Her şerden sizin için çok hayırlar doğsun, şerre sebep olanlar bunu gördükçe kahrolsun!
Hapşırdığınızda uzun yaşamanızı dileyen dostlar/sevenlerde olsun mesela. (Az önce benim yaşadığım gibi…) :)
Gönderen Sevgi Küçük zaman: 10:44 ÖÖ 4 yorum:
Hatta çoktan sofraları aştı, kursağımızdan geçti.
Bugün Radikal Gazetesi'nde rastladığım bir yazıdan bir kısmı sizinle paylaşmak ve kendimiz için bir şeyler yaparken asılnda geleceğimizi kurtarmaya çalıştığımızı da hatırlatmak isterim.:
Yazının tamamı için burayı tıklayabilirsiniz. Ve umarım yazılan bilgi asılsızdır. Aksi takdirde; Biyogüvenlik Kurulu'nu yaptığı araştırma ve araştırma sonucuna göre verdiği karar nedeniyle gerçekten kutlamak isterim. Bu kadar serinkanlılık, izlediğim "seri katil" konulu filmde bile rastladığım şey değil.
GDOsuz ömürler dilerim. En azından çocuklarımız için!
Gönderen Sevgi Küçük zaman: 12:23 ÖS Hiç yorum yok:
Etiketler: Diğer Canlılar, Gözümü Rahatsız Edenler, Hayvan Hakları, Sağlık, Sosyal Sorumluluk, Yorumsuz
Türkiye'de Pera Müzesi'nde 2010 yılı sonunda açılan sergiye ise şehir farklılığı nedeniyle katılamamıştım. Yine de yılmamıştım; İdefix'ten sergi katalogunu sipariş edip, asıllarını göremesem de sayfa üzerinden baskılarına kavuşmuştum.
Katalog okuma alışkanlığını da bu vesile ile kazandığımı söyleyebilirim: Artık elimde büyüteç, renkli kalemler, işaretlemek için ıvır zıvırlar, "adı geçen" eserleri/mitolojik olayları bulmak için Google arama motorunu açıp oturmuş katalog okuyorum. :)
O zamanlar Frida gerçek tarzını ortaya çıkarmamıştı. Zamanla ve yaşadıkları ile pişecek, eserlerine "an"dan ve mitolojiden simgeler katacaktı. Örneğin, evliliklerinden 20 yıl sonra Diego ve Ben isimli eserinde "bir zamanlar tüm aklım fikrim benliğim Diego'ydu" derken şimdi Diego'nun alnındaki büyümüş üçüncü göz ile negatif enerjisini anlatmış, döktüğü gözyaşı ile de ona olan özlemini ve acısını belirtmişti.
Arada geçen o 20 yıl içinde Frida'nın sağlık sorunları artmış, babasını kaybetmiş, çocuklarını ya düşürmüş ya da kürtaj ile kaybetmiş ama en kötüsü Diego tarafından defalarca aldatılmış (ki kendi kız kardeşi dahildir bu listeye), evlilikleri boşanma ile sonuçlanmış ve ardından 2. kez evlenmişlerdi (1940). Kısacası, zamanla eşarbını bağlamış hanım hanımcık oturan o otobüs yolcusundan, kolajları ve gerçeküstü diğer çalışmalarıyla kişisel gerçekliğini anlatmaya çalışan kadına dönmüştü.
Yine de sorunlar ve "başka kadınlar" (ya da kimi zaman Frida'nın hayatına giren "başka erkekler") bitmemiş; tüm bunlara inat, aralarındaki tutkulu aşk da tükenmemişti.
Frida'nın eserlerinde beni en çok cezbeden de bu sanırım: Diego'ya tutkusu ve aşkı...Bir kadının bir erkeğe aşkı değil sadece, erkeğinde yüreği de bu aşkta saklı.
Frida Kahlo, sağlık durumunun iyice kötüleşmesinin ardından 1954 yılında tahminen akciğer embolisi nedeni ile bu dünyadan göçüp gitmişti. Ölümünün ardından 1955 yılında Diego tekrar evlenmişti ama ne aşkını unutmuş ne de ölümünü kolay kolay kabullenmişti.
İçine "Gözlerimin çocuğu, benim küçük Frida'm için, 13 Temmuz 1955, bir yıl önce bugün" yazdığı aynı adlı (Gözlerimin çocuğu, Benim Küçük Frida'm İçin) eserinde Frida'yı yaşayan ve hala atan bir kalp olarak canlandırması da işte tam da bu sebeptendi:
Gönderen Sevgi Küçük zaman: 11:14 ÖS 2 yorum:
Etiketler: BHA, İyi ki varsın sanat, Okuma Günlüğü, Saniyede 24 Kare
Dileklerim kısmen kabul oldu:
Öğrendiğime göre İstanbulname Ocak 2012'de Samsun Devlet Opera ve Balesi'nde sergilenecekmiş.
Gönderen Sevgi Küçük zaman: 11:38 ÖÖ 4 yorum:
Etiketler: Eş Dost, Opera ve Bale
Gönderen Sevgi Küçük zaman: 10:27 ÖS Hiç yorum yok:
Benimki sanatın tekelde değil de genelde durmasına dair bir görüş. Belki biraz "hemşehrilik" yapıyorum ama Ankara'da yaşıyorum ve burada da güzel bir şeyler olduğunu görüyorum. Kendi adıma, nüfusun küçük bir bölümünü içeren İstanbul'un baz alınarak ülke geneli için karar verilmesini hiç de mantıklı bulmuyorum.
Bu düşünceler ile dün anketi görünce önce hiç izlemediğim halde Bir Delinin Hatıra Defteri'ne oy verdim. Bana ne, Ankara'dan kazanan biri olsun! Sonra "Diğer" seçeneğini görüp, bu kez gerçekten bu sene en beğendiğim ve keyif aldığım oyun olan "Kontrbas" a oy vermek için girdim, diğer seçeneğine "Kontrbas (Ankara DT)" yazdım. Madem ki genel listeyi oluşturanlar rahatlıkla fikir beyan edebiliyorlar, eh o zaman bu gariban kulunuzda fikrini beyan etsin değil mi? Bununla da yetinmedim ve yaptığımı hem iş arkadaşlarımla hem de bir sosyal paylaşım sitesinde sayın Olcay Kavuzlu'nun sayfasında paylaştım. Ben demiyorum ki siz de illah ve de sadece bu oyunlara oy verin. Ben diyorum ki, susmayın sizde fikrinizi beyan edin!
Gönderen Sevgi Küçük zaman: 11:28 ÖÖ Hiç yorum yok:
Etiketler: İyi ki varsın sanat, Opera ve Bale, Saniyede 24 Kare