Fakat hâlâ Nüzhet’e aşık olduğumu kendime itiraf edemeyecek kadar çocuktum.
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Peyami Safa (Sayfa 30)
“Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.”
yesim gunes, Gülün Adı'ı inceledi.
10 saat önce · Kitabı okudu · 3/10 puan
14. yüzyıl İtalya’sında bir manastırda geçen bir cinayet soruşturması. Kitabın daha başında katilin kim olduğunu anlıyorsunuz. Bundan sonrası spoiler içerir! Delilik derecesinde yobaz aynı zamanda kör bir rahip, aynı zamanda manastır kitaplığının eski sorumlusu olan kişi; Hz İsa’nın hiç bir zaman gülmediğini, gülmenin insana yakışır bir davranış olmadığını ve dünyanın sonunun yaklaştığını savunmaktadır. Manastırın kütüphane sorumlusu ve onun yardımcısı dışında başkalarınca girilmesi yasak olan kitaplık ise esrarengiz olayların döndüğü yerdir. Bu kitaplıkta Aristo’nun gülmenin erdemine yönelik kaleme aldığı, şimdiye kadar kaybolduğu düşünülen kitabı da bulunmaktadır. Bunu bilen çok az kişi vardır ve bir şekilde bu bilgiye ve kitaba erişen rahipler öldürülmektedirler. Romanın sonunda kör rahip Jorges, kitabın sayfalarına bir tür zehir sürdüğünü buna dokunanları bu şekilde öldürdüğünü itiraf etmiştir kendisi de bir anda kitabı parçalayarak sayfaları çiğnemeye başlamıştır. Kitabı kurtarmaya çalışan ve aynı zamanda cinayeti soruşturan rahipler ise başarılı olamamışlar kör rahip kitabı ateşe atarak yanmasına yol açmıştır.
8.7/10 (308 oy)
Kadın vücudunu onun ellerine terkediyor, en özel okşamalara izin veriyordu. Ama yasak olan o eyleme geçmek istediğinde sert bir direnişle onu durduruyordu. Bu inatçılığında bir rahibenin günah çıkarma endişesi, küçük günahları için affa uğrayacağı ama büyüğü için cehenneme gideceği korkusu vardı. Kendine bile itiraf edemediği diğer duygular da karışıyordu buna; gurur ve kendine saygı, erkekleri parmağında oynatıp onlara bir şey vermeyen kadının fettanlığı, tüm vücudunu öptürerek aldığı kişisel zevk yanında son darbeyi hep geciktirmenin heyecanı.
meral, Cinayetler Oteli'yi inceledi.
11 saat önce · Kitabı okudu · 4 günde · 5/10 puan
Kitabı pek beğendiğimi soyleyemiycem fazla hayalperestlik üstüne kurulmuş bence, ben bu kadar hayalperest değilim o yüzden itiraf ediyorum ki kitaptaki cinayeti kimin işlediğini çözemedim :D ama akıcı bir kitaptı merak uyandıran bir kitaptı ama çok da beğendiğimi soyleyeceyeceğim
Alyoşa, Önce Çocuklar ve Kadınlar'ı inceledi.
Bir şair düşünün. Tarihi bilgileri özverili bir araştırmayla derleyip toplayarak mini bir ansiklopedi hazırlıyor. Bu ansiklopediyi şiirlerle süsleyip, edebiyatla zenginleştiriyor, bilimle ve sanatla harmanlıyor. Ve ortaya Sunay Akın’ın bu müthiş eseri çıkıyor.
Yazar kitabını Kaptan Cousteau’ya adamış. Bu nedenle kitabı okumaya başlamadan önce okyanusların en derinlerine dalmaya, batık gemilerin izini sürmeye, yaşanan deniz facialarının nedenlerini öğrenmeye, bu felaketleri yaşayanların o anlardaki duygularını anlamaya, çaresizliklerini hissetmeye hazır olmalısınız.
Kitabın adı ile giriş yapalım: Denizcilik kurallarına göre, bir kaza esnasında gemiyi terk etmek gerektiğinde, cankurtaran sandallarına biniş önceliği çocuklara ve kadınlara aittir. Filmlerden de bilirsiniz. Görevliler “Önce kadınlar ve çocuklar!” diye bağırırlar. Fakat hiçbir kadın derin sulara gömülmekte olan bir gemide çocuğunu bırakarak öncelikle kendisi filikaya binmez. Filikanın içindekilere önce çocuğunu uzatır, sonra kendisi biner. Hangi kadın batan bir gemide kalan çocuğunun kendisine uzatılması için bekleyebilir ki? İşte o yüzden doğrusu “Önce Çocuklar ve Kadınlar”dır.
Batık gemilerin izini sürmeye Nuh’un Gemisi ile başlamış şair. Nuh’un Gemisi’ni kendi tarihimizden ve dünya tarihinden ünlü isimler izliyor: Titanic, Struma, Dumlupınar Denizaltısı, Ertuğrul Fırkateyni, Gülcemal, Bandırma Vapuru, Atatürk’ü son yolculuğunda İzmit’e kadar taşıyan Yavuz ve daha niceleri. Tahmin edeceğiniz üzere Titanic gibi dünya çapındaki ünlü transatlantiğe ve Struma gibi büyük bir utanca sebep olan gemiye birkaç bölüm ayrılmış. Livaneli’nin Serenad’ından hatırlarsınız Struma’yı. Okudukça aslında Struma’nın ilk ve son gemi olmadığını, bunun gibi daha birçok gemi olduğunu öğrendiğinizde utancınız daha da artacak.
Bu ünlü gemilerin doğumundan itibaren okyanusların, denizlerin dibini boylayana ve ebedi istirahatlerine ulaşana kadar süren hayat hikâyelerini okuyacaksınız. Batış anlarına şahit olacaksınız. Çaresizce çırpınanların çığlıkları yankılanacak kulaklarınızda. Gemiler derinlere gömülürken sizden de birer parça alıp götürecekler en derinlere.
İşte bu kadar acıya dayanabilmeniz için bu küçük hikâyelerin içine şiirler serpiştirmiş yazar. Edebiyattan, sanattan, felsefeden sohbetler açmış. Bir geminin öyküsünü okurken öyküyü bir şekilde ünlü şairlere, yazarlara, sanatçılara, bilim adamlarına bağlamış. Öykü içinde öykü yaratmış. Batan bir gemiyi anlatırken karşınıza bir anda Nazım Hikmet, Can Yücel, Turgut Uyar, Cemal Süreya, Sabahattin Ali, Ara Güler, Amin Maalouf, Voltaire, Van Gogh, Bertolt Brecht, Hitchcook ve daha adını sayamadığım birçok ünlü çıkıyor. Her birinin öykülerdeki yeri çok önemli. Hem şaşırıyor hem de kurulan bağlantı karşısında hayranlık duyuyorsunuz.
Bu kitap bir daha yazılmaz diyor Sunay Akın. On yılı aşkın bir süreçte yazmış. Gitmediği liman, mezarını ziyaret etmediği denizci kalmamış. Çok emek vermiş. Kendisi bile şaşkın bu kitabı nasıl yazdığı konusunda. Diğer kitaplarımı yeniden yazabilirim ama bunu yazamam diye itiraf ediyor. Gerçekten çok emek verildiğini okurken görmemek ve takdir etmemek elde değil.
Akın kitabını Gabriel Garcia Marquez’in şu sözleri ile bitirmiş:
“Yazarların denizin ortasında gemisi batmış bir denizci gibi her zaman yalnız olduklarına inanırım. Dünyadaki en yalnız meslektir yazarlık. Yazmana hiç kimse yardım edemez.”
Kitaba nasıl da uygun cümleler değil mi? Neyse ki bu kadar değerli yazarlar kitaplarını yazarken yalnızlık çekseler de kitaplarını okuyan ve beğenen okurların hayranlığı ve sevgisi ile kuşanarak yalnızlıklarını bir nebze de olsa gideriyorlar.
16 saat önce · Kitabı okudu · 1 günde · Puan vermedi
Erkan, Cinnet'i inceledi.
17 saat önce · Kitabı okudu · Puan vermedi
35 yaşında olan kız annesinin ölümü üzerine evlenir . Evlendiği adam yaşça ondan büyük olup ve birlikte yaşadıkları konakta esrarengiz olaylar meydana gelmeye başlar . Kadın kocasından şüphelenir . İlerleyen zamanlarda kadın genç bir erkekle sürekli kocasını aldatır tüm konakta ki esrarengiz olaylarda onu sorumlu tutar. Aslında kocası masum olup genç sevgilisi konakta yaşayan bir kız ve meyhanede yaşayan başka bir kızla bu planı yapar. Konakta yaşayan genç kızın babası 35 yaşındaki kadının sevgilisini kişi ile yakalayınca öldürür . Ölümü gören kadın kocasından şüphe duyar. Çünkü bir gece önce ona herşeyi itiraf etmiştir . Kadın olayların öyle olmadığını konakta yaşayan genç kızdan dinlerken sevgilisine kavuşmak için canına kıyar. Tamamen ihanet üzerine bir roman..
kitaplara sahip olmaya devam edeceğinize göre onları
aldığınız fiyatın yaklaşık üçte birine satabilirsiniz. Eğer yalnızca
ikinci el kitaplar alıyorsanız okuma masraflarınız tabii ki daha az
olacaktır Saat başına yarım şilin belki makul bir tahmin olabilir.
Diğer yandan, kitapları satın almıyor, yalnızca kitap kiralayan
kütüphaneden ödünç alıyorsanız, okumak için saatte yaklaşık
yarım peni harcarsınız. Kitapları halk kütüphanesinden ödünç
alırsanız okumak neredeyse bedavaya gelecektir.
Okumanın ucuz eğlence türlerinden biri -hatta muhtemelen
radyo dinlemekten sonra EN ucuz olanı- olduğunu göstermek
için yeterince şey söyledim. Bu arada, Britanya halkının günü­
müzde kitaplara harcadığı meblağ nedir? Her ne kadar hiçbir
rakama ulaşamamış olsam da, bu rakamların var oldukları su gö­
türmez bir gerçek. Ancak savaştan önce bu ülkede yeni baskılar
ve ders kitapları da dahil olmak üzere yılda 15 bin kitap yayım-
landığını biliyorum. Her kitabın 10 bin civarı nüshası satilıyor-
duysa -aslında okul kitapları da hesaba kahldığında dahi muhte-
melen iyimser bir tahmin bu- ortalama bir insan, doğrudan ya da
dolaylı olarak, yalnızca yılda yaklaşık üç kitap sahn alıyordu. Bu
üç kitap bir arada 1 sterlin ya da büyük olasılıkla daha az tutar.
Bu rakamlar tahmini; dilerim birileri bu rakamları benim
yerime düzeltir. Ancak şayet tahminlerim doğruya biraz olsun
yaklaşıyorsa bile bu, neredeyse yüzde yüzü okuryazar olan ve
ortalama insanın sigaraya bir Hint köylüsünün tüm geçimi için
sahip olduğundan daha fazla para harcadığı bir ülke için gurur
duyulası bir tablo değil. Ve kitap tüketimimiz bu kadar düşük
olmaya devam ederse, en azından bunun nedeninin kitapların sa-
lın alındıkları ya da ödünç alındıklarında çok pahalı olmalarında
değil okumanın köpeklere, sinemaya ya da pub' a gitmekten daha
az heyecan verici bir meşgale olmasında yattığını itiraf edelim.
7. İtiraflar Cilt: 1
10. İtirafçıların İtirafları
11. İtiraflar Cilt: 2
12. İtiraf Ediyorum
13. İtiraf Et Unutamadın
17. İtiraf Edilemeyen Cemaat
18. İtiraf Ediyorum
20. İtiraf Ediyorum! (Kendinle Yüzleş ve İtiraf Et)
'itiraf' ile ilgili yazarlar
3.488 okunma39 kitap
3.539 okunma16 kitap
5. Cemil Tokpınar
628 okunma13 kitap
201 okunma13 kitap
1.052 okunma15 kitap
8. Yukio Mişima
281 okunma11 kitap
328 okunma30 kitap
473 okunma8 kitap
67 okunma13 kitap
13. Cevat Topkara
15. Tuncay Özkan
140 okunma16 kitap
16. Alfred de Musset
17. Jodi Ellen Malpas
123 okunma3 kitap
18. Elizabeth Boyle
100 okunma4 kitap
19. Ahmet Akgündüz
20. Halil Bezmen
27 okunma12 kitap
'itiraf' ile ilgili okurlar
1. İtirafta bulun