Adnan Gümüşer - Muta Nikahı
22 Mart 2014 tarihli yazısı
Durup dururken kamuoyunda muta nikâhı gündeme geldi. Bayram değil seyran değil. Nereden çıktı. Ne dünya kamuoyunda ne Türkiye’de bu konu yok. Meğer konu dillendirilmese de hedef Sn. Başbakan, Sn. Dış İşleri Bakanı Sn. İstihbarat Başkanı ve Sn. Eski içişleri bakanı olduğu belli oluyor. Tahmin ediliyor. Söylenti ve iddia bu insanların İran'a ara sıra gittiği ve bunun sebebinin de orada muta yapmış olduklarını sistematik biçimde ve üstü örtülü olarak telkin ediliyor. Konu bu noktaya geliyor.
Bunu iddia edenler, bu işlerin böyle yapıldığını böyle olduğunu sormak lazım nerden biliyorlar. Bu değerli şahsiyetleri bu konuma indirmek ve ithaf etmek yazıktır. Onlar bunu asla yapmaz ve yapacak özellikte de değillerdir. Kişilikleri, çevreleri ve yetişme tarzları bunu engeller. Karşınızdaki insanlar dindar ve bu konuda hassaslar. Aileleri de her zaman yanlarında.
Biri itham edilecekse varsa delilleriyle suçlanabilir. İddialar evrensel kriterler, örfi eleştiriler ve insani kriterler çerçevesinde olmalı. Belden aşağı insanları vurmak ayıptır. Kaldı ki, bunu yapanların şahitliği kabul edilmez. Kaale de alınmaz.
Muta bilindiği gibi geçici nikah olarak da isimlendirilir. Bugünlerde ise "fast-food" nikah tanımı ile ünlendi. Ehl-i Sünnet bunu kesinlikle haram kabul etmiştir. Tasvip etmemiş yapanları engellemiştir. Şia ise Hz. Ömer'in yasaklamasının mutayı haram kılamayacağını söyler. Ve müntesiplerine bunu vazeder. Oysa ki muta nikahını yasaklayan bizzat Rasulullah'ın kendisidir. Allah rasulü, veda haccında da muta nikahını yasaklamıştır. (Buhari’den naklen) Fakat Şia kaynakları bu yasaklama hadisi kendi rivayet zincirleri yoluyla girmediği için bununla amel etmemişlerdir. Hz. Ömer'in yasaklamasının "haram" olma vasfını getiremeyeceğini söylüyorlar.
İran veya Şiilik hakkında konuşurken olayı sokak serserileri düzeyinde dedikodularla mutaya bağlamak ile Aleviler hakkında haklı bir ıstırap sebebi olan dedikodular arasında kategorik olarak bir fark yok. İkisi de aynı seviyeden bir nefret söyleminin parçası olarak üretiliyor. Topluluklara dikte ettirilmeye çalışılıyor.
Muta nikâhının Caferi fıkhındaki yerinin ne olduğu elbette ki fıkhî bir konudur ve ilahiyatçıların onca akademik ilgi arasında buna da bir dikkat sarf etmeleri yadırganacak bir şey değil. Ancak, konu Şiiliği ötekileştirmek üzere, dedikodu ve söylenti düzeyinde ele alınan bir klişeye indirgenmiş ve bu klişe söylemler AK Partili siyasetçilere yapıştırılmaya çalışılan bir programdır. Bu esnada Şiilere karşı, Caferi vatandaşlarımıza karşı, hatta Alevi vatandaşlarımıza karşı bir nefret söyleminin alttan alta işlendiğinin bile farkına varılmıyor. Toplulukları bu şekilde ayrıştırmak yanlış ve geleceği olmayan bir plandır. Ülkenin ve halkın menfaatlerini tırmalar. Birlikteliği rencide edebilir.
Ancak Hz. peygamberin evlenemeyen gençlerden, zinaya karşı nafile oruç tutarak korunmalarını istediği dikkate alınırsa, İslam’ın ömür boyu süren sıcak aile yuvası müessesesini korumayı hedeflediği görülür.
Başbakanda Dış İşleri Bakanı da ve diğer adı geçenler görevleri başında ve görevlerini hakkıyla yerine getirmektedirler. Yaptıkları ile icraatları ile halkımız memnundur. Seçimlerde de durum ortaya çıkacaktır. Onlar eleştirilecekse bel altından değil varsa yanlış olan icraatlarından eleştirilmelidir. İslam fıkhında bu şekil insanları eleştirenlerin şahitliği kabul edilmez. Güvenilirlikleri tartışılır. Müslüman Müslümanı hatta insan insanı belden aşağı vurmaz. Belden aşağı olan mücadele ve savaşlarda kazanım olmaz. Olsa da geçicidir. Aslında netice itibariyle iki tarafta zarar görür. Bu iftiracılar insanlık kategorisinde hiç mesabesindedir.