Hayat Kumbarası - Berfu Aksoy
Güzel mi oralar ? Beklentilerini karşılıyor mu ? Rahat mı için, mutlu musun ? Yoksa arkada kalan gözün dolu mu, hala bir tarafın buralarda mı ? Biliyorum özlem yüklü için. Aklının bir köşesi buralarla dolu. O zaman gitmekte neyin nesi şimdi ? Sizde bazen her şeyi bir kenara bırakıp, kaçıp gitmek isteyenlerden misiniz ? Tüm insanlardan uzak, kimseyi görmeden, konuşmadan. O kadar yormuşluğu var mı insanların sizi de, üzmüşlüğü kırmışlığı. . . Fesat düşüncelerle yüklümü etrafınız, kıskançlıklarıyla hırpaladılar mı yoksa sizi de? Düşüncesiz davranışları içinize oturdu mu, sivri dilleri incitti mi kalbinizi, ya onların duymayacağınızı sandığı zamanlar kulağınızdan sızanlar. . . Sahi siz hiç kaçıp sessiz bir dağ evine yerleşmeyi ya da nehir kenarında bir yere gitmeyi hiç mi düşünmediniz ? Belki yüreğinizin yorgunluğundan, beyninizin sürekli sizden bağımsız size bir şeyler fısıldamasından belki de ruhunuzun ağırlığından . . . Sessizce kaçıp gitmek . . .
Her şeye rağmen yok mu hepimizi durduran sebepler. Kimimiz ailemizi bırakamazken, kimimiz sevgilimizi, evcil hayvanımızı belki de dostlarımızı düşünüp kaldığımız. . . Gidiş yollarımızı sorumluluklarımıza bağladığımız. . . Ne büyük yüreğe sahip olmaktır gitmek bir çoğumuz için. Ne kadar büyük bir kelimedir o altı harf. GİTMEK . . . Peki ya tam tersini hiç düşündüğünüz oldu mu hiç ? Ne olursa olsun kalmayı gönülden istediğiniz, yürekten inandığınız, inadına kalmayı seçtiğiniz. . . Hayat denilen şey tecrübelerden geçiyorsa, tecrübeler deneyimler sonucu elde edilen kazançlardan ibaret değil midir ? Her kaçıp gidiş biraz kaybediş, biraz vazgeçiş, birazda eksiliştir. Koleksiyon yapın hayatınızdan. Biriktirin tüm mutluluğunuzu, hüznünüzü, kızgınlığınızı, her şeyinizi. Koleksiyonlar yıllar sonrada olsa değer kazanır. Siz yıllar sonrasının yatırımından kaçmayın. Hayatın her saniyesi ömrünüze bir yatırım, yarınlarınıza bir ders, geçmişinize bir anıdır. Kırılın, üzülün, kızın bazen sevin bazen sevilin ama hayatı kumbara gibi yaşayın. Her günü cebinizden eksilterek değil gününüzden arttırdığınız kazançlarla doldurun. Hüznünüzle, sevinçlerinizle, öfkeniz ve mutluluğunuzla koca bir kumbara yaratın kendinize. Belki bazen ağır bazense hafif gelecektir lakin unutmayın. “ Allah her kuluna taşıyabileceği kadar yük verir.” Elinizi taşın altına koymaktan korkmayın. Çünkü taşın altından ne çıkacağını bilemezsiniz. Bırakın bazen ezilsin elimiz, acısın canımız ama elbet biz bunlarla olgunlaşırız. Cesaretle taşın altına koyduğumuz elin karşılığını elbet bir gün alırız.
Evet gitmek yürek işidir ama kalmak cesaret ister ve gitmek kaçışsa bu asla tek kişilik yaşanmaz. Çünkü her insan kumbarasını yüreğinde taşır. Her birikim yürekte birikir.
Öyleyse yüreğinizle cesaret ederek yaşamanız dileğiyle . . .