Sherlock'suz 2 Yıl - Çıkarım Yapma Bilimi
Sherlock'suz 2 Yıl
Sherlock Holmes'ün kendini ölmüş gibi gösterip iki yıl ortadan kaybolduğunu hepimiz biliriz. Gerek dizisinde gerekse filmlerinde bu olaya rastlamak mümkün. Sherlock Holmes'ün olmadığı süreçte John neler yapmış bakalım:
Holmes’ün yasını tuttuğum iki senenin ardından aniden karşıma çıkarak bana orta çaplı bir şok yaşatmasının üzerinden çok az bir zaman geçmişti. Mary’nin yatılı arkadaş ziyaretlerini fırsat bilerek, soluğu sık sık Baker sokağındaki dairemizde alıyordum.
Dostumu canlı kanlı karşımda görmeye hâlâ alışamamış olmalıyım ki, geç saatlere kadar süren sohbetlerimiz esnasında zaman zaman -özellikle Holmes piposunu tüttürmeye başlayıp, önünde yoğun bir duman katmanı oluşturduğunda- rüyadaymışım ya da bir hayaleti izliyormuşum hissine kapılıyordum. Fakat bu histen sıyrılmam uzun sürmüyordu, zira Holmes’ü öldüğünü düşündüğüm iki sene boyunca aradaki farkı anlayacak kadar çok rüyalarımda -ve de kâbuslarımda- görmüştüm.
Bu süre zarfında onu sık sık şöminenin karşısındaki koltuğunda derin düşüncelere dalmış halde piposunu tütürürken yahut stradivarius kemanıyla birbirinden güzel bestelerini büyük bir ustalıkla icra ederken görüyordum.
Hatta bu rüyaların bazıları o kadar gerçekçi oluyordu ki, bazen uyandığım halde stradivarius kemanın tanıdık notalarını duyabiliyordum.
Rüyalarımı kendime saklamak kolaydı, ama kâbuslarıma ister istemez Mary’yide ortak ediyordum. Dostumun, Reichenbach Şelalesinin buz gibi sularına düşüşünü, azgın ve köpüren suların arasında yankılanan sesini, adımı haykırışını ne zaman görecek olsam, Holmes’ün adını bağırarak kan ter içinde uyanıyordum. Böyle zamanlarda sevgili Mary’mi daha fazla endişelendirmemek için mümkün olduğu kadar çabuk kendimi toparlayıp yeniden uykuya dalmaya çalışıyordum. Tabi ki bütün bunlardan dostuma asla söz etmedim, çünkü; zaten iki sene boyunca bana yasını tutturmuş olmaktan dolayı yeterince suçluluk duyuyordu. Bunlardan bahsetmekse bu duyguyu katlamaktan başka bir işe yaramazdı.
Holmes’ün yaşadığını öğrendikten sonra kâbuslarım son bulsa da, bana her seslenişinde içimi kaplayan ürpertiye hâla engel olamıyorum.
- John H. Watson –