Onursal Başkanımız Sn Erhan ÖZMEN'in Kaleminden ''Gündemi geriden takip etmiyorum'' 18-07-2009
Haftada bir yazınca ve eğer hafta da yoğunsa bana ayrılan sütuna aklıma takılan her şeyi sığdıramıyor bir sonraki haftaya yazıyorum bazen. Bu hafta da o haftalardan biri. Aslında geçen hafta gündemi meşgul eden iki konu hakkındaki naçizane yorumlarımı bu hafta paylaşıyorum sizinle.
Dalgalandım da durulamadım
Kriz Amerika’dan tüm dünyaya dalga dalga yayıldı.
Dalga bazı ekonomileri teğet geçti (!) bazılarının boyunu aştı.
Önce dikkat dedik borçlanmayın harcamayın.
Sonra kampanyalara başladık. Pazara çık eve kapanma, tüket. Tüket ki piyasa canlansın elimiz banknotlara değsin üretim devam etsin.
Her zaman ki gibi harcayacak para bulamadık her zaman ki gibi kredi kartlarına yüklendik, borç boyumuzu aştı. Neyse ki yetkililer bir kanunla yetişti imdada.
Emeklinin eli banknotlara değsin harcasın piyasa canlansın diye yüzde 1 zam yaptık.
Ne oldu dalgalandık da durulamadık.
Üstelik dalganın başladığı noktadan yeni dalgaların geleceği sinyalleri almaya başladık.
Ödenmeyen kredi kartı borçları tarihin en yüksek seviyeye çıkması ile Amerika’da şimdi de kredi kartı krizi yaşanmaya başladı.
Ey Amerikalı eve kapanma pazara çık.
Bir türlü sonuçlanamayan Münevver Karabulut cinayeti bizlere bir kere daha gösterdi ki mesleki eğitim şart. Ve gerçekten de meslek lisesi memleket meselesi.
Ülkemizde 3 milyonu aşkın kişinin oluşturduğu işsizler ordusunu eğitimliler, eğitimsizler, deneyimliler, deneyimsizler, mesleği olmayanlar, mesleği olup da iş bulamayanlar, mesleği olup da iş beğenmeler diye gruplara ayırabiliriz.
Bu ordu içinden yanlış meslekte istihdam edilenlerin hem kendine hem insanlığa yarardan çok zararı dokunur.
Mesela hiçbir deneyimi, mesleği olmayan birini alıp ya da daha önce bir konfeksiyon atölyesinde son ütücülük gibi hastabakıcılıkla uzaktan yakından ilgisi olmayan bir iş deneyimine sahip birini alıp hastabakıcı yaparsanız Münevver Karabulut cinayetindeki gibi hem vatandaşa hem devlete zarar verecek sonuçlarla karşılaşırsın.
Ama durum öyle ki vatandaş bu işsizlikte cebine iki ekmek parası girsin diye, ne iş olsa yaparım diyerek ne iş olsa yapmaya çalışıyor.
Zaten ülkede nitelikli işgücü bile iş bulamıyor deyip ne iş olsa yaparım diyeni nitelikli işgücüne çevirmek adına hiçbir şey yapmazsak devlet de vatandaş da daha çok zarara uğrar.