Günler böyle devam ederken; Bu arada altınlar gelmemeye başlıyor. Buna kızan adam yine baltasını alıp ağacı kesmek üzere yola koyuluyor. Şeytan, iblis adamın önüne çıkıyor. Hemşerim nereye diyor. Şeytanı gören sofi, onu hemen tanıyor. Melun şeytan beni kandırdın. Altınları getirmiyorsun. Aha şimdi o ağacı keseyim de gör, deyince, şeytan karşısına geçip hakır hakır gülmeye başlıyor. Sofu eskiden şeytanı yere serdiğini düşünerek şeytanın üzerine yürüyor, şeytanı kucaklayıp yere atmak istiyor, ama yerinden bile kımıldatamıyor, şaşıyor. Şeytan sofuyu bir saman çuvalı gibi kaldırıp yere vuruyor. Göğsüne oturan şeytan, sofuya, neden böyle olduğuna şaşıyorsun değil mi, diyor. Bak sebebini ben sana söyleyeyim. Sen bu ağacı önceden Allah için kesecektin. Niyetin doğruya idi. İşin içine altın girdi. Niyetin bozuldu. İşin de bozuldu. Allah’ın rızasını altına değiştin. Gücün kuvvetin gitti. Şu anda yüreğine korku düştü. Cesaretin kırıldı, hayalin yıkıldı anladın mı. Kalbini bozdun. İşin de bozuldu. Şeytanın fendi cahil sofuyu yendi. Haydi sen odun kesmeye devam et, diyor.
Unutmayalım aziz dostlar; Bir iş Allah rızası için yapılıyorsa sonu mutlaka galibiyettir. Niyetini bozdun mu sonu mağlubiyettir. Her şeyden ibret alıp nedenine bak, fikir eyle, düşün. Yılanın kimseye garezi, kini mi var. Niçin insanı hayvanı ısırıp da zehirliyor ve yılan niçin yaratıldı? Mutlaka bir sebebi var. Yılan olmasaydı suyu kurbağalar, karayı fareler istila ederlerdi. Sineğe bak; minnacık bir varlık. İsterse insanın başına bela olabilir. Bir salonda bin kişi bir sineği yakalayamaz. Bunun gibi daha niceleri var. Bunları düşünmek gerekmez mi. Sineğin biri zalim bir kralı devamlı rahatsız ediyor. Bir türlü yakalanamıyor. Kral nedimine, danışmanına hitaben, balam bu sinek niçin yaratıldı, diye çıkışınca, veziri, kadısı zalimlerin kibirini kırmak için yaratıldı demişler. Unutmayın dünyanın en zalim krallarından olan Nemrut veya Nümrut Hz. İbrahim’i ateşe attı. Ateş onu yakmayınca Hz. İbrahim’i başka türlü öldürmek istedi. Ulu Allah bir topal sivrisineği ona musallat etti. Sinek Nemrut’un burnundan girdi, beynine yerleşti. Beyin zarını yemeye başladı. Kral Nemrut acılar içinde çıldırdı ve topal bir sineğin elinde can verdi. İbret alan için başka misale gerek var mı? Kainata ibretle baktığımızda bunları hep görürüz. Ne mutlu ibret alana, Allah yolunda kalana, diyoruz.