10 Nisan Cuma Saat 01:31 - Karantina Günlükleri
Bugün aslında güzel bir gündü köyde yani Samsun'dayım.Babaannemlerin yanındayım ablam kuzenim ve ben karantina günleri başlamadan gelmiştik Samsun'a hala da buradayız bir nevi kilitlendik.Bugün babannem beni babama şikayet etti -olmayan birşey yüzünden- haliyle babam da bana kızdı.Ablam bile arkamda durmadı siz düşünün.Hayır bir hatası olduğunda kuzenimin bile arkasında duran "abla gibi abla" benim 'öz kardeşinin' arkasında durmuyor ben sadece buna üzülüyorum. Hiç birşey yolunda gitmiyor.Annem de sürekli azarlar, kuzenlerim zaten beni aşşağılamak adına yaşıyorlar arkadaşlarım desem beni çokta sevdiklerini söyleyemem beni sorgusuz dinleyen bir kişi vardı.Merve hocam onunla da görüşemiyoruz inanın çok özledim onu hiç kimseyi özlemediğim kadar çok özledim. Birileriyle konuşmaya ihtiyacım var.Sürekli mutluymuş rolü yapmaktan bıktım.İşte böyle bende son çareyi burda buldum:(
Bir sonraki günlükte görüşmek dileğiyle..
Bazı şeylerin geçici olduğunu unutma :)
Arkadaşların seni sevmiyorsa, neden yeni arkadaşlarla yoluna devam etmiyorsun?
Düşünmedim değil yeni arkadaşlar edinöeyi ama hep yalnız kalırım düşüncesi önüne geçti.
Belli ki psikolojik olarak sıkıntılı bir süreçten geçiyorsun. Bazen her şeyin üzerimize geldiğini düşünürüz ama bir süre sonra bu da geçer. Sana tavsiyem bu gibi durumlarda kendini geliştirmeye yönelmen. Bizleri farklı konumlara, mekanlara taşıyabilecek en büyük şeylerden birinin başarı olduğuna inanıyorum.(Başarmayı çok para kazanmak olarak algılamayın, bundan bahsetmiyorum.) Başarırsan ortamını, yaşamını ve bir çok şeyi değiştirebilirsin.