Gönderen Konu: Osmanlı nın TÜRK katliamları... (Okunma sayısı 20361 defa)
Eylül 28, 2008, 10:39:49 ös
Ynt: Osmanlı nın TÜRK katliamları...
İslam ülkelerinin kutsal yerlerinin fethedilmesiyle birçok Arap din adamlarının da İstanbul'u mekân tutması ve adım adım Osmanlının Türk yapısını yok ettiği bir dönem de olmuştur.
Kaynaklar hiç bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde, bu dönemlerin en çok Alevi kıyımlarının yaşandığı dönem olarak vermektedir. Bazı kaynaklar 2. Beyazıt’ın Alevi olduğunu, Şah İsmail'e "oğlum", Şah İsmail'in de kendisine "baba" dediğini yazmaları, hatta Hacı Bektaş Ardalarından Balım Sultan’ın kendisine kuşak bağlaması, ilişkilerini düzenli yürütmesi, bu dönemde meydana gelen Alevi katliamlarını haklı göstermeye yetmez. Beyazıt’ın ilişkisi her ne kadar iyi olmuş olsa da sultanlığının son zamanlarında yönetimi tamamen vezirlerine ve ulemaya bırakması, bunların keyfi tutumları, şehzadelerin, isyan edecekler bahanesiyle düşman gördükleri Alevi ileri gelenlerini katletmeleri Beyazıt dönemini de bu işin içinde tutuyor.
"II. Beyazıt’ın Alevilere karşı aldığı tedbirleri yerinde ve yeterli bulmayan Şehzade Selim, pederimle görüşüp, "ahvali, devlete şifahen arz etmek muktezayı maslahattır” diyerek İstanbul’a kadar gitmiş ve neticede işi babasına kılıç çekmeye kadar götürmüştür. 917/1511"1
Selim kafasındaki kafasındaki hesapları kardeşlerini nasıl ortadan kaldırıp saltanat koltuğuna oturacağıydı Ahmet'i iktidara en yakın olarak gördüğünden, önceleri, Korkut'la birleşerek Ahmet'in Kızılbaşlarla birlik olduğunu, devleti ele geçirerek bir Kızılbaş devleti yapmak istediğini ileri sürmüştür. Oysa Korkut'ta iyi bir eğitim görmüş, devlet işlerinden anlayacak bir yapısı varken, üstelik Ahmet'in hem babası hem yönetim tarafından desteklenir olması, Selim'in rüyalarını kaçırmaktaydı. Selim iktidar uğruna her şeyi mubah sayarak, aile katliamlarından başlayarak yönetim koltuğuna oturdu. Bütün gücünü feodal beyler, mollalar ve geniş anlatımıyla hakim sınıftan alıyordu.
Yaradılışı Alevi düşmanlığıyla özdeşleşmiş olan Yavuz, babasının sultanlığı zamanında bu yönde kesin önlemler alması yolunda onu uyarmış, babası bunu ciddiye almaması durumunda, kendi yöntemleriyle savaşa başlamıştı. Trabzon valisi olduğu dönemlerde Safavi ticaret yollarını kesiyor. İran'a giden tüccarların tüccarların mallarını yağmalıyordu. Valiyken öylesine bir hazırlık yapıyordu ki bir padişah gibi davranıyor. İstanbul koltuğunun hazırlıklarını yapıyordu. Bu anlamda yöneticiler yetiştiriyordu. Bu deneyimlerini valilik bazında uyguluyordu. Daha şehzadeliği zamanında Anadolu'da bulunan tüm Alevilerin listesini çıkartıyor, bunu birer birer deftere ediyordu. Yani kayda geçiyordu.
“Yavuz Sultan Selim hükümdar olduktan, kardeşler meselesini hallettikten sonra Şah İsmail'le muharebeden evvel Anadolu'daki azılı kırk bin kızılbaşın idam ve hapis olunmalarım sebepsiz bulurlar."2 Uzunçarşılı, bu olayları haklı gösterebilmek için Yavuz Selim'in, Şehzadeliği döneminde kardeşi Şehzade Ahmet ve oğlu Murat'ın Alevi halkının başına seçtiğini, memlekete zararı bu vesile ile verebileceklerini öne sürüyordu” Yine adı geçen yazar Şah İsmail üzerine gidilmeden önce bunların ortadan kaldırılmasının haklılığını Sultan Selim’in, Şah İsmail üzerine savaş ederken bu "Kızılbaş tayfası"nın arka­dan isyan edebilecekleri ihtimalini öne sürüyor.
"Nihayet Yavuz, bütün kardeşlerini ortadan kaldırdı. Şah İsmail'in Anadolu’daki tahrikâtına nihayet vermek istedi. Anadolu'da Şah İsmail'e taraftar ne kadar Rafızî (Kızılbaş) varsa hepsini öldürttü."4
Sultan Selim, ardında olası bir isyana karşı tedbir almak için Alevileri katletmesi, bunun nedeni de Şah İsmail'e ilgi duymalarıdır.
"Çaldıran Savaşı'nda Şah İsmail'in ordusu menşei bakımından en az Selim'in ki kadar Türk idi ve her iki ordu da Oğuz veya Türkmen kavminin mensupları ve hatta pek mühim bir kısım aynı ülkenin çocuklarıydılar."5
Görülüyor ki, Yavuz'un tabanı, Şah İsmail'in temsil ettiği tabandan farklı değildi. Üstelik her iki ordu mensubu da Türk’tür. Her iki padişah da Türk soyundandır. Üstelik Yavuz'un resmi dili Farsça iken, Şah İsmail öz be öz Türkçe: konuşup, Türkçe yazmaktadır. "Yavuz Sultan Selim Han Hazretleri de Türk dilini hiç sevmez. Acem Kral'ı Şah İsmail'e yazdığı mektuplarda, Türkçe değil Acemce kalem edermiş, Acemce bildiğini gösterecek 17 Eylül 1992 günkü Türkiye Gazetesinde Prof. Dr. Ayhan Songur da, Yavuz'un Acemce mektuplarıyla övünüyor. Acem Şahı İsmail, bu mektupları hangi dille yanıtlıyor dersiniz? Türkçe’yle. Zaten bu şah, bizim halk ozanlarımızın en önemlilerinden biridir. Bizim Yavuz'umuz ise, Acemce şiir düzüyor. Bu onu da Beyani adlı birinden dinleyelim. Bu Beyanı, Yavuz'la aynı yüzyılda yaşamış, Şairler Tezkeresi adında bir antoloji yapmış. Yavuz'la ilgili şunları söylüyor "Ulvi himmetlerinden Türk şiir demeye tenezzül etmeyip, binazır farizi aşarı Acemane güfteleri vardır. Yani, büyüklüğünden Türkçe söylemeye tenezzül etmeyip benzersiz, Farsça şiirleri ve Acem taklidi şarkı sözleri vardır."6
Buna karşılık Şah İsmail'in şiirleri hep Türkçe olarak yazılmış, resmi dil olarak da Türk dili kullanılmıştır. Yavuz'un ordusundaki askerler Şah İsmail'le işlerinden Türkçe şiirler okumaktadır. Anadolu'daki Osmanlı yönetiminin, Arap-Acem kültürünün içine sarhoş gibi dalarken, Şah İsmail bunun tersine, devleti ve ordusu Türkleşiyordu. Anadolu'da Türklerin Şah İsmail'e ilgi duy­malarının nedenlerinden birisi de buydu.
Bazı tarihçiler ve günümüz aydınlan ya da Türklüğü savunduğunu sanan­lar, Türkçülerimiz, Yavuz Sultan Selim'i göklere çıkartıp, bayraklaştırırken sa­nıyorum tarih konusunda yanıldıklarının farkında değiller. Onların savunduk­ları Yavuz'un ne Türklük diye bir sorunu, ne de Türk dilini ve kültürünü koru­ma ve geliştirme diye bir sorunu vardır. Biz konumuz akışında yine belgelere dayanarak Yavuz'u tanıtmaya devam edelim. "Yavuz'un kudretli kılıcı altında ezilen doğunun sarp kayalarına kaçan, dillerini ve milli duyguları çeşitli zorlamalar altında kaybedip Kızılbaş adını alan bu aşiretler, Erzincan tarihinin dediği gibi kurt, Kızılbaş ve dinsiz değil, özbeöz Türkmen olan Alevi ve Bektaşidirler"7
Yavuz Sultan Selim, hele Mısır'dan halifeliği aldıktan sonra, kendisini bir Türk hükümdarı değil de, İslamiyet’in baş halifesi gibi görmesi, üstelik bu sıfa­tı alması sonucu devlet idaresini de baştan aşağı değiştirerek, devlet yönetimin­de tamamen şeriatı uygulaması, Aleviler ve diğer dinler açısından çekilemez bir durumdu. Artık Alevi diye adı geçen kimseler, Aleviliğe bulaşmış olanlar, Alevi diye iftira görenler, Yavuz'un Arap ve Acem kültürüyle yoğrulmuş mol­laların elinden neler çektiler, ancak tarih bu olaylara tanıktır.
Osmanlı hükümetinin resmi dili olarak Acem ve Arap dilinin yerleşmesi, Osmanlı Devleti'nde Türklük duygularını iyice silmiştir. "Türküm" demek bi­le suç halini alarak bu durum Tanzimat’a kadar sürmüştür. "Anadolu'da öldürülen Türklerin 40.000 kadar olduğu belirtilmektedir. Yavuz Sultan Selim, Şah İsmail üzerine savaşa çıkarken, ordusunun arkasında Türk bırakmak istememiştir. Bu gerçek Osmanlı imparatorluğunun Türklerden kopmuş olduğunun en açık kanıtıdır."8
Yine R. Yörükoğlu, Cenap Sahabettin Tekindağ'dan aktarıyor: "(Sultan 1. Selim 1512–1520) tahta geçişinin ilk gününden başlayarak ülkede koyu bir Sünnilik uyguladı. Aynı yıl Anadolu’da 40.000 Aleviyi öldürdü. Yavuz’un tahta Anadolu’daki Aleviliği bitirmek hırsıyla çıkmıştır. Tahta çıkar çıkmaz Aleviler hakkında verdiği imha kararı dönemin ünlü ulemasından Müftü Hamza fetvasında “ bilcümle bu taife hem kafirler ve mülhüddürler ve hem de ehl-i fesaddur, iki cihetten katl’leri vaciptir” 9
Arabistan'ın kutsal yerlerinin ele geçirilmesiyle, Arabistan'da ve is-lam ülkelerinde bulunan çok sayıda Türk olmayan Arap ve Acem İstanbul’a getirildi. Bu gelişlerde Sünni sistem iyice yerleştirildi. Hem dile, hem kültüre hem Türklüğe, hem insanlığa büyük darbeler indirildi. Aleviler açışındır. Büyük bir felaket olan bu yapılaşma "tükenmediler kırılmakla."
"O edepsizlerin hareketleri, Kızılbaşların yaşamasına sebep oldu. Eğer o sene Azerbaycan'da kışlasaydık bu Kızılbaş işi hal olurdu."10 Yavuz Sultan Selim, Tebriz dönüşü bunları söylüyor.
Alevilik konusunda araştırmalar yapan Atilla Özkırımlı şöyle bir aktarma yapıyor: "Anadolu Alevileri bir siyasal egemenlik kavgası vermekteydiler ve bu kavga görünürde dinsel inançlar uğruna yürütülmekteydi. Başka bir deyişle Anadolulu Alevi Türkmen toplulukları bir siyasal egemenlik kavgasında kullanılıyordu. İşin ilginç yanı egemenlikleri altında oldukları Osmanlıyla, dolayısıyla devlete başkaldırırken ona ihanet etmedikleriydi. Onları Şah İsmail’e iten yalnız inanç birliği değildi çünkü. Şah İsmail'in dayandığı güç, yakın çevresindekiler kendi soydaşlaşlarıydı, kendi aşiretlerinin bireyleriydi. Üstelik Os­manlı yönetimi onları dışlıyor, nerdeyse silah zoruyla ayaklanmaya itiyordu. Bu nedenle Anadolu'ya gönderdiği halifeleri yoluyla, onlarla ilişkilerini sürdüren yöneticilerini, Türkmen beyleri arasından seçen, benzer dinsel inançları paylaştıkları Şah İsmail'i kurtarıcı olarak görmeleri doğaldı."11
Yavuz Sultan Selim'le ilgili hangi kaynak, hangi araştırma yapılırsa yapılsın, onun en büyük Alevi Türkmen düşmanı olduğu ortaya çıkıyor. Kendi insanlarını, kendi ırkından, kendi dininden olanları katlederek, yok ederek yok sayarak, dışlayarak, kovarak, düşmanlık güderek, yeryüzüne Yavuz dışında bir kral ne bir hükümdar, ne bir padişah, ne de bir yönetici gelmemiştir. Savaşmak amacıyla üzerine gittiği Türk hükümdarı Şah İsmail'e saldırırken arkada isyan edecekleri, başkaldıracakları savıyla insanları katletmek hiç bir nedenle haklı gösterilemez. Ve Yavuz Sultan Selim Han'ın yaptıkları ne tarihte ne de günümüzde savunulamaz. Bunu savunmak en az Yavuz Sultan Selim Han kadar acımasızlık, gaddarlıktır.
Yavuz’un tarihçilerinden Hoca Saadettin Efendi dönemin çok güzel portresini çizmektedir. "Bundan önce ayağı uğurlu padişah Rum diyarında yerleşmiş bulunan Kızılbaş tutkunlarını ve Alevi tavşanlarını araştırmak için ülke yöneticilerine uyulması gerekli buyruklar gönderip, yediden yetmişe varınca ol yaramazlardan ne idüğü saptanan eşkıyanın adları defter olunup, mutlu kapıya bildirilmelerine Ferman-ı Hümayun çıkmıştı. Cihanda geçerli bu buyruk gereğince yöneticilerin araştırma ve taramalarıyla sayıları kırk bini bulan bunların kimi ortadan kaldırılıp, kimi de hapse attırıldı."12
Osmanlı tarihçileri, Yavuz'un kavgacılığıyla, insanları katletmeleriyle öğünüp duruyorlardı.Yavuz'un salt Anadolu insanlarını kırmaları onları tatmin etmiyor üstelik komşu ülkelerin halklarının kırdırılmasını da alkışlarla selamlıyorlar . Yine Solakzade Mehmet Handemi Efendi, Yavuz'un Gürcüleri kırmasından sonra Anadolu'ya gelir gelmez yaptıklarını şöyle övüyor: "Bundan başka kan damlayan kılıcının başı, Kızılbaş kalabalığını nice defa perişan eyledi “ 13
Yetkin, Çetin; Türk Halk Hareketleri ve Devrimleri s.160
« Son Düzenleme: Eylül 28, 2008, 10:44:44 ös Gönderen: semsin »
Eylül 29, 2008, 10:11:43 öö
Ben sizden kaynak istemedim, veya sizden yazı da istemedim, fikirlerinizi gene de yazmışsınız, sakıncası yok, Syn: Commandate'nin yazısına göre daha tutarlı. Benim size söylediğim, Sünni veya Şii, Alevi kim bilimsel temellerin ayrımına varmadan, araştırdığı kişiyi aşağılarsa ben onun bilimselliğinden şüphe ederim. Şimdi bana aynı biçemle birkaç kaynak sunuyorsunuz, burada kaynakça da her kökenden yazar var, peki şimdi bunların bilimselliği nerede, Tarih bir Bilim dalıdır. Bilim demekse, katliamlardan bahsetmez, (bahseder, olayın nedenini anlamak için)Tarih Bilimi, diğer Sosyal Bilimler gibi, araştırmayı yaptıktan sonra, nelerin düzenlenmesi ve düzeltilmesiyle ilgilenir. OLGU'ların dışına çıkan Tarih, yalnız, OLAY'lardan bahseden tarih taraflı bir tarihtir. Olgu:Geneli ilgilendirir.Örneğin Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu, bir Olgu, Sakarya Savaşı bir olaydır. Osmanlı İmparatorluğu'nun dünyayı yönetmesi bir olgu,(Aynı dönemde başka bir büyük devletle beraber anılması da, evrenseldir çünkü.) Doğu'da batıda gerçekleştirilen "kötü" olaylar bir olaydır.
Beni ,Tarih, bilim olarak ilgilendirmiyor diyebilirsiniz, katılırım. Diğer/bazı araştırmacılar gibi fabrikasyon üretime devam edersiniz, kitaplar bastırırsınız, ama şimdi hala çilesini çektiğimiz Ermeni Soykırımı İddiası'nın nedenlerinden biri de Ermeniler, Osmanlılar, bağlamında olayların araştırılmasıdır. Olguların değil. Bu bab da sizinle anlaşamayacağımız daha öncede belirtmiştim. Haddim olmayarak mantık hatanıza değinmiştim.(Emevileri araştırmamı söylediniz.) Sosyal Bilimler bir geçmiş araştırması yapan bilim dalları değildir. Geçmişi araştırarak, Olguların değerlendirmesine ulaşmak, yani geleceğe doğru ilerlemektir. Olguların değerlendirmesi ise, Bilim dallarının yalnızca başlangıcıdır.
Eylül 29, 2008, 01:19:09 ös
Alıntı yapılan: akasya - Eylül 28, 2008, 09:19:48 ös
Syn:Dino muhakkak yanıt verecektir,
Ama aşağıdaki alıntı benzeri bir alıntıyı, ister Şii'ler, Aleviler, isterse Sünniler üzerine araştırma yapan biri yazarsa yazsın, katılmadığımı örnekle tekrar sunarım. Yukarıdaki yazı tamamen gaza getirmek için yazılmış, kaynak göstermeyen, kaynağın da bu türlü bir yazıda, en az beş alevi, beş sün ni, beş şii kaynağından alıntıyla desteklenmesi gerekir ki bilimsel temellere otursun. Bu türden yazılara sosyoloji de sizin de tahmin edebileceğiniz gibi, demogoji de denir.
kaynak göstermeyen, kaynağın da bu türlü bir yazıda, en az beş alevi, beş sün ni, beş şii kaynağından alıntıyla desteklenmesi gerekir ki bilimsel temellere otursun. Bu türden yazılara sosyoloji de sizin de tahmin edebileceğiniz gibi, demogoji de denir.
bu sözler size ait.
ister Şii'ler, Aleviler, isterse Sünniler üzerine araştırma yapan biri yazarsa yazsın, katılmadığımı örnekle tekrar sunarım.
Ben burayı anlamadın şimdi siz tarih biliminin bunları yazdığına mı katılmıyorsunuz?
Aralık 17, 2009, 01:07:25 ös
Yaziyi tafarli ve provoke kelimelerle dolu buldum , sanki gunumuzdeki kurt sorununu ki ben bunu kurt sorunu olarak gormuyorum Osmanliya mal etme gibi bir caba icerisinde oldugunu dusunuyorum. Iceriginde dogru olan mutlaka noktolar var ama dunya tarihine mal olmus hicbir hukumdarligin bu sekilde pervasizca dile getirilmesini pek dogru bulmuyorum.
Nisan 21, 2017, 10:53:24 öö
Osmanlı tarih kitaplarında ve tarihçilerinin pek çoğunun eserinde Türk "kaba ve yabani" demektedir. Osmanlı kendini bir ulus olarak saymamıştır(kuruluş dönemi hariç) Fatih'in en büyük hayali pek çok milletten olan insanlara hükmetmektir.. Alevi Türkmen katliamları tarihi kaynaklarda belgelidir ve olmuştur burada kimse uydurmuyor. Ayrıca benim bulunduğum boy Afşarlar Karamanoğulları Beyliğini destekledi diye Fatih veziri rum mehmet paşayı yollar ve bütün Karaman kılıçtan geçirilir. Olaylar üzerine daha sonra Fatih vezirin kafasını vurur ama iş işten geçmiştir. O devirlerin tarihçilerinden Aşıkpaşaoğlu eserinde onun için şöyle demektedir:
Rum Mehmet, yürüdü. Larende'ye vardı. Mescitlerini ve medreselerini yaktı,yıktı ve bozdu. Babasının evi gibi harap eyledi. Şehrin kadınlarını ve oğlanlarını soydurdu. Çıplak ettirdi. Larende'den gitti. Vardı,Ereğli'ye çıktı. Ereğli'nin ilini ve köylerini harap eyledi..."
Afşar boyu önceden alevi imiş ama sonra zorla sünniliğe geçirmişler. Kimse benden kalkıp da dedelerimiz demesin, sevgi beklemesin. Benim saygım yalnızca I.Murad'a kadar..
4548 Gösterim Kasım 29, 2015, 10:06:23 ös
3822 Gösterim Haziran 05, 2007, 02:09:20 öö
7342 Gösterim Aralık 17, 2007, 02:29:41 öö
20673 Gösterim Nisan 21, 2017, 10:43:05 öö
3557 Gösterim Aralık 13, 2012, 09:52:22 öö
6536 Gösterim Mart 04, 2011, 01:58:58 ös
1832 Gösterim Mayıs 09, 2009, 04:38:26 ös
6284 Gösterim Kasım 01, 2010, 11:52:51 öö
16776 Gösterim Aralık 05, 2010, 12:07:04 ös
2892 Gösterim Mart 07, 2013, 12:09:45 ös