Mehmet Âkif Ersoy'un sahabeden sonra en çok sevdiğim kişi dediği, vefatından sonra da Edirnekapı Şehitliği'nde yan yana uzandığı Babanzâde Ahmet Naim Bey, döneminin her fikirden aydınının takdir ettiği bir nezaket insanıdır. Felsefeden Matematiğe Arapçadan Fransızcaya ve hadis ilminden dilbilimciliğine kadar geniş bir bilgi ve kültür yelpazesine sahip, Batıyı sadece ilimde takip etmeden yana kendi manevî değerlerine alabildiğine bağlı bir entelektüel. Maneviyat hayatımızı yaralayan yozlaşmalara direnen bir insanın mücadelesi. Vefatının işaretini Peygamber Efendimizden (s.a.s.) alan ve bu işarete uygun olarak namazda vefat eden bir iman insanının hayatı ve fikir dünyası.
Babanzâde Ahmet Naim... Osmanlı'nın son, Cumhuriyet'in ilk yıllarını görmüş bir düşünce ve aksiyon insanı. Duygu ve düşünce dünyası itibarıyla engin ve zengin bu insan, toplumumuzu fikren ve ruhen besleyen önemli kaynaklardan biridir.Hüseyin Hansu'nun kaleme aldığı kitap, inandığı gibi yaşayan, yaşadığı gibi vefat eden yakın tarihin bu ilim ve fikir adamını hatırlamak adına çok iyi bir kaynak.