Cumhuriyet'ten Karşı Devrim'e - www.viratrabzon.com | Trabzon İnternet Gazetesi
Ana Sayfa » Günün Yazısı » Cumhuriyet'ten Karşı Devrim'e
Mustafa Kemal ve arkadaşları, teslim olmuş ve tarihi misyonunu tamamlamış bir imparatorluk, işgal edilmiş bir ülke; varını yoğunu kaybetmiş, yiyecek ekmeği, içecek suyu kalmamış, neredeyse savaşacak silahı olmayan bir döküntüden, bir ulusal Kurtuluş Savaşı; bağımsız, onurlu, çağdaş bir devlet yarattı. Yaklaşık 600 yıllık bir geleneğin ve kurumsal yapının üzerine böyle bir cumhuriyet kurmak hiç de kolay olmadı. Çünkü cumhuriyet büyük bir sıçrama ve devrimdi. Ciddi hazım sorunları yaşanması elbette doğal.
ÖNCE MECLİS, SONRA CUMHURİYET
Mustafa Kemal daha ilk andan itibaren halka dayanmayı ve demokratik bir hareketi başlatmayı düşündü. Erzurum, Sivas kongreleri ve nihayet meclis. Kurtuluşu meclis yönetti. Yani cumhuriyet, Kurtuluş Savaşı ile fiilen kurulmuştu. Cumhuriyet devrimleri çok büyük dönüşüm ve değişim getirdi. Bazılar ana başlıklarla şöyle:
KUL YA DA TEBADAN ÖZGÜR YURTTAŞA
Padişahın tebası, kulu yerine, hak ve sorumlulukları olan, hak ve sorumlulukları anayasa ve yasal güvence altına alınan özgür birey, yurttaş geldi. Her şeyin egemeni ve sahibi, babadan oğula geçen padişah yerine, halkın seçtiği bir meclis, meclisin seçtiği bir cumhurbaşkanı ve hükümet geldi. Belirli bir etnik grubun üstünlüğüne değil, her alt kimliğin kendisini Türkiye Cumhuriyeti yurttaşı saydığı ulusal bir kimlik ve ulus devlet geldi. Her şeyin padişahın olduğu yapıdan ya da kullanım hakkına dayalı tımar sisteminden, kişisel mülkiyete geldi. Egemenlik bir kişi ya da zümreye değil, millete ait anlayışı geldi.
ÇAĞDAŞ EĞİTİM VE LAİKLİK
Dine dayalı hurafelerle dolu eğitim yerine, çağdaş bilime dayalı ve herkese fırsat eşitliği sunan bir eğitim geldi. Dogmalara dayalı, ilkellikten, bilimin, eğitimin, sanat ve kültürün, gelişimin, değişimin egemen olduğu aydınlığa geçiş geldi. Din, mezhep gibi inanç sistemlerinin devlet işlerinden ve kamusal yaşamdan uzaklaştırılması; görüşü, inancı, etnik yapısı ne olursa olsun herkesin anayasal hak ve özgürlüklere sahip olması, herkesin kamusal hizmetlerden eşit biçimde yararlanması anlayışı geldi. Birey bile sayılmayan kadının, insan yerine koyulması, seçme ve seçilme hakkına sahip olması geldi. Ülkede ortak değerler üzerinden yükselen kardeşlik, dışarıda komşular ve yakın coğrafya politikası ile barış anlayışı geldi. Hiçlikten bir ülke yaratan, ortalama yüzde 8.5’la büyüyen bir ekonomik seferberlik geldi.
20. yüzyılın başında iki büyük devrim oldu. Birincisi, kapitalizme karşı emekçilerin zaferi ile yeni bir dünya sunan Rusya’daki Bolşevik devrimi; ikincisi bütün dünyanın ezilen halklarına karşı emperyalizmi yenerek ilham veren Mustafa Kemal’in Anadolu devrimi. Eşitlik ve özgürlük mücadelesi sürüyor ama birinci devrimin kurduğu siyasal yapı dağıldı. İkincisi hala ayakta. İçeride ve dışarıda bu bağımsızlıkçı, anti emperyalist, çağdaş, cumhuriyetçi bu yapıya karşı bir yanda cumhuriyetin tarihi düşmanları, bir yanda emperyalist güçler yeni yeni senaryolarını yaşama geçiriyor.
Atatürk sonrası cumhuriyet adına hareket edenler, giderek o devrimci ruhu kaybetti. Bu nedenl
e cumhuriyet devrimi tamamlanamadı. Halka, ülkeye, kendi değerlerine güvenmek yerine dünyanın güçlü devletlerine yaklaşarak, mandacılığı seçti. Cumhuriyetin içini boşaltıp kendi saraylarında saltanatlarını kuranlar, halk iradesini kendi iktidarlarının, zenginliklerinin mezesi yapanlar, bazen askeri darbeler, bazen sivil hükümetlerle yozlaşmayı her alana yaydı.
Bugünden bakarak bu cumhuriyeti kuranları diktatör ilan etmek, o insanlara anti demokrat demek, tarihi çarpıtıp yalanlarla o büyük insanları suçlamak ne büyük insafsızlık. Cumhuriyetin kuruluşuna karşı çıkıp, insanların teba ve padişahın kulları sayıldığı bir düzeni savunarak, bu ülkeyi kuran insanlara baskıcı ve otoriter demek ne büyük vicdansızlık, ikiyüzlülük, iftira, yalan, hatta ne büyük ahlaksızlık, vefasızlık.
DALALET VE İHANET
Cumhuriyeti kuranlar, bağımsız, halk iradesine dayalı, yenilikçi, devrimci, bütünleştirici anlamda ulusalcı, çağdaş, özgür, başı dik bir ülke amaçladılar.
Atatürk sonrası tek parti iktidarları ve çok partili dönemde cumhuriyetin mirasçıları olduğunu söyleyen siyasi hareketlerle, kısa aralar dışında 68 yıldır memleketi yöneten dışa bağımlı, küresel güçlere hizmet eden, halkın kutsal duygularını siyasetin malzemesi yapan vahşi liberal işbirlikçi iktidarlar, bu büyük devrim ve mirası daha ileri noktaya taşıyamadı. Kanla kurulan bu yapının üzerinde oturarak, ona karşı ihanete-karşı devrime sessiz kalındı.
ÜLKE NEREYE GÖTÜRÜLÜYOR
Bugün ülkenin götürüldüğü yer, dinsel-mezhepsel-etnik temelde ayrışmış, savaşçı ve fetihçi politikaların öne çıktığı, muhalif güçlere karşı her türlü baskının kullanıldığı, cemaat ve tarikatların devleti işgal ettiği, ülke kaynaklarını belirli bir kesimlere peşkeş çeken anlayışın daha da çarpıklaştığı, dünyanın egemen güçlerine hizmet eden, vesayetçi yeni orta çağ anlayışıdır. Karşı devrim iktidardadır.
TÜRKİYE BUNLARI AŞABİLİR
Türkiye, yanlışları aşarak, kendine dayatılan monarşik (Tek Adamcı) sahte cumhuriyeti ve otoriter seçenekleri reddederek, cumhuriyeti kuran anlayıştan güç ve ilham alıp yenilenerek, demokrasi ve hukuk devletini güçlendirerek, gerçek anlamda bir halk iktidarını kuracak birikime sahiptir.
Bugünün en önemli görevi bağımsız, özgürlükçü, eşitlikçi, hukuku esas alan, laik Türkiye Cumhuriyeti’ni, parlamenter sistemi yeniden inşa ederek, kurmak ve korumaktır.