Adam / Gündelik Yaşam / Milliyet Blog
Gözlerinin göğünde yeryüzünün en dibine düştüğüm adam!
Bu taşıdığın nasıl bir sevdadır ki; ellerindeki kanları siliveriyor bir dokunuşta? Var oluyorsun!
Bu kendine duyduğun nasıl bir nefrettir ki; ölmek için öldürüyorsun her vuruşunda? Yok ediyorsun!
Hadi durma şimdi; bana cennetinden bahset! Ölümün içine işlediği adımlarınla geçir beni karanlığından. Yalanlarını sunarak akıt hayatı. Zorla! Kim kendinden kaçabilir ki zaten, sakın korkma!
Sonra cehennemini anlat bana. Bir sevdayla bağlandığın hayatın kıyısından bak gözlerime. Yüreğinin aydınlığını saç. Saç ki gerçek dile gelsin. Ve her kelimen düğümlesin zamanı. Her kelimen temize çeksin tüm yaşananları. İtiraf et, sakın susma!
Ne cennet, ne cehennem, ne aydınlık, ne karanlık, ne başka yer, ne başka zaman!
Sen bana sadece kendini vadet. Vadet ki inanayım.
Cümleler su olup akmış senin gibi ...
ben de akıp gidiyorum kendimden bu aralar biliyorsun değil mi :)) 02.08.2010 9:20
Şiirsel bir anlatımla yazıldığı için gönle hitap ediyor. Pek dikkatli okuyamadım ama yine de güzelliğini hissettiriyor yazı. İyi yazmalar...
teşekkür ederim çok sağolun :)) 31.07.2010 11:50
senin hissettiklerin, gözlerin açılıncaya kadar sen vaatler aldığını düşünürsün ya da inanmak sonuna kadar ama hesap zamanı geldiğinde hep açıklar olur güzel yüreklim ve en önemlisi bunları en yoğun hissettiğin anlardır ve öyle anlamlıdır ki bu anlar... Sevgilerimi yolluyorum
bendekileri sorsan zaten cmleler yetmez ki anlatmaya. ama yürek hep bir bahane ara ya kendine savunmaya... 31.07.2010 11:49
sanır mısın ki kendini sunanlarla vaad edenler aynı kefede erir... Özlemişim seni de okumayı.
ben seni özledim ne olucak şimdi :))) 31.07.2010 11:49