KİRPİLERİN HİKAYESİNİ BİLİR MİSİNİZ ? ~ PETEĞİN KEYİF DÜKKANI
Unknown tarafından 15:39 saatinde yazıldı 13 yorum
Geçen gün yakın bir arkadaşımdan dinlediğim KİRPİ HİKAYESİ çok hoşuma gitti ve sizlerle paylaşmak istedim. Aslında ilk defa duyulmuş veya çok değişik bir hikaye değil ama işte kıssadan hisse meselesi. Ben de çok severim böyle payıma düşen hisseleri dinlemeyi...''Hayat işte!'' derim, anlayana bir de öğrenebilene ! O başka öğretmenlere de benzemez önce bir anlatır, sonra bakar ki anlamıyorsun, kafana vura vura anlatır bu kez...Hiç de öyle günümüzün anlayışlı, empatik öğretmenleri gibi de değildir yani ! Ha yine mi anlamadın verir seni disipline veee alırsın bol bol ceza... İşte o zaman, ne güzel öğrenirsin dersini...
Neyse; fabl türü bu hikayede arkadaş olan bir grup kirpi ''Biz neden birbirimizden ayrı duruyoruz ki? Hem hava çok soğuk, üşüyoruz, sıkı sıkı sarılalım birbirimize, üşümeyiz o zaman '' diyerek yakınlaşmışlar ancak öyle dip dibe gelmişler ki hepsinin iğnesi birbirine batmış ve kan revan içinde kalmışlar. '' Olmaz böyle, ayrılmalıyız birbirimizden ve uzak durmalıyız !'' diyen bir kirpinin fikrine uyarak uzaklaşmışlar ve kaçmışlar birbirlerinden. Tabii hava soğuk malum, çok üşüdükleri için yavaş yavaş donarak hepsi ölmüş, yok olmuş...
Denge ve mesafe ayarı ne kadar önemlidir hayatta değil mi ?
Canını yakmadan, nefes alanını daraltmadan, sıkmadan, bunaltmadan birlik ve beraberlik içinde ve iyi niyetle var olabilmek, güçlenebilmek ya da uzaklaşıp, tekleşip tamamen yok olmak ?
Sadece kalp işi değil aynı zamanda ciddi bir akıl işi bence...
Keyif Dolu Nice Günleriniz Olsun...
Etiketler: fabl, hikaye, kirpi
Başak Kırmacı 16 Eylül 2013 15:57
Çok güzel ve anlamlı bir hikaye. Ben de severim böyle hikayeleri. Paylaştığın için teşekkürler..
Juliette 16 Eylül 2013 16:19
Hikaye ve masallarda çok fazla mana var ama işte anlayabilene maalesef. O aradaki ince çizgiyi yakalayabilmek ne kadar önemli. Bazen boğulduğumu düşünüp kaçmak geliyor içimden. Bu aralar ruh halime çok yakın paylaşımlar yapıyorsun Petekcim acaba buralardasın da beni duyuyor görüyor musun diye merak etmiyor değilim :)
Teşekkürler bu güzel hikaye için
Petek Uluğ Peteğin Keyif Dükkanı 16 Eylül 2013 18:41
Uzaklardayım, Juliette ama yakın hissediyorum kendimi sana ! Yakında olup da uzak hissetmek nasıl gerçekse bu da gerçek, canım...Teşekkürler geldiğin için.
Petek Uluğ Peteğin Keyif Dükkanı 16 Eylül 2013 18:44
Sevgili Başak, teşekkür ederim. Evet,masallar büyüklere ya aslında ! HİKAYELER DE REHBER işte...
bahce perim 16 Eylül 2013 21:17
:))) O dengeyi bulmak ve oralarda kalmak! Gerçekten akıl işi olsa gerek.Yoksa birinin nefesi,öbürünün iğnesi,diğerinin çenesi hep bir bahane vardır!
Petek Uluğ Peteğin Keyif Dükkanı 16 Eylül 2013 22:19
Ne güzel özetlemişsin Bahçe perim; işte budur kısacası... Teşekkür ederim.
PAMUK ŞEKERİ 19 Eylül 2013 14:50
ne güzel bir konuyu anlatmışsınız.Yüreğinize sağlık
Petek Uluğ Peteğin Keyif Dükkanı 20 Eylül 2013 08:41
Teşekkür ederim pamuk şekeri.Herkesin ortak hissettikleri olduğu için...
sevda s. 20 Eylül 2013 10:21
Ne güzel bir hikaye, kıssadan hisse olmuş ama tabi anlayana.
Petek Uluğ Peteğin Keyif Dükkanı 20 Eylül 2013 12:22
Tabii anlamak ve uygulayabilmek çok önemli . Teşekkür ederim ziyaretiniz için...
gezdim gordum yedim ictim BENDENÇEŞİTLEMELER 13 Ekim 2013 09:05
yakınlaşmak ama batmadan uzaklaşmak ama yok olmadan sevgi ve anlayışsızlık iki uçtayız hep
Alev Alatlı nın dediği gibi ve siyah ve beyaz gibi gri bir rengin var
olduğunu hatırlamak gibi
ne zamandır hikaye okumamıştım
Petek Uluğ Peteğin Keyif Dükkanı 13 Ekim 2013 13:03
Teşekkür ederin ziyaretiniz ve yorumunuz için...Hep grinin varlığını unutmadan yaşamayı ilke edindim.Daha huzur ve keyif verici gelir bana ! Siz de mutlu bayram günleri dilerim...