- DELİ DEĞİLİM BEN! - Ruh sağlığına dair her şey!
Tarih: 03-10-2018 11:35:00 Güncelleme: 03-10-2018 11:35:00
Ruh ve beden sağlığının bir bütün olduğunu 21. Yüzyılda kabul etmeyen insan neredeyse yoktur. Bu oldukça kabul gören ‘doğru’ya rağmen ruh sağlığımız için en gerekli şeylerden biri olan terapi görmek maalesef ki hala bir çok insana ütopik gelmektedir. Bunun sebebi kimisi için ‘deli’ etiketi yemekten korkmakken kimisi için de ‘sorunlar konuştukça büyür’ gibi farklı ön yargılardır. Bu ve bunun gibi bir çok ön yargının asıl kaynağı terapi sürecinin ve terapinin kanıtlanmış faydalılık oranının bilinmemesidir.
Terapinin, psikolojik iyileşme ve gelişme sağlayan bir yöntem olduğu kanıtlanmıştır. Araştırmalar, terapinin psikolojik sorunları gidermede %85 etkili olduğunugöstermektedir. Bununla birlikte özellikle yaşadığımız çağın getirisi olan ‘fazla stres’ bir çok farklı psikolojik soruna gebelik etmekte bu da bir çoğumuzu psikolojik anlamda desteğe ihtiyaç duyacak hale getirmektedir. Bu noktada bu işin uzmanları olan psikolojik danışmanlar ya da psikologlardan destek almaktan çekinmemek gerekir.
Öncelikle terapi süreciyle ilgili doğru bilinen bazı yanlışları düzeltmek gerekirse: Terapistinizin ona anlattıklarınızı izniniz olmadan bir başkasına anlatacağı korkusu:
Terapistiniz kendinize ya da bir başkasına zarar vermeniz ya da mahkeme kararıyla istenen bilgiler dışında sizin ona anlattığınız hiçbir şeyi kimseye anlatmaz. Bu terapi sürecinde psikolojik danışmanlar ve psikologlar için etik kuralların en mühimlerindendir yukarıda belirtilen istisnalar dışında bu etik kural ihlal edilmez.
Terapiye çok ciddi travmatik durumların içinde kalmış insanlar gider:
Terapiyi ciddi travmatik yaşantıları olan danışanlar da alır ancak sizin sorununuz kendinizi idare edememek, zaman yönetimi ve özdisiplin konusunda kendinizi yeterli hissetmemeniz olabilir. Bunun için de bir danışmana gidebilirsiniz, böylece hayat kaliteniz yükselecektir. Yani terapiye gitmesi için yalnızca çok büyük sorunları olanlar değil, kendisine ya da bir başkasına göre ‘küçük’ sorunlar yaşamasına rağmen kişinin bu sorunu çözememesi, çözemeyeceğini hissetmesi yeterlidir.
Kendi sorunumu ben çözemiyorum terapist yani bir başkası mı çözecek:
Terapistler kimsenin sorunlarını çözmez ya da onlara sorunlarının çözümü için akıl vermezler. Danışanların kendi sorunlarını çözecek güce ulaşmaları için onlara yoldaşlık ederler.
Terapi sürecinin genel yapısına bakacak olursak da terapinin yapısını aşağıdaki üç soruya verilen cevaplar oluşturur diyebiliriz. Bunlar (1) ‘neler oluyor’ (2) ‘neye ihtiyaç duyuyorum ya da ne istiyorum’ (3) ‘İhtiyacım olana ya da istediğime nasıl ulaşırım?’
İlk soru psikolojik danışma ve terapinin ilk aşamasını içermekte ve danışanın mevcut tablosunu anlamayı yani yaşam öyküsünün alınmasını kapsamaktadır. Bu aşamada amaç danışanın yaşam öyküsüne farklı perspektiflerden yaklaşabilmesini sağlamaktır. Soruna farklı bir açıdan bakabilme yetisi danışanın gündemini değiştirecektir.
İkinci soru ise terapi sürecinin ikinci aşamasını yani sorun için ‘muhtemel çözümler arayışını’ içerir. Danışanın semptomlarından arınarak çözüm arayışına danışman eşliğinde girmesi (yani gündeminin değişmesi) danışanı değişim için en uygun stratejilerin seçimine yöneltecektir.
Üçüncü aşamada ise gündemi değiştirerek ortaya çıkan çözüm için uygun strateji seçmek için öncelikle olası stratejiler incelenir. Üçüncü aşamanın en son düzeyi ise en uygun stratejiye yönelik danışan ve danışmanın plan yapmasıdır. Tüm bu aşamaların yanında terapi sürecinde en önemli nokta danışan ile danışman arasındaki terapötik (iyileştirici) güvene dayalı kurulan ilişkidir.
Sarı, Enver (2015). Psikolojik Danışma ve Psikoterapi. 2. Basım. Vize Yayınları. Ankara