Cemal Uşşak: Zaman gibi, Aydınlık ve Sözcü'nün kapısında da durabilmeliyiz - Politika Haberleri - Radikal
RADİKAL - Cemaate yakınlığı ile bilinen Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı'nın mütevelli heyeti üyesi Cemal Uşşak 14 Aralık operasyonuna ve konunu medyada ele alınışına ilişkin açıklamalar yaptı. T24'ten Hazal Özvarış'a konuşan Uşşak, “Dün yapmadık, yapmadınız; Cumhuriyet gazetesine, Sözcü’ye veya yerine göre Aydınlık’a benzer bir tasallut söz konusu olduğunda biz de gidip kapılarında Zaman gazetesinde durduğumuz gibi durabilmeliyiz” dedi. Hüseyin Gülerce’nin iddialarını da yanıtlayan Cemal Uşşak’la röportajın ilgili bölümleri şöyle:
“Ahmet Şık ve benzer meslektaşlarımızın sadece gazetecilikten içerde tutuldukları onlara güvenenlerin düşüncesiydi. Başka sebepler olup olmadığını mahkeme sonuçlanınca göreceğiz.” Nisan, 2013’te sarf ettiğiniz bu cümle, Ekrem Dumanlı’nın benzer cümlelerle adliyeye sevk edildiği bugünlerden bakınca sizi rahatsız ediyor mu?
Ondan öteye geçerek, Hilmi Hacaloğlu ile yaptığım bir görüşmede, “Hiçbir meslektaşımın yazdıkları ve konuştuklarından dolayı tutuklanmasını doğru bulmam” da dedim, Şık ve Nedim Şener’in yazdıkları beni rahatsız etse de. Yargı süreci devam ederken kişisel olarak, “Suç işlediklerine inanmıyorum” diyebilirsiniz ama bu nihai hüküm değildir, bu benim dostum Ekrem Dumanlı veya Hidayet Karaca da olsa. Ama Türk basınının yargıya intikal etmiş davalar konusunda iddianameleri veya emniyetin bulgularını çarşaf çarşaf yayımlamak gibi kötü bir adeti var. Adı üstünde bunlar “iddia” kapsamındadır ve suç olup olmadığı kanıtlanmamıştır.
Bahsettiğiniz “kötü adet”ten Zaman da muzdarip.
İsimlendirmenin doğru olmadığından bahsettim. Sadece, “Taşı masum olan atsın” diyorum.
‘CAMİA İKTİDARI FAZLA DESTEKLEMİŞ OLABİLİR'
Zaman’ı diğer yayınlardan ayıran noktayı açalım. Ekrem Dumanlı serbest bırakıldıktan sonra şunu söyledi: “Birileri ile yol arkadaşlığı yaptıysak onları demokrat sandık.” Başka hiçbir gazetenin yayın yönetmeni, bir hareketi temsilen bu iktidarı “yol arkadaşı” olarak tanımlamıyor.
Onun adına konuşmak istemiyorum fakat “Hak etmediği ölçüde kredi ve destek verdik” demek istiyor. Ben buna katılmıyorum. AB perspektifinde yol alan, olağanüstü hali kaldıran, toplumun bütün kesimlerini örneğin Kürtleri - tatmin edici olmasa bile - sözleriyle ve eylemleriyle kucaklayan, Alevi çalıştayları düzenleyen bir iktidara destek yerindeydi. Ama şu noktada ben şahsen yanıldığımı düşünüyorum; bazı adımlar dönemin şartları gereği siyasi yatırım olarak atılmış. Ve bunu fark etmeyen camia da iktidara fazlasıyla destek vermiş olabilir. Ancak referandumun kabul edildiği 2010’dan itibaren, AKP , vesayeti yendiğine hükmettikten sonra geçmişte yaptıklarının tam tersini yapmaya başladı, kucaklayıcı politikalarından vazgeçti.
2010’dan önce, AKP’nin daha kapsayıcı olduğu ve camianın bu sebeple ona destek verdiğini söylediğiniz dönemde, 15 Nisan 2009'da, Zaman şu manşetle çıktı: “Operasyon DTP’ye değil PKK ’ya.” İçeride kullanılan başlıkta “PKK’nin şehir kadrosuna darbe” diyerek verilen gözaltına alınanlar listesinde partinin başkan yardımcıları ve belediye başkanları yer aldı. 14 Nisan 2009’da Türkan Saylan’ın evinde sabah beşte arama yapıldığını haber veren sayfadaki iki başlık şöyleydi: “TTB: Hepimiz Saylan’ız”, “Hepimiz Balbay’ız diyenler pişman olmuştu.” Zaman’ın da insanları infaz etmekten çekinmediği 2010’dan öncesine dair söylediğiniz “AKP’nin kucaklayan politikası ve bununla eşzamanlı giden camia desteği” tarihi yeniden inşa etme mi?
Muhataplarının size söylediklerinden yola çıkarak: Davaların bugün iktidar tarafından da sizden sorulması sürpriz değilse, o dönem AKP yönetimi ile bu konuda yüzleşmiş miydiniz?
Yüzleşme demeyelim ama bazı arkadaşların onlarla muhatap olduğunda bunları ifade ettiklerini biliyorum.
‘6-7 EKİM'DE ÖLENLERİN ÇOĞU KÜRT'
"Zaman’ın kucaklamadıkları" listesinden gidelim: Kendisi “ihalede usülsüzlük”ten yargılanacak ve beraat edecek olan, ancak süreçte birlikte yargılandığı genel sekreter yardımcısı Enver Arpalı intihar eden eski Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörü Yücel Aşkın’a dair Zaman'da çoğu manşetten girilen haberlerin başlıkları şöyle; 15 Ekim 2005: “YÖK’ün sahip çıktığı rektör fesat karıştırmaktan tutuklandı”, 16 Ekim 2005: Tüm Öğretim Üyeleri Derneği Başkanı Tahir Hatipoğlu’ndan alıntıyla: “YÖK tutuklanan rektörü derhal görevden almalı”, 17 Ekim 2005: “YÖK rektörleri hep yolsuzlukla gündemde”, 21 Ekim 2005: “25 milyon dolarlık ihalede usulsüzlük”, artı “Yargıya savaş açan YÖK’e her kesimden tepki yağıyor”, 23 Ekim 2005: “YÖK yolsuzlukla suçlanan hiçbir rektörün mahkemeye çıkmasına izin vermemiş.” Başlıkların ötesinde haber metinlerinde de pozisyon alan Zaman’ın hatalarının istisnadan çok bir gelenek olduğu yorumuna ne dersiniz?
Önünüzde duran “Paralel Yollarda Yürüdük Bu Yollarda” kitabının taraflarından biri cemaat, başka herhangi bir güç değil. Dolayısıyla söylediğiniz “diğer medya” ifadesi ikna edici değil.
Zaman’ın geçmişte yapmış olduğu yanlışlardan söz ederken, aynı gazetenin vesayete karşı yaptığı mücadeleyi ve mücadele esnasında ana akım medyanın ve hatta sözüm ona İslami medyanın hiç mi hiç onun yanında durmadığını nazara almak gerek. Bir husus daha var ki, henüz Ergenekon davaları yargı süreci açısından sonuçlanmış değildir. Bazı belgelerin uydurma ve sahte olduğu iddiasından hareketle, bu davaları topyekün abes sayarsak Türkiye’ye yazık ederiz. Bakın, faili meçhuller yine başladı. 6-7 Ekim olaylarında ölenlerin büyük çoğunluğu HDP taraftarı ve Kürt. Failleri ise henüz meçhul. Ben genel bir analiz olarak, “Ergenekon davaları büsbütün yanlıştı” yaklaşımı ile faili meçhuller arasında ilgi kurulabileceğini düşünürüm. Bunu ortaya acilen çıkarmak hükümetin görevidir.
“İktidara destek”in altını Zaman’ın manşetleri dışında siz nelerle dolduruyorsunuz?
Örneğin, Erdoğan’ın Remzi Gür ile görüştüğü ve kızı Sümeyye Erdoğan için “20-25” istediğini içeren ses kaydını sanıyoruz Zaman yayımlamadı.
Evet, ardından Ramazan Akyürek görevinden alındı.
“Yolsuzluklara sustuysak susarım” dediğiniz için söyledim.
Siz de değilseniz cemaat içinde kim etkili ve yetkili?
Siyasi bir bölüşüm oldu mu?
“Kolaylaştırma”dan kastınız ne?
Bu bürokratlar AKP’nin işini nasıl “kolaylaştırdı”?
Bürokrasinin doğasına aykırı olarak hızlı adım atmayı da kapsayan bir yelpazede soruyoruz.
‘GÜLERCE BENİ İKNA EDERSE ÖZÜR DİLERİM'
“Sigortamın attığı yer bürokrasinin içindeki bu insanların neyi yapıp neyi nasıl yapmaları gerektiğine dair cemaatten talimat alması” diyen bir Hüseyin Gülerce de var.
Gülerce gözünüzde bir Latif Erdoğan mı? “Doğru söylüyor olabilir mi” diyeceğiniz kadar kredisi yok mu sizde?
Benim için mülahazat hanesi açık. Bir gün Hüseyin Gülerce bana, “Cemal’ciğim bilmiyorsun ama şu şu oldu” diye beni ikna ederse “Abi özür dilerim, bilmiyormuşum” derim.
Gülerce’nin de şüphelendiği dinleme talimatını duysanız fikriniz değişir mi?
Bağlantılı bir ihtimal de dolaşımda: “O delillere ulaşılabilecek makamlarda cemaatten kişiler oturuyordu.”
Sizce cemaatte yetişen bürokratların, cemaat ile AKP yolu çatallandığında hangi aidiyetleri ağır bastı?
2010’dan itibaren cemaate yönelik tasfiyenin başladığını söylüyorsunuz fakat 2013’te söyleştiğimizde şunu dediniz: “Ben camiayla siyasi irade arasında bir mücadele olduğunu düşünmüyorum. Toplumda yanlış bir algı var. Siyaset ayrı, sivil inisiyatif ayrı, alanları ayrı olduğu için rakip olamazlar.”
Sorumuzu kamuya yansımış veya yansımamış diye bir ayrım yaparak sormamıştık.
O zaman Mustafa Yeşil, 2012’de Neşe Düzel’e neden “Bu iktidar döneminde en rahat, en huzurlu dönemimizi yaşadık” dedi?
'Tahşiyecilere mensup bazı arkadaşlarımla hala görüşürüm’
Bir parantez: Siz Gülen’in Şefkat Tepe’nin senaryosuna müdahil olduğunu biliyor muydunuz?
Ses kaydından dolayı öyle demiştik, değiştirelim: (…) Olduğu iddiasına ne diyorsunuz?
Emniyete mesaj verme amacından çıkarırsak; senaristler de senaryonun bir bölümünün kendilerine yazılı olarak verildiğine dair ifade verdi.
Sizce Tahşiyecilerin yargılanma sürecinde problemler var mı; o dönem nasıl izlemiştiniz?
Hâlâ görüşebildiğinize göre, o dönem hukuksuzluğa uğradıklarını mı düşünüyorsunuz?
Tahşiyeciler davasının bilirkişi heyetinde olan Prof. Adem Sözüer’in problemler olduğunu söylediği dosyayla, içeriği tartışmalı KCK ve hataların eksik olmadığı Ergenekon davalarının zamanlamasıyla cemaatin yetiştirdiği kişilerin bürokrasideki yükselişinin çakışmasını siz nasıl yorumluyorsunuz?
‘AKP çeşitli kere ‘size şunu verelim’ dedi, camia reddetti’
Erdoğan’ın tarafına geçip baktığınızda “cemaatin hataları” olarak siz neleri sayarsınız?
Böyle konulunca AKP aklı olmayan bir örgüte dönüşüyor. Ancak kulaklara çalınan şöyle bir iddia da var: “Nerde makam olsa cemaat ‘İlla benim adamım olsun’ dedi.”
Hangi makamlardan bahsediyorsunuz?
Abdülkadir Selvi’nin “2004’ten önce kaç milletvekili, bakan, valiniz vardı, sonrasında kaç tane” sorusu…
Örneğin Ermenilerin vali olamadığı bir ülkede yaşarken söylediğiniz geçerli değil.
Ancak bir tarafın bürokratlığını kolaylaştıran ile bazı kesimlerin önünü kesen aynı; devlet.
Dolayısıyla Selvi’nin 2004’ten önce ve sonrasına dair yaptığı ayrımı sorguluyoruz.
‘Cumhuriyet, Sözcü, Aydınlık...'
Siz GYV olarak Zaman’a yanlışlarını söylüyor muydunuz?
Sözleriniz etkili oluyor, doz azalıyor veya artıyor muydu?
Dışarıdan bakınca bir dozaj düşüşüne tanık olmadığımız için, örnek verebilir misiniz?
Aksini söylemiyoruz ancak iktidarı “yol arkadaşı” olarak tanımlayan cemaatten sizinle konuşurken bizce etik olan AKP’yi değil, cemaati masaya yatırmak.
“Özgür Basın Susturulamaz” ilanında laik mahalleden de imzalar vardı; simgesel değeri yüksek Cumhuriyet gazetesinin yayın yönetmeni, Basın Konseyi Başkanı ve liberal isimler… Yapılanı haksızlık olarak görüp karşı çıktılar. Zaman’ın geçmişte bu erdemi gösteremediğini düşündüğünüz için soracağım; “Demokratikleşme sürecinde öteki mahalle, bizim mahalleden daha iyi bir sınav verdi” diyor musunuz?
Sizce yarın yapılacak yayınlara yansıyacak mı bu deneyim?
Bunun “müşterek” olması için cemaatten de bir adım gelmesi gerekmiyor mu?
'Demirtaş başına gelenleri sadece camiadan biliyorsa acırım'
Selahattin Demirtaş bir açıklama yaptı ve “Oh olsun demiyoruz ama 5 yılda 10 bin arkadaşımı yargıladınız. Özür bekliyoruz” dedi.
KCK’dan sadece cemaati sorumlu tutmak değil, ama yargı sürecini iktidar ve cemaat arasında bir iş bölümü olarak görmek ne kadar haksız?