Görüşmelere,devlet bir heyetle katılmaktadır.Örneğin MİT Müsteşarı Hakan Fidan’ın , görüşmelere bir heyetle gittiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, görüşmeler sırasında kafasında bir soru oluşursa, İçişleri Bakanı’nı arayabilir, Dışişleri Bakanı’nı, Genelkurmay’ı, arayabilir. Başbakan’ın bizzat kendisini arayabilir. Abdullah Öcalan’ın kafasında bir soru oluşursa…Kürd tarafı da görüşmelere bir heyetle katılmalıdır. Görüşmeler MİT’le değil hükümetle yapılmalıdır. Görüşmeler konusunda Abdullah Öcalan’ın Barış ve Demokrasi Partisi’ni işaret etmesi gerekir.. ’
Belirler tabii. Devletin elinde olduğunuz zaman, devletin isteklerinin dışında bir şey ifade edemezsiniz. Söylediklerin devletin düşüncesine, tutumuna uygun olur. Devlet size “şunları bunları söyle” demez ama siz devletin ne istediğini, neyden rahatsız olacağını bilir ve ona göre tavır ve davranış sergilersiniz. Özel Tip Cezaevlerinde tutukluların ve hükümlülerin çok sıkı bir denetim altında oldukları, özellikle haberleşmenin denetim altında olduğu bilinir. Böyle bir ortamda, devlet size yol veriyorsa, Oslo sürecinde olduğu gibi mektuplarınızı bile taşıyorsa, devletin isteğinin dışında bir şey yazılmadığıdır, hatta devletin olmasını istediği şeyler yazıldığıdır.
Ben zaten bu görüşmelerden umutlu değilim. Olumlu bir sonuç çıkacağını düşünmüyorum. Tabii Kürt sorunu tek başına Türkiye’yi, İran’ı, Irak’ı veya Suriye’yi değil bütün Ortadoğu’yu ilgilendiren bir sorun. Devletin sorunu çözme diye bir niyetinin olmadığı kanısındayım. Başbakan, Kürd sorunu yoktur diyor. O zaman görüşülen konu nedir? Görüşülen konu PKK’nin silah bırakması. Karşılığında bir şey verileceği kanısında değilim. Başbakan, sorun çözüldü diyor.
“Türkiye parçalanmasın, İran, Irak, Suriye parçalanmasın!” Peki, Kürdistan mı parçalansın? Daha doğrusu bölünmüş, parçalanmış, paylaşılmış Kürdistan böyle mi kalsın? Bu mu denmek isteniyor? Bu yanlış bir tutum. Kürt sorunu günümüze kadar çözülemeden geldiyse, bunun temel nedeni Kürdistan’ın, parçalanması ve paylaşılmasıdır. Siz bunu kavramak durumundasınız. Böyle bir felaket Kürtlerin başına nasıl getirilmiş? Bu felaket günümüze kadar nasıl kendisini koruyarak getirilebilmiş? Siz şimdi böyle bir konu yokmuş gibi davranıyorsunuz ama temel belirleyen budur. Bugün Avrupa Konseyi’nde Monako, Andorra gibi, nüfusu 40–50 bin civarında olan devletler var ve bunlar Kürtlerin geleceğini belirliyor. Bunlar “Kürtler bağımsız devlet olamaz, Ortadoğu’da sınırların değişimine karşıyız” diyebiliyorlar. Bu devletler, Kürtlerin geleceğini belirleme hakkını kendilerinde nasıl bulabiliyor? Bunu dikkate almadan politika geliştirmeye çalışmak doğru değil.
Ben bu konuda söyleyeceğimi söyledim. Abdullah Öcalan, tutsak olduğunun bilincinde olmalıdır. BDP Abdullah Öcalan’ın tutsak olduğunu bilmelidir. PKK’nin Avrupa kanadı, Qandil’deki yöneticiler, Demokratik Toplum Kongresi, Abdullah Öcalan’ın tutsak olduğunu bilmelidir. PKK kurumlarının durmadan Abdullah Öcalan’ı işaret etmeleri bir zaaftır. Abdullah Öcalan’ın da “ ille de ben ön planda olayım” tutumunda olması bir zaaftır.
Başbakan, Recep Tayyip Erdoğan’ın Filistinliler söz konusu olduğu zaman, Bosna’daki Müslümanlar söz konusu olduğu zaman, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti söz konusu olduğu zaman,ne gibi haklar, özgürlükler istediğini biliyoruz.. Kürdler için bu hakları ve özgürlükleri neden istemediği sorgulanmalıdır.
AKP hükümetinin bu konularda bazı adımlar atması, örneğinin, TRT-6 küçümsenecek bir adım değildir. Ama düşünelim ki Saddam Hüseyin’in Irak’ında bile bu haklardan, özgürlüklerden daha fazlası vardı. Bugünkü İran’da da öyle. Kürdlere kendi coğrafyalarında “seçmeli ders” bir hak olarak kabul edilebilir mi? Kürdçe seçmeli ders Türkler için düşünülmelidir.
Olmaz. Sen eğer “devlet istemiyorum” dersen, buna sahip de olamazsın. Ama istediğin zaman, bunu yaşama geçirmek için mücadele edersin.
Kürd sorunu bu kadar ağır yaşanıyorken ulus-devleti aşmak, sadece seni Kürdlükten koparır. Bir yere de varmazsın, Dünyanın sorunlarına çözüm aradığını düşünürsün. Ama, Kürd çocukları, her sabah, ”Türküm, doğruyum… Varlığım Türk varlığına armağan olsun” şeklinde bağırtılmaya devam eder. Belediye meclislerinin dördde üç üyesi sizden olur., ama, bir Kürd şairinin, yazarının, siyaset adamının ismini bir caddeye veremezsin. İnsanı ütopyalar üretmesi güzel, ancak, somut durumlardan da kopmamak, onlar yokmuş gibi davranmamak gerekir.,
Öcalan, 2009’da sizin bu söylediklerinize şöyle bir yanıt vermişti: “İsmail Beşikçi yazısında kırk milyon Kürt var, Kürtlerin de bir devletinin olması gerektiğini söylüyor. Olaya devletçi yaklaşıyor. Anlıyorum onu, İyi niyetlidir, dürüsttür. Devlet istemelisiniz mesajını veriyor. Ama benim ne demek istediğimi tam anlamıyor. Devlet halklara özgürlük getirmez.”
Bu yanlış bir tutum. “Devlet halklara özgürlük getirmez” diyorsun ama Türkiye, İran, Irak, Suriye diye devletler var. Sen bu devletler karşısında kendi hakkını, hukukunu nasıl koruyacaksın? 16 Mart 1988’de Halepçe’de Saddam Hüseyin, Kürtlere soykırım uyguladı. O sırada 53 üyeli İslam Konferansı Kuveyt’te toplantı halindeydi. Sonuç bildirgesinde, Halepçe’ye ilişkin küçücük bir atıfta bile bulunulmadı. Ama Bulgaristan’ın, Türklerin isimlerini değiştirilmesi kınanıyor, Batı Trakya’daki Türkler, Türkiye’deki alfabeyi kullanamadıkları için Yunanistan kınanıyor. Bunlar devlet işte! Zehirle gazla binlerce insanın öldürülüyor ama sesini kimseye duyuramıyorsun. Bu anlayışlarla mücadele edebilmek için senin de böyle bir birime ihtiyacın var. Yoksa ezilirsin.
Bu, devletin katı tutumuyla ilgili bir durum. Devlet, resmî ideoloji çok belirgin. Resmî ideoloji değişmiyor. Siz hâlâ çocuklarınıza, içinde w,x,q olan isimleri veremiyorsunuz. Kürd şairlerinin, yazarlarının isimlerin, Kürd şehirlerinde bir caddeye, parklara, bahçelere veremiyorsunuz. Bunlar, Türk geleneklerine aykırıdır, deniyor. Veya bu harfler Türk alfabesinde yoktur, deniyor. Bu, şunca mücadeleden sonra Kürtleri bir halk, Kürtçeyi de bir dil olarak tanımadığınız anlamına gelir. Kürtlerin davranışını belirleyen, devletin katı tutumudur.
Çok zor. Kısa zamanda sonuç alınacağını zannetmiyorum. Devletde bu niyet yok.
Türk solu milliyetçidir. Eskiden Sovyetçi, Arnavutlukçu veya Maocu olan hareketler de milliyetçiydi. Profesör Birgül Ayman Güler örneğinde olduğu gibi önemi bir kısmı da ırkçıdır. Ama Kürtlere hep enternasyonalist olmayı önermişlerdi. Kürtler, Türk solunun çok etkisi altında kalmıştır. Kürdistan’ın bölünmesi, paylaşılması konusunda Kürtlerde bilinç yeni yeni gelişiyor. Hâlbuki bu bilincin çok önceden gelişmesi gerekirdi. Bu gecikmenin sebebi, Türk solunun etkisiyledir. 1960’ların en büyük sloganı “Bağımsız Türkiye”ydi. Bağımsız Irak, bağımsız Suriye, bağımsız İran… Ee, Kürtler nerede duracak o zaman? Emperyal güçler, Büyük Britanya ve Fransa’nın 1920’lerde, Milletler Cemiyeti döneminde en kalıcı, en kapsamlı en derin operasyonu, Kürdiştan’ın ve Kürdlerin bölünmesidir, parçalanmasıdır, paylaşılmasıdır. Bunu emperyal güçler, Ortadoğu’nun iki köklü devleti ile birlikte gerçekleştirmişlerdir. Bu dört güç 1920’lerde Kürdlerin, Kürdistan’ın üzerine birlikte çullanmışlardır..
Haber ve resim kaynağı: http://www.birgun.net
Did you like this? Share it:Tweet	11/02/2013	Hevpeyvîn | Manset	Hîn tu şîrove giredayê gotarê nîn e