ÖCEANNEKIZSEVGİSİ: Ekim 2015
İyi hafta sonları dileyerek başlamak istiyorum,
Kardeşimin “ harika bir lezzet mutlaka yapmalısın ablacığım “ diyerek verdiği bir tuzlu kurabiye tarifi bu. Gerçekten de harika bir lezzet harika ötesi. Tatlı tuzlu bir lezzeti var ve ağzınızın içinde kum taneleri gibi dağılıveriyor. O kadar küçük ki bir lokmalık. Yediğinizi bile anlamıyor ve bir tane daha , bir tane daha ve bir tane daha yeme ihtiyacı duyuyorsunuz. Hatta şu anda çayım ve birkaç kurabiyem önümde :))
Bu kadar tanıtım yeter diyerek tarife geçiyorum.
1 yumurtanın beyazı ( sarısı üzerine sürmek için ayrılacak )
1 / 2 çay bardağı toz şeker
Katılarak yumuşak bir hamur yoğrulur.
1 / 2 demet ince kıyılmış dere otu
1 / 2 çay bardağı çörek otu
Karıştırılarak tekrar yoğrulur.
Misket büyüklünde yuvarlanıp tepsiye dizilir. Yumurta sarısı sürülüp sıcak fırında pişirilir.
Kınnap ipinden örgü servisimi çok seviyorum. Hatırlarsanız daha önce paylaşmıştım. Bu iple daha bir sürü servis ve daha başka başka işler yapmayı planlıyordum ama hep proje olarak kaldı. Nasip diyelim belki bir gün yapabilirim hayalimdekileri.
Bu arada matkap kullanmayı öğrendim. İnstagramda yazmıştım. Bir ağaç parçasının ortasını delerek vazo haline getirdim. Çok çok severek kullanıyoruz.
Annemin yaptığı kolyeler...
2 yumurta - 125gr margarin - 1 / 2 bardak irmik - 1 paket kabartma tozu - 1 paket vanilya - aldığı kadar un yoğrulur.
Küçük bir mandalina büyüklüğünde yuvarlanıp ortasına bütün bir ceviz içi konur. İrmiğe bulanıp iyice kızarıncaya kadar pişirilir.
Şerbet: 3 bardak şeker 3 bardak su ile hazırlanır. Tatlı sıcak şerbet soğuk olacak şekilde haşlanır.
Gönderen Ozlem Berberoglu zaman: 12:21 24 yorum:
Nurdan’la Kaneviçe Etkinliği
Nurdan’la KaneviçeEtkinliğini biliyorsunuz. Ben de katılmıştım. Başlayalı da epey oldu. Aslında ilkini tamamlamam da epey oldu, ikincisi de bitti gibiyken kaldı bir süre daha ve nihayetinde işte yerlerini buldular.
Bu etkinliğe katılmaya karar verdiğimde birkaç tasarım oluşturdum, hemen not ettim çizimlerimi yaptım. Üç tane proje çıkardım kendime. Niyetim de bir kadın işlemesi yapmaktı. Hem projelerim hem de işlemek o kadar çok hoşuma gitti ki, tek bir iş ile sınırlandıramadım. En beğendiğim iki tanesini hazırladım. Diğeri ise aklımda kaldı. Belki etkinlik süresinde yetiştiremeyebilirim ama Nurdan Hanımın da izni ile daha sonra hayırlısıyla mutlaka yapmak istiyorum.
İşlediğim dönem kadınlarına Nurdan Hanım ismini verdim. Ben çiçeklerimi de hatırlarsanız burada yazdığım gibi veren kişinin ismiyle anıyor ve seviyorum.
Hemen küçük bir anı paylaşayım. İşlememin arkasına bir karton ilavesi yapmadan önceydi. Eğreti bir şekilde yerleştirmişim.
Kasadan düşmüş. Erkenden kalktığımız bir sabah ; bir anda baktım yok. Kalktım arıyorum "Nurdan Hanım nerede ? Off düşmüş herhalde" diye.
Bizimkilerde uykulu uykulu birden şaşırdılar, kızımın ilkokul öğretmeninin de adı Nurdan’dı, sabah sabah ona bir şey olmuş da da ondan bahsediyorum sandılar. Öncesinde onlar bana, ben onlara kızıp, sonrasında da epey güldük.
Kasaya yerleştirdiğim Nurdan Hanım ilk işlediğimdi. Bazen burada, bazen kahvemin yanında, aktif bir rol üstlendi.
Bu tabloda olan sabit. O yerini sağlama aldı :))
Arkasına; komple her tarafına, tüm işlemeyi kaplayacak şekilde ve görüldüğü gibi dışına da taşırarak beyaz tutkal sürdüm ve bir sertlik oluşmasını sağladım. Bunu her iki işlemede de uyguladım.
Etkinlik hala devam ediyor. Katılmak isterseniz geç kalmış sayılmazsınız. buradan Nurdan Hanımın sayfasına ulaşabilirsiniz.
Gönderen Ozlem Berberoglu zaman: 20:09 30 yorum:
Hayırlı güzel bir hafta dileklerimle, günaydınlar…
Birkaç defadır instagramda buna benzer birkaç duvar süsü mü desem pano mu desem işte böyle bir şeylerle karşılaşıyordum. Malzemelerimi toparlayınca ben de yaptım kendime göre bir tane.
En kötü huylarımdan biri aklıma koyduğumda inatla bir şeyi yapmak oluyor. Saat zaman fark etmiyor. Akşam sekizde başladım bittiğinde onu geçmişti. Çekiç matkap vs. Bu arada matkap kullanmayı öğrendim ya artık eşim eve her geldiğinde duvarları bir süzüyor :)) her bir şey astığımda "bu duvarlar delik deşik olmayacak dimi" diye söylenmeye başladı hafiften :)) Yalnız bu duvar panom da tarafından çok beğenildi söylemeden geçmeyeyim.
Tabi bu arada bu kadar gürültüye hala ses çıkarmamış komşularımı da ayrıca seviyorum. Gece on olmuş ben hala tak tak çivi çakarken bir anda sessizlik yapıp:
“ Tamam kızım tamam bitti, son iki çivi kaldı” diye oldukça yüksek sesle, sözüm ona kızlarla konuşarak tam anlamıyla “sana söylüyorum kızım, sen anla gelinim” yapıyor ve gerekli yerlere biraz daha sabır mesajını çaktırmadan vermiyorum da değil :))
Çok anlatılacak bir şey yok aslında çok kolay ve zevkli bir çalışma oldu.
Köyden getirdiğim birkaç lambiri tahta parçası,
Bir kasayı bozarak elde ettiğim iki tahta parçası,
Askı , zincir,
Pet şişe, çiçek
işte tüm bu gürültünün de sevincin de kaynağı.
Sonuç olarak karşısına geç seyret de seyret durumundayız :))
Portmantonun hiç kullanmadığımız askılarını çıkarıp, boyayarak kızlar işe başladı.
Pet soda şişelerini kestim, ağız kısmına iki delik açtım ve etrafına doladığım ipi buradan geçirerek bağladım.
Gönderen Ozlem Berberoglu zaman: 10:49 10 yorum: