Demirtaş, Kavala ve Altan’dan Hrant Dink’e mektup – HyeTert
Dink, Pazar günü katledilişinin 13’üncü yılında İstanbul’da vurulduğu yerde, Türkiye’nin pek çok ilinde ve dünyada anılacak.
“Bu yıl da, 19 Ocak’ta sizlerle, Hrant’ın Arkadaşlarıyla beraber, Agos’un önünde olamayacağım. Sevgili Hrant’ın martılarla birlikte göründüğü fotoğrafı düşünerek ve üzerimden uçarak giden martıları seyrederek Hrant’ı anacağım. Hrant’ı anmak, bir insanın hemcinslerine, yurttaşlarına, insan kardeşlerine ne kadar kolaylıkla kötülük yapabildiğini, acı veren bu gerçeği, yüzümüze çarpıyor. Ama, Hrant’ı düşünmek, yaşadıklarımıza katlanmak ve umut etmekte direnmek için daha fazla güç veriyor. Ben ve haksız yere cezaevinde bulunanlar bir süreliğine özgürlüğümüzü kaybettik; Hrant, yazdıklarından ve söylediklerinden ötürü hayatını kaybetti. Yaşadığımız sürece, tek başımıza ve birlikte, adalet istemek ve umutlu olmak imkanımız olacak. Tek başımıza ve birlikte, Hrant için, bu ülkenin öldürülen namuslu insanları için ve herkes için adalet talep etmeye devam edeceğiz. 2020 yılının umutlarımızı güçlendiren bir yıl olmasını diliyorum.”
“Değerli dostum, hatırlar mısın bilmiyorum 2001’de Diyarbakır’a gelmiştin bir konferans için. OHAL devam ediyordu, kaldırıl­mamıştı daha. Panel, konferans izni almak çok zordu. Yine de o konferans için izin koparılmıştı. Zar zor ikna etmiştik seni. O zamanlar, bütün konuşma­cıların nüfus kayıt örneklerinin, ikametgah senetlerinin ve sabı­ka kayıtlarının etkinlikten önce emniyet müdürlüğüne verilme­si gerekiyordu. Bürokratik işlem­lerle ben uğraşıyordum. Arayıp senden de bu evrakları istemiştik. Yadırgamıştın önce. ‘Öyle şey mi olur’ demiştin. Zar zor ikna etmiştik seni. Diyarbakır’da misafirimiz olmanı, konferansa katılmanı çok istiyorduk çünkü. Tüm konuşmacıların evrakları gelince de başvuru için Emniyete gitmiştik. Polis amiri evraklara şöyle bir bakıp ‘Bir Ermeni’yi de mi çağırıyorsun’ demişti. Ben sana söylemeyi hep unuttum o günden sonra. O zaman fark etmiştim ki birileri senin insan­lığını görmüyor, Ermeni olmanı kendine dert ediyor.”
“ Kamu görevlilerinin yargılanmasına cinayetten tam dokuz yıl sonra başlanabildi. Yaklaşık dört yıldır süren davada bazı ilişkiler açığa çıksa ve sis perdesi çok az da olsa aralansa da hala kapsamlı bir soruşturma yürütülmüyor, cinayete giden yolu açanlar, Dink’i hedef haline getirenler yargı önüne çıkmıyor, devlet hala direniyor.”