Orada Bir Ülke Var Bize Çok Yakın: Yunanistan - İndigo Dergisi
KAPATKAPAT Gündem Kritik Sosyal Sorumluluk Politika Medya Sosyal Medya Hukuk Dünya Dış Politika Çevre Kapak Türkiye İstanbul Ekonomi Sektör Turizm Emlak Bilim Teknoloji Araştırma Felsefe Tasavvuf Eğitim Tarih Sağlık Spor Beslenme Güzellik Cinsellik Kültür Sanat İz Bırakanlar Sinema Tiyatro Müzik Resim Kitap Yaşam Astroloji Kişisel Gelişim Psikoloji İlişkiler Gezi Kadın Moda Çocuk Video ARA Cuma, Mayıs 19, 2017Giriş Künye Arşiv Tüm Sayılar Kategoriler Kapak Dosyaları Kurumsal Yayın İlkeleri Hukuki Şartlar Telif Kariyer Yazarlık başvurusu Editörlük Reklam İletişim English Abonelik İndigo Dergisi Gündem Kritik Sosyal Sorumluluk Politika Medya Sosyal Medya Hukuk Dünya Dış Politika Çevre Kapak Türkiye İstanbul Ekonomi Sektör Turizm Emlak Bilim Teknoloji Araştırma Felsefe Tasavvuf Eğitim Tarih Sağlık Spor Beslenme Güzellik Cinsellik Kültür Sanat İz Bırakanlar Sinema Tiyatro Müzik Resim Kitap Yaşam Astroloji Kişisel Gelişim Psikoloji İlişkiler Gezi Kadın Moda Çocuk Video Ana Sayfa Sayılar Sayı: 91 Orada Bir Ülke Var Bize Çok Yakın: Yunanistan SayılarSayı: 91 Orada Bir Ülke Var Bize Çok Yakın: Yunanistan YazarFigen Karaaslan -6 Nisan 2013 Paylaş
Yunanistan, denizin mavi rengiyle adeta özdeşleşmiş bir ülke. Denizin- gökyüzünün mavisiyle denizin köpüğü ve bulutların beyazı birleşerek, Yunanistan’ın mavi-beyaz bayrağını oluşturmuş sanki.
Bahsi geçen meşhur Drama Köprüsü yoktu, ben de bu küçük köprüde fotoğraf çektirdim:)
“Drama Köprüsü be Hasan dardır geçilmez be Hasan.
Soğuktur suları da Hasan, bir tas içilmez.
Anadan geçilir Hasan, yardan geçilmez be Hasan.
At martini de be Hasan dağlar inlesin
Drama mahpusunda be Hasan dostlar dinlesin…” [divider]
Dizeleri aklımda, koyuldum Drama yollarına…
Drama’da bu köprüden eser de yok, köprüden kimsenin haberi de yok. Köprü, ya çok önceden yıkılmış; ya yeri bilinmiyor ya da sadece bir efsane… Bilemiyorum ama Drama’da köprünün izine rastlamadım.
Noel zamanı gittiğim için şehirde geniş bir alana yayılmış, panayır alanına benzer Yunanların “Christmas Market” dedikleri bir yer kurulmuştu, oraya gittim. Christmas Market’de eğlence yerleri, standlar vardı. Bu standlarda hediyelik eşyalar, mumlar, takılar, hot dog, sıcak şarap, tatlılar, şekerlemeler ve denemediğim birçok yiyecek vardı. Özellikle çocuklu aileler, çocukları eğlendiği için daha keyifli gözüküyordu.
Şenlik alanında benim en büyük keyfim, fotoğraf çektirmek için yerleştirilmiş olan kardan adam- kardan kadın, Pontus kıyafetleri giymiş kadın ve erkek karton heykellerin, boş olan kafa kısmına kendi kafamı yerleştirerek fotoğraf çektirmek oldu. Daha çok çocuklara ve çocuk ruhlara hitap eden bu yer, benim içimdeki çocuğa da ulaşmış oldu böylece.
Drama’nın diğer bir eğlencesi de, şehirde kısa bir tur yaptıran beyaz trendi. Trene binmek isteyenlerin oluşturduğu uzun kuyruğa bir de soğuk hava eklenince, sıra beklemek istemedim ve tren gezisinden vazgeçtim.
Drama, Kavala’ya yakın olmasından dolayı birçok insan, keyifli vakit geçirmek için buraya geliyor. Drama’da birçok kafe-bar ve eğlence yeri var. Mekânların çoğunda Yunanca müzikler çalıyor. Yunanca müziği çok seven ben, bu sayede Grek müziğe doydum diyebilirim.
Türk kökenli nüfusun, Yunanlarla birlikte yaşadığı; Safranbolu evlerine benzeyen, güzel mimarisiyle beğenimi kazanan küçük bir şehir İskeçe…
Şehir, Noel ve yaklaşan yılbaşı sebebiyle ışıklarla bezenmişti. Yunanistan’ın geleneksel motiflerinden biri olan ışıklı kayık, Noel zamanında İskeçe meydanında sizi karşılıyor.
Yunanistan’da deniz çok önemli… Küçük sahil kasabalarında halkın en önemli geçim kaynağı deniz, yani balıkçılık ve deniz ürünleri. Antik Yunan Mitolojisi’nde yer alan denizlerin tanrısı Posedon’un kutsadığı denizden çıkan deniz ürünleri de ayrı bir lezzete sahip sanki…
İskeçe, gezdiğim şehirler içinde sokaklarında en çok insan gördüğüm yerlerden biriydi. Akşam saatlerinde gittiğim için çok etraflıca şehri gezemesem de, güzel mimarisi ve Arnavut kaldırımlı şirin sokaklarıyla insanı etkileyen bir yer. Sokaklarında gezerken şehrin bana hissettirdiği şey; Türk-Yunan kültürünün ortak etkisiyle farklı bir havaya sahip olan sokakların, bu kimliğini insana yansıtmasıydı.
İskeçe’den bir sokak…
Anadolu’nun güzel mimarisinin izlerini taşıyan kafeleri, restoranları, barları ve Arnavut kaldırımlı sokaklarıyla, insana Osmanlı zamanında bir Balkan şehrinde olduğunu hissettiren, İskeçe’nin sıcak sokakları keşfetmeniz için sizi bekliyor. Buradaki evlere bakarken ve bu sokaklarda dolaşırken aklımdaki tek düşünce; sılada olmadığım, evime yakın olduğumdu…
Ulu Önder Atatürk’ün doğduğu, İzmir’in ikizi kent Selanik… Sahil kenarında bir hat boyunca dizilmiş evleri ve dükkânlarıyla Selanik’in İzmir’den pek bir farkı yok. Uzaktan görülen kalesi, varlığıyla size İzmir’de olmadığınızı hatırlatıyor.
Selanik’e yılbaşı günü gittim. Bir hayli kalabalıktı. Yolda, Türkçe konuşan birçok Türk turiste rastladım. Selanik, Türk turistlerin gözdesi durumunda… Bunda Atatürk’ün evinin de payı büyük. Ancak, Atatürk’ün evi bir süredir tadilatta olduğu için ne yazık ki göremedim.
Acıktığımız zaman, kendimize yemek yiyecek bir yer ararken insanların, kalabalıktan sokaklara taştığını gördük. Yılbaşı olması nedeniyle her yer o kadar kalabalıktı ki! İstanbul’da yaşayan ve kalabalıktan haliyle sıkılmış olan ben, kendimi kalabalığın dışına attım.
Restoranların ve kafelerin önünde, bizim mangalcılar gibi mangal yakmış birçok kişi vardı. Çevrilen etin bizimkilerden tek farkı etin, kuzu değil domuz eti olmasıydı. Açık havada yapılan mangalları görünce kendi kendime dedim ki; “ne kadar da benziyoruz birbirimize…”
Yemek yemek için sonunda uygun bir yer bulduk kendimize. Oturduk, yemeklerimizi yedik ve bir çeşit Yunan rakısı olan çipirolarımızı içtik. Bu içki, küçük ve açık şişelerde size sunuluyor. Yan masadaki orta yaşın üzerinde yemeklerini yiyen ve sohbet eden Yunan gruba “Hronia polla” yani iyi yıllar diledik. Ve kısa bir sohbet ettik yan masayla. Nereli olduğumuzu sordular: Ben ve bir arkadaşım, “Türk’üz” dedik. Masadaki bir bey; “Kardeşiz biz” dedi. “Benim ailem Ayvalık’tan, arkadaşımın ailesi Edirne’den…” diyerek sözlerine devam etti. O zaman daha iyi anladım ki, bu benzerliğin en büyük sebeplerinden biri hepimizin Anadolu kanı taşımamızdı. Bu coğrafyanın havası, suyu ve toprağıydı mayamız. Aynı yerlerde doğmuş, yaşamış ve Anadolu kültürünün yıllardır kuşaktan kuşağa aktarılmasıyla süre gelen yansımalarının etkisindeydik. Bazılarının gözümüze sokmaya çalıştığı tüm ayrılıklara ve ufak tefek farklılıklara rağmen, Anadolu’nun ve Rumeli’nin çocukları, hepimiz kardeştik!
Yunanistan’dayken, bana soranlar oldu: “Nasıl buldun ülkemizi, beğendin mi?” dediler. Onlara hep aynı cevabı verdim: “Kendimi hiç başka bir ülkede gibi hissetmiyorum. Kendimi ‘evde’ gibi hissediyorum.” dedim. Türkiye’ye, İstanbul’a gelip görenler, ne demek istediğimi anladı. Türkiye’ye hiç gelmemiş olanlar kendimi evde hissetmemi büyük ihtimalle çok anlayamadı…
Orada bir ülke var, bize çok yakın! Gitmeli, görmeli ve o havayı solumalı… Güzel anılar ve duygularla ayrıldım Yunanistan’dan, tekrar gitmek üzere…
Yazıma, rahmetli Bülent Ecevit’in şiiriyle son veriyorum.
Bir Rum şarkısı duyunca gör,
Gurbet elde İstanbul çocuğunu…
Olmuşuz kanlı bıçaklı,
İçimizde şu deli rüzgâr,
İyilikler kucak kucak…
Bu sudan, bu tattandır ikimizde de günah
Bütün içkiler gibi zararı kadar leziz.
Bir sıcak deniz,
O, Boğaz’dan söz eder
Yunanlıyla kardeş olduğunu,
ETİKETLER:AtatürkBülent EcevitdramaDrama KöprüsüİskeçeSelanikSelanik KalesiTürk-Yunan ŞiiriyunanistanPAYLAŞ Facebook
Önceki yazıOlumsuz Düşünce Ruha Nasıl Etki Eder?Sonraki yazıTanrıça Serisi 3: Tanrıça’nın SembolleriFigen Karaaslanİstanbul’da doğdu ve İzmir’de büyüdü… Mersin Üniversitesi Seyahat İşletmeciliği, Yakındoğu Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık mezunu. İletişim Fakültesi’ni bitirdikten sonra reklam ajanslarında, birçok büyük firma için reklam kampanyaları hazırladı, reklam ve metin yazarlığı yaptı. Bir bilişim firmasında Editörlük yapıyor. Seyahat etmeyi, insanı içsel yolculuklara taşıdığını düşündüğü için seviyor. Bu sebeple fırsat buldukça bir seyyah gibi yolculuk yaparak; gördüklerini ve yaşadıklarını kendi sitesi; Seyyahca'da (www.seyyahca.com) yazarak, insanlarla paylaşmaktan keyif alıyor. Modern dans ve Latin danslarının yanı sıra Psikoloji ve Yaşam Koçluğu eğitimlerine katıldı. Almış olduğu bilgileri, şimdi diğer insanlarla paylaşıyor ve Yaşam Koçluğu eğitimleri veriyor. Doğada olmayı, tarihi yerleri gezmeyi, yolculuk yapmayı, okumayı, öğrenmeyi, araştırmayı, denizi, dansı ve dil öğrenmeyi seviyor. Hayatın, paylaşarak güzelleşeceğini ve anlam kazanacağını düşünüyor. İLGİLİ YAZILARYAZARA AİT DİĞER YAZILAR
Gündem Doğum günün kutlu olsun Atam! Gündem Derin Tarih dergisine toplatma kararı Gündem CHP’den Genelkurmay Başkanı Hulusi Akar’a Atatürk mektubu Gündem İlber Ortaylı’dan Atatürk’e hakaret eden Mustafa Armağan’a sert sözler Gündem Atatürk’e hakaret eden Süleyman Yeşilyurt ve Hasan Akar’a gözaltı kararı Gündem TVNet’e “Atatürk’e hakaret” soruşturması 140,153BeğenenlerBeğen1,364TakipçilerTakip et1,898TakipçilerTakip et12,497TakipçilerTakip et1,202AbonelerAbone
RöportajRichard Moore ile röportaj: Twitter’da mizahi dil çok etkiliEditor - 16 Mayıs 2017Dış PolitikaTrump Erdoğan’a sadece 20 dakika ayıracakEditor - 16 Mayıs 2017SağlıkAlerjik riniti önlemenin 5 yoluEditor - 17 Mayıs 2017AraştırmaÇalışan annelerin karşılaştığı sorunlar neler?Editor - 17 Mayıs 2017GündemCHP’den Genelkurmay Başkanı Hulusi Akar’a Atatürk mektubuEditor - 12 Mayıs 2017GündemHasan Tahsin: İzmir’de bir şehitGörkem Barındık - 15 Mayıs 2017GündemDoğum günün kutlu olsun Atam!Elif Aver - 19 Mayıs 2017GündemSoma: Kiminin ekmek kavgası kiminin yüz karasıElif Aver - 13 Mayıs 2017GündemErdoğan’ın korumaları ABD’de tekme tokatEditor - 17 Mayıs 2017GündemKılıçdaroğlu’na haksızlık mı yapılıyor?Erdal Kişioğlu - 14 Mayıs 2017