “Bu ihtiyaçlar nasıl giderilmeli?” tarzında sorular soruldu. Hiçbiri Hitler’in istediği tarzda değillerdi. Daha sonra ise 1931 yılında Rusya Faşist Parti’si kurucusu olan Konstantin Rodzaevsky ile görüşüldü. Konstantin tam olarak Hitler’in istediği tarzda biriydi. Hitler Konstantin’in Rusya için bir çözüm olabileceğini düşünmeye başlamıştı.
Daha sonra Konstantin ile Berlin’de bir çok görüşmeler yapıldı. Bu görüşmelere Rusya Faşist Parti’sinin önde gelenleri de çağrıldı. Yapılan bu toplantılardan Hitler oldukça memnun kaldı ve “Evet aradığımız adamı bulduk beyler” dedi. Sonraki haftalar boyunca Rusya’da hükümetin nasıl olacağı ile ilgili çalışmalar başladı. Hitler Rusya Faşist Parti’sinin Rusya’yı yönetmesine izin verecekti ve ilk devlet lideri de Konstantin Rodzaevsky olacaktı. Ama Rus İmparatorluğu ilan edilmeden önce bir antlaşma imzalandı. Bu antlaşma Köngsberg’te imzalandı ve bu yüzden Königsberg Antlaşması adı verildi.
1)Rus Hükümeti hiçbir şekilde komünizme göz yumamaz ve komünizm destekçilerini bulduğu zaman Almanya’ya teslim etmek zorundadır.
2)Komünizmle olan savaş için Rusya’da özel bir Anti-K Alman birimi kurulacak. Ve bu birim Rusya’da komünizmle savaşacak olan Almanları kapsayacak. Hiçbir şekilde Rusya’ya bilgi verme zorunluluğu olmayacak.
3)Rusya’nın komünizmle savaşabilmesi için Almanya bir Silah Yardım Paketi oluşturacak ve Rusya bu paketin ücretini taksitler halinde ödeyecek
4)Rusya savaş tazminatlarını Yiyecek , Petrol , Tungsten ve krom olarak ödeyecek.
5)Alman vatandaşları Rusya’dan toprak satın alma hakkına sahip olacak.
6)Kırım’da 5 sene sonra bir halk oylaması yapılacak ve sonuca göre Kırım Ukrayna yada Rus İmparatorluğuna kalıcı olarak bağlanacak.
7)Rus İmparatorluğu kaybettiği topraklarda hiçbir hak iddiasında bulunamaz
a-Rus Kara kuvvetleri 100.000 kişilik bir orduyu geçemez.
b-Rus Kara kuvvetleri hiçbir şekilde Tank , yarı paletli araç yada silahlandırılmış motorize araçlar üretemez.
c-Rus İmparatorluğu 20 adet insani amaçlarla kullanılmak üzere tasarlanmış gözlem uçakları dışında hiçbir uçağa sahip olamaz. Bu 20 uçak kara kuvvetlerinin emrine verilecek.
d-Rus Kara Kuvvetleri ağır makineli tüfek , top , anti-tank topu , uçaksavar , yada roketatar üretemez , bulunduramaz.
e- Rus Deniz Kuvvetleri Uçak Gemisi , Savaş Gemisi , Savaş Kruvazörü , Ağır Kruvazör ve Denizaltına sahip olamaz ve üretemez.
f- 2 Adet Hafif Kruvazör ve 4 Adet Destroyere sahip olabilir ve bu filo sadece Karadeniz’de konuşlandırılabilir. Baltık Denizinin güvenliği Almanya tarafından Rusya için sağlanacak.
9) Hindenburg ve Ludendorff şehirlerinin ismi hiçbir şekilde ve hiçbir koşulda değiştirilemez.
10)Almanya Petrol , Tungsten , Krom ve Yiyecek satın alacağı antlaşmalarda (savaş tazminatı için ödenecekler hariç) 50 yıl boyunca Rusya’ya sadece maliyet bedelini ödeyecek.
11)Almanya Rusya’da istediği bölgelerde her türlü askeri üsse sahip olabilir.
12)Almanya kendini tehdit altında hissederse Rusya’ya askeri olarak müdahale edip hükümeti devralabilir.
Yukarıda ki maddelerde ortak bir karara varıldı. Böylece Rusya tekrardan İmparatorluğa döndü ve komünizm hastalığından arındırıldı. Böylece 7 Temmuzda Almanya Rus imparatorluğunu Avrupa Birliği Konseyi’ne davet etti. Rusya daveti kabul ederek Avrupa Birliği Konseyi’nin son üyesi oldu.
ABK’nin (Avrupa Birliği Konseyi) amacı bu Konsey’e üye olan tüm devletlerin yapacakları her türlü antlaşmayı Konsey önünde yapmasını ve böylece her türlü gizli askeri antlaşmayı önlemeyi amaçlıyordu. Bundan sonra böylesine büyük bir savaş yaşanmaması için bu birliğin kurulması hayati bir önem taşıyordu. Ayrıca bu konsey savaşı kaybedenlerin ödeyeceği tazminatlardan bir havuz oluşturacak ve oluşturulan bu havuzdan ülkelerin yardım ihtiyacına göre Yardım Paketleri hazırlanacak. ABK’ya üye olan devletler
17-Yeni Osmanlı İmparatorluğu
Böylece bu 22 ülke her türlü sorunu ABK’da müzakere ederek çözmeyi kabul ediyor ve Avrupa’da barışın korunması için gereken her türlü hamleyi yapacaklarını taahhüt ediyorlar.
Rus İmparatorluğunun ilanından 3 gün sonra 10 Temmuz 1947’de Hitler bir konuşma yaptı
“ Sevgili Avrupa Halkları
Geçtiğimiz 8 sene içerisinde bir çok savaş gördünüz yada savaşı bizzat yaşadınız. İktidara geldiğimden beri her zaman savaşın ne kadar yıkıcı ve halklar için kötü bir olay olduğundan bahsettim. Ama Kapitalist ve Komünist savaş çığırtkanları benim barış çığlıklarımı hiçbir zaman duymadılar. Bugün size artık dünyanın ve özellikle Avrupa’nın Yahudilerden , Kapitalistlerden ve Komünistlerden arındırıldığı haberini vermenin sevinci içerisindeyim. Şimdi bir çok insan ülkelerinin yaşadığı bu yıkımdan nasıl kurtulacağını düşünüyor. Merak etmeyin Avrupa Birliği Konsey’i olarak tüm bu yıkımlardan sizleri kurtaracağız. 1918’de ki gibi savaş tazminatlarını bir avuç savaş meraklısına hibe etmeyeceğiz. Sevgili dostlarım Avrupa halkları her zaman üstün bir ırk olmanın şanını yaşamıştır. Ve bundan sonra hem devlet bazında hem kişi bazında sorunlarımızı müzakereler ederek , konuşarak çözeceğiz. Almanya her zaman savaşa ve ölümlere karşı olmuştur. Almanya bir çok millete kendi devletini vermiştir , kendi toprağını vermiştir. Bakınız Hırvatistan , Sırbistan , Karadağ , İrlanda ve Bulgaristan bunun en güzel örnekleridir. Hiçbir millet kendisine ait olan şeyi başkasına bırakmak zorunda değil , şayet böyle bir arzunuz hala daha varsa bunları konuşmaktan zevk duyarım. Dostlarım iktidara geldiğimden beri her zaman binlerce yıl sürecek bir barış imparatorluğundan bahsettim ve bugün bu tarihi günde amacımızı gerçekleştirdiğimizi açıklıyorum. Rusya’da ki kardeşlerimizin de arındırılması ve tekrar o şanlı günlerine dönmesi ile artık kardeşçe yaşayabiliriz. Bazılarınızın aklında Almanya’nın savaş meraklısı olduğu gibi bir düşünce olabilir ama bu kesinlikle yanlıştır. Almanya yıllar sonra istediği makama ulaşmıştır. Almanya ulaştığı bu konum sayesinde artık sizlerin istediği kalıcı barışın koruyucusu olma görevini üstlenebilir. Ülkenizde gördüğünüz o Alman askerleri sizin kardeşinizdir. Kardeşleriniz sizin can güvenliğiniz için evlerinden kilometrelerce uzakta görev yapıyorlar , onlara iyi bakın.
Sevgili dostlarım konuşmamı sürekli olarak barışa olan inancınızı, Avrupa milletlerinin üstün olduğuna olan inancınızı koruyarak geçireceğiniz bir ömür dileyerek bitiriyorum. Hepiniz Almanya’nın dostlarısınız ve Almanya hepinizin dostudur. Yahudi , Komünist ve Kapitalist fikirlerden uzak durun Almanya’ya sığının , unutmayın Almanya her zaman sizin koruyucunuz olacaktır.”
Heil Hitler ,Heil Hitler ,Heil Hitler , Sieg Heil ,Sieg Heil , Sieg Heil…
Bu konuşmadan sonra Almanya binlerce yıl sürecek Alman İmparatorluğunun temellerini attığını ilan ediyordu. Reich yenilmezlik unvanını kazanmıştı ve binlerce yıl boyunca da kaybetmeyecekti.
1-Açıkçası bu oyuna başlarken aklımdaki düşünce “sonunu nasıl getireceğim lan bunun” du , daha önce hoi ıv de hiç sonunu getirdiğim bir oyun olmamıştı ama sizlerin okuması hikayeyi bitirmemi sağladı teşekkürler.
2-Oyun genel anlamda kolay oldu keşke başlamadan önce zor ayarda açsaydım.
3- Transport Tycoon , Destroyer of Worlds , Wunderwaffen , Operaiton Sea Lion , The Puppetmaster başarımlarını bu oyun sayesinde kazandım.
4- Bir çok bölümü zevk alarak yazdım ama son (final) bölüm ayrıca keyif vericiydi benim için.
5- Bir ara kurslardan dolayı oyuna hiç vakit ayıramadım ve hikayeyi bırakmayı düşündüm ama “Hocam hikaye ölmedi inş” mesajlarınız hikayeye devam etmemi sağladı teşekkürler.
6-Bazı bölümlere müzik koyacaktım ama bir şey okurken müzik dinlemek bana keyif vermiyor ve saçma olduğunu düşündüğüm bir eylemdi. Yazarak veremediğin keyfi bir müzik koyarak yaşatabilirsiniz ve ben bunun biraz kolaya kaçmak olduğu düşüncesindeyim.
7- Bu hikayeyi yazmak bende çok önemli bir değişikliğe neden oldu. Daha öncesinde 3 paragraflık bir kompozisyon dahi yazamazdım ama şimdi dağlar kadar ilerlediğimin farkındayım.
8-Rusya düştükten sonra tarihi foto kullanmama kararı almıştım gerçekçiliği bozar diye düşünerek ama doğru söylemek gerekirse daha sonra pişman oldum. Birkaç bölüm geçince de yeniden eklemek tuhaf kaçar diye eklemedim. Pişman olduğum tek nokta bu herhâlde.
9- Hikayeyi yazarken birçok kişi mesajla oyun hakkında sorular sordu ve fark ettim ki bu tarz hikayeler hem oyuna hem de tarihe olan ilgiyi arttırıyor.
10-Daha önce bu sitede çok takılmazdım anca girer rehberlere bakar , bir iki hikaye okur çıkardım ama kendim hikaye yazdığımdan beri forumdan bir çok kişi ile iletişimim oldu.
Hikaye Yazmadan Önce Yada Yazarken Verebileceğim Tavsiyeler
1-Youtube’dan Kıyamet adındaki WW2 belgeselini izleyin. 6 bölüm her biri yaklaşık bir saat.
2-Ian Westwell’in birinci dünya savaşı kitabını ve Chris Mcnab’ın Hitlerin Ordusu kitaplarını okuyabilirsiniz.
3-Er Ryan’ı Kurtarmak , Fury , Das Boat , Çöküş , Kapıdaki Düşman , The Longest Day , İnce Kırmızı Hat, A bridge too far , Pearl Harbour ve Iwo Jima’dan mektuplar filmlerini izleyin.
4-Tüm HOI IV Hikayelerini okuyun.
5-Unutmayın hikaye yazmak keyif işidir eğer yazdığınız hikayeden siz keyif almıyorsanız başkaları zaten keyif almaz. İlk başta yazdığınız şeyden keyif almaya çalışın.
Özel olarak ilk önce @Furkan 65 'e daha sonra da @The New Kaiser @alemdar1227 @kenanhan @Agnostik @AdolfUstpMert 'e teşekkürü borç bilirim. Yaklaşık 2,5 ay boyunca hikayeyi takip eden herkese teşekkürler. İlk hikaye deneyimimdi ve sayenizde oldukça keyif aldım sağ olun. Umarım "hikaye yazabilir miyim , yazmalı mıyım " diye düşünen arkadaşlara ilham kaynağı olurum. Bir başka hikaye de görüşmek dileği ile kendinize iyi bakın.
« Son Düzenleme: 08 Ocak 2018, 21:26:25 Gönderen: koki »
« Yanıtla #149 : 08 Ocak 2018, 21:18:51 »
Alıntı yapılan: koki - 08 Ocak 2018, 21:16:33
Özel olarak ilk önce @Furkan 65 'e daha sonra da @The New Kaiser @alemdar1227 @kenanhan @Agnostik @AdolfUstpMert 'e teşekkürü borç bilirim. Yaklaşık 2,5 ay boyunca hikayeyi takip eden herkese teşekkürler. İlk hikaye deneyimimdi ve sayenizde oldukça keyif aldım sağ olun. Umarım "hikaye yazabilir miyim , yazmalı mıyım " diye düşünen arkadaşlara ilham kaynağı olurum. Bir başka hikaye görüşmek dileği ile kendinize iyi bakın.
Ynt: Yeni Dünya Düzeni 25. Bölüm FİNAL YAPTIK (Almanya Hikayesi)
« Yanıtla #150 : 08 Ocak 2018, 21:21:46 »
« Yanıtla #151 : 08 Ocak 2018, 21:36:25 »
Hikayelerin çok güzel ve keyifliydi. Açıkçası ilham kaynağı oldun ve hikaye yazma becerilerin çok iyi.
Umarım başka efsanevi bir hikayeyle geri dönmen dileğiyle...
« Yanıtla #152 : 08 Ocak 2018, 22:29:43 »
Hocam sovyet sahnesinde gözümden bir damla yaş aktı. Ama genel olarak çok keyif aldım. Eline sağlık
« Yanıtla #153 : 08 Ocak 2018, 22:34:33 »
« Yanıtla #154 : 08 Ocak 2018, 22:52:31 »
Böyle bir hikaye yazdığın için teşekkürler. Final bölümünü de şimdi okuyacağım.
« Yanıtla #155 : 12 Ocak 2018, 23:05:45 »
Özel mesaj yoluyla 2. Hearts of Iron IV Hikâye Yarışmasında beni desteklediğini söyleyen tüm arkadaşlarıma buradan teşekkür ediyorum , birinci olamasam bile azda olsa yazma kabiliyetimin olduğunu gösterdiniz.İşte bu beni birinci olmaktan daha çok mutlu etti.
Bu sayfa 0.365 saniyede 57 sorgu ile oluşturulmuştur