Güvercinin Kayıp Gerdanlığı |
-Kitaptan uyarlama olsada film ayrı değerlendirilmeli.
Bab’Aziz filminin Tunus’lu yönetmeni Nacer Khemir tarafından Güvercin Gerdanlığı kitabı “Le Collier Perdu de la Colombe„ ismiyle filme aktarılmış bundan yıllar evvel. Eserin içinde geçen bir öyküden yola çıkarak aşk’ı izah etmeye çalışmış usta yönetmen.
Güvercinin Kayıp Gerdanlığı olarak türkçeye çevrilen film, alışılmışın çok ötesinde ve hatta anlayabilen için çok derinlikli bir film. Yaşadığımız kurak hayatlara bir kaynak suyu. Bir izah, bir dikkat, bir yol işareti, bir anlam, bir anlatım…
Filmin başlangıç sahnesinde Endülüs’e ithaf edilen “Tekrar inşa edilen Endülüs zamanında taşıdığımız etek dolu taşlar ve bitmeyen umutlar vardı” Jacques Berque sözleri karşılıyor. Bitmeyen umutların, somutlarını taşıdığımız bir Endülüs’e çekiyor dikkatimizi; sahi var mı bir imar niyetimiz, niyetlerimizin somutları, ya bitmeyen umutlarımız, atacak taşlarımız var mı? Gitmeye niyetimiz var mı, ya aramaya? Talip miyiz, talipli miyiz?
Cevaplara dikkat kesilmeyelim, film de “cevabı” yöneltmiyor zaten, bazen soru oluşturmak bile yeterlidir, izafi cevaplardan çok sorulabilen ruhlar ehemmiyet taşır çünkü sorular varlığa bir kanıt, bir ispattır.
Neyin, ne için olduğuna nazar için, bulabildiğimiz bir su birikintisinde en azından aksimizi görebilmek için, kendimize şahid olmak için izlenmeli.
| Cemile Bayraktar
Kategori: Replik Gibi