Ne düşünüyorsunuz? - Ege Telgraf
Facebook böyle diyor. Sonra bu bölüme düşünceler yazılıyor. Resimler, videolar konuluyor. Kimse bir film, bir tiyatro, bir ressam ve heykeltıraştan dem vurmuyor. Siyaset almış başını gidiyor.
Yazan da siyasetten anlasa, siyasi tarihten yazsa bari. Ne gezer… Kulaktan dolma laflar, fanatik tahrikçi yazılar… İftira, yalan, kuyruklu olmuş. Yazılanların bir de yazım açısından kıymeti harbiyesi olsa gam yenmeyecek. Ülkenin çoğunluğu işine gücüne dönmüş. Ancak yaşamını kemirgenlikten temin edenler siyasete can simidi gibi sarılmış. Ne kadar cahil varsa yazıyor, hem de her konuda. Hiç olmazsa şair, solist, romancı oluyorlar. Bu duruma da rıza gösterseniz de yalan ve iftiraya can dayanacak değil. Yapılan seçimlerden sonraki itirazlar çok doğal. Herkes yasal hakkı varsa kullanıyor. Ortalık hukukçudan geçilmiyor. Kimse kimsenin hakkını yemek gibi bir saçmalığı düşünmez. Düşünse bile işlemler bir arada yapılıyor.
İyi bir mücadele verilmiş iken yapılan memur ve fanatik partili hatalarından istifade ile kahraman olmanın yolunu aramak iyi değil. İnsanlar geriliyor tevatür toplumsal barışa zarar veriyor. Bir konuda söylemlerine dikkat etmeyen habire konuşan parti yetkilileri.
Kamuoyunu bezdirdiklerini anlamıyorlar. O zaman yazalım da hatırlatalım. Bir kısım siyasiler de kamil insan görüntüsü ermeye itina ediyor. Kamil olduğundan emin olunsa dahi samimiyetten uzak. Çünkü bu konumu siyasetin argümanı yapıyor. Neden? Arayış içindeki toplumu ‘Hah aranılan kan bulundu’ dedirtmek için. Doğru davranış biçimi olabilir ancak toplumun gerilmesine neden olunuyor. Acelesi olan taraftarlar heyecanlarını problem yapabilir. Makam ve koltuklar yerinde hep birlikte sandıkların başındasınız. Sorun ne? Heyecanınızı yenememek. Ve önemlisi güvensizlik. Şimdi hepimiz düşünmeliyiz; ülkedeki bu güvensizlikte kimin hatası var. Öncelikle partiler ve yöneticileri tüm yazılı ve görsel medya. Eğitim kurumları, aile içi yetiştirilme bilinci. Çok iktidarlar, muhalefetler sivil toplum kurumları ve yöneticileri gördü bu millet. İcraata başladıklarında çok hayalleri yok oldu. Öyle olunca millet güvenini kaybetti. Ahlak kaybedilen güvenin sonucu bozuldu. En büyük sorunlardan biri genel ahlak bozukluğu.
Şimdi bütün siyasetçiler sayıları iki elin parmakları kadar kalsa da ne yapacaklarının üzerinde dursunlar. Halk ‘Bu gün benim için be yaptın?’ diyor. Seçimleri bu ve beşeri davranış etkiliyor. Halk sadece denge kurmaya çalışıyor. Kendisinin düşünüldüğüne inanmıyor. Gösteri, söz ve davranışlara asla inanmıyor kapılmıyor da…
Kontrolsüz bir devlet, Hükümet muhalefet kurum anlayışı beklenmedik problemlerin kaynağı olabilir. Artık işimize bakalım ve suni problemler çıkarmayı da bırakmak gerektiğini anlayalım. Kimseye faydası yok. Devlet başa kuzgun leşe hatırlanarak Orta Asya’dan bu yana örf, adet, gelenek ne varsa hatırlanmalı…
Gazi Mustafa Kemal’in umdeleri çok daha fazla önemsenmeli. Dinimizin fazileti canlanmalı.
Bu kadar zormu insan olmak millet ve vatandaş olmak.
İzmir’e Nisan'da kar yağdı
İzmir’de borçsuz devir teslim!