Sefa Uyar Yazdı: “Kemalizm’e Karşı Küresel Siyaset: Kimlik Siyaseti- 2”
07 Ağu 2018 - 03:08
1.2 Dini Kimlik Ulus devrimiyle, yüzyıllar boyunca din kisvesi adı altında ezilmiş ve kulluk bilinci en derin düşüncesine kadar işlenmiş olan Anado......
1.2 Dini Kimlik
Ulus devrimiyle, yüzyıllar boyunca din kisvesi adı altında ezilmiş ve kulluk bilinci en derin düşüncesine kadar işlenmiş olan Anadolu insanı, dinin, birey ile yaratan arasında olduğunu özümsemişti. Bu özümseme, dini devlet işlerinden ayırmış, dinin siyasetten kopmasını sağlayarak insanların yönlendirilmesini engellemişti. Dahası, toplumsal düzeyde tam manasıyla vicdan özgürlüğü sağlamıştı.
Her dönem laikliği savunmuş ve emperyal güçlerin Türkiye’de laikliği yıkmak için çalışmalar yaptığını söylemiş Prof. Dr. Muammer Aksoy, öldürülmeden önce de laiklik üzerine çalışma yapıyordu. Eserini tamamlayamadan katledilen Muammer Aksoy, öldürüldükten sonra yayınlanan Laikliğe Çağrı kitabında laikliği şöyle tanımlıyordu:
“Hukuk ve devlet düzeninin akıla ve çağdaş bilime dayanmasını sağlayan laiklik ilkesi, yüzyıllar boyu şeriat kurallarının egemen olduğu bir imparatorluğun mirasçısı yeni Türkiye Cumhuriyeti’nde, batıda taşıdığından çok daha kapsamlı bir anlama ve işleve sahiptir. Atatürk’ün ve Türk anayasalarının benimsediği laiklik ilkesi, bir yönü ile kişilerin vicdan ve ibadet özgürlüklerini güvence altına alırken öteki yönü ile de Türkiye Cumhuriyeti bakımından özel ve olağanüstü bir önem taşıyan ‘toplum düzeninin akıla, bilime ve halkın istencine dayanması’ kuralına güvence kazandırmıştı.”
Laiklik sadece dinin devlet işlerinden ayrılması demek değildi. Aynı zamanda devletin tüm kurumlarının yani toplum düzenini sağlayan yapıların da laikleşmesi yani akla ve bilime dayanması demekti. Bu yönüyle devletin tamamen bireyin vicdani meseli olan din yönetiminden çıkması anlamına geliyordu.
1935 yılında düzenlenen CHP kurultayında laiklik, dinin sadece dünya ve devlet işlerinden ayrılması olarak değil siyasetten ayrılması olarak da görülüyordu. Bu tanım, dini kurallara göre yönetilmiş toplumun artık din söylemlerine taviz vermemesi gerektiği anlamını da taşıyordu.
İşte Türk Devrimi böylesine bir yapı kurmuşken bugün, masum gözüken “türban özgürlüğü, ibadet özgürlüğü, inanç özgürlüğü” gibi kavramlar üzerinden birden fazla dini devlet yapısı altında laiklik sayesinde yaşatan Türkiye Cumhuriyeti’ni bir din, dahası bir mezhep devleti haline getirmeye çalışıyor emperyalizm.
Türban özgürlüğü adı altında, devleti, bir dinin hatta bir mezhebin, dahası bir siyasi anlayışın simgesi haline gelmiş türbanı ve onun özelinde o mezhebi, dini tanımaya zorluyorlar. İstek sadece bununla sınırlı gibi gözükse de değil. Madem türbanla okudu, işini de türbanıyla yapsın isteği gelecek arkadan. Madem hukuk fakültesini türbanla bitirdi, avukatlığı, hatta devleti temsil eden hâkimliği de türbanla yapsın diyecekler. Bu da dolaylı yoldan devleti temsil eden kişilerin, devlet kurumunda bir anlayışın simgesiyle iş yapması demek olacak. Devlet bu durumda dinler karşısında tarafsızlığını, halk nezdinde de dindarlar karşısındaki eşit yaklaşımını kaybedecek. Hıristiyan birine karşı dinini ya da mezhebini açıkça ifade eden bir devlet görevlisi olan türbanlı hâkim kimseye güven vermeyecektir.
Yanlış anlaşılmaya mahal vermemek adına burada şundan da bahsetmek gerekiyor: Bireylerin özel yaşam alanlarında yaşam tarzlarına başkalarının özgürlüklerini etkileyecek ya da kısıtlayacak düzeyde olmadığı sürece karışılmamaktadır, karışılması doğru da değildir. Ancak burada mesele dinler karşısında tarafsız kalmış; siyasi ve toplumsal yaşamda akla, mantığa ve bilime göre yönetilmeyi esas almış devlet, herhangi bir dinin işaretinin devlet düzeyinde temsiliyetine de karşı çıkmak durumundadır.
Bölgemizin Sünni, Şii, Süryani, Alevi, Hıristiyan diye bölündüğü bu günlerde en az zararı alan devlet, laik yönetimi benimsemiş ve özümsemiş Türkiye Cumhuriyetidir. Çevremizdeki neredeyse tüm ülkeler mezheplerine göre bölünmüş, din ve mezhep üzerinden savaş içerisine girmişlerse, çıkış yolunun mezheplerin, dinlerin dünyevi işlere yeniden karıştırılması olduğu söylenemez. Çıkış yolu toplum düzeninde ve devlet yönetiminde laikliğin yeniden esas alınmasıdır.
1.3 Cinsel Kimlik
Türk Devrimi’yle bireyler arasındaki etnik, dini, mezhepsel farkların bir öneminin olmadığını, tamamının bir değer olarak tanındığını vurgulamıştık. Bu tanımlar arasına cinsel kimlik de dâhil edilebilir.
Cumhuriyet devrimiyle, yıllar boyu ikinci sınıf insan olarak görülmüş, kendisine sadece “cennet ayaklarının altında” ilkesiyle yaklaşılmış kadın, hem kanun önünde hem hayatın her yerinde erkekle eşit hale gelmişti. Kendisine bir cinsel kimlik ya da cinsel obje olarak bakılmamış,”kadın hakları” kavramı yerine insan hakları bilinciyle yaklaşılmıştı.
Cumhuriyete göre her insan değerliydi. Nasıl insanlar arasında etnik, dini farklar bir önem taşımıyorsa, cinsiyet de bir önem taşımıyordu. Kadın iş hayatına yani üretime girmeliydi. Sanata el atmalıydı. Erkeğin yaptığı her işi kolaylıkla yapabilirdi. Bu yüzden cumhuriyet kadın sürücüler, avukatlar, askeri ve sivil uçak pilotları, yazarlar, sanatçılar, siyasetçiler yaratmıştı.
Çok eşlilik ve toplum içinde kapanma baskısı laiklikle aşılmış, kendisine yüzyıllar boyunca sadece padişahın zevcesi olarak kazanabileceği eğitim hakkı, tanınma hakkı zenginlerin elinden alınmış ve insan hakları doğrultusunda tüm halka sağlanmıştı. Artık eğitim sadece zengin erkeklerin ya da kadınların değil, tüm halkındı.
Seçme seçilme hakkı sadece yetişkin erkeklerin değil, evine kapanmaya zorlanmış ama artık “bireyin özgürlüğü, devletin bağımsızlığı” şiarını benimsemiş Türk Devrimi sayesinde özgürleşmiş kadınların da hakkıydı. Bugün özgürlüğün, demokrasinin, medeniyetin yuvası olarak görülen Avrupa, daha dün sayılabilecek tarihlerde siyahları hayvanat bahçelerinde sergilerken, kadını yok sayarken; Türkiye Cumhuriyeti bütün bu ayrılıkları geçmişin uçurumundan aşağı atarak bireyi toplumculuk ekseninde özgürleştirmişti.
Türk Devrimi bu olaylara asla “kadın hakları, bireycilik, kimliklerin tanınması” özelinde bakmadı. Atılacak her gerekli adım, toplumun geleceği ve iyiliği için herkes adına atıldı. Bugün “kadını cinsel obje olarak görmeyin” diyen birçok kesim cinsellik üzerinden kadını özgür vatandaş yapacağını sanıyor. “Kadın hakları” diyerek aslında, kadını sanki korunmaya muhtaç bir varlıkmış gibi sunarak bilinçaltındaki cinsel ayrımcılığı daha fazla körüklüyor. Burada akıllara Mustafa Kemal Atatürk’ün şu sözü akıllara geliyor:
LGBTİ tarzı örgütlenmelerde ise durum daha vahim. Cinsel yönelimi tek başına öne süren bu tarz oluşumlar aslında kimlik siyasetinin pençesine düşmüş durumdalar. Hiçbir insan cinsel yönelimi farklı diye değerli değildir. İnsanı insan yapan, değerli kılan yapan şey fikirleridir. Türk Devrimi bireyler arasındaki farklılıkları kenara bırakarak bireyi bir değer olarak gördüğünde cinsel yönelim bunun dışında değildi. Kaldı ki LGBTİ gibi oluşumların (Boğaziçi LGBTİ, Kaos GL…) emperyalizmin fonlayıcısı Soros gibi kurumları kaynak olarak kullanması, hedefin kadının ya da cinsel yönelimin toplumda tanınması değil, Türk Devrimi’nin ve tüm dünyadaki ulusal değerlerin ta kendisi olduğunu ortaya çıkarıyor.
Yapılması gereken, cinsel kimlikleri ön plana çıkarılarak mücadele yürütmek değil, mücadeleyi insan hakları başlığına alarak toplumsal alana yaymaktır. Toplumun özgürlüğü, bireyin özgürlüğü demektir. Eğer insan hakları altında eksiklikler varsa, zarar gören kesimler varsa ilkeler gözetilerek çözüm önerileri hazırlanmalıdır.
Kısacası, tarih boyunca kimlik siyasetini savunmamış Kemalizm; etnik kimlik, dini kimlik, cinsel kimlik üzerinden yıpratılmaya çalışılmakta ve Türk Devrimi’nin kazanımları parçalanarak yok edilmeye çalışılmaktadır. Çözüm yolu ilkeler ve gerçeklikler üzerinden ilerlemektir, yıllar öncesinin parçalanmış etnik kimlikli, dini kimlikli yapısına dönerek cinsel kimlik üzerinden siyaset üretmekte değil.
Atatürkçü Düşünce Derneği Genel Merkez Gençlik Kurulu Önceki Dönem Başkanı
Sefa Uyar Yazdı: “Kemalizm’e Karşı Küresel Siyaset: Kimlik Siyaseti- 1”
cinsel kimlik siyaseti
CHP Kurultayında seçime girecek ilk liste ortaya çıktı
12 kişilik bu liste içinden delegeler, 8'i için oy kullanacaklar. Bilim Kurulu'na seçilecek olan 8 kişi de doğrudan Parti Meclisi'ne girecek. 60 kişilik Parti Meclisi'nin 8 kişisini Bilim kurulu üyeleri, 52 kişisinin ise “çarşaf listeden” seçilecek isimler oluşturacak.BİLİM KURULUNUN ŞANSI DAHA FAZLABilim Kurulu listesinde olan isimlerin şansı, 12 kişilik listeden 8 kişinin seçilecek olması nedeni...