Toplumdaki asıl bölünme: Şenlikli bir toplum isteyenler ve istemeyenler | Yankı Yazgan
9 Nisan 2019	/	406 views
‘Gülme ve kahkaha aynı değildir, kahkaha karşıtı siyasetçi onu kastetmedi’ diyecek olanlar, kahkahaya karşı ancak ölçülü neşe ve tasdikli şenliklere açık olduğunu da ekleyebilirler. Şenlik sevmezlik ve neşe düşmanlığı özgürlük karşıtlığının doğal bir parçasıdır. Kahkaha atanlara sinir olmakla kalmayıp, onların haysiyetleri hakkında hüküm kesenlerin bu konuda özellikle kadınlara takılmalarına şaşmamak lazım. Bu herkesi terbiye etme merakı basitçe bir ‘gericilik’ ya da ‘yobazlık’ ile açıklanamayacak denli evrensel bir yana sahip.
Yaşanan dürtü kontrolü sorununu kadınların erkeklerdeki dürtüleri hareketlendirmesine bağlama konusunda sağda olduğu kadar sol’da da epey taraftar bulabilecek bu siyasetler üstü yaklaşıma değişik yazarlar değindi (özellikle Selçuk Candansayar’ın yazısı ve gazetenin ilk sayfasındaki fotoğraf meseleyi sahici bağlamına oturttu).
Ağlama ve gülme iç içedir
Gülün Adı’ndaki ihtiyar keşiş Jorge “Gülme bedenimizin güçsüzlüğüdür” diyerek gülmeyi lanetlerken gerekçesi ‘korku’ severliğidir. Çünkü “gülmek bir köylüyü korkudan kurtarır. Ama yasa korku aracılığıyla kendini kabul ettirir.” Gülme bir korkuyu yok etme sanatı haline gelirse, “biz günahkar yaratıklar tanrısal bağışların en sağ görülüsü ve seveceni olan” bu korku duygusundan kurtulursak neler olur dünyamızda? Yasa nasıl hükmünü sürdürür?