Kadınlar Günü - EMRE AKÖZ YAZARA MAİL GÖNDER
Yükleniyor... Benim için unutulmaz bir andı. Yıl 2004. Prof. Ayşe Soysal, Boğaziçi Üniversitesi'ne rektör atanmıştı... Bu vesileyle düzenlenen devir teslim toplantısında Prof. Zafer Toprak, olayın önemini ve anlamını anlatan bir konuşma yapmıştı.
Zafer Hoca kadın yöneticiler hakkında örnekler verirken lafı çevremizdeki ülkelere getirdi. Birleşmiş Milletler'in hazırladığı Toplumsal Cinsiyete Bağlı Gelişmişlik Endeksi'nden aldığı bazı veriler, salonda bulunan Kemalistlerin buz kesmesine yol açtı.
Bizdeki kadın milletvekili oranı (o sırada) yüzde 4.4 idi. Suriye'de ise yüzde 12... Ardından daha da "vahim" bir veri geldi: Üst düzey kadın yönetici oranı Türkiye'de yüzde 7'yken, İran'da yüzde 13'tü! Birçok Batı ülkesinden daha önce kadınlara seçme ve seçilme hakkı tanıdığı için övünen "Cumhuriyet", düpedüz nal toplamaya başlamıştı.
Kadınların eğitim görerek yönetici pozisyonlara gelmesi niye önemli? Bunun iki temel nedeni var. İlk nokta İnsan Haklarıyla ilgili: Kadınların gelişmesini engellemeye kimsenin hakkı bulunmuyor.
Geçenlerde cübbelinin teki, "kız çocukları okutmayın" diyordu. Bu tipleri ikna etmeye çalışmanın manası yok. Zaten Osmanlı hayranı da oldukları için, falakaya çekmek en iyisi. Belki o zaman bir insanın elinden haklarını almanın ne olduğunu biraz olsun anlarlar. Geçelim... İkinci nokta kadın becerileriyle ilgili... Erkeklerle kıyaslandığında, kadın beyninin farklı çalıştığını biliyoruz. Cinslerin görece üstünlükleri var. (Tabii istatistiki bir durumdan bahsediyorum.) Hemen bir örnek vereyim... Araştırmalar kadınların, diğer insanların duygularını anlamada, yani empati kurmada, erkeklerden çok daha iyi olduğunu gösteriyor.
İstanbul Modern: İyi, kötü ve gri (6.3.2016)