Anne bak, blog yazdım!: Nasıl Evde Kaldım-3
Gönderen annebakblogyazdım zaman: 14:27
Patika 17 Temmuz 2013 16:02
Rıfkı'ya evleneceğini söylediğin yazını okuduğumda mutlu olmuştum, açıkçası biraz da kıskanmıştım hani. 'Ben niye hâlâ birini bulamadım' diye üzülmüştüm. Her zamanki 'herkes evlendi, bi ben kaldım' korkuları filan işte... Seninle bir kere daha hatırladım: Mesele 'biri'ni bulmak değil aslında. Yazılarını okurken gözlerim doldu benim de. Yaran için merhemim yok ama dünyanın tüm ilaçlarına bin basacak bir duam var: "Allah ellerini bırakmasın"
annebakblogyazdım 17 Temmuz 2013 16:10
ya ne güzel insansın patika... ne de güzel duadır öyle o. mesele başka şeyler hep, mesela bambaşka şeyler...öperim hislerinden.
Tahir YILDIZ 18 Temmuz 2013 00:49
Harika betimlemişsin olanları, bunları yazman bile ne kadar güçlü olduğunun göstergesi aslında, severek takip ediyorum :)
annebakblogyazdım 24 Temmuz 2013 04:42
eksik olma tahircaan.))
birmavimbirpembem 18 Temmuz 2013 01:00
güzel yazı yazıyosun
eyvallah mavili pembelii...
metus 18 Temmuz 2013 03:29
Kınayla ilgili böyle bir rabıta olduğunu bilmiyordum (sünnette yakılan kınayı da bu tanıma uyuyor), yazın duygusal olduğu kadar da ufuk açıcı olmuş hande.
çekmeden yazılmıyor, ne tuhaf!
annebakblogyazdım 24 Temmuz 2013 04:43
nasreddin hoca gibiyim metus...duygusalken ufuk açıcı, ufuk açıcıyken duygusal...eksik olmayasın:)
Nalan iyidoğan 18 Temmuz 2013 03:45
15 gün...evet güzel arkadaşım geçen aralık ayının 30 da evlendim,16.gün kapının önünde buldum kendimi...böylesi de var,keşke hiçbiri yaşanmadan ayrılsaydım diyorum.ama bazen bazı şeyleri görmen lazım ,yaşaman lazım ,onların seni ulaştıracağı yere varabilmen için.şu an dava sürüyor ne kadar gidecek belli değil...kimlikte evli ama fiilen bekarım,anlamıyorum evlenmek bir an,ayrılmak da öyle ama dava aylar yıllar sürüyor:D acaip birşey.sana da geçmiş olsun.bazı şeyleri hiiç görmeden ayrılmak en iyii,her ayrılık zor hepsi acılı ama eminim ki unutulmayan kimse yok;)
annebakblogyazdım 24 Temmuz 2013 04:44
nasıl toparladın be nalanım...? iyi misin şimdi?
Nalan iyidoğan 26 Temmuz 2013 04:05
önce rüyalarımı kontrol altına aldım.düşün her sabah aynı şey,onun evindesin seni istemiyor ama neden ordasın bilmiyorsun:/
3. rüyada engel oldum.sonra aklıma bana yaptıkları her geldiğinde o görüntüyü kafamda önce sinema karesi gibi dondurdum,sonra puzzle gibi parçalara ayırıp kuvvetli bi rüzgarla dağıttım,arka planda mavi bi gök yüzü kalacak şekilde.yani önce maneviyat diyeyim arkadaşım,dualarımı ihmal etmiyorum,delirmeme engel oldular çok şükür:D bunun dışında çok acı bi ilaç amaa en etkilisi,zaman,zaman,zaman...yeni insanlarla tanışmak,yeni uğraşlar ve çevre edinmek,taşınmak falan da iyi geliyor,ama işte benim için kötü olan severek ayrıldım tüm o hakaretlere ve eziyetlere rağmen hala nefret etmediğime göre gerçek sevgiymiş üstelik,ve bu bi insanın karşısına kaç kere çıkar diye düşününce aslında en büyük kaybı onun verdiğini anlıyorum,bu da rahatlatıcı bir faktör.