Telefon – Atilla Önver kişisel paylaşım platformu
Telefonun zili çalar
Lâkayt bir ses;
– Gaye hanım.
– Ooo hanımefendi nihayet arayabildiniz… Hani saat altıda arayacaktın. İki saatten beri telefon başındayım.
– Özür dilerim, bir problem çıktı gelemiyorum. Gelemiyorum.
– Yapma be, ne problemi! Bu gece yalnız bırakma beni, geleceksin diye yemek bile yaptım senin için.
– Üzgünüm bitirmem gereken işler var şu an büroda. Görünen o ki iş uzayacak… Başka zaman gelirim.
– Yani sözün özü beni yalnız bırakacaksın.
– Niye yalnız kalasın ki, üst kattaki yakışıklıyı çağır.
– Saçmalama, tanımadığım elin adamını mı çağırayım.
– Bence senin için deliriyor. Neyse artık kapatmalıyım.
– Peki öyle olsun. Görüşürüz.
Telefonu kapatır ve bir “Of” çeker. Kendi kendine “yine yalnız kaldık” der. Telefonun zili tekrar çalar. Kadın ahizeyi kaldırır.
Karşı taraftan ses gelmez. Kadın sorar;
Yine cevap gelmez. Bir süre bekler ama karşı taraf ses vermemektedir. Telefonu kapatır. Aynı şeyler bir kaç kez tekrar eder. Kadının canı çok sıkılmış, sinirleri bozulmuş, korkuludur. Telefonun zili tekrar çalar. Kadın öfkeli alizeyi kaldırır;
der telefonu kapatır. Ancak bir kaç dakika geçtikten sonra telefonun zili yine çalar. Kadın telefonu açmamaya kararlıdır ama telefonun zili sürekli çalmaktadır. Kadın telefonun sesine dayanamaz ve açar. Telefondan bir erkek sesi gelir:
– Pencereni aç.
Telefon kapanır. Kadının “kimsin?” sorusu cevapsız kalmıştır. Telefondaki direktife bilinçsizce uyar. Kadın pencereye yaklaşır. Önce perdeyi aralar, dışarıya bakar. Yolda kimse yoktur, karşı apartmanların ışığı yanmamaktadır.
Dışarıda sanki hayat durmuş gibi hiç bir hareket yoktur. Odanın ışığını söndürür ve perdeyi tamamen açar. Açılan bir pencerenin sesini duyar. Ses üst kattan gelmektedir. Sesi duymasıyla aşağıya düşmekte olan genç adamla bir ana göz göze gelir. Karanlığa rağmen, genç adamın gözlerinin büyümüş, ağlamaklı ve ıslak olduğunu fark eder. Kadın korkar ve bir çığlık atar. Pencerenin önünden uzaklaşır. Adamın yere çakılışını duyar ve tekrar çığlık atar. Korku dolu o anda telefonun zili sessizliği parçalayarak acı acı çalar. Kadın bir çığlık daha atar. Karşı apartmandaki dairelerin bazıları çığlıklara uyanmıştır. Korka korka telefonun ahizesini alır ve kulağına yaklaştırır. Telefondaki ses tanıdıktır.
– Gaye umarım korkmamışsındır. Hasan salağı yapıyor… Aptal şey şimdi de karşıma geçmiş sırıtıyor. Biraz öncede aradım telefon meşguldü. Polisi aradın zannettik. Gaye ses versene,
alo, Gaye, Gaye…
← Sıcak bir dost