Bir ''Hayvan Empatı'' mısınız? | Ege Life | Ege'nin Tek Dergisi
Bir ''Hayvan Empatı'' mısınız?
Her birimizin sahip olduğu şifa ve mükemmellik, kaynağından hedefe yol almak için; bizim sevgi ve doğruluk dolu bir kalple, güç kazanmamızı bekler. Güvensizlik, sahtekârlık ve inançsızlık sahne aldığında, ilahi olan ile ilk bağlantıyı, hassas insanların iyilik eylemleri sağlar. Hassas insanlar, bitkilerin ve diğer canlıların enerjisini algılamakta ve onlarla empati kurabilmektedir. Bazen bu empati, karıncalardan, minik böceklere, kanca ağzında iken çırpınan bir balığa gösterilen hassasiyete uzanır.
Gerçek bir ''Hayvan Empatı' sıklıkla şunları düşünecektir:
1) Evcil hayvanım ne düşündüğümü veya hissettiğimi biliyor. 2) Evcil hayvanımın ne düşündüğünü bilmeyi istiyorum. 3) Sıklıkla, dışarıdaki diğer hayvanlar kuşlar veya böceklerle dahi konuşmaya başladığımı fark ediyorum. 4) Bir hayvanın gözlerine bakıyor ve bir ruh gördüğümü düşünüyorum. 5) Galiba hayvanları bazen insanlardan çok seviyorum. 6) Kelebek, tavşan, güve, kuzgun, çekirge; mutlaka tam bana ihtiyaçları varken onlara rastlıyorum. 7) Evcil hayvanlar kedi, köpek; yavru olsun olmasın, beni bulur ve beni kendilerine veya kendime yardım etmem için bulurlar. 8) Ben onları değil, aslında onlar beni evlat ediniyor olabilir mi? 9) Vejetaryen/Vegan olmalıyım. 10) Hayvansal ürünleri yedikten sonra üzgün, kızgın veya endişeli hissediyorum. 11) Hayvan istismarlarının tümü ile savaşmalıyım.
Bazı empatlar ise, anne ineğin sütünün buzağısından çalındığının üzüntüsünü yaşar, kimi hayvanların üç yaşındaki bir çocuk zekâsına sahip oluşu gibi bir bilgi dahi zorludur. İnternet ağı, sosyal medya ve basın- yayın sayesinde, kaz tüyü kullanımı, kürk eldesi, kaçak avcılık, kışa girerken sayfiye semtlerine bırakılan evcil hayvanlar, su parkları, sirk hayvanları, hızlı özensiz kesimhaneler veya fayton çeken atların sorunları gibi örneklerle, daha fazla hayvanın haklarının acilen aranabilmesi ümit vericidir. Sırf süs olsun diye papağan veya kuş besleyen ve kanatlarının özel bir bölümünü uçmasın- kaçmasın diye kestirenler tekrar düşünmelidirler.
Son günlerde duyarlı herkese büyük keder veren inanılmaz Avustralya yangını koşullarında, kaybedilen 500 milyondan fazla hayvanın ve onlarca insanın üzüntüsü taze iken; alınan yeni bir haber, Güney Avustralya'daki su tüketen vahşi develerin öldürüleceği yönündeydi. Yazık ki, hiçbir ülke bu olaya müdahil olamıyordu, Aborjin liderlerin emriyle 10.000'den fazla deve, helikopterlerdeki profesyonel atıcılar tarafından itlaf edilecekti. Çünkü deve toplulukları su arayışı içine girerek, mülkleri istila ediyordu. Ayrıca, bu hayvanların, geviş getirirken, yılda bir ton karbondioksite eşdeğer, metan yaydıkları için, küresel ısınmaya katkıda bulundukları söylenmekteydi. Ülkenin genelinde, toplam 1,2 milyon olduğu tahmin edilen deve nüfusundan öldürülenlerin karkasları, yakılmadan veya gömülmeden önce kurumaya bırakılacaktı. Develer, 19. yüzyılda Hindistan ve Afganistan'dan Avustralya'ya nakledilmiş, taşıma ve inşaat işleri için kullanılmıştı.
Halk ve aktivistler, başbakanı iklim değişikliği ile mücadele politikalarını önceden yürürlüğe koymaya çağırmış; ancak başbakan, ülkenin kömür endüstrisini küçültmeyi reddetmiştir. Tüm hayvan popülasyonlarını tehlikeye atabilecek yangın ve müthiş kuraklık ile, okaliptüs yapraklarında nem kalmamış, yeraltı suları yetersizleşmiş ve bu yüzden yavaş hareket eden koala gibi hayvanlar, dehidrasyon, yanık ve hastalıktan ölmeye devam etmektedirler. Avustralya, Dünya'nın en büyük kömür ve sıvılaştırılmış doğal gaz ihracatçısıdır.
Materyallerle kurduğumuz çeşitli ilişkiler; nesnelerle, hayvanlara sahip olmamız, bitki ve hayvanlar üzerinde her türden haklara sahip olduğumuzu sanmamız, bunun bize güç verdiğini düşündürmemeli. Hele ki söz; insan, çocuk ve kadın haklarına uzanacak olursa, sözün bittiği yere gitmemek için; anlayışa, merhamete, bilgelik ve empatiye ihtiyacımız büyük olacak.