Ev arkadaşlığı - Tecrübe > Felsefe > Düşünce > Deneyim
Ev arkadaşlığı	Bu Konuda Kendi Tecrübeni Yaz!
Ya ailenden olmayan birinin yavaş yavaş ailen olmasına neden olur ev arkadaşlığı ya da beraber yaşadığınız o evin sizin için cehennem olmasına sebep olur. Neyse ki ben ilk durumu yaşayıp ikinci durumu sadece anlatılanlardan gördüm. İlkokul arkadaşımla aynı şehre üniversiteye gelince yurtla uğraşmayıp eve çıkılmasıyla başlayan maceramız 7 yıldan fazla sürdü. Çok tanımadığın ya da samimi olmadığın biriyle karşılıklı saygı çerçevesinde birlikte yaşamanın daha sağlıklı olduğu söylense de ben aksini düşünüyorum.Bunun nedeni de sanırım artık kardeşim haline gelen eski ev arkadaşım. Son bir yıldır ayrı evlerde yaşıyor olmamız artık İstanbul'da iki evimiz olması demek bizim için.
Para, temizlik, misafir, yemek, bulaşık konularında hiç tartışma yaşamadan güllük gülistanlık bir ev arkadaşlığının sihirli formülü bence karşınızdakini sevmek ve ona değer vermek.
(#1599) Eklenme Tarihi,23 Arl 2016 12:35
Ev arkadaşlığı herkeste farklı izler bırakacak bir tecrübe diye düşünüyorum. Üniversite dönemimde ve sonrasında artık sayısının yüze yaklaştığını düşündüğüm ev arkadaşlarımdan en iyilerinden birinin şu anda evimde bulunan Rus vatandaşı, Ukrayna kökenli Vladislav olduğunu düşünmeye başladım. İkimiz de birbirimizin dilini bilmediğimizden İngilizce konuşuyoruz, fakat ingilizcemiz de mükemmel değil.Hal böyle olunca iletişim konusunda "yeteri kadar" olanını tercih ediyoruz.
Vlad çok temiz ve titiz, evin kendisine ait ve diğer ortak olan bütün bölümlerini büyük bir titizlikle kullanıyor. Mutfak eşyalarını kullandıktan sonra hemen yıkıyor. Banyo ve tuvaleti tertemiz tutuyor. Kişisel eşyalarını her zaman düzenli tutuyor. Asla gürültü yapmıyor. Çok konuşkan veya çok sessiz değil. Evde bulunduğu süreler çok sınırlı. Misafiri yok.
Uzun vadeli bir ev arkadaşı olmadığı halde evden çıkarken ve eve gelirken birşeye ihtiyacım olup olmadığını soruyor. Yaşça benden hayli büyük olmasına rağmen ara sıra çay-kahve gibi şeyler yapıp servis ediyor. Yeterince güler yüzlü ve nazik. Tam konuşamadığı ingilizcesi ile bile enteresan espiriler yapabiliyor.
Bir arkadaşım yabancıların çok daha iyi ev arkadaşı olduğunu söylerdi de, Türkler ile kendi dilimizi konuşurken bile anlaşamazken, yabancılar ile nasıl anlaşacağız diye düşünürdüm. Gerçi yine de uzun vadede Türkler belki daha iyidir diye bir açık kapı bırakmak istiyorum...
(#960) Eklenme Tarihi,08 Ekm 2014 22:35
Yükselen ev ve kira fiyatları dolayısıyla birçoğumuz bir evi başkalarıyla paylaşmaya mecbur kalabiliyoruz. Genelde öğrenciler ev arkadaşlığını tercih ederken artık evli çiftler bile ev arkadaşlığı yapmaya mecbur olabiliyorlar. Bu kadar çok ev arkadaşlığının tecrübe ediliyor oluşunu düşünecek olursak ev arkadaşlığı konusundaki belli hususları bilmek, aktarmak herkesin yararına bir hareket olabilir.
Genelde ilk sene yurtta kalan öğrenciler, bütün sene boyunca ayrı eve çıkma hayaliyle yaşar. Daha önce ayrı eve çıkmayı ve evin bir arkadaşla paylaşılmasını tecrübe etmediği için sanki yetişkinliğe bir adım atmak ve özgürlüğüne kavuşmak olarak algılar bunu. İkinci sınıfa geçildiğinde o zamanki en yakın arkadaşla ayrı eve çıkılır ki yapılan en büyük hatalardan biridir. Samimi olunan kişilerle ayrı eve çıkmak arkadaşlık ilişkilerinin zedelenmesine yol açar . 24 saat birlikte vakit geçirdiğin bir insanın tüm kötü ve olumsuz yönlerine şahit olduktan sonra eski günlerdeki canımlı, cicimli, tatlımlı arkadaşlıklar bir anda bitiverir, hatta nefrete bile dönüşebilir. Bu bakımdan samimi bir arkadaşla ayrı eve çıkmak mantıklı değildir.
Henüz tanınmayan bir kişiyle ev arkadaşlığı yapmak istenildiğinde ise görüşme esnasında her şeyi anlaşmadan önce konuşmak son derece önemlidir, altın kuraldır hatta. Kiranın paylaşımı, temizlik, yemek, ortak alanların kullanımı, eve yabancı kişileri getirmek, rahatsız edici hareketlerde bulunmamak, özel sınırlar içerisine girmemek vs gibi. Eğer bu konular konuşulduktan sonra samimi ve güvenilir bir hava sezinliyorsanız devam edebilirsiniz. Daha önce ev arkadaşlığını tecrübe etmiş birini seçmek ise tercih sebebi olabilir. Çünkü bazen ne yapmasını, nasıl davranması gerektiğini bilmeyen insanlar olabiliyor, sen olması gereken şeyleri belirttiğinde ise ortamda bir gerginlik yaşanabiliyor.
1 sene önce eve hiç bir gıda malzemesi almayan, yemek yapmayan, yemek yapıldığında sofraya kurulup karnını bir güzel doyuran ve sonrasında yine bulaşıkları yıkamayan, uzun saçlarını banyoya döken ve uyarıldığında yerde saç olmadığını söyleyip bir de beni azarlayan, odasının kapısı açıldığında ortamı inanılmaz korkunç bir koku sardığı halde yine de herhangi bir koku olmadığını, herşeyin gayet normal olduğunu ve kendi özel çöphanesine karışmamamız gerektiğini söyleyen bir ev arkadaşım olmuştu mesela. Bir tek iyi yanı vardı; o da kirasını günü gününe öderdi. Ama tabi üç yanlış bir doğruyu götürüyordu.
Bir de bizzat yaşamadığım, birinden dinlediğim bir ev arkadaşı modeli vardı ki, insanı deli eder cinsten. Gecenin bir yarısı bilmem kaç tane arkadaşıyla gelip kışın ortasında ve bir de sen hastayken altındaki battaniyeyi birlikte getirdiği arkadaşlarına vermek amacıyla altından çekip almaya çalışan ve iki yastık olmadan uyuyamadığı için başının altındaki yastığa da göz koyan bir ev arkadaşı düşünebiliyor musunuz? Peki ya senin en sevdiğin kazağı isteyip de bir hafta üzerinden çıkarmayan ve geri yerine de koymayan adeta sahiplenen bir ev arkadaşını..? Yaptığı bu hareketlerden dolayı gerginlik yaşandığında ise ağlayıp sızlayıp, iş evden ayrılma kısmına geldiğinde duygu sömürüsü yaparak evden çıkmayan ve bütün hayatınızı zehir eden ve tüm sinir sisteminizi bozan bir ev arkadaşınız olsa ne yapardınız?
Bu bakımdan ev arkadaşlığı zordur, hem de çok zordur. En iyi ev arkadaşı kimdir, tabi ki hiç olmayandır. :)
(#840) Eklenme Tarihi,30 Ağu 2014 01:15