KUZKA'NIN ANASINI GÖSTERDİK
20.01.2010 11:32 Karakter boyutu : İsrail Savunma Bakanı Ehud Barak’ın Pazar günü Ankara’ya gelmesi, merkez basında ayrı bir mutlulukla karşılandı. Merkez basındaki pekçoklarına göre, Barak’ın bu ziyareti, İsrail Dışişleri Bakanı Yardımcısı Danyel Ayalon’un yol açtığı krizi giderme odaklıydı; örneğin Hürriyet gazetesine göre, “Barak’ın ziyareti, İsrail’le buzların eridiğine işaret ediyor” İsrail, Ayalon’un ağır hareketini telafi etmek istiyordu.
Ayalon krizi, Türkiye’de uzun zamandır taraftar basınla özdeşleştirilen “dezenformasyon” alışkanlığının asıl kaynağının merkez basın olduğunu bir kez daha göstermiş bulunuyor.
Tivyaev: “Türkiye Barak ile Lieberman arasında serseme döndü”
Öncelikle, Odatv’de de sıklıkla vurgulandı, İsrail’in hafta içinde Türkiye’den özür dilediği “haberi” yabancı basındaki yorumların bilinçli biçimde abartılmasından imal edilmiştir. İsrail yönetiminin köktenci siyonist kanadından Danyel Ayalon’un yaptığı, diplomaside eşine az rastlanır bir aşağılama olup daha önce ABD’de Türk büyükelçilerine yönelik benzer muamelelerin tersine, açıkça ve lümpenlik dozu en yüksek tutularak gerçekleştirilmiştir. Yalnızca Lieberman’ın partisinde değil, diğer kesimlerde de, Tayyip Erdoğan’ın Davos’tan başlayan ucuz gösterilerine yanıt verildiği kanısı hakimdir.
Ayalon’un yaptığı hareketin, İsrail kamu kanaatinde büyük memnuniyet uyandırdığı kesindir. İsrail’le arasında geleneksel bağlar bulunan Türk basınının, İsrail’deki bazı çevrelerin köktenci siyonistlere “uyarılarını” yansıtmasına kanmamalı. Kadima Partisi’nden, İsrail-Türkiye Parlamentolar Arası Dostluk Grubu’nun başkanı, Rus kökenli Robert Tivyaev en belirgin örnektir. Tivyaev, göreve geldiği ilk andan itibaren, Rusya bağlantılarını da kullanarak, Türkiye ile İsrail arasındaki “Van münüt” krizini aşma yolunda yaptığı çalışmalarıyla biliniyor. Ayalon’un ağır hakareti karşısında söylediği, anlamlıdır: “Türkiye, Lieberman ile Barak arasında serseme döndü; ikisi de Türkiye’yi bir fiskeyle birbirine atıyor.” Tivyaev, kuşkusuz, Türkiye’yle fazla oynamamak gerektiğini belirterek, “Yalnızca Tayyip Erdoğan’a haddi bildirilmeliydi, televizyon dizileriyle hiç ilgisi olmayan büyükelçiyi aşağılamanın gereği yoktu,” sözlerini eklemektedir. Likud’un ılımlı çeşitlemesi olarak bilinen Kadima Partisi’nden, üstelik Türk-İsrail ilişkilerinden sorumlu bir siyasetçinin gösterdiği nettir: Bizim “özür” olarak bildiklerimiz yalnızca üslup ve dozaj üzerine “şerhler” oluyor. İsrailliler’de “Tayyip Erdoğan’a haddini bildirme” konusunda bir ortaklık bulunuyor.
Lieberman’ın görevden almayacağını söylediği Ayalon’un tehdit ve aşağılamaları sürerken, İsrail’in ünlü gazetecilerinden Haim Şalev “Ayalon, Türkiye’ye Kuzka’nın anasını gösterdi,” demektedir. On dokuzuncu yüzyıl Rus taşrasının bu ünlü deyimi, kış aylarını toprağın derinliklerine gömülerek geçiren Kuzka’ya, mayıs böceğine atfen, “birini yerin dibine batıracak denli aşağılamak,” anlamında kullanılıyor. Ünlü Sovyet lideri Hruşçov’un, Ekim 1960’da Birleşmiş Milletler’de yaptığı konuşmada, ayakkabısını sallayıp ABD’ye “size kuzkanın anasını göstereceğiz” yollu bağırmasıyla deyim Rus köyünden çıkıp diplomasi diline de girdi.
Şalev’in Hruşçov anıştırmasının rastlantı olmadığını belirtmek gerekiyor; Ayalon aşağılaması, tersinden bir Hruşçov vakasıdır. Hruşçov’un o meydan okuması, büyük Cezayir kurtuluşçusu Franz Fanon’un da söylediği üzere, Arap dünyası üzerinde büyük moral etki uyandırmıştı. Şimdi ise, Tayyip Erdoğan’ın ABD’ye dayanarak yaptığı ucuz gösterilerini, İsrail’e meydan okuma olarak yorumlamak isteyen ezilmiş Arap toplumlarına da bu aşağılamayla mesaj verildiği kesindir.
Bu tablo karşısında herkesin bildiğini yazmadan geçemeyiz. Ayalon’un bu ağır hakareti ve İsrail hükümetinin samimiyetsiz “ayıplamaları” karşılığında onurlu bir yönetimin vereceği tek denk yanıt, İsrail’le diplomatik ilişkileri kökten sorunsallaştıracak adımlar atabilmektir.
Barak Ziyareti: Organik Bütünleşme Sürüyor
Tam da bu bağlamda, Ehud Barak’ın ziyareti, Türkiye’nin aylardır sürdürdüğü İsrail’le “dalaşma” siyasasının sınırlarını gösteriyor.
Ziyaret hiç de merkez basının toplumumuza anlattığı gibi, “ilişkileri yumuşatma” hedefli olmayıp Şubat 1996’da iki ülke arasında gerçekleştirilen stratejik işbirliği anlaşması kapsamında, rutindir. Başka deyişle, Şubat 1996’dan bu yana, İsrail ile Türkiye yetkilileri, en başta askeri ve istihbaratı ilgilendiren konularda işbirliği için, düzenli olarak bir araya gelmektedir. İsrail ile bağımlılığın en somut belgesi olan Şubat 1996 anlaşması gereği İsrail Savunma Bakanı’nın Türkiye’ye kabulü, basın tarafından AKP hükümetinin “İsrail’e meydan okumak” gibi boyundan büyük ambalajlara sarılmış olduğunu da gösteriyor.
Ağır dezenformasyon altında şunu da açıklığa kavuşturmak gerekir; İsrail Savunma Bakanı’nın Türkiye’deki muhatabı, Cumhurbaşkanı, Başbakan ya da Genelkurmay Başkanı değil, Türk Savunma Bakanı’dır. Dolayısıyla söz konusu üç makamın, bir başka ülkenin Savunma Bakanı’na randevu vermemesi değil, vermesi şaşırtıcı olurdu. Üstelik, İsrail Savunma Bakanı’nın, bu rutin diplomatik görüşmesini, Türkler’in tatil, İsrailliler’in çalışma günü olan Pazar günü gerçekleştirmesi de İsrail’in dominant konumunu anımsatması olarak yorumlanabilir.
Metres İlişkisinin Tarihçesi
Tayyip Erdoğan’ın her gösterisinde İsrailli yetkililerin anımsattığı tarihsel gerçekler, AKP iktidarında da sarsılmadan varlığını koruyor; Türkiye ile İsrail, egemenleri arasında çok sıkı, hatta organik bağlar bulunan iki ülkedir. Aralarındaki ilişkinin niteliğini, zamanında Ben Gurion çok özlü biçimde dile getirmiştir: Metres ilişkisi.
Türkiye, bir yandan Araplar’la “aile” görüntüsünü korumaya çalışırken diğer yandan İsrail’le bir yasak aşk yaşamaktan geri durmamış; İsrail kurulduğunda, tüm Ortadoğu ile Asya ülkelerinin İsrail’i yalıtma siyasasını, onu önce de facto kısa süre sonra de jure tanıyarak kırmış; İsrail hiçbir ülke ile resmi diplomatik bağ geliştiremezken Türk diplomatları ve Türkiye aracılığıyla siyonist dış siyaseti idame ettirmiş; hatta 1958’de Ben Gurion, gizli bir ziyaretle, “muhafazakar” Demokrat Parti iktidarında Türkiye’yle bir “peripheral alliance,” çevresel ittifak kurmuş; böylelikle İsrail ile Türkiye bağları, sağlam bir zemine oturtulmuştur. Hâlâ gizliliği korunan bu anlaşmada, İsrail’in “çevresel ittifaklar” yoluyla, kendisini yalıtmak isteyen Arap dünyasını dışarıdan, özellikle Türkiye ile Etiyopya üzerinden kuşatma hedefini okuyorduk.
Bu şekilsiz ve belirsiz ittifak, Sovyetler Birliği’nin çöküşüyle daha somut görünümler aldı. İsrail, 1990’lı yıllarda Arap Emirlikleri’ne bağlı Körfez sermayesiyle bütünleşti; bu bütünleşme, 2000’li yıllarda MENA (Middle East North Africa/Ortadoğu Kuzey Afrika) adlı ekonomik işbirliği kuşağı yaratma projesi vesilesiyle şu sloganda özetleniyordu: “İsrail zekası, Körfez sermayesi, Arap işgücü.” Aynı süreçte, Türkiye de Özal ve sonraki yönetimlerle “Körfez sermayesine” yani İsrail’in ekonomideki uzantılarına açılıyordu.
Çiller’in 1993 yılında şaşırtıcı bir biçimde iktidara gelmesi, İsrail – Türkiye kaynaşmasına ivme kazandırmıştır. İsrail’le Başbakanlar düzeyinde karşılıklı ziyaretler gerçekleştiriliyor, 1994 yılında iki ülke arasındaki ilişkilerin gizliliğini taahhüt eden “Gizli Güvenlik Anlaşması” imzalanıyordu. Şubat 1996’daki ünlü stratejik işbirliği, 1994’teki bu adımların üzerine kuruluyor, 1958’deki ilk gizli anlaşmayı da revize edip pekiştiriyordu.
İslamcı Muhafazakarların İsrail Sevdası
Şu bir gerçek; İsrail’le ilişkilerde dönüm noktası sayılacak adımları atmak, hep muhafazakar-İslamcı iktidarlara nasip olmuştur. 1958 anlaşması sırasında Demokrat Parti ile Şubat 1996 Anlaşması’nda Çiller; Ağustos 1996 askeri teknolojide işbirliği anlaşmasında Erbakan yönetimleri ya büyük hevesle ya da “pek de tereddüt etmeden” İsrail ile Türkiye’yi bütünleştiren imzaları atmıştı.
İşte AKP iktidarı, bu tarihsel eğilimin en güçlü halkası kabul edilebilir. Ne de olsa, AKP’nin istikrarlı destekçilerinden İhsan Dağı’nın da vurguladığı üzere, Refah Partisi’nin en büyük kusuru, “uluslararası projelere” dahil olmada çok ağır ve çekinceli davranmasıydı. AKP, aynı zamanda bu çekincenin dizginsizce aşılmasının adı oluyordu.
AKP’nin Büyük Ortadoğu Projesi’ne gönüllülüğü, İsrail uçaklarının Türk hava sahasından geçip Suriye tesislerini bombalaması, ya da Arap basınında sıklıkla gündeme gelen, Hizbullah hedeflerini Türkiye’nin İsrail’e bildirdiği iddiaları hemen akla gelen örneklerdir. Onun dışında, AKP iktidarı döneminde, Körfez sermayesiyle bütünleşmenin en yüksek düzeye vardığını da anımsamak gerekir.
Tayyip Erdoğan, bu diplomatik birikimden ve devlet yönetme görgüsünden uzak siyasetçi, ABD’nin İsrail’le araya mesafe koyma siyasasını fırsat bilerek ve İsrail’le kurulan organik ilişkilere güvenerek İsrail’e saldırmaya başladı. Ama şimdiye dek, Ayalon’un açık aşağılamasını sindirmiş, ucuz meydan okumalarının ağırlığı altında ezilmiş görünüyor.
İşte CHP-MHP adayı
TÜRKİYE SAVAŞA HAZIRLANIYOR NATO ZİRVESİNDE ASLINDA NELER OLDU
REFERANDUMUN ARİTMETİĞİNE DEĞİL DEVRİMİN ..
SALDIRININ ARKASINDA NE VAR?
ORDUYA KARŞI VİETNAM TAKTİĞİ
MEDYA BU SÖZLERİN ÜSTÜNÜ KAPATTI
BAŞBAKAN BU SEFER O POZU VERMEYECEK
TAG: israil türkiye ilişkileri ,kuzkanın anası ,oğuz çelikkol İLGİLİ HABERLER
ERDOĞAN İSRAİL'E UÇAĞI
WIKILEAKS YANGININI SÖNDÜRMEK İÇİN Mİ GÖNDERDİ
BU BİLGİLERİ HÜKÜMET Mİ SIZDIRDI
ANKARA'DA SİYONİZM ANMASINA KİM İZİN VERDİ
O BÜYÜKELÇİ ŞİMDİ NE YAPIYOR?
OĞUZ ÇELİKKOL’UN İNTİKAMINI BİR TÜRK ALDI
İSRAİL AKP’YE KARŞI HAREKETE Mİ GEÇİYOR?
CHP’den Özkes’e ilk yanıt
İşte o açıklama	Vur emri verilsin İsrailli Bakan'dan şok sözler	Cemaat’ten Odatv itirafı
İşte o açıklamalar	Erdoğan'ın resepsiyonuna gitmeyen Kılıçdaroğlu neredeydi
İşte yanıtı	Dilipak’tan çok ilginç TSK yazısı İşte o yazından ayrıntılar...	Dünyanın en güzel kumsalını koruyamadık
İçişleri Bakanlığı yayınladı...	Maliye Bakanı açıkladı
Ne dediysek o...	Atatürk, önünde eğilen kadınlara öyle bir şey söyledi ki...
3- İşte Erdoğan’ı çıldırtan o görüntü
4- Ahmet Hakan'a 48 saat süre verdiler
GÜNÜN ÇOK OKUNANLARI 1- Ve o aracın sahibi çıktı
2- Fenerbahçe Genel Sekreteri'nden AKP'ye; Bizi tahrik etmeyin. Her gün cenaze kalkıyor onu çözsünler
Mehmet Ali Şahin, "CHP ve MHP'yi Aziz Yıldırım'a benzetiyorum" demişti...
4- Her şeyi açıklayacağım
Tuğrul Türkeş 30 Ağustos Resepsiyonu'nda konuştu...
5- AKP Türkeş'i nasıl kullanacak