BATMADAN ÇIKABILMEK LAZIM |
Anasayfa > Karanfilli > BATMADAN ÇIKABILMEK LAZIM
karanfilli Haziran 2, 2016 Haziran 2, 2016 Karanfilli, Karma 0
Modern hayatlar, suni mutluluklar, senkronize yalnızlıklar.Yapmak isteyip de yapamayacağımız şeylerle doldu taştı dünya. İzlenecek tonla film, dizi, okunacak kitap, gidilecek, görülecek, gezilecek yerler ve ortalama 70 yıl ömür var heybemizde. Hepsini de bu zaman dilimine sığdırma telaşı…
Bütün öğrendiklerimi unutmak istiyorum. Bizi bıraksalar, ben onun dizlerine yatsam.İçgüdülerimizle gövdelerimizi tanısak. Birbirimizi sevsek. Doğanın geliştireceği sevgi içinde büyüsek, ana karnındaki çocuk gibi…
Bu insanlar, Guguk Kuşu filmini de, Napolyon’un Yaşam Öyküsü filmini de, limana yanaşan beyaz bir yolcu gemisini de, vitrindeki yeni sonbahar giysilerini de aynı gözlerle izleyebiliyorlarsa, elimden ne gelir?
Çin menşeli kalpler. Herkes birbirinin eski sevgilisi. Herkesin birbirinde birini unutma ve eskitmeçabası…
Yalnızlık Modern hayatlar, suni mutluluklar Modern hayatlar, suni mutluluklar, senkronize yalnızlıklar.
Kendini kendinden başka herkese beğendirme arzusu ve büyük çekişme… (Altında yatan amaçseks tabusu ve açlık. Kabul edemediğimiz ilkellik duygusu.)
Her nerede değilsek orada mutlu olacakmışız hissi…
Sonrasında da; “Nereye gitmek istiyorum ki? Nereye gidebilirim ki? Sürekli gitmek istemek de, bir yerde, hiçbir yerde olmak istemek değil mi?” hissi…
Eğer gelmemişse “Kesin bir şey var”dır. Neden gelmediğinin sebeplerinden, birbirinden haincedüşüncelerle beş bölümlük korku-dram dizisi çekilebilir. O zamanlar aşk, haber alınamadığında“Başına kötü bir şey mi geldi?” diye düşünmekti. Garantici ruhlarımız heyecan, tedirginlik, endişe nedir bilmeden, bekleme duygularından yoksun;mekanik bir şekilde dolaşıyor, çarpık kentleşmiş, yeşilden yoksun bu şehirlerde.
BU YÜZLERİ, BU ALIŞKANLIKLARI, BU GÜNLERİ GÖRMEK İSTEMİYORUM ARTIK. BAŞKA BİRİ OLMALI. HÜCRELERİME SİNMİŞ BU ROL YAPMA SAPLANTISININ YORGUNLUĞUNU ATMALIYIM. UYKU HUZURLA DEĞİL, HAYATLA ÇÖKSÜN ÜSTÜME. DENİZ KENARINDA BİR KULÜBE, HATTA DAĞLARIN SARP ETEKLERİNDE BİR MAĞARA YETER BANA. NE YAZIK Kİ İSTEMEKLE OLMUYOR.
KÖLELİK BU HAYATIN YASASIDIR; BAŞKA BİR KURAL DA YOKTUR ZATEN, ÇÜNKÜ İSYAN ETMENİN DE, KAÇMANIN DA MÜMKÜN OLMADIĞI, KAYITSIZ ŞARTSIZ BOYUN EĞİLEN YASA BUDUR. KİMİLERİ KÖLE DOĞAR, KİMİLERİ SONRADAN OLUR, KİMİLERİ İSE KÖLELEŞTİRİLİR. ÖZGÜRLÜĞE OLAN KORKAKÇA SEVGİMİZ (ANSIZIN ÖZGÜR KALSAK, BU SEFER DE YENİ BİR ŞEY OLDUĞU İÇİN YADIRGAR, HEMEN KAÇARDIK ÖZGÜRLÜKTEN) KÖLELİĞİN ÜZERİMİZDEKİ AĞIRLIĞINI AÇIKÇA GÖSTERİYOR.
BENİ ELE ALALIM; HER ŞEYDEKİ, YANİ KENDİMDEKİ TEKDÜZELİKTEN KURTULMAK UĞRUNA BİR KULÜBEYE YA DA MAĞARAYA KAÇMAYA HAZIRIM; AMA KENDİ VARLIĞIMIN BİR ÖZELLİĞİ OLAN TEKDÜZELİĞİ GİTTİĞİM HER YERE TAŞIYACAĞIMI BİLE BİLE, O KULÜBEYE GİTMELİ MİYİM ACABA? VAROLDUĞUM YERDE, VAROLDUĞUM İÇİN GÖĞSÜM SIKIŞIRKEN VE BU HASTALIĞIN ETRAFIMI SARAN ŞEYLERDEN DEĞİL, CİĞERLERİMDEN KAYNAKLANDIĞINI BİLİRKEN, DAHA RAHAT NEFES ALABİLECEĞİM BİR YER BULABİLİR MİYİM?
Mesela, kahve içmeden ayılamadığını savunan (ki gerçekte tadından pek mutlu olmayan ve buna yarım bırakılan kahve bardakları en büyük şahitken), öğlen yediği salatasının ne kadar pahalı olduğuyla kendi ederini karşılaştıran,elit olduğunu sanan beyaz yakalı; tüm parasını verdiği ama daha adını söylemeyi başaramadığı alengirli kahvesi ve bilmem ne soslu salatasından ötürü, akşam evinde dünden kalmış makarnasına talim edeceğini bile bile modern hayata uyum gösteriyor, suniolarak mutlu oluyor.
Asgari ücretle çalışan ama maaşının boyunu üç kat aşan ve taksitle alınmış son model cep telefonuyla, İnstagram’da çay fotoğrafı yayınlayarak, altına bir de Cemal Süreya şiiri döşemekten geri kalmayan mavi yakalının durumu beyaz yakalıdan bir tık aşağıda, ama aynı acizlikte.Pülümürlü Cemal Süreya bileydi şiirlerinin böyle harcanacağını, eminim yazmazdı.
Sosyal-Medya-bağımlılığı Modern hayatlar, suni mutluluklar Modern hayatlar, suni mutluluklar, senkronize yalnızlıklar Sosyal Medya ba ml l
Devrimci bir abim vardı,“dı” diyorum çünkü artık yok! Yaklaşık 10 yıl cezaevinde kaldı. Suçu malumunuz,düşünmek! 10 yıl sonra özgürlüğüne kavuşan abim ve arkadaşları dışarıya yemek yemeye gitmişler. Gördüğü işkenceler ve yıllar yılı kapalı bir alanda kalmanın vermiş olduğu etkiyle, tek başına yürümekte zorlanan abim lavaboya gitmiş ellerini yıkamaya. Ellerini yıkayacakmış ama musluk akmıyormuş. Musluğun düğmesi, başlığı, hiçbir şeyi yok. Hani şu, elini sensöre tuttuğunda akan musluklardan. Ama anlayamıyor. Utanıyor sormaya. Ellerini yıkamadan geri dönüp oturuyor yerine. “Soramadım” diyor. “Okumadığın kitap kalmadı bunu mu bilmiyorsun?”diye sorarlar diye, “Kitaplar da yazmıyor ki, ne bileyim yavrum, utandım sormaya.” demişti anlatırken. “Ben içerdeyken ne kadar çok şey değişmiş. İnsanlar değişmiş, musluklar bile değişmiş”dedi.
Mehmet Pişkin mesela… “Yaşayacağım bir şey kalmadı”diyerek yaşamına kendi eliyle son verdi.
Tek-Tip-insan Modern hayatlar, suni mutluluklar.
marjan farsad – khooneye ma türkçe sözleri lyric