AKIL DOLU SİHİRLİ GALİBİYET
Karşılaşma öncesi Ligin en çok top kaybı yapıp, Bandırma Kırmızı’dan sonra en çok sayı yiyen takımı olan Ali Karadeniz’li Türk Telekom’a baktığımız zaman; son 8 haftada sadece 2 galibiyet çıkarabilmiş ki, bunların biri evinde Hacettepe’yi evinde 2 sayı farkla, bir diğer ise deplasmanda Olin’i geçerek alabilmişler.
Telekom, Pota altını domine edebilen Ali Karadeniz, Kambala ve Efes’in ısrarla istediği Nedim Yücel gibi oyuncularla bizden üstün gözükse de, Washington ve Jasaitis’in sakatlıklarının yanında, nispeten bizden yaşlı ve yavaş bir takım olması nedeniyle Halil Üner’in tempolu oyun felsefesini uygulayabilen Trabzonspor bana göre bir adım öndeydi.
Öyle de oldu. Robinson’in üçlüğüyle oyuna başlayan Trabzonspor, ilk periyot Telekom’un uzunları karşısında hücum ve savunmada etkisiz kalsa da, oyunu hızlandırmaya başladıkça rakibi hataya ve top kaybına sürükledi.
2. periyot oyunun kontrolünü tamamen eline alan Üner’in oyuncuları, ribauntlarda her ne kadar ezilse de, savunmada ilk kez istekli ve agresif oyunlarıyla gelen top çalmalarla ribauntları dengelemiş, devreye de 41-35 önde girmeyi başarmıştı.
İlk devrenin hafızalarda kalanları ise; İlk kez izlediğimiz ikili oyunlar, Randle’nin Kambala’ya vurduğu ve oyundan düşürdüğü müthiş blok ve Telekom’un uyuduğu bir sırada Gibson’ın tam sahayı geçip rakip potaya vurduğu smaç idi.
3. Periyot başında Ali Karadeniz’in etkili oyununa Elton ile karşılık vermeye çalışan Trabzonspor, Telekom’un hantal yapılı oyuncularına karşı Halil Üner’in pratik çözümleriyle takımı genelde kısa tutarak hızlı oyununa devam ettirince, farkı da çift haneli rakamlara çıkarmayı başardı.
Robinson’i ilk kez geliş amacına uygun oynarken, atmış olduğu 28 sayının yanında Gibson’i da ilk kez takım oyuncusu olarak sayıdan çok asisti düşünürken parkelerde görünce, yine ilk kez akıl dolu basketbol ile süslenmiş bir galibiyet seyretmiş olduk.
Telekom galibiyeti, bir garip ve inanılmaz istatistiklerle dolu. Sanki sihirli bir galibiyet.
Yazımızın başında belirttiğimiz gibi, Telekom’un pota altı etkinliğine direnemeyen Trabzonspor, ribauntlarda 46-28 ezilmesine rağmen galibiyeti buldu. Üstelik son dakikalarda sıkışan, seri mağlubiyetlerin getirdiği psikolojiyle ezilen ve oyuncuların yine kendi çabaları ve azimleriyle gelen bir galibiyet.
Nasıl mı? Öncelikle koç faktörü tabii ki. Devamında yine koçun kurnazlıkları yatıyor. Parkede uzunlarla baş edemeyeceğini anlayan Üner, takımı kısaltıp, kendi oyun prensibi olan hızlı oyunu oynatmayı başarınca sayamadığımız kadar fast break (hızlı hücum) sayısı, 11 top çalma, 19 asist ve yine ilk kez 9 gibi oldukça düşük bir orandaki top kaybıyla getirdi galibiyeti.
Ve tabii ki, az sayıda da olsa taraftarını coşturabilen keyifli ve akıllı basketboluyla.
Galibiyet sonrası Hayri Gür’deki manzara da güzeldi. Koçun tüm takımı tribünlere götürmesi ve taraftarla buluşturması hoş ve özlediğimiz sahnelerdi açıkçası.
Toparlamak gerekirse, devreye, takımın kendi özgüveni ve basketbolumuzun geleceği adına Türk Telekom gibi güçlü bir takıma karşı alınan galibiyetle girmek çok önemliydi. Bunu başardık.
Tabii ki son paragrafımızı oyuncularımıza, koç Halil Üner’e ve geç kalınmış olsa da Halil Üner’i takımın başına getirme başarısını gösteren yönetime teşekkürlerimizle noktalayalım.
2669 kez okundu. Yazarlar