Sakalsız bir oğlanın sokak kumpanyasında ki son gösterimi
Vidanın girmeye çalıştığı son yuva bulundu!
Hepimiz her gün çetelesini tutmadığımız sayılar çokluğunca bir sokaktan geçip gideriz...
Çoğunlukla varacağımızı umarak saparız o sokaklara. Eminim Arkadaş Zekai Özger de çıktığı vakit dışarı, hayatının belki de bahara yüz tutmuş nisan sabahlarından birine uyandığında; burnu o hiç duymadığı ıtır kokusunu duysun diye genzi vahşi dağ çiçekleri ve deve dikenleri sinmiş halk kokusundan vazgeçecekti o gün.
Belki de bunların hiçbiri yaşanmayacaktı ve o son gösterisinde doğaçlama bir beden diliyle salını verecekti Arnavut kaldırımın bir ucundan bir ucuna. Ama bu döngü bir uzvun fiziksel ve tıbbi bilimler kararınca görevini ihlal etmesi nedeniyle, bedenin bütün bu ve bundan sonra ki eylemlerini elinden alarak gösteriye son verdiğini açıklamaktadır.
Bütün sokak öylesine habersizdir ki bu gösterinin sonlandığından, es verdiğini düşünerek herkes vurdum duymazlığını ima eden mimikleriyle salınmaktaydı aynı kaldırımın taşları üzerinde.
Sonra bir aralık fark edilmiş olacak ki , bütün spot ışığı tadındaki bir yığın göz üzerine dikilmiş, ne olduğundan habersiz bir dövünümle aşırı vah vahlanma içeren sözcükleri saçmaktaydı, aynı kaldırımın üzerinde yürüyen insan yığınları.
Tıbbi kaynaklar bu gösteriyi beyin kanaması olarak kayda geçti. Onu tanıyanlar bu gösterinin sonlanmasını: SBF yurdunun basılması sırasında başına aldığı darbelerin neden olduğunu fısıldadı ve onları yalnızca duymak isteyenler duydu. Ardından hava tüm bu sözcükleri oksitleyerek kayıtlara "ani bir ölüm" diye geçti. Biz de tüm bu evrene gönderilmiş paslı sözcükleri damıtarak diyoruz ki ; "şimdi kim kandırabilir sizi / bir ölünün hayat kokan ağzını öpmek için."