Mukabele « Sayfa : 266 - Kuran MealleriMukabele - Kur’an-ı Kerîm Meali ve Tefsiri | MektebiSuffa.com
◄ Sonraki Sayfa 266 Önceki Sayfa ►
(71) Lut: «İşte şunlar kızlarım, eğer yapacaksanız!» dedi,
Lût: “İşte kızlarım. Eğer yapacaksanız (onlarla evlenebilirsiniz)” dedi.
Lut: «İşte şunlar kızlarım, eğer yapacaksanız!» dedi,
'Ümmetim içinde evliliğe hazır dolu genç kızlarım var. Aklınızdakini yapacaksanız eğer, onlarla evlenin.' dedi.
(Lut): 'Eğer yapacaksanız, işte şunlar kızlarım' dedi.
Dedi ki: "Eğer yapmak istiyorsanız, işte bunlar, benim kızlarım."
Lût şöyle dedi: “- Eğer sözümü tutarsanız, işte bunlar kızlarım (onları size nikâhlayayım).
Lut: 'Alacaksanız, işte benim kızlarım' dedi.
(Lût onlara) dedi ki: 'Eğer (dediğinizi) yapacak kimseler iseniz, işte bunlar(kavmimin kadınları ki, benim de) kızlarım (sayılırlar, onlarla evlenin)!'
Lut: “Alacaksanız işte benim kızlarım!” dedi.
Dedi ki: «Eğer yapmak istiyorsanız, işte bunlar, benim kızlarım.'
Lût 'Bir iş yapacaksanız, işte şunlar kızlarım' dedi.
(72) Resulüm, ömrüne yemin ederim ki, gerçekten onlar, sarhoşlukları içinde ne halt ettiklerini bilmiyorlardı.
(Melekler, Lût’a:) “Ömrüne andolsun ki onlar (şehvetten) gözleri dönmüş hâlde, sarhoşlukları içinde bocalayıp duruyorlar (Bu durumda asla seni dinlemezler)” dediler.
'Dinine andolsun ki ey Lût, onlar şehvet sarhoşluğu içinde, önlerine gelene sarkıntılık yapıp duruyorlar. Seni hiç dinlerler mi?'
(Fakat melekler Lut'a:) "Canı sağolasıca!" dediler, "(Onlar bu durumda seni hiç dinlerler mi?) Baksana, (şehvetten) gözleri dönmüş, körcesine sendeleyip, öteye beriye sarkıntılık yapıp duruyorlar!"
(73) Derken, güneş doğmaya başlarken onları, o sayha, korkunç ses tutuverdi.
Derken güneşin doğuşu sırasında, o korkunç uğultulu ses onları yakalayıverdi.
Güneş doğarken o korkunç çığlık onları yakaladı.
Derken, güneş doğmaya başlarken onları, o sayha, korkunç ses tutuverdi.
Güneş doğarken onları o korkunç ses yakaladı.
Güneş doğarken, şiddetli bir gürleme halinde âni bir darbe onların işini bitirdi.
Derken güneşin doğma vaktine girmeleriyle birlikte onları o çığlık alıverdi.
Nihayet onları, güneşin doğma vaktinde korkunç gürültü yakalayıverdi.
Güneş doğarken bir ses, bir uğultu onları yakalayıverdi.
Tanyeri ağarırken korkunç bir gürültüye tutuldular.
Nihâyet gündoğumuna ulaşan kimseler iken o (korkunç) ses onları yakaladı.
Tan yeri ağarırken çığlık onları yakalayıverdi.
Tanyeri ağarırken o korkunç çığlık onları yakalayıverdi.
Güneşin doğuşuyla birlikte onları bir çığlık yakaladı.
(74) Derhal şehirlerinin üstünü altına getirdik ve balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık üzerlerine.
Biz, onların şehirlerinin üstünü altına geçirdik ve üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.
Derhal şehirlerinin üstünü altına getirdik ve balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık üzerlerine.
Böylece ülkelerinin üstünü altına getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.
Böylece, ülkenin altını üstüne getirdik. Belirlenmiş cezanın infazı için üzerlerine balçıktan dökülerek pişirilmiş taşlar yağdırdık.
O an (şehirlerinin) üstünü altına getirdik ve üzerlerine balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.
Hemen şehirlerinin üstünü altına geçirdik ve üzerlerine de çamurdan pişirilmiş taş yağdırdık.
Şehirlerinin üstünü altına getiriverdik ve üzerlerine çamurdan pişirilmiş taş yağdırdık.
Beldelerinin altını üstüne getirdik ve üzerlerine taşlaşmış balçık kütleleri yağdırdık.
Hemen (şehirlerinin) üstünü altına getirdik. Tepelerine de balçıkdan pişirilmiş bir taş (yağmuru) yağdırdık.
Böylece oranın üstünü altına getirdik ve üzerlerine balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık!
Ülkelerinin üstünü altına getirdi. Üzerlerine sert taş yağdırdık.
ve böylece (bu günahkar şehirlerin) altını üstüne getirdik; belirlenmiş cezanın infazı için üzerlerine püskürtü halinde sert taşlar yağdırdık.
Şehirlerinin üstünü altına getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.
Tavanlarını yerin dibine geçirdik. Üzerlerine de yağmur gibi pişmiş taşlar yağdırdık.
Bir anda şehirlerinin üstünü altına çevirdik. Pişirilmiş çamurdan yapılmış taş yağmuruna tuttuk onları!
(75) Elbette bunda düşünce ve anlayışı olanlara deliller vardır.
Gerçekten bunda, düşünen keskin anlayışlılar için ibretler vardır.
Elbette bunda düşünce ve anlayışı olanlara deliller vardır.
İşte bunda ibret alanlar için işaretler vardır.
İşte bunda, dinin hakikatine eren, ferâset sahibi, düşünen, anlayışlı kimseler için ibretler, Allah’ın birliğini ve kudretini gösteren deliller vardır.
Şüphesiz bunda iyi düşünenler için ibretler vardır.
Elbette bunda 'derin bir kavrayışa sahip olanlar' için gerçekten ayetler vardır.
Elbette bunda keskin anlayışlılar için ibret alâmetleri var.
Şüphesiz ki bunda seziş, anlayış, görüş yeteneği olanlara öğütler, ibretler, belgeler vardır.
Hiç şüphesiz görüntü aracılığı ile işin özünü kavrayabilenler için bu olayda alınacak birçok dersler vardır.
Elbette bunda fikr-ü firâseti olanlar için ibretler vardır.
Şübhesiz bunda, ferâsetli (anlayışlı) olanlar için elbette ibretler vardır.
Bunda görebilenler için ayetler vardır.
Şüphesiz, bütün bunlarda, işaretlerden anlam çıkarmasını bilen kimseler için çıkarılacak nice dersler vardır.
Gerçekten bunda görebilenler için âyetler (ibretler) vardır.
İbret almak isteyenlere bu olayda işaretler vardır.
Elbette bunda işaretten anlayanlar için alınacak nice ibretler vardır.
(76) Ve o harabe yol üstünde duruyor.
Hem o Lût kavminin bulunduğu şehir harabesi bir yol üzerinde bulunmaktadır.
Ve o harabe yol üstünde duruyor.
Onlar hâla gözler önünde duran bir yol üzerindedirler.
Ve şüphe yok ki o şehir, hâlâ herkesin yol uğrağı olan bir yerde.
Onların şehirleri hâlâ gözler önünde, bir yol üzerindedir.
Orası kullanılmakta olan bir yol üzerindedir.
O (şehir de) gerçekten bir yol üstünde (hâlâ) durmaktadır.
Hem o Lût kavminin bulunduğu şehir harabesi, (Kureyş kâfirlerinin de ibret alabileceği uğrak) bir yol üzerinde bulunmaktadır.
Ve şehrin kalıntısı, öteden beri işlek olan yol üzerinde duruyor.
Bu beldenin yıkıntıları halâ işlek olan bir yol üzerindedir.
O (şehrin haraabeleri) hakıykat (herkesin göreceği, Kureyşin işlediği) bir yol üstünde (haalâ) durucudur.
Ve doğrusu o (dehşet gününün alâmeti olan harâbeler), hâlâ (çalışıp) duran (işlek)bir yol üzerindedir.
O yerler, işlek yollar üzerinde hala durmaktadır.
Çünkü, gerçekten de (sözü geçen) bu (şehirler) bugün hala yerinde durmakta olan bir yol üzerindeydiler.
O yerler işlek yollar üzerinde hâlâ durmaktadır.
Orası işlek bir yol üstündedir.
Hem o şehir harabesi uğrak bir yol üzerindedir.
(77) Kesinlikle bunda imanı olanlar için bir ibret vardır.
Şüphesiz ki, bunda iman edenler için bir ibret vardır.
Kesinlikle bunda imanı olanlar için bir ibret vardır.
Hakikaten bunda iman edenler için bir ibret vardır.
Hakikaten bunda iman edenler, mü’minler için ibretler, uyarılar vardır.
Elbette bunda iman edenler için ibretler vardır.
Gerçekten bunda iman edenler için bir ibret vardır.
Doğrusu bunda mü'minler için âyetler vardır.
Bu yıkıntılarda mü'minler için ibret dersleri vardır.
Elbette, bunda inançlılar için gerçekten bir ayet vardır.
Bunda îman edenler için muhakkak bir ibret vardır.
Muhakkak ki bunda, mü’minler için elbette bir ibret vardır.
Muhakkak ki bunda, inananlar için ayetler vardır.
Şüphesiz, bütün bunlarda (Allah'a) inanan kimseler için çıkarılacak bir ders vardır.
Şüphesiz ki bunda inananlar için âyetler (ibretler) vardır.
Bunda müminler için de bir belge vardır.
Elbette bunda, iman edecekler için çok ibretler vardır.
Bunda da mü'minler için ibretler vardır.
(78) Gerçekten Eyke halkı da zalim kimselerdi.
“Eyke” halkı da şüphesiz zalim idiler.
Eyke halkı da gerçekten zalimlerdi.
Ashâb-ı Eyke de gerçekten zâlimdi.
Eyke halkı da kesinlikle inkârda, isyanda ısrar eden zâlimler idi.
Eyke ahalisi de gerçekten zalim kimselerdi.
Eyke halkı da gerçekten zalim kimselerdi.
(Şuayb Aleyhisselâmın kavmi olup ormanlıkta yaşayan) eyke halkı da hakikaten zalimler (iman etmiyen kâfirler) idi.
EYKE halkı da cidden zâlimlerdi.
Eyke halkı da, hiç kuşkusuz zalim kimselerdi.
Ashaab-ı Eyke de cidden zaalim (kimse) lerdi.
(Şuayb’ın kavmi olan) Eyke halkı da gerçekten zâlim kimselerdi.
Ormanlık yerde oturanlar da gerçekten zalim kimselerdi.
(Medyen'in) ağaçlı vadilerinin sakinleri de, doğrusu, ıslah olmaz zalim kimselerdi.
Eyke halkı da gerçekten zâlim idiler.
Eyke halkı zalimlik etti.
Eyke halkı da zalim mi zalim bir halk idi.
Eyke halkı da zalimlerdendi.
(79) Onlardan da intikam aldık, ikisi de apaçık önde bulunuyorlar.
Onlardan da intikam aldık. İkisi de (Lût kavminin yaşadığı Sodom ile Şu’ayb kavminin yaşadığı Eyke) belirgin bir anayol üzerinde idiler.
Biz Eyke halkından da intikâm aldık. İkisi de (Eyke ve Medyen) açık bir yol üzerindedir.
Onlardan da intikam aldık, ikisi de apaçık önde bulunuyor
Biz onlardan da intikam aldık. İkisi de (Eyke ve Medyen) açık bir yol üzerindedir.
Öcaldık onlardan; iki şehir de apaçık görünmede, yol uğrağında hâlâ.
Biz onlara, lâyık oldukları cezayı verdik. İkisi de, Eyke ve Medyen açık bir yol üzerindedir.
Bu yüzden onlardan da intikam aldık. Her ikisi de açık bir yol üzerindedir.
Bundan dolayı onlardan intikam aldık; her ikisi de açıkça (gözler) ön(ün)dedir.
Biz Eyke halkından da intikam aldık. (Sedum ve Eyke şehirlerinin) ikisi de (herkesin görebileceği uğrak) apaçık bir yol üzerindedir.
O yüzden onlardan da intikam aldık. (Sözünü ettiğimiz) şehirlerin ikisi de açık bir (yolun) önünde bulunuyordur.
Bu yüzden onlardan da öç aldık; bu beldelerin her ikisi de işlek bir yol üzerindedirler.
Bundan dolayı onlardan intikam aldık; her ikisi de açıkça (gözler) ön(ün)dedir (lebi imamin) / her ikisi de Levh-i Mahfuz'dadır.
Onun için bunlardan da intikam aldık. (Bu yerlerin) ikisi de apaçık bir yol (üzerinde) dir.
Onlardan da intikam aldık. Her ikisi (Lût kavminin şehri ile Eyke kavmi harâbeleri) de hâlâ apaçık (bilinen) bir yol üzerinde (durmakta)dır.
Bunun için onlardan öc aldık. Her ikisi de hala işlek bir yol üzerindedir
Ve bu yüzden onları da hak ettikleri cezaya uğrattık. Gerçek şu ki, sözü geçen her iki (günahkar toplum) da, (bugün dahi) görülebilen bir ana yol üzerinde yaşamaktaydılar.
Biz onlardan intikam aldık. Hâlâ her iki memleket de işlek bir yol üzerindedir.
Biz de onlardan intikam aldık. Şüphesiz bu iki olay da apaçık (göz) önündedir.
Onlara da hak ettikleri cezayı verdik. Bu her iki şehir harabesi de uğrak bir yol üzerindedir.
Bundan dolayı onlardan intikam aldık; her ikisi de açıkça (gözler) ön(ün) dedir.
Biz onlardan da intikam aldık. Her ikisinin izleri de hâlâ gözler önündedir.
(80) Gerçekten Hicr halkı da peygamberleri yalanladılar
Şüphesiz ki, Hıcr halkı da peygamberleri yalanladılar.
Gerçekten Hicr halkı da peygamberleri yalanladılar
Ashab-ı Hicr de peygamberini inkâr etti.
Andolsun Hıcr halkı da özgürce sorumluluklarını yerine getirmek üzere görevlendirilen Sâlih’i yalanlayarak bütün peygamberleri inkâr etmişti.
Andolsun Hicr halkı da elçileri yalanlamışlardı.
Andolsun, Hicr halkı da gönderilen(elçi)leri yalanlamışlardı.
Doğrusu (Sâlih Peygamberin Semûd kavmi olan) Hicir halkı da peygamberleri yalanladılar.
And olsun ki, Hicir halkı da peygamberleri yalanlamışlardı.
And olsun ki, Hicr halkı peygamberi yalanlamışlardı.
Hicr vadisinin halkı da gerçekten peygamberleri yalanlamışlardı.
Andolsun ki ashaab-ı Hicr de peygamberleri tekzîb etmişlerdir.
Muhakkak ki, (Sâlih’in kavmi olan) Hicr halkı da peygamberleri yalanladı.
Andolsun ki Hicr ahalisi de peygamberlerini yalanlamışlardı.
Ve (benzer biçimde), Hicr halkı da (Bizim) gönderdiklerimizi yalanlamaya kalkıştılar:
Andolsun ki Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.
Hicr halkı da elçileri yalanlamışlardı.
Hicr halkı da peygamberleri yalancı saydı.
Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamışlardı.
Hicr ahalisi de peygamberlerini yalanlamıştı.
(81) Biz onlara ayetlerimizi vermiştik, fakat onlardan yüz çeviriyorlardı.
Biz onlara ayetlerimizi vermiştik, fakat onlardan yüz çeviriyorlardı.
Biz onlara, Semud kavmine, Rasûlümüzün hak peygamber olduğuna delâlet eden âyetlerimizi, mûcizelerimizi vermiştik, onlar âyetlerimizden yüz çeviriyorlar, engelleme tedbirleri alıyorlardı.
Biz ise onlara âyetler (açık belgeler ve mu'cizeler) verdik; buna rağmen ondan yüzçevirdiler.
Onlara ayetlerimizi verdiğimiz halde, yüz çevirmişlerdi.
Onlara da mu'cizelerimizi vermiştik; fakat (onlar) bunlardan yüz çevirici kimseler olmuşlardı.
Biz onlara âyetlerimizi verdik; onlar ise bundan yüz çevirdiler.
(82) Dağlardan emniyetli emniyetli evler yontuyorlardı.
Dağlardan emniyetli emniyetli evler yontuyorlardı.
Onlar dağların yamaçlarında keserek, yontarak, kendilerini cezadan kurtaracak emniyetli kaya damlar, evler yapıyorlardı.
Dağlarda, güven içinde olarak evler yontuyorlardı.
Onlar dağlardan güvenli evler yontarlardı.
(83) Bunları da sabahleyin korkunç ses tutuverdi.
Onları da sabahleyin korkunç bir çığlık yakaladı.
Sabah olmak üzereyken, şiddetli bir gürleme halinde âni bir darbe onların işini bitirdi.
Derken onları da sabaha vardıkları sırada o çığlık alıverdi.
Bunları da o (korkunç) sayha (ses ve gürültü) sabahleyin yakalayıverdi. (gürültü ve zelzele neticesi helâk oldular.)
Sabaha karşı çığlık onları yakalayıverdi.
Gün doğarken korkunç bir gürültüye tutuldular.
Derken, sabah vaktine girdiklerinde onları o dayanılmaz çığlık yakalayıverdi.
Onları da sabaha çıkmakta olan kimseler iken, o (korkunç) ses yakaladı.
Sabaha karşı çığlık onları da yakalayıverdi.
Sabaha karşı o korkunç ses onları yakalayıverdi.
Sabahladıklarında onları da bir çığlık yakalayıverdi.
Derken, onları sabah vaktine girdiklerinde, o dayanılmaz çığlık yakalayıverdi.
Onları da bir sabah vakti o korkunç ses yakaladı.
(84) Kazanmakta oldukları şeylerin kendilerine hiç faydası olmadı.
Kazanmakta oldukları şeyler kendilerine bir fayda vermedi.
Kazanmakta oldukları şeyler, onlardan hiçbir zararı savmadı.
Kazanmakta oldukları şeylerin kendilerine hiç faydası olmadı.
de o kesb edegeldikleri şeylerin kendilerine hiç faidesi olmadı.
Kazanmakta oldukları şeyler onlardan hiçbir zararı savmadı.
Kazandıkları mal ve servet, azâbı defedemedi onlardan.
Yapmakta oldukları sığınaklar, güçleri, kazanmakta oldukları şeyler, onların başına gelenleri engelleyemedi.
Kazandıkları kendilerinden bir şeyi savamadı.
Buna rağmen kazandıkları şeyler, (uğrayacakları sondan kurtulmak için) onlara yetmedi.
Böylece elde ettikleri muhkem evlerin, mal ve evlâdların kendilerine hiç faydası olmadı.
Artık elde ettikleri şeylerin kendilerine hiç de yararı olmadı.
Yaptıkları kendilerine bir fayda sağlamadı.
Oydukları köşkler hiçbir işlerine yaramadı.
Binâen'aleyh kazanageldikleri (irtikâb etdikleri) o şeyler kendilerinden (hiç bir azabı) defi edemedi.
Artık kazanmakta oldukları şeylerin, onlara hiçbir faydası olmadı.
Binaenaleyh yaptıkları da kendilerine bir fayda sağlamadı.
ellerine geçirdikleri (güç) kendilerine bir yarar sağlamadı.
Kazanmakta oldukları şeyler, kendilerinden hiçbir şeyi savamadı.
Kazandıkları onlara bir fayda sağlamadı.
Kazanıp ele geçirdikleri mal ve imkânlar hiçbir fayda vermedi kendilerine.
Buna rağmen kazandıkları şeyler, (uğrayacakları sondan kurtarmaya) onlara yetmedi.
Kazandıkları şeylerin onlara hiçbir yararı olmadı.
(85) Öyle ya, Biz gökleri, yeri ve aralarındakileri, ancak hak ve hikmete uygun olarak yarattık ve şüphesiz o saat mutlaka gelecektir. Şimdilik onlara iyi davran.
(86) Çünkü senin Rabbin, herşeyi yaratan, herşeyi bilendir.
Şüphesiz, Rabbin hakkıyla yaratanın (ve her şeyi) bilenin ta kendisidir.
Şüphesiz Rabbin kemaliyle yaratandır ve iyi bilendir.
Çünkü senin Rabbin, herşeyi yaratan, herşeyi bilendir.
Şüphesiz Rabbin hakkıyla yaratan pek iyi bilendir.
Şüphe yok ki Rabbin, her şeyi yaratandır ve her şeyi bilir.
Rabbin hakkıyla yaratıcıdır ve her şeyi bilir.
Şüphesiz yaratan ve bilen ancak senin Rabbindir.
Çünkü Rabbin, yaratan ve bilenin ta kendisidir.
Gerçekten Rabbin kemaliyle yaratandır, Alîm’dir.
Şüphesiz ki senin Rabbin (gerektiği ölçüde) yaratan ve (her şeyi hakkıyle) bilendir.
Doğrusu yaratan ve bilen ancak Rabbindir.
Her şeyi yaratan ve her şeyi bilen Rabbindir.
Şübhesiz ki senin Rabbin (seni de, onları da) hakkıyle yaratanın, (senin de, onların da haalini ve her şey'i) kemâliyle bilenin kendisidir.
Şübhe yok ki, Hallâk (herşeyi yaratan), Alîm (herşeyi bilici) ancak Rabbindir.
Muhakkak ki senin Rabbın, yaratan ve bilendir.
çünkü, senin Rabbindir, her şeyin özünü bilen ve her şeyin gerçek ve mutlak Yaratıcısı!
Şüphesiz ki Rabbin yaratan ve bilendir.
Elbette, Rabbin, her şeyi yaratan ve bilendir.
Elbette senin Rabbin mükemmel yaratan ve her şeyi hakkıyla bilendir.
Hiç şüphesiz Rabbin herşeyi yaratan, herşeyi bilendir.
(87) Andolsun ki, sana namazlarda tekrarlanan yedi ayeti (Fatiha'yı) ve Yüce Kur'an'ı verdik.
Andolsun, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve büyük Kur’an’ı verdik.
Andolsun ki, biz sana tekrarlanan yedi âyeti (Fatihayı) ve yüce Kur'ân'ı verdik.
Andolsun ki, sana namazlarda tekrarlanan yedi ayeti (Fatiha'yı) ve Yüce Kur'an'ı verdik.
Celâlim hakkı için sana «seb'ul mesâni»'yi ve Kur'anı azımi verdik
Andolsun ki, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve yüce Kur'an'ı verdik.
Andolsun ki biz sana, tekrarlanan yedi âyeti ve pek büyük olan Kur'ân'ı verdik.
Andolsun ki, biz sana namazda tekrar tekrar okunan yedi âyeti, Fâtiha’yı, birbirini takviye eden yedi büyük sûreyi, tekrarlanarak anlatılan yedi konuyu, yedi şekilde ifade edilen âyetleri, yedi büyük lütfu ve yüce, azametli Kur’ân’ı verdik.
Andolsun sana ikişerlerden yediyi  ve Büyük Kur'an'ı verdik.
Andolsun, sana çiftlerden yediyi ve büyük Kur'an'ı verdik.
Andolsun ki, biz, sana, (her namazda) okunup tekrarlanan yedi âyeti (Fâtiha sûresini) ve şu büyük Kur’ân’ı verdik.
And olsun ki sana tekrarlanan yedi ikili âyeti ve çok büyük kutsal Kur'ân'ı verdik.
And olsun ki, sana daima tekrarlanan yedi ayetli Fatiha'yı ve Kuran-ı Azim'i verdik.
Gerçekten sana sürekli tekrarlanan yedi ayetli Fatiha suresini ve yüce Kur'an'ı verdik.
Andolsun, sana çiftlerden yediyi ve büyük Kuran'ı verdik.
Andolsun ki biz sana (namazın her rek'atında) tekrarlanan yedi (âyet-i kerîme) yi ve şu büyük Kur'ânı verdik.
Celâlim hakkı için, sana (namazın her rek'atında) tekrarlanan yedi (âyeti,Fâtiha)yı ve yüce Kur’ân’ı verdik.
Doğrusu sana; Biz, tekrarlanan yediyi ve şu Kur'an'ı verdik.
Ve gerçek şu ki, Biz sana sık sık tekrarlanan (ayetlerden oluşan) yedili (bir sure) bahşettik ve (böylece senin önüne) yüce Kur'an'ı (açıp serdik):
Resulüm! Andolsun ki biz sana daima tekrarlanan yedi âyeti ve büyük Kur'an'ı verdik.
Sana, tekrarlanan yedi ayeti ve büyük Kur’an’ı verdik.
Şu kesin ki biz sana Seb-i mesânî ile şu yüce Kur’ân’ı verdik.
Biz sana 'tekrarlanan yedi'yi ve azametli Kur'ân'ı verdik.
(88) Sakın, o kafirlerden bir takımlarını zevkyab ettiğimiz şeylere göz atma, onlara karşı üzülme ve müminlere kanadını indir.
Kâfirlerden bir kısmını faydalandırdığımız şeylerde sakın gözün kalmasın. Onlara karşı mahzun olma ve mü’minlere (şefkat) kanadını indir.
Sakın o kâfirlerden birtakımlarına verip de kendilerini zevklendirdiğimiz şeye (mal ve servete) heveslenip göz dikeyim deme. Onlardan dolayı üzülme. Müminlere merhamet kanatlarını indir.
Onlara verdiğimiz mala, evlâda göz dikme, onlar için tasalanıp gam yeme, inananlara karşı kanadını indir, onları koru, onlara karşı mütevâzı ol.
Sakın, kâfirlerden birkaç çiftini, bir takımını faydalandırdığımız dünya malına tamah etme, göz dikme. İman etmiyorlar diye üzülme. Mü’minlere kolkanat ger.
Onlardan bazılarını yararlandırdığımız şeylere gözlerini dikme, onlara karşı üzülme ve (şefkat) kanatlarını mü'minlerin üzerlerine ger.
Sakın o kâfirlerden bir takımlarına verip de kendilerini zevklendirdiğimiz şeye (mal ve servete) gözlerini uzatıp rağbetle bakma; ve onların iman etmeyişlerine üzülme de müminlere kanadını indir, (onlara tevazu göster, kendilerini himayene al).
Kâfirlerden bir kısmına —birbirine emsal sayılacak ölçüde— verdiğimiz servete gözlerini dikme, onların imân etmemesine karşı üzülme ; bir de (tevazu) kanadını mü'minlere indir.
Kafirler içinde bazı kimselere verdiğimiz kat kat servete gözünü dikme, onlara üzülme; inananları kanatların altına al.
Erkek, kadın bazı kâfirlere verdiğimiz kimi dünya nimetlerine göz dikme ve (iman etmiyorlar diye) onlar için üzülme, mü'minlere karşı alçak gönüllülük kanatlarını indir.
Sakın onlardan bazılarını yararlandırdığımız şeylere gözünü dikme, onlara karşı hüzne kapılma, inançlılar için de (şefkat) kanatlarını ger.
Sakın (o kâfirlerden) bir takımlarını faidelendirdiğimiz şeylere (servete ve sâireye) iki gözünü dikib uzatma. Onların karşısında tasalanma. Mü'minler için de (şefekat kanadını indir.
Sakın onlardan (o kâfirlerden) birtakım sınıfları faydalandırdığımız şeylere (mal ve servete) gözlerini dikme! Hem (îmân etmiyorlar diye) onlara üzülme ve mü’minlere(tevâzû') kanadını indir!
Sakın onlardan bazı sınıflara verdiğimiz geçimliğe gözlerini dikme ve onlara üzülme. İnananlara kanat ger.
(O halde, hakkı inkar eden) birtakım kimselere verdiğimiz dünyevi zenginliklerden yana gözünü çevirme. Ve (seni umursamıyorlar diye) onlar için üzülme; fakat müminlere kol kanat ger,
Onlardan bazı sınıflara geçici olarak faydalanmaları için verdiğimiz şeylere sakın gözünü dikme. Onlara üzülme. Müminlere tevazu kanatlarını ger.
Onlardan bir kısmını faydalandırdığımız şeylere sakın gözünü dikme! Onlar için üzülme, müminler için şefkat kanatlarını indir!
Sakın o kâfirlerden bir kısmına geçici bir zevk olarak verdiğimiz dünya nimetlerine göz dikme!Onların iman etmemelerinden ötürü üzülme ve müminlere kol kanat ger, onları şefkatle koru.
Onlardan üç beş tanesini nasiplendirdiğimiz şeye gözünü dikme ve onlar için tasalanma. Yalnız sen mü'minlere kanat ger.
(89) Ve de ki: «Benim o apaçık uyarıcı ben!»
De ki: “Gerçekten ben, apaçık bir uyarıcıyım.”
Ve de ki: «Benim o apaçık uyarıcı ben!»
'Sorumluluk, hesap ve cezanın varlığını açıklayan apaçık uyarıcı benim, ben' de.
Ve de ki: 'Doğrusu ben apaçık bir uyarıcıyım.'
Bir de (Ey Rasûlüm) de ki: “-Haberiniz olsun, ben, (üzerinize bir azap ineceğini bildiren) açık bir korkutucuyum:
De ki: 'Doğrusu ben apaçık bir uyarıcıyım.'
Ve de ki: 'Şübhesiz ben, (Allah’ın azâbı ile korkutan) apaçık bir korkutucuyum.'
ve de ki: "Haberiniz olsun, ben (Allah'ın vaad ettiği) açık sözlü uyarıcıyım!"
De ki: “Ben şüphesiz ki apaçık bir uyarıcıyım. ”
Bir de şunu söyle: Ben apaçık bir uyarıcıyım.
(90) Tıpkı o taksim edenlere indirdiğimiz gibi.
(İnanmazsanız başınıza) tıpkı o taksimcilere (yahudi ve hıristiyanlara) indirdiğimiz azap gibi (bir azab inecektir).
Tıpkı o taksim edenlere indirdiğimiz gibi.
Nitekim biz, komplo kuranlara (azabı) indirmişizdir.
Nitekim bölük bölük olanlara da indirmiştik.
Nitekim biz, (Kur'an'ı) kısımlara ayıranlara azabı indirmişizdir.
Uyarıcılık görevini yapman için Kurân’ı da sana vahyettik. Tıpkı onu hak ve bâtıl diye kısımlara ayırıp bir kısmına iman eden, bir kısmını inkâr eden yahudi ve hristiyanlara; grup grup şehre giriş yollarını keserek Muhammed’in Kur’ân’ı tebliğini engelleyenlere indirdiğimiz kutsal kitaplar gibi.
O (kitabı) parçalara ayıranlara indirdiğimiz gibi! 
Parça ayırıcılarına indirdiğimiz gibi,
Tıpkı o Yahudi ve Hristiyanlara indirdiğimiz (azap) gibi.
Nitekim işbölümü yapanlara.
Kutsal kitaplarının ayetleri arasında ayırım gözeten bölücülere de mesaj indirdik.
Nitekim, o taksîm edicilere (kendilerini sakındırdığın azâbı) indirmişizdir.
Tıpkı o bölüşenlere indirdiğimiz gibi.
(Bir ilahi kelam bağışladık sana), tıpkı onu (sonradan) bölüp parçalayanlara indirdiğimiz gibi,
Biz o bölücülere (azap) indirmişizdir.
Bölücülere indirdiğimiz gibi...
Nitekim, bölüşenlerin üzerine de azap indirmiştik.
قَالَ هَؤُلاء بَنَاتِي إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ (٧١) لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ (٧٢) فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ (٧٣) فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ (٧٤) إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ (٧٥) وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُّقيمٍ (٧٦) إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّلْمُؤمِنِينَ (٧٧) وَإِن كَانَ أَصْحَابُ الأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ (٧٨) فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ (٧٩) وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ (٨٠) وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ (٨١) وَكَانُواْ يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ (٨٢) فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ (٨٣) فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ (٨٤) وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ (٨٥) إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِيمُ (٨٦) وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ (٨٧) لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ (٨٨) وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ (٨٩) كَمَا أَنزَلْنَا عَلَى المُقْتَسِمِينَ (٩٠)