Tebdili Mekanda Ferahlık Var mıdır Ya da Bir İnsan Bir Ahir Ömre Kaç Taşınma Sığdırabilir?
Bir ailede herkesin farklı ilgi ve uzmanlık alanları vardır. Bizim ailede de farklı ilgi ve uzmanlık alanları olmakla birlikte bir de ortak uzmanlık alanı vardır ki o da taşınmak. Bir kolu Kafkaslar’dan diğer bir kolu Rumeli’den gelen sülalemizin reenkarne olmuş göçebe ruhları bizim ailede vücut bulmuş olsa gerek ki bir evde fazlaca oturunca bize rahat batar. Bize batmasa kozmoza batar, ille ki taşınmamız için bir neden bulur, koyar önümüze. Dolayısıyla eşya toplama, kırılma çizilme vb. hasarlara mahal vermeyecek şekilde paket yapma, taşıma, yerleştirme gibi konular bizim için dünyanın en sıradan işlerinden biridir. Atalarımız nur içinde yatalarımız tebdili mekanda ferahlık vardır buyurmuşlardır buyurmaya da öte yandan bir insan bir ahir ömre kaç taşınma sığdırabilir? Şu dünyaya gözümü açtım açalı sadece İzmir’de 7 taşınma yaşamışlığım bulunmakta. Bunu üniversite yıllarımda beş yıl boyunca konakladığım öğrenci yurdundaki taşınmalarım takip etti. Her sene ekim ayında İzmir’den Eskişehir’e göç başlar, kullanım sezonları geçen eşyalar şubat tatilinde İzmir’e geri taşınır, karşılığında bu defa yazlık ihtiyaçlarla tekrar yola çıkılır, en son haziran ayında okulun kapanmasıyla birlikte tüm eşyalar toplanır İzmir’e geri dönülürdü. Küçücük bir yurt dolabına eşya sığdırma derdi ve yurt kapandıktan sonra dolapların boş bırakılması zorunluluğu nedeniyle benim eşyalar da benimle birlikte beş yıl boyunca ha babam de babam iki şehir arasında seyahat edip durmuştu. Bedenimle orantısız büyüklük ve ağırlıkta eşyaları taşıma yeteneğim de sanıyorum bu yıllarda gelişti. Eskişehir’den sonraki durağım İstanbul’du. Bu şehirde yaşadığım yıl sayısı İzmir’den az olmakla birlikte oturduğum, dolayısıyla taşındığım, ev sayısı nerdeyse İzmir’le aynı oldu. 13 yıla 6 taşınma da bu şehire sığdırdım. Bunlar bizzat kendi oturduğum evlerdi. Asiste ettiğim Hayruş Sultan’ın İstanbul macerası kapsamındaki iki evinin ve akabinde İzmir’e geri dönüş taşınmaları ile ablamın iki evinin taşınmaları bu sayıya dahil edilmediler. Hiç bir eşyaya, hiç bir mekana karşı bağlılığımın olmayışı, uyumam için bir yastıkla bir döşeğin yetişi, yaşadığım her yere kolay uyum sağlayabilmem ise bu göçebe hayatının getirisi.
Benim taşınma maceralarım Bursa’da şimdilik duraklama evresine girmiş görünürken geçen hafta ailenin İstanbul kanadında bir hareketlilik vardı. Ne de olsa aile geleneğimizin bir şekilde devam etmesi, göç yolculuğunun sürmesi gerekiyordu! Bir geleneksel taşınma macerasının daha bitiminde benim büyük hemşire, küçük kardeş ve küçük kankam artık yeni evlerindeler. Hemşireee, hayallerindeki büyük ve bahçeli eve kavuştuğun güne kadar bu son taşınmanız olsun, mutlu mesut oturun inşallah.
Tinkerbell dedi ki…
Hayırlı olsun:)Umarım yeni evleri huzur ve mutluluk getirir..
3 Haziran 2009 21:36
Ablan dedi ki…
Sevgili hemşireciiğim ve de hayırlı olsun mesajını buradan okuduğum Nihancığım... İkinize de iyi dilekleriniz için teşekkürler. Şaşkın hemşiremin yazısında anlattığı İzmir içi taşınmalar ve dahi şahsıma ait İstanbul-İzmir arasında geliş-gidişlerim bünyemde taşınma alerjisi yaratmış olsa da mecburiyet doğunca ve de iş başa düşünce yoktur yapacak bir şey diyerek -yine- taşınmak zorunda kaldım. Ana kraliçe olmasaydı bu iş ölümcül olurdu, ama kendisi bu konuda ciddi idmanlı da epeyce ucuz atlattık :) Allah ondan razı olsun ve de başımızdan eksik etmesin.
3 Haziran 2009 23:48
ben dayının filmini seyredeceğim, epik bir anlatıma rastlamadım treatmentta :))
ablaaaaaaaaaaa ne zaman geliyoz hoş otur inşallah partisine :)
keyif büyütün o evde, huzur ve mutluluk... herşey sıfırlandı ne güzel, hadi yeniden yaz hayat hikayeni :)
4 Haziran 2009 06:04
Şaşkın Kanguru ve Ömür GEDİK arasında ki 3 benzerlik :
1- İkiside sarışın
2- İkiside günün sonunda çalgıcıya gönüllerini kaptırdılar "Yönetmem'in notu : eee kızına sahip çıkmazsan ya davulcuya ya zurnacıya :P"
3- İkiside sinema eleştirisinden zerre kadar anlamıyorlar :P
Ya ben emek harcamışım Sipahioğlu klanının göç yolculuğunu, Jean-Jacques Annaud'u kıskandıracak güzellikte bi dAYI filmi olarak çekmişim tek farkı içine sevgi katmayı unutmuşum he he... sizin yazdığınız tanıtım yazısın da adım yok denecek kadar az geçmiş, sizi esef ve bilimum zımbırtı ile kınım kınım kınıyorum, allahtan stepne abuş filmin prömierine katıldı da adımız biraz da olsa anılmış, hiç sanata saygı kalmamış hiiiç... Sizi gidi gidi eleştirmem hanım sizi
4 Haziran 2009 13:57
4 Haziran 2009 15:10
Hemşiree tekrar geçmiş olsun :) Ana kraliçenin boyu mutfakta kaselere yetişmiyomuş, çocuuna sabah bi kase cornflenks veremiyomuş, bi el atıverin bu duruma, yazıktır Hayruşuma :))
4 Haziran 2009 15:11
Evrenim atıp tutmuşun gene İstanbul'a gelecem diye. Biz çok duyduk, çok işittik de pek görmek kısmet olmadı. Hemşire bak senin yerine ben söyledim iyi etmiş miyim? :))
polimik yaratma... tepemi attırma :)))
4 Haziran 2009 15:15
Len küçük boy, len yönetmem bozuntusu öle kim size eleştirmenlerle polemiğe girme konusunda akıl fikir verdiyse olmamııış, hiç olmamıııış, yanlış yapmııış!!! Tikkatinizi çekerim burada filminizi analiz etmiyor, konuya girizgah yapıp bu arada filminizi de tease ediyoruz ama gel gör ki siz edepsizlik yapıyorsunuz. Zira henüz sadece jeneriğini izleyebildiğimiz filmin neyünü anlatalım değil mi efenim. Arz ederim.
4 Haziran 2009 15:56
kadının hormonlar zirve yapmışşşşşşşşşş kaçınnnnnnnnnnnn :)))
4 Haziran 2009 15:59
polemik mi??? o kim?? tanışıyo muyuz :))
4 Haziran 2009 17:08
turp gibi hormonlarım maşallah maşallah... kuzu gibiyim vallahi de billahi de :))
4 Haziran 2009 17:11
HAdi onun hormonları diyelim.bennnn..bende yok birsey ama Ona katılmamk elde degil:)Ben Ankara tasındım sen hala 3 saatlik yola gidemedin.Adınada polemik dedin:))
5 Haziran 2009 00:09
Annem annem dicem uculca çekileyim aranızdan yiyin birbirinizi ama dur iki laf etmeden de olmaz. Dinime küfreden müslüman olsa derler ya hani Nihancım bak bu işte bu durum için söylenmiş :)). Ulan ona laf ediyon da kendin bi geldin mi bunca zamandır Bursa'ya. Hışşşt hormonlarıma laf yok sapasağlam onlar :))
5 Haziran 2009 11:53
benim hormanlarım havada dalarım dağıtırım bloga saygısızlık olmasın diye devamını bir araya gelince anlatırım :)))
5 Haziran 2009 11:55
taşınma deyince benim tüyler hazırola geçiyor bir nedense...
ben de taşınma sevmeyen KOVA kanadıyım :)
yalnız üniversitede çok komik bir anım var...
Boluda boş bir site var taşınacağız erkek arkadaşlar filan hep beraber ıkına sıkına taşındık akşam oldu yemeğe gideceğiz artık haber geldi yanlış eve taşınmışız :))
eee her yan boş ya bizim sandık demek :))
senin de bu daimolsun diyeceğim demir at diyeceğim ama tabiata da karşı gelmek istemem üzerime de sıçratmayayım kendisini :)
gerçi dibine kadar kiracıyım ama taşınmak beceremediğim tek şey...
5 Haziran 2009 20:09
:)) ilahi Funda süper bir anıymış gerçekten. Gerçek bir kova olduğunun da ispatı. Yanlış eve taşınmak tam benden de beklenebilecek bir durum mesela :))
5 Haziran 2009 21:49
Her Tatilin Bir Bitişi Var
Abur... Cubur... Obur... Azıcık Yesem Ne Olur?
Tebdili Mekanda Ferahlık Var mıdır Ya da Bir İnsan...