EMİN Çölaşan, Hürriyet Gazetesi yazarlarından. Onu, büyük bir dikkatle okuyorum. Çünkü Çölaşan, Cumhuriyet devrimizin tipik aydınlarından (!) biri. Hiç bilmediği konulara, bıçkın bir delikanlı tavrıyla giriyor ve var mı bana yan bakan anlamında naralar atıyor.
Büyük bir cesaretle, hatta cür'etle yazdığı doğru. Cür'eti, milletimizi ayakta tutan temel meselelerimizi, kültür değerlerimizi bilmemesinden kaynaklanıyor. Onu okurken, J.J. Rousseau'yu hatırlıyorum. Rousseau, Hatıralar'ı yazarken diyor ki:
- Bir zamanlar, bütün müspet ilimler karşısında başım havalarda, ellerim arkamdaydı. Okumaya, öğrenmeye başlayınca, önce ellerim arkamdan çözüldü, sonra başım göğsüme düştü!
Emin Çölaşan, milletimizin kültür değerleri karşısında müstehzi, mağrur, cesur ve münkir duruyor. Mesela, bir insanın hafızasına kaybetmesi ne ise tarih şuurundan yoksun yaşaması da odur. Kendi tarihini inkar eden bir adam önce kendisini kelepçeliyor demektir. Çölaşan gibi bazı kimseler sanıyorlar ki, Cumhuriyetimizi övmek için, Osmanlı'ya sövmek lazımdır. Bilmiyorlar ki Atatürk'ü ve Milli Mücadelemizin bütün lider kadrosunu, sövüp saydıkları o Osmanlı yetiştirmiştir. Bilmiyorlar ki, Osmanlı olmasaydı ne cumhuriyet olurdu, ne de Atatürk! Cumhuriyet ne kadar bizimse Osmanlı da, Selçuklu da o kadar bizimdir.
MESELå ben, iddia ediyorum ki Emin Çölaşan, İslam üzerine, 16 sayfalık olsun bir kitabı, ya hiç okumamıştır veya okuduğu halde hiç anlamamıştır.
Bunu, onun yazılarından çıkarıyorum. Daha farz ile sünnet'in ne demek olduğunu bilmeyen bir kimseye, kim başka nazarla bakabilir ki?
Bakın şimdi, Çölaşan, geçen haftaki bir yazısında diyor ki:
- Şemsettin Günaltay, geçmişte başbakanlık yapmış, dini yönü güçlü bir devlet adamı. Ama yobaz, mürteci, din tüccarı değil!
Şimdi ben burada, bütün idrak ve insaf sahibi okuyucularımızın önüne, İstanbul'da, 1931 yılında Devlet Matbaası'nda basılan ve üzerinde Prof. Dr. Şemsettin Günaltay'ın da imzası bulunan 4 ciltlik TARİH Kitabı'nın 2. cildini açıyorum. Bu kitabın 89. sayfasında deniliyor ki:
- Muhammed, 40 yaşına geldiği zaman, vatandaşlarını, kendinin bulduğu ve doğru olduğuna inandığı, yeni bir dine davete başladı!
1950 yılına kadar liselerimizde okutulan Şemsettin Günaltay imzalı bu kitabın 90. sayfasında ise şunlar yazılı:
- Muhammed'in koyduğu esasların toplu olduğu kitaba Kur'an denir!
- O, Araplar'ın ahlak ve adetlerinin pek fena ve pek iptidai ve islaha muhtaç olduğunu anlamış, bunları islah için tenha yerlere çekilerek senelerce düşünmüş ve yıllarca tefekkürden sonra kendisinde vahiy ve ilham fikri doğmuştur!
- Muhammet, uzun bir devirdeki tefekkürlerin mahsulü olan ayetleri, lüzum ve ihtiyaca göre takrir ediyordu.
Gördünüz mü Emin Çölaşan'a göre, dini yönü kuvvetli olan devlet adamı, başbakanımızı.
Gördünüz mü yobaz, mürteci, din tüccarı olmayan Prof. Dr. Şemsettin Günaltay'ı?
Şimdi biliyorum ki Emin Çölaşan, bağrını yumruklayarak, Örneğin ne var bu cümlelerde diyecektir.
(Çölaşan, mesela kelimesi Arapça olduğu için ondan tiksiniyor, onun yerine Ermenice'nin Orinagin kelimesinden yontulma örneğin kelimesini kullanıyor.)
DOĞRU...Bu ifadelerde İslam adına, insaf adına, idrak adına ahlak adına hiçbir şey yok.
Yalnız, anladığımız çok önemli bir değerlendirme var... Mesela kim 'Kur'an Allah kelamıdır. Onda Hz. Muhammed'den tek kelime yoktur. İslam, Hz. Muhammed'in bulduğu bir din değildir. İslam, Allah'ın koyduğu bir nizamdır' dedi mi Çölaşan'a göre gericidir, yobazdır, din tüccarıdır!
Kim Şemsettin Günaltay gibi yazarsa, konuşursa, inanırsa, o devrimci, ilerici aydın bir kişidir.
Emin Çölaşan, çölde kalan, kavrulan bir adamdır.
Vay ona inananlara!
(Yavuz Bülent Bakiler, Tercüman)