Mor Salkim (wisteria Sinensis) konusu
ilkbahar’dan yaza geçişin mis kokulu habercisi dir. Küçük bir fidecik’ken, iki üç sene sonra çiçek açmaya başlar. İster ufak bir ağaç, ister müthiş bir sarmaşık olarak yetişebilen, Papilionaceae ailesinden bu bitkinin anavatanı, Uzakdoğu’da Çin ve Japonya’dır.
Tam güneşli ya da yarı aydınlık (günde dört beş saat güneş alan yerler) ortamlarda yetişir. Malzemelerle desteklenmez ise zamanla yer örtücü bitkiler gibi gelişebilir. Mor salkım bahçede yerinin değiştirilmesinden pek hoşlanmaz. Mesela lodosa açık aydınlık duvarlar mor salkım için idealdir.
Yılda iki kez budanması gerekir. Birincisi çiçekler geçtikten sonra çok az, ikincisi yaz sonuna doğru ya da kış sonunda yapılmalıdır. Fakat bu bitkiyi kendi halinde bırakırsanız zamanla dağınık bir form alacaktır. Doğal, budanmamış haliyle kimi mor salkımlar etkileyici Monet tablolarının ve Japon seramiklerinin baş konusu haline gelmiştir.
Kışın yapraklarını döker. Çelik ve daldırma ile üretilir. Dayanıklı ve uzun süre yaşayanlar fidandır. Üretilmesi gül’e benzer. Çardaklar ve pergolalarda güzel bir görünüm sağlar. Mor, beyaz, krem ve kırmızı renklerinin dışında katmerli olarak yetiştireceğiniz mor salkım, kendiliğinden duvara yapışamayacağından özel bir desteğe (tel, tahta, hasır örgü gibi) ihtiyacı vardır.
Çiçekler mavimsi mor renkte, kokulu ve 30 cm'e yaklaşan salkımlar oluşturacak şekildedir. Kuvvetli rüzgarlardan korunaklı yerlerde iyi yetişir. Genç bitkilerde su isteği çok, yaşlı bitkilerde ise daha azdır. Mor salkım (Wisteria sinensis) sarmaşığı arsız bir bitkidir. Mor salkım hızlı gelişir, toprak seçimi yoktur. Killi, kireçli, asitli, bakım yapılabilecek her yerde gelişir.
Bu arada bu bitkinin Türkiye’de pek kullanılmayan bir yetiştirilme şekli de var. Otobanlardaki dik şevlerde yer örtücü gibi de kullanılıyorlar. Mor salkım hava kirliliğine de dayanıyor. ​