GİYSİLERLE VEDALAŞAMAMAK !
Yazı Tarihi: 30 Ağustos 2016 Salı 07:32
Yıllanmış... satın alındığı tarih unutulmuş... kilo alma nedeniyle artık dar gelen... eskimiş ama yıpranmamış giysilerini ihtiyaç sahiplerine vermek için kenara ayırmak... ertesi sabah... 'ya ben bu tişörtü birkaç kere daha giyeyim'... 'kaç sene oldu bu lacivert gömleği alalı... hala ilk günkü gibi… şimdikilerin kimisi iki günde renk atıyo... dur bunu da ayırayım'... 'belki kilo veririm... bu da dursun' diye diye giysilerin yarısını poşetlerden çıkarmak!.. dolaba geri koymak!
Yemeğe, içmeye, gezmeye, eğlenceye, bahşişe, şans oyunlarına... her türlü harcamaya verdiğin paralara gram acımayıp... eski giysileri vermekte zorlanmak!.. onlarla vedalaşamamak!.. Ne tuhaf iş!
Dışarısı otuzbeş... içerisi en az kırk dereceyken ve kendine faydası olmayan vantilatör pır pır dönerken... yan masa komşun müşterinin birası için sıcak su istemesi... o sıcak suyun garson abi tarafından kırmızı plastik maşrapa içinde getirilip taak diye masaya vurulması... maşrapanın tipi ve renginin çağrıştırdıkları!.. diğer yan masada müessese ikramı fıstığın kabuklarını boş kaba atmak yerine fıstıkla dolu kaba atan elemanla kankaları arasında çıkan 'doğru düzgün yesene moruk... adamın canını sıkma' temalı tartışma!
Bildiğin yere gitçen… bilmediğin yere gitmeycen arkadaş!
'Takı merasimi kapıda yapılacaktır' !
'cemiyetimizde takı takacak bütçeye sahip değilsen... işi sadece kuru bir tebrikle geçiştireceksen... kusura bakma ama hiç işimiz olmaz seninle... gelicem dersen kameralar kayıtta olacak... ona göre haaaa' mevzuunu kibarca özetlemiş bi nevi davetiyenin sonuç bölümünde komşuların Sami Amca! Daha ne yapsınlar?
'cep telefonu su altı kılıfı çeşitlerimiz gelmiştir'
Cep telefoncunun vitrininde yukarıdaki yazıyı görür görmez doğal olarak 'bravo valla... memlekette yok yok' diye gururlanıyor insan!
İki lepistes alıcan. Her ihtimale karşı akvaryumcunun kapısında telefonu kılıflamadan olmaz!
Kumbağ'da rakı balığa oturmadan önce: 'kalktığımızda kafa bi dünya olur... denize falan düşebiliriz... risk almak olmaz... Mehmet abi su altı telefon kılıfı bulunur mu sizde'
Su faturanı ödeyeceksin!.. şak veznelere on metre kala telefon kılıflanacak. Ne olur ne olmaz!
Fakültede akışkanlar mekaniği dersi başlarken hocanın sesi yankılanacak: 'Telefonuna kılıf geçirmeyen kalmasın'
Yemek kitabında su muhallebesi yapımı tarifi: Üç bardak su... bir bardak süt... yarım bardak mısır nişastası... bir paket vanilya... bir su bardağı şeker... bir asil bir yedek olmak üzere iki adet cep telefonu su altı kılıfı
Gazetede ilan: Kaliteli cep telefonu su altı kılıfına sahip damacana su dağıtım elemanı aranmaktadır... Maaş + prim + sigorta (prensiplerimiz gereği öğle yemeğine karışmıyoruz)
'Pek sayın yolcularımız... Yenikapı Bandırma seyahatimiz başlıyor... Suat Bey... Suavi Amca... ve çok değerli diğer yolcularımız... sizlere zahmet olmazsa cep telefonlarımızı su altı kılıflarıyla buluşturalım... hasret bitsin'
Şimdiki jenerasyona 'çok değil... yaklaşık yirmi yirmibeş yıl kadar önce kimi kasabalarda camlarına buzağı maması geldi yazısı asan eczaneler vardı' desen 'yavaşşş... o kadar da değildir be' cevabını yapıştırır… ardından da 'hakkat mi' diye sorarlar doğal olarak!
'yuh... ustam... bu fiyata kayrak taşı mı olurmuş... kazıklamayın adamı... Bodrum taraflarında arkadaşım var benim... ondan istedim... en fosillisinden bi kaç tır gönderecek' diyen yeni tekavüd / çiçeği burnunda site yöneticisinin itirafı:
‘taş tamam da... nakliyesini... indirmesini... işçiliğini falan atlamışım ben... kabul ediyom... sonuçta hepimizde azcık hasar oluştu ama... acemiliğime verin sevgili komşularım... görevde kalırsam... söz bi daha olmayacak.... bu arada artan taşları değerlendirme konusunda fikri olan var mı’
- valla arkadaş bravo... internette falan rastlıyoz... buralardan kalkıp taa oralara misafirliğe... tatile gelenlerin hemen hepsini ticari mekanında... yeri geldiğinde evinde falan ağırlıyosun... herkes yapamaz
- ya noolcak... hemşehrilerimizi görünce mutlu oluyoz
- sen buralara geldiğinde onlar da aynı misafirperverliği sergiliyorlar mı
- boşveri bırak
- tek tük kontrasını yapalım... biz de seni misafir edelim diyen... ev sahipliği yapan arkadaşlar çıkıyolar... sağolsunlar... geldiğimi öğrendiğinde sanal alemden hoş geldin arkadaş mesajı gönderip... ardından arazi olanlar... kanki hoş gelmişin hoş gelmesine de... benim tansiyon tavan yaptı... habire ilaç yutup... ardından popoyu devirip evde yatıyom diyenler... ilk önce ne zaman döncen sen diye sorup... aldığı yirmialtısında cevabı sonrası... yapma yaaa... ben de yirmiyedisine kadar Bulgardayım... tüh... kısmet değilmiş diyenler... kaynatamlar onbeş günlüğüne yatılı geldiler... onları bırakıp çıkmak olmaz şimdi... hem herif evde yalnız kalmaya korkuyo biliyon mu... gerçi illa oturup anlatalım dersen şartları zorlarım diyenler... antibiyotik kullanmasam amma güzel sofra kurardık mesajı atanlar falan oluyo... caddede görüp... görmezden gelenler bile oluyo... haliyle onlara biraz bozuluyo insan... ama hepsinin canı sağolsun
- nasıl adamsın sen arkadaş
Senelerdir kapısına gelip 'bi sadaka' diye avuç açanları bıkıp usanmadan söylediği 'kusura bakma kardeşim... patron yok' yalanıyla püskürten yeni zengin sözde tüccar!
Ötede cayır cayır yancan ya!
- medeni durum kısmını boş bırakmışsınız Hüseyin amca
- hep nişanlandı ama hiç evlenemedi yazıver oraya kızım
Arkadaş... İnşaat yapmaya niyetlendin madem!
İnşaat kalfası ve çalıştırdığı ustalar, sürekli ayak altında dolaşan ve kullanılmadan düşen ya da kalıp tahtalarından çıkan çivileri tek tek toplayan... eğri olanlarını keserle düzeltmeye çalışan... bi taraftan da 'bunlar hepsi servet... toplayıp kullansanıza kardeşim' diye sürekli bırbır (!) yapan işverenleri pek sevmezler. Sonra söylemedi deme!.. Haaa... sonuçlarına… surat asmalara… iş bırakmalara falan katlanırım dersen!.. o ayrı!
Geçmiş zamanlar… Sabağın sekiz buçuğu... gazete bayiinde sıradasın:
Yan taraftaki taburelerde oturan iki dayıdan biri son derece ukala bir tavırla yanındakine 'evde kalmış bi kız vardı sende... evlendir artık da sofradan bi boğaz eksilsin' deyiverir. Ukala densiz arası ortaya karışık (!) dayıdan gelen ortayı voleyle doksana takma kararlılığındaki diğer dayı cevabı yapıştırır:
'evlendircem evlendirmesine de!.. yenge hanımın seninle evlediği yaşa gelmesini bekliyorum... ondan sonra ben de rahat edicem senin kaynatan gibi... terbiyesiz'
'sizin paranız yok... benim gibi indirimden... çadır günlerinden bile olsa alamadığınız için kıskanıp... fesatlanıyonuz' cevabını vereceğini az çok tahmin etmesek!. 'arkadaş yaz kış… o çok ünlü markalardan birinin tek bi uzun kollu gömleğiyle geçmez... arada bi yıkat onu... bi kaç günlüğüne de olsa piyasa malı tişört ya da gömlekle idare ediver... ölmezsin... hem sanal alem paylaşımlarında da değişik bi giysi görünmüş olur üstünde' demek lazım ama... denmiyor!
"... 30 Ağustos Zaferi, Türk tarihinin en önemli dönüm noktasıdır. Ulusal tarihimiz çok büyük, parlak zaferlerle doludur, ama Türk Ulusu'nun burada kazandığı zafer kadar kesin sonuçlu, yalnız bizim tarihimize değil, dünya tarihine yeni bir akım vermekte kesin etkili bir meydan savaşı hatırlamıyorum. Besbelli ki genç Türkiye Cumhuriyeti'nin temeli burada sağlamlaştırıldı, ölümsüz yaşayışı burada taçlandırıldı..."
Mustafa Kemal ATATÜRK / Dumlupınar - 1924