Tanım seramikler Kavramının Toplam Değeri. Bu Nedir seramikler
Seramik, porselen, toprak ve kil eşya yapma sanatıdır . Konsept Yunan keramikosundan gelir, "yanmış madde" sadece sanata değil, aynı zamanda üretilen nesnelere, bu nesneler ve seramiklere ait ya da bunlarla ilgili her şey hakkında bilimsel bilgilere de atıfta bulunur.
Tarihçiler, seramiklerin Neolitik dönemde, ekinlerin fazlalığını kurtaracak kaplar oluşturma gereği nedeniyle ortaya çıktığına inanmaktadır. Bahsedilen çanak çömlek el ile kalıplandı ve güneşte ya da ateşin çevresinde kurutuldu.
Pişirmenin uygulanmasından ve nesnelerin dekorasyonu için geometrik modellerin ve çizimlerin geliştirilmesi çömlekleri (kil çömlek yapma sanatı) ortaya çıkarmıştır.
Çin, pişirme eşyaları için ileri teknikler uygulayan ilk kişi olurdu. Onların bilgisi önce doğu dünyasına yayıldı, sonra batıya geldi.
Seramikle ilgili farklı teknikler ve ürünler var. Genellikle beyaz olan sert ve yarı saydam bir malzeme olan porselen, Çin'de yedinci ve sekizinci yüzyıllar arasında gelişmiştir.
Pişmiş toprak ( "pişmiş toprak" ) M.Ö. 3. yüzyıla tarihlendiğinden daha eskidir. Genellikle kap, heykel ve dekorasyon yapımında kullanılan modellenen kil ve fırındır.
Çanak çömlek (vernikli veya emaye terracotta), fayans (su ile öğütülmüş ve daha büyük bir dirence sahip olması için preslenmiş) ve majolika (belirli bir vitreli cilalı olan) seramikle bağlantılı diğer malzemelerdir.
Bu tekniğin bütün malzemeleri tarafından paylaşılan özelliklerden biri, sıcaklığı izole etme kabiliyeti ve diğer yandan kırılganlığıdır .
Bu özellikler , bu malzemelerin dökümünü imkansız kılar ve ayrıca frezeleme kesicileri, torna tezgahları ve fırçalar gibi aletlerle oluşumlarının mekanikleştirilmesini sağlar . Bu nedenle, bu malzemeleri çalışma şekli sinterlemedir . Bu, temel kırma işleminden seramik ürünlerin (bazı metalleri işlemek için de kullanılır) elde edilmesini içeren bir işlemdir.
Birkaç aşamadan oluşur: hammaddenin hazırlanması, ürünü elde etmek için gereken bileşenlerin karıştırılması, parçanın dikkatli bir şekilde işlenebilmesi için minimum dirençle şekillendirilmesi ve nihai ürün ve işlemin elde edilmesi için sinterlenmesi parçayı kapatmak için termal.
Bütün işlem sinterleme olarak bilinir ve endüstriyel amaçlar için kullanılması gereken dirençle bir parça haline getirmek için yeşil renkte izotermal bir işlem olarak tanımlanabilir. Bu amaca ulaşmak için, bu işlemin etkili olabilmesi için gerekli sıcaklığa ulaşabilecek bir fırına sahip olunması gerekir, bu da çalıştığınız malzemeye göre değişir.
Bu işlemden, malzemenin işlenme biçimini ve çeşitli bileşenler arasındaki gerginliği dikkate alarak daha az ya da daha fazla dirençli malzeme elde edilebilir.
Gözenekli malzemeler söz konusu olduğunda, örneğin, vitrifikasyon gerçekleşmemiştir, bu yüzden geçirgen ve kolayca kırılmış nesnelerdir. Bunların arasında pişmiş killerden bahsedebiliriz (renkli kırmızımsıdırlar ve 700 ila 1, 000 ° C sıcaklıkta pişirilirler), diğer elementlerin yanı sıra tuğla, fayans ve tencere yapmak için kullanılır), İtalyan kili (bir kilden elde edilen) sarımsı ve pişirme 1, 050 ila 1070 ° C arasındaki bir sıcaklıkta gerçekleştirilir).
Refrakter malzemeler, öncekilerden daha dayanıklıdır çünkü bir dizi daha ayrıntılı adımdan üretilirler ve bir kez elde edildiklerinde, 3.000 ° C'ye kadar sıcaklıklara dayanacak şekilde yüksek dirençlidirler.
Su geçirmez ve yarı geçirgen malzemeler arasında ortak seramik taş veya ince taş ürünler bulabiliriz ve bunlar, suyun geçişini engelleyen yüksek dirençli ürünlere dönüştüren bir su yalıtım sürecine maruz kalan daha rafine malzemeler olmasıyla karakterize edilir. İnşaat için ve büyük oranda maruz kalması gereken unsurlar için kullanılırlar.
© Copyright seramikler