daha lirik !: 2012
Şiddetin fotoğrafını yayınlayan o gazeteye bakanların vicdanlarının yaralanması ve psikolojilerinin bozulması belki de yararlı olmuştur. Bazı şeyler 'kör kör parmağım gözüne' olmadan insanların kafalarına girmiyor. Zaten bilinen gerçek deyip işin içinden çıkamayız. Üstelik bakmasını bildikten sonra, o gazetedeki fotoğrafı vahşetten ayırır, benzer olanları da her yerde görebiliriz. 12 Eylül referandumundan sonra yüksek yargıda çalışan kadın sayısı yüzde kırkbeş'den, yüzde üç'e düştüğüne göre erkek egemen toplumda ve erkeklerin yüzdeyüz ağır bastığı bir parlamento'da yine erkeklerin çıkardığı yasalarla kadınlarımızı koruyacağımızı sanmak da biraz safdillik olur.
İnsan çok boyutludur. Her birini üzerinde taşıyabilir. Bunlardan biri de "düz insan" olma boyutudur. Önemli olan bunun ne kadarının toplum ve insanlık yararına kullanıldığıdır. Bir insanı sadece bir özelliği ile değerlendirmek isabetli de olmaz hakkaniyetli de...Düz insanların önyargılarına bakarak kendinizi şekillendirmekten kaçının. Onlara bu sıfat takıldıysa, değerlendirmelerinin hiç bir geçerliliği yoktur. Onlar ne derse desin siz siz olmaya devam edin.
Blog takipçilerini tanıştırma gibi bir teklif, sevdiğin kişileri blogda tanıştırıp kaynaştırma eyleminin gerçek hayata taşınmış şekli olarak algılanabilir..
Sinemadan çıktığımızda, biraz önce izlediğimiz filmde hangimizin gözünden daha büyük gözyaşı damlası düştüyse, yağmurda onun başına düşer büyük damlalar. Şemsiyeni açmazsan, birlikte damla olup yağmurla bütünleşiriz. Beni dünyaya bağlayan şey, o'nu merkez alarak ve o'nun etrafında döndüğüm, çekim alanından çıkamadığım o müthiş kadın. Sesler, yüzlerden daha önemlidir tanımak için. Sesini duymam gerek.
Kimlik ve cinsiyet değiştirerek, karşı pencereden bakışa güzel bir örnek olabilen ve kendi bakışını ötekinin bedeni üzerine çeviren yazı güzel yazıdır.
İster kadın, ister erkek olsun, kişi terk edilme anında iki duygu algılar. Bunlardan biri düş, diğeri de gerçeklik algısıdır. Bu iki algı kişinin "acı" duygusunu besleyerek yaşadıklarını onarmaya çalışır. Gözün rimelli olup olmaması bu yaşam dizgesi için pek önemli değildir. Elindeki rakı kadehi ise, bu yas sürecini geçirirken çekeceğin acının dayanılır olmasını sağlayacaktır.
Küçük şeylerden mutlu olmayı başaranlar, hayatı kendileri için kolaylaştıran insanlardır. Mutlu anlar yaşamanın besin kaynağı budur. Kadına ait beden üzerinde sadece kadının söz hakkı olmalıdır. Modern bir devlette, kadın için kürtaj; kadının, doğacak çocuğun ve toplumun sağlığı için bir hak olarak yasalarla güvence altına alınması gerekirken, yasaklanmasına anlam verememekteyim. Erkek ağırlıklı parlamento üyelerinden çıkan böyle parlak fikirlere daha fazla şaşıramam demekle haksızlık etmişsin. Kadından sorumlu "kadın bakanımız" için daha fazla şaşırmalıyız. Şunu da eklemeden edemeyeceğim: Modern toplumlarda bu konunun bu yönüyle konuşulması bile abestir.
Geçmişe gidip kaldığın yerde kendini buluyorsan eğer, yaşadığın yıllar sana kâr kalmıştır. Her bir kimsenin söylemek ya da yapmak istediği şeyi gerçekleştirmişsin demektir. O da şudur: "O yılın yaşı ve şimdiki akılsallıkla geçmişi yeniden yaşamak". Siz tarihi, turistik ve sosyo-kültürel geziler yaparken, o; beşyıldızlı otellerde, herşey dahil tatil yapar ve seni; ören yerlerinde durup tarihi kalıntıları gezdiğinde, "ne anlıyor eski taşlara bakmaktan" diyerek kendince küçümserken, zaman geçtikçe üzerine yine sizden birazcık kültür bulaşıp da gezip tanımaya başlayınca bu kez bugün size tepeden bakmaya başlayanları da, o tür insana eklemeyi bir borç bilirim.
Denklemleri sevmek zeki insanların yapabileceği bir davranış şeklidir.
Bir yazıda kapanış cümlesi uzunsa, giriş bölümü ne kadar kısa olursa olsun istenen katkıyı yapmış sayılmalıdır. *Herkes kendi anatomisiydi.
*Diğer insanların zengin olmasını sağlamaktı önemi.
*Türkiye için, sen doğmadan önce (1980 ve sonrası)
*İnsanın ne kadar zengin olduğuyla ilgilenenlerden geriye kalanların olduğu yerde.
*Her zaman korkunçtu. Tarih bu hikâyelerle dolu.
*Her insan bu korkunçluğu yaşadı, yaşadı.
*Para kokusu yoksa ve rüzgar saatte 180 km. giden otomobil içindeyken gelmiyorsa ara ki bulasın.
*Pop müzik çıktığı zaman.
*Bu şuur kaybı imalat hatalılar için.
*'Sen neymişsin be abi' olur.
*Hırsölçer koymalı ve sınırlandırılmalı.
*Senden daha çok mutlu olmak istedikleri zaman.
*Köşeden kimin çıkacağı belli olmaz.
*Bach'dan daha iyi olduğunu bilmediğindendir.
*Onlara ve bizim gibilere yazar değil yazıcı demek gerek. (Yueya, 3 Ekim 2012, "sorularım var!"a yanıtlar)
Tarih boyunca erkekler tarafından kontrol altına alınmaya çalışılan bu dişi imge, yine erkeklerin hayal gücünde melânkolik bir özellik kazanmıştır. Mümkün olanın; kadınlığı kadından sıyırarak mutlak bir dişi imge yaratılabilecek olması iken, erkeğin, kadını bastırarak etkisizleştirmek istemesi onun daha çok kadınlığa dönmesini sağlamıştır. Velhâsıl kadın, kadın olunca güzeldir.
Kadını terk eden erkekler yas tutsun.
Tutulan dileklerin gerçekleşme olasılığı, dilek sayısıyla bu dileklerin kişiye olan uzaklığının kare kökü ile çarpımının, çalışılan gün sayısına bölünmesiyle doğru orantılıdır. Çıkan sayı birden küçük ise, dileğin arzuladığın zamanda gerçekleşecektir. (Esinlenip değiştirilerek alıntılanmıştır).
Bütün gün yalnız bıraktığın yatağının sana duyduğu arzu, onun sana duyduğu arzu ile doğru orantılıdır.
Güneş batmak üzere olduğunda ufukta alı al moru mor bulutların arasından kaybolurken, son ışıklarının ulaştığı toprakları birer lavanta tarlasına çevirir. Lavanta tarlası bulamasan bile, her akşam güneş batarken bu manzarayı veren bir coğrafya olsun bulunduğun yer.
Kendine; içinde yaşamak zorunda olduğun bu insanlara, konuşmak zorunda olduklarına ve sevdiğin / seviştiğin erkeklere tahammül edebilmen için, (seni) şaşırtacak bir şeyler bulmalısın.
Kötü yönlerini dinç tutmak için şeytana ihtiyacın var. Bu, seni kötü insanlardan koruyacaktır. Libido, kişinin kendi organizmasında ve karşı cinsle iletişiminde özgürce davranmasaydı hayatın nüvesinden bahsedemezdik. İşte tam bu noktada, hayatı ahlakın hizmetinde gören bizim gibi toplumlar geliyor gözümün önüne. Çok şeyi bilip de bahsedemediğimiz gibi.
Seviyorsa güneşi bu kadar çok, güneşten de parlak ise Hilâl, kaybolur başka hilâller güneşte. Bu yüzden o Hilâl'in güneş çıktığında da görünmesi çok doğal.
Tutku, dünyanın merkezi, dünyanın merkezine koyduğun şey de tutkunun kendisidir.
Sen hiç; boş zamanlarımda 'bale veya heykel yapıyorum' diyen ya da falan yerde 'arya' okuduğunu söyleyen hobistlere rastladın mı hiç?
Yemekle, o yemeği yiyen kişi arasındaki duygusal bağı kuran içkidir. İçki olmadığı zaman, duygusal bağ da olmaz. Fakat kişi açsa o yemeği yine yer.
Dünya, kendisi için yas tutmana gerek olmayacak kadar kötüdür.
O çok uzaktan biri bir tek hissettirme ile seni nasıl kırdığının farkında olmayabilir, aynı zamanda o kişinin, bir tek hissettirme ile sende beklenti oluşmasına da yol açmış olabileceğini de düşünerek, kendini sorumlu tutup ahmaklıkla suçlamamalısın. Bir doz kıskançlık iyidir. Fazlası yan etki yapar
Üstesinden gelinecek en önemli şey bence bu. Kadınlığa dair tüm özelliklerine küsmüş ve de doğasından sapmış, depresif ve silik bir görüntü çizen kadın tipinden her zaman kurtulmak gerek. Her saat başı tekrar öldüğünü hissetmekten iyidir. An'da takılıp kalmaktan kurtulursun. Eski sevgililerini unut. Aşk için; seyrettiğin çok güzel bir film olduğunu, film bittiğinde belki biraz koltuğunda çakıldığını ama sonunda sinemadan çıkıp gittiğini düşün. Bir başka güzel filme kadar... Bütün bir ilişkiyi gidiş anına odaklanarak değerlendirmek pek doğru olmaz kanımca. O, ilk günden itibaren yaşanmışların toplamıdır. Yaşadığın anların güzelliğini anımsa. Ayrılmadan önceki son görüntü ile, ilişkiyi bitirmeden önce ağızdan çıkan son sözle değerlendirmek, yaşanmış olan soylu iklişkiye gölge düşürür. Şu düşünce de haklı olabilirsin: Bir kadını terk etmek (bırakılmak) kadının soylu kutsallığına darbedir. Yani bir erkek, kadını terk etmekten değil, kadın tarafından terk edilmekten yana olmalıdır. Bu önceliği kadına vermelidir.
Son dize yazılmadan şiir bitmez.
Kadınsan perdelerini hep açacaksın Aşka açacaksın
Kadınsan hep açacaksın perdelerini
Ama en çok da adam gibi adama açacaksın. (Mısralar, Hiliy'nin yazısından değiştirilerek alıntılanan yorumumdur).
Evde hayvan beslemek güzel hoş da, gel gör ki bizimkisi gibi bir kedi ile yaşamak insanı gerçekten tatlı tatlı bezdiriyor ve başkaldırtıyor. Öyle ki, maması açık büfe olduğu halde, gidip kendi başına yemez. İllâ ev halkından birisi kendisine eşlik edecek. İki mama kırtlayacak olmasın, karşına geçer, patileri önde, poposu yerde kulaklar dikilmiş, gözler üzerinizde, meaovvv meaoovvv diye bağırır. Hiç oralı olmazsan, bu kez sesin şiddeti daha da artar, gözler daha da bir dikkatle üzerinize çevrilir ve senfoni devam eder. İstersen kalkma, kaldırıp mamaya eşlik edene kadar sesini kesmez. Giderken de yarım adım gerisinden ve yan tarafından yürüyeceksin. Arada bir geliyor musun diye sınanacaksın. Kazara önünden gitmeye kalksan patiyi yemeyi de göze alacaksın. Mamaya gelince de iş bitmiyor. Yeme işleminin sonuna kadar eşlik edeceksin, gerekirse alnından ensesine doğru okşayacak ve seveceksin. O bir yandan güven ve mutluluk homurtuları ve gurultuları çıkarırken bir yandan da mamasını yiyecek, bittikten sonra da sana şöyle bir sürtünerek teşekkürlerini sunacaktır. Eğer mama yemesi bitmeden terk eder giderseniz, bütün bu işlemi yeni baştan yapmayı göze almanız gerekecektir. Oh işte mama yemesi bitti, şimdi gidip yerime oturayım derseniz yanılıyorsunuzdur. Bu kez lavabo kapısının önünde, sizin kapıyı açmanızı bekler ve lavaboya atlayarak, sizin açtığınız musluktan suyunu da içerek yemek içmek faslının bitrirken, artık bir güzel kendi işinize döneceğinizi sanırsınız ve tabii ki yanılırsınız. Bu kez size attığı patiden sonra onu kovalamanızı bekleyecek ve böylece saklambaç oyunu başlayacak. Birkaç kez yapılan bu kovalamaca ve pati oyunundan sonra kendi evine veya beğendiği herhangi bir köşeye çekilerek uyumaya başlayacaktır. Yaz aylarında zaman zaman balkonda kuşlarla kovalamaca oynar, bazen bir kumru, bazen serçe avlarken, arılarla hoplar zıplar, sinekleri kovalarken bu kadar oyun istemiyor doğal olarak. Bu aralar kendisine, kapının alt tarafına, lavaboya kolay gireceği açılır, kapanır bir bölüm yaptırmayı ve musluğa da sensör taktırmayı düşünüyorum. Bunu düşünürken bir matematikçi bilimadamı geldi aklıma, ismini hatırlayamadım. Bilenler varsa hatırlatmalarına sevinirim. Evinde birden fazla köpek besleyen bu bilim adamı köpeklerini ihtiyaçları için dışarı çıkarmaktan bezmiş. Köpekler dışarı çıkmak istediğinde her seferinde, her biri için ayrı ayrı kalkması zamanının büyük bir bölümünü işgal ediyor ve yeteri kadar çalışmalarına veremiyormuş kendini. Düşünür taşınır ve sonunda, bugün hepimizin bildiği ve gördüğü o buluşa imza atar ve mutfağın dışarı açılan kapısının alt tarafına içeriden dışarıya ve dışarıdan içeriye girilmesini sağlayan ve evin büyük köpeğinin ölçüsüne göre bir geçiş yaparak sorunu çözer. Çözer ama, işte sevgili arkadaşlar insanın matematikçi bilim adamı olsa bile, hani "boş bulundu da yaptı" dediğimiz cinsten olacak, yaptığı geçişe bakarak ' ya küçükler nereden geçecek' der. Gönderen
- Benim seni sevdiğimi bilmeni benim bilmemdir. - En büyük mutluluk ve güven duygusu bu olsa gerek...
Sen de sevgini pekleştir. Gönderen
Devletin görevi; vatandaşı olan herkese resmi dili öğretmek ve toprakları üzerinde yaşayan her vatandaşının anadilini öğrenme hakkını sağlamak olmalıdır. Gönderen
The Life of David Gale Gönderen
İnsanın yapmak istemediği işler de vardır. Yapmaktan delicesine kaçındığın ve sevmediğin işleri (AVM' lerde bulunmak gibi) yapabilmen için en geçerli neden; sonunda kişiyi bunları paylaşmaya ikna eden ve sebep olan sevilen ve aşık olunan birinin varlığıdır. İnanın o zaman sevmediğiniz işleri, çok sevdiğiniz yatağınız kadar severek yaparsınız. Yatağınız dedim çünki, hani kendi evinizin dışında bir yakınınızın ya da akrabanızın evinde kalırsınız da ertesi sabah uyandığınızda size ilk sorulan soru : "Nasıl, iyi uyudun mu, yatağını yadırgadın mı? olur. Yataktan kalkmanın en zor olduğu anlar; gökyüzünün gece haritasının değişmediği, yani daha ay ve yıldızlar hâlâ yerli yerindeyken işe gitme vaktinin geldiği anlardır. Gerçi uygulanan kış saati ile erken kalkanların gökyüzü haritaları biraz daha gündüze kayma ile daha erken ağarmaya başlasa da bu kez dönüş yolunda geceyi erken karşılamak var. Belki bu da geceyi yaşamayı sevenlerin işine geliyordur kimbilir, daha erken geceyi kucaklamak da hoş bir şey olsa gerek. Ama ne olursa olsun gecenizi mutlaka Verdi ile bitirin. İyi gelir. İğne olmak gibi. Hastalık tedavisi için ağızdan alınan haplardan daha etkili. İş hayatı ve yapılan işler insanların karakterlerine de etki ediyor. Yapılan işe ve iletişimde bulunulan kişi ve kitleye göre yapılanıyor insan. Yoksa her an baskı altında olan ve gerçekleştirmesi gereken yıllık kotalar verilen çalışanın iş hayatında başarılı olmasının istendiği fakat bunun sonucunda kişinin sağlığının bozulmasına neden olan bir tip geri kapatalist toplum modelinde yaşıyoruz. '80 öncesi dönemde bu böyle değildi. Zamanla ilerleyerek ve gelişerek! büyüdü ve bugünkü konumunna ulaştı. İşi yüzünden ve işi ile ilgili insan ililşkilerini yansıtan kişililk değişimlerine bir yere kadar diyeceğim yok ama, bunu karakterine yapıştıran ve iş yaşamı dışında yakınlarına ve dostlarına da davranış biçimi olarak sergileyen insanları; rolünü gerçek hayatt da oynayan oyunculara benzetiyorum. Bu davranış şekli, çıkarları için hesaplı ve planlı davranarak "bu kişi ileride bana gerekli olur" zihniyetiyle ona yaklaşarak kendinden uzaklaşmaktır. Gerçek yaşamda kabul edilemeyecek kadar sinsi ve içtenliksiz bu davranış bana göre iş hayatında da kabul edilemez bir insan şeklidir. Bir de ortam insanı olduğunu sanan ve herkese mavi boncuk dağıtmaya çalışan. Her gördüğü ve her selamlaştığı kadına kendi karısının yanında ölçüsüz ve gereksiz iltifatlarda bulunanlar ile, burnu düşse yerden almayacaklar vardır ki; bu kişilerin tavırları bundan sonra kendileri için "yine mi sen geldin" dedirtecek kadar kendilerinden yaka silkinmesine neden olur. Bu insanların etkisi iki şişe soju ile bile çekilmez. Her zaman için yine mi geldin yerine, iyi ki geldin denen türden olmak gerek. Bazen "bu tür insanların acaba bir yaşam koçu mu var?" diyorum kendi kendime. Yaşamını yönlendirmeyi bilmeyenler ve nerede nasıl davranılacağını, mesleğini nasıl geliştireceğini, geleceğini nasıl planlayacağını ve toplum içinde nasıl davranılması gerektiğini bilmeyenler ve kendilerine bir yol haritası çiz(e)meyenler çözümü yaşam koçlarında arıyorlar. Bu gibi kimselerin tembel olduğunun kesin olduğuna inanıyorum. Yaşam koçları, yaşamı yaşayıp, her türlü olayın içinden çıkıp gelen insanlar olmadığı gibi, yol göstericiliğine gözü kör inanmak ancak tembel insanların işidir. Biraz okuyan ve çabalayan insan, yaşam koçu dedikleri yol göstericilerden daha iyisini başaracaktır. Yaşamını dilediği gibi düzenlemek isteyen bir insan görmüş geçirmiş deneyimli ve yaşamın içinden gelen birinin tecrübelerinden yararlanır. Yaşam koçu, sizin okuyarak öğrenebileceğiniz, gözlemleyerek değerlendireceğiniz şeyleri sizin tembelliğinizden yararlanarak öğrenip, size satmaktan başka birşey yapmıyordur. Yaşayarak gören öğrenen deneyimli kişilere evet, yaşamadan bize nazari bilgi satmaya hayır. İnsan, Freud'u, Lacan'ı, Marx'ı, Engels'i, Zizek'i, Sartre'ı ve çağımıza yön vermiş diğer büyük düşünür ve felsefecileri biraz okuyup öğrense kendi kendisinin yaşam koçu olur. Sürekli kendini ispat içinde olma tutkusu kişinin yanlış tanınabileceği kuşkusundan kaynaklanıyorsa buna bir dereceye kadar hoşgörü ile bakılabilir. Gerçek yaşamda, insanların birbiri ile yüz yüze olduğu durumlarda kuşku duymanın bir anlamı yoktur. Davranış ve sözlerde dürüst davranılıyorsa kişi kendini içtenlikle dışa vuruyorsa, en az o kadar tanınabileceği kesindir. Kişilerin birbirini göremediği, duyamadığı, davranış ve konuşma becerilerini duyuları ile anlatamadığı ortamlarda (burası yani blogger gibi), yanlış tanınma ve tanınamama kuşkusu duyulması olağan bir davranıştır. Yazılanlar her zaman kişiyi tanıma ve belli bir düzlemde hayal etme konusunda yeterli olmaz. Davranışı, duruşu, oturuşu, toplum içindeki saygınlığı, konuşması, huyu, karakteri yazılarına tam olarak yansımaz. Ancak o kişi hakkında sadece fikir verir. Sadece dünya görüşünü yansıtır. Bazı insanlar burada kuşku duyanlara örnek gösterilebilirse de, gerçek hayatta ve toplum içinde kendini ispatlamaya gayret etmez ve buna da gerek duymazlar. Ne oldukları ve nasıl oldukları, gerek fiziksel ve gerekse fikirsel olarak herkesin gözü önündedir. Gönderen
Bir bilim adamı siyasetçi olursa nesnelliğini, bir sanatçı siyasetçi olursa muhalifliğini kaybeder Hektor Gönderen
Cumhuriyet Bayramı kutlamalarına katılan marjinal ve illegal örgüt üyeleri ! Cumhur, 82 yaşında Cumhur, 58 yaşında Cumhur, 25 yaşında Cumhur, 40 yaşında Kore Gazisi Kıbrıs Gazisi Güneydoğu Gazisi Ev kadını Cumhur, 19 yaşında Cumhur, 11 aylık, Cumhur, 6 yaşında, Cumhur, 50 yaşında
Cumhur, 28 yaşında Cumhur, 73 yaşında Cumhur, 24yaşında Cumhur, 33 yaşında bankacı kız emekli öğretmen sporcu işçi Cumhur, 41 yaşında Cumhur, 30 yaşında Cumhur, 37 yaşında Cumhur, 78 yaşında
memur yabancı uyruklu öğretim görevlisi engelli, tekerlekli vatandaş. sandalyede
KORKU Bize türkülerimizi söyletmiyorlar Robeson
Türkülerimizden korkuyorlar Robeson. Nazım Hikmet
Vatan savunması anlamsız, ulusal çıkarlar saçmadır. Bu filme göre;
Zaman zaman daha önceki yazılarımı okur ve düşünürüm. Yine böyle yaparken, 17 Aralık 2011 Cumartesi günü nini' nin mimine yazdığım 2012 dileklerimle ilgli yazı çarptı gözüme. Bu mimde ilk dileğim: 'Tüm silahlar yok edilsin. Savaşlar bitsin. Hiç kimse ve hiç bir ülkenin elinde ateşli silah bulunmasın. Ateşsiz olanlar da toprağa gömülsün. 31 Aralık günü, her yıl, her yerde "Dünya silahsızlanma günü" olarak kutlansın' olmuş. Aradan geçen bir yıla yakın süre zarfında, değil bu ve diğer dileklerimin gerçekleşmesi, dünya daha da bir silahlanma yarışının içine girmiş ve bölgesel olarak savaşın eşiğine gelmişiz. Daha çok kadın öldürülmüş, şiddet görmüş. Aç ve yoksul insan sayısı artmış, eğitim ve ve sağlık hizmetleri paralı hale gelmiş. Doğal kaynaklarımız ve ormanlarımız daha çok tahrip edilmiş ve daha çok tahrip edilmesine kucak açan projeler hayata geçirilmiş. Etrafımda gördüğüm aşksız bir insan bile, 'aşksız insan kalmasın. Herkesin bir aşkı olsun' dileğimin de gerçekleşmediğinin göstergesi olduğuna göre; dileklerinin gerçekleşme oranı sıfır olan biri olarak, diyorum ki, çok yazık!
Sylvain Chomet’in yönetmenliğini ve senaristliğini üstlendiği 2003 yapımı Fransız ( animasyon film Les Triplettes de Belleville (2003) Le Gamin Au Velo Gönderen
Her şey ve herkesten esinlenebilirim.... Örnek aldığım insan var tabii ki...Etkilendiklerim; ilk gençlik yıllarımdan beri taşıdığım sosyalist düşünce ve son birkaç yıldır ilgilendiğim sürrealizm. Sürrealizmden etkilendiğimde bu etkiler az buçuk bloğuma da yansıdı. Tam olarak sürrealist olmadığımın bilincindeyim. Olamayacağımı da biliyorum. Bloğum sürrealist bir blog da değil. Terapi ve psikolojik sorunlara çözüm bulma konusunda Jodorowsky'den etkilendiğim de olmuştur. Jan Svankmajer'in kullandığı ve ülkemizde de T.T.Demirci'nin sürrealist düşünceyle başarı ile yürüttüğü "tactile art" deneylerinden de etkilendim ve bunu beş duyu deneyi adı altında yapmaya çalışıyorum. Sayfamdaki bir yorumumda bundan bahsetmiş ve kaynağını açıklamıştım. Rüyalarımı da yazıyorum. Bunu yaparken acaba taklit mi olur diye az düşünmedim değil. Rüyalar tam anlamıyla sürrealizmi yansıtıyordu. Herkes sürrealist olamazdı ama rüyaların kendisi sürrealizmin kaynağıydı. Rüya yazmanın da; nasıl öykü, deneme, anı türünde farklı yazarlar farklı şeyler yazdıysa, kişinin kendisine ait rüyalar olması kaydıyla ve bu konuda kendisinden önce yazan bir başkası olmasına rağmen bir sakıncası yoktu. Bu tamamıyla bir etkilenme ve esinlenme olacaktı. Burada dikkat edilmesi gereken şey, yazılan rüyanın tamamıyla kendime ait ve gerçekten gördüğüm rüya olması yani tamamıyla özgün olmasıydı. *****
Hayattan korkmanın olağan bir duygu olduğu sonucuna vardım. Çünkü hayat korkulacak denli acımasız. Bana; ana rahminden çıkmadan önce, şu zaman sonra büyük bir deprem, şu zaman sonra ondan daha büyük bir deprem yaşayacaksın binlerce insan ölecek deselerdi, bana; iki ihtilâl, iki muhtıra göreceksin, genç yaşta en sevdiğin arkadaşını kaybedeceksin deselerdi; bana, şu yaşında babanı, şu yaşında anneni, şu yaşında ağabeyini kaybedeceksin deselerdi, bana; en olgun yaşında biri yeni evli, diğeri yine çok sevdiğin iki arkadaşını kaybedeceksin deselerdi, hayattan korkardım. Belki de anne rahminde kalmayı, daha güvenli bir yer olarak görürdüm. Ana rahminde bana; çok güzel bir çocukluğun olacak, dünyanın en güzel şehrinde yaşayacaksın, okuduğun okulların en başarılı öğrencisi olacaksın, daha lisedeyken çok güzel bir kız seveceksin, onunla evleneceksin, üniversiteyi bitirmende büyük katkısı olacak, birlikte askerlik yapcaksınız, güzel bir kızınız olacak, mutlu bir şekilde yaşayacaksın deselerdi, hemen ana rahminden özgürlüğe, kurtuluşa geçmeyi seçerdim. Yaşamımda yukarıdaki olumsuz ve acı veren olayları da, mutluluk veren olayları da bire bir yaşadım. İnsan hayattan korkmakta haklıdır. Hayat korkulacak kadar acı ve acımasızdır. Ama yaşamak başka bir şeydir. Yaşanılacak kadar da güzeldir. Tüm insâni etkinliklerimizi varoluşumuza karşılık bulma çabasıyla geliştirir ve yaşama tutunuruz.
Gittiğin yer aydınlık olsun.
RÜYAMDA 17 EYLÜL
Rüyanın tümünü hatırlayamıyorum. Hatırladığım bölümünde, herkes ellerinde ya üzeri mikroçipli içki bardakları ya da sadece bir mikroçip ile bir gece kulübünden içeri girmek için sırada bekliyorlar. Bekleyenlerin yanına yaklaşıyorum ve neden ellerinde bardaklarıyla girmek istediklerini ve bu mikroçiplerin ne olduklarını soruyorum. Sıradakileren biri; "bu çipli bardakların kişiye özel olduğunu, herkesin içme kapasitesine göre belirlendiğini 'isitiap haddi' gibi belli bir sınırı olduğunu ve bir günde ne kadar içki içeceğinin bu çip sayesinde okunduğunu ve kendisine tanınan istihkaktan fazla içiki verilemeyeceğini belirliyor. İsteyen üzeri çipli özel bardağıyla geliyor, isteyen sadece çipini getirip herhangi bir bardağa yapıştırarak içkisini alabiliyor". Peki "ertesi gün" dedim. "Kendine tanınan miktardan en son içkisini aldıktan 12 saat sonra yeni hakkına başlayabilir" dedi. Peki, ben nereden alabilirim diye soruyorum. Yaşamınızda ilk içkinizi içtiğiniz yerden bir sertifika getirip bunu 'İçki İçenler Derneğine' onaylattıktan sonra, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından alabilirsin diyor. Ben de ilk içki içtiğim yer olan K.....' da, hâlâ var olan B...... M....' in sezon dışı boş havuzunun yolunu tutuyorum. Gönderen
DEYİŞ Beynin özgürleşmesinden, onun kafatasından çıkıp gitmek olduğunu anlayanlar; boş kafataslarınızı saksı yapın.
"Kadın vali, kaymakam olmamalı. Yumruğunu vurduğu zaman ses getirmeli. Üniversitede profesör olmuş, güzel bir yere gelmiş. Hiçbir işe yaramıyor. Sadece o masanın kadını. Bu tür kadınların da ayıklanması lazım. Böyle dayı-yeğen işi yapılmamalı. Kadın vali olmamalı, kaymakam da olmamalı. Gecenin bir saatinde bir ot yangını olduğu zaman atına binip gidebilmeli. Kadın naziktir, narindir, dugusaldır. Emir verebİlmeli. Yumruğunu vurduğu zaman ses getirmeli. Onun için Milli Eğitim Müdürü, İş-Kur Müdürü kadın olmamalı."
Yukarıdaki sözler, Kadın İstihdamının Desteklenmesi Operasyonu Hibe Programı kapsamında düzenlenen "Çalışma hayatında toplumsal cinsiyet eşitliğinin geliştirilmesi" konulu konferansta söz alan (şimdi sıkı durun) Erzurum Girişimci Kadınlar Derneği Başkanı Zekiye Çomaklı'ya ait. Haber: Cumhuriyet, 14 Eylül 2012, Cuma.
Çok ünlü ve sinemada fenomen olmuş bir oyuncumuzun oynadığı reklam filmine yazılan metne göre, aynen şöyle diyor oynadığı reklam filminde ünlü oyuncumuz: 'Hani arabanızı kaza yapmadan önce sigortalarsınız ya...!'
Benim bundan çıkardığım anlama göre; yola çıkmadan önce bir falcıya uğrayacak ve bakla falımıza baktıracak ve bu şekilde arabamızın kaza yapıp yapmayacağını öğreneceğiz (tabii ki, bu durumda arabamız bizden habersiz kendi başına garajdan çıkacak ve trafiğe girerek herhangi bir kazaya karışacak anlamını es geçiyorum) ve yola çıkmadan önce de sigorta acentesine uğrayarak kaza sigortasını yaptırdıktan sonra karşıdan gelene ve yolda olabilecek herhangi bir tersliğe karşı ya da kendi kendimize 'HADİ ARTIK KAZA YAPABİLİRSİN, ÇÜNKÜ SİGORTALANDIN' diyecek ve kaza yapacağız. "Aman ne olur bana çarpma, ben bir sigorta yaptırıp geleyim de öyle çarparsın" demek kadar gülünç ne olabilir.
Bunun başka ve çok daha vahim anlamlarından biri de, kişilerin kaza yaptıktan ve maddi ya da ölümlü bir olaya sebep olduktan sonra sigorta yaptırabileceğini akla getirmesidir. Sanki kaza yaptıktan sonra sigorta yaptırılabilirmiş gibi, "kaza yapmadan önce" tabirini kullanmak iki kere yapılmış bir dil yanlışıdır. Anlatım bozukluğunu ve ifade yanlışlarını, telaffuzları, vurguları görmeye ve duymaya alışık olduğumuz spikerler ve maç anlatıcılarının yaptıkları hatalar, o an duruma göre ve canlı yayınlarda olduğu için insan bu reklam filmine bakarak hiç de affedilmemesi gereken o hatalara karşı hoşgörülü olabiliyor.
İlgili reklam filmine o metni kim yazdı, düzeltmenliğini kim yaptı, kim onayladı bilmiyorum. Reklamı yapılan ürünün sahibi firma böyle bir yanlışa nasıl göz yumdu. Üzerinde günlerce çalışılarak ve kafa yorarak yazılan reklam metninde, hem de ünlü bir sinema oyuncusuna bu yanlış ifadeyi söyletmek için gerçekten ayrı bir tahsile ihtiyaç vardır. Yani bilinen bir özdeyişle "bu kadar yanlış ancak tahsil ile mümkündür".
Not: 1- Doğru metin bana göre: "Hani arabanızı olası kazalara karşı nasıl sigortalıyorsanız..." şeklinde olabilirdi.
Bunu anlatmanın daha başka bir ifade şekli de olabilir. Lütfen yazarsanız sevinirim.
2- Ölümlerin ve kazaların ardı arkasının kesilmediği şu günlerde, olanları unutmadan, sorumluluk bilincini yitirmeden, üzüntülerimizi hafifletmek ve biraz kafa dağıtmak için...
3- Dil yanlışlarının ve kavran kargaşasının, olaylar sonrası yapılan ayaküstü açıklamalarda da devam ediyor olması insanı bir kat daha üzüyor.
KAPANMAYAN EDEBİYAT SAYFASI
Kamyon arkası yazılar, kamyoncuların twitter hesabıdır. Not: 1 Temmuzda yürürlüğe giren Türk Ticaret Kanununa göre kamyon arkası yazılar yasaklandı.