İslami Bilgiler Eshab-ı kiramın hayatları Zeyneb Binti Cahş
Hazret-i Zeyneb validemiz, Peygamberimizin halasının kızı olup, ilk iman edenlerdendi. Mekke´den Medine´ye hicret etti. Önceleri, Resulullahın azatlı kölesi olan Zeyd bin Hârise ile evli idi. Zeyd bin Hârise, Hazret-i Zeyneb´in hakkını gözetemediğinden ayrıldılar.
Resul aleyhisselam, halasının kızının durumuna üzülüp, onun şerefini iâde etmek ve onu üzüntüden kurtarmak için, Hazret-i Zeyneb´i nikâh etmek istedi.
- Zeyd, onun hakkında istediğini yaptıktan sonra [yani Zeyneb´i boşadıktan sonra], biz, onu sana zevce eyledik.
Hazret-i Zeyneb´in nikâhını Allahü teâlâ yaptığı için, Resulullah ayrıca nikâh yapmadı. Hazret-i Zeyneb bununla her an övünür ve derdi ki:
Hazret-i Zeyneb´in, Zeyd bin Hârise ile nikâhlanıp evlenmesi ile, eshab-ı kiram arasında eskiden kalma birçok örf ve âdetlerin ortadan kalkması sağlanmıştır. Mesela önceleri halk, evlat edinilmiş bulunan kimseyi, kendi öz evladı hükmünde zannederdi.
Fransızların edepsiz şâiri Volter, Resulullahın Hazret-i Zeyneb´i zevceliğe kabul buyurmasını, tarihlere, vak´a ve haberlere taban tabana zıt ve uydurma, âdî ve alçak iftiralarla, şiir düzerek bir tiyatro kitabı yazmıştır.
Hazret-i Zeyneb´in düğün gecesi, Peygamber efendimizin bir mucizesi daha görüldü. Duâsının bereketiyle az yemek çoğaldı. Bütün davetliler yediği hâlde, Enes bin Malik hazretlerinin annesi Ümm-i Süleym´in gönderdiği yemek, hiç azalmadı. Enes bin Malik, Üçyüz kişi kadar yediği hâlde, Peygamber efendimiz, (Yemeği kaldır) buyurmasıyla, kaptaki yemeğin, ortaya koyduğum zamanda mı, yoksa kaldırdığım zamanda mı çok olduğunu anlayamadım buyurdular.
Nesilden nesile intikal eden menkıbede, Hazret-i Zeyneb, Hazret-i Ömer´den hediye gelince derdi ki:
- Allahım, bundan sonra bana, Ömer´in hediyesini nasip etme!
Hazret-i Zeyneb, hicretin yirminci yılında, elliüç yaşında Medine´de vefat etti. Naaşının, Peygamberimizin Seriri üzerine konularak taşınmasını vasiyet ettiğinden, öyle yapıldı. Cenaze namazını halife Hazret-i Ömer kıldırdı. Tabutu Bakî kabristanlığına getirilirken, kardeşi Ahmed bin Cahş âmâ hâliyle ağlıyordu. Hazret-i Ömer, onun ağlamasını işitince buyurdu ki:
- Ey Ahmed, tabuttan uzaklaş! Cemaat seni sıkıştırmasın. Zeyneb´in tabutunu taşımak için kalabalık fazlalaşıyor.
Defnedileceği esnada, Hazret-i Ömer, Peygamberimizin hanımlarına, Hazret-i Zeyneb´i kimin kabre koyabileceğini sordu. Onlar da, Sağlığında onu görmek, kimlere helal ise, kabrine de onlar girer, indirirler cevabını verdiler. Bunun üzerine yakın akrabaları kabre indirdiler.
Hazret-i Aişe, Hazret-i Zeyneb´i çok medh ve sena ederdi. Onun hakkında buyurmuştur ki:
İster dinî meseleler olsun, ister takva ve sadakat olsun, ister sıla-i rahm, yani akrabayı ziyaret olsun, isterse cömertlik ve fedakârlık olsun, Zeyneb´den daha iyi hiçbir hatun yoktur.
"Resulullahın zevceleri içinde Zeyneb´den başka kimse, zat-ı saadetlerine yakınlık bakımından benimle boy ölçüşemez.
O saadetli ve iyi hatun aramızdan gitti. Yetimler ve dullar hamisiz kaldılar.
Allahü teâlâ, Zeyneb binti Cahş´a rahmet eyleye. Hakikaten dünyada onun mertebesinde hiçbir hatun yoktu. Hak teâlâ, Nebîsini onunla evlenmeye sevk eyleyip, Kur´anın bazı ahkâmını indirmiştir.
Hazret-i Ümm-i Seleme de, Hazret-i Zeyneb hakkında, Zeyneb, salih, oruç tutan ve ibadetle vakit geçiren bir hatundu buyurdu.
ismail 02-12-2009 13:34