Nursel Koyubenbe arşivleri - Tarım Arşiv
Kategori: Nursel Koyubenbe
Yazar: Nursel Koyubende, Yusuf Konca
Bu çalışmada Avrupa Birliği (AB)’nde ve Türkiye’de organik kırmızı et üretimi ve fiyatları ile ilgili gelişmeleri incelemek amaçlanmıştır. Gelişmiş ülkelerde bitkisel ürünlerde olduğu gibi, hayvancılıkta da organik üretim süreci başlamıştır. Günümüzde özellikle ABD, Kanada, Avusturya, Danimarka ve Almanya gibi ülkelerde organik hayvancılığa önemli ölçüde geçilmiştir. ABD’de organik et üretimi tavukçuluk ve sığırcılıkta yoğunlaşmış olup, bu oran toplam et üretiminin %64’ü dolayındadır. ABD’de organik et ve et ürünlerinin pazar payı 40 milyon dolar seviyelerindedir. AB ülkelerinden, Avusturya’da organik olarak yetiştirilen sığır oranı %17.7 iken, bunu %11.0 ile Çek Cumhuriyeti ve %10.5 ile Letonya’nın izlediği görülmektedir. Organik koyun yetiştiriciliğinde ilk sırayı Estonya (%47.3) alırken, bunu Litvanya (%27) ve Slovenya (%26) izlemektedir. Organik olarak yetiştirilen domuzun oranı ise, üye ülkelerin çoğunda % 1’den azdır. Türkiye’de hayvancılık alanında organik üretim oldukça yenidir ve genellikle arı ürünlerindedir. 2009 yılında toplam kırmızı et üretimi 411 594 ton iken organik kırmızı et üretimi sadece 6 252 tondur. Yani organik olarak üretilen kırmızı et, toplam et üretiminin %1.52’sini oluşturmaktadır. Türkiye’de organik kırmızı et üretiminde hayvan sayısı açısından koyun, et üretimi açısından sığır önem arz etmektedir. AB’nde organik ette üretici eline geçen fiyatlar 2002-2007 yılları arasında istikrarlı bir artış göstermiştir. AB’nde organik perakende et fiyatları, konvansiyonel et fiyatının %16 ila %65’i kadar daha yüksektir. Türkiye’de organik sığır eti üreten çiftçilerin eline geçen fiyat, konvansiyonel sığır eti üreten çiftçilerin eline geçen fiyattan %35 daha yüksektir. Ancak, tüketici fiyatları incelendiğinde, organik kırmızı et tüketici fiyatlarının, konvansiyonel tüketici fiyatlarının yaklaşık üç katı olduğu görülmektedir. Sonuç olarak, Türkiye’de organik kırmızı et üretiminin toplam kırmızı et üretimi içindeki payı düşük (%1.52 ) iken, AB’de sığırın payı %17.7, koyunun payı %47.3’tür. Organik ve organik olmayan et arasında, perakende düzeyindeki fiyat farklılıkları ile çiftçi eline geçen fiyat farklılıkları karşılaştırıldığında, üretici fiyatlarının hem AB’nde hem de Türkiye’de iyileştirmesi gerekli olduğu söylenebilir.
Anahtar Kelimeler: Organik kırmızı et, Avrupa Birliği, Türkiye
Yayın tarihi 15 Mayıs 2017 Yazar Bektaş KadakoğluKategoriler 10. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi Konya, 2012, Nursel Koyubenbe, Uluslararası Tarım ve Ticaret, Yusuf KoncaAvrupa Birliği ve Türkiye’de Organik Kırmızı Et Üretimi ve Fiyatları için bir yorum yapın
Yazar: Nursel Koyubenbe, Erdal Yaylak, Yusuf Konca
Bu çalışmanın amacı, İzmir ilinde sığır eti pazarlama kanallarını analiz etmektir. Bu kapsam içerisinde oransal örnekleme yöntemi kullanılarak, sığır besi işletmelerinin yaygın olarak bulunduğu Buca, Kemalpaşa, Ödemiş, Menderes ve Menemen ilçelerindeki, 62 besi işletmesi ile görüşme yapılmıştır. Veriler 2013 üretim dönemine aittir. Elde edilen veriler analiz edilirken işletmeler büyüklüklerine göre üç gruba ayrılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, incelenen işletmelerin %24,2’si hayvanlarını et entegre kuruluşlarına, %17,7’si ise kurbanlık olarak satmaktadır. Yetiştiricilerin söz konusu satış yerlerini tercih etme nedenleri genellikle fiyatın yüksek olmasıdır. İncelenen işletmelerin %72,1’i besi hayvanını karkas, %14,8’i canlı ve %13,1’i ise hem canlı hem de karkas satışını tercih etmişlerdir. Canlı olarak yapılan satışlarda satış fiyatı, 4902,94 TL/baş’tır. Karkas olarak yapılan satışlarda ise vadeli satış fiyatı 15,81 TL/kg ($8,33), peşin satış fiyatı ise 18,22 TL/kg ($9,59)’dır. Vadeli fiyatın peşin fiyattan düşük olmasının nedeni, peşin satışın daha çok kurbanlık satışlarında kullanılması ve kurbanlık satış fiyatlarının diğer satış şekillerine göre daha yüksek olmasıdır. İzmir ilinde sığır etinin pazarlanmasında üretici ile tüketici arasında yer alan aracıların yerel toplayıcılar, celepler, toptancı ve perakendeci kasaplar, özel sektöre ait et entegre tesisleri ve süpermarketler olduğu saptanmıştır. İncelenen işletmelerin pazarlamada karşılaştığı en önemli sorun et fiyatlarındaki istikrarsızlıktır.
Anahtar Kelimeler: Besi sığırcılığı işletmeleri, sığır eti, pazarlama kanalları, İzmir
Yayın tarihi 19 Nisan 2017 Yazar Bektaş KadakoğluKategoriler 12. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi Isparta, 2016, Erdal Yaylak, Nursel Koyubenbe, Tarımsal Pazarlama, Yusuf Koncaİzmir İlinde Sığır Eti Pazarlama Kanalları için bir yorum yapın
2007 Yılı Kuraklığının Türkiye’de Karma Yem Üretimine Etkileri
Yazar: Nursel Koyubenbe, Yusuf Konca
Yayım Yeri: 8. Türkiye Tarım Ekonomsi Kongresi Bursa
Özet: Hayvan beslemede temel kaynaklardan bilisini oluşturan karma yem, Türkiye hayvancılığı açısından büyük önem taşımaktadır. intansif hayvancılıkta işletme giderlerinin yaklaşık %60-80’ini yem giderleri oluşturmaktadır. Karma yem de, toplam yem giderleri içerisinde önemli bir yer tutmakta ve özellikle kanatlı yetiştiriciliğinde yem giderlerinin tamamını meydana getirmektedir. Küresel ısınma, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de yem sanayinin temel hammaddesini oluşturan yem bitkileri üretimini olumsuz etkilemiş, yem sanayi için gerekli hammaddeleri bulmak hem zor hem de pahalı hale gelmiştir. Bu çalışma 2007 yılı kuraklığının karma yem ve yem hammaddeleri üretimi ile fiyatları üzerine etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla son 10 yıla ait veriler 2007 yılı değerleri ile karşılaştırılmıştır.
Çalışmada, 2007 yılı kuraklığının temel yem hammaddeleri fiyatlarının yükselmesine ve ithalatının artmasına neden olduğu gözlenmiştir. Bununla birlikte genel olarak 2007 yılı karma yem üretim miktarının kuraklıktan önemli derecede etkilenmediği, fakat karma yem fiyatlarının yükseldiği ortaya çıkmıştır.
Anahtar Kelimeler: Kuraklık, yem hammaddeleri, karma yem
Yayın tarihi 29 Mart 2017 Yazar Bektaş KadakoğluKategoriler 2008, 8. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi Bursa, İklim Değişikliği, Nursel Koyubenbe, Yusuf Konca2007 Yılı Kuraklığının Türkiye’de Karma Yem Üretimine Etkileri için bir yorum yapın
İzmir Yöresinde Süt Üreticilerinin Organik Süt Üretimini Kabul Etme İstekliliği
Yazar: Nursel Koyubenbe, Bülent Miran
Bu çalışmanın amacı, süt üreticilerinin organik süt üretimine ilişkin farkındalığını ve kabul etme istekliliğini saptamaktır. Bu amaçla, çalışmaya, İzmir ilinde toplam süt üretiminin %71.6’sını oluşturan beş ilçe dahil edilmiştir. Bu ilçelerde İzmir Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği’ne kayıtlı 5824 süt sığırcılığı işletmesi bulunmaktadır. Örnek hacmi, oransal örnekleme yöntemi ile 96 olarak hesaplanmıştır. Çalışmanın temel materyalini, çiftçilerle yapılan anketlerden elde edilen veriler oluşturmuştur. Çalışmada çiftçilerin organik süt üretimine ilişkin kabul etme istekliliğini ortaya koymak için arz kayması yöntemi kullanılmıştır. İncelenen işletmeler içinde, organik ürün kavramından haberdar olan üreticilerin oranı %72.9, bu üreticilerin içinde organik ürünün ne olduğunu doğru olarak bilen üreticilerin oranı yaklaşık %93’dür. Organik süt kavramından haberdar olan üreticilerin oranı %59.4 olarak saptanmıştır. Bu üreticilerin %79.3’ü organik sütün ne olduğunu doğru olarak bilmektedir. Süt üreticileri organik süt üretmek için, organik olmayan süt fiyatının yaklaşık %33 fazlasını istemektedir. Dolayısıyla İzmir’de organik süt üretimi için potansiyel bir arzın mevcut olduğunu söylemek olasıdır.
Anahtar Kelimeler: Organik süt, kabul etme istekliliği, çiftçi davranışları
Yayın tarihi 26 Mart 2017 Yazar Bektaş KadakoğluKategoriler 2010, 9. Türkiye Tarım Ekonomisi Kongresi Şanlıurfa, Bülent Miran, Nursel Koyubenbe, Tarımsal İşletmecilikİzmir Yöresinde Süt Üreticilerinin Organik Süt Üretimini Kabul Etme İstekliliği için bir yorum yapın