CEHENNEMi YAŞIYORLAR - Evrensel.net ﻿
Ekonomik krizin yarattığı işsizlik, açlık, yoksulluk kıskacı en çok gençliği vuruyor.
Ekonomik krizin yarattığı işsizlik, açlık, yoksulluk kıskacı en çok gençliği vuruyor. On yıllardır geleceği karartılan milyonlarca genç büyük kentlerde uyuşturucu ve çetelerin insafına terk edilmiş durumda. Buna köyleri yakılmış, yıkılmış zorla göç ettirilmiş Kürt gençleri de eklenince bu sorunlar daha karmaşık ve içinden çıkılmaz bir hal alıyor.
Genç nüfusun yoğun olduğu Kartal Soğanlık Mahallesi'nde sorunların başında işsizlik ve yoksulluk geliyor. Mahallede gençlerin yaşadığı sorunları, onların en çok vakit geçirdiği kahvehane, kafe, ganyan bayi ve spor toto bayilerine giderek onlarla konuştuk.
İNSAN İŞSİZ OLUNCA...
Abdulrezzak Alkim (Siirtli ): On yıldır Soğanlık'ta oturuyorum. Liseyi bitirdikten sonra işsiz kaldım. Sigara parasına muhtaç oldum. Bir gün kahvede otururken Ülkü Ocaklarından biri geldi. Bildiri dağıtıyorlardı. Benim nereli olduğumu sordu. Ben Siirtliyim deyince İyi sen bize lazımsın' dedi. Tanıştık. Ülkü Ocağı'na gittim. İlk iş olarak bir Kürt gencini dövdürttüler. Karşılığında bir paket Marlboro ve 20 TL para verdiler. İki kez de Aydos'a götürüp içki içirip Ölirem Türkiyem' türküsünü söylettiler. Amcamın bana kızması sonucu bağımı kestim onlarla. İnsan işsiz olunca her şey yapar. Köyümüz yakıldı. Mecburen buraya geldik. Hiçbir umudum kalmadı bu ülkede. Kürt sorunu çözülmediği müddetçe çok kan akar. Demokrasinin hiçbir şeyi yok. Gidebileceğimiz bir kütüphane yok. Kursa gitmek istiyorum ama para yok. Ücretsiz kurs istiyoruz. Ücretsiz ulaşım ve sağlık istiyoruz.
TEK UMUT LOTO
Selam Mizbah Çalar (Siirtli): 5 Yıldır Soğanlık'ta oturuyorum. Tek umudumu sayısal lotoya ve ganyana bağladım. Amcamın oğlundan üç beş lira alıp oyun oynuyorum. Kahveci tanıdık olduğu için çay parasına veresiye yazdırıyorum. Potansiyel suçlu muamelesi görüyoruz Kürt gençleri olarak. Kimlik kontrolünden bıkmış durumdayız. İş sorunu halledilmeden bu ülkede demokrasi olmaz. Para ve sigara çalmak zorunda kalıyor insanlar.
DEVLET BİZİ BU DURUMA GETİRDİ
Ramazan Adanır (Diyarbakırlı): 16 yıldır buradayız. Son 6 yıldır işsizim. Sanat okulunu bitirdim. İş yok. Kurtköy'den, Dudullu OSB'ye kadar iş aradım, bulamadım. Nizamı Alem Ocaklarına gitmek zorunda kaldım. Biri söyledi belki iş bulurum diye. Ama orada tek şey Kürt ve solcu düşmanlığı. Bir paket sigara için arkadaşlarım olmadık işler yapıyorlar. Bu devlet bizi bu duruma getirdi. Lanetliyorum. AKP kendi kendine açılım yapsın dursun. Onların açılımı düşmanlık üzerine. Geleceğimiz belirsiz. Baba parası yemek, haybeden geçinmek beni öldürüyor.
İŞ VE BARIŞ İSTİYORUZ
Hasan Ali Tokdemir (Diyarbakırlı): Bir Diyarbakırlı genç olarak bu ülkeden utanç duyuyorum. Kendi insanını evini barkını yakıyor, insanları zorla sürgün ediyor. Kürt'ün en büyük sorunu iş ve barıştır. Soğanlık'ın da en önemli sorunu işsizliktir. Cehennemi yaşıyoruz. Hiç birimizin kendine güveni kalmamış.
ÇAY PARAM BİLE YOK
Süleyman Kılıç (Vanlı): Van Eleşkirt'ten buraya zorla sürgün edildik. PKK'ye yardım ediyoruz diye. Buraya geldik, ayrımcılık gördük. Polisler hep bize kimlik soruyor. Sokak ortasında dayak yedik. Bize Ülkü Ocaklarına gitmemiz söylendi. Tek derdim iştir. Sigara ve çay param bile yok.
Servet Ülkü Boran (Gümüşhane Şiranlı): 30 yıldır buradayız. 7 yıldır işsizim. 4 yıllık metal öğretmenliği bölümü mezunuyum. Pimapenci ve demir doğrama atölyesinde çalıştım. İşsizlikten depresyona girdim. Tedavi oluyorum. Tek işim ganyan oynamak. Umudum kalmadı. Bu düzen yıkılmadığı müddetçe AKP Hükümeti yıkılmadıkça bize iş yok. Artık kahveye bile gidemiyorum, 30 TL borcum var diye.
Halis Sumru Kırmızıgülen (Bayburtlu): 20 yıldır burada oturuyorum. Sabah akşam sayısal loto zengini olma hayalini yaşıyorum. Olmuyorum olmuyorum. Kafayı yemek noktasına geldim. Lüks Mercedes'e binmek ve kabadayı olduğumu ispatlamak için Ülkü Ocaklarına gidip geliyorum. Ne olduysa işsizlikten oldu.
Yeşiltepe'nin serbest bırakılması istendi