Artık çok havvalıyız… Doğada İlkyardım Eğitimi, 5-6 Şubat Ankara
2010’u 2011’e bağlayacak olan gecede MAD olarak yine aynı mekânda karar kıldık. Ankara-İstanbul-Bursa’dan gelen mağaracılar Abant’ta bir araya geldi. Kafanızı çevirdiğiniz her köşede her yaş grubundan çocuk görebiliyordunuz; hepsi birbirinden müthiş yaratıklar, anne babalara tebrik. Lâkin ikinci bir emre kadar çocuk yapmayı yasaklıyorum, müthiş varlıklar hiç kuşkusuz ama hepsi birer canavar da aynı zamanda. 🙂 Şaka bir yana şunu gördüm ki MAD yavaştan kendi mağaracısını yetiştiriyor, çoğu aile ikinci çocuğunu dünyaya getirmiş, yeni evlilerle ‘Nerede bebek?’ geyikleri çevriliyor, çocuklar birbirinden hareketli; atlıyor, zıplıyor, tırmanıyor. Hepsi birer mutluluk sebebi, gelecek için heyecanlandım…
Kubi ve Tunç
Emrah Sınmaz ve Deniz
31 Aralık gecesi tüten mangallardan göz gözü zor görür ve etraf mis gibi et kokuları ile şenlenirken bir yandan hasret giderdik, bir yandan da 2010’un tüm yorgunluğunu birlikte attık. Saatler 00.00’ı gösterdiğinde şampanyamızı patlattık ve yeni yıla tüm dostlar hep birlikte ‘Merhaba!’ dedik. Çocuklar enerjilerinden gram kaybetmezken yetişkinler yavaş yavaş odalarının yolunu tutmaya başladı tabi.
Bu yılbaşında şömine başında dönen sohbetler ve sohbete eşlik eden güzel şaraplar bana şunu düşündürdü: Ne zamandır böyle keyifle şarap içmiyormuşum meğersem. Bir de söylemeden geçmemeliyim kesinlikle: yapılan pasta, börek, meze ve tatlılar müthişti.
Bu düdükten inanılmaz bir ses çıkıyor !
Seni yerim çocuk
Yeni yılın ilk günü soluğu Abant Gölü’nde aldık. Bol bol fotoğraf çektik, şambrellere binip tepelerden çılgınlar gibi kaydık. 1’li, 2’li, 3’lü, 4’lü ve hatta 5’li kayış tekniklerimizle çok keyifli dakikalar yaşayıp stilimizi de geliştirdik. 🙂
Birhan ile Karadeniz ezgileri eşliğinde halay
Halay katılımcıları gittikçe artıyor.
Abant kalabalıktı ama şu görüntü huzur vericiydi.
Keşke kar yağıyor olsaydı; ama önceki karları izlemekle yetindik.
Veysel’in bu fotosunu koymadan edemedim, uçan kurbağa da Veysel de müthiş 🙂
2011’de bol araştırmalı, derin mi derin, keyifli mi keyifli kamplar yapıp nice güzellikler paylaşmaya devam ettiğimiz etkinlikler yaşamayı diliyorum. Ayrıca bu yaz da Geyik Dağları’nda müthiş geyikler dönsün, Yaylacık rüyalarımdaki gibi -817’lere insin istiyorum. Bu güzel yılbaşı organizasyonunu üstlenen Tulga’ya ayrıca teşekkür ediyorum, enerjisi hiç kesilmesin; artsın taşsın umarım.
Gelecek günler müthiş hayaller ve plânlara gebe. 2011 şimdiden harika geçecek gibi görünüyor, yerimde duramıyorum…
Fotoğraflar: Sencer Çoltu