Oyuncuları rahat bırakın! - Ali Fikri IŞIK
Oyuncuları rahat bırakın!
Dünyanın tüm vizyonel, kurumsallaşmış ve futbolu kültürün bir aynası olarak gören saygın kulüpleri ''oyun ve takım'' meselesini en temel mesele olarak görür ve kulüp kültürünün en başına koyar. Mesela; Barcelona, Real Madrid, Bayern Münih, Liverpool, Arsenal,Dortmund, Man-United, Paris - Sanitcermain ve adını şimdi anmadığım bir dizi futbol kulübü, bir varoluş ve kültür olarak, böyle davranır.
Bu takımların saygın yönetim kurulları takım oluşturma ya da oyun inşa etme meselesine çok ilkesel yaklaşır. Ya takımın bir oyun felsefesi vardır ve önemli olan bu felsefenin hayat bulmasıdır; o nedenle bir teknik adam arayışına girer. Ya da kulüp oynadığı oyun felsefesinden bir biçimde memnun değildir, dolayısıyla onlara yeni bir oyun üretecek bir teknik direktörün peşine düşer.
İki durumda da hiç bir takım doğrudan oyuncu transfer ile ilgilenmez. Oyuna karar vermeden oyuncu transfer etmek ucuz bir ''alaturka'' davranıştır. Doğru olan bunun tam tersidir. Oynayacağınız oyun belli değilken siz neyin transferi derdine düşmüşsünüz? Profesyonel kulüpler işlevsiz oyuncu depoları değildir. Alınan her oyuncu mutlak surette önceden tasarlanmış oyunun bir dişlisine denk düşmek zorunda. Kaldı ki sadece oyuncunun yetenekli olması da yetmez. Kişilik ve karakter olarak da hem oyun inşasına uyum sağlamalı hem de oyuna ikna olmuş bir bitey durumunda olmalıdır.
Toparlayıp söylemek gerekirse, ciddiye alınabilir bir kulüp politikası için önce yönetim kurulu bir oyun felsefesine sahip olmalıdır. Aynı yönetim kurulu inandığı oyun felsefesini hayata geçirecek bir teknik adama karar verir ve o teknik adam planladığı oyunu başarılı biçimde uygulamak için gerekli gördüğü oyuncuların transferine karar verir.
İkinci seçenekte ise zaten siz kurumsallaşmış bir yapı ve kulüp olarak iyi bir oyun felsefesine sahipsiniz ve elinizde bu oyunu oynayacak çapta oyuncu var ve bu oyun ile oyuncu gurubuna liderlik yapacak bir teknik direktör arayışına girersiniz. Belki, çok elzem ise bir iki yeni oyuncu transferine izin verirsiniz.
Bu saygın Kulüpler benim gibi spor yazarı olan palavracı guruhun transfer '' dedikodularına'' prim tanımazlar;çünkü ilkesel davranır ve önceden titizlikle hazırladıkları kendi çalışma programının hedefine sıkı sıkıya bağlıdırlar. Onlar için önemli olan tek şey kulübün felsefesi ve kadim kültürüdür. O nedenle de en iyi olanlar hep onlardır.
Sizce Diyarbekir'de işler böyle mi yürüyor? Ben işlerin böyle yürüdüğüne inananlardan değilim. Öyle olsaydı bugün Diyarbekirspor 3.ligden 2. lige çıkma mücadelesi vermez Süper ligde hak ettiği yerinde olurdu.
O nedenle bana ''bu maç hayati bir maçtır'' demeyin. O zaman size şunu sorarım; Sezonun ilk maçı neden hayati değildi, 10. 15. 30. hafta maçları neden hayati değildi? Bu maçların hayati maç olması için kim hangi doğruları yaptı da, kim hangi ilke ve prensipleri hayata geçirdi de bu büyük fikirlerin hatırına bu maç hayati olsun.
Eğri oturup doğru konuşalım. Diyarbekirspor bu maça oyuncuların rastlantısal oyun karakteriyle geldi. Sistem, taktik, teknik, strateji ya da kulübün bir oyun felsefesi olduğu için değil. O zaman rahat bırakın bu oyuncuları. Omuzlarına başka ağırlıklar yüklemeyin. Bütün oyuncular bu maçın önemini biliyor.
Zaten şunun şurasında maça 48 saatten az bir süre kaldı. Alemi cihan bile olsanız 48 saat için de her şeyi değiştirecek mucizelere imza atamazsınız. Bu kısa sürede en değerli olan şey net bir zihin açıklığıdır. Önemli maçlar öncesi oyuncu net ve açık bir zihinle maça çıkmalıdır.
Bu maçta sonucu garanti edecek en önemli nitelik oyuncuların kafaca rahat olmalarıdır. Kafası rahat olmayan oyuncu oyun-içi görevlerine konsantre olamaz. İstediği hareketi istediği doğrultuda yapamaz. Bileklerinde, adale guruplarında tonlarca ağırlık varmış gibi acemice işler yapar.
Cumartesi günü için oyuncuların ihtiyaç duyduğu tek şey neşedir. Güleryüzdür. Sonuç ne olursa olsun arkalarında olduğunuzu bilmeleridir.
Diyarbekirspor Hatalar ve Zaaflar!Mandralı ! Peynir Kokuyor !