II. Dünya Savaşı arifesinde Kızıl Ordu
Yazarın, özellikle makalede belirtilen komuta personelinin baskısına ilişkin hükümlerinden bazıları, Askeri İnceleme'nin editör personelinin görüşleriyle örtüşmemektedir. Örnek için makaleye bakın: "Stalin tarafından "ordunun soyulması" efsanesi"
Kızıl Ordu'nun neden Ukrayna'daki Belorussia'da sınır savaşlarını kaybettiği sorusu (KOVO savunma bölgesinde her şey net olmasa da) ve Baltıklar, uzun zamandan beri askeri tarihçilerin ve sadece ilgilenen kişilerin kafasında yer aldı. tarih SSCB ve Rusya. Ana nedenler:
1. Batı askeri bölgelerinde Sovyet birliklerinin gruplandırılmasında işgalci ordunun kuvvetlerinin ve araçlarının genel üstünlüğü (ana saldırıların yönünde ezici hale geliyor);
2. Kızıl Ordu, savaşın başlangıcını, hareketsiz ve az gelişmiş bir biçimde buluştu;
3. Düşman taktiksel sürpriz saldırıya ulaşmak;
4. Batı askeri bölgelerindeki birliklerin son derece başarısız konuşlandırılması;
5. Kızıl Ordu'nun yeniden düzenlenmesi ve yeniden silahlanması.
Bütün bunlar doğru. Fakat bu nedenlerden ayrı olarak, farklı açılardan ve değişik derecelerde ayrıntılarla tekrar tekrar ele alındığında, Haziran-Temmuz 1941’ta Kızıl Ordu’nun yenilgisinin sebeplerinin tartışılmasının dışında kalan bir takım sebepler var. Onları analiz etmeye çalışalım, çünkü aslında Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın trajik başlangıcında halkımız için büyük bir rol oynadılar. Ve siz, sevgili okuyucular, bu nedenlerin ne kadar önemli olduğuna kendiniz karar veriyorsunuz.
Genellikle, savaşın arifesinde Alman ve Sovyet birliklerini değerlendirirken, her şeyden önce, başlıca silah ve teçhizat türlerinin sayılarına, oluşum sayılarına ve maddi güvenliğine dikkat ederler. Bununla birlikte, birliklerin niteliksel göstergelerinden ayrılan tamamen niceliksel bir karşılaştırma, güç dengesinin objektif bir resmini sunmamakta ve yanlış sonuçlara yol açmaktadır. Dahası, genellikle birimleri ve birimleri düzenli güçleriyle karşılaştırırlar, bazen Alman birliklerinin uzun zaman önce harekete geçip harekete geçtiğini unutarak “bizim barış döneminden savaşa giriyorlardı.
Ancak savaş öncesi Kızıl Ordu'nun sorunlarını anlamadaki boşluklar çeşitli çarpıcı teorilere yol açıyor. Ancak bu makale, Rezun-Suvorov ve son çocukları tarafından yapılan genç komplo oyununun hayranları için değil, bu, Kızıl Ordu’da Dünya Savaşı’nın arifesinde her şeyin çok iyi olup olmadığına bakma ve bulma çabası.
Yirminci yüzyılın ortalarında askeri teçhizatın ve savaş yöntemlerinin geliştirilmesi, herhangi bir devletin silahlı kuvvetlerinin personeli için okuryazarlık gereksinimlerinde keskin bir artışa yol açtı. Ve hem personel asker hem de askeri rezervle ilgileniyordu. Özellikle önemli olan ekipman taşıma becerisiydi. 19. yüzyılın sonunda, Almanya, nüfusun evrensel okuryazarlığı ile dünyada ilk ülke olmuştu. Bu durumda, Bismarck, sıradan bir Prusyalı okul öğretmeni olan Krupp’un topunun Fransa ile savaşı kazandığını söylemekte haklıydı. Ve SSCB'de, yılın 1937 nüfusunun nüfus sayımına göre, 30 yaşından büyük olan neredeyse 15 milyonlarca okuma yazma bilmeyen vatandaş ya da toplam nüfusun% 18,5'i yaşadı. 1939'te, SSCB nüfusunun yalnızca% 7,7'i, 7 sınıfları ve daha fazlasına sahipti ve sadece% 0,7'i yüksek öğrenime sahipti. 16 yaş - 59 yaş grubundaki erkeklerde, bu rakamlar sırasıyla - 15% ve 1,7% olarak yüksekti, fakat yine de kabul edilemez derecede düşüktü.
Alman verilerine göre, 1939'in sonunda, sadece Almanya'da 1 416 000 otomobilleri vardı ve buna bağlı olan Avusturya, Sudeten ve Polonya filosunu içermeyen 1937'in sınırları dahilinde. Ve 1 Haziran 1941'te, SSCB'de sadece 120 000 otomobilleri vardı. Buna göre, nüfus açısından, Almanya'da 1000 vatandaşları, 30'in SSCB'den çok daha fazla aracı oluşturduğunu belirtti. Ayrıca, Almanya'da özel olarak yarım milyondan fazla motosikletin sahibi oldu.
SSCB nüfusunun üçte ikisi, İkinci Dünya Savaşı'ndan önce kırsal alanlarda yaşıyordu ve ezici vaka sayısındaki köy ve köylerden gelen kişilerin işe alınmasındaki eğitim ve becerilerin seviyesi oldukça düşüktü. Birçoğu orduya katılmadan önce hiç bisiklet kullanmamıştı ve bazıları bunu hiç duymamıştı! Bu yüzden bir motosiklet veya araba kullanma deneyimi hakkında konuşmak zorunda değildi.
Böylece, başlangıçta, sadece daha yetkin ve teknik olarak eğitilmiş bir asker nedeniyle, Wehrmacht Kızıl Ordu'ya karşı önemli bir avantaja sahipti. Sovyet liderliği bu sorunların farkındaydı ve savaştan önce okuryazarlık kursları düzenliyorlardı ve askerler askeri meselelerle birlikte okumak ve yazmak için eğitildiler. Bu arada, bu kısmen, Kızıl Ordu’nun sadece askerlik hizmetinden “geri çekilmek” istemedi, aynı zamanda hizmet vermeye istekli olan gençler arasındaki olağanüstü popülerliğinden kaynaklanıyordu! Ve memurlara ve sadece Kızıl Ordu adamlarına büyük saygı gösterildi.
Kızıl Ordu savaşçılarının cehaletini ortadan kaldırmak için yapılan devasa çabalara rağmen, Alman ordusunda ortalama okuryazarlık hala çok uzaktaydı. Alman üstünlüğü de, daha yüksek bir disiplin, bireysel eğitim ve “profesyonellerin ordusu” ndan kaynaklanan iyi düşünülmüş bir eğitim sistemi olan Reichswehr sayesinde büyüdü.
Bu, ilk başta Kızıl Ordu’da sınıf olarak küçük komutanların bulunmaması nedeniyle ağırlaştı. Diğer ordularda, görevlendirilmemiş subaylar veya çavuşlar olarak adlandırıldılar (ve Rus Çar ordusu da istisna değildi). Ordunun “omurgası” gibiydiler, en disiplinli, istikrarlı ve etkili kısmı. Kızıl Ordu’da, ne eğitim ne de eğitim ne de tecrübe düzeyindeki asker ve askerlerden hiçbir farkı yoktu. Görevlerini yerine getirmek için memurları çekmek gerekliydi. Bu nedenle, Sovyet tüfek bölümünün savaştan önceki yönetiminde Alman piyade bölümünden üç kat daha fazla memur vardı ve ikincisinin% 16 çalışanlarında daha fazla personeli vardı.
Sonuç olarak, savaş öncesi yılda Kızıl Ordu'da paradoksal bir durum oluştu: çok sayıda komutana rağmen (Haziran 1941, 659 bin kişi), Kızıl Ordu sürekli olarak devlete göre büyük bir komuta personeli sıkıntısı yaşadı. Örneğin, 1939'te ordumuzdaki bir komutan için 6 askeri, Wehrmacht - 29, İngiliz ordusunda - 15, Fransızca - 22 ve Japonca - 19 vardı.
1929'te askeri okullara kayıtlı olan öğrencilerin% 81,6'i yalnızca 2 - 4 sınıfının ilk eğitimi ile geldi. Piyade okullarında bu oran daha da yüksekti -% 90,8. Zamanla durum düzelmeye başladı, ancak çok yavaş başladı. 1933’de ilköğretimi olan öğrenci sayısı% 68,5’e düştü, ancak zırhlı okullarda hala% 85 oldu.
Ve bu, SSCB'de yalnızca yavaş ortalama olmasına rağmen, tutarlı bir devlet programı sayesinde artmaya devam eden düşük eğitim seviyesiyle açıklanmıyordu. "Menşei" ile kabul için yarar sağlama uygulamasının oynadığı olumsuz rol. Toplumsal statü (ve dolayısıyla eğitim seviyesi) ebeveynlerden ne kadar düşükse, yavrularını daha çok hevesle Kızıl Ordu subaylarına götürdüler. Sonuç olarak, okuma yazma bilmeyen öğrenciler, bir Alman öğrencinin doğrudan askeri işlere harcadığı zaman için harcayarak temel şeyleri (okuma, yazma, toplama, çıkarma vb.) Öğretmek zorunda kaldılar.
Askerdeki durum daha iyi değildi. İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Kızıl Ordu'nun komuta ve komuta personelinin yalnızca% 7,1'i yüksek askeri eğitimle övünebilirdi, ortalama% 55,9 idi, hızlanan kurslar% 24,6 idi ve geri kalan% 12,4 hiç askeri eğitim almadı. "Halkın SSCB Savunma Komiseri'nin, Yoldaş Timoşenko'yu kabul etmesine ilişkin Kanun" ta. Voroshilov dedi ki:
"Komutanlar için eğitim kalitesi düşük, özellikle 68'e kadar olanların sadece küçük bir teğmen için kısa süreli 6 aylık eğitim kursu olan şirket müfredatında."
Kayıtlı 915 ordu yedek komutanından ve filo % 89,9'unun arkasında sadece kısa süreli kurslar vardı veya hiç askeri eğitimi yoktu. 1076 Sovyet generali ve amirali arasında bile sadece 566 kişi daha yüksek askeri eğitim almış, ortalama yaşları 43'tür, bu da çok pratik deneyimleri olmadığı anlamına gelir. İşler özellikle üzgündü havacılık117 generalden sadece 14'ü daha yüksek askeri eğitime sahipti. Hava kuvvetleri ve bölme komutanlarının hiçbirinde yoktu.
Kış Savaşı sırasında ilk zil çaldı: Sovyet-Finlandiya savaşı sırasında, güçlü Kızıl Ordu, Finlandiya ordusunun beklenmedik şekilde inatçı bir direnişe maruz kalmasına neden oldu; Soğuk su bir küvet gibiydi. Derhal ordumuzun personel eğitiminin organizasyonunda önemli kusurlar ortaya çıktı. Savaş öncesi Kızıl Ordu'nun belası, vasat bir disiplin olarak kaldı; personelin ekonomik ve inşaat çalışmaları için askeri eğitimden sürekli olarak ayrılması, büyük mesafelerde birliklerin sık sık toplanması, bazen hazırlıksız ve donanımlı olmayan alanlara, zayıf eğitim ve maddi temel ve komutanların deneyimsizliğine kadar sık ​​sık toplanması. Eğitimin sadeleştirilmesi ve formalizmi gelişti ve hatta teftişler, egzersizler ve canlı atışlar sırasında ("sahtekarlık" dediği gibi) yasak bir aldatmaca bile gelişti. Ancak en kötüsü, bütün bunların, İkinci Dünya Savaşı'nın patlaması koşullarında sular altında kalmasıydı; Wehrmacht, SSCB'nin liderliği de dahil olmak üzere tüm dünyanın karşısında Finlilere göre daha güçlü rakipler yendiğinde. Bu zaferlerin arka planı karşısında, Finlandiya kampanyasının sonuçları açıkçası çok soluk görünüyordu.
Tam da Sovyet-Finlandiya savaşının sonuçlarına göre Savunma Komiserliği'nde büyük değişikliklerin gerçekleştiği görülüyor. 14 Mayıs 1940, yeni Halk Komiseri S. Tymoshenko, sipariş numarası No. 120 “1940 okul yılının yaz döneminde askerlik ve siyasi eğitim konusunda” emri verdi. Bu emir, Kızıl Ordu’daki tespit edilen eksiklikleri açıkça ortaya koydu:
“Korelo-Fin tiyatrosundaki savaşın deneyimi, ordunun eğitimi ve eğitimi konusunda en büyük eksiklikleri ortaya çıkardı.
Askeri disiplin uygun yükseklikte durmadı ...
Komutanların eğitimi, modern savaş gereksinimlerini karşılamadı.
Komutanlar birimlerini yönetmediler, astların ellerinde sıkıca tutmadılar ve toplam savaşçı kitlelerinde kendilerini kaybettiler.
Komutanların orta ve junior bağlantıdaki otoritesi düşüktür. Talep komutanları düşük. Komutanlar bazen cezai olarak disiplinin ihlal edilmesine, astlarının katlanmasına ve bazen de emirlerin uygulanmamasına doğrudan tolerans gösterdi.
En zayıf halka, kural olarak gerekli eğitim, komuta etme becerisi ve mesleki deneyime sahip olmayan şirketlerin, müfredatların ve departmanların komutanlarıydı. ”
Timoşenko, büyük bir savaşın çok uzakta olmadığının farkındaydı ve şunları vurguladı: "Savaş gerçekliği koşullarına daha fazla yaklaşmak için asker yetiştirmek." 30 Ocak 1941'ten 21 "1941 okul yılı için askerlik ve siyasi eğitimde" sipariş numarasında, bu formülasyon son derece zorlaşıyor: "Birliklere yalnızca bir savaşta ve sadece bir savaşta olduğu gibi öğretmek." Ancak bu çalışmalar için yeterli zaman yoktu. Ordumuz, en ufak bir hatayı bile affetmeyen ve her birini ağır bir şekilde cezalandırmayan güçlü, yetenekli ve acımasız bir rakiple şiddetli bir mücadele sırasında, bombaların altındaki askeri bilgeliğin temellerini kavramak zorunda kaldı.
Savaş tecrübesinin varlığı, birliklerin savaş yeteneğinin önemli bir bileşenidir. Ne yazık ki, kazanmanın, biriktirmenin ve birleştirmenin tek yolu düşmanlıklara doğrudan katılmak. Bunların hiçbiri, en geniş çaplı ve savaş durumlarına yakın bile olsa, gerçek savaşın yerini almayacak.
Ateş eden askerler görevlerini düşman ateşi altında nasıl gerçekleştireceklerini bilirler ve ateş komutanları askerlerinden ne bekleyeceklerini ve birlikleri için hangi görevlerin belirleneceğini tam olarak bilirler ve en önemlisi, doğru kararları hızlı bir şekilde nasıl vereceğini bilirler. Mücadele deneyimi ne kadar taze olursa ve askeri operasyonları yürütmek için gerekli olanlara alındığı koşullar ne kadar yakınsa, o kadar değerlidir.
Bu arada, "eski dövüş tecrübesi" ve onun zararlılığı hakkında çok iyi bilinen bir efsane var. Özü, iddia edilen eski askeri komutanların, artık yeni stratejik ve taktik kararları kabul edemeyecekleri kadar çok pratik deneyim biriktirmiş olmaları gerçeğinde yatmaktadır. Öyle değil. Kişi düşünme deneyiminin ataletini savaş tecrübesiyle karıştırmamalı - bunlar farklı bir düzende olan şeyler. Tam da düşüncesinin ataletidir, yeni askeri gerçekliklerin koşullarında çaresizliğe yol açan bilinen varyantlardan alınan bir kararın klişe seçimidir. Ve savaş tecrübesi tamamen farklı. Bu, ciddi değişikliklere uyum sağlama konusunda özel bir yetenek, hızlı ve doğru kararlar alma yeteneği, bu, savaş mekanizmalarının ve mekanizmalarının derinlemesine bir anlayışıdır. Gerçekten de, ilerlemenin ilerlemesine rağmen, savaşın temel yasaları pratikte devrimci değişimlere uğramaz.
İkinci Dünya Savaşı başlamadan önce savaşmayı başarabilen Sovyet komutanlarının birçoğu, kendine özgü bir karaktere sahip olan İç Savaş sırasında bile bunu yapma fırsatı buldu. İçinde dövüş çoğunlukla yarı gerilla yöntemleriyle yapıldı ve büyük çapta milyonlarca düzenli ordunun yaptığı savaşlardan radikal biçimde farklı, çeşitli muharebe ekipmanlarıyla sınıra doydu. Memurların sayısına göre - Birinci Dünya Savaşı gazileri - Wehrmacht birçok kez Kızıl Ordu’yu aştı. İmparatorluk Rus Ordusunun kaç memurunun Bolşeviklere karşı savaştığı ve daha sonra göç etmek zorunda kaldığı düşünülürse bu şaşırtıcı değildir. Her şeyden önce, savaş öncesi tam teşekküllü bir eğitime sahip olan memurlar, bu konuda çok daha fazla savaş zamanı mezuniyet meslektaşlarına göre daha üstünlerdi. Bu “eski okul” memurlarının küçük bir kısmı hala kaldı, Bolşeviklerin yanına gitti ve Kızıl Ordu’da görev almaları kabul edildi. Bu tür memurlara “askeri uzmanlar” adı verildi. Pek çoğu “tasfiye” ve 1930'in mahkeme işlemlerinde çoğu oradan kovuldu, birçoğu halkın düşmanı olarak vuruldu ve sadece birkaçı bu sefer hayatta kalmayı başardı ve saflarda kaldı.
Rakamlara bakarsak, Çarlık subayının yaklaşık dörtte biri yeni hükümet lehine bir seçim yaptı: 250 dışında, binlerce altın madeni, 75 binlerce, Kızıl Ordu'ya hizmet vermeye gitti. Ve sıklıkla çok sorumlu pozisyonlardalarlar. Böylece, İç Savaş sırasında Kızıl Ordu'nun bölümlerinin genelkurmay başkanları, 600'in eski memurlarına hizmet etti. Savaşlar arası dönemde sürekli olarak “temizlendi” ve 1937 - 38 içinde. O zamana kadar hayatta kalan eski filoların eski 38 kurtulanları arasındaki 63, baskı kurbanıydı. Sonuç olarak, bölüm genelkurmay başkanı olarak savaş tecrübesi olan 600 "askeri uzmanlar" dan, 2. Dünya Savaşı'nın başında 25'ten fazla kişi kalmadı. Bu üzücü aritmetik. Aynı zamanda, “askeri uzmanların” çoğu, yaşları veya sağlık durumları nedeniyle değil, yalnızca “yanlış” anketleri nedeniyle konumlarını kaybetti. Rus ordusunun geleneklerinin devamlılığı kesintiye uğradı.
Almanya'da ordu gelenekleri ve sürekliliği korunmuştur.
Tabii ki, Kızıl Ordu daha yeni bir savaş tecrübesine sahipti. Ancak, Wehrmacht'in Avrupa savaşlarındaki askeri tecrübesiyle karşılaştırılamadı. CER’de, Hassan Gölü’nde yapılan savaşların ölçeği ve Polonya’ya yapılan kampanya küçüktü. Sadece nehirde savaşır. Halhin-Gol ve Finlandiya kampanyası bir dizi Sovyet komutanını "kovma" fırsatı verdi. Ancak, bununla yüzleşelim, Finlandiya'da edinilen deneyim çok ama çok belirsizdi. İlk olarak, savaşlar Kuzey-Batı tiyatrosunun çok özel koşullarında ve hatta kış aylarında yapıldı. İkincisi, birliklerimizin karşı karşıya kaldığı ana muharebe görevlerinin niteliği, 1941 yılında karşı karşıya olduklarından çok farklıydı. Elbette, Kış Savaşı, Sovyet askeri liderliği üzerinde büyük bir etki yarattı, ancak düşmanın güçlendirilmiş savunmasını kırma deneyimi, ordumuzun savaş öncesi durağan tahkimatlarıyla Almanya'ya girdiği zaman, İkinci Dünya Savaşı'nın son aşamasında işe yaramadı. “Kış Savaşı” nda birçok önemli an denenmedi ve Alman grevleri altında çalışılması gerekiyordu. Örneğin, büyük ölçekli mekanize bileşiklerin kullanımı kavramı tamamen denenmemiş durumda kaldı, ancak Kızıl Ordu'nun ana şok gücü tam olarak mekanize olmuş kolordu. 1941’te, bunun için acı bir şekilde ödedik.
Sovyet tankerlerinin 1939-1940 ihtilafları sırasında kazandıkları deneyim bile büyük ölçüde kayboldu. Örneğin, Finlerle savaşlara katılan 8 tank tugayın tamamı dağıtıldı ve mekanize birliklerin oluşumuna döndü. Dokuz adım da öyle tank alaylar, aynı kader tüfek bölümlerinin 38 tank taburuna düştü. Ayrıca, küçük komutanlar ve Kış Savaşı ve Khalkhin-Gol Kızıl Ordu gazileri Haziran 1941'e kadar terhis edildi ve yerine yeni askerler getirildi. Bu nedenle, birimler ve oluşumlarla savaşmayı başaranlar bile deneyim, eğitim ve uyumunu kaybetti. Evet ve bunlardan azı vardı. Yani, savaşın arifesinde, Batı askeri bölgeleri Khalkhin-Gol veya Fin Savaşı'nın savaş deneyimine sahip sadece 42 oluşum içeriyordu, yani% 25'ten az:
LVO - 10 bölümleri (tüm bölge birliklerinin% 46,5'i),
Pribovo - 4 (% 14,3),
COVO - 13 (% 28),
KOVO - 12 (% 19,5),
OdVO - 3 (% 20).
Buna karşılık:% 82% "Barbarossa" operasyonu için ayrılan Wehrmacht bölümleri, yılın 1939 - 1941 adlı gerçek savaş deneyim savaşını yaşadı.
Almanların katıldığı düşmanlıkların ölçeği, Kızıl Ordu'nun katıldığı yerel çatışmalar ölçeğinden çok daha önemliydi. Yukarıda belirtilenlere dayanarak, Wehrmacht'ın modern ve manevra kabiliyetine sahip modern bir savaş yürütme konusundaki pratik deneyiminde Kızıl Ordu’yu tamamen geçtiğini söyleyebiliriz. Yani Wehrmacht, ordumuza başından beri böyle bir savaş empoze etti.
Biz zaten baskı konusu ile ilgilenmiştik, ancak bu konuyu daha ayrıntılı olarak ele almak istiyorum. En belirgin Sovyet teorisyenleri ve görüşlerini savunmak için cesareti olan askeri uygulayıcılar halkın düşmanları ilan edildi ve yok edildi.
Asılsız olmamak için, bu rakamları kısaca, SSCB Savunma Komiseri E. Kızıl Ordu Komutanı personelinin komutasındaki raporundan özetleyeceğim. Bu verilere göre, 1939'te, yalnızca ordudan, Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri'ni saymadan, 5 1940 kişi veya toplam personel sayısının% 1937'u görevden alındı. Bunlardan 18 658 politik nedenlerden dolayı kovuldu ve 13,1 11 tutuklandı. 104'te görevden alınan kişilerin sayısı Kızıl Ordu komutanları listesindeki 4 474 adamı veya% 1938'i idi. Bunlardan 16 362 insanı politik nedenlerden dolayı kovuldu ve 9,2 7 tutuklandı. 718'te, tüm 5 032 adamı veya bordronun% 1939'i görevden alındı ​​ve 1'in tamamı tutuklandı. Böylece, üç yıl boyunca, yalnızca kara birlikleri, siyasi nedenlerden dolayı 878 0,7'in kovulduğu 73 36 komutanlarını kaybetti ve 898 19 insanları tutuklandı. Yani, kara kuvvetlerindeki baskılardan kaynaklanan doğrudan kayıplar, 106 9 insanına aittir, başka bir 579 28 insanının işten çıkarılmasının sebepleri sarhoşluk, ahlaki bozulma ve hırsızlıktır. Ölüm, sakatlık veya hastalık nedeniyle daha fazla 685 4 kişi listeden çıkarıldı.
Dünyanın tüm ordularında yıllarca test edilen aksiyomlar vardır: 3 - 5 yıllarında ortalama kaliteler için bir takım komutanı hazırlanabilir; şirket komutanı - 8'tan sonra - 12 yıl; tabur komutanı - 15'tan sonra - 17 yıl; alay komutanı - 20'tan sonra - 25 yıl. Genel olarak generaller ve marşallar için, özellikle istisnai durumlar.
30'in baskısı, Kızıl Ordu'nun bütün memurlarına dokundu. Ama hepsinden korkutucu: onlar başıboş. Bu çok kesin bir kelime - "başı kesik." "Kafa" kelimesinden. Bastırılanların sayıları şaşırtıcı.
% 60 marshals,
100 rütbesi komutanlarının% 1,
100 rütbesi komutanlarının% 2,
% 88% komkorov (ve yeni atananlardan bazılarının da bastırıldığını düşünürsek - genel olarak% 135!)
Donanmada sadece sessiz bir korku vardı:
100 filosunun bayrak gemilerinin% 1'i,
100 filosunun bayrak gemilerinin% 2'i,
% 100, 1 bayraklarını,
100% rütbe 2 amiral gemisi ...
Kızıl Ordu’da komuta personelinin durumu felaket oldu. 1938'te eksik personel% 34'e ulaştı! Sadece kadro ordusu 93'a ihtiyaç duyuyordu, Komutanlar, tonoz sıkıntısı 350'teki işaretine yaklaştı. Bu koşullar altında, “siyaset için” reddedilen birçok kişinin orduya iade edilmesi gerekiyordu, 1937 - 39. 11 178 insanlar rehabilite edildi ve yeniden kurgulandı; bunlardan 9 247 “politikacılar” basitçe kovuldu ve 1 457 zaten tutuklanan ve araştırılan kişilerdi.
Bu nedenle, SSCB komutanlarının üç barışçıl yıl boyunca kara kuvvetlerinin onarılamaz zararları, 17 bin kadarı vurulmuş olan 981 10 insanına aittir.
İki yıl boyunca, SSCB Silahlı Kuvvetleri, generallere karşılık gelen unvanları taşıyan 738 askeri liderlerini geri döndürülemez bir şekilde kaybetti. Çok mu yoksa çok mu? Karşılaştırma için: İkinci Dünya Savaşı yıllarında, 416 Sovyet generalleri ve amiralleri çeşitli nedenlerle öldüler ve öldüler. Bunlardan, 79 hastalıktan öldü, 20 kaza ve felaketlerde öldü, üçü intihar etti ve 18 vuruldu. Böylece, tamamen zararlarla mücadele, generallerimizin 296 temsilcilerinin derhal ölümüne neden oldu. Ek olarak, 77'in öldüğü ve öldüğü 23 Sovyet generalleri de ele geçirildi, ancak bunlar önceki şekillerde zaten göz önüne alındı. Sonuç olarak, savaş SSCB'nin yüksek emrinin geri dönüşü olmayan zararları 350 insanlara aittir. Sadece iki yıllık baskıda, onların “kaybının” dört yıl içinde en korkunç kanlı kıyma makinesinin iki katı kadar olduğu ortaya çıktı.
Elde olanlar, "terfi" olarak adlandırılan baskı altındaki pozisyonlara tayin edildi. Aslında, Komutan N. V. Kuibyshev (Transkafkasya Askeri Bölgesinin komutanı) Kasım 21’teki Komutan 1937’e söylediği için, bölgedeki üç bölümün kaptanlar tarafından komuta edilmesine neden oldu. Bir bölüm, daha önce bir askeri okulda öğretmen olan bir büyük tarafından komuta edildi. Başka bir bölünmeye, daha önce bölünmenin askeri-ekonomik arzının başı olan bir büyük tarafından komuta edildi. İzleyicilerden gelen soruya: “Komutanlar nereye gitti?”, Komiser kısaca şöyle cevap verdi: “Diğer görevler belirli görevlerde bulunmadan NKVD ofisine transfer edildi.” Modern anlamda basitçe tutuklandılar. Bu şekilde bulanık olan basit komutan Kuibyshev Nikolai Vladimirovich, 2 yılı Şubat 1938'inde tutuklandı ve altı ay sonra vuruldu.
Baskılar sadece komuta personelinde hassas kayıplara neden olmakla kalmadı, personel ahlakı ve disiplini için daha az zor değildi. Kızıl Ordu’da, üst düzey komutanların üst düzey komutanların rütbesi “alem” başladı: hem ideolojik nedenlerle hem de tamamen ticari olarak (üstünlerin görevini üstlenmeyi umarak) bilgi verildi. Buna karşılık kıdemli komutanlar, astlarına karşı taleplerini azaltıyor, hoşnutsuzluklarından makul bir şekilde korkmuyorlardı. Bu da disiplinde daha da düşüşe neden oldu. Baskı dalgasının en ciddi sonucu, tüm saflardaki birçok Sovyet komutanının başarısızlığı için baskılayıcı sonuç korkusu nedeniyle inisiyatif alma isteksizliği idi. Kimse sonuçta ortaya çıkan sonuçlarla "sabotaj" ve "gönüllülük" ile suçlanmak istemedi. Aptalca yukarıdan emirleri yerine getirmek ve pasif olarak yeni kurallar beklemek çok daha kolay ve daha güvenliydi. Bu, özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın ilk aşamasında, ordumuzla acımasız bir şaka yaptı. Ben ve hiç kimse, Stalin'in imha ettiği askeri liderler Wehrmacht'in ilerlemesini durdurabilir miyiz bile söyleyemem. Fakat özerkliğe sahip olsalar ve fikirlerini ifade etmekten korkmadılar bile güçlüydüler. Yine de, her durumda, on binlerce kurbandan ve Kızıl Ordu'nun sınır savaşlarında yaşadığı böyle bir sağırlık yenilgisinden kaçınmanın mümkün olacağı görülüyor. 30'in sonunda Stalin, ordu personelinin Voroshilov ve Tukhachevsky destekçilerine bölündüğünü biliyordu. Askeri liderlikteki bölünmeyi ortadan kaldırmak için Stalin, eski silah arkadaşlarının kişisel sadakati ile “yeni askeri entelijensiya” temsilcileri arasında bir seçim yapmak zorunda kaldı.
TAKIM DÜZEYİ HAZIRLAMA
Yeniden yapılanma ve SSCB Silahlı Kuvvetlerinin sayısındaki keskin artış ile bağlantılı olarak ve ayrıca savaş öncesi "Savaş" ile bağlantılı olarak, taktik düzeydeki Sovyet komutanlarının eğitim seviyesi ve özellikle de Kızıl Ordu'nun en yüksek komutanlarının operasyonel eğitim seviyesi "keskinleşti".
Hızlı bir şekilde yeni birimlerin ve Kızıl Ordu'nun büyük oluşumlarının oluşumu, 503138 / op. No'lu Savunma Komiseri tarafından belirtildiği gibi, kariyer gelişimi hızlı olan ancak çoğu zaman haklı çıkmayan, komutanların ve personel memurlarının yüksek pozisyonlarına büyük bir terfi verdi.
1 «. Son savaşlar, kampanyalar, saha gezileri ve tatbikatlar hakkındaki deneyimler üst düzey komutanlar, askeri karargahlar, ordu ve cephe müdürlükleri için düşük operasyonel eğitim gösterdi.
En iyi komutanlar ... hala durumun doğru ve tam olarak değerlendirilmesi ve yüksek komuta planına göre bir karar vermenin yöntemini tam olarak ölçememişlerdir ...
Askeri karargah, ordu ve cephe kontrolleri ... ordunun ve cephenin modern operasyonlarının doğası hakkında yalnızca temel bir bilgiye ve yüzeysel bir anlayışa sahip.
Böyle bir üst düzey komutan ve personelin operasyonel eğitimi ile, modern bir operasyonda belirleyici başarıya güvenmenin MEMNUNİYET olduğu açıktır.
d) tüm ordu departmanlarına ... 1 Temmuz ayında, ordu saldırı operasyonunun çalışmasını ve geliştirilmesini tamamlamak için, Kasım 1'a kadar - bir savunma operasyonu ”.
[TsAMO F.344 Op.5554 D.9 L.1-9]
Operasyonel-stratejik düzeydeki komutanların durumu da kötüydü ve büyük egzersizlerde ASLA ASLA stajyer değil, sadece lider olarak davrandı. Bu öncelikle, 1941 yazında tamamen konuşlanmış Wehrmacht ile yüz yüze görüşecek olan sınır askeri bölgelerinin yeni atanan komutanıyla ilgilidir.
12 yıl boyunca KOVO (Kiev Özel Askeri Bölge), daha sonra idam edilen I. Yakir başkanlığında yapıldı. Daha sonra bölgeye Timoşenko, Zhukov ve yalnızca yılın Şubat ayından bu yana 1941 - Albay-General M. P. Kirponos emri verildi. Finlandiya'nın 70'inci SD kampanyasında Komutan, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını Vyborg'u alırken ayırdığı bölümden ayırdığı için aldı. Kış Savaşı'nın bitiminden sonraki bir ay içinde, o kolordu komuta etti ve altı ay sonra - Leningrad Askeri Bölgesi. Ve Mikhail Petrovich’in hocalarının arkasında Oranienbaum subayı tüfeği okulu, askeri paramedik okulu, Birinci Dünya Savaşı'nın önünde paramedik olarak hizmet veren bir şirket olarak görev yaptı. Kızıl Ordu'da bir tabur komutanı, genelkurmay başkanı ve alay komutanıydı. 1922’te, Kiev’deki “yaşlılar” okulundan mezun oldu ve ardından başına geçti. 1927’te Kızıl Ordu Askeri Akademisi’nden mezun oldu. Frunze. Kazan Piyade Okulu baş ve askeri komiseri olan 51'ten, 1934-SD SD Genelkurmay Başkanı olarak görev yaptı. Servis kaydına bakılırsa, Mikhail Petrovich, hiç şüphesiz kişisel cesaretine rağmen, askeri bir bölge olarak böylesine büyük bir birlik ittifakını yönetme tecrübesine sahip değildi (bu arada, SSCB'de en güçlüsü!).
Kirponos'u meslektaşı ile karşılaştırabilirsin. Mareşal Karl Rudolf Gerd von Rundstedt, 1893'te teğmen oldu, 1902'ta askeri akademiye girdi, Genel Kurmay'da 1907'ten 1910'e kadar görev yaptı, (o zamanlar Kirponos hala bir tabur komutanlığı yaptı). 1932'te piyade geneline terfi etti ve 1 Ordu Grubuna (Reichswehr personelinin yarısından fazlası) emretti. Polonya kampanyasında, ana darbeyi ele alan üç ordunun bir parçası olarak GA "Güney" e yöneldi. Batıdaki savaş sırasında, Wehrmacht'ın zaferinde kilit rol oynayan dört ordu ve bir tank grubundan oluşan GA "A" ya komuta etti.
Bir kez idam edilen I. P. Uborevich tarafından denetlenen komutan Zapovo'nun görevi, Haziran 1940'tan bu yana Ordu Generali Pavlov tarafından işgal edildi. 1914'teki cephe hattında gönüllü olan Dmitry Grigorievich, üst düzey görevli olmayan subay unvanını aldı ve 1916'te yaralandı. 1919 yılı olan Kızıl Ordu'da, takım komutanı, filo, asistanlık. 1920'te Kostroma Piyade Kursu'ndan, 1922, Omsk Lisesi'nden ve 1931'ta RKKA Askeri Teknik Akademisi Akademik Kurslarından mezun oldu. Dzerzhinsky, 1934 ile mehbrigade komutanı. CER ve İspanya’daki mücadelenin üyesi olan GSS unvanını aldı. Ağustos ayından bu yana, aynı yılın Kasım ayında Kızıl Ordu’nun ABTU’sundaki işte 1937 ABTU’nun başına geçti. Finlandiya kampanyası sırasında NWF birliklerini denetledi. Öyle bir bagaj vardı ki, İspanyol savaşının kahramanı, Batı Özel Askeri Bölge Komutanlığına atandı.
Ve 1898’te teğmen olan Mareşal Fedor von Bock da onunla yüzleşti. 1912’te askeri akademiden mezun oldu ve Birinci Dünya Savaşı’nın başında piyade ordusunun operasyon bölümünün başına geçti, Mayıs ayında 1915 11 ordusunun genel merkezine transfer edildi. Savaştan büyük bir rütbeli bir ordu grubunun operasyonel bölümünün başı olarak mezun oldu. 1929'te, Genel Müdür, 1 Mağaracılık Bölümü Komutanı, 1931'ta, Stetta Askeri Bölge Başkanı. 1935 ile 3-th ordu grubuna komuta etti. Polonya ile savaşta, iki ordunun bir parçası olarak "Kuzey" GA'ya yöneldi. Fransa'da - GA "B" nin komutanı olan 2 ve ardından 3 ordusu ve bir tank grubu vardı.
Komutan PribOVO F. I. Kuznetsov. 1916 yılında topluluk okulundan mezun oldu. Takımın kumandanı, ardından takımın başı yaya izcileri. 1918'ten Kızıl Ordu'da, şirket komutanı, sonra tabur ve alay. 1926’te Kızıl Ordu Askeri Akademisi’nden mezun oldu. Frunze ve 1930'te, onun için en iyi komutanlar için ileri eğitim kursları. Tambov Piyade Okulu - Şubat ayından beri Moskova'nın başkanı 1933 ve sonrasında. 1935'ten bu yana, Harp Akademisi'nin genel taktikleri bölümüne başkanlık etti. Frunze. 1937 ile kıdemli piyade taktikleri eğitmeni ve ardından aynı akademideki taktik bölüm başkanı. Baltık Filosunun komutan yardımcısı olarak, Eylül ayında 1939 Batı Belarus'ta bir “kurtuluş” kampanyasına katıldı. Temmuz ayından bu yana, 1940 - Kızıl Ordu Genelkurmay Başkanlığı Akademisi Başkanı, Ağustos ayında Kuzey Kafkasya Askeri Bölge Komutanı ve aynı yılın Aralık ayında PribOVO Komutanı olarak atandı. Her üç komutan arasında, en iyi teorik eğitime sahip olan Fedor Isidorovich'ti, ancak birliklerin komutasında pratik bir deneyime sahip değildi.
GA Kuzey'in komutanı olan rakibi Wilhelm Josef Franz von Leeb, 4 yılında 1895 yılında, 1897 yılındaki 1900 Bavyera alayında gönüllü oldu. 1909'te, Çin'deki boks ayaklanmasının bastırılmasına katıldı, 1915'teki askeri akademiden mezun olduktan sonra, Genelkurmay'da görev yaptı ve topçu bataryasına komuta etti. Yılın Mart 11 - Bavyera PD 1930 Genelkurmay Başkanı. Birinci Dünya Savaşı’ndan ordu grubunun lojistiğinin başı konumunda büyük olarak mezun oldu. 7’te, teğmen, 1933 inci PD’nin komutanı ve aynı zamanda Bavyera askeri bölgesinin komutanı. 2'te, 1938 Ordu Grubunun komutanı. 12'ten bu yana, XNUMX'in ordusunun komutanı. Sudetenland işgaline katıldı. Fransız kampanyasında, GA "C" komutunu verdi.
Eğitim, nitelikler, hizmet ve karşıt generallerin mücadele deneyimlerindeki karşıtlıklar bence açık. Bahsedilen Alman komutanlar için faydalı bir okul, tutarlı bir kariyer gelişimi idi. Pratik olarak mücadele operasyonlarını planlama sanatını ve iyi donanımlı bir düşmana karşı modern, manevra kabiliyetine sahip bir savaş koşullarında askerlerin komuta ve kontrolünü yapma becerisini tam olarak çözebildiler. Savaşlarda elde edilen sonuçlara dayanarak Almanlar, birimlerinin, birimlerinin ve oluşumlarının yapısında, savaş düzenlemelerinde ve eğitim birliklerinin yöntemlerinde önemli iyileştirmeler yaptı.
Komutanlarımız, bölücü bölümlerden liderlere, büyük birlik kitleleri tarafından bir gecede yükseldiler, bu yüksek pozisyonlarda kendilerini güvensiz hissettiler. Talihsiz seleflerinin bir örneği, Domoklov’un kılıcı gibi sürekli üzerlerine asıldı. I. Stalin'in talimatlarını kör bir şekilde yerine getirdiler ve bazılarının, Almanların saldırmaya hazır olmalarını arttırma sorunlarının çözümünde bağımsızlık gösterme konusunda çekingen çabaları "yukarıdan" durduruldu.
Bu yazı, hiçbir şekilde Kızıl Ordu'yu reddetmeyi amaçlamamaktadır. Savaş öncesi Kızıl Ordu'nun güçlü ve güçlü olduğuna inanıyor, onunla ilgili her şey güzeldi: çok sayıda tank, uçak ve toplu tüfekler vardı. Ancak bu, savaş öncesi Kızıl Ordu’daki en ciddi sorunları gölgede bıraktı, ki bu miktar ne yazık ki hiçbir zaman kaliteye dönmedi. Silahlı Kuvvetlerimizi muzaffer 1945 yılında bildiğimiz gibi yapmak için dünyanın en güçlü ordusuyla yoğun ve kanlı bir mücadelenin iki buçuk yılını aldı!
"Yirminci yüzyılda Rusya'nın nüfusu: tarihi yazılar." T 2. 1940 - 1959. M. ROSSPEN 2001
BR Mitchell ‛Uluslararası Tarihsel İstatistikler. Avrupa 1750 - 1993. Exeter, İngiltere.
A. Smirnov "Büyük Manevralar" Vatan № 4, 2000,
CPSU Merkez Komitesinin Haberleri № 1, M. Pravda 1990 g.
O. Souvenir “Kızıl Ordu personelinin, parti personelinin askeri personelin imhasına (1937 - Haziran 1941) direnişi”. VIA No. 11 2007
O. Hatıra Eşyası “Kızıl Ordu Trajedisi 1937-1938gg.” M. TERRA 1998
“Yirminci yüzyılın savaşlarında Rusya ve SSCB. Silahlı Kuvvetlerin Kaybı "G. F. Krivosheev M. OLMA-PRESS 2001 tarafından düzenlenmiştir.
“SSCB Halk Savunma Komiserliği altındaki Askeri Konsey, Kasım 1937. Belgeler ve materyaller M. ROSSPEN 2006.
N. Cherushev “Masum yok…” M. Veche 2004.
Yılın All-Union nüfus sayımı 1937: genel sonuçlar. Belge ve malzemelerin toplanması. M. ROSSPEN 2007
“Rus Arşivi: Büyük Vatanseverlik Savaşı” Т13. "STK'ların Emirleri 1937 - Yılın Haziran 21 1941." M. TERRA 1994
“1940'ta Kızıl Ordu'nun Komuta Komutanlığı - 1941 SSCB'nin NPO'sunun merkezi aparatının yapısı ve personeli, askeri bölgeler ve birleşik silah orduları. Belgeler ve materyaller M. Yaz Bahçesi. 2004g.
K. Kalaşnikof, V. Feskov, A. Chmykhalo, V. Golikov. "Haziran Ayındaki Kızıl Ordu, yılın NUMX'i (istatistiksel derleme)." Novosibirsk, Sibirya kronograf 1941 g
II. Dünya Savaşı arifesinde Sovyet stratejik planlama. 1’in bir parçası. Karşı saldırı ve önleyici grev
datur 6 Eylül 2011 13: 44 Yeni
Bütün bunlar mevcut duruma uygulanabilir, her şey tekrar eder ????
LESHA krep 6 Eylül 2011 13: 46 Yeni
FRITZA'DA BU BACANALIA'YI KIRILDIĞI KIRMIZI ORDU KOLAYIN KOMİSYONU İLE OLDU.
Warenic Haziran 5 2019 14: 16 Yeni
Faşist generallerin gözünden Sovyet Ordusu
Goebbels'in 1939'dan 1945'e kadar Sovyet ordusuna karşı tutumunun önemli bir evrimi dikkat çekicidir.
1945'e gelindiğinde, Goebbels genellikle 1934'te Alman ordusunda baskıya ihtiyaç duyulduğu fikrine geldi.
11 Kasım 1939 kaydı
Diyerek şöyle devam etti: "Rus ordusunun fazla bir değeri yok. Kötü yönetildi ve daha da kötü donanımlı ve silahlı."
29 Haziran 1941
"Ruslar kendilerini cesurca savunuyorlar. Emirleri operasyonel anlamda ilk günlerden daha iyi çalışıyor" ...
5 1945 Mart,
"Führer tekrar Genelkurmay'ı sert bir şekilde eleştiriyor. <...> Führer, Stalin'in bu [Kızıl Ordu komutasının tasfiyesi] reformunu zamanında yaptığını ve bu nedenle şimdi faydalarından hoşlandığını söyleme konusunda haklı. Bugün yenilgilerimizle böyle bir reform yapılıyorsa, nihai başarı için çok geç. "
16 1945 Mart,
“Genelkurmay bana biyografik veriler ve Sovyet generallerinin ve marshall'ların portrelerini içeren bir kitap sunuyor.Bu kitaptan son yıllarda yaptığımız hatalar hakkında çeşitli bilgiler almak çok kolay. Bu marshallar ve generaller ortalama olarak son derece genç, neredeyse hiçbiri 50 yaşından büyük değil Onlar son derece enerjik insanlar ve yüzlerinde iyi bir halk mayası olduklarını okuyabilirsiniz ... Kısacası, Sovyetler Birliği liderlerinin daha iyi insanlardan geldiği hoş olmayan bir sonuç çıkarmak zorundayım. kendi kadromuzdan daha fazla ... Genelkurmay'ın Sovyet marshalları ve generalleri hakkındaki kitabından, bu tür liderlerle rekabet edemeyeceğimize dair izlenime sahip olduğumu da ekleyerek Führer'e bilgi veriyorum. Generallerimiz çok eski, modası geçmiş <...>, bu da Sovyet generallerinin muazzam üstünlüğünden bahsediyor. "
kagorta 6 Eylül 2011 14: 09 Yeni
Sınır savaşında yenilgiye yol açan bir dizi faktör ve eğitim seviyesi. Polonyalılar, İngilizler ve Fransızlar bu tür darbelere dayanamadı, ama başardık. Ancak teoride eşit derecede güçlüydük. Sadece Almanların güçlü bir bağlantısı vardı (burada teknik geri kalmışlığımızın bir yeri vardı), iyi hava keşifleri, birliklerin iyi koordine edilmiş etkileşimi ve kötü bir hava saldırısı uyarı servisi (bir radarın olmaması - yine teknik geri kalmışlık ile) ve en kötü korkunç asker konfigürasyonu var ve ancak o zaman kadrolar ve daha sonra ilk kademe en iyi kadrosu ile, sadece zaten "zemin" koymak en iyi politikası var. Ve personelin rolü öncelikle ikinci kademenin ordularının yenilmesinde oynadı (örneğin Kırım Cephesi'nin trajedisi ya da Almanların buna “Bustard'ı avlamak” dediği gibi).
Frrost 6 Eylül 2011 14: 57 Yeni
makale: aptal ivalar ve bilge Almanlar ...! İki gerçek hesaplandı, sadece değer yargıları yapıldı, ancak rakamlar ya tavandan yazılmadı ya da alınmadı ve "Bazıları Stalin tarafından başını kesmek" miti, diğerleri bazı olaylardan önce alınmadı ve bazı olaylardan önce alınmadı. sonra veya belirtilmemiş (örneğin zırhlı araçlar).
DMB 6 Eylül 2011 15: 23 Yeni
Editörlerin bu makalede neyle aynı fikirde olmadığını anlamadım. Yabancıları dahil etmenin gerekli olduğunu düşündüğüm "siyasi nedenlerden dolayı" görevden alınanların sayısını özel olarak karşılaştırdı. Kabaca karşılaştırılabilirler. Ve bu Volkogonov ile ilgili değil (sürüngen zararlıydı). Bana öyle geliyor ki, yazar haklı olarak savaşın ilk döneminde komuta personelinin düşük eğitim seviyesinden bahsediyor. Tabii bir yılda bir tabur komutanından bir tabur komutanından "kör" olmazsın. Nuggetlar sayılmaz.
Bir başka soru da Stalin'in neden savaşı öngördüğü (ve bunu inkâr etmenin aptalca olduğu, çünkü ne Almanlar ne de İngilizler ve Fransızlar barış içinde yaşayacaklardı) bir baskı çarkı fırlattılar. Şahsen askeri bir darbeden korktuğunu düşünüyorum, ancak bu darbenin ülke için daha iyi olup olmayacağını söylemek zor olacak.
Marat 6 Eylül 2011 21: 18 Yeni
Giderek daha fazla araştırmacı, bir komplo tehdidinin bir yüzleşme olduğuna inanmaya meyillidir. Veya Stalinleri - ya da Stalin'lerdir. Büyük olasılıkla, bu düzenli “Decembristler” ülkeye iyi bir şey getirmeyecek ve savaşta her şeyin nasıl ortaya çıkacağı bilinmiyor.
Stormbreaker 4 Eylül 2015 16: 11 Yeni
Bir yıl içinde bir tabur komutanından bir tabur komutanından “kör” değilsiniz.
Sonuçta, teğmenlerden majörlere, İspanya'nın kahramanlarından, bölgenin Hava Kuvvetleri komutanlarına, edindikleri deneyimden çok daha fazla yükseldiler.Ayrıca, tüm inisiyatiflerden mahrum bırakıldılar, zincirlenmişlerdi.
Aktium 7 Eylül 2011 13: 25 Yeni
Makaleyi dikkatlice okudum Prensip olarak, yazar resmi istatistiklere atıfta bulunur, ancak yanlış sonuçlar çıkarır, örnek olarak açıklayacağım Büyükbabam Veliky Novgorod yakınlarındaki Volkhovskoye köyündeki bir cemaat okulunun ÜÇ sınıfından mezun oldu. 8. sınıfta 30'lu yıllardaki eğitim modern bir lisenin 7. sınıf eğitimine eşdeğerdir. 9'de okuldan mezun olan teyzem (1967-70x okul çocukları) okuduğumuzu söyledi hafif bir program. 80'ün 6. sınıfı için cebir üzerine bir ders kitabı alıyorum ve 1983'ün 8. sınıfı için özdeş bir ders kitabı ile karşılaştırıyorum (fark sadece 2003 yaşında) Bire bir.Ama 20. sınıfta okuduğumuz şey, 6. sınıfta çalışıyorsunuz, eğitim sisteminin bozulması karşısında.
Baskılara gelince, evet, öylelerdi, ama o zamanlar askeri teorinin geliştirilmesinde iki akımın olduğunu unutmayın, hücum teorisinin destekçileri (Stalin kafadayken) savunma teorisinin destekçilerini yok etti.
Şimdi asıl mesele: Sovyet birlikleri Almanya ile savunma savaşına hazırlanıyorlarsa, havacılık da dahil olmak üzere devasa birliklerin kitlesinin Batı sınırına yakınlaşması neydi? Bana Sovyet Genelkurmayındaki düşük askeri eğitim seviyesinden bahsetmeyin. (ve bu arada, onu hapse atmadılar ve vurmadılar ve sonuna kadar tüm İkinci Dünya Savaşı'na hizmet etti). Askerleri ön cepheye konsantre ediyorsanız, o zaman bir saldırı hazırlıyorsunuz. Bu arada, Rezun-Suvorov'u (GRU memuru, bu arada) sevmeyenler, bunu okumanızı tavsiye ederim
I. HOFFMAN SALDIRI SAVAŞI İÇİN SOVYETLER BİRLİĞİ HAZIRLIYOR. 1941 yıl www.fedy-diary.ru
ve askeri okulların mezunları önünde "Stalin'in Konuşması 5 Mayıs 1941".
Yine de, 41 yaşından sonra yapılan savaşın sadece kısa subay kurslarını tamamlayan genç teğmenler tarafından yapıldığını unutmayın.
Yoksa senin için bilinmiyor muydu?
Sanzyro 7 Eylül 2011 16: 00 Yeni
Küçük bir detayı unut. Aynı küçük şey. Savaş imha etmekti ... Basit, yıkıma aptalca! Ve hayatta kalmak gerekiyordu. Sadece hayatta kalmak için. Nasıl olursa olsun ... Ve zaferden sonra eleştiri uygun mu? Ah, bu kadar ustalıkla kavga etmediler ... Ah, kahretsin, çok fazla asker esir alındı ​​... O zaman bir seçenek var mıydı? Almanlar bile vardı! Kaybettiler ve onlara kötü bir şey olmadı. Toprakları biraz kestiler ve hepsi bu. Atlattı. Bir ulus olarak hayatta kaldı. Ve yenilgi durumunda hayatta kalabilir miydik? Cevap açıktır ve birçok tarihsel gerçek tarafından onaylanmıştır - HAYIR! Ve şimdi bunun hakkında tartışmak için, hiç kimse olmayacaktı ...
Aktium 7 Eylül 2011 22: 50 Yeni
Vatandaş Sanzyro, ve savaşın imha için olduğunu kim söyledi? Sovyet okul kitaplarından öğrendin mi? Bildiğim kadarıyla Ukrayna ve Kafkasya'nın bir kısmı Büyük Almanya topraklarında yer almalıydı.Başka satın almalar tartışılmadı Barbarossa planı, Rusya'daki Sovyet gücünü yok etmek için Urallara Kızıl Ordu ile yetişmek gerektiğinden ve o zaman Sovyet gücünün sırtı kırılacak.
Hitler'in tüm dünyayı fethetmek istediği gerçeği sadece bir Bolşevik-Jedi masalı… Eh, kendiniz karar verin: doğrudan Almanya, Çek Cumhuriyeti, Polonya'nın yarısı ve Fransa'nın yarısı ele geçirildi. Avusturya gönüllü olarak katıldı (Anschluss). "amatörler tarihe anlatmayı seviyorlar mı? Yok etmek için savaş yoktu. Bolşevik tehdidine karşı bir savaş vardı (bu özel durumda).
Denis'e de cevap vermek istiyorum. Ne olmuş yani? Kırmızı askerlerin Reichstag'ın duvarlarına imza attığından memnun musunuz? Bu, görünüşe göre, bir şekilde kişisel olarak "altın milyar" da bir yeri garanti ediyor ve sizi refah haline getiriyor.
Modern Rus ordusu, Japonya'nın kendini savunma güçleriyle bile başa çıkamayacak. Sizi temin ederim ki böyle bir şey. Şimdi gerçekten bir "imha savaşı" var ve SSCB'nin "uluslararası yardımı" ile beslediği ve beslediği tam da bu kuvvetler ve "evrensel eşitlik ve emekçilerin kardeşliği" mitler. Bugünkü röportajda Zyuganov bile göçmenlerin kötü olduğunu ve kimin nerede ve nerede önemli olmadığını imzaladığını kabul etti.Almanya'daki Almanların Rusya'daki Ruslardan daha iyi yaşaması ve Almanya hala İsrail'e haraç vermesine rağmen, Rusya Kafkasya'ya ve diğer "dostlara" yüz kat daha fazla ödüyor. Son zamanlarda, "Venezuela'dan kardeşler" e silah satın almak için 4 milyar dolar bağışladılar. Belki de yanlış bir şekilde gurur duymak yerine “Kremlin'e nasıl imza atacağınızı” düşünmek faydalı olacaktır: “ama yine de onları yaptık.” Tarih öğretilmeli ve buna göre çizilmeli, kuluçkahane hiç kimseye yardım etmedi.
Hafiye 22 Aralık 2013 22: 34 Yeni
Peki ya Führer’in askerlerine hitap etmesine ne dersiniz?))) Sovyet masallarını söyle? Böylece kayıtlar korunur)))
Ukrayna ve Kafkasya? Hepsi bu? Ve Belarus kim? Rusya'nın kendisi?))))
Avusturya gönüllü mü? Parantez içinde kendilerini anschlus yazar)))) Yani, yasadışı katılım)))
Peki ya Hollanda ile Danimarka? Fransızlar onları yakaladı mı?)))) Ve Balkanlar mı?))))
Warenic Haziran 5 2019 15: 06 Yeni
Sarah Wagenknekht (Almanca, bu arada): "Polonyalılar! Auschwitz'deki sobaları kimin kapattığını unuttun mu?" Isıtma için değil, boğuldular. Ve sadece Polonya'da değil, bu tür birçok fırın vardı.
Hitler'in onları gayretleri için öveceğini ve Volyn'de, Khatyn'de en iyisini denediğini düşünen sadece Bendera ve Letonya ss-koyuydu ...
Denis 7 Eylül 2011 16: 34 Yeni
Her neyse, Kremlin'e değil, Reichstag'a pom sinyalini verdiler.
Doğru, ne pahasına olursa olsun ...
rahip 15 Eylül 2011 13: 13 Yeni
Ve elbette hepiniz oradaydınız ve düşünceler olaylara görgü tanıkları olarak ifade edildi.
xomaNN Nisan 17 2013 20: 01 Yeni
Birçok açıdan yazara katılıyorum. Bilimsel bir kütüphanede akşamları Omsk'ta bir iş gezisinde, insanların düşmanlarına karşı ilkel suçlamalar yüzünden dehşete düşerek 36-39 yıllık gazetelerin ciltlerini inceledi. “Deneyimli askeri adamlar yok edildi.
Hafiye 22 Aralık 2013 22: 31 Yeni
Üst düzey komuta personelinin bu “renginin” kullanımı nedir? Hiçbirinin askeri eğitimi daha yüksek değildi. Sadece İç Savaşı deneyimleyin. Onları çıkardığınız için teşekkür edin, yerine, bu komutanların aksine, Birinci Komuta Savaşı deneyimine rağmen, küçük komuta görevlerinde de bulunan Zhukovs, Rokossovskys, Gorbatovs vb.
Schadenko’nın sertifikası neden her zaman sunulmuyor? Peki, yasadışı yollardan kovulan 12 bin kişi geri döndü?
Başhekim 29 Ekim 2017 22: 27 Yeni
Bir makale için fena değil