Ali KARAHAN – MARAŞ KATLİAMI
Maraş Olaylarının iç Yüzü
Ben Ali Karahan 1950 Malatya- Doğanşehir’de doğdum. İlk ve orta öğrenimimi Doğanşehir de tamamladım. 1969 yılında evlenerek Doğanşehir’den ayrıldım. Adana ya yerleştim 1971 yılında vatani görevimi yaptım terhis oldum. İlk iş tecrübem Adana Toros gübre fabrikasında oldu.1977 yılında Kahramanmaraş’ ta YSE Müdürlüğünde dozer operatörü olarak işe başladım.
Daha sonra da işletme şefi olarak görevime devam ettim 24 Aralık 1978 de Maraş olayları başladı. Bu olaylarda göz altına alındım, idamla yargılandım ve işime son verildi. Tekrar Maraş’tan ayrılarak Adana’ya yerleştim ve belediyede Yol şefi olarak göreve başladım. Belediyenin çeşitli kademelerinde çalıştıktan sonra emekli oldum. Adana belediyesinden 1994 de emekli oldum 1996 da memleketim olan Malatya’nın Doğanşehir ilçesine göçtüm. Babadan kalma birkaç dönüm arazimiz vardı oraya ev yaptım kayısı ve elma bahçemle uğraşarak günümü geçiriyorum. Kısmen Siyasetle uğraşıp hatıralarımı yazıyor ve gelecek nesillerin yakın tarihimizle alakalı olarak yanlış bilgilenmesini önlemek ve hayatımda unutamadığım Maraş olaylarının iç yüzünü sizlere aktarmak, bu olaylarda gerçek figüranların kimler olduğunu ve Maraş olaylarının gerçekte Sünni Alevi Çatışmasımı; yoksa bir takım karanlık odakların senaryosumu olduğunu sizlere aktarmak ve bu güne kadar yazılmayanları yazarak tarihe ışık tutmak istedim.
NOT: Ben şimdi 25 senedir şeker ve Parkinson hastasıyım o senelerin baskı ve işkencelerin hatırasıdır.
Yalnız 24 Aralık 2011 tarihinde Maraş’ın olay yıl dönümü kutlamaları için Avrupa Alevi Federasyonu başkanlıklarıyla telefonlarla görüştüm sizlerin Maraş olayları ile ilgili program belgesel yapıyoruz dediler. Maraş olaylarından birkaç isim geçiyor çok önemli isimler var, sıkı yönetim mahkemeleri bir iddianame kitap çıkartmış .Bütün alevi solcu sağcı mağdurların sorgusu gün ve cezası yazıyor. Hiç okumadınız mı diye sordum ve tekrar Avrupa Alevi Federasyonu başkanları telefonla görüşüp Maraş’a gelmemi söylediler Maraş’a 1978 den beri 34 yıl olmuş Maraş merkezine ayak basmadım dedim. Halkı narlı Cem evinde toplandık A.A.F.B. Turgut ÖKER , İsrafil Erbil ,Salman AKDENİZ görüşüp Yol TV birkaç televizyon kanalından çekim ve konuşma yaptım.
NOT:1978 Maraş olaylarında yaşadıklarımı, olayların iç yüzünü ilk defa bu kitapta açıklıyorum. Bu kitapta yapılan zülmün ve insanlara yapılan işkenceleri
Kapalı kapılar ardında yapılan pazarlıkları, işkenceler, ve bu zihniyetin iç yüzünü ve karanlık kapılar ardındaki olayları açıklıyorum.
KİTABIN ADI: Maraş Olaylarının İç Yüzü “ BİN KİŞİYİ KURTARAN KAHRAMAN”
Ben mahalleye gittim ne göreyim uzun menzilli silahlarla bizim orayı hedef almışlar.Bir sipere girdim bizim mahalleden halk kalmamış yirmiye yakın genç arkadaş var.Ben evime doğru yürüdüm Çoluk çocuğu alıp Y.S.E ye götürmek için bir ses geldi gavur hacı vuruldu.Tam benim evimin karşısında meydanda mermiler yağmur gibi yağıyor siperden çıkamıyoruz .Bedeni almak için oradan bir at arabasının üzerine koyduk evin önüne aldık koyduk.O anda bir arkadaş geldi arkadaşı tanımıyorum ben mevziiye gireceğim burayı korumaya alacağım dedi.Sonradan öğrendim o kişi muhtar Mehmet MENGUÇ beni koruyun bir arkadaş bende karşıyı beklerim ismi……………………………………. .Bende evime gittim. Baktım ki kapılar açık aynı evde abimle kalıyoruz çoluk çocuğumuz yoktu. Evi talan etmişler ben çocuklarımın derdine düştüm komşularda yok. Tekrar Y.S.E ye gittim sığınan halkın içinde bizim çocuklarda var. Beni görünce baba biz çok acıktık dediler. Diğer çocuklar ağlıyor en aşağı dört yüzden fazla çocuk var. Kahramanmaraş yanıyor silah sesleri susmayı bilmiyor. Genç arkadaşları çağırdım bu halkı buradan çıkarmamız lazım dedim. Eğer buraya saldırırlarsa büyük katliam olur dağlardan ormanlardan kaçalım dedim. Kaçan kurtulur diyorlar.
Gel gelelim bize verilen mükâfat nedir? Maraş sakinleşti kaybolan ve öldürülen mesai arkadaşlarımızı aramaya başladık sorduk ölen ve öldürülen cenazeler nerede yerini söylediler soğuk hava deposuna gittik orası hayvan kesim yeridir. Cesetleri soğuk hava deposuna koymuşlar çoluk çocuğun cesetleriyle dolu kadın kısmına baktım ki ne göreyim hepsi çıplak hiç bakamadım.Erkek bölümüne geçtik orada insan cesetlerine bakıyorum tanıyabilir miyim diye. Kimi kömür olmuş kiminin de kolu bacağı yok benim mesai arkadaşım Mehmet …….. cesedini gördüm. Ben şuurumu kaybettim arkadaşlar beni alıp eve getirmişler.
Sana makam aracını verip Demirciler köyüne gidip silah getirdiniz cevabım hayır sen adam olmazsın bunu yatırın yine işkence tekrar kaldırdılar savcı bağırıp bana bak oğlum sen idamla yargılanıyorsun bilgin olsun bende bana bir kurşun sıkın dedim bende elinizden kurtulayım ben suçsuzum dedim.Çay geldi asker ona da çay verin dedi ben içmem dedim çay bardağı elimden düşüp kırıldı.Savcı bana dedi ki bardak kırmak ne demek senin ananı ………………… demek dedi Ben haşa senin dediğin sözlere karşı benim terbiyem müsaade etmez dedim. Yaz asker yazdı çizdi sanki Maraş olaylarını Y.S.E. müdürü Fevzi ONAÇ ve bizler yapmışız dosya hazırlıyorlar ve hepimizi tutukladılar .Bizleri gece saat dörtte askeri ceza evine koydular Fevzi ONAÇ da oradaydı bizleri görünce sevinçten hem güldü hem de göz yaşları aktı arkadaşlarım hoş geldiniz dedi.
Askeri üst yetkilisi anons yapıyor. İsimlerimiz okunuyor tutuksuzlar ister burada kalır ister yeri olan gider. Saat 7 de burada bulunun bizimde ismimiz okundu bizlere birer kart verildi. Dışarı çıkınca bazı gruplar etrafımızı sardılar sizler Maraş’tan geldiniz evet dedik bizlere saldıracaklar durun arkadaşlar bizler alevi sol görüşlü kişiyiz ve ben adana da uzun yıllardır kalıyorum oranın gençlerini iyi tanırım ben o kişilere Adana meydan mahallesinde oturuyorum çevremi söyledim ikna oldular kusura bakmayın Maraş’tan gelen herkesi gerici biliyorduk. Kalacak yeriniz yoksa bizlere misafir olabilirsiniz dediler.Bizler teşekkür ettik yarın görüşmek üzere dağıldılar bizler ve herkes yakınlarına gittik ertesi gün saat 7 de teslim olduk bizleri mahkeme salonuna aldılar sayım yapıldı.
Aziz TUNÇ →