Siz hiç ılgıt ılgıt akan bir pınarın feryadını işittiniz mi? Şarıl şarıl çağlayan o sesime kulak verin şimdi... kanlı sahranın ilk şahidi benim; hani şu babayı evlattan ayıran, evladı biçare perişan sahranın yangınına atan, o hengamenin ilk tanığı benim.
O siyahi günün en acı karesine, ciğer yangınına, hasrete, vefaya, teslimiyete, kıblegahta gözyaşına şahit olan benim. Seraba bakar gibi bakılan, ama gerçek olup asla çare olamayan benim.
Fırata ulaştığında Haşimi Dolunayı, kırbasına suyu doldurmadayken, göz göze geldiğimde bir damla suyu ağzına koymayan vefasına şahit benim. O çocuklara medet olmaya çalışırken, Aslanlar gibi yiğitçe savaşıp, çaresiz, eli boş çadırlara dönen Abbasın gayretine şahit benim.
O gün anlatamadıklarım , bugün gözlerimden dökülüyor birer birer. Çoraklaşmış topraktan yükselen alev sıcaklığı o minik bedenlerin bağrını yakarken, bu uğurda elini kolunu yitiren Abbasın çabasına şahit olan benim.
Ne yer, ne gök, nede çol toprağı, o gün ağlamayan kimse kalmadı,,,Peki o vefasizlığa benim gücüm nasıl dayansın. İmdada yetişemediğim için ihanete ağladım. Evet ben fıratın akan pınarıyım, her bir damlama, her bir zerreme ağladım.
Rubabın acılı feryadı kulakları, yürekleri yakarken, suyun sesine kızgın olan benim. Evet ben Fıratım, o gün neler görmedim, neler duymadım ki, şahit olduklarımı anlatmaya mecalim yok inanın. Evet benim o, Rugeyyenin Amcacığım, Kerbelanın dolunayı, bir damla su, diye narasını işiten. Katlini vacip gören bir gurup caninin, ganimet toplama hevesi beni yiyip bitirmekteyken çocukların iniltilerine şahit benim.
Zehra selamullahi aleyha diliyle çocuklara umud olan Zeynebi gördüm ben. Haydar duruşlu, nebevi kokusuyla vuslata hazırlanan Zeynebin sessiz gözlerine bakmaya utanmaktayım. Ey kutlu azize, sevdalıları mest eden elvedana şahit benim. O siyahi günün kara lekesi boğazıma düğümlenmiş semavat yıldızlarını izlemekteyim.
Siz hiç eli kolu bağlı bir tanık olmak nedir bilirmisiniz? Rugeyyenin baba ne olur gitme diyen feryadını işiten, o biçare benim... Ali asgerin bağrını delen susuzluğun çığlığına hapsolmuşluk nedir bilirmisiniz? Evet ben fıratın o akan suyuyum. Hani şu altı aylık Ali Asgerin boğazından geçemeyen benim.
Benim adım Fırat!
Gecenin demine düşmüş sine ağrım, Şimdi sizide en derin acıma ortak etmişken İmamım gelir gözlerimin önüne Vakarlı yürüyüşü ile düşman karşısında dik durduğunda tufanlar esmekteydi aleme, o bir baba, bir kardaş, bir yoldaş, en önemlisi Zamanının İmamı, ve o bir umuttu. Fıratın akan pınarından medet ummayıp Ceddi Resul eliyle Kevser havzundan sirap olmaya hazırlanan şehide şahit benim.
Girdabın gediğinde yetişen hüzne,
Çıkmazın tufanında saklı kalmış benliğe.
Kahırlarla dolu Kerbelaya tanık benim.
Aşıkların gönlüyle Kerbelada güzellikten başka birşey görmeyen Kevser'e Hasret benim.