Şeytan Ayetleri Meselesi - Profesyonel Blogger - Profesyonel İçerik Editörü
Vural Egemen Haziran 11, 2017 1
aziz nesin, garanik olayı, salman rüşdi, şeytan ayetleri
2013 Yılının Mart ayında aylık bir dergi için kaleme aldığım yazıyı blogumda da yayınlamak istedim. Mübarek Ramazan Ayı’nı idrak ettiğimiz şu günlerde dini bir konuya değinmek iyi olacaktır. Makalemi tekrar gözden geçirdiğimde sadece Şeytan Ayetleri Meselesi’ne odaklandığımı ülkemizdeki tepkilerine pek değinmediğimi fark ettim. Oysa ki Sivas Madımak Olayları sırasında Aziz Nesin’e yöneltilen ithamlardan birisi de bu kitabı Türkçe’ye tercüme etmek istemesiydi. İnşallah başka bir zaman Madımak Olayları ile ilgili bir yazı kaleme alacağım. Bugüne kadar hep sol cenahın yazarları Madımak Olayları üzerine yazılar yazdı. Türk Milliyetçisi olan bir yazarın kaleminde de okumak isteyenler olabilir.
Günümüzde de bu kitabı tasdik eden kişiler ve kuruluşlar vardır. Bu destekçilerin en büyük dayanağı ise yine Kur’an-ı Kerim’de yer alan bir ayet-i kerimedir. Kur’an’da, Hac Suresi’nde Şeytan’ın Allah’ın gönderdiği her peygambere türlü şekillerde musallat olduğu, onları yanılttığı ve nihayetinde Allah’ın bu peygamberleri yanılgıdan ve Şeytan’ın yalanlarından koruduğu ve böylece tebliğ görevinin kusursuz bir şekilde yapılmasını sağladığı bildirilir.
“Senden önce hiçbir Resul ve Nebi göndermedik ki, bir şey temenni ettiği zaman, şeytan onun bu temennisine dair vesvese vermiş olmasın ama Allah şeytanın vesvesesini giderir. Sonra Allah âyetlerini sağlamlaştırır. Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. .” (1)
Kitabın iddiasına göre Hz.Muhammed (s.a.v)’in Müşriklerle (kitapta müşrikler paganlar olarak geçer) karşılaşınca Şeytan, Peygamber Efendimizi kandırır ve müşrikler tarafından kutsal olarak bilinen Lat,Uzza ve Menat isimli putları öven sözler söylemesini sağlar. Şeytan’ın ayet olarak fısıldadığı iddia edilen sözler ise şöyledir;
“Lat’ı, Uzza’yı ve… üçüncü olan Menat’ı gördünüz mü? İşte bunlar, yüce turnalardır… Şefaatleri de elbette ki umulur.’’
Kitabın yazarı tüm dünyada Müslümanların tepkisini çekmiş olmakla birlikte birçok Hristiyan ve değişik dine mensup devletler tarafından da desteklenmiştir. İran yasalarına göre idam fetvası ancak yayınlayan makam tarafından geri alınabilir. Humeyni’de ölmüş olduğundan dolayı İran Yasalarına göre Kitabın Yazarı halen ölüm tehdidi altındadır. Humeyni yalnızca kitabın yazarı değil , kitabın basımında emeği geçen herkesin aynı statüde olduğunu ve fetvanın dolayısıyla ödülün bu kişiler içinde geçerli olduğunu söylemiştir.
Kitabın yazarı Salman RÜŞDİ hiçbir fiziksel darba maruz kalmamış ancak kitabın çeşitli dillere çevirisini yapan yazarlar tepkilerden doğan şiddete maruz kalmışlardır. Kitabın Japon çevirmeni Hitoshi Igarashi 11 Temmuz 1991 tarihinde bıçaklanarak öldürülmüştür. İtalyan çevirmeni Ettore Capriolo aynı ay içinde bıçaklanmış ve ağır yaralanmıştır. Norveççe çevirmen William Nygaard Oslo’da 1993 yılı Ekim ayında üç el ateşe maruz kalmış, saldırıdan yara almadan kurtulmuştur.
‘’Nebiyy-i Ekrem salla`llâhu aleyhi ve sellem Mekke`de (iken) (Necm) sûresini okuyup bu (sûre-i şerîfe) nin sonunda secdeye vardı. Berâber olanlar da (mü`min ve müşrik) hep secdeye vardılar, yalnız bir ihtiyar (herif varmadı ki, o da) bir avuç çakıl veya toprak alıp alnına götürdü ve: “Bu kadarı bana yeter” dedi. İşte o kimseyi sonra (Bedir`de) kâfir olarak katlolunmuş gördüm.’’ (3)
Bu ayette en dikkat edilmesi gereken kavram ‘’TEMENNİ’’ kavramıdır. Temenni Güzel Türkçe’mizde karşılık olarak ‘’dilemek , dilek’’ manasına gelir. O halde bu ayet şu şekilde tefsir edilir.
‘’Her peygamber, kavminin ilahi hidayete tabi olup kötülüklerden kurtulmalarını arzu eder. Şeytan, insanların kalplerine şüphe atarak halkı resullere karşı koymaya çağırır. Yahut resul, kavminin hidayetini temenni edip hırsla çalışırken, şeytan onu ümitsizliğe düşürmek için vesvese verebilir, onu maksadından caydırmaya çalışır. Kur’ân-ı Kerim, şeytanlara uyanların yaptıkları işleri bazen şeytanlara izafe eder. Zira sebebiyet münasebeti vardır.’’
Şeytan insanın kulağına bir şeyler fısıldamaz , şeytan insana vesvese verir. Peygamberler aynı zamanda birer insan oldukları için şeytan onlarında şevkini kırmak için ‘’ sana inanmayacaklar , boşa uğraşma ‘’ gibi vesveseler vermiş olması mümkün bir durumdur . Allah peygamberlerine ‘’İsmet’’ vasfı yüklemiştir. İsmet vasfı; günahlardan korunmuşluk vasfıdır ki bu peygamberlere özel vasıf şeytanın vesveselerinin karşısına çıkar ve onu günah işlemekten alı koyar.
Olayın gerçek şekli şöyle olmuştur:
Mekke’de müslümanların eziyet ve işkencelere uğradıkları, bu sebeple bir kısım müslümanın Habeşistan’a göç ettiği bir dönemde Hz. Peygamber, Kâbe yanında Necm suresini okuyor. “Gördünüz mü o Lât ve Uzza yı ve üçüncü(leri olan) öteki (put) Menât’ı?” şeklindeki 19 ve 20. ayetlerini okuduktan hemen sonra Müşriklerden bir kişi Peygamber Efendimizin sesini bastıracak yükseklikte bağırarak “Bunlar yüce kuğu kuşları (veya turnalar)dır ve şefâatleri umulur” cümlelerini ayetin devamı gibi söylemiştir.
Peygamber Efendimiz Surenin sonuna gelince secde ayeti olduğu için Hz. Peygamber ve orada bulunan müslümanlar secdeye kapanmışlar. Müşrikler de bir müşrikin okuduğu bu cümleler sebebiyle son derece sevinerek sanki Hz.Muhammed(s.a.v) ; “Artık Muhammed ilâhlarımızın şefâatini kabul ettiğine göre aramızda önemli bir ayrılık kalmadı” deyip hepsi secdeye kapanmışlar. Son derece yaşlı bir veya birkaç müşrik, yere eğilip secde etmek zor geldiği için yerden bir avuç toprak alarak alınlarına değdirmiş ve böylece ilâhlarına tâzimde bulunmuşlar.
Bu olay dolayısıyla müşrikler kısa bir süre müslümanları kendi hâline bırakmışlar. Bu haber Habeşistan’daki müslümanlara “tüm Mekkelilerin İslam’a girdiği” şeklinde ulaşmış ve Habeş muhâcirleri orayı terkedip Mekke’ye yönelmişler. Ancak bu olayın ardından Cebrâil (a.s.) gelerek müşriklerin planları hakkında Hz. Peygamber’i ikaz etmiş, bu arada nâzil olan Hacc sûresinin
“…Senden önce gönderdiğimiz hiçbir resul ve nebî yoktur ki birşeyi arzuladığı zaman şeytan onun arzusuna (vesvese) atmamış olsun. Allah, kendi ayetlerini sağlamlaştırır…” meâlindeki 52. ayeti ile önceki cümle şeytanın müşrikleri kullanarak uyguladığı planı neshetmiştir.
Temelde bu anlatım tarzını ve Garanik olayının vuku bulduğunu kabullenen bazı yazarlar bu rivâyeti; “Garanik sözünün geçtiği cümleyi söyleyen, Hz. Peygamber değildir; bizzat şeytan, sesiyle ortaya atılmıştır”, “Bu cümleyi, Hz. Peygamber Kur’an okurken gürültü yapıp, bağırıp çağırarak ona baskın çıkma şeklinde müşriklerin devamlı izledikleri bir politikanın gereği olarak ve son okunan ayette putlarının adı zikredilince onların şiddetli bir şekilde kötülenmesinden endişe ederek kendi akidelerine uygun bir şekilde müşriklerden birisi söylemiştir. Bu sözün sâhibi, Hz. Peygamber olmadığı gibi, şeytan da değildir, ama şeytanlaşmış insanlardan birisidir , “Bu cümle, müşrikler tarafından daha önce bilinen, tavafları ve yeminleri sırasında kullanılan bir cümle idi. Müşrikler “Lat, Uzzâ ve öteki üçüncüleri Menât; bunlar yüce kuğu kuşlarıdır ve şefâatleri umulur’ derlerdi.
Hz. Peygamber’in okuduğu Necm suresinin 19 ve 20. ayetlerinde bu putların adı geçince müşriklerden biri önceden kullandıkları bu yemin cümlesini araya sokuşturu vermiş, ilk plânda bunu kimin okuduğu bilinememişti…” gibi çeşitli yorumlamalara tabi tutmaktadırlar.
Ancak gerek geçmiş dönemlerin, gerekse asrımızın tahkik ehli alimleri, bu rivayeti çeşitli yönleriyle inceden inceye tetkik etmişler ve birçok noktadan tamamen asılsız, uydurma bir rivayet olduğunu ortaya koymuşlardır. Kur’an-ı Kerim’in, Cenab-ı Hakk’ın muhafaza ve garantisi altında olduğu, ayetlerin beşeri ve şeytani tasallutlardan mahfuz bulunduğu bilinen bir gerçektir.
Bu bakımdan Hz. Peygamber Kur’an okurken şeytanın tasallutuyla Kur’an ayetlerine bir şeytan sözünü karıştırması ya da şeytanın veya bir müşriğin herhangi bir sözünün geçici bir süre için bile olsa farkedilmeyip Kur’an’dan zannedilmesi, katiyetle ihtimal dahilinde değildir. Ayrıca Hz. Peygamber, müslümanların uğradığı eziyet ve işkenceler dolayısıyla ne kadar üzüntülü ve bu eziyetlerin kaldırılması hususunda ne derece düşünceli olursa olsun, dilinden, yıllar boyu uğrunda mücadele verdiği tevhid akidesine tamamiyle zıt böyle bir cümlenin dökülmesi veya başkası tarafından söylenen bir cümleyi fark edip müdahale etmemesi söz konusu olamaz.
Garanik rivayetini kitabında ilk nakleden müellif, h. III. asır başlarında 204/819 tarihinde vefat eden İbnü’l Kelbî’dir. Daha sonra Vâkıdî, İbn Sa’d, Taberî, Zemahşerî gibi bazı tarihçiler ve müfessirler İbnü’l-Kelbî’den alarak bazı küçük değişiklik veya ilâvelerle aktarmışlardır. İbnü’l-Kelbî’nin; naklettiği rivayetlerde hiçbir hassasiyet göstermeyen ve nakillerine güvenilmeyen bir kişi olduğu bilinen bir gerçektir. Üstelik Garânîk kelimesinin geçtiği cümle, muhtelif kaynaklarda birbirinden çok farklı şekillerde nakledilmiştir ki bu da rivayetin uydurma olduğuna işaret etmektedir.
Şu halde Garânîk rivayeti, tamamıyla asılsız olup İslâm’ın daha ilk asırlarında İslâm düşmanı zındıklar tarafından uydurulmuş, günümüze gelinceye kadar çeşitli asırlarda İslâm’a muhalif belli çevrelerce bir koz olarak kullanılmış, günümüzde de İslâm düşmanı garazkâr müsteşrikler tarafından zaman zaman tekrar ortaya atılarak bu vesile ile İslâm’a karşı saldırılarda bulunulmuştur.
Şu halde Habeşistan’daki müslümanların Mekke’ye geri dönmelerinin sebebi, sözde Garanik olayı değil; bu yıllarda Hz. Hamza ve Hz. Ömer gibi güçlü ve itibarlı şahısların İslâm’a girmeleri dolayısıyla Mekke müşriklerinin bir süre çekinerek eziyet ve işkencelerine ara vermeleri, dolayısiyle Mekke’de geçici bir sükunet havasının oluşması; Habeşistan’da Necaşi , Ashame’ye karşı bir ayaklanmanın baş göstermesi ile karışıklıkların zuhûr etmesidir.’’ (8)
Necm suresinin Kâbe yanında Hz. Peygamber tarafından okunduğu; surenin sonunda secde ayeti bulunduğu için Hz. Peygamber’in ve orada bulunan ashabının secdeye kapandıkları, buna mukabil müşriklerin de tamamıyla secde ettiklerine dair İmam el-Buhari’nin el-Cami’u’s-Sahîh’inde sahih bir rivayet vardır (bk. Buhari, Tefsiru Surati ve’n-Necm 4). Ancak bu rivayette Garanik meselesiyle ilgili hiçbir husus yoktur; olması da zaten hem nakil yönünden, hem de akıl yönünden mümkün değildir. İslâm düşmanları adetleri vechile yalan ve uydurmalarını işte bu rivayet üzerine bina etmiş, aslı ve esası olmayan iftiralarla bu sahih rivayeti tamamıyla çarpıtmışlardır. Hz. Peygamber ve ashabı, Necm suresinde geçen secde ayeti dolayısıyla secdeye varırken müşrikler de bu surenin 19 ve 20. ayetlerinde adlan anılarak kötülenen putları ve akidelerine sahip çıktıklarını belirtmek ve putlarını tazim etmiş olmak için putları adına secde etmiş olmalıdırlar.
Görkem CAN Temmuz 2, 2017	Cevap ver
Peygamber efendimizin (SAV) vefatından bu yana ehli sünnet dışı fırkalar İslam’a en büyük darbeyi vurmakta.. Son 25 yıldır sünnetsiz İslam yaratılmak isteniyor. Hatta; en mühim ve üzerine ittifak olunan Buhari Müslim külliyatı dahi eleştirilmekte. “Kuran bize yeter” denilerek ilk hedef sünnetsiz İslam yaratmak. Vasat bir Müslüman kardeşimin hiç değilse 500 hadisi ezbere bilmesi ve buna göre amel etmesi gerekmekte.. Ölmüş bir sünneti diriltene yüce Mevla (CC) 100 şehit hatta bazı kaynaklara göre bundan da fazla sevabı verir. Tüm bunlara ilaveten kaderi inkar sapık görüşleri de hızla maalesef yayılmakta. Vahabi İslam ise haşa Allah göktedir demekte ki yüce Mevla mekandan münezzehtir. Daha Allahın sıfatlarını dahi bilmiyorlar. Allah’ın kudret sıfatını kavrayabilselerdi cin-insan-alem-devran hiç bir şey yokken yüce mevlanın var olduğunu bilirlerdi. ŞİA desen yoldaki kadına muta nikahı kıldırıp zina etmekte 3-4 saat sonra boşamakta. Allah celle celalühü bizi bütün sapık fırkalardan korusun. Tek yol ehli sünnet ve Peygamber efendimizin yoludur. Salman Rüşti sadece bir maşadır bunlar ölecek ne yazık ki yerine yenileri gelecektir.