SANAYİ KAYNAKLI HAVA KİRLİLİĞİNİN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİNDE
MADDE 1 – 3/7/2009 tarihli ve 27277 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 1 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sanayi ve enerji üretim tesislerinin faaliyeti sonucu atmosfere yayılan is, duman, toz, gaz, buhar ve aerosol halindeki emisyonları kontrol altına almak; insanı ve çevresini hava alıcı ortamındaki kirlenmelerden doğacak tehlikelerden korumaya; hava kirlenmeleri sebebiyle çevrede ortaya çıkan umuma ve komşuluk münasebetlerine önemli zararlar veren olumsuz etkileri gidermeye ve bu etkilerin ortaya çıkmasını engellemeye ilişkin usul ve esasları belirlemektir.”
“MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununa ve 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.”
ee) Kritik Meteorolojik Şartlar: Atmosferde alt sınırı yerden yedi yüz metre veya daha az yüksekte olanenversiyon tabakasında hava sıcaklığının en az 2°C/100 m arttığı ve yerden 10 m. yükseklikte ölçülen rüzgar hızının on iki saatlik ortalamada 1,5 m/s den az olduğu kritik meteorolojik durumu,
gg) Mevcut Tesis: Ek-5.A.1 kapsamındaki tesisler için; 8.6.2010 tarihinden önce, diğer tesisler için ise 3/7/2009tarihinden önce kurulmuş veya Çevresel Etki Değerlendirmesi mevzuatına göre kurulması uygun bulunan tesisleri,
ii) Uzun Vadeli Sınır Değer (UVS): Yapılan bütün ölçüm sonuçlarının aritmetik ortalaması olan, Ek-2 Tablo 2.2de belirtilen aşılmaması gereken değeri,
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 29 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 29 – (1) Yetkili merci, sanayi tesislerinin yoğun olarak bulunduğu, toplam emisyon sınırlaması yapılacak kritik bölgelerde faaliyet gösteren işletmelerin tümünden herhangi bir anda dış havaya verilen toplam emisyonu sınırlandırıcı tedbirler isteyebilir. Toplam emisyon sınırlaması yapılacak kritik bölgeler yetkili merci tarafından belirlenir. Yetkili merci, bu bölgelere kurulacak çevre iznine tabi olan veya olmayan yeni bir tesisin toplam emisyon miktarıyla ilgili olarak geçici veya sürekli sınırlandırma kararları alabilir veya yeni bir tesisin bölge içinde kurulmasına Planlama ve ÇED aşamalarında yapılan değerlendirmelerde dikkate alınarak uygunluk kararı vermeyebilir.”
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 30 – (1) Koruma bölgeleri;
d) Her kademe için alınacak tedbirler düzenlenirken meteorolojik veriler göz önüne alınır. Sis, enverziyon, durgun meteorolojik şartlar ve izotermal durumlarda bir sonraki kademenin tedbirleri veya ilave tedbirler uygulanabilir. Nisbi nem miktarının % 90 ın üzerine çıkması halinde uyarı kademelerinin belirlenmesinde Ek-2 de verilen kirlilik derecelerinin % 10 eksiği esas alınır.”
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 37 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(2) 8/6/2010 tarihli ve 27605 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Büyük Yakma Tesisleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.”
“Yakma tesislerinin kapasitelerinin artırılması veya değiştirilmesi
EK MADDE 1 – (1) Bir yakma tesisinin en az 50 MW genişletilmesi halinde, Ek-5.A.1.3’de belirtilen yeni tesisler için emisyon sınır değerleri, tesisin tamamının ısıl kapasitesine göre belirlenir ve tesisin yeni bölümüne uygulanır. Geçici 6 ncı maddede tanımlanan durumlarda bu madde uygulanmaz.”
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin geçici 1 inci, geçici 2 nci ve geçici 5 inci maddeleri ile Ek-7 yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici 6 ncı madde eklenmiştir.
“Mevcut büyük yakma tesisleri için istisnai durumlar
GEÇİCİ MADDE 6 – (1) 1/6/1987 tarihinden önce, faaliyet öncesi veya faaliyet sonrası için herhangi bir izin almış ve tesisin 31/7/2011 tarihinden 31/12/2019 tarihine kadar 20.000 saatten fazla çalıştırılmayacağını, 8/6/2011 tarihine kadar yazılı olarak taahhüt etmiş işletmeler; her yıl 31 Ocak gününe kadar Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne, tesisin kalan işletme ömrü için izin verilen, çalıştıkları ve çalışmaları için kalan süreyi belirten kaydı sunmaları koşulları ile Ek-5.A.1.4’te belirtilmiş olan emisyon sınır değerlerine uymaktan 31/12/2019 tarihine kadar muaftırlar.”
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici 7 nci madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 7 – (1) 1987 tarihinden önce kurulmuş olan yatay üretim prosesi bacası olan tesislerde1/3/2015 tarihine kadar dikey bacaya geçişe dair iş termin planının (atık gaz dağılım modelini ve baca gazı ölçümünün yapılabilmesi için gerekli izokinetik şartların sağlanacağına dair bilgileri de kapsayan) Bakanlığa sunulması koşulu ile 1/1/2016 tarihine kadar bacaların dikey hale getirilmesi zorunludur. Bu süre içinde atık gazların atmosfere dikey çıkışla verilmesine ilişkin şart aranmaz.”
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-3.a ve Ek-3.d.1 aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“a) Emisyonun Ölçüm Yerleri:
Tesislerde emisyon ölçüm yerleri Türk Standartlarına, EPA, DIN veya CEN normlarına uygun, teknik yönden hatasız ve tehlike yaratmayacak biçimde ölçüm yapmaya uygun, kolayca ulaşılabilir ve ölçüm için gerekli bağlantıları yapmaya imkan verecek şekilde işletme/tesis yetkililerince hazırlatılır. Emisyon ölçüm yerleri ile ilgili teknik detaylar Bakanlıkça belirlenir.”
Bu Yönetmelik gereğince; sürekli ölçümü yapılması gereken emisyonun, sınır değerlerini aşıp aşmadığı, kaydedicili cihazlarla sürekli ölçülerek kontrol edilir. Bu ölçümler ayrıca toz tutucu, gaz yıkayıcı ve son yakıcı gibi atık gaz temizleme tesislerinin etkinliklerinin belirlenmesi ile hammadde ve proseslerden kaynaklanan emisyonların tespiti için de gereklidir.
Bir takvim yılı içindeki işletim saatleri süresince;
1.1. Hiçbir takvim ayındaki sürekli emisyon ölçümlerinin ortalaması emisyon sınır değerlerini geçmiyorsa,
1.2. Kükürt dioksit ve toz emisyonu için; 48 saatlik ardışık tüm ortalama değerlerin %97’si, emisyon sınır değerlerinin %110’unu geçmiyorsa,
1.3. Azot oksitler emisyonu için; 48 saatlik ardışık tüm ortalama değerlerin %95’i, emisyon sınır değerlerinin %110’unu geçmiyorsa,
emisyon sınır değerlerine uyulduğu kabul edilir.”
MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek-4’ün b bendinin 4 üncü alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“4) Isıl gücü olmayan tesislerde asgari baca yüksekliği dağılımı engellemeyecek şekilde yerden 10 metre veya çatının en yüksek noktasından itibaren en az 1.5 m olmalıdır.”
MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek-5.C bölümünün 5 numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“5) Kireç Fabrikaları:
5.1) Kireç fabrikalarında katı, sıvı ve gaz yakıt kullanılması halinde aşağıda belirtilen esaslara uyulacaktır.
Emisyon sınır değerleri baca gazında % 11 hacimsel oksijen esas alınarak verilmiştir.
5.1.1) Atık gazlardaki toz emisyonları:
Baca gazındaki toz emisyonu 100 mg/Nm3 değerini aşmamalıdır.
5.1.2) Baca gazındaki kükürt dioksit emisyonu konsantrasyonu 300 mg/Nm3 değerini aşmamalıdır.
5.2) Ek-1’in (e) paragrafındaki esaslar, taş ocağı ile ön kırıcılar arasındaki yollarda uygulanmaz.
5.3) Kullanılan yakıt, hammadde, katkı maddeleri ve üretimden dolayı atık gazlarda; toz emisyonunda (Hg, Cd,Tl, As, Sb, Pb, Cr, Co, Cu, Mn, Ni, V) Ek-1’de bu maddeler için belirtilen sınır değerler aşılmamalıdır.
5.4) Atık gaz is oranı Bacharach skalasına göre 2’yi geçmemelidir.
5.5) Tesis içi yol ve kırma eleme ünitelerinde ve atık toz kireç depolanmasında Ek-1’deki esaslara uyulmalıdır.
5.6) 01.01.2015 tarihinden itibaren; kireç fırını bacası, toz ve hacimsel debi emisyon konsantrasyonunu sürekli ölçüp kaydeden bir ölçü cihazı ile donatılmalıdır.
5.7) Kireç fabrikalarında petrol koku kullanılması halinde aşağıdaki esaslar geçerlidir:
5.7.1) Kireç sanayinde Bakanlığın özelliğini belirleyerek kullanımına izin verdiği petrol koku kısmen veya tamamen başkasına satılmaksızın, sadece kireç fırınlarında, parça halindeki kısımları da öğütülüp kullanıma uygun hale getirilmelidir.
5.7.2) Kireç fabrikaları mevcut en iyi tekniklerin kullanıldığı fırınlara sahip olmalıdır.
5.7.3) Petrol kokunun pülverize edildiği bölgede, baca gazında petrol kokunun veya atık yağın yanması sonucu oluşan yanmış gaz yanma bölgesinde 900 0C en az 0,3 saniye kalmalıdır.
5.7.4) Bu tesislerde yukarıda belirtilen sıcaklık seviyesinin sürekli sağlandığının tespiti için sıcaklık yazıcılı cihazla sürekli kaydedilerek kontrol edilmelidir. (Söz konusu kayıt işlemi yukarıda belirtilen sıcaklık değerinin sağlandığını gösterecek şekilde iki noktada, destek brülörü ile donatılan sistemlerde aynı zamanda fırına petrol koku yüklenen kesitte, birden fazla fırın baca gazının toplanarak tek bir bacadan verilen sistemlerde ayrıca baca gazı debisi de ölçülmelidir. Yakıt ve kireç yüklemesinin bilgisayar kontrolünde yapılması durumunda zamana göre sıcaklık değişimlerinin bilgisayar ortamında kaydedilerek kontrol edilebildiği tesislerde ayrıca sabit yazıcılı cihaz takılması istenmeyebilir.)
5.7.5) Hacimsel oksijen miktarı % 11 alındığında atık gazdaki yanıcı organik maddelerin içerisindeki karbon emisyonu 50 mg/Nm3 değerini aşmamalıdır.
5.7.6) Fırın baca gazındaki toz emisyonu 3 kg/saat’in altında 100 mg/Nm3, 3 kg/saat’in üzerinde ise 75 g/Nm3değerini aşmamalıdır.
5.7.7) Petrol koku depolama alanının tabanı, petrol kokunun yayılımını önleyecek şekilde kaplanmalı ve tozumaya karşı tedbirler alınmalıdır.
5.8) Ek-1’de verilen diğer esaslara uyulmalıdır.
5.9) Atıkların ek yakıt olarak kullanıldığı kireç fabrikalarında Bakanlığımız tarafından yayımlanan mevzuata uyulur. İlgili mevzuatta bulunmayan esaslar bu Yönetmelikte belirtilen hüküm ve esaslara tabidir.”
MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek-5.C bölümünün 7 numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“7) Çimento ve/veya Çimento Klinkeri Üreten Tesisler:
7.1) Çimento üreten tesislerde aşağıda belirtilen esaslara uyulur.
(Emisyon sınır değerleri; döner fırın ana bacası için baca gazında % 10 hacimsel oksijen, döner fırın yanma gazları çıkışı olan diğer bacalarda da aşağıdaki emisyon sınır değerleri toz emisyonu haricinde % 10 hacimsel oksijen esas alınarak uygulanır.
7.1.1) Atık gazlardaki toz emisyonları:
10/2/1993 tarihinden önce kurulmuş ve yeni üretim ünitesi ilaveleri yapılmamış olan mevcut tesislerde atık gazlardaki toz emisyon değeri günlük ortalama değer veya örnekleme süresi boyunca ortalama değer olarak (en az yarım saat boyunca spot ölçümle);
1.6.2015 tarihine kadar, elektrikli toz filtreleri ile donatılmamış ise 75 mg/Nm3, elektrikli toz filtreleri ile donatılmış ise 120 mg/Nm3,
1.6.2015 tarihinden itibaren 50 mg/Nm3 sınır değerini aşamaz.
10/2/1993 tarihinden sonra kurulmuş yeni tesisler ile mevcut tesislere yapılacak yeni üretim ünitesi ilaveleri için ve atık gazlardaki toz emisyon değeri günlük ortalama değer veya örnekleme süresi boyunca ortalama değer olarak (en az yarım saat boyunca spot ölçümle) 50 mg/Nm3 ü aşamaz.
7.1.2) İşletmede; klinker üretim tesisleri en az 15 günlük klinker üretim kapasitesini, öğütme tesisleri en az 7 günlük klinker tüketim kapasitesini depolamaya yeterli, kapalı depolama alanları mevcut olacaktır. Kış üretim dönemi üretim fazlası gibi zorunlu sebepler nedeniyle üretim fazlası klinker malzemesi Ek-1’de yer alan açıkta depolanan yığma malzeme şartlarına uygun olarak açıkta depolanabilir.
7.1.3) Çimento fırını (klinker döner fırın bacası), toz, NOx, hacimsel debi, sıcaklık, O2, SO2, CO emisyonkonsantrasyonunu sürekli ölçüp kaydeden bir ölçü cihazı ile donatılmalıdır.
7.2) Klinker soğutucusu atık gazı olabildiğince tam olarak değerlendirmelidir.
7.3) Ek-1’in (e) paragrafındaki esaslar, taş ocağı ile ön kırıcılar arasındaki yollarda uygulanmaz.
7.4) Ek-1’de verilen ilgili esaslara uyulmalıdır.
7.5) Çimento fabrikasının talep etmesi halinde; yüksek kükürtlü petrol koku kullanan çimento fabrikalarında kükürt oranı değişimi yakıt değişikliği kapsamında değerlendirilmez. Söz konusu işletmelerin kullanacakları yüksek kükürtlü petrol koku için sürekli ölçüm yaptıkları parametrelerin on-line olarak izlenmesini sağlaması ve bu yakıtın yakılması sonucu oluşan emisyon ve hava kalitesi değerlerinin ve ilgili sınır değerlerini sağladıklarına dair hava emisyonu konulu çevre izni vermeye yetkili merciden uygun yazısı almaları zorunludur. Emisyon parametrelerini ölçtüren ve sınır değerleri sağlayan işletmelerde, kükürt oranı yüksek petrol koku kısmen veya tamamen başkasına satılmaksızın, sadece çimento fırınlarında, parça halindeki kısımları da öğütülüp kullanıma uygun hale getirilerek kullanılabilir.
7.6) Baca gazındaki kükürt dioksit emisyonu günlük ortalama değer veya örnekleme süresi boyunca ortalama değer olarak (en az yarım saat boyunca spot ölçümle) 300 mg/Nm3 değerini aşmamalıdır.
7.7) Enerji kesilmesi ve dalgalanmaları, ani karbon monoksit yükselmeleri ile ilk ateşleme gibi zorunlu haller dışında, tesisler filtreler devre dışı iken çalıştırılmayacaktır. Değerlendirmelerde elde olmayan ve önceden tedbiri mümkün olmayan sebeplerden dolayı oluşan duruşlardan sonra fırınların ve değirmenlerin tekrar devreye alınma süreleri hariç tutulacak, bu durumlar aylık raporlar halinde belgelendirilecektir. Elde olmayan ve önceden tedbiri mümkün olmayan sebepler birbirini takip eden 72 saati veya bir takvim yılı içinde 240 saati geçemez.
7.8) Kullanılan yakıt, hammadde, katkı maddeleri ve üretimden dolayı atık gazlarda; çimento fırını (klinker döner fırın bacasında ve döner fırın yanma gazı çıkışı olan bacalarda, toz emisyonunda (Hg, Cd, Tl, As, Sb, Pb, Cr, Co, Cu,Mn, Ni, V) Ek-1’de bu maddeler için belirtilen sınır değerleri aşamaz. Söz konusu emisyon kaynakları dışında Ek-1.g uygulanmaz.
7.9) Çimento fırını atık gazındaki azotoksit (azot dioksit cinsinden) emisyonu; günlük ortalama değer veya örnekleme süresi boyunca ortalama değer olarak (en az yarım saat boyunca spot ölçümle)
Yeni tesislerde 800 mg/Nm3;
01.01.2018 tarihine kadar, 1300 mg/Nm3;
01.01.2018 tarihinden itibaren 800 mg/Nm3
sınır değerini aşamaz.
Atıkların ek yakıt olarak kullanıldığı çimento fabrikalarında Bakanlığımız tarafından yayımlanan mevzuata uyulur. İlgili mevzuatta bulunmayan esaslar bu Yönetmelikte belirtilen hüküm ve esaslara tabidir.”
MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin Ek-5.F bölümünün 4.3 üncü alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“4.3) %3 hacimsel oksijen düzeltmesi yapılarak;
Sıvı yakıt kullanan tesislerde kükürt dioksit emisyonu 1700 mg/Nm3 değerini,
Gaz yakıt kullanan tesisler ise 100 mg/Nm3 sınır değerini,
Yakıt olarak kok gazı kullanan tesislerde 800 mg/Nm3 değerini,
Çift yakıt (sıvı+gaz) kullanılan tesislerde ise %3 hacimsel oksijen düzeltmesi yapılarak kükürt dioksit emisyonu1700 mg/Nm3 değeri sağlanmalı ve sürekli yazıcılı bir baca gazı analiz cihazı ile donatılmalıdır.”
MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek-5.F bölümünün 5.5 inci alt bendi ve 6.5 inci alt bendi yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek-5.L ve Ek-5.Y bölümlerinde yer alan “01/01/2014” tarihleri “01/01/2018” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 19 – Aynı Yönetmeliğin Ek-5.N bölümünde yer alan 3 üncü alt bent aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir ve aynı bölüme aşağıdaki 6 ncı alt bent eklenmiştir.
“3) Karıştırıcı, depolar ve buhar şebekelerinden kaynaklanan buhar kaçakları önlenmelidir. Baca gazında bulunan organik bileşikler Ek-1’de verilen organik buhar ve gaz emisyonları sınır değerlerini geçmemelidir.”
“6) Karıştırıcı ve depolarda, Türk Standartlarına uygun olarak izolasyon sağlanmalıdır.”
MADDE 20 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek-5.S bölümün 1 numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“1) Bu tesislerde oluşacak amonyak emisyonları Ek-1, Tablo 1.2.1 (İnorganik Buhar ve Gaz Emisyonları) de yer alan IV. sınıf emisyonlardır.”
MADDE 21 – Aynı Yönetmeliğin Ek-5.V bölümünün 1.10, 1.11 ve 2.1 alt bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“1.10) Tablo 5.9’da yer almayan traktör, motosiklet ve zıhlı taşıyıcı ve benzeri araçları üreten tesislerdeki boyama ve kurutma ve diğer ünitelerinden kaynaklanan atık gazdaki organik buhar ve gaz emisyonları Tablo 5.9’da yer alan sınır değerlere tabi olmayıp Ek-1 Tablo 1.2.2’de yer alan sınır değerlere tabidir.”
“1.11) Toplam yıllık araç üretim sınırı Tablo 5.9’da yer alan miktarlardan daha az olan tesislerdeki boyama ve kurutma ünitelerinden kaynaklanan atık gazdaki organik buhar ve gaz emisyonları Tablo 5.9’da yer alan sınır değerlere tabi olmayıp Ek-1 Tablo 1.2.2’de yer alan sınır değerlere tabidir.”
“2.1) Tesisteki boyama, kurutma, diğer proses işlemlerinin gerçekleştiği ünitelerden kaynaklanan organik gaz ve buhar emisyonları, Ek-1 Tablo 1.2.2’de yer alan sınır değerlere uygun olmalıdır.”
MADDE 22 – Aynı Yönetmeliğin Ek-5.DD bölümü aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“DD) YİRMİYEDİNCİ GRUP TESİSLER: Selülozik elyaf (doğal elyaf) üretimi yapan tesisler.
Bu tesislerde aşağıda verilen esaslara uyulur:
1) Karbon disülfür emisyonu değeri 500 mg/Nm3 değerini aşmamalıdır. Bu konuda Ek-1 Tablo 1.2.2’deki sınır değer uygulanmaz.
2) (1) numaralı bentte belirtilen hususlar dışında Ek-1’deki diğer ilgili esaslar selülozik elyaf (doğal elyaf) üretimi yapan tesisler için de geçerlidir.”
MADDE 23 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek-9’un 2 numaralı sırasının d bendinde yer alan “Madde 16” ibaresi “Madde 15” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 24 – Aynı Yönetmeliğin Ek-11’inde yer alan 14 üncü alt bent yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 25 – Aynı Yönetmeliğin Ek-12’de yer alan Tablo 12.6 aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Nakliye (gidiş-dönüş toplam mesafesi)
kg toz/ha gün
MADDE 26 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-1, Ek-2 ve Ek-5.A (Birinci Grup Tesisler) bölümü ekteki şekilde değiştirilmiştir.
a) 26 ncı maddesi ile değiştirilen Ek-5.A (Birinci Grup Tesisler) bölümünde yer alan Ek-5.A.1.4.2’deki kükürt dioksit dışında kalan emisyonlar için sınır değerler ile Ek-5.A.1.4.3, Ek-5.A.1.4.4, Ek-5.A.1.4.1 kısımları 8/6/2019tarihinde,
MADDE 28 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.
Çevre Görevlisi Eğitimi Düzenlenecektir
2017 Yılı Döner Sermaye Birim Fiyat Listesi
2017 Yılı Çevre Cezaları