28 Ekim 2011, 09:01
Deprem korkunç, deprem çaresizliğin ve insanın elinde tevekkülden başka bir şey olmadığının göstergesi.
Bizi düşen evlerimizi sağlam yapıp, gerisini Allah’a havale etmek.
Terör daha da acı. Acı olduğu kadar öfke verici.
Depremdeki gibi “Allahtan geldi” diyemiyorsunuz işte.
Her biri en az üç ocak yıkıp gidiyor.
Bir daha iflah olmayacak üç ocak.
Önce Habertürk spikeri Duygu Canbaş 'Deprem Van'da da olsa üzüldük' dedi.
Ardından bazıları bunu ilahi adalet olarak nitelendirdiler tıpkı 17 Ağustos’taki gibi…
Çok eleştirildi Canbaş…
Ancak bana göre Habertürk spikerinin sözleri doğal bir refleksti.
“Türkiye’nin doğusuna da, batısına da aynı şekilde üzülüyoruz” manasına gelen doğaçlama kelimelerdi spikerin ağzından dökülenler.
Oysaki Marmara depreminde -yazlık evlerin çok olmasından dolayı- tüm Türkiye’nin canı yanmıştı.
Yalova’da, Gölcük’te, Karamürsel’de, İzmit’te Türkiye’nin her yerinden insanlar vardı.
Belli bir kesim değildi depremde hayatını kaybedenler.
Neticede bu tür sözler hep söylenir, hep konuşulur, hep İlişkilendirilir.
Bana göre, burada deprem hasarından daha büyük hasarlar var.
O yüzden depremle birlikte paniklemiş Belediye Başkanı.
O panikle de insanların acil yardıma ihtiyacı olduğunu unutmuş, acı üzerinden siyaset yapmaya girişmiş.
Ve kargaların dahi güleceği bir ucuz yalana başvurmuş.
Koskoca Türk Devletinin yardım etmeyeceği gibi bir yalan…
Sonuç olarak, ilahi adalet/ ikaz/ şu /bu sözleri beni çok ilgilendirmiyor.
Kalede almıyorum açıkçası. (Çünkü, depremde ölen insanlara üzülmeyecek olan bir Türk insanı düşünmüyorum.)
Ancak bu insanlar çok ilgilendiriyor; fay kırığının öldürmediği insanları zehirleriyle öldürecek olan insanlar…
Not: Şehitlerimizin acılarını paylaşan tüm felaketzedelerin acılarını paylaşıyoruz.