aydedeye havlayan: Kıtalar henüz birken bütündük de aramıza denizler, ağaçlar girince mi sizli bizli olduk peki hanımefendiler?
Gönderen Aydedeye havlayan zaman: 19:32
abi daha sık yaz allaşkına ama ya
Yazıyı okuduktan sonra (eline sağlık demeden geçmemeli!) keşke fotoğraflara bakmasaydım dedim :( Bu kendine "insan" diyen yaratıklarla aynı havayı solumak bile utanç verici!
@kozmik: keşke kozmikcim keşke..
@berna: teşekkürler .. yeryüzünde bu insanlardan o kadar çok var ki bazen düşünüyorum acaba bizde mi bi terslik var diye.
28 Kasım 2011 17:16
Siyah üzerine beyaz okumak gözümü acayip yorsa da, uzun süre etrafta dalgalar görsem de hepsine değmiş :)
Geçen arkadaşımla ne tesadüftür ki (büyük ihtimal bu postu yazdığın zamanlarda) aynı şeyi konuşmuştuk. O isveçte ben Türkiyede ama insan yine aynı hıyar diye...
Acaba bu dünyaya başka gezegenden gelen insanlar var mıdır demiştik. Nedense buna inanmak istiyorum. Kepler 22b de umutlandırdı açıkcası.
ya bilmiyorum vazgeçemiyorum bu siyah arkafon üzerine beyazımsı harflerden :) yeni yıla yeni tema belki de :) ve sen de dediklerinde haklısın kesinlikle. hıyar heryerde aynı hıyar. :)) kepleri yakinen takip ediyorum bu arada. 2012 de sıcak temas bekliyorum :)
21 Aralık 2011 12:40
"Ütopyalara inanırım çünkü gerçeği şekillendirmede birebirdirler." Sanırım hissettiğim şeyi bu cümleyle anlatmışsın :)
5 Ocak 2012 21:15
:) inandığımız şey işte budur francesca..
5 Ocak 2012 21:25
uzun zamandır duygularımı bu kadar güzel kelimelere döken bir yazı okumamıştım...
bazen pollyanna olmaya devam etmek istiyorum, her şeyin bir yerden sonra kesileceğine, düzeleceğine..
ama sonra kendimi kandırdığımı farkediyorum..
galiba benim de içimdeki umut meyvelerini toplayan çiftçi teyze öldürüldü. Hasat vakti çürüyor tüm umutlarım.
bu arada uzun zamandır yoktum buralarda..bir zamanlar blogunu takip ederdim, japon balıklarını severdim.. :) sweet sunshine adıyla takip ediyordum sanırım seni :)
tekrar buralardayım ve yazılarına hasret kaldıım hehe :)
7 Ocak 2012 19:35
evet sweet hatırlıyorum seni :) bi anda ortadan kaybolmuştun iyi ki yine belirdin :) bu arada umudumuzu kaybetmemek lazım her ne kadar çevremiz idiotlar tarafından çevrilmiş olsa da :)
8 Ocak 2012 20:07
:) haklısın evet. zaten biz de gidersek kim kalacak..
8 Ocak 2012 21:41
Yazıyı okuyunca aklıma Japon prenses KAORU NAKAMARU (ismi kopyala yapıştır yaptım)videosu geldi. Bira için ileri geri konuşmuş da olsa, az çok kafayı da sıyırmış olsa katılıyorum çoğu dediği şeye. Tırnak içinde "insan" olmak bu kadar zor olmamalı. Ayrıca öberim
Kaoru hanımlar biraya ses ederken sakeyi es geçmiş ama yine de gönlümizde taht kurmayı başardı diyebilirim. öperiz efenim..