MUTFAKTA ZEN: Geçmişten bir gün
at 2:03 ÖS
Tijenciğim vallahi yazını okurken ben de daldım gittim anılara, ne güzel şey gülümseyerek dostları, dostlukları hatırlamak. :))
gecmis aslinda hic unutulmamis sadece saklanmis ufacik bir kivilcimla geri geliyor, eski kaybedilmis dostlari bulmak cok heyecan verici biraz insanin kendisiyle muhasebe yapmasina yol aciyor. Yorucu ama keyifli:) Kolay gelsin
Geçmiş hep aklımızda Tijen'ciğim..O günlerde yaşanmışlıklar güzelse hele..Şimdilerde herşey çok suni, tıpkı dostluklarda olduğu gibi..Eskiden hiç de öyle değildi..Keşke hep eskilerde kalsaydık..Paylaşımın yine hüzünlendirdi beni canım..Kalemine sağlık..Sevgilerle..
dostları hatırlamak ne kadar güzel:))
Merhabalar tijen hanım ne kadar güzel anlatmışsınız dostlukları geçmiş anıları... ben geçmişi düşününce hep gözlerim dolar ağlarım bir daha o günlere dönememek mi yaşlanmakmı beni ağlatan bilmem..sevgi ile kalın...
Tijen ablacığım,annem de geçmişin
özlemi ile yaşayarak,güzel ve hüzünlü anılarını benimle paylaşır.
Ben de,maalesef o günleri yaşayamadığım için kendimi şanssız
hissediyorum.Yine harrika anlatmışsınız,adeta sizinle yaşadım
TIJENCIGIM OZLEMISSIN ARKADASLARINI
NE GUZEL OLURDU BUYUK BIR BULUSMA AYARLASANIZ MUZIPLIKLER YAPSANIZ
KIM BILIR BELKI OLUR BIR GUN
Darısı hepinizin başına! Eski arkadaşları bulmaya devam.
Merhaba Tijen, evet geçmiş ne garip değil mi, dönüp bakınca iyisiyle kötüyse hatırlanan şeyler ama en güzeli eski dostları kaybetmemek. Bir de şöyle olur mesela, çocukluk ve gençliğini geçirdiğin birkaç dostu yıllar sonra bulsan yeniden hiç zaman geçmemiş gibi kaldığın yerden devam edebiliyorsun dostluğa, o dostlar seni gerçekten bilenler çünkü ve yılların geçmiş birlikte, genelde benzemezler sonradan gelenlere..Bilmem herkes paylaşır mı bu düşünceyi ama benim eski dostlarım gerçek dostlarımdır:) Ben de hatırlayınca onları ve buluşunca yıllar sonra her zaman mutlu olurum geçmiş ne kadar garip gelse de:)
Benzer şeyler hepimizin başına geliyor galiba.10-15 yıl boyunca neredeyse hiç hatırlamadığımız insanları hatırlayıp merak etmeye başlıyoruz.Acaba şimdi neredeler,ne yapıyorlar?
Tijen'cim dostluklar hiç eskimiyor değil mi?
Hele güzel anılar..
Zamanla insan, "doğru insanın" hayattaki en kıymetli şey olduğunu anlıyor.Bunu geç yaşına rağmen öğrenemeyenlere acıyorum...
tijenciğim ben çok iddialı bir şekilde bu konuya vakıfım.
okadar şanslıyımki bu konuda..
ilkokul dan taa bugünlere dek kaybolan kimse kalmadı desem yeridir..
insan kardeş ötesi oluyor bu gibi zaman dilimlerinde..
biz et-tırnak gibi oldukk
DARISI SANA CANIM..
KEYFİNİ ÇIKAR BU ANLARIN..
ÇOKkkkk iyi gelecek :)))))
MERHABA ÇOK GÜZEL ANLATMIŞSIN GEÇMİŞ ARKADAŞLAKLARINI UMARIM TÜM ESKİ GÜZEL ARKADAŞLARINI BULURSUN. BEN UZUN ZAMANDIR BLOGUNU İZLİYORUM VE ÇOK BEĞENİYORUM. BENDE GEÇEN HAFTA BİR BLOG AÇTIM GELİP FİKRİNİ SÖYLERSEN ÇOK SEVİNECEĞİM. UMARIM BENDE GELECEKTEKİ ARKADAŞLARINDAN BİRİ OLURUM. İZMİRDEN HAVVA