Bir savaş andı: Kızıldere!
30 Mart 1972 tarihi; Türkiye topraklarında bir savaş çağrısının yankılanışına şahitlik eder. Mahir Çayan ve 9 yoldaşı; Cihan Alptekin, Ömer Ayna, Sabahattin Kurt, Ahmet Atasoy, Nihat Yılmaz, Saffet Alp, Ertan Saruhan, Hüdai Arıkan, Sinan Kazım Özüdoğru, Denizler’in idamını engellemek için bir eylem gerçekleştirir.
Nurhak dağlarındaki yoldaşlarının yanına gitmek üzere yola çıkan THKO’lu Denizler, Sivas Şarkışla’da kolluk güçlerince yakalanmış ve tutsak düşmüşlerdi. THKP-C’li Mahir Çayan ve yoldaşları da siper yoldaşlığının ve devrimci dayanışmanın en ileri örneğini sergileyerek haklarında idam kararı verilen Denizlerin ölümünü engellemek için NATO üssünde görevli üç çalışanı kaçırırlar. Rehinelerle birlikte Tokat Niksar’a bağlı Kızıldere Köyü'nde kerpiç bir eve sığınırlar. İhbar sonucu sığındıkları ev polis ve askerler tarafından sarılır. Teslim ol çağrılarına cevapları nettir: Biz buraya dönmeye değil, ölmeye geldik! Yaşanan çatışmada 10 devrimci katledilir.
Kızıldere’deki bu küçük köy evinde bir direniş destanı yazılır, bir gelenek yaratılır. Devrimci dayanışmanın, davaya adanmışlığın, siper yoldaşlığının adı olur Kızıldere şehitleri.
Bugün yaratılan bu mirasın sahipleri bizleriz. Devrimden kopuşun, düzene eklemlenişin kol gezdiği bu dönemde Mahirlerin Kızıldere’de yazdığı destanın da, İbrahim’in zindanda gösterdiği direnişin de, Denizlerin idam sehpasında haykırdığı inancın da devamcısı biz komünistleriz. Devrim yürüyüşümüzü onlarla sürdürüyoruz. Zaferi de onlarla kazanacağız...