RPG: Miss Murder - GüreşTürkiye | WWE Türkiye
Home » RPG » RPG Oyuncular » Promo » RPG: Miss Murder
21-10-2018, 02:19 #1
Rep Puanı: 1505
RPG: Miss Murder
Gözlerinizden yansıyan cesaret yüreğimi kamaştırıyor dostlarım.
21 Ekim 2018, Saat 02:41
Cole sinirlenmek istiyordu, birilerine cevap vermek ve birilerinin hata yaptığını kanıtlamak istiyordu. Yanlış yaptığı bir şey yoktu. Herhangi bir hamlede yapmamıştı ama bu durumda olmak onu epey rahatsız ediyordu. Bu yaşanan olaylar onu heveslendirmişti, hedefi öncekinden daha zor olmuştu. İstediği ortamı oluşturmak için ilk adım atılmıştı aslında, şirket açıldığından beri beraber hareket ediyorlardı aslında. Eksik olan tek şey parçalardı, parçaların bir arada olduğu bir an gerekiyordu.
Adam Cole geçici olarak kaldığı Columbusdaki evine dönüyor, arabasını sokağın ıssız bir köşesine park eder, kapıları kilitledikten sonra 30 metre civarı ilerideki apartmana doğru adımlıyor. Kuru soğukların hakim olduğu gecede Cole evine girer ve bitkin haliyle salona yönelir. Koltuğa oturur, karşısındaki kamera düzeneğini kurar, kravatını düzeltir ve kaydı başlatıp konuşur.
"Uzun yıllar güreş severler'in isteyeceği şeyleri yaptım. Büyük bir hata olup olmadığı tartışılır. Bazılarınız eksi tavırlarım sayesinde başarılar elde edeceğimi düşünüyor olabilir. Ben Adam Cole olduğum için çoğu kişiden üstünüm. Arka alanda kaybetmeme sevinenler, bana saçma sapan lakap takanlar, benim değersiz olduğumu söyleyenler ve hatta unvanın sahibi bile o unvanı onların ulaşamayacağı yüksekliğe çıkaracağımı biliyordu. O unvanı alıp bazı duvarları yıkmam gerek, yaratıcı olmayan insanları yaratıcılığa sürüklemem gerek ve hatta daha önemlisi insanların öncekinden daha ciddi olmaları gerektiğini hatırlatmam gerek. Aj yaptığı her hamlede bana o unvan ile daha da yaklaşacak ve bende o unvanı sizlerin sadece hayal edebileceği noktaya çıkaracağım. Oyunun istediğimiz gibi oynanmasını sağlayacağım. O unvanı kazanamadığım için etrafa küfür savurmaya gerek yok, ellerinde ismi olan bir güreşçiyi tutmak için ona bu başarıyı verdiler. Hayal kırıklığını yaşattıktan sonra hangi kapıda beklediğinin bir önemi olmayacak. Kime yalvarırsa yalvarsın, bu başarı onun kemiğiydi, istediği zaman bir yere saklar ve istediği zaman çıkarır. Fazlasını istediğinde ona cevap olarak kemiğini işaret edecekler. İsminin yanlış yazılmasından daha büyük sorunları olmadığı için teşekkür edebilir en azından. Yaptıkları yanlışı telafi etmeye çalışırken bile işleri batıran bir şirketin ilk şampiyonusun. Bu şirkette, bu şirketteki güreşçilerde artık ne yaptığını bilmeli ve düşüncelerini harekete geçirmeli."
"Bizi zor duruma düşürdünüz çünkü biz arka alanda sizin isteklerinizi ve düşüncelerinizi özel bulmadık. Yaratıcılığınızı eleştirdik. Çünkü bir şeyleri başından anlamıştık. Bir arada hareket etmemiz gerektiğini biliyorduk. İşini uzun yıllar boyunca ilerletmiş birisinin ölümünü fırsat bilen kişilerin fikirleri ne kadar özel olabilir. Diğer kolayca kandırılan isimlerin aksine farklı bir yol çizdik. Siz ne kadar bizi zor duruma düşürürseniz, bizlerde sizin için tehdit olmaya devam ederiz. Biz kazanamazsak kimse kazanamaz. "
"Buradaki konu aslında ne unvan ne de o unvan için iddiası olan kişiler. Daha önemli bir meseleden bahsetmem gerek. Massacre'nin gayeleri ve ne olduğu hakkında bilgi sahibi olmanızı istiyorum.Topluluk veya toplum. Bizim ne olduğumuz hakkında fikri olmayan bir çok insan var. Onlara hak veriyorum çünkü sadece bir unvan için bir araya gelmiş bir topluluk olarak gözüküyoruz. Bu ani gelişen bir şey değildi, üç tane mantıklı adam çoğu kişinin karşılığında köpeklik yapacak bir unvan için birleşmeyi tercih etmez, yaptığımız şey ismimizi duyurmaktı. Siz vaatler vermeye başladığınız andan önce bile biz Massacre Clubtık. Bizler; belli bir amaç için beraber hareket eden bir toplumuz. Hiç birimiz ringe gelip konuşma yapmayı tercih eden kişiler değiliz. Çünkü ne kadar mantıklı konuşsak ta, konuşmamızın değeri sizin ilginize bağlı oluyor. Bizler birilerinin arzusuna göre hareket eden kişiler değiliz. Bundan sonra yaptığımız her hamle uyarının ilerisinde olacak, bir tehdit. Ne siz ne de sevdikleriniz eskisi gibi rahat uyuyabilecek."
"Herkesin ismini ölümsüzleştirmeyi hayal ettiği noktada bizler bir şeyler inşa etmek için plan kuruyorduk. Bu noktadan sonra ne ben ne de onlar var. Artık Massacre Club var."
Cole kravatını gevşetirken arkasından güçlü bir el onun sağ omzunu sıkar. Gölgelerin arasından suratı yavaş yavaş açığa çıkan birisi var. Drew McIntyre.
Out: Drew Mcintyre
Konu Mamy D Way tarafından (28-10-2018 Saat 00:08 ) değiştirilmiştir.
21-10-2018, 11:15 #2
Drew McIntyre ceketini çıkartıyor ve Adam Cole'a selam verip onun yanında ki koltuğa oturuyor. McIntyre yüzünde ki neşeyi saklamıyor, çünkü uzun zamandır bu günün gelmesini bekliyordu. Drew her zaman tek tabanca takılmanın kendisi için daha iyi olduğunu düşünüyordu, birkaç kez başkaları ile takım oyuncusu olmak zorunda bırakılmıştı ama sonda hep tek başınaydı, onun yolu buydu. Fakat bu sefer kimse onu takım oyuncusu olmak zorunda bırakmadı. Bu takımın bir parçası olmayı kendisi istedi çünkü yanında ki adamların ne kadar yetenekli ve aynı zihniyeti paylaştığını biliyordu. Benzer hayatlar, basit ve saf hedefler ve en önemlisi de istediklerini elde etmek için her şeyi yapacaklarıydı.
''Benim değinmek istediğim konu çok basit, Adam da bunu az önce açıkladı fakat bunu herkesin iyice anlaması gerekiyor. Biz rastgele bir araya gelmiş 3 adam değiliz. Hiç kimse birlik olmamız için bizi seçmedi. Biz bu şirkete Massacre Club olarak geldik. Sizler başta bizi ayrı gördünüz fakat bu bizim kararımız değildi. Ama artık bu önemli değil çünkü o Battle Royal maçında yaptıklarımız ile bir bütün olduğumuzu ve ne kadar tehlikeli olabileceğimizi gösterdik. O gece kendimizi iyice ifade ettiğimizi düşünüyorum ama belki olan biteni idrak etmeyenler vardır diye tüm profesyonel güreş dünyasına kişisel bir uyarı mesajı gönderdim. İsterseniz buna onun devamı diyebilirsiniz, bir nevi öyle. Ama bu kadarla bitmiyor.''
''GWA - The New Beginning şovu hakkında da değinmek istediğim bir şey var. Çok açık, değil mi ? GWA Tag Team Şampiyonluğu! Yandaşlarım ile henüz hangi şampiyonlukların ardından gidelim diye konuşmadık fakat birbirimize çok benzediğimiz için hepimizin tüm şampiyonlukları istediğini düşündüm. Büyük turnuvadan elendik ve Battle Royal da kazanamadık fakat başlangıç için elimizde hala Tag Team Şampiyonlukları var dedim. Sonuçta biz bir takımız ve şampiyonluk kazanmak istiyoruz. Fakat şovda ki şampiyonluk maçında bize bir yer verilmedi. Burada adaletsizliğin kokusunu alıyorum. Fakat işin cilveli yanı ise şu, neden o maçta olmadığımızı anlıyorum. Eğer maçta biz olsak 10 dakika gibi kısa bir sürede diğer takımları darmadağın ederdik ve maçı kazanırdık. Böyle olsaydı seyirciler şok olup hüsrana uğrardı. Çünkü favori takımları ve kahramanları tek tek Massacre Club karşısında yıkılmış olacaktı ve bunu negatif bir biçimde karşılayacaklardı ve buda şirkete para kaybettirecekti. O yüzden an itibari ile bu konu hakkında sakiniz ama o Tag Team Şampiyonlukları New Beginning şovundan kısa bir süre sonra bize gelecek. Fakat dediğim gibi, tüm şampiyonluklar için buradayız. Mesela GWA Oceans Şampiyonluğu! O maçı domine ettik fakat AJ Styles kazandı. Ama en kısa süre içinde AJ Styles ve Oceans Şampiyonluğunun peşinden gideceğiz. Çünkü bize göre o şampiyonluk Massacre Club'a ait, o yüzden arkanı kolla AJ. En büyük şampiyonluğu da unutmadık. Büyük turnuvanın ilk turundan elendik ama bir gün gelecek ve GWA World Heavyweight Şampiyonluğu da bizim olacak. Tek tek hepsini ele geçireceğiz. Bizler zoru seven adamlarız o yüzden en baştan bunları söylüyorum ki 'Geleceğin Şampiyonları' şimdiden hazır olsun.''
''Bizim adımız Massacre Club. Buradayız ve bu şirketin bizi sunduğu her şeyin peşinden geliyoruz. Bunlar bizim gerçeklerimiz ve bu ortamın bunu alışması gerekecek. Çünkü Massacre Club'dan kaçış yok.''
McIntyre sözlerini sonlandırdıktan sonra kafasını kaldırıp karşısındaki boşluğa tebessüm ediyor. Hemen karşılarında oturan Jimmy Jacobs ayağı kalkıyor ve ikiliye bakıyor.
Out: Jimmy Jacobs
Konu BLACKHEART tarafından (21-10-2018 Saat 11:42 ) değiştirilmiştir.
21-10-2018, 11:59 #3
"Aynadan yansıyan kendimle yüzleştiğim zaman sormak istediğim çok soru olur. Hırs, bedenimi zamanı geldiğinde tamamen ele geçirirse işler benim için nasıl değişirdi? Veya başka biçimde, sizce... benim olanı kazanmam için ne kadar ileri gitmem gerekir? Günahkâr diyebilir miyim kendim için? Arzularım uğrunda ayaklarımın diplerinde bitap bedenler bırakırsam vicdanım sızlar mıydı? Bu yanlış... fakat ne olursa olsun sonsöz okunduktan hemen sonra hepimiz bir şeylerin bedelini ödeyeceğiz. Kalbi paslananlar karşıma çıkıp bana "kirlisin!" dediklerinde inceden tebessüm edesim geliyor. Çocuklar... Hep beraber tükeneceğiz, yalnızca onlar çürüyecek."
Jimmy, ikilinin gözlerinin içine iyice bakıyor. Öfkesini zor bela dizginlediği her halinden belli olurken, dostlarına olan güveni kendisini sakinleştiriyor. Sözlerine başlıyor.
"Gözlerinizden yansıyan cesaret yüreğimi kamaştırıyor dostlarım. En üst tondan koparılan feryatlar gecelerin tozlu odalarında yankılandığında... Bizler zafer kadehlerimizi havada tokuşturuyor olacağız. Basit bir kötü karma kurbanı olarak okumasın bizleri zihinler, öyle değil. Alışılmışın dışındaki noktadan bahsediyorum çocuklar. Kimsenin kolay kolay altına giremeyeceği yükü anlatıyorum. Kendimizin sağlayacağı adalet dilimden dökülecek olanlar. İstemiyorlar, yapmayacaklar. Denemeyecekler bile. Buna kalkışacağımız güne kadar kimse kılını bile kıpırdatmayacak çünkü oturmuş düzene ayak uydurmak ve engebeli yollarda itile kakıla toz yutmak gururlarına yedirmek konusunda zorlanmadıkları bir husus. Bu şekilde değil. Neden bir arada olduğumuzun farkındayız. Neden elimizi taşın altına koyduğumuzun da öyle. Zekanıza güveniyorum. Gözlerimizin içine baktığımızda bir diğerimizden aldığımız güven tüm bu çıkılan yolun doğruluğunda kafalardaki şüpheleri silmeye yetiyor. Belki uzun zaman alacak, hasar alacağız, gerekecek ve can yakacağız ama inanın bana, bu hikaye noktalandığında başlangıç noktasında oturmuş ne varsa yerinde olmayacak. Kendi ayaklarıyla oturdukları tahtlarından kalkacaklar. Bulundukları konuma adımlarını attığı dönemlerdeki yüzlerinden okunan özgüvenden eser göremiyorum. Şimdi bakıyorum da, kılıcı alıkonmuş bir şövalyeden daha çaresiz kim olabilirdi ki? Boyunlarını öne eğecekler. Semaya doğru sırıtarak bakıyorlardı, biz son kesiği attığımızda tekrardan gözleri yukarı doğru dikilecektir. Bu sefer yardım dilemek adına."
Jimmy masadaki kadehlere bakıyor, raftaki yıllanmış şişeyi getiriyor.
"1947 Château Cheval Blanc. Bu, Cenevre'de kafamı yastığa koyduğumda gözüme uyku girmemesinin doksan dokuz sebebinden sadece bir tanesiydi. Artık yok."
Dolduruyor, konuşmasını sürdürüyor.
"Geç kalınmış karar. Düşünüyorum da... Hangimiz başarıyı elde etme konusunda televizyonda saatlerce süre alan bir diğer sünepenin bir düğme altındaydık? Baylar, izin verin sizin yerinize söyleyeyim. Hiçbirimiz. Avcumun içine tutmak istediğim ne varsa hepsi zamanla tıpış tıpış bana geldi. Bu hiçbir zaman sekmedi. Senaryo sürekli aynıydı defalarca karakterler değişti, sonuç her zaman sabitti. Sözüm o ki, bana ne sebeple "Zombie Princess" dediklerini idrak edin. Ben, her zaman istediğimi, istediğim zaman, istediğim şekilde alabilirim. Kolacny Brothers ve Scala kulaklarımın paslarını silerken ben inzivamda sessizce yarattığım zifirinin ne zaman bacaklarını kavrayacağı birilerinin çıkageleceğini bekliyordum. Lâkin kendi karanlığımda bacak bacak üstüne atmış, pişkin pişkin gülerek tüm bu yaşananları izlerken kendi kendimi sorguladığım anlar oldu. Birileri ekranların karşısına geçiyordu ve rahat bir şekilde patavatsızlığın dibine vurabiliyordu. Kitleler Atlas ve Pasifikteki efor sarfetmeden yazılmış ikili diyaloglara ve seyir zevki olabildiğine kalitesiz performanslara rating kazandırıyorken, tüm bu olayların yalnızca perde arkasında bulunmak benim de kravatımı gevşettirmedi değil. Tıpkı senin gibi Cole. Ya da belli başlı beklentilere sahip olmana rağmen daha grup karşılaşmalarının başında yirmi saniyelik bir maçta arzularına -şimdilik- veda ettiğinde benim de kalbim kırılmıştı McIntyre. Tabii ben o esnada tuvaletteydim, geldiğimde gördüm. Battle Royal'a kadar uzandık mı? Kabul edin, şatafatlı bir girişti. Ruhunuzu şeytana satmak belki iyi bir fikir olmayabilirdi fakat bu sancılı yolun yarısından fazlasını kat ettiğimizde arkanızda olan bitenleri merak ederseniz, dönüp geride bıraktığınız enkazları izleme şansınız olacak. Yani baylar, yerde altı adet kovan bıraktığınız vakit geçmişinizde sadece üstünüze üşüşen leşleri bırakmış olacaksınız. Bu, sandığınızdan da basit bir akıl oyunu. Sadece... Hamle yapabilmek, adımlarınızı hızlandırdığınız sokaklarda suratına baktığınız her insanın yapabileceği kolaylıkta bir mevzu değil. Kolay bir oyun... Bu gecenin tenhasında bizleri birleştiren husus da budur. Bunu oynamaya bayılıyorum. Beni daha çok mutlu eden kısım ise başardıklarını sanmaları. Aklımın ücra noktalarında Newton'un beşiği çalışmaya başladı bile. Tik...tak...tik...tak. TİK. TAK."
"Başlıyor muyuz, beyler?"
"Gerçekliğin çalar saati beyinlerini titreterek onları uyandırdığında farkına varacaklar. Çelimsiz ruhlarını yerleştirdikleri kurmacalar mı, Massacre'nin dünyası mı... İdrak edecekler."
Jimmy kadehini havaya kaldırıyor, içten bir tebessüm ile ikiliye bakarken McIntyre ve Cole'da kadehlerini alıyorlar, tokuşturuyorlar. Gece sonlanıyor.
Konu The End Of Time tarafından (21-10-2018 Saat 12:26 ) değiştirilmiştir.