2014 Ekim Geyik – We should talk about running..
2014 Ekim Geyik
Geyik koşusu benim için bir kontrol noktası olacaktı. Daha önceki derecem 2:38:16 idi. Keşke daha iyi bir kadın derecesi olsaydı, onu hedefleyebilseydim ama yoktu. Mart ayındaki parkuru iyi hatırlayamıyorum. Zemin daha ıslaktı belki ama “parkur daha zordu” dedirtecek bir durum yoktu sanki.Hatırlayabilen?
Buna göre 2:35 makul bir hedefti.
İlk turu 1.16 ya yakın bir zamanda tamamladığımı gördüm. 2. turda ne kadar yavaşlayacaktım? 2 dakika süper olurdu ama yapamazdım sanki.Gecen yarısta 6-7 dakika yavaşladığımı düşünüyorum. Bu da çok fazla.(Aslında 4 dakika yavaşlamıştım.4 olduğunu hatırlasam 2yi hedefleyebilirdim belki.Bu sırada toplam zamanı düşünmüyorum)
İlk turun sonunda su içince ve yokuş aşağıdan sonra tekrar normal koşuya dönünce bir anda yamuldum. 700 800m gitmiştim ki 14K en hızlıları arkamdan gelmeye başladı.
Onların seke seke koşar hallerinden biraz enerji aldım.
İlk turu dönerken, yarışın daimi kadrosundan çok eksik olduğunu düşünmüştüm canım sıkılmıştı. (Geyikte Çekmeköy’de örmeye alışık olduğun sevdiğin insanları bugün görememek)
Sonra Cemil’e benzer biri geçti.. “Cemil’mi o” derken Aynı tişörtü giymiş Mert geçti.. “Tamam Cemil”,”Bir an önce finishe gidelim madem ” diye garip bir motivasyon yakaladım Axa,Ipek,Neval geldi.. 14K listesine bakmamışım..
Yorulmaya da başlamışken yalnız koşmaktansa, enerjik birilerinin sağından solundan geçmesi insanı tazeliyor. Hele de aralarında tanıdıklar varsa.
(Galiba bazı yarışlarda kendimden beklemediğim dereceleri çıkartabilmemin sebebi de bu :|)
20. kilometrede, 5:30 ortalama paceimin olduğunu gördüm. hesapladım 5:30 28K 2:34 ediyor. Parkur birkaç yüzmetre kısa çıksa, biraz yorgunluk payı koysan pacei koruyamasan.. 2:35i garantilemek için güzel hedef. (parkur kısa çıkmadı :P)
23. kilometrede 14Kcı tanıdık biri geldi. önde kaç kişinin olduğunu sordu, 28 olduğumu öğrenince hemen beni rakip görmekten vazgeçti yavaşladı. Sonra tekrar geldi “bari seninle idebildiğim kadar gideyim” dedi. İyi oldu.Onunlayken,yalnızken koşacağımdan daha hızlı koştum. Tek sorun abi hep güzel yerlerden koşuyor ben çamulara çamurlara gidiyorum.
Neyse ki o malum tırmanışta abiden kaçtım. Uzun yokuşu koşa koşa çıkıp (koştuğuma memnunum burda birkaç tane yürüyen 14Kcı vardı) geri kalanında da
ne yapabiliyorsam yapmaya çalışıp, son kısımda 4Kcı engellere çarpıp onları devirmeden finishe 2:33:42 de girmeyi başardım. (şu 4K kısmı hakikaten çok fenaydı, adam kızıyla el ele koşuyor. takdir edilesi bir durum. normalde saygıyla yol verirsin, gözü dönmüş gibi koşmak, kaba olmak istemiyorsun ama kalmış 400m ve sen son Km de 2:33 küsür olsun madem diye saniyeler derdine düşmeye karar vermişsin. “nabıcan çarpıcan mı” )
ikinci tur 3:09 yavaşlayıp derecemi de 4:33 iyileştirmiş oldum.
Gördüğüme göre düzlüklerde daha hızlı koşmuyorum, ama yokuş yukarı bariz daha iyiyim.
Yine de ikinci tur, 14Kya başlayanlarınki ile kendim arasındaki enerji farkını gördüm
*Sayılara değil, hissettiklerime dayanarak söylüyorum o ikinci tur daha güçlü olunabilir.
*Hissettiklerime değil sayılara dayanarak söylüyorum daha hızlı olmak gerek.
*O yokuşların tamamı koşularak çıkılacak.
-bir süre, en azından 2015te geyiklerde koşamayacağımı düşünüyorum. Ancak itiraf etmeliyim ki Metrobüsten inmiş eve yürürken aklımdan geçen “ben ne zaman sub 2:30 koşarım? Acaba ocakta gelsem mi?” idi.. Ocakta gelinmez. Ama ben ne zaman 2:30 koşarım?(bence uzak değil. olmamalı. ) ben ne zaman daha iyi koşarım?
Yine bir “Personal Best yapılmışın en iyisi, benim personal bestim daha yapılmadı” şeklinde dereceni beğenmeme sabahından merhaba.
En azından biliyoruz ki antrenmanlar işe yarıyor ve 7 ay oncesine göre daha az vasat bir koşucuyuz.
Posted in Yarış RaporlarıTagged aysen solak, belgrad, geyik, istanbul, macera akademisi, trailBy Aysen Solak2 Comments
2 thoughts on “2014 Ekim Geyik”
Güzel yarış oldu, yazı da güzel emeğine sağlık
← RFC 1. gün 21.07.2013 Uçhisar – Damsa
Istanbul Maratonu 2013 →