Anam Türk, Babam Türk
Terörün tırmandığı Suriye’den Türkiye’ye kaçan insanların yaşadığı korkular yüzlerine yansımış. Haberlerde izlerken insanın gözleri yaşarıyor. Tv haber kanalları Türkiye’ye sığınan bu insanları konuşturuyor. Onlardan bir kadın kucağında çocuğu da var… Gözlerinde korku dolu bakışlar hala yerinde ve diyor ki; “Anam Türk Babam Türk, Türkiye’yi çok seviyoruz.” Ortadoğu’daki insanların hepsi Türkleri çok sever. Çünkü Türkler adalet dağıtan bir millettir. Gittikleri her yere adalet götürmüşlerdir. Huzur ve güven vermişlerdir. Barışı sağlamışlardır. İnsanlar kardeş olmuştur. Aş iş ve ekmek vermişlerdir. İnsana sevgi ile bakmışlardır. O insanları Cenab-ı Allah’ın kutsal bir emaneti olarak görmüşlerdir. Türk insanı yardımseverdir. Geçmişte kendine yapılan tüm düşmanlıkları bir kalemde siler atar ve yeni bir sayfa açar insanlığa… Dünya ülkelerinde eşi ve benzeri olmayan bir ahlaki yapıdır Türklerde var olan.
Çukurova, yani Adana, Osmaniye, Hatay ve Mersin yöresi’nin adıdır diyebiliriz. Osmanlı işgal edildiğinde Çukurova yöresini de Fransızlar işgal eder. O tarihlerde bu yörelerde Ermenilerde çoktur. Türklerin bir özelliği de savaşçı olmalarıdır. Özellikle yaşadıkları toprakları almak isteyen olursa onlarla savaşmaktan kaçınmazlar ve genellikle de galip gelirler. Fransızların yenilmesi, Çukurova’yı terk etmeleri gibi…
Bana yaşanmış bir hikaye anlatıldı geçenlerde; Fransızlar Türkler’den kaçarken Ermeniler de onlarla birlikte kaçarlar. Çoğu Ermeni vatandaşı çocukları ile kaçmanın zor olacağını düşünerek çocuklarını götürmezler. Onları Türklerin şefkatli kucağına bırakırlar. Neden böyle diyorum, çünkü; onlar Türkler’i çok iyi tanıyorlar. Kaçarken, birbirlerine demişler ki; “ Çocuklarımızı Türklere bırakalım. Onlar çocukları öldürmezler besleyip büyütürler.”
Ve gerçekten de o bırakılan çocukları Türkler evlat edinmişler. Aynen terörden kaçan Suriyeli kadının dediği gibi, Kimi ana olmuş kimi baba olmuş o çocuklara. Besleyip büyütmüşler... Savaş bitmiş, her yerde barış var. Çukurova’dan çocukları bırakarak kaçan o Ermeniler, çocuklarını merak edip geri gelmişler. Arayıp bulmuşlar çocuklarını ve besleyip büyüten Türk aileden geri almak istemişler. Ama buna ilk karşı çıkan çocukları olmuş. Çocuklar demiş ki; “Bizi bırakıp kaçanlardan ne ana olur ne baba. Biz Türk evladı Türküz” demişler.
İşte Türk budur!.. Kendisine düşmanlık eden, arkasından hançerleyen, düşman olan insanların çocuklarına bakacak kadar onlara ana baba olacak kadar asil bir milletir.
Çukurova yöresinde ve ülkemizin bir çok bölgesinde buna benzer öyküler oldukça çok anlatılır. Zaman zaman bu köşeden sizlere anlatmaya devam edeceğim…