O akşam iftarda Hüdayi sofrasındaydım
Ben Ramazan ayında âşık oldum buraya. İftar açmak için Hüdayi sofrasına gelmiştim. Bir baktım ki şarapçı amcayla aynı masadayım.
Yıllar öncesi gibiydi. Yokuş yukarı çıkmaya başladım. Kapıya gelmiştim. Yine yıllar öncesi gibi. Merdivenlerden çıktım, Fatiha okudum. Çok içten bir şekilde ama, suda boğulmamak için değil. Sadece çok fazla minnettar olduğum için.
Beni kendine hayran bırakmıştı. Ne güzel bir yerdi burası, ne kadar huzur dolu. İlk geldiğim günü anımsıyorum. Zaman ne kadar çabuk geçmiş, hiç büyümemişim gibi. Üniversitenin ilk yılları sanki hiç geçmemiş gibi.
Büyüdüm biliyorum. Ama ne zaman gelsem beş sene öncesi gelir aklıma. Akşam üzeridir, insanlar dua ederler. Bir amca elinde süt kedilere verir, insanlar abdest alır, ezan okunur, ezan sesi, su sesine karışır. Camiden dışarıya güzel bir koku yayılır. Cemaat olunur, namaz kılınır. Huşu kelimesinin anlamını belki de o zaman daha iyi kavramıştım.
En güzeli ise Ramazan ayıdır. Ben Ramazan ayında âşık oldum buraya. İftar açmak için Hüdayi sofrasına gelmiştim. Bir baktım ki şarapçı amcayla aynı masadayım. İnsanlar bardağına su döküyor, yemek ikram ediyorlardı. Meğer her gün gelir, karnını doyururmuş. Kimse hor görmez, tam tersine hoşgörüyle davranır, yardım ederlermiş. Çok duygulanmıştım.
Ramazan ayı bitmeden bu kapıdan içeriye girmeli
Aradan yıllar geçmesine rağmen yine duygulandım. İftar için masalarımıza geçtik. Karşımda yüzü kırış kırış olmu, elbisesi eski olan, bakışlarında yorgunluk bulunan yaşlı bir amca vardı. Yanında lal olan bir amca daha devamlı tebessüm halindeydi. Yemekleri gösteriyor ve bana güzel şeklinde işaret yapıyordu. Bir abi ayağa kalktı, izin istedi ve Aziz Mahmut Hüdayi Hazretlerini anlatmaya başladı. Kendisi hatipmiş. O kadar güzel anlattı ki. Gözlerimi karşı masaya çevirince amcanın ağladığını gördüm. Gözlerinden yaşlar dökülüyordu. Yanındaki lal amcaya baktım, onun da gözleri nemlenmişti, her an ağlayacaktı. Ne büyük bir sevgi, ne büyük bir aşktı bu.
Dualar edildi. Yemekler afiyetle yenildi. Yine hiç bir şey değişmemiş, yemek artmış, herkes doymuştu. Dua ettim. Şükürler olsun, Allahım aileme sağlıklı uzun ömürler ver, benim Üsküdar’a gelmeme ve bu kapıdan girmeme vesile oldukları için.
Ramazan ayı bitmeden bu kapıdan içeriye girmek ve iftar saatini beklemek lazım diye düşüyorum. Ramazan ayı boyunca iftar veriliyor. Üsküdar’da kime söyleseniz size gösterir Aziz Mahmut Hüdayi Türbesini. Siz kapıdan içeriye girin, o sizi derinliklerine alacaktır ve zaman geçtikten sonra çok daha yakından tanıyacak ve daha çok seveceksiniz.
Alpaslan Öngel yazdı
Güncelleme Tarihi: 29 Temmuz 2013, 12:17