Kedilerle yakınlık / Kedi Psikolojisi / Milliyet Blog
KEDİLERİ SEVMEME SEBEP OLAN CANLI :)
Kedileri çok eskiden beri severim ama kendileri ile bire bir hiç yakınlık kurmamıştım, çoğumuzun yaptığı gibi sokakta görsem pist deyip geçerdim..
Bundan 8-9 sene evvel abim bahçeye gelen yavru bir kediyi beslemeye başladı, aile boyu önce bir tepki verdik abime alışmasın, alıştırma şunu vs diye. Zamanla kendini kabul ettirdi kedicik, artık hepimiz bahçede onu görünce seviyor oynuyorduk, hatta 3 öğün yemek bile vermeye başladık. Ara sıra eve girmesine de izin veriyorduk, o da bize öyle bir alışmıştı ki bahçe kapısında bizi görünce, hemen evin kapısına bizden evvel koşardı. Evin kapısında iki sevip okşayınca giderdi, zaman sonra kedi hamile kaldı ve nerdeyse benim yatağımın üzerine doğuracaktı. Hemen bahçedeki yerine götürdük, sabahı baktık ki 4 tane şirin şirin yavru. İlk defa yeni doğmuş bir kedi görüyordum, gözleri açılmamış, kulakları burnu küçücük. Elime almak istediğimde küçük yavrular iç güdüsel bir şekilde tepki veriyorlardı fakat sesleri bile çıkamıyordu. Hergün iş dönüşü yanlarına gidip bakıyordum ne yapıyorlar diye, bahçede oldukları için tam korumaları yoktu, her ne kadar anneleri onları sürekli gözetsede benim aklım hep onlardaydı. Çok alışmıştık onlara, biraz daha ayaklandıklarında bahçede onlarla oynamak çok büyük bir keyif veriyordu bana. Hepsini tek tek kucağıma alıp oynardım onlarla, sonra onlarda büyüdü, 1 tanesi kayıp oldu, 1 tanesine araba çarptı yolda, öldü. Ölen kedi için 1 gün ağlamıştım, insan öyle alışıyor ki yitirince de üzlüyor. Kalan 2 tane ve anneleri bahçede duruyordu, zamanla bu kedilerinde yavruları oldu, bunlarada baktık. Her ne kadar bahçede yaşasalarda, sokak kedisi oldukları için onları özgür bırakmıştık, biz 3 öğün yemeklerini yatacak yerlerini ayarlamıştık, gidenler gidiyordu, kalanlar duruyordu. Giden kedilere çok üzülüyordum, ama doğaları gereği özgür oldukları için onları biryere kapatmak istemiyordum. Bir de gözlemlerime göre yeni doğup büyüyen kedilerde yer savaşı oluyor, yani büyüyüp gelişen kedi, eski kediyi annesi olsa bile kovuyor. Ama bizim kedilerde bizi okadar seviyordu ki, kovulsalar bile mahallede gene bizi görünce geliyorlardı. Bir kaç kez hayvan barınağına vermek istedik, almadılar, kediler doğal ortamda yaşarlarmış. Bir kedi ile başladık ve bu zamana kadar rahat 20-30 kedi büyütmüşüzdür, hatta ilk kedimiz daha geçen seneye kadar duruyordu. İlk kedimizin yavrusu da hala duruyor, çok zeki bir kedi o, ben onu bir kaç kez evden çok uzak biryerlere bırakmıştım kutu içerisinde, gene evin yolunu bulup geliyordu. Bende bir daha bırakmadım, ama bu bırakmalarımın nedeni komşumuzdan gelen şikayet üzerine olduğu içindi. Şu anda bile benim geldiğimi görünce hemen koşup eve kadar eşlik ediyor bana, normalde sesimden tanıyorlar beni, ben onu görünce seslenmiyorum mahsus ama gene de tanıyor beni. Aslında daha anlatacak çok anılarımız var kedilerimle fakat yer sığmaz, bunca zaman içinde kardeş gibi olduk onlarla :)
Şu anda 4 kedim var her akşam bahçe kapısında beni karşılarlar ve onları sevmem için ayaklarıma yatarlar, şirinlik yaparlar. İstedikleri gerçekten biraz sevgi, ben bazen biraz sert sevince kaçıyolar benden, 2 dakika sonra gene geliyorlar:)bazende fazla seviyorum sıkılıp gidiyorlar, burdan da anlaşıldığı gibi;"herşeyin fazlası zarar"... Kedi bile sıkılıp kaçıyorsa, biz fazla ilgimizle, sevdiklerimizi farkına varmadan kaçırabiliryoruz, bu da ayrı bir yazma konusu:)
Bir yazıda da okumuştum, kedi sevip okşamak, insanı rahatlatırmış. Gerçekten de gergin olduğum zaman ya da canım sıkkınken kedimi sevince bir rahatlık oluşuyor bende, tabi ben bunu o yazıyı okumadan önce fark etmiştim...
Bu yazı sonlanmaz ama burada bitireyim, onlarla olmak beni çok mutlu ediyor, her ne kadar kediler için nankör deseler bile, benimkiler öyle değil ben bunu görüyorum. İstedikleri sadece biraz sevgi....
sn yazarım..kedi sevmek veya hayvan sevmek diye kategoriye ayırmak yanlıs bence... insanları sevmiyorum ben hayvanları daha cok severim..boyle bir sonucta yanlıs bence..konu senle ve sevmekle alakalı..anla işte..toprak
anladım ben onu :)) tşk ederim.... 02.08.2011 14:20
Kedileri okşamak şunun için rahatlatıyormuş insanı; kedilerin patileri toprağa bastığı için, tüylerini okşadıkça bizim bedenimizdeki elektrik yükü kediciklerin üstünden toprağa akıyormuş. Bir tür topraklama yani:) Aynı şey köpekleri severken de geçerli tabii. Kedi sevmeyenlere her zaman hayret ve esefle bakmışımdır:) Sevgilerimle...
köpekleri de severim ama onlara nedense dokunamıyorum:( yazdıklarınız mantıklı gerçekten,ben bunu çok kez denedim hep sonuç olumluydu:) belki kedi sevmeyenler bu yazımız sayesinde denerler:) teşekkürler yorumunuza 14.04.2011 12:25
Merhaba frozenheart, adınız kişiliğinizle pek uyuşmuyor bence. :-) Kedicikleri o kadar sevgiyle anlatmışsınız ki, satırlardan taşmış bu sevginiz. Çocukluğumdan beri hayvanlara ilgim ve sevgim var. Lütfen hayvanlarla ilgili anılarınızı tek bir blogla sınırlamayın. Emin olun bu yazıları benim gibi çok keyifle okuyacak insanlar çıkacaktır. Selam ve saygıyla.
çok teşekkür ederim yorumunuza,kullandığım adı o dönem keyfim yoktu pek,o ruh hali içinde aldım:))benim kedilerle anım bayağı var ama yazmaya gelince tıkanıyorum:) elimden geldiğince yazmaya çalışırım, sizde paylaşırsanız memnun oluruz biz kedi sevenler:) 14.04.2011 12:22
...hiç ilişki kurmamış olanlar bilemezler onların ne kadar akıllı ne kadar hisli mahluklar olduklarını ve onların eşsiz arkadaşlıklarından mahrum kalırlar. Ben şahsen yaşamımda bu olanağa kavuştuğum için kendimi çok şanslı sayarım. Selamlarımla.
aslında sevmek sevmemek tercih meselesi..bende sizin gbi hissediyorum,şanslıyım.... 12.04.2011 10:09
Tesadüf eseri bu siteyi buldum, çok da memnun oldum. Sanırım ben daha çok okumak için burdayım, a..