Çocukları Hapsolmasın... - Mavi Bebeğim
Cezaevinde bir hafta yaşadım ve o günlere dair anılarımı “Cezaevinde Bir Ben” yazımda paylaşmıştım. İşte bu yüzden “Çocukları Hapsolmasın” projesini duyar duymaz sessiz kalmak istemedim ve azıcık bile olsa farkındalık yaratabilirim düşüncesiyle sizlerle bu projeyi paylaşmak istiyorum .
Benim kaldığım koğuşta hamile biri vardı. Yan koğuşumda ise çocuğu olan bir anne, çocuğuyla kalan bir anne vardı. O minicik çocuğun kahkahalarını da, ağlamalarını da duyunca içimden geçenleri anlatamam ki o zaman daha anne de değildim. Bazı günler duvara tık tık yapardı. “Kuş var orada dimi” diye sesini duyardım ve yan koğuştan “cik cik” sesleri yükselirdi , sesler yükseldikçe ben battaniyenin altına gizlenirdim “Allahım yaşatma kimseye bunları ” diye ve ağlardım sessizce ve saatlerce. Bunları yazarken bile çok etkileniyorum , bir de yaşarken ki halimi düşünün. Bir de bunları yaşayan annelerin halini düşünün lütfen.
“Çocukları Hapsolmasın” projesinin basın bülteni: Lütfen elimizi kalbimize koyalım ve duyarlı olalım.
← Çocuklarımız ve Tertemiz Dünyaları	Evinizi Kimlerle Paylaşıyorsunuz! →