Unutma.. | Ali Mazılıgüney
Tarih: 13 Nisan 2014 | Yazar: Ali Mazılıgüney | 2.330 Kez Okundu | Yorum Yapılmadı | Google
Adınla başlıyorum satırlarıma, unutma.
Ne olacak şimdi biliyor musun.. Bana kurduğun cümleleri şimdi ona kuracaksın. Bana aldığın hediyelerden ona alacaksın.. Benimle gezdiğin yerleri onunla birlikte gezeceksin.. O mutlu olacak. Kısa sürede yaşadığı “aşk”ıyla birlikte yüzü gülecek. Peki ya senin? Hiç öyle olmayacak!
Sevgi sözleri kurduğunda sen de karşılık vereceksin. Aslında yeni adım attığın için farkında olmayacaksın sana verdiği zararın. Sana “canım” diyecek, senin “canın” yanacak. Akşam yatacaksın rüyalarına gelecek. Geceleri uyanacaksın. Aklına gelecek. Odana geçeceksin aklına gelecek. Yemek masasına geçeceksin aklına gelecek. Her ne kadar her şeyi yakıp atmış olsan da, kalbini söküp, atamayacağın için hiçbir şeyi atmış olamayacaksın. Dokunacak her defasında yüreğine yüreğine.
Yaşadığın şehrin sokakları dar gelecek unutma. Her ne kadar yanında bir başkasıyla yürüsen de aynı caddelerden geçeceksin, aynı kaldırım taşından yürüyeceksin. Kapıyı her açışında arkasında mazini bulacaksın. Olur olmadık zamanda karşına çıkacak hayaller. Televizyonun karşısında uzanmışken dokunacak sana, yolda yürürken kokusu gelecek burnuna. Unutamayacaksın. Her ne kadar kendini alıştırmış olsan da “onsuzluğa”, geçmişinden kopamayacaksın. “Vicdan”ın rahat ettirmeyecek seni. Unutmuş gibi yapabilirsin, çok normal. Ama olamayacak. Çünkü her şeyin bir bedeli vardır, unutma. Sen o bedeli, geleceğinle ödeyeceksin, hatırla.
Güzel sözler duyacaksın, canımlı cicimli böceğimli kelimelere boğulacaksın. Hoşuna gidecek. Çünkü buna ihtiyacın olduğunu düşüneceksin. Bunu hakettiğini düşüneceksin. Ama geçici olacak. Çünkü başlangıçta her şey güzeldir. O da öyle olacak. Ama sen devamını getiremeyeceksin. Yaranın kapanması için, yarabandı kullanıyorsun. Ama unuttuğun bir şey var, yanıklara yarabandı kullanılmaz. Kullanırsan eğer, mikrop kaparsın. Unutma.
Şimdi şans dile kendine. Çiçeklere boğul, yeni gelen bahar mevsiminde. Yapraklarını say papatyaların, şansını arttır yoncaların. Önünde sadece baharın var unutma. Sonra kış çökecek üstüne. Günden güne öleceksin sen de. Ve ne vakit gireceksin çiçeğin bittiği yere, işte o zaman çökecek azap melekleri ensene. Hesabını veremeyeceğin işlere kalkıştığını şimdi bilemesen de, bildirecekler senin bedenine.
Sen şimdi gül sevgili. Sen şimdi mutlu ol. Başka tenlerde aradığın mutluluk seni günden güne daha da yıpratacak, unutma! Ve aldığın “iyi insan”ların “ah”ı, nefesi ensende değil sonsuza dek “yüreğinde” olacak, unutma!.