08 Temmuz 2019 - Pazartesi 10:55 Bu yazı 128 kez okundu
Bazen insanların hem ticaret hayatında hem de sosyal hayatta kendisine çizeceği ve birlikte hareket edeceği insanlar için bir takım prensipler belirler.
Bu noktada hayatımızda güveneceğimiz insanları belirlemekte rast gele mümkün olmuyor.
Tucaretle uğraşan insanlar bunu paralarıyla tecrübe ederler, sosyal hayatta zamanla tecrübe edir, aile hayatında da maalesef büyük kayıplarla tecrübe eder.
Toplum olarak öyle bir zamanda yaşıyoruz ki neredeyse, yıllardır birlikte yaşadığımız, birlikte büyüdüğümüz, aynı anne ve babayı paylaştığımız kardeşimize bilge güvenemez olduk.
Bu insanlara ne oldu da birbirine olan güvenleri bu denli sarsıldı. İnsan bir arkadaşına borç verirken bile düşünüyor çoğu cebinde para olduğu halde geri alamama korkusuyla parasının olmadığını söyleyebiliyor.
Aslında insanın güvendiği bir arkadaşının olması belki de dünyadaki en büyük serveti olsa gerek.
Her başarının arkasında, beraber yola çıkılanlara güven duymak büyük bir yer tutar. Güven duygusu olmazsa, insan yerine güvenebileceği bir kişiyi bırakamazsa veya bir yere güvenerek gönderemezse orada başarıdan söz etmek zor olur. Dolayısıyla liyakat kadar güvenilir olmak da esastır.
Allah Rasulü s.a.v.’in, Arap Yarımadası’nın önemli bir kısmını güven esasıyla İslâm’a kazandırdığı söylenebilir. Zira O her bir kabileye veya şehre bizzat gidemiyordu. Ancak kendisini en güzel şekilde temsil edeceğine inandığı insanları görevlendiriyor, onlar da üstlendikleri görevi hakkıyla ifa ediyorlardı.
Günümüzde ise güvensizlik hayatın her alanına öyle sirayet etti ki, ibadet etmek için girdiğimiz camide bile aklımız ayakkabılarımızda kalır oldu. Çünkü kötü niyetli bazı kişilerin Allah’ın evine bile musallat olduğunun hepimiz farkındayız. Kamera konulan pek çok camide ayakkabı veya bağış kumbaralarının nasıl çalındığına dair kayıtları hepimiz izliyoruz.
Güven duygusu böylesine yitip gidince, ihtiyaç belirten bir insana az miktarda da olsa tasaddukta bulunmaktan da korkuyoruz. Muhtaç olduğunu söyleyeyip insanların hüsn-ü zannını suistimal edenlere hepimiz rastlıyoruz. Bu tür olaylar ne yazık ki infak iştiyakını da köreltmiştir.
Öyle bir noktaya geldik ki, artık güven adına küçücük şeylerle avunur olduk. Araçta unutulan paranın getirilip teslim edilmesi, yolda bulunan cüzdanın sahibinin aranması haber bültenlerinde önemli haberler haline geldi. En tabii insanlık görevini yerine getirmek bir hüner sayılmaya başlandı.
Toplumsal güveni yeniden inşa etmeye mecburuz. İlişkilerimizdeki savrulmaların en çok bize zarar vereceği açık. Güvenin inanç ile inşa edildiği de aşikâr. Yapmamız gereken, asırlar boyunca bizi yeryüzünün emin toplumu haline yeniden imanımıza ve değerlerimize yenidan sarılmak.
Etiketler: Güven, tecrübeyle, kazanılır, ,