Bir haftanın analizi – Eski wolkanca
Geçen hafta kendime tatil ilan etim biraz zorunlu oldu ama çok sevgili Muzlupastamıza blogdaki yetkileri verdim dedim -ben yokum sağ sola mukayyet ol! sağolsun beni kırmadı o bir melek. Bir hafta boyunca internetten uzak kaldım bunun iyi taraflarıda var tabi ama telefon giderlerimde büyük bir patlama oldu ve şunu anlamış oldum internet sayesinde telefon giderlerimiz yarı yarıya düşüyormuş. Aşk hayatım tek kelimeyle berbat sevgilimden ayrıldım sakal bıyık falan bıraktım perişanım. Bazı sağlık problemlerim var. İstanbulda yaşamak zor hele bu dehşet sıcaklarda daha da zor.
Bu hafta yazacak çok şey var. Şu yanan ormanlarımız gerçekten yüreğimizi yaktı, ahh ah! yangının neden çıktığını değilde yapılan ve yapılacak müdahalelerde yetersiz kalındığını konuşmamız gerekiyor.
Bu hafta gündeme bomba gibi düşen ise yine o “Habertürk analizleri”nden bir tanesi “Büfeci İslamı” mevzusu. Üzerine uzun uzun konuşulur yazılır önümüzdeki günlerde.
Ve tabi birde BM nin Lübnana asker gönderme meselesi var bu da ayrı bir gündem. İktidarın tavrını henüz şahsen ben tam kavrayamadım ama Lübnana gidecek silahlı bir gücün içinde Türk asakerinin olmasını hiçmi hiç istemiyorum. Askerimizin oraya gitmektense Kuzey Iraka gitmesini tercih ederim zira ABD den bağımsız “Kürt Devleti” sinyalleri gelmeye başladı. Bunu daha önce biz görmüştük demek istemezdim ama yaşanan gerçek bu. Bu hükümetin dış politikadaki tek düzeliği, eylemsizliği, gücünü doğru kullanamaması ve başarısızlığı bizi buralara kadar getirdi. Kuzey Irakta toplanmış Türkiyemizin dört bir yanını bombalamak, yakmak, askerlerimize pusu kurmak için eğitilen vatan hainleri, köpekler varken askerimizin Kuzey Irak yerine Lübnana gitmesi saçmalık. Umarım bu hükümet, bu başbakan silkelenir kendine gelirde 19874 de Bülent ECEVİT kadar cesur olur ve ABD, AB ye danışmadan kendi ülkesini ve çıkarlarını savunur.
Haftanın güzel haberi ise uzaklardan Japonyadan geldi var olan olumsuzluklara rağmen bu sıcak gündeme serin bir yel gibi esti; Basketbol milli takımımız, 12 dev adam 4 de 4 yaparak rakiplerini yenmeye devam etti ve bizi gururlandırdı. Malum ünlü Nba de oynayan oyuncularımızdan yoksun ama savaşan gençlerle var olan bir takım bu daha da büyük bir gurur verdi bizlere, özellikle Brezilya maçında milli takımımızın tecrübeli koçunun taktikleri ve yönetimi ile eskiden kalan bir çok hesapları kapattı. Şunu yazmadan edemeyeceğim maçları seyrederken her fırsatta, her molada zorla resmi sponsorun kafamıza kafamıza kazınması sinir bozucuydu.
Evet demiştim bu hafta yazacak ve konuşalacak çok şey vardı daha deyinmediğim onlarca konu var onlarıda haftaya bırakayım. Sağlık, mutluluk, huzur, demokrasi ve özgürlük dileklerimle.
Yazar Volkan YılmazYayın tarihi 24 Ağustos 2006 Kategoriler Gündem
Önceki Önceki yazı: Sesini duymak
Sonraki Sonraki yazı: aşkıma