GÜNÜMÜZÜN NEO-LİBERAL KAHRAMANI: KASABA TEFECİSİ | Vatan Postası
Tarihinde Eyl 27, 2007
1947 sonrasının, köylü isyanlarından çekinen ve bir derece Marksist eğitimden de geçmiş olan Kongre Partisi hakimiyetindeki hükümetleri, tarım sektörüne uygun kredi kaynaklarının sağlanmasına yönelik bazı önlemler almışlardı. 1960’ların sonlarında ise naksalit devrimci hareketinin ilk başta elde ettiği başarı, bir tehdit duygusuna yol açtı [Naksalit hareket: Hindistan Komünist hareketindeki Sovyet-Çin bölünmesi sonrasında Batı Bengal’deki Naksalbari köyünden başlayarak ülkeye yayılan çeşitli Maocu akımlar; ç.n. Daha fazla bilgi için bakınız: “Recent developments in the Naxalite movement – communists in India”, Tilak D. Gupta, Monthly Review, Eylül 1993)]
1970’de yapılan banka ulusallaştırmalarının ardından, kırsal alana yönelik bankacılık geliştirildi ve yasama organı, kooperatif bankalarını teşvik etmeye başladı. Tefecilerin kırsal borçlar içindeki payı 1971 ile 1991 arasında hızla yüzde 36.1’den yüzde 17.5’e düştü. Ama 1991’den itibaren neo-liberal ekonomik önlemlerin yürürlüğe konulması ve Monsanto tohum, ilaç ve gübre şirketi gibi ulus ötesi girdi şirketlerinin sömürüsünün pekişmesiyle birlikte, çiftçiler daha da güvencesiz bir duruma düşürülüp kredilere daha da bağımlı hale geldiler. Serbestleştirmeyle birlikte bankacılık sektöründeki kar odaklı rekabet yaygınlaştı ve maliyetlerin azaltılması bankalar açısından daha da büyük bir önem kazandı. Bankaların kırdaki şubeleri bundan zarar gördüler: işlem maliyetleri yüksek, borçların geri ödenme oranları düşüktü. Dikkate alınması gereken bir başka nokta ise şu oldu: Dünya Bankası tarafından yapılan bir araştırma kırdaki bankalarda yolsuzluğun ayyuka çıktığını ve rüşvetin kredilerin yüzde 20’sine ulaştığını gösteriyordu. Ekonomiye neo-liberal “reformların” dayatılması tefecinin köye muzaffer biçimde geri dönüşüyle sonuçlandı. Yakın zaman önce yapılan bir Hindistan Borç ve Yatırım Araştırmasına göre, tefecilerin kırsal hanelerin toplam nakit borçları içindeki payı 1991’deki yüzde 17.5’ten, yapılan son araştırmanın tarihi olan 2002’de yüzde 29.6’ya yükseldi. Bu eğilim devam ediyorsa ki devam ettiğini düşünmek anlamlıdır, bugün tefecilerin çiftçi haneler üzerinde 1971’dekinden daha güçlü bir denetime sahip oldukları söylenebilir.
İŞTE HALKIN BAŞKANI CHAVEZ