İslam Düşüncesine Giriş - Burhanettin Tatar
İslam düşüncesi,İslam'ın bir din olarak dünya tarihi içinde etkin rol oynayabilmesine katkı yapan bir entelektüel gelenektir.Belki o,en temelde,insan bilincinin İslam'ın Kur'an ve hadisler gibi temel metinleriyle farklı ortamlarda diyalojik ilişkiye girme biçimleri olarak tanımlanabilir.Bu noktada İslam düşüncesini,sadece söz konusu temel metinleri yorumlamaya ve içinde bulunduğu ortamla ilişkilendirmeye çalışan insan bilincinin bir ürünü olarak görmek tek yanlı bir tutum olabilir.Zira islam düşüncesini,diğer düşünme biçimlerinden ayırt eden hususların başında,Kur'an ve hadisleri insanlar tarafından yoruma konu oldukları kadar,insanları yorumlayan metinler olarak görmesi gelir.Daha açık deyişle,İslam düşüncesini İslam'ın temel metinlerini yorumlanması gereken bir entelektüel ya da bilimsel nesne olarak görmez;aksine onlara insan varlığını topyekün sorgulayan ve yorumlayan bir 'faaliyet' (aktif metinler ,hitap )olarak yaklaşır.Kur'an ve hadislerde İslam düşüncesi arasındaki bu 'hitap-muhatap'ilişkisi nedeniyle ortaya 'karşılıklı yorumlama'hadisesi çıkmaktadır
@_kitaphane_·30 Ağu 2019·Kitabı okudu
E.D. Hirsch'in haklı olarak söylediği gibi, okumanın en temelde bir tercih sorunu olması yani okurun tercihlerine göre metnin anlam potansiyellerinin açığa çıkması kaçınılmaz bir husustur. Ingarden, metnin yalnızca anlamını hedefleyen okuru "pasif okur" olarak adlandırmaktadır. Buna karşın, metnin anlamını bir tür "geçit" ya da "eşik" olarak ele alıp metnin gösterdiği gerçekliği/varlık alanını tecrübe etmeye çalışanları ise "aktif okur" olarak görmektedir.
Sayfa 29 - Vadi Yayınları
Burak Altun bir alıntı ekledi.
@B_emrealtun·01 Şub 23:48·Kitabı okudu
Günümüzde temel islam bilimlerinin, dini inancın paradoksal düşünme tarzını korumaya çalışırken, büyük ölçüde batı düşünce ikliminde yeşeren veya bu iklim içinde metodolojik kimliklerine erişen sosyal bilimlerle yüzleşmesinde köklü sorunlarla karşılaştığı açıktır. Çünkü söz konusu sosyal bilimler, her şeyden önce, "olgu" yu ön plana çıkaran zaman ve mekanı esas alan dini inancın paradoksal yapısıyla ilişkisi olmayan bir düşünme tarzını benimsemektedir. Daha açık bir deyişle sosyal bilimler, zaman-mekan algısını temel alan tarihselciliğin perspektifinden hareketle olguları anlamaya ve yorumlamaya çalışmaktadır.
Sayfa 88 - Vadi Yayınları