Adli Sosyal Hizmet ve Adalet
Yazar: Özcan Gündoğan
ANNE BABALAR ÇOCUĞUNUZUN YANINDA OLUN
Sonda söyleyeceğimizi baştan söyleyelim. Anne babalar çocuğunuz kaç yaşında ya da kaçıncı sınıfta olursa olsun ve istisnasız ne yaşarsa yaşasın yanında olmaya devam edin. Çocuğunuzun biricikliğini baştan hatırlatıyorum.
Malumunuz okullar açılıyor ve yaklaşık 17 milyon çocuk ve gencimiz örgün eğitim kurumunda eğitimini, gelişimini sürdürecek. Çok sayıda arkadaşım olan öğretmen ve psikolojik danışmanın da yoğun temposu başlıyor. Çocuklarımızın kendi yaşam serüvenleri ayrı önemde ve özel bir konu, yazımızın konusu ise anne ve babalar.
Okul öncesi eğitimden, liseden mezuniyete kadar milyonlarca çocuğumuzun anne ve babasını stres, kaygı, öfke, çaresizlik, yetersizlik, umutsuzluk gibi olumsuz hissettiren duygudan gurur, sevinç ve mutluluk gibi olumlu hissettirecek duyguya kadar çok sayıda yaşantı bekliyor. Hepsi de özü itibariyle çocuklarımızın büyüme ve gelişme yaşantısının parçası.
İçinde bulunduğumuz takvim eğitim öğretim yılının başı olunca yazılı ve görsel basının yanında internet medyası da konuya doğal bir ilgi gösteriyor. Televizyon programlarından gazete haberlerine, hatta sosyal medya paylaşımlarının da ağırlıklı konusu da anne babalara tavsiyelerle dolu. Alanda birikimi olan akademisyen ve uzmanların ebeveynlere yönelik uyarıcı, bilgilendirici demeçleri çok önemli kuşkusuz. Hepsinden yararlanılmalı.
Yazının asıl hedefi başta belirttiğim genel tutumun gerekliliği ile ilgili. Okula başlama ve devamı sürecinde çocukların başına gelenlerin ebeveynler üzerindeki etkileri yukarıda sıralandı.
İlk hatırlatacağım çocuğunuzun sizde olumsuz duygulara neden olan yaşantısının aynı zamanda onun gereksinimine ve gelişimine vereceğiniz desteğin ne olduğuna dair önemli imkânlar barındırması. Unutulmamalı kusursuz, mükemmel bir insandan, hayattan ve çocukluktan bahsedemeyiz. Bu gerçek dışı. İnsan olmaya dair güçlü ve güçsüz yanlarımız var.
Her çocuğun dış dünya ile tanışması genellikle okul aracılığı ile gerçekleşiyor. Bu tanışmada uyumdan uyumsuzluğa kadar verdikleri tepkide ailede geçen tecrübelerin etkisi var. Anne babalar, çocuklarının okula her açıdan uyum sağlatmakta zorlandığını gördüklerinde ilişkilerinde değiştirmeleri ya da desteklemeleri gereken yeni bir bilgiye sahip olduklarını düşünmeli. Bir başka ifade ile olumlu düşünmeli ve endişeye yol açan yaşantıyı fırsata dönüştürebilmelidir. Fırsatın çocuğun büyüme ve gelişimine destek olma yönünde olduğunu hatırlatıyorum.
Biraz daha somutlaştırırsak çocuğunuz okulun kendisine, öğretmenine, sınıf ortamına, eğitim müfredatına ya da değişen günlük ritüeline uyum sorunu yaşayabilir. Hepsi normaldir, her biri ile karşılaşılabilir. Mesleki tecrübem benzer durumların çocuktan çok anne babalar için daha fazla zorlayıcı bir yaşantı olduğu yönünde. Anlaşılması için bir örnek vereceğim; çocuğunun arkadaşsız kaldığı endişesiyle danışmanlık alan bir aileyle yaptığım çalışmada, çocuğun gözlem yaptığı ve arkadaş seçimini zamana yaydığı ortaya çıktı. Anne baba kaygılanmakta acele etmişlerdi.
Bitirirken, anne babalar her durum ve koşulda çocuğunuzun yanında olun. Okula uyum sağlama ve eğitim sisteminin mutlu bir üyesi olması için karşılaştığınız her tür yaşantıyı fırsata dönüştürebilirsiniz.
Anlayışlı olun ve çocuğunuzun davranışlarının nedenini anlamaya çalışın. Öğretmeniyle iletişim içinde olun, okul psikolojik danışmanından yardım alın, yeterli olmazsa çocuk-ebeveyn konularında çalışan bir danışmana başvurun. Ama hepsinde çocuğunuzun yanında durmaya devam edin.