Yazarlar » İbrahim GEZER
Tarih: 28.10.2017 16:23:17 / 25406okunma / 0yorum
Bilgi ve bilimden koparsanız akıl tutulması yaşarsınız,
Düşünce hürriyetini yok sayarsanız beyin kanaması geçirirsiniz,
İnanç özgürlüğünden vazgeçerseniz kalp krizi geçirirsiniz,
Adaletten ayrılırsanız vicdan tutulmasına yakalanırsınız,
Toplumsal dayanışmayı kaybettiğinizde ise topyekûn felç olursunuz.
Hem ülke olarak, hem de ümmet olarak tam da bu durumun sonuçlarını yaşıyoruz. Akıl tutulması, beyin kanaması, kalp krizi, vicdan tutulması ve en nihayet felçlilik marazlarının hepsini birlikte yaşıyoruz. Sebep sonuç arasındaki bağları kuramıyor, sonuçların aslında sebepler olduğunu göremiyoruz. Bu coğrafyanın bilim insanları, siyasetçileri, bürokratları, eğitimcileri ve iş adamları olarak sorunlarımızı çözemiyoruz; sadece erteliyor ve kronikleşmesine yol açıyoruz.
Dünya bilimi, sanatı ve teknolojisinde karşılığımız yoktur. Tüm İslam dünyasının yüksek teknolojiye katkısı yüzde1´in altında… Dünyanın ilk bin teknoloji firması arasında dünyanın yüzde 25´ini oluşturan İslam dünyasından tek bir firma bile yoktur. Coğrafyamız neredeyse son 300 yıldır kriz, kaos ve çatışmalardan geçilmiyor. Dahası epey bir zamandır acının, ağıtın ve gözyaşının coğrafyasına dönüşmüş durumdayız. En kötüsü ise, bunun sebeplerini anlayabilecek bir entelektüel devinimden yoksun olmamız. Bu yüzden birey ve toplum olarak varoluşsal amaçlarımız üzerine kafa yoramıyor, daha iyi bir dünya nasıl kurulur sorusunu gündemimize bile alamıyoruz. Bunu yapamadığımız için de yüzlerce yıldır yaşadığımız bütün trajedilerin temelinde, bir türlü adaletli, katılımcı ve çoğulcu bir siyasal sistem kuramamış olmamızın yattığını göremiyoruz.
Yaklaşık 2,5 yıl halifelik yapan ve bilim, kültür ve teknoloji üretimi anlamında alabildiğine sönük geçen 90 yıllık Emeviler döneminin adeta parlayan yıldızı olan Ömer b. Abdulaziz, Hz. Ömer gibi adaletiyle maruf bir yöneticidir.
Günlerden bir gün şehirlerinden birinin yönetici ve eşrafından bir mektup alır. Mektup halifeye hitaben yazılmıştır: ‘´Ey emir-ül müminin epey zamandır, şehrimiz fakir düştü, eşkıya zuhur etti, yollar ve binalar tahrip oldu. Bize beytül maldan (hazine) biraz para göndersen de bu sorunlarımızı gidersek!´´ Bunun üzerine Ömer İbn Abdulaziz şöyle bir cevap yazar: ‘´Ey filanca şehrin yönetici ve eşrafı… Mektubunuzu okudum ve sorunlarınızı iyice anladım. Ümmetin hazinesinden size ayrılan payı daha önce göndermiştim, bu yüzden size ayrıca para gönderemem. Sorunlarınızı çözme konusunda size tavsiyem ise şudur; şehrinizin etrafını adalet suruyla çevirin ve yollarını zulümden arındırın.´´
Bir bilgenin de dediği gibi “Adalet, kutup yıldızı gibidir, merkezde durur ve bütün evren onun etrafında döner”. Adalet, tarih boyunca toplumların gelişip serpilmelerinin ve dirlik-düzenlerinin kaynağı olmuştur. Bir ülkede adalet varsa diğer bütün sorunlar katlanılır hale gelebilir, adaletin olmadığı durumda ise hiçbir çare derde deva olamaz.
Her şeye rağmen, dünyada politik istikrarı sağlamak için kurulan Birleşmiş Milletler ile ekonomik istikrarı temin amacıyla oluşturulan IMF gibi yapılar başta ABD olmak üzere birkaç ülkenin çıkarlarını korumaya odaklanmak yerine adaletli bir dünya arayışına odaklanmış olsalardı bugün çok daha barışçı, eşitlikçi ve adaletli bir dünyada yaşıyor olabilirdik.
Oysa günümüzün dünyası her geçen gün daha çok eşitliksiz ve adaletsiz üreten bir dünya olmaya doğru gidiyor. Siyaset, ekonomi, eğitim ve daha nice alanda yaşanan adaletsizlikler devasa boyutlara ulaşmış durumda... Bu konuda yapılan uyarılar, iyileştirme çabaları sonuç vermiyor, insanlar adaletsiz uygulamalardan elem çekmeye devam ediyor. Zalimler, pervasızca zulümlerini sürdürüyor. Filistin´de, Arakan´ da, Doğu Türkistan´da ve daha birçok yerde mazlumların ahı gökleri kaplıyor, çocukların elleri kolları kırılıyor, insanlara işkence ediliyor, hak ve hukukları ayaklar altına alınıyor, evleri yıkılıp ateşe veriliyor, kadınların namuslarına tasallut ediliyor ve milyonlarca insan yerlerinden yurtlarından sürülüyor. Sosyal medya vasıtasıyla da olsa gündeme taşınan bu zulümler maalesef etkili ve yetkili mercilerde bir karşılık bulmuyor. Sadi Şirazi´nin “Dünyanın bütün nehirleri bir araya gelse adalete susamış bir insanın susuzluğunu gidermeye yetmez” sözünde ifade ettiği gibi hiçbir çaba hiçbir tedbir adaletsizliğin açtığı yaraları kapamaya yetmiyor ve zalimler zulümlerini bütün pervasızlığıyla devam ettiriyor.
Adaletten en çok bahseden bir dinin müntesipleri olan Müslümanların ve İslam dünyasının durumu daha da içler acısı… Coğrafyamızın neredeyse tamamında anti-demokratik, gaspçı ve despot yönetimler ümmetin başına bela olmuş durumundalar. En büyük marifetleri, halklarını manipüle etmek ve ülke kaynaklarını sonuna kadar sömürmek… Bu halleriyle bu yönetimler, coğrafyamızdaki eşitsizliğin, adaletsizliğin ve bütün zulmün kaynağı durumundalar. Bu durumu değiştirmek için verilen mücadelelerde ise ideolojik amaçlar, adalet, özgürlük ve eşitlik arayışının önüne geçirildiği için sonuç almak bir türlü mümkün olamıyor.
Türkiye´de ve dünya da insanları ve kurtarma iddiasıyla yola çıkan birçok ideoloji, dini düşünce ya da siyasi yapılanma maalesef zaman içinde bir araç olmaktan çıkıp bir amaca dönüşüyor. ‘Ne için mücadele ediyorsun?´ sorusu, hemen her zaman, “şu ya da bu ideolojinin hâkimiyeti için” şeklinde karşılık buluyor. Hangi siyasi düşünce, fikir, etnisite, din ya da mezhebe sahip olursak olalım, bu soruya “adalet, özgürlük, eşitlik ve insan onuru için mücadele ediyorum” şeklinde cevap vermedikçe bu zulümler sürmeye devam edecektir.
Adalet mülkün temelidir. Her alanda adaleti esas almadıkça, kamu malını emanet olarak görmedikçe, liyakat ve ehliyete riayet etmedikçe, şura ve istişareyi- demokratik uygulamaları- esas almadıkça, insanların kalbini, beynini ve vicdanını özgür bırakmadıkça, sivil anayasa, eşit vatandaşlık, özgürlükçü teoloji ve eleştirel pedagoji gibi olgular üzerine kafa yormadıkça, ‘darbeler neden hep bizim coğrafyalarda olur; tiranlar, despotlar, tek adamlar neden hep bizim coğrafyayı mesken tutar; neden gelir dağılımı en bozuk ülkeler bizim coğrafyalarda ortaya çıkar´ sorularına cevap aramadıkça ve en önemlisi de adaletli, katılımcı ve çoğulcu bir siyasal sistem kurmadıkça sürünmeye devam edeceğiz demektir.. Zira Allah Teâlâ, insana akıl ve irade vermiş ve bu iradeye müdahale etmeyeceğini bildirmiştir. Yani tarihin ve hayatın yasaları insanların başları üzerinden değil, ayakları altında akmaktadır.
“Bir millet kendi durumunu değiştirmedikçe, Allah onların durumunu değiştirmez.” (Rad,11)
Anahtar Kelimeler: Vicdanımız, Kanıyor