Devrimin öznelliği, nesnelliği nedir. : Sayfa 3 - SOL PAYLAŞIM
Cevap Tarihi: 18.03.2016- 12:36
İlgilendiğin için teşekkürler. Ben bu açıklamayı internette bulmuştum ama kitabında bulamadım. Onun için sordum, internette bulduğum yazıda kitap adı yanlış yazılmış olabilir mi, diye düşünmüştüm. Devlet ve Devrim'e de baktım, orada da yok.
Cevap Tarihi: 18.03.2016- 20:20
Hakkı arkadaş bir ülkede devrimci durum varsa dünyadaki koşulların ne olup ne olmadığının o ülkedeki devrimci durum için şart değildir. Bir iddia ortaya atıyorsan o iddiayı ispatlayacak delilin yoksa söylememelisin. Söylemeden önce araştırma da yapmıyorsun, Lenin söyledi diyorsun, söylemediğ ortaya çıkınca bu sefer başka şeyler söylüyorsun. Dünyada savaş gibi buhranlar varsa o savaş ülkedeki devrimci durum üzerinde etkili olur, etkili olması ise şart değildir. Neden olsun, zaten bir ülkede devrimci durum ortaya çıkmışsa ve dünyada savaş yoksa o ülkede devrimci durum yoktur, çünkü dünyada savaş yok mu denilecek.
Cevap Tarihi: 18.03.2016- 20:31
''Silahlı öncü birlik'' konusunu devrimci süreç için çare olarak görmediğimizde geriye bir şey kalıyor mu, sizce? Sosyalistlerin elinde sınırlı olanaklarla propaganda ve ajitasyondan başka bir şey kalmıyor. Burjuvazinin elinde ise her türlü propaganda, ajitasyon ve yalan makineleri var. Halk nasıl bilinçlenecek, sistemin kendisini daha yoksul, zengini daha zengin yaptığını nasıl anlayacak? İçinde bulunduğu koşulların kader olmadığını nasıl öğrenecek? Sosyalistlerin propaganda araçları ile burjuvazinin araçlarını karşılaştırdığımızda işçi sınıfının uyanması nasıl olacak? Sosyalistlerin eli kolu bağlanmış olmuyor mu? Dışarıdan bilinç diyoruz ancak, burjuvazinin dayattığı yanlış bilinçin daha etkili olacağı belliyken kitlelerin ayağa kalkması bana tartışmalı bir konu gibi geliyor.
Cevap Tarihi: 20.03.2016- 16:34
Evet, bu açıklama biraz daha geniş olarak Lenin'in ''Proleter Devrim ve Dönek Kautsky'' kitabı içinde geçiyor. Senin baktığın kitap hangi yayınevinden bilmiyorum ama, İnter Yayınları'nın 96 Birinci Basım'ında, sonundaki EKLER bölümünde geçiyor. ( Sahife 157-158) Uzunca olduğu için buraya almıyorum ama, aşağı yukarı Sn.KARINCA'nın yazmış olduğu gibi özetlenebilir. Bir ülkede siyasal devrimin gerçekleşebilmesinin dünya koşullarına bağlı olduğu tek başına bir şey ifade etmiyor. Kaldı ki ''sosyalizmin arefesi'' olarak nitelenen emperyalizm döneminde dünya ölçeğinde nesnel koşullar var demektir. Burada üzerinden atlanılmaması gereken konu, dünyada nesnel koşulların olması, her ülkede nesnelliğin olacağı anlamına gelmediğidir.
Cevap Tarihi: 20.03.2016- 18:37
Kapitalizmin iç çelişkilerini neden görmezlikten geliyoruz? Sistemin ideolojik kurumları bir yere kadar etkili olabiliyor ama sistemin sürekli kriz durumunun ağırlaştığı koşullarda ''sisteme'' muhalefet bu ideolojik basıncı yırtıp atabiliyor.
Kapitalizm altında sömürüye uğrayan sınıfların memnuniyetsizliği süreklidir. Burjuvazinin ideolojik basıncı bu memnuniyetsizliği bir yere kadar dizginleyebilme olanağına sahiptir, insanların söz ve eylemlerini sürekli baskılamak bu yüzden mümkün değildir. Sol siyasetlerini işte bu memnuniyetsizlik üzerine kurar. Örgütsel sağlamlığını pekiştirirken, halkı siyasete çekme yolunda da işlev yüklenir.
Burada iki temel konu var: Kapitalizmin gelişip temel sınıfların ortaya çıktığı koşullarda ''Silahlı öncü birlikler'' yoluyla kitleyi siyasete ve sokağa taşımak mümkün olmuyor. Mümkün değil. Bu tür eylemler sanılanın tersine zaten siyasete taşınması zor olan kitleyi siyasetten daha da soğutarak içe kapanmasına yol açmakta. Yani Güney Amerika devletlerinin belli koşullarında geçerli olan bir modelin Türkiye gibi ülkelerde şansı yoktur. Şöyle bakabiliriz; burjuva ideolojisinin temel amacı kitleyi dar yaşamına tutsak etmek, onun siyasetle ilişkisini minimalize etmektir. Soru şu; herhangi bir yerde patlayan bomba veya silahlı bir eylem, halkın bu pasifize görünümüne daha fazla katkı mı yapar yoksa onun sistem konusunda bilinçlenmesine mi yol açar?
Milliyetçiliğin yükselişte olduğu ve halkın genel olarak siyasete soğuk baktığı koşullarda illegal örgütlenmelerin, silahlı öncü birlik veya silahlı propaganda gibi yöntemlerin işçi sınıfı ve emekçi halk kesimlerine bir yarar getirmesi söz konusu değildir. Bu konuda yapılan propagandaların doğru olduğunu hiç düşünmüyorum. Yapılması gereken örgütlenmeye ağırlık vermek ve nesnel koşullar konusunda sağlıklı okumalar yapabilmek ( bunu örgüt yapacaktır, bireysel okumalar bir yerden sonra yararsızdır) ve o okumalar doğrultusunda siyasetler üretmek ve yeni araçlar oluşturabilmektir.
Başka bir yolu yok!
Cevap Tarihi: 23.03.2016- 18:40
Silahlı öncü birlikler yoluyla halkın mücadeleye katılmasını savunmuyorum. Bu yolla halkın silahlı mücadele başlatanların arkasında saf tutabileceğine aklım yatmıyor. Ancak sadece kitap yazmak, bildiri dağıtmakla da bu konuda ilerlemek olmuyor. Türkiye halkının durumu örnek. Sosyalistler pasif konumdan etkin konuma geçmeden seslerini duyuramazlar. Etkin konum işçi sınıfının içinde örgütlenmeye çalışmaktan ve onları grev ile direnişle tanıştırmaktan geçiyor. Profesyonal kadrolarla işçiler içinde örgütlenmeye çalışmak, yoksul kesimlerin bulunduğu mahallerde etkin bir şekilde çalışmak ve bu çalışmaları Türkiye'nin her yanına yaymak sosyalistler için çözüm olabilir. Üniversitelerde daha aktif hale gelmek, gençliği siyasetin öncüsü haline getirmek de faydalı olacaktır. Burjuva medyası sola ambargo koyarak görüşlerinin halka ulaşmasına engelse, biz de doğrudan halkla temasa geçmeliyiz.
Cevap Tarihi: 25.03.2016- 19:46
Kapitalizmi yıkacak olan güç halktır, halkın örgütlü gücüdür. İşçi sınıfı ve halkın bilinci kapitalizmi yıkacak güçte değilse, işçi sınıfı ve halk kapitalizmi yıkacak güce sahip değil diye devrimden devrimci mücadeleden uzaklaşılmamalı. Koşullar yok diye devrimci mücadele bir kenara koyulup düzen içi mücadele demek olan demokrasi mücadelesi devrim mücadelesinin yerini almamalı. Halk bilinçli değil diye halkı bir kenara koyup silahlı mücadelenin savunuculuğuna da kalkışılmamalı. Halkın bilinci yeterli değil diye liberalizme veya kürt milliyetçiliğine kuyrukçuluk da yapılmamalı. Halk bilinçli değil, devrimci mücadelede yok diye sosyalist ideoloji de terkedilmemeli. Halk bilinçli değilse, işçi sınıfı bilinçli değilse halkın ve işçi sınıfının bilinçlenmesi için mücadele terk edilmeden mücadeleye devam edilmelidir.
Cevap Tarihi: 09.12.2016- 06:53
''Devrimler taktik değil stratejik süreçlerdir. Devrimci olmayan bir strateji, kriz anında devrimci bir taktiğe evrilse dahi tutunamaz. Bolşeviklerin 1917'deki başarısı, öncesi bir yana Lenin'in 1915'ten itibaren ısrarla geliştirdiği bir stratejik yaklaşımın ürünüdür. Görülmüştür ki, devrimci bir stratejinin olgunlaştırılması için güce değil güçlenme iradesine ihtiyaç vardır. ''
Kemal Okuyan / Boyun Eğme, sayı 57. sayı
Devrimin ve karşı devrimin yasaları denizcan 0 1174 04.03.2016- 15:50
Devrimin Üç Yüzü... melnur 23 2127 07.11.2018- 09:14
Sol nedir, sosyalizm nedir? melnur 2 5374 12.12.2013- 13:17
Devrimin ne olduğunu hatırlayan var mı? solcu 1 1750 31.01.2015- 23:01
Devrimin ve sosyalizmin soyutlaşması denizcan 4 1922 01.11.2014- 14:53