Ayşe Arman: “Hepimize iyi gelecek şey iyilik” – SosyalUp
İnsan kendisini sorgulamadan edemiyor: Kim iyilik için bir şey yapmaya gönüllü ya da biz ne kadar bir şeyin ucundan tutuyoruz? Dünya bizim evimiz! Peki evimizi daha iyi ve güzel hale getirmek için “ben ne yaptım?” sorusunu kendimize sorma zamanı değil mi? Yazdığı yazılarla pek çok önemli konuyu gündeme taşıyan, sorunlara çözüm bulmaya çalışan, “kadın gücüne”
İnsan kendisini sorgulamadan edemiyor: Kim iyilik için bir şey yapmaya gönüllü ya da biz ne kadar bir şeyin ucundan tutuyoruz? Dünya bizim evimiz! Peki evimizi daha iyi ve güzel hale getirmek için “ben ne yaptım?” sorusunu kendimize sorma zamanı değil mi? Yazdığı yazılarla pek çok önemli konuyu gündeme taşıyan, sorunlara çözüm bulmaya çalışan, “kadın gücüne” inanan, hiç durmayan ve sürekli üreten Ayşe Arman, iyilik için hayata geçirdiği Sakajewa İyilik Kolyeleri’ni anlattı bize.
Bugüne kadar yaptığınız pek çok röportajda dünyaya iyilik katmaya çalışanlara destek olup seslerini duyurdunuz. Peki sizin, Sakajewa İyilik Kolyelerinin hikayesi nasıl başladı?
Sevdiği adamın peşinden dünyayı gezen bir kadınım ben. O nereye, biz de kızımız Alya’yla oraya… Üç sene önce maaile Hindistan’a taşındık. Zaten ahşap kolye takmayı severdim, Hindistan’da cennetine düşmüş oldum! “Mala” diyorlar bu kolyelere. Önce almaya, sonra yapmaya başladım. Müthiş bir terapi de aynı zamanda. Kolye dizmeye başlayınca, dünyayı unutuyor insan. Sonunda elimde, kendi yaptığım birbirinden güzel 100 kolye oldu. Bir arkadaşım, “Ya sen bunlarla Instagram’da iyilik iletişimi yapsana” dedi. “Nasıl yani?” dedim. “Senin bir milyon küsur takipçin var. Her kim, şirket, okul, kurum senin kolyelerini kadın çalışanlarına hediye etmek isterse, sen de bu kolyeleri onlara hediye et. Onlar da senin işaret ettiğin bir vakfa, bir derneğe, ihtiyacı olan birine mesela 15 bin lira destek olsun” dedi. Her şey böyle başladı ve çığ gibi büyüdü.
Şu anda ne kadar para toplanmış oldu?
Bir milyon lira! İnanılır gibi değil, değil mi? 25’e yakın sivil toplum örgütüne destek olduk, 30’a yakın şirketle çalıştık, çalışıyoruz. Ben bile şaşkınlık içindeyim. İyilik kolyelerimizin bu kadar beğeniliyor olması beni ayrıca mutlu ediyor. Sonra tabii arkası geldi, kermesler, fuarlar, kongreler, design weekler, Togbazaarlar her yere katıldık, katılıyoruz. İyilik Evimiz var, onu kuruyoruz. Yanımızda her seferinde farklı bir STK oluyor. Kolyelerimizden almak isteyen, STK’ya para ödüyor, bağış makbuzu alıyor, biz de kolyeyi hediye ediyoruz. Mekanizma böyle işliyor. Anlatamayacağım kadar mutluyum. Bana nefis güzel kapılar açtı. Gerçekten iyilik bulaşıcı… Yürekten inanıyorum buna…
Sakajewa isminin anlamı nedir? Nereden çıktı bu isim?
Alya ile bizim sihirli kelimemiz. Küçükken, onunla olmayan kelimeler uydurur, anlamını biz verirdik. İkimiz arasında sır olurdu. Sakajewa, bizim abrakadabra gibi bir kelimemiz. Kapıyı çalarım mesela, Alya “Parolayı söyle” derdi, ben de “Sakajewa” derdim. “Pure love”, “saf sevgi” anlamına geliyor bizim dilimizde. Küstüğümüz zaman da Sakajewa der barışırdık. Bu kolyeleri yaparken isim arıyordum. Alya dedi, “Sakajewa İyilik Kolyeleri olsun adı” diye.
İyilik, size güç ve enerji mi katıyor?
Hem de nasıl! Bir başkası için bir şey yapmak, minicik de olsa faydalı olmak, olabilmek acayip bir şey… Olağanüstü! Bundan daha güzel bir şey yok! Bin kaplan gücünde oluyorum… Bize iyi gelen şey hayatta, “almak” değil, “vermek”miş, bunu da bu vesileyle öğrendim. Bir de sosyal medya gücümü iyi bir şeye kullanmak çok çok hoşuma gidiyor…
Yoğun çalışma temposunun arasında hangi motivasyonla bu işi yapıyorsunuz?
Ben dünyanın karanlık bir dönemden geçtiğini düşünüyorum. Bütün kavramların birbirine karıştığı, gürültünün ve uğultunun yüksek olduğu, tuhaf bir dönem içinde yaşadığımız dönem. Zemin çok kaygan. Kafalar karışık. Ben hepimize iyi gelecek şeyin “iyilik” olduğuna inanıyorum. Gerçekten dünyayı iyilik kurtaracak. Hepimiz, iyilikler yapacağız ve iyilik halka halka yayılacak. Bizden daha zor durumda olanlara destek olmalıyız. Ve herkesin, ufak da olsa yapabileceği bir şey var. Bu da benimki… Kolye yaptıkça ve her seferinde ihtiyacı olan birilerine bir şirketin, bir kurumun destek olmasını sağladıkça, kendimi iyi bir insanmışım gibi hissediyorum. Şu hayatta işe yarıyormuşum gibi hissediyorum. Bundan daha iyi bir motivasyon olabilir mi?
Beklediğiniz desteğinin fazlasını aldınız o zaman…
Valla öyle… Bizim de ağzımız açık kaldı! Bu kadarını beklemiyordum. Bir de, hâlâ bu kolyeleri, ben, Alya, dokuz yıllık yardımcım Maribel, komşum Mine ve Yogita yapıyoruz. Yani arkada bize destek olan profesyonel bir ekip yok. Son derece amatörüz. Bu da hoşuma gidiyor. Hâlâ çok butiğiz, hiçbir kolye birbirinin aynı değil. Hepsi el yapımı. Ama tabii zaman için de hızlandık, ben haftada 150 tane yapabiliyorum. İki buçuk saat ileride Hindistan, ben sabah Türk kahvemi koyuyorum, ohhh kolye yapmaya başlıyorum, henüz Türkiye uyuyor oluyor. O iki buçuk saat çok işime yarıyor, bize epey kolye olarak dönüyor!
Bir de yeni şeyler eklediniz…
Evet. Artık sahne sunumları da yapıyorum. Elimizde çok görsel materyal var, iyilik kolyelerinin hikayesini anlatıyorum. Bazen şirketler kendi kadın çalışanlarına sahnede veriyor kolyeleri, ben boyunlarına takıyorum. Destek oldukları STK’lar da sahneye geliyor. İş bir sahne olayına dönüyor. Çok coşkulu geçiyor. Sonra workshoplar yapıyoruz. Gidip nasıl kolye yaptığımızı gösteriyorum.
Türkiye’de sizin gibi geniş kitlelerin takip ettiğini isimlerin bu tarz hareketler başlatmasının diğerlerine de örnek olduğunu düşünüyor musunuz?
Ben birilerine örnek olmak için yapmadım. İçimden geldiği için yaptım ve bir iyilik hareketine dönüştü. Hep “Kolye bahane, iyilik şahane” diyoruz. Ama keşke herkes işin bir uçundan tutsa… Herkesin yapabileceği bir şeyler var.
Sakajewa İyilik Kolyeleriyle bu yılki hedefiniz nedir? Hangi derneğe destek oluyorsunuz?
Kolyelerimizi alan şirketler de bazen, “Biz Darüşşafaka’ya destek olmak istiyoruz!” diyorlar, “Tabii” diyorum. Ya da Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, TOG, TEMA, Pembe İzler, Memeder, Tohum Otizm Vakfı. İstedikleri sivil toplum örgütü olabilir. Buna şirketlerle birlikte karar veriyoruz, geniş bir yelpaze var. Bazen kurumlara değil, bireylere destek olduğumuz da oluyor. Hepsinin hikayesini de Instagram’da paylaşıyorum. Geri dönüşler de çok güzel. Bir yıl Locciatane’la güzel bir iş birliği yaptık, 100 bin lira Unicef’e destek olduk, hatta çekimizi takdim ettik. Şimdilerde Lidyana.com ile çalışıyoruz. Şubat ayı Engelli Havyanlar Derneği Encander, mart ayı Omurilik Felçlileri Derneği, nisan ayı da Parıltı Görme Engellileri Destekleme Derneği yararı satış yapılıyor.
2019 için planlarınız nedir? Yeni projeler olacak mı?
Devam etmek. Benim bildiğim tek şey bu… Evren, hareket sever! Ben üretmeye ve kolye yapmaya devam edeceğim. Bir de PekmezBoz ekibiyle Bodrum Gürece’de bir İyilik Atölyesi hayata geçiriyoruz. Geçen yaz bir kısmını yaptık, bu sene devam. Herkese açık bir atölye. İnsanlar gelip kolye yapabilecekler, kendi tasarladıkları kolyeleri takabilecekler. Şirketlere de açık olacak, takım çalışması ve çeşitli workshoplar için. Köyümün kadınları da bana destek olacak, elde edilen gelirle köyümüzü güzelleştiririz belki… Böyle bitmez tükenmez hayallerim var.
8 Mart yaklaşıyor. Kadın çalışanlarına bir iyiliğin parçası olma imkanı vermek isteyen kurumlar size nasıl ulaşabilir?
Instagram’dan ulaşabilirler, @sakajewa diye bir adresimiz var, oraya yazabilirler. Bana direkt ayse@hurriyet.com.tr’yemail atabilirler, arayabilirler. Ulaşmak isteyen, bir şekilde yolunu buluyor…