Vergi Sistemi Üzerinden Ödenen Giderler ve Vergi Harcamaları
Transfer Edilen Varlıkların Ölçümü
Yükümlülük Affı ve Yükümlülüklerin Üstenilmesi
Ayni Mallar Dâhil Olmak Üzere Hediyeler ve Hibeler
Transferlerin Ön Ödeme Şeklinde Alınması
Vergi geliri brüt olarak belirlenir. Vergi sistemi üzerinden ödenen giderler bu tutardan düşülmez.
Bazı durumlarda idare, vergi mükelleflerine sağlayacağı faydaları, mükellefin banka hesabına veya mükellef adına bir başka hesaba ödeme yapmak ya da çek yazmak yerine kullanışlı bir yöntem olarak vergi sistemi aracılığıyla öder. Örneğin; vatandaşları sağlık sigortası yaptırmaya teşvik etmek için idare, sigorta primlerinin bir kısmını çekle ya da sigorta şirketine doğrudan ödeyebilir veya mükellefin vergi borcundan mahsup edebilir. Bu tür durumlarda ödeme, mükellefin vergisini ödeyip ödemediğine bakılmaksızın yapılır. Neticede bu ödeme, idarenin bir gideridir ve malî performans tablosunda ayrıca gösterilmelidir. Vergi sistemi üzerinden yapılan bu giderler kadar vergi gelirleri artırılmalıdır.
Vergi gelirleri vergi harcamalarının tutarı kadar artırılmaz.
Bazı durumlarda idare, vergi sistemini bazı malî davranışları teşvik etmek ve diğer bazı davranışların gerçekleşmesini önlemek amacıyla kullanır. Örneğin, ev sahiplerinin gelir vergilerini hesaplarken konut kredisi faizlerini ve emlak vergilerini vergiye konu gelirlerinden düşmesine izin verilebilir. Bu tür imtiyazlar sadece vergi mükelleflerine sunulur. Eğer bir gerçek veya tüzel kişi vergi ödemiyorsa, imtiyaza hak kazanamaz. Bu tür imtiyazlara vergi harcamaları adı verilir. Vergi harcamaları gider değil, önceden belirlenmiş gelirlerdir ve idare açısından içeri veya dışarı kaynak akışına neden olmazlar. Diğer bir deyişle vergi harcamaları, vergilendirmeyi yapan idarenin varlıklarında, yükümlülüklerinde, gelirlerinde veya giderlerinde değişime neden olmaz.
Vergi sistemi üzerinden yapılan giderler, hak sahiplerinin belirli bir vergi ödeme yöntemini kullanmalarına veya vergi ödeyip ödemediklerine bakılmaksızın ödenir. Vergi sistemi üzerinden ödenen giderler ile vergi harcamaları arasındaki temel fark budur. Başka bir standart tarafından izin verilmedikçe, malî tabloların sunulması hakkındaki standarda göre gelir ve gider kalemlerinde netleştirme yapılmaz. Bu çerçevede, vergi sistemi üzerinden yapılan giderler ile vergi gelirleri netleştirilmez.
Bir idare ayni hizmetleri gelir veya varlık olarak kaydetmek zorunda değildir. Ancak bunu tercih ederse, transfer edilen kaynakların varlık tanımını karşılaması ve varlık olarak muhasebeleştirilme ölçütlerini yerine getirmesi durumunda sözkonusu kaynakları muhasebeleştirmelidir.
Karşılıksız diğer gelirler; hibeleri, yükümlülük aflarını, para cezalarını, vasiyetleri, bağışları, hediyeleri, yardımları ve ayni mal ve hizmetleri içerir. Tüm bu kalemlerin ortak özelliği, karşılığında yaklaşık olarak eşit değerini vermeksizin kaynak olarak transfer edilmeleri ve bu Standartta vergi olarak tanımlanmamalarıdır.
İdare, geçmişteki bir olayın sonucunda kaynakların kontrolünü ele geçirdiğinde ve bu kaynaklardan gelecekteki ekonomik fayda veya hizmet potansiyeli elde etmeyi beklediğinde, transferler varlık tanımını karşılar. Karşılıksız diğer gelirler, idareye kaynak akışı olasılığı ortaya çıktığında ve bunların gerçeğe uygun değeri güvenilir bir şekilde ölçülebildiğinde muhasebeleştirme ölçütlerini sağlar. Bir alacaklının alacağından vazgeçerek bir yükümlülüğü affettiği bazı özel durumlarda, daha önce borçlu tarafından muhasebeleştirilmiş bir yükümlülüğün defter değerinde bir azalma ortaya çıkabilir. Bu tür durumlarda borçlu idare, transfer sonucu vazgeçilen alacağı bir varlık olarak muhasebeleştirmek yerine, yükümlülüğün defter değerini düşürür.
Bir idare, kaynaklar idareye transfer edildiğinde veya bu kaynakların üzerinde transfer edene karşı uygulanması zorunlu kılınabilir bir talepte bulunabildiğinde transfer edilen kaynaklar üzerinde kontrol sahibi olur. Kaynakların transfer edilmesine yönelik birçok düzenleme, kaynakların transferi gerçekleşmeden önce tüm taraflar bakımından bağlayıcı hale gelir. Bazen bir gerçek veya tüzel kişi kaynakları transfer etmeyi vaat eder, ama bunu gerçekleştiremez. Sonuç olarak, ancak bir talep uygulatılabilir olduğunda ve idareye kaynak akışı olası olduğunda, varlıklar, yükümlülükler ve/veya gelir muhasebeleştirilebilir. O zamana kadar idare, transfer için önerilen kaynakların faydalarına üçüncü tarafların erişimini kısıtlayamaz ya da buna yönelik düzenlemeler yapamaz.
Pay sahiplerinin katkılarından kaynaklanan transferler gelir olarak kaydedilmez. Aşağıdakiler özü itibarıyla pay sahiplerinden katkı sağlamak üzere yapılmış anlaşmalardır:
Kaynak sağlayan gerçek veya tüzel kişiye alıcı idarenin yaşam süresince gelecekteki ekonomik faydaları veya hizmet potansiyelini veya idarenin tasfiye edilmesi durumunda yükümlülükleri aşan varlıkları dağıtma hakkı veren anlaşmalar,
Kaynak sağlayan gerçek veya tüzel kişinin satılabilir, takas edilebilir, transfer edilebilir veya itfaya tabi tutulabilir malî çıkar edinmesini öngören anlaşmalar.
Karşılıksız diğer gelirler, transfer eden alıcı idareden karşılık olarak yaklaşık eşit bir değer sağlamadığı halde alıcı idareye kaynak aktardığı için, bedel karşılığı olmayan işlem tanımını karşılar. Eğer bir anlaşma, alıcı idarenin karşılık olarak yaklaşık eşit bir değer sağlamasını öngörüyor ise, bu bir transfer anlaşması değil, bedel karşılığında yapılan faaliyetlerden elde edilen gelirler standardı ile düzenlenen bir değiş tokuş anlaşmasıdır.
Bir idare, transfer edilen kaynakları kabul ettiğinde bir yükümlülük üstlenip üstlenmediğini transfer anlaşmalarında yer alan yasal düzenlemeden veya sözleşmeden doğan şartları inceleyerek belirler.
Bedel karşılığı dışındaki bir işlem yoluyla edinilen bir varlığın ilk kaydı, edinim tarihindeki gerçeğe uygun değeriyle ölçülür. Bu çerçevede transfer edilen varlıkların da ilk kaydı edinim tarihi itibarıyla gerçeğe uygun değeriyle ölçülür. İdareler, varlıkların muhasebeleştirilmesi ve ölçülmesi için Devlet muhasebesi standartları ile tutarlı muhasebe politikaları geliştirir. Bedel karşılığı dışındaki işlemler yoluyla edinilen stoklar ilk kayıtta, maddi duran varlıklar ve yatırım varlıklarıyla ilgili standartlardaki hükümler uyarınca, edinildikleri tarihteki gerçeğe uygun değeriyle ölçülür. Nakit ve transfer alacakları dâhil olmak üzere malî araçlar ile diğer varlıklar, gerçeğe uygun değerleriyle ölçülür.
Alacaklılar bazen, kamu kurum ve kuruluşlarının ödemekle yükümlü olduğu borcu tahsil etme haklarından vazgeçerek borcu iptal eder. Örneğin, bir merkezi yönetim veya sosyal güvenlik kurumu yerel bir yönetimin borcunu iptal edebilir. Bu tür durumlarda, yerel yönetim daha önce muhasebeleştirdiği bir yükümlülük ortadan kalktığı için net varlıklarda bir artış meydana gelir.
İdareler borcun artık bir yükümlülük tanımını karşılamadığı veya bir yükümlülük olarak muhasebeleştirilme ölçütlerini sağlamadığı durumlarda, pay sahiplerinden katkı tanımını karşılamaması koşuluyla, yükümlülüğün affedilmesinden doğan tutarı gelir olarak muhasebeleştirir.
Kontrol eden idarenin, tamamıyla kontrol edilen idareye ait bir borçtan vazgeçmesi veya onun yükümlülüklerini üstlenmesi durumunda; bu işlem, pay sahiplerinden katkı olarak değerlendirilebilir.
Yükümlülük affından doğan gelir, affedilen yükümlülüğün defter değeriyle ölçülür.
Para cezaları; gerçek veya tüzel kişilerin yasal düzenlemeleri ihlâl etmesinin bir sonucu olarak, adli veya idari merciler tarafından kesilen ve ilgili kamu idaresi tarafından alınan veya alınacak olan ekonomik faydalar veya hizmet potansiyelidir.
Para cezaları, bir gerçek veya tüzel kişinin belirli bir tutarı idareye transfer etmesini gerektirir ve idareye yükümlülük olarak muhasebeleştirilecek herhangi bir sorumluluk getirmez. Bu çerçevede para cezası olarak tahsil edilecek tutarlar, varlık tanımını karşıladığında ve muhasebeleştirme ölçütlerini sağladığında gelir olarak kaydedilir. Bir idarenin aracı olarak para cezalarını tahsil ettiği durumlarda, para cezası tahsil eden idarenin geliri değildir. Para cezalarından doğan varlıkların ölçümünde, idareye doğru gerçekleşecek kaynak akışının en iyi tahmini kullanılır.
Bir vasiyet, vefat eden kişinin vasiyetinde yer alan hükümler uyarınca yapılan transferdir. Vasiyet için gelecekte ekonomik fayda veya hizmet potansiyeli içeren kaynakların kontrolüne neden olan bir geçmiş olay, vasiyetçinin ölümü veya vasiyetnamenin onaylanması gibi idarenin uygulanabilir bir talebi olması halinde oluşur.
Varlık tanımını karşılayan vasiyetler, gelecekteki ekonomik faydaların veya hizmet potansiyelinin idareye akışı olası olduğunda ve varlıkların gerçeğe uygun değeri güvenilir bir şekilde ölçülebildiğinde varlık ve gelir olarak muhasebeleştirilir. Vasiyet sahibinin vefatı ve idarenin varlıkları aldığı tarih arasında geçen zaman, gelecekteki ekonomik faydaların veya hizmet potansiyelinin idareye girme potansiyelinin belirlenmesinde soruna yol açabilir. İdarenin, vefat eden kişinin mal varlığının vasiyetindeki tüm hak sahiplerinin taleplerini karşılayıp karşılamadığını belirlemesi gerekir. Eğer vasiyetname ihtilaflı ise, bu idareye varlık akışı olasılığını da etkileyecektir.
Vasiyet olunan varlıkların gerçeğe uygun değeri, hediyeler ve hibeler için öngörüldüğü şekilde edinildikleri tarih itibarıyla ölçülür. Vasiyet olunan varlıkların vergilendirmeye tabi olduğu yasal düzenlemelerde, vasiyet edilmiş varlığın gerçeğe uygun değeri vergi idaresi tarafından önceden belirlenmiş ve idareye bildirilmiş olabilir. Vasiyetler, alınan veya alınabilir durumda olan kaynakların gerçeğe uygun değeriyle ölçülür.
Hediyeler ve hibeler; nakit, diğer parasal varlıklar, ayni mal veya hizmetler dâhil olmak üzere, yasal düzenlemeden veya sözleşmeden doğan herhangi bir şart olmaksızın gönüllü olarak transfer edilen varlıklardır. Transfer eden, gerçek veya tüzel kişi olabilir. Nakit veya diğer parasal varlıklar ile ayni mallar gibi hediye ve hibeler için, gelecekte ortaya çıkacak gelecekteki ekonomik fayda veya hizmet potansiyelini içeren kaynakların kontrolüne neden olan geçmiş olay, hediye veya hibenin teslim alınmasıdır. Hediye veya hibelerin muhasebeleştirilmesine ilişkin hükümler bu standardın ilerleyen bölümlerinde yer almaktadır.
Hediye ve hibe niteliğindeki ayni mallar bedel karşılığı olmayan bir işlem çerçevesinde, ücret ödenmeksizin, bir idareye transfer edilen maddi varlıklar olup bazı yasal düzenlemelerden veya sözleşmeden doğan şartlara tabi olabilir. Çok taraflı veya iki taraflı kalkınma kuruluşları tarafından sağlanan dış yardımlarda, genellikle ayni malları içeren unsurlar bulunur.
Ayni hizmetler dışındaki hediye ve hibeler, gelecekteki ekonomik faydalar veya hizmet potansiyelinin idareye girmesi olası olduğunda ve bu varlıkların gerçeğe uygun değerinin güvenilir bir şekilde ölçülmesi mümkün olduğunda varlık ve gelir olarak muhasebeleştirilir. Hediye ve hibelerin verilmesi ve yasal sahipliğin devri genellikle eş zamanlı gerçekleşir. Bu tür durumlarda, idareye gelecekte ekonomik fayda akışının olacağı şüphe götürmez bir gerçektir.
Ayni mallar, alındığında veya alınmasına yönelik bağlayıcı bir anlaşma mevcut olduğunda varlık olarak muhasebeleştirilir. Ayni yardımlar koşulsuz olarak alınmışsa, gelir hemen muhasebeleştirilir; bir koşula tabi ise, yükümlülük kaydı yapılır ve koşullar yerine getirildikçe yükümlülük azaltılarak gelir muhasebeleştirilir.
İlk muhasebeleştirmede, ayni mallar dâhil olmak üzere hediyeler ve hibeler edinildikleri tarih itibarıyla gerçeğe uygun değerleriyle ölçülür. Bu değer, aktif bir piyasaya bakılarak veya değer takdiri yaptırılmak suretiyle de belirlenebilir. Bir varlığın değer takdiri, normalde yetkili ve ilgili mesleki niteliklere sahip değerleme alanında uzman kişiler tarafından gerçekleştirilmelidir. Birçok varlık için gerçeğe uygun değer, aktif ve likit bir piyasadaki fiyatlara bakılmak suretiyle kolayca tespit edilebilir. Örneğin; arazi, özellikli olmayan binalar, motorlu araçlar ve birçok tesis ve donanım çeşidi için güncel piyasa fiyatları elde edilebilmektedir.
Bir idare zorunlu olmamakla birlikte ayni hizmetleri, gelir ve varlık olarak muhasebeleştirebilir.
Ayni hizmetler bedel karşılığı olmayan bir işlem çerçevesinde, bireyler tarafından kamu kurum ve kuruluşlarına sağlanan hizmetlerdir. İlgili idare, gelecekte ekonomik fayda veya hizmet potansiyeli sağlama olasılığı olan bir kaynağın kontrolünü elde ettiği için bu hizmetler, varlık tanımını karşılar. Ancak, hemen tüketilen bu varlıklar için tüketime eş değer bir muhasebe kaydı yapılır. Örneğin gönüllü öğretmenlerden hizmet alan bir devlet okulu, bu hizmetin gerçeğe uygun değerini güvenilir bir şekilde ölçerek varlıklarında artış ve gelir ile varlıklarında azalış ve gider olarak muhasebeleştirilebilir. Birçok durumda, idare ayni hizmetlerin tüketimini gider kaydeder. Ancak ayni hizmetlerin bir varlığın inşasında kullanılması halinde, ayni hizmete ilişkin olarak muhasebeleştirilen tutar inşa edilen varlığın maliyetine eklenir.
Kamu kurum ve kuruluşları, kamu yararına gönüllü veya zorunlu olarak ayni hizmetler alabilir, örneğin:
Diğer devletlerden veya uluslararası kuruluşlardan teknik destek alınabilir,
Hükümlüler bir kamu kurum ve kuruluşlarına kamu hizmeti verebilir,
Kamu hastaneleri gönüllülerden hizmet alabilir,
Devlet okullarında velilerden gönüllü öğretmenlik hizmeti veya okul yönetimine gönüllü yardımcılık hizmeti alınabilir,
Orman yangınlarında vatandaşlardan gönüllü hizmet alınabilir.
Bazı ayni hizmetler, ilgili idare sağlanan hizmetler üzerinde yeterli kontrole sahip olmadığı için varlık tanımını karşılamaz. Diğer durumlarda, idare ayni hizmetler üzerinde kontrol sahibi olabilir ama bunları güvenilir bir şekilde ölçebilecek durumda olmadığından bu tür hizmetler varlık olarak muhasebeleştirme ölçütlerini karşılamaz. Bununla beraber idareler, bazı ayni hizmetlerin gerçeğe uygun değerini ulusal veya uluslararası piyasadaki karşılığıyla ölçebilir.
Hizmetler üzerindeki kontrol kabiliyeti ve hizmetlerin gerçeğe uygun değerlerinin ölçülmesi gibi ayni hizmetlere ilişkin belirsizlikler nedeniyle, ayni hizmetlerin muhasebeleştirilmesi gerekmez. Ancak muhasebeleştirilmese bile raporlama döneminde alınan ayni hizmetlerin niteliği ve çeşidi açıklanabilir. Tüm açıklamalarda olduğu gibi ayni hizmetlerin açıklaması, sadece önemli olması durumunda yapılır. Bazı idareler için, gönüllüler tarafından sağlanan hizmetler tutar açısından önemli değildir, ancak nitelikleri itibarıyla önemli olabilir.
Bir ayni hizmet sınıfını ele alan bir muhasebe politikası geliştirilirken, bu ayni hizmetlerin idarenin malî durumu, performansı ve nakit akışı üzerindeki etkileri dâhil olmak üzere, çeşitli faktörlerin dikkate alınması gerekir. Bir idarenin amaçlarını gerçekleştirmek için bir ayni hizmet sınıfına ne ölçüde bağımlı olduğu, varlıkların muhasebeleştirilmesine yönelik muhasebe politikasını etkileyebilir. Örneğin, amaçlarını gerçekleştirmek için bir ayni hizmet sınıfına bağımlı olan bir idarenin varlık tanımını karşılayan ve muhasebeleştirme ölçütlerini sağlayan ayni hizmetleri muhasebeleştirme eğilimi daha yüksektir. İdare, bir ayni hizmet sınıfının muhasebeleştirilmesine karar verirken aynı konuda çalışan idarelerin uygulamalarını da dikkate alır.
Transfer vaatleri varlıkların alıcı idareye transfer edilmesini öngören, ancak uygulanması zorunlu tutulamayan taahhütlerdir. Transfer vaatleri varlık tanımını karşılamaz çünkü alıcı idare transferi vaat edilen kalemin içerdiği gelecekteki ekonomik faydalara veya hizmet potansiyeline erişmede kontrol sahibi değildir. İdareler, transferi vaat edilen kalemi varlık veya gelir olarak muhasebeleştirmez ancak transfer gerçekleşirşe hediye veya hibe olarak muhasebeleştirir. Transfer vaatleri; karşılıklar, koşullu varlıklar ve koşullu yükümlülükler hakkındaki standarda göre koşullu varlık olarak açıklama gerektirir.
Bir idarenin transfer anlaşması bağlayıcı nitelik kazanmadan önce kaynakları elde etmesi durumunda, kaynaklar varlık tanımını karşılamaları ve varlık olarak muhasebeleştirilme ölçütlerini sağlamaları koşuluyla varlık ve karşılığında yükümlülük olarak muhasebeleştirilir. Transferlerin ön ödeme şeklinde alınması diğer ön ödemelerden esas itibarıyla farklı değildir, bu nedenle transfer anlaşmasını bağlayıcı kılan olay gerçekleşene kadar ve anlaşmadan doğan diğer şartlar yerine getirilene kadar bir yükümlülük kaydedilir. Bu olay gerçekleştiğinde ve anlaşmadan doğan diğer şartlar yerine getirildiğinde, yükümlülük ortadan kalkar ve gelir muhasebeleştirilir.
İmtiyazlı borçlar, piyasa koşullarının altında alınan borçlardır. Borcun faiz ödemeleri ile birlikte geri ödenecek kısmı bedel karşılığı işlem olarak değerlendirilir. İdare, borçlanarak elde edilen kaynak tutarı ile ilk muhasebe kaydındaki gerçeğe uygun değeri arasındaki farkı bu Standart uyarınca bedel karşılığı olmayan işlem olarak değerlendirir.
İdare borçlanarak elde edilen kaynak tutarı ile ilk muhasebe kaydındaki gerçeğe uygun değeri arasındaki farkı karşılıksız gelir olarak belirlediğinde bu farkı gelir olarak kaydeder ancak, bu durumun istisnası, alıcıya transfer edilen varlıkların üzerine konulan özel koşullar nedeniyle mevcut bir sorumluluğu içermesidir. Mevcut bir sorumluluk olduğunda bu yükümlülük olarak kaydedilir. Bu sorumluluk yerine getirildiği ölçüde yükümlülük azaltılarak gelir kaydedilir.
Bir idare genel amaçlı malî tablolarında veya bu tabloların dipnotlarında aşağıdaki hususları açıklar:
Dönem içinde muhasebeleştirilen vergiler ve karşılıksız diğer gelirler (ana sınıfları itibarıyla),
Vergiler ve karşılıksız diğer gelirler karşılığında muhasebeleştirilmiş alacakların tutarı,
Koşula bağlı olarak transfer edilen varlıklar karşılığında muhasebeleştirilen yükümlülüklerin tutarı,
İmtiyazlı borçlarla edinilen koşula bağlı varlıklar karşılığında kaydedilen yükümlülüklerin tutarı,
Kısıtlamalara tabi olarak muhasebeleştirilen varlıkların tutarı ve bu kısıtlamaların niteliği,
Vergiler ve karşılıksız diğer gelirler karşılığında alınan ön ödemelerin var olup olmadığı ve varsa tutarı,
Vazgeçilen yükümlülüklerin tutarı.
Bir idare genel amaçlı malî tablolarının dipnotlarında aşağıdaki açıklamaları yapar:
Vergiler ve karşılıksız diğer gelirlerin muhasebeleştirilmesine yönelik olarak benimsenen muhasebe politikaları,
Vergiler ve karşılıksız diğer gelirlerin ana sınıfları için, idareye giren kaynakların gerçeğe uygun değerinin hangi esasa göre ölçüldüğü,
İdarenin vergiyi doğuran olayın meydana geldiği dönem içinde güvenilir bir şekilde ölçemediği vergilerin niteliğiyle ilgili bilgi (ana vergi sınıfları itibarıyla),
Ayni malların ana sınıflarını ayrı ayrı gösterecek şekilde vasiyet, hediye ve hibelerin ana sınıflarının nitelik ve çeşitleri.
İdareler, muhasebeleştirilmeyenler dâhil olmak üzere, alınan ayni hizmet ana sınıflarının niteliğini ve çeşidini açıklar. Bir idarenin ne ölçüde bir ayni hizmet sınıfına bağımlı olduğu, bu sınıfla ilgili olarak yapacağı açıklamaları belirleyecektir.
Açıklanması gereken hususlar, malî tabloların sunulması hakkındaki standartta ortaya konulan amaçlar çerçevesinde, karar verme süreçlerinde faydalı bilgi sağlamaya ve hesap verebilirliğe yardım eder.
Ana gelir sınıflarının açıklanması, idarenin belirli gelir akımlarından etkilenme derecesi hakkında malî tablo kullanıcılarının sağlıklı değerlendirme yapmalarına yardımcı olur.
Koşul ve kısıtlamalar varlıkların kullanımını sınırlayarak idarenin faaliyetlerini etkiler. Koşullara ilişkin olarak muhasebeleştirilen yükümlülükler ile kısıtlamalara tabi olan varlıkların tutarlarının açıklanması malî tablo kullanıcılarının idarenin varlıklarını kullanma kabiliyetine ilişkin kanaate varmasını sağlar. İdareler, koşula bağlı olarak transfer edilen varlıklar karşılığında muhasebeleştirilen yükümlülüklerin tutarını sınıflara ayırarak açıklamalıdır.
Bu Standart uyarınca vergiler ve karşılıksız diğer gelirler karşılığında alınan ön ödemelerin var olup olmadığı ve varsa tutarının açıklanması gerekir. Bu yükümlülükler, idarenin vergiyi doğuran olay ortaya çıkmazsa veya transfer anlaşması bağlayıcı duruma gelmezse, gelecekteki ekonomik faydalardan veya hizmet potansiyelinden mahrum kalması riskini taşır. Bu ön ödemelerin açıklanması malî tablo kullanıcılarının idarenin gelecekteki gelirine ve net varlık durumuna ilişkin kanaate varmasını sağlar.
Birçok durumda idare istatistiksel modeller gibi yöntemler kullanarak vergilendirme işlemlerinden doğan varlık ve gelirlerini güvenilir bir şekilde ölçebilir. Ancak idarenin vergiyi doğuran olay ortaya çıktığı tarihten sonraki bir veya birden fazla raporlama döneminde doğan varlıkları ve geliri güvenilir bir şekilde ölçmesinin mümkün olmadığı durumlar da söz konusu olabilir. Bu tür durumlarda idare, güvenilir bir şekilde ölçülemeyen ve dolayısıyla muhasebeleştirilemeyen vergileri, vergiyi doğuran olayın ortaya çıktığı dönem içinde, ana sınıflar itibarıyla açıklar. Bu açıklamalar malî tablo kullanıcılarının idarenin gelecekteki geliri ve net varlık durumuyla ilgili daha sağlıklı değerlendirme yapmalarına yardımcı olur.
Bu Standart uyarınca alınan hediye, hibe ve vasiyetlerin ana sınıflarının niteliği ve çeşidiyle ilgili açıklama yapılması gerekir. Bu kaynak akışlarının transfer edenin takdirinde olması, idarenin ileriki dönemlerde bu tür kaynaklardan sağlayacağı varlık ve gelirin önemli ölçüde değişmesi riskini taşır. Bu açıklamalar malî tablo kullanıcılarının idarenin gelecekteki geliri ve net varlık durumuyla ilgili daha sağlıklı değerlendirme yapmalarına yardımcı olur.
Ayni hizmetlerin varlık tanımını karşıladığı ve varlık olarak muhasebeleştirme ölçütlerini sağladığı durumlarda idareler, bu ayni hizmetleri muhasebeleştirmeyi ve bunları gerçeğe uygun değerleriyle ölçmeyi seçebilir. İdareler muhasebeleştirilmeyenler de dâhil olmak üzere, alınan ayni hizmetlerin ana sınıfları itibarıyla nitelik ve çeşitlerini açıklamalıdır. Bu açıklamalar malî tablo kullanıcılarının idarenin gelecekteki geliri ve net varlık durumuyla ilgili daha sağlıklı değerlendirme yapmalarına yardımcı olur.