KANEPEDEN LABORATUVARA - FREUD'DAN 100 YIL SONRA RÜYA ARAŞTIRMASI - ÇEVRE DOĞA + - 2020
Kanepeden laboratuvara - Freud'dan 100 yıl sonra rüya araştırması
Sigmund Freud'un "Düşlerin Yorumlanması" adlı temel kitabının yayınlanmasından 100 yıl sonra yüksek sesle okuyan rüya araştırması, kurucu babasından uzaklaştı. Psikanalizin kurucusu rüyalar öncelikle yasak, içgüdüsel isteklerin bir ifadesi olarak anladı. Ancak halefleri gerçek hayatla yakın bir ilişki görüyor: “Freud'un kabul etmek istediği gibi hayallerimiz günlük düşüncelerimize daha yakın, ” diyor Frankfurt Sigmund Freud Enstitüsü'nün Genel Müdür Yardımcısı Wolfgang Leuschner.
Leuschner, rüyaları "prova eylemi" olarak anlar. Uyanışımızda üzerimizde ağır olan şeylerin çoğu hayallerimize akıyor: komşularla kavga, işte endişeler, cinsellikle ilgili sorunlar, “Freud'dan 100 yıl sonra Bilimsel Rüya Araştırması” konulu konferansta Frankfurt'ta sona erdi., Leuschner, "Rüya bir endişedir" diyor. Rüya, uykuda farklı durumlar, davranışlar, tepkiler oynar ve çözümler arar. Leuschner, “Neredeyse biri söyleyebilir: bir rüyada düşünüyoruz” diyor.
Freudyalılar hayal ve gerçeklik arasındaki sınırları parçaladılar: "Rüya gün boyu süren bir süreçtir" diye analist Heinrich Deserno bir İngiliz meslektaşı alıntılar. Gün boyunca girişi topluyoruz, geceleri bilgisayar hikayeleri yayıyor. “Sabah kalktığımızda, terle yıkanıp, korkudan sonra, o zaman sindirim bozukluğu gibi bir şey olur.” Öyleyse rüyaları anladık, yaptıklarını hatırlamıyoruz.
Konferans sırasında, Freud'un belirleyici bir adım atmasından 100 yıl sonra rüya araştırmasının belirleyici bir adım attığı ortaya çıktı: Kanepeden kalk, laboratuara gir. Araştırmacıların bugün rüyalar hakkında bildiklerinin çoğu deneylerden geliyor. Sigmund Freud Enstitüsü'nün "Deneysel Travma ve Hafıza Araştırması Laboratuvarı" nda, araştırmacılar deneklerden uyumasını istiyor. Örneğin, uyuyanı sahneyi anlatan bir metinle aydınlatırlar. Sonra kişiyi uyandırır ve rüyanın anlatmasına izin verir: Sahnedeki motiflerin birçoğu geldi - içinde değişti.
Ya da uyuyanları bir kalem ve kurşun kalemle uyandırırlar ve hayallerini boyamalarını isterler. Stephan Hau, neredeyse 1000 tane bu gece çizimlerini değerlendirdi. Bu resimlerin uyandıktan sonra aynı uyuyan tarafından boyanmış resimlerden tamamen farklı olduğunu keşfetti: perspektifler çılgınca karıştı, birbirini izleyen sahneler aynı anda boyandı, renkler yok. Otele gelmeyi hayal eden bir adam evin cephesini önden ve aynı zamanda evin içini boyadı. Ayrıca rotayı araba ile çizdi. Hau, "Bu tür çizimlerin yardımıyla, bize sadece söylemesine izin verdiğimizden çok daha doğrudan rüyaya yaklaşıyoruz" diyor. ekran
Hayallerle ilgili bilinenlerin çoğu anketlerden ya da röportajlardan gelir. Ancak, araştırmacılar pek çok sonuçla yapamazlar. Viyana rüyası araştırmacısı Brigitte Holzinger, "Kadınlar çoğunlukla mavi, erkekler yeşil rüyalar" demiştir. Sebepleri sorulduğunda omuz silkiyor. Araştırmaya göre kadınlar, rüyalardaki zamanı da yavaş değil, erkekleri daha hızlı buluyorlar. Kadınlar genellikle kendi hayallerinde aktiftir, "Erkekler rüyanın insafına daha fazla hissediyorlar."