Ayse's World: Daddy Cool (ama Placebo coverı lütfen)
Evimizde her şey tekrar yolunda. Babam çıktı, eve geldi ve kalbindeki küçük tüpçüklerden kaynaklı hiç bir iz yok halinde tavrında çok şükür. 2 gündür evdeki curcuna hiç bitmiyor, her şey dahil otel gibi olduk, devamlı gelen giden var. Babam iyi olsun, ev MagicLife olsun. Doktor, bir sebepten her gün 1 kadeh şarap önermiş. Doktor beye nacizane önerim, söylediği lafların sonuçlarını gelsin de bir gözlemlesin bizim evde. Her gün şaraplar açılır, arkadaşlar gelir, peynirler yenir oldu. Hergün dediğim de 2 gün topu topu ama o kadar hızlı benimsendi ki bu düzen, akşamüstünden gece yarısına kadar bir tantana var evde ki, sormayın gitsin. Kimsenin bu yeni düzenden şikayeti yok, herkes pek memnun. Babam bir kadeh içiyor pek tabii ki ama annem, son günlerdeki gerginliği anca atar heralde 1 yıl boyunca bu derece şarap içse. "Of şöyle bir hüngür hüngür ağlayamadım ki!" dedi biraz önce. Bazen çok lazım. Ama bazen. Ağlamayalım şimdi artık. Geçti. Kimsenin başına gelmesin böyle şeyler.
Yeni yaşam biçimimiz beni heyecanlandırıyor. Bugün ilk defa asla evimize adım atamamış diyet ürünleri buzdolabında görünce anladım bunu. Diyet yoğurt, diyet süt, diyet peynir ve diyet zeytin (gerçekten böyle bir şey varmış!). Bir de taze fasulyede tek bir tuz tanesi bile yoktu. Tuz gerçekten yemeklerin tadını ne de çok değiştiriyormuş. Zaten tuzun, vücuda hiç bir faydası yokmuş, kullanmayız kardeşim ne yani. Eve alınan şişe şişe şaraptan bahsetmemek olmaz. Benim abartmaktan zerre haz etmeyen babam, belli ki bu küçük anjiyoyu da bir fırsat belleyip, şarap eksperi olacak.
Babam eve gelmiş, evde hayat bayram oldu hali yaşanırken, ben de bu mutlulukla ve iç rahatlığıyla Vişnelik'teki Duman konserine gittim. Hem güzel, hem acıklı. Sanki asla o geri gelmeyecek şenlik günlerini arıyoruz. Öyle olabilmeyi, öyle davranabilmeyi istiyoruz. Bunun artık tekrar elde edilemeyecek olduğunu da, en basitinden, konserden sonraki gün işe gitme zorunluluğu olan arkadaşlar durumundan konseri erken terketmekten anlıyoruz. Duman benim için üniversite şenlikleri demek. Şimdi de eğleniyorum, yine bağırarak şarkı söylüyorum ama (tam buraya hafif ayarlı bir küfür denk gelmeliydi) o zamanki gibi olmuyor. Soğuk bira, açık hava, Duman yanyana güzel gidiyor, kafa dağıtıyor. Güzel bir tesadüf oluyor, biri "Merhaba Ayşe!" diyor, o Jelatin çıkıyor.
Ben tuvalet sırası beklerken, 2 tane melek yüzlü, masum ifadeli, gayet hoş, 17lik iki genç kız, ayna karşısında kendilerinden 2 adet canavar yarattılar. Tek bir siyah göz kalemiyle insan kendine ne kadar kötü şeyler yapabiliyormuş onu gördüm. Son olarak da şu ışıklı şeytan taçlarını takıp, "Beni Baştan Yarat"ın tamamen ters formatlı bir hali olsa, orada birinciliği kapabilecek hale geldiler. Sıram geldiğinde "Yapmayın, bak önceki haliniz o kadar güzeldi ki" diyecek gibi hissettim kendimi. Duraksadım. Bunu gerçekten diyecek miydim, yoksa öyle derken hayal mi ettim kendimi bilmiyorum ama tuhaf bir his yaşadım tam o an. Bana neyse. Sanki silecek yüzünü gözünü, ben de dünyayı kurtarmış olacağım. Tam bir cadı teyze adayıyım.
dedi Ayse saat 01:19
Etiketler: kişisel, ondan bundan
Babana geçmiş olsun Ayşe. Ne güzel, iyiymiş. Alttaki yazını da yeni okudum. Bekleyiş çok gergin. Bunu anlayabiliyorum. Sonucunda iyi olmak önemli. Tekrar sağlıklı ve zaplı günler dilerim babacığına :)
22 Haziran 2007 07:00
Gözünüz aydın:) Tekrar geçmiş olsun! Keyiflerin iyi olmasına sevindim. Maşallah! İnsan kendini hep yeni mezun gibi hissediyor değil mi? Ben arkadan gelen çıtırları görünce büyüdüğümü anlıyorum;)
22 Haziran 2007 11:45
gözünü aydın ayşe ,
gençler demek ayşe,
kuzum sen daha yeni mezun sayılırsın biz okulu bitireli on yıl oldu hala kendmizi ucundan genç sayıyoruz yapma lütfen cuma cuma ne mutlu bi gün bozma moralmanımı
22 Haziran 2007 12:37
ayşecim geçmiş olsun. ne mutlu sana. keşke herkesin babası böyle kolay atlatabilse...
22 Haziran 2007 13:01
Cok gecmis olsun Aysecim..bundan 3 sene evvel ayni operasyonu babacigim gecirdi ve ayni diyet senaryosu bizim evdede yasandi! Sigaraya son verilip yuruyuslere cikilmaya kepekli ekmekler yenmeye baslandi...ben cok saskindim ama babamin sagligi iyi olsun baska birsey istemiyordum..Umarim kendine cok iyi bakar ve tabii siz de ona destek olursunuz :) tekrar gecmis olsun canim.
22 Haziran 2007 14:57
umarım bıdaha hıc uzulmezsınız ailecek
22 Haziran 2007 19:16
Buona guarigione allora, non lo sapevo... Vino rosso? Si, ma solo quello rosso fa bene al cuore ;)..
Melek yüzlü 17'ler elbette silmezlerdi, soylesen de.. Birak süslensinler, yapa boza ögrenirler ;)
(ama birileri tavsiye verse elbet daha cabuk ogrenirler)...
22 Haziran 2007 19:23
Neyseki sonuç iyi çıkmış. Cidden zor zamanlar.
Kızlara "beliniz açık gezmeyin çocuğunuz olmaz sonra çık çık çık" da deseydin bari :)
22 Haziran 2007 19:45
Evet sanırım bu his geçmiyor! Böyle yerlerden uzak durup, kendimizi hep çıtır mı hissetmeli, yoksa gerçeklerle yüzleşmeli mi?:)
Hissettiğimiz yaşta olalım hep ne güzel olur. Nuse canım, Deniz Seki'den her yaşın ayrı güzelliği vaaaar isimi şarkıyı armağan ediyorum bize :)
Çok teşekkürler! Evet doğru söylüyorsun, hiç kimseye çözümsüz hastalık vermesin allah.
Ben de etrafımla konuştukça farkediyorum bu operasyonların ne kadar da yaygın olduğunu. Size de geçmiş olsun, sağlık söz konusu olunca her şey çok önemsiz kalıyor!
inşallah, hepimiz için.
Grazie! Si, vino rosso ma qualche volte possiamo fare eccesione! Non ho detto niente a loro ma ancora ci penso! :)
teşekkürler. bu cadı teyzeye dönüşümüm beni bile rahatsız ediyor, bakalım 3*5 seneye ne olacak!
22 Haziran 2007 21:04
Ben bu şekilde tuzsuz yemeye o kadar çok alıştım ki artık normal yemekler bile tuzlu gelmeye başladı. Tavukçu Kentucky'nin bir salatası vardır colescow (doğru mu yazdım??) o tuz konmadan yapılan salatadır annem onu mayonez yerine yoğurtla yapardı bir çok böyle tuzsuz yemek keşfetmiştik biz de.
Geçmiş olsun... Eviniz de şarap happy hourları başlamış ne güzel keyifli geçsin :):)
23 Haziran 2007 11:02
cok güzel yeni bir baslangic diliyorum :)
Babciginda eskisinden daha iyi olur umarim,saraplar icilsin,sohbetler edilsin,
24 Haziran 2007 11:58
Ben o coleslaw'a bayılıyorum, evde uğraşıp uğraşıp beceremiyorum. Yoğurtlu versiyonda da başarıya ulaşamadım ama araştırmalarım devam edecek!
Çok teşekkürler! İnşallah hepimiz sevdiklerimizle beraber sağlıklı bir yaz geçiririz!
27 Haziran 2007 11:46