Teyzen Teyfik: Dogru yerde, yanlis yolda
Gönderen teyzenteyfik zaman: 10:37 ÖS
Belki bir gün başka birine böyle bir jest yapma imkanın olacak, veya bu olanı unutup bir gün yine boş bulunup, sonra yine hayıflancaksın.
Biliyor musun, hayat hep böyle.
Himm, belki de o kucuk cocuk bu ani hep soyle hatirlayacak:
"O abla, acaba kimin icin aldi o kitabi? Herhalde onun da kucuk bir cocugu olmali. Kiz mi, erkek mi acaba? Peki tam olarak kac yasinda? Benden kucuk mu buyuk mu? Ha bi de benden daha mi guzel?"
iki ihtimal de var, ben bensem eger, ikisini de yaparim bir cok defa, bu ömrü bitirene kadar. Hayat böyle degil mi?
ama ne cocugu var bu ablanin ne de o kitabi okuyabilecek bir cocuk arkadasi, yakini! Bu abla nasil bir abla ki!
Aslinda ben ilk gelisme caglarindaki oglan cocuklarina nedense hep bir sefkat ve hafif bir acima hissederim. Sanki onlarin gelisimi, büyümesi, degismeleri biz kizlarinkinden daha agir gibi gelir bana. Hele kitapcidaki gibi, biraz daha büyüyünce, böyle cekingen, ürkek, kendimi nereye koysam da kimse benimle konusmasa, görmese beni, der gibi olan minik erkek cocuklarina.
Kitap ve sahaf benim için neredeyse aynı. Hayatta başka yerlerden kitap alamıyorum. Elim gitmiyor yeni kitaplara.
Ne diyeceğimi unutmadan diyeyim. Üzülmeyin, mutlaka telafisi olacaktır. Belki bir yerlerde karşılaşırsınız da o masalları siz anlatırsınız o çocuğa. .)
Keske görsen bu sahafi, kesin cok seversin. Tavana kadar uzanan raflar, sonra ortada üstü tasarim, resim, fotograf kataloglariyla dolup tasmis masalar, kasanin oldugu masanin arkasinda yine kitaplarla dolu bir ic odayi gösteren bir pencere. Ve her taraf mis gibi, tertemiz, kitaplar son derece bakimli.
Yok, telafisi olmaz bu isin, biliyorum.
Belki dedigin gibi olur ama bu imkansiz neredeyse.
herkes niye aynı renk şemsiye taşıyor? sizin gelsengirşen (bunu da uydurdum ismi güzel diye) belediyesi siyah iç karartıyor diye böyle bir karar mı aldı? (bodrum'un evlerinin beyaz badanalı olması gibi)
böyle bir anı bu derece önemsediğine göre mutlaka benzeri birçok jest de yapıyorsun. e, mesela, bir üstteki posttaki jest. kitabçı hikayesi değişik olsa orada adı geçen birçok kişiyi de sevindiremeyecektin şimdi.
(o yaşlardaki oğlan çocuklarının dünyası çok güzeldir, onları hiç merak etme).
Simon, bence mutesebbis bir Turk kosede tezgah acmis ve aniden bastiran yagmuru ucuz sari semsiyeler satarak nakite ceviriyor olabilir:)
Henuz 8 aylik bir erkek cocuk annesiyim ve bazen bir bayan olarak acaba onun ic dunyasina yeterince nufuz edebilecek ve onu dogru anlayabilecek miyim diye kara kara dusunuyorum. Hikayedeki erkek cocugun ic dunyasiyla ilgili sozlerin o yuzden ilgimi cekti. Keske biraz daha acsaydin bildiklerini...
bizim villingen sivenningen`deki (ben de uydurdum:) bir sarayin bahcesinde cekmistim fotografi. Belki de turistik bir kafiledir ve hepsine ayni semsiyeden dagitilmistir.
Yukaridaki jestin bu hikayeyle ilgisi yok (sanirim). Ilgili oldugu hikaye bastaki cümlelerde geciyor zati.
O yastaki oglan cocuklarinin hepsinin dünyasinin cok güzel olduguna kesinlikle katilmiyorum ve onlari da merak etmeye devam ediyorum.
Zaten bu konudaki fikrim tanidigim ya da karsilastigim bir kac örnekten ibaret.
Kremali'nin annesi Ayse Sule,
yok, ortada tezgah acmis türk falan yoktu :)
pek bir bildigim yok aslinda. Sadece bir kac tecrübeden dolayi olusan bazi hislerim var.
tabi ki başından geçen iki olay birbiriyle ilgilidir. ilki farklı gelişseydi, ikincisi de farklı gelişebilirdi. diziyi izlemezdin, öyle tepki vermezdin, aklına o post gelmezdi, veya gelse de yapmazdın. hep belki'li, çok değişkenli.
o yaştaki çocuklar için daha içeriden bilgi sahibiyim. bir tek okula gidemeyenleri için katılabilirim. genel olaraksa ben de sana kesinlikle katılmıyorum. kesin'in altını da çok sivri şekilde çiziyorum.
Eh madem iceriden bilgi sahibisin ve de Teyzen'e kesinlikle katilmiyorsun, seni dinliyoruz Simon:) Zaten ben de soruyu sana sormustum. Ama Teyzen cevaplayinca ve de senden ses cikmayinca neyse demistim...
a, evet, ben de neyzen'e sordun sanmıştım. o da kendine alınmış:)
bence o yaştaki erkek çocuklar çok güçlüdür. başlarına kötü şeyler de gelse, çok zorluklarda yaşasalar çok zengin bir dünyaları vardır. sevildikleri sürece, bir de yaşıtlarından, arkadaşlarından çok çok eksik hissetmiyorlarsa evin en güçlüsü onlardır. ne depresyon tanırlar ne bunalım. oynayacak, ilgilenecek ne çok şey vardır, ve zamanla keşfedileceğini bildikleri ne kadar çok şey (mesela kızlar:).
Ben de sasirmistim zaten canim!