Neden yalnızlıktan kurtulamıyorum?
Aslında sorudan çok bir şey paylaşmak istiyorum. Ciddi anlamda yalnızım. O kadar kötüyüm ki ne yazacağımı bile kestiremiyorum açıkçası. Çevremde bir çok arkadaşım var hiçbir işe yaramayan dostum diyebileceğim ise hiç kimse yok. Anlamıyorum neden böyle olmak zorunda. Buraya yazarken kendimi ergen gibi hissetmiyorum değil ama gerçekten bu ergenlik değil başka bir şey. Tam diyorum şimdi oldu yalnız değilim bir sürü dostum var, sonra yine aynı şey. Anlatamıyorum o kadar çok canım yanıyor ki.. Yalnızlık üstüme yapışmış gibi doğarken yalnızlığa mahkum edilmişim gibi hissediyorum abartmıyorum gerçekten. Ya bu kadar yalnızlığı hak edecek ne yapmış olabilirim deliricem. Daha 19 yaşındayım isyan etmiyorum sadece merak ediyorum ben bu kadar yalnızlığı dışlanmışlığı hak edecek ne yapmış olabilirim?
senin yaşlarındayken 1 kızla çıktım 1 hafta felan sürdü o da. kızın amacı farklıymış vsvs. yani yaş oldu 27 halen yok çok dert etme sadece nasip işleri bunlar.
Ben sevgiliden bahsetmedim dosttan bahsettim yalnız
dostluk sevgiliden daha değerli olduğu için bu örneği verdim.
anladım tam kavrayamıyorum şu an kusura bakma
dost bulmak tamamen aynı örnekteki gibi şans ve nasiptir. ben kankamla lise2 ye giderken bir dost olduk aradan 12 yıl geçti hiç bıkmadık yani. peki neden lise1 de onu tanıyamadım da lise 2 de böyle başladı. işte arkadaşlık, dostluk, aşk buna benzer şekilde gelişiyor.
bunu zaman zaman bende düşünüyorum. ama sorun yanında birinin olması değil. sorun seni anlayan birinin olması
sevgiliye ihtiyacın var senin sevilmeye ihtiyacın var
sevgiliyi de denedim bana dost lazım
Neden arkadaş, dost olamıyorsunuz. Yani sence sorun sendemi, yaklaşımın nasıl, ya da onların yaklaşımını mı beğenmiyorsun?
Bilmiyorum biraz soğuk biri olduğumu söylerler ama gerçekten tanıyanlar zaman geçtikçe çok sıcakkanlı olduğumu söyler insanlarda bıraktığım ilk izlenim yüzünden galiba ama yine de neden bu kadar önyargılı olmak zorundalar?
Bende soğuk biriyim ve konuştukça ısınır insanlar ama kalabalık biri değilimdir gereksiz insanları yanımda tutmam, bunları niye söylüyorum sana çünkü dostunu sen seç, fikirlerini beğendiğin biriyle dost olmak senin elinde..
Yok işte benim dost olmak istediklerim benimle dost olmuyorlar. Ya o kadar çaresizim ki sokakta gördüğüm bir kaç kişiye bile arkadaşlık teklif ettim istemediler nedense
Peki kendini değiştirmeyi denedin m, daha sıcakkanlı olmayı
Denedim ama yapı meselesi değişemiyorum.
O zaman fikirlerini değiştireceksin, birine muhtaç olmadığına inandıracaksın kendini. ve bir öneri, rahat ol girdiğin muhabbetlerde, sonunu düşünme başından..
Deniyorum her seferinde ama bazen tek başıma idare etmek gerçekten çok zor oluyor.
Belkide gerçekten aradığın bir sevgilidir. Yeri geldiğinde arkadaş yeri geldiğinde dost eş olacak..
Bilemiyorum belki de.
Dürüst dost, arkadaş bulmak zor artık. Srn dürüst dost arkadaş ol yeter, birazcık kendinden ödün ver ama. Umarım sıkıntın en kısa zamanda biter
Pek umudum yok ama sağol yine de
Kendine kriterlerine uyan bir dost edin karşıcins olursa daha iyi olur...
Ana Sayfa > Toplum & Sosyal İlişkiler > Neden yalnızlıktan kurtulamıyorum?