Ağustos ayında en az 71 işçi hayatını kaybetti
İşçi cinayetleri dizi setleri, inşaatlar, madenler, fabrikalar, elektrik direkleri ve ölüm yolculukları ile sürüyor. İstanbul İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi tarafından açıklanan verilere göre Ağustos ayında en az 71 işçinin hayatını kaybettiği belirtildi.
Pazartesi, 03 Eylül 2012 15:13
İstanbul İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi Ağustos ayı işçi cinayetleri raporunu yayınladı. Buna göre Ağustos ayında en az 71 işçi hayatını kaybetti.
İstanbul İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi’nin Ağustos ayı işçi cinayetleri açıklaması şu şekilde:
"Mevsimlik tarım işçileri yollarda ölüyor…
Yaz mevsimi devam ediyor tarım-orman işçilerinin ölüm haberleri giderek artıyor. Sektörde bu ay 18 işçi hayatını kaybetti. Muğla’da orman yangınını söndürme çalışmalarını yürüten helikopter düşerek yandı ve 5 işçi aramızdan ayrıldı… İnşaatlarda çoğunluğunu düşmelerin neden olduğu 14 ölüm yaşandı… Enerji sektöründe ise dört bir yandan elektrik çarpması haberleri geldi. Ağustos’ta 9 arkadaşımız hayatını kaybetti… Madenlerde ve büro-eğitim-sinema sektöründe 6’şar, nakliye ve metalde ise 5’er arkadaşımız aramızdan ayrıldı…
Adana, İstanbul, İzmir ve Muğla yangın yeri…
Ağustos ayında tespit edebildiğimiz 71 iş cinayetinde 7’şer ölüm Adana ve İstanbul’da 5’şer ölüm İzmir ve Muğla’da yaşandı…
İstanbul’da bayramın ikinci günü yaşanan trafik kazasında 3 set işçisi can verdi. İşçiler Eflatun Film’in yaptığı ve TRT’de gösterilecek olan Şubat dizisinin hazırlıklarında Bayram demeden 20-21 saat çalışıyorlardı. Yaşanan ölümler üzerine set işçileri sordu: Eflatun Film'in "Şubat" dizisi setinde kaç sigortalı var soruldu mu hiç? Sorulmadı sorulmayacak. Bu birçok dizinin setinde devam etmektedir. Sigortasız, kötü şartlarda, kötü yemeklerle, parasını alamadan, günlerce düzensiz yaşayarak uyku bile uyumadan setlerde sürünen insanların içler acısı hali devam etmektedir. Bu insanlar işsiz kalacağım korkusu ile sessizliklerini korurken size soruyoruz: Daha kaç kişi ölmelidir? Bu olay basında yer bulmadı. Bir bayram kazası olarak birkaç sitede haber olarak geçildi. Muhtemelen yapımcı firma birkaç gün sonra olayı örtbas edip konuyu bir şekilde kapatarak setine ve çekimlerine devam edecektir. İnsanlar evinde akşamları 45 dakika yerine 90 dakika eğlensin, kanal reklam yayınlasın, patron para kazansın ferrariye binsin diye hayatlarına kıyılan insanlar adına soruyoruz. Daha kaç kişi ölmelidir? Günlerini feda edip bilmediği bir işin içine bırakılıp, işi yetiştiremediği için patronundan fırça yiyen ve uykusuz bir şekilde bayram gecesi evine gönderilirken ölen işçiler adına soruyoruz: Daha kaç kişi ölmelidir?
Adana’da ise inşaat işçileri dernek örgütlenme faaliyetinde bulunan 29 yaşındaki arkadaşımız Cemal Özbek 25 Ağustos’ta 10. kattan düşerek aramızdan ayrıldı. İş cinayetine tanık olan Recai Gerçe ise sorumlulara seslendi: “Evet artık yeter. Yeni Cemaller olmasın diye yazıyorum bütün bunları ve soruyorum. Bu ülkeyi yöneten Başbakana, bakanlara ve kendini insan yerine koyan herkese soruyorum: İşçi sağlığı ve iş güvenliği yasasını biraz daha genişlettiniz. Bunu iş yerlerindeki ölümlere bir son vermek için mi yaptınız? Eğer böyle ise hala neden durduramıyorsunuz ölümleri? Yani yasa çıkartmak yetmiyor. Şimdi söyleyin bana Sayın Başbakan, bakanlar ve milletvekilleri. Sizler ayda aldığınız onbinlerce liralık maaşlarınız ve her türlü devlet olanak ve imkânlarıyla bezenmiş yaşamınızla iş güvenliği yasasının hangi risk kategorisine dâhilsiniz?
Değilseniz eğer sizden yüzlerce kat az ücret alan ve ölümüne riskli koşullarda çalışan bu insanlardan insan olarak farkınız ne? Yaptığınız işin ne kadar zor bir iş olduğunu anlatıp duruyorsunuz televizyon ekranlarında ve ben size tekrar soruyorum. Kaç başbakan kaç bakan ve kaç milletvekili çalıştığı işyerinde iş cinayetine kurban edilmiştir?”
İşçi sağlığı ve güvenliği mücadelesi, emek hareketinin asli örgütlenme sorunudur!
Setlerde ve inşaatlarda çalışan arkadaşlarımızın söyledikleri gerçekliği tüm çıplaklığı ile ortaya koyuyor… Bizler de diyoruz ki, işçi sağlığı ve güvenliği patronlar tarafından bir maliyet unsuru olarak görülemez. Yine kim tarafından olursa olsun bir kazanç kapısına dönüştürülemez. Kaza, kader veya ülke menfaatleri gibi özünde patronların karlarını artıran gerekçeler gösterilerek üstü örtülemez… Bu yüzden devletten ve sermayeden bağımsız olarak oluşturmaya çalıştığımız işçi sağlığı ve güvenliği politikamızı sabırlı ve inatçı adımlarla örmeli ve güçlendirmeliyiz…"