Muhammet Güzel Ah ulan mavi ah!
12 Ocak 2020 - Pazar 15:36 Bu yazı 150 kez okundu
Balkona çıktım baktım, gök yüzünde hiç yıldız yok. Ayaz mı almış saklamış mavinin ötesine, tam tepemize çanaklanan dolunay mı perdelemiş maviden başka her şeyi. Bizim yaylaya baktım orda duruyor. Güneye baktım Hıdırlık tepesi yerinde. Ay, dolunay da olsa hilal de olsa hep güneyden geçerdi. Bugün neden tam tepemizde. Birisi, sanki kuzey kutbuna varıp, güneyden saplanıp kuzeyden çıkan, o adına eksen denen kazığın ucunu bize doğru biraz daha itelemiş.
Kim oynadı acep Dünya’nın şakülüyle, diye göğe bakınırken, Akdeniz’in kıyısında, yıldızlı zemherilerin ayazına küçücük kepeneğimi kalkan edip, Ağabeyimle koyun örümeye gittiğim geceler depreşip süzüldü anılarımın arasından.
Sonra biten göç, satılan koyunlarımız, köylüleşmeden savrulup yittiğim kentler… çoğu zaman içime sinmeyen kentler… çoğu zaman içlerinde sindiğim, saklandığım kentler… Beni kentli yapmayı başaramayan kentler…
Köylü olamamıştım ya kentli de olamadım. Hep takılı kaldı bir yanım Yörüklükte. Birileri özgürlük dedi mi bir gözüm dağa bakar bir gözüm denize. Yani yüreğimin bir şakı yayla diye, bir şakı seyil diye atar.
Doğduğum söylenen yayla yalnızca bir konak uzakta da olsa, yarı gurbetçiyim Antalya’mın uzağında.
Haberlere bakıyorum, Antalya kaynaklı olanlara özellikle. Haberlere bakmıyorum da bakınıyorum belki. Tanıdık bildik çevrelere telefon edip gelecek yanıtın beynime, kağnı gıcırtısı gibi saplanacağını bile bile, bizim partide ‘kongreler’ süreci ile ilgili haber almaya çalışıyorum. “Dedikodular geldiği” anlatılıyor. “Belediye başkanlarının delege listeleri hazırladığı” söyleniyor. Bu partinin il, ilçe yönetimleri yok mu acaba diye bilgisayara koşuyorum. İnternetten bakıyorum ilde de tüm ilçelerde de parti teşkilatlarımız var. İnanmazsanız bir de siz bakın. Google’da bile var.
“İl, ilçe yönetimine aday olanların, mahalle delegelerini ziyaretleri sırasında bazı delegelerin adaylardan geleceğe yönelik vaadler talep ettiği, hatta bir tanesinin, çamaşır makinesi istediği” söyleniyor. Aklımda kıl bir soru: Ulan madem seçilebilmek için, kim bilir kaç çamaşır makinesi rüşvet vereceksin, neden kongre delegesi listesini belediye başkanının egemenliğine teslim ediyorsun?
Üşüyorum. Göğün mavisi ortasında dolunayla öyle nazar boncuğu gibi pırıl pırıl değil artık. Birileri yalnız dünya ekseninin değil, küfür dağarcığımın sırımıyla da oynamış belli ki. Kendimi içeri atıp düşünmeye çalışıyorum.
Kırk yıl bir ömür eder mi? Kimine göre bir ömür, kimine göre dün. Gördünse, tanıklık ettinse, yaşadınsa acısını, sancısını, utkusunu, sevincini ense kökünde kah sızı, kah utku olarak duyumsadınsa, henüz kurumamış bir ter damlası gibi yapıştıysa iç göyneğine, yargınının tam ortasında cıs ediyorsa ikide bir: daha dündür, bugündür, şimdidir…
Yakın zamanda; bir ömür kadar yakın zaman, dün kadar yakın zaman, daha bugün gibi yakın zamanda, CHP’liyim demenin gurur olduğu zamanda da, CHP’liyim diyebilmenin yürek istediği zamanlarda da yani delegeliğin bazen yük bazen yüreklilik olduğu zamanlarda, Partinin iktidara gelebilmesi için çalışacak, çevresinde sevilen, etkili, gayretli insanları delege seçmeye çalışılırdı. Partinin yerel yönetimi ya da muhalifi gruplar elbette ayrı ayrı adaylar önerirdi. Ama görüntüde bile olsa be adam!.. görüntü de bile olsa, partinin iktidara yürümesine omuz verecek insanlar seçilirdi.
Yanılınır mıydı? Elbette… Tüm delegelerden ‘Partim iktidara gelirse ülkeme ne verecek’ diye düşünenler vardı, ‘Yanaşacağım adayın partisi iktidara gelirse bana ne verecek’ diye düşünenler de vardı. Ama bu delegeleri partililer seçiyordu. Doğrusuyla, yanlışıyla parti içindeydi. Şimdi; ‘delege ağaları’ vardı diyecekler çıkacaktır. Delege sistemini, hiç kimsenin onaylamadığı delege ağalığını yıkıyoruz diye değil, kendilerine bağlı ‘maraba’ gruplar oluşturup parti içinde ağlık kurmak için kirletenlere söylüyorum: Ulan, hiç olmazsa ağaydılar ‘dayıbaşı’ özentileri değildiler.
Etiketler: Ah, ulan, mavi, ah!,
Ayranım ekşi, köpeğe dökerim
Esselamun bienvenidos ya kıyamet kopmazsa