| HASTA TUTSAKLAR EYLEM BİRLİĞİ’NE SON VERİLMESİNE İLİŞKİN AÇIKLAMA
Hasta tutsakların serbest bırakılması için oluşturulan eylem birliği olarak çalışmalarımıza son vermiş bulunuyoruz.
Gelinen noktada artık birliği devam ettirmenin koşulları kalmamıştır.
GÜLER ZERE’YE ÖZGÜRLÜK EYLEM BİRLİĞİ olarak başlayan süreç Güler Zere’nin tahliyesinin ardından hasta tutsakların serbest bırakılması talebiyle devam etti.
Söz konusu eylem birliği, Güler Zere nezdinde tüm hasta tutsakların umudu oldu.
Aynı zamanda demokratik bir mevzi olarak; salt siyasal değil, maddi sonuçlar da alabilen bir mücadele anlayışını hayata geçirebildi.
Güler Zere’nin vasiyeti olarak kabul edilebilecek, "Devlet ölümün kıyısında beni bıraktı. Bunu unutmayacağım. Hasta tutsaklara sahip çıkın" sözü aynı zamanda GÜÇLERİMİZİ BİRLEŞTİRİRSEK KAZANIRIZ ilkesini hayata geçirebilecek bir başka gücü, yani HASTA TUTSAKLARIN SERBEST BIRAKILMASI İÇİN OLUŞTURULAN EYLEM BİRLİĞİNİ yarattı.
Güler Zere’ye özgürlük talebiyle başlayan ve en en geniş kesimleri bir araya getirilebilen bu miras, HASTA TUTSAKLARIN SERBEST BIRAKILMASI İÇİN OLUŞTURULAN EYLEM BİRLİĞİ’ne devredildi.
Birliğin bileşenlerinin büyük bir çoğunluğu, bu özgünlüğü koruyacak sorumluluktan uzak davranmışlar; sahip çıkılanın şu ya da bu siyasi anlayış değil, tecrit altındaki hasta tutsaklar olduğunu unutmuşlardır.
Bugün birliğin varlığına son vermiş olmasının nedenlerini de burada aramak gerekir.
Kendisini eşcinsel kimliği ile ifade eden kurumların, birlik içinde karar mekanizmasında olup olmayacaklarını tartışmak her şeyin önüne geçebilmiştir.
Bu konu başından itibaren HASTA TUTSAKLARIN SERBEST BIRAKILMASI İÇİN OLUŞTURULAN EYLEM BİRLİĞİ’ni dağıtma amacıyla kullanılmış, pek çok sol örgütün birlikten ayrılma gerekçesi halini almıştır.
Eşcinsellik örgütlerin birbirlerini ikna edemeyeceği, ikna etmesine de gerek olmayan ideolojik bir konudur ve hiçbir eylem birliğinin dağıtılma nedeni olamaz. Özellikle de kurulma amacı hasta tutsaklar olan, halklara tecrit altındaki hasta tutsağın sesi olma sözünü veren birliğin dağıtılma nedeni hiç olamaz.
Ancak böyle olmamıştır:
14 Ocak 2010 tarihinde Adana’da DİP girişimi bu gerekçeyle çekildi.
10 Ocak 2010 tarihli bir mail ile İstanbul Ahali,
15 Ocak 2010 tarihli mail ile Demokrasi ve Özgürlük Hareketi,
15 Ocak 2010 tarihli mail ile Anti-kapitalistler (Güler Zere’den sonra hiçbir gerekçe göstermeden ayrılmışlardır)
16 Ocak 2010 tarihli mail ile Halkevleri
benzer nedenlerle birlikten çekildiler.
Bu kurumların bir bölümü eşcinsellere ilişkin tartışmanın tanığı değillerdir. Gelip birebir bilgi almak, tartışmanın muhataplarıyla görüşmek yerine doğrudan birlikten çekilmeyi tercih etmişlerdir. Ayrıca çekildiklerini de mail yoluyla bildirmişlerdir.
30 Ocak 2010 tarihli bir maille Çağrı Merkezi Çalışanları da imzalarını çektiler.
PDD, önce katılımcı ya da destekçi olarak bulunmayacaklarını söyledi, sonra da düşüncesini değiştirerek sadece destekleyen olarak kalacağını iletti.
9 Şubat 2010 tarihli toplantıda ESP yine eşcinsellik tartışması nedeniyle birlikten çekildi.
BDSP destekçi kalacaklarını, güç ve enerji harcayamayacaklarını söyledi.
Ardından çekilen kurum DHF idi.
24 Temmuz 2010 tarihinde SODAP,
22 Ağustos 2010 tarihindeyse ODAK birlikten ayrıldığını bildirdi.
Birlik, tek tek ayrılan kurumlarla beraber güç kaybetmekle beraber, eylemlerine devam etme ısrarını hiç yitirmedi. Yürüyüşlere katılan kitle sayısı azalsa da, çoğalsa da eylem her hafta aksatılmaksızın yapıldı.
Hatta kimi zaman eylemlere katılımı arttıran, insanları duyarlı kılan bu ısrarın kendisi oldu.
Eylemi zenginleştirecek farklı görsel araç ya da yöntemler denenmeye çalışıldı. Hedeflenen sahiplenmeyi arttırmaktı.
Devrimci Hareket eylemlerde kefen ve tabut kullanılmasını gerekçe göstererek 63. haftada birlikten ayrıldı.
Bu araçlara neden karşı çıktıklarına ilişkin tatmin edici bir cevap vermedikleri gibi eylemi zenginleştirecek kendi anlayışlarına uygun önerilerde de bulunmadılar.
HASTA TUTSAKLARIN SERBEST BIRAKILMASI İÇİN OLUŞTURULAN EYLEM BİRLİĞİ, tecrit altındaki hasta tutsakların dışardaki sesi olma bilinciyle yoluna devam etti.
Adli tutsak Abdullah Akçay'ın ölümünün hemen öncesinde cezası ertelendi.
Direnerek ve mücadele ederek hasta tutsakların serbest bıraktırılabileceğinin bir örneği daha yaşanmış oldu.
Tek tek DKÖ’ler, sendikalar, kurumlar, sol örgütler, sanatçılar... vb tüm kesimler dolaşılarak destek istenmeye devam edildi.
Birliği devam ettiren az sayıdaki devrimci örgüt, halktan yana tüm kişi ve kurumların kapısını sayısız defa aşındırdılar. Sayısız defa hasta tutsaklar mücadelesini büyütmek için omuz vermelerini istediler.
En son ana kadar birliğin sorumluluğunu taşıyan güçler birliğe inanç duydular ve buraya duyulan inancı da büyütmeye çalıştılar. Çünkü bu birlik, herhangi bir ideolojik ayrım ya da tartışmaya, herhangi bir nedenle rekabetçilik ya da grup çıkarına feda edilemeyecek kadar sorumluluk istiyordu.
Birlik, haftalardır hiçbir örgütün imzası, flaması olmadan sadece ORTAK BİR SLOGAN altında bir arada yürüme olumluluğunu gösteren bir örnek olmuştu.
Solun bu ortak değerine sahip çıkma bilinciyle hemen her devrimci kurum ve anlayışa çağrılar yapıldı. Bazıları Güler Zere eylemlerinden sonra hiçbir açıklama yapmadan geri çekilmişlerdi.
Bunlarla birebir görüşüldü.
Görüşülenlerin bir bölümü TKP, EMEP, ÖDP, BDP idi.
Görüşülenlerin pekçoğu bu eylemlere hiç kimsenin sırtını dönemeyeceğini, destek vermek gerektiğini söylüyordu. Aynı zamanda gündemlerinde öncelikli olamadığını, ağırlık veremeyeceklerini de ekliyorlardı. Sonuçta ise değişen hiçbir şey olmadı.
Öyle ki birlik bileşeni olmayan siyasetlerin kendi hasta tutsaklarının fotoğrafları, listeleri ya da hastalıklarına ilişkin bilgi ve dökümanlar bulunamıyordu. Kimi zaman da bu kurumlarda muhatap bulunamadığı için hasta tutsakların listesi alınamıyordu.
Bu ortamda bile hasta tutsaklar konusunda solda ve halkta belli bir bilinç oluşturuldu.
Hasta tutsakların tecrit altında nasıl sessizce imha edildiklerini solun pek çok kesimi de halkla beraber bu birlik aracılığıyla öğrendi.
Hasta tutsakların serbest bırakılması için oluşturulan eylem birliği, iki temel noktayı gösterdi:
1- Mücadele edildiğinde kazanılır.
2- Tecrit tutsakların hayatlarını tehdit ediyor.
Tüm kazanımlarına rağmen birlik neden dağılıyor?
Genel hatlarıyla anlattığımız tarihçe aslında bu sorunun da cevabını veriyor.
Hasta tutsaklar sorununu solun ortak değeri olarak görmeme, duyarsızlık ve değer yitimi, rekabetçilik sorunun özüdür.
Her şeye rağmen ısrar ve emekle yaratılmış bu tarihsel sürecin solun ortak geleceğine ait bir değer yarattığını düşünüyor, 11 Mart 2011 tarihinden itibaren hasta tutsakların serbest bırakılması için oluşturulan eylem birliği’ne son veriyoruz.
ARTI İVME DERGİSİ, ÇAĞRI, ÇHD, DEVRİMCİ ALEVİ KOMİTESİ, DİVRİĞİ KÜLTÜR DERNEĞİ, EMEK VE ÖZGÜRLÜK CEPHESİ, EMEKLİ-SEN BEYOĞLU ŞUBESİ, HALK CEPHESİ, KALDIRAÇ, KESK İSTANBUL ŞUBELER PLATFORMU, PSAKD İSTANBUL ŞUBELERİ, TAYAD