510 Okunma Okunma
An itibariyle seksen milyon insanımız kabak gibi yarıldı, nerdeyse tam ortadan çatladı, ikiye bölündü.
Bir yarısı; “Erdoğan ne derse doğru” diyen, sorgulamayan, irdelemeyenlerden oluşuyor.
Bunlar, Erdoğan; “dünya düzdür, dönmüyor” dese hemen onaylıyor. Erdoğan Esad diyor, Esad diyorlar. Esed diyor, Esed diyorlar.
Diğer bir yarısı ise; Erdoğan “Allah birdir” dese, inanmayıp “hayır ikidir, üçtür”, der hale geldi.
Peki bu güzelim ülkede;
Birlik, beraberlik nasıl sağlanacak?
Kıvançta, tasada nasıl ortak olunacak?
Her ne kadar Cumhuriyet, az da olsa insanımızın teba kültüründen birey kültürüne evrilmesini sağlasa da Ortadoğu’da yüzyılların birikimi olan itaat etme ya da biat etme kültürü bitirilemiyor.
Okul ve aile eğitimi, en ufak bir eleştiri belirtisinin önünü daha işin başında keser, kadın ve çocukları erkeklerin egemenliği altına sokar.
“Öğrenilmiş ya da öğretilmiş çaresizlik” çocukluk döneminde aşılanır ve o körpe beyinler zavallı, edilgen ve çaresiz bir hale sokulur.
İş yaşamı; çalışanları işverenlerin kölesi haline getirir. Bu coğrafyada işverenler pir, mürşit, çalışanlar mürid olmuşlardır.
Kamu yaşamı, üstlere mutlak biçimde itaat edilmesini talep eder. Devlet anadır, babadır, ebeveyndir. Devleti yönetenlerin yaptığı her türlü hukuk dışılık sorgulanamaz, ne yapsa yeridir. Devlet için olsa olsa ölünür ama yanlışları sorgulanamaz.
Din; her türlü yoruma, akıl süzgecinden geçirmeye ve yoruma kapalıdır. Toplum tarikatlar, tekkeler, zaviyeler, vb, sitemle kuşatılmıştır. Allah ile kul arasına din tüccarları girmiştir.
Mürid, Allah’a kul olmak istiyorsa önce şeyhe kul olmalıdır.
Mürit, “kurban olayım yoluna, canım sana feda olsun, Şeyhim medet” diye yalvartılır.
“İtin, Kıtmir’in olayım” diye inletilir.
İradesi felç edilmiş, robot haline getirilmiştir.
Şeyh ne derse, haram bile olsa, yanlış bile olsa yapmalıdır. Artık kendini yok, şeyhini var bilmelidir.
Ve bu ortamda ülkeye kuvvetler ayrılığı ya da fren denge sisteminin olmadığı ne idüğü belirsiz bir başkanlık sistemi dayatıldı. Bu sistemde cumhuriyete yer yok. Bu nedenle kamu kurumu adlarından Türkiye Cumhuriyeti ismini kaldırıyorlar.
Bizim doksanaltı yıllık siyasi yaşamımızda tam olmasa da oturmuş, kökleşmiş geleneklerimiz vardı. Cumhurbaşkanı aile reisi gibiydi ve cumhurun başkanıydı. Aile bireyleri kavga ederse yeri geldiğinde amiyane deyimle “kesin lan” dediğinde herkes susar ve saygı duyardı.
Oysa şimdi bu sistemde cumhurbaşkanının kendisi kavganın bizzat tarafı oldu. Bir bakıyorsunuz, bir yerde partisinin genel başkanı olarak kendisi gibi düşünmeyenleri yerin dibine sokarken, az sonra başka bir yerde cumhurbaşkanı olarak aynı lafları ediyor.
Bu garabet sistemin en büyük tehlikesi, ülkemizi dış tehditlere açık hale getirmesi olmuştur.
Bakın son dönemde Amerika ile yaşananlara.
Trump, attığı tweetlerle koskoca Türkiye Cumhuriyetini aptal yerine koymuştur. Çocuk gibi azarlamakta, aşağılamakta ve hor görmektedir.
Ya da Trump, tam “biz Erdoğan’la anlaştık, Erdoğan büyük lider”, vb. sözlerle dalga geçerken ABD senatosu, Temsilciler Meclisi, Kongresi ülkemize ve kişilere, hatta Erdoğan ve çocuklarına yaptırım uygulamaları içeren yasaları hazırlıyor.
Düşünün, bu düzenlemeler yasalaşırsa Erdoğan ABD yi adımını attığında Hakan Atilla gibi tutuklanabilecek. Olmaz öyle şey diyorsunuz, biliyorum. Bana göre de olmaz. Ama bunları dillendirmeleri bile benim onurumu kırıyor.
Kuvvetler ayrılığı diye diye dilimiz şişti. Şimdi anladınız mı bunun önemini?
Peki biz ne yapabildik? Koskoca bir hiç.
Devleti yöneten cumhur ittifakından, Türkiye Büyük Millet Meclisi, vb. den “hastir lan” diyebilecek bir banayiğit çıktı mı ya da çıkabildi mi?
Niye çıkmadı ya da çıkamadı? Tek adam rejimi yüzünden.
Peki bu sistem nasıl yürüyecek ve yaşayacak?
31 Ekim 2019.
05.11.2019 Bu Sistem Nasıl Yürüyecek?
26.08.2019 Devlet Duacıları
15.07.2019 Bayramınız Kutlu Olsun(!)
18.05.2019 Prometheus´un Ateşini Söndürme İstanbul!
29.11.2018 Tarihten Ders Almak
24.11.2018 Hak ve Adalet Bilinci
19.11.2018 Halkın Seviyesine İnmek(!)
12.11.2018 Cumhuriyetin Önderleri Neden Askerlerdi?
14.05.2018 Bereketli Hilal
24.04.2018 Yerelden Evrensele Demokratik Mutabakat
04.04.2018 Adana Sanayi Odası Başkanına Açık Mektup
25.01.2018 Benden Bu Kadar!
29.12.2017 Ortadoğuya Bulaşmayın!
26.09.2017 Sözüm Sana İşçi Sınıfı!