SAĞLIK ÇALIŞANLARININ AKIL ve RUH SAĞLIĞI - MAHİR AKBABA
14 May 2020 Perşembe 21:31
Doktor, hekim, tabip, dişçi, veteriner, eczacı, hemşire, mümessil, hasta bakıcı, teknisyen, medikalci, depo çalışanı, kalfa, memur, personel; tıp dünyasının sağlık çalışanları... Birçoğumuzun hemen her gün karşılaştığı ya da karşılaşabileceği insanlar; kimisi dostumuz, kimisi komşumuz, kimisi eşimiz, çocuğumuz, dermanımız...
Antiseptik, dekontaminasyon, dezenfeksiyon, entübe, filyasyon, infektive, inkübasyon, izolasyon, karantina, kovid-19, maske, pandemi, salgın, sterilizasyon, sosyal mesafe... Birçoğumuzun ilk kez duymak zorunda kaldığı terimler, kelimeler.
Günlük veriler, diğer ülke karşılaştırmaları, alınan önlemler, alınacak önlemler, ilk bir hafta, ilk bir ay değerlendirmeleri, 7 kıta, milyonlarca vaka, vefatlar, taburcu olanlar...
Türkiye'de tıp dünyası onlara ağlıyor; Çitoğlu, Dayanıklı, İdiz, Kalaycı, Mutluergil, Oral, Özkan, Taşçıoğlu... Birçoğumuzun basından okuduğu, izlediği ya da duyduğu haberler, içlerinde malesef hemşehrimiz de var. Sağlık şehidi demek lazım belki de, onlar cansiperane görevlerini yaparken yakalandılar bu lanete.
Hastalıkla mücadelenin çok disiplinli çalışmalar gerektirmesiyle birlikte; rutin ve zorunlu sağlık hizmetlerinin ötesinde artan iş yükü ile daha da karmaşık bir hal alarak, oldukça kompleks bir duruma gelen kovid-19'un çözümü kolay değil ve uzun soluklu.
Geçmiş deneyimler, doğru yöntemler, yeni ve bilimsel tedaviler, sosyal koşul ve davranışlardaki zorunlu değişimler, birey sağlığı eşittir toplum sağlığı düşüncesi, hiç kimse geride kalmamalı cümlesi çözümün bilimsel ve sosyal parçalarından bazıları.
Ve bunların hepsinin (insan sağlığı, doğa-hayvan-gıda sağlığının insan sağlığı üzerine etkileri, çocuklar, olgunlar, yetiştirme yurtları, huzurevleri, doğumlar, ameliyatlar...) kontrolü sağlık çalışanlarının mücadele, görev alanı.
Ve onlar, hakları, rolleri, sorumlulukları ile hayatları ve sağlıkları arasında sıkışıp kaldılar.
Bizler evlerimizdeyiz ya da güvenli işyerlerimizde peki ya onlar ?
Konuşuyorum da günlerdir evine gitmeyenler, gidemeyenler var, haftalardır anne babasını göremeyenler, konuşurken sinirleri boşalıp gözyaşı döktüğünü hissettiğim, karşılaştığımızda, ruhundaki yorgunluğu gördüklerim var. Eşim ve çocuğum benim yüzümden sağlık sorunu yaşamasın diye hastanede yatan, otelde kalan var.
Çalıştıkları ya da görevli oldukları sağlık kurumlarındaki malzeme eksikliklerinin giderilmesini, çalışma düzenlerinin yeni duruma göre ayarlanmasını ve koruyucu önlemlerin artırılmasını isteyenler var.
Soramadım ama acaba tüm bu süreçte hala hastası ya da hasta yakını tarafından sözlü veya fiziksel şiddete maruz kalan kaç tanesi var ?
Her sabah uyandığımızda en çok da umuda ihtiyaç duyduğumuz kovid-19 sürecinde ilk risk grubu olan, kendi canlarını riske ederek hastalığın önlenmesi ve tedavisi için toplum sağlığı adına, gece gündüz, ramazan bayram demeden, olağanüstü koşullarda mücadele eden, sağlık hizmetlerinin kesintisiz yürütülmesinde " herkes ve her kesim için sağlık " ilkesiyle, özveriyle görevlerini icra eden tüm sağlık çalışanlarına ve ailelerine minnet borçluyuz.
En değerli hazinemiz sağlığımız ve sizler iyi ki varsınız.
Sağlık olmazsa yaşam olmaz, inanıyorum, sayenizde yeniden birbirimize doyasıya sarılacağız, (yeniden en insani duyguları) yaşayacağız.