İfade özgürlüğümü ikiye ayırarak ifademi özgür, özgürlüğümü ise ifadesiz bırakmayı tercih ettim.
Bu toplumu haklı çıkarmadan ölmenin bir yolunu bulmalıyım diye düşünüyorum .Akciğer kanserinden ölsem çok sigara içiyordu diyecekler. Sirozdan ölsem çok içki içiyordu diyecekler. Araba çarpsa, herhalde hafif içkiliydi, şoför haklıdır diyecekler. Türkiye’de intihar da edilmez. İlaç ve içki şişelerinin kapakları açılmaz, su gelmeyebilir, hava gazı gelmeyebilir ,tren vaktinde gelmez, atamazsın kendini altına.
“Yaşamın sonu hiçbir zaman bana ırak gözükmedi. Her yüzde, her solukta, her büyüyende, her yaşlananda, her sarılmada, her sabahta gördüm yaşamın sonunu. Çocukken bile, buğday tarlalarında, yaz gecesi mehtabında ve çocukluk gecelerinin derin karanlığında gördüm yaşamın sonunu, ama ben giderken, ben ya da tren görünümlerin içinden, kentlerden, köylerden, tarlalardan, dağ sıraları önünden, ardından, bir göl kıyısından, bir nehir yatağı ya da gri bir deniz yüzeyi boyunca ilerlerken, yol alırken, tanımadığım insanlar hızla gidiş yolunun aksi yönde yitip giderken, her görüntüyle birlikte ardımda benden uzaklaşırken, işte ancak o zaman uzaklaştım yaşamın sonundan.”
Tezer Özlü - Yaşamın Ucuna Yolculuk.
ama en önemlisi, senin “hiçbir zaman olmayacak” demen. o zaman sadece bu anı yaşayalım. dünyanın üstüne kurulduğu bu gerçek dimdik ayakta kanlı canlı duruyor ellerimizin arasında.. bu aldatma büyük üzüntülere karşı büyük de mutluluklar vermiyor mu sanki benim sonsuz bağlılığımın yanında birkaç masum aldatmanın sözü mü olur? milena’ya mektuplar Permalink 08 3 / 2013
Kadın’lar uçurtma, uçurabildikleri gün özgür’dür..
Jin wexta roj a bafirik, bifirînin azad in ..
(Source: mizikaa, via jokersin)
Permalink 91 notes 28 2 / 2013
ağlayınca geçmiyor. anlıyor musun? / Leon
Grup Yorum - Ulaş’a Ağıt / ODTÜ (2011)
Katledilişinin 41. yılında saygıyla anıyorum..
Devlet diye gerçek bir şey yok ki abi. En tepede kendini devlet sanarak kararlar alan, insanların yaşamasına ya da ölmesine karar veren çobanlar var.
okumak bana uygun tek dış etkiydi. dostoyevski - yeraltından notlar
Daha az seviyorum seniGiderek daha azUnutur gibi seviyorumAzala azalaAramızdaki uzaklığın karanlığında Geceler kısalıp gündüzler uzuyor öyle olunca Daha az seviyorum seni Kendini iyileştiren bir yara gibi Daha azVe zamanla Sen geceyi tutuyorsun ben nöbetini Uzak dağ kışlalarındaGörmüyoruz birbirimizi Usul usul sis iniyorKopmuş yollaraIşığı hafif uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum seninBir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımdaSevgilim sevgilim Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu daArtık daha az seviyorum seniUnutur gibi..ölür gibi daha az Yeniden ödetiyorum kendime Onca aşkın öğretemediğiniKolay değildiYalnızca sevgilimi değil evladımı da kaybettim benKaç acı birden imtihan etti beniBir tek gece vardır insanın hayatındaÖmür boyu sürer nöbeti Bu da öyleydi
İyi olSağ ol Uzak ol Ama bir daha görme beni..MURATHAN MUNGAN Permalink « Older entries