ÂLEME HALİFE; İNSAN 17.05.2018 - Birlik Gazetesi
Bu makale 2018-05-17 14:31:15 eklenmiş ve 31 kez görüntülenmiştir.
İnsanı inciten Rabbimizi incitir. İnsanı razı edense Rabbimizi razı eder.
İnsan, yaratılmışların en kıymetlisi, Yüce Mevla’nın kelamına muhatab bir varlıktır.
İnsan, varlık âleminde Cenab-ı Hakk`ın halifesi olmaya layık görülen, akıl ve irade sıfatları ile donatılmış kâinatın fihristidir.
İnsan, kutsal bir varlık, kalb ise bir başka kutsal.
Kalb; nazargâhi ilahîdir.
Kalb; ilahî kudrete mekândır.
Efendimiz (s.a.v.): “Allah sizin kalblerinize bakar, suretlerinize değil” buyurarak, kalbin bir nazargâhi ilahî olduğunu bizlere öğretir. Biz, insanın dolaysıyla kalbin yüceliğini Efendimizden ve O’nun 63 senelik fani hayatında başöğretmenliğini yaptığı Kur’an’dan öğrendik.
Bu hadis-i şerif şunu göstermiştir ki insan ile Rabbimiz arasında ilişki kalb vasıtası ile kuruluyor. Gönül insanı Yunus Emre’nin; “Ararsan Mevlâ`yı gönlünde ara” sözü bize bunu öğretir.
“ Gönül bir sırça kadehtir, kırılırsa yapılmaz.” şeklindeki sözleri kalbin cam gibi kırılgan ve ince olduğunu, hiç umulmadık yerde çarçabuk kırılabileceğini, onarımı ya hiç mümkün değil veya eskisi gibi olmaz olduğunu bizlere anlatıyor.
Konumun hemen başında ifade edeyim ki, başkalarını incitmeyi, onların kalblerini kırıp, gönüllerini yıkmayı alışkanlık haline getirmiş olanlar, rahmetten, merhametten ve şefkatten nasipsiz olanlardır. Hissiz, hissesiz kimselerdir.
Nezaket, zarafet ve güler yüzlü olmak gibi ilahî lütuflardan mahrum kimselerdir.
Kalb kırmak; kabalıktır.
Yüce Mevla’mız Al-i İmran suresi 146. ayet-i kerimede: “… Allah, sabredenleri sever.” Buyurarak bizlere her zaman sabrı önermiş, dilimize, gözümüze, ellerimize hâkim olmayı, gayz denilen öfkelerimizi yutmamızı emretmiştir. Al-i İmran suresi 134. ayet-i kerimede:”…Onlar bollukta ve darlıkta Allah yolunda harcayanlar, öfkelerini yenenler, insanları affedenlerdir. Allah iyilik edenleri sever.” Buyurmuş, “ Ben, kalbi kırık olanların yanındayım ” buyurmak suretiyle de, insana ve özellikle kalbi incinmiş olanlara ayrı bir değer vermiş olduğunu beyan etmiştir.
Kendi kalbinin rencide edilmemesini, gönlünün kırılmamasını arzu eden bir kimse başkalarının kalbini de kırmaktan sakınmalıdır. Zira Efendimiz (s.a.v.) hakiki Mü’mini; kendisi için istediğini kardeşleri için isteyen, kendisi için istemediğini de başkaları için istemeyen kişi olarak tanıtır.
Büyükler, kalb, Allah`ın evidir derler. Kalbi Kâbe`ye denk hatta ondan daha üstün tutmuşlardır.
Şu çeşmeye bak su içecek tası yok, Kırma kimsenin kalbini, Yapacak ustası yok. Mısraları kalbın yüceliğine işarettir.
Kalb, Kâbe`ye benzetilince kalb kırmak da Kâbe`yi yıkmaya kıyaslanır olmuştur.
Mü’minleri incitip onların kalblerini kırmanın büyük bir vebal olduğunu düşünen Allah dostları, bir gönül yıkmanın Kâbe`yi yıkmak kadar günah olduğunu, yine bir gönül yapmanın da Kâbe`yi yeniden inşa etmek kadar sevap olduğunu dile getirmişlerdir. Hazreti Mevlana’ da: “Bir defa kalb kırmak, Kâbe`yi alt üst etmekten daha kötüdür. Zira Kâbe`yi Hazreti İbrahim (a.s.) inşa etmiş, gönlü ise Hazreti Allah ” der.
Bestami YAZGAN’da gönül kırmanın ne olduğunu şöyle anlatır:
Konumu Yunus’un şu dizeleri ile bitiriyorum:
“Gönül Çalab`ın tahtı,
İki cihan betbahtı,
54344 Kez Okundu
52250 Kez Okundu
51863 Kez Okundu
51485 Kez Okundu
49335 Kez Okundu