Ben Güzel Miyim? | Suffagâh
Kırış kırış kaşlarımla burada oturmuş kızların ne şekilde yetiştirildiğini düşünüyorum. Açıkçası objeleştirilmeye ihtiyacı olan önemsiz varlıklar gibi, ne yazık ki insanların sınırlı hayal dünyasında belirli bir tipte yaşayıp ona göre davranması gerektiğine inanan kızlar gördüm.
“Ben güzel miyim?” sormak isteyecekleri tek soru haline geliyor çünkü muhtemelen başkalarının da uğraştığı tek soru bu (akranları, arkadaşları, ailesi, hatta maalesef yabancılar bile), bu da onların günün sonunda kendilerinin fazlası olamayan bir “güzellik” objesi olmalarına inanmalarından geçiyor. Objeleştirmek kolay değil mi?
Ve böylece karakteri zayıf kimseler olarak yetişiyorlar. Erken bir yaştan itibaren mükemmel bir ten renginin ve parlak saçların onları insanların gözünde daim kılacağını ve bütün meselenin bu olduğu öğretilerek vakit harcanıyor. Tarih, siyaset, şehirde nasıl yolculuk yapılacağı ve hatta karşıya nasıl geçileceği hakkında hiçbir fikre sahip olmayan aptal bir çocuksanız bile, başkalarının onayı zorunlu hale geliyor.
Sonunda gerçekleştirilmesi gereken nihai amaçlarını bulmak için boşluğun içinde kaybolan kızlar görüyorum. Onlara bu sonsuz fezada hayattaki başarının anlık süren değersiz materyalistik dış etkenlere bağlı olduğu öğretilmiş durumda.
Bir kız çocuğunun birisine “Sence ben yeterince akıllı mıyım, yaratılış amacımı yerine getiriyor muyum, gurur duyabileceğim bir karakterim var mı? Zorlukları ve sevinçleri, birinin diğerine hâkim olmasına izin vermeden erdem ve güzellikle karşılayabilecek bir halde miyim veya hayatın inişlerinden çıkışlarından zevk mi alayım yoksa dramlaştırarak merhamet ve anlayış mı umayım?” şeklinde sorular sorduğunu gördünüz mü? Hayır? Ben görmedim!
Eğer bir gün kızım olur da bana gelip güzel olup olmadığını sorarsa ona:
“Bu senin asıl yaratılış amacını küçümsemektir. Rabbinin, Sonsuz Güçlü ve Hikmet sahibinin seni buraya görünüş şeklinle ilgili anlık memnuniyete ulaşman için mi gönderdiğini sanıyorsun? Sen zihnindeki görünmeyen sınırları aşmaya zorlamak için buradasın. Kendine yeterince akıllı, emin, parlak zekâlı olup olmadığını sor. Allah’ın açıkça ortaya koyduğu emirlerini yerine getirmede ve O’nun yoluna bağlı kalmada başarılı mısın? Allah’ın söylediklerine karşı itaatkâr mısın, Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem’le karşılaşıp ona “Hayat bana ne getirirse getirsin, ben, Rabbimizi razı edecek sünnetine yapıştım.” diyebilir misin? Kabiliyet(ler)ini kullanarak başarıya ulaşmak için bir şeyler yaptın mı? diyeceğim.
Hayatta ve ötesinde olan her şeyin yüzeysel bir güzellik olmadığının farkına var. “Sen” güzelsin çünkü Allah, El Musavvir seni yarattı ve seni olabilecek en iyi halde yarattı! O’nun yaratışıyla ilgili şüphelere kapılma. Memnun ol. Mutlu ol ve kendini daha yüksek bir amaca ayarlayarak güzel ol. Diğerlerinin senin olmanı istediği yol değil, genel kalabalıkların yaptığı şekilde değil. Sen Allah subhanehu ve Teâla’nın yalnızca “güzel olmak”tan fazlasını istediği bir hilkatsin. Rabbin seni özel yarattı. Yaratılışını yalnızca bir kelimeye özetleyerek kendini küçümseme! Tamam mı? Ve başka kimsenin sana bunu söylemesine izin verme!
Daha devam edebilirdim ama sanırım burada kapatacağım.
Etiketler: Ben Güzel MiyimGerçek GüzellikGüzel OlmakGüzellikGüzellik TakıntısıYaratılış Amacı
Meryem tarafından hazırlanmıştır. Ocak 5, 2015 Haziran 27, 2017 52,827
4 Ayet ile İnsanın Yeryüzünde Halife Kılınışı - Kasım 6, 2019
Müslüman Kızların Kendilerini Beğenmemesi [Nouman Ali Khan] [Türkçe Altyazılı] - Aralık 10, 2016
Sizi İnsan Yapan Şey Ne? - Şubat 26, 2015
Eyl 2, 2016 19:18
Bu yazılanlar öylesine içimi rahatlattı ki… Bunları çıkarttırıp panoma asacağım. Bu siteyle tanıştığım için çok mutluyum. Allah razı olsun.