Çağımızda adil bir hâkim: Ali Rıza Balaban
11 Temmuz 2018, Çarşamba 00:04
11. duruşmada Savcı ceza talebinde bulunur. Balaban atik davranarak duruşmayı erteler. 12. duruşma yaklaşırken hâkimlerden birisi hastalanır. Balaban, Hesna Şener’in merhametli, cesur ve adil biri olduğunu bilmektedir. Durumu kendisiyle paylaşır. “Gel kızım, bizim heyete dâhil ol. Ben Bediüzzaman’ı tâ talebeliğimden, İstanbul’da olduğum zamanlardan beri tanıyorum. Temiz, vatansever ve âlim bir din adamı. Araştırmalarımızda da onun hiçbir suçunun ve zararlı-tehlikeli hiçbir tarafının olmadığını gördük. Hakkında âdilâne bir karar verelim.” diyerek heyete atamak ister. Hesna, Üstad hakkında araştırma yapmış, kitaplarını okumuştur. Teklifi seve seve kabul eder.
Akyazılı Vakfı kurulunca birçok evi, dükkânı ve arsa ile beraber Bozyaka’daki bu yeri de vakfa bağışlar. O günlerde Ahmet Feyzi Kul’un etrafındaki bir grup Nur Talebesi hizmet binası için arsa aramaktadır. Bazıları, bu arsanın küçüklüğünü gerekçe göstererek uygun görmez. Fakat sonrasında heyet de hizmet binası olarak kullanılması yönünde görüş belirtir. İlerleyen dönemlerde burası gerçekten büyük hizmetler görür. Böylece Balaban’ın hediye ettiği Nur Külliyatı dolaylı da olsa birçok insanın Nurlar’la buluşmasına vesile olur.
Resim: Hayreddin Ekmen - Yeni Asya
18.yy Almanya'sında bir değirmencinin, keyfi ve hukuksuz bir muamele karşısında Kral'a karşı söylediği "Berlin'de hâkimler var!" sözünü bir ülkede bir vatandaş her şartta ve her yerde söyleyebildiği zaman, o ülkede, hürriyetçi demokrasi ve hukukun üstünlüğü gerçek anlamda ve uygulamalarıyla var demektir. 1944 Türkiye'si ile "hâkim-i âdil" bir zat. Birbirine zıt iki vaziyet gibi görünebilir. Fakat âdil, cesur ve erdemli olmak şartlarla ilgili konu değildir. İlmin izzeti, hukukun verdiği hak dersi, vicdan hürriyeti gibi değerler zaafa ve erozyona uğramadığı sürece -geç de olsa- adâlet tecelli eder. Hoş "geciken adâlet, adâlet değildir." Fakat öyle zaman olur ki, gecikse de bir "lütuf" gibi görünür. Âdil, cesur, erdemli, fikri hür, vicdanı hür bireylerin ve güzel günlerin gelmesi dileğiyle...
Değerli Mustafa bey kardeşim, günümüz için de mesajlar ve dersler çıkaracağımız güzel bir yazınızı daha okuduk. Eline ve yüreğine sağlık. Denizli ne mübarek bir şehirmiş ki, Bediüzzaman gibi bir Zatı aylarca misafir etmiş ve Denizli Mahkemesi, o günün diktacı ve baskıcı rejim şartlarında verdiği beraat kararı ile Anadolu'yu ve İslâm dünyasını ebede kadar minnettar eylemiş, dualara mazhar olmuştur. Bu olaydan alınacak nice ders ve ibretler vardır. Demek yargı gerçek anlamda bağımsız ve tarafsız, yargıçlarda âdil, cesur ve erdemli olurlarsa; sistem antidemokratik unsurlar içerse de tam adalet tecelli ediyor. Mülkün temeli adâlet olduğu gibi bekası da adâlet ile kâim ve dâimdir. "Hâkim-i âdil" denilen zat hakkında karar vereceği Zat'ı tanıdığından tam bir vicdan hürriyeti, kanaati ve rahatlığı ile "beraat" kararı veriyor ki, geleceğin yargıçlarına da -âdeta- "siz de böyle hareket edin!" diyor. Binler rahmet duasıyla anıyoruz.