Sen ol sultân-ı âlemsin – III. Murad Han – Prof. Dr. AHMET ŞİMŞİRGİL
Mekân senden tolu yâ Rab velâkin bî-mekânsın sen
Vücûdunla zaman memlû velâkin bî-zamânsın sen
Sen ol sultân-ı âlemsin tolar na’mân ile âlem
Cihânı var iden sensin velâkin bî-cihânsın sen
Senündür kuvvet ü satvet senündür izzet u nusret
Ayânsın cümleye şâha velâkin bî-ayânsın sen
Aceb kudret durur bu hâl aceb hikmet durur bu kâr
Beyân eyler seni eşya velâkin bî-beyânsın sen
Murâdî bil bu deryanın kenarın bulmadı kimse
Nazar ederse sana bil ki bahr-ı bî-girânsın sen
Yâ Rabbî! Mekân senden dolu ama sen mekândan münezzehsin.
Zaman senin varlığınla dolu ama sen zamandan da münezzehsin.
Sen ol âlemin sultanısın, âlem senin ihsânınla dolu.
Cihanı var eden sensin, fakat sen cihandan münezzehsin.
Kuvvet ve güç, izzet ve nusret senindir.
Sultanım, sen her ne kadar gizliysen de yine herkese âşikârsın.
Bu iş garip bir hikmet, bu durum şaşılacak bir kudrettir ki,
her şey seni ortaya çıkarır, fakat sen kelimelerle ifade edilemezsin.
Ey Murad, bu denizin kenarına kimsenin erişemediğini bil.
Sana bakarsa bil ki, sen uçsuz bucaksız bir denizsin.