Dutluk: sen kalk ta ben yatam
Ben kuccukken sular seller gibi ezberlediğim bin yüzelli bir Ataturk siiri icinden, 'Birak artık o yıpranmis seyleri, o celenkmis, yakaya rozetmis falan filan' diye baslayan bi siiri cok sevmis hic unutamamisim. 'Ataturk'u sevmek bu, gerisi yaldizli yalan bos' diye bittigini bi de hatirliyodum, orta tarafi hayal meyal. geçen gun gugılda buldum. bayaa sozyal gercekci bi siirmis. hayret ettim. bi de Mistır Sugg, 'way down yonder in the paw paw patch,' diye bi sarki ogretmisti. onun da o kadari kafama cakilmis yillarca. benden baska kimse atirlamiyodu. gerisini internetten buldum. paw paw, meyveymis, oyle sanki paw paw bostaninda oynanan bi oyunmus bu sarki da. ne alaka bunnar diyceksin. bellek iste, cocukken ne koyarsan, basbasa kaliyosun bi gun, sonra da bi geri donesin geliyo, orda duruyo olunca sevindim iste.
Bugün yolda giderken, bu babamı sevdiğim gibi sevmek hali beynimde dolandı. hakikaten çok isabetli bir metafore. baba sevgisi böyle insanın benliğini ömür boyu gelgitiyle sarsar eder. Can Yücel, Murat Belge olsun, Asena olsun kilitleniyo insanlık babasına... Şu ana kadar babasına dönmeyen de bir Galip Tekin'i duydum. İrkiltici tiksiniyodu. Soran sorduğuna pişman olmuş, korkudan altına yapmıştır. Dedikodularımız bu kadardır.
Ama baba meselesi böyle yeniden değerlendirdiğin bir şey yani. uzaklaşıp yaklaşıyosun. sonra bi gün bi tek imajı kalıyo. Atatürk'e burda bağlamış olur muyum istesem acaba. ama işte sen öyle cascavlak kendi kendine kalmışsın gibi. Ayakların üstüne durmak istediğinde, geri dönebileceğin bir modele, bir prensipler dizisine dönüşüyo hayalinde. Rebul lavanta kolonyalarının esansı da yüz yıldır bundan hiç değişmezmiş. Düşün adamlar kırkından sonra bu kolanyadan sürünmeye başlıyomuş, babam da böyle kokardı diyerek. O kitlenin bi kısmına da azgın teke mi diyolar bugünlerde ne. işte diğer bir bölümüsü de Rebul kolonyasına başlayarak mazbut yaşamlarını sürdürmektedir.
sevgili anonymuslar, tek misiniz çok mu bilemiyorum ama sizi seviyorum. Ne güzel şeyler demişsiniz. Rebul kolonyası meselesi beni çok derinden etkiledi.Gözlerim doldu. Küçükken her ziyarete gittiğimde bana gofret veren, yatalak Şakir Dede de Rebul kokardı ve büyük ihtimalle onun babası da...
Ayrıca Mr. Sugg'ın bize böyle bir şarkı öğretmemiş olması, daha o yaşlarda bile sınıfsal( literally) ayrımcılığa maruz kalmış olmak beni incitti yer yer. Orta Prep B sınıfı olarak ne eksiğimiz vardı da bize aynaya bakarak orınccicuz demekten öte birşey öğretmemişti bu beyefendi.
Aaa pek yazik... Peki `bir aslan miyav dedo` `pirtof baglarinda dolaniyorum` sarkilarini da mi ogretmedi? Bizde bu sarkilari soyleyemenler prep 2'ye kaliyodu.
Aaa pek yazik... Peki `bir aslan miyav dedo` `pirtof baglarinda dolaniyorum` sarkilarini da mi ogretmedi? Bizde bu sarkilari soyleyemenler prep 2'ye kaliyodu. O zizin kendi guzel yazmisliginiz ayrica.