HomeTanıtımEnis Batur’un, Öldükten Sonra Bir Geceliğine Geri Dönen Kedisi
2 Ocak 2018ckadminTanıtım1
“Bahçeden, birden bir hırıltı geldi. Alışık olduğum bir sahneyi gözümün önüne getirdim getirmesine, ama, sanki biraz daha farklı bir seyri vardı bu kez dışarıda olup-bitenin. Sesler biraz metalik, biraz ölümcül bir tempoda geliyordu ve savaşım her zamankinden kısa sürmüştü.
Ertesi sabah öğrendim: Boncuk ölmüştü. Belli ki bir çoban köpeği ile karşılaşmıştı: Boynu kırılmış, hemen oracıkta can vermişti. Bahçeye çıktığımda, ölüsünün yanına gidemedim. İçimde çelik bir kablo kopmuş gibiydi. O gün gömüldü bahçeye. İlkyaz ve yaz geçti: Kedilere bakmamayı, onları fark etmemeyi öğrendim.
Aradan bir yıl geçti, bir sabah bahçeye açılan kapının alt bölümündeki küçük camlardan biri kırıldı. Camcıyı bulup getiremedik o gün. Akşam, bir arkadaşa uğramak için çıkarken, her zamanki gibi, iç odadaki ışığı açık bıraktık. Geç vakit eve döndüğümüzde, lâmbaların hemen yanındaki iskemlede bir kedi oturmuş, uyukluyordu. Donup kalmıştım: Şaşılacak derecede Boncuk’a benziyordu kedi. Elbette, sıradan bir tekirdi Boncuk, ama kedi sevenler bilir, kendi tekirinizi yüzlerce tekirin arasından bulabilirsiniz. Onu ürkütürüm korkusuyla, usul usul yanaştıydım: Umursamıyordu bile yaklaşan ‘yabancı’yı. Yanına çömeldim, çenesinin altını okşadım biraz, neredeyse güdüsel hareketlerle başının üzerindeki tüyleri araladım: Tıpkı Boncuk’ta olduğu gibi, kafasının üzerinde, derin bir yaradan kalma hat vardı. Bereket birbaşıma değildim, yoksa bilinmedik bir korku nedeni oluşturabilirdi yaşamakta olduğum duygu gelgiti. Sonra dikildi, uzun uzun gerindikten sonra iskemleden atladı, alışık adımlarla benim çalışma odama girdi. Her zaman üstünde oturduğu yastığa yönelip uyuklamayı sürdürdü. Gece kalkıp yanına gittiydim: Sırtüstü dönmüştü uykusunun arasında, her yanına baktım, okşadıkça verdiği tepkileri gözledim: Şüphem yoktu: Boncuk dönmüştü.
Kimseyi inandıramadım buna.”
Enis Batur’un Özgür Hayvanlar Bahçesinde, Boncuk’tan başka Necatigil’in zebrasından Baudelaire’in albatrosuna, Avni Arbaş’ın atlarından Ahmet Merdivenci’nin sivrisineklerine, Van Gogh’un yengeçlerinden Kafka’nın hamamböceğine, Picasso’nun keçisinden Bresson’un eşeği Balthazar’a kadar pek çok hayvan yer alıyor. Enis Batur’un özellikle eşekler ve kedilerle ilgili ayrıntılı bilgisi hayvanseverleri bile şaşırtacak düzeyde.
14 Ocak 2018 at 1:40 pm
Sayin Batur, kitabi yarin alip okuyacagim.. ozeti okudum buradan sanirim geri donmustur kediniz,, ayni seyleri yasadik hep.. gozyaslari ve huzunle