Kendi engelinizle barışık mısınız? - 7. Sayfa
Toplam 137 mesajın 91-105 arasındakiler
Mesaj Gönderim Zamanı: 06.08-2008, 11:16 #91
Ben derdime derman arar idim,
meğer derdim bana derman imiş!
Mesaj Gönderim Zamanı: 07.08-2008, 13:56 #92
Teşekkür ederim ,metehodra bana verdiğin destek için...Ben özgür bir insanın,hareket kısıtlılığım da çok fazla değil,sadece at süremiyorum... Vallahi bir de at sürsem var ya mutluluktan uçarım...Hayatı seviyorum,mutlu ve huzurluyum ama ben Karadenizliyim,karedenizin çılgınlığını seviyorum.Rüzgarla dans etmek özgürlüğünü isteme gibi bir lüksüm yok,ama yine de rüzgarlarla dans etmek istiyorum....Benim hayat felsefem:"Gerçekçi olmak inadındayım,mümkün olan umrumda değil,imkansızı iştahla istiyorum." ama gel gör ki serde sakat olmak var,her istediğimize sahip olamıyoruz...Sağlık olsun deyip hayata devam edip yaşamın tadını çıkarmaktan başka çare yok...Hayat güzel ve bir daha bu dünyaya gelme gibi olasılığımız yok....
Mesaj Gönderim Zamanı: 10.08-2008, 12:28 #93
Kaç yaşıma geldim, eşşek kadar adam oldum yine de barışamadım engelimle. Hep saklamak istiyorum herkesten ve saklıyorum da. Toplum içine çıkamıyorum engelim görülmesin, dikkat çekmeyeyim diye. Kimine saçma veya çok kolay üstesinden gelinebilecek bir konu gibi geliyor, tamam bana göre de bir yere kadar saçma bir takıntı ama gelin görün ki bu sorunu bir türlü aşamıyorum. Evliyim, 2 çocuğum var, öğretmenlik yapıyorum ama yine de engelli olduğumun belli olmasını istemiyorum (ama herhalde tanıyanların çoğu bunu biliyordur.)
Mesaj Gönderim Zamanı: 10.08-2008, 14:48 #94
Çook uzun yıllardır sakatım.
Engelimle aram iydir. O beni üzmez bende onu zorlamam.
Çevreye gelince hiç umurumda olmaz ne dedikleri ne düşündükleri.
Ben rahatıma ve keyfime bakarım.
Mesaj Gönderim Zamanı: 20.08-2008, 23:57 #95
Slm ben 2003 yılında gecirdigim bir kaza sonucu sol ayagımı kayıp ettim ve ve bunu kabul edemedim bir türlü ve yaşamın boş oldunu anladım ölümü bile düşündügüm anım oldu ama şuan daha iyiyim ama kesinlikle kendimle barışık degilim bunu nasıl başaracagımı bilemiyorum tam herşeyi unutup dışarı cıkacagım insanların bana bakması ile herşeyi tekrar kamcılatıyor bunu yenen arkadaşlar oldugunu8 gördüm bunu formulunu banada rica etsem ögretirmisiniz acaba
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.08-2008, 16:18 #96
bende engelimle barışığım.günlük hayatımda herşeyi yapabiliyorum.ya daha kötüsüde olabilirdi.merak edip soran olursada anlatıyorum..
Mesaj Gönderim Zamanı: 17.02-2009, 20:54 #97
Engelinizle aranızdaki diyalog nedir?
Bir engelli olarak engelinizle barışık mısınız? Engelinizin size vermiş olduğu psikoloji bir baskı var mıdır?
Engelinizin size hissettirdikleri nelerdir?
Engelliler olarak birçok konuda psikolojik olarak baskı altında kalabiliyoruz. Aslıda bu psikolojik baskılardan kurtulmak, biraz kişilikle alakalı olduğu gibi, bir çabanın, bir direncinde etkisi de yok sayılamaz. Böyle bir durumda gösterdiğimiz çaba ve direnç ne kadar çok ise, yaşadığımız olayların psikolojik etkilerinden kurtulmak da o kadar kolaydır.
Engellide olsak, ben engelliyim diyerek olayları kendi haline bırakmamalıyız. Bedenen engelli de olsak, unutmayalım ki; bazı işler yürek ister. Bu yürekliliği, en cesur bir şekilde ortaya koyarak, kendimizi hak ettiğimiz yere ulaştırabiliriz.
Engelimizle yaşamasını bilmek, Fakat ben engelliyim psikolojisini kafamızdan silmek Hayatımızda birçok yerde bize çok yarar sağlayacaktır. Ben engelliyim diye hayata küsmek hem engelliye yakışmaz. Hem de bize bir fayda sağlamaz.
Mesaj Gönderim Zamanı: 17.02-2009, 21:54 #98
Eshat bey sizin olanaklarınız çok iyi sanırım.İnsanlar,diğer insanları değerlendirirken,değerlendirmeyi kendi imkanına göre yapıyor,bu konuda empatik olmak gerekiyor diye düşünüyorum..
Engelli insanların bir çok olanağı kısıtlıdır,tavsiyelerinizde bu yönde olursa,en azından ben engelliyim diğeri de engelli o halde sorun ne diye insanların depresyon yaşamasına neden olabilirsiniz...
Bir insanın ekonomik problemi çözülmemişse,eğitim problemi çözülmemişse,toplum tarafından geri plana atılmışsa,psikolojik olarak insanların kendini kötü hissetmesi gayet doğal...Psikolojik baskının ortadan kalkması bireysel değil çoğu zaman çevresel yani toplumsaldır,önce engelsiz insanlara bu konuda eğitim verilmelidir,sonra da engellilerin kendini ifade etmesini sağlanmalı...Burada engelli insanlar çaba göstermesin,hep başkalarından bir şey beklesin,eğer olanak olursa bir şeyler yapsın gibi pasif bir konuma koymak değil niyetim,tabiki de elinden gelen her şeyi yapsın,kadercilik oynamasın.Kader dediğimiz, caheletin insanlara öğrettiği ve her şeyi sineye çekmeyi sağlayan pasifize eden bir şeydir.Engellile fırsat verildiğinde çok başarılı,çok azimli ve çalışkan olduğunu görürsünüz,ama çoğu zaman olanaklar kısıtlı olduğu zaman da yapacak fazla bir şey yoktur...Her zaman sorunun kaynağı ve çözümü kişi de değildir...Sorun sağlıklı insanların engelliler hakkındaki önyargıları ve engelli mekanlardır...Bu sorunlar çözüldüğünde engelli insanlar mutlu,engelleriyle barışık ve psikolojik baskıdan uzak mutlu bir hayat yaşayacaktır...
Mesaj Gönderim Zamanı: 17.02-2009, 22:31 #99
engelimle aramdaki diyalog....
ben: naber gözüm bugün nasılsın?
gözüm: valla nolsun moruk hala az görüyom
Mesaj Gönderim Zamanı: 17.02-2009, 22:38 #100
Her şeyden evvel yorumunuz için teşekkürler.
Benim açtığım konulara bakarsanız olaylara nasıl bir empatiyle yaklaştığımı sanırım daha iyi anlarsınız. Benim durumumu gelince Allah’ şükür iyi sayılır, sizin tarif ettiğiniz kadar iyi olmasa da. Fakat şu durumuma gelebilmek için, çok büyük mücadeleler verdim. Halada vermeye devam ediyorum. Hakkım varsa eğer, bu hakkımı her makamda, her mevkide en büyük mücadeleleri vererek ararım. Bundan dolayı bu güne kadar hiç geri adım atmadım.
Engellilerin birçok olanaklarının, hem fiziki olarak, hem de kanuni olarak kısıtlı olduğunu biliyorum. Bende burada kısıtlıda olsa, haklarımızı aramak konusunda birçok yazılar yazdım. Birçok kişiyi bu konuda bilinçlendirme çabası içinde oldum. Psikolojik baskıda çevrenin etkisini büyüktür. Fakat bu baskılara boyun eğmek yerine, direnç göstermek bir azmin bir çabanın sonucu değil mi? Kimin morali bozulmaz sen engellisin hiçbir işe yaramazsın deseler. İşte bunu içine atmak, burada susmak kabullenmek değimlidir. Oysa bunu kabullenmek yerine bütün azmimizle ve gayretimizle mücadele etsek toplumun bu önyargısını ortadan kaldırmak için, daha yerinde olmaz mı?
Burada önce topluma eğitim verilmeli demişsiniz. Bana göre önceliği yoktur bunun, herkese eğitim verilmelidir. Engelli kişilere de toplumda karşılaştığı, psikolojik sorunlarda nasıl davranması gerektiği konusunda bilinçlendirilmelidir. Engelli susmamalı, yeri geldiği zaman gerekli cevabı en net bir şekilde verebilmelidir. Zaten biz hep sustuğumuz için bu hallerdeyiz ya!
Ben birçok yazı ve yorumlarımda engellilere fırsat eşitliğini konu almışımdır. Fırsat verildiği zaman ben birçok engellinin, birçok konuda başarılı olacağı konusunda zerre kadar olsun şüphem yoktur.
Ben şunu da iddia etmiyorum. Siz sanırım biraz öyle algılamışsınız. Kesinlikle sorunun çözümü de, kaynağı da kişi değildir. Bu konuda size katılıyorum. Burada toplumumuzun engelli insanlara karşı bakış açılarının da olayların kaynakları ve çözümlerin konusunda etkili olduğu bir gerçektir.
İşte bu önyargıların ortadan kalkması içinde bizim toplumumuza kendimizi iyi ifade etmemiz gerekmektedir. Biz kendimizi toplumumuza kabullendirebilmeliyiz. Bunun içinde en iyi mücadeleyi azimle verebilmeliyiz diye düşünüyorum.
Mesaj Gönderim Zamanı: 17.02-2009, 23:42 #101
tabiki de elinden gelen her şeyi yapsın,kadercilik oynamasın.Kader dediğimiz,caheletin insanlara öğrettiği ve her şeyi sineye çekmeyi sağlayan pasifize eden bir şeydir.
Yaptığınız bu açılamayı büyük bir talihsizlik olarak değerlendiriyorum....
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.02-2009, 10:50 #102
Eshat bey, engelin kader olarak öğretildiğini,oysa engelin kader olmadığını,engellilin de insan olarak hayatın içinde,pasifize edilmeden yaşaması gerektiğini belirtiyorum,siz olayı başka bir boyuta taşımaya çalışıyorsunuz...
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.02-2009, 14:05 #103
kadercilik oynamasın.Kader dediğimiz, caheletin insanlara öğrettiği ve her şeyi sineye çekmeyi sağlayan pasifize eden bir şeydir.DEMİŞSİNİZ
Siz kadere ister inanırsınız ister inanmassınız herkesin kendi cüzi iradesi vardır.siz belki o kasdettiğiniz boyuta inanmaya da bilirsiniz ama unutmayınız ki herkes sizin inandığınıza inanmak zorunda da değil.eshat arkadaşımız gibi düşünen bir çok üye vardır sitede siz bir mederatör olarak bunu saygıyla karşılamanız gerekmez mi bu tartışma niye anlıyamıyorum...
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.02-2009, 14:50 #104
Kaderim cekerim anlima ne yazildiysa o ... engelli dogdum engelli yasadim engelli bir sekilde yasamaya devam edecegim ... polyana nerdesin canim gelde bardagin dolu tarafi neyse onu goster bana ... belediye sandalye gonderdi bana en ucuzundan en kalitesizinden 9. katta pencere dibinde carsinin girisini izliyorum ne mutluluk degilmi polyanaaaa gel canim hadi birlikte cay icelim yanlizmligima ortak ol aaaaa sen aslinda yokmusun varmis gibi davranmisim sanaa... alismak ise alistik baristikmi hayir asla gencligim elimden kaydi gidiyor iyiki boyle dogmusum demiyorum demem de ...
yuzlerce milyon dolar harcaniyor arastirmalara birileri cebini dolduruyor evet isyanim var adaletsizligi kokumsu pis sisteme duzene evet isyanim var insanlara ... onlarca insan tanidim nette uc bes gun canim cicim olduk sonra hastaligi duyduklarinda nasil degistiklerine sahit oldum herkes gorunurde insandi ama insanlik naminza zerre yurek tasimiyrolardi...
Mesaj Gönderim Zamanı: 18.02-2009, 15:24 #105
feyyam_5,biz esatla tartışmıyoruz ,ben nedenini açıkladım,başkasının yerine konuşmayın,lütfen...Esat bey kendi adına konuşabilecek ,yetişkin bir insan.Ben moderatörüm diye kimseye saygısızlık yapmıyorum,gayet saygılı bir şekilde cevap verdim.Saygı karşılıklı olduğunda anlamlı oluyor aynı zamanda...