Sıradan Biri: Nisan 2013
Eski bir şarkı fakat ben ilk defa Zara'dan dinledim, dinlemeye de devam ediyorum.
Gönderen Yazar Aday Adayı zaman: 09:20
Yönetimi kalbime devrediyorum
Yönetimi kalbime devrediyorum. Yönetim beyinde olduğunda yanlızlık mükemmelcilik ve bir sürü beni yanlızlığa iten düşünceler beni alıp götürüyor. Dün ilk defa beyinimin dediğini değil de kalbimin sesini dinlemeye karar verdim. Büyük ihtimalle para kaybedeceğim ama mutluyum. Bozulan aracım tamir olana kadar da işe yürüyerek gider gelirim yapacak birşey yok.
Gönderen Yazar Aday Adayı zaman: 09:22
Cahit Sıtkı Tarancı'nın bu muhteşem şiirinin öyküsünü bilirmisiniz, gelin size onuda anlatayım. Meğer Abbas, Cahit Sıtkının yedek subaylık yaptığı zamanlarda emir eriymiş. Bu şiiri ona hitaben yazmış.
Cahit Sıtkı askerliğini yedek subay olarak yapmak üzere birliğine gider. O yıllarda yedek subay sayısı az olduğundan her yedek subaya emir eri verilmektedir. Birliğine gittiğinde bölük yazıcısından künye defterini ister. Sırayla isimlere bakmaktadır, bir isim dikkatini çeker. Abbas oğlu Abbas. Sakat eli yüzünden çürüğe ayrılmış biridir Abbas. Talim bitiminde askerin yanına gönderilmesini ister.
Öğle saatlerinde kapı çalınır. Karşısında civanmert biri selam çakıp;
-Abbas oğlu Abbas, emret komutan, der.
Askere eşyalarını toplamasını söyler ve kendi evinin altındaki boş yere taşınmasını ister. Zamanla askerin zekasından, sıcakkanlılığından etkilenir.
Aralarında komutan-asker ilişkisinden çok daha güçlü bir dostluk bağı oluşur. Bu saf Anadolu çocuğundaki sadakat dolu temiz yürekten etkilenmiştir Cahit Sıtkı...
Akşamları sofrayı kurup en güzel kızartma ve mezeleri hazırlar Abbas... Aralarındaki duygu bağları güçlenir. Böyle bir keyif gecesi akşamında alkollü Cahit Sıtkı sorar;
-Sen İstanbulu bilir misin Abbas?
-Orda benim bir sevgilim var. Sen bana onu kaçırıp getirir misin?
Sabah olur Cahit Sıtkı bakar ki Abbas yeni asker kıyafetleri giymiş, tıraş olmuş hazırlanmış. Cahit Sıtkı sorar;
-Hayırdır Abbas, neden böyle hazırlık yaptın?
-Ben istanbula gidecek komutan!
Akşam olur. Ağaç altında çilingir sofrası kurdurur ve Abbası karşısına oturtur. Birlikte yer içerler ve Cahit Sıtkı o meşhur şiirini kağıda döker:
Gönderen Yazar Aday Adayı zaman: 21:49
Arada bir ağlamak da lazım
Ağlamak da gülmek gibi bir ihtiyaç, nasıl kahkahalarla gülmekistiyorsa insan. Hıçkıra hıçkıra da ağlamalı, illa sebep istiyorsa gülmek için de ağlamak içinde etrafına kısa bir süre bakması yeterli olur. Hayat öyle birşey ki hepsi aynı anda oluveriyor. Birileri mutluyken, birileri üzülüyor.
Aynı bir ailenin yeni bebek sahibi olurken bunu duyan aile büyüklerinden birinin kalp krizinden vefat etmesi gibi. Mutlu olmak istiyorsan hayaata yeni gözerini açan bebeğin ailesinin heyecanını düşün. Babanın ve annenin şaşkınlığını. Aylardır hazırlandıkları anın sonunda geldiğini ama yinede onların ne yapacaklarını bilemeyişlerini.
Üzülmek istiyorsan vefat eden adamın eşini düşün. Yıllarca bir yastığa baş koyduğu eşinin böyle mutlu bir günde torununu göremeden hayata gözlerini yumduğunu.
Ya da boşver bu hikayeyi. Televizyondan bir sinema kanalı aç. Gülmek için bir komedi filmi, ağlamak içinde bir dram yada aşk filmi aç.
Ben gülmeyi insanlarla birlikte, ağlamayı tek başıma tercih ediyorum. Sinemada komedi filmi izlerim fakat aşk filmi asla.
Sonuçta gülmekte, ağlamakta bir ihtiyaç. Hiç kendi istediğiniz için en son ne zaman ağladığınızı düşündünüz mü?
Gönderen Yazar Aday Adayı zaman: 13:23
Gönderen Yazar Aday Adayı zaman: 13:15
İçimde bir his var, biliyorum
İçimde bir his var, biliyorum,
Tutmasam, serbest bıraksam adı aşk olacak,
Yavaş yavaş içine çekecek beni,
Sanırım risk almam gerekecek,
Belki bir kumar, bir piyango,
Kapılıp gitmekten korktuğum,
Sonunu bilmeden beklediğim,
Düşününce bile ürperiyorum,
Acaba soğuk odadan mı,
Kalbime, beynime tanıdık geliyor bu his,
Sanırım bu hissi seviyorum,
Ürperti durmadı, ben hala titriyorum,
Ne kadar süredir buradayım, üşüyorum.