Şu an buradasınız: Makale > Dinler Arası Diyalog Makale No : M- 1957
Makale No: 1957 Hit : 5409 Hata Bildirimi Tavsiye Et
Yayınlandığı Kaynaklar http://www.ozemre.com/index.php?option=com_content&task=view&id=45&Itemid=57
Dinler Arası Diyalog<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Müslümanları ve hıristiyanları ortak oruç tutmaya, Her iki din mensûblarının yakınlaşmalarını sağlamak üzere kutsal sayılan yerlere ortak ziyâretler yapmaya teşvik etmiş ve Bu hareketlerde dâima başı çekmiş olması bazı mahfellerde Kilise'nin Müslümanlara karşı nefrete dayanan geleneksel tavrını II. Vatikan Konsili'nde terk etmesini sağlayan müsait zemini hazırlamıştır. Massignon'uv Konsil üyesi olan talebesi Peder Georges Chehata Anawati'nin (1904-1994) de bu zeminin Konsil kararı olarak kayda geçirilmesinde etkili olmuş ve Papa VI. Paul'ün5 [1963-1978] ise bunu sonuna kadar bütün ağırlığını koyarak desteklemiş olduğu bilinmektedir.
Dinleri incelemeyi özendirmekle ve Diyaloga müsait kimselerin yetişmesini teşvik etmekle sorumlu kılınmıştır.
Papa II. Jean Paul'ün "Dinler Arası Diyalog" konusundaki strateji değişikliğini dile getiren Redemptoris Missio tâmiminden 10 yıl sonra, Vatikan'daki "Îman Doktrini Teşkilâtı"nın13 (Congregazione per <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />la Dottrina della Fede'nin) başkanı olan Kardinal Joseph Ratzinger'in imzâsıyla hazırlanmış olan Dominus Jesus (Rabbimiz İsâ) başlıklı 36 sayfalık bir bildiri, Papa'nın 16 Haziran 2000 târihli tasdîkiyle aynı yılın 5 Eylûl'ünde yayınlamıştır. Bu metin "Dinler Arası Diyalog"un papazlar, ilâhiyatçılar ve halk arasında Kilise'nin tasvib etmediği bir mecrâya girmekte olduğunun müşâhedesiyle bu kimselere hitâben kaleme alınmış olan, sert ve "Dinler Arası Diyalog"a katılanları Katolik Kilisesi'nin bütün âlemin vasîsi olduğunun bilincini dâima zinde tutmaları gerektiğini hatırlatan bir bildiridir. Fakat Kardinal Joseph Ratzinger'in bu bildirisi gerek uslûbuyla, gerek yansıttığı kibirle, ve bilhassa da II. Vatikan Konsili'nin rûhuna aykırı iddia ve ibâreleriyla katoliklerin, protestanların ve ortodoksların ortak tepkisini çekmiştir.
Kur'ân: "Ey insanlar!... Biribirinize ârif olasınız diye sizleri şûbelere ve kabîlelere ayırdık. Muhakkak ki Allāh'ın indinde en kerîm olanınız en çok ittikā sâhibi olanınızdır…" demekle farklı topluluklara ait insanların tanışıp, biribirlerinin ahvâline ârif olmalarını, fakat bu tanışıklığın onların takvâsını zayıflatmamasını murâd etmektedir. Buna göre müslümanların "Dinler Arası Diyalog"a bu şartlara uyarak riâyet etmelerinde bir sakınca yoktur.
"De ki: Bizim işlediğimiz suçtan siz sorumlu değilsiniz; biz de sizin işlediğinizden sorumlu değiliz" (XXXIV/25) denilmektedir. Bu bakımdan, İslâm'da, kimse kimsenin günâhını yüklenemez ve günâhlarına da kefâret teşkil edemez. İslâm'a göre Cennet de Cehennem de belirli dinî grupların inhisârında değildir, nitekim Kur'ân'da:
"Her nefis ölümü tadar ve sonra Biz'e rücu' eder" (XXIX/57) buyrulmaktadır. Ayrıca bir Hadîs-i Kudsî'de de:
"... İnsanların Dünyâ'ya aslā dönmeyecekleri hükmü şüphesiz önceden tarafımdan verilmiştir..."17 denildiğine göre Hz. İsâ'nın vefatı çarmıh üzerinde olmamış, ve kendisi de katledilmemiştir; yâni Hz. İsâ, ölümü tabiî vefâtıyla tatmıştır; tekrar Dünyâ'ya dönmesi ise, sözü edilen Hadîs-i Kudsî dolayısıyla, yalnızca bir Hıristiyan masalıdır. Ayrıca gene Kur'ân, Cezâ Günü için:
"Ve sana Cezâ Gününün ne olduğunu ne idrâk ettirir? Sonra gene sana Cezâ Günü'nün ne olduğunu ne idrâk ettirir? O gün hiç bir nefis bir başka nefse bir şey veremez. O gün emir Allāh'ındır" (LXXXII/17-19) beyânlarıyla Cezâ Günü'nde insanları muhâkeme edecek olanın Hz. İsâ değil, bizzat Hz Allāh (c.c.) olacağını ilân etmektedir.
İskenderiye'li Hıristiyan râhip Arius'un MS 325 târihinde İznik'de toplanan Konsil'de "sapıklık" olarak mahkûm edilmiş olan doktrinine göre Hz Mesih İsâ ilâhî olmayıp yalnızca yaratılmış olan bir varlıktır. Arius'e göre: Allāh Ahad'dir (Tek'dir), Samed'dir (Hiçbir-Şeye-İhtiyâcı-Olmayan'dır) ve Müteâlî'dir (Varlığı, hiç bir şarta bağlı olmaksızın, bizâtihî kāim olan tek zât'tır). Ama Hz İsâ (Oğul), ne Samed'dir ve ne de Zâtı ile kāimdir; dolayısıyla da Allāh (Baba) olamaz. Ulûhiyyet'in Tek olması hasebiyle İncîl'lerde büyüyen ve değişen bir kimse olarak hikâyesi anlatılmakta olan Oğul'un Allāh olması mümkün değildir. Bundan dolayı da Oğul'un yokdan yaratılmış, yâni mahlûk olması ve bir başlangıcının bulunması zarûrîdir. Ayrıca Oğul'un 1) sonlu ve 2) farklı bir var-olma biçimine sâhip olmasısıyla Baba hakkında doğrudan doğruya bir bilgi sâhibi olması da muhâldir.