lolipu: Nisan 2013
Kumaş bantlar ve stickerlar
Kumaş bantlar ve kumaş stickerlar; bayıldım ben size:)) Etsy bir cennet bu konuda. Ne kadar güzel şeyler var, insan kendini kaybediyor. Ama biraz uzun zamanda geliyor ve gümrük mümrük derken biraz pahalı oluyor ne yazık ki:) Ama olsun hobi için her şeye değer:))
Nasıl kıyıp da kullanırım derken, önce A4 boyutunda kumaş stickerların fotokopisini çektirdim. Fotokopilerden bi güzel teneke kutularımı kapladım. Artık onlar başka bir postun konusu olsun:)
Kumaş bantları da, danteller ve Tcihobodan aldığım düğmelerle diktiğim kumaş kaplerin üzerinde kullandım.
Bitince de mutfağımda rafa astım ve çok sevdim:))
Kuğulu Park'ı çok severim. Çocukluğum ve gençliğim hep Tunalı'da geçti. Baharları bir başka güzel olur park. Hele bir de bu sene Çankaya Belediyesi tarafından yenilenmiş, daha da bi güzel olmuş:))
Hava da ısınınca, pazar günü soluğu Kuğulu Park'ta aldık biz de:)
Dede ile babaannede yanımıza gelince...
Oyun parkında doyasıya oynayınca...
Bir de şansımıza Mizah Festivali kapanış konseri Bulutsuzluk Özlemi olunca, bizim için çok keyifli ve güzel bir pazar günü oldu:))
Gönderen lolipu zaman: 10:23
Çatlak Kurabiye ve Bir Bardak Süt:)
Yaz geliyor yazzz:)) Ama ben de bu iştah varken, dağlara taşlara sığamazken nasıl tatile gideceğim bilmiyorum:(( Şu ara yememin haddi hesabı yok, tatlı, börek çörek gördüm mü dayanamıyorum. Keşke kilo almaya müsait bir yapım olmasaydı. İpin ucu kaçtı mı kaçıyor bende. Yedikçe yiyesim geliyor:(((
Bu sefer kararlıyım, cumartesi günü diyetisyene gideceğim. Ne derse yapacağım ve fazla kilolarımdan kurtulacağım, ant içerim:)
Ama diyete başlamadan önce bol bol yemece:))) Bu ara son takıntım 'Çatlak Kurabiye'. Tarifini ablamdan aldım. Hem yapımı kolay, hem de tadı enfes:)
Zaten bir çok kişinin de bildiği bir tarif. Yine de malzemeler ve tarifi benden olsun bu sefer:)
1 çay bardağı (ajda bardağı ile) toz şeker
1 yemek kaşığı tereyağ (oda sıcaklığında)
1,5 çay bardağı (ajda bardağı ile) un
1,5 yemek kaşığı süt
Yumurta ve şeker çırpılır. Sonra sırasıyla tereyağ, un, kabartma tozu, vanilya, kakao, süt ilave edilir. Macun gibi bir kıvam elde edilir. Bu aşamada çırpıcı çok zorlandığından elle bütün malzemeler iyice yoğrulur.
Karışım 15 dakika buzdolabımda bekletilir.
Buzdolabında bekletilmiş karışımdan cevizden biraz küçük parçalar alınır ve top haline getirilir. Toplar pudra şekerine bulandıktan sonra yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine aralıklarla yerleştirilir. Üzerlerine parmak bastırılarak hafif çukurlar oluşturulur.
Önceden ısıtılmış fırında 170 derecede 9-10 dakika pişirilir.
Sonra yanında bir bardak süt olsun, bir fincan çay veya kahve olsun, afiyetle yenir.
Gönderen lolipu zaman: 11:57
23 Nisan ULUSAL EGEMENLİK ve ÇOCUK BAYRAMI
tüm çocuklara ve Atatürkçü, Laik ve Bağımsız tüm TÜRKlere kutlu olsun...
Gönderen lolipu zaman: 17:20
Baron ve Betsy
Benim bir köpeğim vardı, adı Baron'du, Fransız terieri. Aldığımızda 5 aylıktı, çok edepsiz ve hareketliydi. Çok tatlıydı çoook:) Evlendim, bir süre annemlerin yanında kaldı, sonra bizim eve geldi. Rahmetli babam onun için 'Çeyiz number one' derdi.
Hep yanımdaydı, bebek gibiydi. Kucağıma veya yanıma kıvrılıp yatardı. Okan doğduğunda (2006) 13 yaşındaydı.
Artık yaşlanmıştı, kalbi rahatsızdı. Okan 5 aylıktı aramızdan ayrıldı:((( Onu çok seviyorduk, ailemizin bir ferdiydi. Oki onunla büyüsün çok isterdik. Ama olmadı:( Onu çok özlüyorum, başka köpeğe sahip olmayı da açıkçası cesaret edemedik (şimdilik).
Oki son zamanlarda bir köpek istiyor, hayvanları çok seviyor ve neyse ki büyük de olsa köpeklerden korkmuyor. Hafta sonu tatile gidecek olan şirketten bir arkadaşım, 3 yaşındaki golden retriever cinsi köpeğini bırakacak bir yer arıyordu. Ben de hemen talip oldum tabii:)))
Şimdi 4 günlüğüne Betsy bizde misafir. Tam da tahmin ettiğim gibi Okiyle çok iyi anlaştılar. Betsy'de çok akıllı ve uslu bir çocuk:)))
Cumartesi günü Emre işten gelince çok sevindi. Yapmadığını bırakmadı. Sanırım o da bizi sevdi. Pazar günü de çıktık sitenin bahçesinde top oynadık:))
Hem Okiye hem de bize çok iyi geldi. Evimize neşe kattı.
Yorulmuş olacaklar ki eve girince yayıldılar halının üstüne:))
Yarın gelip alacaklar Betsy'yi. Biz çok alıştık, nasıl ayrılacağız bilmiyorum. Ama her zaman kapımız açık, istediklerinde yine Betsy'yi seve seve misafir ederiz:))
Gönderen lolipu zaman: 11:13
Gıd gıd gıdakkk, yumurtam sıcakkkk
Ohhh bee bu gün güneş yüzünü gösterdi sonunda. Günlerdir kapalı, soğuk, sevimsiz hava içimi sıkmıştı. Bu güneş haftanın son iş gününde çok güzel geldi doğrusu:))
Bu ahşap yumurtalar da dün Kayseri'ye doğru yola çıktılar. Sipariş üzerine yedi tane, kırmızı, bej ve kahverengi boyandılar, süslendiler.
Daha önce boyadığım yumurtalar burada ve burada
O zaman bu güzel güneşli günün biraz tadını çıkartalım. Ben çayımı alıp şirketin bahçesine çıkıyorum biraz:))
Hafta sonu ve bundan sonrası hep güneşli ve güzel olsun. İçimiz mutlulukla sevinçle dolsun:))
Sade ve sadece LOVE...
Gönderen lolipu zaman: 16:49
"Amanıınnn bunlarda kim?" demeyin:) Sceptic Age grubu 1989 yılında Hacettepe Üniversitesi'nin çeşitli bölümlerinde okuyan gençlerin kurduğu bir rock grubu idi. Üniversite yıllarında çaldılar, konserler verdiler, azımsanmayacak bir hayran kitlesine ulaştılar:) Hem de grubun kurucusu Çağatay Ergin'in bestelerini çalarak.
Yıllar geçti, okudukları bölümlerden mezun oldular. İş-güç sahibi oldular, kimisi çoluk çocuğa karıştı. Ama içlerindeki müzik aşkı hiç bitmedi. Ve yıllar sonra tekrar bir araya geldiler.
On yedi yıl sonra ilk konserlerini verdiler. İki sene sonra ikinci konserleri geçen pazar akşamı yine IF Performance Hall'daydı.
Ve işte bu grubun Ritim Gitar & Geri Vokal'i benim kocam Emre:)))
Bu sene aralarına katılan vokal de Murat, 85'li olarak grubun yaş ortalamasını düşürse de, grubun diğer üyeri 40 yaş ve üstü:)
Bakmayın şimdi saçların dökülmüş, kırlaşmış olduğuna o yıllarda hepsinin saçı belindeydi:)) Saçlar, başlar gitse de enerjileri hâlâ yerinde.
Gitarda Çağatay Ergin, Ritim Gitar ve geri vokalde Emre Özgümüş, Bass Gitarda Aykut Öz, Davulda Celal Sözer ve Vokalde Murat Özgen Özkan'dan oluşan Sceptic Age pazar akşamı sevenlerini çoşturdu, eski günlere götürdü :))
Gönderen lolipu zaman: 13:35