10 Mayıs 2019 23:55
Dagistan`li Abdulhakim Ismailov 2Mayıs günü arkadaşları Lenya Gricev ve Aleksiy Kovaley ile birlikte Reichstag binasında Almanya’nın sembolü Germania`ya Sovyet bayrağı diktiğinde dünyanın kaderinin nasıl değişebileceğini ya da dünya dengelerinin halklar ve ülkeler arasında ne gibi bir sosyal patlamaların başlangıcı olabileceğini düşünmekten çok vatanseverliğin cesaretin en uç noktada nasıl bir kahramanlıkla vücut bulduğunu, ölüme yakınlaşmış bir insanın ölümden korkmak yerine aksine onu mağlup ettiğinin resmi olacağını gösterdiklerini nerden bilebilirlerdi.
Dün dünya zafer günüydü.
Dünyayı korku imparatorluğuyla işgal eden, milyonlarca insanın ölümüne neden olan, ülkelerin yakılıp yıkılmasına neden olan, hesaplanamayacak kadar travmalı toplumlar yaratan, milyonlarca insani hasta ve sakat bırakan bu korku imparatorluğu bu üç delikanlının üstün vatanseverlik davranışında simgeleşen savaşın kazanılmasını bir Sovyet generali şu sözlerle ifade eder.
„Biz önce içimizdeki general korkuyu yendik. Sonra da Nazi ordularını…“
Üç günde koca bir ülke olan Fransa’yı işgal eden Nazi orduları Stalingrad`in sadece bir mahallesine üç ayda giremezken, bu Fransız halkının milliyetçi, vatansever eksikliğinden değil, korkunun insanlarda otokontrol ruh hali gibi sinmesine ,bilgi üretememesine, harekete geçmemesine neden olma ruh halindendir oysa.
General korku ile bir ülkeyi uzun bir süre yönetebilir ,iktidarınızı korku üzerine inşa eder, hatta kendinize yakın paraminiler askeri güç ve kitle tabanı da bulabilirsiniz.
Korku üzerine kurulu iktidarlar mülkiyet hırsı ve ihtişamlı zenginlik üzerine kurulu olmakla birlikte kendi sınıfını koruma ve kendine bağlı yeni zengin zümreler ve askeri bir güç yaratıp iktidarınızı koruma altına almış da olabilirsiniz.
Kılıçla iktidar olabilir ancak uzun süre onun üzerinde oturamazsınız gerçeği bu üç gencin en uç noktadaki davranışıyla hayat bulmuş olması bu üç gencin basit vatanseverliklerinin bir yüksek ruh halinin zaferi bütün insaniliğin zaferi olabileceğini nerden bilebilirlerdi…
İnsanlar kendi içlerindeki general korkuyu yendiklerinde küçük bir haykırışın geniş toplumsal kesimlerde vücut bulabileceğini, küçük gibi görünen kazanımların büyük zaferlere dönüşebileceğini, insanların kendi kalplerinde taşıdıkları dünya özlemini daha fazla baskı altında tutmayıp bütün ülkenin en can alıcı bir yerine dikebileceklerini o üç genç gösterebilmiştir.
Dünya zafer günü sadece Hitler ordularına karşı kazanılmış bir zafer değil, aynı zamanda general korkuya kazanılmış bir zaferdir.
Bu kadarcık bir farkı göremeyenler küçük dünyalarında kaybolmak zorundadırlar.
„Drama köprüsü bre Hasan, dardır geçilmez…“