Amorf Yazın: Temmuz 2013
Paylaşmak istediğim bir sıkıntım var sadece. İçimi dökmek istedim ben de.
Aslında bu anlık bir şey de değil. Hayatım boyunca benimle beraber olan bir
sıkıntı. Bilmem kimler okur bunu, kimlerin ilgisini çekebilirim ama... Neyse
ben konuya gireyim. Siz de bilirsiniz ki insanlar türlü türlüdür. Bir arada
olmamızın sebebidir aslında bu çeşitlilik. Farkında olmasak da bizi sıkı sıkıya
kenetler, uyum içinde yaşamamızı sağlar farklılıklarımız. Ama bir özellik
vardır ki insanlar bundan şikayet etmeden duramaz, adeta kabullenemezler:
Sessizlik. Sizin de büyük ihtimal anlamış olduğunuz gibi ben, her ortamda mutlaka bir tane
bulunan, sessiz, sakin, içine kapanık insanlardan biriyim. En yakın arkadaş(lar)ım
ve ailem dışında kimse hayatımda neler olup bittiğinden haberdar değildir. Hatta
ailem bile bilmesi gerektiği kadarını bilirler. Sorsanız cevap veremezler
hakkımda herhangi bir soruya. Gizemli olduğumu söylersem eğer size, bütün bu
durumu olabilecek en çekici ve en güzel haliyle tanımlamış olurum. Çünkü bunun
dışında kullanabileceğim tüm tanımlar genelde insanların benden uzaklaşmasına
sebep olabilecek tanımlardır. Ben anlatmasam da kendimi insanlar zamanla
tanıdıkça uzaklaşıyor genelde zaten. Ben kendime alışmayı becerdim. Ama aynı
performansı etrafımdakiler sergileyemiyor. Kimsenin bana katlanmasını beklemiyorum yanlış anlamayın. Ben zamana
ihtiyacı olan biriyim. Gel gelelim insanlar çok aceleci. Çabucak tüketip
yaşanabilecek her şeyi bir anda yaşamak, konuşulabilecek her şeyi hemen
konuşmak istiyorlar. Ben ve benim gibi insanların sadece sabra ihtiyaçları var.
Bunları yazıyorum çünkü internette forum sitelerinde olsun, sözlüklerde olsun
sessiz insanlardan yakınılıyor. Bazıları uzak durulması gereken tip olarak
tanımlıyor bizi, bazıları sıkıcılığımızdan bahsediyor. Hâlbuki biz bu hayatın
belki çekilmez, belki anlaşılmaz ama gerekli olan kısmıyız. Ortamda konuşan
birisi varsa onu dinleyen biri de olmalıdır. Çok konuşan birisi benim
suskunluğumdan dert yandığı zaman, ben hep onun "dinleyememe"sine
üzülmüşümdür. Dinlememek demek bencillik demektir. Dinlemeyen insan sadece
kendinden bahseder durur. Acaba hiç bir sorununuzdan bahsederken çözüm
arayışınıza katılmayan sözünüzü kesip "Hıı.. Öyle mi?" deyip geçen
hemen sonra kendi hayatından bahsetmeye koyulan bir arkadaşınız oldu mu?
Olmasın. Eğer karşınızdaki insan sizi dinliyorsa değer veriyor demektir. O
kadar bile değilse saygı duyuyor demektir. Ben sadece şunu merak ediyorum keşke
bir cevap veren çıksa, neden konuşmuyor olmamız bir sorun? Neden dinliyor
olmamızın bir anlamı yok? Hayatım boyunca suskun bir insan olduğumdan ötürü kendimi suçlu hissettim,
suçlu hissettirdiler. Ama şimdi böyle değil ben kim olduğumla gurur duyuyorum.
Ve benim gibi insanlara karşı bir parça anlayış istiyorum. Bu kadar.
Şu sıralar evde alışık olmadığımdan daha fazla vakit
geçiriyorum. Bu zaman zarfında da ufak çaplı romiyoda vakit geçirirken aklıma
bir soru uzunları yakıp tecavüz ediyor. Sizinle paylaşayım istedim ben de. Minik bi sorum var belki biraz da
cevabı içinde olan türden.
Birisinin gözlerinde kendini gördüğünde, onunda senin
gözlerinde kendisini görmesini beklemek,
Elini tuttuğunda onun kalbinin de senin gibi çarpmasını
beklemek, aşkından yanıp tutuşurken onun seni özlemesini istemek, senin onu sevdiğin kadar seni sevmesini, senin ilgi
gösterdiğin kadar (bazen daha fazla) ilgi beklemek,
Bazen de onun için yanıp tutuşurken onun kül olmasını
Ve soyu sopu belli olmayan acılarıma mahkum oluyorum. Her
adın anıldığında tekrar tekrar peydahlanıyor kalabalık ortasında kimsesizliğim.
Kürtajla alıyorum hayallerimi.
Kürtaj uyguluyorum düşlerime, hayallerime, sevinçlerime. Yani
senden bana gelen her şeyi! Çünkü tek başıma bakamam, sonu ''biz'' olmayan
hayal ceninlerine... Büyütemem sen yokken onları. Evet! En iyisi öldürmek
onları. Yüreğimin yaşına bakmadan öldürmek! Bak öldürüyorum ümitlerimizi! Evet,
katili oluyorum ''bizim''. Bizi öldürüyorum, kendimi senden soyutlayarak.
Müşterek kurduğumuz dünyanın tek vatandaşı olarak yaşıyorum sonra: Dünyamdan
atıyorum ve gidiyorsun sen! Kendine başka cennet bulan bir melek gibi. Bu
gidişin kanatsız olacak ama bilesin, şimdi lütfen yüreğimde doldurduğun yeri
terk et ve git. Sakın ardına dönüp bakma. Gitmeyip kendine ihanet etmeni
istemem. Sonucunda mutsuz olan ben olsam da bunu istemem. Şimdi hoşça
kalıyorum. Sakın beni düşünüp merak etme(işaretsiz bir noktalama)
İşin farklı olur eşinle. Okuduğun kitaplar farklı olur. Bazen dinlediğin müzikler de konuştuğun insanlar farklıdır. Yaşanan yalnızlıklar farklıdır. Senin eşini özel yapan belki bu farklılıklardır. Eşinle sadece aynı yolda yürürsün, tüm farklılıklara rağmen. Onunla ayrı dünyaları paylaşırsın. Eş olmak paylaşmaktır.Yalnızlığın ayırdığı duvara kadar…
Gün içinde ruhunun coşku ile dolduğu bir anda aklına geliverir eşin, arayıp paylaşmak istersin ruhunu. O coşkudan ona da vermek istersin. Tıpkı hayatının zor bir dönemecinde eşinin senin yanında olduğunu bilmek gibi… Gücünün tükendiği anlarda ondan güç almak gibi… Elinden tutabilmek gibi…
Eşin düşünce hatırına,i çine huzur dolar. Çünkü sen eşini bulmuşsundur. Sen evrende kendine ayrılmış boşluğu doldurabilmişsindir. Eşin senin aynandır. Kendini daha kendin gibi görürsün ona baktıkça. Karmaşık düşünceler içinde boğulmazsın. Sen eşinle büyürsün. Ruhunu zenginleştirirsin onunla. Eşin seni kendine güvenen bir insan olduğun için değil, sen olduğun için seni sever. Sevginin bu türden koşulları asla olmaz. -Sahiplenemezsin eşine.Kimse kimsenin sahibi olamaz bu evrende. Sen sadece onun eşisin.Sana eşlik eden kişi o hayat yolunda. Eş demekle neyi kastettiğimi anlayabiliyor musun?
#Annen hastalandığında acına ortak olabilmeyi, birlikte ağlayabilmeyi. #Beni ailene “arkadaşım, dostum" diye tanıtmış olmanı…
#Koca bir ay boyunca beni bi' kereden fazla aramış olmanı… O bir kere aradığında beni sadece cinsel paylaşım için çağırmamış olmanı. Senin evine geldiğim o gece kafam karmakarışık iken konuşmaya ihtiyacım var iken bana cinsel olarak yaklaşmamış olmanı. “Beni buraya özlediği için mi çağırdı yoksa sadece cinsellik için mi?" sorusunu kendime sormamış olabilmeyi. #İzmir'e yeni gelmişken sorunlarla beni yalnız bırakmamış olmanı. Var olan cinsel problemimde bana yardımcı olmanı. Bunu ikimizin bir sorunu olarak görebilmiş olmanı. En azından bu konu hakkında konuşabilmiş olmayı…
Bugün pride hakkında yazılar takıldı sürekli gözüme bastırmıştım tekrardan bi keşkelere sarılır oldum. Bu durumu fazla uzatmamak için de ötelediğim ve önceki yazımda da bahsettiğim konuyu yazmak için öne çektim. (çekemiyorum napim) Aslında aklımda tek tatil eğlencesi vardı anlatmak için ama pride'a katılım gösteremediğim için kendimi Kuşada'sına atmıştım onda da anlatılacak konular oluştu. İkisini bu yazıya sığdurmaya çalışacağım, ama şimdiden belirteyim ki uzun olacak hazır olun. (gevezeliğime bahane buluyorum)
Öncelikle yaklaşık 2 3 hafta önce gittiğim Urla'dan bahsetmek istiyorum. Haziranın sonu gibi kalmalı bi plan yapmıştık tee öncelerden tebi benim kesin değildi o zamanlar malum muamma bi pride meselem vardı neyse onun öncesinde de atıştırmalık bi şeyler yapalım dedik. Neresi olsun diye düşünürken tüm yakın çevremizi dökdük ortaya gidilenler hakkında fikirler alındı. Bu aşamada ne kadar sürtük(gezmesini seven şahıs) bir grup olduğumuzu anladım. Gitmediğimiz bi Urla kalmış. Sineğim fahri organizatör olduğundan ve şuh diksiyonuyla mekanları araştırmaya başladı orada ve bize güzel cüzzi bi mekan ayarladı. TCDD Kampına gittik bilen bilir. Konakta ellerde boyozlar gevrekler buluştuk arkadaşın arabasıyla gideceğiz. Bu arada atlamadan belirteyim Urlaya gittiğim grup 4 lezbiyen ve 1 Amorf'tan oluşuyordu. Arabaya atladığımız gibi şarkılar açıldı sabahın köründe tek hareketli araba bizimkiydi sanırım. Samimi minik bir arkadaş grubuyla özgürlük elimizde seyahat etmek her zaman hoşuma gitmiştir ve hayal etmişimdir. Yarım yamalak yol bilgimizle bir yerlere geldik atıştırmalık alışveriş için durduğumuz marketin yanında çok sevimli bir golden vardı sahibi olan amca da pek sıcakkanlıydı. Birikmişlik sevgimi goldena oracıkta verdim, memnun kalmış olacak ki hayvancağız ardımdan havladı öpücük gönderdim, vedalaştık ve yolumuza devam ettik. Müzik yine açık benim kol dışarıda rüzgarla dans ediyor. Bazı müzikler rüzgarla iyi gidiyor... Öyle böyle kahkaha cümbüş gülüş geldik biz kampımıza. Günübirlikçi girişini gördük hemen park ettik. Keşke günübirlikçiler için ayrı giriş ayarlarken de bi de otopark ayarlayabilselerdi. Pek kalabalık değildi sadece bi kaç aile vardı biz gittiğimizde. Fotolarını çok incelemesem de kaydırak yoktur diye düşünmüştüm ama bi baktım ki köşede sarı mı sarı uzun mu uzun eğimli mi eğimli bi kaydırak bana bakıyor orada sevinç çıplığımı saldım gitti. Havlular serildi şemsiyeler ayarlandı güneşin tepemizde olmasına az kalmıştı kremler yağlar tamamlandı ve herkes poposu havada uzanıyordu tabi şezlonglar dip dibe dedikoduya devam. Etrafta kesecek potansiyel olmayınca biz dedikodu yapıyoruz genelde. Bi güzel vücut ateşimizi yükselttik hazırız dedik denize doğru yol aldık. Onun hakkında da bilgi vermek gerekirse dubalar çok yakındı bize yani deniz kısa mesafede derinleşiyordu ki zaten plaj yoktu beton bi yükseklikten adım attığımızda dizimizi buluyordu derinlik. En başta sunduğumuz seçenekler arasında Urlanın seçilmesinin bi nedeni de suyunun fazla soğuk olmamasıydı, ama kim dediyse halt etmiş irkilmeyen bölgem kalmadı dizimden yukarı bi şey beni yoklamaya başladı saç diplerimde hissettiğimde ise içimdeki Yıldız Tilbe dışarı vurmuştu. Her neyse balıklama daldım kendime geldim tepemdeki güneşin sıcaklığıyla da alıştım. Boy sorunu olan ve yüzmeyi bilmeyen iki arkadaşı kıyıda çimmeleri için bıraktık diğerleriyle dubalara kadar gittik hatta yetmedi bi o akdar daha gidip denizin ortasına yüzen iskele yapmışlar orada yarım saat filan güneşlendik ve dinlendik sonra geriye yüzdük. Hepimiz iyi efor sarfettik o arada zaten. Günde 2-3 kere yapsak bu yolu piiii...
Yüzme faslı bu şekilde bittikten sonra şezlongta saatlerce uzanmalar başladı. Ben de bu saatler birinde yandım ama tam hatırlamıyorum uyuyordum(!) Kendimize geldiğimizde bizim arkamızda benim kesiştiğim önümüzde ise kızların kesiştiği birisi vardı. Benimki hakkında fikirler ortaya atıldı, gey, bisex ve en sonunda hetero olduk. Temiz yüzlü iyi vücutlu da anacım o kasıntılığı yanlış yerde yapıyorsun. Beach Clubta değiliz nitekim. İlerleyen zamanlarda arkamdan kalkıp önüme sereserpe uzanmıştı iki göz banyosu yaptım ben de bahaneyle. Benimki bakışmayla kalırken kızlar boş durmadı tebi önümüzdeki sereserpe uzanan iki taşa yazmaya başladılar bronz ten ve incecik belleri vardı hatunların tekinin platin sarısı saçları teniyle ve bikinisiyle iyi gitmişti. Ben bu yorumları yaparken yanımdaki yorumlara kulak verince kadınlardan bi kere daha irite oldum (lol) majorlar minörler amanım südyen bedeni bla bla... Arkadaşın teki gitti konuşacağım diye adı Manavcı Riri olsun. Kızıl saçlı esmer asimetrik kesimle Rihanna'nın belli bi dönemdeki halini andırdığı için. Ki bunu sadece biz değil dışarıda beraber yürüken laf atan erkekler de düşünüyor. Çakma sarı bacıyla konuştu saçtan açmış konuyu beraber yüzelime getirmiş oradan. Tebi küçük bi ayrıntı var yüzmeyi bilip korkan birisidir kendisi, bu küçük ayrıntıyı dile getirdiğimizde kahkahalar havada uçuştu (lol) Sonuç olarak bizimkisi timsah gibi yüzüyormuş izlenimi vererek kızları kesiyordu denizden en son, ama kızların hiç denize girmeye niyetleri yoktu bütün gün uzandılar. Aslında her şeye niyetleri açık bir hatuna benziyorlardı. Keza bizim kızlara attıkları bakışlar ve giderken görüşrüz demeleri kişilikleri hakkında fikir edindiriyor ister istemez. Bi de şu kadın milletinin beğenilmeye dayanamamaları ne olacak anacım. Kadınlar bile beğeniyor edasıyla salınması plajda anlam veremiyorum. Neden biz de öyle şeyler olmuyor erkekler bile beğeniyor beni diye gerinen bi adam göremezsiniz toplumumuzda... Neyse onlar da gitti kaldık yine baş başa kampın yukarısında bulunan ayrı yemek yenilebilen ve çay servisinin yapıldığı küçük bi yer vardı oraya gittik çaylar içildi telefonlar şarj edildi ve 1 saat de masa tenisi oynanıldı. Kadınların hepsi benden iyi oynuyorlar ayar oldum orada bıraktım ben de iyi olduğum şeyi yaptım fotoğraf çektirdim... Aramızda bi fotoğrafçı ve pro makinesi olan olunca malzememi konuşturayım dedim. Potre fotolar çekindim bol bol hala elime ulaşmasalar da. Bunun yataktaki halini düşünün :) Yenilip içildi duşlar alındı çantalar hazırlandı üstler de değişip son rötuşlarımızı da yaptıktan sonra malum günübirlikçi trafiğine kalmadan dönelim diye erken çıktık az yola. Trafikte yine dikkatleri çektik playlistimiz ve kınaya gitmiş görümce-eltiler gibi döktürmemizle. Bi bakmışız gelmişiz biz olunca ayaküstü plan yapıp tek yaşayan bir arkadaşın evine gittik hiçbirimiz çantalarımızı takamıyorduk çünkü yanık tende çanta durmuyordu! Eve girdiğimizde herkes üstündekilerden kurtuldu ev bi de küçük 5 kişi popomuzu sırtımız değmeden koyacğığımız bir yer arıyorduk. Lakin öyle bi yerin olmadığını anladığımızda küçük bi kanepede 3 kişi uzanırken bulduk kendimizi. 2 kadın ve ben tek kanepede şezlongvarı uzanınca ortaya değişik kareler çıktı fotolara baktıkça kopuyorum. Tatile gelemeyen bi arkadaş aradı hızır gibi direkt ondan yanık kremi istedik. Kız yakındaydı zaten, hemen gelip bi güzel kremledi beni fal bakan teyzeler benim kadar duacısı olamamıştır kıza (lol)