20 Temmuz 2009 Pazar
1951 yılında kabul edilen yasaya göre; “Bir millete veya etnik gruba, devlet eliyle sistemli bir şekilde, onları yok etmeğe ve asimilasyona yönelik hareketlere soykırım” denmektedir.
Bu tarife baktığımız zaman belki de 50 yıldan fazla süredir, Çinlilerin Doğu Türkistan Özerk bölgesinde, dünyanın gözü önünde uyguladıkları olay anlamını bulmaktadır. Ama, bütün bunlara rağmen, Türkiye dahil bütün ülkeler başlarını kuma sokmuş olarak, olaya sadece bakmaktadırlar. Çin’in süper güç haline gelmesinden endişe duymasına karşın, Amerika Bileşik Devletleri yarı memnun, yarı da memnuniyetsiz şekilde tavır almaktadır. 1915 de, II. Dünya Savaşı sırasında Ermenilere uyguladığımız “Tehcir” batılılar tarafından “Soykırım” olarak kabul görür iken, Dünyanın bu ikiyüzlülüğüne ve riyâkarlığına şaşmamak gerekir.
Esasa olarak bakıldığı zaman, Amerika Bileşik Devletleri, İngiltere, Fransa, Almanya, Hollanda, Portekiz, İspanya, İtalya, Rusya gibi önde gelen birçok devlet soykırımın ne demek olduğunu çok iyi bilirler. Zira, soykırımın mucitleri onlardır ve bu işi çok iyi yapmışlardır . Onlar Dünya’nın her köşesinde, soykırım ile birlikte koloniler kurarlarken; Osmanlı’da adalet hüküm sürmüş ve asla en zayıf olduğu dönemlerde bile soykırıma tenezzül edilmemiştir. O zamanlar Dünya’nın, daha doğrusu mazlum milletlerin müracaat edebileceği bir makam olarak Osmanlılar olmakla birlikte, bugün hiçbir makam yoktur. Bugün mazlum milletler orada burada ve bölük, pörçük olarak yaşamakta ve en önemlisi kendi aralarındaki çekişmeler had safhada ve işin tuhaf tarafı da, kendi aralarındaki bu problemleri çözebilmek için, üzerinde büyük emelleri olan, süper güçlere gitmektedirler ve bir başka deyimle onların eline düşmektedirler. Evet, bu ülkeler arasında geçimsizlik ve birbiri ile çekişmeler o kadar ileridir ki, bunu anlatabilmek de karmaşıklığı açısından oldukça zordur. Filistin konusunda, Arap Ülkeleri ve özellikle Mısır tam bir tavır takınamamış daha doğrusu, İsrail’in yanında yer almışlardı. Türkiye ise tavrını net olarak ortaya koymuş ve Davos’ta bunu açıkça göstermiştir. Bu olaydan sonra, Türkiye İslam Dünyasının lideri olarak kabul görmüş ve Başbakan R.Tayyip Erdoğan Filistin ve Arap Ülkelerde kahraman ilan edilmişti. Filistin Devlet Başkanı, Mahmut Abbas’ın “Kıbrıs’ta Rum tezlerini destekliyoruz” sözü ve Türkiye’yi KKTC’de işgalci olarak göstermesi ve Rum’larla kol kola olmaları ne hazin tecellidir.
Bundan birkaç yıl önce, Doğu Türkistan’dan gelen bir konuşmacının konferansında bulunmuştum. Daha o zamandan beri durumu yakından izliyorum ve Çin’in soykırım ve asimilasyon davranışı içinde olduğunu görüyorum. 1989 yılında, Tianenmam meydanındaki göstericilere reva görülen olay tarihe “Tianneman Faciası” olarak geçti. Her ne kadar, birçok ülke bu davranışı kınamakla birlikte herhangi bir yaptırım yürürlüğe konulamadı. Türkiye dahil bütün Dünya ekonomik olarak Çin’e bağlıdır ve bir buçuk milyara yakın nüfusu ve fert başına düşen 1500 dolarlık GSMH ile ve % 10 ‘ları bulan kalkınması ile süper güçtür. Amerika Bileşik Devletlerinin, Afganistan, Irak, Güney Doğu Asya’daki savaşların temelinde, Çin korkusu yatmaktadır. Bu bakımdan Amerika Bileşik Devletleri, “Kenar Kuşak” ‘a Çin’den önce sahip olmak istemektedir. Yalnız, Napoleon ‘un “Bırakın Çin uyusun, Çin uyanırsa Dünya yerinden sarsılır” sözü tam, tamına yerini bulmuştur.
Şimdi ne olacak sorusuna, belki de kötümser bir cevap olarak “Hiçbir şey olmayacak ve Dünya Çin’e hiçbir yaptırım uygulayamayacak” diyebilirim. Türkiye’de dahil olmak üzere, birçok Ülke Çin’i yaptığı olaylardan dolayı kınayacaktır. Ama, Çin bildiğini okumakta devam edecektir ve değişen bir şey olmayacaktır. Cumhurbaşkanımız Sayın Abdullah Gül’ün, Çin seyahatinin hemen sonrasında bu olayların meydana gelmesi, bana çok garip ve manidar gelmektedir. Sayın Gül’e, Doğu Türkistan’da gösterilen teveccühe, Çin’in bir cevabımıdır ? Açıkça ifade etmek gerekir ise, bizler dahil bütün mazlum milletler bunu sineye çekeceğiz. Fakat, bunun manevi baskısı altında ezileceğiz. Saygın bir Türk Dünyası ümidi ile saygılarımı sunarım.