Müfredat, Rezalet ve Eğitimli Budala Üzerine
yazar: Oculopteron 24/07/2019 15/08/2019
Laura’nın kütüphanesinde, Taittinger Nocturne Rosé şişesi refakatinde (SEE: GRAPES OF WRATH & THE NAME OF THE ROSE) yüz kadar sözcükten oluşan, gramer bilgisinden ve bazı telaffuz şablonlarından bihaber, hemen hiç olmayan Fransızca adabım ile; Grande Encyclopédie Larousse içerisinde “blind navigation” icra ediyorum. Parascolaire! Périscolaire… İngilizce’ye zalimce “extracurricular” olarak tercüme ediliyor. Prömiyer hedefi vasat paradigmanın yasaklanmış bölgelerini tehdit etmek olan olağandışı insan için iştah açıcı olarak. İngilizce sözcük bariz şekilde akademideki müfredat dışı aktiviteleri işaret ediyor. Fransızca sözcükler ise, daha çok okula kayıtlı olmadan, bir şekilde okul ile alakalı kişiyi tanımlıyor. Otodidakt, belki. Jill Masterton hep “tercüman zulüm tandansı” diye tabir ederdi. Zavallı kızcağız! Dürbün kullanmakta uzmandı oysa…
John Milton “Paradise Lost”
Quote! Milton! That measure is English epic verse without rhyme, as that of Virgil in Latin and of Homer in Greek, rejecting rhyme as an exact embellishment!
IGNOMINY! Etimoloji, Latince, ignominia. Utanç, rezalet, kötü şöhret, şerefsizlik, yüz karası olma anlamında. Bu sözcük ile adlandırırken hiç tereddüt etmeyeceğim, halen hayatta olan çok fazla insan biliyorum. Bazıları o kadar şöhretli, saygı duyulan, isimleri başarı ve fazilet sözcüklerini tanımlayan stereotipler ki; burada Debord’a (1967) müracaat ediyoruz. Filhakika, La Société du Spectacle, ihtişamı ve matematiksel olarak tutarlı kanıtlarıyla muazzam bir kuram olarak karşımıza çıkıyor. For additional proofs, see: Screen-licking young female spectators encompassing the whole Internet and their corresponding whoremongers! Laura would say: Oui mon amour, englobant! Donald Nicholson-Smith’in Zone Books tarafından basılan İngilizce’ye tercümesinin 9 ve 13 numaralı fragmanları…
THE SPECTACLE IS essentially tautological, for the simple reason that its means and its ends are identical. It is the sun that never sets on the empire of modern passivity. It covers the entire globe, basking in the perpetual warmth of its own glory.
Guy Debord “The Society of the Spectacle”
Zone Books New York
Niyeti, kastı ile sonucu, akıbeti aynı olan gösteri! Bu noktada, kendilerine küfretmemiz icap eden sefil kahramanları isimlerini belirtmeden kınıyoruz, ihbar ediyoruz ve geçersizliklerini ilan ediyoruz. Fakat tüm biyosfer bu tarz kahramanlar tarafından örülmüş olduğundan ötürü, endişe duymamak imkânsız. Beni en çok eğlendiren nutuk atma biçimlerinin birinden bahsetmem gerek. Ayaktopu oyuncuları, direktörleri ve yorumcuları ile sahtekâr politikacıların ve dizi karakterlerinin kalıplaşmış gerzek cüzzamlı diskur biçimlerini bir kenara koyarsak; bunun gerçekten büyük bir hayranıyım. Yayınevlerinin her şey son derece yolundaymış gibi kitaplarını “idiotically enthusiastic” reklamcı neşesi içerisinde piyasaya sürdükleri önsöz, arka kapak veya Instagon ile Twaddler postaları. Yaşasın edebiyat… Thenceforth, you can basically f*ck off! Totolojik tiyatronuz ile, birbirinizi ezmeden…
Eğitimli budala! Former college passman! Kütüphanedeki veya fotokopicideki ders notlarını, geçmiş midterm, final sorularını fotokopi çektirmekteki ve merkezi sinir sistemini stimüle eden ilaçlar kullanarak sabahlara kadar ders çalışıp ödev hazırlamaktaki uyumunu, çalışma hayatında da devam ettirerek şimdilerde gayretkeş (viz., clinically dependant on) Instagon, Twaddler, Facehook hesaplarının sahibi olarak boy gösteriyor. Apple Incorporated tarafından başlatılan dokunma ekranı kaydırıcısı moron çağı tüm hızıyla sürüyor!
Nietzsche’nin bir asırdan fazla vakit önce incelediği “bugünün insanının kıymeti” (Der Europäer von Heute) problemi şimdi daha akut bir vaziyette geçerli. Hastalık bir sonraki nesle, fark edilmesi çok zor fakat kati bir artış ile aktarılıyor. Şimdinin bebekleri, otuz yıl sonra, adap, terbiye ve kavrayış bakımından otuz yıl önceki dedelerine kıyasla, çok daha fazla sakatlık sahibi olacaklar. Daha beşikten ayrıldıktan sonra derhal ebeveynlerinin dokunma ekranlarıyla paralize oluyorlar. Otuz yaşına geldiklerinde yakınsayacakları obje: bok çuvalı! Dolayısıyla, fetüs sıçış manifoldu kavramı devreye giriyor. Bu modern ilerleme düşüncesi, sadece metaların görsel kod olarak daha “pseudo-aesthetical” olması bahsinde geçerli olan hata dolu bir fikir. Şüphesiz bilim ve teknoloji ileriye gidiyor. Şüphesiz ayrıksı olmak babında, çok kıymetli, kimseyle uzlaşmayan bireylerin (Die Vorherbestimmung zum Labyrinth) meydana gelmesini tetikleyebiliyor aygıt. Fakat ortalıkta nümayişe katılan, fikir belirten, postalayan müşterek bireyin kıymeti… Rezalet! RETURN: IGNOMINY!
Now we are bound to study an important concept. FALLACY! Etymology, Latin, fallacia. Classical Latin, fallacia, deceptive behaviour, deceit, trick, in post-classical Latin, also (in logic) deceptive or misleading argument, error, mistake! 1967’de sanatın artık ölü olduğunu iddia eden Monsieur Debord (aslında ölü olan insan ırkıydı) 1988’de yayınladığı yorumlar ile modern toplumun sefaleti ve köleliğini ihbar ederken yine etkisiz hale getirilmesi imkânsız bir bomba gibi. Yine ona müracaat etmekten çekinmiyoruz. Translation into English, Malcolm Imrie! Fragment XV!..
MORE than a century ago, A.-L. Sardou’s Nouveau Dictionnaire des Synonymes français defined the nuances which must be grasped between: fallacious [fallacieux], deceptive [trompeur], impostrous [imposteur], inveigling [séducteur], insidious [insidieux], captious [captieux]; and which taken together constitute today a kind of palette of colours with which to paint a portrait of the society of the spectacle. It was beyond the scope of his time, and his specialist experience, to distinguish with equal clarity the related, but very different, meanings of the perils normally expected to be faced by any group which practises subversion, following, for example, this progression: misguided, provoked, infiltrated, manipulated, taken over, subverted. Certainly these important nuances have never been appreciated by the doctrinaires of ‘armed struggle’.
Guy Debord “Comments on the Society of the Spectacle”
Verso London New York
Seductive illusory commodity spectacle of today’s human is certainly obnoxious. Its fragile utopia, compelling to neutralize it, is ever-ecstatic love-making! For this bodily satisfaction, catharsis of accumulated depression in urban vertigo-launching maps; is late-capitalist totalitarian form of desire. And it is external to touch screen swiper moron subepoch, a temporary exit from automated purgatory; for it dissipates the stress of screens! Hence, the trapping triangle with vertices: home, work and sex! Next time, we will study deep into desolate bourgeois principles, the commodity character of art, quote from Marx and Moretti, have ice cold beer on the beach without traces of antinomy and at worst, eat spaghetti with mushroom. Here is my verse entitled PROPHYLACTIC CONQUEST! See you next time, you juvenile fellows trapped in time! Best wishes…
Hubble – De Vaucouleurs Galaxy Morphology Diagram
As the eagle surmounts the obscure hurricane
An exception mirrors the potent cataclysmic strike
I enforce death and overpower the enemy
As the predator dimension provides my wings
Empyreal glory stimulates my robust intellect
Possessed with outstanding alloys of chaos
I annihilate ignominy and ignite my prophylactic conquest!
Hazard; vulgar and exposed in extreme
Conceals itself in celestial hierarchy above
Mankind; prey in my talons, an epistemic stalemate
With their prolix random modes of discourse
Ignorant, mythomaniac and brutally biogenic
I hereby propel my army of prophylactic conquest
And pledge my supreme twilight!
konu yazın. tag guy debord, john milton