Nur Blog | Hacked By DX-SMOCK
“Geçmişi hatırlamayanlar, onu bir kez daha yaşamak zorunda kalırlar…”
Kul Yüce Allah’tan razı olursa, Rabbide ondan razı olur. Kulun aynası ve şahidi kalbidir. Herkes kalbine bakmalı. Kul kalbinde Rabbine ne kadar hürmet ediyor ve onu yüceltiyorsa, kendiside, Hak katında o derece değerlidir.
Senin Gibi olabilmek..
– Bu yemeği sizin ve yakınlarınız için hazırladım. Kabul buyurursanız beni mesut edersiniz.
– Senin getirdiğin bu yemek, sıkıntılı bir ânımızda imdada yetişti. Sen de şimdi bizden ne muradın varsa iste ki, Allah dileğini verse gerektir.
– Aynen senin gibi olmak isterim.
– Benim âlemde tek muradım bu… Tıpkı tıpkısına senin gibi olmak… Başka hiç bir şey beni teselli edemez. Başka emel tanımıyorum!
– Peki, diyor, Azizan Hazretleri; öyle olsun!
Annelerimizin ayakları Altında…
Musa Aleyhisselam bir gün: – Ya Rabbi, Cennet’te benim komşum kim olacak, bana bildir de gidip onunla görüşeyim, dedi.
Musa Aleyhisselam’a şöyle vahyedildi.
– Falan beldeye git! Orada çarşının başında bir kasap dükkanı var. O dükkanın sahibi olan kasabı gör!.. O veli bir kulumdur. Yalnız bilesin ki, onun çok önemli bir işi vardır. Çağırırsan gelmez. İşte o senin cennetteki komşundur.
– Ben sana misafir geldim, dedi.
Kasap Musa Aleyhisselami tanımıyordu. Ona -Hoş Geldin- deyip bir kenara oturttu. Dükkanda ki işi bitince de alıp evine götürdü. Evinin baş köşesine oturtup çok ikramda bulundu. Musa Aleyhisselam, ev sahibini dikkatle takip ediyordu. Ev sahibi kasabın ocakta çömlek içinde, et pişirdiğini gördü. Et pişince çömlekteki eti küçük küçük parçalara ayırdı. Bunları bir tabağa koyup, bir kenara bıraktı.Sonra bir et parçası daha çıkartıp, onu da misafiri Musa Aleyhisselam’ a ikram ederek dedi ki:
– Benim önemli bir işim var. Sen beni bekleme yemeğini ye ! Sonra da yanından ayrıldı. Önemli bir işim var deyince, Musa Aleyhisselam, önemli işi nedir diye merak etti ve gizlice kasabı takip etti.
Kasap Musa Aleyhisselam’ın yanından ayrıldıktan sonra, yandaki odaya geçti. Duvarda asılı duran büyük bir zembili indirdi. Zembilde çok ihtiyar, mecalsiz bir kadın vardı. Kadına küçük küçük parçaladığı etleri yedirdi. Karnını güzelce doyurduktan sonra, altındaki kirlenmiş bezleri aldı yerine temizlerini koydu. Sonra kirli bezleri yıkayıp astıktan sonra ellerini yıkayıp Musa Aleyhisselam’ın yanına geldi. Daha yemeğe başlamadığını görünce sordu.
– Niçin yemeğe başlamadınız ?
– “Sen bana zembildeki sırrı söylemedikçe bir lokma bile yemem.” dedi.
– Mademki merak ettin anlatayım :
– Ancak anlamadığım bir şey daha var. Sen annene yemek yedirip su içirdikten sonra, dudaklarını kıpırdatıp birşeyler söyledi, sen de AMİN dedin. Annen ne söyledi ki amin dedin ?
– “Annem, her hizmet edişimde Allah seni Cennette Musa Aleyhisselama komşu eylesin diye dua eder. Ben , hiç ihtimal vermediğim halde, bu güzel duaya amin derim. Ben kimim ki, O büyük Peygamberle komşuluk edebileyim. Onunla komşuluk edebilecek ne amelim var ki…
– Ey Allahın sevgili kulu, ben Musa’yım. Beni sana Allah-u Teala gönderdi. Annenin rızasını kazandığın için Cennet-i Â’lâyı ve orada bana komşu olmayı kazandın. Kasap hemen kalkıp Musa Aleyhisselamın elini öptü ve sevinç içinde yemeğini yedi.
İmam Kazım (a.s) kendi tarlasında çalışmakla meşguldü. Fazla faaliyet İmam’ın bütün vücundan terler akıtmıştı bu arada Ali ibni Ebi Hamza-i Batai’ni geldi imamın yanına, ve o manzarayı görünce: