Sınır – aygestan
November 27, 2016 November 30, 2016 disaridanyiyecekkabulediyoruz
Kars gibiydi biraz Ani de. Çok sakin. Tek tük insan.
Sonra Armen diye biriyle tanıştım Erivan’da. Burada adı Armen olan çok.
Otlara, taşlara takıldı hep gözüm. Kızdım da arada kendime bu yüzden. Bilmiyorum. Otlarda taşlardaydı belki de hikayeler.
Sınıra inince tedirgin de oldum biraz şimdi burda bulunmamam mı gerekiyor, bu kadar da inmemem mi gerekiyor diye. Karşıda gözlem kulesi. Nehir kıyısına tel çekilmiş.
Ani’ye Anı diyor tabelalar. Ermeni kelimesi geçmiyorlar hiçbir yerde demişlerdi. Fethedilmesinden, camiye dönüştürülen katedralden bahsediyor tabelalar genelde. Hatta öyle ki caminin mimarisi bilmem kaç yüzyılında yapılan bir caminin yapısına benziyormuş. Çok da okuyasım gelmedi çoğu zaman yazanları.
Eskiden askeri bölgeymiş ya Ani’nin girişindeki tabeladaki delikler de beni düşündürttü. Acaba askerler bunu hedef tahtası olarak mı kullanmış diye, ya da sonradan yapılmıştır belki bilmiyorum, nedir o delikler.
Ulaşım olmayan bu yere taksiyle ya da kendi araçlarıyla geliyor insanlar. Benim için de güvenlik görevlisi birilerinden rica etti dönüş yolculuğum için. Güvenlik görevlileri hemen bitişikteki köyden. Girişte birşeyler satan çocuklar da öyle. Canları sıkılmıyormuş, muhabbet edip oyun oynarken geçiyormuş zaman.
Bindiğim arabadaki kadın da burayı çok sevdiğini söyledi, çoğu insan sevmese de dedi.