"Soner Yalçın içerdeyken ben sevgilime sarılamıyorum"
Odatv yazarı, opera sanatçısı Güvenç Dağüstün Akşam Gazetesi’nden Zeynep Bakır’ın sorularını yanıtladı. Dağüstün ülkede olup bitenlere sessiz kalan sanatçıları eleştirerek “Soner’le (Yalçın) haftanın 3 günü beraberdik. Düşünsene haftada 3 gün görüştüğün, onun dışında her gün telefonla konuştuğun arkadaşın örgüt üyesi olmaktan hâlâ da hüküm giymiyor yargılanıyor. Tam bir komedi. Soner’i görüyorum, böyle iri yarı göbekli bir adamdı, şimdi dal gibi kalmış. Şimdi Soner’in kız arkadaşı Halide (Didem) mahkeme yollarında sürekli. Duygusal bir insan olarak hayatında zevk aldığın noktalarda utanıyorsun, rahatsız oluyorsun. Diyorsun ki “Ben şimdi sevgilime sarılıyorum, o orada cam arkasından görüşüyor. Kaç yıldır oğluna kızına dokunamıyor, karısını kucaklayamıyor ve bu insanların yüzlerine hâlâ hüküm okunmadı” dedi.
Sertab Erener’e yazdığı ‘açık mektup’la büyük kitlelerin de adını duyduğu oyuncu, opera sanatçısı ve aynı zamanda Oda Tv yazarı Güvenç Dağüstün, sanat ve edebiyat camiasının duyarsızlığına kızgın. Türkân Şoray’ın ve Sezen Aksu’nun ‘sessizliğini’, Lale Mansur’un ‘bankamatik solistliğini’, Nobelli Orhan Pamuk’un hiçbir konuda fikri olmamasını sorguluyor.
Her şey, Başbakan’ın eşiyle birlikte Sertab Erener’in son çıkan albümünü dinlemesi, beğenmesi ve gece yarısı ünlü sanatçıyı aramasıyla başlar. Ankara’dan gelen bu sürpriz telefona şaşıran, sevinen ve duygulanan Erener’in yakın çevresine bunu anlatmasıyla haberi öğrenen Rahşan Gülşan’ın köşe yazısında yer vermesiyle olay kamu oyuna yansır. Bu yazıdan hiç hoşlanmayan Erener’in 10 yıllık arkadaşı opera sanatçısı Dağüstün, olayı kendi içinde sorgular ve “Müziğin, sanatçının, aydının üzerinde böylesine bir baskı varken, nasıl bu telefona böylesine heyecanlanabiliyor?” diye düşünerek kâğıda kaleme sarılır. Açık mektubunu yayınlar.
Bu Dağüstün’ün ilk mektubu değil, son da olmayacak gibi görünüyor. En azından insanlar parmaklıklar ardından çıkıp, hayat kolaylaşıncaya kadar… Güvenç Dağüstün’ü daha yakından tanımak ve bu son yaşanan olayları konuşmak için Burgaz Ada’ya gittik.
- Önce şu Sertab Erener meselesini ilk ağızdan dinlemek isterim.
Arkadaşız… Demir’le de (Demirkan) öyle… Birlikte 3-4 günlük tekne tatillerimiz oldu. Asıl bizim arkadaşlığımız Nazım Oratoryosu’nda başlar. Yıl 2002. Sonra beraber ‘Turco - Latino Connection’ adında bir proje yaptık. Hem Türkiye’de hem Viyana’da… Eurovizyon döneminde arkadaşım Tuluğ Tırpan’la Viyana’daydık. Sertab’ın dansçılarını biz bulduk. Bütün çalışmalar Viyana’da yapıldı. O geceyi canlı izleme fırsatım olmamıştı, televizyondan seyrettim. O gece ağlayarak 5 kez falan aramışımdır Sertab’ı…
- Arkadaşlığınız devam etmedi mi?
Sertab, Bodrum’a yerleştikten sonra ender görüşmelerimiz oldu. İstanbul’a geldiğinde ya da ben Bodrum’a gittiğimde… 10 senedir arkadaşız.
- Rahşan Gülşan’ın yazısını okuduktan sonra ilk yaptığınız şey ne oldu?
“Nereden biliyorsun, kendi mi söyledi” diye tweet attım. O da “Hayır, ben Sertab’la tanışmıyorum” dedi.
- Peki, Başbakan sizi arasaydı ne cevap verirdiniz?
Beni arayacağını sanmıyorum. “Teşekkür ederim şaşırdım, sağ olun” deyip fırsat bulmuşken de herhalde bir şeyler söylerdim. Tiyatroların kapatılması, sanatın ve sanatçının üzerindeki baskıyı, gazeteci tutuklamalarıyla ilgili sorularımı da fırsat bulmuşken de sorardım.
- Size böyle bir ‘açık mektup’ yazılsaydı nasıl tepki verirdiniz?
Benim yazdığım yazının ne kadar dostça olduğunun farkında değilsiniz. Böyle bir arkadaşım olsa gerçekten teşekkür ederim. Benim yazdığım yazı, “Sertab’a çakayım” gibi bir yazı değil. Ben Sertab’ın gerçekten hayranıyım. Kindar olmamak lazım… “Benim bunlarla ne işim var, ben sanatçıyım bir kere, kim iktidar olursa olsun. Muhalif olmam lazım” demesi lazım. Şimdi ben bunları yazdığım zaman ‘CHP’li ulusalcılar’ oluyor adım. O tarafta da değilim.
- Sertab Erener’i neden aramayı tercih etmediniz?
Bana göre Sertab’ın duruşu zaten belli. Somali’yle başlayan, kahvaltılarla devam eden yakın ilişkileri var hükümetle. Bütün aile göbekten oraya bağlı… Serdar Erener güçlü bir reklamcı… Ters düşmek istemiyorlar herhalde.
- 10 yıllık arkadaşlığınızın sonunda bu olayda kabul edemediğiniz konuya gelelim…
Sertab’ın zaten durduğu yer belli ama bizim arkadaşlarımız yargılanıyor. Biz her hafta Silivri’deyiz. İçeride sizin meslektaşlarınız yatıyor, arkadaşlarım yatıyor. Artık içerideki gazeteciler, dışarıdaki gazeteciler diye bir şey var. Müziğin, sanatçının, aydının üzerinde böyle bir baskı var.
- Erener’den beklentiniz mi vardı?
Sertab, Eurovision’u kazanmasıyla uluslararası bir isim oldu. Dolayısıyla sanatçılarımızın belli konularda fikir sahibi de olması gerekiyor. Sertab’ın hiçbir zaman güncel olaylar üzerine ne düşündüğünü bilmedim. Gazeteci tutuklamalarıyla ilgili, Fazıl Say’ın, Ömer Hayyam şiiri paylaştığı için 1,5 yıl hapis istemiyle yargılanmasıyla ya da Alevilere yönelik baskılar hakkında ne düşünüyor bilmiyorum.
- Bu Erener meselesi değil yani?
Çok güzel sesi var, hayranım kendisine, şarkılarını ezbere bilirim. Aynı şey mesela Orhan Pamuk için de geçerli. Orhan Pamuk hayatında bir tek siyasi laf etti ve Nobel öncesi etti. Biz şimdi Orhan Pamuk’un daha önce hiçbir konuda bir görüş bildirdiğini görmemiştik.
- Orhan Pamuk’a da açık mektup göndermeyi düşünüyor musunuz?
Yazmayı düşünüyorum. ‘Orhan Pamuk’a sorular.’ Gururumuz Nobelli Orhan Pamuk, ‘yalnız ülkesi’ hakkında ne düşünüyor? Nobel ödüllerinin tarihini araştırın bakalım başka bir adam var mıdır acaba, bir konuda fikri olmasın. Gerçekten Türkiye için bir utançtır Orhan Pamuk.
- Yazdığınız yazıları gözden geçiren birileri var mı?
Yazdığım her yazıyı, röportajı avukatlarıma okuyorum. Suç unsuru var mı yok mu bakılıyor. Gerçi tutuklanmak için suç unsuru olmasına da gerek yok.
- Umuttan haber verin o halde?
Yani ben daha iyimser bakıyorum. Bakmak zorundayım. Yoksa yaşanmaz, gitmek lazım. Daha çok yazdıkça, çizdikçe, anlattıkça insanlara daha basit anlaşılır dile daha fazla kişiye ulaşılabileceği konusunda benim hâlâ ümidim var. Zaten umutsuz da yaşanmıyor.
Bu konuştuklarımız dışında, tiyatrocular… Bıçak kemiğe dayandı. Bu 657’ye tabi devlet memurları… Orada aksayan bir şey var. Gerçekten ben Ankara Operası’nda çalışırken yılda bir kere gördüğüm insanlar vardı, o da bankamatik başında parasını çekerken.
Biz onlara o zamanlar ‘bankamatik solisti’ derdik. Hükümet buna el attı. Ondan sonra tiyatrocular ayaklandı. Biz de destek olduk ama bugüne kadar tiyatrocular hiçbir şey yapmadılar. Sadece kendi konuları da değil onun dışında hiçbir yere de gelmiyorlar. Sadece 2-3 kişi eliyor. Tarık Akan, Rutkay Aziz, Orhan Aydın geliyor. Bu ülkede Türkân Şoray da var, Sezen Aksu da var… Herkes kendi arkadaşına yazsın ben Sertab’a yazdım. Sezen Aksu’ya da Yıldırım Türker yazsın.
- ‘Bankamatik sanatçıları’ hep konuşulan ama ortada kalmış bir konu, ne kadar gerçek olduğunu belgeler olmadan bilmek zor.
Ben şöyle bir örnek vereyim o halde. Lale Mansur Ada’lıdır, Ada’da yaşar. Aynı zamanda Ankara bale sanatçısıdır. Ankara’da belki bir kare bale gösterisinde yer almıştır. Yıllarca o kurumdan maaş aldı. Ben Lale Mansur’un bir kere dans ettiğini görmedim ve kurumdan emekli. Konservatuardan bir sürü çocuk mezun oluyor ama bankamatikçiler yüzünden kadroda iş bulamıyorlar.
- Soner Yalçın tutuklandığında yazdığınız yazıda “Birini sevmek bile ayıp geliyor” diye bir cümle vardı. O cümleden çok etkilenmiştim. Hayatımızı yaşıyoruz ama bir yandan başka hayatlar dondurulmuş durumda…
Geçtiğimiz pazartesi günü Silivri’ye Ergenekon davasını takip etmeye gittik. Nazlıcan Özkan, Tuncay Özkan’ın kızı. Zeynep Altıok ve Mehmet Esen dördümüz beraber gittik... Mahkemeye ara verildi. Tuncay Özkan orada, önce bir selamlaştık. Dedi ki “Şu Nazım’ın Oratoryosunu dinlemeyi ne kadar özledim. Sen de geçen gün aklıma geldin” ama bağırıyoruz birbirimize uzaktan çünkü jandarmalar var aramızda mesafe büyük. Ondan sonra kızıyla konuşmaya başladı. “Gönderdiğim kitapları okuyor musun?” dedi. Oraya sürekli kitaplar geliyor, o altlarını çiziyor okuduklarını kızına gönderiyor. Bilimle ilgili olanlardan biri için mesela bağırıyor olduğu yerden… “CERN deneyi çok önemli. O CERN deneyi deneyinde ne bulunmak isteniyor.” Yani 19 yaşında bir kız çocuğu, babası 4 yıldır hapiste arada jandarmalar var konuşmaya uğraşıyorsun ve baban oradan onu anlatmaya çalışıyor.
- Gözleriniz doluyor…
Ben bir gün önce burada oturmuş arkadaşlarımla rakı içmişim. Yani çok şey geliyor. Soner’le (Yalçın) haftanın 3 günü beraberdik. Düşünsene haftada 3 gün görüştüğün, onun dışında her gün telefonla konuştuğun arkadaşın örgüt üyesi olmaktan hâlâ da hüküm giymiyor yargılanıyor. Tam bir komedi. Soner’i görüyorum, böyle iri yarı göbekli bir adamdı, şimdi dal gibi kalmış. Şimdi Soner’in kız arkadaşı Halide (Didem) mahkeme yollarında sürekli. Duygusal bir insan olarak hayatında zevk aldığın noktalarda utanıyorsun, rahatsız oluyorsun. Diyorsun ki “Ben şimdi sevgilime sarılıyorum, o orada cam arkasından görüşüyor. Kaç yıldır oğluna kızına dokunamıyor, karısını kucaklayamıyor ve bu insanların yüzlerine hâlâ hüküm okunmadı.”
13 YAŞINDA CUMHURİYET'TE YAZDIĞI YAZILARINA ODA TV'DE DEVAM EDİYOR
Güvenç Dağüstün, ilk yazısını ortaokul 2. sınıftayken Cumhuriyet Gazetesi'ne, Mustafa Balbay'a gönderir; İnsan hakları hakkında yazı gönderir. Balbay da yazıyı ikinci sayfa da yayınlar. Sonra Fransızcası La Mount Gazetesi'nde okuyucuyla buluşur. Yazı hayatı, müzik hayatından önce başlar yani…
Babası, gençlik yıllarında siyasi görüşlerinden dolayı konservatuardan kovulan sonra da Ankara Sanat Tiyatrosu'nu kuran Yusuf Dağüstün. Konservatuarı bitirene kadar Ankara'da yaşamış.
Ankara Devlet Konservatuarı Opera bölümünden mezun olur. Ardından bin bir zorlukla bulduğu bursla, 1999'da Viyana Devlet Opera Bölümü’ne girer ve 8 yıl Viyana'da yaşar. Sertab Erener'in Eurovizyon dans gösterisi konusunda yardımları da o yıllara denk düşer. İstanbul'a döndüğünde 'Bana Mastikayı Çalsana' adlı müzikalinde 30 temsil oynar. Müzikal biter Kafka'nın uyarlaması 'Dava' oyunu başlar. Ama biz onu Fazıl Say'ın Nazım Oratoryası'nda sergilediği muazzam sesiyle tanıdık. Zaten ilk büyük konserleri de o zaman olur.
Yazarlık hayatı da bir yandan hep devam eder. Oda TV’ye yazılar yazar, röportajlar yapar. Hâlâ güncel olarak Oda TV’de yazmaya devam ediyor. Bu yılın başında ilk CD'si 'Evde Yoklar'ı piyasaya çıkarır. Şimdi Burgaz Ada'da yaşadığı evde yazacağı diğer 'açık mektup'ları, yeni CD'lerini, yazmak istediği kitaba, ve oynamak istediği tiyatro oyunlarının tekstlerini okumaya vermiş durumda…”
16,628 Bu habere tepkiniz:
güvenç dağüstün soner yalçın sertab erener mustafa balbay tuncay özkan