Ailesi beni istemedi
Afyon'dan Boynu bükük
Güzin abla, kendimden nefret ediyorum. Liseye giderken bir erkekle tanıştım. Önceleri onun teklifini kabul etmedim, fakat en zayıf zamanımda benimle ilgilenişinden ona karşı ısınmaya başladım ve bu duygumdan dolayı çıktık. Benimle buluşmak istedi, bense küçük bir muhit olduğu için kabul etmek istemedim. Ve üniversite sınavında buluşmak istedim. Tahmin edemeyeceğiniz kadar mutlu oldum, ama beni bir hafta aramadı. Bunun üzerine ben de kızıp ayrılmak istedim. O da kabul etti. Aslında onu hâlâ seviyorum. O da beni seviyormuş. Bu konuyu annesine açmış. Annesi de ben kendi sülalemden kız alacağım demiş. Neyse ben şimdi liseyi bitirdim ve bir işe girdim. Onunla aynı yerde çalışıyoruz. Onu hala çok seviyorum ama o bir başka kızla çıkıyormuş. Lütfen bana yol gösterin.
Sevgili kızım, bu genç demek ki annesinin etkisinde kalmış, seninle ilgilenirken, annesinin kendi ailesinden biri ile evlendirmek istemesi karşısında, boyun eğmiş. Belki de senin ilk zamanlarda nazlanman onu bıktırmış da olabilir. Erkekler kızlardan çok farklıdır yavrum. Kızlar aradan uzun zaman geçse de sevgililerini kolay kolay unutmazlar, sabırla beklerler. Ama erkekler sabırsızdır. Zaman içinde kolaylıkla unutuverirler. Sanırım bu genç de öyle olmuş seni çok az görmüş, sonuçta senden beklediği ilgiyi görememiş. Daha sonra sen ona yaklaşmışsın, ama bu arada o belki de giderek uzaklaşmış. Araya zaman girmiş ve şimdi de bir başka genç kızla çıkıyormuş. Artık yapabileceğin bir şey yok. Daha henüz çok gençsin, birçok kez sever ve sevilebilirsin. Onunla aynı yerde çalışman tabii ki biraz zor oluyordur, ama kendini artık oyalama. Ondan uzaklaşmanın yollarını ara. Madem seni seven ve seninle ilgilenen gençler var, belki bu genç gibi tanıdıkça onlardan birilerini de sevebilirsin. Yüreğinin kapılarını kapama. Mutlu olmak tabii ki senin de hakkın.