Altınçağda yaşayış; Makro felsefe mantığı « RSS Beslemeleri
Altınçağda yaşayış; Makro felsefe mantığı Tüm kadim yazıtlarımızda gelecekte bir gün dünyada Altın çağın yaşanacağıyla ilgili bilgiler var. Hatta Nostradamus bile bu çağ hakkında bilgi vermiştir. Daha doğrusu verememiştir. Çünkü genelde beklenmeyen olayları veya felaketleri haber veren Nostradamus altınçağ döneminde haber verecek hiçbir olay görememiştir. Yani ne bir savaş ne bir deprem ne fırtına insanlara için yıkıcı olmamıştır. Aynı dönem İslam’ın sözlü kaynaklarında da geniş yer bulur. Hiçbir olumsuzluğun olmayacağı, sınırsız kaynakların olacağı söylenmiştir. Bu barış dönemini Tevrat; kurtla kuzunun yan yana duracağı dönem olarak vurgulamıştır. Tibet kaynaklarına göre ise sihirli güçlere sahip insanların dönemi olacaktır. Tüm bu anlatımlar altın çağın bir yönüne vurgu yapmaktadır. Bizim altınçağı anlayabilmemizin yolu Thea Alexander’ın M.S. 2150 kitabındaki makro felsefe mantığını anlamamızdan geçer. Ben bu yazımda sizin için bir özet çıkardım.
Öncelikle şu andaki yaşam felsefemizi mikro felsefe ve toplumumuzu da mikro toplum olarak adlandırmaktadır. Dünya nüfusunun felaket ile büyük bir bölümünü kaybederek 300 milyona düştüğünü söylemektedir. Burada da felaket senaryosunun işbaşında olduğunu görmekteyiz. O felaketin 2000’li yılların başında gerçekleştiği ve onun etkisiyle toplum büyük değişiklikler geçirerek makro felsefeyi geliştirdiği anlatmaktadır. Günümüzden bahsetmektedir. Yani kıyameti bu aralar yaşamamız gerektiğini söyleyen bir kaynağımız daha var demektir.
Altın çağı anlatan kitabın kahramanı gelecekte bir dinin geçerli olmayacağını hemen tüm dinlerin özünü barındıran bir yaşam biçimi olduğunu söylemektedir. Günümüzdeki insanları kısıtlayan ve ne yapmasını emreden bir din ya da yönetim şekli geçerli değildir.
Mikro adam dediği günümüz insanının “geçici olarak oyna­dığı role gerçek benliğini yitirecek kadar dalmış ve o rolü seçe­nin sadece kendisi olduğunu unutmuştur! Geniş açıdan bakıldı­ğında ortada herhangi bir adaletsizliğin söz konusu olmama­sının nedeni bu; çünkü her ruh oynadığı her rolü kendisi seç­miştir.” Diyerek daha önce vurgulamaya çalıştığım -öte dünyadayken dünyadaki hayatımızı biz seçerek bedenleniriz- fikrimi desteklemektedir.
Sümer tanrılarının uzun yaşama sırlarını anlatması açısından bir paragrafı aynen alıyorum. “Evet. Kuramsal olarak 10. bilinç düzeyine ulaşan herkes istediği kadar yılı fiziksel bedende geçirebilir. İdrak ne ka­dar yükselirse, fiziksel beden de o kadar kolay denetim altına alınabilir. Mikro adamın aksine, bizim üst düzeydeki Makro varlıklarımız dilediklerinde fiziksel, dilediklerinde astral bedenlerini kullanabilirler. Sadece fiziksel düzeyde almaları gereken ders varsa, bu dersi öğrenene kadar fiziksel bedende kalırlar. Amacımız kendimizi sınırlı, düşük titreşimli fiziksel varlığımızdan tamamen özgürleştirmektir.”
Kıyametten sonra, seçilmiş ekip veya ekipler 10-15 bin yıl daha dünyada kalacaklardır. İşte bu ekipler tanrı olarak bilinecek ve bütün planları öte dünyadaki ortak bilinçten alacaklardır.
Makro düzeyde aile, ekonomik sınıf, din, milliyetçilik, ulusallık, kültürel ve ırksal bölünmeler gibi mikro adamın önemsiz ve bölücü uğraşları terk edilmiştir. Bencil olma, kendi mutluluğu­na başkalarınınkinden daha fazla önem verme, rekabet, savaş, başkalarını yok etme, aşırı tüketimle kirlilik yaratma, aşırı üreme ve işbirliğini reddetme gibi olgular yanlış olarak görülür ve kesinlikle uygulanmaz.
Kişiler bedenlerine hükmedebildikleri için korkulardan, kıskançlıklardan, hastalıklardan, açlıktan, yalnızlıktan, sinir bozucu gerilimlerden ve kendi kendinden nefret duygusundan kurtulmuşlardır.
Makro toplum zihinsel gelişmeye son derece değer verdiği için, birkaç yüz marka sabun, çeşit çeşit tuvalet kâğıdı veya diş macunu ya da evcil hayvan yiyeceği gibi gösterişe yö­nelik malzeme üretmez. Mak­ro adam tüm hayvanlarla uyum içinde yaşadığından, onları beslemek, korumak veya onlarla arkadaşlık etmek adına, hiç­bir hayvanı içeri kapatıp tutsak etmez.
Rekabete ve aşırı tüketime dayanan, atığı bol bir ekonomi uygulanmadığı için sa­tıcılara ve reklâmlara gerek duyulmaz. Ve tüm üretim hiz­met mekanizması tarafından yürütüldüğünden, işçi-yönetici sı­nıfı ve sendikalar yoktur.
Uyuşmazlıklarla ilgili yasalar olmadığından, avukatlar ve mahkemeler de yoktur. Makro zihin güçleriyle denetim altına alınamayan hiçbir hastalık bulunmadığı için doktorlara ve has­tanelere gerek duyulmaz. Makro toplum sevgi ve işbirliği değerlerine dayanan evrensel bir uyum içinde yaşar, bu yüzden orada devletin bürokratik kuralları da gereksizdir.
Mikro toplumda devletin üstlendiği görevlere Makro top­lumun gerçekten hiç gereksinimi yoktur. Polis ve benzeri güçler yoktur, çünkü mikro bölünmeler ve hak­sızlıklar yoktur. Tüm fiziksel gereksinimler karşılıksız sağlan­dığı için para kullanılmaz, kişisel mal edinilmez, çünkü her şey herkesin kullanımına açıktır ve her­kes bu ortak yaşama gerektiği ölçüde katkıda bulunur. Orada ne mikro çekişme veya umursamazlıkların kurbanı olan insanları gözetmeye yönelik yardım kuruluşlarına, ne de yasama kurullarına ve sonu gelmez mikro önyargılarıyla sert tartışmalar içindeki yasa koyuculara gerek vardır. Orada mikro dünyaya özgün bürokratik kuralların hiçbirine gereksinim duyulmaz.
Makro düzeyde aşk ve seks aynı şey değildir. Mikro adam birine âşıksa sevdiğinin onun olmasını ister ve onun özgürlüğünü kısıtlar. Bu erkek veya kadın olarak fark etmez. Kişi kendisini de onun malı olarak görür. Oysa bu sahiplenme duygusu birçok kötülüğün kaynağıdır. Makro düzeyde kişilerin bilinç düzeyi ilişkiyi belirler ama kesinlikle aidiyet yoktur. Eşler istedikleri herhangi biriyle seks yapabilirler. Seks vücudun bir ihtiyacı olarak görülür ve aşkla özdeşleştirilmez. Bu günkü fikirlerimize ters gelen bir durumdur ama kıskançlık; vahşet veya cinayetin sebebi olduğunu düşündüğümüzde çokta ters değildir.
Mikro düzeyde sahiplenme duygusu beraberinde aileyi getirdi ve her önüne gelen çocuk yapar duruma geldi. Evrimsel olarak düşündüğümüzde doğrudur ama insan olarak düşündüğümüzde çok yanlıştır. Mikro aile istediği kadar çocuk sahibi oldu ve onu malı gibi gördü. Oysa bir çocuk yetiştirmek dünyanın en zor işidir. Anne babalar hiçbir eğitim almadan çocuk yapıyor ve sokaklara salıyor. Sonra da bu çocuklar kapkaç, hırsızlık, eroin, esrar, alkol, adam öldürme gibi her türlü melaneti işler oluyorlar. İşte bu sebeplerle altın çağda çocuk sahibi olmak isteyenler yeterli eğitimi aldıktan sonra çocuk sahibi olurlar. Buna rağmen çocuk yine de toplumun malı olur. Ailesi onunla ilgilenir ama her sorunu, eğitim ve öğretimi tamamen toplumun sorumluluğundadır.
“Makro düzeyde 10. Dereceye gelen insan isterse bedenini terk ederek bir üst yaşama çıkar” düşüncesini Kuran’daki RAHMAN 54’deki “İki cennetin de devşirmesi yakındır.” sözüyle özdeştir. Demek ki kurulacak olan iki cennet diğer ikisine nazaran 10. Düzeye yakın insanlardan oluşacaktır. Eğer kişi 10. Düzeye gelmişse (ya da çalışıp uğraşan herkes) astral seyahat yapar. Bu seyahat türü bedeni bırakıp astral beden olarak seyahat etmektir. Astral seyahat hakkında bilgi vermeyeceğim isteyen başka kaynaklardan (netten veya kitaplardan) gerekli bilgiyi alabilir.
Kitap, 10. düzey birinin başka dünyalara düşünce hızıyla seyahat yaptığını söylemektedir. Seyahati yapan kişi bir gezegenin manyetik alanının düzenlemesi işine katkı yapmıştı. Aynı düşünce yapısı Michael Newton’un kitabında da vardı. Daha önce yazmıştım. Bir gezegene musallat alacak olan bir sarmaşık için önlem alınmıştı. İşte Atlantisliler veya onlar gibi olanlar tüm dünyadaki ve evrendeki her gezegenle uğraşıp biyolojik yaşam oluşturmaya çalışırlar. Onun için evren canlı kaynıyordur. Uzay yolculukları veya evreni keşfetmek için uzay gemileri değil astral seyahat kullanılır. Fakat bedensel olarak gitmek gerekirse astral dünyaya cihazlarla geçerek aynı seyahat araçlarla yapılabilir. UFO’ların yaptığı gibi… UFO dediğimiz şeyler bizim altın çağı yaşayan insanlarımız olabilir.
Makro toplumun üyeleri o yaşamlarında öğrenebilecekleri her şeyi öğrendiklerine karar verdik­lerinde, astral ve fiziksel bedenleri arasındaki bağı koparır­lar, böylece fiziksel beden ölürken, ruh bir üst düzeye çıkmakta özgür kalır. Bu işlem tekâmül ederek yükselmenin sonucudur.
Hani eskilerin bir sözü vardır “Ne dilediğine dikkat et! Gerçekleşebilir” derler. İşte M.S. 2150 kitabında da aynı anlatımı görüyorum. Kitaptaki anlatımı düzenleyerek aldım “aklımızdan geçen her düşünce bir duadır; çünkü bir kez düşünüldüğünde, o düşünce evrenin sürekli bir parçası haline gelir ve makrokozmik birliğe yönelir. Bütün dualar, gerçek­te bütün düşünceler, istekleri dile getirir. Buna ister dua, ister düşünce de, hepsi bir; sonuçta bu deneyimlediğimiz her şeyi yarattığımız bir araçtır. Senin zihnin o tek olan zihnin bölünmez bir parçası oldu­ğu için, isteklerini yerine getirecek tüm güce sahipsin. Ne is­tersen onu alırsın, ancak alacağına ‘inan’. Dünyadaki tüm büyük dinler “Ne ekersen onu biçersin” derler. Makro felsefeye göre bu deyişin anlamı olumlu ve olum­suz düşünce kalıplarının yarattığı sonuçlarda aranmalıdır. Eğer gerçekleşmesinden korktuğunuz bir şey varsa, genelde gerçek­leşir; çünkü düşünce enerjinizi bu korkulu olaya harcar, do­layısıyla da onu kendi düşüncenizin enerjisiyle yaratmış olur­sunuz.”
Düşüncelerin insana yaptıkları etkiyi anlamak için Hıristiyanlıktaki stigmata olayını anlamak gerek Stigmata, İsa’nın çarmıha gerilişi sırasında vücudunda oluşan yara ve lekelerin ve de acının verdiği duyarlığın ismidir. Terimin kökeni Pavlus’un Galatlar’a yazdığı bir mektuba dayanır. Bu mektupta Pavlus: “Bedenimde İsa’nın sahip olduğu yaraları taşıyorum.” dedi. Bu yaralar tarih içerisinde birçok insanda oluştu. Önceleri İsa’nın çarmıha gerildiğinde çivilerin avuç içine çakıldığı biliniyordu. O tarihlerde bu yaraları taşıyanların hepsinin ellerindeki yaralar avuç içinde oluşuyordu. Sonraları bir doktor avuç içine çakılan çivinin vücudun ağırlığını taşıyamayacağını ispatlaması ile yaralar bileklerde oluşmaya başladı. Daha sonra doktorun hata yaptığı ve avuç içine çakılan çivilerin de vücut ağırlığını taşıyabileceği gösterildi. Yaralar yine yer değiştirdi. Yani kişi İsa’nın çarmıhta çektiği acıları kendine çektirmek için düşüncelerini kullanmaktadır. Bunu bilinçli olarak değil ama bilinçaltında istediği için oluşmaktadır. Çünkü o tür insanlar çok fazla itibar görmekteydi. Hatta kendini yaralayan ve o yaraları kesici aletlerle yapanlar bile vardı. Düşüncelerimiz vücudumuz üzerinde tam bir denetime sahiptir.
Kıyamette kimler yeterli seviyeye ulaşacak kimler ulaşamayacak konusuna değinmek istiyorum. Altın çağı tekâmülü yeterli seviyede olamayan ruhların yaşayacağını söylemiştim. Fakat bu gün dünyada yaşayan her ruh seviyeyi aşacak konumdadır. Önceleri hayalet gibi astral düzeye sıkışıp kalan insanların tekâmülünü tamamlayamayacağını düşünüyordum ama eşzamanlılığı anladıktan sora yaratılan her ruhun tekâmülünü tamamlayabileceğini anladım. Öyle sanıyorum ki gizli tekâmülü gerçekleştiremeyen ruhlar vardır. O ruhlar kıyametten sonra açık tekâmül ettirilirler. Belki bu ruhlar 10 bin yıl yerine 1000 yılda tekâmül edecekleri için yarı bilinçli döneme sokulmazlar. Sonuçta eşzamanlılık prensibi gereği geç kalmak korkusu yoktur. Geç kalmak bizim zamanımız içinde söz konusudur. Kıyamet zamanı Atlantislilerin oturup karar verdikleri bir zaman değildir. Kıyamet, bizi oluşturan program gereği olduğundan zamanı sabittir. Öne çekilemez veya sonraya bırakılamaz. Onun için insanlığın bu tarihe yetiştirilebilmesi için kutsal mekânlar canla başla uğraşırlar.
Yorumlar (9) #1 Yazan: Aykut 24 Haziran 2011 - 15:23 Alıntı
Seyfullah bey merhaba..
Bu yazıyla ilgili olarak bende açıkta kalan netleşmeyen bazı düşünceler oluştu.
Şimdi Altıçağda yaşayacak olan insanlar tekamül seviyesi yetersiz olan insanlar. Yani bu kişilerin ruhları dünyaya defalarca gelip gitmiş bunlara hangi hayatları yaşayacakları gösterilmiş bunlarda çeşitli seçeneklere karar vererek defalarca bedenlenmişler. Buna rağmen yeterli bilinç seviyesine ulaşamamışlar ve altınçağda yaşamalarına karar verilmiş veya verilecek. Buraya kadar yanlış anladığım birşey varsa lütfen düzeltin. Altınçağda hiçbir zorluk yok ve herşey yolundaysa bilinç nasıl gelişecek? Eğer bilincin böyle gelişmesi mümkünse şu an içinde yaşadığımız zor koşullar neden oluşturuldu? Teşekkür ederim..
#2 Yazan: Seyfullah Demir 24 Haziran 2011 - 17:02 Alıntı
Aykut Bey, Altın çağda yaşayacak olanlar, bizim gibi yarı bilinçli döneme sokulmazlar. Yani sıraladığın şeyleri yapmazlar. Onlar Nuh tufanından sonra, ilk bedenlenmelerini kıyamete çok az kala yapacaklardır. Eğer çevrenizde öğrenmekte zorluk çeken (birazda zeka özrü) ama beyninde hasar olmayan birleri varsa bilin ki o tekamülüne yeni başlamış bir ruhtur. O altınçağ için bedenlenmiştir. Çünkü kıyamet anında yaratılan her ruh bedenlenmiş olacaktır.
Onlar, insan bedeninde açık tekamül edecekler. Onların tekamül süresi 1000 yıl sürecek. Bizim gibi 10 bin yıl bu dünyanın kahrını çekmeyecekler. Üstelik bizim gibi savaşlarla haksızlıklarla uğraşmayacaklar. Hatta beslenme ve barınma için bile uğraşmayacaklar. Onların tek yapacakları şey tekamül etmek için gerekenlerle sınırlı olacak. Onun içinde sanat ve bilimle uğraşacaklar. Herkesin bilincinin bu şekilde gelişmesi istenen bir şey ama ne yazık ki çok az kişi (3 milyon kadar) bu şekilde tekamül edebilmektedir. Asıl çoğunluk (7 milyar) gizli ve 10 bin yılda tekamül edebilecek kapasitede.
#3 Yazan: ibrahim kadıoğlu 13 Ocak 2012 - 12:06 Alıntı
M.S 2050.. ÖLÜM BUNU ANLATIR KISA VE NET.ASRAL MASRAL SEYAHAT .. O DA NE KAÇBİN YIL ÖCE MİRAC I UNUTTUNUZ MU. DÜŞÜNEN İNSANIN BULMASI GEREK
#4 Yazan: emrah 18 Nisan 2013 - 23:06 Alıntı
Ibrahim bey yazilanlari okumamissiniz bu bir
Okudugunuzu anlamamissiniz bu iki
Okudugunuzu dogru yazamamissiniz bu da uc
Seyfullah bey yazilarinizi okumaya basladikdan sonra alinti yaptiginiz kitaplari okumaya basladim.
Yazilarinizda anlatmak istediklerinizi daha iyi anladim
Micheal newton un kitaplari ve ms. 2150 kitabindan baska okumami tavsiye edeceginiz kitaplar varmi
Sizin kitabiniza baslayacagim bu arada
#5 Yazan: Seyfullah Demir 19 Nisan 2013 - 11:30 Alıntı
Teşekkür ederim Emrah Bey. Konuyu tam olarak anlamanız için yeterli.
#6 Yazan: Albert Atlantis 27 Nisan 2013 - 22:39 Alıntı
Merhaba. Sn. Bedri Ruhselman’ın düzenlemiş olduğu ve Büyük Vazife Planı’ndan geldiği iddia edilen bazı bilgiler biliyorsunuzdur ki 54 yıldır noter ve banka kasalarında saklı tutulmaktaydı. Ta ki zamanı gelip, insanların asgari olarak anlayacak düzeye geleceği zaman açılması buyruk edilmiş ve bu nisan ayında kitaplaştırılarak maddesel hale getirilmişti. Kitap Osmanlıca pek çok kelime içerdiğinden anlamam zor oluyor fakat bir şekilde sözlükler yardımıyla anlaşılabiliyor. Kitapta gerçekten de madde ve diğer konularda bilimsel olarak henüz iddia edilmemiş derinlikte bilgiler ve hakikatler yer almakta. Benim değinmek istediğim nokta ise Altınçağ olayı. Kitapta tam olarak mükemmel bir dönem olarak Altınçağ’dan falan bahsedilmiyor. Bedri Ruhselman’ın şimdiye dek söylediği bazı afetlerinde tıpa tıp çıktığını göz önüne alırsak ön yargısız bir şekilde okumamız gereken bilgiler yer alıyor. Çizilen sistematik bana çok daha mantıklı geldi. Gerek tüm medeniyet kalıntılarının yok olması gerekse yeni yaşam alanlarının oluşması adına gayet tutarlı. İlahi Nizam ve Kainat kitabından bu konuyla ilgili belirli bir kısmı bire bir alıntılıyorum:
Dünyanın kapanışına pek yakın zamanlarda, iklimlerin en son alacağı durumu hulasa ederek bildiriyoruz:
Kuzey Rusya kışın fevkalade soğuyacak (-60/-70), yazın ise mutedil iklimlerin suhunet derecelerini gösterecektir (0/+25).
Kuzey Grönland, Skandinavya, Avrupa Kuzey Rusyası, Kafkaslar, Afganistan, Tibet, Çin, Japonya, Alaska yazın bir hayli sıcak olacak (+45), kışın bir hayli soğuk olacaktır (-50).
Güney Grönland’da, İngiltere’de, Fransa’nın kuzeydoğu yarısından itibaren bütün Orta Avrupa memleketlerinde: İngiltere’de, Kuzey Fransa’da, Danimarka’da, Belçika’da, Hollanda’da, Almanya’da, İsviçre’de, Avusturya’da, Çekoslovakya’da, Macaristan’da, bütün Balkanlar’da, İtalya’nın kuzeydoğu yarısında, Türkiye’de, Yunanistan’ın kuzey kısmında, İran’da, Pakistan’da, Hindistan’ın kuzey yarısında, Çin Hindi’nde, Kanada’nın kuzey kısmında yazın tropikal karakterde sıcaklar olacak (+50/+70), kışın ise sıfırın altında soğuklar olacaktır (-20/8).
Fransa’nın güneybatı yarısında, İspanya’da, İtalya’nın güneybatı yarısında, Sicilya’da, Yunanistan’ın güney kısımlarında, Akdeniz havalisinde, bütün Afrika’da, Madagaskar’da, Arabistan Yarımadası’nda, Hindistan’ın güney kısmında, Malaka’da, Endonezya’da, Yeni Gine’de, Filipin Adaları’nda, Avusturalya’da, Yeni Zelanda’da, Kanada’nın güney yarısında, bütün Birleşik Amerika’da, Kaliforniya’da, Meksika’da, Venezuela’da, Kolombiya’da, Bolivya’nın kuzey yarısında yazın ve kışın daimi sıcaklar olacak, bu bölgelerde suhunet dereceleri mütemadiyen (+40/+70) arasında oynayacaktır.
Bu durum dünyanın nihai safhasına aittir. İklimler bu durumlara ancak elli yıldan sonra yavaş yavaş girmeye başlayacaklardır. Yani dünya iklimleri bu verdiğimiz nihai suhunet derecelerine birdenbire geçmeyecek, uzun seneler zarfında yavaş yavaş intikal edecektir.
Dünya inkılabının son anına doğru bütün tabiat olayları şiddetlenecek, yer sarsıntıları artacak, su baskınları, büyük seller, büyük kaymalar, yer çatlamaları ve birkaç şehri birden harabeye çevirebilecek büyük zelzeleler birbirini takiben tevali edecek, insanlar henüz geçmiş bir felaketin sıcaklığı soğumadan, daha korkunç diğer bir felaketle karşılaşacaklardır. Bu sırada bittabi kütleler halinde ölümler olcak, hastalıklar çoğalacak, dünyada yaşamak çok ıstıraplı ve zahmetli bir hale girecek.
Akıllı, bilgili ve iyi hazırlanmış olan insanlar bu hali görebildikleri taktirde gayet iyi anlamış olacaklar ki artık dünya insanları için, dünya maddesi kafi gelmemektedir ve dünya, bu hakikati insanların kafasına vururcasına göstermektedir. Ve böylece bir an gelecek ki insanların birçoğu artık kendileri için dünyada yaşanacak hiçbir yerin kalmadığını anlamış bulunacaklardır. İşte bu da insankların, hakikati bütün çıplaklığı ile görebilmeleri için, dünyanın kurulmuş en mükemmel bir tertibi ve nizamı olacaktır ki bu nizamın ve tertibin kudretiyle insanların çoğu, yukarıda bahsettiğimiz iki alemi birbirinden ayıran kapıyı ardına kadar ve büyük bir iştiyakla açabilmek kuvvetini kazanacaklar, yani idraklerinin ışığına kavuşmaya başlayacaklardır.
Bu kargaşalık gittikçe içinden çıkılmaz hale gelerek arta arta insanları şaşkına çevirecek ve en nihayet bir an gelecek ki o andan itibaren, o zamana kadar can çekişmekte olan dünya en kısa zamanda gözlerini eski hayatına tamamıyla kapayacaktır. Bu durumda iken dünya, tam manasıyla kaynayan bir kazana benzeyecektir. Ancak birkaç gün devam edecek olan bu nihai safha esnasında bütün kıtalar ve denizler harekete geçecek. Yer ve gök sarsılacak.
Bu sırada yerler yarılarak parçalanacak. Bu parçalar muazzam bir rüzgarın önünde sallanan yapraklar gibi mütemadiyen sarsılacak. Aşağı yukarı inip kalkacak. Her adımdaki toprak sarsılacak. Çok büyük çatlaklar hasıl olacak. Bu çatlaklardan simsiyah dumanlar ve zehirli gazlar çıkacak. Bu dumanlar yavaş yavaş yeryüzünü örtecek. Ortalık kararacak. Bu dumanlar yer sathı altı tabakalarında yanan kömürlerin sularla karışmasından ileri gelen rutubetli ve zehirli gazları havi duman bulutları halinde olacak. İnsanları kütleler halinde telef edecek. Yer yer açılmakta olan muazzam uzunluktaki yer çatlaklarının genişlikleri 30-40 kilometreyi bulacak. Ve zaten çoğu birer harabe halini almış olan şehirleriyle birlikte büyük arazı parçaları, kocaman dağlar bu açılmış geniş ateş çukurları içine yuvarlanmaya başlayacaklar. Mesela İzmit civarında hasıl olabilecek böyle elli kilometre genişliğindeki bir yarığa Türkiye, Van gölüne kadar olan bütün kısımlarıyla birlikte gömülebilecek. Bu muazzam ateş uçurumları yer yer dünyanın her tarafında açılacak ve buralarda bulunan dağlar, tepeler, vadiler, ovalar, bütün yıkılmış şehirleriyle ve harap olmuş mamureleriyle birlikte büyük arazi parçaları bu uçurumların içine yuvarlanacak. Ve oralarda yaşayan insanlardan sağ kalmış olanları da onunla beraber bu ateş çukurlarına gömülecekler. Bu arada bir kısım ateş çukurları, etraflarına kızgın küller halinde lavlar püskürtecek ve bunlar insanların üzerlerine ateş yağmuru halinde inecek. Aynı zamanda muazzam ve kesif bulutlar dünyanın bütün göklerini kaplayacak. Şiddetli gök gürlemeleriyle inen sayısız şimşekler, kesif siyah duman ve su buharı bulutlarını yararak mütemadiyen ortalığı aydınlatacak ve dünyanın her yarafına yıldırımlar yağacak.
Bir taraftan insan haykırışlarını boğan gök gürlemeleri, yeraltı uğultuları, patlayan ve açılan deliklerden ve yarıklardan etrafa fışkıran ve taşan gaz ve lav gürültüleri, boğucu ve yakıcı gazlar, yer yer açılan ateş uçurumları ve çukurları, yapraklar gibi sallanan arazi parçaları, yıldırımlar, şuursuzca insan haykırışları devam ederken, diğer taraftan kıtaların etrafını saran okyanuslar hiç görülmemiş şekilde yükselecek, milyarlarca tonluk su kütlelerini ihtiva eden ve her biri muazzam birer dağ gibi kabaran deniz parçaları kıtaların üzerine saldırmaya başlayacak. Bu hal artık, dünyanın son saatleridir, yeryüzü batmaktadır. Yani devresini ikmal etmiş bir dünya hayatı ebediyen kapanmak üzeredir. Nitekim kıtalara saldıran okyanuslar bütün karaları; harap olmuş şehirleriyle, açılmış çukurlarıyla, ormanlarıyla, vadileriyle, geniş arazileriyle istila etmeye başlayacaktır. Önlerine kattıkları insanları sürüler halinde kovalayacaklar ve yutacaklar. Deniz sularının ateş çukurlarıyla ve yarıklarıyla birleştiği yerlerde büyük infilaklar ve müthiş su buharları hasıl olacak. Bu sırada kıtalar baştan başa çatlayacak ve üzerindeki asırlardan kalma bir medeniyetin harap olmuş bütün mamureleri ve eserleri ile birlikte bu açılan cehennem çukurlarının içine yuvarlanıp birkaç saat içinde kaybolacak. Onların gömüldükleri bu ateş çukurlarının üzerlerini derhal okyanusların muazzam su kütleleri örtecek ve en kısa zamanda dünyanın bütün kıtaları yok olacak. Onların yerlerinde, binlerce metre derinliği haiz yeni okyanuslar peyda olacak ve böylece o zamana kadar ulaşmış olduğu bütün medeniyetiyle ve maddi zenginlikleriyle birlikte bir dünya devri daha kapanmış ve ebediyen unutulmaya mahkum maziye karışmış bulunacak.
İşte bu hengamede insanların çoğu, kendi ihtiyaçlarına cevap verecek bir aleme gidecek, az miktarda kalanlar ise yeni dünyaya intikal etmek üzere, büyük katastroftan bakiye kalmış kaya parçaları üzerinde şaşkın halde kalacaklardır. Zira denizlerindibine gömülen eski kıtaların bazı yüksek yerleri, istikbalin küçüklü büyüklü adalarını ve takım adalarını teşkil etmek üzere büyük kaya parçaları halinde denizlerin üstünde kalacaklardır.
Yeni dünya devri insanlarını, bugünkü dünyanın batışı sırasında, kıtaların yüksek yerlerinde ve tepelerinde kalan insanlar teşkil edecektir demiştik. Bu sıralarda denizin dibinden çıkan yeni kıtalarda henüz insan bulunmayacaktır. Bugünkü dünyadan, gelecek dünyaya intikal edecek olan insanların yaşamaya mecbur bulunacakları adalarda toprak olmayacağınsan, bu insanlar sadece kayalardan ibaret, etrafı denizle çevrilmiş bu adalarda mahsur kalacaklardır. Böylece birkaç gün içinde olup biten bu işlerden sonra sükunet avdet edecek, dünyada senelerden beri bozulmakta olan umumi muvazene, bu son birkaç günlük krizini atlattıktan sonra yeni dünya şartlarına uygun olarak tekrar kurulacak, her şey olup bitecek, güneş gene aynı parlaklıkla yeni dünyanın ufuklarından doğarak onu canlandırmakta devam etmeye başlayacaktır.
İnsanlara gelince, bu dünyadan, gelecek dünyaya intikal eden insanlar, her ne kadar beden yapılarını ilk anlarda muhafaza edecek iseler de bunların zihni durumlarında, zekalarında, idraklerinde, duygularında, hafızalarında büyük gerilemeler husule gelecektir. Bunlar şuurlarını kaybedecekler ve delireceklerdir. Bu insanlar geçen dünya devrine, büyük insan medeniyetlerine, kendi ferdi, ailevi ve maşeri hayatlarına ait bütün bilgileri ve mefhumları unutacaklardır. Ne geçmiş bilgilerinden, ne ilimlerinden, ne tekniklerinden, ne kabiliyetlerinden, ne itiyatlarından, ine de kendi eski hüviyetlerinden, hafızalarında hiçbir şey kalmayacak, en iptidai birer insan halinde yalnız insiyaklarıyla hareket edeceklerdir. Onların insiyaklarının başında korku gelecektir. Büyük dünya inkılabı sırasında, gözleri önünde günlerce devam eden katastrofik hadiseler, dünyanın korkunç ve gürültülü batışı, onların varlıklarında uzun müddet devam edecek büyük bir korku insiyakına sebep olacaktır. Fakat bu insanlar, geçmişe ait bütün bilgilerini kaybettiklerinden halihazırda da şuursuzluk ve tam bir idraksizlik içinde bulunduklarından, bu korkularının ne sebebini, ne de mahiyetini asla bilemeyecekler, sadece onun devamlı tazyiki altında yaşayacaklardır. Bundan başka, yeni girmiş oldukları dünya vasatının gittikçe vahşileşen ve kabalaşan şartları da insanların bu korku insiyaklarını daha ziyade arttıracak ve kuvvetlendirecektir.
Korku hissi bu iptidai insanları beşer, onar bir araya toplayacaktır. Bunlar her şeyden korkacaklar, korktukları zaman birbirlerine daha ziyade yaklaşacaklar ve sarılacaklardır. Bakışları korkak olacak, her hal ve hareketlerinde korkunun bütün tezahürleri görülecektir. Ara sıra ve ekseriya bir şeyden korktukları zaman manasız, şuursuz birtakım sesler çıkararak bağıraşacaklar, düşüncesizce oraya buraya koşuşacaklardır. Zira bunlar henüz konuşmasını bimeyecekler ve işaretlerle dahi anlaşabilmek liyakatinden mahrum bulunacaklardır. Mesela, bir tanesi bağırmaya başladığı zaman, bilhassa korku insiyakı ile diğerleri de ona uyarak bağırmaya başlayacaklar, bir müddet birlikte bağırıştıktan sonra, korkularının biraz yatışması ile hep birden tekrar susacaklardır.
Evvelki dünyadan yeni dünyaya geçen ve aç, çıplak, aletsiz, vasıtasız, hiçbir şeysiz, bilhassa akılsız, düşüncesiz, şuursuz halde kalan ve sadece korku ve açlık insiyaklarıyla hareket eden bu zavallı insanların kayalar üzerinde, vahşi hayvanlar arasında geçirecekleri anlar pek çetin ve haşin olacaktır. Bunlar yiyecek bulamayacaklar, giyecekten mahrum kalacaklar, sığınacak bir tek ağaç kovuğu göremeyecekler ve kayalarla çevrilmiş bir muhitte tabiatın bütün olaylarıyla karşı karşıya kalacaklar. Güneşin ziyası vücutlarını yakacak, soğuk rüzgarlar ve havalar çıplak bedenlerini hırpalayacak. Vahşi hayvanların saldırışlarından kaçışacaklar, beşi, onu bir arada kayaların aralarına veya taş oyuklarına sığınacaklar. Bütün bu durumlar onlarda esasen mevcut olan korku insiyakını büsbütün arttıracaktır.
İdrak ve zekaları henüz, taşları yontarak onlardan kendilerine av veya müdafaa silahı yapabilecek durumlardan çok uzak olduğundan, bu insanlar ilk zamanlarda henüz taş devrine bile girmiş olmayacaklardır. Yalnız kaba insiyaklardan ibaret olan bütün ihtiyaçlarını, çıplak ve hiçbir aletle mücehhez olmayan bedenleriyle ve bittabi hep insiyaki olarak gidermeye çalışacaklardır. Mesela, açlık hissinin kendilerinde uyandırdığı ihtiyaçlarla, hayvanların en zayıfı gördüklerine müştereken saldıracaklar ve bunlar arasında gene en zayıf buldukları kendi cinslerine hücum ederek onları parçalayacaklar ve yiyeceklerdir. Yamyamlık, insanların ilk anlarındaki hayatları için en tabii ve zaruri bir hareket olacak ve bu insanlar ilk dünya hayatlarına böylece birbirlerini yemekle, yani yamyamlıkla başlayacaklardır.
Yenin dünyanın; eski batan kıtaların deniz üzerinde bakiye kalan kısımlarına ait bazı adalar ve takım adalarla, denizin dibinden yükselerek meydana çıkan yeni büyük kıtalardan müteşekkil olacağını söylemiştik. Keza, geçen dünyadan kalan insanlarla meskun bu adaların, kayalıklardan ibaret olacağını, buralarda toprağın bulunmayacağını da belirtmiştik. Binaenaleyh ilk insanların mıhitinde nebat hayatı henüz mevcut olmayacaktır. İşte bu halde bulunan yeni dünyanın ilk durumu kısa bir zamanda vahşileşmeye başlayacaktır. Her şey basitleşecek, iptidaileşecek, vahşileşecektir. Eski dünyada mevcut olan, zirveleri yuvarlak dağlar ve tepeler yeni dünyada görülmeyecek, onların yerine tepeleri sivri, testere şeklini almış dağlar ve sıradağlar meydana gelecek, keskin vadiler görülecek, her şey sivrileşecek, keskinleşecek ve haşin bir çehre alacaktır.
Varlıkların, yaşamakta oldukları muhitlere uymalarının zaruri olduğundan evvelce bahsetmiştik. Dünyaya gelecek varlıklar ancak, içinde bulundukları muhitin maddelerinden bedenlerini kuracakları için, yeni dünyaya intikal etmiş olan insanların ve hayvanların da nesilleri üredikçe kabalaşacakları, kaba olan muhitlerine uyacakları tabiidir. Onların bu kaba muhite intibakları neticesinde, bedenleri süratle kabalaşacaktır. Geçen dünyadan yeni dünyaya intikal eden hayvanların ve insanların bedenlerinde görülecek bu kabalaşma hali, iptidai muhitlerine ait ihtiyaçlarına bağlı olarak nesilden nesle artacak ve uzun müddet devam edecektir. Mesela nesiller ilerledikçe büyük cüsseli hayvanlar zuhur edecek, bu hayvanlar vahşi olacak, adalarda toprak ve binnetice nebat olmadığı için, geçen dünyanın ot ve nebat yiyen munis hayvanlarına buralarda tesadüf edilmeyecektir.
Tıpkı bunun gibi bu yeni dünyaya geçen ilk insanların da nesilleri ilerledikçe, beden teşekkülatı değişecek, onlarda da bir kabalaşma hali başlayacaktır. Haşin ve sert tabiatla, vahşi hayvanlarla ve birbirleriyle boğuşmak, çarpışmak durumunda kalan bu ilk insanların hayat mücadelelerinin doğuracağı yeni ihtiyaçlara uygun olarak, beden yapıları ve teşekkülatı esaslı değişmelere maruz kalacaktır. Yani nesiller ilerledikçe, bu kaba muhite uygun beden teşekkülatı bütün karakteristikleriyle tebarüz edecektir. Artık geçmiş dünyada olduğu gibi, ince uzun insan şekilleri kalmayacak, buna mukabil, insanların bedenleri yayvanlaşacak, cüsseleri büyüyecek, adaleleri kuvvetlenecek, göğüsleri genişleyecek, kolları uzayacak, ayaklarında iş görme kabiliyeti artacak, ayak parmakları da icabında el parmakları gibi çalışacağı için onlar da büyüyecek, kolları ve ayakları kuvvetlenecek, kafatası da ona göre yeni şekiller alacaktır. Entelektüel hayattan ziyade, sansüel insiyaklara hizmet etmek durumunda kalan o günkü beynin yükü, medeni bir insanın zihni faaliyetlerinden azade olacağından, mükemmel bir beyne ve bu beynin muhafazasına hadım bir kafatasının teşekkülüne lüzum kalmayacak ve bunun neticesinde de alınlar küçülecek, kafatasının da küçülmesiyle geriye doğru çekik olacaktır. Buna mukabil, yalnız et yemek zaruretiyle, ağız ve çeneler gelişecek, dişler sivrileşecek, keskinleşecek, kuvvetlenecek, ağızlar büyüyecek, kabalaşacak ve öne doğru çıkık olacaktır. Şiddetli hava tesirlerine karşı korunmak için cilt sathındaki kıllar sıklaşacak ve büyüyecektir.
İntikali müteakip yeni gelecek nesillerle başlayacak olan bu kabalaşma hali 300 sene kadar devam edecektir. Bu müddet zarfında dünyaya insan halinde gelecek yeni nesiller, güneş sisteminin başka gezegenlerinde hayvanlık ve insan altı kademesi hayatlarına ait bütün inkişaf safhalarını ikmal ederek, artık birer insan bedenini kurmaya liyakat kazanmış bulunan ve insan halinde dünyaya gelmek ihtiyacında olan varlıklardan teşekkül edecektir. Yani bu kabalık devrinde, geçen dünyadan intikal etmiş insanların evlatları, diğer gezegenlerin insan altı safhalarını henüz bitirip de bu dünyaya girmekle ilk insanlık kademesine ayak basmış bulunan varlıklar olacaktır. Zaten bu vahşi muhit de onlar için hazırlanmıştı. Geçen dünyadan bu yeni dünyaya intikal etmil insanların vazifelerinden birisi de bu, hayvanlıktan ve alt kademelerden insanlığa ilk geçecek varlıkları doğurmak, onlara analık, babalık yapmak olacaktır.
İnsanların bu kayalık adalarda geçirecekleri müddet zarfında, henüz meskun olmayan yeni kıtalarda toprak mevcut olacak, buralara günlerce, aylarca muazzam yağmurlar yağacak ve bunun neticesinde de kıtaların bazı yerlerinde büyük gövdeli uzun ağaçlardan müteşekkil balta görmemiş vahşi ormanlar meydana gelecektir.
İşte kayalar üzerinde 300 sene kadar sürecek olan insanların kabalaşma devrinden sonra, onlar bulundukları kayalık adalardan kalkıp bu kıtalara gidebilmek kudretine erişecekler ve onların ormanlarından, nebatlarından ve diğer imkanlarından istifade etmeye başlayacaklardır. Zira bundan evvel onların, bulundukları yerlerden ayrılabilmelerine ne düşünceleri, ne kudretleri, ne de içinde bulundukları imkan ve vasıtaları müsaade etmeyecektir. Fakat 300 senelik bir kabalaşma devrinden sonra inkişafa doğru iptidai ve basit kıpırdanışlarla, insiyaklarında husule gelecek -gene basit olmakla beraber- biraz daha ileri ihtiyaçlar neticesinde, insanlar yavaş yavaş bu adaları terk edip büyük kıtaların kendilerine en yakın kısımlarına geçmeye başlayacaklar ve böylece yeni bir dünya kuruluşunun bütün müteakip icaplarını yerine getirmek üzere bundan sonra çok uzun ve ağır bir inkişaf temposuna gireceklerdir.
Altmış bin sene sürecek olan yeni dünyanın bu insanlık inkişafı devresi boyunca insanlar, yeni bir medeniyete ulaşıncaya kadar taş, demir, tunç devirleri gibi uzun devirler geçirecekler, ilk çağ, orta çağ gibi birtakım çağlar atlatacaklar velhasıl Mu dünyasından bu dünyaya devredilen insanlarda olduğu gibi, bunlarda da yavaş yavaş insiyaklar sezgilere, sezgiler idraklere intikal ederek idraklerin inkışafıyla, tedricen maşeri ve yüksek maşeri planlara geçilecektir.
Eğer bu sırada, geçen dünyanın son intikal safhasına kadar kendilerini yetiştiremedikleri için, müteakip dünyaya kalmış olanlar arasında, inkişaflarında büyük bir hız alıp, süratle vazife planına hazırlanmış olanlar bulunursa onlar 5-10 bedenlenmeden sonra, yani 8-10 asır zarfında yukarıdan kendilerine -liyakatlerine göre- verilecek vazifelerini yapabildikleri takdirde (vazife planına geçebilmek için mutlaka bir vazifeyi ifa etmek şarttır) dünyanın sonunu beklemeden, geçen dünya inkılabı sırasında yüksek planlara giden diğer mesut insanların bulunduğu yerlere ulaşmak üzere dünyayı tamamen terk edip gideceklerdir. Diğer insanlar ise, dünyanın altmış bin sene sonra gelecek yeni inkılap günlerini beklemek ve o günlere hazırlanmak üzere sayısız ferdi, maşeri imtihanlar, mihnetler, mücadeleler, harpler, kıtaller, ölümler, cinayetler, hastalıklar, esaretler, hapishaneler, zindanlar, engizisyonlar, tımarhaneler, hastaneler, ıstıraplar, sıkıntılar, sefaletler, açlıklar, ağır hizmetler… velhasıl dünya hayatının insan tekamülünü hazırlayan ve her dünya devresi tarihi boyunca geçirilmekte olan sayısız bütün inkişaf materyalleri içinde tekrar yaşamaya başlayacaklardır. Bu arada birbirine zıt görünen akideler, realiteler, bilgiler, itikatler, dinler, mezhepler, ekoller ve kanaatler içinde bazan otomatik, bazan yarı idrakli cehit ve gayretlerle boğuşarak, didişerek hakikat diye bir sürü realitenin peşinde koşacaklar, bir sürü hayal kırıklığına, aldanmalara, hatalara düşmelere ve muvaffakiyetsizliklere uğrayacaklardır. Bu sırada hayatın çetin mücadeleleriyle de karşılaşacaklar, çalışacaklar, didinecekler ve gelip geçici, fakat kuvvetle çekici zevklerin aldatıcı cazibeleri peşinde, asıl gaye ve hedeflerini unutmaya gayret ederek altmış bin sene sonra gelecek yeni bir dünya inkılabının eşiğine çok ağır ve zahmetli yürüyüşlerle ulaşacaklar ve ancak o zaman, artık bu dünyayı tamamen bırakabilecek kudrete erişmiş bulunacaklardır. Zira bu yavaş inkişaf temposu içinde insanların çoğu, artık maddenin manasını, imkan hudutlarını, hangi gayeler için olduğunu, insanlara ne dereceye kadar ve hangi yollardan faydalı olup hizmet edebileceğini anlamış ve öğrenmiş bulunacaklardır. Hulasa, dünya mektebi, her inkişaf devresi sonunda, yetiştirmiş olduğu mezunlarını yüksek müesseselere tevdi etmek üzere, kapılarını onların arkasından kapayacak, gidenlerin boşalan yerlerine de yetiştirilmek üzere, yeni geleceklere kapılarını açacak ve bu suretle devri olan namütenahi fonksiyonlarından bir tanesini daha yapmış bulunacaktır. Bu yalnız dünyanın değil, bütün dünyaların, bütün alemlerin ve kainatın kaderidir.
Burada şunu tekrar tebarüz ettirmek isteriz ki ne kadar gürültülü ve korkunç görünürse görünsünler bu durumlardaki, yani büyük dünya inkılaplarının görünüşlerindeki korkunçluk hali zahiridir. Burada, ne korkulacak, ne ürkülecek, ne kaçınılacak, ne de endişeye kapılacak hiçbir şey yoktur. Zira bu korkunç manzaralar, ancak dünya maddelerinin tabi bulunduğu realitelere aittir. Ve onlarla beraber dünyada kalacaktır. Öbür tarafa, yüksek planlara bunların bir zerresinin zerresi dahi geçemeyecektir. Ölüm ise esasen, hiçbir ıstırap ve acı vermeyen bir an meselesidir. Ölüme sebep olan hadiselerin manzaraları haddizatında, öz varlığa ait şeyler değildir. Bedene ve dünyaya ait durumlardır. Ölenler o an içinde bunların hepsini terk etmiş ve hatıralarını bile unutmuş bulunacaklardır. Binaenaleyh, volkan ağızlarının kızgın ateşleri, su kütlelerinin azgın saldırışları, yer sallantılarının şiddetli hareketleri, yıldırımların gürültüsü; buradan gitmesi tekarrür etmiş olanlar için ancak birer oyuncaktan ibaret kalan ölüm vasıtalarıdır. Çünkü dünyada kopan bu kıyametin insanlardan tek alabileceği şey, onların zaten burada bırakmayı seve seve kabullenmiş oldukları kaba bedenleri olacaktır. Buna da insanlar çoktan razıdırlar. Zira insanların belki o anda bile, sezmeye başlayacakları yüksek, mesut alemlerin saadetli atmosferine bir an evvel kavuşabilmeleri, bedenlerini terk edecekleri ölüm saniyesinin gelişine bağlıdır ve onlar idrak edebildikleri nisbette, bu saniyenin bir an evvel gelmesini bekleyeceklerdir. Bu, bir saadet, sevinç ve kurtuluş anıdır. Bu, binlerce senelik ıstıraplı bir mazisi olan dünya mektebinin, ağır şartlar altında geçirilmiş zahmetli tahsil devrelerinin tam ve muvaffakiyetle ikmali anıdır. Bu an, muvaffakiyetli, muvaffakiyetsiz hayatların çeşitli korkuları, ıstırapları ve hatta azapları içinde bir sürü ümitsizlik ve inkisarla dolu şartlarının artık son bulduğu ve her şeyin en mesut, en süratli ve rahat yollardan yürüyerek nurlu, berrak ve kudretli sahalara intikal edeceği bir andır. Bu, tam manasıyla bir kurtuluş anıdır.
O kadar korkunç görünen bu hengamede, o kadar dehşetli manzaralar arz eden bu kıyamet gününde on binlerce senelik mihnet ve meşakkatle dolu zincirli bir mahpusiyet hayatı olan kaba hidrojen aleminden parlak ve mesut bir üst aleme geçilecektir. Bu geçişi sağlamak için de insanların artık, bir tek nefes süresi kadar kısa bir zamanı beklemekten ve o tek nefesin verilişi gibi basit, kolay ve küçük bir ameliyeyi geçirmekten başka bu dünyada yapacakları iş kalmamış olacaktır. Burada asıl felaket, ölemeyip, daha doğrusu o anda ölmek liyakatini kaybedip yaşamak ve basitleşmiş bir dünyanıni tekrar binlerce sene devam edecek bekçiliğini yapmak hükmünü giymiş olan zavallı insanların başına çökecektir ki bu da ne bir zulümdür, ne de bir gadirdir. Bu sadece onların, bütün bir dünya hayatı boyunca istedikleri, peşinden koştukları ve hatta tapındıkları madde arzu ve ihtiraslarının yüksek kader mekanizması hükümleri karşısında gerçekleşmiş neticesinden başka bir şey değildir.
Vukua gelecek olan bütün bu hadiselerin büyük tertip ve nizamlara tabi olduğunu, hiçbir şeyin keyfi ve rasgele vukua gelmediğini tekrar tekrar söylemiştik. Bu sözlerin manası şudur ki dünyada olup bitecek hadiselerin hepsi üniteden gelen direktif ve icaplara göre ayarlanmış ve öyle olmuştur. Her şey, varlıkların bizzat çalışarak kazanmış oldukları liyakat derecelerine göre, asli icapların direktifi altında ve asli zamanın yardımıyla, kader mekanizmasının ölçüp, takdir ederek hükümlendirdiği tarz ve şekillerde, vazife planının alakalı vazifelileri tarafından yapılmaktadır. Binaenaleyh vuku bulacak her şey büyük hesaplara, çok ince ve şümullü teknik esaslara dayanmaktadır.
#7 Yazan: Cavad 15 Temmuz 2013 - 22:45 Alıntı
Merhaba Seyfullah bey. Altınçağ insanları hakkında yazdıklarınızı mantıklı bulmadım. Neden 7 milyar insan 10 bin yıl çile çekerek tekamül edecek, ama küçük bir qrup sadece bir kez bedenlenerek tekamül edecek? Hemde cenneti yaşayarak. Şunların diger insanlardan farkı ne?
#8 Yazan: Seyfullah Demir 16 Temmuz 2013 - 01:18 Alıntı
Çünkü o insanlar bizden farklı olarak açık tekamülü yapabilecek olmalarıdır. Oysa bizler aynı tekamülü ancak şu anda yaşadığımız durumda yapabiliyoruz…
#9 Yazan: aslı 25 Mart 2014 - 06:39 Alıntı
İlk olarak söylemeliyim ki ; nasıl olduğunu bilmeden bu okuduklarımı ben çocukluğumdan beri biliyordum. Şuan 20 yaşındayım ve hayat bana öğrenme sürecimde makro felsefeyi getirdi ve öğrendikçe sabırsızlanıp heyecanlanıyorum. Öğrendiklerim arasında beni şaşırtan hiçbir şey yok. Sadece bilgilerim tazeleniyor gibi. Ayrıca bu konuyla ilgili bilgi sahibi insan var ki kimseyle paylaşımda bulunup ortak bir heyecan yaşayamıyorum. Size çok teşekkür ederim gerçekten.
BU GÜN OKUNANLARMadde, madde üstü, madde ötesi nedir? (11)Prof. Yaşar Nuri Öztürk’ten güzel bilgiler… (6)Zülkarneyn kimdir? (5)Kuran'a göre tekâmül ve bilimsel anlamı… (4)Uzaylılar mı? Atlantisliler mi? Yoksa melekler mi? (3)Ahit sandığı için kullanılan enerji (3)Rüyalarımızın başka anlamı mı var? (3)Uygarlığı doğuran Sümer’lerin sırrı (3)Kuran’da görülemeyeni görmek 1 (3)Klonlanan bir insana ruh üflenir mi? (3)BİLİM TEKNİK YAZILARIAntikitera Makinesi
TELİF HAKKI	Makalelerin telif hakkı Seyfullah Demir'e aittir. Kaynak belirtmek şartıyla alıntı yapılabilir. Son YorumlarMadde, madde üstü, madde ötesi nedir? için Tesbit ve KararSerbest Platform için nimozaSerbest Platform için Seyfullah DemirSerbest Platform için alperRuhun gelişebilmesi için oluşturulan düzen… için Seyfullah DemirRuhun gelişebilmesi için oluşturulan düzen… için alperİnsanlar ve cinlerin yapısının kökeni için AnılSerbest Platform için AnılSerbest Platform için nimozaSerbest Platform için nimozaGeçmiş medeniyetlerden bize kalan kütüphaneler. için Çağlarİndigo ve Kristal çocuklar için hanife akbulutİndigo ve Kristal çocuklar için hanife akbulutGeçmiş medeniyetlerden bize kalan kütüphaneler. için Seyfullah DemirZülkarneyn kimdir? için mendirekSerbest Platform için burhanSerbest Platform için AnılGeçmiş medeniyetlerden bize kalan kütüphaneler. için KIYMETSerbest Platform için nimozaSerbest Platform için nimozaARŞİV	Ay Seçin Ağustos 2014 (2)