Musul Şarabi Güvercinleri – Muhsin Yazıcı
160 km hızla 200 metrede uçabildikleri bilinmektedir. Ömürleri ortalama 12 yıl kadardır. Fakat 12 yılın 8- 9 yılı filo güvercini olarak performans sergileyebilirler.
Şarabi güvercinler 7. aydan sonra çiftleşmeye hazır hale gelirler. Çiftleşme döneminde erkeği eşine 4 ila 6 gün kur yapar. Bu süre dişinin istekli olmasına göre 3- 5 gün gibi kısa bir süre de olabilir. Bir çift damızlık şarabi bir yılda en az 120 litre su tüketmelidir.
Dişi şarabi genel olarak 2 yumurta bırakır nadir olmakla birlikte bazen 3 yumurta bıraktığı da olmuştur. Şarabiler için yumurtladıktan sonra kurlaşma süresi biter ve kuluçka dönemi başlar.
Kuluçka dönemi 19 ila 23 gün sürebilir. Bu süre zarfında anne ve baba güvercinler kuluçkaya değişmeli olarak yatarlar. Yavru şarabiler yumurtadan çıktıklarında yaklaşık 11 gr ağırlığında olurlar. 7. günde kiloları 60- 70 gr’a kadar çıkar.
14. günde 170 grama kadar ulaşabilirler. 40 günlük olana kadar şarabi yavruları anne ve babalarından uzaklaştırılmamalıdır.
Bu süre boyunca anne şarabi onları güvercin sütü olarak bilinen kursağından salgıladığı protein ve yağ miktarı yüksek, koyu krem rengi gıda ile besler. İlk haftadan sonra anne şarabi kursak sütü yanında kursağında hafifça ıslatılmış ”dane” denilen yemlerle beslemeye başlar.
Yetiştiricilerin en çok kullandığı dane yemler ise, Mısır, mercimek, bezelye, buğday, darı gibi baklagillerdir. Pirinç güvercinde ishali keser fazla verilmesi kuşun kabız olmasına neden olabilir. Şarabi yavrusunun doğumundan sonraki bir hafta içinde muhabbet kuşu yemleri de verilebilir.
Kışları her gün mineralli güvercin taşı ile yazın güvercin kumu verilmelidir. 1 aylık periyotlarla balık yağı da verilebilir. Kışın suya katılacak 1 tatlı kaşığı kadar bal ya da pekmez soğuğa karşı dirençlerini arttırır. Yine arada bir içme suyuna katılacak olan bir tatlı kaşığı elma sirkesi parazit ve bakterilerin oluşumunu engeller.
Renkleri dışında bütün özellikleri aynı olan Şarabi ve Portakal’ı tek başlık altında değerlendirmeyi uygun bulduk. Arapça konuşulan ülkelerde kırmızı renge “ahmar”, sarı renge “asfar” denilmektedir. Şarabi ve Portakal dediğimiz güvercinlerin de Irak’ta ahmar ve asfar şeklinde adlandırıldıkları bilinmekle birlikte, bu adlandırmanın farklı ırklardan aynı renk güvercinler için de kullanıldığını belirtmek lazım.
Arabi ve Portokallar orta boy güvercinlerdir. Geniş göğüslüdür. Başları yuvarlak ve düzgün biçimlidir. Alın gagadan itibaren biraz dik ve bombeli biçimde yükselir. Gözler ve göz irisleri yuvarlaktır. Gagaları başları ile orantılı ölçülerde normal uzunluktadır. Kanatlarını kuyruk üstünde taşıyan bu güvercinlerde, bacakalar orta uzunlukta ve paçalıdır. Paçaları geniş ve uzun olmaz. En çok tırnaaklarına kadar uzamalıdır. Kuyruk telekleri 12 tanedir. Künye ölçüsü 9 mm’dir.
Kendilerine özgü bir renk yapılanmaları vardır. Baş, boyun ve kanat kapakları kaplama biçiminde renklidir. Bu renk Şababiler de kırmızı, Portakallarda sarıdır. Renkli bölümlerin düzgün olması ve açıklı koyulu bir görünümde olmaması gerekir. Kanat telekleri, kuyruk telekleri ve paçalar ise beyazdır. Bu beyazlık biraz kırık bir tondadır. Beyaz güvercinlerin beyazı gibi değildir. En önemlisi bu güvercinlerin kanat telekleri aynı Filo uçucularından Nakışlı ırkında olduğu gibi nakışlıdır. Nakıştan kastettiğimiz teleğin yarısının kuşun kendi renginden yarısının ise beyaz olmasıdır.
Kuşun kanat telekleri açıldığında bu durum daha net olarak görülebilir. Nakışlı teleklerin düzgün yapılanması ve rengin kanat teleklerine düzgün dağılımı kuşun değerini arttırır.
Kuyruk teleklerinde ise nakış ve kuyruk bandı bulunmaz. Kuyruk telekleri arasında renkli telek olması önemli bir hatadır. Aynı şekilde paçalarda da renkli tüy bulunmamalıdır.
Kuşun bel üstü denilen bölümü beyaz olmalıdır. Gözler açık renk ve parlak olmalıdır. Gaga ve tırnaklar kemik rengi dediğimiz biçimde olmalıdır. Siyah leke ve gaga ucunda siyahlık hata olarak değerlendirilir.
Önceki GönderiPanik önlem almayı engelliyor
Sonraki Gönderiİbretlik hikaye: Robert Koch