Çıplak (1993) - Sinefil
Film 2 Saat 12 Dk. Dram, Komedi İngiltere 9 Nisan 2006
IMDb: 7.8 (30.792 OY)
Johnny çalıntı bir arabayla geldiği Londra'da ilk önce eski sevgilisi Louise'in evine gider. Bir müddet burada kalsa da, hiçbir yere ait olmayan bu adamı bağlayan hiçbir şey yoktur. Johnny bavulunu alır ve Londra sokaklarında dolaşmaya başlar. Canının istediği yerde canının istediği gibi davranmakta ... Devamı
filmde yer alan karakerlerin genel olarak melankolik oluşu, baş karakter johnny'nin ise her şeyi kabullenmiş bir pesimist ve hiççi kişiliği filme ayrı bir hava katmış. filmde herkes kırılgan bir biçimde kendi yalanlarına tutunurken, mutlu olduğunun izlenimini vermeye uğraşırken johnny bunları tek tek yıkarak insana huzursuzluğu, düşünmek istemediği soruların cevaplarını ağır bir şekilde veriyor. filmde yaşlanma, ölüm korkusu ve başkasına bağlı bir biçimde yaşama (bağlanma) temalarına ağırlık verilmiş. kibirli zengin adam en başlarda yaşlanmak istemediğini belirtirken beğendiği vücudunu her fırsatta sergiliyor, ayrıca insanı küçümseyen gülüşünü artık bir tik haline getirmiş. kendini izlettiren kadın ışığı ve mesafeyi kullanıp kendi egosunu şişirmeye çalışırken johnny onun öz güvenini benseverliğini yıkıma uğratıyor. ayrıca burada johnny'nin planlı davranması çok hoşuma gitti her ne kadar kendi çaldığı belli olacak kitapları çalm
filmde yer alan karakerlerin genel olarak melankolik oluşu, baş karakter johnny'nin ise her şeyi kabullenmiş bir pesimist ve hiççi kişiliği filme ayrı bir hava katmış. filmde herkes kırılgan bir biçimde kendi yalanlarına tutunurken, mutlu olduğunun izlenimini vermeye uğraşırken johnny bunları tek tek yıkarak insana huzursuzluğu, düşünmek istemediği soruların cevaplarını ağır bir şekilde veriyor. filmde yaşlanma, ölüm korkusu ve başkasına bağlı bir biçimde yaşama (bağlanma) temalarına ağırlık verilmiş. kibirli zengin adam en başlarda yaşlanmak istemediğini belirtirken beğendiği vücudunu her fırsatta sergiliyor, ayrıca insanı küçümseyen gülüşünü artık bir tik haline getirmiş. kendini izlettiren kadın ışığı ve mesafeyi kullanıp kendi egosunu şişirmeye çalışırken johnny onun öz güvenini benseverliğini yıkıma uğratıyor. ayrıca burada johnny'nin planlı davranması çok hoşuma gitti her ne kadar kendi çaldığı belli olacak kitapları çalmadan önce ben pek kitap okumam diyerek en sevdiği diyalogdan kaçıyor, tartışmıyor. filmde sülük gibi yapışan kız en rahatsız edici karakterlerden, sürekli kendinden güçlü birine tutunma ihtiyacıyla insanın en büyük özgürlüğü olan yalnızlık hakkına ve yaşama alanına tecevüz ederken, erkeklerin kendisini neden istemediğini algılayamıyor bile ki johny ona sadist eğilimlerde bile bulunurken buna katlanıyor (çoğunlukta olan günümüz kız tipine benziyor). kitap okuyup, çok şey bildiğini sanan müze görevlisi ise modern hayatta işlevi gereksiz, boş uğraşlar peşinde koşan insan tipinin en iyi örneği.yaptığı iş de bunun en iyi örneği.kendi içine kaçtığı kendi içinde değer yargılarında evrilen insan tipi.onun için aslında harekete geçmekten çok, izlemek, yorumlamak ve temel ihtiyaçlarını karşılaması ağır basıyor. izlediği kadını johnny'in o gün ayarlaması onu bu bakımdan kızdırıyor ve johnny'e aslında filmde en doğru göndermeyi de bulunan yine o oluyor. yemeğin parasını nasıl ödeyeceksin diye. çünkü johnny her ne kadar ölümü kabul edip, yaşlanmaya aldırış etmese ve istediği her yerde yaşama ama barınanamama özgürlüğününü bilincinde de olsa bekçinin ona söylediği şeyin doğruluğu ortaya çıkıyor. temel ihtiyaçlardan olan barınma ve yemek yemenin yanında diğer ihtiyaçlardan olan paylaşma ve korunma ihtiyacının eksikliğinden dayak yiyip korunmasız bir halde kalıyor. insan doğadan kopuk yaşar ama toplumdan ve düzenden asla düsturunu hatırlatan anlayışla tekrar geri kaçtığı eski kız arkadaşının evine gidiyor. ama oradan da bağlanmak istemediğinden dolayı kaçıyor. filmde başkalarına bağlı olmadan yaşama arzusu ve önlenemez insan yalnızlığı çok iyi vurgulanmış. ayrıca filmin sonlarında gelen kontrol hastası e mantık manyağı hemşire karakterine bayıldım. bir de johnny'i evinden kovan kadın anladığım kadarıyla hayatını tamamen lokantada yaşamaya göre adapte etmiş. yalnızlığa feci halde saplanan kadın, köpeğin var mı ve noelde ne yapacaksın gibi çocuklukta önemli bulduğu belki çocukluktan beri yapamadığı şeyleri sorguluyor. ve 2 defa sorduğu soru şuydu: fasülye yer misin. bu kadının nasıl otomatlaştığının en tipik örneğiydi. ayrıca johnny'nin eski sevgilisinin evinin numarası 33 ken, poster asan çocuğun aynı gün astığı ilanlara iptal edildi yazması en dikkat çekici ayrıntılardı (benim için)
FİLMİN SONUNDA TOPALLAYARAK GİDEN JOHNNY, EVRİMİN TİPİNİN EN GÜZEL ÖRNEĞİ. ARABAYLA GELEN JOHNNY SONUNDA TOPALLAYARAKDA OLSA YOLUNA DEVAM EDİYOR. BU DRUM TERS BİR EVRİMLEŞME GİBİ GÖRÜNSE BİLE HER ŞEYİNİ KAYBEDEN İNSANIN YAŞAMINA DEVAM ETME ZORUNLULUĞU VURGULANMIŞ
Tek bir dünya var o da sahte, acımasız, çelişkili, baştan çıkarıcı ve anlamsız-bu şekilde kurulan gerçek dünyadır.bu gerçekliği bu hakikati fethetmek için yaşamak için yalanlara ihtiyacımız var.harbiden öyle mi?? filmde başkarakter bu korkunç anlamsızlık hissini hafifletme çabasında..
Filmde, Londra sokaklarında top gibi yuvarlanarak dolaşıp etrafına felsefe saçan geveze bir adam bizi de merakla peşinden sürüklerken, içeriğindeki kara mizahla sürükleyiciliği ve seyir zevkini arttırıp, kabullenmek olmasa da varoluşçuluğu ve nihilist felsefeyi anlamak için güzel bir fırsat sunuyor.
Yönetmenin deneysel tiyatro kökenli olmasından kaynaklı olarak Secrets & Lies filminde olduğu gibi bu filmde de tiyatro oyunu havası oldukça güçlü bir şekilde hissediliyor. Belki bu yüzden her biri görevini fazlasıyla yerine getiren oyuncuların başarısında yönetmenin parmağı olduğu çok açık görülebiliyor.
Anlatımında, kadınlara yönelik yaklaşımı fazlaca erkeksi olan film, toplumsal yansımayı aktarması için yönetmen tarafından özellikle böyle tercih edilmiş olmalı.
Coen'lerin "Big Lebowski"sinin aksine aylaklığı yüceltmeden sorgulaması filmin en önemli artısı olurken, diyaloğa dayalı anlatımı sinema dili açısından en önemli eksisi... 75/10
Coen'lerin "Big Lebowski"sinin aksine aylaklığı yüceltmeden sorgulaması filmin en önemli artısı olurken, diyaloğa dayalı anlatımı sinema dili açısından en önemli eksisi... 75/100
Sinemada felsefenin nirvanası
Kaos Teorisini, ve hiçlik kavramını diyaloglarla insan hayatı üzerinden işleyen bir başyapıttı. Filmdeki ana karakterin, Kelebek etkisi ile ilgili okuduğu kitap ise aslında güzel bir göndermeydi kaos teorisine. Psikolojik yönü ise tamamen ayrı bir konu filmin. Müziği ve işleyişiyle büyülendim.
Çoğu insanın hayatı boyunca aklını kurcalayan, rahatsız olmamak için boşvermeye çalıştığı ve hayata tutunmak için kendini konumlandırdığı ''ana temellere'' ciddi bir saldırı vardı. Üzerine düşülmeyen varoluşsal sıkıntılardı aslında bu saldırılan kısım. Rahatsızlık duymamak için kendi hiçliğiyle yüzleşmeyenler, yabancılaşmayı yaşamamak için başka şeylerle oyalanarak hayata tutunmaya çalışanlar. Filmdeki derin felsefi temelleri olan diyaloglar, gerek zaman kavramı, geçmiş, gelecek, şuan ve ''sıkıcılık'' ile ilgili olan diyaloglar aşırı derinlikliydi.
"Temelde benim söylemek istediğim birkaç yumurta kırmadan omlet yapılamayacağı ve insanoğlu sadece kırık bir yumurta. Omletse iğrenç olmuş."
"Sıkıldım mı? Hayır hiç de sıkılmadım. Ben hiç sıkılmam. Herkesin derdi bu, herkes sıkılıyor. Doğa size açıklandı ve sıkıldınız, yaşayan beden açıklandı ve sıkıldınız, evren size açıklandı ve siz bundan da sıkıldınız. Şimdi yalnızca ucuz heyecanlar istiyorsunuz; bunlardan bol bol istiyorsunuz. Ve yeni oldukları sürece ne kadar adi, saçma oldukları fark etmiyor. Hakkımda ne söylersen söyle ama ben hiç de sıkılmıyorum."
kitap tadında bir film.
Bu dünya ne zaman sona erecek? filmin en son repliğidir. Maruz kalınan gerçekliğe tahammül edememe hissi ekseni etrafında dönen olaylar sorgulatıcı ve sizi düşünmeye zorluyor bir zaman sonra sorulara verilen yanıtlar sizi de tatmin etmiyor ve kendi cevaplarınızı arıyorsunuz. Elinize kağıt, kalem alın ve not tutun. Her replik sizinde cevap aradığınız sorular ve anlaşılamayacağınızı düşündüğünüz yanıtlar
"aforizma kasıyorum abieh" kafasında olup da söylenenlerin boş olmadığı bir film izlemek çok makbule geçti, teşekkürler.
Bu film, öyle bir kere izlenecek filmlerden değil önce bunu bir yerleştirelim kafalara. Anlam zorluğu çekilebilir.Vermek istedigi bütünlüğü kavramak isteyen; kişinin hayatı sorgulaması ve benliğini, özünü bulmasını sağlayacak kült bir film. Oyunculuklar kötü, diyaloglar karmaşık vs. gibi yorumlara katılmıyorum. Kendini bulabilme evresinin ötesini anlatıyor başroldeki abimiz. Diğer karakterler de kendilerini ifşa ediyorlar. Zırlak olması, umursamayan başroldeki abiye yakın olan diğeri, içsel dürtüleriyle cinselliği dışavurum yapan bir başka abi, takıntılı bir hemşire abla bla bla. Kendi olabilmeyi kimse öyle kolay kolay beceremez. Bir varoluş hikayesi..
zaman kaybı gibi değil gibi bir film
David threwlis'in "bir zamanlar kurtadamdım" demesi azkaban tutsağına bir gönderme gibi duruyordu azkaban tutsağının bundan sonra çekildiğini öğrenmeseydim eğer.
filmi tek kelimeyle özetle deseler şüphesiz ki bu "travma" olurdu. düşünün ki, her şeye muhteşem inanabilen bir insan için hayat kendine "umut et" demekten başka bir şey vermeyecektir. neyin şimdisi, neyin sonrası ve de neyin geçmişi. hepsi bir anda oluyor ve az önce hepsi gitti, birazdan da kalmayacak. şuanın içine bu kadar hapsolmuşken neden sürekli kendimizin yanından geçip duruyoruz?
film her açıdan travma oluşturacak düzeyde. insanı ve ilişkileri hatta tanrıyı teker teker kırıp, döküyor ki hak vermeden geçemiyorsunuz.
" Hiç düşündün mü , hiç bilmesen de şu berbat hayatının en mutlu anını çoktan yaşamış olabilirsin ve geleceğinde hastalık ve acılardan başka bir şey olmayabilir " deme cesareti gösteren film. Dünya o kadar sıkıcı bir yer değil ki , eğlenmeyi bilmek lazım. Bazılarımızı zaten sarmış bir ilahi tatminsizlik duygusu . Ne yapsak boş arkadaş diye kendimizi asalım mı yani ? Dünya güzel her şeye rağmen.....
Filmin içine girip şu garip karakterive saçmalıklarını dünyanın dışına bir yere atmak istedim. Bir insan bu kadar karamsarlığını yapıştırmak ister mi ?
Sartre in varoluşçusu felsefesini okuyup bir de Allah inancı katarsanız; yönetmeni çok daha iyi anlarsınız. Bugüne kadar seyretmediğim için mutlu oldum çünkü daha önce Sartre okumamış olacak ve filmi eksik izleyecektim. Hele ki son sahne :) benim de gözlerimi bantlayıp hayata devam edesim geldi, evrimleşir miyim acaba ?
güzel bir kitaptan alacağın hazzın benzerini veren basit ama etkili film. oyunculuklar pek iyi olmasa da tipler ve altmetinleri çok güzel oluşturulmuş. yaratıcısının izlediğim ilk filmi ve diğerlerine de göz atsam iyi olacak. bir de serdar akar behzat ç'nin tipini johnny'e bakarak oluşturmuş sanırım.
sinemada da tirat oluyor mu bilgim dahilinde değil ama bu filmdeki başrolün anlattıkları mitralyöz kurşunu mübarek.
Elde not defteriyle birlikte izlenmesi gereken film.
Nasıl ki bir kitabı okurken önemsediğin cümlelerin altını çizip, üzerinde düşünüp notlar alıyorsan bu filme de aynı muameleyi yapmak lazım.
sigara içmeli şiddetli seksli uzaklara bakmalı diyalog kastırmalı film seviyorsanız izleyin. sevmiyorsanız overrated bulabilirsiniz. 6.5/10
Çıplak filmine Benzer Film ekliyorsun.
Çıplak filmini Kategorize ediyorsun.
Çıplak filmine Konu ekliyorsun.
özgün bir senaryo x102
oyuncular çok iyi x100
az kişi tarafından bilinen şaheser x70
kült film x66
gene olsa gene izlerim x62
müzikleri harika x31
bi --- anlamadım x14
sistem karşıtı x11
arıza karakter x10
fakirlik / yoksulluk x2