Saçların… Saçların bir deli rüzgar, içimde esen dışıma taşan. Saçların bir mucize , içimdeki fırtınalarımdan sağ çıkan. Saçların bir hayal beni benden alan… Saçların..Mis kokuyorsun.
Ellerin. ..Ellerin derdime derman, yaralarıma merhem. Ellerin minicik . Ellerimi ısıtıyorsun.
Gözlerin… Bana ben gibi bakıyorsun. Aynada kendime bakar gibi. Güldüğünde içime, sıcacık bir sevgi, kocaman umutlar ve dünyanın her şeye rağmen güzel olabileceğine dair inançlar doluyorsun.
Burnun sanki biraz bana benziyor. Kusurlarımı sevdiriyorsun.
Sesin bir melodi …Umut veriyorsun. Sen bağırarak ağladığında ben küçük diline, damağına ve dişlerine bakıyorum. Ne kadar da muntazam yaratılmışsın. Şükür sebebim oluveriyorsun.
Kirpiklerin …Oysa bir kıl sadece ama uyurken nasıl da güzel oluyorsun. Aralandı mı gözlerin güneşim olup içime doğuyorsun.
Ayakların avucumda … Sıcacık. Ellerimden tutup beni ayağa kaldırıyorsun. Hiçliğime kimse, kimsesizliğime yoldaş, yoluma yolcu, yolcuma dua , duama amin oluveriyorsun. Amin deyip ellerimi yüzüme sürüyorum. Saçların …Saçların takılıyor gözlerime. Saçlarını neden hiç taratmıyorsun?
Öfken bile aynı ben..
Hani o deli yanım var ya… Ah o deli yanım. Öfkende bile ben varım.