taze şeyler: Hamilelikte ikinci 3 Ay ( 2.Trimester) - Neler Yaptım, Neler Yaşadım?
Bu dönemin şüphesiz ki en önemli olayı, bebeğimin cinsiyetini öğrenmiş olmaktı. Ben 14. haftada öğrendim. Bizim bebeğimiz kendisini çabuk gösterdi ama zaten bu 3 aylık sürede eninde sonunda gösteriyor ufaklıklar kendilerini. Bizim bebeğimiz bir erkek. Bu dönemin en zorlayıcı uğraşılarından birisi bebeğime isim aramak oldu benim için. Kız çocukları için hem çok hem de çok güzel isimler var hatta kızımız olursa ismi neredeyse hazırdı bile ama erkek çocuk için tam anlamıyla içime sinen bir isim bulmakta epeyce zorlandım diyebilirim. Sonunda kararımızı verdik eğer son anda büyük bir değişiklik olmazsa ismi Çağan Efe bebeğimizin. Bu dönemde yaşanan en güzel şeylerden birisi de bebeğinizin kıpırtılarını hissetmek, pıt pıt içinizde oynayan bir yaramaz. Bazen bir seğirme gibi, bazen düpedüz bir vuruş. Biz ilk seferini eşimin de hissedebileceğini düşünerek elini karnımın üzerine yerleştirdiğinde yaşadık. Pat diye vurdu hemen, babasına çak yaptığını düşünüyoruz :) ve bu vuruşlar ve kıpırtılar her geçen gün artarak devam ediyor. Bebeğimiz en son kontrolümüzde 650 gr dı. Ve şu 4 boyutlu ultrasonun harika birşey olduğunu söyleyebilirim. Bebeğimin yüzünü, ellerini, görmenin mutluluğu paha biçilemez. Hele bir de esnerken yakaladık ki, sanki esneyen başka bir canlı daha görmemiş gibi, (annelerimiz de yanımızdaydı) hepimiz ağzımız açık bir halde kalmış mutluluk saçıyorduk etrafımıza :) defalarca videosunu çevirip çevirip seyrettim. Her kontrole büyük bir özlem ve heyecan duyarak gidiyorum. Resmen aşık oldum... Eşim alınmasın ama bu aşk başka bir aşk, hiç bir şeye benzemeyen türden bir sevgi içimi doldurdu. Bebeğimizin cinsiyetini öğrendikten bir süre sonra kısa bir İstanbul seyahati yaptım.Kız kardeşimin yanına gittik. Orada uzun süredir bebeğime bir şeyler almamak konusundaki kararımı tamamen rafa kaldırarak. Hastane çıkış kıyafetleri de dahil olmak üzere beğendiğim çok sayıdaki giysiyi almış oldum. Çoğunu Trump, bir kısmını da Cevahir deki Debrahams dan aldım. Öylesine bir şey hiç almadım. Her aldığım çok beğenerek aldığım şeylerdi. Tabi aslında bunların hemen hepsini anneannemiz aldı. Aldığımız kıyafetleri bile tek tek sevip öperek aldık, hatta ayakkabıları biblo niyetine kullanıyoruz desem yalan olmaz. Ama beni en çok mutlu eden üniversitede uzun yıllar aynı evi paylaştığım, kardeşim Seda yla buluşmamızda, onun bebeğimize getirdiği o tatlı, şirin mi şirin nike spor ayakkabılardı. Oğlumun aile dışından birisinden aldığı ilk hediyesi de bu ayakkabılar oldu. Kendisi de çok tatlı bir kız çocuk annesi ve o da ikinci bebeğine (kızına) hamile, ve işin şaşırtıcı yanı doğumumuz aynı tarihlerde bekleniyor. Bu kadar olur dedirten bir hadise bizimkisi. Benden çok daha deneyimli olan Seda nın tavsiyeleri de bir o kadar faydalı oldu. Beni çok büyük ölçüde rahatlattı. Keşke hep yakınımda kalmış olsaydı.