LalmasalLarım: Nisan 2011
Birazını söyledim, fazlasını yazdım. 24 Nisan 2011 Pazar
Vazgeçilmez aktivitemiz olan uyku , yarattığımız en uygun zamanda kollarına atlamaktan çekinmediğimiz sevgilidir. Eli hep doludur.Paketlerinin içinde de rüyalar bulunur...
Uykuya başlarken sanki hiç sonu gelmeyecekmiş gibi gelir.Sonra rüyalar rüyaları kovalar, falan filan en tatlı anında biri çekip alır sizi o diyardan.Pek bir söveriz, kızarız ama yeniden gerçek dünya da buluruz kendimizi.
Enteresan bir haldir uyku hali.Bilinç başka bir boyuta ışınlanır sanki.O boyutta ya kaçtığımız korkular yakalar bizi (ki bu sefer uyanamadığımız için söveriz) yada mutlu mutlu dolaşırız yanımızda olmasını istediklerimizle olası olmayan yerlerde.
Rüyalar insanın belki de en özelidir.Kimse bilemez sizi kiminle, nerede? Uçsuz bucaksıztır. Herşeyi mümkün kılan bir sinema filmi gibidir.En güzeli ise filmin başrolün de rüyayı gören vardır ki, toplum içinde kendini silik karakter olarak gösterenler bile burada kahramandır.(Ne mutlu onların adına:)
Uykunun yarattığı farklı karakterleri de unutmamalı.Uykuyu hobi haline getirenler var mesela, sevmiyorum onları!! Uyuku halini ve gündelik yaşamı birbirine karıştırıp etrafta Snoopy modunda uyuşuk uyuşuk dolanan tiplerdir bunlar,sinir bozucudurlar.Bunun yanında bir de elinden geldiğince az uyuyarak zaman bolluğu yaratmaya çalışanları da hiç anlamıyorum.Her ne kadar uyku bana da gereksiz ve zaman kaybı gelse de onun vermiş olduğu bedensel ve fiziksel dinlenmişliği hiçbirşey vermiyor ki buda su götürmez bir gerçek.
Ne zamanımın tamamını uykuya yatıran ,ne de ondan kaçıran ben uykularımı süsleyen rüyalarımı seviyorum.Görmüş olduğum kabuslar uyku aşkıma 'turp suyu' sıksa da, sabah kalktığım da arkadaşlarımla yaptığım yorumlar pek bi zevkli oluyor.Kötü de olsa bir yerinden tutup güzel birşeyler görme çabasına girmek, google da rüya tabirleri sayfalarını karıştırmak , 'hayır olsun hayır olsun' ikilemesini can-ı gönülden söylemek belli başlı hobim oldu.
Vee rüyalarıma sıkı sıkıya sarılıp, kabuslarım için tersi çıkar diyerek kendimi avutsam da biliyorum: Düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşarlar ve de hiç kavuşamazlar birbirlerine, mekan benim zihnim oluyorsa eğer..