Kitabe-i Sengi Zarar
“Uzman görüşüme göre anomik intihar” yazıyordu okulunun 5. Katından aşağı atladıktan sonra cebinde bulunan kâğıtta. Ne garip Orhan Veli’yi de çok severdi. Daha da ilginci intihar edenlere sadece sosyolojik anlamlar verebilirdi, o anlamları da birkaç saniyede verir geçerdi. Yaşarken ‘ne zaman bir şeyden uzaklaşsam bana yaklaşmalarından nefret ederdim’ diye düşünürdü uzaklaşırken. İntiharı bir çeşit karakter değişmesi diye düşündü, fazla zaman da ayırmadı bu düşünceye ki bazı düşünceler çok düşünülmeye gelmezdi. Yüzdeki sası bir sırıtma gibi kısa ve sadece kendine anlamlı bir haldi yaşadıkları. Daha önceden de intihar etmişti, ama bir şekilde not bırakmamıştı peşinde, bu not ilkti. Hem ilkti hem de ona öğretilenlerin neredeyse hepsi yazıyordu kâğıtta. Kağıt da denemezdi cebindeki üzeri yazılı nesneye, hafif olsun ve aramakla zaman kaybedilmesin diye seçilmiş, üzerine yazı yazılabilecek en hafif, kaleme en yakın yazılası nesneydi sadece. Bu kadar değersiz olmasına karşılık tıpkı birisinin cebinde arasına düştükleri gibi önemli, değer verilir bir hale geldi. Tesadüf böyle bir şeydi. Burada yazılanları birisinin okuması kadar nadirdi tesadüfilerin. Nasıl derler bilirdi, hakimdi yaşamaya.
Gönderen Ford Prefect zaman: 02:17