Esin Övet - Şu ara kıskandığım iki kişi - HABERTÜRK
07.12.2017 - 09:33 | Güncelleme: 07.12.2017 - 09:33
BİRİ Serdar Turgut, diğeri de Cüneyt Özdemir. Serdar Turgut’la çalışma imkânı buldum, ayrıca Habertürk TV’de “Alt Üst Muhabbetler”i yapma şansına eriştim. Hâlâ programı soran ve merak eden var, düşünün. Cüneyt Özdemir’i de gazeteciliğe başladığım ilk yıllardan beri haberi iyi koklayıp sunduğu için tek geçiyorum.
Reza Zarrab davasını ilk günden bu yana ikisinden takip ediyorum. Sanki mahkeme salonunda gibiyim. Bir magazin yazarı olarak geçen sene Trump’ın seçimi kazanmasının ardından yaşanan protestoları takip edip size farklı bir açıdan aktarmıştım.
Şimdi de orada olsaydım, kesin sabahın köründe sıraya girer, davayı takip ederdim. Çünkü biz magazincileri de ilgilendiren bir dava bu unutmayın. Ayrıca habercinin magazini, siyaseti, sporu olmaz. Muhabir olarak göreve başlamış ve hâlâ muhabir ruhunu kaybetmemiş biri olarak Cüneyt Özdemir’in o zor şartlarda yayın yapmasını çok kıskanıyorum.
Küçük bir örnek vereyim: Ebru Gündeş beyin kanaması geçirdiği zaman 15 gün geceli gündüzlü hastane koltuğunda yatmış ve eve sadece üst değiştirip banyo yapmak için gitmiş bir muhabir olarak kıskançlığımı anlatmam mümkün değil. Ve keşke eski habercilik günlerimize hızla geri dönsek diyorum.
ŞU küçümsenen magazin var ya, aslında birçok kişinin tanınma noktasıdır. Reza Zarrab da ilk magazin sayfalarından şarkıcı Günel’in nişanlısı olarak tanındı. Daha sonra Zarrab, Bakırköy’de bir köhne tostçuda çıktı ortaya. Çünkü artık Günel’i, Ebru Gündeş’le aldatmaya gelmişti sıra. Ebru Gündeş’e şarkılar yapmış ve anında Günel’i unutmuştu.
O zamanlar ne siyaset sayfaları, ne de siyaset yazan köşe yazarları adını duymuştu. Hatta bu aşk üçgeniyle hiç ilgilenmemişlerdi. Zaten ilk günkü sorgulamada Reza Zarrab’ın, “Aslında benimle iş yapmak istemediler; ünlü bir eşim olduğu için” açıklaması da kayıtlara girmiş bulunuyor. Fakat magazinin ilk kuralı da “Ünlü olmak için ünlü biriyle birlikte olacaksın” dır. Reza Zarrab da bunu çok iyi biliyor ve oyunu kuralına göre oynuyordu zaten.
İster işadamı, ister küçük işletmeci, ister pop müzik dünyasına yeni girmiş biri olsun, eğer tanınmak ve kendinden bahsettirmek istiyorsa ilk olarak ünlü bir kadınla birlikte olmaya başlar. Sonrası zaten tamamdır; kapı açılmıştır. Nokta.
KADINIM, KAFAM BASMIYOR
MALUMUNUZ, ben kadınım, aklım basmıyor beyler. Affınıza sığınarak basmayan kafamla birkaç soru sormak istiyorum, özellikle Meclis’te oturan büyüklerime. Ve tabii kadın gerdanını karartan gazete, televizyon sahiplerine. Hani Atatürk 83 yıl önce kadın haklarıyla ilgili yasayı çıkarmış ya. Taa o zamanlarda. Acaba nasıl yapmıştır sizce? Nasıl başarmıştır?
Bu kadar eğitim, bu kadar bilgi birikimi yok. Bu kadar gazete ve televizyon yok. İletişim yok. Vallahi benim aklım almıyor. Hele 83 yıl sonra Türk kadını hâlâ kendi geleceğini tayin edemiyorken nasıl oldu bu beyler? Kesin vardır bir bildiğiniz? Ve hatta:
- Neden hâlâ kadın tecavüz ve cinayetlerine daha yüksek ceza verilmesi için gereken yasalar bir türlü çıkmıyor mesela?
- Cinayet, tecavüz, çocuk yaşta evlendirme ve kadına işkence davalarında neden doğru düzgün sonuç alınamıyor?
- Neden tecavüze uğrayan kadın hep kuyruk sallayan taraf olarak ilan ediliyor?
- Şehrin ortasında gündüz vakti bir minibüsten bir kız nasıl kaçırılabiliyor mesela? Buna nasıl cesaret ediyor günümüz erkeği?
- Mesela ben uzun yıllardır gece gündüz demeden geziyorum şehrin, hatta Türkiye’nin dört bir yanını. Ama nedense artık son 5-6 yıldır çok korkuyorum tek başıma çıkmaya, neden acaba?
Bu konularda bana bir yanıt verebilir misiniz? Neden çıkmıyor şu yasalar bir gece yarısı?
ŞU gece yarısı çıkan yasalara bir de hayvan haklarını ekleseniz. Bir de trafik canavarlarıyla ilgili yasaları. Allah rızası için çok mu zor bu yasaların çıkması?