SESSİZLİĞİN ŞİİRSEL SESİ DERGİSİ: BOHÇACI [Günay Tulun]
BOHÇACI [Günay Tulun]
Prensesim Melâhat, anlatınca masalı
Bin bir gece bitmeden bulunmaz hataları.
Ne hoştur bir bilseniz, seçtiği konuları
Dinleyen kırk akıllı çıkaramaz taşları...
Bir tatlıdır Melâhat'im, geceleri çırılçıplak
Masum, safça uyurmuş, maksadı spor yapmak.
Utanması da kıttır, bunları hep anlatır.
Küfür bile yakışır, dedim ya çok tatlıdır.
Rengârenk bir hırkayla sarı atlas şalvarı
Geçirince üstüne, çıkıp tutar yolları.
Her gün aynı saatte çınlar sesiyle sokak
Saatini kurarsın, şaşmaz hiç dakikası.
Sağ elinde asası, sırtında dev bohçası
Kızdı mı gözü görmez, savurur asasını.
Bir de nişancıdır ki, her atış tam isabet.
Ardından hemen başlar küfürlü bir muhabbet.
Mesleği bohçacılık, bohçasında insan var.
İşi de kendi gibi, Melâhat hâlden anlar.
Hakkını vermek gerek, iyiliği çok bana
Az haber taşımadı, sevgililerden yana...