Güneşi Uyandıralım (Zeze, #2) (düzenle)
José Mauro De Vasconcelos, Aydın Emeç (Çevirmen) (düzenle)
308 puan	· 35 değerlendirme	· puan dağılımı	· okuma durumları
Şeker Portakalının sevimli, küçük kahramanı Zeze, işte yine karşınızda. Gözlerinin içi yine ışıl ışıl, yüreği yine sevgi dolu. Ama hüzünleri, biraz daha büyümüş bir çocuğun hüzünleri. Küçüklüğündeki küçük Şeker Portakalı yok, ama bu kez de yüreğinde sevgili kurbağası var. Zengin ve aşırı alıngan bir aile tarafından evlât edinilmiş. Ama Zeze, yeni babasının iyi niyetine karşılık vermiyor. Evdeki biricik dostu, aşçı Dadada. Bir de düşlerindeki, yeri doldurulamayan, yüreğine kadar sokulup yerleşen ... tümünü göster
Karton Cilt	, 67. Baskı	, 273 sayfa
Ocak	2017 tarihinde	, Can Yayınları tarafından yayınlandı
811 okumuş, 169 okumak istiyor, 6 okuyor
8.0	puan (484 kişi)
1263 okumuş, 439 okumak istiyor, 13 okuyor
8.0	puan (345 kişi)
832 okumuş, 551 okumak istiyor, 17 okuyor
703 okumuş, 354 okumak istiyor, 3 okuyor
8.4	puan (296 kişi)
576 okumuş, 438 okumak istiyor, 19 okuyor
2063 okumuş, 208 okumak istiyor, 10 okuyor
7.4	puan (173 kişi)
556 okumuş, 122 okumak istiyor, 1 okuyor
Zeze ve portakal ağacı...Çok üzülüp, çok ağlayacaksınız...
Birincisi gibi. Hüzünlü, şeker tadında. Şu hayatta en sevdiğim ve seveceğim kitap kahramanı Zeze. En sırıttığım ve en ağladığım.
Zeze küçükken daha mı güzeldi her şey ne!!!
Genelde 2. kitaplar ilkinin gölgesinde kalır.
Ama Şeker Portakalı'nı geride bırakıyor bu kitap.
Bir çocuğun hayata bakışını, felsefenin sınırlarını zorlayan masumiyetiyle yansıttığı sıcacık sıcacık sıcacık bir kitap..
Her kelimesini aglayarak okudum diyebilirim, ben bu kitaba asik oldum.
İlk kitap gibi bu da masumiyetini koruyor benim gözümde. Zeze'nin hayal gücünün o harika işleyişi benim onu kıskanmamı sağladı :)
"-Hangi öteki güneşi, Adam? Çok büyük olanbunu tanıyorum bir tek.
- Daha da büyüğü olan bir başkasından söz etmek istiyorum. Yüreğimizde doğan güneşten. Umutlarımızın güneşinden. Düşlerimizi de uyandırmak için göğsümüzde uyandırdığımız güneşten."
ilki kadar yumuşak, ilki kadar sürükleyici
Tıpkı ilk kitap gibi, içten, sıcak, elinize aldınız mı bırakmak istemiyorsunuz.
Vasconcelos'tan beklenemeyecek derecede sıkıldım. Belki sonuna doğru güzelleşiyordur bilmiyorum ama şu an yarım bıraktım. belki bir gün devam eder, kitabın tamamı hakkında yorum yaparım, kim bilir?
ağladığım tek kitaptı
Şeker Portakalını devamı. aynı guzellikte
Şeker portakalındaki tadı alamadım
Eninde sonunda kendini keşfedeceksin. Tanrı , hiçbir şeye varmamak için bir insana seninki gibi bunca hayal gücü vermiş olamaz.Bu işi yalnızca kafanı çarçur etmek için yapmış olamaz..
Harika bir eser.Yazarın hayranıyım.bütün eserlerini bir an evvel bulup Okumayı düşünüyorum.herkese tavsiye edeceğim bir kitap.
Zeze daha büyümüş, daha afacan ve eskisinden daha hayalperest...
Asla şeker portakalı kadar etkileyici olamamış ama çok iyi bir kitap.
İlk kitap kadar beğenmedim fakat okumaya değer.
o ağaçtan sonra bi de kurbağa geldi...
Seker portakal guzeldi, ama Gunesi uyandiralim biraz sikildim, sonra devam ederim. devam etim tam 1-2 saat sonra, dayanamadim. bundan sonrasi cok hosuma gitti ve cok sevdim. bitti, simdi 'Deli fisek'
Şeker Portakalı'nı okuduktan sonra bu kitapları neden bu vakte kadar okumamışım diye hayıflanıyordum, ancak bu kitabı bitirdikten sonra, aslında henüz bu güzel kitapları okumayan şanslı azınlıktan olduğumu fark ettim.
Çok, çok güzel bir kitaptı gene. Şeker Portakalı'ndan da çok beğendim, tabi Zézé'nin büyümesine alışmak biraz zor oldu, hele hele de Dolores'li kısımlarda tamam dedim, Zézé bizim eski Zézé değil, daha doğrusu eski Zézé ama çocuk Zézé değil, ki zihnimdeki listeye geç de girmiş olsa en unutulmaz karakterlerden biridir benim için.
Sırada Delifişek var ama kıyamıyorum okumaya.
Şeker portakalının etkisini oluşturmasa da güzel ve sürükleyiciydi.
İnsanın gülümsemesinin engel olamadığı kitaplardan biri daha...
Zeze varsa mutsuz olunabilir mi?
İyi yazmışsın bu kitapları Jose.
Adam, Fayolle ile mutsuz olmak mümkün değil...
Şeker Portakalının devamı olan Güneşi Uyandıralım da
Şeker Portakalı kadar duygu patlaması yaşamadım.
Fakat okunmaya değer bir kitap.
Bunu bir iki yerde değil her yerde görüyorum.Yazarın kitabın başında paylaştığı bir alıntı:
''Akrabalığı oluşturan yalnızca kan bağları değil, aynı zamanda yürek ve akıl bağlarıdır.'' -Montesquieu
Ne kadar yerinde bir söz. Bana göre tabi.
Bende sadece sevgi ile oluşturduğu arkadaşlıkları özellikle Portuga, Fayolle, Adam, Maurice Chevalier'i o kadar benimsedim ki Zeze gibi, bazıları hayali karakter olsa da bende gerçek hislerle bağlandım. Şeker Portakalı'ndan sonra Zeze'nin büyümesine şahit oluyorsunuz. Arada Portuga için yaşadığı o his yok mu... Bana bazı şeyler anımsatıyor. Bazı seçimler yaptığımı bunun sonucu olarak kitapta söylediği gibi ''Hayatta hiçbir şey geri geri gelmez'' olduğunu hatırlıyorum.Daha sonra ''İnsanlardan verebileceklerinin çoğu istenmez''
diye yazardan önemli birşey daha öğreniyorsunuz.
Zeze'nin bitmez tükenmez uçsuz bucaksız hayal dünyasına giriyorsunuz.Peder soruyor:
Fayolle: ''Bana şunu söyle,Şüs. Bu kadar insanı görecek zamanı nereden buluyorsun?''
Zeze: ''Canım istediğimde buluyorum.Matematik dersinde bile. Kitabımı elime alıyorum, hafif bir esinti pencereden içeri doluyor ve her şey değişiyor. Sınıfta, okulda değilmişim gibi oluyor. Öyle hoş ki.''diye cevap veriyor.
Son olarak her zamanki gibi verdiği cevaplarla her büyüğü şaşırtan 13 yaşındaki bir çocuk aşağıda soruya cevap veriyor.
-''Unutmakla bağışlamak arasında ne fark var?''
Zeze: ''Bağışlarken kişi her şeyi unutuyor.Ama yalnızca unutmakla,pek çok kez insan yeniden anımsamaya başlıyor.''
Şeker Portakalı kadar başarılı bir kitap olmasa da bahis konusu Zeze olduktan sonra her şeyi okuyabiliriz sanırım. Onun o haşarı yaramazlıkları, muhteşem hayal gücü ve büyüme hikayesiyle dolu yer yer hüzünlenip yer yer gülümseyerek okunacak bir kitap.
Açıkçası Şeker Portakalındaki tadı alamadım.
Bu kitap, ilk kitap olan Şeker Potakalı kadar duygusal değil. Ama bu kitapta da bir çocuğun hayal gücünün büyüklüğünü, eğlenceli maceraları, sonuna doğru da hafif bir hüznü bulacaksınız. Keyifli bir okuma oldu. İlk kitabı okuyanlar zaten beğenecektir. Okumayanlara Zeze'yi sırasıyla okumaları tavsiye olunur.
Biraz daha büyümüş bir Zeze.Yaramazlığa hala devam:))
Yüreğinize saf sevgiyi tattıran Zeze büyüyor artık, Şüş olmuş. .
Büyümüş ama haylazlığından hiç bir şey kaybetmemiş; yeni yaramazlıklar, yeni maceralar ve ilk aşk. .
Bana yeniden çocukluğumu hatırlattığın için teşekkürler zeze