Sufi Ve Şiir - Şevket TATAR
Öyle şiirler vardır ki dinleyenin ne gözünü yaşartır ne başını döndürür ve bir tadı da olmadığından ne de susuzları suya doyurur. Hal ehlinin şiiri zevk ve sefa verdiği için onlar zahir ehlinin sözlerini pek delil olarak anlamazlar.Başkalarını taklit edip duran şairlerin sözleri bu âşıkları kendilerine nasıl hayran bıraksın ki?
Zahir ehlinin şiirinde ne aşk ne de cezbe bulunduğundan onların sözleri yaranı irşada etmez, şevke de getirmez.Zira şairlerin kalpleri Hakk’ın hazineleridir.
Hak ancak hal ehlinin kalbine ilham eder, şiir de böyle.Hal ehlinin sözleri hep Hak'tan dem vurduğu için Hak’tırlar ve gafillere ikazlar içerir.Hiç şüphesiz pek çok fasi ve zinli,Belagatlı ve incelikle kurgulanmış şiirler vardır ama okuyanlarda dinleyenlerde maalesef bunlardan bir irfan kesbedemezler.Mesela iyi eğitim almış bazı kimseler şiirlerini bilgideki edebiyattaki güçleriyle söyleyebilirler ama o sözler âşıkların bağrını yakıptan kebaba çeviremez.Tekliften uzak söylenen sözler âşık kimselere hal verirken külfet ile söylenen sözler onlara bir çare olamaz. Hal ehlinin şiiri kalplere ok gibi saplanırken zahir ehlinin şiiri kalbe dostu çağırmaz. Gerçi birçok şiirin söyleyiş güzeli bulunmaktadır ama bir iç lezzeti bulunmadığı için insanın aklını başından alıp kendisini perişan etmez.Hâsılı,hal ile söylenmeyen sözler Hak’ta başka şeylerin sevgiliyle süslenmiş bu gönül kâşanelerimizi tarumar edecek güçte değildir.
Bütün şairler şiir söylemek hususunda söz meclisinde (eles) bezi bir kadehten sarhoş oldular lakin bazılarının şarabına sakinin nazarının tesiri de karıştı.Ma'na âleminin dili ile konuşan bu şairlerin ağızları şiir söyledikleri zaman, suret âlemine karşı kapalıdır. Bunlar hakikat denizine ağ atmış olgunluk deryasının dalgıçlarıdır.Sen bunları öteki zümre ile bir tutma.Zira bunların şiirlerinde şairlikten başka senin anlamadığın bir şey daha vardır.