Yaratılış Gerçekliği by Murat Uhrayoglu by Murat Uhrayoglu - Read Online
Length: 786 pages8 hours
Publisher: eKitap ProjesiReleased: Jun 2, 2016ISBN: 9786059654326Format: book
Yaratılış Gerçekliği - Murat Uhrayoglu
EVRİM TEORİSİ & YARATILIŞ GERÇEKLİĞİ
Copyright 2009 Murat Uhray.
Evrim Teorisi’nin tüm canlıların yapısını açıklayabilecek kadar geçerli bir teori olup olmadığı son zamanlarda oldukça çok tartışılıyor. Özellikle Evrim Teoorisi’nin ortaya atılmasında temel etkiye sahip olan kanıtlar üzerinde durularak tüm bunların canlıların kompleks yapısının tümünü birden açıklayıp açıklayamayacağı sorusunun yanıtı aranmaktadır. Bu çalışma aynı zamanda, son zamanlarda, özellikle Richard Dawkins’in yayınladığı yaratılış karşıtı fikirlere ve son zamanlarda yükselişe geçen Materyalist/Ateist çerçevede gelişen Evrim tartışmalarına da Gerçekçi bir Cevap niteliğindedir..
ARİSTOTELES’TEN SONRA BİYOLOJİ
İSLÂM DÜŞÜNCESİNDE BİLİM VE BİYOLOJİ
İSLÂM DÜŞÜNÜRLERİNDE ‘EVRİM’ FİKRİ
YUNUS EMRE’DE ‘EVRİM’ FİKRİ
HZ. MEVLANÂ’DA ‘EVRİM’ FİKRİ
SAİD NURSÎ VE RİSÂLE-İ NUR’DA ‘EVRİM’ FİKRİ
ORTAÇAĞ HRİSTİYAN DÜŞÜNCESİ VE BİYOLOJİ
KOPERNiK - KEPLER – GALiLE SÜRECİ VE KİLİSE’NİN BİLİM’E KARŞI GÜCÜNÜ YİTİRMESİ
DESCARTES – MATEMATİK -MEKANİST YAKLAŞIM VE NEDENSELLİK
BERGSON, HOLBACH VE MEKANİST YAKLAŞIM
LEIBNIZ, FELSEFİ VE EZELÎ UYUM
HUME VE TASARIM DELİLİ
KANT, NEDENSELLİK, TASARIM DELİLİ VE BİYOLOJİDE METOD
WILLIAM PALEY, SAAT VE USTASI ANALOJİSİ
MİKROSKOBUN İCADI VE BİYOLOJİ İLE FELSEFEYE ETKİSİ
ÖNOLUŞ VE SIRALIOLUŞ
DÜNYANIN YAŞI İLE İLGİLİ TARTIŞMALAR
LINNAEUS, TÜRLER VE TAKSONOMİ
SCHELLING, HEGEL, MARX VE FELSEFEDE ‘EVRİM’ KAVRAMININ YÜKSELİŞİ
EVRİM TEORİSİ’NİN ORTAYA KONMASI
LAMARCK’IN EVRİM TEORİSİ
CUVİER, LAMARCK VE SONRADAN KAZANILAN ÖZELLİKLERİN AKTARILMASI
AUGUSTE COMTE VE POZİTİVİZM
DARWIN VE EVRİM TEORİSİ
CHARLES LYELL, YERBİLİMİ VE EVRİM TEORİSİ
MALTHUS’UN NÜFUS TEORİSİ VE DOĞAL SELEKSİYON
ORTAK ATADAN DEĞİŞME YOLUYLA EVRİM TEORİSİ
İNSAN SOYUNUN MAYMUNLARLA İLİŞKİLENDİRİLMESİ
İNSANIN SOYUNUN KÖKENİ VE TÜRE BAĞLI SELEKSİYON
HERBERT SPENCER VE EVRİM TEORİSİ
YENİ-DARWİNİZM (NEO-DARWİNİZM) VE GENETİĞİN ÖNEM KAZANMASI
EVRİM TEORİSİ’NİN ORTAYA KONDUĞU DÖNEMDEKİ KOŞULLAR VE PARADİGMALAR
EVRİM TEORİSİ’NİN BİLİMSEL AÇIDAN DEĞERLENDİRİLMESİ
BİLİMSELLİĞİN KRİTERLERİ, BACON’CI İLKELER VE EVRİM TEORİSİ
GÖZLEM, DENEY, ANALOJİ VE EVRİM TEORİSİ
DOĞAL SELEKSİYON VE MUTASYONLAR İLE TÜRLERİN OLUŞUMU AÇIKLANABİLİR Mİ?
SİRKE SİNEKLERİ VE MUTASYONLAR
EVRİM TEORİSİNİN YASALARI
EVRİM TEORİSİNİN ÖNGÖRÜLERİ
KAMBRİYEN PATLAMASI VE CANLI TÜRLERİNİN AYNI ANDA ORTAYA ÇIKIŞI
NATÜRALİZME KARŞI TASARIM DELİLİ
CANLILIĞIN ŞARTLARI, NATURALİZM VE TASARIM DELİLİ
NATÜRALİZM, KOZMOLOJİK DELİL VE EVRENİN VARLIĞI
GERÇEK SONSUZ VE EVRENİN BAŞLANGICI
ENTROPİ YASASI, BIG BANG VE EVRENİN BAŞLANGI
ZORUNLU VARLIK VE BAŞLANGIÇLI EVREN
DOĞA YASALARININ TASARIMI VE İNSANCI (ANTROPİK) İLKE
DOĞA YASALARI VE İNSANCI İLKE
FİZİKSEL DÜNYADAKİ OLUŞUMLAR VE TASARIMLAR
OLASILIK HESAPLARIYLA FİZİKSEL DÜNYADAKİ TASARIMLAR ARASINDAKİ İLİŞKİ
CANLILIĞIN ORTAYA ÇIKIŞI VE UREY-MİLLER DENEYİ
PROTEİNLERİN YAPISI VE OLASILIK HESAPLARI
DOĞAL SELEKSİYON VE PROTEİNLERİN OLUŞUMU
İLK CANLININ ORTAYA ÇIKIŞI
CANLILARDAKİ İNDİRGENEMEZ KOMPLEKS YAPILAR
KOMPLEKS YAPILARIN DEFALARCA OLUŞMASI
FARKLI CANLILARDA AYNI ÖZELLİKLER: SONAR SİSTEMİ ÖRNEĞİ
FARKLI CANLILARDA AYNI ÖZELLİKLERE DİĞER BİR ÖRNEK: GÜNEŞ İLE YÖN BULMA VE IŞIK ÜRETME
CANLILARDA BESLENME VE KORUNMA
CANLILARDA ORTAK YAŞAM VE ÜREME
TÜRE HAS ÖZELLİKLER: ARI
TASARIM DELİLİNİN SONUCU
EVRİM TEORİSİ İLE DİNLER ARASINDAKİ İLİŞKİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
EVRİM TEORİSİ VE YARATICI İNANCI
NIETZSCHE’DEN, DAWKINS’E VE DOBZHANSKY’E KADAR EVRİM TEORİSİ’NE İNANANLARDAKİ GÖRÜŞ FARKLILIKLARI
EVRİM TEORİSİ’Nİ REDDEDENLERİN SINIFLANDIRILMASI
EVRİM TEORİSİ’NİN DOĞRULUĞU VEYA YANLIŞLIĞI BİLİNEMEZ DİYENLERİN SINIFLANDIRILMASI
ALLAH’IN VARLIĞIYLA EVRİM TEORİSİ ÇELİŞİR Mİ?
OLASILIKSAL YASALAR VE MUCİZELER
KUR’ÂN’DA EVRİM TEORİSİ’NE İŞARETLER VAR MI?
KUTSAL METİNLER’DE İLK İNSANIN (HZ. ÂDEM VE HAVVA’NIN) YARATILIŞI
OL EMRİ VE HZ. ÂDEM’İN YARATILIŞI
İNSAN RUHU MADDEDEN AYRI BİR CEVHER Mİ?
EVRİM TEORİSİNİN SONUÇLARI VE BATI DÜNYASINDAKİ ETKİLERİ
EVRİM TEORİSİ’NİN ORTAYA KOYDUĞU BAZI MESELELERİ REDDETMEK NEDEN ÖNEMLİDİR?
EVRİM TEORİSİ'NİN GERÇEK ARKA PLANI
EVRİM TEORİSİ VE DİNE KARŞI SAVAŞ
EVRİM TEORİSİ’NİN ORTAYA ATILIŞINDAKİ ESAS AMAÇ
EVRİM TEORİSİ'NİN ARDINDAKİ ESAS HEDEF
EVRİM TEORİSİ VE DİĞER İDEOLOJİLER
EVRİM TEORİSİ'NİN İLERİ SÜRDÜĞÜ DELİLLER VE BULUNAMAYAN ARA GEÇİŞ FORMU FOSİLLERİ
YERYÜZÜNDE HAYATIN ANİDEN VE ÇOK ÇEŞİTLİ BİÇİMLERDE ORTAYA ÇIKMASI
YAPAY FOSİL ÜRETME ÇABALARI
HAYATIN EN TEMEL FORMLARI EVRİM TEORİSİYLE AÇIKLANABİLİR Mİ?
MEDYANIN EVRİM TEORİSİ’NDEKİ ROLÜ
EVRİM TEORİSİ’NİN GEÇERSİZ YÖNLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
EVRİM TEORİSİ’NİN YANILGILARI
İNSANIN EVRİMİ YANILGISI
AUSTRALOPITHECUSLAR: GERÇEK MAYMUNLAR
GERÇEK İNSAN FOSİLLERİ
DİĞER FOSİL ÖRNEKLERİ
MOLEKÜLER DÜZEYDE EVRİM AÇMAZI VE MİLLER DENEYİ
MİLLER DENEYİNİN SONUÇLARI: İNORGANİK ATOMLARIN VE BİLEŞİKLERİN BİRLEŞMESİNDEN CANLILIĞI OLUŞTURAN ORGANİK MOLEKÜLLER MEYDANA GELEBİLİR Mİ?
UREY-MİLLER DENEYİ’NİN DİĞER SONUÇLARI: HAYAT İNORGANİK DEĞİL, ORGANİK MOLEKÜLLERDEN TEŞEKKÜL ETMİŞTİR
İLKEL DÜNYA ORTAMI PROTEİNLERİ VE KOMPLEKS ORGANİK BİLEŞİKLERİ OLUŞTURABİLİR Mİ?
SUDA PROTEİN SENTEZLENMESİ MÜMKÜN OLABİLİR Mİ?
EVRİM TEORİSİNİN AÇIKLAYAMADIĞI BİR DİĞER OLAY: KAMBRİYEN PATLAMASI VE CANLI FORMLARININ AYNI ANDA ORTAYA ÇIKIŞI
MUCİZEVÎ MOLEKÜL: DNA
CANLILIK CANSIZ MOLEKÜL YIĞINLARININ ÖTESİNDE BİR KAVRAMDIR
TESADÜFLERİN MEYDANA GETİRDİĞİ HÜCRE YANILGISI
HÜCRENİN YAPISINDAKİ DİĞER MUCİZELER VE EVRİM TEORİSİ'NİN GEÇERSİZLİĞİ
YARATILIŞ VE GÖZ MUCİZESİ
Anatominin alt bölümleri:
İNSAN VÜCUDUNUN TEMEL SİSTEMLERİ (ANATOMİ ATLASLARI)
BİYOLOJİ TERİMLERİ SÖZLÜĞÜ (RESİMLİ)
19. yüzyıldan önce ‘Din-Bilim çatışması’ dünya gündeminde önemli bir yer tutmuyordu. Ufak tefek sorunlar vardı ama din bilimcilerin çoğu Newtoncu bir evren anlayışıyla teolojilerini uzlaştırmışlardı. Fakat geçen son iki yüzyılda ‘Din-Bilim çatışması’ hem bilim hem felsefe hem de teoloji alanlarında önemli izler bıraktı. Bu çatışma en çok Evrim Teorisi üzerine yapılan bilimsel, felsefî ve teolojik tartışmalarda gözlemlendi. Rahatlıkla denebilir ki; geri kalan tüm bilimsel konular üzerindeki felsefî ve teolojik tartışmaların toplamı bile Evrim Teorisi üzerine yapılanlar kadar yoğun olmamıştır. Gerçeği arayan yolcu olarak insan, hem bilimin hem felsefenin hem de dinin kapısını çalar. Tüm bu alanlardan gelen bilgilerin birbirleriyle nasıl uzlaştırılacağı, çatışmaların nasıl çözümleneceği entellektüel olduğu kadar geneli ilgilendirdiği için aynı zamanda tüm canlılar için de varoluşsal bir sorundur. Bu sorunun en iyi gözlenebileceği ve çatışmaların çözümü için en iyi örneğin sunulabileceği bir konu varsa o da Evrim Teorisi’dir. Fakat bu kadar önemli olmasına karşın bu konuda ortaya konulan eserlerin (özellikle Türkçe) oldukça yetersizdir. Özellikle Evrim Teorisi’ni ele alan birçok kitapta ya ‘karşı kamp’a bolca hakaret ediliyor; ya da bilimsel, felsefî veya teolojik açıdan ciddi ve tutarlı yaklaşımlar sergilenmiyor. Bu konuyu ele alan kitaplarda bu teorinin ‘bilimsel deliller’i, genelde çok yönlü irdelenmeden sergileniyor veya eleştiriliyor. Bu teorinin felsefî veya teolojik değerlendirmesinin derinlemesine yapıldığı ciddi ve tutarlı çalışmalara rastlamak ise neredeyse imkânsız. Bunun sebeplerinden birisi, doğa bilimleriyle uğraşanların çoğunun felsefe ve teoloji alanlarına çok yabancı olmalarıdır. Oysa bu teorinin ortaya konulmasında ve kabulünde Natüralist Felsefenin (Doğa Felsefesi) çok önemli bir rolü bulunmaktadır. Felsefî birikimi olmayan bir doğa bilimcinin, bu teorinin, felsefî yönünü değerlendirememek ve mantıksal kurgusunun felsefî irdelemesini yapamamak gibi önemli eksiklikleri olacaktır. Diğer yandan, günümüz felsefecilerinin ve din bilimcilerinin çoğu, doğa bilimleriyle felsefe ve dinlerin arasına ‘kalın duvarlar’ ören yaklaşımları benimsemişler, bu yüzden doğa bilimlerine gerekli ilgiyi göstermemişlerdir. Günümüz felsefecilerinin çoğunu etkisi altına almış olan pozitivist dil felsefesi geleneği ve günümüz din bilimcilerinin önemli bir kısmının paylaştığı ‘fideist’ (imancı) yaklaşım, içinde bulunulan durumun sebeplerindendir. Fakat biz bu çalışmada objektif olarak bu konuyu ele alıp, tüm bu sakıncalı durumlardan kaçınmaya çalışarak; Evrim Teorisi’ni hem bilimsel hem felsefî hem de teolojik açıdan ele alacağız. Bilimin farklı, felsefenin farklı, dinlerin farklı hakikatleri olamayacağını ve bu alanların arasına ‘kalın duvarlar’ örülemeyeceği bugün bilinen bir gerçektir. Bu çalışmada, bilimsel irdeleme kadar felsefî irdelemeye de önem verecek ve aynı konuda birbirinden farklı birçok teolojik yaklaşımın olabildiğini ve bunların da göz önünde bulundurulması gerektiğini göstermeye çalışacağız.
Bundan başka, bu ilk cilde ilave olarak kitabın sonunda, canlıların yapısını temel düzeyde inceleyen Biyolojiye ait diğer temel alt bilim dallarının özet bir sıralandırılması ve 40 madde halinde sınıflandırılması ile tüm canlılar aleminin filogenetik sınıflandırmasını içeren özet bir kavram tanımlama bölümü ile en sonda biyolojide sık kullanılan terimlerin resimli bir terim sözlüğü ile verilmesiyle çalışmamızın ilk cildi son bulmaktadır.
Murat UHRAY, 17 Ağustos 1976 tarihinde İSTANBUL'da doğdu. İlk, Orta ve Lise öğrenimini İstanbul'da tamamladı. Daha sonra YILDIZ TEKNİK Üniversitesi ELEKTRONİK Mühendisliği Bölümünde ve aynı Üniversitenin FEN BİLİMLERİ Enstitüsünde Yüksek Lisans öğrenimi n bu yana, çeşitli yerli ve yabancı kaynaklardan araştırmalar yaparak İmani ve Bilimsel konularda çeşitli Makaleler ve Grafik Tasarımları (Aralarında Mevlana Hz., Üstad Bediüzzaman Said Nursi’ye v.b. ait çizimlerin de bulunduğu) eserleri hazırladı. Çocuklar için GALAXY isimli bir oyun tasarladı. Yazarın, Kaotik Zaman Serileri ve Yapay Sinir Ağlarıyla Borsada tahmin sistemleri üzerine uluslararası düzeyde yayınlanmış bir makalesi ve yayınlanmış iki kitabı vardır. Bunlardan ilki (KIYAMET GERÇEKLİĞİ), Kur’an’daki İncil’deki ve diğer bazı ilmî kaynaklardaki Kıyametin büyük alametlerini içinde bulunduğumuz zamana yönelik açıklamaya ve aydınlatmaya yönelik bir çalışmadır. Kitaba ayrıca, ayrıca Günümüz Türkçesini Osmanlıca Alfabesine kodlayan bir de Osmanlıca Alfabesi konulmuştur. Kitap, bu konuyla ilgili KUR’ÂN âyetleri ve Hadislere yönelik Batınî bir tefsirdir. İkincisi ise (5-BOYUTLU RELATİVİTE & BİRLEŞİK ALAN TEORİSİ), PLATON’dan günümüze kadar devam eden süreç içerisinde yapılan Fizik yasalarını birleştirme çabasına yönelik bir çalışma olup, Kur’ânın bazı semavî müteşâbih ayetlerinin tefsirine yönelik, bugüne kadar çeşitli bilim adamları tarafından yapılmış matematiksel ve fiziksel çalışmaları da içerecek şekilde, gözlemleyebildiğimiz maddi evreni matematiksel olarak açıklamaya çalışan zahirî bir tefsirdir. Kitapta Evrenin yapısını ve Karadelikleri açıklayan HİKMET (FİZİK) yasaları çeşitli teoremlerle anlatılmakta olup, yüksek bir MATEMATİK bilgisi gerektirmektedir. Her iki çalışmanın da amacı İMAN-I TAHKİKÎ’nin BATINÎ ve ZAHİRÎ kutuplarına yöneliktir. Yazar, halen çalışmalarına İstanbul’da devam etmektedir.. .
Ey Üstâd! Kur’ân-ı Hakîmin; Aşağıdaki ONDOKUZ KEVNÎ MÜTEŞÂBİH Âyetinden İstifade Ettiğim KÂİNATIN ve İNSANIN YARATILIŞI, İLK CANLILARIN ORTAYA ÇIKIŞI ve HAYATIN BAŞLANGICI İle İlgili ONBİR HAKİKATİ; CANLILARIN BİYOLOJİK ÇEŞİTLİLİĞİ, DEĞİŞİMİ ve DÜNYAYA DAĞILMASI İle İlgili ONBİR SIRRI ve Bunlardan Çıkan ONBİR SONUCU; Tamamı 66Å66=6666 Âyet Olan KUR’ÂN-I HAKÎM’in Arş-ı Azîmine Çıkan ve ÜÇTE BİRİNİ oluşturan ve YARATILIŞI isbat eden 2222 Âyeti için, ONBİR BASAMAK Hükmündeki; ONBİR BÖLÜM Halinde KİMYA ve BİYOLOJİ Lisanıyla İfade Edeceğim..
İnsanlık tarihinin üç-dört bin yıllık döneminden öncesine ait detaylı bir bilgimiz bulunmamaktadır. Bazı uzmanlara göre tarih, yazının bulunmasıyla başlar. Yaygın olarak kullanılan Söz uçar yazı kalır ifadesi, yazının önemini belirtmek için kullanılır. Tarihin üç-dört bin yıllık döneminden öncesine dair detaylı bilgimizin olmamasının en önemli sebebi, bu dönemden öncesine dair yazılı belgelerin çok sınırlı olmasıdır. Medeniyetin ilk izlerine Mezopotamya’da rastlanır ve Mezopotamya, ortaçağın sonlarına dek kendi çağına göre üst seviyede bir kültürün ortamı olmuştur. Sümerler hayvancılıkla uğraşıyorlardı; bu uğraşlarında at ırklarını ayırt etmek için, atla eşeğin çaprazlanması gibi uygulamaları bulunmaktaydı. Babillilerin de belli bir biyoloji bilgisi vardı; pişmiş topraktan bazı iç organ modellerini yaptıkları bilinmektedir. Bu ise, hayvanları incelemek için kesip biçtiklerini, yani bazı deneyler yaptıklarını kanıtlamaktadır. Mısır medeniyetinden günümüze kalan ‘tıp’la ilgili papirüslerden, Mısırlıların yaptıkları cerrahi operasyonları –ki bunlar, belli bir seviyede anatomi bilgisi gerektirmekte olduğunu öğreniyoruz. Mısırlıların mumyalama ile ilgili uygulamaları da belli bir anatomi bilgisini gerektirmekteydi. Bu anatomi bilgisinin tıp biliminin gelişimine ciddi bir katkısı olmuştur. Eski Çin ve Eski Hint’te de hayvancılıkla, bitki yetiştirmeyle ve tıbbi operasyonlarla ilgili biyolojik bilgiler bulunmaktaydı. Ünlü bilim tarihçilerinin büyük bir kısmı; söz konusu eski uygarlıkların diğer bilim dallarına ve biyolojiye ilişkin bilgilerinin, daha çok pratik ihtiyaçlardan kaynaklandığını ve deneyle gözleme dayalı çabalarının ve teorik yaklaşımlarının zayıf olduğunu söylemektedir. Bu tespitin, Batılı bilim insanlarının, kendi kültürel kökenlerini dayandırmaya çalıştıkları Eski Yunan medeniyetini ön plana çıkarma amacından kaynaklanan taraflı bir yaklaşım olduğunu iddia edenler de vardır. Evrim Teorisi, Batı medeniyetinin kültürel ortamında geliştiği için bu tartışmayı irdelemeden, konumuz açısından önemli olan Eski Yunan medeniyetindeki felsefe ve bilim ortamını inceleyelim.
MİLETOSLU THALES (MÖ 640-546)
ve ANAKSİMANDROS (MÖ 500-560)
Bazıları dünyanın bir denge durumu nedeniyle hareketsiz olduğunu söylemektedir: Örneğin, eskiler arasında Anaksimandros. Çünkü ortada duran bir şeyin yukarı, aşağı veya kenarlara doğru hareket etmesi gereksizdir ve uzaktaki tüm noktalara nazaran, ortadaki aynı şekilde davranır. Böylece değişik noktalara aynı zamanda gidemez. Bundan da Yer’in mutlaka hareketsiz durması gerektiğini çıkarırız.
Başlangıçta dünya çevresindeki tüm alan suyla kaplıydı. Daha sonra güneşin kurutucu etkisiyle buharlaşan kısım rüzgarları ve gündönümlerini, toprağı ve Ay’ı oluşturdu. Gerisi Deniz oldu. Bunun için, zaman içinde denizlerin küçüleceğini ve sonunda tüm dünyanın günün birinde tamamen kuruyacağını düşünüyorlar. Bazılarının düşündüğü gibi, nemin büyük bir kısmının Güneş tarafından buharlaştırıldığını ve geri kalanın denizi oluşturduğunu kabul etmek akla çok yakın gelmektedir.
Thales, biyoloji ve canlılar dünyasıyla pek ilgilenmemiştir. Fakat onun talebesi olan Anaximander (MÖ 610-546 civarı) hem canlılar dünyasıyla ilgili ilginç açıklamalar yapmış hem de evrenin temel hammaddesinin ‘apeiron’ olduğunu söyleyerek hocasına muhalefet etmiştir. Anaximander, ilk hayvanların suda oluştuğunu ve bunların büyüyünce kuru alanlara göç ettiğini söylemiştir. Canlılarla ilgili fikirlerinden dolayı Anaximander’in evrimci görüşleri ilk kez dile getiren kişi olduğu söylenir. Bu görüşleri, -Ernst Mayr’ın da dediği gibi- Evrim Teorisi’nin önceden sezinlenmesi olarak görmemek gerekir. Anaximander’in çalışmalarını yakından incelediğimizde, onların, modern fikirlerden çok, mitolojiye benzediklerini görürüz. ‘Evrim Teorisi’nin günümüzde anlatılan şekli, tarih boyunca yapılan açıklamaların bazılarıyla elbette ortak noktalara sahiptir. Fakat birkaç cümlelik bir anlatımı günümüzün ‘Evrim Teorisi’ ile karıştırmamak gerekir. Bazıları, kurbağanın prense dönüşmesiyle ilgili bir hikâyeyi, neredeyse ‘Evrim Teorisi’nin önceden sezinlenmesi olarak görme eğilimindedir. Empedokles (MÖ 492-432) canlıların orjini (Başlangıç noktası) ile ilgili çok uçuk bir teori ortaya atmıştır: Ona göre önce vücudun bazı parçaları ortaya çıkmıştır; gövdesiz baş veya gözsüz kafa gibi. Mükemmel form bulunana kadar bu böyle devam etmiş ve ara formları oluşturan ucubeler yok olmuştur. Ernst Mayr, bu yaklaşımı, bazılarının yaptığı gibi ‘doğal seleksiyon’un öncüsü kabul etmenin saçma olduğunu söyler. Çünkü Empedokles’in anlatımında ‘doğal seleksiyon’, ne birbirlerini tamamlayan parçaları bir araya getirmekte bir mekanizma olarak işin içine sokulur, ne de mükemmel olmayan parçaları eleyen bir mekanizma olarak ele alınır. Mayr’a göre o, iki başlı dana gibi bazı canavarların varlığını ileri sürmek için teorisini bir öneri olarak ortaya atıyordu. Modern evrimci kuram, gelişmenin daha çok, daha basit formların sürekli bir şekilde farklılaşması sonucu ortaya çıktığını söylediği halde; Empedoklesçi kuram, bu gelişmeyi daha çok başka cinsten formların birbirleriyle birleşmesinde görmektedir. İyonyalı filozoflardan Anaximandros’un talebesi Anaximenes’in (MÖ 585-525 civarı) ve Apollonlu Diogenes’in (MÖ 435’ler civarı) çalışmaları da dikkat çekmektedir. Örneğin Diogenes’in çalışmaları bilinen en eski anatomi çalışmalarından birisidir. Eski Yunan’da yapılan bu çalışmaların önemi evrenin neden-sonuç ilişkileri içerisinde açıklanmaya çalışılması, akılcı yaklaşımın temel olması ve mitolojik göndermelerin ve geleneğin otoritesinin –tamamen yok olmasa da- gittikçe azalmasıdır. Bu özelliklerden dolayı Eski Yunan’ın ilk dönem filozoflarının günümüze göre çok basit gibi görünen yaklaşımları bile değerli kabul edilmektedir. Ayrıca bu sürecin bir diyalektiği vardı. Talebe rahatlıkla hocasının fikrine muhalefet edebilmiş; bu diyalektik süreç, ilkel bazı girişimlerin süreç sonunda gelişmesini sağlamıştır. Fakat bu dönemde Hippokrates’in (‘Hipokrat’ olarak da bilinir ve Modern tıbbın ilk öncülerinden birisi olarak kabul edilir) (MÖ 460-370 civarı) okulu dışında gözlem ve deneye yeterli önemin verildiğine pek rastlanmaz. Onun çalışmalarını Herophilus, Erasistratus ve de özellikle Galen (‘Galenos’ olarak da bilinir ve Modern tıbbın ve biyolojinin ilk öncülerinden birisi olarak kabul edilir) geliştirmiştir; daha sonra bu çalışmalar, Rönesans döneminde anatomi ve fizyolojinin yeniden canlanmasında temel oluşturmuştur. Bu çalışmalarda genelde felsefî akıl yürütmeler, deney ve gözleme göre ön planda olmuştur.
ve HERAKLEİTOS (MÖ 540-480)
Eski Yunan’da Atomculuğu ortaya atan ilk kişi Leukippos’tur. İlkçağ kaynakları, bir varlık anlayışı (ontoloji) kuramı olarak bu öğretiyi büyük ölçüde Leukippos’un geliştirdiği konusunda, genellikle görüş birliği içindedir. Buna rağmen Atomculuğu sistematik olarak ortaya koyan ilk kişinin Demokritus olduğu kabul edilir. Bu kurama göre, atomlar öncesiz ve sonrasızdır, yani ezelden beri vardır ve sonsuza dek varlıklarını sürdürürler. Demokritus evrenin işleyişini, mekanist bir şekilde atomların hareketleriyle açıklar. Aristoteles ise, Demokritus’u neden/sonuç ilişklisine dayanan gayeci (teleolojik) yaklaşımı tamamen dışlayıp evreni doğal bir zorunlulukla açıkladığı için eleştirir. Atomcu kuramı savunan Demokritus, onun takipçisi Epikurus ve onlardan çok daha açık şekilde Ateist/Materyalizmi savunmuş olan Lucretius, evrende bilinçli bir tasarımın ve yaratıcının varlığını reddetmişlerdir. Her olguyu doğal zorunlulukla açıklayan tüm bu ateist yaklaşımlarda; her şeyin, bir bilincin müdahalesi olmadan ‘tesadüfen’ oluştuğu söylenir. Evrenin ve canlıların, atomların hareketleri sonucunda oluştuğunu savunan bu yaklaşım, her oluşun mekanik bir tarzda, sebep/sonuç ilişkileri içerisinde oluştuğunu kabul eder. Bu yaklaşıma göre sebep/sonuç ilişkilerinin dışında bir tesadüf olamaz. Fakat bu yaklaşımda bulunanlardan, ‘evrenin tesadüfen oluştuğunu’ söyleyenler, ‘tesadüf’ kelimesini ‘bilinçli bir tasarımın karşıtı’, ‘bilincin yönlendirmediği bir zorunluluk’ anlamında kullanmışlardır (Bu kitapta sıkça kullanacağımız ‘tesadüf’ kavramı bu anlamıyla ele alınmıştır). İşte Eski Yunan atomcularının ve onların takipçilerinin teizmle (tektanrıcılık) en büyük uyuşmazlığı bu noktadaydı. Teizm, mekanist bir evren görüşünü kabul edebilir, fakat -teistlerin aralarında bu konuda tartışma olsa da- evrenin bilinçli bir tasarımın ürünü olmadığını ve bu anlamdaki gayeciliğin reddini kabul edemez. Kitabın ilerleyen bölümlerinde de görüleceği gibi, gayeciliğin kabul edilip edilmemesi ve mekanizm/gayecilik tartışması, ‘Evrim Teorisi’ ile ilgili tartışmalarda önemli bir yere sahiptir. Böylece Aristoteles’in Demokritusçu yaklaşımla Atomcu kuram bağlamında yaptığı tartışma, 2000 yıldan daha uzun bir zaman diliminden sonra, tarihin yeni oyuncuları tarafından yepyeni bir içerik merkezinde tekrarlanacaktır ve bu da günümüzde gelinen noktayı oluşturan ‘Evrim Teorisi’ ile ‘Bilinçli bir yaratıcının tasarımı’ arasındaki fikirsel mücadelenin temelini oluşturur. Tektanrıcı dinlerin evrenin bir başlangıcı ve sonu olduğunu kabul etmelerine karşın Eski Yunan’da ezeli, ebedi ve durağan bir evren tasarımı hâkimdi. Evrende var olan değişiklikler bile döngüsel ve evrimsel bir mantıkla açıklanıyor ve kuramlarında her şey aslına geri dönüyordu. Örneğin, Atomcu kurama göre canlılar ve her şey atomların etkileşimi ile var oluyordu, daha sonra her şey aslına, yani tekrar atomlara dönüşüyordu ve bu süreç böylece sonsuza kadar devam edip gidiyordu. Atomlar öncesiz ve sonrasızlıklarıyla her şeyin nihai açıklamasıydılar. Dikkat edersek bu varlık anlayışı, Yaratıcı’nın merkezde olduğunu ve evreni yoktan yaratıp bir gün yok edeceğini söyleyen tektanrıcı dinlerin anlayışından tamamen farklıdır. Bir teist, Atomcu kurama benzer şekilde mekanistik yaklaşımla evreni açıklayabilir. Hem teist evrimciler hem de ateist evrimciler olduğu gibi, ‘teist bir Atomcu kuram’a inananlar da olabilir ve olmuştur da. Fakat bir teist, yani bir Yaratıcı’nın varlığını kabul eden inançlı birisi, atomların öncesiz ve sonrasızlığını, evrende gayesel bir oluşum olmadığını, atomların her şeyin nihai açıklaması olduğunu kabul edemez. Yaratıcı merkezli varlık anlayışı nihai açıklamayı Allah’ın varlığında bulur, bir teist için evrenin oluşumu muhakkak gayeseldir; çünkü tüm Kâinatta işlemekte olan mükemmel ve tesadüf eseri olmaya süreç bir tekâmüle doğru gitmektesir ki bu da varlığın nihâi sonu anlamına gelen ‘Kıyamet’ demektir, yani ‘tesadüfler’ ‘devir/dâim mekanizmaları’ değil ‘tekâmüller’ ve ‘Allah’ın zihnindeki