-İyi yapmışsınız beyefendi, dedim.
"Sen de kimsin?" demedi. Hatta rahat bir şekilde, konuşmasına beni de kabul etti:
-Bakın bu camiden dünyada tam dört tane var...
Bu arada, arkadaşım da ayakkabısını bağlayıp gelmişti. O da katıldı ayaküstü sohbete. Beyefendi gözlerini gözlerimizde gezdirdi. Bize anlatmaya değer bulmuş olacak ki elini cebine attı. Cebinden yeni 20 TL’lik banknotu seçti. Ardından kâğıt paranın arka yüzünü çevirdi:
-Bu resimdeki kim?
Ben bir bağlantı kurma çabasındayken o kulağımıza eğildi:
-İşte bu caminin mimarı bu paranın üzerinde resmi olan Mimar Kemalettin Bey'dir.
Bir tuhaf olmuştuk. Hani artık Mimar Sinanlar yetişmiyordu? Ya da yetişen mimarlarımızı biz mi bilmiyorduk? Ben duygularıma gem vurmaya çalışırken beyefendi samimiyetimizi test etmiş olarak:
-Siz bakmayın saçma gündem haberlerine... Allah bunlardan razı olsun. Çok önemli işler yapıyorlar. Bunlar olmasaydı bu paraya bu resmi kim düşünüp de basacaktı? Ben emekli bir bürokratım. Ne çileler çektik... Bugünlere gelene kadar ne sıkıntılar yaşandı bilemezsiniz. Ama Erdoğan farkı budur... Kim ne derse desin o, her sahada Cumhuriyetimizin Sinanlarını bulup halkına sunan, halkın değerlerini yine halkla bütünleştirmeye çalışan millî bir kahramandır...
Camiden ayrılırken arkadaşımla başka duygulardaydık...