Tarih: 14.1.2017 12:25:42 / 1075okunma / 0yorum
Hegel, yüzlerce prensliğin cirit attığı bu darmadağın Almanya´yı birleştirecek ruhun izini sürdü. O yüzden devleti kutsadı, putlaştırdı.
Aynı şeyi, Leibnitz de, Kant da yapmıştı: Avrupa´yı toparlayacak ortak bir “dil” ve ruh arayışının izini sürmüştü bu iki düşünür de.
Kant´ın izinden giden Hegel, Almanların “volkgeist” dedikleri, “halkın ruhu”nu, bu ruhun kültürel ve tarihî köklerini araştırdı.
Alman ruhunun, dil ve kültür kodları bakımından birleşmiş bir Almanya ve bu birliği sağlayacak, teminat altına alacak ve Almanya´nın en azından Avrupa tarihini yapacak güçlü bir lider etrafında hayat bulacağını gördüler: Bismarck´ı çıkardılar, Fransızların Napolyon´undan yaklaşık bir asır sonra.
Weimar Rönesansı´nın hikâyesi çok heyecanlı ve zihin açıcı. Ama bu kadarla yetineyim burada.
BİZİM MEDENİYETİMİZİN RUH KÖKLERİ, NESEB´E DEĞİL, EDEB´E DAYANIR
Almanların Alman Ruhunu icat ve inşa etme yolculukları kışkırtıcı. Ama bütün çapına ve derinliğine rağmen evrensellikten uzak ve aşırılıklarının kurbanı: Ulus icadıyla evrensel bir ruh inşa edilemez. Nitekim, onca yolculuk ve çaba, sonunda Faşizm´le heba oldu gitti.
Önce şunu göreceğiz: Bu ülkenin ruh kökleri, ulus köklerinden ibaret değil. Ulusal sınırları aşan yerle gök arasını buluşturan, hakikat´ten beslenen, süt emen ulusötesi, o yüzden de gerçek anlamda evrensel bir ruh bu.
Yani Batı´da her şey, temelde neseb´e dayanır; bizde ise edeb´e.
Tarihte, hem Dâru´l-İslâm´ı, hem Dâru´s-Selâm´ı (Barış Yurdu´nu) hem de Dâru´l-İnsan´ı (İnsanlık Yurdu´nu) inşa eden en gelişmiş, henüz aşılamamış ve anlaşılamamış, anlaşılamadığı için aşılamadığı da anlaşılamamış medeniyet tecrübesini insanlığa armağan ederek başardı.
Bazı sığ adamlar, bendeniz, Osmanlı´dan sözedince “geçmişten sözetme bize” diye, karşı çıkıyorlar söylediklerime.
İşte Toynbee´nin Osmanlı´yı insanlığın geleceği olarak görmesini sağlayan şey, bu ruhu ve tarihî derinliği farketmiş olmasıydı.
İlle de söylemem gerekmiyor ama Türkiye´de ürpertici bir Batı kompleksi olduğu için söylemek zorundayım: Hegel, Alman Ruhunun izini sürerken, kurucu ruh köklerini Greklerde bulmuştu.
72 dini, ırkı, milleti birarada yaşatan, Medine´den süt emen, üç kıtada dünya tarihini yapmamıza imkânları veren Osmanlı ruhu, küllerinden doğacak, ışık olacak insanlığa yeniden...
Ruh´la hamaset´i karıştıranlar var. Ruhsuz adamlar bunlar.
Anahtar Kelimeler: Osmanlı, ruhu, olmadan