gel otur bakayım şöyle - Simple the Blog
Bak tatlım, canım, bebeğim sen mi buldun bu gündelik hayatta sahip olduğumuz rolleri doğru söyle. Yok vallahi dövmeyeceğim. Neden buldun onu söyle. Hayır yani bu bulduğun halt önyargılara sebebiyet veriyor. Zaten insanoğlunun soyu birbirini çekiştirmekten kuruyacak. Dövmeli doktor olmuyor mesela. Pembe saçlı öğretmen, piercingli avukat olmuyor. Yani bana göre şahane de sana göre olmuyor. Neden yani, neden olmuyor? Bir açıkla bana. Kafamıza soktuğun bunca kalıbın sebebini açıkla. Sorun şu ki hepsi bana ters. Beynimin içindekini üstüm başım tanımlıyor ya ona gıcığım yoksa seninle kişisel bir alıp veremediğim yok. Tenhada kıstırırsam seni, ağzını burnunu kıracağım ama söz veriyorum bak.
Bak sayende başıma gelen bir şeyi anlatayım; sene 2007-2008 falan. Sağ ön koluma dövme yaptıracağım, fellik fellik yapacak adam arıyorum, neden biliyor musun? Daha yeni mezun olduğum için kimse risk alıp sağ ön koluma dövme yapmak istemiyor. Sebep? İş bulamazmışım, patronlar bakarmış öyle şeye. Ben o patronun var ya…… ! Patronlar bana kurban olsun dedim, aradığım cengaveri buldum, yaptırdım gitti. Fakat bana kurban olacak patronu bulmak zor oldu vesselam. Hep senin yüzünden.
Bırak şu inadı, bırak isteyen istediği gibi, hissettiği gibi yaşasın. Ne derdin var bizi kalıplara sokuyorsun. Sokma, git kendinle uğraş, bizi rahat bırak. Biz rahat olmak, olduğumuz gibi hissettiğimiz gibi olmak istiyoruz. Anla artık esas olan kafanın içindeki, dışındaki değil! Yoksa vallahi biz çok kalabalığız ve sana karşı da azıcık doluyuz be gülüm…