İşveren ile çalışanlar arasında kurulan iş sözleşmelerinin feshi ancak iş kanunu veya iş sözleşmesinin hükümlerine aykırılık halinde söz konusudur.
4857 sayılı iş kanunu madde 25/II kapsamındaki hallerde işveren çalışanın iş akdini derhal feshedebilecektir. Ancak işverenin haklı nedenle feshe neden olan durumu öğrenmesinden itibaren 6 iş günlük sürede çalışanın iş akdini feshetmesi gerekmektedir. Ancak çalışanın haklı nedenle feshe sebep teşkil eden fiili veya davranışı süreklilik arz ettiği durumlarda 6 günlük hak düşürücü süre işlemeyecektir.
Yargıtay’ın 2008/9790 E. ve 2009/1003 K. ve 02.02.2009 Tarihli kararı bu konudaki emsal niteliğindeki kararlardandır. Karara konu davada davacı iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme davayı reddetmiştir. Davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay konuyu feshin 6 iş günlük hak düşürücü sürede yapılıp yapılmadığı açısından incelemiştir.
Yargıtay Kararında Özetle ;
Olayın feshe yetkili kişi yada kurula intikal ettirildiği günün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturacağı, bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlayacağı, haklı fesih nedeninin devamlı olması durumunda hak düşürücü sürenin işlemeyeceği , eylemli fesih yok ise hak düşürücü sürenin işleyeceği 4857 sayılı iş kanunu madde 26’ da ki 6 günlük ve bir senelik sürelere göre inceleme yapılırken tüm bu hususlara dikkat edilmesi gerekçesi ile dosyada incelemenin eksik yapıldığına değinerek temyiz edilen kararın bozulmasına karar verilmiştir.
Haklı nedenle fesihlerde eylemin süreklilik oluşturması hak düşürücü sürenin işleyip işlemeyeceği açısından önem arz etmektedir.