Evet 1987 subat ayında Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalında meraklı bir sürü bakışlar altında ihtisasa başladım. Sanırım hayatlarında ilk defa dişilik özelliklerini kaybetmemiş bir bayan cerrah görüyorlardı, üstelik güzeldi de bu hanım (sonraları merkezi sınav çıkınca feminen bayan cerrahların sayısı arttı). Özellikle asistanlar ve başasistanları yoğun ilgisi karşısında şaşkına döndüm, yemeğe gitmek isteyenler, bana akıl vermek için benimle özel konuşmak isteyenler falan derken neyse 3-4 ayda ortalık duruldu. Tam vazgeçtiler derken kıdemli kadın cerrahi asistanı beni bir gün çağırdı ve hayırlı olsun dedi. Ben de ona hayırdır dedim, o da bana başasistanlarımızdan biriyle evleneceğini duydum, doğru mu, ama bilmeni istediğim bir şey var o yıllardır kıdemli servis hemşiremizle beraber dedi. Nihayet bana rahat huzur olmadığını kavradım, neyse kısa bir süre sonra bir plastik cerrahi asistanına gönlümü kaptırıp evlenince ortalık gerçekten duruldu.
Cinsiyetimle ilgili tehlikeli durumları atlattım atlatmasına ama tuhaflıklar bitmiyordu. Mesela hafta sonu blok nöbet tutmuşsunuz ve sıfır uyku, Pazartesi sizi en büyük ameliyata asistan yazmışlar, bu sefer de uzunca bir süre dayanıklılık testinden geçtim. Baktılar onu da başarıyorum.
Derken bir gün hamile olduğumu anladım, eyvah dedim işte şimdi tüm kozları verdik. Şükür öyle olmadı, hamileliğimin so gününe kadar erkek asistanlar kadar hatta bazen onlardan daha çok çalışabildim.
Zaman içinde kıdemlendim ve benim de kıdemsiz asistanlarım ve öğrencilerim oldu.
Kıdemlenince sorumluluğunuz artıyor, altınızdakileri eğitmek servisi yönetmek, nöbeti koordine etmek gibi riskli, işleriniz oluyor. O dönemlerde artık cerrahi bana ben de cerrahiye alışmıştım ve o dönemler çok güzel ve eğlenceli geçti. Bu sefer hastalarla ilginç anılarımız olmaya başladı. Bir keresinde hiç unutmam nöbetçi şef dışında anestezist dahil hepimiz hanımdık. Doğulu bir hasta beni siz mi ameliyat edeceksiniz doğru dürüst er bir doktor yok mu demişti. Ya da siz muayene ettikten sonra beni doktor görmeyecek mi diye soranlar, ya da sen essah doktor musun diyenler, ya da doktor bey diye seslenenler, bazen de hayatımda gördüğüm ilk kadın cerrah sizsiniz, a kadın cerrah da mı var diyenler, neler neler...
Sonunda güzeliyle tatlısıyla, acısıyla zaman geçti ve ihtisas bitti. Bir kadın cerrah daha, sınavlarını ve tezini başarıyla verebilirse hizmete hazır hale gelecekti artık. İhtisasın sonuna doğru tez yazmaya ve sınava hazırlamaya başlarsınız, işte esas o dönem ihtisasıma damgasını vurdu.
Arkası yarın, yazmaya devam edeceğim.