Amerika 2017 - 11
Gıdadan ev eşyasına, elektroniğe, inşaat malzemesine kadar ürünlerin, yerleşim yerleri yolları üzerinde büyük alış veriş merkezlerinde bulunduğu, internetten ikinci el eşya alış verişinin de yaygın olduğu Amerika'da yaşayanlar, öyle her şeyi çokça para vererek almıyorlar. Kara Cuma örneğinde olduğu gibi ucuzluk zamanları onlar için kaçırılmayacak fırsatlar. İlk bakışta tüketime dayalı bir görüntü veren toplumun fertleri, standartları için tam bir iş disiplini içindeler. Amerikalı sabah işinin başında oluyor, akşam evine kapanıyor. Öyle her akşam eğlence ve yeme içme yerlerine gitmiyor. Biliyor ki gelirini korumak, yükseltmek için sabah zamanında işinin başında olmak zorunda. Bu disipline uymamanın köprü altında sefalet olduğunu çok iyi biliyor. Zaten köprü altı yaşayanların büyük çoğunluğu sistem dışına çıkmış psikolojik bunalımlı eski askerler, uyuşturucu müptelaları veya kimsesizler.
Evlerin bulunduğu alanlar, hatta özel mülkiyetteki ormanlık alanlar basit çitlerle çevrilmiş. Hiç kimse buralara izinsiz girmiyor, fotoğraf çekemiyor. Amerikan polisinin suçlulara karşı sert uygulaması halk tarafından da koşulsuz destekleniyor. Bazı suç oranı yüksek yerler de olsa Amerikalılar yasalara uymada sanırım bu nedenle de oldukça dikkatliler. Mesela bizim yollarımızda birçok örneğini gördüğümüz kırmızı ışık ihlali orada ikinci defasında affedilecek bir suç değil, anında karşılığını buluyor
Pakistan göçmenleri olduklarını öğrendiğim Müslüman bir topluluğun Nashville'ye yeni yapmakta oldukları oldukça büyük planlanmış cami ve külliyenin bir bölümünü gördüm. Hemen her yapının ahşap olmasının dışında, buraya çelik iskeletli büyük bir mescit yapıyorlardı. Mescidin hemen arkasında da Prefabrik bir binada, İnternational Akademi adıyla bir anaokulu-ilkokul oluşturmuşlar. Elli kadar çocuğun öğretim-eğitim gördüğü okul, sınıfları, etkinlik salonu, mutfağı ile gerçekten çok temiz, bakımlı ve düzenli idi. Dilleri sadece İngilizce de olsa burada kendi evimde hissetmemle birlikte, buruk bir huzur yaşadığımı söyleyebilirim. İsterdim ki burada yaşayan vatandaşlarımız da böyle bir çalışma içinde olsalar. Türklükleri sadece kimliklerinde kalmasa, her türlü inancın yaşanma hakkının olduğu Amerika'da, inançlarını yaşayacak yanıltılmamış ortamlar oluşturup, milletimizi temsil etseler. Ya da diğer Pakistanlı, Afkanlı, Hindistanlı, Arap, Kürt, İranlı, Ahıskalı, Özbek, Tatar, Türkmen din kardeşleriyle birlik olsalar. Görmediğim yerlerde umarım belki de öyledir. (Ocak-Şubat 2017)
Gördüğüm şeylerde yaptığım kıyaslamadan sonra, bir daha, ahlaki yapımızı, yaşadığımızı sandığımız inançlarımızı tekrar tekrar sorgulamamız gerektiğini düşünüyorum. Geçmişimizi görmeme gafletiyle tarih sayfalarına gömülmemek için, bilinen bin yıllık izimizin ışığı ile yeniden uyanmak zorundayız. Varlığımızın devamı bu sorgulamayı yapabilmemize ve bizi uyandırmasına bağlı olabilir.
Unutturulan medeniyetimizi hatırlayıp, manevi inancımızın verdiği ahlaki anlayışı şimdi yeniden yaşayabilmek ümidiyle…
Bu yazı serisinin sonu.