AVRUPA ENTEGRASYONU VE DEMOKRATİK HALKÇILIK // Ahmet Kılıçaslan Aytar
Artık, 1990’larda ve yeni yüzyılın ilk on yılında bir tür dünyevi din gibi yükseltiği bir öğreti olarak serbest piyasanın ve küreselleşmenin,
Avrupa​’​nın​ ​her yerinde keskin bir şekilde milliyetçilik​, faşizm​ ​ve popülizme yani sağa ya da Demokratik Halkçılığa kayılıyor.
Halbuki bu güç tutkusu Avrupa’yı milyonlarca insanın yaşamını kaybettiği iki dünya savaşının odağı yapmıştı, ders alınmıyor.
​İşte b​enzer eğilimler​ ​bir kez daha yayılıyor​…​.
Almanya’nın 20. yüzyılda iki kez bir dünya gücü haline gelmek için Avrupa’yı fethetmeye çalışmasına yol açan karakterine tepkiler halâ tazedir.
Orta Doğu krizi: Avrupa’da göçmen krizi ve terör saldırıları: Avrupa bankacılık sisteminin krizi: Avrupa’da daha fazla kemer sıkılması: Giderek yayılan çalışanların haklarının yok edilmesini savunan sağ politikalar…
Sonuçta Fransa ile İngiltere ekonomik olarak baskın ve askeri olarak giderek artan oranda güçlü rakipleri Almanya’ya karşı ittifak kurma eğilimini sürdürüyor…
18 Eylül 2014’te İskoçya, bağımsız bir ülke olması gerekip gerekmediğine karar vermek için referandum yapmıştır.
İskoç milliyetçiliğine rağmen​ ​İskoçya böyle bir egzersiz yaparken katılım yüzde 84.6 ile olağandışı derecede yüksekti​ ve referandum yüzde 55,3 oyla “hayır” a döndü.
Katalonya’nın aksine, Westminster Parlamentosu İskoç halkına referandum yapma hakkını
Nitekim İskoçlar ulusal para birimi olan “Pound” kaybetmeyi, Avrupa Birliği’nden çıkmayı ​göze almadı.
Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Finlandiya, Fransa, Almanya, Hollanda, İtalya, Polonya, Portekiz ve İsveç’te bile bölgesel ayrılıkçı hareketler bulunuyor.
Alman​ya​ seçimleri​nde​, demokratik halkçı ve AB şüphecisi Almanya için Alternatif Partisi’nin (AfD) gösterdiği keskin yükselişin, Avrupa entegrasyonuna zarar vereceği öngörülüyor.
​”​Memnuniyetsiz Vatandaşlar İçin Eylem​ Hareketi​ (ANO2011)” Cumartesi günkü seçimde büyük bir zafer kazandı.
Şimdi açıkça 1920​ ve 1930​’​ların otoriter rejimlerine olan hayranlıklarını itiraf ed​en​ ​Macaristan​ ve Polonya hükümetler​i ile bir blok oluşturmasından endişe ediliyor.
Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron göreve başladıktan beri Almanya ile daha fazla fikir birliğine varmak: Euro bölgesindeki tek bütçeyi güçlendirmek: Vergi ve sosyal güvenlik sistemlerinin yakınlaşmasını teşvik etmek: Avrupa savunma entegrasyonunu ilerletmek: Avrupa ortak tarım politikası: Verimsiz AB yetkililerinin boşaltılması gibi öngörüleri için Almanya’dan olumlu bir yanıt alamıyor.
Çünkü Almanya’da AfD’nin hızla yükselmesi Başbakan Angela Merkel’i diğer partilerle işbirliğini düşünmeye ve Alman seçmenlerini göz önünde bulundurmaya zorluyor.
Macron’un Almanya’dan onay alamaması hem Macron’un itibarını düşürüyor, hem de Fransa’nın planını zorlaştırıyor…
​Almanya’nın siyasi durumu p​ragmatik tedbirler​ alınmasına yol açarken​, AB üyesi ülkeler arasında karşılıklı şüphe uyandırarak entegrasyonu engell​iyor.​
Bu yüzden AB “çok hızlı Avrupa” inisiyatifini ileri sü​rüyor.
​Onlar,​ ​ö​zellikle Kalkınma Yardım Fonu olmak üzere AB’nin çıkarlarından yararlanmayı​ hedefliyorlardı,
Ancak şimdi bir geçiş dönem” sırasında haksız muamele ​görmekten,
​”Çok hızlı bir Avrupa’da” ikinci sınıf vatandaş olma konusunda endişe​ duyuyorlar.
​Borç krizinden bu yana Avrupa’da ekonomik durgunluk yaşanıyor.
Avrupa entegrasyonu için umutlar ​giderek azalıyor…
Daha popülist politikacılar​ın​ iktidara gel​mesiyle Avrupa’​nın parçal​a​​nma talebi giderek daha da güçlenecek​tir…​.
Off! Bu çok zor bir durumdur…
Bir süredir bu güzel ülke; bir İslamcı Faşist ve Demokratik Halkçı AKP Genel Başkanı Erdoğan’ın yanlış siyaset​i​ ve kişisel nobran​ profili yüzünden,
Barış, refah ve birlik yuvası olması şöyle dursun yeni bir şovenizmin, kemer sıkmanın ve savaşın kaynağı olan işbu AB’nin tecridi altındadır.