Mehmet Hayri'nin Defteri: Ulan, çüşş, ayı derken gelişir sevgiler.
Gönderen Mehmet Hayri Zan zaman: 17:10
"Kırmızı, yeşil,sarı,mavi... renk renk neon lambaları barların, berberlerin, büyük mağazaların ve zeytin yağlarının isimleri için bir yanıp bir sönüyor. Akşam bitti bitecek. Gece belki de başladı. İnsanlar, insanlar, insanlar bir nehrin birbirlerini idrak etmiyen zerreleri gibi insanlar, birtakım insanlar.
Bayılırdı İstiklal Caddesi'nin bu saatlerine. "Nesi var bayılacak zevksiz herif?" derdim. O da "odun" derdi.
İhsasları her an ve her şey için körpecikti, uyanıktı. Bu caddeyi üç boyutunca hem de iciğiyle cıcığıyla bildiği halde her seferinde de ilk intibaların tahrik seviyesine ulaşabiliyor, renkli neon lambaları karşısında trenden yeni inmiş bir kura neferi gibi heyecanlanabiliyordu.
"Odun" diye tekrarlar ve devam ederdi:Sizin ovadan ilk defa İstanbul'a gelmiş birini düşün. Bu kalabalık, bu güzel güzel kadınlar, şık adamlar, lokantalar, pırıl pırıl vitrinler, renkli lambalar... adamcağız masalda yaşıyormuş gibi olur."
Kendisi de binbir gece masalı dinler gibi olur ve seccadenin üzerinde uçmayı mümkün görürdü. O canım hikayeler de başka türlü nasıl yazılabilirdi."
Yukarıdaki yazı Tarık Buğra'ya ait.
Sait Faik İçin adlı kitaptan alıntı.
Sait Faik'ci bir okurdan yorum olsun niyetiyle yazıverdim:)
Peki, bu yazım ilginizi çeker mi bilmem...
25 Haziran 2013 22:49
Çok teşekkürler Hayal Kahvem. Yeni gördüm yorumunuzu. Çok güzel hakikaten. Yazınızı da zevkle okudum. Kendinizi Jean Seberg yerine koymanızı özellikle beğendim :)
Orhan Veli ile Sait Faik arasında geçen komik bir anekdot da hatırlıyorum. İkisi bir gazetenin bulmacasını çözerken yarışırlarmış. Hep Orhan Veli kazanıyormuş ve Sait'e bir şeyler ısmarlatıyormuş. İşin sonunda gazeteye bulmacayı hazırlayanın Orhan Veli olduğu ortaya çıkmış :)
18 Temmuz 2013 01:27