Sardunya: Kıllanan insan
Yüzde yüz eminim. Yaşlanınca daha da huysuz olacağım. Pamuk gibi bir nine olmaktan uzak bir ruhum var galiba. Şimdiden herşeye "kıllanan" bir insanım. Herşeye sonsuz cık cık'lama potansiyelim var. Ama bu kıllanma hali o kadar ileri düzeye geldi ki bir süre sonra artıramadım sinir olma potansiyelimi. Bu durumda alternatif bir yöntem geliştirdim. Alternatif çözümler düşünmeye başladım beni kıllandıran her duruma. Benimle ilgili olsun olmasın. Çözümlerim son derece ütopik, gayet romantik ve çoğu zaman imkansız ama en azından homur homur halden daha sessiz bir hale geçmemi sağlıyor.
Mardin'deki katliamı duyunca çok üzüldüm. Ama sonra ne yaptım. Sinirlenme namlumu önce sosyologlara çevirdim. İstanbul'da yaşayıp Mardin'e ahkam kesenlere, toplu taşıma aracına binmeden toplum bilimiyle uğraşanlara, yıllardır var olan sorunlar hakkında tek kelime etmeyip tek çözüm üretmezken bu olayı fırsat bilip akademik çalışmalarını gerine gerine anlatanlara, terör olayı değil diyerek terörün tanımını bilmeden tespitte bulunanlara, aidiyet hissini bir kenara bıraktım ama en azından insanlığa ait olma hissini falan da takmayıp şiddete çözüm olarak şiddetli cevaplar verenlere, bu olay sayesinde kendilerine bir haftalık malzeme yaratan medyaya vs vs vs.
Sonra da şiddet kavramı sanki bu ülkeye yeni enjekte edilmiş gibi konuşuldu ya. Buna şaştım kaldım iyice. Yıllardır okulda şiddet uygulayan öğretmeniniz, modernlik ya da bağnazlık farketmeksizin her iki yaşam tarzında çocuğuna şiddet uygulayan ebeveynleriniz, televizyonlarınızdan devlet kurumlarınızdaki memurlarınıza kadar vatandaşa aba altından şiddet gösteren mekanizmalarınız bir anda mı peydahlandı?
Kalp atışlarım hızlandı. Bu yüzden bitti yazı. Farkındayım alternatif çözümlere gelemeden bitti ama kalp bu, söz dinlemiyor. Sinir de bile.
Deniz cok haklisin, altina imzami atarim bu yazinin. Cik cik' lar ve homurdanmalarla ilgili olan kisimlari da dahil...
07 Mayıs, 2009 10:32
http://www.dinleyiver.com/dinle-sagopa_ben-bana-kendim-icin-lazimim.html bu şarkıyı gönderiyorum sana iyi gelir ruhuna :))
07 Mayıs, 2009 11:40
Taa en basa, taa en derine gitmek lazim galiba Sardunya.
Bu cinnet halinin bir aile icinde patlak vermesi beni sila-i rahime kadar goturdu mesela. O kadar goturdu ki, son bir iki gundur kendime sunu telkin edip duruyorum: "ey rahim sahibi, rahminden cikana sila-i rahimi en genis manasiyla bildir ve sevdir. Ister dini ister gayri dini referanslar kullan, ama illa ki en genis manasiyla bildir ve sevdir".
Ellerindeki papatyalarla anne ve babalarinin mezarlarindan ayrilmak istemeyen o minikler gozumun onunden gitmiyor:( Kalpleri birbirine isindiran, hepimizin yardimcisi olsun.
07 Mayıs, 2009 15:45
Sardunyacım, yok say, ne o adamlar düzeliyor ne ülke, biliyorum bu ülkede yok saymak nereye kadar dersen, negatif enerji sinir yapımızı ruh halimizi bozuyor, ne geçiyor elimize hiç bir şey,ben yok sayıyorum her şeyi ve herkesi, haberleri seyretmedim duyduğumda(aaa ne vurdumduymaz kadın derseniz haklısınız kalbim dayanmıyor çünkü)...
07 Mayıs, 2009 16:19
çok haklısın, şiddet sanki yeni çıkmış gibi. ne şiddetler görüldü bu ülkede. galiba bende huysuz bir ihtiyar olacağım senin gibi. haksızlığa asla tahammülüm yok.
07 Mayıs, 2009 18:02