Şiir şehirlerde yaşamak
15/01/2015, 23:21 (Bu mesajı son düzenleyen: 15/01/2015, 23:57 M.Ali Kalkan.)
2' nci ULUSLARARASI SAMSUN ŞİİR GÜNLERİ Samsun Büyükşehir Belediyesi 22- 24 Ekim 2010 tarihleri arasında 2. Uluslar arası Şiir Günleri tertip etmişti.
Azerbaycan’dan Ejder Ol ve Gülaye Sınıklı, Başkurdistan’dan Gubaydullina Farzana, Kazakistan’dan Marzhan Yershuova,
Kosava’dan Rezzan Zborca, Türkiye’den Yavuz Bülent Bakiler, Rıza Akdemir, Abdullah Satoğlu, Yahya Akengin, Ekrem Kaftan, Mehmet Nuri Parmaksız ve ben idim.
Cuma günü Vali ve Büyükşehir Belediye Başkanını ziyaretten sonra 19 Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi konferans salonunda öğrencilere şiirler okundu…
“Yıllar önce postadan bir paket gelmişti. Gönderen Yavuz Bülent Bakiler yazıyordu. İçinden mektup ile kravat çıkmıştı.
Her şiir toplantısında o kravatı takıyorum. Bunu öğrencilere anlattıktan sonra “gördüğünüz gibi kravatta epey eskidi” deyince bir alkış koptu.
Ardından Yavuz Ağabeye bir kravat borcu olduğunu hatırlattılar.
Yavuz Ağabey her ne kadar “o kravatı boynundan söküp alacağım” dese de demokratik olarak isteğimizi iletmiş olduk.
Sonra şu şiiri okudum.
Ark olmak güzel meselâ.
Dert öğüten değirmene
Çark olmak güzel meselâ..
Yaşanırken günde sene
Sevda işlenir desene
Hoyratça rüzgar esene
Kürk olmak güzel meselâ
Doğru bürünürse sise
Söz bitende kılıç kese
Başındaki Kürşat ise
Kırk olmak güzel meselâ
Görünür okyanus dibi
Kum içinde inci gibi
Fark olmak güzel meselâ
Şükür bende ben yaşatan
Şükür tende can yaşatan
Şiir şiir vatan vatan
Türk olmak güzel meselâ”
23 Ekim Cumartesi günü sabah Yavuz Ağabeyle beraber Samsun Sosyal Bilimler Lisesine gittik.
Yavuz Ağabey öğrencilere konuşma yaptı. Öğleden sonra ise Samsun’lulara “Türkçe Üzerine” verdiği konferans büyük ilgi gördü.
Aynı günün akşamı yine Atatürk Kültür Merkezi’nin büyük salonunda Şiir Gecesi yapıldı.
Salon tamamen dolmuş insanlar ayakta kalmışlardı… Samsun Valisi, Emniyet Müdürü ve mülki erkan oradaydı…Şiirler okundu.
Kosova’dan gelen Rezzan Zborca Hanım’ın “Ben Osmanlı’yım” demesi görülmeye değerdi.
Yine Azerbaycan’dan gelen Ejder Ol bey “bir millet iki devlet iken, altı devlet olduk.
İnşallah bir millet 11- 12 devlet oluruz.” diye söze başladı.
Şiir okuma sırası bana geldiğinde “ Ejder bey bir millet 11- 12 devlet oluruz dedi,
benim temennimde inşallah bir devlet bir millet oluruz.”
1975- 1980 arası Adana’da Üniversite talebesiydim. ,
Yavuz Bülent Bakiler’in bir şiiri vardı.
"Ben Antepliyem Şahin’em ağam
Mavzer omuzuma yük,
Yine Rıza Akdemir ağabeyin bize yazdığı “Türk Gençliğine Mektuplar” kitabı vardı.
Orada “biz bir yosmanın gerdan kırmasıyla değil, bir zeybeğin yere diz vurmasıyla heyecanlanırız” diyordu.
Bundan 15- 20 sene evvel Yavuz Bülent Bakiler ve Rıza Akdemir ile aynı sahneyi paylaşacaksınız deselerdi gülüp geçerdim.
Aklımın ucundan geçmezdi.Bana vatan demeyi, bayrak demeyi, ezan demeyi, Türk demeyi, İslam demeyi bu güzel insanlar öğrettiler.
Benim üzerimde onların hakları var. Allah ömürlerini uzun etsin.
Onlar bize Atalarımızın Söylediklerini öğrettiler.
Gururunu dik tutma,
Güçsüzle alay olmaz.
El yoksa halay olmaz.
Kuş ise uçmalıdır,
Yüz bahar geçmelidir,
Ha deyince köy olmaz.
Harmanı ateş alsa,
İline fesat dolsa,
Uçandan kuzgun kalsa,
Düğün dernek toy olmaz.
Türk adını bırakma,
Sonradan vay vay olmaz.
Başı dumanlıyız biz,
İlli kağanlıyız biz,
Turan vatanlıyız biz,
Kürşat yoksa Vey olmaz.
Baş vardır boyun eğen,
Baş vardır arşa değen,
Irmak olmaz,çay olmaz.
Dar günde yatanların,
Göğe ok atanların,
Sonrası kolay olmaz.
Ap ak olursa dünün,
Arşa yükselir ünün,
Gündüzü kara günün
Gecesinde ay olmaz.
Yarım olsa tutuşun
Aşılır mı yokuşun?
Narası hey hey olmaz.
Ekmek bizim,tuz bizim.
Saz bizim,kopuz bizim.
İllaki Oğuz bizim,
Başkasından bey olmaz.
Yine bu güzel insanlar Benim olanları öğrettiler.
Ellerim ufku tutar,
Gün geldi Süleymandım.
Türk İslam'a inandım,
Belh benim,Herat benim.
Şerre dur dedi elim,
Hayır söyledi dilim,
Hem Yavuz'dum,hem Selim,
Neyim kabahat benim?
Kaşgar'da kaldı yarım,
Don-Volga'da ben varım,
Diken olur yasemen,
Çöl olur beni emen,
Aklıma düşer Yemen,
Dilimde heyhat benim.
Çift su verdim kılıca,
Yol dediğin ucuca,
Bildiğim Sırat benim.
Vurdum sevdaya atı,
Türkü bildim hayatı,
Düne el verir yarın,
Aşka gelen dağların,
Deldiği Ferhat benim.
Sevdam aşkın hasında,
Piştim gönül tasında,
Oğuz'ca murat benim...
Samsun’da bize büyük ilgi gösterdiler. Yine Eskişehir’deki Samsun’lu arkadaşlardan öğrendim ki Samsun çok değişmiş, güzelleşmiş,
insanların göremediği yerler park haline getirilmiş, raylı sistem faaliyete sokulmuş vs.
Ancak beni üzen bir şey oldu.
Samsun’a Amazon heykeli yapılmış.
Bulgaristan’da, Yunanistan’da, Bosna’da, Kosova’da binlerce Türk- İslam eseri yıkılırken burada olmayan bir tarih yaratmaya çalışmak yazıktır.
Hele hele Milli mücadelemizin ilk adımının atıldığı Samsunda başkalarının ayak izlerini görmek beni son derce üzdü.” diye sözlerimi bitirdim.
Sahneden indiğimde hala alkışlar devam ediyordu…
Daha sonra diğer arkadaşlarda seyircilerin büyük bir ilgisi ile şiirlerini okudular.
Sahneye en son Yavuz Bülent Bakiler ağabey çıktı.
Birbirinden güzel şiirleri, o güzel sesiyle okudu, okudu…Bizde vecd içinde dinledik.
Alkışların çoğunu ben aldığımı zannediyordum, meğer yanılmışım.
Yavuz Bülent Bakiler Ağabey’e saklamışlar..
Alkışlar, alkışlar, alkışlar…24 Ekim 2010 Pazar günü şehri bir nebze gezebildik.
Samsun Büyükşehir belediyesi ecdadımıza gereken saygıyı göstererek Milli mücadele Ark Hava müzesi yapmış Bandırma vapurunu yeniden inşa etmişler .
Atatürk’ün Samsuna gelişini temsili olarak canlandırmışlar.
Milli mücadelede 1200 samsunlu şehidin isimleri, doğum yerleri ve şehit oldukları cepheleri, anlatan bir kitabe yapmışlar.
Nusret mayın gemisinin döşediği orijinal mayınları koymuşlar.
Milli Mücadele Müzesi ve Kurtuluş yolunu, Büyükşehir Belediyesinin yaptığı binlerce metrekarelik parkları dolaştıktan sonra teleferikte
Samsun ve deniz manzarası seyrettik.Huzurevi ziyaretimizde de gerçekten huzur bulduk.
Gençliğimden yazılarıyla sevdiğim güzel insan Halistin Kukul Ağabey bizi bir an bile yalnız bırakmadı…
Yine bu programı aylar öncesinden hazırlayarak bizlere unutamayacağımız bir misafirperverlik gösteren, emek veren,
her zaman yanıbaşımızda gördüğümüz Samsun Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Daire Başkanı Necmi Çamaş bey ile Nilgün ve Canan Hanımlara da
teşekkürler.Bu arada Hasan Uğurlu’da iki dakika görüntüye girdi….
Şiir şehirlerde yaşamak ümidiyle…
Amazonlar Turani kökenlidir M. Ali bey. Samsun belediyesi belki farkında olmadan Orta Asya kökenli Amazon kadınlarının temsili heykelini yapmış olabilirler yaşadıkları ve başkentler bugünkü Terme bölgesine.
Bu yazarın Amazonlarla ilgili bilgisi yoksa ne diyelim böyle bir yazı yazacak tabi ki.
Sorsan belki Alperen kadınları da bilmiyordur.