Yeni dönemde “Köy Enstitüleri” bize yol göstermeli
Koronavirüs aklımızı başımıza getirdiğinde…
“Tüketim toplumundan üretim toplumuna” geçmeye karar verdiğimizde…
Çaresi yok, eğitim sistemimizi de “üretim odaklı” düzenlememiz gerekecek.
Bu konuda şanslıyız, elimizde yıllar önce uygulayıp olumlu sonuç aldığımız hazır “model” var.
Köy Enstitülerini 80 yıl önceki çizgisinde yeniden açalım demiyorum.
Kurumlar, dönemlerinin şartları içinde değerlendirilmeli.
80 yıl önce, 17 Nisan 1940 tarihinde açıldı bu okullar.
Nüfusumuzun yüzde 80’ninin köylerde oturduğu yıllarda…
Köy halkının aydınlatılması için “Köy Enstitüleri”, kent halkının aydınlatılması için de “Halkevleri” kuruldu.
Köy çocuklarını enstitüde okutup, kendi köylerine öğretmen yapmaktı amaç.
Bu eğitim kurumları, Türkiye’nin kalkınma hamlesinin kalesi olacaktı.
Her iki kurum da “üretim odaklı” idi.
Halk; hem eğitilecek, eğitilirken de “üretici olmaya” hazırlanacaktı.
Eğitimin özünde, “iş içinde, iş aracılığıyla, iş için eğitim” vardı.
Bu okullarda ders; bina yapmaktı, ağaç dikmekti, tavuk yetiştirmekti, hastalıklarla savaşmaktı, makine kullanmaktı, arıcılıktı, besicilikti, kooperatif yönetmekti.
Öğrenciler, 22 iş kolunda eğitiliyorlardı.
Mezun olup köylere dağıldıklarında, vatandaşlara sadece okuma yazmayı değil, meslek de öğreteceklerdi.
Enstitülerin kendilerine ait tarlaları, bağları, bahçeleri, hayvanları, arı kovanları ve atölyeleri vardı.
Fen, matematik, edebiyat, müzik, sanat, tarım, hayvancılık, arıcılık, balıkçılık, sıhhiye, makine, biçki dikiş ve yabancı dil gibi dersler verilirdi öğrencilere.
14 yılda 21 enstitü kurulda, buralarda 17 bin 341’i öğretmen, 1599’u sağlıkçı, 8 bin 675’i eğitmen olmak üzere toplam 27 bin 989 köy çocuğu yetiştirildi.
Bunlar Anadolu’ya dağıldılar, dönemlerinde topluma ışık saçtılar.
Emperyalizme verilen ilk kurban
Köy enstitüleri, 1954 yılında emperyalizme kurban verildi.
ABD, Marshall Yardımı için köy enstitülerinin kapatılmasını şart koşmuştu.
Demokrat Parti kapattı, CHP de ses çıkarmadı, çıkaramadı.
Enstitüler, “karşı devrimcilerin” hedefindeydi, böylece Anadolu’da aydınlanmanın ilk ve en önemli ışığı söndürülmüş oldu.
Köy Enstitülerinin kapatılmasından bu yana tam 66 yıl geçti.
66 yıldır Köy Enstitülerinin yerine “üretim odaklı” yeni bir eğitim modeli koyamadık.
“Siz üretmeyin, biz üretiriz size veririz, siz sadece tüketin” dediler.
Sonunda; çalışmayan, üretmeyen, artı değer yaratmayan, dış borçla yaşayan, bir “tüketim toplumu” haline geldik.
O dönemden bugüne, ülkemizi yönetenler de ne yazık ki emperyalist devletlerin huyuna suyuna gitti.
Borç alan bir devlet, “bağımsız karar” verebilir mi?
Borç verenler, istediklerini dikte ettire ettire Türkiye’yi bu hale getirdiler.
Bilimsel olmayan, dinsel ağırlıklı bir eğitim sistemi…
Sonuçta; mesleksiz, sormayan, sorgulamayan, itiraz etmeyen, biat kültürüyle yetişen bir nesil!
Başkaları çalışıyor, başkaları üretiyor, biz başkalarından aldığımız borçla yine başkalarının ürünlerini satın alıp keyfimize bakıyoruz.
Sonuçta, gırtlağımıza kadar borç içindeyiz.
En avantajlı olduğumuz tarım sektöründe bile bizi kendilerine bağımlı hale getirdiler.
Başkalarının ürettikleriyle karnımızı doyuruyoruz.
Başkalarının mercimeği, nohudu ve fasulyesiyle…
Üretimden kademe kademe koparılan Türkiye’nin geldiği nokta işte burası!
Çalışıp üretmekten başka çaremiz yok
Dünkü yazımda, 17 milyonluk Hollanda’nın tarımda nasıl mucizeler yarattığını anlatmıştım.
Hollanda, yıllık 94.5 milyar Euro’luk tarımsal ürün ihracıyla ABD’den sonra dünyada ikinci.
Konya büyüklüğündeki Hollanda dünyayı doyururken, neden biz kendi karnımızı dahi doyuramıyoruz?
Bu kadar aptal mıyız?
Bu kadar geri zekâlı mıyız?
Bence artık deniz bitti.
Çalışıp üretmekten başka çaremiz yok.
Sürekli başka ülkelere el açarak, onursuzca yaşamayı sürdüremeyiz.
Mutlaka “tüketim toplumundan üretim toplumuna” geçmeliyiz.
İşte bunu yaparken, “üretim odaklı eğitim modeli” olarak Köy Enstitülerini kendimize rehber edinmeliyiz.
Tabii, günümüzün ihtiyaç ve şartlarına göre yeniden yapılandırarak…
66 yıl sonra Köy Enstitülerinin yaşama geçirilmesi, Türkiye’nin yeniden üretime dönüşünün simgesi olur.
Hasan Ağır - Devlet belediyeler ön ayak olmalı.Nasıl Tahir başkan Kandırada Biberiye Melisa gibi bitkiler aynı tavuk çifliği sistemi ile sen tarlayı göster fideyi tohumu mühendisi verecek ürünü satın alacak.fABRİKA kuracak işleyecek yurtdışından gelmeyecek.Köylerdede uygulanır aynı İzmir belediyesinin yaptığı kooperatifler kurulup sütüve bahçe bitkilerini üreten ilçelerden İzmir büyükşehir alıyor.Derinced Körfezde bu çok rahat uygulanır.Kooperatif kurulup hayvancılık yapılacaksa kooperatif vaıstası ile yapılmalı.İnsanlar kooperatife çalışsın ürünü kooperatif pazarlasın.Köylü bıkmış çok çalışmaktan çoğu Tarım sigortasını bile ödeyemiyor.Hem yrulmaz hem igortalı olur hem mmaş alır hayvanına göre kar paı alır.Hem işsizlik azalır.
Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 17 Nisan 23:10
Misafir - Kesinlikle doğru.
Üreten bir toplum...
Başka çare çok zor...
Yanıtla . 4Beğen . 0Beğenme 17 Nisan 20:29