Ramazan bir imkandır – Mustafa İslamoğlu
“Ey iman edenler! Oruç, sizden öncekilere farz kılındığı gibi size de farz kılındı ki Allah’a karşı sorumluluğunuzun bilincine varasınız” (2 Bakara, 183)
Öncelikle geç kalmış bir tebrik: Bu köşenin tüm okurlarının Ramazanlarını tebrik ederim. Ramazan zaten bizzat mübarektir. Hep hoş gelir. Fakat insana düşen de onun bereketinden azami istifade etmektir. Onu hoş karşılamak, onu hoş etmek ve hoş göndermektir.
Sık sık unuttuğumuz bir gerçek var. İbadetler kendi başlarına amaç değildirler. Her ibadet daha üst bir amacı gerçekleştirmenin aracıdır. O amaç göz ardı edilerek ibadet ne edâ edilebilir, ne de anlaşılabilir.
Oruç ibadetinin amacı, bu ibadeti farz kılan yukarıdaki ayette açıkça yer almıştır: Sorumluluk bilincine kavuşmak…
Elbette vahyin “kalp” dediği iç dünyasına, duygusuna, düşüncesine, akleden kalbine yöneltmesidir. İlgisini iç alana yönelten insan, kendini tanımaya başlayacaktır. Kendini; yani Allah karşısındaki acziyet ve muhtaçlığını, dünyalık karşısındaki şeref ve üstünlüğünü.
Bu üç boyutlu bir bilinçtir. Allah’a karşı, kendisine karşı ve başkalarına karşı… Açlara karşı sorumluluğu olduğunu, yoksullara, yetimlere, kimsesizlere, darda kalmışlara karşı sorumluluğu olduğunu da insan, oruç sayesinde öğrenir.
Zaten bu bakış açısına sahip olanlara göre Ramazan’ın ilk akla getirdiği, İstanbullu Levanten kantocuların icra-yı sanat ettiği “direklerarası” eğlenceleridir.
Eh, Peralı (!) bir kantocudan da zaten daha fazlasını beklemek abestir. Onun Ramazan’la Rio de Janerio Karnavalı arasındaki farkı fark etmesini bekleyemeyiz.
Osmanlı’yı diriltmek adına İstanbul’un “İslâmbol” yanını değil de İstanbul’un “Peralı” yanını diriltmeye kalkmak, tersinden kalkmaktır.
Eğer örnek istiyorlarsa, birkaç yıldan beri bu işi Vatan Caddesi’nde uygulayan Akabe Vakfı’ndan model alabilirler. Hatta yardımcı olabilirler. Tam iftar saatinde trafikte sıkışıp kalan insanların, arabalarının camından uzatılan iftariyelikleri alınca gözlerinin nasıl ışıldadığını adeta görür gibiyim. Siz olsanız, sizinki de ışıldamaz mıydı?
Tabii ki midelere ikram, Ramazan’ın en küçük tarafından ikram. Bir de büyük tarafından ikram var. Kafalara ve kalplere ikram… O da, insanlara Kur’an ikram etmektir, vahyin sofrasına oturtup onların açlıktan kırılan yüreklerini ve kafalarını doyurmaktır.
Mustafa İslamoğlu makale oruç oruç tutmak ramazan ayı Ramazan bir imkandır ramazanı nasıl anlarız