BİRAZ MAHÇUP, BİRAZ MAHZUN… VE MASUM..
Written by Sevgi İLİŞ
Bazı coğrafyalar hakikaten şanssızdır.
Bitiktir, yeniktir orada açan çiçek dahi. Yaşamak denilen vahşet ininde sabrın selameti es geçmiştir buraları…
Bir karaltı beliriyor ve gittikçe yaklaşıyor bana.. Belirsizlik netleşiveriyor.
Ve tanımaya başlıyorum onu… Kırık Türkçesi kırık tebessümüyle bütünleşiyor. Ona üç sıfat yapıştırıveriyorum hemen: Biraz mahçup, biraz mahzun… Ve masum…
On iki kardeşlermiş öğreniyorum.Babası iki evlilik yapmış, onu da öğreniyorum.Ve kendisi ikinci evlilikten dünyaya gelmiş.Diğer kardeşleri için “üvey” denmesi zoruna gidiyormuş.Çünkü üvey kelimesi çirkinmiş, hoş değilmiş.O kardeşlerini ayırmadan severmiş.Abileri ve ablaları evliymiş.Yeğenlerini çok severmiş.Bunun çok yoğun ve değişik bir sevgi olduğunu söylüyor.
İsmi Zozan… 20 yaşında. Şırnak, Silopiliymiş.İstanbul’a okumak için gelmiş.Memleketini çok sevdiğini ama oraların cehenneme döndüğünü anlatıyor.Hergün insanların öldüğünden, öldürüldüğünden bahsediyor.
Ona, onu en mutlu eden şeyi soruyorum.Duruyor önce… Sonra gülümsüyor. “Öğleden sonra, akşam serinliğinde evin damına çıkıp yüksek tepeler ardından Zaho’yu izlemek” diyebiliyor. Irak’a bağlı olan bu sınır şehri ona sonsuz ve fantastik gelirmiş küçüklüğünden bu yana, öyle diyor.
Bomba seslerinin içinde büyümenin ne zor olduğunu ve bir zamandan sonra buna alıştığı için artık bu sesin kulak dahi tırmalamadığını söylüyor.Doğuda çocuk olmak zor…
Bir düş furyasında yaşıyoruz. Zozan gibi binler geçiyor hergün gözlerimizin önünden.. Farklı insanlara ait farklı hikayeler… Mesele Zozan ve coğrafyası değil.. Zozan’ın kim olduğu, kişiliği, ideolojisi vs. de değil. Mesele insanlar ve hikayeleri aslında.
İnsanları saçının rengi, sesinin tonu gibi onlarca özelliğiyle bütünleştirebiliriz; bu en basitidir. Doğar doğmaz bir isimle süsleyebiliriz bir bebeği mesela.
Kimlik, ünvan, mertebe, lakap.. Bunlar sadece ilgilendiğimiz kısmı mı? Ya hikayeleri..
Metrobüste, yolda, hastanede, şurada burada… Hergün onlarca hikayeye rastlarız; sadece insana değil.
Çözmek, çözebilmek, tanımak bize verilmiş en güzel yeteneklerden. Merak ve öğrenebilmek de öyle. Bunlara sahipken güzel herşey… Zaman varken, sağlık varken…
Yeni hikayelere.. Görüşmek üzere.. Düş’le kalın.
Latest posts by Sevgi İLİŞ (see all)
BİRAZ MAHÇUP, BİRAZ MAHZUN… VE MASUM.. - 2 Şubat 2016
Kitap Değerlendirmesi: Biri Sizi Gözetliyor
Savaşın Ortasında Dünyanın Doğusunda
mühim meseleye: hadi ordan!
Norveç’te Binlerce Kişilik Muhammet Karikatürü Etkinliği
Erkeklere Huri, Kadınlara Nuri mi?
Bir Demet Palavra