Nilü’nün Gebelik Günlüğü, 27. hafta | Blogcu Anne
Geçen haftayı atladıktan sonra Nilü hamileliğinin 27. haftasında yazılarına devam ediyor.
Herkese iki haftalık bir aradan sonra tekrar merhaba. Bu haftada sonunda bebek için alışverişe kolları sıvadım, ne aldın derseniz henüz hala hiçbir şey ama epeyce bir araştırmaları arttırdım ve dün ilk defa bir arkadaşımla bebek yatak odası bakmaya gittik. Burada o kadar çok çeşit var ki insanın kafası karışıyor muhakkak yanında ikinci bir fikir verecek kişi istiyor. Arkadaşımın da yardımıyla sanki listeyi biraz daralttım gibi; şimdi seçtiklerimi annemle kız kardeşime email gönderdim bir fikirlerini alacağım. Mobilya bakarken ilk defa bebeğimi hayal ettim, bir gelse de onu bunların içinde yatırsam, altını bu değiştirme masasının üzerinde değiştirsem dedim, böyle mağazalar bence çocuğu olmayanı bile özendiriyor hele biz hamileleri hepten heyecanlandırıyor onu anladım. Akşam heyecanla eşime ona baktım bunu gördüm diye anlatayım isterdim ama bizimki basket maçını benimle mobilya heyecanı paylaşmaya tercih etti ve şöyle konuyu kısaca geçiştirip kapadık. Ne zaman başlayacak benim kocamın babalık heyecanı çok merak ediyorum acaba anca gerçek doğum günü geldiğinde mi?
Bebişimin minik bir karate kid olduğunu söylemiştim değil mi; şimdi bir de balık gibi yüzüyor içeride ama bir ay önce hissettiklerime nazaran o yüzdükçe karnımın yüzeyinde dalgalanmalar ve yamulmalar oluyor. Artik nerede kafası ya da poposu var anlıyorum sadece hangisi neresi tam olarak bilemiyorum. Neyse ki bu soruma doktorum açıklık getirdi; son randevumda ultrason yapmadığı gibi sadece mezura ile karnımı ölçüp eli ile bir güzel yokladı, işte o sırada kafası burada poposu da burada dedi, dediğine göre ki ben zaten öyle olduğunu hissediyordum bizim bebiş karnımda şu an yan yatmakta, kafası sağ koluma doğru poposu ve bacakları da sol. Tabii şimdi benim endişem ben her gece yan yattığıma göre bu çocuğun orasını burasını sıkıştırıyor muyum acaba? Doktorum bir şey olmaz korkma dedi ama o sertlikleri hisseden benim kendisi değil yani gelin bir de bana sorun. Zaten uykusuz gecelerime bir de simdi bunun acaba mı stresi eklendi.
Uykusuzluktan konu açılmışken siz de yaşadınız mı ya da yaşıyor musunuz bilmiyorum ama bu son bir kaç haftadır az uyuduğumdan mıdır nedir çok rüya görür oldum hem de saçma sapan. Birinde oğlumu doğurmuşum ama nasıl esmer ve küçücük anlatamam, allah allah diyorum ne ben ne de eşim bu kadar esmer bu çocuk kime benziyor, sonra bir rüyamda kayın validem ile kavga ediyordum, Türkiye’ye mi dönüyormuşuz neymiş kadıncağız anneanne ile karar verip bizim eve klasik mobilyalar almış, tabii bende kontak atıyor ben klasik mobilya sevmem siz niye bizim adımıza karar veriyorsunuz diye, en son dün gece de çok gürültü yapıp bizi erkenden uyandıran üst kat komşularımıza olan sinirimden olsa gerek rüyamda yine bizi uyandırıyorlardı ben de çığlık çığlığa “enough” (yeterrrr) diye bağırıyordum. O kadar gerçekçi idi ki sabah uyanınca ilk iş eşime sordum ben bağırdım mi diye, Allahtan o çığlığım rüyamda kalmış.
Bu ayki doktor kontrolümde şeker yüklemesi yapıp test için kanımı aldılar, bir hafta sonra cevap çıkacakmış daha haber almadım. Bu sırada bana bir kaç kağıt imzalatıp elime de bir tane broşür tutturdular. Tabii ben iğne falan stresine broşürü eve gelene kadar incelemedim ve keşke de hiç bakmasaymışım. Türkiye’de yapıyorlar mı bilmiyorum ama bu Amerika’da doktorlar size form üstüne form imzalatıyor bundan sorumluluk kabul etmiyoruz, o bizim alanımız kapsamında değil, siz karar veremeyecek duruma gelince sizin adınıza kim karar verebilir gibilerinden bir sürü kimi saçma kimi de düşündürücü form. Bir ay önce gittiğimde mesela bana göbek bağı kanını saklatmak üzerine bir broşür vermişlerdi. Hani kök hücre ile birçok hastalık tedavi edilebiliyor ya işte onunla ilgili, çocuğunuzun göbek bağı kanını saklatıp olası aile sağlık sorunlarında kök hücre ile tedavi yapılabilsin diye. Bu son randevuda verdikleri de olur da doğum esnasında herhangi bir komplikasyondan dolayı bebekte oluşacak bir beyin özrü durumunda eğer benim doktorum üyesiyse Florida eyaleti bir kanuna dayanarak beni koruyacakmış ama ben hiçbir şekilde doktoru ya da sağlık kuruluşunu dava edemezmişim. Hani ilk broşür insanı bilgilendiriyor da şimdi bu formu bu noktada benim elime tutuşturmanın manası ne? Zaten burada doğru düzgün çocuk için her randevuda detaylı tetkikler yapılmıyor, çocuğum nasıl görünüyor, şu an iyi mi değil mi hiçbir fikir sahibi değilim, bir de bunun üstüne beni doğumdaki riskler için endişelendirmenin manası ne? Ama tabii amaç hep kendini kurtarmak olduğundan varsın anne adaylarının morali bozulsun biz kendi yakamızı kurtaralım da diyerekten bilgilendirme adı altında sizi dehşete düşürüyorlar. Diyeceksiniz acaba bilmemek daha mı doğru valla şu anki ruh halime göre bence öyle.
Randevuyu takiben benim hastane tarafına geçip doğum için kayıt yaptırmamı söylediler, gittim gururla bir güzel kayıt oldum bana iki tane hastaneye giriş kartı verdiler; doğum günü gelip çattığında bununla uğraşmayacağız. Bir de doğum için sigortamın şart koştuğu “deductible” denilen 250 dolarlık miktarın da ödemesini yaptık. Her şey yolunda giderse bir terslik olmadığı sürece doğum için cebimizden başka bir para çıkmayacak sadece şimdiden özel oda almaya karar verdik o da odanın türüne göre 150 ile 400 dolar arası değişiyormuş. Hangi oda türü bizim kalabalığa (anneler ve babalar) uyar ona da hastane turunu yaptıktan sonra karar vereceğim. Şafağa kaldı 13 hafta benim heyecan dorukta.
Hafta hafta hamilelik Hamilelik İkinci trimester Misafir yazar Nilü'nün Gebelik Günlüğü	2011-02-20
EtiketlerHafta hafta hamilelik, Hamilelik, İkinci trimester, Misafir yazar, Nilü'nün Gebelik Günlüğü
Önceki: Derin’le fuarın derinliklerinde
Sonraki: Şampiyon Türkiye!
20 Şubat 2011, 12:46
ben de 27.haftadayım,uykum düzenim yok.
Çok rüya görüyorum.Rüyamlarımda doğum yapmaya çalışıyorum,bebeğimi emzirmeye çalışyorum.Bi sürü aksilik oluyor.Yalnız kalıyorum.Hastaneyi beğenmiyorum…
Ha burada eşim ebbek konusunda heyecanlı ama alışverişi konusundaa çok heyecansız.Acele etmeme gerek yokmuş,alırmışız sonra:)
Bazen çok bilmemek daha iyi olabilir.Çünkü insan basit bişeyde olsa kafasında büyütüyor da büyütüyor.Hele bir de internet işin içine girince çeşit çeşit hikayeler insanı sıkıntıya somaktan başka bir iş yaramıyorrr.
Sağlık hamileliğimizi tamamlayalım inş.
23 Şubat 2011, 10:33
Ne guzel ayni haftadaymisiz seninle ve yasadiklarimiz cok benzesiyor. Sen de insallah bebegini saglikla kucagina alirsin:)
20 Şubat 2011, 16:18
bende şu anda 36. haftadayım biz sona yaklaştık sayılır yani, birde bizim heyecanımızı düşün,
Bende geceleri çok rahatsız uyuyorum, heran bebeğe zarar veriyormuşum gibi bir his var içimde yatakta 4 yastıkla yatıyoruz ama endişelerden kurtulamıyorum, rüyalarımda sürekli doğum yapıyorum ve tertemiz deniz görüyorum sürekli ve iyiye yoruyorum :))
Benim eşim de ilk zamanlarda çok ilgisizdi ama artık sona yaklaştıkça oda heyecanlanmaya başladı, arada dolabını açıp kıyafetlerine bakıyoruz çok mutlu oluyor.
Bende doğum yapacağım hastahaneyi henüz seçtim, ama sana verilen formlara gerçekten üzüldüm, hamilelik zaten yeterinde endişeli bir süreç birde böyle şeyler duymak insanı gerçekten üzer, ama nilü içini rahat tut bebegin huzur içinde büyüsün, sende bu güzel sürecin tadını çıkarmaya bak.
Senin ruyalarin gercekten cok temiz ve guzelmis benimkiler simdilik hep sıkıntılı. Sana şimdiden gözün aydın. Hayırlısı ile bebeğinle kucaklaşman dileğiyle.
20 Şubat 2011, 19:30
o imzalattiklari kagit cok sacma geldi. georgia'da oyle bir kagit imzalamadik biz??
21 Şubat 2011, 00:06
Sevgili Nil, bence brosure kafayi takma, hersey cok guzel olacak!
21 Şubat 2011, 00:15
Benimde suanda 3,5 aylik olan nur topu gibi bir oglum var Nilu. Texasta dogum yaptim. Bizde burda oyle bir kagit imzalamadik ama zaten rutin olarak yapilan testler, verilen bilgiler, test brosurleri vs. insanin heleki hamile bir bayanin ruh halini bozmaya yetiyor. Ben dahada ileri gidip internetten birsuru gereksiz bilgiler toplayip sinirimi dahada yipratiyordum.. O kadar korkuyordumki. Herhalde ilk hamilelik ve tecrubesizlik olsa gerek.. Ikincisinde daha rahat olurum diye dusunuyorum. Demek istedigim, hernekadar zor olsada icini ferah tut. Bebegini saglikla kucagina aldiginda bunlarin hepsini unutacaksin.. Ve bosuna icini huzursuz ettigini dusuneceksin. En azindan ben boyle hissettim. O kadar pimpirikli olmama ragmen neyseki cok huzurlu, guler yuzlu bir oglum oldu. O yuzden sen icini ferah tut. Bu gunlerin tadini cikarmaya bak. Hamilelikte bitiyormus, bana sanki hep hamile kalacakmisim gibi geliyordu..
23 Şubat 2011, 10:39
Moral verdiğin için çok teşekkürler Atika. Oğlun ne güzel 3.5 aylık olmuş bile/ Dediklerine göre en zoru ilk üç aymış ne güzel sen atlatmışsın; allah bağışlasın.
21 Şubat 2011, 00:18
Nilü, Dr. Bitran'a soracak olsan o da sana bunların formalite olduğunu söyleyecektir. Kendilerini kollamak zorundalar. Çok sinir bozucu, ama öyle.
Hiç kafana takma, en büyük derdin bu olsun.
Sen isim düşünmeye başladın mı, ondan haber ver 🙂
21 Şubat 2011, 19:49
selam,bence erkekler genel olarak-istisnalar var tabii-bebek alışverişi konusunda heyecansız.bizde de evet güzel diye şöyle bir bakıp geçiliyor bu konular genelde..sanırım bu,erkeklerin alışverişe genel yaklaşımıyla da biraz alakalı.
ben de 26. haftamdayım ve her günüm farklı geçiyor neredeyse,bir gün çok iyiysem,diğerinde yürüyemeyecek kadar kasık ağrım oluyor,diğerinde belim ağrıyor..vs.
bu haftamın konusu ise basur.Ya hamileliğinde basur olan var mı?lütfen nasıl geçirdiğini ,ne yaptığını anlatsın.benim ilk defa başıma geldi bu olay ve çok ağrım var bugun..ve buna neden olacak -hamilelik dışında- bir şey de yaşamadım,kabızlık gibi..umarım geçer ama neredeyse sorunsuz devam eden hamileliğimde son birkaç günde bu tarz olaylar çıkınca sinirlerim bozuldu ister istemez..bir ara tuvalette ağladım bugun bu yüzden.böyle işte.kendinize iyi bakın tüm hamileler
23 Şubat 2011, 10:52
Merhaba, hic uzulme yalniz degilsin, al benden de o kadar. Bir gun cok canli kanliysam ertesi gun yataktan cikasim gelmiyor, belim surekli agriyor ahlayip oflamaktan ben bile biktim kendi kendimden.
Basur sorunundan ben de cekiyorum, bu hamilelikte cok yaygin birseymis megerse. Bana burada doktorum Preparation H diye bir krem onerdi onu kullaniyorum ve eger duzenli kullanirsam bir de yememe dikkat edersem cok kotu olmuyor, benim agrimaktan cok kaniyor. Doktoruna danisirsan eminim bir krem onerecektir.
Dediklerine gore karabiber bir numarali tetikleyicisiymis bagsurun onun icin yemeklerden falan kesmeni tavsiye ederim, ben cok sevdigim halde oyle yaptim. Cok kati seyler yeme, bol yesillik ve lifli yiyecekler ye.Bana doktorum burada Prune juice icmemi onerdi bu da bir erik cesidi. Bir de Turkiyede deneyebilecegin en dogal care kuru kayisi aksamlari yatarken 2 tane ye uzerine su ic ayni sekilde sabah kalkinca da ilk is 2 tane ye ve uzerine ilik su ic cok iyi geliyor. Son olarak ayaklarini sicak tutmaya bak, ben ne zaman ususem sanki bu sorun artiyor.
Umarim onerilerim yardimci olur. Sevgilerle.
23 Şubat 2011, 17:40
cok tesekkurler onerilerin icin.sanirim benim de o gun ayaklarim usumustu ve baharatli biseyler yemistim.simdi cok dikkat etmeye basladim.agrisi gecti allahtan ve umarim bir daha olmaz.
birseyler ust uste gelince biraz da sinirlerim bozuldu.boyle durumlarda nazim gectigi icin kocama yakiniyorum surekli ama bi sure sonra da ne kadar cok mizmizlandim,cekilmez oldum diye kendi kendime dert ediniyorum.salakmıyım neyim 🙂
neyse,senle aramızda bir hafta var.yazılarını okumak iyi geliyor.devamını bekliyorum.öptüm cok!
22 Şubat 2011, 01:54
Nilu, gobek bagi kanini saklatiyormusunuz? Ocak ayinda dogum yapan bir arkadasim yapti bu isi. ViaCord diye bir yer varmis yapiyormus. Ohio'da saklama merkezlerinde sakliyorlarmis.
Beni dusunduren bir konu oldu bu. Yaptirmak mi lazim, Allah korusun ya yaptirmazsam da gerekli olursa falan.
Yaptiran, yaptiracak olan veya konu hakkinda bilgisi olan var mi?
23 Şubat 2011, 10:57
Bana da verilen brosur Via Cord'un brosuru. Ben cok emin degilim, galiba yeni cagin trendi olacak bu olay, kok hucre uzerine calismalar giderek artiyor onun icin faydasi olabilir. Cocuktan cok ileride aile bireylerinde olabilecek sorunlara care olarak kullanilabilir diye anlatiyor brosurde.
Benim burada bir kac tane dogum yapan arkadasim var bir onlara sorim bakim yapmislar mi. Haber alinca bilgilendiririm.
24 Şubat 2011, 01:49
Tamam, cok sevinirim.
22 Şubat 2011, 17:47
Ek olarak, Florida'da bazi doktorlar ucretleri biraz daha makul tutmak icin dava acma hakkinizdan vazgeciren Binding Arbitration kagidi imzalatiyorlar. Bununla baglantili olarak dogum ozru ile ilgili haklardan vazgeciren kagitlari ben de imzalamistim. Cok can sikici. Buradaki sistem ufak aksilik olasiliklarini oldugundan fazla abartip insanlari gereksiz yere endiselendiriyor diye dusunmustum.
ABD'de ne zaman saglik hizmeti alsam, tam bir et pazarinin ortasindaymis gibi hissettim. Umarim dogumunuz bu dertlerden uzak ve saglikli gecer.
23 Şubat 2011, 11:01
Cok dogru soylemissin ayni dedigin gibi sigortalar doktorlari bu tedbirleri almaya itiyor ve birer bireyden cok bizi adeta bir para figuru olarak goruyorlar onun icin hislerimiz hic onemli degil. Tecrubeni paylastigin icin cok tesekkurler.
22 Şubat 2011, 20:32
Amerika'da doktorlar bu dava acma hakkindan feragat etmenize yonelik statement'i genellikle imzalatiyorlar. Bunun baslica sebebi malpratice davalari. Doktorlarda tedavi ederken ileride meydana gelebilecek olumsuzluklardan sorumlu olmak istemiyorlar. Amerika'da insanlar sigorta sirketlerinin de destegi ile surekli dava aciyorlar, aslinda bu sigorta sisteminden kaynaklaniyor bence.
Dedim ya insanlar herseye dava aciyorlar diye, Florida'da bir ucak sirketinin hukuk departmaninda calistigim sirada oyle davalara rastladim ki inanamadim. Ucagin icinde valizimi alirken kafama bir baskasinin valizi dustu, gozum morardi, iki dikis atildi, tedavi masrafi su bu diyerek dava acanlar o kadar coktu ki. Sigorta sirketinin de canina minnet. Ucak firmasininda sigortasi var, o da ona yolluyor davayi, iki sigorta sirketi hallediyorlar aralarinda :)) Hele bir dava vardi ki elime dilekceyi alinca dogru mu okudum dedim, 70+ yasindaki bir kadin, hostes servis yaparken uzerine cay dokmus, vajinam yandi diye dava acmisti:)))
Uff bende bu hukuk konusunu cok konusuyorum galiba cocugum olunca cocuk konuscam insalllah:))
23 Şubat 2011, 11:07
Gokce yazinla hem beni guldurdun hem de cok baglanti kurdum sahsen; nitekim bugun aksamustu esimle 8 yil yasadigimiz Maryland eyaletine uctuk ve daha bir kac saat once inis sirasinda kafamin tam ustundeki bin'den biri valizini alinda benim esimin dengesiz bir sekilde koydugu laptop cantasi once kafama oradan da omuzuma carparak yere dustu ben de yasadigim sok ve agri ile "oh my god" diye bir ciglik atinca butun ucak bize dogru dondu. Gel gor ki olaya sebep esim yani dava etme sansimi kacirdim:). Saka bir yana cok korktum ama allahtan hafif bir bas agrisi ile olayi atlattim. Korkudan hala yatmadim ama herhalde artik birsey olmaz.
24 Şubat 2011, 01:48
Hay Allah cok gecmis olsun Nilu! Iyisindir insallah. Ben de oyle bisi anlatmisim ki ertesi gun olmus yahu, ben susiyim bari 🙂
15 Mart 2011, 06:17
bu tip kagitlara sinir oluyorum, ben de bana uymayan yazilarin ustunu cizip kendi sartlarimi yaziyorum oyle imzaliyorum. gecenlerde hastaneye kayit oldum ve bilgilerimin ucuncu kisilere verilecegine dair bir karara imza atmam gerekiyordu (sirf benim degil kocamin ve benim kimlik numaralarimiz vs.). yazinin ustunu cizip kendi sartlarimi koydum imzaladim. bir itiraz gelmedi.