Kovulmuşların Evi - Kitap incelemeleri - Ali Ayçil
1. Evliya Çelebi10 Gönderi2. Seyahatname10 Gönderi3. Zülfü Livaneli85 Gönderi4. Cemal Süreya32 Gönderi5. Sevda Sözleri26 Gönderi6. Aşk?260 Gönderi7. Ol / An205 Gönderi8. Her insan131 Gönderi9. İnsan İnsan131 Gönderi10. İnsan.130 Gönderi11. Bir Güzel103 Gönderi12. Aşk mı ?98 Gönderi13. Kadın77 Gönderi14. Sabahattin Ali66 Gönderi15. İnsanlar66 Gönderi Kitap
Ali Ayçil Okuyacaklarıma Ekle
· 18 okunma · 7 beğeni · 662 gösterim
"Koltuğuma yaslanırken, 'şimdi ben bu otobüste, yirmi bir numaralı kendimin kâşifiyim,' diye geçirdim içimden. 'Bilet kesen kadın, on iki saat boyunca uzaktaki bir şehre değil de, yalnızca uzaktaki kendime seyahat edeceğimi bilmiyor. Şu hiçbir yere kaydedilmemiş günlüğün yaprakları aralandıkça, bir kez daha, kurumuş bir çiçek gibi uyandığım, ruhumu insan içine çıkmaya ikna edemediğim sabahları hatırlayacağım. Anneme iyi bir oğul olup olamadığımı düşüneceğim sık sık; hiç fark etmeden ona nasıl da yabancılaştığımı" Küçük bir odada, her seferinde suretimi huzuruna çağıran bir aynanın, beni defalarca kandırdığını anımsamak asabımı bozacak. Bütün o yıllar boyunca kendime ettiğim kötülükler gelecek aklıma; sıkça, güneş ruhumda kimi arıyordu, diye soracağım. İyi biliyorum ki, bu, yalnızca kendime yoğunlaştığım bir yolculuk olmayacak. Yol boyunca, aradığı sorunun cevabını bulamamış başka başka insanlar da, bende bir cevap olup olmadığını anlamak için gelip kapımı çalacak. Bazen, vazosuna her gün yeni bir çiçek koyan orta yaşlı bir kadın olacak bu misafir, bazen bir dilenci, bazen bir gardiyan... Bazen de, insanların kapısını çalan ben olacağım: Kimi vakit merakla, oturdukları masaya kulak kabartacağım, kimi vakit indikleri kıyılarda dalgalarla konuşurken ya da büyük bir felakete arsızca sevinirken yakalayacağım onları. Kapısını çaldıklarım arasında, her uyandığında kızlarıyla baş başa verip, rüyalarını yorumlayan kadınlar da olacak, kendini burcunun kaderine teslim edenler de...'
Otobüs, şehrin çıkışındaki gişelere yanaşırken, "bana yirmi bir numaralı koltuğu veren, ojelerinin yarısı silinmiş, yüzü hayattan şikâyetçi kadın da artık hafızamın bir parçası sayılır," diye geçirdim içimden. "Tozlu kasabaların, herkesin ölümünün anons edildiği taşra şehirlerinin, ficek atmaya giden kızların, ansızın boşalan yağmur yüzünden oraya buraya kaçışanların, ilk sayıda batacağını bile bile dergi çıkarmaktan vazgeçmeyen genç edebiyatçıların ve bir yazarın yazgısının hatırlanacağı bu arızalı yolculukta onun da bir payı var. Kuşkusuz beni bitkin düşüren bir yolculuk olacak bu; aralarında hiçbir insicam bulunmayan bir sürü hatıradan sonra yeniden dünyaya, o kovulmuşların evine geri döndüğümde, bir kez daha, "hatırlamak da bir ihanettir" diye söyleneceğim."
Nur-AL 08 Şub 2015 "Her şey bu kadar basit aslında" dedim kendi kendime... "Dünya tozlanan bir yerdir." Bütün insanlar toz almak için gelirler dünyaya. Kimisi bir ülkenin tozunu alır, kimisi bir sehpanın, kimisi bir ceketin. Ama bazen bir gözün tozunu almak gerekir dünyada, kabul etmek lazım en zoru budur...Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil
crzcarz 10 Nis 2015 Zamanı dünyevileştirdiğimiz için, ne kadar erken kalkarsak kalkalım, bir türlü yetişemiyoruz meleklerin dağıttığı rızka.Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 81)
crzcarz 14 Oca 12:46 Kimse, dünyanın bir tek “ân”ını içine sığdırmayı başaramıyor. Aşka düşenler hariç…Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 52)
crzcarz 13 Oca 23:30 Sükûnetini koruyabildiğimiz tek yer mezarlıklar. Artık dinlenmek için oraya gidebiliriz!Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 31)
mavera 11 Şub 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi Bazen gidecek hiçbir yerim olmuyor benim, bir korkuluk gibi dikilip duruyorum insanların ortasında.
Bu bayatlamış gezegende, bu ıssız hükümdarlıkta ne kadar yer adı ve ne kadar sıfat varsa, antik bir uygarlıktan kalma ölü sözcüklere dönüşüyor. Arızalı bir pusula parlıyor, güneşin alnıma değdiği yerde..Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 15)
mavera 11 Şub 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi İstediğimiz gibi bir hayat kuramadığımız, istediğimiz gibi bir bahçe yeşertemediğimiz için kendimize geçmişten bir ev yapar, gider orada otururuz..Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 42)
mavera 11 Şub 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi "Günler gelip geçmektedir,
Kuşlar gibi uçmaktadır.."
/ Aziz Mahmud HüdaiKovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 23)
crzcarz 13 Oca 23:11 Anonsu yapılmamış bir ölüm, tenha bir ölümdür.Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 25)
mavera 11 Şub 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi Bazen, akşamları, herkesin üzerine uzatıldığı kocaman bir musalla taşına benziyor gövdem; kim varsa canı benden çekiliyor sanki, kim varsa bana emanet ediyor göçmen yüzünü..
Gürültünün boşalttığı meydanları bir türlü dolduramıyorum, bir türlü üstünü örtemiyorum insanlardan arta kalan hevesin..Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 16)
mavera 11 Şub 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi Oysa ben, kendimi, sürekli zamanın belirsiz yüzeyinde kayıp giden ipi kopuk bir uçurtma gibi hissettim..
benim zaferim, akşam eve dönerken bir çocuktan ödünç aldığım gülümsemeden daha fazlası olmadı..
hem sözcüklerimden başka bir silahım mı var benim..Kovulmuşların Evi, Ali Ayçil (Sayfa 43)