Madre Si Esto Hazina - ForumTayfa
22.11.10, 20:46 #1 (permalink)
Bir gün hasta olursam; kimsesiz gökyüzünü arıyacağım ellerinin uzağında.. Dalıp çıkamadığım o uzaklar şimdiki gibi gözlerimin ucunda olacak.. Öyle anlam dolu bakışlar.. Artık hiç bekleme.. Boş baktığım sokak lambaları belki hatırlatır yaşayamadıklarımızı ama.. Aldırmadan anlamsız bir deli kahkahasıyla kendimi alıkoyacağım..
Bir gün hasta olursam ve tüm kişiliklerim gün ışığına çıkarsa elde edemediğim uzak yıldızların gözlerinden kayacağım saniye saniye.. Kimse durduramayacak Venüs'ün tenimde kanamasını.. Ama her adım atışımda yine içimden iç çekeceğim koca of'lar dolusu.. Ben dahi alınmam hiç bir derdimi yalınayak dolaşan bir seyyah ve gördükleri aklının yarımlığında..
En çok anmak istemediğim anılarımın ansızın canımı yakmasından kurtulduğum için şükrederim.. Evet bir gün hasta olursam yüz çizgilerimin hiç eğrilmediği yerlerde taşırım hayatı.. Eski elbiselerin püskü sahibi işte o diye gösterildikten sonra çocukların koşaradım yanından uzaklaştıkları adam olur deliliğim.. Ve senin susaradım ağladığın..
Hiç görmediğim yüzünün yanında adını; bilmediklerimin arasına eklerim.. Bir özlem bir gülümseme ya da bir ses içine [Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir.Kayıt Olmak İçin Tıklayınız...] burukluğu karışmış hiçbirşey istemem senden.. Eksik kalmış adımların arkasından kimsin'li sorularla kendim giderim..
Büyük bir ihtimal aklından terkedilirim aklımın terkettiği gibi. Zamanla.. Bir gün hasta olursam bir şiirden b[Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir.Kayıt Olmak İçin Tıklayınız...]ası da acıtmaz içimi..
"Anla Mona Roza ben bir deliyim"..
Bir gün hasta olursam tüm yasak düşlerin öyküsünü akıttığım resimlerinin üzerinden silemeyeceğim gözyaşlarımı.. Ve adına kahırlı [Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir.Kayıt Olmak İçin Tıklayınız...] dökemeyeceğim.. Bilmediğim bir sürü ölümlü kelime dilimden düşerken müntehirliğinden utanacak.. Adın geçtiğinde düğümlerden açılmayan boğaz'ım hasretinin ispatı olacak.. Aklım kayba karıştığında toprak çoktan bedenimi yutmuş olacak aç bir aşığın açıkta kalmış kalbi gibi.. Ve hiç bir mısramdan dize gelemeyecek yüreğim kalem çatlağı kesik ellerimden destek alarak ayağa kalkamayacak.. Hayatın hep en son vurgunu köşelerin isimsiz konuğu herhangi bir suçun kolay suçlusu hiç çalınmamış umutların zorunlu sahipliği hep deliliğimden sorulacak..
Hiçkimsenin sözlerine bir "can" vasfıyla takılamadığıma da yanmam.. Soğuk ücralardan son insanlık belirtisi hislerin hassasiyetine de bırakmam kendimi.. Öyle derin ağıtların eşliğinde de ağlatmam annemi.. //"Madre"//....Olabildiğince uzak tutarım saçlarımı ellerinden ki şefkatine yaşlar düşmesin.. Biliyorum çok düşünemeyen düşünceli birisi.. Belki ben..
Eğer birgün hasta olursam..//Si esto hazina//....
Belki "ben" ....
Bir gün aklım hasta olursa kendime bile küfretmiyeceğim.. Hiç aldatamadığım kendim olacak tek konuştuğum ve tek duyduğum.. En son sorup en az koruduğum.. Beyaz yüzündeki çatlakları üzerindeki karaların örttüğü bir akıl merhumu.. Yalnızlık öyküsünü aylakca yazan sonu kararsız adımlar..Sonra oturup ....kimsesiz gökyüzünü arıyacağım ellerinin uzağında....
Deneme: Musa Kartalcı (Kayıp)