Umman Türkelciliginin yardim amacli düzenledigi Kermesten birkac kare...
Süperrr bunlar yaaa...
Hersey Elemegi göznuru tüm bu güzel seylerde emegi olan arkadaslarin ellerine saglik...
Üstü basi un icinde kalmis arkadasim Hümeyra ve ben,
taze taze yaptigimiz Gözlemelerimiz yogun ilgi gördü, cok yorulduk fakat sicacik insanlarla tanisip yeni arkadasliklar kurduk ve buna deydi :))
Masalarina ugrayipta göz gezdiremedigim arkadaslarimdan cok özür diliyorum insallah birdahaki sefere.
Eingestellt von Ayse um Perşembe, Şubat 23, 2012
Gurme Şirine 27 Şubat 2012 09:51
blogun ilgimi çekti ve hemen izlemeye aldım...
kermesi bende çook severim...
Recep Altun; 11 Mart 2012 22:54
Libya'dan sonra Umman'a geçtiğinizde de size yazmıştım. Hatta oranın başşehrinde faaliyette bulunan ENKA firmasına gıda mühendisi bir yeğenimin gittiğinden bahsetmiştim. Daha sonra ben bir ara verdim ve arada bir kopukluk olmuştu. Ben Afrika kıtasındaki müslüman ülkelere hep ilgi duydum. Hatta yeğenime bize de orada bir iş bul, biz de Umman'a gelelim diye takılmıştım. Şu anda yeğenim bu firmada çalışıyor.
Umman'da ki bu kermes faaliyetiniz de çok güzel, sizi tebrik ederim. Yurtdışındaki bu tür faaliyetlerimizi çok seviyorum ve hep gurur duyuyorum. Biz Türkler'in fıtratında var bu tür faaliyetleri düzenlemek, yardım etmek vs.
Selam ve dualarımla en Güzel'e emanet olun. Yüce Allah yar ve yardımcınız olsun!
Ayse 12 Mart 2012 21:21
Recep bey merhabalar,yegeniniz basladi demek onun adina sevindim, nasil sevmismi burayi?
Sizide bekliyoruz ummana :)
Recep Altun; 13 Mart 2012 07:26
Orayı sevip sevmediği konusunu fazla görüşemedik. Çünkü işi yoğunmuş. Koca şirketin çalışanlarının (gıda mühendisi olarak) yemek işlerini organize ediyorlarmış. Şimdilik bana göre bir iş yok herhalde. Biraz yaşımız da (57) ilerledi, pek bizi orada çalıştırmak için kimse başını ağrıtmaz. Hani bir sanatımız, ya da bir mesleğimiz olsaydı, kimseyi dinlemez giderdim oralara. Ben emekli bir devlet memuruyum, benim elimden ne iş gelir ki? Hiç olmazsa iyi bir Arapça ile İngilizce lisanına vakıf olmuş olsaydık belki olabilirdi. Benimkisi gönül işte. Bilirsiniz gönül hep gezer böyle.
Humberto Dib 17 Mart 2012 07:06
Fikir ve önerileriniz, icinizden gecenler benim icin cok önemli;
Güzel seyler paylasma dilegiyle...