EMDR Terapisi Alan Bir Danışanla RÖPORTAJ : “DAHA İYİ HİSSEDİYORUM”
Arka planda, babam tarafından çocukluğumda yıllarca kullanıldım. Uzun bir süreliğine itildim/bastılrıldım; tekrar düzlüğe çıkana kadar. Deneyimlerime güvenerek eski kocama ve başkalarına kendimi ifade ettim - ama bana inanmıyorlardı ve hatta beni "yalancılıkkla" sucluyorlardı. Bu nedenle zamanla adalet inancını kaybettim. Ayrıca sık sık utanç ve suçluluk duydum.
Gün geldi, daha fazla dayanamayacağım bir noktaya geldim. Güçlü korkularım, panik ataklarım oldu ve hiç bir şekilde benlik saygım yoktu. Gücümün sonundaydim ve duygusal olarak ölmüştüm, terapi almadan muhtemelen hiç bitmeyecekti.
Daha sonra özel bir terapist araştırdım. Su anki terapistimi aradım ve telefonda sesini duyduğumda, hemen şöyle düşündüm: "Onunla kendimi iyi hissederim." Ve neyse ki terapiye onunla başlayabildim.
Soru: Ne tür bir terapi gördün? Terapi ne kadar sürdü ve randevular ne sıklıkta gerçekleşti?
Üç yıldır EMDR tedavisi görüyorum. Baslangicta her iki haftada bir, daha sonra her dört ila altı haftada bir gerçekleşti. Şimdi terapi birkaç seans sonra sona erecek.
Tedavinin başında sıklıkla panik atak geçirdim. Bu nedenle, ilk önce rahatlama tekniklerini uyguladık ve zihinsel olarak "rahatlamak" için yollar aradık.Ayrıca, defalarca çocukluğuma indik. Bu, "küçük, yaralı(travmatik) Dörthe" yi yani kendimi hayal ettiğim anlamına geliyor. Mesela, onun güvenli ve iyi hissettiği bir yere gidebiliyordum ya da onu neşelendirebiliyor, koruyabiliyor veya onunla birlikte gülebiliyordum. Ayrıca tamamen rahat hissettiğim güzel bir yerde olmayı hayal ettiğim yaratıcı yolculuklar yaptık.
Daha sonra, bilinçaltımdan küçük parçalar üzerinde çalıştık. Aklımda ortaya çıkan durumları veya görüntüleri görselleştirmek için EMDR tekniğini kullandık. Burada acığa cıkan birçok duygu vardı hatalarım, sucluluk, merhamet, öfke, nefret, umutsuzluk, şefkat ve çok daha fazlası. Bu bir duygu karmaşasıydı. Terapist bu duyguları sıralamaya ve işlemeye yardımcı oldu.
Genel olarak, terapi veya terapistin benim için doğru olduğundan hiç şüphem yoktu.
Bununla birlikte terapi esnasında terapistime kızgın olduğum anlar da oldu ve terapistim bunu anladı. Bu nedenle bazı şeyleri doğrudan ele aldı. Bir keresinde aile ferdlerimden başta babamı ve bazı kişileri affetmem gerektiğini söyledi. O zaman, “Bunu nasıl söyler?” diye düşündüm. Ama zamanla, başkaları için öfke ve nefreti kenara bıraktığımda sadece içsel huzur bulabileceğimi fark ettim.
Terapinin geçmişin hatıralarıyla ortaya çıkmaya devam etmesi ve çok şiddetli olabilen farklı duygulardan oluşan bir kaosa neden olması da bazen zorluklar doğurdu. Ama terapistim bunun üstesinden gelmem için bana çok yardımcı oldu. Bana çok nazik davranıyor ve ruhumun derinliklarine inmiyor ; çünkü bunun benim için çok fazla olacağını biliyor.
Terapi sayesinde hayatımda büyük bir adım attım. Kendimi tekrar sevmeyi ve saygı duymayı öğrendim. Artık kendimi olduğum gibi kabul edebiliyor ve şimdi daha güçlü hissediyorum. Ayrıca daha mutlu oluyorum, daha çok gülüyorum ve arzularımı daha fazla yaşıyorum. Ayrıca çevremin de, benim öncekinden daha farklı olduğumun farkında olduğunu görüyordum. Yavaş yavaş, hem fiziksel hem de duygusal olarak tekrar bir şeyler hissetmeyi öğrendim.
Zamanla, beni iyilestirecek ve iç dengemi yeniden kazanmaya yardımcı olacak çeşitli şeyler buldum. Örneğin, sıklıkla doğayla buluşuyorum, spor ve meditasyon yapıyorum dans ediyorum, müzik dinlemek ve enstrüman sesleri bana çok iyi geliyor.
Terapi sayesinde, hayatımda yanlış giden birçok şey bende cözüme kavuştu. Mesela kocam bana ne olduğuna asla inanmadı ve daha önce babamın yaptıginın aynısini yaptı. Daha önce, bu durumu sadece kabul ediyordum, ama şimdi değiştirmek için gücüm var. Kocamdan yakın bir zamanda ayrılıyorum.
Her şeye rağmen, çocukluğumdaki deneyimleri terapide işlemek beni yeniden şekillendirdi. Sürekli etrafımdaki her şeyi gözlemliyorum, daha hassasım ve daha fazla empati duyuyorum. Bu durum demans hastaları ile çalışan bir bakıcı olarak benim işimde bana cok yardımcı oluyor. Sonuç olarak, demans hastaları ile çok fazla olumlu şeyler yapıyorum ve bundan da gurur duyuyorum.
Ayrıca, kendimden daha emin olduğumu hissediyorum ; yerinde bulmadığım şeylere, örneğin işyerimde gerçekleri söylüyorum. Zaman zaman kısmen saldırıya geçiyorum ama çekinmiyorum bunun için mücadeleye devam ediyorum.
Çocukluk deneyimlerimi işleyene kadar hala uzun, engebeli bir yol olduğunu anlıyorum. Hala güçlü hislerin ortaya çıkması ve belli durumlarda “sürüklendiğim” ya da bedenim artık hissetmediğini hissediyor. Ama terapi sayesinde kendimi fiziksel ve zihinsel olarak çok daha güçlü hissediyorum ve bu yolu bu şekilde gidebileceğimi biliyor ve istiyorum.
Gelecek için hedefim mağdur rolüne düşmemek ve kendime acıma, aynı zamanda hata(yapan) için daha fazla acıma hissetmemek. Bunun üzerinde çalışmaya devam etmek istiyorum.
Ayrıca, istismar mağduru olan diğer kişileri cesaretlendirmek ve güçlendirmek istiyorum. Şiddetin veya cinsel istismarın gerçekleştiği zaman başka bir şekilde görünmemeleri için ve bir çocuğun ağladığında veya fazla dikkatli davrandığında uyanık olmasi için çalışmak istiyorum. Çoçuğun kötüye kullanımı hakkında bir şey söyleyip söylemediğini kimse sorgulamamalı. Son olarak, tüm bunlara ilaveten EMDR terapisi yapılmasının kesinlikle değerli olduğunu söylemek isterim.
Röportaj: Dr. Christine Amrhein