...Kütüphanemden Kitap Manzaraları...: Ocak 2013
Spartacus - İlk 3 Sezon - Kill Them All! - Tam da yeni sezonun başladığı şu günlerde biraz da Spartacus'tan bahsedeyim dedim... -Yorumum fazla spoiler içermemekte, hele can alıcı detayları asla içermemektedir. -
İlk uyarım dizinin +18 bir dizi olduğu... Dönemin çarpık zevk anlayışını anlatmak için hem cinsellik, hem de arena sahneleri oldukça cüretkar. Kan tutuyorsa veya cinselliğin rahat kullanıldığı yapımlardan hoşlanmıyorsanız hiç başlamayın derim... Dizide esir düşen, Roma'da köle olan -ki gladyatör de olsa köle köledir- bir adamın tüm Roma'yı karşısına alarak özgürlük için savaşı anlatıyor.
İlk sezon Blood and Sand'de Trakyalı bir adam -ki bu adamın adını hiçbirimiz bilmiyoruz- eşi Sura'yla yaşadığı köy tehlikeye girince Romalı Gaius Claudius Glaber'ın ordusuyla anlaşıp vahşilere karşı savaşmayı kabul eder. Ancak daha anlaşma günündeki sivri tavırlarıyla Gaius'un olumsuz yönde dikkatini çeker. İşler kararlaştırıldığı gibi gitmeyip, verilen sözler de tutulmayınca adamımız kaçar. karısını da bulur ama köyleri yakılmıştır. Adamımızın bu hareketi diğer Trakyalıları da etkileyip savaşın seyrini değiştirmiştir. Küçük düşen Gaius'un verdiği emirle adamımız yakalanır. Eşi Sura köle olarak satılır. Gaius'un emriyle ve de tüm nefretiyle arenada idam edilecek olan adamımız ise rakiplerini yenince halkın sevgisini kazanır ve halk ona bir isim verir: "Spartacus". Böylece Spartacus, Batiatus'un hanesine gladyatör olarak yetiştirilmek üzere alınır. Ve olaylar bu başlangıç doğrultusunda gelişir... Karakterlerden bahsedelim...
Doctore- Oenemaus: Gladyatör eğitmeni. Onu kuma ilk ayak basan gladyatör adaylarına "Ayağınız altındaki nedir?" şeklindeki yaratıcı sorusundan hemen tanıyabilirsiniz... Onuruyla yaşamak ve ölmek üzerine programlanmış bir adam! Ve ahh, ahh benim diziyi onlar için bayıla bayıla izlediğim çift: Crixus & Naevia
Vee dizi olur da kadrolu kötü olmaz mı? Batiatus ve Lucretia'dan sonra kadrolu kötülerimiz sırasıyla: Ashur: Tam baş belası... İzleyin ve deli olun...
İlk sezona not olarak: Dizideki en klişe sahne bir çiftin ölürken ellerinin birleştiği sahneydi herhalde. Direk yeşilçama ışınlandım. Bizde olsa Yeşilçam işte der, gülerdik. Heyhat! :p
Velhasıl-ı kelam ilk sezondan sonra Spartacus'u canlandıran oyuncu Andy Whitfield kanser olduğunu öğrenince tedavi süreci başladı. Kendisi 2. sezonda oynayamayacağından ötürü yeni sezon yerine Batiatus hanesinin Spartacus'tan öncesini anlayan 6 bölümlük bir sezon çekildi: "Gods of the Arena."
Bu sezonda o dönemin şampiyonu Gannicus ve onun aşk üçgeni (ki çok ama çok etkileyiciydi!) anlatılıyor. Ayrıca Batiatus'un hırsının altında yatan nedenleri, Crixus'un haneye geliş hikayesini de öğreniyorsunuz... Son yayınlanan sezon Vengeance'da ise bir destan yazıldı resmen! Sezon hakkında fazla konuşmak istemiyorum çünkü spoiler vermeden yazmam çok ama çok zor. Yalnız önemli bir nokta olarak kanser tedavisi gören başrol oyuncusu Andy Whitfield kansere yenik düşünce :'( onun yerine Liam Mcintyre kadroya alındı. Çoğu dizide başka birinin yerine gelen oyuncunun rolü ve diziyi katlettiği çok görülmüştür ama ben Liam'ı diziye yakıştırdım. Sesi çok karizmatik, savaş sahnelerinde çok başarılı ama gözler yine de Andy'i arıyor. Belki onu izlememiş olsak Liam'ı daha da çok sevebilirdik... Andy tam dava adamıydı, yüz ifadesi, söylediklerine kendisi de inanıyor gösteren mimikleri harikaydı. Bu tarz sahnelere Andy çok yakışsa da Liam'ı da seviyorum :) Onun üzerinde de kendinden önceki oyuncunun vefatı ve üstün başarısı nedeniyle baskı oluşabileceği göz önüne alınmalı...
Bu da Vengeance'daki muhteşem dörtlümüz. Agron, Gannicus, Spartacus ve Crixus... Ve yeni sezon "War of the Damned" ilk bölümüyle ekrana geldi. Beklentimin çoğunu da karşıladı. Harika savaş sahneleri vardı... Ama bazı konuşma kısmında özellikle at kesen adamın Spartacus'un Spartacus olduğunu bilmeden onla konuştuğu kısımda gözlerim Andy'i aradı... Oğluna sinir olsam da Crassus'u sevdim... Rakibini küçümsemeyen, kendini geliştirmek için çabalayan, zeki de bir adam... tüm bunlar Spartacus'un aleyhine de olsa kaliteli bir düşman kazandı diyelim :)
Gaius: Lanet bir kölenin elinde ölmeyeceğim!Spartacus: Ben özgür bir adamım. Romalılar nihayet bize karşı yerini bilecek. Dizlerinin üzeri!Gaius: Hiçbir şey kazanmadın. Roma ardımdan ordular gönderecektir. Çok yakında hak ettiğin sonu bulacaksın!Spartacus: Belki... Ama bugün değil!..
Spartacus: Karımı kurtaramadım. Şimdi de bir canın bile önemli olacağı günleri görmek için savaşıyorum. Romalılar ve yaptıkları zalimliklerin sadece kötü birer anı olarak kalacağı günleri... Gönderen
1/28/2013 09:41:00 ÖS
Sıcak çikolatam, çikolatalı bisküvim ve kitabımdan sevgilerle :)
Kitap Adı: Final
Seri: Hush Hush Serisi #4 (Son kitap)
Bir seriye daha veda etmenin derin hüznü içerisindeyim :p
Hush Hush düşmüş meleklerle ilgili çoook güzel bir seriydi. Karakterler de süperdi. Nora diğer esas kızlar gibi zavallı da değildi. Beklenmedik zamanlarda beklenmedik şeyler yapsa da itici değildi bana göre. Scott ve Vee de sevilesi karakterlerdendi. Ve Patch... Ah, ahh... Okuyup da onun serseri çekiciliğine kapılmayan var mıdır?
Bu genel girişten sonra gelelim 4. kitaba... İlk 3 kitaptan sonra heyecanın dorukta olması gereken kitaptı Final benim için. Her şeyin bir sonuca bağlanacağı bir son kitap. Ve ben ilk 3 kitapla 4. kitap arasında uzun süre beklediğim için unutmuşumdur, aman ya 4. kitapta olayları hatırlamaz da kitaptan koparsam diye ilk 3 kitabı yeniden okudum. Ve hayır, obsesif falan değilim... :)
Ama kitap beni hayal kırıklığına uğrattı. Malesef ki... Başlarda çok sıkıldım. Sonra işler heyecana bindi bu sefer de Nora'ya sinirlendim. Aynı o salak esas kızlar gibiydi bu kitapta. Her şeye rağmen olaylar güzelleşti ve ben uçmaya başladım okurken ve küt! Sanırım yüksekten düştüm!
Bu kadar güzel bir seriye ancak bu kadar kötü bir son yazılabilirdi! Otursak hepimiz bir son yazsak saçma sapan, bundan iyi olabilirdi!
Kitabı kapatınca annem bile yüz ifademden korktu, o derece :)
İlk 3 kitabı okumamış olanların bir sonraki resme kadar olan kısmı okumamaları kendi yararlarına olacaktır :)
3. kitabın sonunda Nora, Hank'ın Nefil ordusunun başına geçmişti. Son kitapta arada derede kalan Nora, savaşı önlemenin yollarını arıyor...
Baştaki uzun laf salatasından sonra en sondaki güzelim sahneler çok çabuk geçilmiş. Sonu resmen oldu bittiye geldi. Yazar etkili bir son yazmak istemiş sanırım. Bunun çözümünü de dram yaratmakta bulmuş. Kitabın sonunda acayip bir dram var! Sonra buna üzülemeden abuk subuk bir tören var. Vay efenim olanlar ne ara unutuldu da bu tören oldu, bu işler ne ara kotarıldı, sonraki Nora - Patch sahnesi ne alakaydı! Bu kadar tatmin edicilikten uzak bir son yoktur sanırım. Evet sayın yazar, çok etkili bir son ama kötü etkiliyor malesef. Böyle güzel bir kitap böyle mi mahvedilir diye... Kitabın bu hali çok daha güzel :)
Uzun lafın kısası güzel başlayan ama katledilen bir seri oldu. Yine de sorarsanız okuyalım mı diye, sonunu önemsemeyecekseniz okuyun derim! Kitapta bonus sahne olarak Patch'in mektubu var ama Pegasus bizim kitaba koymaya layık görmemiş... Okumak isteyenler için: Patch'in Mektubu
Not: Çevirmen Sevinç S. Tezcan'a da yürekten teşekkürler. Kendisinin çevirileri harika! :)
Alıntılar: "Melek... Sen benimsin..." -Patch-
Fısıltı: "Ayrıca çok hoş kokuyorsun." dedi Patch.
"Adına duş deniyor," dedim dümdüz karşıya bakarak. Cevap vermediğini fark edince yan döndüm.
"Sabun. Şampuan. Sıcak su."
Nora: "Dosyana baktım. Dosya boştu. İçinde hiçbir şey yoktu. Aşı karnesi bile..."
Patch: "Ve bunu bana bir salgına neden olmamdan korktuğun için mi söylüyorsun? Kızamık ya da kabakulak mesela."
1/22/2013 08:57:00 ÖS
The Mentalist ♥ -Yorumum ağır spoiler içermemektedir, bir kaç bölümde elde edilebilecek bilgiler içermektedir-
Bu caaaanım diziyi okul zamanı izleyemediğim için listeme eklemiştim. Şu an 3. sezonun ortasındayım, ancak ilk 2 sezondan bahsedeceğim. Öncelikle diziyle ilgili söyleyeceğim ilk söz: HARİKA!
Filmin türü polisiye görülse de adıyla ilintili olarak zeka oyunlarının da öne çıktığı bir dizi. İnsanı bol bol güldürmesi ve kahkaha attırması diziyi daha da sevilir yapıyor. Kısaca konudan bahsedersek; Patrick Jane Tv Showlarına çıkan bir medyumdur. Aranmakta olan seri katile canlı yayında seslenip, teslim olmasını isteyince Red John, Patrick'in eşini ve kızını öldürür. Patrick bu olaydan sonra medyumluğu bırakır ve CBI'a hem Red John'un yakalanması, hem de diğer vakalar için danışmanlık yapar. Aslında Patrick medyum falan değildir, medyumlara da inanmamaktadır. İleri düzey gözlem ve çıkarım yeteneği + zekasıyla bir çok şeyi rahatlıkla bilmekte veya tahmin edebilmektedir. CBI ekibi aynı zamanda her bölümde bağımsız olaylarla ilgilense de ana konu Red John'un kim olduğudur. Red John, Patrick'e yeni kurbanlarla veya başka yollarla yeni akıl oyunlarının da kapısını açar. ---
Dizi çok keyifli, insanı hiç sıkmıyor. Bir oturuşta 7 bölüm izleyebiliyorum ama şimdiden bitecek diye ödüm kopuyor. Bu duyguyu sadece Supernatural ve Sherlock'ta hissetmiştim. Bu nedenle de araya başka diziler koyarak izlemeye çalışıyorum. Ana karakterlerimiz CBI ekibi...
Ben karakterleri böyle superlig takım kadrosu gibi dizmeyi severim :) Sırayla yazarsak -Wayne Rigsby, Teresa Lisbon, Patrick Jane, Kimball Cho, Grace Van Pelt - Karakterlerden bahsedersek:
Kimball Cho, ya sen nasıl bir insansın öyle :) 2 sezon boyunca sadece 1 kere gülümsedi, bir kere de gülümser gibi oldu adam ya. Onun dışında hep böyle ciddiyet. Özellikle sorgulamaları yapan taraf olduğu için oldukça ciddi ve sert görünüyor. Cümleleri kısa ve net. Tüm bu ağır ve karizmatik havalarına rağmen sözde bir cadının yaptığı büyüden korkması :) Çok tatlı... Hele giydiği kısa kollu, üzerine oturan gömlekler ve kollarını göğsünde birleştiren duruşuyla çok hoş görünüyor. :) Rüyama bile girdi, o derece :)
Ajan Grace Van Pelt tam bir hoşluk abidesi. Kendisi sahada çalışmak için can atsa da, araştırma konusundaki yeteneklerinden dolayı genelde masa başında. Ve baş rolde danışman Patrick Jane. Medyumluğa inanmadığı halde zamanında medyumluk yapan Jane, eşinin ve kızının ölümünden sonra CBI'a danışmanlık yapmaya başlıyor demiştik. Jane'in çok iyi bir gözlem yeteneği ve oldukça kıvrak bir zekası var. Davranışları çok iyi yorumluyor. Vakalarda hakkında kanıt bulunamayan zanlılara hemencecik, zekice bir tuzak kuruveriyor. Ve çok eğlenceli kısımlar oluyor bunlar tabi. Ayrıcaaa o bir çay müptelası. :)
Diğer hobisi ise ofisteki kahverengi deri koltukta uyumak. Hala 5 yaşındaymış gibi rahat ve yaramaz davrandığı zamanlarda insanı kahkahaya boğabiliyor. Tabi biz komik bulurken bunların muhatapları komik bulmuyor olmalı ki sürekli tokat veya yumruk yiyor. Herhalde Jane'in yediği tokadı/yumruğu ben yesem şimdiye suratım nasır bağlamıştı :)
İlk 2 sezonda sadece 1 bölümde oynamış olsa da 3. sezonda tekrar görünce kendisinden bahsetmek istedim. Sonuç olarak dizi polisiye türü, aynı zamanda zeka oyunlarıyla dolu ve tam kıvamında bir tutam komedi ve dram da eklenmiş. Tam tadında :)
2x11 Rigsby'nin Here Comes The Hotstepper eşliğinde olaya giriş yaptığı ve resmen ışıldadığı bölüm. 2x18 Cho'nun ilk kez küfrettiği bölüm :)
Alıntılar: Jane: Düşünüyorum da neden sihirbazların güzel asistanları olur?Çünkü onlar sağlam dikkat dağıtıcılardır. İnsanlar güzel kıza o kadar uzun süre bakarlar ki numaranın nasıl işlediğini anlamak için bakmaları gereken yeri göremezler. Psikanalizciler kendilerini çare olarak tanıtan bir hastalıktır. (işte bu sözüne alındım Patrick, henüz uzmanlık alanı olarak Psikanalizi seçmemiş olsam da, kırıcıydı :p ) Gönderen
1/17/2013 08:10:00 ÖS
Merhabalar, öpücükler, sevgiler :)
Çok atıp tutuyorum Sherlock Holmes idolüm, çok seviyorum
diye. Bu sefer de Sherlock Holmes kitaplarımı sizlerle paylaşayım
dedim... İlk Sıradaki Rodolfo Martinez'in yazdığı kitabı Sherlok
Holmes ve Şairin Ayak İzleri. 2. Sıradaki yine yan serilerden Tracy Barrett'ın
yazdığı Sherlock Holmes'un torunlarını anlatan 100 Yıllık Sır ve Kara Tepenin
Laneti. Onların Yanındaki 5 kitap ise Sherlock Holmes'un asıl yaratıcısı Sir
Arthur Conan Doyle'un yazdığı 56 hikayenin tümünü içeren seri. Sırasıyla
dizililer bu arada Onların yanında Ephesus Yayınlarından çıkan, harika bir
kapak resmi olan Sherlock (Orijinal adı Sherlockian) - Graham Moore
Yanında Sonsuz Kitaptan (Yakamoz Yayıncılıktan) çıkan
İtalya'da geçen yine bir yan kitap Sherlock Holmes'ün Dönüşü - Luca
Martinelli. Ve son olarak hepsi başka yayınevlerinden alınmış Sir Arthur
Conan Doyle'un yazdığı, Sherlock Holmes'un 4 Romanı: Kızıl Soruşturma
İşte böyle... Üşenmez de kitaplarımın resimlerini çekmeye
devam edersem, belki yine bir kütüphane turunda buluşuruz, ne dersiniz? ;)
1/15/2013 08:09:00 ÖS
Kütüphanemden Kitap Manzaraları,
Sherlock Holmes Serisi,
Şimdi gelelim kitaplara. Benim okumayı sevdiklerim cep boy olan Gelişim Beyaz dizi ve Harlequin Romance. Gelişimin yan türü olan Serüvenleri pek sevemedim nedense onlardan elimde az var bu yüzden. Harlequinde favorim Romance olmakla birlikte Yasemin, Historical, Temptation (mor dizi), Özel Sayılar, Altın Dizi'yi sevmekle birlikte Desire serisini bana çok yüzeysel geldiği ve sadece tutkuya dayalı olduğu için sevemedim. Belkide benim okuduğum birkaç tane kötüydü bilmiyorum. Favori yazarlarım: Anne Weale
Bu yazarları da gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Harlequin Historical yazarlarından Carla Kelly'nin elimdeki 2 kitabından sadece birini okumuş olarak tarzını sevdim. Özellikle gerçekçiliği hoşuma gitti :)
Asla yaklaşmayın dediğim yazarlar ise iki tane. İlki Betty Neels. Bu ablamız bir hastanede hemşireymiş, oradan bir doktorla evlenmiş ve yazarlığa başlamış. O yüzden kitapları hep hastanede geçer. Hep ezik, ciddi anlamda ezik kızlarımız ile başarılı ve sert doktorlarımız arasında geçer. Ve bu kız doktorla gezer, tozar, evlenir, çocuk falan doğurduktan sonra bunlar anca birbirlerine açılırlar. Kitapları çok düz, hiç bir hareket olmadan ilerler. Bu yazarın çok merak ediyorsanız bir kitabını okuyun ya da hiç okumayın çünkü gayet Serdar Ortaç şarkıları tadında kitapları ufacık ayrıntılar dışında birbirinin aynısıdır. Bir de JoAnn Ross'u pek sevemedim nedense. Betty Neels kadar olmasa da okuduklarım beni sıktı. Hatta Türkiye'yle ilgili bölümü olmasına rağmen (böyle şeyleri severiz biz) yine de sevemedim.
Yayınevlerinden bahsedersek farklılık olsun diye bir dönem diğer yayınların da bu tarz kitaplarını okumuştum. Ceylan Yayınları, Tay Yayınları ve Türk Beyaz Dizileri adıyla satılan Artemis Dergisinin verdiği Yosun Yeşilmen'in yazdığı kitaplar. Ceylan ve Tay'ı pek beğenmemiştim ama Türk olanlar resmen rezaletti. 3 tane almıştım. İlki o kadar kötüydü ki diğer ikisini henüz okumaya cesaret edemedim. Çok mantıksız ve tutarsız hikayelerdi. Favori kitaplarıma gelince :)
Rüzgarın Kızı - Anne Weale (O kadar harika bir hikayeydi ki hala aklımdadır: :)
Kulaktan Kulağa - Debbie Macomber (Şu sıralar küçük mucizeler dükkanı serisiyle tanınan yazar aslında bir harlequin yazarıydı. Zaten çoğu bu alandan geldi. Çok tatlı bir hikayeydi, okurken çok eğlenmiştim ve gülmüştüm:)
Sevgiye Susamak - Patricia Lake (İlk aldığımın son 50 sayfası falan yoktu, bir kaç ay aradım çünkü en heyecanlı yerinde kesilmişti, sonra buldum tabi, güzel bir hikayeydi. Kızın nişanlısını ve kız kardeşini dövesim gelmişti)
Satılık Cennet - Kerry Alynne Cazibe - Emma Darcy
1/13/2013 12:07:00 ÖÖ