06 Aralık 2018 - Perşembe 09:44 Bu yazı 232 kez okundu
Oradan oraya koşan,üreten çocuklarıyla hep gurur duydu.
Okuması da yoktu yazması da.
Bir sabah kahvaltısında:
"Ben de bir sanatçıyım."Dedi.
Şıkırdayan çay bardaklarındaki kaşıklar durdu,kızları,oğulları merakla yüzüne baktı.
"Niye şaşırdınız.Ben bir hayat sanatçısıyım, hem de en iyilerindenim."Dedi.
Annelerinin bu beklenmedik çıkışı çocuklarını sus pus yapmıştı.
Yerinden kalktı.Koltukların üzerindeki dantelli örtüleri çekip aldı.Duvara dayanan sandığın kapağını açıp içinden örüp sakladığı el işi,göz nuru ne varsa çıkardı.
Mutfağa gidip güz sonu kurduğu turşu kavanozlarını,özenle hazırladığı reçelleri bir tepsi içine dizip kahvaltı masasına koydu.
"Aha işte!Yalanım yok bunları yapan benim."Dedi.
Çocukları annelerine minnetle bakarken bu kez farklı bir yönteme başurdu.Salonun başköşesindeki vitrine takılmış aile fotoğrafını çıkardı.
"Bakın bunlarda benim emeğim.Ömrümün en güzel çiçekleri.Ben bir kadınım ve dünyanın en iyi sanatçısıyım."Dedi.
O sabah bir başlangıç oldu.Ve o sabahın dersinin ana fikri kadının adı yok diyenlere müthiş bir hatırlatma yerine geçti.
O dersin öğrencisi çocuklar vitrindeki resimlerin arasına annelerinin ve kadını devrimleriyle onurlandıran yakışıklı,mavi gözlü adamın resmini taktılar.
Etiketler: Kadının, adı, var...,
Mevsimin adı beyaz
Sosyal medya gerçeği...
Söz türküleşirse unutulmaz
Tozunu silkeledim geçmişin
NE SARAYLAR NE SALTANATLAR KALIR...
Berber koltukları "YÜZYILLIK YALNIZLIK"
TARIK AKAN'I SAYGIYLA ANIYORUZ
Vizonteleli bir anı
Van'da gönül köprüleri kurmak
Elli iki merdivenli dağ
Memleketimde bağ bozumu
Tek bir yürek olmak!
Eli mişkonun bahçeleri
Aynalardan korkmayın efendiler!
Ne toy gördü şu deli gönül
Gümüş renkli bir lira
Artık bahane yok...
Ah şu emeklilik!
İçimizdeki cam kırıkları
Van'da bayram oyunları