Tayyipgillerdeki koltuk değişimi üzerine
Anasayfa » HABERLER » Tayyipgillerdeki koltuk değişimi üzerine
Arkadaşlar sordu; “Davutoğlu’nun bu yeni koltuğu üzerine bir şey yazmayacak mıyız?”, diye.
Ne yazalım? Bunlar hakkında yazılmadık ne kaldı ki?..
Yine de birkaç satır, ne diyelim eskiden çiziktirelim, derdik, şimdi kâğıt kalem devri de kapandı. Ama işte o anlamda bir şeyler yazalım.
Türkiye’de demokrasi filan yok. Zerresi yok hem de. Ortaya bir sandık konuyor, kitleler ürkütülüp sandığa doğru yönlendiriliyor, koyun sürüsünün mezbahaya gidişi gibi, gidip önüne konan belirli kâğıtlardan birini zarfın içine koyup atıyor sandığa. Zavallı insanlarımız sanıyor ki, ben seçtim; özgür irademle seçim yaptım. Tabiî her seferinde de Amerika’nın Washington’dan atadığı kadro firesiz çıkıyor sandıktan.
“Ne yaparsanız yapın o binanın açılışını da yapacağım, oraya da gidip oturacağım.”
Yani adam açıktan demiş oluyor ki; “Ben hukuk, mahkeme, şu bu iplemem. Bunların hepsi benim eteğimden aşağıdır. Bana bunların lafını filan etmeyin.”
“Sen kendi işine bak.”
Kimileri ciddi ciddi tartışıyor, Davidson’un yerine Gül gelseydi kişilik koyabilirdi, diye. Gül, 13 yıldan bu yana ne zaman kişilik koyabildi ki bundan sonra koyacak olsun… En son Danıştayın kuruluş yıldönümündeki törende gördük, Gül’ün zavallılığını, çapsızlığını. Tayyip, TBB Başkanı Metin Feyzioğlu’na sokak ağzıyla giydirdikten sonra kalkıp yürüyünce ne yaptı Gül?
“Tıpış tıpış” peşi sıra yürüyüp gitti. Bu, şaşırtıcı değildi bizim için. Üzücü de değildi. Bildik bir şeydi bizce. Bizim üzüldüğümüz, Danıştay Başkanı kadının da kadınlık onurunu ayaklar altına alarak Tayyip’in peşinde vagon olmasıydı. Neyse…
Hayır. Çünkü Tayyip “Ben daha buradayım”, dedi. AKP Kongresini de Gül’ü saf dışı edecek şekilde tarihlendirdi. Gül buna karşı çıt çıkarabildi mi?
Hayır. İşin tuhafı, Gül’ün eşi Hayrunisa Çankaya’daki resepsiyonda bir tepki ortaya koydu. Gül orada bile eşini frenledi, omuzuna vurarak. Gül’de eşinin cesaretinin ve özsaygısının yüzde biri bile yok. O bir zavallı, ABD piyonu.
Kim ne derse desin; biz 1920’den bu yana hep gerçekleri söyledik. En ağır işkenceler altındayken de mahkemelerde 146’ncı maddeden yargılanıyorken de. Bundan sonra da son soluğumuzu verene dek aynı şekilde davranacağız. Tabiî genç yoldaşlarımız da yolumuzdan gidecek.