Hayal Kahvem: Hayırdır İnşallah! Bir Rüya Gördüm...3-
Dün hep yollardaydım. O kadar bitkindi ki vaziyetim, akşam eve gitmeden önce sahildeki bankta oturmak istedim. Eski huyumdur kendimi bildim bileli denize bakmayı severim. Arabamı çektim sahile. Banka oturdum. Denizin mutedil dalgaları sahili sessizce dövüyordu. Sanırım denizin tek müşterisi bendim. Baktım etrafıma. Esen sonbahar rüzgârında in cin top oynuyordu. Dalmışım. Hayırdır inşallah bir rüya gördüm. Bir ömürde bir hayatla yetinmek istemeyen bünyem gene bir kıyak yapmıştı bana. Bambaşka bir meslek icra etmekteydim ben rüyamda. Bil bakalım bu kez neydim? İnan aklına gelmez. İnternet ve kargo çıkalı o kadar az denk geliyoruz ki bu insanlara... Benim de hiç aklımda yoktu inan. Amaaa... Akıl sır ermiyor ki benim hayal dünyama... Ben... Bu kez... Postacıydım. Düşünebiliyor musun, posta çantam sırtımda gene yollarda koşturuyordum. İyi ama karşımda biri vardı. Onunla ayak üstü muhabbet ediyordum. Kim bu adam diye tüm duyu organlarımın radarlarını dibine kadar açıp derinden baktım. Şaşırdım kaldım. Muhabbet ettiğim kişi 1904 doğumlu Şili'li ünlü şair Pablo Neruda değil miydi? Yok artık? Pablo Neruda 1973'ün gene böyle bir eylül ayında 69 yaşındayken ölmemiş miydi? Ama anlatıyorum sana. Rüya bu! Gerçek değil ki! Bak şimdi. Şöyle bir muhabbet geçiyordu aramızda. Ben Neruda'ya mahcup mahcup diyordum ki:
"Ah ben de ozan olmak isterdim."
"Yavrucuğum Şili'de herkes ozandır zaten. Postacılığı sürdürmen daha ilginç. Hiç değilse çok yol yürür ve şişmanlamazsın. Şili'deki tüm ozanlar davul gibi."
"Demek istiyorum ki, ozan olsaydım söylemek istediğim her şeyi söyleyebilirdim."
"Ne söylemek istiyorsun peki?"
"İşte asıl sorun bu ya. Ozan olmadığım için söyleyemiyorum."
"Sahili izleyerek körfeze git ve bu arada denizin dalgalanışını gözleyerek metaforlar üretmeye çalış.
Metafor kelimesini duyunca, gözlerimi koca koca açıp Neruda'ya şaşkın şaşkın baktım... Şair halime güldü. Bir şiiriyle sözlerini sürdürdü:
"Burada, adada ne çok deniz - Her an kendinden doğuyor. Diyor ki, evet, diyor ki hayır, hayır - Evet diyor maviler içinde, köpükler içinde, hızlı hızlı - Diyor ki hayır hayır - Sakin duramıyor hiç bir zaman - Sürekli çarparak bir kayaya, ama başaramayarak onu inandırmayı - Benim adım deniz diyor - Böylece yedi yeşil diliyle, yedi denizden ona doğru koşuyor - Onu öpücüklere boğuyor ıslatıyor - Adını yineleyerek göğsünü dövüyor."
Bu şiiri işitince ben... Postacı ben... "Garip" diye fısıldadım. Garip olan şiir değildi tabii... Garip olan şiiri dinlerken işittiklerimdi. Dedim ki:
"Siz bu şiiri okurken sözcükler bir oraya bir buraya gidip geliyordu sanki. Tıpkı deniz gibi gidip geliyordu sanki." Neruda bu şiiri okurken başka bir rüyada bulmuştum çünkü kendimi. Onun sözcükleriyle sallanan bir gemi gibi duymuştum kendimi sanki. Şair eğildi usulca kulağıma:
"İşte bir metofor yaptın" dedi. Gözlerimi araladım. İşte oturduğum o bankta ben bu yazıyı yazdım.
NOT: Koyultulmuş cümleleri Pablo Neruda ile Postacı Mario Jimenes'in konuşmalarından alıntıladım.
Video ise "allende'nin devrilmesinden sonra pinochet tarafından tutuklanarak cezaevi olarak kullanılan stadyuma tıkılmış, gitar çalıp şarkı söylemeye devam ettiği için önce elleri kesilen ve sonra da işkence ile öldürülen şahane şili'li şarkıcı victor jara" (eksisözluk) nın preguntitas sobra dios adlı şarkısıdır. (Ölüm: Eylül 1973 - Yaş: 42)
Gönderen Hayal Kahvem zaman: Perşembe, Eylül 08, 2011
Etiketler: antonio skarmeta, ateşli sabır, deniz, hayırdır inşallah, mario jimenes, metafor, pablo neruda, postacı, rüya, şair, Víctor Jara - Preguntitas sobre Dios
Adsız 8 Eylül 2011 09:13
Ozan olmasanda söylemek istediğin herşeyi ben anladım..
Nilhan - Küçük Mucizem 8 Eylül 2011 10:14
Ozan ya da şair ya da yazar olmayabilirsin lakin satırların öyle demiyor :)
kara kitap 8 Eylül 2011 10:36
elleri kesmenin anlamı ne acaba, geçen gün okuduğum bir yazıda che'nin de ellerinin kesildiğini öğrenmiştim. bunu unutmamalı ve vakit bulduğumda araştırmalıyım.
7.oda 8 Eylül 2011 12:36
Çok severek izlediğim bir filmdi Postacı
naif yumuşacık bir şeyler bırakıyordu insanın yüreğine..
Profösör 8 Eylül 2011 12:58
İnsan susarak da çok şeyleri söylemiş oluyor. Çok konuşmak bazen çeneyi de yormak anlamına gelebilir.
Dilek 8 Eylül 2011 14:59
Of ya..ne ne iyi geldi bu hikaye şimdi bana.
Oh..şiire de hikayeye de doyurdu beni.
Aklına fikrine sağlık arkadaşım.
Kahve içmeye bürona geliyorum şimdi sana.
Hayal Kahvem 8 Eylül 2011 20:22
Hey Dilek gene moral vermişsin ya bana. Ben sana diyeyim.. Ne diyeyim. İyisi mi çok teşekkür edeyim:)
Hayal Kahvem 8 Eylül 2011 20:23
Haklısınız Profösör. Susmak iyidir.Sağolun.
Hayal Kahvem 8 Eylül 2011 20:24
7.Oda, bu gece Pstacıyı izlemek niyetindeyim.
Hayal Kahvem 8 Eylül 2011 20:25
Kara Kitap, arştırıp bize de anlatın olur mu?
Nilhan çok naziksiniz. Sağolun.
Hayal Kahvem 8 Eylül 2011 20:26
Mütemadiyen,anladınız siz beni:)Teşekkür ederim.
Yaz Blogcu 8 Eylül 2011 23:17
Babam her gece rüya görür ve sabah uyandığında "yine bir rüya gördüm" der ve bizden "hayırdır inşallah!" dememizi bekler, kendisi de "hayrınız karşı gelsin!" derdi. Babamın hiç rüyasız bir gecesi geçmez. Ben o kadar sık rüya görmem.
Sizin rüyanız da bir hayli ilginçti. Hem postacı oluyorsunuz, hem de Şili'li ünlü şair Pablo Neruda ile sohbet ediyorsunuz.
Güzel ve bir o kadar da ilginç bir paylaşımdı. Teşekkürler.
hayal kahvem 9 Eylül 2011 23:34
Selam Yaz Blogcu, işte ben de babanız gibi rüyacılar familyasındanım:) Ama ben artık benim rüyalarımı kimselere anlatmıyorum. Düşünsenize babanız sadece sabahları uyandığında "yine bir rüya gördüm" diyormuş. Benim rüya görmem için uyumam gerekmiyor, uyanıkken bile rüya görüyorum:)Rüyalarımda bir göz kırpma kadar zamanda dünyanın bir ucuna gidiyorum ya.. Anlatamıyorum ki her defasında.. "Yok artık, atıyorsun bu kadar olmaz" diyecekler diye korkuyorum. Onun için kendi kendime "hayırdır inşallah" diyorum:)
Teşekkür ederim Yaz blogçu. Paylaşımınız çok hoş.