Mama (2013) – Sinefilin Seyir Defteri
Ocak 18, 2013 Şubat 1, 2014 ibodirector
2008 yılında çektiği 3 dakikalık neredeyse tamamı tek plandan oluşan korku kısası “Mama” ile büyük beğeni kazanan yönetmen Andres Muschietti, bundan tam 5 sene sonra Guillermo Del Toro’nun yapımcılığında aynı hikayenin uzun metrajıyla karşımıza çıkıyor. Bir kısa film çektikten sonra onu uzun metraja çeviren yönetmenlerin sayısı artmaya başladı ve kimi zaman bu iyi sonuçlar verebiliyor. (Örn: Alive in Joburg – District 9 (Neill Bloomkamp)) “Mama” da “çöp korku”ların kol gezdiği günümüzde kendisini keyifle ve korkutarak izleten “iyi sonuçlar” arasında yer almayı başarıyor.
İki küçük kız kardeş olan Victoria (Megan Charpentier) ve Lily (Isabelle Nelisse) ‘nin babaları bir anlık sinir krizi geçirip annelerini öldürür ve kızları ormandaki bir kulübeye götürür. Babaları da esrarengiz bir şekilde ölünce iki kız kardeş 5 yıl boyunca kulübede yaşarlar. 5 yıl sonra kızların amcası Lucas (Nikolaj Coster-Waldau), gotik kız arkadaşı Annabel (Jessica Chastain) ile kızları bulurlar. Son derece vahşi davranışlar içerisinde bulunan kızları normal hayata adapte edebilmek için uğraşacaklardır. Fakat küçük kızlar 5 yıl boyunca nasıl hayatta kalmışlardır? Sürekli “Mama” dedikleri ve anne yerine koydukları bu kişi bir hayal ürünü müdür, yoksa gerçek midir?
“Mama”, kısa filmin içeriğini genişletmesinin yanında “biçim” olarak da kısa filmin 3 dakikalık tek planına uygun olacak şekilde farklı numaralar deneyerek filmi süslüyor. Özellikle Mama’nın geçmişiyle ilgili “color-correction” düzenlemesinin ağır bastığı renk paleti ve çekim tekniğinin iç içe geçtiği sahne unutulmayacak bir plan sekans yaratıyor. “Dramatik bir korku filmi” olarak adlandırabileceğimiz “Mama”, yer yer “The Ring” (2002)’i hatırlatacak senaryo hamlelerinde bulunuyor. Bu bağlamda “Mama” ile “Samara”yı bağdaştırabileceğimiz bir yapı ortaya çıkıyor.
Stil açısından farklı hamleler deneyen film, bunlarda başarıya ulaşıyor. Korku filmlerinin vazgeçilmezleri olan “ses efekti ve ani hamleler” burada da fazlasıyla bulunuyor, fakat bu durum seyirciyi rahatsız etmek yerine filmin kurduğu yapıya yardım ediyor. Filmin zayıf noktaları ise daha çok senaryosunda bulunuyor. Örneğin, çocukların babaannesi karakterinin film boyunca neye hizmet ettiğini anlamak güç. Ya da baskın şekilde görülen doktor karakterinin malum “fotoğraf” olayından sonra bir daha filmde gözükmemesi. Jessica Chastain ise son yılların en iyi kadın oyuncularından biri olmanın avantajıyla “gotik karakter” kimliğini üzerine başarılı bir şekilde giyiyor. Fakat senaryo gereği Jessica Chastain’in “anne olmak istemeyen” karakteri zorla “anne oldurulmaya” çalışılınca o aradaki geçiş çok hızlı oluyor ve inandırıcılık da bu konuda biraz zedelenebiliyor.
Mama, “çöp korku”ların kol gezdiği bir dönemde iyi bir korku filmi izlemek isteyenler için kaçırılmaz bir fırsat. Kimi senaryo zaaflarına rağmen oyunculuklarıyla, biçimci estetiğiyle ve korku filmlerinde gün geçtikçe daha az görmeye başladığımız “dramatik final”iyle ilgiyi hakediyor.
Previous 70. Altın Küre Ödülleri Açıklandı
Next 10. ICS (Uluslararası Sinefiller Topluluğu) Adayları Açıklandı
RT @sinefilkafasi: '2018'in ilk yarısının en iyi 15 filmi' videomuz yayında. İzlemek için; youtu.be/yPA7pRMZxiE https://t.co/v7ZyXhlOXN 1 day ago