yemek | Veni,vidi,vici..
17/09/2009 · 14:08
Ben yemek yapmayı beceremiyorum.. Bu cümle 25. yaş gününü yeni devirmiş bir genç bayana(!) yakışmasa da; gerçeği saklamaya ne hacet.. “Yemek için yaşayan” topluluğa ait olmama rağmen; pişirme aşamasına, mutfak işlerine ve yemek tariflerine pek ilgi duyamadım. (Küçükken ayda 1-2 kez tariflere bakmaksızın alakasız malzemeleri harmanlayıp anne-babama zorla yedirmeye çalışmamı saymıyorum)
Ben de bu yeteneksizliğimi kapatacak bir huy edindim ve hazırlanan yemekleri ya da pişirilmeye ihtiyaç duymayan gıdaları seramoni eşliğinde sunmayı kendime hobi edindim.
Üstteki şahane sofra -bu noktada mütevazi olmuyorum 🙂 – annemin evde olmadığı bir tatil sabahı babama hazırladığım kahvaltıdır. Her şey hazırlanana kadar odasından çıkmasına izin vermediğim için açlıktan dört döndüğünü; ama sofrayı görünce pek keyiflendiğini hatırlıyorum.
Bu resim şubat ayında bizim evdeki bir dost meclisinde çekildi..Beni tanıyanlar bilir ki; böyle görüntüler beni gerçekten oldukça cezbeder:) Yediğim lokmaları nasıl yakacağımı düşünmediğim ve yağlarımla barışık olduğum şişman yıllarımda böyle sofraların hakkını verirdim; fakat şimdilerde görerek doymayı öğrendim sanırım:)
Yeni adet edindim; birisi benden kahve isteyince; eğer imkanlar elveriyorsa mum ve çiçek süslemesiyle sunmayı tercih ediyorum:) Kahvenin yanına çok yakıştığını yeni öğrendiğim bir lezzet var; sakız reçeli..
Ağaçtan elde edilen damla sakızının şeker ve glikozla karıştırılması suretiyle yapılan, macun kıvamındaki sakız reçelinden çay kaşığıyla alıyorsunuz ve kaşıkla birlikte buzlu su dolu bardağa koyuyorsunuz.. Donup sertleşen reçeli de sade kahveyle birlikte afiyetle yiyorsunuz..
Tagged as damla sakızı, kahve, sakız reçeli, sofra, yemek