Avukatlık zor iştir
25 Aralık 2017, Pazartesi 8:49
Dıştan bakıldığında avukatlığın zorlukları görülmüyor veya yeteri kadar görülmüyor.
Bu yazı da nereden çıktı diyeceksiniz. Bu konu ile ilgili yazıyı belki de ilk kez kaleme alıyorum ancak, avukatlığın ne kadar zor olduğunu, girdiğim berber dükkanında, bakkalda, süper markette, kasap dükkanında, makinistte, lastikçide, terzide, kahvehanede, lokantada, otelde, uzun lafın kısası iş yapan her yerde görüyorum ve hatırlıyorum ve avukatlık dışındaki birçok işe gıpta ediyorum.
Kasaba gidersiniz, örneğin, kıyma istersiniz, kasap oradan keser eti, koyar makinenin içine dokunur düğmeye, öteki taraftan çıkan kıymayı koyar bir naylon torbanın içine, sonra koyar terazinin üzerine, size der bu kadar para, siz istenilen parayı verir alır gidersiniz kıymanızı.
Arabanızın lastiği patlar, lastikçi söker tekerleği, götürür tespit eder deliği, yapıştırır, gelir arabanıza takar, size der bu kadar para, siz istenilen parayı verir gidersiniz.
Karnınız acıkır, girersiniz bir lokantaya, garson sayar yemeklerini beğendiğinizi ısmarlar yersiniz, garson size der bu kadar para, siz verirsiniz istenen parayı ve gidersiniz.
Yani sonuçta, girdiğiniz her yerde size hoş geldiniz denir, genellikle hoş geldiniz diyenlerin yüzleri gülmektedir, girdiğiniz yerlerin geneli yazın soğutulmuş, kışın ısıtılmıştır, içeride bazen güzel bir klasik müzik, bazen arabesk bazen Türk sanat müziği bazen pop müzik çalmaktadır. Dışarı çıktığınız her yerde de size güle güle denir.
Avukatlık işleri dışındaki diğer işleri yapmakta olan herkes, yaptıkları işlerin sonuçlarını hemen hemen yüzde yüze yakın bir oranla tahmin edebilmekte ve arzu ettikleri sonuçlara ulaşabilmektedirler. Her işin yapılmasında o işi yapanların muhakkak surette birilerine ihtiyaçları olmakta ancak, avukatlık işlerinde olduğu gibi her işte bir başkasına ihtiyaç duymamaktadırlar. Mesela benim kasabın yanında bir başka kasap çalışıyordu, birkaç defadır gittiğimde, benim kasabın yanında çalışan kasabı görmüyorum ancak, benim kasap, çalıştırdığı kasap olmadan da işlerini yürütüyor. Kasap, makinist, berber, lastikçi, dişçi ve diğerleri işlerini bildikleri kadarı ile yapıyorlar, kimse onların başında dırdırlanmıyor. İşini bilmiyorsun, diyen yok.
Mimar projesini çiziyor, vizeye gönderiyor. Vize komitesi bazı hatalar bulsa dahi, mimarın eseri orada durmaya devam ediyor. Hatalı bulunan yerleri mimar değiştiriyor ve komite, projesini onaylıyor.
Bir de gelin avukatlık işlerine bakalım. Müşteri avukatın ofisine geliyor. Müşteri ofiste de resmiyet ve ciddiyet arıyor. Avukatlık ofisinde müzik çalamazsınız, keyiflenip ıslık çalamazsınız. Avukatlık ofisinde siyahlar giyip oturmanız lazımdır. Müşteri meselesinin tamamını size anlatıp anlatmamakta tereddütler içerisindedir. Birçok müşteri kendi kafasına göre ve haksız görünebileceği korkusu ile meselesinin birçok yönlerini avukata anlatmamaktadır.
Avukatın, bir başkasına ihtiyaç duymadan müşterisinin derdine çare bulması mümkün değildir. Bu başkaları da, ofisinde çalıştıracağı kişiler değillerdir. Bu başka kişiler, hale göre, muhtardır, azadır, tasdik memurudur, noterdir, doktordur, polistir, kamu görevlisidir, savcıdır, hakimdir. Bu başka kişilerin her birinin değişik huyları, karakterleri, hayata bakış açıları, vardır. Bazıları bilgili, bazıları az bilgili bazıları bilgisizdir. Az bilgililer ve bilgisizler, bu durumlarının farkında değillerdir veya farkındadırlar da, bu durumlarını avukata mal etmeye çalışmaktadırlar. Bu nedenle avukat, giriştiği birçok işin neticesini tahmin edememektedir. Kazanacağım dediği davayı kaybedebilmekte, imzalattıracağım dediği belgeyi imzalattıramamakta, koymak istediği memorandumu koyduramamakta, istediği hükmü elde edememekte, icra yapamamakta, her gittiği yerdeki yetkiliden akla hayale sığmayacak uygulamaları ile karşılaşmakta ve bu kadar kişinin her birisinin hatasından, bilgisizliğinden avukat suçlanmaktadır. Hatta birçok yerde giyiminden, bilgisinden, isteklerinde ısrar etmesinden, mesleğini yerine getirmeye çalışmasından dolayı azarlanmakta ve hakaretlenmekte ve aşağılanmaktadır. Yani avukatlık zor iştir. Çok olmadı, son derece tecrübeli, bilgili ve bir o kadar da yetenekli olduğunu bildiğim bir avukattan duyduğum bir serzeniş, bir şikayet, avukatlık mesleğinin artık yapılabilecek bir meslek olmaktan çıkmak üzere olduğuna kanaat getirdim. Serzeniş, şikayet şu idi; “hiçbir davanın neticesini tahmin edemiyoruz ve hatta tahayyül dahi edemiyoruz. Bu iş artık yapılmaz.” Bence yetkililer ve yargı, bu serzenişi, bu şikayeti göz ardı etmemeli ve bu serzenişi ve şikayet üzerine önemle ve ciddiyetle eğilmeli ve hakikatten durum bu halde ise, derhal gerekli tedbirler alınmalıdır.
Bir örnekle yazımı bitireyim. Benim bir gözlemime göre her gün birçok avukat, adli belgelerin tebliğ edilememesinden dolayı, yargıçlar tarafından sorumlu görülmekte ve azarlanmaktadırlar. Halbuki adli belgelerin tebliğinden sorumlu olan devlettir. Kişilerin adreslerini bulmak ve adli belgeleri kişilere tebliğ etmek avukatın görevi değil, devletin görevidir. Bir de, tebliğ edilemeyen yargı işlemlerinin geri çekilmesi ile ilgili olarak avukatlar üzerine baskılar kuruluyormuş. Bu konudaki baskı avukata değil, devlete yöneltilmelidir. Bir devlet, egemenlik sahası içerisinde bulunan bir kişinin adresini bilmek durumundadır. Avukatlar hafiye değillerdir.