bir zamanlar sabah duydugum ilk sarkidan fal tutardim, yani o sarkinin gunumun nasil gececegine dair bir ipucu verecegine inanirdim. sonra bir sabah uyanir uyanmaz televizyonda aniran haluk levent'i gordugumde fal tutmaktan vazgectim, bu konuda yapilabilecek bir sey yok diyerek, sadece yataktan hic cikmayrak kurtulunabilir o gunden.
simdilerde bu huyum gecti, simdi sabahlari korayin igrenc saat radyosu, dolayisiyla da ne dediklerini anlamadigim insanlarin gevezelikleri ile uyaniyorum. (ve kufrediyorum) ama sarkilarin olumlu etkisine inaniyorum hala. ozellikle bu gunlerde, hava saat dortte kararirken, bin turlu is beni beklerken. iste onun icin i can see clearly now, bu gunlerde en kral sarki benim icin. bir de konuma iyice konsantre olmak icin finlandiyali gruplar dinlemeye calisiyorum (sadece him yani, daha fazlasini kaldiramam ben) ayni mantikla gelecek hafta avrupa birligi hukukunda taciz davalari hakkinda yazi yazarken dinlemek icin bir seyler aramam gerekecek sanirim:)
son olarak, bugun farkettim, kesinlik cok onemli ve guzel bir sey. ne kadar surecegini bilirsen en kotu seye bile tahammul ediyorsun. herkese kesin gunler dilerim.
02 Aralık, 2004 12:12, koray boyle dedi...
johnny nash dayi iyi soyler bunu. peki baska ne var boyle yagmurlu gunesli sarkilar sinifindan? mesela creedence clearwater revival iki sarkiylan katiliyor yagmurlu ortama; birisi "have you ever seen the rain" -ki gorduk elhamisukur- digeri de "who'll stop the rain".
ccr nefis grup nitekim, canim cekti yine.
ha ama yagmurlu sarkilarin sahini harry nilsson soylemis bana kalirsa. sarkinin adi yagmurli degil gerci (everybody's talking at me) ama bak ne demis adam:
'ortam sana uymuyorsa sen ortama uy' sozunun antidotu gibi di mi? bazen o da lazim...