konuş onunla | kayıp ruh
You Are Here: Home » film öyküleri » konuş onunla
Posted by: zeynep Posted date: Eylül 17, 2011 In: film öyküleri | comment : 0
Deli gibi koşarken ne çılgınca aldığı nefeslerini duyuyordu ne de sırılsıklam olmuş saçlarından damlayan terin farkına varabiliyordu.. Uzun gövdelerinin tepesinde birleştirdikleri yapraklarıyla gün ışığına meydan okuyan, günü karanlığa bürüyen ağaçların arasında korkuyla koşmaya devam ederken, tosladığı dört duvarda bir şeyin dışında başka hiçbir şey düşünemiyordu.. Beynindekinden kaçmaya çalıştıkça ona daha da yaklaşıyordu.. Başka türlü olmuyordu, tek bir yol vardı..
İmkansızı vardı içinde, her gece onunla konuştuğu,gerçekleşmesinin bir şeye bağlı olduğu, beklenmeye değer..
Yağmur, beklemediği bir günde getirmişti ona hayalini.. Bu şekilde kabul buldukları için dileklerine öfkeliydi, bir tek ona değildi.. İçinde koca bir sevgisi vardı sunabileceği, hiçbir şart beklemeden.. Ölesiye saf bir çocuk vardı, yalnız bırakılmış, bu kadar çok sevebilirken hiç sevilmemiş, sarılmaya hasret.. Bekleyen bir çocuk vardı..
Bir daha ona dokunamayacak olmanın korkusu, onu çıkmaza sürükledi.. Deli gibi koşarken ne aldığı nefeslerini duyabiliyordu ne de sırılsıklam olmuş saçlarından damlayan terin farkına varabiliyordu..Nefes alış verişleri sessizce hızını yavaşlattığında gözünün önüne inen perdede tek bir düş tek bir görüntü, yüzüne hafif bir gülümseme yerleştiren.. Vücudunu onu kaplayan duvarlara çeviren..
Duvarlar kadar soğuk ve kaskatı olmuş bir şekilde bitirdikten sonra bu harika filmi, ağlayamamış olmama öfkeli bir şekilde sustum.. Ama sustukça içimdeki kaya yerinden kıpırdamayacaktı. İki sebepten birini yazarak içimden attım, diğer sebebi başka zamana bıraktım..
foto: ‘Hable con ella’ filminden