Engelli Olmaktan Nefret Etmek - 4. Sayfa
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 00:16 #46
Ben aksini söylemiş değilim
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 00:16 #47
mesut yaratılısda oyledır bak sen bıldıgını okuyorsun cocuk yasda olenler cennetlık dır burda ınsan oglu derken cocukarı kastedetmıyor bak sana allahın kudretının ne kadar buyuk oldugu ayetı verdım onu okuda allahın dılemesıylemı yoksa ınsanın kendı kudretıylemı oluyo ıyı oku benım lafım degıl allahın sozu
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 00:17 #48
sgurkan arkadaşım senin dediğin gibi olsa herşey hazırsa yaşamımızda hiçbir şey yapmadan oturmamız gerekir. Kaderim buymuş diye oturup kalırız çırpınmaya gerek yok. Ancak ne demişler deveyi sağlam kazığa bağlamadıktan sonra bırak istediği yere gitsin. Birde engeliyle barışık olmak ne demek? Koyunu saldım çayıra orada mevlam kayıra misali eli koynunda oturmak mı, engeli varmış da yokmuş gibi davranmak mı, engeli yaşam faaliyetlerine sakınca vermeyecek onu zora sokmayacak kadar azsa üstüne gitmemek mi? Engeli yaşamını zora sokuyorsa kimle barış içinde olacak önündeki kaldırımı sünger olarak mı görecek, basamakları merdivenleri gökkuşağı olarak mı görecek, karşısına çıkan şeytanları kanatlı melekler olarak mı bilecek, kalbi kan ağlarken Pollyannacılık mı oynayacak işte böyle sahte davrana davrana burnumuz pinokyo gibi iyice uzadı bakın gittikçe uzuyor daha da uzayacak.
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 00:17 #49
Fulya ben Allahın kudretini inkar etmedım senın verdiğin örnek kaza ya giden yolu gösteriyor. Daha fazla yazmayacam çünkü yazmam gerekenleri yazdım.
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 00:19 #50
sukut sabir edip sükredeksin
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 11:12 #51
engelimden nefret mi ediyorum yoksa barışık mıyım...her ikisi de değil, sadece kabullendim diyeyim, en azından şimdiki şartlarda bir iyileşme durumum sözkonusu değil bu sebeple yaşayamadıklarımı hayata kusmak yerine, kadercilik kesinlikle değil, yapabildiklerimle biraz da şartlarımı zorlayarak yaşıyorum...
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 14:04 #52
allah bizi nasıl görmek istiyorsa o haldeyiz. allah duaları geri çevirmez. dua et tevekkül et.
Mesaj Gönderim Zamanı: 23.09-2011, 14:11 #53
yahu kabullensende kabullenmesende bu durumdasın bulunduğun gerçeği değiştiremezsin bu neden le kendine bu günleri zehir etmekten se bırak gitsin akışına ben 6 aylıkken engelli oldum doğuştan engelli sayılırım bu neden le neden ben böyleyim sorusunu sormuyorum kendime sorduğum da ne değişiyor hiç tanıdını çıkarmalı hayatın kafaya çok takmamalı ..
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.09-2011, 16:28 #54
çok sağlıklı biri iken hastalığım çıktı. engellerle karşılaşıyorum. başta kabullenemedim. ama başka çarem yoktu. hayat devam ediyor. iyi günde kötü günde hastalığımla beraber olacağız beraber yaşlanacağız herne kadar ben istemesem de...
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.09-2011, 22:10 #55
Benim rahatsızlığım doğuştan olmasına rağmen bi türlü kabullenemedim durumumu. Burada sonradan engelli olup öylesine kabullenebilimiş olanlar varki... bu beni çok etkiledi...
mesela eskiden engelli biriylen karşılaşınca bakamazdım ona, konuşmazdım, beni bana hatırlatıyorlardı...
Ama şimdi artık kabulleniyor gibiyim.. insan bi yere kadar direnebiliyormuş...sen yok sayınca o yok olmuyor işte
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.09-2011, 22:17 #56
Tüm dertleri, sıkıntıları sabırla göğüsleyelim arkadaşlar. Allah hepmıze yardımcı olur bol sabır verir inş. Amin.
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.09-2011, 23:02 #57
HER SAGLIKLI İNSAN BİR ÖZÜRLÜ ADAYIDIR. bende özürlüyüm okuldan arkadaşlarım bilmiyorlar cogu benim özürlü oldugumu ilk basta hepiniz gibi bende cok zorlandım kabullenmek istemedim ama en sonunda kabullendim ewed özürlüyüz ama inanin ki bizden daha kötü olanları var her halimize şükretmemiz lazım koşup napacaz ki yada hızlı yürüyünce ne olacak? Bazen dalıyorum merdiven cıkanlara yada koşanara bakarken yaa keşkee diyorumm................. ve devamı gelmiyor cok şükür Alahım diyorum. aklımı baska şeylere takmaya çalışıyorum 15-16 yasında basladı hastalıgım 18 yasında özürlü raporu aldım şuan 24 yaşındayım alışmam zor oldu ewed ama başardım hastalıgımı sahiplendim nefret etmiyorum hastalıgımdan hatta seviyorum bile Allahım bana verdigi bu cana sahip cıkıyorum elimden geleni yapmaya çalışıyorum yapmam gerekenleri yapıyorum. ve katılıyorum ki Allah sevdigi kullarına dert veriyormuş beni daha çok ansınlar diye...Allah hepimizin yardımcısı olsun Arkadaşlar Allaha emanet olun inş Allahım yar ve yardımcımız olsun i GÜN DOGMADAN NELER DOGAR Allahım beterinden korusun inş......
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.09-2011, 01:07 #58
şimdi şuradan başmak gerekir ne yazik ki eğitim seviyesi yetersiz vene yazik ki cahillerin önderliğinde bir toplum olduğumuz için engelli bireyler işe yaramaz gözle bakılıyor ve bu ortam psikolojisi zaten hüzünle dolu kalpleri içine çekiyor.Ancak şunu kesinlikle unutmayalım arkadaşlar:bu dünyadaki her bir canlı bir döngü ve fayda esasına göre işlemekte ve yaşamını sürdükmektedir.yararsız denilebilicek bir canlı asla yoktur.insan ceseti bile gerektiği yerde toprak gerekince birine organalrıyla umut olabilmekte.bu yüzden asla hiç bir yapamayız neden bole oldu suçum neydi gibi düşünceler yerine bundan sonra kendime ve topluma ne katabilirim diye düşünmek gerekir.Asla sürü psikolojisine kapılmayalım.Engelliler hiç bir zaman yararsız kişi olamaz.Leonardo da vinci koluna inme gelince tıpa mek sarmış ve modern tıpa büyük katkı sunmuştur.bunun gibi her koşulda insanların başarabilcekleri şeyler vardır ancak gerçek ölüm umutun yeşermediği yerde biter.Bunu aklınızdan çıkarmamanızı özellikle istiyorum kendinizden hayattan asla ve asla nfret etmeyin.çünkü bilin ki sizin nefret etttğiniz hayat aslında başkalarının hayalidir...
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.09-2011, 03:22 #59
selam UZAKLAR kimse bu hayatından zevk almıyor kimse bu hale düşmek istemez ama yapacak bir sey varmı alternatif göster bize yaşama tekrar tutunmak ve baglanmak için 3 tane cocugum var en büyügü 7 yasında napalım bu saatten sonra allah muhafaza kendimizi öldürelim mi intaharmı edelim banada cevremdeki insanlar arkadaslarım şükret iyisin filan feşmekan diyorlar bende onlara diyorum ki en fazla şükredecek birileri varsa onlarda sizlersiniz çünkü saglam ve yürüyen ayakta duran sizlersiniz diyorum haaaaa elhamdülillah allah bundan geriyede düşürmesin suyu akışına bırakmaktan başka care yok kendimde dahil olmak üzere BIRAKIN HERŞEYİ ALLAHA GÜVENİN EGER HAŞAAA ALLAHA GÜVENMİYORSANIZ HAYATIN HİÇ BİR ANLAMI YOK SELAM VE DUA İLE
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.09-2011, 03:47 #60
isyanla gecmez bu hayat zulüm olur insana cevrenizde okadar saglam ve parası pulu olan insan vardır sorun bakalım ne derdin var diye kesin onunda derdi vardır hayatınızı zehir etmeyin şükretmesini bilin yoksa cekilmez bu hayat