04 Haziran 2020 Perşembe 09:39
Gelecek belirsizliği, devlet yönetiminin günübirlik kararlarla yürütülmeye çalışılmasına sebep oluyor.
Kimse gelecekle alakalı “yetki” konusunda da “emin değil!”...
Birini suçlamak için söylemiyorum!
Gördüğümü, yaşadığımı yorumluyorum...
Mesela herkes kamu reformu konusunda hemfikirdir.
Kamunun hantallığından şikayetçidir.
Ve herkesin bu konuda görüşü vardır.
Herkes de görüşünü açıklayıp durur.
Ama kimse, kılını kıpırdatmaz...
Evden çalışmayı tartışabiliriz...
Çoğunluğun daireye gitmesine gerek yok...
Ama kimse, kimseye güvenmiyor ki o da ayrı mesele...
Devlet çalışanına, çalışan devletine güvenmiyor...
Ülkede bir “ek mesai” kavgası var, gidiyor, bir türlü çözüm bulunmuyor...
Ülkede, “ikinci iş” tartışması var, ayıptır söylemesi Anayasa Mahkemesi bile çözemiyor...
Bilişim Yasası en nihayet genel kurula geliyormuş...
Ağır çaba yok, etkili adım hiç yok...
Maaşları ödeyelim, o kadar!
KKTC’nin tek derdi, maaşlar!
Oysa turizm belirsiz.
Kimisi alacaklı, kimisi verecekli.
Herkes, günlük hesap derdinde.
Teşvikler ödendi mi?
Çünkü günü hesaplıyoruz!
Günün parasını ayarlama derdindeyiz!
Çok ciddi bir kamu reformu lazım...
Çok ciddi turizm planı lazım...
Üniversitelerimizin geleceğini bilmemiz lazım...
Ama hepsinden önemlisi, “Kıbrıs sorunu”nun nereye gittiğini çok iyi görmemiz lazım!
Günlük hesaplar yerine, “kapıyı ben açardım”, “hayır görüşmeyi ben yapardım” diye idrar yarıştırmak yerine; kalıcı gelecek hesabı yapmaktan uzak duruyoruz.
Ve hiç bir şey olmayacakmış gibi davranıyoruz.
Başımıza hiç felaket gelmeyecekmiş gibi hareket ediyoruz.
“Anavatan yanımızda” iddiası dışında, hiç bir sigortamız, hiç bir güveneceğimiz veya tutunacağımız “dal” yok!
Günü idare edelim, bir sonraki seçimi de kazanalım, yeter!
Dünya’da en iyi yönetim şekilleri nedir?
Nasıl daha demokratik olunur?
Nasıl daha adil olunur?
Sosyal adalet nasıl daha sağlam kurulur?
Çok zor değildir.
Mesela; politikacılar ve devlet memurları; halkın üzerinde olmamalıdır.
Onları denetleyen mekanizmalar, hem ahlaki hem de hukuki anlamda çok güçlü şekle sokulmalıdır.
Siyasetçiler, en küçük bir “hata” yapamamalı veya örneğin “rüşvet” gibi ağır suç işlememelidir...
“Hata” veya “rüşvet” gibi ağır suçların cezasının verilmesi beklenmemelidir, “istifa” kurumu güçlü bir şekilde toplumun en birincil kazanımları arasında yer alabilmelidir.
Vergi adaleti çok önemlidir.
Dünyanın en sağlam seçim sistemini, mesela doğrudan demokrasi ile bile kurabilecek durumdayız; bunu başarmak kimseye bir şey kaybettirmez.
Dünya’nın en verimli bürokrasisini yaratmak için yarışma bile açabiliriz.
Yatırımları falan bıraktım; Lefkoşa’da araç kayıt dairesindeki keşmekeşi, muayene kuyruğunu gördüğümüz zaman verimli bürokrasi hayali kurmak bile muhteşem duruyor!
Yasama ve yürütme, en belirgin sınırlarla birbirinden ayrılabilmeli ve bir birini hem denetleyebilmeli, hem işbirliğini en üst düzeye çekebilmeli.
Adına başkanlık sistemi mi diyeceksiniz?
Veya parlamenter sistemle mi devam edeceksiniz?
Önemli olan, yasamanın, yargının, yürütmenin bir birini hem destekleyebilmesi hem de denetleyebilmesidir.
Bizde öyle bir şans var mıdır?
Mesela Ombudsman veya Sayıştay adını verdiğimiz kurumların yazdığı, yayınladığı raporlarla bugüne kadar “ne başarıldı?” sorusunu net bir şekilde yanıtlayabilenimiz var mıdır?
Göstermelik raporlar yapmak zorunda kalıyor!
Yaptırım ortada olmayınca, siyaset, fink atılabilen bir alana dönüşüyor!
Peki bir şey yapın!
Ne gereği var!
İdare ediyoruz; Anavatan da yanımızda ve sıkıştığımızda memurun parasını veriyor, daha ne istiyorsunuz?
Hiç de öyle olmadığını bayağı belirgin...
Ve artık, Dünya eski Dünya olmayabilir hatta olmayacak.
Daha düzgün demokrasiye, daha ciddi adalete, daha verimli siyasete kesinlikle ihtiyacımız olacağı kesin.
Çevreyle, çevreyi korumakla ilgili siyasetler güçlendirilmeli...
Yoksullara destek adına, “hamasi nutuk” atmak yerine, ciddi porjeler, başarılı işler geliştirilmeli...
Yolsuzluk; iş dünyası ile hükümet arasında bir “ilişki modeli” olmaktan çıkarılmalı ve vatandaş bu konuda hükümete de iş dünyasına da yürekten inanıp güvenebilmeli.
Bu durum KKTC’de mutlak anlamda sınıfta kalma sebepleri arasındadır, hatta en başında gelendir.
Seçimlerimiz sizce “adil” mi?
Yıllarca bu ülkede yerel, genel veya cumhurbaşkanlığı seçimleri “güvenilir” midir sizce?
Bu konuda kaç kamuoyu yoklaması okudunuz?
Ben hiç okumadım!
Sorsalar, “güveniyor musunuz seçimlere?” diye, sonuç sizce ne çıkar?
Bence seçim sonuçlarımıza müdahale edilmektedir.
Peeeeee, parayla da olur, baskıyla da olur, nüfus taşımayla da olmuştur ve olabilirdir!
Hangi KKTC vatandaşı, devlet yönetimiyle ilgili olarak görüşlerini hükümete aktarma şansına sahip olmuştur?
Bu da mı nereden çıktı?
Çok önemli bir “demokrasi” gereğidir bu bashettiğim!
Bizde vatandaş ile hükümet sadece “çıkar ilişkisi” amacıyla buluşabilir; oysa ülkenin geleceği ile ilgili vatandaşın görüşü önemli değildir.
Bunları yapmak, başarmak mı?
Azıcık Finlandiya, biraz Yeni Zelanda, ucundan İzlanda, kenarından Norveç, köşesinden İsveç yeterlidir...
“Bizim örneğimiz ciddi sorunlu” diyeceğim!
Sadece, “Lütfen bir şey yapın! Geleceğimiz sıkıntılı!” diyorum!
CypTr 2020-06-04 12:55:04
Sayın İncirli, yazdıklarınızın hepsinde haklısınız da bunların çözümü 50 yıldır sağlanmamış, bundan sonra da bu politikacılarla, mammacılarla, ganimetçilerla, kafa milliyetçilarıyla çözüleceğe da benzemez. Dediğiniz gibi tek dert mamma, maaş.. Oylar konusu hep tartışıldı, TC’den taşıma toplu nüfus geldi. Evet gelenler ilk zamanlar aşırı milliyetçiydi, bu nedenle sağ partiler palazlanmıştı. Fakat şimdi durum böyle değil. Onlar da artık TC’den bir hayır gelmeyeceğini sonunda anladılar. Çocuklarının, torunlarının kurtuluşunun AB çatısı altında olmak olduğunu, hukukun ve para değerinin önemli olduğunu çözdüler. Bu nedenle çözüm için son dönem Talat ve Akıncı gibi sol nitelikli, çözümü insan için, hak adalet ve kimlik için isteyen kişiler seçildi. Yoksa sonumuz öz Kıbrıs’lıya kalsaydı toplasanız 80 bin zor çıkar. Kalanı TC’den gelen vatandaşlarımız ve onların yeni neslidir.
CypTr 2020-06-04 13:28:15 @CypTr
Devletin sömürülmeden yönetimi denetim ile olur. Bizde denetim yoktur. Halk dürüst yönetim, akıllı politikalar istiyorsa çözüm AB içine girmektir. Zira AB kurumlarının kontrolünden kaçmak imkansızdır. Verilen fonlar son derece titiz kontrol edilmektedir. Bakın Macaristan ve Polonya hükümetleri bazı konularda raydan çıktı ve hemen uyarıldılar. Öncelik toplum refahı ve adalettir. TC’de neden 40 yıldır dürüst politikacılar AB’ye girmek için çabalıyor? İşine gelmeyen, denetlenmek istemeyen hükümetler AB’den uzak durmaktadır. Adamız için, kestirme, kısa, öz kurtuluş AB müktesebatına girmektir.
Hüseyin Becer 2020-06-04 11:23:37
Eğitim, sağlık ve Polis dışındaki belediyeler dahil kamu çalışanlarının çok fazla olduğuna inanıyorum ve öğledir.
Hüseyin Becer 2020-06-04 11:25:31
Bir bölümde ezilen kamu çalışanı da vardır. Hiç iş yapmayan da. Görev dağılımları eşit olmayabilir. Ancak toplamda çok fazladırlar.
Tc 2020-06-04 17:16:10
Çözüm mü ne çözümü? Rum istemiyor Kıbrıs türkünü daha niye uzatıyorsunuz??? 2004 annan referandumda gördük. Rum Kıbrıs türkünü azınlık görüyor yetki paylaşmak istemiyor ve bu böyle devam edecek! En iyi çözüm kktc-Türkiye ilişkilerini güçlendirmek. TÜRKİYEYE PARA GÖZÜYLE BAKMAMAK!
CypTr 2020-06-04 17:51:39 @Tc
Sayın TC, TC ile standart ilişiğimiz yoktur ki nasıl ileri taşıyalım. KKTC resmi yetkilileri TC’nin dikte ettiklerini uygulamak zorundadır. Zaten adanın bu kısmı TC’nin ili sayılmıyor mu? Giren çıkan belli değil!. Rum’dan alınan toprakların önemli kısmı verilmedikçe tabi ki oyalarlar. Ne sandınız buyurun birleşelim mi diyecek. TC’de tazminat verecek milyarlarca $ olmadığına göre toprakta anlaşılacak. Rum’un istediğini verin bakın nasıl “evet” oyu çıkar. Yoksa TC ile ada ilelebet tanınmaz, halk da ancak uçakla İstanbul’a gidebilir. O da ileride Rum liman ve havaalanını da kapattırmazsa..
haber 295004 false