• GÖREVLİ MAHKEME ( Özel Evrakta Sahtecilik – Üst Dereceli Ağır Ceza Mahkemesine Ait Olduğu )
ÖZET : Sahte fatura düzenlemek suçundan yargılama şartı olan defterdarlık mütalaası alındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerekir.
DAVA : Özel evrakta sahtecilik suçundan sanıklar Şemseddin Güvenir, Şahin Çiftçi, Hüseyin Toktaş ve Levent Kurt’un yapılan yargılamaları sonunda: Mahkumiyetlerine dair ANKARA 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.01.2005 gün ve 2004/1186 Esas, 2005/41 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 14.04.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, sanık Şemseddin Güvenir müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:
KARAR : 1- 213 Sayılı Vergi Usul Yasanın, 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 Sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre, vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle; sanıkların 2004 yılında özel gider indiriminde kullanılmak üzere sahte ödeme kaydedici cihaz fişlerin düzenlemekten ibaret eylemlerinin VUK.nun 359/b-1. maddesine uygun bulunduğu, bu suça bakmak ve delilleri tartışıp, değerlendirmek görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi, görevli mahkemece de “sahte fatura düzenlemek” suçundan yargılama şartı olan defterdarlık mütalaası alındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hükümden sonra, 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5335 Sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 Sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen son fıkra uyarınca, bir Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların atılmasında ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; anılan Kanunlar değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
SONUÇ : Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
213 SAYILI V.U.K MADDE 359 »