2011 ~ Likya Yolu
On 3.6.11 by altug
On 2.6.11 by altug in Altuğ Şenel, Antiphellos, Çukurbağ, Kaş, Likya Yolu, Lycian Way, Mehmet Koçdemir, Phellos
Konaklama: Çukurbağ'ın pansiyon problemi olmadığı gibi Kaş'ta öncelikli olarak Kaş Kamping'i (242-836 10 50) öneriyoruz. Bunun dışında Kaş'ta konaklayabileceğiniz sayısız pansiyon mevcut. Kaş merkezdeki pansiyonları seçmeniz iyi olur. Akşam merkezden dönüş çok kolay olur. Örneğin Hideaway Pansiyon'un (242-836 18 87) teras manzarası oldukça güzel. Küçükçakıl tarafında Cemil Pansiyon (+90-242-836 15 54) bulunuyor. Buralar bizim
konakladıklarımız. Tercih sizin. Seçenek çok. Kısa bir internet araştırması ile istediğiniz türden bir konaklama imkanı bulabilirsiniz Kaş'ta.
Parkur Yükselti Grafiği: Büyütmek için resimin üzerine tıklayınız. 7.GÜN ROTASI - Crossingways
Evlerin, yeni yapılan villaların arasından geçtikten sonra genelde kızıl toprak üzerinden yürüyeceğimiz dümdüz ovadayız. Havaalanı pisti gibi geniş. Ağrılardan dolayı morallerimiz bozuk. Dolayısıyla çok fazla konuşmadan yolumuza devam ediyoruz. Geniş ovada bir süre sonra yürüdükten sonra gölge bir yerde su-lavaş ve ihtiyaç molası veriyoruz. Sarıbelen'den kalan son lavaşımızı da burada tükettikten sonra yola koyuluyoruz. Bazı yerlerde yol o kadar genişliyor ki işaretleri görmekte zorlanıyoruz. Gerçi ayak izlerinden yollar belli oluyor, hatta ineceğimiz yerin neresi olduğunu kestirebiliyoruz.
﻿ Çukurbağ Yarımadası, Oteller bölgesine giden yol
﻿ Zorlayınca Mehmet'in yüzü gülmeye başladı sonunda
﻿ Poz sırası Altuğ'da
﻿ ﻿ Şu anda oturduğumuz yerin aşağısı direk uçurum.
﻿ ﻿ Bizde poz bitmez
﻿ ﻿ İşte budur. Grup Emmoğulları ve Meis
﻿ Yaklaşık 45 dakikalık molanın ardından inişe geçiyoruz. İşaretler ileride su kuyusu gibi duran bir yapının hemen dibinden aşağıya doğru götürüyor bizi. İnişe geçiyoruz ve ayak çilesi yeniden başlıyor. İnişimiz uzun zigzaglar çizerek ve bol taşlıklı yoldan oluyor. Yolun antik bir yol olduğu bazı yerlerde taşların yol amaçlı üstüste konarak örülmesinden belli oluyor. Bu tarz yapıyı yol boyunca birçok kez görmüştük. Bu yol muhtemelen Phellos'u liman olan Antiphellos'a bağlayan yol. Bu arada tepemizde bir paragliding yapan birini görüyoruz.
İniyoruz ama yol bitmek bilmiyor. Malum, 600 metre az değil. Paragliding yapanlar bile bu iniş için neredeyse yarım günlerini harcıyorlar. Dolayısıyla sabırla inmemiz lazım. Zira iniş o kadar kolay değil. Artık son kilometreleri yürüyoruz ve başımıza bir kaza gelmesini istemeyiz. Zaten inişe başlamadan önce Altuğ Kaş'a varma konusunda sabırsız olan Mehmet'i 2-3 kez uyarıyor. Sonunda Kaş-Kalkan karayolu gözüküyor. Zigzaglar çizerek indiğimiz bu yol karayoluna çıkarak sona eriyor. Yolun karşısına geçip kaldırımın üzerine seriliyoruz. İşte medeniyet. Sağ salim vardık Kaş'a Varmamız iyi mi kötü mü bilinmez ama doğaya çok alışmıştık. Söyleyecek söz yok.
M.Ö. II. Yüzyılda Likya Birliğine katılan kentler arasındadır ve bu birliğin bastığı sikkelerin arasında Antiphellos’un da ismi vardır. Bizans devrinde ise diğer Likya kentleriyle birlikte Myra Metropolitliği'ne bağlı bir piskoposluk merkezi idi. Bugünkü Kaş ise bu antik şehrin üzerine kurulmuştur. Bugün Akropoldeki düzgün sur kalıntıları iyi bir durumda gelmiştir. Yalnızca kuzey ve batı surlarından hiçbir iz görülememektedir. Surlarda, Helenistik dönemde uygulanan rektagonal tekniği, yani taşların dış yüzlerinin hafif şişkin olarak işlendiği görülür. Ayrıca sur kapısı ile iç kalıntıları da ayakta olup onlara dayanılarak kentin tamamen surlarla çevrili olduğu anlaşılmaktadır.
Mezarın içinde ,kapının karşısına gelen duvarda el-ele tutuşarak dans eden küçük figürler ile sedirin üzerinde yine dans eden 21 adet figür işlenmiştir. Cephenin köşeleri ve kapı sağır payelerle hareketlendirilmiştir. Dansözler Mezarı (M.Ö. IV Yüzyıl) Şehirde akropöl olarak nitelenen yükseltinin Meis Adası'na bakan yüzünde muntazam sur kalıntıları görülür. Ancak bu sur kalıntılarının kuzey ve batı yönlerinden günümüze bir şey gelememiştir. Deniz kenarındaki sur kalıntıları da bugün görülebilir. Şehrin batı kısmında kalan Çukurbağ Yarımadası'na giden yolun sağında Antiphellos'un denize bakan tiyatrosu oldukça sağlamdır.
Güney-doğu alınlığında ise ayakta duran ve uzun bir manto giymiş bir kadın figürü görülmektedir. Ayrıca lahit kapağının her iki yanına da aslan kabartmaları işlenmiştir. Kapağın batı tarafı pencere şeklindedir. Antiphellos’taki mezarların çoğu kentin kuzeyindeki yamaçta, evlerin hemen arkasındadır. Bunlar ev tipi mezarlardır. 1842 de Kaş’a gelen Spratt isimli bir İngiliz subayı burada yüzün üzerinde mezar olduğundan bahsederse de bugün bunların çoğu inşaatlarda kullanıldığı için yoktur. Read More
On 1.6.11 by altug in Altuğ Şenel, Çukurbağ, Gökçeören, Hacıoğlan, Hacıoğlan Deresi, Likya Yolu, Lycian Way, Mehmet Koçdemir, Phellos, Pınarbaşı, Sarıbelen
Başlangıç: 08:40 Bitiş: 20:40 (verilen tüm molalar dahildir)
Parkur Yükselti Grafiği: Büyütmek için resimin üzerine tıklayınız. 6.GÜN ROTASI - Crossingways
Bir gün önce yaşadığımız sivrisinek kabusunun üzerine yürüyüş yorgunluğu da eklenince horultusu az (en azından birbirimizi duymadık) deliksiz bir uyku çekiyoruz. Sabah ağrısız sızısız erken uyanıyoruz. 10-15 dakika çadır keyfinden sonra Altuğ eşyalarını toparlamak için çadırdan çıkıyor. Mehmet ise biraz daha yatacağını söylüyor. Geçen günlerin aksine bugün hava çok güzel olacak gibi gözüküyor. Manzaramız harika. Çadırdan çıkar çıkmaz karşımıza dün büyük işaret kaosu yaşadığımız vericinin bulunduğu tepe çıkıyor. Ancak dün yaşananlar dünde kaldı. Bugün önümüzde kimbilir neler çıkacak? Aslında hergün böyle başlıyor. Birgün önce zor bir anı yaşarken “en zor yer” diyorsun, ertesi gün o an tarih oluveriyor.
Sarıbelen’i de hafızalarımıza kazıdıktan sonra yürüyüşümüze devam ediyoruz. Sağ tarafımıza Akdeniz’in engin ve doyumsuz manzaramızı aldık ve keyifli bir şekilde yürüyoruz. Köyün dışına doğru çıkarken Tim’in işlettiği “Moonstone House” adlı pansiyonu görüyoruz. Oldukça güzel, hatta tripadvisor da bile bulabileceğiniz modern bir pansiyon. Köy dışına doğru çıkarken hafifçe yükseliyoruz ve bir süre sonra Kaş-Kalkan yolu üzerindeki tepelerin hemen üzerinden nispeten düz bir patikada Gökçeören’e kadar yolumuza devam ediyoruz. Aşağıda-Kaş-Kalkan yolu gözüküyor. Aşağısı Kaputaş Plajı.
Hüseyin Abi’nin pansiyonun tarifini aldıktan sonra köy içerisindeki asfalt yoldan caminin görüldüğü yere doğru yürüyoruz. Yürürken Hacıoğlan deresi boyunca giden yolu görüyoruz. Köprüyü geçtikten sonra tabelasını görüyoruz. 100 metre sonra karşımıza pansiyon, cami ve Bezirgan’da gördüğümüze benzer tarihi buğday ambarları çıkıyor. Saat 12:00 civarı ve tam yemek yeme zamanı. Hiç birşey yoksa bile yanımızdakilerden tüketeceğiz. Hüseyin Abi bizi görüyor (ancak biz onu göremiyoruz) ve evin içerisinden bize pansiyonun önünde durmamız için sesleniyor. Pansiyonun hemen yanındaki caminin içerisindeki ulu çınarın gölgesi çok daha çekici geliyor ve beklemek istemediğimizden cami avlusunun içerisindeki sedirin üzerine seriliyoruz. Mehmet bu akşama Kaş'a varma planları yapıyor!!!
Uzunca bir süre yürüdükten hatta tempomuzun tavan yaptığı anda işaretler kayboluyor ve yol "U" dönüşü yapıyor. Başta kitaba bakmaya üşeniyoruz ve dere yatağından yürüyeceğimizi zannederek inmeye çalışıyoruz. Mehmet biraz iniyor ancak işaret olmadığını söyleyerek geri çıkıyor. Yol boyunca yollardan çıkıp patikalara girdiğimiz, çevrede işaret gözükmediği için ilk seçenek olarak yoldan çıkmayı düşünüyoruz. Birinci seçenek tutmayınca yoldan devam edeceğiz gibi gözüküyor. Mehmet yoldan yürüdükten yaklaşık 200-300 metre sonra işaret gördüğünü söylüyor ve yolumuza kaldığımız yerden devam ediyoruz. Kısa bir süre sonra yukarıda bir eve rastlıyoruz ve dere yatağına ne kadar kaldığını soruyoruz. Adam zaten amacımızı anladığı için 3 km kadar bir yol kaldığını, hatta kendisinin de bize eşlik edeceğini söyleyerek kendisini beklememizi söylüyor. Adını sormayı akıl edemediğimiz amcanın yukarıdan aşağıya inmesini bekleyemeyecek kadar sabırsız ve enerji doluyuz. Aramızda "bize yetişemez", "bizi yavaşlatır" derken amca çıkageliyor yanımıza. Yol boyunca yürümemizi söylüyor. Biz de kendisinin de rızasını alarak hızlı yürümemiz gerektiğini kendisine tebliğ ediyoruz ve bizim önden yürümemizi onun bize yetişeceğini söylüyor.
Verdiğimiz su molası dahil gerçekten 2-3 dakika arkamızdan bizi takip etti sohbeti tatlı bu amca. Dereyi geçtikten sonra bize yürümemiz gereken yolu tarif edip arkamızdan uzun uzun el sallayacaktı. Sohbetin konusunu kendisi belirledi ve yol boyunca emeklilik , SSK, emekli maaşları hakkında konuştuk. Anladığımız kadarıyla SSK'dan emekli olmuş ama Bağkur'dan olsaymış daha iyi maaş alırmış. Özeti bu. Amcadan ayrılıp tempomuzu yeniden arttırıyoruz ve yolun ileride araç girişine kapatıldığını görüyoruz. Yeniden kafamız karışıyor. Tam bu sırada amca da arkadan gözüküyor ve çitlerin üzerinden atlamamızı ve hemen çitin arkasındaki sudan içmemizi söylüyor. Dediğine göre çok şifalıymış. Zaten su molası vermeyi düşünüyoruz ve buz gibi çeşmeden suyumuzu içip kendimize geliyoruz. Yol bu noktadan sonra sadece traktörün gidebileceği kadar bozuk duruma geliyor. Biz su içerken bizi geçen amcayı yeniden arkamızda bıraktıktan sonra dere yatağına doğru inişe geçtiğimizi ve yolun bitmekte olduğunu anlıyoruz. Kısa bir süre sonra bir beton bir köprünün üzerinden geçip dere seviyesine varıyoruuz ve 500 metre bile yürümeden sarı renkli Likya Yolu tabelası karşımıza çıkıyor. Sonunda Hacıoğlan Deresine de vardık. Sırada oldukça zorlu bir çıkış var. Ancak öncesinde dinlenme mola vereceğiz. Çantalarımızı çıkarıp oturduktan sonra amca da çıkageliyor ve sohbetimiz burada başlıyor.
Turist kafilesi yoluna devam ettikten sonra biz de molamıza kaldığımız yerden devam ediyoruz. Bu arada Altuğ yörük ve yol arkadaşımız amca ile fotoğraf çektirmeyi de ihmal etmiyor. Fotoğraftan sonra toparlanıp yola koyulma vakti geldi. Önümüzde aşmamız gereken yaklaşık 1000-1100 metrelik bir tepe var. Bizim bulunduğumuz yer yaklaşık 500 metre. Yol arkadaşımız amcamız bize yolu gösterekek tarif ediyor ve gözden kaybolana kadar arkamızdan bakacağını, eğer yolu şaşırırsak bağıracağını söylüyor. Budur
Çok uzun bir mesafe yürümeden eski ve kullanılmayan bir çiftlik evinin yanından geçiyoruz. Bir süre sonra karşımıza bir su kaynağı çıkıyor. Çeşmesi yok ve yerden kaynıyor. Suyun kaynadığı yerde bulandırmadan, bardak yardımıyla buz gibi suyu içiyoruz. Gerçekten tüm yolculuk boyunca içtiğimiz en soğuk su. Aynı bardak yardımıyla da sularımızı tazeliyoruz. Su oldukça lezzetli ve soğuk. Kate Clow'un kitabında da buralarda su olduğu yazıyor (huge plane tree) ancak dediği gibi bu çeşmenin başında çınar ağacı yok. İhtiyaç molamızı bitirerek yürümeye devam ediyoruz. Bu arada güneş Hacıoğlan cephesinde kaldı ve genellikle gölgeden yürüyoruz. Zaten 1-2 saat sonra hava kararmaya başlayacak. Kate Clow'un kitabında yazdığı gibi "huge plane tree" karşımıza 10 dakika geçmeden çıkıyor. Bu ulu çınarın altında yüksekçe bir sedir var. Hatta bir gece bunun üzerinde konaklanabilir eğer sinekler müsaade ederse. Çınarın hemen yanında da çeşme var. Bu çeşmenin suyu da buz gibi. Susuzluğumuz yok ancak yine de bu sudan da bir yudum içerek yolumuza devam ediyoruz. Parkur bilgilerinde de yazdığımız gibi bu parkurda su problemi yok.
Phellos'a kadar böyle ağaçlar ve dikenler!!! arasından ilerliyoruz. Dereköy aşağıda gözüküyor.
Zaten ortam karanlık olduğu için güneşin iyice inmeye başladığının farkında değiliz ancak yolumuza devam ediyoruz. Toprağın ıslak olmasından çevrede büyükçe bir hayvanın gezdiğini sıklaşan izlerden anlıyoruz. Bu domuz, ayı türü birşey olabilir zira yeri oldukça derin eşelemiş ve Phellos'a doğru bu işler bayağı sıklaşacak. Olabildiğince gürültülü yürüyüp konuşuyoruz. Tedirgin olamamak için ikimiz de pek bozuntuya vermeden yolumuza devam etmek durumundayız. Ancak izler taze. Çalıların arasından yaptığımız bu yorucu ve dikenli yürüyüşün ardından uzun zamandır kullanılmadığı herhalinden belli olan üzerini otların kapladığı bir traktör yoluna çıkıyoruz. Yaklaşık 1 km. kadar bu yoldan yürüdükten sonra yol aşağıda Dereköy'e doğru inerken bir tekrar çalıların arasına giriyoruz ve 2 km.lik stresli yürüyüş başlıyor zira hava kararmaya yüz tutmuş durumda ve Phellos'tan halen tek bir iz yok.
Mehmet banyodan çıkıyor sıra Altuğ'da. Mehmetin yüzüne gözüne renk gelmiş durumda. Evden biri gibi olmuş durumdayız. Banyoya giriyoruz. Kettle'da su kaynıyor kahve için. Hatta karnımızı doyurmamız için kçorbanın yanında ırmızı biberli, domatesli, beyaz peynirli tepeleme bir salata var menümüzde. Sağolsunlar bizim için hazırlıyorlar. "A hard day's night". O kadar tarifsiz ki şu yaşanan an. Ama ayaklar perişan orası ayrı konu.
Bu arada yorucu yürüyüşten sonra hasarlar ortaya çıkmaya başlıyor. Ayaklarımızn altı yere basamayacak kadar şiş ve yere basınca batıyor. Belli ki su toplayacaklar. Sofrada İngiltere, müzik, futbol ve Altuğ'un İngiltere anıları (bootsale, garagesale ve pazarlık teknikleri) üzerine konuşuyoruz. Bu yorgunlukla okuldaki gibi ingilizce de konuştuk ya. Aferin bize. Gecenin kapanışı Mehmet'e ikram edilen patlıcan şarabı ile oluyor. İnanılmaz ekşi. tavsiye etmiyoruz.
Phellos M.Ö. IV. yüzyılda oldukça önemli bir kentti. Hatta Kaş'ta bulunan Antiphellos, Phellos'un limanı idi. Daha sonra Antiphellos ormanlarında bulunan sedir ağacı sayesinde zengin ve önemli bir kent olurken Phellos da eski önemini yitirmiştir. Sarnıçlarla su ihtiyacını karşılayan diğer Lykia şehirlerinin aksine Phellos'un suyu boldur. Tepenin doğu yamacındaki zengin su kaynağı aynı zamanda Çukurbağ'daki çeşmeyi besler. Phellos kentinden çok fazla bir kalıntı bugün toprak üzerinde görülmese de çevresindeki inanılmaz güzellikler seyredilmeye değerdir.
Günümüze ulaşan kalıntılar M.Ö.IV.Yüzyıla kadar inmektedir. Tarihi olaylarda ismi geçmeyen kent Bizans İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra önemini yitirerek terk edilmiştir. Günümüze Pınarbaşı köyünde daire plânlı, taştan örme anıtsal bir mezar ile bazı burç ve polygonal sur duvarları gelebilmiştir. Buradaki mezarlar da yine Lykia tipindedir. Read More
LİKYA YOLU'NU YÜRÜYECEKLER İÇİN ÖZET NOTLAR - PDF ...