AKP’deki istifalar ve gerçeklerle yüzleşme!
Yolsuzluk ve rüşvet operasyonundan bir hafta sonra Başbakan Erdoğan, muhalefet ve kamuoyundan gelen baskılara direnemedi ve isimleri öne çıkan 4 bakanla birlikte toplam 10 bakanı değiştirdi. Başbakan, bu değişiklikle birlikte bir yerde ‘gaz’ aldı, bir yerde boya, badana yaptı!
Sonra da meydanlara çıktı ve olan bitenlerin iç ve dış güçler tarafından tezgahlandığını burada amacın hükümeti devirmek olduğunu vs. söyledi. Başbakan bu kısa süre içerisinde epey de yer dolaştı. Her gittiği yerde hemen hemen aynı şeyleri söyledi. Konuşmalarının sonunda ‘kararı millet verir’ dedi.
Millet ‘yolsuzluk ve rüşvet’ konusunda karar verecek.
Peki millet ne karar verecek? Hırsızları, hırsızlığı mı onaylayacak!
İktidara o veya bu nedenle oy veren kesim, hırsızlığı gözüyle görse, yaşasa veya kendi evinden bir şeyler çalınsa bile ses çıkartacak hali yok. Veya ‘dini inançlar’ ve ‘ekonomik’ nedenlerle AKP’ye ve hükümete destek verenler; tıpkı hırsızlığı örtbas etmek isteyenler gibi bu iş dış güçlerin, Yahudilerin, ABD’nin işi diyecekler. Zaten diyorlar.
O nedenle, yolsuzluk ve rüşvet konusunda kararı millete bırakmanın anlamı topu taca atma, işi sulandırmadır.
Millet ikiye hatta üçe bölünmüş durumda!
İktidarı destekleyenlerin rüşvet ve yolsuzluk nedeniyle; iktidara kırmızı kartı bir kenara bırakın sarı kart bile göstermeleri mümkün değil.
Bunu toplumda rahatlıkla görüyor ve yaşıyoruz.
Bugün AKP’yi destekleyen ve dün Trabzon’da ANAP’tan belediye meclis üyeliği yapmış bir isme yolsuzluk ve rüşvet ile ilgili düşüncelerini sordum. Aldığım ilk cevap, ‘Dün olmuyor muydu?’ idi.
Namazını kılan bir yakınıma benzer soruyu yönettim, aldığım ilk cevap, ‘Kime oy vereceğiz. Kuranı Kerimi yakanlara mı?’ oldu.
Milli görüşçü bir başkası ise, ‘Bütün bu olup bitenler Müslüman bir Başbakanı iktidardan düşürmek için dış güçlerin oyunu’ şeklinde bir savunma yaptı.
Yeşil kartlı ve kömür-kumanya alan bir seçmen ise, ‘Uşuğum, hükümet giderse kömür-kumanya alamayacak mıyım’ dedi.
Bir başkası ise yeşil kartların iptal edilip edilmeyeceğini sordu.
Milletin neredeyse yüzde 30-40’lık kesiminin yolsuzluk ve rüşvet ile ilgili düşünceleri üç aşağı beş yukarı bu şekilde.
Bir de bu iktidar döneminde kaymak yiyen, ihale alan, müdür, amir yapılan, iktidar avantajlarından az- çok yararlanan kesim var. Bu kesim de, yolsuzluk ve rüşvet karşısında sağır ve dilsiz!
Geriye kim ve kimler kalıyor?
Yüzde 50’lik muhalefet, ağırlıklı olarak memleketin okur-yazarı, çalışanı, üreteni, yarını düşüneni vs.
Bu kesimin tepkisi aslında etkili oluyor ama sonuçta iş dönüp dolaşıp millete geliyor. Başbakan’ın söylediği gibi ‘kararı millet veriyor’..
Milletin durumu, olaylara bakışı vs. ortada!
Bu millet, muhalefetin beklediği gibi rüşvet ve yolsuzluk karşısında çok da duyarlı olmayacak. Nedenini yukarıda belirttim.
Muhalefet için yine de umut tükenmedi!
AKP koalisyonunu oluşturan gruplar arasında kavga çıktı. Milli görüş ve milli mücadeleci eksenindeki ana kadro, koalisyon ortağı cemaat olarak adlandırılan hizmet hareketi mensupları arasındaki çekişme, kavga hükümeti ve AKP’yi sıkıntıya sokabilir ve sokacakta!
AKP; oy kaybedecekse birincisi bu olaydan ikincisi de ekonomik gidişattan ötürü oy kaybedebilir.
Ekonomik nedenler eğer AKP’ye oy verenleri etkilerse bu bir neden olur. Başka türlü olmaz. Yani, memlekette, üretimin durması, yer üstü ve yer altı zenginliklerin yabancılara verilmesi, doların, EURO’nun TL karşısında değer kazanması, dış borcun artması, Bakanın oğlunun evinde 7 para kasası, para sayma makinası, 1.5 milyon dolar çıkması, banka müdürünün evinde ayakkabı kutularının içinde 4.5 milyon dolar bulunması, ihalelerde avanta verilme iddiaları vs. AKP’ye oy verenlerin en az yüzde 80’inin gözünde hiçbir şey ifade etmiyor.
Çünkü toplumun en az yüzde 40’ı efsunlanmış, kumanyacı, biatçı ve dinin esiri olmuş.
Türkiye’nin normalleşmesi için ülkeyi yönetenlerin mutlaka ama mutlaka gerçeklerle yüzleşmesi, gerekmektedir. Topu ‘bu millete’ atmak ülkeyi düzlüğe değil daha fazla uçuruma sürükler. AKP’deki istifaların bu açıdan önemli olduğunu düşünüyorum.