“hadi” dedim kendime. sabahın ilk ışıkların odanın içersine dolmaya başlamış. penceremin baktığı küçük aydınlık, görülebilecek kadar net. pencereden süzülen ışık ise oda içersinde bir yerlere çapmayacak kadar yeterli. odamda yürümek, mayın tarlasında yürümekten zor olsa gerek. bu telefonun alarmının kaçıncı çalışı.
“hadi” diyorum kendime birkez daha. hiç bir umudum yok. hiç birşey için. beslenen duygulardan arınmış bir şekilde vücudum. bunu neden yapmak zorundayım?
iskelet yapım değişmiş. bundan eminim. hiç bu kadar yere yakın yaşadığımı hissetmemiştim. kambur gezmek zakayı arttırıyor mu acaba? sanmıyorum, çünkü beynim durmuş durumda. hatta vücudumu ıslatan su beni ayıltmaktan çok usulca hazırlıyor ölüme.
neyi bekliyorum? hiç bir şeyi. tüm duygular gibi beklentilerde yalan. hepsinden öte umudun olmaması. neden ayaktayım? sadece para kazanmak için, bu beni için çok mu önemli? benim için değil belki ama başkaları için evet. işte lanet olsası düzenin bir parçası bedenim.
merdivenleri çıkmakta zoluk çekiyorum. çıksam bile sonundaki yokuş gözümde büyüyor. eminin ağrı dağı karşımda olsa bu kadar korkmam.
ne kadar zor herşey ve ne kadar uzak kelimelerdeki gibi. bekleyemiyorum. yokum… yok oluyorum… herkes gibi habersizce…
Döküntüler içinde Döküntüler etiketleriyle 5 Aralık 2008 tarihinde Kişisel Depresyon Anları tarafınadan gönderildi.
← My Girl 마이걸 (Ma-i Geol) deneme →
noreply@blogger.com (gaykedi) 5 Aralık 2008, 07:25
salma kendini, git bir yüzünü yıka, sert bir kahve iç, bir şeyciğin kalmaz 😀
noreply@blogger.com (kişisel depresyon anları) 5 Aralık 2008, 07:39
o kadar çok tüketmişim ki zamanında kahveyi artık hiç bir işe yaramıyor. sanki uyku ilacı gibi benim için
noreply@blogger.com (gaykedi) 5 Aralık 2008, 07:53
yuh desem ayıp olmaz herhalde, uyku ilacıymışş, pehh :))
noreply@blogger.com (Ferhanca) 5 Aralık 2008, 08:37
su en iyi ilaç aslınada. duşun altında insanın bütün olumsuzlukarından arınıyor bence. sen sabah birde soğuk duşa girmeliydin, hadi canlan:))
noreply@blogger.com (kişisel depresyon anları) 5 Aralık 2008, 09:57
de de ayıp olmaz ama ciddi söylüyorum artık kahve uyku yapıyor bende 🙂
çok soğuk olmamasına rağmen duşun altına girdim, ama yok ayılacak gibi değilim öğlen saatleri oldu hala gözlerim kapanıyor hem de sabah sabah onca koşuşturmacanın ardından, öğle yemeğinden sonra halimi düşünemiyorum 🙂
noreply@blogger.com (Ferhanca) 5 Aralık 2008, 10:14
iki gün önce ben aynen böyleydim. konuşmak istemiyorum ve kafam acayip şekilde dolu, neyle bilmiyorum?o gün öyle geçti "kimse ellemese sadece yatsam" dedim
senin işin zor çalıştığın için bu günü böyle geçiriceksin:(
hadi yarına hattağa akşama açılılırsın umarım:)
noreply@blogger.com (Camilla) 5 Aralık 2008, 10:39
aynen ben de o modda uyanıorum sabahları ama kahwe iciorum dus alıorum falan kendime geliorum bi şekil. sende de işe yarar mı acaba?
noreply@blogger.com (kişisel depresyon anları) 5 Aralık 2008, 18:36
bu günü atlattık gibi ama hala bitmedi benim iş macerası bi saat daha sıkmam lazım dişimi…
yok canım ya ne kahve ne duş, güne nasıl başladıysam aynen oyle devam ediyor olduğum yerde sızacak gibiyim…