ÇOCUK VE KİŞİLİK |
29 Nisan 2016 - 12:12:58
Çocuktan gelen duygusal mesajları doğru okumanın temel şartlarından biri, çocuğun kişilik yapısını tanımak, bir anlamda onu keşfetmektir. Kişiliğin; doğuştan getirilen genetik özelliklere sonradan eklenen duygu, düşünce ve davranışlar bütünlüğümüdür yoksa her biri geldiği ailenin bir şifresimidir?, bunu çok düşünmüşümdür.
Ben kendi adıma bir eğitimci olarak her bir öğrencime baktığımda, geldikleri ya da doğdukları şehirleri bir yana bırakırsak, o kendilerine has ifadede, davranış ve tavırlarında geldikleri aile yapısı gözlerimin önünde netleşiverir.
Çocuğun ya da bir gencin kişiliğini keşfetmek için ona zaman ayırmamız, onu tanımaya çalışmamız gerekir.
Elbette ki, kişilik, sınırları önceden kesinleşmiş bir özellikler bütününden ibaret değildir; bu bütünlüğün başı ve sonu da yoktur; sürekli gelişen, durağan olmayan bir bütünlükten bahsediyorum. Kişilikteki sürekli gelişimi nedeniyledir ki, çocukta her gün yeni yeni davranışlar ve duygular keşfeder ve şaşırabiliriz.
Çocuk bizim herhangi bir yaklaşımımıza bir ay önce olumlu bir tepki verirken, bir ay sonra farklı bir tepki verebilir, çünkü hızlı bir değişim içerisinde olduğunu görmezlikten gelemeyiz.
Çocuğun içinde bulunduğu düşünsel ve tavırdan yana her gelişim aşaması hem yeni bir basamaktır, hem de yeni bir başlangıç. Eğitimci çocuğun kişilik dönemlerini bir bütünlük içerisinde değerlendirmelidir, çünkü gelişim bütünsel bir süreçtir, doğumla başlayıp ölüme kadar uzanan.
Bu yüzden çocuğun kişiliğinin biçimlendiği her bir gelişim basamağı dengeli ve sağlam biçimde tamamlanmalıdır ki, çocuk ilerideki yaşantısında sorunlar karşısında yıkılmayan sağlam bir birey olsun, kendi sorunlarına çözüm üretebilsin, kendisiyle ve çevresiyle barışık yaşasın, mutlu olsun.
İşte bu yüzden, çocuk gelişim dönemleri hakkında aileden eğitimcilere kadar her kademenin bilgiyle donanımlı olması çok önemlidir.
Çocuk her bir kişilik döneminde ailesinden ve içinde bulunduğu eğitimcilerden farklı destekler bekler. Ancak, ne yazık, üzülerek belirtirim ki, bunu bizler yanlış değerlendirip, çocuğun davranışlarını ve anlayışını farklı bir çerçevede algılayıp çocuğu farklı cezalandırma yolunu seçerek hatalı yaklaşmış oluyoruz. Çocuk kişiliği ve kişilik gelişimi denilince, ne yazık ki, hâlâ çocuğun fiziksel gelişimi olarak düşünmekteyiz.
Oysa çocuğun fiziksel gelişiminin yanı sıra ruhsal gelişimi ve bir de çok önemlisi olan kimliği ve kişiliği de vardır. Bu ikisinin birbirini tamamladığını asla unutmayalım!!!
Çocuktan saygı bekliyorsak ona ve onun kimliğine saygı duymak zorundayız.