Dünyayı Değiştiremesek de – DİLEMMA
Bir sabah aydın bir güne açarsın gözlerini. Aslında çok sıradandır bir gün öncesi; uyanmışsındır ,belki ufak bir kahvaltı, sonra belki biraz bilgisayarda vakit öldürmek. Hazırlanıp okuluna gidersin, bir yığın sıkıcı dersden çıkıp eve gelirsin, sonrası işte yine aynı bir yarın için yatağa girmek. Ama bu sabah farklıdır herşey, aklında birçok düşünce, içinde dünyayı kurtarmaya yetecek kadar enerji vardır. Böyle başlarsın güne, düşünsene bu koşullarda neler yapabilirsin. Hemen aklına kahraman olmak gelir, o kadar olamasanda en azından dünyada bişeyler değiştirmek ,senden birşeyler bırakmak. İşte aklındaki düşünceler bu enerjiyle birleşince ortaya harika şeyler çıkabilir.Mesela bir icat yapmak. Dünyadaki her derde deva olabilecek bir icat. Bunu yapıp herkesin dilinde olmak. Asırlar boyunca sonsuza kadar adının herkesin dilinde olması. Birçok kişi yokmu zaten öyle ; Edison, Graham Bell, Einstein. Tabi ya düşünsene bir kere Einstein’dan bile daha çok kişinin seni konuşması, seni takdir etmesi.
Yada mesela , bir süper kahraman olmak. Bak buda fena fikir değilmiş. Süperman gibi bişey , vay be çok havalı. Dünya üzerindeki tüm kötülüklere bir son vermenin vakti gelmişti zaten. Ordan oraya uçup tüm kötülükleri bitirmek.
Aslında biraz daha aklı başında düşününce, sanırım dünyaya kalıcı eserler bırakmak daha doğru gibi. Ne bileyim , mesela yazılar yazıp nesiller boyu okunmak. Düşününce Necip Fazıl, Mehmet Akif, bunlar senelerdir konuşulmuyorlarmı. Konuşulmalarının yanında düşünceleriyle konuşturuyorlarda. Düşündümde konuşulmaktan çok ,düşüncelerinle konuşturmak daha mutlu edicek , daha gururlandırıcak.
İşte sanırım böyle bir sabahın, böyle bir düşüncenin, böyle bir enerjinin sonucu tüm bu yazılar, bu koşuşturmaca, bu telaş.
Yani demek istediğim şu. Tabiki bir Necip Fazıl, Mehmet Akif olmak değil amaç, ama en azından boş durmamak. Bir şeyleri paylaşmak, anlatmaya çabalamak.
Evet belki bu enerji saman alevi gibi hemen geçip gidecek bişey ama, o enerjinin başlattığı bir düşünceyle dünyayı değiştiremesekde elimizden geldiğince kıpırdanmaya, elimizden geldiğince bişeyler yapmaya çalışıyoruz sanırım. Belki bir kişi yazıları beğenir, belki yeni şeyler öğrenir, belkide daha fazla okur diye…
ucanbalonum 15 Nisan 2012 15 Nisan 2012 dünyayı değiştirmek, dünyayı kurtarmak, dilemmadergi
Önceki Önceki yazı: Geceyle İki Lafın Belini Kırmak
Sonraki Sıradaki Yazı: Bob Dylan’ın Nergis Sevgisi