Orta Gelir Tuzağı, kişi başı milli geliri belli bir seviyeye ulaşan gelişmekte olan bir ülkenin, geleneksel iş yapış modellerine bağlı kalması nedeniyle kısır döngüye girmesi ve kolay kolay gelişmiş ülke kategorisine ulaşamamasıdır. Ülkemizin de, inovasyon ve bilgiye dayalı yeni dünyada rekabet edebilmesi, yarattığı katma değeri artırması, inovasyon ve Ar-Ge’ye dayalı bir sanayi yapısına geçebilmesi ve bunların sonucunda kişi başına milli gelirini artırabilmesi için bu dönüşümü sağlayacak nitelikli iş gücüne ihtiyacı var. Bu katma değeri getirecek işgücü, eğitim alanına yapılacak, niceliğin yanında niteliği de artırmaya yönelik, planlı ve uzun vadeli yatırımlar neticesinde mümkün olabilir.
Öğretmen kalitesi ve okul öncesi eğitim Hong Kong-Çin, Şangay-Çin, Güney Kore ve Singapur gibi ülke ve ekonomiler eğitim politikalarında öğretmen kalitesini artırmaya yönelik uygulamalara odaklanmışlardır.
Özellikle Şangay-Çin, Singapur ve Güney Kore öğretmenlerin performanslarıyla birlikte maaşlarını da artırmış ve başarılı öğrencilerin bu mesleği tercih etmesi gibi bir amaca yönelmiştir. Son yıllarda ekonomistlerin sıkça tartışır olduğu “orta gelir tuzağı”ndan çıkış için daha çok sermaye yatırımından ziyade Ar-Ge, eğitim ve kurumsal inovasyona dayalı teknolojik ilerleme gerekmektedir.
Araştırmalar, bir ülkede nüfusun ortalama eğitimi bir birim arttığı zaman o ülkenin kabaca yüzde 0,7 büyüdüğünü gösteriyor. Bu büyümenin yarısı eğitimin doğrudan katkısı olarak gündeme gelirken, diğer yarısı ise eğitim ile ekonomi arasındaki karşılıklı etkileşim sayesinde oluşuyor. Önce eğitim kalkınmayı, sonra kalkınma eğitimi, tekrar eğitim kalkınmayı olumlu etkiliyor. Yorumlar