Registannâme’nin Öyküsü « Caner Fidaner'den
Taşınmayı sevmesem de o bahaneyle kitapları derleyip toplamak hoşuma gider. Her seferinde dolapların, çekmecelerin diplerinde, kaybolduğu için uzun süredir üzüldüğüm kitaplar elime geçer çünkü. Ancak bu kez farklı bir şey geldi başıma. Mart ayının son haftasıydı, ben bir yandan taşınma günü yağmur yağarsa ne yapacağımı düşünürken bir yandan da kitaplarımı kolilere aktarıyordum. Eski dostları teker teker elden geçiriyor, birbirlerine vurarak tozlarını silkeliyor, hatta bazılarının sayfalarını şöyle fırt fırt diye hızla çeviriyordum ki Görünmez Kentler ile Yüzyıllık Yalnızlık’ın arasından daha önce hiç görmediğim ufak tefek bir kitap çıktı. Bütün kitaplarımın kapaklarını ezbere bilirdim ama buncağızı hatırlayamamıştım, anlaşılan hiç okumamıştım da. Kitaplığımın bu yeni konuğu ele pütürlü gelen samanlı kâğıda basılmıştı. Hem eskiydi, hem de yıpranmış görünüyordu. Üst kenarın tarazlı haline bakılırsa alındığında kapalı olan sayfalar, bıçak niyetine kullanılmış tarak gibi bir şeyle açılmış olmalıydı. Öteki sayfalardan biraz daha kalın bir kağıda basılmış olan kapakta resim de yoktu, çerçeve de; yalnızca ortada iki sözcük okunuyordu, iri harflerle “Registannâme” ve onun altında biraz daha küçük “Hikâyeler”. Yazarı, çevireni, basımevi, basıldığı yıl… Bütün bunları boşuna aradım. İç kapağın arka sayfasında on üç öykü adı sıralanmış, karşılarına da sayfa numaraları yazılmıştı. Böyle eski kitaplarda pek “içindekiler” bulunmadığından bu liste beni şaşırttı. Yüze yakın sayfanın tümünü gözden geçirdim, sahibine ya da kullanan kişiye ait olabilecek bir not, imza ya da herhangi bir karalama bulamadım. Registannâme’nin nasıl olup da kütüphaneme girdiğini hiç mi hiç anlayamamıştım. Sonunda çok değerli olabilir diye bu kitabı bir süre hiç kimseye göstermemeye karar verdim.
Meraklısına not: Bu öykü beşinci Nihat Akkaraca Öykü Ödülü yarışmasında yazarına ikincilik getirmiştir. Jüri gerekçesini şöyle açıklamıştır: “Öyküsünde çoklu bakış açısını işaret etmesi, göstergelerarası göndermelere ve akıcı dile sahip olması, dilin tüm değerlerinin içtenlikle kullanılmasını öncelediği için.” Yarışmanın sonuç tutanağı burada. Reklamlar
21/08/2014 - Posted by	canerfidaner |
Öyküler	2 Yorum	»
Edebi türlerin en zorunda, Öykü sanatında ne güzel yetkinleştiniz. Sizi mutluluk ve gıpta ile takip ediyorum. Sevgiler…
21/08/2014 | Cevapla	Çok teşekkürler sevgili Cihat… 🙂
29/08/2014 | Cevapla	Bir Cevap Yazın Cevabı iptal et	Yorumunuzu buraya yazın...