Evet, gerçek bir Cumhuriyet öğretmeniydi Sumru Oktay
-Hayatını öğrencilerine adamış Cumhuriyet Öğretmeni...
Ne zamandır, son yıllarda telaffuz edilmeye başlanan adıyla Alzheimer hastalığının pençesindeki sevgili öğretmenimin durumunu, Şevket Oktay öğretmenimle yaptığım görüşmelerle izliyordum. Bir geriye gidiş olmadığı gibi, başka fiziki olumsuzlukların da baş
Sevgili öğretmenimle birlikte, gerçek bir eğitim savaşçısı olan Şevket bey için üzülüyordum. Onların yarım asrı aşan birlikteliğindeki son yıllar böyle geçmemeliydi. Sumru Hanım’ın piyanosunun tuşlarından ses bulan notalar, bir üst kattaki Şevket Bey’in kulaklarından hiç eksilmemeliydi...Dershanesindeki cıvıl, cıvıl çocuk seslerinden aldığı enerji biraz daha güçlenmeliydi Şevket Hoca’nın...
-Öğretmenini kaybettik baba...
O tarihi yapının taş kaplı koridorlarında çınlayan ritmik bir ayak sesi duyduğumuzda sınıflarımızda, bilirdik ki Sumru Hanım nöbetçi öğretmendir. Biz müzik bölümü öğrencileri, haftada bir kez olsun o ayak seslerinin sınıf kapısına kadar gelip “Haydi çocuklar barakaya!”
Demesini dört gözle beklerdik!..
Bu “Dört gözle bekleme” gerçekte sonradan ve yavaş yavaş oluşan bir olguydu. Biz müzik sever öğrenciler, bu bölümü tercih ederken Marshal yardımından hediye barakada “İşkenceye tabi tutulacağımızı” hiç düşünmemiştik!..
-İşkencecimizin; dünyalar güzeli, çağdaş bir öğretmen olacağını asla!..
-Çocuklar Mozart’ın Türk Marşı ile başlayalım...
Eserin adında Türk olduğu için ilgimizi çekmek istiyordu besbelli...Sonra sırada Beethoven’in senfonileri olan taş plaklar olacaktı gramafonda. Ve diğer işkence araçları!..
-Bakın çocuklar, ikinci bölümde ormanın uğultusunu duyacaksınız. Sonra da atların nal sesleri gelecek kulaklarınıza...
Çağdaş bir Cumhuriyet öğretmeninin ısrarlı çabalarının boşa gitmediğini sonraları daha iyi anladık. Cumhuriyete, Onun genç ikinci kuşağına çok değerli katkıların oldu öğretmenim.
cn2 co8 88.229.86.28 http://www.sumruoktay.com/mp/index.html Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows 98; Q312461)