Onlar, Özgürlük Tohumlarının Ebediliğindedir – HALKLARIN BİRLEŞİK DEVRİM HAREKETİ
Onlar hep en güzellerimiz ve en iyilerimiz olarak kalacaklar, onları ölümsüz yapan komün gücünün değerleri; yoksunlaştıran sisteme karşı kazanacağımız zaferle, o zafere giderken bir sarmaşık gibi yayılacak olan o değerlerdir.
Nurhak, Afrin savaşı öncesinden oraya konumlanan arkadaşlardandı. Afrin’e gidişinin üzerinden bir süre geçmişti işgal saldırısı başladığında. Memleketine benzerliğiyle alışkını olduğu coğrafyaya, toprağın kokusuna, havanın nemine gidişi başlı başına bir heyecan, mutluluktu onun için. Gayesiz, kaygısız, kendinden emin, en çok da yolculuğunun ortağına duyduğu güven. Bana hiçbir şey olmaz diyerek şakalaşmıştı yol boyu, yolculuk ortağının bileklerini, gözlerini göstererek, benim yanımda bu varken bana hiçbir şey olmaz demişti. Mermisi de silahı da yoldaşlıktı, hayallerinin heyecanıydı. Öyle verdi kavgasını. “‘Bir yoldaştı’ diyecekler arkamdan bu taç bana yeter başka bir şey istemem” diyenlerdendi. Kendini özgürlüğün kavgasına öyle koydu, öyle kalabalık ve sade. Günümüzün aşınan devrimciliğine, karşılık bekleyen, devrimciliği bir yetki ve unvanla birlikte ceket gibi taşıyanlara karşı sadece arayışının peşinde bir devrimci olarak koydu. “Sadece” bir komünar. Şimdilerde “kabul görmeyen” bir devrimcilikti onun yaptığı. Süssüz, kendini allayıp pullamayan bir devrimciydi o.