„HEY ÇOCUKLAR“ DERGİSİNİN EYLÜL SAYISI YİNE DOPDOLU « Kilim Gazetesi
Bu haber 29 September 2019 - 14:58 'de eklendi ve 389 views kez görüntülendi.
Türkçe ve Almanca yayımlanan „Hey Çocuklar“ dergisinin dördüncü sayısı basıldı ve dağıtımına başlandı. İki aylık yaz tatilinde (Temmuz ve Ağustos) ayları dışında her ay yayımlanan derginin Avrupa’da bir benzeri yok. Öncelikli amacı Almanya’da yaşayan Türk ailelerin çocuklarının Anavatanları hakkında doğru ve eksiksiz bilgilendirmeleri ve Türkçe dilini düzgün okuyup, düzgün konuşmaları amaçlanarak hazırlanan dergide birbirinden değerli insanlar buluşmuş. Eğitimcisinden sanatçısına, öğretmeninden pedagoguna uzanan geniş ve kaliteli bir kadrosu var. Özellikle Türkçe konusunda çok titiz bir ekip çalışması yapılıyor. Siyami Yozgat, Zeynep Bahriye Taş Arpaz, Cihan Saygın Sezgin, Şakir Oğuz, İlknur Öğülener, Yusuf Aksoy, Varujan Hanamirian ve Meral Demir gibi hem Almanya’da yaşayan hem Türkiye’de yaşayan öğretmenlerin özellikle redaksiyon konusundaki titizlikleri gerçekten takdire değer. Almanya’da eğitim gören çocuklarımızın Türkçe derslerine olan ilgisizliği bir yana, Eyalet yöneticilerinin aldığı bu yöndeki olumsuz kararlar bir yana konduğunda önümüzdeki manzara pek hoş görülmüyor. Almanya’daki yerel yöneticiler, Türkçe derslerinin entegrasyona yani uyuma olumsuz katkısı olduğu konusunda ısrarlı davranıyorlar ve her gün bu yöndeki olumsuz haberler medyamıza ulaşıyor. Oysa dergiyi hazırlayan ekip Türkçe konusunda tam tersini düşünüyor. Anadilini iyi öğrenmeyen bir öğrencinin ikinci dili olan Almanca’yı da yeterince öğrenemeyeceğini düşünüyorlar. Uyum için iyi Türkçe öğrenilmesinin hem Türk hem Alman toplumunun yararı olacağına dikkat çekiyorlar.
„Hey Çocuklar“ dördüncü sayısının kapağını bu konuya ayırmış. Kapakta yer alan öğrenciler hep bir ağızdan „Türkçeme Dokunma!“ diye sesleniyorlar. Peki kime sesleniyorlar? Elbette Alman politikacı ve eğitimcilerine. Derginin genel yayın yönetmeni Erdoğan Karayel bu konuda şunları söylüyor:
„Hepimizin bildiği gibi dergimizin ömrü dört ay değil, 2000 yılından bu yana (üç yıl yayımlanmadığını saymazsak) anne-baba ve eğitimcilerin de yakından tanıdığı bir dergi.. Öğretmen Siyami Yozgat tarafından 2000 yılında hazırlanarak üç bin aboneye kadar ulaştı. Baden ve Württemberg Türk Okul Aile Birlikleri Federasyonları’nca yayımlanan ve Karlsruhe-Stuttgart Başkonsoloslukları tarafından maddi olarak desteklenen derginin yayımına hala anlaşılamayan bir nedenle son verildi. Çocuklarımız için hayati bir önem taşıyan böyle bir derginin yokluğunu üç yıl boyunca en çok hissedenlerden biriyim. Böyle bir dergiyi yaşatmamız gerektiğini düşündüm ve tek başıma işe koyuldum. Kısa zamanda benim gibi düşünen arkadaşlarımın da katkısıyla tahminimden çok önce dergiye hayat verdik. Nisan ayından itibaren dergimiz aylık olarak yayımlanmaya başladı. Dergimizin yayın periyodu ve içeriği zaten yıllardır belirlenmişti ve en başta öğrenciler olmak üzere anne-baba ve eğitimciler de destekliyordu. O nedenle derginin genel içeriği bizler için sorun olmadı. Hatta mizampajında da köklü değişikliklere gitmedik ve bize miras kalan sayfa tasarımlarını biraz daha geliştirerek yolumuza devam kararı aldık.
Harika bir ekibimiz var. Dergimizin editörü Almanya’nın tanınmış ve ödüllü bir iş insanı olan Nejdet Niflioğlu. Çocuk sporlarından sorumlu eğitmenimiz eski Kick-Box Dünya Şampiyonu Gökhan Arslan. Medya yönetmenimiz Ayten Avutan, abone sorumlumuz Şakir Oğuz, Marketing sorumlumuz Afitap Karayel. Halkla ilişkiler sorumlumuz aynı zamanda Lutev e.V. başkanı olan Güner Öztel. Eyalet sınırları içinde dağıtımı gerçekleştiren Mustafa Ali Harman (Ulm), Gül Çiçek (Wangen), Nesrin Gelberi ve Zeynep Bahriye Taş Arpaz (Reutlingen), Turan Kan (Heilbronn), Şehmus Erhan (Gerlingen) başta olmak üzere geniş görüllü ağımızla her ay bin çocuğumuzla ve ailesiyle buluşuyoruz. Dergimiz tanıtım amaçlı helen ücretsiz dağıtılmakta. Abone sistemini de her geçen ay biraz daha yaygınlaştırıyoruz.
Herhangi bir siyasi ya da kamu kuruluşunun desteği olmaksızın, mütevazi ilanlarla ve anne-babaların desteğiyle bizlere inanan az sayıda sivil toplum kuruluşlarının desteğiyle derginin yaşamasına çalışıyoruz. İlanlarımız bile çocukları rahatsız etmeyecek şekilde „balon“ olarak hazırlanıyor. Dergimizin yayımını ve dağıtımını yapmakta zorlanıyor olsak da, içimizdeki çocuk ve vatan sevgisi bütün yorgunluğumuzu ve umutsuzluğumu alıp götürüyor. Sayfalarında kesinlikle din ve siyaset içerikli konu olmayan dergimizde hemen her sayfa Türkçe ve Almanca hazırlanıyor. Çocukları eğiten, bilgilendiren konuların yanısıra onları eğlendirici ve zekalarını açıcı oyun ve bilmecelere de ağırlık veriyoruz. Televizyon kanallarından, anne ve babalarından öğrenemeyecekleri bilgilere yer verdiğimiz dergiyi uzun süreli yaşatmak hepimizin ortak amacı.
Ben bir görev insanıyım. Her yaptığım işi titizlikle yaparım ve asla ayrıştırıcı ve ötekileştirici bir dil tercih etmem. Çocuklarımıza karikatür öğretirken, onları okumaya yönlendiriyor ve çizgiyle konuşmalarını sağlamaya çalışıyorum. Konuşmayan bireyler olsunlar istemiyorum. Özellikle Almanya’da yaşayan çocuklarımızın konuşmak zorunda olduklarını düşünüyorum. Hem Türkçe hem de Almanca. Çünkü bu ülkede konuşmazsanız asla toplumdaki yerinizi bulamazsınız. Bu travmayı birinci ve ikinci kuşak yoğunlukla yaşadı. Ama dördüncü ve sonraki kuşakların asla bunu yaşamaması gerekiyor.
Almanya’nın konuşan, yetenekli ve akıllı bireylere ihtiyacı var. Almanya gittikçe yaşlanan bir toplum. Ve biz yabancıların bu açığı doldurabilmek için daha, çok daha fazla çalışması gerekiyor. Tek umudumuz çocuklarımız, gençlerimiz. O nedenle lütfen bu dergimize sahip çıkalım. Yetersiz Türkçe dersleriyle ve yetersiz sivil toplum kuruluşlarının kurslarıyla sınırlı kalmayalım. Bu dergiyi hep birlikte yaşatalım. Yaşatalım ki gelecekte çocuklarımızın yüzüne bakabilelim. Unutmayalım ki, bu dergilerin her bir sayısı tarihi belge. Ve tarihi yazacak olanlar da yarının büyükleri olan çocuklarımız…“