efsun's letters and poems (karalamalar ve şiirler): Mayıs 2009
Bu satırları İstanbul- Ankara yolculuğunda yazıyorum.
Sabah 6.45 otobüsüyle Çağlayandan yola çıktım.
Akşamdan bir haftalık hava durumunu öğrendim.
Dünden beri televizyonlar Ankaranın karlı manzaralarını gösteriyorlardı.
İçime yün fanilamı ve yün pantolonumu giyerek yola çıktım.
Sabah serinliğinde henüz İstanbul semalarında beyaz bir sis vardı.
Köprünün uzun demir direklerine hayranlıkla baktım.
uzaktan birinci köprünün nazlı duruşunu
ve Kulelinin kulelerini seyrettim.
Sonra başımı diğer yöne çevirdim.
Karadenizin maviliği usul usul Marmaraya iniyordu.
Ben yollarda olmayı seviyorum.
Otobüs ilerledikçe cama vuran yağmur damlaları artmaya
ve camın arkasından gelen serinlik hissedilmeye başladı.
Otobüste internet çalışıyor.
İki katlı olan otobüsün birinci katı kahvaltı için ayrılmış.
Sabahleyin doğrudan bu kata oturum.
Fırında ısıtılmış sıcak ekmeğime tereyağını sürerek
ve yeşil çayımı içerek kahvaltımı yaptım,gazetemi okudum.
Manzaranın yeşilden griye,
grıden de beyaza dönüşecek olması çok heyecan verici..
Ankara yollarından sevgiler.
Gönderen efsun zaman: 07:46 Hiç yorum yok:
KEMERALTI KIZLARAĞASI HANINDA YAĞAN YAĞMURU DİNLEMEK
Cama vuran yağmur damlalarının uyarısını dinlemeden
kendimi Kemeraltının insanı 1800'lü yıllara götüren
pembe, mavi, mor boyalı dükkanların sıralandığı
dar sokaklara attım.
Köşede Ali Galip Şekercisinin tam karşısındaki
Gevrekçiden kendime Kumru aldım.
Kumru, beyaz peynir, kırmızı domates dilimleri
ve yemyeşil bir sivri biberden oluşan
İzmirin sembolü bir simit türevidir.
Daha sokaklar bomboş, dükkanlar açılmamıştı.
1. Beyler, 2. Beyler sokaklarını geçince
buldum "Meserret Kahvesini".
Yirmi yıl öncesinin Meserretinden geriye kalan
ortadaki şadırvan ve havuz,
bir de duvarlardaki
eski İzmir manzaları.
Kendime ince belli çay bardakta
bir çay ısmarladım.
Yavaş yavaş ısırarak
ve ağır ağır çayımı yudumlayarak yaptım sabah kahvaltımı.
Dışardan yağmurun sesi geliyordu ama daha fazla beklemek istemedim.
Ve yine sokaklara çıktım.
Yağmur iyice artmıştı. Sokaklar dereler haline gelmişti.
Ayaklarım sular içinde,
Kızlarağası hanına ulaştım.
Kızlarağası kırmızı tuğlalardan örülmüş eski bir tarihi han.
İçinde şimde İzmir hediyelikleri ile gümüşçü dükkanları var.
Hanın arka kapısından çıkınca,
minik taburelerle dolu kahveci dükkanlarına varıyorsunuz.
"Hakiki Sahlep" yazan dükkanın kapısından
kendimi içeri dar attım.
Üstü mis gibi tarçın kokusu ile dolu sıcak salebimi içerken
Kızlarağası-Şükrü Beyin Yeri
Gönderen efsun zaman: 07:39 Hiç yorum yok:
Cama vuran yagmur tanelerinin
yavas yavas suzulurkencikardigi gurultu ile uyanin bu sabah.
Sabah kahvenizi sadece sutten yapin.
Icine hic su katmayin.
Kahvesi biraz fazla olabilir
zarar yokbugun cumartesi.
Yanina bir parcacik
bulabilirseniz Isvicre cikolatasi
bulamazsaniz guzel bir badem ezmesi alin.
Ilk yudumunuzu almadan once
mutlakabir klasik muzik sesi yayilsin odaniza,
Sonra arkaniza yaslanin
ve ilk yudumunuzla birlikte
hayatinizdaki bu keyiflianin
Gönderen efsun zaman: 07:34 Hiç yorum yok:
Dun sabah Sultanahmet Tramvay Duragında ınıce,
önce etrafıma bakındım.
Sultanahmet Parkının yeşillikleri içinden görünen manzarayı içime sindirdim.
Binlerce yılın üstüste koyduğu tüm bu güzellikler arasında olduğum için
bu sabah ne kadar şanslı olduğumu düşündüm.
Dünyanın bir çok ülkesinden,
bir çok insanın bulunmayı istediği bir meydanda idim.
Öğle arasında kendimi aç hissetmediğim için,
yemekçiye gitmek yerine kitapçıya gitmeyi yeğledim.
Kendime dört tane kitap seçtim,
parasını ödedim, poşetimi aldım ve dışarı çıktım.
Saat henüz biri yedi geçiyordu.
Mesai saatının başlamasına daha vakit var diye düşündüm
ve kendime bir kahve ısmarlamak için
Nuriosmaniye Caddesindeki Kahve Dünyasına gittim.
Hem kahvemi yudumlar
hem de aldığım kitapları karıştırırım diye düşündüm.
Sade bir Türk Kahvesi söyledim.
Yanında gelen minik çikolatalarla keyifli bir yudum aldım
ve kitaplarımı çıkardım.
Bir baktım, içinde benim kitaplarımdan ayrı
iki kitap daha var.
Yanlışlıkla benim torbama konulduğunu düşünüp kenara ayırdım.
Dönüşte yeniden kitapçıya uğradım
ve benim olmayan kitapları kitapçıya geri uzattım.
Kitapçı, gülerek; geri geleceğinizi tahmin etmiştim, dedi.
Onlar bizim hediye kitaplarımız,
size söylemeden çantaya koymuştum;diyerek bana keyifli bir öğle sürprizi yaşattı.
Yaşamınızda böyle keyifli anlar yaşamanız dileklerimle
Gönderen efsun zaman: 07:29 Hiç yorum yok:
Yagmurlu bir İstanbul gününde
yapılabilecek en güzel şey,
camdan süzülen yağmur damlalarını seyredererek,
ocakta tıkırdayan çaydanlığın sesi eşliğinde
ince belli çay bardağı ile
sıcacık çayı yudumlamaktadır.
Bugünlerde okuduğum kitabın ismi,
"Bahçede bir Türk"
Yannıs Hantolus yazmış.
Osmanlı'nın son dönemlerinde;
bir Türk ile evlenerek adını ve dinini değiştiren
bir Rum Kızı ile
bir Rum ile evlenerek
adını ve dinini değiştiren
bir Türk kızının
Edirne ve Atina'da geçen yaşamlarını anlatan
değişik bir roman.
Bugünlerde bir de resim yapmayı seviyorum.
Ama suluboya resimler.
Henüz başka tür boya kullanmaya cesaret edemiyorum.
Kendime boy boy fırçalar aldım.
Kutu kutu suluboylarım da var.
Renklerin keyfini sürmek için,
adliyelerin tozlu koridorlarını unutmak için
gökyüzününü maviğine dokunmak için...
Birazdan suluboyalarımla başbaşa kalacağım.
Bu yağmurlu cumartesi gününde
her kim nerede olursa olsun,
keyifli saatler diliyorum..
Hermitaj Müzesi ile Louvre Müzelerini gönderiyorum.
keyifli gezmeler diliyorum.
Gönderen efsun zaman: 07:23 Hiç yorum yok:
"Bu yaşama sevincinin sırrını bana da öğretir misin ?"
Bu sabah maillerimi açtığımda bir arkadaşım bana böyle bir mesaj yazmıştı.
Benim de ona şöyle bir yanıtım olacak...
Bu işin hiçbir sırrı yok.
Bu sabah servisle gelirken,her sabah yaptığım gibi,
Unkapanı Köprüsünün üzerinden geçerken
okuduğum kitaptan kafamı kaldırıpkarşılara baktım.
Topkapı Sarayındaki o eski kulenin zirvesi
Topkapı Sarayındaki o eski kulenin zirvesi,
Süleymaniye, Ayasofya camilerinin oval kubbeleri
ve minarelerin zirveleri,
bunların eteklerindeki minik pencerelerden oluşanhoş bir İstanbul slüeti seyrettim.
Bir suluboya resmi için ne hoş bir görüntü olduğunu düşündüm.
Servis, Mecidiyeköy Meydanını geçtikten sonra
Bu kez Metrobüsler için hazırlanan bir inşaat alanından geçti.
Tam buradan geçerken de,
bir parça yeşilliğin üzerinde,
sarı yağmurluklarıyatoprağa eğilmişbir şeylerle uğraşan
onbeş yirmi işçi gördüm.
Minik minik eğilmelerle
o toprakta bir güzellik yaratmaya uğraşıyorlardı.
Aslında tüm hayatın,
birilerinin parmak uçlarından dökülen
minik emeklerin bir toplamı olduğunu hissettim o an.
O manzara muhteşemdi.
Karıncalar gibi sade ve düzenli kıpır kıpırdılar..
Aslında hepimiz öyle değilmiyiz..
Parmak uçlarımızla her gün hayata bir ilmek atmıyormuyuz..
Bu yağmurlu İstanbul sabahında
ilmek dokuyan tüm yüreklere
Gönderen efsun zaman: 07:13 Hiç yorum yok:
Gönderen efsun zaman: 07:10 Hiç yorum yok:
Yağmurlu bir Kastamonu akşamından sevgiler…
Bugün sabah 9.30 otobüsü ile Yeditepeli şehirden yola çıktım.
Anadolunun en ortasındaki şehirlerden birisi olan Kastamonuya doğru…
Bütün günüm yollarda geçti.
Kah yemyeşil ovaları dağlar seyrettim kah televizyonda gösterilen taş devrine ait komedi filmini…
Bir adam zaman makinesi ile günümüzden geriye gidiyor ve taş devrine düşüyor.
Bir kabile var yeniliklere açik, bir kabile de zorbalıkla tüm yenilikleri yasaklıyor ve yaratılanları yok ediyor.
Nedeni de, babasının bir zamanlar göklerden gelen bir araçtan düşen top yüzünden yaşamını kaybetmesi.
Yolda gelirken okumak üzere aldığım kitap ise Erich Von Daeniken tarafından hazırlanan “Zeus Adına- Yunanlılar, Bilmeceler, Argonotlar..” isimli kitap.
Antik çağlarda eski Yunanlılardaki ve diğer halklardaki efsaneleri anlatıp güncel çözümler getiriyor.
Film ile kitap tesadüfen örtüştü ve kitabı okumak daha keyifli hale geldi.
Akşamüstü saat 18.30 da kastamonuya ulaştım.
Yollarda pembe ve beyaz çiçekleriyle ağaçlar ve yemyeşil kırlar muhteşemdi.
Kaldığım otel, 600 yıllık bir kervansaraydan restore edilerek hazırlanmış Kurşunluhan Oteli.
Odaları lüks bir otel kalitesinde, ama atmosfer Osmanlılar çağına götürüyor sizi.
Akşam yemeğimi de eski bir Kastamonu konağından restouranta çevrilmiş Eflanili Konağında yöresel yemeklerden oluşan bir menü ile aldım. Açılışta Ecevit çorbası. Bu Ecevit adlı kasaba veya ilçede pişen bir çorba. Bir nevi yoğurt çorbası. Arkasından “tirit” yedim. Yoğurtlu ekmek parçaları üzerine kıyma donatılmış ve tereyağı gezdirilmiş. Yanına ise elma suyundan yapılan “ ekşi” içtim. Bir de sade türk kahvesi….
Kastamonuda saat sekize gelirken şehrin meydanındaki tüm dükkanların ışıkları tek tek kapandı, kapılar kilitlendi ve sokaklar sessizliğe, karanlığa gömüldü.
Yaşamımda sade bir döneme geçmeye karar verdim. Artık sadece örgü ve dantel kitapları alacağım, akşamlar televizyonda magazin programları seyrederken örgü öreceğim….
İnsanla ilgili her türlü sosyal, kültürel ve politik etkinliklerimi rafa kaldırdım.
Basit ve sade bir yaşam..
Yeni ilkem bu…
07 nısan 2009 –Kastamonu Kurşunluhan Oteli 212 numara
Gönderen efsun zaman: 07:06 Hiç yorum yok:
Gönderen efsun zaman: 07:03 Hiç yorum yok:
İstanbul bu günlerde bahar kokuyor.
Dün akşam mutfak penceresinden İstanbul’u seyrettim.
Camı aralar aralamaz,
Yüzüme bir bahar kokusu yayıldı.
Başka zamanlarda duymadığım bir koku.
O anda aklamdan geçti;
İstanbul’un bu günlerde bahar koktuğu.
Bir teras katından bakıyorum hayata.
En sevdiğim şeylerden birisidir,mutfak masasında çalışmak.
Arasıra başınızı kaldırır Fatih sırtlarını
ve o muhteşem Fatih Camiini seyredersiniz.
Bir de akşam saatlerinde,
güneş bize hoşçakal derken
Edirnekapının üzerindeki o kızıllığı...
27 mayıs 2009Çarşamba- 10,37istanbul
Gönderen efsun zaman: 06:49 Hiç yorum yok: