9# Notre Dame’ın Kamburu – Victor Hugo
Yazan: Zerrin Ünalan on 21 Temmuz 2017 3 Ocak 2018
“… şarap içen bir kral, bitki çayı içen bir kraldan daha merhametlidir.”
Merhaba millet. 😀
Farkındayım, hikayeyi bilmeyen yok. Fakat ben ne çizgifilmini ne de müzikalini izledim. O yüzden hikayeye dair en ufak bir fikrim bile yoktu.
“Gün herkese aittir. Neden bana yalnız geceyi veriyorlar?”
Kitaba başladığımda olaylara pek fazla hakim olamadım, başlangıçta o kadar sıkıcı gelmişti ki, iki üç defa ara verdim kitaba. Ancak daha sonra ortalara geldiğimde devamını özellikle son kısmını soluksuz okudum.
Kitap kısaca, bir çirkinin kalbinin güzelliğini ve saf sevgisini anlatıyor… Esmeralda’ya aşık olan rahip Cloude Frollo’nun ve tek gözlü kambur Quasimodo’nun hatta Esmeralda’nın sevdiği Phoebus’un arasındaki çatışmayı ele alıyor.
“Beyninin içini öyle korkunç bir his kaplamıştı ki, kafası cehennemin bacalarından biri haline gelmişti sanki.”
Kitapları okuduktan sonra, yazar ve yazıldığı dönem hakkında kısa bir araştırma yaparım genelde. Araştırmalarımın sonucunda kitabın orijinal isminin Notre Dame de Paris olduğunu, zamanla içinde, kitapta yer alan kambur karakter Quasimodo sayesinde isim değişikliğine uğrayıp Notre Dame’ın Kamburu’na dönüştüğünü öğrendim. Victor Hugo bu kitabı 1831 yılında 6 ayda yazmış. Düşünsenize 6 ayda bir şaheser yaratıyorsunuz ve bu Dünya Klasikleri arasına giriyor.
“Onun öldüğünü düşünmeye alıştırmıştı kendisini; rahattı, çekebileceği acının sınırına varmıştı. İnsan kalbi belli bir miktar acıyla dolabilir.Bir süngerin suya doymasına, emdiğinin bir damla fazlasını bile almamasına benzer bu.”
Kitabı okumayanlar için bu kısım spoiler içerir.
Bazı kitaplarda “Sonu daha kötü bitebilir miydi acaba?” diye düşünürsünüz ya, bu roman için kesinlikle hayır cevabını yapıştırıyorsunuz. Olabilecek en kötü sonla bittiği için uzun süre etkisi altında kalmaktan da kurtulamıyorsunuz. Bitirdikten sonra içinize bildiğiniz karaltı çöküyor.
“Hal böyle olunca, sormadan edemiyor insan: “Gerçek kambur kim acaba?” Dışarıdan kambur görünüp incecik ruha sahip olanlar mi? Yoksa mevki, san, şöhret, endam sahibi olup da karaktersizlik konusunda birbiriyle yarışanlar mi?”
Saf sevgiyi ve saplantılı aşkı iliklerinize kadar hissetmek istiyorsanız okuyun derim.
Dionis YayınlarıKitapKitap YorumuNotre Dame'ın KamburuVictor Hugo
Önceki Yazı 8# Sputnik Sevgilim – Haruki Murakami
Sonraki Yazı 10# Hayalet Şehir – Patrick McGrath
Kitapları özellikle klasikleri büyük yayınevlerinden okumaya çalışın. Bunun sebebi çevirmeninin kalitesi daha iyi tabi olarak.
Hugo büyük bir empati uzmanı ve modern insan haklarının temsilcilerinden bir tanesi. Yayınevleri genellikle çeviri için çok ucuz fiyatlara nispeten düşük edebiyat bilgisine sahip kişilere çevirtir bunları.
Yani diyeceğim 76 yaşında 5000 kitabı deviren Ahmet Cemal’in çevirisi ile başka bir çevirinin duygu yoğunlu fark edecektir.
Kitabı ise çok uzun zaman önce okuduğum için fazla yorum yapamayacağım. Fakat Victor Hugo gibi efsaneye yakışır bir kitap diye hatırlıyorum.
Kendisinin Sefille (5 cilt olanı) ve Bir İdam Mahkumunun Son Günü isimli eserlerini de mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
15 Ocak 2018, 13:24
Haklısın. İçime sinmeyerek okuduğumu, kitabın anlatım bozukluklukları içerdiğini hatırlıyorum. Klasikleri, özellikle Rus Edebiyatı’nı İletişim Yayınları’ndan okumam gerektiğini daha geçen sene öğrendim.
Sefiller’i ve Bir İdam Mahkumunun Son Günü’nü bu yıl kesinlikle okuyacağım. Emek verip yorum yazdığın için çok teşekkür ederim.
15 Ocak 2018, 13:28
Tavsiyem İş Bankası ve Yapı Kredi başta olmak üzere çevirmene şöyle bir bakmanız.