Programcı İsviçre Çakısı gibi olmalıdır!
Bu durum bırakın Start-Up’ları, kurumsal şirketlerde bile neredeyse böyle. Programcı hem kod yazsın, hem veritabanını programlasın, hem ilgili sunucuyu kurusun, güncellesin ve yönetsin, hem işe başlamadan analizleri yapsın ve hem şu hem bu diye uzayıp giden bir iş listesi vardır ne yazık ki!.
Girişimcilerde doğal olarak minimum maliyetle maksimum fayda sağlamak ister en azından ilk başta. Dünyanın en basit web servisini bile yapıyor olsanız mutlaka; yazılımcı (back-end), yazılımcı (front-end), yazılımcı (veritabanı) ve sistem yöneticisi’ne ihtiyacınız olmalı. Bu işin minimal doğrusudur bu.
Bu yazıyı okuyanlar eminim şuan “Yok artık 3 programcı ve 1 sistem yöneticisi toplam 4 kişimi?” diyorlardır. Dedim ya minimal doğru bu ama ne yazıkki her projede bunu yapan tek kişidir ve o kişi projenin “lead” yani baş geliştiricisidir.
Bunlara ek olarak eğer büyük ölçekli bir proje üzerinde çalışılıyorsa, ölçeklendirme işlemini (auto scaling), birden fazla makineye (instance) uygulamanın yeni versiyonunu kurma işlemi (deploy – release engineering) ve bu makinelerin ayakta kalmasını sağlamak, sağlık durumlarını gözlemlemek (kabaca devops) işleri de süpermen geliştiricinin diğer işleri arasındadır.
Yeri gelir sağdan soldan bulduğu resimleri keser biçer formasyona sokmaya çalışır ve grafiker gibi de davranmak zorunda kalır.
Yani “ne iş olsa yaparım abi” cümlesinin hayata geçmesidir. Aranan geliştirici hep bu türdendir! Genelde bu tür yazılımcıya “Full Stack Developer” denilir uluslararası platformda.
“Full Stack” geliştirici bulmak sayısal loto’da 6 tutturmak gibidir. Zaten yok denecek kadar az sayıdadırlar ve olanlarda genelde bir yerlerde bir projede çalışıyordur mutlaka.