Neden kendi kitabımı bastırıp satmaya hazırlanıyorum?
Devir değişti. Ayak uydurmak lazım... Kitaplar, bilgisayarda yazılıyor artık.
Milliyet Blog'un en iyi yanlarından biri, insanın içindeki "kendi kitabını yazma" düşüncesini, hayalini körüklemesi... Ben de bu düşüncemi uygulamak için düştüm yollara. Geçtiğimiz Kasım ayında, Tüyap'ta düzenlenen kitap fuarında adlarını önceden belirlediğim yayınevlerinin standlarına gittim. Ve dedim ki:
- Ben, Milliyet Blog yazarlarından Cem Beraat Çamsarı... 3;5 yılı aşkın süredir blog yazarlığı yapıyorum. Blogumuzda 10.000'e yakın yazar var. Ve yazdıklarımla, en çok okunanlar listesinde, ilk 20 yazar arasına istikrarlı bir biçimde girebiliyorum söz konusu yerde. Özellikle kadınlar hakkında yazdıklarım, yoğun ilgi görüyor. Ben de bu ilgiden cesaret alıp, ... isimli kitabı baskıya hazırlıyorum. Yayınevi olarak projemle ilgilenir misiniz, kitabımı basmayı düşünür müsünüz?
Kimi; mail adresini verdi, göndereceğim projeyle ilgili 2-3 ay sonra dönüş yapabileceklerini söyledi. Kimi, yetkili adını yazdı bir kağıda... Başka biri, falancanın kartvizitini tutuşturdu elime... Öteki, ağzındaki lokmayı bitirmeyi bile beklemeden, yarım sırtını dönerek, "Beyefendiciğim! Yayın programımız önümüzdeki 2 yıl boyunca dolu... Belki daha sonra..." deyip, çıkıverdi işin içinden!..
Doğrusu, muhattap olduğum yaklaşımın ciddiyeti, beni olağanüstü etkiledi! Türk yayıncılık hayatının kimlere teslim edildiğini kendi gözlerimle bir kez daha görmüş oldum. Üstelik, görüştüklerim, sektörün en iyilerindendi...
"En iyileri böyleyse, vay halimize!" deyip, verdim o an kararı... Kendi kitabımı kendim bastıracak, satışını da bizzat üstlenecektim. Sektörde bugüne kadar uygulanmamış yeni satış ve pazarlama stratejilerini de geliştirip uygulayarak... Ne de olsa, 20 yıllk satıcıyız. Bu işin de üstesinden geliriz evelallah!
Aslında, çok da kızmadım adamlara... Ülkem neydi ki, yayıncılığı ne olsundu... Hangi işler layığıyla, adam gibi yapılıyordu ki; yayıncılığımız, abad etsindi insanı... Hep yarım yamalak, hep yalap şalap işler işte... İşini ciddiye alanı, çok da sevmezler bu memlekette... Bir gün kendileri de öyle davranmak zorunda kalacak diye.
Üstelik, yıllardır, kitap yazmayı kafama koyduğum günden beri, çok yakından takip ediyordum sektörü... Ne yayınevleri memnundu halinden ne dağıtımcılar... Ne yazarlar doğru düzgün telif ücreti alıyordu ne kitapçılar bu işten hakkıyla ekmek yemekteydi... Tabii ki, tek kazananı vardı bu işlerin de... Korsancılar!.. korsan yayın basıp, bire beş kazanan namussuzlar!..
Madem öyle, ben de kitabımın kaderini kimselere teslim etmez, kendi başarı yolumu; aklımla, ruhumla, bilgi ve becerilerimle, kendi ellerimle çizerim; çok kolay olmasa da... Bir de yaşadığım süreci, başımdan geçenleri kaleme aldım mıydı; işte sana ballı börek! İster ye, ister yanında yat!
Sonuç: Kendin pişir kendin ye! El kapısını beklemektense, kendim bulurum yolumu... Her zaman yaptığım gibi... Doğrunun yardımcısı Allah... Gerisi biraz da talih... İnşallah her şey yolunda gider. Ben elimden geleni yapayım da, iş varsın olacağı yere gitsin. Tevekkül etmek, böyle zamanlara mahsus...
Hanife MERT, Erdal Ceyhan bu blog'u önerdi.
Azminizden dolayı sizi tebrik ediyor, başarılı olmanızı diliyorum Cem Bey. Ben de Kasım 2012 yılında yazmaya başladığım kitabımı 2014 Ağustosunda bitirdim. Ağustos ayından itibaren ben de yayın evleri ile yazışma dosya gönderme arama bekleme mücadelesi ve bloğunuzda yazdığınız serzenişleri birebir ben de yaşadım. Yayın evlerimiz ticarethane olmuş. Özetle bir yayınevi ile anlaştım ve şubat ayında kitabım çıktı. Çıktı çıkmasına da bu aşamadan sonra ne olur nasıl olur bilmiyorum... Dilerim siz de azimle kararlılıkla inançla çıktığınız bu yolda başarıyı yakalarsınız. Size kolaylıklar diliyorum... Selam ve saygılar.
Sevgili Hanife hanım, merhabalar... Moral veren, motive eden düşüncelerinize, sonsuz teşekkürler... Yayınevlerinin; para kazanmak istemesinde, ticarethaneye dönüşmesinde,-işlerini adam gibi yapmaları kaydıyla- hiçbir sakınca yok bizim açımızdan... Ancak, temel sorular şunlar: Onlar, yaptıkları işin hakkını veriyor mu? Kazandıkları her kuruşu analarının ak sütü gibi hak ediyorlar mı? İşlerini yaparken, ne derece ciddiler? Bu sorulara makul, inandırıcı, gerçekçi yanıtlar bulduğumuzda, mesele hallolmuş demektir. Eğer kendi satış projemi hızlı biçimde başarıya ulaştırabilirsem, bundan sonraki adımım, hepimizin yararına olacak. Cemce sevgilerimle... 23.02.2015 20:33
Sevgili ÇAMSARI, blog yazarlarının külliyatınızın çoğunu zevkle okuduğu yazılarınızın içeriğinden yararlanacak diğer okurlara ne mutlu. Azim ve onurlu yükselişinizin durulmaması temennilerim yanı sıra, içten sevgi ve selamlarımı gönderiyorum. Refik
Yüreği de bilinci kadar aydın ağabeyime, candan teşekkürlerimle Cemce sevgilerimi yolluyorum. Var olun siz... 20.02.2015 13:09
Ferrarisini satan kendi için satmış ama kitabını satan paylaşım için olduğundan, Ferrarisini satan adamdan sa, kitabını satan adam daha enteresan olur ve ilgi çeker. Başarılar.
Aynı fikirdeyiz. Bu konularda, bildiğiniz gibi birlikte fikir üretiyoruz. Cemce sevgilerimle... 20.02.2015 12:59
Ne mutlu size gönlünüzce kendi yazıp kendi yönetip yayınlayabilmek kolay olmasa da muhteşem bir keyif olacaktır. Allah kimsenin emeğini ziyan etmez Cem bey, yolunuz açık olsun dualarımla
Amin diyelim. Teşekkürler sevgili Cemile hanım. Cemce sevgilerimle... 19.02.2015 14:06