Dayan gönLüm bitecek bu hasret
'Şiirler' forumunda princess_28 tarafından 21 Kasım 2008 tarihinde açılan konu
Dayan gönLüm bitecek bu hasret konusu
Söylenmeyen sözlerin ağırlığı, demir balyalar gibi çöktü yüreğime Bir yanardağ misali gönül dağım! Hani bazen diyorum ki patlasa bu yanardağ! Dökse içindeki her şeyi dışarı! Boşalsa! Rahatlasa artık! Sonra duruyorum Sonra susuyorum İçimden çıkan lavların etrafı yangın yerine çevireceğini düşününce kilit vuruyorum dilime
"Yan!" diyorum içime! "Sadece sen yan!" Ve "Dayan!" diyorum gönlüme!" Sen dayan!" Dayan be gönlüm! Dayan ki , elbet birgün görecektir sevgili arşa yükselen alevlerini Dayan ki , elbet bir gün sende açan alev kırmızısı güllerin kokusu yâre ulaşacaktır Dayan ki bir gün alevlerin, sevgilinin gözyaşıyla buluşacaktır
Dayan gönlüm! Dayan be gönlüm! İçine akıttığın gözyaşınla bile sitem etme sevgiliye! Derdini başına tac et "Sevgiliden geldi diye Ve dayan , sorma "İçime bu yangını salıp da nereye gitti?" diye! Sen sevgine sadık ol Dayan be gönlüm! Bîçâre değilsin Yaradan sana yâr Kimsesiz değilsin, yanında "Kimsesizler kimsesi" var! Biliyorum! Sığmazsın hiç bir yere bu sevdayla, dünya sana dar! Ama dayan gönlüm! Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var! Dayan be gönlüm! İçindeki aleve attığın tohumları gözyaşınla yeşert Dayan ki her şey bitecek bir gün, kalmayacak ne gam ne dert! Alev kırmızısı güllerden der demet demet Bil ki!Bil ki bir gün mutlaka bitecek bu hasret!!!
En son bir moderatör tarafından düzenlenmiş: 21 Kasım 2008