01 Mart 2020, Pazar 22:52 · 106 Okunma
Güzel Annemin güzel ölümü. - Sözümoki
Evdekiler komşu şehirlere gezintiye gitmişlerdir. Evde ana bala kalmıştık.
Dışarda oturduk uzun uzadı muhabbet
ettik. Anama söyledim; canım annem, gidim namazımı kılım sen de bol bol zikrlerini yap. Ben bir az zikrlerimi fazlasıyla yapan olduğum için bir az vakit kecti. Anam zikrlerini, dualarını yaptıktan sonra, heyetimizdeki dut ağacının altını süpürmek'le meşgul idi. Beni gören gibi süpürgeyi attı.
Dedim;ay güzel anam düşersen, kolun bacağın eziler yapma ya. Sen ömür boyu çalışmışsın artık yeter ya. O kadar çalışkan o kadar başarılı birisi olmuşsun.
Şimdi de bir dakika bile sakit oturmak istemiyorsan. Ve bağrıma basıp sarıldım anama alnından, gül yüzünden öptüm, öptüm. Ve yine şaka yaptım sordum :
--Ay şekerim benim, dinç dayanmakta hiç aran yok, bes kabirde nasıl sakit duracaksın? O da dedi ki; --ay bala o dünyada da görülesi işler çoktur.
---yok ya; dedim. (sonraları duydum nerdense okudum ki, doğrudan da hakk dünyasının da insanlar terefinden yapilasi gereken işler varmış )
Ana bala güzelce yemekler yedik.
Anam bana sanki bir sırrın üstü açacakmış gibi oturttu yanında. Ve dedi :
--senden bir ricam olacak söz ver ki yapacaksın. Bir az tereddüt ettim ve yapacağıma söz verdim. Kaç kere tekrar tekrar dedi; -bak a ,söz verdin bana!
Ricam budur ki sen meni bu günden itibaren Allaha emanet etmiyorsun.
Biliyordu ki her defa namazlarimdan sonra onu tekrar tekrar Allah'a emanet ediyorum. Onu da biliyordum ki güzel Allah hiç bir emanete ihanet etmiyor.
(devamı gelir inşallah )