Dünyaya gelip de ölmemiş tek bir kişi bile olmadığına göre hepimiz mutlaka bir gün öleceğiz. Ama ne zaman? Hangi gün ve saatte öleceğimizi bilemediğimize ve her an ve saatte ölebileceğimize göre imanı ve aklı olan her Müslüman’ın her an ölecekmiş gibi bir hayat sürmesi gerekmez mi? Her nefes, son nefes olabileceğine göre, son nefesinde imanla göçebilmek için kendisini imandan uzaklaştıracak her hareketten ömür boyu uzak olması gerekmez mi?
Elbette gerekir o halde bütün davranışlarımızı, bu gerçeklere uygun olarak ayarlamalıyız.
Bilindiği gibi, Ramazan ayı yaklaşınca günler öncesinden hazırlıklara başlanır. Evlerimiz ve çevremiz temizlenir. Ramazan ayı için alış-veriş yapılır
Maddi alanda yapmış olduğumuz bu hazırlıklar çök güzeldir fakat, bu güzelliği daha da güzelleştirecek manevi hazırlık da yapıyor muyuz? Kafamızı ve kalbimizi, Müslüman’a yakışmayan düşmanlık, kin, nefret, gurur, kibir, çekememezlik, riya, dedikodu ve benzeri her çeşit kötü huylardan temizliyor muyuz? Bütün kötü alışkanlıklarımızı ve günaha giden yolların hepsini terk edip bolca sabır satın alıp güzel alışkanlıklar edinmeye niyetleniyor muyuz? Bunları yapmamış idiysek, hazırlığımız eksik kalmıştır. Gelecek seneye ve gelecek Ramazan ayına yetişemeyebiliceğimizi düşünerek her anımızın son an, her nefesimizin son nefes olabileceği gibi bu Ramazan ayının da yaşayacağımız son Ramazan olabileceğini kabul edip Ramazan öncesinde yapamadığımız bu hazırlığı çok gecikmeden Ramazan ayı içerisinde yapıp eksikliklerimizi gidererek bu mubarek ayı çok iyi değerlendirmeliyiz. Dün olmadıysa bugünden başlayıp bu fırsatı kaçırmış olmayalım.
Kitabımız Kur’ân-ı Kerîm’in indiği ay olması sebebiyle Ramazan, aynı zamanda bir Kur’an ayıdır. İnsanı yaratan Allah’ın, insan için hayat kılavuzu olarak gönderdiği yüce kitabımız Kur’ân-ı Kerîm’in içeriğinde; iman, ibadet, muamelat, ahlâk
gibi hemen hemen her konuda ortaya konulmuş açıklamaların, emirlerin, yasakların ve öğütlerlerin bulunması yanında pek çok ilmî hususlara da değinildiği, örnek olarak; astronomi ve fiziğe ait bilgiler ile insan ve insanın yaratılışı ile ilgili konulara
işaret edildiği bilinmektedir. Ama, bunların hepsinden önemli olan, daha doğrusu bunlarla ulaşılmak istenen; yüce kitabımız Kur’an-ı Kerimde, Kur’an’ın yüce bir gayesinin olduğudur. Kur’ân-ı Kerîm’in asıl ve tek yüce gayesi ise; insanların hidayete erdirilmeleri, doğru yolu bulmaları, insanlık şeref ve haysiyetine yaraşır davranışlar içerisinde olup Allah’ın hoşnutluğunu kazanacak şekilde hayatlarını sürdürmeleri, böylece, bu dünyada mutlu olmaları ve ölümün olmayacağı ahiret hayatına da cenneti kazanmış olarak gitmeleridir. Kur’ân-ı Kerîmdeki her emir ve yasak bu gayelere yöneliktir. Yer verilen ilmi gerçekler, insanı düşünmeye sevk etmek, kendini buldurmak ve tanıtmak, böylece; kurtuluş yoluna ulaştırmak içindir. Kur’an-ı Kerimdeki pek çok ayet gibi mealini okuyacağımız şu ayette de, bu gaye açıkça ortaya konmaktadır:
Bilindiği gibi, Kur’an-ı Kerîm’I öğrenmek ve okumak farz olduğu gibi, onu başkasına da öğretmek farz-ı kifâyedir. Peygamberimizin (s.a.v.) bir hadis-i Şerifinde: “Aranızda en hayırlı kişi, Kur’an-ı Kerîm’i öğrenen ve onu öğretendir” (Buharî; Fezâilü’l-Kur’an, 21,
) buyurduğunu hemen hemen hepimiz biliriz. Müslümanlar, bu ve benzeri hadislere yürekten bağlanmışlar ve daha ilk günden beri, nazil olan Kur’an-ı Kerîm’i okumuşlar ve ezberlemeye gayret etmişlerdir. Kur’an-ı Kerîm’in ezberlenmesi (hâfızlık yapılması), Peygamberimiz zamanında başlamıştır. Bu hayırlı çığır, artan bir hızla günümüze kadar devam etmiş ve bugün de devam etmektedir. Bugün İslâm aleminde milyonlarca hâfız vardır. Her asırda, İslâm aleminin her bölgesinde, Kur’an-ı Kerîm’i küçük yaştan itibaren ezberleyip hâfız olan pek çok mü’min vardır. Çünkü, Kur’ân ehlini ve hâfızları Peygamberimiz her zaman övmüş ve takdîr etmiştir. Bir Hadîs-i Şeriflerinde: “Ümmetimin en şereflileri, önde gelenleri hamele-i Kur’ân (hâfızlar) dır” (Zevâid; 7/161, Tefsîr-i İbn. Kesîr Zeyli, 7/513) derken, bir diğer Hadîsinde: “Kur’ân-ı Kerîm’i okuyunuz; gerçek şu ki, Allah Kur’ân-ı Kerîm’i ezberleyen kişiye (hâfıza) azap etmez. Kur’ân-ı Kerîm, Allah’ın ziyafetidir; bu ziyafete katılan güvence içinde olur. Kur’ân-ı Kerîm’i sevene müjdeler olsun!” (Darimî, Fedailü’l-Kur’an; 2/429 Tıbyân, s. 9-10)buyurmuş, yine aynı konuda: “Kim, Kur’ân-ı Kerîm’i okur ve onu ezberlerse, helâlini helâl bilir, haramını da haram sayarsa, bu sayede Allah onu cennete koyar ve akrabasından hepsi de cehennemlik olan on kişiye kendisini şefaatçi kılar” (Tirmizî, Fedailü’l-Kur’an; 20, A. İ. Hanbel 1/148) deyip bir başka hadîs-i Şerifinde de; “Kur’ân-ı Kerîm’i okuyunuz, (Evlere ve duvarlara) asılmış olan şu Mushaflar sizi aldatmasın. Zira, Allah, Kur’ân-ı Kerîm’i ezberlemiş (hâfız olmuş) kalbe asla azab etmeyecektir” (Darimî, 2/432) buyurmak sûretiyle; Kur’ân-ı Kerîm öğrenip okumanın ve özellikle Kur’ân-ı Kerîm’i ezberleyip hâfız olmanın, fazîletini ve neler kazandıracağını müjdelemiştir.
Hazırlayan:, Firdes Musledin