Gemisini Kurtaran Kaptan! / Güncel / Milliyet Blog
İnsanlar toplumlarla yaşarlar. Toplumla yaşayanlar, toplumun bireylerine sorunlarına duyarsız kalamazlar. Toplum; bir bedende yaşayan milyonlar demektir.
Bir beden doğar, doğurtulur, emekleme döneminden sonra yürümeye koşmaya başlar. Aklı da bedeniyle beraber orantılı olarak gelişir ya da gelişim durur, gerileme yozlaşma başlar. Beden diyen beyin ben demeye başlar da ayaklarını unutur, kalbini ihmal eder, beyin başka der, kalp başka der, ciğer başka, kol başka…
Yozlaşmaya, gerilemeye başlayan toplumların bedenen gelişimine zıt beyin ve bedensel yetenekleri yeterlilikleri daha az gelişir ya da gelişimi tamamen durur.
Zihinsel algılamalar zayıflar, beceriler düşer. Zevkler değişir. İnsanlar birbirlerinin sorunlarına duyarsız kalırlar. Kötüler iyilere örnek hatta liderlik etmeye, yatanlar, çalışanlara patronluk etmeye, soran zihinler sormamaya, doğru soruları sormamaya, soramamaya başlar. Çünkü soru sormayı öğrenememiş olduğundan soru sormak için dahi bilmek gerekir.
Matematiksel yetiler düşer, yorumlanmaz olur. Filleri karıncaların doğurduğuna dair masallar, ya da karıncaların filler için çalışması gerektiğine dair masallar din haline gelir.
Az çalışıp çok yiyebilenler, çok çalışıp yiyebilenler birlikte mutlu mesut yaşarlar. Kardeş kardeşe güvenmezken, başkalarına daha çok güvenir hale gelir. Cesur ama cesurluğunun kaynağı cehaletten ötürü olanlarla cehaletten beslenenler birlikte âlimleri susturur ve kovalarlar.
Doğanlar, doğurtulanlar kadar da şanslı değillerdir. Onlar doğumlarını da anlamazlar, ölümlerini ve yaptıkları fiillerin neden sonuçlarını da anlamazlar. Değerleri ellerine verilen, önlerine örnek diye sunulanlar kadardır. Hayat güzeldir, hoştur.
Bedende ağızla yenilir, ağızla söylenilir, doğanlar beyinleriyle belki düşünürler de doğurtulanlar hep mideleriyle düşünürler. Balıklar ağdaki yeme koşar ava yeme av olurken beden bir toplumsa ve de doğmamış doğurtulmuşsa birçok şey de miras olarak kendine sunulmuşsa keyif de sefa da bedendeki bene.