İkinci Ayımda'ki fiziksel değişimim Artık hareketlerimi daha iyi koordine etmeye başladım. Ellerimi açabiliyorum, kendi isteğimle objeleri kavrayabiliyorum. Otururken desteklendiğimde başımı kısa bir süre tutabiliyorum.Ama yinede tam tutamadığım için dedem hep bana gülüyor. Boyun kaslarım yavaş yavaş güçlenmeye başladı, ama yine de hala başımın desteklenmesi gerekiyor. Bir de yüzüstü yatarken kollarımı kullanarak göğsümü kaldırabiliyorum. Huysuzluk yapıyorsam, bunun bazı sebepleri şunlar olabilir; 1)Gazım olabilir Ayaklarımı karnıma doğru çekmemden anlayabilirsiniz. 2)Karnım aç olabilir bunu dudaklarımın yamulmasından çok kolay anlayabilirsiniz. 3)Altım pis olabilir.Bunuda etrafa yayılan pis kokudan anlayabilirsiniz. 4)Kucak istiyor olabilirim. Bu kadar ipucu yeterli sanırım İkinci Ayımda Algısal ve Sosyal Gelişimim: Dış dünya daha çok ilgimi çekmeye başladı; etrafta ne kadar çok yeni ve değişik şey varmış böyle! Gün içinde daha uzun saatler boyunca uyanık kalıyorum ya artık, annem beni bu yeni çevreye alıştırmak, dikkatimi ve algılama yeteneklerimi geliştirmek için bir sürü oyunlar yapıyor bana evde. Müzik çalıyor, şarkılar söylüyor, renkli ve parlak objeler gösteriyor bana, bunlarla oyunlar oynuyoruz. Eskiden iki renkli, basit objeleri incelemeyi seviyordum, meğer etrafta bir sürü bol renkli, parlak, karmaşık objeler varmış, ne kadar da ilginçler! Duyduğum seslere tepki veriyorum artık; bazıları çok korkutuyor beni, bazılarını ise çok seviyorum. En çok annemle babamın seslerini seviyorum; bir de evin içinde annemin sesini takip etmeyi .Birde gezmeye gitmeyi çok seviyorum. Değişik sesler çıkarıp birşeyler anlatmaya çalışıyorum etrafımdakilere ama hala ne dediğimi anlamıyorlar sanırım! Daha çok uğraşmam lazım.
Bu ay 5li karma aşımın (Difteri, Tetanoz, Boğmaca, çocuk felci, menenjit aşısının) 1.dozunu oldum. Bu aşı sayesinde difteri, boğmaca, tetanoz, menenjit ve çocuk felci hastalıklarından korunacağımı söyledi doktor teyze. Bir anda beş ciddi hastalığa karşı korunmak için ilk adımı atmış oldum. Kendimi ne kadar güçlü hissediyorum, harika! Anneciğim neden karma aşısı olmam gerektiğini biliyor. Difteri boğazın arkasında kalın gri renkte bir tabaka oluşturup nefes almamı ve yutkunmamı zorlaştıran bakteriyel bir hastalıkmış. Boğulma, paralizi (felç) ve kalp hastalıkları ile sonuçlanabiliyormuş.
Boğmaca hastalığı ise insanda bilinen en bulaşıcı hastalıkmış. Öyle kötü öksürük nöbetleri yapıyormuşki yemek, içmek, hatta nefes almak çok zorlaşıyormuş. Sonuçta zatürre, nöbetler ve beyin hasarına neden oluyormuş. Birde Verem aşımız yapıldı.Yani bir omuz iki bacak iğnelediler beni :((
Bu resimleri geçen hafta ekledim yazı yazmaya fırsatım olmadı yayınlayamadım bir hafta olmasına rağmen ben hala fırsat bulamadım. o kadar yoğunum yani.
Ev işleri büyük kızım küçük kızım derken pc başına oturmaya vakit kalmıyor facebok' a bakmadan duramıyorum ama her gün mutlaka açar bakarım hemen kapatırım.
Beren hanım bu dünyaya halen alışabilmiş değil hergün gün içerisinde emiyor gözünü açmadan hemen uyuyor gece 12 gibi uyanıyor inanın sabah 6 bazen 7 de bile yattığımız oldu.Anlıyacağınız hergece ayaktayım.Kızımı görenler bu kız neden gözlerini açmıyor dediklerinde siz birde gelin gece görün diyorum.
Şu ayaklara bakarmısınız dolma gibi bayılıyorum öpmeye doyamıyorum.İlk kızımda ay ne zaman 40'ı çıkacak ne zaman 3 aylık beş aylık olacak derdim büyümesi için sabırsızlanırdım.
Ama şimdi Beren'de her anın tadını çıkarmaya bakıyorum doya, doya öpüp kokluyorum 3. bebeği düşünmediğim için. Hiç kimsenin bebeği kendi bebeğin gibi olmuyor.Bu sebeple zaman yavaş ilerlesin istiyorum.
Aşkım kurban olurum seni veren Allaha..Prensesimin 47. gününde dostlarımızla biraraya geldik mevlidini okuttum.Gelen herkese çok teşekkür ediyorum.Çok hoş bir gün oldu.Sağolsun kızım gündüzleri hep uyuyor geceleri boncuk boncuk bakıyor.Onun içinde kalabalık olması onun umrunda olmadı her zaman olduğu gibi emdi uyudu beni yormadı aşkım benim.Ablası onu çok seviyor ama ona rağman çok kıskanıyor.
Anneciğim beni seviyormusun .Bebek kucağımdayken Anneciğim benide kucağına alırmısın.Anneciğim gazımı çıkartırmısın:)Gelen misafirlere kötü davranmalar daha birsürü şey.
Mevlidimiz 20 kişiydi Mevlidimizin pilavı tavuklu değilde çaylı olsun istedim.Menümüzde ne vardı merak ederseniz diğer bloğuma buradan bakabilirsiniz.
Mevlidimiz okundu selavatlar eşliğinde prensesim elden ele gezdirildi.Ardından lohusa şerbeti içildi daha sonra servise başlandı.Güzel mamalardan yenildi.
Prenseslerim Aşk yaşıyorlar birlikte ikinizide çok ama çok seviyorum.Dünya güzellerim.
Prensesimin Mevlid elbisesinide ben diktim Ablasının kıyafetinide ben dikmiştim onu giydirmek istemedim Büyüdüklerinde ona vermek için saklamıştım şimdi bu kızımada ayrı olsun istedim.Ama çok güzel oldu ben çok beğendim.Ablasınınkine buradan bakabilirsiniz.
Nihayet yeni hayatımdaki ilk ayımı doldurdum işte! Artık annem ve babam yavaş yavaş büyümeye başladığımı farkediyorlar, ben de öyle! Dünya ile tanışırken, güzelliklerle olduğu kadar hayatın zorlukları ile de tanışıyorum ve daha ilk günlerimden itibaren aşılarımla bunlara karşı savaşacak gücü kazanabilmemde bana verdikler destek için Annemle babama çok teşekkür ederim. Birinci ayımda Fiziksel Gelişimim:Kilom: 5 kgBoy: 57 cmDoktorumuz gelişimimizin çok iyi olduğunu söyledi.Gündüz Annemi emiyorum ama gece Annemin sütü yetmiyor bende çok acıkıyorum doymadığım için anneciğim geceleri bana 80cc mama veriyor uyuyorum.Ablama hiç mama vermemiş Banada vermek istemiyor ama ben doymuyorum ne yapayım.Allaha şükür olsun gaz problemim olmadı.İnşallah bundan sonrada olmaz.Hareket yeteneklerim hala fazla etkileyici değil. Önce başımı kaldırmayı öğrendim, ardından el ve kollarımı kullanabildim, şimdi ayak ve bacaklarımı hareket ettirebiliyorum. Hala başımın desteklenmeye ihtiyacı var tabii ki. Bir de avucuma yerleştirilen bir cismi refleks olarak yakalayabiliyorum. Şu anda hala en iyi görebildiğim objeler siyah ve beyaz renkli olanlar. Artık insan yüzünü diğer objelerden ayırabiliyorum. Özellikle sürekli yanıbaşımda bulunan Annemle babamın yüzlerini incelemeyi, tanımayı çok seviyorum. Keşke hep yakın dursalar bana da onları daha iyi görebilsem, çünkü şu anda sadece 20-30 cm uzaklığa kadar net görebiliyorum.Kokuları ve sesleri ayırt edebiliyorum ve insan sesini diğer seslere tercih ediyorum. Bu dönemdeki hıçkırık ve hapşırıklarım için çok fazla endişelenmene gerek yok anneciğim, hatta bazen hapşırmak burnumu temizliyor, beni rahatlatıyor. Doktor teyze bu dönemde annemin sütüyle beslenmemin sağlığım ve gelişimim açısından çok faydalı olduğunu söylüyorlar. Annemin sütü hem beni hastalıklara karşı koruyor hem de diğer besinlerle beslenen bebeklerde görülebilen allerji ve sindirim sorunlarını, anne sütüyle beslendiğim için ben yaşamıyorum. Hem anneciğim biliyor musun, şu benim yüzümden aldın diye bana kızdığın fazla kiloların var ya, beni kendi sütünle beslediğin için sen de normal kilona daha çabuk döneceksin. Beni kendi sütünle beslediğin için teşekkürler Anneciğim. Artık annemle babama gülümsemeyi becerebiliyorum galiba, bunu görünce öyle mutlu oluyorlarki. Hatta onların beni eğlendirmek için yaptıkları mimiklerini bile taklit edebiliyorum. Müzik dinlemeyi seviyorum, annem bazen kendisi de şarkılar söylüyor bana, çok hoşuma gidiyor. Bir de beni beslerken benimle konuşması, güzel şeyler söylemesi ne güzel! Göz teması kurmayı çok seviyorum; bu annemle ve babamla aramdaki bağı güçlendiriyor. Bu dönemde kendi gereksinimlerimi gidermek benim için herşeyden ön planda. Bu biraz bencilce gelebilir size, ama bu bencillik bilinçli değilki, henüz çok küçüğüm. İki temel gereksinimim var bu dönemde; fiziksel bakımım (doyurulma ve korunma) ve sosyal bakımım (sevgi ve duygusal yakınlık). Bu iki temel gereksinimimin nasıl ve ne ölçüde yerine getirildiği ilerideki kişiliğimin temelini de oluşturacak. Fiziksel bakımım eksiksiz de olsa kendime ve diğer insanlara karşı temel güvenimi oluşturmamda yeterli değil. Sevgi ve duygusal yakınlık gördüğüm ölçüde insanlarla ilişki kurmayı öğrenip seviyorum ve insanlarca sevileceğime, sevilmeye değer bir insan olduğuma dair temel güvenim oluşuyor! Artık annemle babama onları tanıdığıma; etraftaki diğer insanlardan ayırdedebildiğimi belli edecek tepkiler vermeye başladım. Bu onları hem şaşırtıyor, hem de çok mutlu ediyor! Aşılarım: Bu ay Hepatit B aşımın ikinci dozunu oldum. Hepatit B aşısı bu hastalığa karşı korumada % 90-95 etkili. Hepatit B aşısını üç doz olarak yaptırmam lazım. Üçüncü aşım 6. ayımda yapılacak. Takvimime işaretlemeyi unutmayın! Anneciğim beni emziriyor olman aşılarımın uygulanmasını engelleyecek bir durum değildir. Gelecek ay 5 li Karma (Difteri-Tetanoz -Boğmaca, Çocuk Felci (Polio) ve Menejit (Hib) aşılarına beraber uygulandıkları için karma aşı deniyor) aşımın ilk dozunun zamanı gelmiş olacak. Hib (Haemophilus influenzae tip b - menenjit) özellikle 5 yaşın altındaki çocuklarda menenjit, zatürre gibi çok ciddi enfeksiyonlara neden oluyormuş. Bu bakteri tükürükle havadan yayılıp küçük çocukların özellikle kreşe giden ve kalabalık ortamlarda bulunan çocukların % 25'inin boğazında yerleşiyor ve uzun süre hastalık yapmadan taşınıyormuş. Bu çocuklar hem mikrobu çevrelerindeki kişilere ve diğer çocuklara bulaştırıyor hem de dirençleri düştüğünde mikrop hastalık yapabilir hale gelebiliyormuş. Hib'in neden olduğu menejit veya zatürre antibiyotiklerle tedavi edilirken bile kötüye gidebilirmiş çünkü her geçen gün antibiyotiklere karşı direnç gelişmekte ve hastalıkların tedavisi çok zorlaşmaktaymış.
Abla, kardeş Aşkı
Abla kardeş aşk yaşıyor.Kendisi çok ama çok seviyor.Neler söylüyor severken dinleseniz şaşırırsınız.Ama eve birisi geldiğinde gözleri fıldır,fıldır sürekli inceliyor bereni seviyorlarmı diye.Bugün çok sevdiği büyük dayısı geldi dayısının yüzüne bakmadan kendisini odasına kapattı ben yanına gittim bana dayım zaten benim için gelmediki dedi :)Çok ama çok sıkıldım bugün 21. günümüz hastaneye gitmek dışında hiç dışarı çıkmadık.Bugün Arkadaşlarım geldi hepsi bir çeşit yiyecek hazırlamışlar Beren hanıma hediyeleriyle geldiler.Kendilerine çok ama çok teşekkür ediyoruz.Çok güzel bir gündü.
Doğum Hikayemiz.Hoşgeldin Bereen.
Hastane resimlerimizden bir kaç kare.Aşağıdaki resim diğer kızım Elifnaz kardeşiyle ilk karşılaşması ve hoşgeldin öpücüğü.Aramızda kalsın çok ama çok kıskanıyor.Biraz önce gelmiş Anne gazımı çıkartırmısın diyor.Daha buna benzer bir sürü şey :)Kızım dünyaya geleli 19 gün oldu.Ama ben bir türlü zaman ayırıp doğum hikayemizi yazamadım.Çok zor bir hamilelikten sonra kızım dünyaya merhaba dedi.Öncelikle planlı bir hamilelik değildi.İlk öğrendiğimde uzun süre üzerimden şoku atamadım.sonrasında Elifnaz'ın tek olmasını istemediğim için kabullendim.Sonrasında 4 ay boyunca hiç birşey yiyemeden sürekli kusarak geçti Kabus gibiydi. 17. haftadan sonra 30 haftaya kadar herşey yolunda gitti. 32. haftadan sonra beni çok zorlamaya başladı.36 haftaya geldiğimizde iyice bunalmıştım beni artık çok zorluyordu. 37. haftamıza girdik ağzımdaki bütün dişler ağrımaya başladı tüm dişler apse yapmıştı antibiyotikler ve ağrı kesicilerle zaman doldurmaya çalışıyordum artık doktoruma yalvarıyordum sezeryanla alınsın diye. doktorumuz önce 37. haftayı doldurabilirsek iyi demişti. Sonrasında 38 doldurduk.Kontrol için doktora gittiğimizde doktorumuzun hastaneden ayrıldığını öğrendik büyük bir şok yaşadım. Ağladım sonrasında hastaneden başka bir doktorla anlaştık gün belirledik.38+2 günlük sezeryanla alındı kızım.İlk sezeryanımdan çok ama çok memmun kalmıştım kendimi çok çabuk toparlamıştım.Ama bu amaliyatım beni inanılmaz zorladı 10 gün çok ama çok ağrılarım oldu.Şu anda iyiyiz çok şükür.Ancak o kadar az uyuyorumki.Hamileliktede gecelerim hep uykusuz geçerdi şimdi sağolsun kızım gündüz hep uyuyor gece hep uyanık. Gündüz ev işleri,diğer kızım vesaire uyumaya vakit kalmıyor.Nasıl dayanıyorum inanın bende bilmiyorum.Beni avutuyorlar 40 dan sonra değişirmiş diye bakalım kırkını bekliyoruz :)Bundan sonra daha sık güncelemeyi düşünüyorum.Daha sık görüşecez artık.
Biliyorsunuz 2. bebeğimi bekliyordum.Bu bekleyiş 5 mart'ta son buldu.Allahıma binlerce şükürler olsunki sağlıklı bir kızım daha oldu.Rabbim bu duyguyu yaşamak isteyen herkese nasip eylesin.Muhteşem bir duygu.Sorunlu bir hamilelik geçirdim.Zaman adeta durmuştu geçmek bilmiyordu.Çok ama çok darlandım ,bunaldım.38. haftada sezeryanla kızım dünyaya Merhaba dedi.Bugün 13 günlük olduk.İlk kızımda olduğu gibi bu kızımda sarılık oldu. Bir gece kuvözde kaldıktan sonra şimdi düşüşe geçti.Daha öncede bahsettiğim gibi çok zor bir hamilelikti.Aşağıda gördüğünüz hazırlıkları 6,5 aylıkken hazırlamıştım.Kurabiyeleri hazırlayamıyacağımı düşünürken son bir gün kala ha gayret dedim hastane odasında gelenlere ikramda bulunmak için bu kurabiyeleri hazırladım.Benim içime sindi çok güzel olmuştular.Elifnaz çok ama çok kıskanıyor kardeşini.Şimdilik yeni hayatımıza alışma ya çalışıyoruz.Biraz zorlansakta çok güzel.Şimdilik bu kadar minik kuşum acıkmış beni çağırıyor.Fırsat buldukça yazmaya çalışırım.