Kozmoloji’nin Sonu mu? - Okyanusum.com
871 Views Yazan: Lawrence M.Krauss ve Robert J. Scherrer
Evrenin tarihi ve büyük ölçekli yapısı hakkındaki bir SCIENTIFIC AMERICAN makalesi yüzyıl önce neredeyse tamamen hatalı olurdu. 1908’de bilimadamları galaksimizin bütün evreni oluşturduğunu düşündüler. Ona “ada evren”, sonsuz boşluk tarafından çevrelenmiş, tek başına kalmış bir yıldızlar kümesi gözüyle baktılar. Şimdi biliyoruz ki galaksimiz, gözlemlenebilir evren içerisindeki 400 milyardan fazla olan galaksilerden bir tanesidir..
Kara Enerji, evrenin geleceği üzerinde çok büyük bir etkiye sahip olacaktır. Case Western Reserve Üniversitesi’nde kozmolojist olan Glenn Starkman’la Krauss, bir kozmolojik sabiteyle evrendeki hayatın kaderi için saklı olan anlamları keşfettiler.Tahminleri iyi değil. Böyle bir evren yaşanması zor olan bir yer haline gelir.Kozmolojik Sabite, hiçbir maddenin veya radyasyonun bize ulaşamayacağı hayali bir yüzeyin ötesinde sabit bir ‘’Olay Ufku’’ üretir. Evren, ufuğun içinde olması gerekirken; ufuğun dışarısında madde ve radyasyonla hapsedilmiş, tersyüz olmuş bir kara deliğe benzerlik göstermeye başlar. Bu bulgu, gözlemlenebilir evrenin sadece ölçülebilir miktardaki bilgiyi kapsadığı manasına da gelir. Böylece bilginin işlemden geçirilmesi (ve hayat) sonsuza dek devam etmez [‘’Evrendeki Hayatın Kaderi’’ adlı Lawrence M.Krauss ve Glenn D.Starkman tarafından SCIENTIFIC AMERICAN, Kasım 1999 sayısında yazılmış olan makaleye bakın]. Bu bilgi limiti, problem olmaya başlamadan uzun zaman önce evrendeki bütün genişleyen madde olay ufkunun dışarısına sürüklenecektir. Bu aşama, bizim Yerel Galaksiler Grubu’nun (Samanyolu, Andromeda ve yörüngede dönen cüce galaksilere ev sahipliği yapanın) tek bir muazzam yıldızlar süperkümesine çökeceğini keşfeden Abraham Loeb, Kentaro Nagamine ve daha sonra da Harvard Üniversitesi tarafından üzerinde çalışılmıştır. Diğer bütün galaksiler olay ufkunun ötesindeki ‘unutulma’içerisinde gözden kaybolacaklardır. Bu süreç, uzun gözükebilen fakat sonsuzluğun boşluğuyla karşılaştırıldığında epey kısa olan 100 milyar sene civarını bulacaktır.
Süperkümede yaşayan uzak geleceğin astronomları evrenin tarihi hakkında neye karar vereceklerdir? Bu soru hakkında düşünmek için, Big Bang’e dayanan şimdiki anlayışımızdaki destekleri bir anımsayın. İlki, Einstein’ın Genel İzafiyet Teorisi’dir. Newton’ın evrenselYerçekimi Teorisi, neredeyse 300 yıldır adeta bütün astronomiye bir altyapı olarak hizmet etmiştir. Newton’ın teorisi objelerin yeryüzüne ait veya galaksiye ait hareketlerini tahmin etmede mükemmel bir iş görmüştür, fakat maddenin son derece geniş olan yığınlarıyla başa çıkmada tamamen elverişsizdir. Genel İzafiyet, bu sınırlamanın altından kalkmaktadır.
dark matter evren galaksiler kara enerj kozmoz samanyolu	2010-08-08
Tags dark matter evren galaksiler kara enerj kozmoz samanyolu
Previous Beynin neden bu kadar Güce ihtiyacı var ?..
Next Beyin Gücü ile Çalışan Oyun