Y e r l i P o l l y a n n a: Aralık 2010
Bir kutuda kapalı kaldım sıkıştım bağırsam çağırsam kimse duymaz beni anlayamaz kimse ne yaşadığımı!
herşeyi 4 ay sonrasına alabilsek?
bitse şu salak sınav.
bütün sinir stres aptallıklar bitse.
şimdi küfrediyorum eğitim sistemine.
bizi bu şekilde davranmaya, duygularımızı sömürmeye çalıştığı için.
herşeyden nefret etmemize neden olan şu eğitim sisteminden de nefret ediyorum.
söv söv doyamam!
herşeyi ona göre ayarladığımız için de nefret ediyorum eğitim sisteminden.
aşkımızı, alışkanlıklarımızı, gezmeyi tozmayı herşeyi ona göre ayarlıyoruz.
çok mu mutlu olcam sanki istediğim yeri kazansam.
bütün bu yaşadıklarım o sınavı kazanınca gidecekmi bi yerlere.
silincekmi sanki insanların üzerinde bıraktığımız toz!
raflara kaldırıyoruz arkadaşlıkları, insanlığı!
ondan vazgeçmek zorunda mıyım bu sınav yüzünden.
şimdi sinirlerimi bozup saldırmalı mıyım sağa sola.
açsam en rockından bi şarkıyı bağıra bağıra söylesem dinecek mi çektiğim acı!
yok kesmiyor o da kesmiyor içimdeki fırtınaları.
ne yapsam ne etsem şuan olmuyor!
ders yapsam yapamam
hiç bişi yapamam!!!!!
lanet olası herşeyden nefret ettim !!!
hah bide bana yerli polyanna derler gelsin görsün şimdi bunu söyleyenler ne hale geldim!
Gönderen Yerli Pollyanna zaman: 19:04 Hiç yorum yok:
bu aralar taktım bi şarkıya dinle dinle bıkmadım.
çokta güzelmiş hani.
sözleri müthiş yani.
şarkının adı "yani".
tamda böyle bi değişmişken ben, bi tuhaflaşmışken,
sanki bana yazılmış gibi.
şarkının sözlerini paylaşmak en doğrusu sanırım.
sanırım yavaş yavaş normalleşiyorum.
yani en yakın arkadaşımın gözlemi bu.
her matematik sorusunu mantıkla çözmeye başladığım için kendine geldin diyor.
birde böyle olup olmadık saçma sapan şeyler söylediğim için :)
aklıma birşey takıldığı zaman illa onu gerçekleştirmem gerekiyor.
eğer onu yapmazsam anormalleşiyorum.
şimdi iyiyim, benim meşhur sözüm "I'm okey!"
ve artık bende bi "gözlük" oldum.
en gıcık olduğum şey gözlüktü.
doktor bana gözlük verdi.
birde derslerde böyle saçma sapan şeyler yazmaya başladım.
böyle görüp gülersiniz.
hatta durun onları da yazayım :)
matematik 1. ders:
sevmek sebepsiz değildir.
birine bağlandıysan eğer,
sevgi vardır en nihayetinde.
vurulmuşsundur bir şeyine.
peki ben neyine vuruldum senin?
gözlerine, gönlüne, sevgine?
yoksa bana olan aşkına mı vurgunum ben?
hayır bunu yazdıktan sonra dersten koptum(sanki çok bağlıydım da).
neyse son kelimeleri yazarken böyle gülmeye başladım falan.
dedim ben sanırım egoistim gerçekten.
dedim derya böyle yapma olmaz edepsiz pislik dedim kendime.
sonra derse dönmeye çalıştım.
düşünceler ölümsüz mü?
ölümlü olsa ne farkeder?
sürekli değişen birşey ölümsüz olamazki.
sen ölümlü müsün bende?
sürekli seni düşünmem ölümsüz yapmazki seni.
o ölümsüz işte!(tabi cehenneme gitmezsem)
ve sen bende bedende değil ruhtasın!
sonra bu saçma sapan şeyi yazdım.
dedim derya iyice saçmaladın sen.
eskiden boşta olsa anlamı oluyordu.
şimdi dedim iyice psikopatlaştın dedim.
sonra anladımki matemetik derslerinden önceki ders felsefeydi.
felsefeden çıkınca bi garip olurum ben.
sonra tekrar okudum yazdıklarımı yine güldüm yine uyudum.
işte öyle birşey.
Gönderen Yerli Pollyanna zaman: 00:39 Hiç yorum yok:
Hayalperestmişim güzel hayaller peşinde koşan bir gençmişim
hayal kurmak güzel.
hayallerle yaşamak güzel.
ama olmayacak hayallere inanmak berbat.
olabilecekleri oldurmamak için diretiyorum bazen.
etrafımdakilerin düşüncelerini fazla umursuyorum.
hayatıma fazla karıştırıyorum.
işte o yüzden çok fazla "keşke" kullanıyorum.
hata yapsam da o hata benim olsa diyorum.
ama insanları kırmaktansa "keşke" leri kullanmayı yeğliyorum.
yanlış olduğunu bile bile sürekli yapıyorum.
şimdi diyeceksiniz bu kız salak mı saf mı.
fazla düşünmekten aslında.
ve bla bla..
Gönderen Yerli Pollyanna zaman: 12:39 Hiç yorum yok:
Etiketler: Sanırım depresyona girdim.
bi kedi vardı bizim sokakta.
doğurdu yaklaşık 3 ay önce.
kedi de sokak kedisine hiç mi hiç benzemiyor.
yavrulardan biri o kadar güzeldi ki...
sonra onu Hakkı abim evlat edindi.
onun oğlu olunca, kedi kıskandı.
sonra kediyi amcama verdi.
ama amcam hiç mutlu değildi.
sonra karar verildi.
artık kedi benim kediiiiiimmmmm :)
adını maviş koymuşlar değiştiremedim.
oysaki ben lolipop koymak istiyordum.
neyse önemli olan adı değil.
o kadar haşarıki.
mübarek kedi değil aslan yavrusu.
hem ben hayatımda hiç bu kadar yiyen bi kedi görmedim.
kesin soyu kaplanlara falan dayanıyor.
aman soyundan sopundan kromozomlarından banane.
anasından hangi yumurtaları, babasından hangi spermleri aldı kimin umrunda.
artık mavi gözlü benim gibi haşarı zıpçıktı bi kedim var.
Gönderen Yerli Pollyanna zaman: 15:28 Hiç yorum yok:
Gönderen Yerli Pollyanna zaman: 03:24 Hiç yorum yok: