Sessiz Fön, Konuşmayan Kuaför - Paws + Heels
Ipek Cihan 31 Ocak 2016 14:26
Ben de kuaförüm de pek konuşmayı seven insanlar olmadığımız için mutlu bir ilişkimiz var:)
Paws and Heels Blog 31 Ocak 2016 23:07
Değil mi, böylesi çok da güzel ve huzurlu! :)
Merve Şanlıtürk Kıyak 31 Ocak 2016 14:48
Ben sessiz kalanlardanım. Kuaförüm pek öyle sayılmaz ama duracağı yeri biliyor en azından :) Kimisi baya dertleşmeye gidiyor yalnız o bizde pek tutar mı bilemedim :))
Paws and Heels Blog 31 Ocak 2016 23:09
Çoğu kişi kuaförünü terapist gibi kullanıyor haklısın! Ama bence bizim gibi sessiz müşteriler de az değildir sayıca :)
Madam Dö Gonç 31 Ocak 2016 17:12
Bırak kuaförde sohbet etmeyi kuaföre gitmeyi bile sevmiyorum ben :( En son gittiğimde, çırağın sesi çok güzel diye, müşteriler kıza şarkı söyletmeye kalktı, koşarak uzaklaştım :)
Giderek de azaltıyorum kuaföre gidiş sayımı. Hatta saçımda hiç kat olmadığı, uçlardan dümdüz kestirdiğim için eşime kestirttim geçen ay, sonuçtan da memnun kalınca iyice soğudum kuaförden :)
Paws and Heels Blog 31 Ocak 2016 23:13
Off, o nedir öyle! Bir sır vereyim, ben de son birkaç senedir kendim kesiyorum saçımı. Saç uzatmak zaten zor, bir de kırıklarını alacağım diye saçı omuz boyuna indiriyorlar hiiç gerek yok, ben yapıyorum kendi kendime :)
Eylül Köksümer 31 Ocak 2016 20:52
Bu konsept umarım bizde de yaygınlaşır, harika bir fikir. Bende yıllardır apaçık bir kuaför fobisi var neredeyse, iki yıldır da bir kez gittim sadece, hızlıca bir fön için. Onda da hiç istemediğim halde uçlarından almaya kalkıp yarı yarıya kısalttı saçımı, epey pişman oldum. O bitmeyen gereksiz sohbetler zaten içimi bayıyor, büyük sıkıntı. 4 yıl önce de açık kahve bir saç isteyip neredeyse fosforlu turuncu bir kafayla ayrılmıştım başka bir kuaförden, neyse ki sonradan epey mutlu etmişti bu hatalı sonuç beni:) Bir daha kuaföre ihtiyaç duyarsam mutlaka seninkinin adresini isterim Meriç :)
Paws and Heels Blog 31 Ocak 2016 23:15
Seve seve veririm, kendileri becerikli olduğu kadar sessiz de :)) Turuncu iyi fikirmiş yalnız, belki kendisi sonucu ön görüp sana bir şakalı sürpriz hazırlamıştır? (hehe)
Adsız 31 Ocak 2016 23:23
Tam benlikmiş bu koltuk işi.
Ama tek bi koltuk yetmez bana sessiz kuaför isterim x.x
Paws and Heels Blog 1 Şubat 2016 11:17
Haha bu da bir fikir tabii :)
Burcu Vural 1 Şubat 2016 09:18
3-4 ayda bir kesim için gittiğim tek kuaförüm var. o da gereksiz konuşmaz. halden anlar. hatta birçoğunun aksine kesim konusunda çok cimridir. kuaförün akıllısı nabza göre şerbet verendir bence. konuşmak isteyenle lak lak, istemeyenle susmayı bilirse bir sürü müşterisi olur ne güzel. tüm kuaförlerin doğuştan muhabbet tellalı olduğunu sanmıyorum biz kadınların onlardan beklentisi bu biraz da ...
Paws and Heels Blog 1 Şubat 2016 11:20
Haklısın, işe bir de onların tarafından bakmak gerek. Düşünsene her gün bir yandan işini yapmaya çalışıp, bir yandan da onlarca kişinin derdini dinliyorsun! İyi bir günün de olabilir, kötü bir günün de... Nabza göre şerbet en güzeli, ama bunun için de biraz empati gerekiyor ve ne yazık ki çok çok az kişinin bilincinde olduğu bir yeti empati... Hem kuaför, hem de müşteri için geçerli tabii bu :)
Adsız 4 Mart 2016 16:48
Ben bu konuda ben yalnız hissetmişimdir. Yaşasın benim gibi düşünen kadınlarda var dedim yazıyı okuyunca. Çok mutluyum, bizde de olmalı bu kesinlikle!
Paws and Heels Blog 4 Mart 2016 18:42
Ben de ilk duyduğumda aynı şeyi hissettim, yalnız değilmişiz demek :)
Işıklar, kamera, kahve! İkinci güne hazır mıyız? Sabah hala inanamadığımız bir şekilde, alarmsız, saatsiz, kendi kendimi...