FİLİSTİN DEVRİMİ ZAFERE ULAŞACAK!
Download "FİLİSTİN DEVRİMİ ZAFERE ULAŞACAK!"
1 SANDIĞA DEĞİL SOKAĞA! Değişim kendini dayatıyor, değişim kapıda! Toplum bu şekilde yoluna devam edemez. Emekçi yığınlardaki büyük değişim istek ve iradesi burjuva düzeni iliklerine kadar sarsıyor. Burjuvazi, bu değişim dinamiğinin farkında ve onu düzen içine hapsetmek için her yolu deniyor. Emekçilerin değişim isteği sandıklarda söndürülmek isteniyor. Gericilikte birbirleriyle yarışan iki adaydan birini seçmeye zorlanıyoruz. Demokrasi ve özgürlük özlemlerine karşılık da Demirtaş'ın reklamını yapıyor burjuvazi. Seçimi kazanabilecek olsa her türlü araçla buna engel olacak olan sermaye dünyası, sistemden kopma eğiliminin önünü almak için demokrat aday Demirtaş'ı öne sürüyor. Böylece hem düzenin dışına taşan eğilim ve iradeyi çevirme, hem de gericinin gericisi iki aday arasındaki bu saçma yarışa bir meşruiyet kazandırma amaçlanıyor. Bu oyuna gelmeyeceğiz! Seçimlerin sonucu ne olursa olsun, sandıktan çıkacak olan değişime karşı düzenin onanmasıdır. Biz, tüm gücümüzle bu düzeni değiştirmek için sokaklarda olacağız. Emekçiler, kendi geleceğimiz için seçimleri boykot edelim! Sandığa değil sokaklara! FİLİSTİN DEVRİMİ ZAFERE ULAŞACAK! FABRİKALAR TARLALAR SİYASİ İKTİDAR HER ŞEY EMEĞİN OLACAK Akciğer kanseri teşhisi konulan Çevik, tedavisi için çözüm ararken kanser aşısı bulundu haberi üzerine yaptığı araştırma sonucu Küba ya gitmiş. Döndüğünden beri her geçen gün sağlığına ve neşesine ailesiyle birlikte kavuşmaya başlamıştı. 56 yaşındaki Burhanettin Çevik yıllardır eşiyle birlikte restoran işletiyor. Kanser teşhisinin konulması ve tedavi süreci nedeniyle işi küçültmek ve yerlerini taşımak zorunda kalmışlar. Gayet neşeli, hareketli haldeki Bur- Uzlaşmaz Sınıf Kavgası C.Dağlı 2 HALKLARIN VE İNSANLIĞIN UMUDU SOSYALİZM hanettin Bey için Behice Hanım Küba ya gitti geldi benim dünyam aydınlandı diyerek özetliyor, hem yaşadıkları acıyı hem sevincini... Gebze de yaşayan Burhanettin Çevik ile gazetemiz için görüşmeye gittiğimde solgun, biraz halsizlik hisseden, yorgun görünümlü yaşlıca bir adam bekliyordum. Beni karşılayan ise gayet sağlıklı görünen, neşeli, önceden tanışıyormuş gibi sohbete girebildiğiniz birisiydi. Keza eşi Behice hanım da 10 öyle samimi... Hükümet İstifa Sloganı Üzerine Taylan Işık Ağustos 2014 / S 264 / 1 TL Filistin ağır saldırı altında! Okullar bombalanıyor, çocuklar katlediliyor. Siyonist devlet, emperyalistlerin destek ve yönlendiriciliği altında Filistin ve Ortadoğu devrimini boğmak için vahşette sınır tanımıyor! Dünya, resmi açıklamalar dışında kılını kıpırdatmıyor. Venezuela başkanı Maduro'nun deyimiyle yere batsın resmi açıklamalarınız! Dünya emekçi halkları sokaklara çıkıyor, Filistin halkının, Filistin devriminin yanında olduğunu gösteriyor. Dincilerin sahte gözyaşlarına aldırmayın! Sanki Filistin devriminin temsilcisi Hamasmış gibi davranıyorlar. O Hamas ki, sosyalizmden derinden etkilenen Filistin devrimini yolundan çevirmek, onu içinden dinamitlemek için bizzat emperyalistler, bölge gericiliği ve MOSSAD desteğiyle/yönlendiriciliğiyle kuruldu. Dinsel ve mezhepsel ayrım tanımayan Filistin devrimini içerden parçalamak ve onu dinci-gericiliğin kollarında boğmak için kuruldu Hamas. Devrimi, devrimci güçleri dinsel ve mezhepsel temelde içerden parçalamak üzere kurdurulan Hamas, Suriye iç savaşında açıkça görüldüğü gibi, uluslararası karşı-devrimin saflarında, İsrail-Katar-Türkiye'nin yanında yer alıyor. Filistin devriminin gerçek sahibi Filistin halkı, onun devrimci öncüsü de her şeyden önce Filistin yönetimi yetkililerine yenilgi ağzı ile konuşmayı bırakın! Direnişin sesinden başka ses çıkarmayan saygın Filistin halkının ruh haline uyun! diyen Filistin Halk Kurtuluş Cephesi'dir, devrimci gruplardır. Tüm gücümüzle Filistin devriminin, Filistinli devrimcilerin yanındayız! Emperyalist-siyonist saldırganlığa karşı tüm gücümüzle sokaklara! VENEZUELLA ARTIK YETER DİYOR Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro, İsrail'in Filistin'deki katliamları için başta Arap dünyası olmak üzere tüm dünyaya çağrı yaptı. Venezuela Devlet Başkanı Maduro'nun açıklamaları şöyle: "Filistin den Müslüman, Hristiyan ve farklı dinden ve kültürden insanlar var. Çağrım bölgedeki Arap halkına ve liderlerine; Ne zamana kadar katliama sessiz kalacaksınız? Filistinli kardeşlerinizin katliamını izlemeye devam mı edeceksiniz? Arap halkları ne zaman uyanacak? Ve Arap liderleri. Ne zaman uyanıp Filistin halkının sesine ses vereceksiniz? Yerin dibine batsın resmi açıklamala- Küçük Parti Büyük Devrim Umut Çakır 5 rınız! Yerin dibine batsın uluslararası protokolünüz. Artık harekete geçmelisiniz. Filistin halkının katillerine cevap vermelisiniz. Durdurmalısınız! Venezuela Devlet Başkanı olarak size sesleniyorum; Yeter artık! Resmi açıklamalarınızdan öteye gidemiyorsunuz, o kadar. Ses tonumdan dolayı kusura bakmayım çok derinden konuşuyorum. İçimde saklı olan acı ve öfke beni bu şekilde konuşturuyor. Filistin halkına yapılan katliama seyirci kalmak bana acı veriyor. Artık ölümlere alışmışlar dünya katliam karşısında kör ve sağır olmuş! Çoğu korkak liderler de resmi bir yazı geçip olaylardan üzüntülerini belirtip kınıyorlar. O kadar. 'Saldırıyı lanetliyoruz' sadece bu. 'Çok endişe duyuyoruz' bir de bu. Mesele bitiyor onlar için. Yeter be artık yeter! Venezuela artık yeter diyor." Denizler Gibi İleri Atılalım Umut Güneş 7 Editör DEVRİMCİ POLİTİKANIN GÜCÜ Devrimci komünist bir partinin gücünün temel belirtisi nedir diye sorulsa, başka şeylerin yanı sıra, onun düşüncelerinin, politikalarının toplumda giderek benimsenmesi diye yanıtlanabilir. Her parti ya da politik akım çeşitli düşünceler, farklı önermeler ileri sürebilir. Ancak bunların doğruluğu yaşam tarafından sınanır ve gerçek yaşamda, sınıflar savaşında yeri olan, doğru olan düşünceler giderek benimsenir. İşin başında bu durum bu şekilde yaşanmayabilir. Doğru olan politikalar, çok çeşitli nedenlerle, taraftar bulamayabilir, onu savunanlar yalnız kalabilirler. 3 Ayaklanma Ve Demoktarik Halk İktidarı Özgür Güven 9 Neden Boykot-2 Umut Çakır 122 2 MÜCADELE BİRLİĞİ 4-18 Ağustos 2014 Uzlaşmaz Sınıf Kavgası BAŞYAZI C.DAĞLI 31 Mayıs'ta patlak veren ayaklanmadan bu yana, devrimci kavgayı sonuna dek götürmek gerektiğini daha sık ve ısrarlı olarak ifade etmeye başladık. Bu, tamamen devrimci bir anlayıştır. Türkiye ve Kürdistan işçi sınıfının devrimci hedefi olan, burjuvaziyi devirme, emeğin devrimci iktidarını kurma ve sosyalizme geçme, yalnızca devrimci sınıf kavgasını sonuna kadar götürerek varılbilir. Proletaryanın sınıf savaşımı, egemen sosyal sınıfı, burjuvaziyi devirmeyi hedeflediği için, son derece şiddetli bir süreç olarak gelişir. Komünistler, sınıf savaşımını savundukları, pratikte onun gereğine uygun davrandıkları ve sonuna dek götürmek için sert bir kavgaya tutuştukları için, burjuvazi ve küçük burjuvazinin nefretine hedef olmuşlardır. Onlar ne derse desin, biz, proleter sınıf kavgasını militanca savunacağız ve hiçbir kararsızlık göstermeden, emekçilerin kesin zaferine kadar ilerleyeceğiz. Tutarlı devrimci tavrımız, burjuvaziyle işbirliği ve uzlaşma içinde olan küçük burjuvazinin pek hoşuna gitmez. Siyasi mücadele ve sosyalizm tarihinden biliyoruz ki, proletarya, düşmanın karşısında ne zaman ılımlı, yumuşak ve saygın davranmışsa, bundan, kendi mücadelesi zarar görmüştür. İşçi sınıfı içinde burjuvalara gösterilen saygınlık anlayışını kesin olarak açığa çıkarıp mahkum etmezsek, bu zihniyet, ayaklanmaların ve devrimin yenilgisine kadar gider. Biz, bunun ne demek olduğunu, canlı mücadelemizde, Haziran günlerinde gördük. Orada, Taksim Dayanışması içinde, burjuva iktidara karşı, alçakgönüllülük gösteren ve güven duyan bir anlayış, ayaklanmayı başarısızlığa uğratacak bir eğilim ve çaba içine girdi. Bu eğilim, proleter uyanıklığı elden bırakmayan, uzlaşmaz bir anlayış içindeki devrimci komünistler ve ayaklanmacıların devrimci uyanıklığı ve içten devrimciliği sonucu, rahat bir hareket alanı bulamadı, istediği gibi at koşturamadı. Emekçi hareketi içinde, her zaman zenginler sınıfıyla köprüleri tamamen atmak istemeyen unsurlar çıkabilir. Bu unsurlar, küçük burjuvazinin uzlaşmacı eğilimini temsil ediyorlar. Varlıklı sınıfa karşı mücadelemiz sürekli olmalıdır. Proletaryanın uluslararası mücadele deneyiminden, bu yönden dersler, sonuçlar çıkarmalıyız. Devrimci yığınsal eylemleri destekleyerek, güçlendirip genişleterek, uzlaşma yanlılarının, kitlelerin içinde egemen duruma getirmeye çalıştıkları tüm görüşleri, tez ve önerileri etkisizleştirebiliriz. Sınıf savaşının yükseldiği, yoğunlaştığı, şiddetli bir politik ortamda herhangi bir uzlaşma girişimi olanaksızdır. Uzlaşma yanlılarının kendileri uzlaşsalar da, kitleleri bu girişime çekemezler. Yoksulların varlıklılara karşı büyük bir nefret duyduğu ve onlara karşı devrimci duygularla harekete geçtiği bir toplumsal ortamda, küçük burjuvazinin, sömürücülere karşı saygın davranışı sonuçsuz kalır, başarısızlığa uğrar. Küçük burjuvazi, varsın sınıf kavgasının yükseltilmesinin, toplumsal kutuplaşmanın derinleştirilmesinin ve sistemin politik krizinin yığınların devrimci eylemiyle keskinleştirilmesinin, kendi hareketine zarar veriyor diye istediği kadar gürültü koparsın; işçi sınıfı, büyük amacına, ancak sınıf savaşının tüm gereklerini yerine getirerek varabilir. Komünistler, kitleleri, güç sahiplerine karşı, nefretle, düşmanca duygularla eğitmezse, onların her politik çalışmasını, attıkları her adımı, her kararını teşhir etmezse, kent ve kır emekçilerini, ezen ve sömüren sınıfın ellerine bırakmış olurlar. Reformları ve politikaları temel bir politika haline getirenlerden, ücretli köleliğe karşı amansız bir mücadeleye tutuşmaları ve yönetici sınıfa karşı, kitlelerde düşmanca duygular geliştirmeleri beklenemez. Kapitalist kölelik düzenine karşı amansız bir savaşım verenler, devrimci komünistlerdir. Küçük burjuva hareketler, kendilerini ne denli devrimci gösterirlerse göstersinler, pratikte, günlük politik çalışmalarda, onları burjuvazinin çeşitli çevreleriyle kol kola görüyoruz. Her defasında başka bir gerekçe ile bu ilişkiye girerler. Lafa gelince, kendilerini en uzlaşmaz savaşçılar olarak gösterirler. Burjuvaziyle bağları koparmamak, küçük burjuvazinin ikili yapısından ileri geliyor. Proletaryanın tarihsel görevi ise, burjuvaziyi devirmek, siyasal iktidarı ele geçirmek ve devrimci sınıf iktidarına dayanarak, varolan üretimi ve karşılıklı ilişki biçimini ortadan kaldırmaktır. Günün geçici sorunları uğruna, büyük devrimci amacından vazgeçmez. Sonuna dek, tutarlı bir sınıf olarak hareket eder. Sınıfsal konumu ve üstlendiği tarihsel görevleri nedeniyle, burjuvaziye karşı güvensizlik göstermek zorundadır. Küçük burjuva oportünist ve reformist çevreler, yalnızca kendi adına burjuvazi ile bir bağlantı içine girmekle kalmıyorlar. İleri işçi ve emekçi kitleleri de aynı noktaya çekmek için ısrarlı bir gayret içindeler. Devrime doğru gidildiği güncel koşullarda, uzlaşmacı anlayışlara karşı kesin, kararlı ve uzlaşmaz bir mücadele, devrimin zaferi için yaşamsaldır. İsrail Saldırılarına Kara Harekatı İle Devam Ediyor İsrail 7 Temmuz dan bu yana Filistin'e füzeler, bombalar yağdırıyor. Operasyonun adı Yıkılmaz Kaya. Gerekçesi ise Hamas'ın İsrail şehirlerine Gazze Şeridi nden gerçekleştirdiği roket saldırılarını durdurmak. Ancak ilk günden bu yana değil Hamas hedeflerini vurmak, çok sayıda sivil yerleşim yerini hedef alması dikkat çekiyor. Emperyalist devletler ise terörü durdurmaya çalışan İsrail'i alkışlıyor. On günde 200 den fazla kişi hayatını kaybederken, yaklaşık kişi de yaralandı; çoğu çocuk. İsrail 17 Temmuz Perşembe günü ise çocukların oynadığı bir plajı hedef aldı, beş çocuk öldü. Katliamın ardından insaflı(!) davranarak beş saatlik ateşkes ilan eden İsrail, Filistin halkına ihtiyaçlarını karşılaması için izin(!) verdiğini açıkladı. Ateşkesin ardından saldırıya devam eden İsrail, akşam saatlerinde kara harekatı başlattı. Harekâtın amacı ise Filistinli militanların kazmış olduğu tünelleri imha etmek. İsrail hava, deniz ve kara kuvvetlerinin desteğiyle, zırhlı, topçu, istihbarat birliklerini seferber etti; 70 bin yedek askerin de silah altına alınmasına karar verdi. Sivil hedeflere saldırmaktan vazgeçmeyen İsrail, medyayı da es geçmiyor. Bir Filistinli gazeteci yaralanırken, Gazze Şeridi nde bulunan yabancı basın dahil medya organlarının ofislerinin bulunduğu ofis binasına da saldırı düzenlendi. Kürdistan'da Suruç-Kobane Sınırı Aşıldı, Jandarma-Polis Saldırdı Rojava Devriminin 2. yıldönümü kutlamaları ve IŞİD çete saldırılarına karşı Rojava halkıyla dayanışmak için Urfa'nın Suruç ilçesi Çengelli (Alizeran) köyünde kurulan "Kobanê Kantonu ile dayanışma" çadırında binlerce kişi bekliyor. 18 Haziran'dan beri toplanan halk, Kobanê sınırını ablukaya alan asker ve polislere karşı bayraklar ve posterler astı. Kobanê-Suruç hattına Kuzey Kürdistan ın dört bir yanından binlerce kişi geldi. 19 Temmuz günü akşam saatlerinde de sınırın Kobanê tarafına da binlerce Rojavalının gelmesi ile birlikte sınırın iki tarafında Rojava devrimini kutlayan sloganlar yükseldi. Ancak sabahın erken saatlerinden bu yana sınır noktasına yığınak yapan asker ve polis, Suruç tarafındaki kitlenin sınıra yaklaştığı gerekçesiyle müdahalede bulunulacağını anons etti. Bunun üzerine gençler sloganlarla sınıra doğru yürüyüşe geçti. Kobanê tarafında kalan kitle de sloganlar ve zılgıtlarla gençlere destek verdi. Gerginliğin ardından yıldönümü kutlama programı saygı duruşuyla başladı, MKM'li müzik gruplarının konseri ile devam etti Saatler 20.00'ye yaklaşırken, kitle sınırdaki birinci telleri kaldırarak mayınlı arazinin de bulunduğu ikinci tellere doğru yürüyüşe geçti. Binlerce K.Kürdistanlı'nın yürüyüşü Rojavalıların sloganlarıyla karşılandı, her iki taraftan da havai fişekler ve "Bijî Berxwedana Rojava" sloganları yükseliyor. Kitlenin mayınlı arazinin de bulunduğu ikinci tellere yaklaşması üzerine asker ve polisler gaz bombaları ile saldırdı. Gaz bombalı saldırıda yaklaşık 10 kişi yaralanırken, yüzlerce kişi de sınırı aşarak Kobanê'ye geçti. Suruç'ta bulunanlara saldırıyı gören Kobanêliler ise, asayiş güçlerinin uyarılarına aldırmadan sınıra koştu. Gelenleri kucaklayan Kobanêliler, mayın tarlası içinde kutlamalar yapmaya başladı. Suruç'tan gelenleri alan halk, kantonda araçları ile konvoy oluşturdu. Bu gelişme üzerine polisler, saat civarında günlerdir Rojava için nöbet tutulan direniş çadırlarına yöneldi. Eylemcileri gaz bombası ve tazyikli suyla alandan çıkaran polisler platform ses sistemi. mutfak olarak oluşturulan çadırlar, tuvaletler de dahil olmak üzere direniş çadırlarının tamamını ateşe verdi. Gaz bombaları nedeniyle 5 çadır ile biri traktör ile su tankeri olmak üzere 4 otomobil alevler içerisinde yanarak kullanılamaz hale geldi. Dicle Haber Ajansı'na (DİHA) ait canlı yayın aracı ise olaylar sırasında hedef gözetilerek atılan gaz bombalarından kaynaklı çeşitli yerlerinden darbe aldı. Gazze nin El Şifa bölgesindeki yerel radyo stüdyosunun bulunduğu ofis gökdeleni vuruldu, yaralananlar var. İsrail halkı, bu saldırıya en ağır tepki veren halklardan biri oldu. Kara harekatı başladığında Tel Aviv'de sokaklara çıkan binlerce İsrailli, saldırıların derhal durdurulmasını istedi. Amerika'da da Yahudiler İsrail saldırganlığını durdurmak için sokaklara çıktı. Birkaç günde yaşanan katliamı birkaç paragraflık kısa bir haberle anlattık. Ancak yaşananlar ne satırlara sığar, ne kelimelerle anlatılabilir. Hükümetin yaptığı gibi vah vah denerek, kınıyoruz denerek timsah gözyaşlarıyla da anlatılmaz. Yaşanan siyonist saldırganlığa ve sessiz kalarak katliamı destekleyen egemenlere karşı sokağa çıkarak, haykırarak anlatılır. İsrail'e yönelik ilk tepkiyi veren ise sosyalizm yolsunda ilerleyen Latin Amerika ülkesi Venezuella oldu. Venezuella, İsrail büyük elçisini, sınır dışı etti. Enternasyonal dayanışma için, Kardeş Filistin halkı için Deniz olma zamanı. Denizler gibi Filistinli olma zamanı, sokağa çıkarak ezilen ve katledilen tüm Ortadoğu halkları için devrim bayrağını yükseltme zamanı. Filistin'de Şecaiye'de Katliam Gazze Şeridi ne yönelik saldırılarını aralıksız sürdüren İsrail, 20 Temmuz günü Gazze'nin Şecaiyye semtinde katliam yaptı. Semtin ağır bombardıman altına alınması sonucu çoğu kadın ve çocuk 40 Filistinli yaşamını yitirdi, 400 den fazla kişi de yaralandı. Yoğun bombardıman nedeniyle semte giriliyor ve ambulanslar da hedef alındığı için yaralılar bölgeden alınamıyor. Gazzeliler, kendi imkânlarıyla yaralıları hastaneye taşımaya çalışıyor. Şecaiyye deki halk, katliamdan kaçmak için eşyalarını dahi almadan evlerini terk etti ve daha güvenli bölgelere gitmeye çalışıyor. İsrail, gazetecilere de Gazze yi terk etmeleri uyarısı yaptı ve İsrail askerlerinin saldırısı ile Halil Hamit isimli gazeteci hayatını kaybetti. Şecaiyye katliamıyla birlikte Gazze de öldürülen Filistinli sayısı 370 i geçti, en az 2700 kişi de yaralandı. İsrail ordusu da, Gazze Şeridi nde devam eden kara harekâtında 13 İsrail askerinin öldüğünü açıkladı. Bu İsrail in son yıllarda bir günde verdiği en büyük asker kaybı. 21 Temmuz sabah saatlerinde ise Gazze Şeridi'nin güneyindeki Refah'a düzenlenen hava saldırısında aynı aileden 7'si çocuk 9 Filistinli hayatını kaybetti. Daha önce bombardımana maruz kalmış bir evin yıkıntılarından da 16 Filistinlinin cesedi çıkarıldı. BM tarafından yönetilen okullara da 81 bin Filistinlinin sığındığı açıklandı. ABD Dışişleri Bakanı John Kerry ise yine Hamas ı suçlayarak ABD tamamen İsrail in kendini savunma hakkını desteklemektedir dedi. Filistin Sağlık Bakanlığı Eczacılık Genel Müdürü Eşref Ebu Mehadi de, depolardaki tıbbi malzemeler tamamen tükendi. Elimizde sadece birkaç gün idare edebileceğimiz kadar malzeme var dedi. İntravenöz sıvılar, anestezik ilaçlar gibi tıbbi malzemelere büyük ihtiyaç duyulduğunu ifade eden Ebu Mehadi, uluslararası ve Arap kuruluşlara sorumluluk taşıma ve Gazzeli yaralılar için gerekli yardımı yapma çağrısında bulundu. Sağlık Bakanlığı Mühendislik ve Bakım Genel Müdürü Besam el-hamadin ise hastanelerde elektrik kesintisi problemi yaşadıklarını belirtti. Gazze nin kuzeyindeki Kemal Advan ve Beyt Hanun hastanelerinde iki gündür elektrik olmadığını ifade eden Hamadin, uluslararası kuruluşlardan elektrik vermesi için İsrail e baskı yapmasını istedi. Kobane ye Destek Çadırına İkinci Gün İkinci Saldırı IŞİD çetelerinin saldırıları altında bulunan Kobane ye destek amaçlı Urfa nın Birecik İlçesine bağlı Zehri ve Ziyaret köyleri arasında kurulu direniş çadırlarına askerler tarafından sabah saat sularında saldırı düzenlendi. Çevik kuvvet, akrep ve tomaların kullanıldığı saldırıda küfürlü anonslar yapıldı ve çadırlara gaz bombaları yağdırıldı. Gençler ise ses bombaları, taş ve havai fişeklerle karşılık verdi. Askerler saldırı sırasında alanda bulunan çadırları ateşe verdi, demir sopalarla sivil araçlar tahrip edildi, 4 araç da yakıldı; 2'si ağır 10 kişi yaralandı. Askerlerin çevredeki bazı evlere de gaz bombası atması üzerine köy halkı evlerini terk etmek zorunda kaldı. Alanda bulunan kitlenin çoğunluğu, saldırının ardından Birecik kent merkezine doğru yürürken, alanda hakim bir tepeyi ele geçiren gençler buradan askerlerle çatışmayı uzun süre sürdürdüler. Çadıra önceki sabah da aynı saatlerde benzer şekilde saldırı düzenlenmiş, saldırıya gençlerin karşılık vermesiyle çatışma meydana gelmişti. Çatışmada aralarında JİNHA muhabiri Şehriban Aslan ın da bulunduğu çok sayıda kişi yaralanırken, saldıran askerler geri çekilmek zorunda kalmıştı.3 4-18 Ağustos 2014 Halkların Onurlu Mücadelesini Selamlıyoruz SAVAŞAN HALKLAR KAZANACAK Mücadele Birliği Platformu, Gazze de yaşanan İsrail saldırganlığı ve Rojava ya yönelik IŞİD saldırılarını protesto etmek için Galatasaray Lisesi önünde bir basın açıklaması düzenledi. Savra Savra Hatta Nasr pankartının açıldığı eylemde Kürt Halkı Yalnız Değildir pankartı da lisenin duvarına asıldı. Sık sık Kürt Halkı Yalnız Değildir, Filistin Devrimi Yalnız Değildir, Savaşan Halklar Kazanacak, Savaş Savaş Zafere Kadar, Savra Savra Hatta Nasr Basın açıklamasından önce kısa ajitasyon konuşmaları yapıldı. Sloganların ardından okunan basın açıklamasında Ortadoğu nun kan gölüne döndürülmek istendiği anlatılırken, bir tarafta emperyalizmin besleyip eğittiği dinci faşist çetelerin Rojava devrimini boğmak için saldırırken, öbür tarafta emperyalizmin Ortadoğu daki ileri ka- rakolu Siyonist İsrail in Filistin halkına ölüm kustuğu anlatıldı. Bu saldırıların ikisine de dair devletin iki yüzlü politikası teşhir edildi. Filistin halkının mücadelesi uzun süredir dünya devrimci hareketine ilham kaynağı olmuştur ve olmaya da devam etmektedir. Onurlu Filistin halkı kendisine dayatılanı kabul etmeyecek ve diz çökmeyecektir. Rojava da Kürt halkı kendisine dayatılanı kabul etmeyecek ve diz çökmeyecektir. denilen açıklama; Emperyalizmin, faşizmin ve her türlü gericiliğin karşısında, ulusların özgürce kendi kaderini tayin etmesini sağlayacak ve emekçilerin özgür günlerini yaşayacağımız bir dünya ancak ezilen ve sömürülen halkların mücadele birliğini oluşturduğu, bayrağına sınıfsız sömürüsüz bir dünya hedefini koyduğu bir mücadele ile mümkündür ve bugün sürdürülen bu savaşlar işte bu hedefin tohumlarını taşımaktadır. Bizler Denizlerin yoldaşları olarak tıpkı Denizler gibi Filistin de savaşmış Teğmen Aliler gibi enternasyonal savaşta yer almaya hazırız. Filistin ve Rojava halkının yanındayız. Ortadoğu da kan ve katliamla amaçlarına ulaşmaya çalışanlar büyük bir yenilgi alacaklardır. Bizler Türk Kürt Arap ve Ermeni halkları olarak Haziran halk ayaklanmasının yolundan yürüyerek Denizlerin başlattığı devrim mücadelesini zafere ulaştıracağız denilerek sona erdi. Rojava Halkların Umududur Umudu Korumaya Devam Edeceğiz Kobane ve Rojava da IŞİD saldırılarına karşı mücadeleyi sürdüren Kürt halkına İstanbul da destek eylemleri yürüyüşlerle ve nöbetlerle devam ediyor. İstanbul un bir çok ilçesinde yürüyüşler ve nöbetlerle Kobane ve Rojava daki IŞİD katliamları protesto edilmeye ve Rojava devrimini gerçekleştiren Kürt halkına destekler sürüyor. 19 Temmuz günü pek çok ilçede yapılan yürüyüşlerin ardından Aksaray Metro önündeki meydanda saat de çadır kuran pankartları ve dövizleriyle Rojava devrimini selamlayan Kürt analar, IŞİD katliamlarının durması için nöbetlerini sürdürüyor. Bizler bulunduğumuz her yerde kadınlar olarak, kadınların, çocuklarımızın, eşlerimizin geleceği için savaşlara, katliamlara dur demek için buradayız. Her yerde eylem yapmak, nöbet tutmak, barışı haykırmak zorundayız.. Başka türlü bu kan, bu katliamlar durmayacak diyorlar Rojava dünyaya ışık tutan bir devrimdir, o ışığı, meşaleyi korumak için onlara destek vermek zorundayız. Biz biliyoruz bütün emperyalist devletler desteklediler IŞİD i, İslamcı çeteleri, başta AKP hükümeti destek verdi. Onların korkusu hakların Filistin İçin İsrail i Boykot Filistin İçin İsrail e Karşı Boykot Girişimi, İsrail in Filistin e yönelik saldırılarını protesto etti, İsrail ile tüm ilişkilerin kesilmesini ve boykot edilmesini istedi. Boykot Girişimi, 23 Temmuz akşamı İsrail in Filistin e saldırılarını protesto etmek üzere 3. eylemini yapmış oldu. Çğrı üzerine saat de Kadıköy Altıyol da toplanılarak Filistin halkını destekleyen ve İsrail in saldırısını protesto eden sloganlarla Kadıköy İskele ye yürüdü. Artık Yeter! İsrail İle Ekonomik, Siyasi, Askeri, Akademik, Kültürel İlişkiler Kesilsin pankartının açıldığı eylemde FHKC ve Filistin umudu olmuş Rojava devriminin büyümesi, yayılmasıdır. Rojava nın petrolü de, zenginlikleri de orada yaşayan tüm haklarındır. Rojava devrimi de halkların devrimidir. Rojava devrimi halkların umududur, umudu korumaya, büyütmeye devam edeceğiz Temmuz a kadar devam eden Aksaray daki Rojava ya destek eyleminde Kürt anaları tüm duyarlı insanları seslerine ses katmaya çağırdı. Barış Anneleri, İstanbul un diğer semtlerinde açacakları çadırlarla eylemlerini sürdürecek. bayrakları, İsrail i protesto eden dövizler taşınırken sık sık Filistin e Özgürlük İsrail e Boykot, Diren Filistin Seninleyiz, Kobanê den Gazze ye Direnene Bin Selam, Yaşasın Filistin Halk Kurtuluş Cephesi, Filistinli Tutsaklar Yalnız Değildir, İsrail e Karşı Omuz Omuza sloganları atıldı. Kadıköy İskele Meydanı na gelindiğinde Filistin İçin İsrail e Karşı Boykot Girişimi sözcüsü Züleyha Gülüm basın açıklamasını yaptı. Türkiye-İsrail ekonomik, diplomatik, askeri ve kültürel ilişkilerinin tamamen kesilmesini isteyen Gülüm, emperyalizme ve siyonizme karşı halkların kurtuluşundan, kardeşliğinden ve barıştan yana tüm güçlere de ilişkilerin kesilmesi çağrısını yaptı ve her alanda boykotu yaygınlaştırarak hayata geçirmeye davet edileceğini belirtti. Filistin Halk Kurtuluş Cephesi (FHKC) üyesi Louay Odeh ise Filistin için en ufak yaptığınız bir şey bile çok önemli, özellikle çocuklar için dedi. İsrail devletinin katil bir devlet olduğunu vurgulayan Odeh, İsrail ve ABD Büyükelçileri bu topraklardan defolup gitsin. Emperyalizme ve siyonizme karşı hep beraber mücadele edeceğiz dedi. Yapılan konuşmaların ardından İsrail e karşı boykotu nasıl geliştirileceğine ilişkin İskele de bir forum düzenlendi. Ortadoğu yu kana bulayan emperyalist savaş, her gün biraz daha şiddetlenerek devam ediyor. Dün Rojava da bugün Filistin de emekçi halklar katlediliyor. Antakya da Eğitim-Sen in çağrısıyla 18 Temmuz günü saat de Yeraltı Çarşısı önünde bir araya gelen emek ve demokrasi güçleri, Ortadoğu Halkları Yalnız Değildir, Katil İsrail Filistin den Defol, Savra Savra Hatta Nasr sloganlarıyla basın açıklamasını başlattı. Yapılan basın açıklamasında Ortadoğu kan gölüne çevrildi. Bütün dünyanın gözleri önünde daha önce Halep te, Maan da, Keseb de, Musul da olduğu gibi son olarak Rojava da ve Filistin de büyük bir insanlık dramı yaşanıyor. Çeteler ve siyonistler tarafından halklar katlediliyor yok edilmeye çalışılıyor. İsrail in Filistin halkına IŞİD çetelerinin Ortadoğu daki halklara yönelik olarak başlatmış olduğu saldırıları kınıyor, lanetliyoruz. Yıllardır İsrail zulmüne karşı onurlu direnişini sürdüren yaşadığı tüm acılara rağmen özgür ve bağımsız bir Filistin için direnen Filistinli kardeşlerimizin ve bir yandan IŞİD çetelerine karşı direnip özgür bir yaşamın temellerini atmaya çalışan Rojava halkının onurlu mücadelesini selamlıyoruz denilerek 15 dakikalık oturma eylemine başlandı. Sloganlarla süren oturma eyleminin ardından kitle olaysız dağıldı. Mücadele Birliği Antakya Antakya da Rojava ve Filistin Halkı Yalnız Değildir Çığlığı 19 Temmuz günü saat da Antakya daki siyasetler bir araya gelerek, Filistin ve Rojava katliamına karşı bir eylem yaptılar. Eylem, Saray Caddesi girişinde başladı ve Yeraltı Çarşısına yüründü. Yürüyüş güzergahı boyunca Filistin Halkı Yalnız Değildir, Rojava Halkı Yalnız Değildir, Ortadoğu da Direnen Halklar Kazanacak sloganları atıldı. Yeraltı Çarşısına gelindiğinde, Mücadele Birliği, TÖPG, Aka-Der, SDP ve Arap Alevi Gençliği imzalı basın açıklaması okundu. Okunan basın açıklamasında Filistin halkı kan ağlıyor. Öldürülen İsrail gençleri bahane gösterilerek, bir süredir yoğun bombardıman altında tutulan Filistin halkı, önceki gece saatlerinde gerçekleşen kara operasyonuyla birlikte, adeta cehennemi yaşamaya başladı. Öte yandan Rojava da eli kanlı IŞİD çetesi günlerdir Kürt halkına ağır silahlarla saldırıyor. Başta Türkiye olmak üzere bir çok emperyalist taşeronun açık desteğini alan bu çeteler, Musul da giriştikleri Şii katliamlarında sonra, ellerindeki kan kurumadan hızla Kürt halkının üzerine yöneldiler. Bölgedeki demokratik halkçı devrimden rahatsız olan TC nin yönlendirmesiyle kahraman Rojava halkına saldıran çeteler halk direnişini ezerek, bölgenin en dinamik ve en güçlü halk hareketi olan Kürt özgürlük hareketinin moral gücünü kırmak istiyor. Böylece Kürt özgürlük hareketinin şahsında halkçı isyancı güçlere diz çöktürmek istiyor. Bizler biliyoruz ki, Rojava da Kürt halkına saldıranlar, Filistinli çocuğu benzin döküp yakanlardır. Onlar Keseb de, Maan da, Lazkiye de Alevileri katledenlerdir. Failler farklı olsa da, çıkış noktası aynıdır. Bizler tüm ezilen halkları emekçileri ve halkların direniş cephesini büyütmeye ezilenlerin mücadele birliğini genişletmeye çağırıyoruz denildi. Basın açıklaması, sloganlarla sona erdi. MÜCADELE BİRLİĞİ EDİTÖR 3 DEVRİMCİ POLİTİKANIN GÜCÜ Devrimci komünist bir partinin gücünün temel belirtisi nedir diye sorulsa, başka şeylerin yanı sıra, onun düşüncelerinin, politikalarının toplumda giderek benimsenmesi diye yanıtlanabilir. Her parti ya da politik akım çeşitli düşünceler, farklı önermeler ileri sürebilir. Ancak bunların doğruluğu yaşam tarafından sınanır ve gerçek yaşamda, sınıflar savaşında yeri olan, doğru olan düşünceler giderek benimsenir. İşin başında bu durum bu şekilde yaşanmayabilir. Doğru olan politikalar, çok çeşitli nedenlerle, taraftar bulamayabilir, onu savunanlar yalnız kalabilirler. Hatta diyebiliriz ki, süreç çoğu kez bu biçimde ilerler. Doğru politikaların kitleler tarafından benimsenmesi ve maddi bir güce dönüşmesi ancak zamanla olur. Leninist parti örneğin, 1 Mayıs ın Taksim de kutlanması ve bu alanın 1 Mayıs alanı olarak kabul edilmesi politikasında tam da bu süreci yaşadı. Leninist Parti, bu politikasında uzun süre yalnız kaldı. Ne var ki bu durum zamanla değişti ve Leninist Parti nin 1 Mayıs Taksim politikası zafer kazandı. Leninist Parti nin politikası çok geniş kitleler tarafından benimsendi ve maddi bir güce dönüştü. Leninist Parti nin bu konudaki politikasının çok geniş kitleler tarafından benimsenmesi diğer politik çevreleri de baskısı altına aldı ve onların da bu politikanın sanki ezelden beri savunucusuymuş gibi davranmalarına yol açtı. Bu durum gerçekte devrimci komünist partinin gücü idi. Bu örneği vermemizin nedeni şimdi benzer bir durumu BOYKOT politikasında yaşıyor olduğumuzu tespit etmiş olmamızdır. Artık iyice açığa çıktı, pek çok siyasi çevre, bugüne kadar izledikleri sosyal reformist, kuyrukçu politikalarının sonucu olarak Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde gelip duvara tosladı. Ne yapacaklarını şaşırmış durumdalar. Seçime katılsalar bir türlü, Leninist Parti nin boykot politikasını savunsalar bir başka türlü. Boşa koysalar dolmuyor, doluya koysalar almıyor. Seçimlere katılıp sandık başına gitseler hem burjuva kuyrukçu siyasetleri açığa çıkacak hem de kitlelerin nefret ettikleri adaylardan birini desteklemiş olacakları için emekçi sınıflarla ezilen halklar karşısında zor duruma düşecekler. Buna karşılık, boykot politikasını savunsalar bugüne kadar seçimlerde savundukları politikayı savunamaz duruma düşecekler. Oysa emekçi sınıflar, ezilen halklar düzenin, düzen partilerinin önlerine koyduğu seçeneklerin tümünden gerçekte nefret ediyorlar. RT Erdoğan ı söylemeye gerek yok. Diğer dinci/faşist adaya karşı duydukları nefret birincisine besledikleri duygulardan aşağı değil. Emekçi sınıflar ve ezilen halklar devrimci seçenek arayışı içindeler. Onların gözü sandıkta değil, sokakta. Sandıktan kendileri için, kendi çıkarları için bir şey çıkmayacağının farkındalar. Bu yüzden boykot eğilimi geçmişte olduğundan çok daha geniş bir kesime yayılmış durumda. Pek çok siyasi çevre bu gerçeği gözlemlediği için, süt kasesi etrafında dolanıp duran kediler misali, boykot politikasının etrafında dolanıp duruyor. Seçimlere meşruiyet kazandırmaktan başka bir etki yaratmayacak olan Demirtaş ı saymazsak, mevcut adayların faşist kimlikleri o denli açık ki kimse onlara açıktan destek verme, kitleleri onları desteklemeye çağırma cesaretinde bulunamıyor. Bu yüzden seçimlerde izleyecekleri politikayı açıklarken, ıkınıp-sıkınıyorlar, eveleyip geveliyorlar ama son derece net, iki anlama gelmeyecek bir söz, bir politika ağızlarından çıkmıyor. Başka şeylerin yanısıra, bu politik belirsizliğin, bu politik muğlaklığın bu durumdaki siyasi çevrelerin içlerinde çelişkilere, çatlaklara yol açması kaçınılmaz. Buna karşılık, Leninist Parti nin boykot politikası giderek sadece kitlelerde değil ama siyasi hareketlerin taban ve kadrolarında da karşılık bulmaya başlamış bulunuyor. Leninist Parti nin düşüncelerinin hem kitleler hem de farklı siyasi çevrelerin taban ve kadroları tarafından benimsenerek maddi bir güce dönüştüğüne giderek daha çok tanık oluyoruz. Bu, devrimci düşüncenin gücüdür; Leninist Parti nin bu konudaki zaferidir.4 4 MÜCADELE BİRLİĞİ 4-18 Ağustos 2014 Taylan Işık HÜKÜMET İSTİFA SLOGANI ÜZERİNE Kitle hareketinde değişen koşullar, Leninist Partinin Haziran Halk Ayaklanmasında gündeme getirdiği Hükümet İstifa İktidar Halka sloganının yeniden değerlendirilmesini zorunlu kılmıştır. Bilindiği gibi, Leninist Parti, geçmiş tarihinin hiç bir döneminde, Hükümet İstifa sloganını kullanmamıştı. Bu slogan, esas olarak burjuva demokrasisi peşindeki sosyal reformist partilerin burjuva hükümetlerden hoşnutsuz kitleleri düzen içinde tutmak amacıyla kullandıkları bir slogan olageldi. Emekçi sınıflar ve ezilen halklar ne zaman gerici faşist burjuva hükümetlere karşı öfke geliştirdilerse, sosyal reformist partiler de buna karşılık ya mevcut hükümeti ya da o hükümetin başındaki kişiyi hedef tahtasına oturtup, onun istifasını kitlelerin önüne temel politik hedef olarak gündeme getirmişler. Burada amaç, kitlelerin politik hedefini, parlamento yoluyla düzen içi değişikliklerle sınırlı tutmaktı. Ne de olsa devrim ve politik iktidarın bir devrimle ele geçirilmesi hedefi, çıkmaz ayın son çarşambasında gerçekleştirilebilecek bir hedefti. Tayyip İstifa ya da AKP İstifa sloganlarını dillerinden düşürmemelerinin nedeni budur. Onların politik dilinde sorunların kaynağı, emekçi sınıfların ve ezilen halkların çektikleri acıların temel ve tek nedeni Tayyip ve AKP dir. Elbette kişi adları döneme göre değişirdi. Örneğin geçmişte Demirel di, sonra Çiller oldu, arkasından Ecevit, Mesut Yılmaz vb vb oldu. Sonuçta bu liste böylece uzayıp gider. Düzenin, yani tekelci kapitalist sistemin, tekelci sınıf egemenliğinin, onu devrimin toplumsal güçlerinin saldırılarına karşı koruyup ayakta tutan faşist devletin hedef tahtasına oturtulması ise geleceğin(!) işiydi. Ne de olsa anlık başarı her şeydi. Kitlelerin ayaklanmasına dayalı olarak devrimci iktidarın, devrimci hükümetin kurulmasının birincil politik hedef haline getirilmediği koşullarda mevcut burjuva hükümetin istifasını istemek, kitleleri, istifa edecek olanın yerini alacak bir başka burjuva hükümet uğruna savaştırmaktan başka anlama gelmez. Leninist Parti, tüm tarihi boyunca bu sosyal reformist anlayışa karşı mücadele etti. Ancak Haziran Halk Ayaklanması bu durumu değiştirdi. Emekçi kitleler ve ezilen halklar, on milyonları bulan kitleler halinde ayağa kalktılar ve hükümetin istifasını istediler. Kitleler gerçekte bir devrim yapmakta olduklarını hissediyorlardı ve kitlelerin tüm nefretini üzerinde toplamış hükümetin, onun başının istifa etmesi ya da bir uçağa atlayıp kaçması, politik iktidarın fethiyle taçlanacak bir devrimin kapısını ardına kadar açacaktı. Bu nedenle Leninist Parti, bu özgün koşullarda, Hükümet İstifa İktidar Halka sloganını kullandı. Bu koşullarda atılan bu slogan, sosyal reformistlerin dilindeki Hükümet İstifa sloganıyla hiç bir yönden eş anlamlı değildi. Leninist Partinin kullandığı sloganda bir burjuva hükümetin yerini bir başka burjuva hükümetin alması ya da parlamenter yolla yapılacak bir hükümet değişikliği gibi bir anlamın izi dahi yok. Ne var ki, Haziran Halk Ayaklanmasından sonra, artçı ayaklanmalar bir süre daha devam ettiyse de eyleme katılan kitle sayısında giderek bir düşüş gerçekleşti ve hareket bir hükümeti yıkacak, yerine devrimci bir hükümet kurabilecek ayaklanma düzeyinden aşağılara düştü. Bu durumda devrimci komünist parti, değişen koşulları hesaba katarak, dün atılan sloganı bu gün gözden geçirmek, koşulların değiştirdiği anlamı hesaba katmak zorundadır. Bu anlamda, bugün yani Haziran Halk Ayaklanmasının, kitlesel boyut anlamında, geri çekildiği koşullarda Hükümet İstifa sloganı yanlış, eski sosyal reformist anlamı taşıyan bir slogan haline dönüşmüştür. Kitlesel kapsayıcılık ve yıkıcı enerji bakımından Haziran Ayaklanması benzeri ayaklanmanın yokluğu koşullarında hükümetin istifasını politik hedef olarak öne sürmek, kitleleri bir burjuva hükümet yerine bir başka burjuva hükümet uğruna dövüştürmekten başka anlam taşımaz. Her slogan somut koşulların somut tahliline ve verili güç ilişkilerine dayanmak zorundadır. Leninist Parti, sloganlarını belirlerken değişen koşulları daima hesaba katmak zorundadır. Devrimci komünist politika bunu gerektirir. Şüphesiz, Haziran Halk Ayaklanmasının kitlesel kapsayıcılık, yıkıcı enerji gibi yönlerden geri düşmüş olması yeni bir ayaklanmanın koşullarının ortadan kalktığı anlamına gelmiyor. Aksine, yeni ve daha güçlü bir ayaklanmanın koşulları her geçen gün daha da olgunlaşıyor. Demokratik halk devriminin Haziran Halk Ayaklanmasıyla pratik biçimde başladığı tespiti, sonraki gelişen tüm olaylarla bir kez daha kanıtlanmıştır. Bu süreç devam ediyor. Ne var ki, pratik olgular, Haziran Halk Ayaklanmasına katılan on milyonların önemli bir kesiminin çok çeşitli nedenlerle, geçici de olsa sokaktan çekildiklerini gösteriyor. Leninist Parti bu durumu hesaba katmadan yoluna devam edemez. Bu anlamda, kitle hareketinin koşulları, Hükümet İstifa sloganının terk edilmesini gerektiriyor. Onun yerine şimdi Bütün İktidar Emeğin Olacak! ve Fabrikalar Tarlalar Siyasi İktidar Her Şey Emeğin Olacak!, Demokratik Halk Devrimi, Demokratik Halk İktidarı, Devrimci İktidar, Devrimci Hükümet sloganlarını öne çıkarmayı gerektiriyor. DİSK İsrail Konsolosluğu Önünde DİSK, 21 Temmuz Pazartesi günü, ABD nin Ortadoğu politikalarına, şımarık çocuğu İsrail e karşı sesini yükseltmek ve Filistin halkıyla dayanışmak için örgütlü olduğu tüm işyerlerinde öğle saatlerinde protesto eylemi yapacağını ve İsrail in İstanbul Konsolosluğu önüne yürüyeceğini duyurdu. Saatler u gösterirken, Kanyon AVM karşısında toplanan aralarında DİSK Genel Başkanı Kani Beko ve Genel Sekreteri Arzu Çerkezoğlu nun da bulunduğu DİSK liler, sloganlar ve Filistin bayrağı şeklindeki Filistin e Özgürlük, Filistin Halkı Yalnız Değildir pankartı açarak yürümeye başladılar. Konsolosluk önüne gelindiğinde basın açıklamasını Kani Beko okudu. Kani Beko açıklamasında İsrail in sivil yerleşim yerlerine yaptığı saldırıların yanı sıra, milyonlarca Filistinlinin mülteci olarak yaşadığını, nüfusun üçte ikisinin işsiz, yarısından fazlasının günde 2 dolardan az bir gelirle yaşamını sürdürmeye çalıştığını anlattı. Filistin de İsrail e dur! demenin, bölgedeki emperyalist saldırganlığa hayır demek olduğunu söyleyen Beko, Bugün Diren Filistin demek aynı zamanda Diren Rojava demektir. Çünkü Ortadoğu da İsrail e benzer biçimde kendinden olmayan herkesi düşman gören bir başka güç de kendine Irak Şam İslam Devleti (IŞİD) diyen çetedir. Onlar da bugün Rojava da kendinden olmayan herkesi sivil demeden, çocuk demeden, kadın demeden katletmektedir dedi. Türkiye nin İsrail i kınamak dışında hiçbir gerçek yaptırım uygulamadığını, devletin en tepesindekilerin çocuklarının İsrail ile ticari ilişkilerini geliştirirken one minute tarzı açıklamalar yapmanın samimiyetsiz ve ciddiyetsizlik olduğunu söyledi. Filistin'de Şecaiye'de Katliam Gazze Şeridi ne yönelik saldırılarını araıksız sürdüren İsrail, 20 Temmuz günü Gazze'nin Şecaiyye semtinde katliam yaptı. Semtin ağır bombardıman altına alınması sonucu çoğu kadın ve çocuk 40 Filistinli yaşamını yitirdi, 400 den fazla kişi de yaralandı Antakya'da Ortadoğu Paneli Ve Leyla Halid Nakliye İşçileri Filistin İçin İş Bıraktı Nakliye işçileri 21 Temmuz günü iş bırakarak İsrail in Filistin e saldırısını protesto etti. DİSK in aldığı karar doğrultusunda Filistin Halkıyla Dayanışma eylemleri yapılmaya devam ediyor. Nakliyat İş İstanbul Şubesi önünde toplanan işçiler, Filistin e saldırıları protesto için İsrail bayrağının yaktığı eylemde sık sık Filistin Halkı Yalnız Değildir, Yaşasın Yoğun bombardıman nedeniyle semte giriliyor ve ambulanslar da hedef alındığı için yaralılar bölgeden alınamıyor. Gazzeliler, kendi imkânlarıyla yaralıları hastaneye taşımaya çalışıyor. Şecaiyye deki halk, katliamdan kaçmak için eşyalarını dahi almadan evlerini terk etti ve daha güvenli bölgelere gitmeye çalışıyor. İsrail, gazetecilere de Gazze yi terk etmeleri uyarısı yaptı ve İsrail askerlerinin saldırısı ile Halil Hamit isimli gazeteci hayatını kaybetti. Şecaiyye katliamıyla birlikte Gazze de öldürülen Filistinli sayısı 370 i geçti, en az 2700 kişi de yaralandı. İsrail ordusu da, Gazze Şeridi nde devam eden kara harekâtında 13 İsrail askerinin öldüğünü açıkladı. Bu İsrail in son yıllarda bir günde verdiği en büyük asker kaybı. 21 Temmuz sabah saatlerinde ise Gazze Şeridi'nin güneyindeki Refah'a düzenlenen hava saldırısında aynı aileden 7'si çocuk 9 Filistinli hayatını kaybetti. Daha önce bombardımana maruz kalmış bir evin yıkıntılarından da 16 Filistinlinin cesedi çıkarıldı. 14 Temmuz günü saat de Ahmet Kaya Düğün Salonunda FHKC eski gerillası olan Leyla Halid in katılımıyla Ortadoğu ve Suriye konulu bir panel yapıldı. Leyla Halid'in yanı sıra gazeteci Han Sivri ve Alptekin Dursunoğlu'nun da yer aldığı panelde Suriye, Filistin, Libya, Irak, Türkiye ve Kürdistan üzerine değerlendirmeler yapıldı. Sözü alan Alptekin Dursunoğlu özellikle IŞİD e değinerek, IŞİD in sanki bugün ortaya çıkmış gibi gösterildiğini, fakat bu örgütün 2011 yılından beri Suriye'de olduğunu hatırlattı. Daha sonra sözü alan Leyla Halid, öncelikle Gezi ayaklanmasında yitirdiklerimiz ve ölümsüzleşen bütün devrim savaşçıları için salonu saygı duruşuna davet etti. Sonrasında Gazze'ye yapılan saldırılar, emperyalizmin Ortadoğu'ya müdahalesi, Filistin'deki işbirlikçi Hamas ve El- Fetih gibi dinci örgütler üzerine bilgi verdi ve Filistin ve diğer ezilen halkların yalnızca savaşarak özgürleşebileceğini söyledi. Paneldeki sunumlardan sonra soru cevap bölümüne geçildi. Soruların genelinde IŞİD ve bölgenin durumu üzerinde duruldu. Bunlara yönelik cevaplar verildi. Sözü alan bir DÖB lü öğrenci de Ortadoğu'daki halkların emperyalist kapitalist sisteme karşı mücadele birliğinin nasıl oluşturulacağını sordu. Leyla Halid bu soruya tarih boyunca zaten bir silah birliğimiz oldu Türkiye ve Kürdistan'dan gerillalar Filistin kamplarında eğitim gördü diyerek cevap verdi. Panelin bitiminden sonra Leyla Halid'e Deniz Gezmiş tişörtü Mücadele Birliği gazetesi ve Önsöz sanat dergisinin içinde olduğu bir çanta hediye edildi. Akşam saatlerinde ise yine stantlar kuruldu ve Selda Bağcan sahne alarak güzel şarkılarıyla Samandağ halkını coşturdu. İzmir Emek ve Demokrasi güçlerinin çağrısıyla 23 Temmuz günü saat 19.00'da bir araya gelenler, Sevinç Pastanesi önünden Türkan Saylan Kültür Merkezi önüne doğru sloganlarla yürüyüşe geçti. Türkan Saylan önünde yapılan basın açıklamasını, TMMOB İKK sözcüsü Melih Yalçın okudu. Basın açıklaması sık sık sloganlarla kesildi. Halkların Kardeşliği Kahrolsun İsrail Siyonizmi, Kahrolsun Emperyalizm sloganları atıldı. Gazze Katliamını, İsrail Siyonizmini, Emperyalizm ve İşbirlikçilerini lanetliyoruz. Filistin Halkı Yalnız Değildir Açıklamada Filistin halkına yönelik saldırılar, İsrail Siyonizmi, emperyalistler ve işbirlikçileri lanetlenirken, Filistin halkının da yalnız olmadığı vurgulandı. Nakliyat İş Sendikası nın örgütlü olduğu Araç Muayene İstasyonları, Kocaeli, Gebze, Adapazarı Zonguldak, Karabük, ve lojistik işyerlerinde de iş bırakma eylemleri yapılarak DİSK in bildirisi okundu. BM tarafından yönetilen okullara da 81 bin Filistinlinin sığındığı açıklandı. ABD Dışişleri Bakanı John Kerry ise yine Hamas ı suçlayarak ABD tamamen İsrail in kendini savunma hakkını desteklemektedir dedi. Filistin Sağlık Bakanlığı Eczacılık Genel Müdürü Eşref Ebu Mehadi de, depolardaki tıbbi malzemeler tamamen tükendi. Elimizde sadece birkaç gün idare edebileceğimiz kadar malzeme var dedi. İntravenöz sıvılar, anestezik ilaçlar gibi tıbbi malzemelere büyük ihtiyaç duyulduğunu ifade eden Ebu Mehadi, uluslararası ve Arap kuruluşlara sorumluluk taşıma ve Gazzeli yaralılar için gerekli yardımı yapma çağrısında bulundu. Sağlık Bakanlığı Mühendislik ve Bakım Genel Müdürü Besam el-hamadin ise hastanelerde elektrik kesintisi problemi yaşadıklarını belirtti. Gazze nin kuzeyindeki Kemal Advan ve Beyt Hanun hastanelerinde iki gündür elektrik olmadığını ifade eden Hamadin, uluslararası kuruluşlardan elektrik vermesi için İsrail e baskı yapmasını istedi. İzmir de Gazze ve Rojava İçin Eylem İsrail siyonizminin Gazze'de ve Rojava'da İŞİD çetelerinin katliamları İzmir'de protesto edildi. Ardından İzmir Halk Forumlarının Kıbrıs Şehitleri Caddesindeki ÖSYM hizmet binası önünde yapacağı foruma çağrı yapıldı. Kitle sloganlarla yürüyüşüne devam ederek, forum alanına geldi. Burada ortak forum yapıldı. Etkinlik, forumların koordinasyon toplantısı ile bitirildi. Mücadele Birliği / İzmir5 4-18 Ağustos 2014 MÜCADELE BİRLİĞİ 5 KÜÇÜK PARTİ BÜYÜK DEVRİM Umut ÇAKIR Kitleyi sevk ve idare etmek için küçücük bir parti yetebilir. Belli anlarda büyük örgütlere gerek yoktur. (Lenin, Seçme Eserler, Cilt 10, Sf. 315) Devrimi yalnızca kendi maddi geçleriyle ölçenlere Lenin e ait bu sözler epeyce uçuk kaçık gelecektir, tıpkı Leninist Parti ye söyledikleri gibi.. Lenin in belli anlarda ifadesinin altını çizelim. Bu anlar, devrimin olgunlaştığı, milyonları kapsayan bir kitle hareketinin ortaya çıktığı anlardır. Somut konuşursak, 31 Mayıs 2013 ten beri yaşadığımız dönemdir. 31 Mayıs sonrasını öncesinden ayıran en temel unsur, birkaç bin değil birkaç milyon işçi ve emekçinin yani daha düne kadar olağan hayatlarını sürdürenlerin bir anda devrimci tarzda davranmaya başlamasıdır. Bir anda kabaran dalganın muazzam gücü öylesine etkiliydi ki, milyonların gözünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Nitekim devrimci derslerle dolu bir dizi isyan, ayaklanma ve üst üste binen sarsıcı eylemler, partisiz milyonların zihninde yeni dönüşümler, yeni düşünsel alışkanlıklar yarattı. Eğer küçük bir parti bu denli yoğun bir devrimci dönem içinde politik gelişmeleri gözlemlemişse, ama bu yetmez devrimci tarzda davranmaya başlayan milyonların yaşamsal ve düşünsel alışkanlıklarını iyi biliyorsa, devrimin yeni dalgalarını yaratan devrimci kriz anlarında böyle bir parti, uygun şiarlarla ortaya çıkıp milyonların kendisini izlemesini sağlayabilir. Partisiz milyonların tıpkı bir partili gibi devrimci davranışlar sergilediği son bir yılda, devrimin önündeki en ciddi engellerden biri, öncülerin yeterli maddi güce sahip olmamaları değildi, ama bu öncülerin kendine güvensizliklerinden doğan ataletti, büyük düşünme alışkanlığından yoksunluğu ve milyonları yönetme görevi karşısında duyulan tedirginlikti. Bu eksikleri biz 31 Mayıs tan bu yana kaç kez yaşadık, küçük bir partinin milyonları çekip çevirebileceği o belli anlar a kaç kez tanık olduk. Bu konuda 31 Mayıs ın kendisi üzerine ciltler dolusu kitaplar yazılacak derslerle yüklüydü. Politik gelişmeleri titizlikle gözlemleyen Leninist Parti, ayaklanmanın her an patlayabileceği tespitini yapmış, sadece patlamanın günün ve saatini saptama şansına sahip olamamıştı. Bilimsellik iddiasındaki hiçbir partinin üstesinden gelemeyeceği bir zorluktu bu. Böylece Leninist Parti, ayaklanmanın karakterini ilk anda kavradı ve hareketi devrimci bir hükümet yönünde etkileyen şiarlar belirlemekte gecikmedi. Öncülerin 31 Mayıs ta acıyla hissettikleri en büyük eksiklik, ayaklanan kitlenin yaşam, fikir ve konuşma alışkanlıklarını henüz bilmiyor oluşlarıydı. Bu yüzden, partisiz kitleler Dolmabahçe ofisini düşürmek için geceler boyu çatışırken, partili kitleler bunun bir provokasyon olabileceği ihtimaliyle Taksim Meydanı nda çakılıp kaldılar. Oportünist ve reformist çevreler provokasyon fikrini yaymak için özel bir çaba sarfettiler. Çünkü onlar düne kadar zavallı bir hayat süren kalabalıkların sadece bir gecede hükümeti devirmeye çalışan bir kitle haline gelebileceğine asla inanmadılar, halen de inanmıyorlar. Oysa bir kez devrimci tarzda davranmaya başladığında bu kitle, 40 yılın zorlu kavga ve iç savaşından çıkardığı derslerle yolunu seçiyor ve aynen şöyle düşünüyordu: Ya şimdi düşmanı önümüzde kaçmaya zorlarız ya da başka bir fırsat bir daha kolay ele geçmez. Harekete geçmiş büyük kitlelerin düşünsel ve yaşam alışkanlıklarına az çok tanış olan küçük bir parti için bulunmaz bir fırsattı 31 Mayıs ve sonrası. 17 Aralık tarihini izleyen günlerde İktidar halka sloganlarıyla alanları doldurması, Şubat- Mart boyunca hiç dinmeyen sarsıcı eylem ve ayaklanmalar ve nihayet Soma katliamı olayları, daha az olmamak üzere, benzer derslerle dolu belli anlar a sahne oldu. Hepsi de küçük bir partinin milyonlarca emekçiyi kendisini izlemeye ikna edebileceği denli yoğun devrimci kriz anlarıydı. Ama olmadı, çünkü öncüler harekete geçen kitlelerin hangi durumlarda nasıl refleks göstereceği, nasıl mantık yürüteceği konusunda yeterince bilgi ve gözlem sahibi değil. Bu eksiklik, öncüleri politik alanda, cesur, pratik alanda ise eli tutuk hale getirdi. Hareket halindeki milyonların yaşamsal ve düşünsel alışkanlıklarına tam anlamıyla vakıf olmak mümkün mü? Evet, mümkün. Küçük bir parti (ki, yaşayan ayaklanmanın boyutları karşısında şu an tüm politik çevreler okyanusta küçük bir tekne gibidir) eğer enerjisinin çoğunu kendi iç etkinlik ve faaliyetlerine harcamıyorsa, ama bunun yerine partisiz kitlelerden oluşan en geniş bir çevrede ısrarlı bir çalışma yürütüyorsa, bu kitleye politik analizlerin sonuçlarını aktarmakla yetinmek yerine, kitlelerin olayları hangi gözle izlediğini ve hangi soruları sorduğunu, içinde debelendikleri geleneksel fikir kalıplarının bu olaylar karşısında hangi zayıf noktaları öne çıkardığını tespit etmeye çalışıyorsa, böyle küçük bir parti kısa sürede büyük kitleleri çekip çevirmeye hazır demektir. Günümüzde bu zihinsel alışkanlıkları izlemek çok kolay ve çok daha yaygın bir çapta yapılabiliyor. Sosyal medyadan söz ediyoruz. Devrimci kriz ve dalganın kabardığı günlerde aynı konuya ilişkin ezici çoğunlukta devrimci tavrını ya da tarafgir tutumunu açıklamak için sosyal medyaya hücum edenlerin sayısı onlarca milyona varıyor. Bu mesajlar, günlük sıradan gelişmelerin hemen yanı başında beliren sarsıcı olaylar esnasında, sıradan ve partisiz kitlelerin hangi fikir alışkanlıklarına sahip olduklarını ve bu alışkanlıkların hangi an ve noktadan sıçrama yaptığını anlayabilmek için öncülerin eline değerli materyaller sunuyor. Basında yer alan bir habere göre, CIA dünya üzerinde her hangi bir ayaklanmayı öngörebilmek için özel bir yazılımla her gün yüzmilyonlarca mesajı tarıyor. Proleter öncüler kadar devrimleri ciddiye alan ve korkan sermayeye yaraşır bir çaba. Devrimin öncüleri de sıklıkla kullanılan kelimelerdeki değişimler üzerinden isyanın kabarışını tebliğ etme şansını arttırabilirler. Kitlelerle birebir canlı ilişkilerle birleşen teknik imkanlar, küçük bir partiye büyük devrimlere öncülük etmekte yardımcı olacaktır. Hemen önümüzde Lenin in sözünü ettiği o belli an lardan biri duruyor. Ağustos ortasında yapılacak Çankaya seçimleri hoşnutsuz ve ayaklanmanın ateşini taşıyor. Kitlelerin kabarmış öfkesini, iktidar sorunu üzerinde odaklayacaktır. Boykotun haklılık zemini oldukça güçlüdür ve başarı olasılığı milyonların radar ekranlarıdır. Bu inanç ve vaadi kesin kanaate ve harekete dönüştürmek, Leninist Parti nin omuzlarındadır. Çünkü oportünist ve uzlaşmacı sol bu önemli fırsatı kitlelere güvensizlik aşılamak yolunda kullanıyorlar. Oysa boykot tutumu, meydan ve sokaklarda savaşan partisiz milyonların düşünsel ve pratik sıçrama kanalını açıyor. 30 Mart seçimlerinin dersleri tüm sarsıcı olaylar, kitleleri yeni bir ayaklanmaya taşımanın güçlü bir köprüsü haline getirmiştir. Böylesi anları cüret, yetenek ve iddiayla sonuna kadar değerlendirmek için çabalayan partiler, kendi güçlerinin çok ötesinde devrimlere öncülük ederek yetkinliğe kavuşurlar. #BOYKOT VAR Mücadele Birliği Platformu, Cumhurbaşkanlığı seçimlerine yönelik BOYKOT politikasıyla çalışmalarını sürdürüyor. Beyoğlu İstiklal Caddesinde yaptığı stand çalışmasıyla Boykotu yaymaya devam ediyor. Mücadele Birliği gazetesinin son sayısında da Boykot üzerine geniş çaplı yazılara ve makalelere yer verilerek düzenli dağıtımıyla, tartışmaları ve çözümleriyle aktif boykot çalışması başlamış oldu. Devlet tarafından, Ortadoğu da yaşanan katliamlara karşı mücadele ruhuyla yanan Haziran ayaklanmacılarının devrimci ruhu, sandığa seçimlere kanalize edilmek istenirken, diğer yandan bu duruma sessiz kalmayıp, seçimler dışında başka şeyler de yapılabileceğini gösteren Mücadele Birliği; açtığı standlarda NEDEN BOYKOT broşürlerini, Mücadele Birliği Gazetesini ve ŞİMDİ DEVRİM ZAMANI özel sayısını, okuyucularına ulaştırarak BOY- KOT'u tartıştırıyor. Her daim kalabalık olan stand, yürüttüğü tartışmalarla, devrimci söylem ve çözümleriyle halka Başka Bir Dünya Mümkün ve Bu Seçimle Gelmeyecek i gösteriyor. Mücadele Birliği Platformu'nun Boykot çalışması devam edecek. Başta İstanbul olmak üzere diğer illerde de boykot çalışmalarını siz okuyucularımızla paylaşmaya devam edeceğiz. GÜLÜŞLERİMİZİ YASAKLAYAMAYACAKSINIZ Cesedim bir dağ gibi ağır olacak.. Yüz bin ve yüz bin.. Yüz binlerce kadın kolu bu kocaman dağı kaldırıp omuzlarına alırken, sizin oturduğunuz o sahte tahtı sarsacak! Müthiş bir kahkaha atacaklar! Ulrike Meinhof Birileri kadın kahkahalarla gülmesin buyurmuş. Hoş, kadında gülecek hal bırakmamıştınız ama bu söz üzerine bütün kadınlar kahkahalarını yükseltmeye başladı. Hani neyi yasaklarsan onu daha çok yapıyoruz ya, bu da öyle bir şey. Oysa kadın tüm kahkahalarını yasakların olmadığı, çocuklarının kahpe kurşunlarla, bombalarla katledilmediği, parmaklıklar ardına atılmadığı ya da çocuklarının kemiklerini aramak zorunda kalmayacakları günlere saklıyorlardı Olsun. Gülmek devrimci bir eylem, gülelim öyle ise hep birlikte. Kahkahalarımız değildi sadece korkutan sizi. Kadının her şeyi korkuttu sizi. Ne zaman evleneceğine, nasıl doğuracağına, kaç tane doğuracağına, giyimine, örtüsüne karar vermek bile devlet sorunu haline geldi. Elbette bu yeni bir olay değil. Sınıflı toplumlar oluşmaya başladığından beri kadınlar baskı altına alınmaya çalışıldı. Evlerine kapatıldı, cadı denerek yakıldı, ganimet olarak, köle olarak alındı satıldı. Soyun devamını garantilemek için bekaret kemerlerine mahkum Enerji İşçileri nden TİS Protestosu BEDAŞ ta çalışan Enerji-Sen üyesi enerji işçileri Cengiz-Limak-Kolin şirketler grubuyla Türk-İş e bağlı Tes-İş Sendikası arasında yapılan toplu iş sözleşmesini BEDAŞ Genel Müdürlüğü önüne yaptıkları yürüyüş ve basın açıklamasıyla protesto etti. DİSK-Enerji-Sen üyesi BEDAŞ işçileri toplu iş sözleşmesini protesto etmek için Taksim Talimhane girişinde İşçiler Arasında Ayrımcılık, Sendika Tercihi Dolayısıyla Teşvik Primi Suçtur. Protokol İstiyoruz" pankartı arkasında toplandı. Enerji-Sen üyeleri CLK ortaklığını ve Tes-İş arasında imzalanan toplu sözleşmeyi protesto eden dövizler taşıdılar. Talimhane Caddesi girişinden BEDAŞ Genel Müdürlüğü önüne yürüyen enerji işçileri yürüyüş boyunca Tes-İş Sendikası ve CLK arasında imzalanan toplu iş sözleşmesini neden protesto ettiklerini anlatan konuşmalar yaptılar ve "Enerji-Sen Sokakta Hak Kavgasında", Bu Daha Başlangıç Mücadeleye Devam, "Sarı Sendika Hesap Verecek", "İnadına Sendika İnadına DİSK" sloganlarını attılar. İşçiler adına BEDAŞ Genel Müdürlüğü önünde yapılan açıklamayı işyeri temsilcisi Ulaş Ökten okudu. Ökten yaptığı açıklamada eylemleriyle ve yaptıkları direnişlerle gasplarını önlediklerini, fakat CLK şirketler gurubunun tekrar işten çıkarma, geçmişe dönük davaların geri çekilmesi için tehdit etme gibi baskı yöntemlerini kullanarak işçilerin örgütlenmesini engellemek ve güçlerini zayıflatmak için çabaladığını belirtti. Ökten, işçi sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerine de dikkat çekti. İşyerlerinde işçilerin yasalara göre seçtiği iş güvenliği temsilcilerinin patrona ve iş güvenliği kuruluna bildirilmesine rağmen, işçilerin kurullara dahil edilmediğini söyleyen Ökten, sadece işçilerin yüzde 43'ünü temsiliyetle başlayan toplu iş sözleşmesi sürecinde işçilerin taleplerini kapsamak konusunda sarı sendikanın provakatif davrandığını ve TİS görüşmelerinden sonra tutulan tutanakta, 15 Ağustos'a kadar Tes-İş sendikasına geçenlere ikramiye verileceğinin belirtildiğini söyledi. Bu durumda bu paranın adı rüşvetten, Tes-İş'e teşvik priminden başka bir şey değildir diyen Ökten CLK ile sarı sendikanın kol kola girip suç işleyerek Enerji-Sen i tasfiyeye soyunduğunu belirtti. Sendika seçme hakkının kayıtsız şartız işçilere bırakılmasını gerektiğini belirten Ökten, İsrail'in Gazze'ye yönelik saldırılarını da enerji işçileri olarak kınadıklarını ifade etti ve "Ortadoğu'nun kapanmayan yarası Filistin yine kanamaya devam ediyor. ABD'nin Ortadoğu politikalarına ve maşası İsrail'e karşı sesimizi yükseltmek ve Filistin halkıyla dayanışma içersinde olduğumuzu söylemeyi, BEDAŞ çalışanları olarak kendimize bir borç biliriz" dedi. BEDAŞ işçileri, "Diren Filistin İşçiler Seninle", İsrail Filistin den Defol, "Filistin Halkı Yalnız Değildir" sloganlarıyla Filistin'e desteklerini belirtti. Açıklamanın ardından enerji işçileri çalışma alanlarına ilişkin işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemleri ile ilgili hazırladıkları dilekçeleri, BEDAŞ yetkililerine teslim edip bir süre halay çektikten sonra dağıldılar. edildi, olmadı taşlandı. Arzularımızdan korktunuz hep, yaşamı üretme gücümüzden. Ne yaparsanız yapın boyun eğmememizden korktunuz. Boynumuzu eğemeyince kesmeyi seçtiniz. Ancak biz hep burada olduk. Vardık, varız ve var olacağız. Evet, ezilenin ezileniyiz, ama aynı zamanda da her yerde başkaldırının simgesiyiz. Latin Amerika'da, Ortadoğu'da, Avrupa'da gerillayız ya da kitlesel hareketin lideriyiz. Mısır'da meydanda biz varız, Şili'de, Taksim'de biz. Kürdistan'da gerillayız gericiliğe karşı savaşan, Filistin'de anayız çocukları ile birlikte gömülmek istenen, Türkiye ve Kürdistan'da kayıp, dağda ya da zindanlardaki çocuklarının peşinde koşan... Ezilen halkların umudunu yeşerteniz her yerde. O yüzdendir ki gülüşümüzü soldurmak istiyorlar. Daha unutulmadı birkaç hafta önce kendisi de bir kadın olan İsrailli vekil, Filistinli analar da çocuklarıyla birlikte ölsünler diyeli. Ve unutulmaz elbet bu ülkede başbakanın çocuklarını öldürdüğü anaları meydanlarda yuhalatması... Günde kaç kadın cinayeti işlendiğini bilmediğimiz topraklarımızda bugün flört günahtır flört eden kadın ısırılmış elmadır denilerek yeni cinayetlere yol açılması da unutulmayacak. Devletin sırtını sıvazladığı katiller sürüsü IŞİD de, aslında onların cesaret edemedikleri şeyleri yapıyor. Kendilerine karşı gördükleri, önlerinde duran herkesin kellelerini uçuran katiller sürüsü, söz konusu kadınlar olunca da hiçbir engel dinlemiyorlar yaşında kız çocuklarıyla evlenmeyi kendilerine hak gören, kapı kapı dolaşıp evlerde bekar kadın var mı diye soranlar, kadınların ahlakını korumak(!) için onları evlerinden çıkarmamayı, hatta sünnet etmeyi kendilerine görev biliyorlar. Bunları alenen yapmaya cesaret edemeyenler de, kadının giyimi, kahkahası ya da kocaları yanlarında olmadan tatile çıkmaları ile uğraşıyorlar. Bu zihniyetin Afrika'daki türevleri ise, kız çocukları okumasın diye kaçırıp köle olarak satmayı kendilerine görev edinenler. Basitçe bir sonuç işte size: Eğitim gören kadın bizim egemenliğimizin sonudur, en iyi kadın köle olandır. Aynı zihniyetin kadın bedeninde yaşayan halleri ise, bu vahşilerle seks yapmanın cennetin kapılarını açmak olduğunu haykırıyor her yerde. Gericilik her yanda kuşatmaya çalışsa da umudu, dövüşmeye devam ettikçe her yerden umut yeniden yeşeriyor. Gericiliğinn en koyu olduğu yerde, gencecik Kürt kadınlarını görüyoruz Ortadoğu'da. Ve bir kez daha görüyoruz ki bu kadınlar sadece kendi halklarının özgürlüğü için değil, tüm insanlığın geleceği için elde silah çarpışıyorlar. Artık hiçbirimizin gözü yerde değil, hep karşıda, dimdik bakıyoruz gözlerinizin içine, korkumuz yok... Yaşananlar kadar aşikar olan bir şey varsa, o da bu karanlığı dağıtacak olan şeyin yine dövüşmekten vazgeçmeyen ezilen kadınlar olduğu. Kürdistan'da, Filistin'de, meydanlarda, fabrikalarda, her yerde dövüş sürdükçe, kazanan özgürlük olacak, insan olacak kazanan.6 6 MÜCADELE BİRLİĞİ 4-18 Ağustos 2014 Metallica'nın Ekipmanlarını Türkiye'ye Getiren 12 Tırın Musul a Sevk Edilmesi IŞİD'da Şaşkınlık Yarattı: Napıcaz lan biz bateriyi, gitarı?? Zaytung Akdeniz Ülkeleri Kültürel İşbirliği Platformu, Türkiye'yi Uyardı: ''Manyaklık ayrı şey, Akdenizli olmak ayrı şey...'' Zaytung Kapitalizm Öldürür Kapitalizmi Öldürün... Adana'da 15 yaşındaki Barış Ergin, 5 katlı binanın 3. katında sıva yaparken aşağıya düştü. Kurtarılamayarak hayatını kaybetti. Bu kaçıncı ölüm ve RTE bu konuda hiç konuşmadı. İki yüzlü burjuvazinin iki yüzlü politikacısı Filistin'de ölen çocukları savunurken bile kendi hesabına uyup uymadığına bakıyor. Oysa sormak gerek seçimlerinde güvenli bir geleceği vaat eden bu zat, Barış Ergin'in 15 yaşında inşaatta çalışırken ölmesini mi tasarlıyordu? Yoksa kapitalizmin kar hırsının kurbanı olan bu genç bedenler, böylesi iki yüzlü politikacılar için seçim malzemesinden başka bir şey değil mi? Çünkü bu şekilde ölümcül olarak gerçekleşen kazalarda her gün 5 işçiden 2'si iş kazalarında yaşamlarını yitiriyor. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi'ne göre 2014 yılının ilk altı ayında en az 19 çocuk işçi hayatını kaybetti. İstanbul İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi (İSİG) ise geçtiğimiz 12 Haziran Dünya Çocuk İşçiliği İle Mücadele Günü nde yaptığı açıklamada, 2013 te yaşamını yitiren 1235 işçinin 59 unun ve 2014 yılının ilk dört ayında yaşamını yitiren 396 işçinin 17 sinin çocuk işçi olduğuna dikkat çekmişti. Burjuvazi tarafından paranın her geçen gün daha değerli, insan hayatının değersiz sayıldığı bu günlerde sömürü düzenine kaç can daha vereceğiz? Yeryüzünde gördüğümüz bütün kaldırımları, kapıları, pencereleri, binaları, her şeyi yaratan biz işçiler olarak yaşamı durdurabileceğimizin farkına ne zaman varacağız? Çocukların tatil döneminde tatilde olması gerekirken inşaatta çalışmaya zorlanmasının tek sebebi bizleri her geçen gün daha da yoksullaştıran KAPİTALİST SİSTEMDİR. Kapitalist sistem yıkılmadıkça çocuk işçilerin ölümleri devam edecektir... İşte Filistin'de ölenlere bir bakın... Ya da emperyalist kapitalist sistemin demokrasi götürdüğü her yerde çocukların kanıyla etrafı süslüyorlar. Bugün çocukları bir meta olarak kullanarak, onları sömürerek ölmelerine yol açmaktadır. Kurtuluşa ulaşmak için yapılması gereken bizleri yoksullaştıran, bizleri köleleştiren, bizleri katlederek insanlığa zulmeden kapitalizmin yıkılmasıdır. Bunun yolu da BİRLEŞMEKTEN, MÜCADELE ETMEKTEN, SAVAŞ- MAKTAN geçer... Enternasyonal Dayanışmaya... Devletin Alevisi Olmayacağız Tokat Erbaa Keçeci Köyünde camii yapılması ve imam atanmasına köy halkı ve köy gençliği tarafından gösterilen tepkiler sürüyor. İstanbul Sarıgazi de Keçeci Köyü gençliği, köydeki arkadaşlarına, dostlarına destek vererek Alevilerin asimilasyonuna karşı, 25 Temmuz akşamı bir yürüyüş düzenlediler. İsrail 15 günü aşkın zamandır, Filistin'i bombalıyor, acımasızca katlediyor. terörist denilerek yaşlı, genç, kadın, çocuk demeden katlediyor. IŞİD denilen paralı haydut sürüsü cihad adına insanlığı Ortaçağ vahşetine geri götürüyor. Rojava Devrimini boğmaya çalışan emperyalistlerin ise ağzının salyaları akıyor. Emperyalist haydutlar dünyayı daha eşit paylaşmak ve devrimleri yıkmak için hunharca saldırıyor. Aynı zincirini kırmış kuduz bir köpek gibi... Bu savaşı onlar başlattı. Bizim bu savaşta yer alma zamanımız gelmiştir. Şimdi Deniz olmanın zamanıdır. Bugün nasıl emperyalistler İsrail'in yaptıklarına göz yumuyorsa,onun himayesine girmiş diğer işbirlikçiler nasıl boş laflarla durumu geçiştirip oldubittiye getiriyorsa, biz de yani Türkiye ve Kürdistan halklarının gençliği de Filistin ve Rojava halkının yanında olduğumuzu ilan etmeli ve onlar için savaşmalıyız. Venezuella, Şili ve Küba yaptıkları açıklamalar ve uygulamalarla dik duruşlarını sergilediler. İşte bizim örneklerimiz bunlar. Bu savaş artık bizim; onlar başlattı biz bitireceğiz Denizler gibi, Teymen Aliler gibi enternasyonel mücadeleyi yükseltmeli, halklara umut olmalıyız. Bugün bu kavgada tarafsız olan 'barışçıl insanlar' dolaysız olarak da olsa suç işliyorlar. İyi niyetlerimiz ile savaşı, yıkımı ve sömürüyü bitiremeyiz. Bu savaşta ya ezenlerin ya da ezilenlerin safındayızdır. Silahlar omzumuzda ezilenlerin yanında değilsek karşı taraftayızdır. Savaşın her türlüsü kötüdür diyenler unutmasın ki bu savaşta haklı tarafın yanında olmalıyız. Bu da onlar gibi dövüşerek olur Biz bu savaşta bir tarafız; Filistin halkının ve devrimcilerin tarafıyız, Rojava'nın tarafıyız, ezilen sömürülen halkların tarafıyız. Bugün gençlik enternasyonel mücadeleyi yükseltmeli 'Kendi' hükümetlerine olan savaşı yükseltmelidir. Ülkemizdeki devrimi zafere ulaştırabilmek ezilen halklara büyük umut ve örnek olacaktır, nasıl şimdi Rojava bizlerin umudu ise umuda bir yenisini katalım. Bir DÖB'lü Devletin Alevisi Olmayacağız şiarıyla Demokrasi Caddesi Yıldırımlar Düğün Salonu önünde toplanan Alevi gençler, Sarıgazi Merkez e yürüdüler. Eylemi düzenleyen Keçeci Köyü Devrimci Gençliği, yaptığı basın açıklamasında, Tokatlı Aleviler açısından önemli bir inanç merkezi olan Keçeci Baba Türbesi nin hemen yanına cami yaptırılmasının, dinci-faşist AKP hükümetinin Alevilere yönelik niyetlerini açıkça gösterdiğini söylediler. Keçeci gençliği açıklamalarında, Köyümüz Keçeci de ulaşım ve altyapı sorunlarıyla ilgili yol ve kaldırım yapılmasını isteyen halkın isteklerine AKP nin atadığı kaymakam, cami yapılmasını isteyerek cevap vermiştir. Esasen kamu görevi olan yol, su gibi temel ihtiyaç olan hizmetlerin herhangi bir karşılık beklemeden yapılması gerekirken, söz konusu hizmetlerin bir fırsat ve tehdit aracı olarak kullanılması düşündürücüdür. Caminin yapılması ve üstelik imamın atanması üzerine tepki gösteren, imza toplayarak tepkilerini dile getirmek isteyen köydeki halkımız, kaymakamla bu konuyu görüşmek üzere kaymakamlığa gitmiş ve kaymakam tarafından kovulmuştur. Daha sonra kaymakam köy halkına, Caminin yapılmasını kabul etmiyorsanız ben sizin Müslümanlığınızdan şüphe ederim diyerek iktidarın Alevilere bakışını özetlemiştir dediler. Bir camii neden alevi köyüne yapılır? Köyde sağlık, eğitim, ulaşım gibi sorunlar varken cami köydeki bu sorunları çözebilecek midir? diye soran Alevi gençler, ileri demokrasinin baskı, katliam ve faşizmden başka bir şey olmadığını da vurguladılar. Gençler basın açıklamasını, Alevilere yönelik saldırıların takipçisi olacaklarını, saldırılara gerekli şekilde karşılık vereceklerini de duyurup emperyalizme, faşizme, siyonizme karşı şanlı bir savaş yürüten Rojava ve Filistin halklarını selamlıyoruz dediler. Mücadele Birliği, AKA-DER ve BDSP nin de destek verdiği eylem, pankartın Sarıgazi merkezine asılmasıyla son buldu. Keçeciler Köyü nde yaşanan bu gelişmeler sırasında, Leninist gençlerin cami imamını cezalandırdığı, imamın da geçici bir süre kaymakam tarafından görevden alındığı öğrenildi. Ancak kısa bir süre sonra görev başına dönen imam, köyde jandarma kontrolünde beş vakit ezan okumaya başladı. Köyün gençleri de yeniden imza topluyor ve yürüyüş organize ediyorlar bu asimilasyon girişimine karşılık.7 4-18 Ağustos 2014 MÜCADELE BİRLİĞİ 7 Erdoğan'dan Adaylık Değerlendirmesi: ''Bu görevi bana layık gördüğüm için kendime çok teşekkür ediyorum...'' Zaytung Umut Güneş DENİZLER GİBİ İLERİ ATILALIM Sıradaki Seçmen! Ayaklanmadan Bir Gün Devlet artık seni yetişkin bir birey olarak görüyor. On sekiz yaşını doldurdun yetişkin ve olgun bir bireysin, akli dengen de yerinde. Oy kullanabilirsin ne mutlu, bu büyük bir heyecan değil mi? Herkes bu kadar şanslı olmayabilir ama artık sen de şanslılardan birisin. Kullandığın oy, büyük bir sihirbazlıkla senin düşüncen dışında her şeyi ifade edecek ve seni bu yüzden kutlayacaklar. Bugün hilelerin nasıl yapıldığının ve ne tür oyunların döndüğünün kanıtı ve sergisi haline gelen seçimler var karşında. Senden oy istiyorlar! Ne İçin? Seni yeniden kandırmak istiyorlar ve senin tarihindeki en büyük değişimlerden birini unutmanı istiyorlar! Milyonlarla sokaklara çıktığınız ve hiç tanımadığınız bir mutluluğu yaşadığınız o büyük ayaklanma günlerini... Bu arada sıradaki seçmen, ayaklanmamıza sebep olan şeyler orta yerde durmaya devam ediyor. Hatta yenileri ekleniyor. Mesela Ortadoğu'yu kana bulayan katiller sürüsünü ayaklanmamızın başkentinde, İstanbul'da besleyebiliyorlar. Kim bu adamlar? Nazım'ın şiirinde geçtiği gibi; onlar, bizi kendi baharımız geldiğinde öldürmeye ve mutluluğumuzun, birlikteliğimizin sonu olmaya gelenlerdir. Geleceğin bir Ortaçağ karanlığı olamaz! Olmamalı! Çünkü biz geleceğimizi nasıl istediğimizi o dehşetli günlerde gösterdik. Örneğin doktorlarımız ücretsiz sağlık kontrolü yapabiliyordu hem de hiç bir prosedür ya da başka bir şeye ihtiyaç duymadan. Örneğin gıda sorunumuzu dahi çözmüştük ve insanlar aslında hiçte dilenmeye muhtaç değilmiş... Biz tüm bunlarda yeni bir dünyayı görürken, bugün senden oy isteyenler orada kendi dehşetli sonunu görüyordu. Sıradaki seçmen! Aslında uzun uzadıya bir şey demeye gerek yok. Yaşamın kendisi doğruları karşımıza çıkarıyor zaten. Unutulmaz günlerin unutulmaz dersleri vardır. Bir kere biz onların işe yaramayan sandıklarına ve sandık oyunlarına muhtaç değiliz. Çünkü oralarda hapislere kapatılmış gibi olur düşüncelerimiz... Düşmanımızı ama yapay halde karşı karşı getirilenler değil, gerçek düşmanımızı; yani bizleri ezen, bir birimize düşmemizi isteyen ve emekçileri açlığa, yoksulluğa mahkum eden; en gençlerimizi hiç çekinmeden vuran ve öldüren; halkları köleleştiren ve her daim timsah göz yaşlarıyla karşımıza çıkan ama katliamları gülerek izleyen insanlığın yüz karası sermaye sınıfını yerle bir edebileceğimizi sokaklarda gördük... Bunu biz yaptık ve belki ordaydın belki de değildin... Ama bunu biz yaptık ve bunu unutmamak gerek. Ve devrim zamanı devam ediyor. Devrime o kadar çok ihtiyacımız var ki, onun dışındaki her şey geçici, kitleleri pasifize eden ve onları düzene bağlayan bir araç haline geliyor. Sorun zincirlerimizin uzunluğunu arttırmak değil, onları parçalamak ve koparmaktır. İşte bunun için sıradaki seçmen oyunu sokaktan ve devrimden yana kullan ve seçimleri boykot et! Çünkü bu senin geleceğini doğru bir yolda aradığın anlamına gelecektir... Bir DÖB'lü Bir devrimci mezarda bile ateş gibi parlamalıdır! Blanqui Che'nin Bolivya dağlarından yükselen çağrısı; iki, üç daha fazla Vietnam çok geçmeden dünyada yankısını bulduğunda, bu dönem tarihe 68 gençlik ayaklanması ya da rüzgarı olarak geçti. Bu dönem sadece gençliğin değil, binlerce işçinin grev ve direnişlerine; ezilen -sömürülen halkların özgürlük kavgasının da yükseldiği bir dönemdi. Devrimci atılımların bir çok yerde gerçekleştiği bir dönemdi. Birçok yerde özellikle üniversite gençliği sokaklara dökülmüş ve mücadele etmişlerdi. Gençlik büyük bir atılım göstererek Che'nin devrim çağrısına uymuş ve dünya devriminin simgesi haline gelmiş olan Che resmi dünyanın hemen her yerinde, her eylemde ve sokak çatışmasında görünür olmuştu. Che'nin devrim çağrısına en çok gençliğin cevap vermesi kadar doğal bir şey yok. Zira devrim denen kökten değişimin ihtiyaç duyacağı enerji ve ruh en çok gençlikte mevcut. Tarihin sayfalarında devrimci girişimleri şöyle bir incelediğimizde, gençliğin olmadığı tek bir girişim dahi gösterilemez. Dünya devriminin simgesi haline gelen Che, hiç kuşkusuz bunu hak etmiş bir devrimci önderdi. Bugün onu görenlerin haklı bir heyecan ve devrimci bir coşku duyması bu yüzdendir. O kabul edilmiş bir önderdir. Denizler de bizim devrim tarihimiz için öyledir. Denizler de Che'nin devrim çağrısına uymuş, Vietnam devriminden Che gibi çok etkilenmiş ve kendi ülkesinde aynı başarı için harekete geçmiştir. Devrimin genç önderlerini devrim yapmak için yola düşüren şeylerin başında emekçilerin mücadelesinden duydukları heyecan ve coşku geliyor. Che'nin ve Denizlerin devrimci atılımlarının o dönemin gençliği başta olmak üzere emekçilerde yarattığı devrimci coşku binlerce gencin sosyalizmin saflarında mücadele etmesini sağladı. Zira Denizleri de üniversite sıralarından Nurhak dağlarına götüren, emekçilerin ve gençliğin kalbinde yer ettiren en önemli özelliklerden biri de buydu. Denizler 71 devrimci çıkışının mimarları, Filistin'de feda birliklerinde savaşacak denli enternasyonal bilince sahip ve 20 kişiyle devrimin kıvılcımını yakacak kadar cesur yapan şey, sahip oldukları devrimci coşku ve ruhtur. Devrimci bir ruh ya da ruh halinden bahsederken mistik bir şeyden bahsetmiyoruz. Bahsettiğimiz şey; mücadelenin haklılığının; insanlığın ve doğanın çıkarını savunanların tarafında olma ve gerçekliğin gücüyle hareket edenlerin hiç bir engeli tanımadan mücadele etmesidir. Bu öyle bir atılımdır ki, imkansızı gerçekleştirmekten bahsedenler tam anlamıyla bu devrimci atılımdan bahsediyorlar. Denizleri üniversite sıralarından Filistin'e ve oradan da Nurhak dağlarına götüren, en sonunda bugün bile bize güç veren darağacı karşısındaki tutumlarının arkasında yatan gerçek budur. Devrimci bir dönemde yaşıyoruz ve düşmanımızın sırtını yere sermek, ayaklanan kitlelerin kalbinde yer etmek için ihtiyacımız olan şey Denizlerin ve yoldaşlarının sahip olduğu coşku ve ruhla mücadele etmektir. Taksim ayaklanmasının ilerleyen günlerinde ayaklanmanın bir sonucu olan forumlar ortaya çıkmıştı. Bu forumların en önemli kararlarından biri Gezi Parkı nda alındı, Gezi Parkı ve Taksim terkedilmeyecekti: bilinç korkulara üstün geldi. Daha önce yaşanılmayan bu kısa, mutlu, ortak yaşama sahip çıktı insanlar. Ardından her yerde olduğu gibi Gazi mahallesinde de Gazi Dayanışması Platformu oluşturuldu. Net politik tutumu olmayan yapılar ayaklanma mı direniş mi kararsızlığındaydı ama mücadele tüm hızıyla devam ediyordu. Ve ayaklanmanın ürünü olan forumlar da devam ediyordu. Forumlar tüm ülkeye yayılmıştı. Ben Mücadele Birliği okuru olan bir devrimci olarak net tutum almıştım. Çünkü bizim kafamız karışık değildi. Ayaklanmayı olabildiğince ileriye taşımalıydık. Bugünlerin getirdiği bir zorunluluktu. Ben de üstüme düşeni yapmalıydım. Tarih yazılıyordu ve kalemi bende tutuyordum. Ahmet Atakan'ın ölümsüzleştiği gündü, yürüyüş basın açıklaması yapıldı. Size burada yaşadığım bir olayı anlatmak istiyorum. Basın açıklaması bittikten sonra kitle dağılmadı ve ilerlemek istedi. Kitle örgütlere bakıyordu, örgütler ise kendi içinde tartışmaya başladı. Bitirelim dediler. Kitle ileri gitmek istiyordu. Örgütler bir an önce bitirmek istiyordu. Mücadele Birliği olarak biz de arkadaşlr kitle yürümek istiyor. Bizde örgütlü güçler olarak ileri adım atmalıyız. dedik. Buna karşılık ise diğer kurumların bazıları böyle kararlaştırmadık, o halde gidip toplantı yapalım, dediler. Kitlenin şu an ki ruh hali ilerlemek istiyorsa kimsenin gitmeye hakkı yok, biz Mücadele Birliği olarak buradayız, insanların yanındayız. dedi bir yoldaş. Karar verilmişti. Mücadele Birliği kitleye öncülük etmeliydi. Yürümeye başlayınca biz, kitle arkamızdan gelmeye başladı. Müthiş bir andı. Barikatlar kuruldu. Faşizme karşı ne yapılması gerektiği ajitasyonlarla anlatılıyordu. Kitle arkamızdan gelince, önce bu kararımızı yerden yere vurmaya çalışan (kendi aklınca) yapı ara sokakta yüzü maskeli olarak kitlenin içine girdi. Çatışmalar gece boyunca sürdü. Anlatmak istediğim nokta ise şu; öncü güç pasif bir karar alsaydı, kitleler o an pasifleşecekti. Öncü güç devrimci müdahalede bulunduğunda kitlelerin nasıl devrimcileştiğini pratikte yaşadım. Eğer orada biz olmasaydık basın açıklaması yapılıp hızla gidilecekti ve kitleler sokakta, hayal kırıklığıyla kalacaktı. Yalnızlaşacaktı. Bizler bölgede ki devrimcileşmeye çalışan gençler, yapımızın savunduğu politik tutumu hayata geçirmeye çalıştık. Bu tutum ayaklanmayı ne kadar ileri götürebilirsek, o kadar ileri taşıma politikasını benimseyenler, örgütlü şekilde davrandık. Düşüncemizi, mahallemizde pratikle buluşturduk. Örgütlü olmak ve örgütlü mücadele içerisinde yer almak bu kadar önemlidir. Gazi den Bir GEB li Abdocan'ın Davası da Kaçırıldı Antakya' da polisin attığı gaz kapsülü ile katledinlen Abdullah Cömert'in davası "güvenlik" gerekçesi ile Balıkesir' e taşındı. Daha önce de Gezi Ayaklanması sırasında Eskişehir de dövülerek katledilen Ali İsmail Korkmaz'ın davası da "güvenlik" gerekçesi ile Kayseri ye taşınmıştı. Adli Tıp Kurumu raporunda, "Cömertin ölümünün gaz fişeğinin kafaya isabet etmesi sanucu" hayatını kaybettiği tespit edilmişti. Ama ne tuhafdır "güvenlik" gerekçesini Abdullah'ın Ali'nin dostları çıkarttıyor. Onlar davanın peşinde olmasaydılar bir adım bile ilerlemiyecekti. Üstelik davanın başka bir yere taşınması için sanık avukatının talebi yeterli görüldü ve Emniyet, Valilik de aynı yönde görüş bildirince, 1300 km uzaklıktaki Balıkesir'e taşındı dava. Kararın ardından Abdocan'ın da avukatları bir açıklama gerçekleştirdi. Açıklamada "Bu kadar uzak bir il seçilerek dava takipsiz ve izleyicisiz bırakılmak isteniyor. Dava Hatay halkından kaçırılıyor. Hatay halkı kim için güvensiz, Balıkesir neden daha güvenli? Cömert Ailesi ekonomik, sosyal, psikolojik yönden yıpratılmaya devam ediliyor, adalet arayışı engelleniyor denildi. Nereye götürürlerse götürsünler davayı, katillerinin peşini bırakmaya niyetimiz yok. Biz bu katillerin kişiler bazında olmadığını faşist devletin sorumlu olduğunu gayet iyi biliyoruz. Bu yüzden hesabımızı onlara olan sözümüzü tutarak devrim ile soracağız. Devrimci Coşku Nasıl Yaratılır! Yukarıda yazılanlardan anlaşılacağı üzere oturarak ya da bir şey yapmadan olamaz. Hele önce okuyup öğrenelim ondan sonra bir şey yapalım demekle hiç olmaz. Öğrenilen onca şey (bugünün reformist ve kimi aydın tabakasında olduğu gibi) pasifliğin, başarısızlığın ve örgütsüzlüğün bahanesi haline gelir. Devrimin diyalektiği teoriyi ve pratiği bir arada ifade ediyor çünkü birlikte olduğu zaman güç haline geliyorlar. Bu nedenle devrime, partisine ve yoldaşlarına olan bağlılıkları yüksek olan kadrolar, düşüncelerin gücüyle birlikte devrimin gerçekten sağlam ve dayanıklı kadroları haline geliyorlar. Sonuçta devrimci coşku devrimci mücadele içerisinde yaratılır. Başka bir yerde değil. Devrimci teori devrimci mücadele içerisinde yol gösterir ve devrimci coşkuyu besler. Kitlelerin uğradığı haksızlık ve baskı karşısında duyulan öfkenin, devrimci bir kadro açısından mücadelede ileriye götürmesi de buna bağlıdır. Aksi taktirde bir süre sonra umutsuzluğun bahanesi ve kanıtı olur. Oysa Fidel'in dediği gibi devrimcilik haksızlığın karşısında sessiz kalmamaktır Ama bunun için haksızlık karşısında durabilecek cesarete sahip olmak gerek. Oysa insan haksızlığa uğradığını bilmeden ya da göremeden nasıl karşı durabilir. Bu nedenle yaşamın içinde olmak, kitlelerin arasında; işçilerin, öğrencilerin arasında olmak ve onların tepkilerini görmek (ki kitlelerin tepkisi genellikle doğru sonuçlar veren bir barometredir) ve buna yön vermek biz devrimci kadroların en önemli sorumluluklarından biridir. Sonuçta ayaklanmanın ruh halini yaptığımız her çalışmada göstermek ve büyütmek zorundayız. Çünkü bir eşikteyiz ve bu eşiği aşmamız için gerekli olan şey bugün yeni bir devrimci atılımı örgütlemek ve büyütmek. Denizlerin yoldaşları! Denizler gibi ileri atılalım, iç savaştan proletaryanın ve Leninist Parti'nin zaferle çıkması için mücadeleyi büyütelim..8 8 MÜCADELE BİRLİĞİ 22 Temmuz u Unutma YHT ile Şov Yapma! Haydarpaşa Dayanışması ve Kadıköy Kent Dayanışması, Pamukova da 2004 yılında yaşanan hızlandırılmış tren kazası sonucu 38 kişinin öldüğünü hatırlatarak, yeni ölümler yaşanmaması için henüz tamamlanmamış olan Eskişehir-Pendik Yüksek Hızlı Tren hattının işletmeye açılmaması için iktidara uyarı eylemi yaptı. Kadıköy'de Boğa heykeli önünde toplanan Haydarpaşa Dayanışması, Yeldeğirmeni Dayanışması, Caferağa Dayanışması, Yoğurtçu Parkı Formu, Küçükyalı Adnan Kahveci Parkı Formu, Cevizli Tekel Dayanışması, Mimarlar Odası, Toplumcu Mimar ve Mühendisler, FKF, Patika Ekoloji üyeleri "Haydarpaşa Gardır, Gar Kalacak" sloganı ile Rıhtım Caddesinden Haydarpaşa gara doğru yürüyüşe geçtiler. Haydarpaşa Dayanışması ve Kadıköy Kent Dayanışması adına basın açıklamasını Birleşik Taşımacılık Çalışanları Sendikası Genel Örgütlenme sekreteri İshak Kocabıyık okudu. AKP iktidarı ve Başbakan her zaman olduğu gibi yine emir verdi. Eskişehir Pendik arası hızlı tren hattı inşaat çalışmaları tamamlanmadan 25 Temmuz 2014 tarihinde açılışı yapılacak. denilen açıklamada, TCDD'nin yeniden yapılandırılması yoluyla altyapı ve işletmeciliğin bölündüğü, kurum yapısının parçalandığı, faaliyetlerin yatay bölünmeye tabi kılındığı, özelleştirme ve taşınmazların satıldığı, istihdamın azaltıldığı, teknik yeteneklerin zayıflatılması yoluyla demiryollarının yerli, yabancı sermayeye açılmasının hedeflendiği ve bu amaçla hazırlanan kanun taslağının 1 Mayıs 2013 tarihinde TBMM'den geçtiği anlatıldı; bu yasayla beraber, bir bütün olarak 154 yıllık demiryolu kazanımları ve TCDD' nin tasfiyesi amaçlandığı söylendi. Kadıköy Kent Dayanışması ve Haydarpaşa Dayanışması adına yapılan bu açıklamadan sonra Kadıköy Kent Dayanışması adına yapılan konuşmada da kentsel dönüşüm rantına karşı ve yaşam alanlarının korunması için Kadıköy halkı başta olmak üzere tüm İstanbul halkının mücadeleyi sürdürmesinin önemine değinildi. Eylem, Haydarpaşa Garı eylemlerinin Perşembe ve Pazar günü devam etmekte olduğu duyurusu yapılarak son buldu. BEDAŞ taki Ayrımcılığa Protesto DİSK'e bağlı Enerji-Sen üyeleri, BEDAŞ'ta çalışan TESİŞ Sendikası üyeleri ile aralarında ayrımcılık yapıldığı gerekçesiyle 25 Temmuz günü şirketin Beyoğlu'nda bulunan Genel Müdürlük binasına yürüdü. Taksim Meydanı'ndan Genel Müdürlük önünde yürüyen işçilere DİSK Genel Başkanı Kani Beko da destek verdi. "Sendikal Ayrımcılığa Son, Keyfi İşten Çıkarılmalara Son Ve İşçi Sağlığı Ve Güvenliği Önlemleri Alınsın" pankartı ile "Emekçiyiz Alınterimizi İstiyoruz" ve "Baskılar Bizi Yıldıramaz" dövizlerini taşıyan işçiler, attıkları sloganlarla BEDAŞ'ı protesto etti. BEDAŞ'ta çalışan işçilerden bazılarının TES-İŞ'e bazılarının da Enerji-Sen'e üye olduklarını kaydeden Beko, işçiler arasında yapılan ücret farkının devam etmesi durumunda Anayasa'nın 51. maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle BEDAŞ hakkında suç duyurusunda bulunacakları uyarısında bulundu Yapılan görüşmede Atalay'ın kendilerine işçiler arasında ücret farkının yapılmadığını ve burada böyle bir şeyin olmasının mümkün olmadığını, sadece bayram öncesi bazı işçilere avans verildiğini kaydeden Beko, Atalay'a BEDAŞ'ta çalışan işçilerin riskli bir işte çalıştıklarını ve aralarında herhangi bir ayrım yapılmaması gerektiğini söylediklerini aktardı. BEDAŞ'ta işçilerin ekonomik, sosyal ve demokratik talepleri karşılanana kadar mücadeleye devam edeceklerini de ifade eden Beko, bayramdan sonra yeniden genel müdür Atalay ile bir araya geleceklerini söyledi. Yapılan açıklamanın ardından işçiler sloganlar eşliğinde eylemlerini sonlandırdı. Emeğin Dünyası 4-18 Ağustos 2014 İşçi Tulumuyla Meclise Girilmez Somalı madenciler, Mayıs ayında yaşadıkları ve 301 kişinin hayatını kaybettiği facia sonrası hükümet tarafından verilen sözlerin tutulmaması üzerine Ankara ya geldi. 16 Temmuz Çarşamba günü Kaza Değil Cinayet! Soma yı Unutma ve Verilen Sözler Tutulsun! Taleplerimizin Takipçisiyiz pankartlarıyla meclise yürüdü. Sıhhiye deki DİSK Genel-İş Sendikası önünde pankartları ve sloganları ile yürüyüşe başlayan işçilere sendikalardan işçiler, emekçiler ve öğrenci gençlik de destek oldu. Burada işçiler bir basın açıklaması yaptı. İşçiler adına konuşan DİSK Genel Başkanı Kani Beko, Soma nın taleplerinin başında gelen tüm sorumluların hesap vermesi talebinin bugüne kadar kar- şılanmadığını söyledi, Maden ocaklarının kamu eliyle işletilmesi, ocakların bağımsız bir heyet tarafından denetlenmesi, güvenli çalışmayı sağlayacak önlemlerin alınması dedi. Beko, işçilerin taleplerini dile getirirken karşılaştığı şiddete de dikkat çekti. Basın açıklamasının ardından işçilerden oluşan bir heyet grup başkan vekillerine taleplerini içeren dosyaları sunmak üzere Meclis e girmek istedi. Ancak Hak-İş eski başkanı. meclis idari amiri Salim Uslu, işçileri giydikleri tulum ve çizmeleri nedeniyle meclise sokmadı!! Biz susuyoruz, İşçi temsilcisi olup işçiden utanan Salim Uslu ve alayına Nazım Hikmet söylüyor sözlerini: Onlar ümidin düşmanıdır, sevgilim, akar suyun, Direnişin Umutsuzluğu Umutlara Dönüştüren Gücü Bugün direnişin 44. günü... Gök delinmişcesine yağmur döküyor bulutlar. Bozuk altyapıların sonucu su göllerinden atlaya zıplaya işçilerin yanına ulaşıyorum. Hemen sevgiyle yer açıyor; üşüdüğüm için polar sarıyorlar üzerime ve ardından sıcak çay Çadır yerine bir tente altında yağmurda direniş selfisi yapıyoruz. Alaya alıyoruz çadır kurulamamış olmasını. Henüz görüşmeler sürerken çadır politik ve sert bir görüntü verirmiş. Görüşmeler bu durumdan kötü etkilenirmiş. Görüşmenin seyrine göre çadır açma kararı alınabilirmiş Mış. Miş.. Mış ve miş geçmiş zaman ekidir. Yüzü ileriye dönük işçilere geçmiş zaman ekleriyle yaklaşmak Biz tentemizin altına dönelim yeniden. Yağmurdan ıslanmış ayakkabılarımı çıkarıyorum ayağımdan. Ayakkabımın yırtıldığını görüyoruz ve sana ayakkabı alalım diyor işçiler gülerek. Para yok biliyoruz, hepimiz hacizliğimiz. Ayakkabıyı tamir ettirme konusunu konuşuyoruz ve atlıyoruz bu konuyu. Her gün sularında işçiler bir halka olup günü değer- lendirip sloganlar atıyor normalde. Tentemizin altında başlıyoruz slogan atmaya: Hak Verilmez Alınır Zafer Yağmurda Kazanılır. Gülüşüyoruz hep birlikte. Direnişin umutsuzluğu umutlara dönüştüren gücünü proletaryanın haklı davasından alan temizliğiyle parlıyor gözler. Günler günleri kovalıyor ve kahrolası görüşmeler bir türlü sonuçlanmak bilmiyor. İşçilerin kararlı gözleri artık büyük beklentileri taşıyor insanlara ve sonra yine kahrolası görüşmeler. Bugün yarın diye diye işçilerin kararlılığı bulanıklaştırılıyor. Ve bir gün hastaneye gittiğimde işçileri her zaman gezindikleri ya da misafirlerini ağırladıkları bahçede göremiyorum. Öğreniyorum ki sürgün onlara kabul ettirilmiş. Hastanedeki diğer işçilere gidiyorum büyük bir umutsuzluk ve sendikaya güvensizlikle karşılaşıyorum. İşçilere bayramdan sonra Okmeydanı Eğitim Ve Araştırma Hastanesine geri dönme sözü verilmiş. Bu sözün yerine getirilip getirilmemesi sorunu, artık sendikaya güven sorununu da beraberinde getiriyor. İşçilerin geçimden doğan kaygıları onların sürgüne mecbur edilmesi sorununu doğuruyor. Sendikaların grev fonlarının oluşturulması bir zorunluluktur ve bu fonlar direniş zaferle taçlandırılıncaya kadar işçilerin temel ihtiyaçlarını karşılayabilecek düzeye getirilmelidir. Devrimci Bir Sağlık Emekçisi meyve çağında ağacın, serpilip gelişen hayatın düşmanı. Çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına: çürüyen diş, dökülen et-, bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gide- cekler. Ve elbette ki, sevgilim, elbet, dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya, dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle: işçi tulumuyla bu güzelim memlekette hürriyet... Zorba Yasayla Sermayeye Kıyak Emekçiye Angarya! Büro Emekçileri Sendikası (BES) İstanbul 3 Nolu Şube üyesi kamu emekçileri geçen yıl hükümet ve Memur-Sen arasında yapılan toplu iş sözleşmesi nedeniyle bu yıl zam alamayacak oluşlarını, her geçen gün artan iş yükünü, ücretlerde yapılan kesintileri, torba yasayı protesto ederek 15 Temmuz günü bir günlük iş bırakma eylemi yaptı. Sabah işbaşı yapmayan büro emekçileri saat de Kadıköy Vergi Daireleri Kompleksi önünde bir araya geldi. AKP Memur-Sen İşbirliği İftiharla Sunar Temmuz da Zam Yok, Satış Sözleşmelerine Karşı İnsanca Bir Yaşam İçin Eylemdeyiz pankartı ve dövizler taşıyan BES İs- tanbul 3 Nolu Şube üyeleri, taleplerini dile getiren konuşmalarla ve sloganlarla Kadıköy İskele Meydanı na yürüyerek, burada bir basın açıklaması yaptı. Büro Emekçileri eylemlerini taleplerini dile getiren sloganlarla sona erdirdi. Sözler Tutulmazsa Yeni Eylemler Geliyor 24 Haziran günü Belediye başkanı ile yapılan görüşme sonucunda, 1 Temmuz ve 1 Ağustos tarihlerine yayarak, işten atılan işçilerin bir kısmının işe iadesi konusunda sözlü mutabakata varılmıştı. Bu mutakabat sonucunda işçiler belediye karşısındaki çadırı sökmüşler, ardından işe iadelerini beklemişlerdi. Ama 18 Temmuz itibariyle işe dönmeleri konusunda hiçbir gelişme olmaması ve Belediye başkanı ile yaptıkları görüşme sonucunda da "görüşülecek bir şey yok" denilerek geri çevrilmeleri sonucunda işçiler bir basın açıklaması yaptılar. Basın açıklamasında belediye başkanının verdiği sözü tutmasını, aksi halde sabırlarının tükendiğini söylediler. Basın açıklaması sonrasında sohbet ettiğimiz bazı işçiler, yaşanan tüm süreci ve nerede hatalar yaptıklarını aktardılar. Önümüzdeki günlerde herhangi bir gelişme yaşanmaması durumunda ise yeni bir eylem programı konusunu tartışmaya başlayacaklarını söylediler. Mücadele Birliği İzmir Biber Gazı Sıkılan İşçi Kalp Krizi Geçirdi Enerji-Sen üyesi BEDAŞ işçileri, Tes-İş Sendikası ile imzalanan toplu sözleşme nedeniyle uğradıkları hak gasplarını protesto ederek 21 Temmuz günü iş bırakarak eylem yapmış ve taleplerini dile getirmişti. Eylemin ardından BEDAŞ yine işten atmayı sürdürdü. 23Temmuz günü BEDAŞ Avcılar İşletmesi nde çalışan Enerji-Sen üyesi iki işçi daha işten atıldı, işten atmaları protesto etmek için enerji işçileri iş bıraktı. Ertesi sabah işyerine giden Enerji-Sen üyesi işçiler, güvenlik görevlilerin engeliyle karşılaştı. Güvenlik görevlilerinin işçileri içeriye almaması üzerine yaşanan arbede sonucu işyerindeki camlardan bazıları kırıldı. Olay yerine gelen polis, işçilere gaz bombalarıyla saldırdı. Atılan gaz bombası nedeniyle BEDAŞ Avcılar İşletmesi EnerjiSen İşyeri Temsilcisi Recep Garipgazioğlu kalp krizi geçirdi. Bakırköy Devlet Hastanesi ne kaldırılan Garipgazioğlu nun hayati tehlikesinin bulunduğu öğrenildi. Arkadaşlarının gaz nedeniyle kalp krizi geçirdiğini öğrenen enerji işçileri hastane önünde toplanmaya başladılar. Polisin saldırısı sırasında Enerji-Sen Genel Başkanı Ali Duman, Eğitim Sekreteri Süleyman Keskin ve BEDAŞ Gaziosmanpaşa İşyeri Temsilcisi Salih Yaman gözaltına alındı, öğle saatlerinde de serbest bırakıldılar.9 4-18 Ağustos 2014 Emeğin Dünyası MÜCADELE BİRLİĞİ AYAKLANMA VE DEMOKRATİK HALK İKTİDARI Bu dönemi daha önceki dönemlerden daha farklı kılan ne? Olağan dönemleri bu topraklarda yaşayan halklar çoktan unuttu. Uzun yıllardan beri devrimci durumun varlığı ve sert sınıf savaşı somut bir olgu. Ancak 31 Mayıs ta başlayan şu son bir yılı aşan süreçte başka bir durum var: Devrim durumu. Bu dönemi daha önceki dönemlerden ayıran olguların başında halkların politik yaşama uyanmasının hızlanması; daha önceki dönemlerde olmayan özel yöntemleri geliştirip hayata geçirmesi var. Proletaryaya ve halklara baskı ve terör uygulayanlara, zor kullananlara karşı halklar, yığınlar tarafından zor kullanılması bu yöntemlerden biri. Daha önceki dönemlerde egemenlere karşı zor araçlarına başvuranlar genellikle örgütlü devrimci kesimlerdi. Burada geniş yığınlar, proletarya ve halklar temsilcileri, öncüleri eliyle değil, doğrudan kendileri taşa, sopaya sarıldı, ne bulduysa silah olarak kullandı, saldırıya geçip Taksim i fethetti. Savunmak için barikatlara koştu. Yasaların ve yasakların bir kenara atılarak hukuk yolundan değil, devrimci yoldan kimi politik özgürlüklerin kazanılması. Sosyal medya, twitter gibi yollardan ifade özgürlüğünün kullanılması, Taksim Komünü ve sonrasında hayata geçen park forumları gibi toplantı ve gösteri özgürlüğünün fiilen kullanılması bunlardan ilk akla gelenler. Ayaklanmayla birlikte doğan ve hızla yayılan yeni iktidar organlarının kurulmaya başlaması. Bunlar henüz embriyon halinde de olsa Geçici Devrim Kent Gıda da Grev! Gebze de kurulu bulanan ve Tek Gıda-İş in örgütlü olduğu Kent Gıda A.Ş. de toplu sözleşme sürecinde anlaşma sağlanamaması üzerine, greve gidildi. Gebze de bulunan fabrika önünde mesai saatinde toplanan ve işbaşı yapmayan işçiler halaylarla birlikte grevi başlattı. Tek Gıda İş Sendikası nın örgütlü bulunduğu Kent Gıda nın yeni sahibi ABD firması olan Mondelez ile yapılan toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde, ücret ve bazı sosyal haklar üzerinde görüşmeler yapılıyordu. Ocak ayından bugüne dek sürdürülen görüşmelerde ücret zammına ilişkin sendikanın yapmış olduğu seyyanen 500 TL zamma karşılık, patronların teklifi olan 170 TL seyyanen zammı kabul edilmedi. Yapılan görüşmelerde sendika anlaşma sağlanabilmesi için önce 420 TL, sonra 390 TL seyyanen zamda anlaşmayı önerdiyse de, yapılan son görüşmede 170 TL zamdan yukarı çıkılmaması üzerine 15 Temmuz sabahı itibariyle greve gidildi. Tek Gıda İş Genel Başkanı, Yönetim Kurulu ve sendika üyelerinin toplandığı fabrika önünde, Tek Gıda İş Genel Sekreteri Mustafa Akyürek Kent Gıda patronları ile yapılan toplu iş sözleşmesi sürecini ve greve karar verilmesinin nedenlerine ilişki bir konuşma yaptı. İşçilerin kira, elektrik, su, doğal gaz vb. ihtiyaçları için bile 1200 TL nin yeterli olmadığına dikkat çeken Akyürek, bunca yıldır çalışmakta olan işçisinin Kent Gıda nın insanca yaşayabilecek bir ücret talebini karşılaması gerektiğini söyledi. Saat civarında sendika yöneticileri ve Sendika Genel Başkanı Mustafa Türkel, son bir görüşmenin yapılmaya çalışıldığını, fakat olumlu bir sonuç alınamadığını belirtti. Sendika yönetiminin grevde kararlılık konuşmasından 15 dakika sonra, sendika önlük ve şapkasıyla görevli olan birkaç sendika üyesinin Arkadaşlar serbestsiniz evlerinize gidebilirsiniz. Nöbetçi arkadaşlar kalacaklar. Yarın sabah gelmek üzere serbestsiniz demeleri dikkat çekti. Yaklaşık bir saat sonrasında ise grev alanındaki işçi sayısı bir hayli azalmış durumdaydı Şimdi Devrim Zamanı Hükümeti nin organları olarak doğdular, varoldular. Bu organlar (mahalle meclisleri, park forumları) özellikle büyük kentlerde halkın devrimci kesimlerince kuruldu. Bu organlar her türlü yasaklamaya, kısıtlamaya karşın hiçbir yasaya ve kurala dayanmadan, fiilen ve kendiliğinden kurup geliştirdiği organlar oldu. Salt devrimci yoldan kurulmuş olan bu organlar her ne kadar embriyon olarak kalsalar, henüz gelişme fırsatı bulamamış olsalar da, gerek bileşenleri, gerek işleyişleriyle demokratik halk devriminin birer iktidar organı olarak varoldular. Süreç içinde ileri gidememiş, yer yer gerileyip bozulmuş olsalar da bu gerçek değişmez. Bu organları Geçici Devrim Hükümeti ya da başka bir söylemle halkların devrimci hükümetinin çekirdekleriydi. Siyasal ve toplumsal yönden bu hükümet embriyon durumunda olsa bile halkların devrimci kesimlerin diktatörlüğüydü: Demokratik Halk İktidarının nüvesiydi. Bu iktidar organları kendilerinden başka nereden ve kimden gelirse gelsin hiçbir yasa hiçbir kural ve otorite tanımıyorlardı. Bu organlar halkın devrimci iktidarı olarak bir diktatörlüktü ancak bu diktatörlük, burjuva diktatörlüklerden çok farklı bir diktatörlüktü. Ne düzenli ordu, ne polis ne de sermaye gibi eski iktidarı, burjuva iktidarı ayakta güçlere dayanmıyordu. Yeni iktidarın elinde kendi gücünden, halkların devrimci inisiyatifinden başka hiçbir güç yoktu. Eski iktidarın saldırıları karşısında onların tomalarına, kimyasal silahlarına, gaz fişeklerine, plastik mermilerine çıplak bedenleriyle durdular. Bu yüce gönüllü tutum, bu naiflik, yani silaha sarılmama, aslında bu yeni iktidarın zaafı oldu. Bu organlar sadece kendi gücüne dayanıyordu dedik. Yani halk yığınlarının, milyonların oluşturduğu kitlelerin gücüne işte bu yeni iktidarı daha önceki bütün iktidarlardan ayıran en temel farktır. Eski iktidarların hepsi azınlığın çoğunluk üzerindeki, ezenlerin ezilenler üzerindeki, sömürücülerin sömürülenler üzerindeki diktatörlüğüydü. Bu diktatörlükler, egemenliklerini orduyla, polisle, merkezi bürokratik devlet mekanizmasına dayanarak sürdürdüler, sürdürüyorlar. Ama ayaklanmada ortaya çıkan yeni iktidar, bu topraklarda ilk defa halkların gücüne dayanıyordu: çoğunluğun azınlık üzerindeki diktatörlüğüydü. Burjuvazinin diktatörlüğü olan burjuva devletle devrimci halk diktatörlüğü olan Demokratik Halk İktidarı arasındaki en temel fark işte burada; henüz embriyon halinde olsa da azınlığın çoğunluk üzerinde değil, çoğunluğun azınlık üzerindeki ezenler, sömürenler, sermaye sahipleri üzerindeki diktatörlüğü olmasındadır. Bir azınlığın tekelci sermayenin diktatörlüğü olan iş başındaki iktidar, herkesin bildiği gibi polisiye tedbirlerle, polis gücüyle geniş kesimleri iktidarın dışında tutarak, silah kullanma tekelini kendi eline alıp kitleleri silahlardan uzak tutarak ayakta durabi- liyor. Bu iktidar emekçi yığınlardan, geniş halk kitlelerinden sürekli olarak kuşku duyuyor, onlardan korkuyor, varlığını yalan ve baskıyla, devlet terörüyle sürdürebiliyor. Ayaklanmada nüve halinde ortaya çıkan yeni iktidar ise kitlelere duyduğu güven sayesinde doğdu, en geniş ezilen, emekçi kesimleri doğrudan iktidara ortak ederek katılımlarını sağlayarak varolabildi. Yeni iktidarın kitlelerden, ezilen emekçi yığınlardan, ayaklanmacılardan gizleyeceği, gizlediği hiçbir şey yoktu. Her sorunu herkesle, ayaklanmaya katılan kitlelerle tartışıyor, birlikte karar alıyor, birlikte uyguluyorlardı. İktidara katılmak için tek bir şey yeterliydi. Varolan ceberut iktidara, burjuva egemenliğe, faşist diktatörlüğe karşı mısın, ona karşı mücadeleye var mısın? Böyle düşünüyor, davranıyorsan, bizdensin. Bunu da her eyleme çıktıklarına yaptıkları Gel, gel, gel çağrısıyla somutladılar. Yeni iktidarın özelliği açıklıktı. Her şey yığınların gözleri önünde, yığınların katkılarıyla, kararlaştırılıyor yine yığınların gücüyle hayata geçiriliyordu. Doğrudan doğruya yığınlardan çıkan ve yığınlara dayanan bir iktidar Halk yığınlarının temsili değil, dolaylı değil, doğrudan ve aracısız iktidarı, yığınların iradesinin vücut bulmuş haliydi bu.. İşte ayaklanmanın doğurduğu yeni iktidar, Demokratik Halk İktidarı buydu. Daha doğrusu embriyon halindeki Demokratik Halk İktidarı demek gerek. Ne yazık ki, henüz gelişemedi, ama gelişecek. Özgür Güven Üzgün, Şaşkın Ama Kararlıyız Şeker, sakız, çikolata dendiğinde hepimizin bildiği markalar vardır. Bu ürünlerden birisini ararsak bilenen ve tercih edilenlerden biridir Kent Gıda ürünleri. Hepimizin özellikle de çocukların vazgeçilmezi şeker, çikolata ve sakızları üreterek bizlerin keyifle yemesini sağlayanlar bugün biraz üzgün biraz şaşkın Yıllardır 8-10 hatta yıldır çalıştıkları fabrikada makinelerinin başına, paket yaptıkları masaların başına gitmediler bu sabah Hatta fabrikadan içeriye de girmedi çoğu Bayram üzeri Gelse de bol bol yesek.. Hangi çeşidini alsak diye hayalini kurduğunuz fabrikada üretim durdu bugün... Hayır, onların çikolata, şeker, sakız üretmemek gibi düşünceleri yok Aksine en iyisini, en kalitelisini üretmek istiyorlar.. Yıllardır severek çalışıp Kent Gıda yı dünyaca ünlü markalardan birisi haline getiren işçiler bugün grevde Kent Gıda işçileri olarak tek bir talepleri var, geçinebilecekleri bir ücret alabilmek, ev kiraları, elektrik, doğal gaz, su faturalarını ödeyebilmek, çocuklarına güvenli bir gelecek sağlayabilecekleri şekilde yetiştirebilecekleri bir ücret alabilmek. 15 Temmuz... Bugün fabrikaya girmeyip işbaşı yapmamışlar, ama biraz şaşkınlar biraz da üzgünler. Çünkü yıllardır çalıştıkları Kent Gıda da ilk defa grev yapılıyor hatta 20 yıllık çalışanlar bile Biz şimdi grevde miyiz? demekten alamıyor kendini. Çünkü daha önce hiç grev yapılmamış Kent Gıda da, hatta grev kararı bile alınmamış. Sabah itibariyle halaylarla ve konuşmalarla başlayan grevin ardından işçilerle konuşmaya başlıyoruz. Greve getiren süreç ve nedenleri Onların çalışma koşulları ve ücrete yönelik şikayetlerini dinlemek için. Alanın farklı farklı yerlerinde sohbet etmekte olan işçiler hemen hepsi aynı duygu içinde talepleri ise zaten aynı.. Yaşamlarını sürdürmelerine yetecek bir ücret Bugün fabrikaya girmeyip Ünal Arashan 16 yıldır Kent işbaşı yapmamışlar, ama biraz Gıda çalışanı, Buralarda kime sorşaşkınlar biraz da üzgünler. sanızçünkü Kentyıllardır Gıda daçalıştıkları grev olduğuna Kent inanası gelmez. Bizim tek talebimiz, Gıda da ilk defa grev yapılıyor. yaşamımızı sürdürebileceğimiz, ihtiyaçlarımızı karşılayabileceğimiz bir ücret almak. Ocak ayından beri TİS görüşmeleri sürüyor. Biz yine ilk talep ettiğimiz ücretten fedakarlık ederek aşağıya indik, fakat patronlar kabul etmedi. Mecburen grev dedik sözleriyle özetliyor. Fabrikada yaklaşık işçinin çalıştığını belirten Arashan arkadaşlarımızın % 60 ı kadın, kadın arkadaşlarımızla birlikte tek bir talebimiz vardı. Yıllar içinde eriyen ücretlerimizin geçinebileceğimiz düzeye gelmesiydi. Ben 16 yıldır çalışıyorum, kadın arkadaşlarımız var benim kadar hatta daha uzun çalışmış olan aldığımız ücret 1200 TL civarında Bu ücretle geçinme- 9 miz mümkün değil.. Şimdiye kadar her toplu sözleşme döneminde ücret artışlarında fedakarlık ede ede, ücretlerimiz enflasyon karşısında eridi ve bugün artık geçimimizi sağlayamıyoruz diyor. Nurdiye Madenci, 20 yıldır çalışan kadın işçilerinden Kent Gıda nın. Burada hepimiz severek isteyerek çalıştık, mesailerimiz oldu hiç hayır demedik, toplu iş sözleşmeleri döneminde hep anlaşmaya varma yoluna gittik. Ama şimdi aldığımız ücretle geçinemiyoruz. Kiramızı, faturalarımızı ödediğimizde elimizde para kalmıyor. Ama çocuklarımız var bizim, onların ihtiyaçları istekleri var. Yine her TİS sürecinde olduğu gibi anlaşmak için 500 TL lik ilk zam teklifimizden aşağılara da düştük Ama patronlar 170 TL nin üzerine çıkmadı. Üzülüyoruz bu duruma, aslına bakarsanız çok yüksek bir talep değildi istediğimiz zam biz anlaşabileceğimizi düşünüyorduk. Bu sabah gelirken bile grevin başlayacağını düşünmemiştim. Akşam anlaşmaya varılacağı düşüncesindeydim. Çocuklarıma söylediğimde onlar bile inanmadılar Hayatımızda hiç böyle bir durumla karşılaşmadık Biraz şaşkınız da bu duruma. diyerek özetliyor emeğinin takdir edilme- yişine üzüntüsünü ve grevde olmanın şaşkınlığını. Saliha Önder ise 18 yıldır Kent Gıda işçisi, Tek Gıda Sendikası nın Kadın Komisyonu nda yer alıyor. Bizler kadın, erkek hepimiz severek çalıştık yıllardır. Bir sorunumuz da olmadı.. İşle ilgili herhangi bir sıkıntı olduğunda hep birlikte bir çözüm bulup üretimi sürdürdük. Mesai gerekti mesaiye kaldık, fabrikanın maddi anlamda sıkışık olduğu dönemler oldu maaşlarımızı gecikmeli aldık.. Zamlarımızı sonraki aylarda aldık, geçinebileceğimiz bir ücret ise hakkımız ve şimdi grevdeyiz diyerek o da grevin pek de bekledikleri bir durum oluşunu anlatıyor. Tüm çalışanların fabrikayı kendi işyeri, evi gibi benimseyerek ve en iyisini yapma çabasıyla çalıştığını belirten Önder, biz burada yeri geldi temizliğini, yaptık, yemek masalarını topladık, bulaşıklarını yıkadık, tuvaletlerini temizledik Fabrikada üretimin devam etmesi ve bizim çalışabileceğimiz koşulların devam etmesi için her şeyi yaptık Bize bunlar dayatıldığı için değil, hep birlikte işbölümüyle gerekli olduğu için yaptık. Şimdi Ocak ayından beri yapılan görüşmelerde 170 TL seyyanen zammın üstüne çıkılmaması bizim beklemediğimiz bir şeydi.. Bunca yıllık emeğimizin takdir edilmeyişi hepimizi üzdü diyor Şeref Desteci, Başka çaremiz yok, eğer ki biz patronların teklif ettiği 170 TL zammı kabul edersek, bizim sonumuz gelmiş demektir. Bundan sonra artık hiç zam alamayız, pazarlık dahi yapamayız. Onun için biz hep birlikte dedik ki, ya bizim geçinebileceğimiz bir ücret ödeyin ya da bu kadar sıkıntı varsa para anlamında kapatalım fabrikayı gidelim çünkü gerçekten geçinemiyoruz. Bugün buradaki hangi arkadaş bir işe girse TL ücret alır. Zaten asgari ücret açlık sınırının altında.. Bizim maaşımız için yoruma gerek yok sanırım diyerek anlatıyor greve gidiş nedenlerini.10 10 MÜCADELE BİRLİĞİ 4-18 Ağustos 2014 Türkiye deki Bir Aşı Fiyatına Küba da Tedavi M.B: Peki Behice Hanım, sizi üzüntülü günlerinize döndüreceğiz ama biraz o sürece ilişkin sizden de bir kaç cümle alalım mı? Behice Çevik: (Derin bir nefes alarak) Üzüntülü kısmına girmeyeyim... Bizim için korkunç günlerdi, babamız hasta oldu dünyamız karardı... Kimselerin başına gelmesin... İnsan ancak başına gelince anlıyor dünyası nasıl kararır bir ailenin.. Çok zorlu süreçler geçirdik. Burhan a hep moral vermeye çalıştık ailecek, o da bize ağrılarını, acıları çok yansıtmamaya çalıştı. Ama dayanılmaz acı çektiğini biliyoruz. Çok zayıfladı, güçten düştü.. Küba ya gitmeden önceki günlerinde içimdeki acıyı size tarif edemem. Karşımda zayıf bir adam boynunun üzerinde bembeyaz koskocaman bir kafa... Renk hiç yok... Öyle çaresiz bir şekilde yolculadım ki... Acaba dönecek mi demekten alamadım kendimi... Akciğer kanseri teşhisi konulan Çevik, tedavisi için çözüm ararken kanser aşısı bulundu haberi üzerine yaptığı araştırma sonucu Küba ya gitmiş. Döndüğünden beri her geçen gün sağlığına ve neşesine ailesiyle birlikte kavuşmaya başlamıştı. 56 yaşındaki Burhanettin Çevik yıllardır eşiyle birlikte restoran işletiyor. Kanser teşhisinin konulması ve tedavi süreci nedeniyle işi küçültmek ve yerlerini taşımak zorunda kalmışlar. Gayet neşeli, hareketli haldeki Burhanettin Bey için Behice Hanım Küba ya gitti geldi benim dünyam aydınlandı diyerek özetliyor, hem yaşadıkları acıyı hem sevincini... M.B: Tedavisini olup döndüğünde nasıldı? Behice Çevik: Bu sevinci tarif etmek mümkün değil tabii.. Bembeyaz kocakafalı bir adam göndermiştim, Küba dan eşim geri döndü... (Birbirlerine sarılıp gülüyorlar.) O halsiz zayıf bitkin hali gitmiş, gayet sağlıklı yüzüne renk gelmiş, gülümseyen bir adam... O anda yaşadığım her şey geride kaldı, bütün korkularım acılarım.. Birkaç gün hiç bir şey düşünmedim desem yeridir sevinçten, ne borçlar, ne işyerini küçültmek, ne yorgunluk... Sadece sevinç, binlerce kere iyi ki, Küba var dedim. İyi ki, insanları iyileştirmek için çabalayan, bilgilerini tecrübelerini dünyayla paylaşan Kübalı doktorlar var... Sağlık sisteminin çöktüğü insanların teşhis ve tedavileri için hastaneye adım atmalarıyla başlayıp tahlildi, röntgendi, ultrasondu, sintigrafiydi, laboratuvarlar, görüntü merkezlerini, hastaneleri dolaşıp, kimi zaman da aciliyet ve tedavilerine bir an önce başlayabilmek için soluğu özel hastanelerde aldığı bir ülkede yaşıyoruz. Teşhisi zor, tedavisi uzun sürecek hastalıklarda ise durum daha da vahim hale gelebiliyor. Rahatsızlığa teşhis konması ve tedavi aşamasına geçilebilmesi hem hastayı hem yakınlarını bin bir cenderenin, üzüntünün, sıkıntının içine itiyor. Çoğu kez bir hastaneyle bu süreci tamamlamak mümkün olmuyor. Sağlık Bakanlığı, SGK lı da olsanız artık teşhis ve tedavi aşamasında ödenmesi gereken ücretlerin birçoğunu ödemiyor. Maddi açıdan pek sıkıntısı olmayanlar için de sonuç pek iç açıcı değil. Çünkü güvenilir bir bilgiye, sonuca ulaşabilmek gibi bir sorunla karşı karşıya kalıyorlar. Çağın hastalığı kanser ise hem hastayı hem yakınlarını maddi açıdan zorlayan, manevi açıdan ise son derece üzen ve yoran, acı içinde bir sürecin başlaması demek. Umudun gidip gidip geldiği bir süreç... Tedavisi için umut doğmuş bir kanser hastasına ve yaşadığı sürece ilişkin haberi aldığımızda görüşmek için telefon numarasını aldık. 2-3 gün boyunca her aramamızda Abonemiz şu an telefona cevap veremiyor... mesajı karşımıza çıkıyordu. Üçüncü gün de aynı mesajı aldığımızda hastanın artık telefona cevap veremeyeceği düşüncesi üzdü bizi... Son derece umutsuz bir şekilde görüşme isteğimizi ve telefon numaramızı içeren bir mesaj attık. Gebze de yaşayan Burhanettin Çevik ile gazetemiz için görüşmeye gittiğimde solgun, biraz halsizlik hisseden, yorgun görünümlü yaşlıca bir adam bekliyordum. Beni karşılayan ise gayet sağlıklı görünen, neşeli, önceden tanışıyormuş gibi sohbete girebildiğiniz birisiydi. Keza eşi Behice hanım da öyle samimi... Mücadele Birliği: Sizinle Küba daki tedavi süreciniz üzerine konuşacağız ama önce Burhanettin Çevik kimdir? Nasıl bir yaşamı vardı ve akciğer kanser teşhisi ne zaman konuldu? Burhanettin Çevik: Ben 1958 Muş Malazgirt doğumluyum. 10 yaşında babamın da teşvikiyle sigara içmeye başladım. Babam çok sigara içerdi. O da 63 yaşında kanserden öldü.. O zaman bu kadar kanser tedavisi yoktu tabii.. İstanbul da baba mesleğine başladık. Sarıyer den Bakırköy e kadar pek çok lokantada çalıştım. Bir çok mekanı bilirim burada te evlendik dan beri de kendi işletmemizde çalışıyoruz. İki tane kızımız var... Okuttuk büyüttük onları. Ben günde 2,5 paket sigara içerdim... M.B: Yani sigara akciğer kanserinin nedeni? B. Ç.: Öyledir herhalde, yoksa yememize içmemize dikkat ederiz. Gerçi şimdiki zamanda bir çok şeyde katkı maddesi var.. Soluduğun hava bile zehirli... 2 Aralık günü yapılan tetkiklerin sonucunu almaya gittiğimde Akciğer Kanseri olduğumu öğrendim. Bana ameliyat olma şansın yok ciğerlerinde 2 cm kist ve büyük bir yara var ve mestastas yapmış (yayılma, başka bölgeye geçme) dediler. Kemoterapi yapılabilir o da hastalığınızın seyrini biraz hafifletir o kadar dediler. Ben şanslı bir adammışım, televizyonda Kanser Aşısı Bulundu haberini gördüm. Küba da bir kanser türünü iyileştiren bir aşının bulunduğunu ve bazı hastalarda olumlu sonuç alındığını söylüyordu. M.B: Türkiye de henüz uygulanmıyor bildiğim kadarıyla... Bir de bunun maddi yönü var tabii.. B. Ç.: O anda maddi yönünden çok bu tedaviyi nasıl olabileceğini düşünüyor insan.. Elimizdeki her imkânı seferber etmeye hazırız. Yeter ki tedavi imkanı olsun... M.B: Bu arada tedaviye başladınız mı? B. Ç.: Evet kemoterapiye başladılar hemen. Zaten kanser olduğumu öğrenip tedaviye başladığımda birçok kanser hastasıyla tanıştım, doktorlarla görüştük. Nerelerde hangi tür kanser tedavisi yapılıyor bunlara dair bilgimiz vardı. Haber de de Ege Üniversitesi nden bir profesörün aracılığıyla Kübalı doktorların bu konuda seminerler verdiklerini öğrendik. Ege Üniversitesi Onkoloji bölümünden doktorlarla görüştük. Burada yapılan tetkiklere dair tüm evraklarımı götürdüm. Bize kanser aşısı hakkında bilgi verdiler. M.B: Tedaviniz için umut doğdu yani... B. Ç: Tabii, araştırmaya başladık, aşıyı nerede yaptırabiliriz. Nereden temin edebiliriz diye... Türkiye de hiçbir hastanede bu tedavi uygulanmıyor yılında başlanacağı yönünde bilgiler var... Yani bir SGK lı olarak böyle bir tedavi imkânım olmadığını öğrendim. Zaten Türkiye de bu aşı hiç yok.. Ama Küba dan getirtilebiliyor. Fakat çok pahalı ve size ulaşması uzun sürüyor. M.B: Tedavinize ilişkin SGK dan hiç yararlanamadınız mı? B. Ç.: Bu aşamasında hayır... Yani iğneyi SGK karşılamıyor.. Zaten kendimiz tedarik etmek zorundaydık. M.B: Küba ya gitmeye nasıl karar verdiniz? B. Ç.: Küba ya tedaviye gitmenin daha ucuz ve kolay olduğunu öğrenir öğrenmez... M.B: Tüm dünyaya gönüllü doktorlarıyla sağlık hizmeti vermeye çalışan Küba sizin de umudunuz oldu yani... B. Ç.: Aynen öyle... Türkiye de aşıyı tedarik edebilen yerler var. Bu işin de ticareti başlamış yani... Fakat çok pahalı. Eğer ben Küba ya gitmeyi düşünmeseydim ya da bunu bilmeseydim bir tek iğne için çok yüklü bir para ödemek zorunda kalacaktım... Hatta karşılayamazdık öğrendiğimiz rakamlara bakarsak... Çoktan ölmüştüm yani... Rakamları size söylesem bana inanmak istemezsiniz... Gerçi iğneyi getirebilen yerler belli sorup doğrulatma imkanınız var... M.B: Aşıyı getirtebilen yerleri öğrendiniz, fiyatlarını da araştırdınız ve Küba ya gitmeye karar verdiniz bir karşılaştırma yapar mısınız? B. Ç.: Nasıl karşılaştırayım, tartışma götürmez bu durum... Tedavinin maliyetinden tutun da Küba da karşılaştığım ortam, sağlığıma kavuşmanın sevinci... Düşünün ki, ben ne İspanyolca ne İngilizce hiç ama hiç dil bilmeyen bir adamım... Dünyanın öbür ucundaki küçücük bir ülke beni sağlığıma kavuşturdu.. Üstelik kendi ülkemde bir iki aşıya ödeyeceğim parayla tüm masraflarımı karşıladım. Mükemmel bir şey... Bunu nasıl anlatayım ki.. M.B: Nasıl gittiniz Küba ya? B. Ç.: Ege Üniversitesi nde tetkiklerim yeniden yapıldı. Burada yapılan tetkiklerle birlikte Küba ya La Pradera Uluslararası Sağlık Merkezi ne maille gönderdik. Çünkü sözü edilen aşının akciğer kanserinde sadece bir türüne ilişkin yanıt verdiğini ve kemoterapi sürecine olumlu yanıt vermiş olması gerektiğini öğrendik. Benim hastalığım Adeno Korsinom (küçük hücreli dışı) olarak tabir ediliyor. Kemoterapide olumlu sonuçlar da almıştım. Tetkiklerimizi inceleyip iki gün içinde bize yanıt verdiler. Aşının benim hastalığımla uyumlu olduğunu ve tedavi için gitmek istiyorsam iki ay içinde bir tarih vermemi istediler. M.B: Ne zaman gittiniz? B. Ç.: 15 Haziran 22 Haziran tarihleri arasında Küba daydım. Yola çıkınca dedim ki, hadi bakalım bir kelime yabancı dil bilmiyoruz ne olacak? Ama diyorum ya ben şanslı bir adamım, uçakta Türklerle karşılaştım. Hastaneye nasıl giderim? Derdimi nasıl anlatırım onu düşünüyorum tabii... Ama beni havaalanında sağlık görevlileri karşıladı. Bir şey anlamıyorum, anlatamıyorum... Yine şansıma Türkçe mırıldanmalarımdan anlamışlar Türkler yardım etti. Hastanede yine Zeynep adlı bir kızımız yardımcı oldu... M.B: Hastanedeki tedavi sürecinizi de anlatır mısınız? B. Ç.: Hastane çok güzel bir yerde ağaçlıklı bir alanda bir bina, her şey tertemiz. İnsanları o kadar güler yüzlü ki, hasta olduğunuzu unutuyorsunuz ağrılar olmasa... Tetkiklerim orada yeniden yapıldı. Sürekli bir hemşire, sağlık görevlisi var sizinle ilgilenen, bir film çekilecekse, tahlil yapılacaksa bir bölümden ötekine mutlaka bir refakat eden var. Sizi ilgili bölüme götürüyor oradaki görevliye durumunuzu aktarıyor. Görevli gayet güler yüzlü, kibar bir şekilde işlemlerinizi yapıyor. Sonra yine refakatle yerinize geliyorsunuz. Benim tedavim sırasında karşılaştığım Zeynep yardımcı oldu... Onun aracılığıyla cevaplıyordum sorularını... İnanılmaz bir ihtimam var... Her şey tertemiz pırıl pırıl.. İnsanlar sürekli size moral veren bir güler yüzlülükte.. Zaten hastane gibi değil ki, bir tatil köyü... M.B: Kanserin en iyi ilaçlarından biri moral derler size iyi gelmiş Küba... B. Ç.: Hakikaten öyle, her şeyden önce insan olduğunu anlıyorsun. Stres yapacağın hiç bir şey yok... Hiçbir şey için koşturmuyorsunuz... Acaba bunun içinden nasıl çıkarım, nereye gideyim, kime sorayım böyle şeylerle uğraşmıyorsunuz... Bir soru sorsanız güler yüzle cevaplanıyor, herkes birbirinin kırk yıllık dostu gibi yardımcı oluyor... Moral olarak iyi geldi diyemem, Küba da yeniden doğdum ben. Böyle anlatayım artık... M.B: Peki bize Türkiye deki fiyatlarını ve Küba daki tedavinizin tutarını söyler misiniz? B. Ç.: Dedim ya inanmayacaksınız? Siz de araştırın ve inanın... Küçücük bir ada ülkesi dünyaya sağlık hizmeti veriyor... Hem de bütün ülkelerden daha az maliyetle. Benim her seferinde 4 tane olmak üzere 16 aşı olmam gerekiyor. Kollarımdan ve bacaklarımdan yapıyorlar aşıyı. 4 kür olması gerekiyor. Yani 16 aşı almam gerek. Küba dan 16 aşıyı 8500 $ a aldım. Küba ya gidiş gelişim TL civarında bir miktar tuttu. Buna yakın bir parayı zaten burada yapılan tedaviler sürecinde harcadık. Türkiye de bu aşının bir tanesi TL civarında satılıyor.. Türkiye de bizim öğrendiğimiz en düşük fiyatlar bu civarda. Daha yüksek fiyata satanlar da olabilir M.B: Peki tedavi olmak isteyenler sizin gibi Küba ya mı gitmeli? Türkiye de tedavi olmak imkanları yok yani.. B. Ç.: Ben Küba ya gitmelerini öneririm tabi.. Burada şu an bunun tedavisini yapan bir hastane yok. SGK zaten karşılamıyor. Ancak aşıları getirten firmalar var. Bir de hatırlatmak isterim. Küba ya tedavi için gönderen aracı sağlık şirketleri var.. İşin ticareti diyeyim.. Ama Küba da da karşılaştım. Hastayı götürüyorlar ama boşuna... Zaten tedavi aşaması geçmiş, ya da orada yapılabilecek bir tedavi yok. Ama işin ticaretini yaptıkları için buna bakmıyorlar sanırım. Küba daki hastaneler hasta gelmeden önce tetkiklerini istiyorlar. Eğer tedavi edebilme imkânı olan bir hastalıksa ancak o zaman gelmesini istiyorlar. Aracı şirketler sanırım bunu hastaya iletmiyor. Hasta da bir umut geliyor. M.B: Peki aşılarınızdan sonraki süreç hakkında nasıl bilgi alacaksınız? B. Ç.: Küba ya sonuçlarımı göndereceğim tekrar. Ya da buraya doktorlar geliyor, seminerler, tıbbi çalışmalar için, onlar geldiğinde gidip raporları gösterebileceğimiz isimler var elimizde. Ama ben Küba ya gideceğim... Salsa yapmaya... Behice Çevik: Küba dan geldiğinden beri neşesi yerinde... Biz de moral buluyoruz. Şimdi bir Salsa esprimiz var. Bekliyorum o gitsin arkasından ben de gideceğim... B. Ç.: Orada başka bir hayat var. İnsanlar hep güler yüzlü. Sabah uyandığında karşılaştığın herkes Merhaba der... Samimi bir şekilde sohbet eder. Tedavim bittikten sonra Zeynep kızımızla biraz dolaştık çevreyi... Bir çay bahçesine oturduk. Kim geçse merhaba diyor... Bir kadın geldi. Bir şeyler söyledi bana Zeynep tercüme etti... Salsa yapalım mı? demiş. Burada olsa aman yarabbi... Deli bu kadın deriz... Müzik yok bir şey yok. Oturduğun yer çay bahçesi yani... Çay bahçesindesin hem de bir kadın gelip bir erkeğe dans edelim mi diye teklifte bulunuyor... O zaman çok garip gelmişti.. Ama insanlar mutlu yaşamayı biliyorlar. M.B: Salsa için giderim diyorsunuz yani... B. Ç.: Evet, hanıma derim ben salsa yapıyorum biraz bana para gönder... Olmadı o da gelir. Çocuklara deriz biz burada salsa yapıyoruz biraz bize para gönderin... Şaka bir yana çok güzel bir ülke. Binalar eski, arabalar eski.. Teknoloji geri ama insanları mutlu, birbirini seviyor. Birbirine, kendine ayıracak zamanı var... Kültürleri bizden çok farklı, öyle malım olsun, mülküm olsun, şu kadar param olsun, böyle bir stres, böyle bir hırs, çaba yok... Yaşlı yaşlı insanlar yürüyüşte güler yüzlü... Yaşamlarını sadeleştirmişler Ölüm yaşı ortalaması 96. Şimdi gidilmez mi Küba ya M.B: Sizi biraz acılı günlere geri götürdük ama istedim ki, insanlar acı çekmeden, kıvranmadan ve korkunç miktarlarda paralar ödemeden de tedavi olabiliyorlar. Bunlar Küba da yapılabiliyorsa her yerde yapılabilir. Buna dikkat çekmek istedik sizin aracılığınızla... Şimdi gayet neşeli, mutlusunuz ve uzun yıllar böyle devam etmesini dileriz. Sohbetiniz için de teşekkürler.. Her ikinize de teşekkür ederiz... Küba ya tekrar giderseniz haberleşelim yine... Sağlıklı günler dileriz ailece... Behice-Burhanettin Çevik: Biz teşekkür ederiz.. Unutmayın burada tanıdık bir mekan var.. Bekleriz her zaman...11 Ekin Sanat 4-18 Ağustos 2014 Gezi Sanatı Soma / Kınık Ziyareti Bir kaç hafta boyunca forumumuzda gündeme aldığımız Soma ziyareti için tüm hazırlıklar tamamlandığında, 18 Temmuz günü çıktık yola... Soma'da yaşanan katliamın etkilerini yerinde görmek, acılarını paylaşmak ve az da olsa onlara moral vermek istedik. 20 kişilik ekibimiz Kadıköy'de hazır olduğunda harekete geçtik. Önümüzde 8 saatlik bir yol vardı. Erbanilerimizi de yanımıza almamak olmazdı... Bu yolculukta yeni insanlarla tanışmanın mutluluğunu da yaşadık. Onlardan ikisi Kübalı Grettel ve İspanyol eşi Daniel idi... Yolculuk boyunca İs- panyolca şarkılar söylediler, biz de dilimizin döndüğünce eşlik etmeye çalıştık onlara... Sohbetlerimiz hep Küba ve sosyalizm üzerineydi... Öylesine sıcak ve samimiydiler ki, içinde bulundukları kültürü her davranışlarında görmek mümkündü. Yolculuk boyunca göz kapakları ağırlaşıp da kapanıncaya dek şarkılar ve sohbetler sürdü gitti. Gün ışıdığı vakit Soma tabelalarını görür olduk... İçimizde acıyı hissettiğimiz dakikalar başladı. İlk ziyaret yerimiz maden katliamında 53 maden işçisinin yaşamını yitirdiği Kınık oldu. Daha önceden iletişime geçtiğimiz üzere Alevi Derneği'ndeki dostlar bizi karşıladı. Her birimiz biraz da yol yorgunu halimizle etrafı gezinmeye başladık. Kimimiz çevredeki esnaflarla sohbet etmeye başladık, yoldan geçenlerin eşlik etmesi ile uzun uzadıya gündemi ve yaşananları konuştuk. Herkes tüm yaşananların insan yaşamını hiçe sayan ağır çalışma koşullarından kaynaklandığını ve kendilerine tanınan başka iş koşulu olmadığını, ocakta çalışmak dışında yapacakları başka hiçbir şeyleri olmadığını ifade ediyordu. Katliamın olduğu gün raporlu olan ve madene gitmeyen Ercan abinin anlattıkları ise içimizi parçalayan o facianın, nasıl göz göre göre geldiğini gösteriyordu. Dernekte gelen diğer işçilerle birlikte sohbetimizi devam ederken, daha önce planladığımız gibi Evvel Temmuz Festivali İzmir Gezi Sanatı Forumu'ndan da dostlar geldi. Yaklaşık 40 kişilik bir ekip olduktan sonra 18 işçinin öldüğü Elmadere Köyü'ne gitmek üzere yola çıktık. Köye vardığımızda ise oynayan çocuklar karşıladı bizi. Görür görmez hemen etrafımızı sardılar. Onlarla drama çalışması yapıp, şarkılar söyledik... Birkaç gün öncesinden köye gelen, oradaki çocuklarla güzel bir fotoğraf atölyesi oluşturan Galata Fotoğrafhanesi'nin çocuklarla yapmış olduğu fotoğraf sergisini de görme fırsatımız oldu. Çocukların her biri profesyonel birer fotoğrafçı olmuştu bile gördüğümüz kadarıyla... Ve aileleri ziyarete geldi sıra. Her birimiz gruplar oluşturup yakınları maden faciasında ölen ailelerin yanına gittik. Evlerine konuk ettikleri vakit genç yaşta eşini, oğlunu, kardeşini, babasını kaybeden insanlar karşısında sözlerimiz boğazımızda düğümlenip kaldı. Her bir madencinin yaşamlarından kesitler dinledik. Bazen gözyaşları eşlik etti konuşmalara, kimi zaman da büyük bir sessizlik... Acı, hüzün, öfke hepsi bir aradaydı. Ama tüm bu yaşananlar karşısında umudu yitirmeyip, mücadele etmeyi, örgütlü bir güç olmayı da konuştuk. Hiçbir şeyin eskisi gibi olamayacağı konusunda onlar da bizler de hemfikirdik. Ve her şeye rağmen bizleri güler yüzleriyle ve ikramlarıyla yolcu etmeyi ihmal etmedi o güzel insanlar. Aile ziyaretlerinden sonra Soma'daki madenci mezarlığını ziyaret ettik. Orada, o an yaşadığımız MÜCADELE BİRLİĞİ 11 duygunun izahı ise mümkün değil... Gün akşama evrildiği vakit dönüş yoluna çıktık... Yaptığımız ziyaretin öncelikli olarak oradaki insanlar için ne kadar önemli olduğunu görmüş olduk. Ama gün sonunda İzmir Gezi Sanatı Forumu ile birlikte yaptığımız değerlendirmede belirttiğimiz gibi, hedefimiz bu ziyaretlerin bir kez ile sınırlı kalması değil, bunun sürekliliğini sağlamak ve bu şekilde oradakilere her daim yanlarında olduğumuzu hissettirebilmek. Onlar için yapılacak en güzel şey de bu olsa gerek... Gezi Sanatı olarak gerçekleştirdiğimiz ve her birimize çok şey katan bu ziyaretin ardından şimdi sıra önümüze koyduğumuz yeni hedeflerde... Bizler emeğin, umudun, gerçeğin sanatını yapmaya ve en güzeli bunu halk ile paylaşmaya devam edeceğiz... Daima... Gezi Sanatı Damlacık Yok Olmasın! Mücadelemiz Her Alanda Devam Ediyor Her yıl Samandağ da gerçekleştirilen Evvel Temmuz festivali bu yıl da dolu dolu geldi ve geçti. Festival boyunca yapılan paneller, yarışmalar, konserler alanında açılan stantlar festivale renk kattılar. 11 Temmuz: Festival da Av. Cuma Dalgıç için yapılan turnuva finaliyle başladı. Akşam saatlerinde stantların açılmasıyla ve panellerle devam etti. Panelin konusu Türkiye de Siyasal Durum ve Sol oldu. Konserlerle devam eden gün öncelikle sahneye yerel bir grubun çıkıp skeç yapmasıyla başladı. Ardından yerel sanatçıların söylediği şarkılarla ortam yavaş yavaş ısındı. Festival konuşması için sözü AKDD Başkanı Kurtuluş Okur aldı ve açılış konuşmasını yaptıktan sonra sahneyi Pınar Aydınlar a bıraktı. Aydınlar sahneye çıkar çıkmaz Gezi şehitlerine Denizlerden Mahirlere İbolara selam olsun bütün şarkılarımız onlaradır yoldaşlarım diye başladı konserine. Söylediği şarkılarla aralarda yaptığı konuşmalarla kitleyi coşturan Pınar Aydınlar ben devrimciyim ve devrimci olmaktan onur duyuyorum diyerek konserini bitirdi. 12 Temmuz: Festivalin bir çok alanında yer verilen Gezi ayaklanmasının ölümsüzleşenleri için bir de panel düzenlendi. Gezi den Armutlu ya 1. Yılda Gezi Direnişi başlıklı panelin katılımcıları, oyuncu Barış Atay gazeteci İsmail Saymaz ve Ölümsüzleşenlerin ailelerinden Emsal Atakan, Gürkan Korkmaz, Emel Korkmaz, Mustafa Sarısülük, Hatice Cömert, Sami Elvan, Ali Ayvalıtaş oldu. Öncelikle sözü gazeteci İsmail Saymaz aldı ve ayaklanmada ölümsüzleşenlerle ilgili delillerin nasıl karartılmak istendiği mahkeme sürecinde katillerin korunması için yapılan hukuksuzluklardan ayrıntılı bir biçimde bahsetti. Sonrasında sözü oyuncu Barış Atay aldı. Atay konuşmasında Antakyalı olmaktan bu topraklarda doğmuş olmaktan onur duyuyorum. Sizlerle birlikte bir süreçten geçtik ve bedeller ödedik. Ben de bu süreçte gözaltına alındım. Bu olaylardan sonra iş bulamaz hale geldim ama bu durumdan şikayetçi değilim. Yaşadığım bu süreç bana çok şey öğretti. Ve şimdi kendi filmimi yapıyorum darbesinden Gezi ayaklanmasına kadar gelen bu süreci anlatıyorum şimdi de sete dönmem gerekiyor bir kez daha buralı olmaktan onur ve gurur duyuyorum. diyerek sözü ailelere bıraktı. Sırayla sözü alan aileler kendi çocuklarını anlattılar ve yaşanan bu süreçte katillerin nasıl korunduğundan bahsettiler. Sözü alan Sayfi ana ise Oğlumun katilinin eline kelepçeyi takıp geldim. Çok mutluyum dileğim odur ki diğerleri de cezalarını bulsun yüreğimizi yakanlarında yüreği yansın dedi. Ve panel Bu Daha Başlangıç Mücadeleye Devam, Ali, Ahmet, Abdullah Ölümsüzdür, Onlara Sözümüz Devrim Olacak sloganlarıyla son buldu. Akşam saatlerinde yerel gruplar ve Özlem Özdil sahne aldı. >>>Yazınınbaşlangıcı 11. sayfada... Eğer özgürlük uğruna dövüşülürse nasıl da canlı, zengin, doyurucu ve ilişkileri alabildiğine çeşitli bir dünya kurup, çok yönlü yetenek geliştirebileceklerini hissediyorlar. Sabırsızlıkları, ateşli ve aceleci politik tutumları bu yüzden. Adım adım ve yavaş yavaş bir gelişimi değil sıçramalı bir gelişimi arzuluyorlar çünkü her şeyin sıçramalı çizgide geliştiği kapitalizmin yeni evresinde yaşıyorlar. Bu karakterlerine en uygun örgütlenme platformunu, sosyal medyayı milyonlar halinde dolduruyorlar. Üstelik bir devrimin başlaması için öncünün en geniş kesimlerle örgütsel ilişkiler içinde bulunmasının hiç de zorunlu bir koşul teşkil etmediğini biz 31 Mayıs 2013 günü gördük. Hayır, bir devrimde önemli olan şu veya bu çevreyle ilişkinin olup olmaması değildir, önemli olan nesnel sınıf ilişkileridir. Başlattığımız hareketin hedefleriyle ilişkimiz bulunmayan hareket halindeki daha geniş kesimlerin yaşamsal ve yakıcı ihtiyaçlarının örtüşmesidir. Bu açıdan bakıldığında içinde bir damlası olduğumuz okyanusun dev dalga- larının aynı kıyıları dövmeye başladığını rahatlıkla görebiliriz. İşçi sınıfı dev adımlarla ilerliyor. Durgun zamanlarda belki on yılları bulacak gelişimi, haftalara sığdırıyor. Soma katliamından bu yana ardı ardına patlak veren ekonomik kalkışlı grevler hemen Hükümet istifa sloganıyla açık bir siyasal gösteriye dönüşüyor. Soma katliamı bir sınıfın üzerindeki bütün ölü toprağı öylesine sarsıcı biçimde kaldırdı ki, sınıfın en geri kesimleri bile kendilerini bir anda kaynama noktasında buldular. En küçük olay bir iş cinayeti, ücret ödemelerinin gecikmesi, işten atılmalar ya da farklı türden baskılar saatler içinde bir eylemin kotarılmasını tetikleyebiliyor, fabrikalar işgale uğruyorlar, ya da yollar kapatılıyor. Bu konuda Somalı madencilerde görülen ilerleme göz kamaştırıcı. Ve bu ileri sıçramalar sınıfın geri kalanını hemen kendine çekiyor. Yoksul köylülük ise haftalardır borçları yüzünden kesilen elektrikleri protesto için kentlerde eylem yapıyor. Kürdistan da giderek yaygınlaşan bu eylem diğer bölgelerde HES lere, maden ocaklarına karşı eylemlerle bütünleşiyor, üst üste biniyor. Küçük üretici köy- Konak-Yeşildere tünel projesi nedeniyle evlerini boşaltmaları istenen Damlacık semti sakinleri, İzmir in tarihi semti Damlacık yok olmasın! diye seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Konak Yeşildere tüneli yapımı sırasında evlerinin zarar gördüğü gerekçe gösterilerek yapılan kamulaştırılma ile tarihi semtte halk olası rant ihtimallerine karşı tepkili. Düzenlenen forumlarla bir araya gelen halk mahallelerinin korunmasını ve kaçak olarak yapılan tünel inşaatının sona ermesini istiyor. Biz de, Ayışığı Fotoğraf ve Basın Atölyesi olarak mahallede hem fotoğraf çektik, hem de mahalle sakinleriyle sohbet ettik. Mahallenin rant alanı haline getirilmesine oldukça tepkililer. Ancak örgütsüz olmalarından yakınıyorlar. Yıllardır sit alanı olduğu gerekçesiyle evlerine bakım yapılmasına izin verilmeyen mahalleli şimdi, doğup büyüdükleri mahalleyi terk etmek istemiyorlar. Ayışığı Fotoğraf ve Basın Atölyesi- İzmir lülük ise banka borçları, ipotekler, kuraklık ve kötü hasat nedeniyle beli öylesine bükülmüş ki, her şeylerini kaybetme tehlikesi ile karşı karşıya. Kentlerin küçük mülk sahipleri, büro çalışanları ve meslek sahibi emekçiler kredi ve taksit borçlarıyla nefes alamaz durumda. Bu kitlelerin çoğunu biz Haziran ayaklanmasında barikatlarda gördük. Kentlerin yoksul varoşlarını dolduran emekçi Alevi kitleler ise hükümetin dinci faşist ve mezhepçi politikaları nedeniyle ciddi bir huzursuzluk yaşadıklarını, öfkelerini sık sık eylemlerle dile getirdiklerini görüyoruz. Tüm ezilen ve sömürülen sınıf katmanlarında rahatlıkla tespit edilebilen bu devrimci kaynaşma durumu, seçimler döneminde doğrudan iktidar hedefine odaklanabilir. Çünkü her biri farklı çelişki ve sorunlara, farklı özlemlere sahip on milyonları kapsayan bu çeşitli sınıf ve katmanlar ittifakı seçim dönemlerinin aynı zamanda var olan hükümetin kaderinin belirlendiği zaman olduğunu bilirler. Böyle dönemlerde iktidarı ezme ya da sarsmak için yola çıkan bir faaliyet başka zamanların protestolarından, kısmi çatışmalarından çok daha geniş yankılar uyandırmaya adaydır. Gazi Ayışığı Ekin Sanat ve Halk Kütüphanesi olarak, 16 Temmuz tarihinden itibaren Kemal Pir Parkında (kütüphanemizin karşısı) çadırımızı açtık, çeşitli etkinlikler yapıyoruz. Resim çalışmaları, sinema akşamları, müzik dinletisi, folklor çalışmalarımız devam edecek Eylül e kadar. Sosyalist kültürü yaymaya çalışıyoruz. Bu mahallelerde mahallelinin kendisiyle birlikte yapılan yozlaşmaya karşı mücadele, kültür-sanat alanında da kendini bu parkta gösteriyor. Her akşam müzik dinletisi, sinema gösterimi ile doldurulan etkinlik saatleri, artık mahalleliyi çağırmadan da dolabiliyor. İnsanlar hangi saatte hangi etkinliğin yapıldığını biliyor, bekliyorlar. Amacımız devrimci mahallemizdeki gençlerin, işçilerin, emekçilerin, ev emekçisi kadınların sosyalleşebileceği bir alan yaratarak, onları farklı, kirli arayışlardan bir nebze uzak tutmak. Gençlerimiz daha güzel bir dünyayı kurguladığımızı ve bunu gerçekleştirebilmek için verdiğimiz mücadeleyi görüyor, yanımızda olmak istiyor. Mücadele her alanda devam ediyor Emekçi Gazi halkına sesleniyoruz, amacımız devrimci kültür ve ahlakımızla gençlerimize sosyalleşebileceği, politik filmler izleyebileceği kütüphanemizi kullanacağı bir alan oluşturmak. Bu kültürü benimsiyorsanız, o halde bir destek de siz olmalısınız. Bir kitap bir insan, bir insan yeni bir dünya şiarıyla çıkmıştık yola. Gazi Halkını da kütüphanemize ve etkinliklerimize sahip çıkmaya, güçlü katılmaya çağırıyoruz. Gazi Ayışığı Ekin Sanat Ve Halk Kütüphanesi Seçimlerin aktif boykotu tüm bu sınıf ve katmanların önüne bir kez daha ve esaslı biçimde iktidar sorununun ve hedefinin konulması için bulunmaz bir fırsattır. 13-Öyleyse geriye tek bir soru kalıyor. Aktif boykot nasıl örgütlenir? Sayılamayacak kadar yolu var. Yeter ki büyük bir kitle gücünün harekete geçmesini sağlayalım. Son bir yılın olayları düne kadar sıradan bir hayat yaşayan milyonlara öyle değerli dersler kazandırdı ki, bu insanların devrimci kavrayışları, enerjileri, iradeleri, on yılların oportünist örgütlerinin fersah fersah ötesindedir. Devrimci kitlelere güvenelim, onları bağımsız irade, bağımsız eyleme geçme eğilimlerinin hiçbir biçimde sınırlanmayacağına inanacakları örgütlenmeler içinde toplayalım, boykot ve ayaklanma arasındaki zorunlu bağ konusunda onlarda sarsılmaz bir kanaat oluşturalım. Bunları başardığımızda göreceğiz ki, son bir yılın eylemlerle geçen haftalarından öğrenilenler, aktif boykotun yüzlerce yolunu açar. Umut Çakır12 MÜCADELE BİRLİĞİ Yeni Evrede Mücadele Birliği Dergisi Sayı: 264 /4-18 Ağustos 2014 Yaygın Süreli Dağıtım /Sahibi: Yeni Dönem Yayıncılık Basın Dağıtım Eğitim Hizmetleri Tanıtım Org.Tic.Ltd. Şti. Adına: Sami TUNCA / Adres: Sofular Mah. / Sofular Cad. No: 8/3 Fatih - İSTANBUL / Tel-Fax: 0 (212) / Sor. Yazı İşl.Müdürü: Sami TUNCA / Baskı Yeri: Yön Basım Yayın, Davutpaşa Cad. Güven Sanayi Sitesi B Blok 1.kat N:366 Topkapı - Zeytinburnu - İSTANBUL / / / NEDEN BOYKOT-2 (Başlangıcı 263. Sayımızda...) 8-Yine de kimi seçimlere katılmak bize mevzi kazandırıyor, belediye veya muhtarlık gibi, fena mı? İşte ömrü boyunca güneş görmeden karanlık bir mağarada yaşayanların mum ışığını güneş sanmalarına benzer bir iddia. Devrimlerin büyük ustaları oportünizmi şöyle tanımlıyorlar: Bugünün küçük kazançları uğruna geleceğin büyük hedeflerinden ve ilkelerinden vazgeçmek. Eğer milyonlar bir devrim kazanı içinde kaynayıp duruyorsa, hatta bu kaynaşmadan bir yıla yayılan bir ayaklanma düzeyine varıyorsa, kitlelerin karşısına büyük devrimci hedefler yerine bir kaç belediye koltuğu ve muhtarlık için çıkmak, oportünizmin gelebileceği son noktadır ve ne yazık ki, biz bu dip noktanın 30 mart seçimlerinde test edildiğini gördük. Ağızlarını her açışlarında devrim günceldir diyenler 30 Mart için Haziran ayaklanmasını seçim hareketine dönüştürelim diye buyurdular. Ağızlarında bakla ıslanmayan türde oportünistler böyleleri. Bir de seçim değil devrim sloganını kocaman harflerle başlıklarına koyup, hemen altına bağımsız aday listelerini telefon şirketlerinin sözleşme maddeleri boyutlarında yerleştirenler vardı. Ama hepsinin kafasındaki fikir aynı. Devrimin olacağı yok, biz ufak mevziler kazanmaya bakalım. Günümüz savaşlarında pek görülmüyor ancak milyonların göğüs göğüse çarpıştığı kocaman bir meydan muharebesi düşünün. Milyonluk orduyu siperlerinden çıkarıp düşman hatlarını yararak bozguna uğratmak ve nihai zaferi kazanmak dururken, bir takım insanların arazisinin şurasına burasına küçük siperler kazdığını ve burada tutunalım, çukurumuzun ele geçmesine karşı direnelim dediklerini düşünün. İşte günümüz oportünizminin resmi. Haziran boyunca meydanlarda en sert kavgaları veren, Berkin in cenazesinde isyan ve öfkeleri zirveye varan milyonlara 30 Mart ta sandık başı çağrısı yapanlar, kentlerimizi biz yöneteceğiz dediler. Ve yalnızca kendilerini kandırdılar. Uzun yıllardır bazı büyük şehir belediyeleri Kürt ulusal hareketinin elinde. Ve bir çok mahallede uzlaşmacı oportünist hareketlerin aday gösterdikleri muhtarlar var. Ama bunların mahalle ve kentleri yönettikleri iddia edilebilir mi? Hayır. Kentin temizliğini yaptılar, kültürel hizmetler sundular, hepsi bu. Ellerindeki mazbataları gösterip bir tek karakol polisine, bir tek cezaevi gardiyanına, savcısına, inzibatına tek bir vergi memuruna, okul müdürüne ya da olgunlaşma enstitüsü yetkilisine, tek bir söz geçirebildiler mi? Peki ya muhtarlar? Kapılarına dayanıp adres bilgilerini isteyen tek bir polisi bile kapı dışarı edebildiler mi? Kürt halkını bu eleştirilerin bir kısmının hedefi olmaktan çıkarmak yerinde olur. Çünkü onlar, belediye seçimleri yoluyla, ilhak edilen ve varlığı inkardan gelinen bir ülke ve halkının coğrafi sınırlarını görünür kılmaya gayret ediyorlar. Tarihi ve haklı nedenlere sahipler. Peki ya devrim adına küçük mevziler peşinde koşanlara, şimdiye kadar bu mevzilerin ne işe yaradığını sormamız gerekmez mi? Eğer bir devrim canlı ve somut bir olgu haline gelmişse, milyonların hareketi düzeyine erişmişse ve küçük adımlarla değil, sıçramalı biçimlerle gelişim gösteriyorsa, koca orduya bir takım mevziler için kavga çağrısı yapmak, onlara şunu söylemektir: Durun! Nihai çarpışmayı, düşmanı bozguna uğratmayı aklınızdan bile geçirmeyin, çünkü siz bunu başaramazsınız. Ben hazır değilsem, siz de hazır değilsiniz. Benim hazırlanmam için ise faaliyetlerimin belli bir düzeyde kurumlaşmaya, küçük siperlere ihtiyacı var. Oturun ve bekleyin! Bu arada, seçimlere filan katılarak düşmanın paslanmış toplarını parlatarak zaman geçirebilirsiniz... Sık sık devrim ve sosyalizm kelimelerini cümle içinde kullanmayı öğrendikleri için halkın bir kesiminin sempatiyle karşıladığı bu oportünizmin gelinen aşamada devrim önündeki en ciddi engeli meydana getirdiğini emekçi sınıfların artık kavramasının zamanı gelmiştir. 9-Madem ki parlamento bir kabuktan, belediyeler bir koltuktan ibaret, o zaman her seçimi boykot etmek gerekmez mi? Hayır gerekmez. Boykot için bazı özgün politik koşulların göz önüne alınması gerekir. Bu konuda sınıfların karşılıklı ilişkileri ve mücadeleleri temel alınır, yoksa şu veya bu kurumun nitelikleri değil. Devrim tek bir eylem ya da ayaklanmadan ibaret değil. Ve devrimi düzenli orduların hazır kıtalarına yağdırılan talimatlarla gerçekleştiremezsiniz. Devrim ancak politik bir orduyla kazanılır ve bunun için halkın geniş kesimlerinin bilinçlenip örgütlenmesi, partilerin sözlerini kendi deneyimlerinin sınavından geçirerek Ellerindeki mazbataları gösterip bir tek karakol polisine, bir tek cezaevi gardiyanına, savcısına, inzibatına tek bir vergi memuruna, okul müdürüne ya da olgunlaşma enstitüsü yetkilisine, tek bir söz geçirebildiler mi? Peki ya muhtarlar? Kapılarına dayanıp adres bilgilerini isteyen tek bir polisi bile kapı dışarı edebildiler mi? kendini burjuva önyargılardan, aldatmacalardan kurtarması gerekir. Halkın politik bir ordu biçiminde hazırlanıp önyargı ve yanılgılarından kurtulabilmesi için en uygun iklimi, devrimci durum koşulları sağlar. Yayınlarımızda pek çok kez ele aldığımız devrimci durum belirtilerini şöyle özetleyebiliriz: Tepedekilerin artık eskisi gibi yönetememesi ve ezilen sınıfların da eskisi gibi yönetilmek istememeleri; yoksulluk ve sefaletin alışıldık ölçülerin üzerine çıkması ve en son olarak kitlelerin bağımsız eylemlerinde önemli bir yükselişin görülmesi. Bu topraklarda 90 lı yıllardan bu yana her üç belirtiyi de o denli sık yaşıyoruz ki, bu nedenle egemenler gittikleri her seçimi sokakları temizlemesi amacıyla kullanageldiler. Eğer devrimci bir durum yoksa, yönetenler ekonomik ve siyasal krizlerle boğuşmak zorunda kalmıyorsa; yönetilenler durgun geçen yılların etkisiyle alışıldık yaşamlarına homurdanmalardan uzak devam ediyorsa, böyle bir ortamda burjuvazinin empoze ettiği önyargıları, parlamenter tiyatroya safane güven, seçimlere katılmak, devrimci sınıflar dahil tüm sınıfların gözünü diktiği, köklü sorunlarına köklü çözümler beklediği, her tartışmasını heyecan ve umutla izlediği parlamentoya girmek ve bizzat o kürsüden halkın önyargı ve yanılgılarını sarsmaktır. Nitekim Leninistler 70 li ve 80 li yıllarda yapılan bazı seçimlerde bağımsız adaya çıkarma tutumunu benimsemişlerdir. Çünkü Leninizm, tek bir eylem biçimine bağlı kalıp onu yüceltmez. Eylem biçimleri, somut durum tahlillerine, sınıfların karşılıklı ilişki ve mücadelelerine dayanır. İlkel sosyalizmle devrimci marksizmi ayıran temel ilkelerden biridir bu. Gelinen aşamanın devrimci bir durumun da ötesine geçtiği çünkü milyonların tarihsel bağımsız eylemlerinin doğrudan hükümeti devirmeyi hedefleyen bir ayaklanma düzeyine vardığı daha dün politik yaşama uyanmış sıradan insanlar için bile tartışmasız gerçeklerdir. Ve bu tartışılmaz olguyu yalnızca kafaları darkalıplar ve işe yaramaz formüllerle dolup taşan oportünistler görmezden gelirler. 10-İyi ama, son seçimlerde sandık başına gitmeyenler geçersiz oylarla birlikte, 10 milyon bile değildi. Geriye kalan % 80 in hala parlamentodan umudunu kesmediği belli değil mi? Sonunda kafaları gerçekten karıştıran bir soruna değinmek fırsatı doğdu. Devrimci bir politika için ihtiyaç duyduğumuz somut durum tahlili, kesin ve kanıtlanabilir olgulara dayanmalıdır. Yoksa yalnızca kendi öznel irade ve özlemlerimizi ya da ruh durumlarına ilişkin aydınca gözlemlerimizi dile getirmiş oluruz. 30 Mart seçimlerini öncekilerden ayıran şey yapılan hile ve dalaverelerin hiç bu denli geniş halk yığınları tarafından tartışılmamış oluşudur. Yoksa benzer hile yöntemleri daha önceki seçimlerde çok daha yaygın ve sorunsuz biçimlerde kullanıldı ama geniş bir tartışmaya konu olmadıkları için hep görmezden gelindi. 30 Mart ta halk bu hilelerin binlercesine tanık oldu, belgeledi. En başta gelen hilelerden biri, seçimlere katılmayan milyonların adres bilgilerini değiştirerek yirmi kişinin oturduğu mekanlara 300 kişinin seçmen yazılması ve bilgisayar marifetiyle verilmeyen oyların sayılmasıydı. Bu durumda açıklanan sonuçların kesin ve kanıtlanabilir bir olgu olduğuna inanabilir miyiz? Hayır. Öyleyse kesin ve kanıtlanabilir olgulara bakmak gerek. Örneğin yönetenlerin artık eskisi gibi yönetemediklerini, kesinlikle söyleyebilir miyiz/ Kendi iç kavgalarından ve tasfiyelerinden iyice yorgun düşen, her adımında toplumda yeni kavga ve gerilim nedenleri üreten bir hükümetin varlığı, en küçük eyleme dahi onlarca TOMA ve binlerce çevikle gelen bir polis teşkilatı, hoşnutsuzlukların ancak tekmelerle cevap bulduğu, grevlerin ancak yasaklanarak bitirilebildiği bir yönetim, kesin ve kanıtlanabilir bir olgudur. Öte yandan ezilen sınıfların, artık her sorunda sokaklara çıktıkları, yöneticilerin yollarını kestikleri, fabrika binalarını işgal ettikleri, ya da ateşe verdikleri, grevlerin ardı ardına sıralandığı, ölümle sonuçlanan her çatışmanın hemen aynı akşam onlarca şehirde yüzlerce mahallede kurulan barikatlarla karşılandığı, kesin ve kanıtlanabilir bir olgudur. Bütün bunlara rağmen biz 30 Mart günü sandıklara koşan kalabalıklar da gördük. Öyleyse parlamentodan umudu kesmemiş önemli bir kitle var. Evet ama, şu iki nokta göz önünde bulundurulmadan bu durum anlaşılamaz. İlki Haziran-Mart boyunca ayaklanmaya katılanların bir bölümü, parlamentoyu çözüm yolu olarak gördükleri için değil, ama hükümeti devirebilmenin bir yolu gibi gördükleri için sandıklara koştular. Tekelci partiler ancak böyle bir propagandayla seçim çalışmalarına ilgiyi arttırabildiler. İkinci nokta şudur: Devrimci bir politikayı yürütme amacındaki her parti, nüfusun tamamını hesaba katmaz. Böyle bir bakış açısı, küçük burjuva önyargıların pekişmesi ve burjuva seçim oyunlarına güven tazelemekten başka bir sonuca varmaz. Çünkü nüfusun ciddi bir bölümü yaşamları boyunca sınıflar mücadelesinin dışında kaldılar. Baskı ve yoksulluk veya sınıf karakterini çürüten, yozlaştıran küçük çıkar ilişkileri, halkın bir bölümünü tarihin öznesi olmaktan çıkartır. Bu türden kalabalıkları en iyi AKP mitinglerinde görebilirsiniz. Çoğunluğu bayrağını taşıdığı partinin politikalarını hiç bilmez, dünya görüşünü paylaşmaz, oraya yalnızca kömür ve gıda yardımı kesilmesin diye gelmişlerdir ya da para vaatleriyle toplanmıştır. Sonucu belirleyen nihai çatışmada, bu kalabalıkların hiçbirini göremeyiz. Nihai çarpışmanın politik ordusu, parlamento seçimleriyle değil, ama sokak eylemleriyle kendini belli ediyor. Ben buradayım diyor. Daha önce adını bile duymadığımız madenci kasabaları, Soma nın açtığı kavga izinden ilerliyor. Elektrik kesintilerine, HES lere karşı yolunu bile bilmediğimiz köy ve ilçelerin insanları her gün polisle çatışıyor. Hükümetin YSK nın, tekelci basının ve tekelci partilerin hep beraber üzerini örttükleri inanılmaz hilelerin döndüğü bir seçimin güvenilmez sonuçlarından çok daha somut, çok daha kanıtlanabilir olgular bunlar. 11-Mademki milyonlar acil sorunları için isyanda, yalnızca seçimleri boykot etmek, bu köklü sorunlara nasıl çözüm olacak? İşte meselenin püf noktalarından biri daha. Sürecin devrimci karakteriyle, seçimlerde boykot tavrı arasındaki ilişkiye yukarıda değinmiştik. Devrimci süreçler aynı zamanda emekçi sınıfların devrimci eyleme ve politik arayışa adeta içgüdüsel biçimde yatkın bulundukları dönemlerdir. Bu arayış ve kitlelerin bağımsız eylemleri her zaman bir devrime yönelmez. Yukarıda açıkladığımız devrimci durumun üç belirtisine ek olarak, varolan hükümeti devirmek ya da sarsmak üzere yeterince güçlü bir devrimci kitle eyleminin ortaya çıkması, devrimci durumun bir devrime dönüşmesini ifade eder. Tam bir yıldır Türkiye ve Kürdistan topraklarında bu güçte bir kitle hareketi ortaya çıkmış bulunuyor. Henüz hükümeti ezemedi fakat adamakıllı sarstı. Bir ayaklanma düzeyine sıçrayan hareket, büyük zirveler ve eylemin sonuçlarının derlendiği görece durgun zamanlar biçimde alçalıp yükselen bir dalga seyri izliyor. Dahası yalnızca eylem biçimiyle değil, bilinç ve örgütlülük düzeyiyle de devrim bir yıl içinde inanılmaz adımlar attı. Ve kırk yıllık devrim mücadelesi tarihinde hiç görülmemiş yoğunluk ve yaygınlıkla büyük kalabalıklar ilk kez iktidar halka sloganıyla çatışmalara dahil oldular. Kitle hareketinin her kritik sıçramasında olduğu gibi uzlaşmacı ve oportünist sosyalistler bizzat kitlenin sahiplendiği İktidar halka sloganını inat ve ısrarla görmezden geldiler. Hükümetin istifasını istemenin yanlışlarına dair bunaltıcı vaazlar vermekten geri durmadılar. Çünkü devrimci kitlelerin iktidarı hedeflemeleri, onların en çok korktukları gelişmeydi. Bu aşamanın artık burjuvaziyle bütün köprüleri atmak anlamına geldiğini ve meselenin kısa sürede bir ölüm kalım, sonucu belirleyecek bir nihai çatışmaya evrileceğini elbet biliyorlardı. Korkuları bu yüzdendi. Çünkü o nihai çatışmayı emekçi kitlelerin kazanacağına dair en küçük bir umut taşımıyorlar ve yenilgiyi kaçınılmaz görüyorlar. Zaferi garanti olmayan bir devrime omuz vermektense onu küçücük hedefler peşinde koşturarak kötürümleştirmeye giriştiler. Oportünizmin korkusu haklıdır. Doğrudan iktidarı devirmeyi ve yeni bir hükümeti bizzat kurmayı hedefleyen bir kitle hareketinin her an sonucu belirleyecek nihai savaşımın içine girmesi mümkündür ve bu durum, öncülerin hazırlığı ne düzeyde olursa olsun, olaylar tarafından kaçınılmaz hale getiriliyor. Seçimleri boykot, havada genel bir çatışmanın kokusunu alan kitlelerce, ancak aktif boykot biçiminde hayata geçirilebilir. Yani sadece sokağa gidip oy vermemek değil, ama bu seçim ortamını ciddi bir ayaklanmaya hazırlık dönemi gibi görmek, eylem ve çatışa kapasitesini boykot şiarı altında geliştirmek ve iktidar halka hedefine bir adım daha yaklaşmak. Gelişmeler bu düzeyi zorluyor. Öyleyse oy vermeme biçimde gelişecek boykotu, devrimci bir hükümet ve halk iktidarı şiarıyla iç içe, yan yana ele almak, birinciyi ikincinin bir hazırlığı, provası ve yeterince güç toplandığında iktidar hedefi doğrultusunda yeni bir ayaklanmanın işaret fişeği olarak kitlelere kavratmak, onları bu yönde ikna etmek, boykotu aktif bir boykota taşıyacaktır. Öte yandan bu denli olgun bir devrimci ortamda boykotun pasif biçimde bile olsa büyük bir güç toplaması, yakın gelecekteki daha ileri sıçramalar için ciddi bir kaldıraç görevi üstlenecektir referandumunda pasif boykotla yetinen Kürt halkını eylemlerinin nasıl hız kazandığını ve kısa sürede ikili iktidar durumuna gelindiğini hatırlayalım. 12-Fakat halk örgütsüz, böyle köklü eylemlere hazır değil. Bunu söyleyenlerin genelde anlatmak istedikleri şudur: Biz bu halk kitlelerini tanımıyoruz, onlarla hiçbir ilişkimiz yok. Eğri oturup doğru konuşalım: En başta proletaryanın öncü partisi ve diğer sol gruplar ile geniş halk kitlelerinin örgütsel ilişkileri oldukça zayıftır. Okyanusun içinde birer damlayız sadece. Ama bu hiç de halkın örgütsüz olduğu anlamına gelmez, sadece bizim onlarla ilişkimizin zayıf olduğunu ifade eder. Oysa ki, Haziran ayaklanmasından bu yana emekçi sınıfların aslında değişik biçimlerde de olsa muazzam yaygınlıkta bir örgütlenme içinde bulunduklarını gördük. Sendikalar veya demokratik kitle örgütlerini bir yana koyalım kültürel dernekler, hemşehri dayanışma ve yöresel dernekler, taraftar grupları ve mahalle gençliği biçiminde örgütlenip eylemlere katılanların haddi hesabı yoktu. Ayaklanmayla birlikte ortaya çıkan yüzlerce forum, örgütlenme istek ve eğiliminin ne denli güçlü olduğuna çarpıcı bir kanıttır. Bu eğilime bir başka çarpıcı kanıt, sosyal medyadır. Sokakta eylem ve politikayla tanışan milyonlarca insan soluğu sosyal medya platformlarında alıyorlar. Her büyük eylem ve büyük çatışma kullanıcı sayısını katlıyor ve on milyonların üstüne çıkartıyor. Devrimci kitleler iki nedenden dolayı siyasal tutumlarını sosyal medya üzerinden sergilemeyi tercih ediyorlar. Birincisi burada yapılan propaganda ve örgütlenme faaliyetlerinin kaplumbağa tarzı geleneksel yöntemlerden çok daha hızlı ve etkili olması; ikincisi katılımcıların bağımsız inisiyatif ve etkinliğini sınırlandırmamasıdır. Kapitalist sistemin bütün ekonomik ve siyasi egemenlik koşulları tarafından tam anlamıyla kaynama noktasına getirilen, bu noktada nefes alan, kaynama noktasında düşünen ve eyleme geçen yepyeni bir nesil var karşımızda. Çünkü ellerini uzatıp dokunamadıkları muazzam bir zenginlikle çevrililer. >>>Yazının Devamı 11. sayfada... Daha göster
Punto Deri İşçileri Kutlamada
Burjuva Sendikacılar Greif İşçilerine Saldırdı Greif işçileri DİSK Tekstil Sendikası nda olduğunu öğrendikleri Rıdvan Budak ile görüşmek üzere 22 Nisan günü Sendika merkezine gittiler. Budak ile görüşemeyen Detaylı Birlik ve kardeşlik için buluşalım!
Sınıfa Karşı Sınıf Kurultayları 6 kentte toplanıyor... Sayı: 2013 / 13 29 Mart 2013 1 TL www.kizilbayrak.net Birlik ve kardeşlik için buluşalım! Sınıfa Karşı Sınıf Kurultayı İşçilerin birliği halkların Detaylı AKP ye karşı varoşlarda birleş. CHP ye yol verme. Newroz da Gündem Yerel Seçimlerdi. İzmir de kitlesel Newroz un çağrısı s.4. netti: oylar HDP ye!
aylık komünist gazete FİYATI: 1 TL (KDV DAHİL) SAYI: 36 Hasan Coşkun Panelleri 2014 www.kozonline.org İsyanlarla Kaynayan Dünyada Gezi Ayaklanması nın Özgünlüğü paneli 6 Nisan da BDP, Halkevleri, ve TÖP-G Detaylı İKİ AYLIK SİYASİ / TEORİK GAZETE
İKİ AYLIK SİYASİ / TEORİK GAZETE Karkerên jin û mêr! Ji xeynî zencîrên we tiştekî we yê wendakirinê tune! Hûn dikanin cîhanekê nu wergirin! Kadın ve erkek işçiler! Zincirlerinizden başka kaybedecek birşeyiniz Detaylı Aylık Liseli Gençlik Dergisi * Sayı: 54 * Kasım 2013 * Fiyatı: 1TL
Aylık Liseli Gençlik Dergisi * Sayı: 54 * Kasım 2013 * Fiyatı: 1TL Geleceğimiz ve özgürlüğümüz için yürüyoruz! yürüyoruz! Lİselİlerİn Sesİ -3 Özgürlük sokakta, mücadelede! Özgürlük nedir, nasıl bir şeydir? Detaylı İÇİNDEKİLER. Sosyalizm İçin
2 Kızıl Bayrak Kızıl Bayrak tan... Sayı:2007/11 23 Mart 2007 İÇİNDEKİLER Emperyalist işgalin dördüncü yılında Irak Kapitalist barbarlık ve ezilen halkların direnme gücü!............. 3 Newroz un gösterdikleri............. Detaylı Açılış Toplantısı. Tunus, Mısır, Libya, Suriye, İran
Aylık Siyasi Gençlik Dergisi *Sayı 162 *Eylül 2011 *Fiyatı: 2 TL *ISSN: 1302-7506 YEKÎTÎ TEKOŞÎN SERKEFTIN! GENÇLİK ÇADIRI DEĞİŞİM VE DÖNÜŞÜMÜN DİNAMİĞİ GENÇLİK Açılış Toplantısı Amed in Sur ilçesinin Detaylı olitika PSAVAŞSIZ VE SÖMÜRÜSÜZ BİR DÜNYA İÇİN
olitika PSAVAŞSIZ VE SÖMÜRÜSÜZ BİR DÜNYA İÇİN 15 MART 2015 Yıl: 1 Sayı: 8 On Beş Günlük Gazete Fiyatı: 1 TL Yurtdışı 1 EUR/1.5 USD NEWROZ 2015 BARIŞ-DOSTLUK DAYANIŞMA ÖZGÜRLÜK! Hava kurşun gibi ağır Bağır Detaylı Kızıl Bayrak tan İÇİNDEKİLER. Sosyalizm İçin CMYK
2 Kızıl Bayrak Kızıl Bayrak tan... Sayı:2007/01 18 Ocak 2007 İÇİNDEKİLER İşçi sınıfı ve emekçilerin safı sermaye düzeninin tam karşısıdır!.............. 3 ABD nin yeni Özal olma yolunda ilerleyen Erdoğan Detaylı İÇİNDEKİLER. Sosyalizm İçin
2 Kızıl Bayrak Kızıl Bayrak tan... Sayı:2007/12 30 Mart 2007 İÇİNDEKİLER Birleşik, kitlesel ve devrimci 1 Mayıs için ileri!.......... 3 Sermaye devleti kendini tahkim ediyor. 4 Düzen siyaseti keskin bir Detaylı MÜCADELE EDENLER KAYBEDEBİLİR, MÜCADELE ETMEYENLER BAŞTAN KAYBETMİŞTİR!
Yeni Dünya İçin ÇAĞRI Özel Sayı Aralık 2011 Fiyatı: 1,00 TL MÜCADELE EDENLER KAYBEDEBİLİR, MÜCADELE ETMEYENLER BAŞTAN KAYBETMİŞTİR! Kıdem Tazminatının Tutuklamalar, baskılar, Anatomisi gözaltılar protesto Detaylı Teslim olmuyoruz. gericiliğe, vurgunculuğa ve savaşa karşı birlikte mücadele. halk gazetesi. 2.50 lira (KDV dahil)
Anısı emperyalist savaşa karşı mücadelede yol gösteriyor AKP işçi kanına doymuyor Zorunlu din dersine hayır Baş eğmeyen barışçı: Mahmut Dikerdem >> 8 >> 4 >> 12 >> 11 Ağustos - Ekim 2014 sayı 27-29 Taşeron Detaylı büyük hedefler için halkla birleşelim 2014 e doğru halk gazetesi 2.50 tl (KDV dahil) Halkların iradesi önünde durulmuyor. Son sözü direnenler söylüyor
Mersinli kadınlar: Şiddetsiz bir dünya için isyandayız Müdür geri adım attı Kızlı erkekli yemek mi yenir Al birini vur ötekine: İktidar kavgasında takke düştü, suçlar saçıldı >> 8 >> 13 >> 15 >> 4 Kasım-Aralık Detaylı İşçi Sınıfı ve Cumhurbaşkanlığı Seçimleri. 15 Temmuz 2014 No:76
Yaşasın İşçilerin Uluslararası Mücadele Birliği işçi dayanışması Uluslararası İşçi Dayanışması Derneği Bülteni 15 Temmuz 2014 No:76 Egemenler, devleti nasıl yönetecekleri konusunda anlaşmazlık içindedirler. Detaylı Paşabahçe patronları, sadece kendi işçilerine karşı değil, tüm işçilere karşı sınıf mücadelesi yürütüyor!
Aylık işçi gazetesi 4 Temmuz 2014 Sayı: 193 Fiyatı: 1 TL B Ü T Ü N Ü L K E L E R İ N İ Ş Ç İ L E R İ, B İ R L E Ş İ N! Paşabahçe patronları, sadece kendi işçilerine karşı değil, tüm işçilere karşı sınıf Detaylı SENDİKALARDAN DEFOLUN! KAHROLSUN AMERİKA VE İŞBİRLİKÇİ AKP! Suruç un ve Günay Özarslan ın Hesabını Sorduk, Soracağız!
Kani Beko Arzu Çerkezoğlu Remzi Çalışkan DİSK Genel-İş İşçisi Oya Baydak ı İşten Atan, DİSK in Kapısını İşçilere ve Devrimcilere Kapatan, İşi ve Onuru İçin Direnen Oya Baydak a ve Devrimci İşçilere Linç Detaylı İsyan... 2-3 Özgür Okul... 6 Forum... 10 Denge Ciwanan... 14-15. Gençliğe Notlar... 20-21 YDG 5. Köy Çalışması... 22-29 Tlatelolco Katliamı...
Aylık Siyasi Gençlik Dergisi *Sayı 170 *Ekim 2012 *Fiyatı: 2 TL *ISSN: 1302-7506 Yeni Demokrat Gençlik 1 YENİ DEMOKRAT GENÇLİK Yeni Demokrat Gençlik in yeni bir sayısıyla daha birlikteyiz. Dergimiz aylık Detaylı SOYKIRIM KURBANLARI ANILDI BİRGİ-MEFAR DE DİRENİŞ 1 MAYIS 2014... DHL DE TOPLU SÖZLEŞME İMZALANDI
Yeni Dünya İçin ÇAĞRI Özel Sayı Mayıs 2014 Fiyatı: 1,00 TL EGEMENLER ARASINDAKİ İKTİDAR MÜCADELESİNDE TARAF OLMAYALIM! BAĞIMSIZ SINIF MÜCADELESİNİ GELİŞTİRELİM! 1 MAYIS 2014... SOYKIRIM KURBANLARI ANILDI Detaylı İçindekiler. Anadolu Yayıncılık adına İmtiyaz Sahibi ve Yazı İşleri Müdürü: Özcan Işık
İçindekiler - Söz ve Eylemde Gündem...2 - Toplumsal ve Siyasal Gündemden...4 - Olasılıklar ve Olanaklar - Murat Sağlam...19 - Halkların Demokratik Kongresi ve HDP - İsmail Dokumacı...29 - Mutlak Azami Detaylı DOSYA Mısır da Sendikal Hareket Hazırlayan: Petrol-İş Dış İlişkiler Servisi
DOSYA Mısır da Sendikal Hareket Hazırlayan: Petrol-İş Dış İlişkiler Servisi DOSYA: MISIR DA SENDİKAL HAREKET Mısır da yeni bir tarihi süreç başlatan halk hareketinin kendisi de belli tarihi süreçlerin Detaylı Ülkelerimiz Hidro Elektrik Santralleri çöplüğüne dönüştürülüyor! Kar uğruna doğanın talanına dur diyelim!
Yeni Dünya İçin ÇAĞRI Özel Sayı Eylül 2012 Fiyatı: 1,00 TL Ülkelerimiz Hidro Elektrik Santralleri çöplüğüne dönüştürülüyor! Kar uğruna doğanın talanına dur diyelim! Hey Tekstil de Direniş Frito Lay büyüyor, Detaylı olitika PSAVAŞSIZ VE SÖMÜRÜSÜZ BİR DÜNYA İÇİN
Öcalan Özgür Olmalıdır! KCK, Halkımız, Önderliğimizin Özgürlüğü Özgürlüğümüzdür diyerek her yerde serhildanlar geliştirmelidir çağrısı yaptı. olitika PSAVAŞSIZ VE SÖMÜRÜSÜZ BİR DÜNYA İÇİN (Sy:14 te) 16 Detaylı olitika PSAVAŞSIZ VE SÖMÜRÜSÜZ BİR DÜNYA İÇİN
Büyük İnsanlık İçin HDP ye OY VER!.. olitika PSAVAŞSIZ VE SÖMÜRÜSÜZ BİR DÜNYA İÇİN 2 Haziran 2015 Yıl: 1 Sayı: 13 On Beş Günlük Gazete Fiyatı: 1 TL Yurtdışı 1 EUR/1.5 USD AKP UZATMALARI OYNUYOR! YALANA, Detaylı Suriye'yle savaş değil, dostluk istiyoruz
Ayın Konuğu: SGBP sözcüsü Kenan Öztürk Sivas ta yakan da, aklayan da aynı >> 8 Bekir Karayel: Emeğin kurtuluşuna adanmış bir yaşam >> 16 sayı 2 >> 11 halk gazetesi Kurucusu: Mustafa Suphi (1883-1921) 2.50 Detaylı Erivan-Ankara hattında protokol krizi PANORAMA. Ahmet Türk e Yumruklu Saldırı: Asıl suçlu kim? Tecavüzcü sürüsü. nden kimi görüntüler
Karkerên jin û mêr! Ji xeynî zencîrên we tiştekî we yê wendakirinê tune! Hûn dikanin cîhanekê nu wergirin! AYLIK SİYASİ GAZETE Kadın ve erkek işçiler! Zincirlerinizden başka kaybedecek birşeyiniz yok! Detaylı Zam, Zulüm, İşkence! Açlığa ve Zulme Boyun Eğmeyeceğiz!
Başta Kürt sorunu diyerek tüm Türkiye de çatı partisi OLUNAMAZ! Emperyalizme karşı BAĞIMSIZLIĞI Faşizme karşı DEMOKRASİYİ Kapitalizme karşı SOSYALİZMİ hedeflemeyen bir anlayışla halkların sorunları ÇÖZÜLEMEZ! Detaylı Alman devleti 30 000 göçmeni sınırdışı etmek istiyor
Sayı: 203 I Haziran 2009 I Masrafı: 2 Alman devleti 30 000 göçmeni sınırdışı etmek istiyor Almanya da bu yılın sonunda 30 bin kişi sınırdışı edilecek. Sol Parti nin soru önergesine hükümet tarafından verilen Detaylı Çocuklara kıymayın efendiler
Atilay Ayçin: Dilek Gözüyılmaz Mehmet Bozışık Hava yollarında kadın olmak Yorulmak nedir bilmeyen yiğit işçi >> 2 >> 12 sayı 4 Bugünün suskunları ve sessizleri yarının kaybedeni olacak >> 8 Barışa ihtiyacımız Detaylı Demirtaş. Yeni Bir Yaşam İçin: Haftalık Haber Gazetesi. Çarşamba, 23 Temmuz 2014. Kadın düşmanı bir dünyada yaşıyoruz! Sayfa 11
T: 020 7923 08 38 M: 0742 948 14 90 E: haber@telgrafnews.com facebook.com/telgrafnewscom @telgrafnewscom Haftalık Haber Gazetesi Çarşamba, 23 Temmuz 2014 426 Yeni Bir Yaşam İçin: Demirtaş Halkların ve Detaylı TEKEL İŞÇİLERİNİ MECLİSE SOKALIM!
Devrimci İşçi Partisi Girişimi nin yayın organıdır. Fiyatı: 1 TL Boykottan Üçüncü Batıda işçi adaylar, doğuda Kürt adaylar Cepheye! 12 Eylül deki referandumdan daha fazla demokrasi çıktığını sananlar, Detaylı 2016 © DocPlayer.biz.tr Gizlilik Politikası | Hizmet koşulları | Geri bildirim