İsrail Akut Arı Paraliz .? | Ana Arı - Üretimi - Satışı
23 Ekim 2018 - 6:19
Akut Arı Paraliz-İsrail Akut Arı Paraliz ve Kaşmir Arı Virus Kompleksi,Tarımsal pratik üzerine yayınların artmasıyla 17. yüzyılda Avrupa’da tarımsal devrim ortaya çıkmıştır.
1963 yılına kadar 18 arı virusu Apis cinsinde yer alan arılardan izole ve identifiye edilmiştir.
1. Deforme kanat virusu
2. Kakugo virus
3. Talamus yavru çürüklüğü virusu
4. Thai talamus yavru çürüklüğü virusu
5. Siyah kraliçe hücre virusu
6. Kasmir arı virusu
7. Akut arı felci virusu
8. Kronik arı felci virusu
9. Yavaş felç virusu
10. İsrail akut arı felç virusu
11. Arı X virusu
12. Arı Y virusu
13. Arkansas arı virusu
14. Berkeley arı picorna virusu
15. Bulanık kanat virusu
16. Mısır arı virusu
17. Filamentöz arı virusu
18. Apis iridescent virus
Aile : Comoviridae
Aile : Dicistroviridae
Cins : Cripavirus
Tür : Aphid lethal paralysis virus
Tür : Black queen cell virus
Tür : Cricket paralysis virus
Tür : Drosophila C virus
Tür : Himetobi P virus
Tür : Plautia stali intestine virus
Tür : Rhopalosiphum padi virus
Tür : Triatoma virus
Cins : Unassigned
Tür : Acute bee paralysis virus
Tür : Kashmir bee virus
Cins : Iflavirus
Tür : Deformed wing virus
Tür : Sacbrood virus
Bunlardan, Kronik arı felci virusu (KAFV) ile Akut arı felci virusu (AAFV) ilk izole edilen viruslardandır. Bu virusların çoğu arılarda bulunmasına karşın, herhangi bir klinik belirti göstermezler.
Duyarlı moleküler tanı tekniklerinin geliştirilmesiyle, bu virusların bireysel olarak veya birçoğunun ortak oluşturduğu enfeksiyonların yaygın olduğu ve zararsız olarak nitelendirildiği ortaya konulmuştur.
Ancak zararsız olarak tanımlanan bu virusların bazıları, özel tasarlanan deneyler ile yaptıkları etkiler ortaya konulmuştur.
Akut arı felci virusu (AAFV), Kaşmir arı virusu (KAV) ve İsrail akut felç virusu (İAFV) yakın akraba viruslar olup, Dicistroviridae ailesi içinde yer alırlar.
Bu virusların genetik akrabalığın dışında birçok ortak biyolojik özelliklere sahiptir.
Tarihçe ve Coğrafi Dağılımı KAV ve AAFV’larının keşfi, coğrafi dağılımı patolojisi ve mevsimsel sıklığı hakkında detaylı bilgiler elde edilmiştir. İAFV son yıllarda
keşfedildiği için bu virüse ait detaylı bilgiler mevcut değildir.
Bu virüslerin hepsi beyaz gözlü bal arısı pupasında üretilerek keşfedilmiştir.
Bu metotta küçük miktarda pürifiye ekstrakt pupanın zarına inokule edilir ve viral üreme için inkubasyona bırakılır.
zamanlarda bu metotla enfeksiyonla ilişkisi olmayan virusların da üretildiği bildirilmektedir.
AAFV, kronik arı felci virusunun (KAFV) bulaşma çalışmaları sırasında tesadüfen tespit edilmiştir. Benzer şekilde KAV’da 1974 yılında Apis cerana’da kontaminant olarak tespit edilmiş olup, Apis mellifera’ya enjeksiyon veya besin yoluyla verildiğinde çok yüksek titrelerde tespit edildiği ortaya konulmuştur.
İAFV 2002 yılında İsrail’in Alon Hagalil kentinde kovanların önünde ölü olarak bulunan arılardan elde edilen ekstraktlardan izole edilmiştir.
AAFV’nin asıl konağı Apis mellifera olmasına karşın, virus toprak yaban arısında da tespit edilmekle birlikte, zar kanatlı olmayan hiçbir böcekte tespit edilememiştir.
KAV’nin asıl konağı ise tam olarak bilinmemektedir.
KAV Kaşmir, Hindistan ve Papua Yeni Gine’de Apis cerana’dan, tüm dünyada Apis mellifera’dan, Yeni Zellanda’da toprak yaban arısından,
Avustralya’da Avrupa eşek arısından (Vespula germanica) tespit edilmiştir.
İAFV son zamanlarda karakterize edilmiş olup,
AAFV ve KAV ile yakın akrabadır. Bu virusun şimdiye kadar bilinen asıl konakçısı Apis mellifera’dır. AAFV, KAV ve İAFV dünya üzerinde geniş bir coğrafyaya yayılmıştır.
Bu haritada virüs izolasyonlarının yapıldığı yerler gösterilmiş olup, devam eden survey çalışmalarının gri renkli olarak gösterilen Afrika’nın büyük bir kısmı, Orta Asya ve Güney Amerika sonuçları bildirilmemiştir.
Arı işletmelerinde bu üç virüsün prevalansı, bölgesel dağılımı ve mevsimsel insidensi çalışma alanı ve virusa göre değişkenlik göstermektedir. Genelde AAFV’nin Avrupa ve Güney
Amerika’da, KAV’nin Kuzey Amerika ve Yeni Zellanda’da, IAFV’nin Ortadoğu ve Avustralya’da tespit edildiği bildirilmiştir.
AAFV ve KAV’nin prevalans ve titresi mevsimsel olarak artar ve sonbaharda en yüksek titreye ulaşır. IAFV ise en yüksek titreye KAV’den önce yazın son kısmında ulaşır.
AAFV ve KAV’nin yakın genetik akrabalığından dolayı prevalans ve titredeki mevsimsel dalgalanmaları da birbirine benzerdir.
Patoloji ve Koloni ve arı düzeyinde AAFV, KAV ve IAFV’nin patolojisi oldukça benzerdir. Çoğu dicistroviruslar gibi, arı dicistroviruslarda düşük titrelerde koloni veya arı düzeyinde hiçbir klinik belirti göstermeden, gizli persiste enfeksiyon olarak varlığını sürdürmesi çokça rastlanılan bir durumdur.
Ancak, bu arılardan elde edilen homojenizatlar pupa veya erişkinlerde enjekte edildiğinde ise, son derece virulenttirler.
Yaklaşık 100 virus paritkülü bir arıyı birkaç günde öldürürken, beslenme yoluyla verilen 1011 virus partikülüde arı üzerinde aynı etkiyi gösterir. AAFV ve IAFV ile letal dozda enfekte olan arılarda hızlı gelişen felçlerin sonucu olarak arılarda titreme, uçma yeteneği kaybı, renkte kısmi koyulaşma, karın ve göğüs bölgesi tüylerinde dökülme gözlemlenmesine karşın KAV enfeksiyonunda bu belirtiler gözlemlenmez.
Felç, kriket (cırcır böceği) felç virusu (KFV), yaprak biti letal felç virusu (YBLFV) gibi diğer dicistrovirusların bir semptomudur.
Arılarda virus tespit edilmesine karşın, felç vakalarının koloni düzeyinden daha çok bireysel vakalar şeklinde gözlem lenmesi bir çelişki oluşturmaktadır. Felçlerin hızlı bir şekilde ilerleyerek ölümlere neden olması, belki de koloni içerisinde toplu olarak felçli arıların tespit edilememesinin en önemli nedeni olabilir.
Kronik arı felci virus (KAFV) enfeksiyonunda ise felçler yavaş yavaş gelişir ve semptomlar uzun süre gözlemlendiği için koloni düzeyindeki felçler genellikle bu enfeksiyon ile ilişkilendirilir.
AAFV yetişkin arının beyin ve hipofaringeal bezlerine affinite gösterir. AAFV ve KAV’nin dışkıda tespit edilmesi, yetişkin arı, larva, yağmalanmış pupa, kontamine gıda ve dışkının oral bulaşmada önemli rol üstlendiğine işaret etmektedir.
Virus ile sindirim kanalı arasındaki bu yakın ilişki diğer dicistroviruslar ve iflavivirusların genel özelliğidir.
AAFV’nin semende, KAV’ın yüzeyi sterilize edilmiş yumurtalarda tespit edilmesine karşın, kraliçe arının ovaryumlarında bu viruslar tespit edilememiştir. Avrupa’da yapılan çalışmalarda
KAV’ın semende, Amerika’da yapılan çalışmalarda ise AAFV’nin kraliçe arılarda tespit edilememesinin nedeni, bu virusların bu dokuları enfekte etme yeteneğinden yoksun oluşlarından ziyade, bu virusların doğal coğrafi dağılımlarıyla daha yakından ilişkili olduğu düşünülmektedir.
Bu virüsler larva ve pupa dönemindeki arıları da enfekte etmelerine karşın, özellikle koloni düzeyindeki ölümler daha sıklıkla yetişkin arılarda gözlemlenir. Bu üç virustan özellikle AAFV diğerlerine oranla larva ve pupalara karşı daha virulenttir.
Arıların gelişme dönemleri arasındaki bu tür göreceli gözlemlerde çok dikkatli olunmalıdır.
Çünkü koloni içerisindeki hastalıklı larva ve pupalar işçi arılar tarafından hemen uzaklaştırılır veya yağma edilirler.
Bu nedenle bu evrelerdeki pozitiflikler gözden kaçırılabilir.
1980’li ve 1990’lı yıllarda Avrupa’da koloni sönüşlerinde AAFV ve Varroa destructor önemli rol oynamıştır.
Varroa %50-80 oranında yetişkin ve pupalar arasında AAFV’yi bulaştırır.
Varroa’nın virusu alması ve bulaştırmasında önemli bir latent periyod dönemi olmadığı için, virusun varroa’da çoğalmadan bulaştırıldığı düşünülmektedir.
KAV içinde benzer bir bulaşma tablosu söz konusudur.
Genetik ve Varyasyon AAFV, KAV ve İAFV’nin basit genomik organizasyonu dicistroviridae içindeki viruslar için tipiktir. İki ORF içeren tek iplikçikli RNA içerir.
Büyük ORF 5’ uçta yer alır ve virus replikasyonunda görevli yapısal olmayan proteinleri kodlar. Küçük ORF ise 3’ uçta yer alır ve viral partikülde yer alan yapısal proteinleri kodlar. Viral genom 3’ ucunda poliadenilasyona sahiptir.
ABPV tek iplikçikli, pozitif polariteli RNA karakterinde segmentsiz genoma sahiptir.
Zarsız olan virus 30 nm çapındadır. ABPV genomu 9491 nükleotid büyüklüğündedir.
ORF-1, RNA polimeraz, helikaz ve proteaz gibi nonstructural proteinleri kodlamaktadır. ORF-2 ise ağırlıkları 35,33 ve 24 kDa olan üç adet major structural proteinin yanı sıra 9.4 kDa ağırlığındaki bir
adet minor structural proteini kodlamaktadır. Her üç virusunda genom organizasyonu Resim 2’de gösterilmiştir.
Aşağıdaki filogenetik ağaçta ise şimdiye kadar sekans analizleri yapılan AAFV, İAFV ve KAV’nin coğrafi dağılım ile filogenetik yakınlığını göstermektedir.
Ülkemizde de KAV moleküler olarak tespit edilmesine karşın, AAFV ve İAFV şimdiye kadar tespit edilememiştir.
Filogenetik analiz sonuçlarında da görüldüğü üzere her üç virusun geniş coğrafyaya dağıldığı ve izolatlar arasında farklılıklar olduğu ortaya konulmuştur. Arı virüsleri üzerinde daha ayrıntılı çalışmaların yapılabilmesi için virusların invivo ortamda üretilmesi yanında, invitro koşullarda üretilmesi için gerekli olan insekt hücre kültürlerine ihtiyaç bulunmaktadır. Gelecekte bu konuda adapte insekt hücre kültürlerinde arı viruslarının üretilmesiyle arı viruslarının patogenezi hakkında daha ayrıntılı bilgilere ulaşılacaktır.
Sonuç Moleküler viroloji alanında elde edilen gelişmelere paralel olarak, arı viruslarının genetik yapısı ve patogenez de önemli rol oynayan yapılar ortaya konulmuştur.
Bu gelişmelere rağmen hala arı viruslarının patogenez mekanizmaları, bu virusların vektörlerle bağlantısı ve aktarımda kullanılan vektöre göre mutasyon hızları hakkında hala ayrıntılı bilgilere ihtiyaç duyulmaktadır.
Akut arı felci virusuApis iridescent virusArı X virusuArı Y virusuArkansas arı virusuBerkeley arı picorna virusuBulanık kanat virusuDeforme kanat virusuFilamentöz arı virusuİsrail akut arı felç virusuKakugo virusKasmir arı virusuKronik arı felci virusuMısır arı virusuSiyah kraliçe hücre virusuTalamus yavru çürüklüğü virusuThai talamus yavru çürüklüğü virusuYavaş felç virusu