Vatanım Sensin: Türklerin şanlı Hilal'i - Ranini.tv
Türk dizilerinde değişmeyen bir numaralı kural erkek karakterlerin egemenliğidir. Hele konu vatan- millet oldu mu kadının adı geçmez, artık esamesi bile okunmuyor.
Halbuki Türk kadını, bağımsızlık mücadelesinde en az erkekler kadar aktifti. Nene Hatun, Halide Edip, Şerife Bacı, Kara Fatma, Tayyar Rahmiye... Bazen masa başında, bazen de cephede; sıcak savaşta çarpışmıştır. Ama elinizde muhteşem bir yaşanmışlık olsa da gerçeği diziye/filme uyarlarken, erkekler on kaplan gücünde anlatılır, kadınlara ise sadık ve fedakâr eş, vatana hayırlı evlat yetiştirme görevi verilir.
Vatanım Sensin'in Hilal'i ile bu döngü kırılır sanmıştık, yanılmışız...
Hilal'imizi bilen bilir. Hayatında savaştan başka bir şey görmemiş bu kızcağız daha çocuk denilebilecek yaşta elini taşın altına koymuş. Zekâsı, gözü karalığı, edebiyat aşkı ile birleşince ortaya Halit İkbal çıkıvermiş. Peki kimdir bu Halit İkbal?
Dizinin ilk bölümünde bizi selamlayan afacan kızdır. Hasan ağabeyinden övgü alınca gururlanan kadındır; babasının adı geçince mahzunlaşan, insanın içine sokup ''geçecek yavrum'' diye teselli etmek istediği yetimdir. Babasına layık olmaya yemin eden vatanperverdir. Bu nedenle vatanın bağımsızlığını her şeyden üstün tutar. Hain Osmanlı askeri olsa dahi lafını esirgemez. Nitekim ''Eğildin eğileceğin kadar, o denli eğilmişken yerlerde sürünen o sancağı almadan kalkma!'' yazacak kadar korkusuzdur.
Yazı yazmak için masaya oturduğu zaman, ciddileşir, kaşlarını çatar ve derin bir nefes alır. Kelimeleri sertleştikçe kaşları, birbirine daha çok yaklaşır. Kalemi de pek serttir. Hilal'i şovenistlik ile suçlayanlara çok gülerim. Yahu kolay mı yaptığı iş? Yunan'a karşı birlik olalım derken yumuşak üslup kullanabilir mi? Kan gövdeyi götürmüşken ''Güneş hiç olmadığı kadar parlak, bugün erken kalk; koşalım kırlarda hep birlikte, Yunan Türk el ele'' yazmasını bekleyenin aklından şüphe ederim.
Kabul ediyorum Hilal, çokça fevri ve acelecidir, aynı zamanda korkusuz, vatanı için canını verebilecek cesarettedir. İşlemediği bir suçu kabul eder. Gözü yaşlı annesi bile onu kararından vazgeçiremez. Söz konusu vatanın kurtuluşu ise Hilal'in canının kıymeti olur mu? Yiğitler hangarı patlatmış; zulme dur demiş, vatan sevdalısı birileri selam vermiş. Hilal bu selamı karşılıksız bırakır mı sandınız? Bir Hilal ölür, bin Hilal gelir. Hem ne diyor Hilal ''Hasan abiyi öldürdün, ama onun bize öğrettikleri bizimle. O sebeple burada kuvvetle durabiliyorum. Benim de yolumdan gelenler olacaktır.''
Arkadaşları hücreye geldiği vakit ''Siz beni boş verin. Gazeteye sahip çıkmanız lazım. Benden sonra...'' gözleri doluyor, nefesi tıkanıyor, cümlesinin sonunu getiremiyor. Babasının, Yunan Orduları Komutanının, hatta teğmenin karşısında gururla ölüme gideceğini söyleyen kız, ölmekten deli gibi korkuyor. Bir de istiyor ki Halit İkbal mahlasıyla yazılar yazan vatan evladının kendisi olduğu bilinsin. Bence Hilal'de her zaman Halit İkbal kibri vardı. Bu kötü bir şey midir? Hayır. Hilal her zaman kalemine güvenen bir kızdı, özgüveni yüksekti. Öleceğini düşünüyor ve Halit İkbal sır olarak kalmamalı. Halide Edip'e, ''Mustafa Kemal'e İzmir'deki küçük kızdan bahseder misiniz?'' diyor. Belki memleketin kurtuluşunu göremeyecek ama kurtuluşa giden yola taş döşediği bilinsin istiyor.