LÖPLÖPÇÜLER: Aralık 2017
Daha önce Kazakistan ve Malezya’da da yaşamıştık ama hiç biri Namibya kadar uzun sürmemişti. 2 yıldan fazladır Namibya’dayız artık kasapla, manavla filan kanka olduk, çocuklar düzenli olarak anaokuluma gidiyor, baya bir benimsedik burayı.
Mart ayındaki ilk iznimizi cennet vatan Güney Afrika’nın en güzel yerleri olarak kabul edilen Garden Route bölgesinde geçirdik, arabayla 3 saate sınıra varıyoruz.
Yemek diyince Langebaan’ı unutmamak lazım. Bir haftasonu klasik bir Güney Afrika usulü mangal partisi yaşamak isteyenlere, özellikle deniz ürünlerine düşkün olanlara tavsiyemdir. Cape Town’a bile gelseniz haftasonu denk getirin öğlen yemeğinizi burada yiyin. 13 çeşit deniz ürününü yedikten sonra akşam yemek yiyemeyeceğinize eminim. "Ayı gibi yerim" diyenlerin dikkatine.
Mayıs ayındaki ikinci yıllık iznimizde ise arabayla Mozambik’e gittik. Keetmanshoop’tan yola çıkıp önce Aşkın Babayı Johannesburg havalimanından aldık, sonra meşakatli ama bir o kadar da eğlenceli bir sınır geçişinden sonra Mozombik’e giriş yaptık, bir gece Xai Xai’da kaldık. Kapıda vize 2135 Mt tutuyor, eğer yaşadığınız ülkede Mozambik konsolosluğu varsa ve oradan vize almadıysanız ayrıca 522 Mt işçilik bedeli ödüyorsunuz. “Namibya’da Mozambik elçiliği yok” dediysek de resmi üniformalı polisler paşa paşa o sakalı bizden aldılar, faturasını da kestiler.
Tofo’nun 30 km güneyinde sadece 4x4 araçlarla gidilen Guinjata’da dalış yapıp (Tofo’ya göre fiyatlar çok daha ucuz), 2011 Tanzanya seyahatinden sonra tekrardan Hint okyanusunun renkli balıkları ile haşır neşir olduk.
Temmuz ve Ağustos ayları Namibya’da çok soğuk olduğu için, Özenç ve çocukları Türkiye’ye getirdim, çok fazla izinlerimi burada harcamayıp 2 gün İzmir löplöp turu yaptıktan sonra Namibya’ya geri döndüm. Ama ne tur! Önce kıymalı börek, üstüne kavurmalı sandviç, üstüne ciğer, üstüne kokoreç, üstüne yeşil elmalı kuru fasulye, üstüne kazandibi, üstüne şambali, üstüne kelle söğüş. Yerleşik Türkler, Sefaratlar, Rumlar ve Levantenler yıllar boyunca birlikte yaşamışlar ve birbirlerinden etkilenmişler. Hal böyle olunca da yemek kültürü de epey renkli.
Ekim ayında ise son yıllık iznimizi Madagaskar’da geçirdik. Geçen sene bir başka gezgin Orhan Tuna'nın yazısını okur okumaz bu kararı vermiştik. Afrika’nın en ilginç ve malesef en fakir ada ülkesi Madagaskar bambaşka bir ülke.
2018 planlarımız ise maalesef belli değil, zira Mart ayından sonra nerede yaşayacağımızı bile bilmiyorum. Gönlümüzden Güney Amerika, Orta Amerika ve Karayipler civarında uzun uzun gezmek geçiyor, kısmet....
Gönderen Löplöpcü zaman: 10:59 2 yorum: Bu yayına verilen bağlantılar
Etiketler: Güney Afrika, İzmir, Madagaskar, Mozambik, Namibya