İntihar İle İlgili Sözler ve kitap alıntıları
İçerisinde İntihar geçen, İntihar temalı, İntihar tarafından söylenmiş veya İntihar hakkında sözler ve kitap alıntıları listelenmektedir.
Kimi zaman intihar, güzelliğin ve gerçekliğin doruk noktasında vurulan bir mühürdür.
Yaşam iyice çığırından çıkmıştı. Pollyannalar bile intihar ediyor, ben hala yaşıyordum.
İşte bütün sorun: ya var ya yoksun
Ya intihar ya ihtiyarsın
İntihar etsem ne çıkar. Öldürdünüz zaten beni, yaşatmadan öldürdünüz.
O anda –bir dâhinin etrafında (belki sadece Nietzsche’de) oluşmuş en korkunç suskunluk içinde– karanlık bir ses kalbine dokunur, bir çağrıdır bu, hayatı boyunca ne zaman cesareti kırılsa, ne zaman çaresiz kalsa her defasında gelen bir çağrı: Ölümün çağrısı. İlk gençlik dönemlerinden beri peşini bırakmaz. bu özgür ölüm düşüncesi ve daha delikanlı bile değilken nasıl hayat planını yaptıysa ölüm planını da çoktan yapmıştır: O ne zaman güçsüz düşse bu düşünce güçlenmiştir, her zaman tutkuların seli, umutların çağıldayan dalgaları geri çekildiğinde, her seferinde kapkara bir kaya gibi belirmiştir ruhunda. Kleist’ın mektuplarında ve konuşmalarında nihai sona yönelik bu içten çığlığın ne kadar sık ortaya çıktığını saymak mümkün değildir, hatta insan bir çelişkiyi göze alıp şunu bile söyleyebilir: Hayata ancak onu her an bitirmeye hazır olduğu için bu kadar uzun katlanabilmiştir.
Düşüş hikayeleri gizliden gizliye hoşumuza gider. İflas etmiş iş adamları, geneleve düşmüş kadınlar, evden kaçmış gençler, terk edilmiş çocuklar, intihar etmiş adamlar sohbetlerimizin gizli keyifleridir. Herkes bildiği en hazin düşüş öyküsünü anlatmakla geniş sohbet ortamlarında ayrı bir statü elde eder. En acı hikayeyi biliyor olmak ayrıcalığıyla, ufak
ayrıntılara girerek anlatır durur.
Adamın hemen ölmemesi bir intiharla hemen kurtulmaması gerek.Ona ihtiyaç var ? Mahkumlar olmasa Cezaevi Genel Müdürlüğü ne iş yapacak ? Olur iş mi ? Dolayısıyla, herifi gözden kaçırmayalım.Başka memurların yaşamasını sağlayan kürek cehennemine ulaşması gerek. (28)
LONDRA - İntihar ederek yaşamını sonlandıran şair Sylvia Plath ve şair Ted Hughes’un oğlu Nicholas Hughes da kendi yaşamına son verdi. Annesi öldüğünde henüz bir yaşında olan Hughes, Alaska’da yalnız yaşadığı evde kendisini astı. Ablası Frieda, ölüm haberini verirken Nicholas’ın bir süredir depresyonla savaştığını açıkladı. 47 yaşındaki Hughes, hiç evlenmemişti ve çocuğu da yoktu. Okyanus bilimleri profesörü olan Hughes’un trajik ölümü intiharın genetik olup olmadığı sorusunu da akıllara düşürdü.
Hughes’un annesi ABD’li ünlü şair Sylvia Plath, çocukları uyurken kendisini havagazıyla zehirleyerek intihar etmişti. 1963 yılında gerçekleşen bu olayda Nicholas Hughes henüz bir yaşındaydı ancak tüm hayatını, annesinin onlar uyurken intihar etmesinin gölgesinde geçirdi. Nicholas Hughes’un intiharı bu ailenin trajik öyküsüne yeni bir halka ekledi. (The Times)
Ai Ching ve Ho-Şi-Min, doğunun sömürgeciliği ile Paris'in zor hayatı arasında yoğrulmuş gerçek iki doğu şairdir. Hapisten çıkan bu iki şair ülkelerinin dışında, dilenen öğrenciler ve garson olmuşlardı. Devrim umutlarını hiç bir zaman yitirmemişlerdi; alınyazıları şiirleri yumuşamış, politikaları demir gibi sertleşmiş olarak ülkeye getirmişti onları.
...Ai Ching'in çok kötü bir alınyazısı oldu. Önce onu Gobi çölüne sürgün ettiler. Sonra yine yazmasına izin verdiler, fakat gerçek adını kullanmadan, başka bir adla. Bu onun edebi intiharı olmuştur.
İntiharın başkaldırıdan sonra geldiği sanılabilir. Ama yanlış.
Çünkü intihar, başkaldırının mantıksal sonucu değildir.
İçerdiği razı oluş dolayısıyla, onun tam tersidir.
İntihar, sıçrama gibi, en son noktasına götürülmüş kabullenmedir.