Karanlığın İçindeki Işık - Betül Fındıkçı - BİZİM DARICA - Darica Haberleri - Darica Gazetesi
4 Haziran 2012 Saat: 23:51
Bu yazı 1.338.843.127 kez okunmuştur
Kendinizi kara bulutların arkasında kalan güneş gibi hissettiniz mi hiç?
Ben zaman zaman hissediyorum… Bulutların arasından yüzünü göstermeye, ışıklarını dünyaya yansıtmaya çalışan güneş; bulutların dağılmasıyla tekrar ortalığa çıkıp pırıl pırıl ve gülen yüzüyle tüm dünyaya ışık ve mutluluk saçan haline dönüyor.
İnsan bazen kendini öyle karanlıkta hissediyor ki; sanki kimse ne onu ne de yaptıklarını görmüyor. Unutulup gidiyormuş gibi… Herkes bulunduğu ortama ve yaşam şartlarına alışıyor. Nasıl güneşi çok seven insanlar bile bulutlu, yağmurlu ve karlı havalara alışıyor. Yeri geliyor kara bulutlarla yaşamayı bile öğreniyorsun…
Bu nasıl oluşuyor peki, çaresiz hissettiğimizde mi?
“ Çaresizlik “ kelimesi ruhumuzu esir almış gibi, duygularımızı ve hayallerimizi kilitlemiş sanki. Meçhul bir yoldayken adımlarımızı daha da korkaklığa alıştırıyoruz. Aldığımız her soluk yaşamın zorluğunu mühürlüyor beynimize ya da yaşamayı burnumuzdan mı getiriyor demeli?
Kendi hissedip düşündüklerimin yanında tabii ki öğrencilerimi de görüyorum. Onlar da sisli bir havada kalmış, sisin arasından hayal meyal gözükenler gibi. O kadar kalabalığın ve umursamazlığın arasında kayboluyorlar sanki. Herkes için bir umut ışığı vardır. Elbette onlar için de var. O ışığı yakaladıklarında, kendi dünyalarını kurduklarında sis ortadan kalkmış, onlar içinde güneş doğmuş olacak. Küçücük olan dünyaları koskocaman olacak. İşte o zaman hem onlar hem de benim için ortada ne kara bulutlar kalacak ne de sis…