21 May 20:51 · Kitabı okudu · 9/10 puan
İyinin ve kötünün ötesinde..
İyi’yi İsa’nın bedeninde, Kötü’yü de İsa’nın arkadaşı olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet etmeye karar veren Yahuda’nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı.
Onu poz vermesi için atölyesine davet etti, sayısız taslak ve eskiz çizdi. Aradan 3 yıl geçti. ‘Son Akşam Yemeği’ neredeyse tamamlanmıştı, ancak Leonardo da Vinci henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamıştı.
Zavallı, başına gelenleri anlamamıştı. Leonardo adamın yüzünde görülen inançsızlığı, günahı, bencilliği resme geçiriyordu.
‘Üç yıl önce’ dedi adam.
‘Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce… O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum. Pek çok hayalim vardı. Bir ressam beni İsa’nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti…’
Sancho Pansa, bir alıntı ekledi.
"Hilaye",dedim ."gel seninle anlaşalım.sen yarım kal,adını da Yarım kalan Hikaye koyalım"
"Sem zaten neyi tamam etdin ki?"dedi bana.
"Aslında ,tam diye bir şey yokdur",dedim,"her tam,bir üst yarımın alt basamağıdır.Yani yarımda bir bütündür".
"Boşver de,"dedi -hiç deyilse taslak,maslak bir final yaz".
"Peki, "dedim ,nasıl bir finale gidelim?"
Durdu.Bekara karı boşamak kolaydı .Bozmadım,sabırla bekledim.
"Mesela ..."dedi,"başka bir kadına aşık olsun,ona kapılsın gitsin"
"Ne bu ?"dedim."Boğaz motorumu ,bi o kayıya bi öbür kayıya ,kır dümeni dolaş dur.."Geç bunları".
18 May 22:26 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan
Bir sürü bilinçdışı öğenin saldırısına uğrayan, bir o kadar başka öğenin yok saydığı ahlak bilinci, var olan bir niteliktir, her zaman da varolagelmiştir, Dördüncü Zaman filozoflarının, ruh denen şeyin henüz basit, belirsiz bir taslak olduğu sıralarda icat ettiği bir şey değildir.
Eray Turkoglu, Yakın Tarihin Gerçekleri'ni inceledi.
17 May 17:55 · Kitabı okudu · 3 günde · Beğendi · 4/10 puan
Zaten bilinen olayları özet niteliğinde size sunan kitap. Aslında kitap demekte yanlış olur bir çeşit taslak sanki basımdan önce hazırlanma sürecine girilmemişte direk basılmış gibi. Yakın Tarihin Gerçekleri diyince insan ayrıntı ve bilmediği şeyleri arıyor ama yok. Tarihle ilgilenen arkadaşlar yeni bir şeyler öğrenmek amacıyla okumak isterlerse bu kitabı okumamalarını tavsiye ederim içeriği pek zengin değildi.
Hilal Y., bir alıntı ekledi.
14 May 10:53 · Kitabı okuyor
Dördüncü Zaman filozoflarının, ruh denen şeyin henüz basit, belirsiz bir taslak
olduğu sıralarda icat ettiği bir şey değildir. Birlikte yaşamanın getirdiği
etkinlikleri ve genetik değişmeleri bir yana bırakacak olursak, bilincimizi
giderek damarlarımızda dolaşan kanın rengine ve gözyaşlarımızın tuzuna
bulaştırdık, bu da yetmiyormuş gibi, gözlerimizi içimize dönük birer aynaya
dönüştürdük, sonuçta gözlerimiz, ağzımızla yadsımaya çalıştığımız şeyleri çoğu
zaman hiç sakınmadan gözler önüne serer hale geldi. Bu genel olguya bir de
işlenen suçun basit zihinlerde yol açtığı pişmanlığa çoğu zaman en eski
atalarımızdan miras kalan her türlü korkunun da karışmasının getirdiği özel
durum eklendi, bunun sonucu olarak da, suçlunun işlediği suç, henüz sopayı
yemeden ya da taşa tutulmadan önce, cezası iki kez hak edilmiş bir suç haline
Körlük, José Saramago (Sayfa 20)
06 May 19:28
Oysa, okumasını bilen bir kimse, bir kitap, gazete veya dergide gerek kişisel gereksinimlerine, gerekse toplumsal ihtiyaçlara cevap verebilecek bilgileri seçmesini bilir. Bu şekilde, öğrendiği bilgiyle önceden kafasında oluşturduğu taslak bağ kurarak, öğrendiğini ya düzelterek ya da reddederek "özgün bir tavır" geliştirir...
Taner Şen, bir alıntı ekledi.
NEFİS BİR HİKAYE !...
Simyacının meşhur yazarı Paulo Coelho’dan nefis bir hikâye…
Leonardo da Vinci; ‘Son Aksam Yemeği’ isimli resmini yapmayı düşündüğünde büyük bir güçlükle karşılaştı… İyi’yi İsa’nın bedeninde, Kötü’yü de İsa’nın arkadaşı olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet etmeye karar veren Yahuda nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı…
Onu poz vermesi için atölyesine davet etti, sayısız taslak ve eskiz çizdi. Aradan 3 yıl geçti. ‘Son Akşam Yemeği’ neredeyse tamamlanmıştı, ancak Leonardo da Vinci henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamıştı….
> Leonardo işini bitirdiğinde, o zamana kadar sarhoşluğun etkisinden kurtulmuş olan berduş; gözlerini açtı ve bu harika duvar resmini gördü. Şaşkınlık ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi:
> ‘Ben bu resmi daha önce gördüm…’
> ‘Ne zaman?’ diye sordu Leonardo da Vinci, o da şaşırmıştı..
> ‘Üç yıl önce’ dedi adam..
> ‘Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce… O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum. Pek çok hayalim vardı. Bir ressam beni İsa’nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti…’
LEONARDO DA VINCI ELİNDEN FIRÇASINI DÜŞÜRMÜŞTÜ…
İyi ve Kötü’nün yüzü aynıdır…
Her şey insanın yoluna ne zaman çıktıklarına bağlıdır…
05 May 01:43
'' Hikâye daha tamamen bitirilmiş değil. Yazdıklarımı çizip silmeye devam edersem, geride taslak kadar bile bir şey kalmayacak. Hem bu hikâye gerçek bir olayı dile getiriyor. Bir gün otobüsteydim. İngilizce bilen var mı diye sordular. Hiç sesimi çıkarmadım. Ne Amerikalıya, ne de biletçiye yardım etmek istiyordum. Karışmaya niyetli değildim. Ben araya girmeden olayın nasıl gelişeceğini merak ediyordum. Anlaşmazlığın kavgaya dönüşeceğini ve karakolda biteceğini umuyordum. Otobüsün içinde olanları anlayan sadece bendim. Hem Kübalının, hem Amerikalının dediklerini anlıyordum. Doğrusunu isterseniz, bu durumun bayağı keyfini çıkarıyordum. İlk kez kendimi, yardımlarına koşmadan insanların birbirini yemesini seyreden, onları kendi insaflarına bırakan Tanrı gibi görüyordum. Bütün yaratıcılar gibi Tanrı da alçağın biridir ! ''
--- Azgelişmiş Bir Adam, Edmundo Desnoes (Sayfa 92)
2. hatice taslak