Çocuklarınıza ‘soya sütü’ içirmeye hazır mısınız | News
-Ah… Tavırlarına ‘yaklaşım’ denilebilir mi, bilemiyorum. Bir yandan tamamen samimiyetsiz olarak eleştirileri toptan reddediyorlar. Öte yandan eleştirileri dile getiren insanları, ‘körkütük cahil’, hatta ‘insanları proteinsiz bırakmak isteyen kötü niyetli yaratıklar’ ilan ediyorlar. İnsan şaşırmadan edemiyor. Ya benim gibi insanlar, yıllarını araştırma yaparak değil de ‘Büyük Sahara’da kertenkele avlayarak’ geçirmişler ve dünyadan haberleri yok. Ya da gıda endüstrisinin ‘paydaşları’ kendilerini Mars’ta zannediyorlar. Aramızda bu derece anlamsız bir uçurum var… Stratejilerine gelince, dudak bükmemek çok zor. Bir ‘uzmanlıktır’ tutturmuşlar gidiyor. Neymiş uzman? Akademik olarak Prof. Dr. unvanına sahip olmakmış. ‘Uzman olmayanlar konuşmasın!’ diyorlar. Sanki üniversiteler, sermaye sahiplerinin çelik kasaları gibi. Evrensel olan ‘bilgi’ orada kilitli ve emniyet altında. Sadece akademisyenler o kasadaki değerlere ulaşabiliyorlar ve diğer insanlara da bu ayrıcalıklı uzmanlara sadece alkış tutmak düşüyor. Stratejinin bir diğer ayağını da yine bu uzmanların, gıda endüstrisine yöneltilen eksik ve hatalı eleştirilere, şevk ve zevkle oluşturdukları karşı saldırılarında görüyoruz. Bir hatalı eleştiriye cevap verirken, ‘fırsat bu fırsat’ diyerek aslında dile getirilmemiş, fakat olduğunu var saydıkları ya da kendilerinin bizzat uydurdukları hurafe ve dedikoduların tümüne birden ver yansın ederek, tüm gıda sektörünü bir kerede tertemiz yıkama gayretine giriyorlar. Bu uzmanların Odatv’de yayınlanmış ‘cevap’ amaçlı yazılarına örnek olarak okuyucular bu bağlantıdan söz konusu yazıyı görebilirler: (http://www.odatv.com/n.php?n=sut-hakkinda-bildiklerimiz-ve-gercekler-2903141200) Görülecektir ki yazıya imza koyan sayın ‘uzmanlar’, kendilerine ve sektöre yöneltilmemiş, fakat yeterince saçma buldukları ne kadar ‘kahvehane iddiası’ varsa toparlayıp, gıda endüstrisine yöneltilmiş eleştiriler olarak yazılarında yer vermişler ve ardından bir güzel yaylım ateşi ile bu ‘tutarsız eleştirileri’ yerle bir etmişler…
-‘Yeşil Devrim’ adlı endüstriyel tarım kampanyası, Meksika ve özellikle de çok geniş tarımsal alanlara sahip Hindistan’da ‘hibrit’ tohum üzerine yapılandırılarak başlatıldı. Dünya’ya ‘açlık sorununu biz çözeceğiz’ diyerek, hedef ülkelere de ‘daha çok üretecek ve daha çok kazanacaksınız’ mavalı ile önce hibrit tohum, ardından yapay gübre, pestisitler ve mekanize tarım teknolojisi ile endüstriyel tarım kısır döngüsünü dayattılar. İlk olarak ele alınan bitkiler, insanların beslenmesinde temel maddeler olan buğday ve mısır olmuştur. Yoğun yapay gübre ve sulama desteği ile üretimine geçilen bu bitkilerde, başlangıçta ürün artışı sağlanmıştır fakat girdiler de alabildiğine artmıştı. Kampanya kısa bir süre sonra tarımsal potansiyeli yüksek Pakistan ve Türkiye’ye genişletildi. Kampanyanın bizdeki simge ismi ‘Sonora 64’ isimli Meksika’da geliştirilmiş olan buğdaydır. Bu konu uzun, ilgilenen okurlara yine Odatv’de yayınlanmış olan ve bu konu üzerine daha etraflı bilgileri içeren ‘Tarım Savaşı’ başlıklı yazımı okumalarını öneririm: (http://www.odatv.com/n.php?n=tarim-savasi-2912131200)
-Yeşil Devrim’le atılan tohumlar bugün hangi aşamaya ulaştı ve ne tür bir tarımsal yapılanma ortaya çıktı? -Kısaca diyebiliriz ki II. Dünya Savaşı sonrası başlatılan ‘Yeşil Devrim’ kampanyası ile tüm dünyada ki tarımsal faaliyet, Endüstriyel Tarım’a dönüştürülerek, üç beş dev küresel konzern’in (Agribusiness Concern) kontrol ve yönlendirme alanına sokulmuştur. Agribusiness alanındaki kuruluşlar ( Cargill, Bunge, Archer Daniels Midland, Louis Dreyfus Group gibi), tarım kimyası (Agro-chemicals) ve Biotechnology alanında söz sahibi Monsanto, Syngenta, DuPond Pioneer Hi-Bred, Dow Chemicals, Bayer Cropscience gibi kuruluşlar ile birlikte, küresel anlamda Endüstriyel Tarım alanına neredeyse tümüyle hakim olmuşlardır. Endüstriyel tarımda stratejik ürünler olan buğday, mısır ve soya fasulyesi ile bunların türevleri gıda sektöründe en önemli rolü oynamaktalar. Alana hakim olan kuruluşlar ve onların ardındaki güç, adım adım gıda sistemini bu üç tarım ürünü ve türevleri üzerine yapılandırmaktalar.
Hayvancılık da aynı kampanya kapsamında Endüstriyel Hayvancılığa (kitlesel besi hayvancılığı) dönüştürülmüştür. Geniş besi çiftliklerinde bir araya sıkıştırılmış yüz binlerce büyük baş ve küçükbaş hayvan ile milyonlarca kanatlı hayvan, bu üç tahılın atıkları, özellikle de mısır ve soya fasulyesi küspesi üzerine yapılandırılmış bir yem endüstrisine bağımlıdırlar. Sistemin ana stratejisi budur. Bu yapılanmanın doğal sonucu olarak Türkiye’de de tavuk yetiştiriciliği mısır ve soya fasulyesine mahkûmdur. Bkz: (http://www.odatv.com/n.php?n=yediklerinizi-bir-kez-daha-gozden-gecireceksiniz-
-Dünyada en büyük yem üreticisi Tayland’da CP Group (Charoen Pokphand Group) dur. ‘Ne alaka, Tayland’da bu kadar çok mısır ve soya fasulyesi yetişiyor mu?’ diye soranlar olabilir. Tabii ki hayır! CP Group’a yem için gerekli mısır ve soya (büyük oranlarda GDO’lu) küspesini tedarik eden stratejik ortağı Cargill’dir. Bu yem ile yetiştirilen, endüstriyel üretim kanatlı hayvan etlerini satın alıp işleyip, Japonya ve Avrupa’da piyasaya süren de Cargill’dir. Bilmem anlatabiliyor muyum? Ortada tıkır tıkır işleyen bir ‘al gülüm ver gülüm’ tezgahı ve milyarlarca dolarlık ‘Big Business’düzeni var. CP Group Türkiye’de de ‘CP Piliç’ adı altında aktif. Cargill’in Türkiye’deki stratejik ortağı ise Ülker! Cargill ve Ülker, Türkiye’de beraberce sadece para kazanmıyorlar. Daha da önemlisi, Türkiye gıda üretimini ve dağıtım sistemini küresel planlar doğrultusunda ve uzun vadeli olarak yeniden yapılandırıyor ve kilit üretim birimlerini kontrol altına alıyorlar. Kısacası onlara kalırsa, tüm Türkiye halkı Cargill soya küspesi ile beslenen tavuk etlerini, Cargill mısır özü yağında kızartıp, Cargill unu ile yapılmış ekmek ile yemeli ve üstüne Cargill şekeri (fruktoz’u) ile tatlandırılmış ‘Cola’yı’ içmeli. Hesap bu!