MADA: Posts from February 2006
REKLAMIN "FARKLISI" 9
Posted at 13:32 in ZOOM | Permalink | Comments (1) | TrackBack (0)
BEDRİ RAHMİ'NİN HİKAYESİ (YÜZYILIN AŞKLARI KARADUT GERÇEĞİ / CAN DÜNDAR)
Bu benim çok beğendiğim bir CAN DÜNDAR yazısı ki; aslında CAN DÜNDAR'dan pek haz etmem!!! Sanırım içinde BEDRİ RAHMİ olduğu için beni çok etkilemiş bir PPS olsa gerek. Az önce p.c'mi düzenlerken karşıma çıkıverdi, varlığını bir an için unutmuşum, o kadar hoşuma gitti ki dökümanların içerisinde rastlamak, sizlerlede paylaşmak istedim hemen. Yukardan PPS'i indirin keyifle izleyin bu gözyaşartıcı hikayeyi, haaaa unutmadan sesinide açın olur mu? Bu arada epey eski ama zamana karşı hiç yenilmeyecek bir hikaye...İyi seyirler.
Posted at 00:30 in "ALINTI" | Permalink | Comments (0) | TrackBack (0)
BUZDOLAP Fotoğraf paylaşım ortamına henüz desteğinizi vermediniz mi? Eeeee ne duruyorsunuz hemen fotoğraflayın buzdolabınızı.
Posted at 00:40 in ZOOM | Permalink | Comments (4) | TrackBack (0)
VANİLYALI DONDURMA VE PONTIAC ARABANIN ÇALIŞMAMA SORUNSALI
"Vanilyalı Dondurma Aldığımda Otomobilimi Çalıştıramıyorum!!!"
General Motors şirketinin Pontiac marka otomobil departmanına gelen bir şikayet mektubunun geri kalan kısmı şu satırlardan oluşuyordu:
"Her akşam yemekten sonra ailecek dondurma yeme alışkanlığına sahibiz. Fakat bir çok dondurma çeşidi olduğu için her yemekten sonra ne çeşit dondurma yiyeceğimize hep karar veririz. Ben de markete gider alırım. Geçen ay otomobilimi değiştirip yeni bir pontiac aldım ve o günden beri markete gidip gelmek benim için sorun olmaya başladı. Çünkü ne zaman vanilyalı dondurma alsam market çıkışında otomobilimi çalıştıramıyorum. Fakat başka çeşit bir dondurma aldığımda arabam gayet güzel çalışıyor. Bu sorun size çok saçma bile gelse, benim çok ciddi olduğumu bilmenizi isterim. Vanilyalı dondurma aldığımda arabam çalışmazken, neden başka dondurma aldığımda arabam çalışıyor?"
Kolaylıkla buruşturulup atılacak bir şikayet mektubu gibi görünüyor, değil mi? Öyle de olabilirdi. General Motors yetkilileri bu şikayet mektubunu bir kenara atabilirdi, müşterinin sorusuda sonsuza dek yanıtsız kalabilirdi. Ancak General Motors şirketi olayı araştırması için bir mühendisi görevlendirdi.
Mühendis, nezih bir muhitte oturan, iyi eğitim almış Pontiac sahibiyle karşılaşınca biraz şaşırmıştı, böyle bir konuda dalga geçecek birine benzemiyordu. Akşam yemekten sonra yapılan dondurma alışverişine birlikte çıktılar. Vanilyalı dondurma alıp geri döndüklerinde, gerçekten de otomobil çalışmıyordu. Ertesi akşam çikolatalı dondurma aldılar ve araba çalıştı. Üçüncü akşam sıra çilekli dondurmadaydı ve araba yine çalışıyordu. Son deneme turunda vanilyalı dondurma alındı ve maalesef araba yine çalışmadı.
General Motors yetkilisi şaşkındı. Bir mühendis olarak, arabanın vanilyalı dondurmaya alerjisi olduğunu düşünmek pek akıllıca gelmiyordu. Bunun üzerine ziyaretlerine bir süre daha devam etti. Olayın günün hangi saatinde olduğunu, hangi tip benzin kullanıldığını, gidip gelme süresini ve daha pek çok ayrıntıyı incledi. Kısa bir süre içinde de ilk ipucunu elde etti. Vanilyalı dondurma almak diğer çeşitlere oranla çok daha kısa sürüyordu. Çünkü en çok aranılan ürün olan vanilyalı dondurma marketin hemen girişindeki dolapta satılıyordu. Diğer dondurma çeşitleri ise marketin en arka kısmında kurulu bir tezgahtan seçiliyordu. Herhangi değişik bir çeşidi almak bu yüzden çok daha uzun sürüyordu. Şimdi mühendisin karşı karşıya kaldığı soru şuydu? Otomobil neden daha kısa süre içinde geri dönünce çalışmıyordu? Zaman faktörü işin içine girince mühendis sorunun cevabını bulmakta zorlanmadı. Sorun, motor soğuduğunda devreye giren buhar kilidinden kaynaklanıyordu. Bu kilit, normal şartlarda motor durduktan hemen sonra devreye girip çalışıyordu ve çikolatalı yada çilekli dondurma alana dek geçen süre, motorun tekrar çalışması için yeterli soğumaya imkan tanıyordu. Vanilyalı dondurma gecelerinde ise süre çok kısa olduğu için motor soğuyacak vakit bulamıyor ve buhar kilidi devreye girmiyordu.
Bu öyküden de anlaşılacağı gibi, komik hatta asılsız gibi görünen bir müşteri şikayeti, bir şirketin ürün geliştirmesinde kullanabileceği değerli bir veri haline dönüşebiliyor. Müşteri şikayetlerinin değerlendirildiği zamanlarda bir kurum için hediye niteliği taşıdığı bilinir. Bu gerçek öykü, garip bile olsa müşteri sorunlarının ve şikayetlerinin ürün ve hizmet geliştirmeye olan katkısının önemini gösteriyor.
Posted at 22:12 in ZOOM | Permalink | Comments (2) | TrackBack (0)
Ben renkli şeyleri bilhassa da yanda resmini görmüş olduğunuz m&m's şekerleri çok ama çok severim. Hani insanın gözü döner ya, o hesap benimkisi işte. İster markette olsun, ister bakkal veya çakkal; görünce dayanamaz alırım. Siz buna arzu ederseniz takıntı, arzu ederseniz aşırı sevgi deyin, farketmez benim için, nasıl olsa ilk fırsatta gözüme takılınca alacağım o şipşirin sarı poşette yatan, rengarenk şekerlerimi. Bugün alışverişe gittiğimde de benzer ufak çaplı m&m's stoğu yapmışım, mışım diyorum çünkü farkında olmadan almışımda almışım, yedi düvel doyuran cinsinden market arabasına boylu boyuna yatırmışım şekerciklerimi. Eve gelince hanyayı konyayı anladım pek tabi!!! Yaptığımın abartılı olduğu bahsini, kendimle yaşadığım tereddüttense hiç bahsetmeyeceğim bilhassa, işin o kısmı bana kalsın olur mu?
Hava bugün o denli muhteşem di ki istanbulda, elini uzatsan hazirana değecek kadar sahici bir bahar yaşanıyordu mübarek. Neyse market alışverişi yapmış olmanın enkazı altında aldıklarımı yerleştirdim, biraz dinlendim ve kendimi sokağa attım çok fazla vakit geçirmeden. Aldığım 6 büyük paket m&m's te benimle birlikte sokağa tabi. Biraz yürüdükten sonra bizim çocukların (onlarla artık bu şekil hisler besleyebileceğim bir dostluğumuz oluştu çünkü) oynadığı bahçeye dalışımla, çocukların bizim etrafımızı sarmaları bir oldu. Aramızda MİNA ADA'nın gıpta ile onlara bakması ve el sallaması dışında nedense bugüne kadar pek diyolog olmayan, belkide aileden tembihli yawruların bana bir saldırışı vardı ki sormayın gitsin :))) elimde o şekerler olmasa o mesafeli hallerini korurlardı ya neyse. Onları adeta kendi silahları ile vurdum bu durumda. O nasıl mutluluk, o nasıl bir sevinç anlatamam ailelerinden izin alıp yemelerini söylediğimde şekerleri, bana bir bakışları vardı görseniz inanamassınız bir an için kabahat işlediğime inandırabilirdiler sabırsızlık yapmamış olsalardı eğer, çoook tatlıydılar çok. O oyuna dalmış, kendilerini vermiş halleri ile evlerine gidip veya zili çalıp olanı biteni aşağıdan anneleri ile tüm mahalleye anlatmaları, küçük yumurcakların 1 dakikasını bile almadı, inanır mısınız? Ama siz çağırsanız o hızla ne oyunu bırakırlar, nede boğazınızı yırtarcasına onlara seslenen sesinizi duyarlar :P Yani bugün itibari ile artık kendime aldığım tüm m&m's leri aileleri izin verdiği müddetçe "bizim çocuklarla" paylaşacağım, nede olsa yararlı bir şey değil şeker yemek hem onlar açısından, hemde kendi açımdan...
Posted at 23:54 in SEVDİKLERİM | Permalink | Comments (3) | TrackBack (0)
REKLAMIN "FARKLISI" 8
Posted at 13:50 in ZOOM | Permalink | Comments (0) | TrackBack (0)
FLAMENCO NEW GROOVES 2005
New Grooves 2005
67 Mb Listening
Tracklisting (all in one file):
01. Redefined Flamenco [Redefined Trip-Hop Mix] - 3:21 (G-Spliff)
02. La Giralda - 4:15 (Downbeat Corp.)
03. Andalusi Mood [el Barrio Mix] - 4:29 (Chali, Oman)
04. Buleria del Alba - 3:56 (Rider, Klub)
05. Patio de los Naranjos [7" Edit] - 1:43 (Acoustic System)
06. Espiritu Gitano [Spiritualy Remixed] - 4:16 (Emilio / G-Spliff)
07. Regreso a Cadiz - 4:05 (Mediterranean Soul)
08. Deep Fandangos - 3:35 (Urban Aires)
09. Malaga [Intelligent Dance Flamenco Mix] - 3:44 (I.D.F.)
10.Taifa de Sevilla - 3:20 (Sound Foundation)
11. Almeria - 3:20 (Gypsonic)
12. Sangre Andaluza [Bloody Remix] - 1:40 (Tripssono)
Posted at 17:49 in MÜZİK | Permalink | Comments (5) | TrackBack (0)
İSTİKLAL MARŞI, BİZİM MARŞIMIZ
ÖNCE YUKARIDAKİ VİDEOYU İZLEYİN, METNİ SONRA OKUYUN…
AFERİN DENİLMEZ Mİ?
HELAL SANA MICHAEL EFENDİ !
Alman ZDF Televizyonun da Thomas Gottschik’ in sunduğu
"Bahse Var mısın" adlı yarışma programına başvuran, İsviçreli
Michael Sauser 188 ülkenin Ulusal Marşını notasıyla birlikte söyleyebileceğini
Yarışma isteği kabul edildi ve yarışma günü Jüri'nin
seçtiği beş ülkenin Ulusal Marşı'nın okunması kararlaştırıldı, seçim
yapıldı ve Marşları okunacak ülkeler sırayla Çin, Mısır, Tayland, Bosna
Hersek ve Türkiye idi.
Michael Sauser, ilk dört ülkenin Marşını başarıyla
okuyunca jüri yeterli bularak yarışmayı kazandığını söyledi ve Türk Ulusal
Marşı'nın okunmasına gerek olmadığını söyledi, Ancak Michael Sauser " Hayır
mademki Türk Bayrağını da seçtiniz Türk Ulusal Marşını da söylemek
istiyorum " dedi.
Bunun üzerine jüri ve yapımcı kabul etmek zorunda
kaldı, Orkestra hazırlandığın da Michael Sauser salona dönerek "
Yalnız Türk Ulusal Marşı ayakta dinlenir kalkmanızı rica ediyorum " dedi.
Katılımcıların şaşkın davranışları biraz sonra Michael
Sauser' un ricasını yerine getirmeye dönüştü ve Michael Sauser o güzel
aksanıyla Türk Ulusal Marşı'nı muhteşem şekilde icra etti.
NOT; Biz bu ülkede İstiklal Marşı'nı söyleyemeyen insanları
belediye başkanı,parti temsilcisi yapıyoruz ya!!! o da bizim
Posted at 17:22 in GÜN | Permalink | Comments (4) | TrackBack (0)
İLGİNÇ BİYONİK BÖCEK
Bakalım bu biyonik böcekten sonra sırada ne var? Aklınıza geliyor mu birşeyler, sıradakine dair??
Posted at 14:27 in ZOOM | Permalink | Comments (4) | TrackBack (0)
TATİL SONRASI BALIKLAMA
Bu yazacağım olay aşağı yukarı 25 küsur yıl önce tarafımdan yaşanmış, sağlamlığım bu vesile ile test edilmiş ve hala ailemiz bir araya geldikçe ve beni tanıyan dostlarla birlikte en neşelisinden bir sohbete dalınınca, ortama girilince, zannımca aile fertlerim tarafından planlanarak, bilerek ve istenerek beni frenlemek, birazda ortamdaki havamı söndürmek için, ballandıra ballandıra ve en tiyatro varisinden anlatılmaktadır.
Efffffenim olay günümüzden yaklaşık 25 küsur yıl evvel, evet evet 25 koca yıl evvel, bizim evin tuvaletinde geçmekte, tuvalet dedikse şimdi açtırmayın bayramlık ağzımı canım adam gibi okuyun işte, hemen kötü şeyler gelmesin aklınıza cık cııııık cıkkk. O zamanlar ben daha küçüğüm (bknz: Ali poyrazoğlunun oyununun adı gibi "BEN ESKİDEN KÜÇÜKTÜM") yaz ayları biz ailece her yıl yaptığımız gibi Türkiye turundan yeni dönmüşüz, tatilin bir çocuğa verdiği heyecanla, tüm tatil boyunca ablamla ben deli gibi koşuşturmuş, denize girmiş ve bol bol eğlenmiş olmanın heyecanıyla, eve dönmenin burukluğunu yaşıyoruz rot balansı bozulmuş bir araba edasıyla, dengesisiz sizin anlayacağınız. (Hala da böyleyimdir, tatilden döndükten sonra kursağıma o sıcaklık ve rahatlığın tadı yerleşir ve bir müddet gitmez saklandığı o kovuktan. Eve dönmenin sevinci ile tatili arkada bırakmanın pişmanlığı, o yakıcı güneş bile beni o denli kavuramaz... neyse konumuza dönelim değil mi?) Yemek yenir, eve adapte olunmaya çabalanır ardındansa annem bizi en otoriter hali ile banyoya sokar; yol yorgunluğu ve araba yolculuğunun verdiği pelteklikten bir an önce kurtulup mışıl mışıl uyuyalım, sabahta dinç kalkalım diye doğru banyoya bakışının ardından banyoya girilir. Ardından biraz televizyon izlenilir ve uyku zamanı gelir...
Şimdilik konumuzu burada bırakıp tekrar tatile dönelim isterseniz: O tatilin bende unutulmaz (Ki çocukluğumda ailece yaptığımız her tatilin bende eşleştirdiğim bi anısı vardır.)anı balıklama atlayışı öğrenmemdir mesela. Annesi, Babası ve Ablası harika yüzen bir insanın kötü yüzmesi zaten beklenilemez: ki o çocuk zaten iyi yüzmektedir de aslında, sorunu suya balıklama atlayamamasıdır!!! Yani o küçük insan, o tatilden önce suya feci atlamaktadır, en İsmet İnönüsünden çivileme, balıklama olarakta narin göbeğinin üstüne bodozlama düşmesinden sebep göbeklemedir becerebildiği ancak o yaşında, hoş daha sonra o güldükleri, kötü minik yüzücü herkeze pisinleri dar edip, intikamını hayatını o işten çuvalla para kazanarak :)))) ve kariyer yaparak verecektir ama daha kimsenin ondan o takım bir beklentisi yoktur sizin anlayacağınız. Evet şimdi tekrar dönebiliriz, tatil sonrası evde banyo yapmış iki karamel rengi kız çocuğundan, 2 numaralı olanın fiiii tarihi anılarının kaldığı noktaya: Banyolarımızı yaptığımızı hatırlıyorum, Annemi ve Babamı öperek iyi geceler dilediğimizi, benim o karamel tenime acaip yakışan sarı pijamamı giydiğimi, birde banyo sonrası yani uykuya dalmadan az öncesini, ama ondan sonrası tam bir muamma. Uykumun o dönem feci ağır olduğunu birde, hatta o denli ağır ki annem gece tuvalate kalktığında benide kaldırırmış ne olur ne olmaz diye :))) Neyse annem yine tuvalete kalkıyor, ara ışığı yakıyor (buraları Arzunun anlatımı hatırlarsınız demiştim size, benim uykum ağır diye. Haaaa Arzu mu kim? O, 1 numara oluyor, yani ablam kendileri) hadi kızım gir tuvalete diyor ben iki nazlan, üç tamamdan sonra kalkıyorum veeeeee ve tuvalete balıklama atlıyorum, evet evet bu gerçek, belkide dünya tarihinde bir ilktir tuvalate ba-lık-ma atlıyorum!!! heheheheheheheheh... banada bu yakışır zaten. Arzu hala anlatır; sarı pijamanın dizlerine doğru bükülerek indiğini, tuvaletin kapısında, ayaklarının başının olması gereken yerde olup bir anda kaybolduğunu diye de devamını getirir. Evet o atlayış belkide gelmiş geçmiş en iyi atlayışım ve iki canlı şahidim var, inanırmısınız bilmem ama ben o atlayışı hala hatırlamıyorum. Annemim canhıraş paniğini deseniz hiç bilmiyorum, anlımın şişmesi onun dışında mucize atlayıştan hiç bir izin kalmamış olmasınıda hala bir anlam veremiyorum, Arzunun kendini zorlayıp kikirdememek için yastığa kafasını gömmesini ise tahmin edebiliyorum sadece, eminim şu anda o bu yazıyı okuyorken de gülecektir içten içe.
Ben yazdığımda bu hikaye hiç komik olmadı belkide, ama olur da günün birinde bunu bir dost sohbetinde Annem ve Arzunun anlatımı ile dinlerseniz eminim ki çok güleceksiniz. Çok isterim onlardan canlı canlı dinleyebilmenizi, kim bilir belkide bir gün bu gerçekleşir ne dersiniz? Ben tuvalete balıklama atladıktan sonra...
Posted at 15:00 in Fİİİ... TARİH VE NAFTALİN KOKULU ANILARII | Permalink | Comments (2) | TrackBack (0)