17 Nisan 2019, Çarşamba 22:30 · 200 Okunma
BIR YILDIZ KAYDI - Sözümoki
Kırgın değilim yaşadıklarım için hiç kimseye. Geri dönüp baktığımda yaşadığım her şey yüklemi eksik cümleler gibi tamamlamış yarım kalan hikayemi. Artık tek korkum mutlu olmak. İnsan üzüldüğünde kaybedecek bir şeyi olmuyor zaten kaybettiği için hüzün yanaşıyor ruhuna. Lakin mutluluk ne menem bir şeydir ki, ne zaman gülsem içimde bir korku beliriyor, sanki biri kulağıma fısıldayıp "acıyacak" diyor. Dünya üzerinde ki hiçbir işkence mutluluk kadar eziyet vermemiştir insanoğluna. Nasıl bu kadar kolay değişebilir bir kalp, bir duygu. Oysa ki güneş aynı, rüzgar aynı, eskiden huzur veren dalgalar neden kalbimin kıyısına vurur sert bir kayaya çarparcasına. Veda ediyorum mutluluğa, o güzel günlerin anısına.
Bir kuşun kanadını kırabilirsiniz lakin aklından gökyüzünü, kalbinden uçmayı söküp atamazsınız. Küçüklüğümden beri her gece yıldızları seyretmişimdir lakin bu yaşıma kadar bir kez yıldız kaymasına denk gelmedim. Belki bu sefer baktığımda bir yıldız kayar diye oturur saatlerce seyreylerim gökyüzünü ama istediğim bir yıldızı kayarken görmekten çok onu görme hayalidir. Çünkü yıldız kaydıktan sonra belki de beklemeyeceğim, bakmayacağım artık gökyüzüne işte bazı şeyler tam da böyle, hayali güzel ona ulaşması değil.
Kabuk bağlamayan yara ya da kurumuş dalları yeşermeyen bir ağaç yoktur. Dünya dediğin yer zıtlıklar üstüne kurulu, insan dediğin de bilakis öyle. Geceyi yaşıyorsun karanlıklar üzerine geliyor, geçmez sanıyorsun, güneş doğuyor. Kışın soğuğu yüzüne en sert rüzgarlarıyla vuruyor, dayanamam soğuktan donarım diyorsun, bahar gelip donmuş tüm hücrelerini eritiyor. O yüzden üzülmüyorum, biliyorum ki içimde yeşermeye hazır dalıyla kalbim beni beklemekte. Suluyorum, besliyorum, gözüm gibi bakıyorum ona çünkü etrafımdakiler değil onları güzel kılan, sevgimdir kalbimde ki onlara birer anlam katan. Ben sevdikçe güzelleşiyor ise bu yol, bu gökyüzü, bu insan, ne ben vazgeçerim ne de kalbim vazgeçer yorulmaktan.