*dikis sepeti*: 07/01/2009 - 08/01/2009
Kendimi bildim bileli dikiş ve örgü ile dinleniyor, huzur buluyor; mutlu oluyorum. Önceleri favori hobim örgüydü. Daha sonra patchwork'e gönül verdim. Ve yıllardır, bazen iğne, iplik, kumaş üçlüsüyle, bazen de yün, tığ, şiş üçlüsüyle yakınlaştım. Sepetimi yaptığım el işleri ile doldurdum. Şimdi bunları, benimle aynı duyguları taşıyan dostlarımla paylaşma zamanı... Hepiniz hoşgeldiniz... 27 Temmuz 2009 Pazartesi
Çok fazla tutacak kullanmam. Genellikle fırın eldivenini tercih ederim. Ama bu tutacakların mutfakta dekoratif bir işlevleri olacağını düşündüm. Aynı zamanda kullanışlı da olur. Hoş bir görüntü verdikleri için mutfakta görünür bir yere asılabilir. Çekmeceye saklamak gerekmez. İhtiyaç duyunca da ulaşması kolay olur.Yukardaki resimde gördükleriniz daha önce yaptığım örtüm için hazırladığım parçalardan. Kalan iki tanesini de tutacak olarak değerlendirdim.Bu resimde gördükleriniz de farklı bir patchwork modelinin küçük versiyonu. Baktığınızda iç içe geçmiş kareler görünüyor. Ama yaparken üçgenlerden faydalanıyoruz. Ben tutacak olarak uyguladım, ama kareleri üç farklı renkle yaparak daha büyük ve dikkat çekici çalışmalar yapılabilir.Başka çalışmalarda buluşmak üzere...
Daha önce Sevgili blog dostlarım kelebek ve kitchen witch, patchwork'ün yapım aşamaları ile ilgili sorular sormuşlardı. Ben de hem onların sorularına cevap olması hemde yeni başlayanlara faydalı olması için başlangıçtan bitişine kadar bir patchwork çalışmasını nasıl yaptığımı anlatmak istedim. En baştan söylemem gerek, ben bu konuda ders veya kurs görmediğim için genel kurallardan farklı uygulamalarım olabilir. Bu benim tarzım...İşte başlıyoruz. Önce malzemelerimizi hazırladık. Kumaşlar, elyaf, toplu iğne ve dikiş iğnesi, makas, iplik, karton. Görülen plastik kalıplar çalışmada kolaylık sağlıyor; ama olmaları şart değil. Benim yapacağım blok 9 kareden oluşuyor. Köşelerdeki kareler iki üçgene, ortalarda kalanlar iki dikdörtgene bölünmüş.Kartona çizilen, kare, üçgen ve dikdörtgenleri kesiyoruz. Bu kareleri kumaş üzerine koyup, yaklaşık 1 cm. dikiş payı bırakarak kumaşları da kesiyoruz.Şimdiki aşamada kumaşların ters yüzüne koyduğumuz kartonları kumaşa teyelliyoruz. Yani kumaşın düz tarafı dışta kalacak.Kartona sarmamız bittikten sonra parçaları birleştirmeye başlıyoruz.Parçaları ön yüzleri birbirine bakacak şekilde birbirine dikiyoruz.Kartona sardığımız parçaları şablonumuza göre yerleştirdik. patchwork blokumuz yukarıdaki gibi olacak.Birleştirirken önce bir kareyi oluşturuyoruz. Yani iki üçgeni birleştiriyoruz, bir kare oluşuyor. Veya iki dikdörtgeni birleştiriyoruz, yine bir kare oluşuyor.Sonra sıraları oluşturuyoruz. Bizim işimizde bir sıra üç kareden oluşuyor. Yukarıda 1. ve 2. sıranın tamamlanmış halini görüyorsunuz.Ve üçüncü sırayı da tamamladık.Şimdi sıraları birbirine ekliyoruz. İşte bütün blok tamamlandı. Yandaki resim de arkadan görünüşü. Bu aşamada kartonları çıkarıyoruz. Kumaşı kartona tutturduğumuz teyelleri söküyoruz. Kartonları çıkardık, arkadan daha iyi anlaşılıyor.Bu aşamada ise yorganlamaya başlıyoruz. Yaptığımız patchwork blokun altına elyafı koyuyoruz. Elyaf, patchwork blokumuzla aynı büyüklükte olmalı. En alta ise astar yapacağımız, yani blokumuzun alt kısmını oluşturacak kumaşı yerleştiriyoruz. Bu kumaşı kenar kısmını kapatma için de kullanacağımızdan , kenarlardan 1 cm. geniş kesiyoruz. Yorganlamaya başlayabiliriz. Yorganlamada üç katı bir arada dikiyoruz. Çeşitli yorganlama biçimleri var, ben şekillerin birkaç milimetre içinden yorganlamayı tercih ediyorum.Yorganlama yapıldıktan sonra yakından görünüş...Şimdi sıra kenarlarda. Kenarları yukarıdaki gibi kıvırıp bastırıyoruz. Bu kısım makinada da yapılabilir. Ama ben genellikle elde yapmayı tercih ediyorum.İşte bitti. Büyük ya da küçük, bu sıralamayla pek çok patchwork proje gerçekleştirebilirsiniz. Umarım denersiniz. İyi dilekleriniz sevinç kaynağım olacak.
Yeni bitirdiğim amerikan servislerim... Daha önce kırmızı tonlarında servisler hazırlamıştım. Bir de mavi tonlarla denemek istedim. İşte mavişlerim bunlar... Aslında altı taneler ama resimde düzgün görünmeleri için dört tanesini masaya yerleştirdim.Her zaman olduğu gibi elde, kartonlu patchwork tekniği ile yaptım. Önce kartonlara teyelledim, sonra birleştirdim. Astarladım, yorganladım.Ben amerikan servis kullanmayı çok seviyorum. Daha önceleri üzerine yemek dökülünce lekenin çıkmayacağı endişesini taşırdım. Ama yeni nesil leke çıkarıcılarla neredeyse her leke çıkıyor. Bu yüzden artık her çeşit kumaştan servis veya masa örtüsü kullanıyorum. Ama bu servisleri kullanmayacağım. Çünkü dükkana koymayı düşünüyorum. Fakat aynı renklerle peçetelikler hazırlıyorum. Dükkana koymadan önce onları bitirmem gerekiyor. Onların da bitmesine az kaldı. Kartonlara teyelleyip birleştirdim. Şimdi elyaflama, astarlama, yorganlama aşamasındayım. Son halleri aşağıdaki gibi, bittiğinde sizlerle paylaşırım.Bu yazıyı okuyan herkesi çok seviyorum.
Fotoğraf arşivime bakarken buldum bu yastığın fotoğraflarını... Yankı için yapmıştım, küçükken arabalara, kamyonlara bayılırdı. Bu yastığı evden, arabaya, arabadan eve taşırdık. O'nu oyalamakta çok işimize yarardı. Yankı şimdi 10 yaşında. Yastığını da kaldırmışım.Yastığı çıkardım; ve yeniden fotoğraflarını çektim. Bu yastık benim ilk patchwork denemelerimden biridir. Biraz acemilikler var. Şimdi bakınca görebiliyorum. Uygulamada hatalar olsa da model güzel. Erkek çocuklar için albenili bir model. Bebek yataklarını süslemek için ne güzel olur değil mi? Ben en iyisi yeni bir tane yapayım...
Annemin yaptığı yastıklar bitmek bilmiyor. Bu yastık da geçen yaz Yankı ve Çağrı'nın sünnet yatağı için annem tarafından yapılmıştı. Bu yastığı sizlerle paylaşmadığımı farkedip bu yazıyı yazıyorum.Kumaşımız kadife. İki renk kadifeden yastığı diken annem ek yerini hazır bordürle tamamladı. Alt köşesine de işleme ile aynı renkte iki püskülle hareket katıldı. Bu arada ben püsküle her yerde bayılıyorum. Gelelim işlemeye. Yapraklar ipek kurdele ile kurdele nakışı ile yapıldı. Bordo ve pembe çiçekler ise brezilya nakışı tekniği ile yapıldı. Floş iplikle yapılan çiçeklerin tekniğine eskiden "rokoko" denirdi. Şimdi brezilya nakışı literatüründe ne denir bilmiyorum. Lütfen beni mazur görün.Sizlerle yakın zamanda blog arkadaşlarımdan Stil Direktörü'nün de dikkat çektiği bir konuyu paylaşmak istiyorum. Blog dünyasına yeni katılan, izleyicisi sayısı az olan ama samimiyetine inandığımız dostlarımızı desteklemek gerektiğine inanıyorum. Bu blogları hazırlarken amacımız paylaşmak, yeni dostlar edinmekti. Ben de sizleri yakın zamanda tanıştığım bir blog dostumla buluşturmak istiyorum. Sevgili kitchen witch. Blogu henüz çok yeni... Çok uzaklarda Türkiye'yi özleyerek ve dost sohbetlerine hasret yaşıyor. Üstelik anne olma yolunda; yani hassas bir dönemde. Haydi hepimiz ziyaretimizle kitchen witch'e yalnız olmadığını gösterelim. Şimdiden teşekkürler.
Sıcak günler yaşarken insanın balkona, bahçeye karşı bakışı da değişiyor. Açık mekanların çekiciliği artıyor gözümde... İşte tam bu aşamada oraları da süslemek gerektiğine karar verdim. Tatile gitmeden önce bu işle yeterince uğraşamadım.Kısacası balkonda, bahçede, zevkimize göre, şöyle ellerimizden çıkma birşeyler olmazsa olmaz.Bu süs tam bu aşamada aklıma geldi. Bir dekorasyon dergisinde benzer bir şey görüp, oradan hareketle yapmıştım. Basit parçalardan oluşuyor aslında; ama bir araya gelince sevimli görünüyor. Bu bölümü keçe ile uğraşan arkadaşlar eminim sever. Keçeden kestiğim balıkta sadece boncuktan bir göz var. Kelebeği önce keçeden kestim. Sonra kanatlarına kumaş parçalar diktim. Gövdesini de kahverengi keçe parçadan yaptım. Antenler yeşil renkli takı teli... Yusufcuğun gövdesini kumaştan diktim, içini elyafla doldurdum. Kanatları yine keçeden...Keçe ile yapılan parçalardan sonra kumaşla yapılanlara geçelim. Bir uğur kuşu, bir tane de yo yo. Yo yo'nun ortasına küçük bir çiçek ördüm. Aynı çiçekten farklı renkte örüp yanına bir yaprak dikerek başka bir süs oluşturdum.Bu da küçük bir çanta. Kumaştan küçük bir torba diktim. Sapları mumlu ip. Üzerini sutaşı ve minicik bir ponponla süsledim.Süsü duvara asmak için, hazırladığım şeritin üstüne de kestiğim küçük kumaş parçalarını bağladım. Bunların hepsi küçük bir bambu çubuğa asıldı. Küçük kareler halinde kestiğim keçeleri, aralarına boncuk geçirerek yine bu bambu çubuğa taktım. İşte petunyalarım... Ve duvar süsümün yanında lavantam... Mis gibi kokularla veda ediyorum bu günlük...
Baktım, gördüm ki kurdele nakışını biraz ihmal etmişim. Arşivimi hemen araştırdım ve bu güzel masa örtüsünü buldum. Örtü yine annemin el emeği... Kurdele nakışına yeni başladığı zaman yaptığı bir masa örtüsü.Kumaşı eskiden kalma pamuklu el dokuması. Eskiden bu kumaşlarla iç gömleği yaparlarmış. Annem de bu kumaştan sağlam bir stok var. Kare parçalar üzerine dört ayrı çiçek demeti işlenmiş. Annem kumaşları birbirine dantelle ekledi. Dantelden yapılan bu ekleme modeli çok yapılır; hemen herkes bilir. Ama bence bu örtüye de yakışmış. Farklı çiçekler var bu demetlerde... Güller, papatyalar, nergisler... Kurdele nakışına başlamak isteyenler için yeni kompozisyonların faydası olur diye düşünüyorum. Örnekler basit ama biraraya gelince şık olmamış mı?
Tatil bitti. Eve döndüm. Baktım gezmekten, eğlenmekten pek iş yapılamamış, eskilerden birini sizlerle paylaşayım dedim. Bu çantaların küçük olanını annem bana telefonluk olarak yapmıştı. Ben de çok beğenince kendime biraz daha büyüğünü yaptım. İkisi de keten kumaşa işleme...Bu telefonluk. Omuza asmak için uzun bir sapı var. Üzeri nakış iplikleri ile karışık teknikte işleme. Bazıları brezilya nakışı bazıları, boncuk işleme. Ayrıntılar bu resimlerde daha iyi görünüyor.Bu da benim yaptığım. Ben ağız kısmına fermuar diktim. Uzun bir sap yaptım. En alt ve en üst kısmında daha önceden yapılmış oyalar kullandım. İşledim... İşledim... İşledim... Cıvıl cıvıl değil mi?