Nehir ida: Teşekkürler
Sanal alem geçmişimi daha doğrusu blog geçmişimi masaya yatırayım dedim:) İlk defa 2006 yılında blogum oldu. O yıllardan hala devam eden arkadaşlarımdan biri Mavi Elmas diğeri Mavi Anne ve Zihni Abi:) Halil Cibran, Can Yücel yüklemesine uğradığım yıllarmış. Ardından Mavi Elmas sayesinde nehirida.net açıp kısmen de olsa öğrenip jomla da site yaptım. O yıllardan gelen arkadaşlarım ise Eleştirel Günlük, Dalga İzleri, Zihni Abi, Mavi Elmas. Ardından 2008 de burası. Her daim her buhranıma yine ses verdi saydığım isimler. Onlara sevgili Ekmekçi Kız, Aglea, Seyyarat, Udk, eklendi.
Saydığım isimlere uğrayıp yorum bırakıp çıkardım. Birkaç yıldır birçok yazısını takip ettiğim Açalya vardır izlemeye almadan izlediğim 1 kez olsun uğramamıştır:) Hiçbir sayfada 'o bana uğramıyor, yazmıyor ben de gitmeyeyim' demedim. Uğrayamamak, yazamamak ya bir şey diyememek ya da zamansızlık çoğunlukla.
Güncellenmeyen her sayfada içime bir kurt düşer, ne oldu acaba derim, bazen mail atarım iyi misin derim. Şimdi belki kendi bilgisayarımın olmasından kaynaklı daha çok geziniyor daha çok insan tanıyorum.
Ne zaman çaresiz hissetsem açıp sayfama yazıyorum. Bebeklere ap ayrı tutkunluğum. Hepsini seviyor olmakla birlikte erkek bebek hastasıyım:)
Blogum olduğundan beri kendini hayatın merkezine koyan, çocuğunu diğer çocuklar gibi görmeyip insanüstü bir varlık gibi resmeden anneler tanıdım. uğradım, okudum, güldüm unuttum.
Şimdi buranın bana ne çok iyilik ettiğini görmek çok güzel. Mutfaktayken ismini zikrettiğim birinin (yüzünü bile görmeden) beni düşündüğünü bilmek, hastalandığımda 'ebru bacı yoksun iyi misin' diyen bir sese telefonu açmak, el yordamıyla yol bulmaya çalışırken deneyimlerden faydalanmak inanılmaz güzel.
Dünyanın başka başka yerlerinde olsanız da, başka başka şehirlerde olsanız da her biriniz çok önemlisiniz. harcını ödeyemeyen koca yürekli genç kadın ne seni unuttum ne bedeniyle sürekli mücadele eden kadın ne de seni. Makina almanın yollarını arayan kadın seni de mızıka sesini de, hiçbiriniz pc kapattığmda yok olmuyorsunuz.
Öyle gerçek ve öyle güzelsiniz ki...
İyi ki varsınız teşekkür ederim.
Deli Anne 7 Ocak 2011 19:59
ne güzel anlatmışsın Ebru'm.. iyi ki burdayım dedirtti bana. ve iyi ki burdasın!
Pınar 7 Ocak 2011 19:59
Ebru ne güzel yazmışsın.
BENDE OKUDUĞUM GÜZEL BLOGLAR BULUNCA MUTLU OLUYORUM.
öznur-ata 7 Ocak 2011 20:38
sen de iyi ki varsın canım...ne güzel anlatmışsın..birbirimizi tanımasak da görmesek de bir aile gibiyiz koskocaman :)
Nehire 7 Ocak 2011 20:51
Belki hiçbir zaman elimizi uzatıp merhaba diyemiyeceğimiz ya da gözlerinin içine karşısında durup gülümseyemeyeceğimiz birini dost diye yazarız yüreğe ve severiz karşılıksız. Sözcüklerin dilinden yansıyan birkaç dizeme ,bir fotoğrafın karesinden gözüken yüzüme yansıyan yüreğime sığdırdığım ,an kadar sanılan aslında yürek dolusu sevgimle diyorum ki,iyi ki varsın Nehirİda,teşekkürler öylesine güzel duyguların için.Sevgiyle kal...
SEVGİLERİMLE 7 Ocak 2011 20:58
Canım benim,çok farklı bir bağlılık oldu bloger arkadaşlığı.
Sahte olanlar var elbette ama gerçek dostlar çok fazla,
umarım hiç unutulmayanlardan oluruz.
Profösör 7 Ocak 2011 21:03
Teşekkür ederiz. Bütünüyle bütün dostlarımız iyiki varsınız. Birbirimizden güç alıyoruz. Mutluluk ve huzur adına..
aysema 7 Ocak 2011 21:32
Karōshi 7 Ocak 2011 21:36
Benim de yansıttığımdan daha çok bir önemi var blog arkadaşlarımın.. ve en çok katıldığım da.. ben de sessiz kaldığım bazı insanları .. kendime çok yakın buluyorum.. ki yakın bulduğumuz için okuduğumuz kadar yakın bulmadığımız için de okuyoruz bazı yazanları.. farklı olanı.. bunun üzerine çok şey yazabilirim aslında ama bu kadar yeterli.. anladım anlattıklarını Ebru:) ve son: hiç ummadığım anlarda bana güç veren.. günüme taşıdığım o kadar çok iyi insan tanıdım ki burada.. ne mutlu bana..
İkiz Annesi 7 Ocak 2011 22:06
Çok güzel anlatmışsın canım.Kısa zamandır birlikte olmamıza karşın iyi ki tanımışım dediğim dostlarımdansın. İyi ki blogumu açmışım ve iyi ki sizleri tanımışım.
rebeltakipte 7 Ocak 2011 22:22
Taze Anne 7 Ocak 2011 22:36
Cok guzel bir yazi olmus. Cihan okurken rahat vermiyor diye sesli okudum, ben okudukca kahkaha atti, sanirsam onunda hosuna gitti.
Bende aslinda boyle bir sey yaptigim icin cok iyi hissettim kendimi. Yanliz olmadigimi farkettim. Dunyanin farkli farkli yerlerindeyiz aa gercekten kalpler ve gonuller bir. Uzun olmasi dilegimle...
evra ile 7 Ocak 2011 22:38
sizi tanımak gerçekten çok hoş... her nekadar sıma olarak tanışmasakta:)
Nehir İda 7 Ocak 2011 23:50
Deli Annem, iyi ki buradasın. Sevgiler efenim:)
Pınarcığım teşekkür ederim ben de çok mutlu oluyorum bir kelimeyle bile bazen.
Öznurcuğum benzer sıkıntılar benzer sevinçler yaşıyoruz hepimiz ve paylaşmak ne güzel geliyor değil mi canım?
Nehireciğim öyle güzel yazıyorsun ki bazen sanki sözle kulağıma geliyor bazen ta içime dokunuyor . Ben teşekkür ederim.
Sevgili sevgilerimle uzun soluklu olacağından eminim teşekkür ederim.
Vee sevgili Profösör sanki usul usul konuşup sakinleştiriyor gibisiniz çok mutlu oluyorum varlığınızla.
Nehir İda 7 Ocak 2011 23:55
Aysema Hocam aslında sizden de söz etmeliydim Zihni Abiden geçen çok güzel bir dokunuş. Hele şu profil resminiz bayılıyorum ona.
Karōshimm satırlarının ben de seni anladım canım ben de seni:)) Yutkunup susmak kalıyor bazen satırlarında.
Sevgili İkiz Annesi ben de çok mutluyum tanıdığıma. Bazen yerine koysam da kendimi nasıl başedilir iki çocukla aynı yaşta hem de aynı anda diye. Çok zor işin kolay gelsin.
Rebeltakipte hoşgeldiniz uğrarım tabi ki.
Nehir İda 7 Ocak 2011 23:57
Taze Annem senin yaşında çocukla beraberken annem yardım ederdi sık sık. Seni ne zaman okusam tek başına üstesinden geldiğin şeylerde takdir ediyor hayranlıkla okuyorum aşkını, oğluşunu okulunu:) Sevgiler canım.
Evra sizi de tanımak çok güzel.
Meyra 7 Ocak 2011 23:59
sevgili ebru bu kadar yazılana hissedilene söyleyecek bişey bulamadım katılmaktan başka:) bu çok derin bi duyguymuş paylaşmak uzaktan olsa bile erişilemez kadar mutluluk vericiymiş:) iyiki varsın iyiki yolumuz kesişmiş:))
OZLEM ANNE 8 Ocak 2011 00:02
seni ve avuda kalkip pozlar veren idayi tanimak cok guzel xxx
Nehir İda 8 Ocak 2011 00:11
Özlemciğim senin güzel kuzularını ve seni tanımakda.
Nehir İda 8 Ocak 2011 00:17
Sen de sevgili Meyra
vee doktora gitmeyi unutma:)
dalgaizleri 8 Ocak 2011 00:28
Siz de önemli ve özelsiniz ! Teşekkür ederim.
Nehir İda 8 Ocak 2011 00:31
Sen de öyle Burakcığım biliyorsun.
seyyarat 8 Ocak 2011 00:32
Taze Anne 8 Ocak 2011 00:46
Tesekkur ederim, boyle seyler duydukca kendimi gaza getiriyorum :)Ama aslinda biz sansliyiz herseyimiz hazir. Annenin yaninda olmasi cok iyi olmus. Benim annem sadece 40 cikana kadar kaldi.
Nehir İda 8 Ocak 2011 00:50
Taze Annem çok şanslıydım ben gerçi biraz zorlama oldu annemler neredeyse ardından biz de oraya taşındık:)) Şimdi bir noktada onlar da durdu biz de ama hala annem okula bırakıyor, alıyor pazar günleri iyi bakmamışım diye kızıyor:))
Çok iyi üstesinden geliyorsun gaz değil:) Okul ev çocuk onca nefis yiyecek.
音楽 8 Ocak 2011 01:24
ben mesela, hiç görmediğim bir blog arkadaşımın blogunda gördüğüm yemek tarifini, ya da ne bileyim oradan öğrendiğim bir bilgiyi paylaşıyorken, "bir arkadaşım.." diye başlıyorum söze. Bir süre sonra öyle hissediyorum çünkü :)
aysema 8 Ocak 2011 02:51
Bir ödülün var blogumda. Sevgilerimle...
New York'tan 8 Ocak 2011 03:50
Ne kadar dogal anlatmisin,bazinlarinda kendi hissettiklerimi buldum :) Ne kadar farkli hayatlar var degil mi :)
deepblueeagle 8 Ocak 2011 04:17
ben henüz 4 aylık blogçuyum.
Kırmızı Çizmeli Kedi 8 Ocak 2011 09:53
Kadın geldin hastalığını bulaştırdın gittin ne diyeyim sana. Göğsüm, ciğerlerim ağrıyor. Öksürüyorum. Hadi sıra sende, güldür beni de kulağımın tıkanıklığı açılsın:)
Küçük Mucizem 8 Ocak 2011 10:30
İlk defa blogunuzu ziyaret ediyorum ve duygularıma tercüman olan yazınıza kesinlikle katılıyorum -ki henüz 2 aylık bir blogcu olarak.
zihni 8 Ocak 2011 14:00
Evet, sevgili Bacım,
blog dünyamın en başta unutulmazlarından birisin.
Seni tanımak ve o içli dünyanda taşıdığın o "insan yüreğin" ve hayata dair yüce değerlerin çekti beni de senin mekanına.
Yüz yüze olmasa da, en azından telefonda sevgili eşin ve "Fıtırna İda" ile tanışmış olmanın onurunu taşıyorum:). Sana yeteri kadar layık bir abi olamamanın sıkıntısı da üzerimde ve bunu zaman çözecek.
Hatırlarsın bir yorumumda, Böyle bir yazıyı en azından ana fikir olarak yazmayı düşünmüştüm. ama senin kadar içten ve edebi yazmam imkansız olduğu için erteliyorum. Belki biraz daha faklı noktaları baz alarak düşündüğüm genel blog eleştirel bir yazı gündemimde.
Senin hayata böyle mutlu ve yüksek moral ile baktığını göremk kadar daha önemli bir konu düşünemiyorum şimdi:) Çektiğin fiziksel ve psikolojik acılarının (kısmen)tanığı olarak bu son duruma sevincimin haklı gerekçesi sayıyorum:)
Hep böyle mutlu ol.....
Sitare 8 Ocak 2011 14:19
yeni tanıdım seni ama yazdıklarını kendim için de kabul ettim teşekkür etmek istedim daha şimdiden.bazen en yakının bile uzaklaşıyorken bunca uzaklıklara rağmen yakınlaşan dostluklar bulabilmek üstelik internet gibi yüzeysel bir yerde ne güzel ,ne büyük bir şans.sevgilerrr...
Nehir İda 8 Ocak 2011 17:34
Sevgili Muzi aynen ben de evde söz ederken de diyorum bir arkadaşın sayfası diye.
Aysema Hocam çok teşekkür ederim:) Çok tatlısınız.
Sevgili Newyorktan aslınd insanın ufku genişliyor cidden tanıdıkça siz dünyanın diğer yarısındasınız bazen resimlerde gezmiş oluyoruz. Sizi tanıdığıma çok memnunum:)
Sevgili deepblueeagle epey zaman olmuş ama dışa açılalı daha 1-2 ay:)
Kedimm kıyamam ya çok geçmiş olsun canım. Acil şifalar akşam gençlik resimlerimi yollarım kulaklarını açarım ben senin:)
Küçük Mucizem teşekkür ederim ortak noktalarımız çok umarım pişman olmadınız:) Sevgiler.
Nehir İda 8 Ocak 2011 17:37
Zihni Abi. Ben sana lafın gelişi abi demedim hiç:) Öylesin benim için. Ne zor zamanlarıma tanık oldun yol gösterdin dinledin, güldürdün. Varlığın benim için çok önemli seviyoz seni.
Sevgili Sitare elbette dahilsiniz isim verdimse onlar ta ilk günden vardı diye. Şimdi sizler de varsınız.
αѕαннαяα 8 Ocak 2011 18:43
Canımmmmmmmmmmmmm bizde seni tanıdığımız için çoooooooook mutluyuz. Bende yeni bir bloger olarak inanılmaz keyf alıyorum burdan. Kendi iç hesaplaşmalarımı yazmak beni rahatlatıyor.
Nehir İda 8 Ocak 2011 18:45
Daha gençken gelseymişim keşke:)) Bak kaç sene olmuş dışa ancak açılıyorum:)
Zuzuların Annesi 8 Ocak 2011 22:36
Belki çok yeniyiz ve belki az şey paylaştık seninle ama'iyiki tanımışım' dediğim (ama yürekten dediğim)insanlardan birisin Ebru'cum...
Öyle sıcak,öyle içten,öyle yalın ve öyle yakın ki kelimelerin...Seviyorum seni ve senin gözünden hayatı...Daim olsun inşallah.
Nehir İda 8 Ocak 2011 22:42
Canım aynı duygularla biliyorum uzun soluklu olacak hatta belki buluşmalar resimler:) ne güzel olacak.
Mavi Elmas 9 Ocak 2011 17:08
Düşününce aslında ne kadar uzun zaman geçmiş öyle değilmi. Oysa bana bazı anlar dün gibi geliyor. Birlikte gülmesi en kolayı olandı, birlikte ağlaması ise en zor anlardı.. Ne kadar zaman geçerse geçsin hep aynı yerdesin Ebrum.
Nehir İda 9 Ocak 2011 18:23
Canım ya ne çok şey yaşadık beraber, her zaman bana güç verdin her zaman vardın. Beraber ağlarken de gülerken de. İyi ki varsın seni seviyorum.
Bir Annenin Paylaşımları 10 Ocak 2011 12:23
Seni tanıdığıma çok seviniyorum Nehir İdacım :) yaz yaz da daha okuyalım hep beraber
Açalya 15 Ocak 2011 09:26
Bak uğradım işte! Gel blogda sana bir çay yapayım bir gün, yanıan da kendi ellerimle simit, sonra da bu dünyanın mına koyar, söver sonra da çayları tazeleriz.
Nehir İda 15 Ocak 2011 09:37
BAP teşekkür ederim. yazmaya devam ordan burdan:)
Açalya oleyyyy diyeceğim nerdeyse ne güzel oldu geldiniz.Merhaba.