Bab-ı Huzur: Ocak 2015
Bütün hayatımız boyunca beklediğimiz ve nereden geleceğini bilemediğimiz huzuru arıyoruz. Ve tükenmez huzur arayışımız hayatta kalmamızı sağlıyor.
Gönderen bab-ı huzur zaman: 21:55 Hiç yorum yok:
Ne güzeldi mektup arkadaslıkları...
Bembeyaz kagıtlara en safi duygular dökülerek hasbihalleşmek...
Önce selam edilir gözlerden öpülerek başlanırdı mektuba ve öylede son bulurdu...
Öyleya önce selam sonra kelam düsturdu...
Sonra hal hatır ..
Biraz gecikse yazışmalar merakta kalınırdı.
İyimi ,afiyettemi ,zordamı.
İçine hatıra olsun diye konulurdu hediyeler
Olurdu da ..
Mektubun kendisi idi hatıranın ta kendisi
Sizinde sakladığınız mektublarınız var mı?
Kahvenin hatrı olur da mektubların olmaz mı?
Berrin Türkoğlu Kaya﻿
Bloğumda bana ait yazılarımı isim belirterek kaynak gösterirseniz sevinirim.
En azından kul hakkına girmemiş olursunuz.
Gönderen bab-ı huzur zaman: 18:00 Hiç yorum yok:
Acıtınca kaçınılmaz hale geliyor iç geçirme.
Gönderen bab-ı huzur zaman: 13:05 Hiç yorum yok:
Mihnet, Rabia’nın rahatıydı,
Hüzünle ihya olurdu, rahatlıktan şüphe duyardı.
Bir süre ayağına mihnet takılmasa, gönlü incinmese dünyadan,
“Ah ne kusur ettim de Sevgili beni hatırlamadı” diye ağlardı.
Ne zaman dertler onu bulsa, “Dostum bu gün beni andı” der ve rahatlardı.
Değil mi ki gaflet nefsi şâd eder.
Dert ise Sevgiliye yakınlıktır.
(Gün doğmadan gecenin karnından neler doğar.)
Cihânın nimetinden kendi âb-dânemiz yeğdir
Elin kâşanesinden köşe-i vîrânemiz yeğdir
Gönderen bab-ı huzur zaman: 13:04 Hiç yorum yok:
Gönderen bab-ı huzur zaman: 12:23 Hiç yorum yok:
Biz ki acılarla olgunlaştık.
Biliriz kederi, kahrı ve zulmü.
Nice onmaz denilen yarayı,
Acılarla sargılamadık mı?
Gönderen bab-ı huzur zaman: 11:10 Hiç yorum yok:
Bir ses bana: 'Gel ' dese
Ben o sesi işitsem,
Gönderen bab-ı huzur zaman: 17:31 Hiç yorum yok: