İNSANOĞLU GİDEREK KANSERLEŞİYOR | Karacabey Yörem Gazetesi
Günümüzün en korkulan hastalıklarından bir tanesi de kanserdir. Kanser en basit açıklamasıyla; Kontrolsüz hücre çoğalmasıdır. Sinir hücreleri hariç sağlıklı vücut hücreleri bölünebilme yeteneğine sahiptirler. Ölen hücrelerin yenilenmesi, vücut dokularının onarılması, büyüme ve gelişme amacıyla bu yeteneklerini kullanırlar. Ancak, sonsuz sayıda bölünemezler. Bu yetenekleri sınırlıdır. Gerektiği yerde ve gerektiği sayıda bölünebilirler. Bu işi de aldıkları emirlere göre gerçekleştirirler. Yani söz dinleyerek yaparlar.
Buna karşın kanser hücreleri bu bilinci kaybederler. Söz dinlemezler. Kontrolden çıkarlar. Kısaca anarşist haline gelirler. Zamanla biriken kanser hücreleri kitleler halinde bir araya gelirler. Bunlara Tümor denir. Eğer kanser hücreleri tümörden ayrılıp başka organlara giderse bu olaya tıp dilinde Metastaz denir.
Metastaz iki yolla olur. Birincisi Lenf damarları (Ak kan taşırlar) yoluyla olur. İkincisi de Venlerle (Toplardamarlarla) olur. Yani kan yoluyla yayılır. Bu hücreler gittikleri yerde tümör kolonileri oluşturarak büyümeye devam ederler. Zamanla, tedavi edilmeyen ya da edilemeyen bu tümör kitlelerini oluşturan kanser hücreleri çevre organlara baskı yapar. Sağlıklı hücrelere kan yoluyla gelen besinlerle beslenerek onların ölmesine neden olurlar. İşte böylece vücudun kendisinin ürettiği bu anarşist hücreler; zaman içinde ait olduğu bütünün ölüp yok olmasına neden olurlar.
İnsanoğlu da tıpkı kanser hücresi gibi üzerinde yaşadığı dünyayı yok ediyor. Bunu yaparken; toprağı, suyu, havayı kirletiyor. Verimli arazileri yapılaşmaya açıyor. Fabrika atıklarıyla akarsuları ve denizleri kirletiyor. Maden arama adı altında dünyanın en güzel köşelerini delik deşik ederek işe yaramaz hale getiriyor.
Oysa bilmiyor mu ki altın, gümüş yenmez! Atalarımız ne güzel söylemişler; “Bir avuç altının olacağına bir avuç toprağın olsun.” Bu gidişe dur demek gerekir. Bunun için de acilen şu önlemlerin alınması zorunludur;
Öncelikle fosil yakıtlardan (petrol, kömür vb.) kurtulup, yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelinmelidir.
Zengin ülkeler aşırı kaynak tüketimine son vermelidirler. Zira insanoğlunun bu aç gözlülüğü tüm dünyanın sonunu yavaş yavaş getirmektedir.
Dünyamız büyümediğine göre nüfus artış hızı ile kaynaklar arasında doğru orantı kurulmalıdır. 1802 yılında 1 milyar olan dünya nüfusu bugün 7 milyar civarında.
Dünya üzerinde, adil bölüşümün gerçekleştirilmesi şarttır.
Kanserle ilgili haberleri izlerken üzülürüm hep. Ülkemizde konuyla ilgili bilgi sahibi sağlık muhabiri yok. Bu nedenle haberler de yalan yanlış veriliyor. Hastalıkla ilgili haberler aşırı ürkütücü, hatta korkutucu. Kanserin adı yok. ‘Amansız hastalık´, ‘Menhus hastalık´ var.
Amansız hastalıkla mücadeleyi kaybedenler var. Bilgi yok, sansasyon haberler var. Örneğin; “Kansere darbe, kanser aşısı bulundu, kanser tarihe karışacak, kansere karşı devrim.” … vb. Bu türden yaklaşımları pek doğru bulmuyorum. Doğruluğu kanıtlanmamış, insanların boş ümitlere kapılmasına neden oluyor. Bazen de konuyla ilgili haberler öylesine dramatik veriliyor ki, hasta olmayanların bile moralleri bozuluyor.
Haberler genellikle şöyle veriliyor; “ … Bey üç yıldır savaş verdiği mide kanserine yenik düştü.” “ … Hanım lösemiye karşı verdiği mücadeleyi kaybetti.” Kişilerinin ölümlerinin haber yapılması hele de hangi hastalıktan öldüğü çok mu önemli? Düşünsenize: Kan kanseri tedavisi gören bir hasta, aynı hastalıktan ölen birinin haberini izlerken nasıl bir duyguya kapılır. Oysa kan kanserlerinin tedavisinde günümüzde tedavideki başarı oranı % 89’lardadır. Kanserli hasta; medya açısından kesinlikle ölüme aday! Hasta ve yakınlarına konuyla ilgili aydınlatıcı bilgi yok. Psikolojik destek konulu haberler yok.
Bir de tüm kanser türleri aynı sepete konuluyor. Adı kanser ya, tamam iflah olmaz. Oysa öyle kanser türleri vardır, tedavi edilmese bile yine ölümcül olmayabilir. Örneğin, ‘Bazaz Yayılımlı Cilt Kanseri’ Yine öyle kanser türleri vardır ki bugün bile gecikmenin önemi büyüktür. Mesela melanosit hücrelerinin neden olduğu bu tür cilt kanseri. (Melenoma) Kaldı ki bu tür için bile genelleme yapmak doğru değildir. Zira hem çeşitleri vardır, hem de her insanda farklı seyreder. Ama medyaya göre ya da yeterli bilgi sahibi olmayanlara göre ‘Cilt Kanseri’ mi, hepsi aynıdır.
Daha da doğru olan yaklaşım, dünyada kaç tane insan varsa, bunların kanserlerinin hepsi birbirlerinden farklıdır. Çünkü herkesin hücre yapısı, DNA yapısı, genetik yapısı farklı faklıdır. Bu nedenle Ahmet beyi öldüren bir kanser türü, Ali Bey için ölümcül olmayabilir. Bir başka sorun da kanser bireysel bir kusur olarak görülüp, kişiye özel bir ceza olarak algılanıyor. Oysa doğrusu bu hastalık toplumsal bir olaydır. Mücadele de toplum olarak yapılmalıdır.
Sevgili okurlarım, kanser öyle anlatıldığı gibi ölümcül değildir. Günümüzde hastaların sadece üçte biri kaybedilmektedir. Üçte ikisinde sağ kalım mevcuttur. Yeter ki çok geç kalmayalım. Yeter ki konuyla ilgili bilgi sahibi ve bilinçli olalım. Yeter ki hayatı sevelim ve ona sıkı sıkıya sarılalım. Doktora gitmekte korkmayalım. Hastalıktan korkmayalım.
Yeri gelmişken bir fıkrayı sizlerle paylaşayım; Ayranın tokmakla dövülüp, tereyağı elde edilen ve adına ‘Yayık’ denilen silindir şeklindeki tahta fıçıyı bilenlerimiz vardır. İçi yağdan dolayı kayganlaşmıştır. Canlılar tutunmakta zorlanır. Bir gün iki kurbağa oynaşırken yayığın içine düşerler. Bir iki denemeden sonra işlerinin çok zor olduğunu anlarlar. Yayığın kenarları çok kaygandır. Birinci kurbağa arkadaşına: “Buradan kurtulmamız olanaksız. Ben mücadeleden vazgeçtim. Hakkını helal et.” der ve ölür. Diğeri ise “Ben de ölebilirim, ancak ölene kadar mücadele vermem gerekir.” der. Zıplar ayrana düşer. Zıplar ayrana düşer. Aynı hareketi yüzlerce, binlerce kez tekrarlar. Sonunda ayranın üzerinde bir yağ adacığı oluşur. Adacığın üzerine çıkar ve oradan sıçrayarak kurtulur.
Medyaya ve bazılarına göre ölümcül olan bu menhus hastalıktan kurtulan o kadar çok insan tanıyorum ki saymakla bitiremem. Kendimden söz etmeyeceğim. Ama Karacabey’de öyle biri var ki ‘Akciğer Kanseri’ne yakalandı. Yukarıda anlattığım fıkradaki ikinci kurbağa gibi davrandı. İnanılmaz mücadele vererek yayık içindeki ayran üzerinde bir yağ adacığı oluşturmayı başarıp ölüm çukurundan hayata zıplamayı başardı. Kendisini kutluyor, verdiği mücadele uğrunda şapkamı çıkarıyorum. Kim diye merak ediyorsanız; kendisinin de iznini alarak ismini yazıyorum: Zahire Tüccarı Özhan Kondu.