Fatma Çiçek – Anadolu Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu
Hazırlık okuluna dair hatırladığım en net şeylerden biri bir arkadaşımın “hocam apple ne?” sorusu. Böyle başladı benim için. Apple ne demek onu bile bilmeyen bir grup insan düşünün. Sayfalarının her bir yeri anlamı yazılmış kelimelerle dolu olan kırmızı bir kitap. Elementary seviyesinden önce beginner kitabını da gördük hatta.
Sonra kur atladıkça azaldı bilinmeyen kelimeler, karalanmadı önceki kadar sayfalar. Gözde büyüyen şeyler azaldı, küçüldü.
En alt seviyeden başlayarak hiç takılmadan bir senede bitirmek çok da kolay olmadı tabii, ki zaten kimse başlangıçta kolay olacağını iddia etmiyor. Ben o gün ne işlendiyse eve döndüğümde tekrar etmeye çalıştım çünkü dili kısıtlı zamanda öğrenmeye çalıştığınız için çok fazla bilgiyi aynı anda sindirmeniz gerekiyor.
Bu yüzden yaptığım tek şey dersi düzenli olarak derste anlamaya çalışmak ve tekrar etmekti.
Hocamın söylediği bir sözü de kulağıma hep küpe yaptım: “ Kendinizi İngilizce’ye gömün”. Benim elimden gelen buydu, en iyisini yapmaya çalıştım ve kalan kısmı da değerli hocalarım halletti.
Bu konuda uzman olmasam da kendimden yola çıkarak söyleyebilirim ki motivasyon çok önemli bir detay. Herkes gibi ben de zaman zaman çok yoruldum, sıkıldım ama çalışmayı hiçbir zaman tamamiyle bırakmadım. Ben de hala birlikte olduğum arkadaşlarım da elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalıştık. Bazen tembellik ettiğimiz oldu ama bu süre hiçbir zaman çabaladığımız zamanı geçmedi.
Şu an Eskişehir’de 4. senem ve 3. Sınıf business administration öğrencisiyim. Son senemi İngiltere’de okuyacağım ve düşündüğüm zaman hazırlığa daha yeni başladım.
Herkesin idealleri, hayalleri vardır ya da hiç yoksa bile hazırlığı geçmek sizin için bir fayda sağlayacaksa ve bunu sizden önce kendi çabalarıyla başarmış sayısız insan varsa neden bunu siz de yapmayasınız ki?
Previous postLet’s Play Scrabble! (March 3, TV Room 1, 2pm)
Next postGözde Taşkın