Resident Evil: Vendetta İncelemesi
Yazar : Kerim Moral 7 Temmuz 2017
Hikaye Resident Evil 6 ile Resident Evil 7: Biohazard arasında geçiyor. Cathy White isimli bir ajan daha önce bir silah tüccarı olan Glenn Arias’ın peşinden gönderilmiş fakat daha sonra haber alınamamıştır. Bunun üzerine Chris Redfield ve ekibi Arias’ın izini Meksika’daki bir malikaneye kadar sürerler. Bu arada söylemeden edemeyeceğim; malikanede geçen sahneler benim için filmin en iyilerindendi. O kısa anlar ilk Resident Evil oyunlarının atmosferini çok kısa bir süreliğine de olsa bize hatırlatmayı başarıyor. Kendinizi bir anda tekrar ilk oyundaki Spencer Konağın’da buluyor ve etrafta kayıt etmek için daktilo aramaya başlıyormuş gibi hissediyorsunuz.
Konumuza dönersek, Chris ve ekibi malikaneye ulaştıktan sonra kayıp olan ajan Cathy ve oğlu Zack’in zombi halleriyle ani bir saldırıya uğrarlar ve ekibin bir kısmı hemen oracıkta ölürken, geriye kalanı Arias tarafından tuzağa düşürülür ve ekipten geriye bir tek Chris kalır. Arias ile teke tek dövüşünde Arias ona elindeki zombi virüsünün dost ile düşmanı ayırt edebilme yeteneği ile iyi bir reklamı olduğunu ve piyasada satmaya elverişli olduğunu söyler.
Bu sırada, uzun bir süredir ilk defa görüp bize “nerdeeen, nereye” dedirten Redfield’ın eski S.T.A.R.S ekibi üyelerinden sağ kalan Rebecca Chambers (kendisi Resident Evil ve Resident Evil 0 ana karakterlerindendir) artık özel kuvvetleri bırakmış ve bir üniversitede profesör olmuştur. Hayat görüşü artık kas gücü kullanmak yerine beynini kullanarak bir farklılık yaratmaktır. Bu sebeple laboratuarında kendi ekibiyle yeni zombi virüsü üzerine bir tedavi üzerinde çalışmaktadır.
Son olarak, ana karakter üçlememizi tamamlayan Leon son katıldığı operasyonda tüm takım arkadaşlarını bir ispiyoncu sebebiyle kaybetmiş ve kendini “nereye kadar gidecek bu böyle?” diye bir içmeye vermiştir. Chris ve Rebecca, Arias’ın onlara verdiği bilgi kırıntısı olan “dostla düşmanı ayırabilen virüs” sözü üzerine akıllarına daha önce Leon’un karşılaştığı Las Plagas virüsü gelir ve bilgi almak amacı ile Leon’un izini sürerler. Leon’u bu halde görünce aralarında anlaşamayan Chris ve Leon ancak baskına uğrayınca en iyi anladıkları yoldan bir araya gelip Arias’ın peşine düşeceklerdir.
Film atmosferi ve efektleriyle sizi RE 6’dan kaldığınız yerden devam ettiriyor. Sanki oyunu oynarken arkanıza yaslanmış ve ara sahnelerin tadını çıkarıyorsunuz. Aksiyon dorukta fakat biraz abartılmış, biz Leon ile yavaş yavaş elimizde “pat pat” tabanca ile gezmeye alışıkken Leon’un motosiklet üzerinde binadan binaya atlayıp artistik hareketler taslamazı biraz insanın tuhafına kaçıyor. Ayrıca her gördüğümde de düşünüyorum bu adam eskiden normal bir polis memuru, Chris ise özel kuvvetler iken Chris’in daha kaba dövüşüp Leon’un daha teknik durması tuhafıma kaçıyor.
Kötü adamımız Arias ise pek etkileyici değil, güneş gözlüğünü taksa efsane Albert Wesker’ın aynısı çakması olduğu söylenebilir. Düğününde yanı başındaki eşinden geriye kalan bir kol iken kendisinin nasıl sağ salim çıktığı ise bir muamma.
Rebecca Chambers ise filmde biraz sönük kalmış gibi, hani şöyle diyelim onun yerine virüse tedavi bulan herhangi bir doktor da olurmuş, Rebecca olmasa da bir şey fark etmezmiş. Koskoca Spencer Konağı olayından sağ kurtulan bu karakter en azından temel dövüş becerisine sahiptir diye düşünüyorum onu da daha etkin görebilirken konu gereği fazla sönük kalmış.
Gerçekleştirilen animasyonlar ve kullanılan müzikler ise oyunu aratmayacak cinsten. Karakterler gerçek birer insanmış gibi hareket ediyor ve kullanılan efektler tuhaf kaçmıyor. Tam tersine, gerçeklik ve oyun havası çok iyi bir uyum sağlamış.
Bunlara rağmen film sizi sıkmıyor, aksiyon sahneleri abartılı olsa da güzel ve kim Chris ile Leon’u Rebecca +1’i ile görmeye hayır diyebilir ki? Bir Resident Evil hayranıysanız zaten kaçırmamanız gereken bir filmken zaman geçirmek isteyenlere de bir oturuşta izlemeleri için filmi önerebilirim.