Sinemada Gökkuşağı: LGBTİ Temalı Filmler - Bi Tutam Fikrimiz Var
Cinsiyetçiliğin, homofobinin, transfobinin, bifobinin vs karşımıza çıktığı tek mekân sokaklar değil. Sinema da bu söylemlerin yeniden üretildiği mecralardan biri. Hatta en önemlisi.
Buna karşın elbette iyi şeyler de oluyor, yaşadığımız ülkede ve dünyada. Sinema salonlarında gökkuşağının renklerini daha net görmeye başladık bir süredir.
İşte buna sadece birkaç örnek!
Laurence Anyways-Xavier Dolan
Uzun yıllardır Fred adlı bir kadınla ilişkisi olan Laurence’ın çevresine cinsel kimliğini açıklamasıyla başlayan trans geçiş sürecini işleyen film, bu süreçte en büyük destekçisi olan Fred ile beraber toplumun homofobik baskısına ve aynı zamanda birbirlerine karşı direnişini ele alıyor. Genç yaşında sinemaya başlayan Dolan’ın tüm filmleri LGBTİ’lerin yaşamlarına dokunuyor. “Aşkın cinsiyeti yoktur” sözünü doğrularcasına, yaptığı filmler ile epik bir amaçtan ziyade örneklediği ilişkileri insanların zihninde normalleştirme amacı güttüğünü söyleyebiliriz.
Blue is the Warmest Color/La Vie d’Adéle-Abdellatife Kechiche
2013 yılında gösterime giren ve bir çizgi romandan uyarlanan film, gösterime girdiği yıl oldukça tartışılmış ve Türkiye’de de birçok salonda kendine yer bulamamıştı. İki kadının aşkını anlatan film, Adéle karakterinin Emma ile yaşadığı aşkın uzun yıllar süren acı verici öyküsünü işliyor. Aşkla olgunlaşan Adéle’in yaşamı bu aşkla değişirken; iki sevgili arasındaki sınıfsal/kültürel farklılıkların, ilişkinin aldığı şekilde etkili olduğunu görüyoruz. Sudan’lı yönetmen Abdellatife Kechiche bu film ile Altın Palmiye ve FİPRESCİ ödüllerini aldı ve film birçok eleştirmen tarafından 2013’ün en iyi filmi olarak gösterildi.
Hafızalarda Oldboy(İhtiyar Delikanlı) filmiyle yer edinen Güney Koreli yönetmen 2016 yılında vizyona giren filmi Ah-ga-ssi (Hizmetçi) ile tekrar dikkatleri üzerine çekti. Blue is the Warmest Color’ın aksine sınıfsal farkların duygusal ilişkiye engellerini adeta sert bir yumrukla paramparça eden, hiyerarşi ve sömürgeye meydan okuyan bir aşk hikayesini anlatan film, servet sahibi Leydi Hideko ile “hizmetçisi” Sook-hee’nin ilişkisini ele alıyor. Üstelik akbabalar gibi etraflarında dönüp duran ataerkiye rağmen…
Thatcher iktidarı sürecinde yaşanan ekonomik krizden payını alan madenciler kitlesel greve çıkarlar ve kendileri için en büyük destek hiç beklemedikleri bir kesimden gelir. LGBTİ’lerden! Gösterime girdiği tarih İstanbul Onur Yürüyüşü’ne denk gelen Pride, LGBTİ’lerin toplumsal hareketliliklerle iç içeliğine vurgu yapıyor. Bu yönüyle de Gezi Direnişi’ni hatırlatan film gerçek bir hikayeyi anlatıyor.
Benim Çocuğum-Can Candan
Son olarak Türkiye’ye baktığımızda gösterim tarihi 2013 olan Benim Çocuğum geliyor karşımıza. Her zaman sorunları anlatmayalım, güzel şeyler de oluyor, dercesine bu sefer LGBTİ ebeveynlerinin çocuklarına desteklerini ele alan bir belgesel Benim Çocuğum. LİSTAG üyesi anne-babaların anlatımıyla, çocuklarının açılmaları sürecinde yaşadıklarını ve onların yanında yer alma süreçlerini, bazen gülerek bazen göz yaşlarıyla anlattıkları film, birçok ülkenin film festivallerinde gösterildi ve ödüller aldı.