Şimdi Pes Etmek Zamanı Değil, Şimdi Kenetlenmek Zamanıdır
Toplumun dayattığı normların gölgesinde her geçen gün eksiliyoruz, ölüyoruz, öldürülüyoruz. Ailesi tarafından reddedilenler, baskı görenler, işyerinde mobbing'e uğrayanlar, barınma hakkı çeşitli yıldırma politikaları ile elinden alınmaya çalışılanlar, hatta bunun da ötesinde en temelde olan yaşama hakkına el uzatanlar ile aynı coğrafyada yaşıyoruz. Yaşamaya gücü yetmeyenlerimiz ise yitip gidiyor avuçlarımızdan.
Her sene andığımız isimler kalıyor geride bizlere. 2016'nın Temmuz'unda yitirdiğimiz bir can daha kaldı elimizde: Utku Ayaz... Temmuz'un yakan sıcağında beni donduran, intiharını kameraya çektikleri ve açıp izleyemediğim Ayaz... Yükseklik korkusu olduğunu yazan kız arkadaşının tweeti, boğazımı düğümleyen Ayaz... Yakışıklı mı yakışıklı Ayaz, bizim Ayaz... Gazetelerde "intihar eden kadın" manşetlerine ağız dolusu sövdüğüm Ayaz... Sevgili Seyhan Arman'ın "Nerdesin Aşkım"ının son sahnesinde "Biz rakamdan ibaret değiliz, bizler sadece isim değiliz!" haykırışını avaz avaz yinelemek istediğim Ayaz...
Trans hareketinin belki de en çok kenetlenmesi gerektiği bir dönemden geçiyoruz, her ne kadar sosyal medya hesaplarımda "Bitti hareketimiz, buraya kadarmış." minvalinde gönderiler görsem de. Bir mücadele gerçeği önümüzde ve bunu daha çok Doğa'ları, Eylül'leri, Okyanus Efe'leri, Ayaz'ları kaybetmemek için sürdürmeliyiz.
Şimdi pes etmek zamanı değil, şimdi kenetlenmek zamanıdır. Çemberimizde varoluş mücadelemizi yaşatma zamanıdır. Hedeflerimizi önümüze koyup, neyi nasıl yapacağımız konusunda kafa yormamız ve birbirimize destek olmamız gereken zamanlardayız!
Şimdi herkes şapkasını önüne koyup kafa yorsun: "Bir Ayaz'ı, bir Eylül'ü daha yitirmemek için ne yapabilirim, neresinden tutabilirim bu hareketin'"
Unutmayalım ki, trans cinayetleri/intiharları politiktir. Bu zemindeki çer çöpü de temizleyecek ve nefes alacak alan açacak olanlar da bizlerden başkası değil!
Emirhan Deniz Çelebi