ASLI IŞIKSAL - DİLSİZ DÜNYA / BLANK EARTH
17-01-2017 / 11-02-2017
“Dilsiz Dünya // Blank Earth” terimi, dünya coğrafyası üzerinde bölgelerin, ülkelerin, şehirlerin, isimlerin, sınırların, yer almadığı bir haritayı temsil etmek için kullanılmakta. Sessizliğe gömülmüş bu haritada, çağlar öncesinden günümüze uzanan dünyanın var olma hikâyesini okumak mümkün. Coğrafi koşulların dönüştürdüğü topoğrafyanın izleri; insan etkinliğinin dışında, kendini sürekli yenileyen ve değiştiren bir yapının varlığını güçlü bir şekilde bize hatırlatmakta. Bilinmezin kuyusu okyanuslar, şiddetle uğuldayan rüzgârlar, sürekli devinen kara parçaları, sağanak yağmurlar ve karanlığın içinden yükselen toz ve gaz bulutları. Tüm bunlar, biyolojik olan doğanın sınırlarını belirleyemediğimizi, salt yaşamın keskinliğini gözler önüne sermekte. Ne var ki insanlık; kendi evrim sürecinde ayakta kalmayı başaran “Dilsiz Dünya” içerisinde, ikinci bir yaşam alanı kurdu. Bu ikinci dünya, tüm çevresel unsurlarıyla birlikte kurguladığımız, parçalara ayırıp sınırlandırdığımız, acımasızca hâkimiyet düzeni oluşturduğumuz bir alanı imlemekte. Öyle ki, bu dönüşümü gerçekleştirirken sadece ellerimizi kullanmadık, adaleti yüzyıllar önce unutmuş iç sesimizi de kullandık. Şimdilerde güç dengelerinin hızlıca yer değiştirdiği, böylesi zehirlenmiş bir dünya algısı içindeyken, “Sessiz // Dilsiz Dünyanın” bizden güçlü olduğunu hatırlamak için yapabildiğim tek şey ise, GÖKYÜZÜNE bakmak.
The term “Blank Earth” is used to represent a map that does not contain areas, countries, cities, names, boundaries on the World geography. In this map buried in silence, it is possible to read the story of the existence of the world that reaches to our day from distant past. The topographic marks transformed by the geographic conditions strongly make us remember the existence of a constantly refreshing and changing entity besides the human activity. Oceans which are the wells of the unknown, heavily whistling winds, constantly moving land pieces, heavy rains and dust clouds arising from the dark… All of these reveal that we cannot determine the boundaries of the biological nature and sharpness of the absolute life. However the humanity has made a second life in the “Blank Earth” that has managed to survive in its own evolutionary process. This second world implies a space that we build with all its environmental elements, limit by breaking into pieces and dominate mercilessly. We did not only use our hands when we made this transformation but also our inner voices which forgot the justice centuries ago. Nowadays while we have a perception of a poisoned world where the balance of power changes quickly, in order to remember that the “Silence//Blank Earth” is stronger than us, the only thing I can do is to look at the SKY.
3.2.2017 :: Muzaffer EVCİ'nin 'Aslı Işıksal / Dilsiz Dünya' Sergisi yazısı