"Aşk"... Ne zaman başlar ve ne zaman biter?
Özellikle dişi olan her gün bitip tükenmeyen bir azimle, yanında kendi cinsinin erkeği ile birlikte, özenle çalı çırpı taşıdılar boş saksının içine.
Kısa sürede boş bir saksıyı yuvaya dönüştürmeyi de başardılar.
Mutlulardı, çünkü çok yakında çoğalacaklardı. Çoğalabilmenin coşkusuydu belki de onlara doğa karşısında mücadele gücü veren.
Önceleri erkek yiyecek taşıdı ona, gözlerimle şahit oldum da, “aşk böyle bir şey herhalde” dedim. Sevindim üstelik.
Kuş da olsa birlikte bir hayat paylaşıyorlardı işte.
Bu erkek milleti her cinste aynı oluyor galiba. Anneyi yavrularıyla bıraktı gitti vefasız. Sanki gagasıyla eşine yiyecek taşıyan O değildi. Diyorum ya gözümle görmesem inanmazdım. Bir de bunun şarkısı vardı değil mi, eski yıllarda çok popüler olan : “ Baharı bekleyen kumrular gibi.. . .”
Şu dünyada annelik kadar yüce duygu var mıdır?
Anne kumru yavrularını kanatlarının altında besledi günlerce. Yaklaştırmadı da kimseyi yanına, “ Tek başıma yeterim ben onlara ” dercesine. Mağrur ve kendinden emin. Gagasında yiyecek taşıyarak büyüttü onları sabırla. Hazırladı hayata.
Birkaç hafta sonra kanatlanmaya başladı yavrular.
Uçmaya çalışırken bile anneleri yanlarındaydı. Yalnız bırakmadı onları. Uçmayı öğrendiler iyiden iyiye. Sonra da uçup gittiler yuvadan.
Kendisi bir süre daha terk edemedi sarayını. Biraz daha kaldı.
“ Sen benden daha iyi bilirsin” dedi ve ekledi: “ Sizin işiniz daha zor. Doğada insan yavrusu kadar anneye ihtiyaç duyan canlı yok ki. Farkında değil misin yoksa?” dedi.
Doğruydu dedikleri. “Peki eşin neden gitti” dedim.
“Hayat bu unutma, ” dedi. “
Nasıl yani hep terk mi edilir dişiler, bu mudur hayat dediğin, bu kadar kolay mı biter aşklar?
Çiçekleri sulamam bitti. Bu arada, O da uçup gitti. Bir daha hiç görmedim, ne O’nu, ne yavrularını, ne de terk eden, özgürlüğe kanat çırpan eşini.
Şimdilerde balkondaki saksım hâla boş. İçindeki çalı çırpıları bile atmadım. Kendine yeni bir yuva aradığında düşünmeden gelsin konuğum olsun bizim anne kumru ya da başka bir anne kumru.
Anneyiz ya halden anlarız. Yardımcı oluruz kendilerine?
Çok güzel bir yazı.Bütün anneler çok özel kutsal varlıklardır. Allah herkese bu duyguyu nasip etsin...Elinize saglık...
Teşekkür ederim Merve'ciğim, Senin de yüreğine sağlık. Annelik bambaşka bir duygu, dediğin gibi Allah Herkese nasip etsin bu duyguyu. Sevgiyle kal canım. 12.08.2007 21:03
adımız çıkmış dokuza, inmez sekize (bu lafın doğrusu böyle miydi emin değilim ama bunun gibi bir kelamdı:)). Ben o erkek kumruyu gördüm. Çocuklar sapanla onu vurdu son nefesini verirken o eşinin adını sayıklıyordu. İnanın yoksa terk etmezdi o biricik aşkını ve yeni doğacak çocuklarını:) Cennet annelerin ayakları altındadır diye boşa denmemiş değil mi? Yüreğinize sağlık:) Sevgiler
Teşekür ederim, içinize sinmedi değil mi erkek kumrunun gitmesi. :)) Sizin de yüreğinize sağlık, sağ olun değerli katkılarınız için. İyi ki varsınız, iyi ki blogdasınız. Sevgiler, selamlar. 04.08.2007 16:58
Annelik kadar sıcak, kunrular kadar şiirsel olmuş.. Tebrikler ve çok sevgiler.
Çok teşekkür ederim, beğenileriniz benim için onurdur. Benden de sevgiler hem de en kocamanından:)) 04.08.2007 15:42
Annelik ne güzel duygu değil mi? Birgün anne olur muyum dedim okurken... Yüreğine sağlık annelerin en güzeli...Sevgilerimle
Hem de sen çok güzel bir anne olacaksın. Çok da güzel çocuklar yetiştireceksin; göreceğiz inşallah hep birlikte. Katkıların için çok teşekkür ederim, yüreği güzel Sedoşum. Sevgiyle kal. 04.08.2007 15:46