Sigarayı niçin fıkıh diliyle konuşuyoruz? - Mehmet GÖKTAŞ
Çoktandır kafamı meşgul eden bir sorudur bu. Sigara konusunda “haramdır, mekruhtur, mübahtır” diye fetva vermeyi, yani fıkıh diliyle konuşmayı hiç bir zaman tatmin edici bulmadım.
Elbette hiç bir konu İslam fıkhının kapsam alanının dışında kalamaz ve elbette İslam’ın sigara hakkında da söyleyeceği sözü, vereceği bir hükmü vardır.
Fakat İslam’ın tek dili fıkıh dili midir? İslam’ın davet dili yok mudur, nasihat dili yok mudur, uyarı ve tavsiye dili yok mudur?
En üst yetkilinin ağzından bile olsa “Sigara haramdır” diye bir fetva duyduğunda acaba kaç kişi sigarayı bırakmıştır? İçenler İslam’daki hükmünü bilmediği için mi devam ediyorlar, yoksa bırakamadıkları için mi? Veya şöyle soralım; sigaranın zararlı ve kötü bir şey olduğunu bilmeyen kaç kişi vardır?
O halde geri geri kaçmakta olan bir kamyonun durmayacağını bile bile takoz atmak ne ise, “sigara haramdır” yaklaşımı da aynıdır. Hatta bir insanı haramı çiğnetme bağışıklığına götürür.
Demek istiyorum ki sigara fetva takozuyla durdurulamaz, hiç kimse “haramdır” diyerek bu sorumluluktan kurtulamaz.
Hukukçular bu işe el atmalı, sigaranın etki alanına giren hiç bir nokta gözden kaçırılmadan mağdurların haklarını korumaya yönelik hukuki çalışmalar başlatılmalıdır.
İslam adına gözüne bakılan, sözüne itibar edilen şahsiyetler de fıkıh dilinden ziyade davet diliyle bu işe öncülük etmelidir.
Yiğitliğin onda dokuzu kaçmaktır, biri de...07 Nisan 2020 Salı 18:37
Cehennemi görüp gelsek de kaldığımız yerden...06 Nisan 2020 Pazartesi 16:44
Ey karıncalar, yuvalarınıza girin!04 Nisan 2020 Cumartesi 14:46