LEYLAK DALI: ŞALANJ 2/ÇOCUKLUK EĞLENCELERİ
Gönderen Leylak Dalı zaman: 08:26
Nesrin 19 Şubat 2017 11:14
Yaaa ne güzel , anılar çok kıymetli .. öperim seni kocaman
Adsız 19 Şubat 2017 13:55
kendi çocukluğumu okumuş gibi oldum:)))
küçük Joe 19 Şubat 2017 19:13
o Martine'lerden bende bir tane en azından vardı ve o çizimlerin insan elinden çıkmış olduğuna inanamazdım benim için onu çizebilenler bir tür Tanrı'ydı. Kağıt bebeklerle çok oynadım ama hiç kendim çizip kesmek aklıma gelmezdi...ne kadar yaratıcıymışsın Leylak dalı.
Elif Ayvaz 20 Şubat 2017 18:10
Ayşegül'ü, Kemalettin Tuğcu'yu okumaya bayılırdım ben de. Ama nedense Ayşegül'ün çizimleri hiç canlanmıyor gözümün önünde. O kağıt bebeklere bayılırdım bir de. Sanırım 90 yılından sonrakiler hiç öyle şeyler görmediler. Her şey o yıl bizimle birlikte son buldu galiba. 94 doğumlu kardeşimin hiç böyle şeyleri olduğunu hatırlamıyorum mesela.
BirTatlıHuzur 22 Şubat 2017 00:54
Ne güzel kitaplardı. Şimdikiler kitap da okumuyor.
Avarebalon 23 Şubat 2017 14:46
Daha dün bir arkadaşıma "bizim zamanımızda kel kafalı, elbisesiz, ecüş bücüş bebekler vardı" diyordum. Yazıyı okuyunca yine o günlere döndüm. En sevdiğimdi benim de Ayşegül hikâyeleri, kağıt bebekler. Sonra bir doğum günümde teyzem altı, yedi tane Altın Kitap'tan çocuk klasikleri hediye etmişti. Hâlâ da kütüphanemde dururlar, ciltlerini kaplayan renkli kağıt kapaklarıyla...