Evime Dönüyorum | Yaprak Yapsan
Home » Blog » Evime Dönüyorum
Posted By yaprak on May 21, 2013 | 2 comments
Hiç, hiç kimsenin hiç kimsesi olmak için bir bavul bir kendiniz bir adaya gittiniz mi? Ben gittim.
Taşların arasından bile arsız mor çiçeklerin fışkırdığı, kayalardan denize doğru varılan yolların olduğu bir adaya.
Ada’da zamansız insanlar yaşar. Aheste ve kırılgan. Çünkü, zaman hiçbir yere varmaz orada. Yaz da kış da sadece baharları getiren- götüren bir zaman dilimidir. Yollarının, taşları yürürken ayaklarınıza takılan kaldırımlarını seversiniz.
Rüzgarlı akşamlarında karşı kıyıları seyrederken, bir görünüp bir kaybolan rüyalardaki gibi aslında her şey. O tahta masalardaki sakız kokusu sinmiş kar beyazı örtülerde, ne lezzetli yemekler yedim. Buruk ama başımı döndüren ne şaraplar içtim hafif üşümüş ve çok kırmızı.
Hayatımı sorgulatan bu ömür yarısı yollarda, bundan sonraki hayatımı düşündüm. Bir daha kimseyi çok sevmemek bir daha kimsenin beni üzmesine izin vermemek, iyi anne, iyi evlat, iyi iş insanı olmaya bir kaç kere daha yemin ettim.
Sonra, tek bavulumu topladım, eskimiş sevdalarımı, hırslarımı, öfkelerimi, kalleşliklerimi cebimden çıkarttığım çakıl taşları ile sakız örtülü masaya bırakıp üstü kalsın diyerek kendi yoluma doğru yola çıktım. Evime döndüm.
Evim karşıladı beni, kucakladı.-Dur dedi AMA bana dur..Hayatın da vardır bir bildiği.-
İşte o zaman; Ettiğim yemini bozdurmaya yeminli bir kader bana, Soğuk bir Hisar akşamında kara bir çift gözün dipsiz kuyusuna düşmem için bakıp şöyle seslendi..
“Kolunun kanadının altına girdiğinde, dünyayı unuttuğun koca yürekli bir adamla uzun bir yol yürütmem sana. Ama o yürüdüğün yolda bunca yaşamışlığının sana öğrettiği her şeyi herkesi bir tarafa bıraktıran bir kalp ağrısı bırakırım.
Onunla yaşarken hiç bitmesin diye uyumadığın tüm anları, onsuz uyumadığın tüm uykularda aratırım. Yolunu kaybetmiş küçük bir kız gibi ardından sümüklerini koluna süre süre içini çeke çeke ağlatırım.
Henüz kimsenin ölmediği, kimsenin kimseyi aldatmadığı ve ihanetin kalbini kağıt kesiği ile yaralamadığı bir yapraktan geriye kalanlarınla hep, her şeye inat ayakta durup yaşadığın günlerini bu sefer yaşatmam sana”
Dinledim bana seslenen sesini, Ada’dan tam karşıdan kendime bakarken aynı şarkıda dediği gibi” Evimde hem de baş köşede yerin var sakladım.. Sen gittikten sonra senden ala aşk var mı sormadım”
Seni görmeseydim, yoklar mıydı bu hasret ağrısı diye devam ederken sarkı; Ben de cevap vereyim dedim yeminimi bozduran kadere, iki çift lafım var elbet.
Bir adamı severseniz o sizin eviniz olur.
Benim evimin bugün doğumgünü ama ben, evde yokum…
Diğeri; Şarkı bitse de tüm kaderlere inat, ben onu hala çok seviyorum.