Klinik Vaka – Özgürlük! | ODILA BLOGGER by OAS
Klinik Vaka – Özgürlük!
24 April 2009 by AN-Dijital Eveet 24 Nisan 2009 tarihi itibariyle bendeniz Kliik Vaka sonunda klinikten kurtuldu. Sonuç halen belli değil, tıbbın hiç bir birimi, ne psikiyatri ne de diğerleri bu vakaya bir teşhis koydular, emin oldukları tek şey, bipolar atak meydana geldiği fakat bunu tetikliyen duygusal bir durum olmadığı, bu yüzden durumun organik mi yoksa in-organik mi olduğu konusunda bir karar birliğine varılamadı. Şuan Halise hoca fiziksel yakınmaların nedenini bipolar ataklar sonucu meydana geldiği için psikolojik olarak yorumlamakta ısrar ediyor ve benimle inatlaşıyor. Nöroloji muayenesinde ise c-4 c-5 c-7 servikal boyun bölgelerinde cidi basılar ve beraberinde sağ kolda ciddi bir duyu kaybı olduğu rapor edildi ve vücutaki tanımlanamayan huzursuzluğun nörolojik nedenlerini araştırıyoruz. Araştırıyoruz diyorum çünkü ben sadece bir hasta değil aynı zamanda bir denekim. Huzursuz bacak sendromu adlı rahatsızlığın belirtilerinin tamamen benim yakınmalarıma uyduğu bilgisini Nörolog Çağlar Hanıma bizzat kendi araştırmalarım sonucu verdim ve Dr.Çağlar hanım bunu baz alarak yaptığı muayene sonucunda tahminlerimde bir yakınlık olabileceğini söyleyerek, bu hastalığın tedavisinde kullanılan bir Nöropati ilacı verdi ve bazı ileri kan tetkikleri istedi. İlacın etkisi ve kan sonuçları doğrultusunda daha doğru bir teşhis koyabileceklerini söyledi. Eğer tahminim doğruysa, Bu ağır depresyona yol açan fiziksel yakınmaların nörolojik ve gerçek olduğunu kanıtlamak beni bu belirsizlik duygusundan kurtaracağı gibi, Halise hocanın rahatsızlığın tamamen psikolojik olduğu öngörüsünü de çürütmüş olacak ki ben bunu 1 senedir inatla iddia ediyorum. Benim bu kadar antidepresana ihtiyacım olmadığını şimdilik bir tek ben biliyorum.
Şimdi araştırmaların geri kalanını yataksız bir hasta olarak, ayakta takip ederek sonunda mutlu sona ulaşma gayretleri içerisinde Klinik Vaka konumundan Ayakta Hasta konumuna terfi etmiş bulunuyorum.
Antidepresanlar da huzursuzluğun verdiği yoğun depresif sendromları bastırdı ve beni kendime getirdi. En azından tanımlayamadığım bu huzursuzluğun beni isyan ettirmesinin ve kendime verebileceğim büyük hasarların önüne set çekti.
Şimdi bütün zihin kuvvetimle bu tanımlanamayan fiziksel huzursuzluğun köküne inebilir, nörolojik veya dolaşımsal yada her ne ise bulup, uygun bir tedavi geliştirebileceğiz sevgili hipokratlarımızın yardımlarıyla.
Sonuç: Dünya gerçekten iyi, duyarlı ve aydın insanlarla dolu ve biz insanlar birlikte çok iyiyiz. Her birimiz, bir ötekine lazımız. Doğal evrim olanca hızıyla yoluna devam ederken, bizlerde kainat üzerinde kendisini anlamaya ve sorunları çözerek yeni sorunlara ışık tutmaya ve araştırmaya devam eden varlıklar, tanrının ve kainattaki diğer varlıkların sevgiyle baktığı küçücük kullarız. Dünyevi görevlerimizin bilinçaltımızda bizleri yönlendirdiği bu devri kapadıktan sonra kimbilir hangi evrensel görevlerde varoluşumuzun diyetini ödeyeceğiz?
Ömür dediğin 3 gündür, dün gitti, gelecek meçhuldur o zaman ömür dediğin bir gündür o da bu gündür.