Titreten sıcaklık / Sevgililer Günü / Milliyet Blog
Ayaklarım yerden kesilmiş, bedenim gittikçe hafifliyordu. İçimde şimdiye kadar hiç bilemediğim yerlerime damlayan ürpertici minik ıslaklıkları hissediyordum titreyerek. Onda anlayamadığım, beni ona çeken, tarif edemediğim ve keşfetmem gerektiğine inandığım farklı bir çekicilik vardı sanki. Bakışlarında çok iyi bildiğim fakat hatırlayamadığım bir tanışmışlık ifadesi görüyordum. Ruhumdaki bu ani çalkantılar bedenime yansımış, kalbim dahada hızlı atmaya başlamıştı. Onun gözlerinden ruhuma işlenen yüzlerce yıllık bilgiler, şimdi gökkuşağı gibi beynimi aydınlatıyordu. Farklı olan kendisi değil yansıttığı enerjiydi sanki. Ona yaklaşmaya korkuyordum. Diğerleri gibi yaklaşınca sıcaklığında eriyerek kaybolmaktan korkuyordum. Güneşin hayat vermesinin yanında yakıcı olduğunu düşünmek gibi bir şeydi bu. Büyünün bozulmaması için dokunmaya korkar ve çekingen olmuştu ruhum.
İlk defa daha umutluydum. Ellerini tuttuğumda bedenime yayılan sıcaklık diğerlerinden çok farklıydı. Ona yakın olmak garip bir şekilde heyecanlandırıyordu beni. Evet evet o diğerleri gibi değildi. İlk defa yanına oturduğumda ve bana bir şey göstermek için eğildiğinde içimden bir anda sarılıp yanaklarımı onun yanaklarına yaslamak geldi. Nefesi bile rüzgarıyla ruhumu içinde kaybolacağım ve sonu hiç belli olmayan bir maceraya çekiyordu sanki. Başka dünyalardan gerçek sevgiyi getiren bir melek olmalıydı diye düşünmeye başlamıştımki nefesindeki rüzgarın dahada ısınarak dudaklarımı dudaklarına çektiğini hissettim. Ani bir hareketle kendimi çektim ve başımı yana çevirdim. Diğerleri gibi olmamalıydı bu birliktelik diye düşündüm. Ne kadar çok hissedilemeyen duygu ve cevaplanamayan soru bırakırsam o kadar çok onunla kalabileceğim fikrini yerleştirmeye çalışıyordum bilinçaltıma.
Yaşamın belkide sevgi üzerine kurulmuş farklı boyutundaki zirvenin tutunulması zor bir yerinde kaymadan durabilmenin garip zevkiyle titriyordu bedenim. Bu titreme, bilindiği gibi bir üşüme, bir donma titremesi değildi. Bu titreme, ruhun bedene yansıttığı kutsal sevgi sıcaklığından yayılan çok farklı bir titremeydi. Belkide binlerce yıldır anlatılan fakat bulunduğu anda yitirilen aşk kavramının cevaplanamayan sorusunun ta kendisiydi. Bu duygu, ulaşılamayan sevgilerin, sahip olma imkanına rağmen dokunulmaya çekinilen değerlerin henüz keşfedilememiş kutsallığını anlatan bir aşk hikayesiydi belkide. Kaybettiğimiz sevgililerimizin, aşklarımızın bir türlü cevap bulamadığımız mantıksız nedeni onların dünyalarında keşfedilmemiş ve ulaşılamamış yerler bırakmamamızmıydı acaba?
Sonra da yarım kalmışlıklar sorgular bizi,aklımızın kalmasıdır elbette .sevgiler ve saygılar.
Evet bunun için doyasıya yaşamalıyız sevgilerimizi. Çok teşekkürler. 02.03.2008 21:58
Sizi uzun zamandır takiplerimden sonra karar verdim ki, siz aşkı herkezde ve herşeyde yaşayabilirsiniz. her kadın özel hissedecektir kendini sizin yanınızda. Ama sonrasında biraz da üzülebilirler, çünkü içinizdeki potansiyel, herkesi sevebilecek ve herkezdeki güzelliği görecek kadar kadar fazla galiba. Ne mutlu sizin sevdiğiniz kadınlara...
Ne mutlu banaki ruhuna çok değer verdiğim ve çok sevdiğim bir sevgi ışığından bunları duyuyorum. Bir yaprağın yere düşerken ortaya çıkardığı muhteşem görüntünün yanında, ona bu dansı yaptıran rüzgarıda hissetmeye çalıştım yaşamım boyunca. Yaşamın cevaplanamayan sorularının şifresi, derinden görebilmek ve daha sonra ağlayabilmekse doyasıya, seninde ışığını ve ruhunun dansını hissedebiliyorum Kwan yin.Sevgilerimle 29.02.2008 10:13
herkesten farklı çarptıran, en hüzünlü zamanında dahi görünce, yüzünde güller açtıran elinin eline değişi kor etkisi yapan, ey aşk geldinse kapımı çalmana gerek yok seni tanıdım. Sevgilerimle...
Bu güzel sözleri alkışlamak geldi içimden. Ağzınıza ve ruhunuza sağlık. Sevgilerimle 27.02.2008 20:46
o ince sızıyı hissetmek, kalp çarpıntısı ile hafiften titremek... güzelce ifade etmişsiniz duygu ırmağını, sevgilerle.
Çok teşekkür ederim Erol Bey. Çok güzel dile getirmişsiniz duygularınızı sağolun... 25.02.2008 23:03