HomeTÜRKİYEEge Bölgesi35 İzmirMeryem Ana Evi Tarihi, Meryem Ana Mezarı Nerede?
19. yüzyılın başında, Almanya’da yatalak bir Agustunyan rahibe olan Anne Catherine Emmerich, İsa’nın yaşamının son günlerini ve annesi Meryem’in yaşamının detaylarını gördüğünü belirttiği bir dizi görü raporlar. Dülmen’in tarım topluluğunda bulunan Emmerich uzun bir süredir hastadır fakat Almanya’da mistik güçleri ile bilinir ve önemli insanlar tarafından ziyaret edilir.
Emmerich’in ziyaretçilerinden biri, yazar Clemens Brentano’dur. İlk ziyaretinden sonra Dülmen’de beş yıl boyunca Emmerich’i her gün ziyaret ederek gördüklerini yazıya döker. Emmerich’in ölümünden sonra, Brentano topladığı görümlere dayanarak bir kitap basar ve kendi ölümünden sonra da ikinci kitap yayımlanır.
Emmerich’in görümlerinden biri Havari Yuhanna’nı İsa’nın annesi Meryem için Efes’te yaptığı, Meryem’in ömrünün sonuna kadar yaşamını sürdürdüğü evin tasviriydi. Emmerich evin konumu ve çevresinin topografisi hakkında bir dizi detay vermiştir.
18 Ekim 1881’de Emmerich’le konuşmalarına dayanarak Brentano’nun yazdığı kitaptan yola çıkıp, Abbé Julien Gouyet isimli bir Fransız rahip Ege Denizi’ne bakan bir dağda küçük bir taş bina ve antik Efes kalıntılarını keşfetmiştir. Emmerich’in tarif ettiği Bakire Meryem’in son yıllarını geçirdiği evin bu olduğuna inanmıştır.
Abbé Gouyet’in keşfi çoğu insan tarafından ciddiye alınmadı, fakat on yıl sonra Rahibe Marie de Mandat-Grancey, DC’in ısrarıyla, iki Lazarist misyoner Peder Poulin ve Peder Jung, İzmir’de binayı aynı kaynağı kullanarak 29 Temmuz 1891’de tekrar keşfettiler. Dört duvarlı bu çatısız kalıntının, Efes’in ilk Hristiyanlarının torunları olan 17 km uzaktaki Şirince yerlileri tarafından uzun süredir saygı gösterildiğini öğrendiler. Eve Panaya Kapulu (“Bakireye giden kapı”) ismini vermişlerdi. Her yıl çoğu Hristiyan’ın Meryem’in yükselişini (Assumption/Dormition) kutladığı 15 Ağustos tarihinde buraya hac ziyareti yapılır.
Rahibe Marie de Mandat-Grancey Katolik Kilise tarafından Meryem’in Evi’nin kurucusu olarak seçildi ve öldüğü tarih olan 1915’e kadar evin kazandırılması, restore edilmesi, dağın çevresindeki alanın ve Meryem’in evinin korunmasından sorumlu olmuştur. Keşif 12. yüzyıldan kalma bir gelenek olan “Efes geleneği”ni canlandırmış ve güçlendirmiştir. Bu gelenek daha eski olan “Kudüs geleneği” ile Kutsal Bakire’nin cennete alındığı yer konusunda rekabet içindeydi. Papa XIII. Leo’nun 1896’da ve Papa XXIII. İoannes’in 1961’deki eylemleri sebebiyle Katolik Kilise, Kudüs’teki Dormition Kilisesi’nden temel affı kaldırmış ve sonra Efes’teki Meryem’in evindeki hacılara tüm zamanlar için bağışlamıştır.
Yapının restore edilmiş kısmı, yapının orijinal kalıntılarından kırmızı boyalı bir çizgi ile ayırt edilmiştir. Meryem’in Efes’le olan ilişkisi sadece 12. yüzyılda meydana çıktığı için ve kilise babalarının evrensel geleneğinde Meryem’in Kudüs’te oturduğu, dolayısıyla cennete alınmasının da orada olduğu söylendiği için bazıları alan ile ilgili şüphelerini dile getirmiştir. Destekçileri inançlarını Meryem Ana’ya adanan ilk kilise olan Meryem Ana Kilisesi’nin 5. yüzyılda Efes’te bulunmasına dayandırmışlardır.
Roma Katolik Kilisesi yeterli bilimsel kanıt olmadığı için asla evin orijinalliğini telaffuz etmedi. Ancak, 1896’da Papa XIII. Leo’nun ilk hac ziyaretindeki kutsamasından bölgeye olumlu baktıkları anlaşılır. Papa XII. Pius, 1951’de Meryem’in yükselişi dogmasının tanımı üzerine evi Kutsal Yer statüsüne yükseltmiştir, daha sonra Papa XXIII. İoannes tarafından bu statü kalıcı yapılacaktır. Bölge Hristiyanlar kadar Müslümanlar tarafından da saygı görmekte ve ziyaret edilmektedir. Hacılar evin altında bulunan iyileştirme özelliği olduğuna inanılan kaynar sudan içerler.
Meryem’in cennete alınışını anmak amacıyla her yıl 15 Ağustos’ta burada bir dini ayin düzenlenir.
İzmir Meryem Ana teleferik projesi onaylandı
İhale İlanı : Role evi sinyal ekipmanları ve foksiyon kabloları deplasesi işi…
İhale İlanı : 5 Bölge Müdürlüğü Erkenek Röle Evi Tadilatı ve 25Kva Trafo Kurulumu İşi