Mike Russell’s “Funky Soul Kitchen” – ayk, funk, soul, etc.
Gönderi tarihi 6 Aralık 2016 12 Nisan 2017 ayk tarafından
solda Mike Russell (gitar), sağda Sir Charles Williamson (bas)
Quasimodo Berlin, 3 Aralık 2016, 22.30h
Geçen haftasonu gerçekleşen Berlin ziyaretimi (planlanmamış da olsa) şehrin en eski ve tanınmış caz-blues mekanında güzel bir soul/funk konseriyle taçlandırdım. Da Capo Ristorante adlı güzel bir İtalyan restoranında nezih nezih arkadaşlarımla yemek yerken “Funky birader” Haluk Abimin önerisiyle, benim de “istemem, yan cebime koy” duruşumla kendimizi bir anda Quasimodo Caz Bar’a gidiyor bulduk. Müzisyenler hakkında bilgi sahibi olmasak da program adının “Funky Soul Kitchen” olması yetiyor da artıyordu. Mecbur bırakıldık diyebilirim :) İsmail ve Kemal biraderlerimizi de yanımıza katarak funky bir geceye doğru yol aldık.
Quasimodo canlı müzik kulübü Berlin-Charlottenburg semtinde Almanların “Jazzkeller” dedikleri türden bir caz, blues, rock, latin, soul ve funk mekanı olarak 1975’ten beri hizmet veriyor. Delphi Filmpalast sinema kompleksinin bodrum katında bulunan, 300-350 kişiyi barındırabilen bu canlı müzik mabedinde “hedefe odaklı bir seyirci” için her şey kitabına uygun hazırlanmış. Ses düzeni, masa düzeni, bar lokasyonu. Her şey tek bir amaca hizmet ediyor: Lezzetli bir müzik ziyafeti. Daha önceki Berlin ziyaretimde buraya gitmeye yine niyetlenmiş, ancak uygun bir şov bulamamıştık.
Daha önce kendi adıma söyleyeyim, ne Mike Russel ismini duymuş, ne de Blues Ambassador olarak lanse edilen misafir vokalist Eb Davis‘ten bahsedildiğini şahit olmuştum. Ama James Brown’un yazdığı “Think” (Lyn Collins) parçası başladığında her şeyin yolunda olduğunu anladım. Programın ilk notasından son notasına kadar coşku, funk, soul, blues, hatta rock’n’roll bile vardı. Mike Russell’ın gitar becerisi, davulda Di Carlo’nun hünerleri, Blackbyrds grubuyla da bir dönem çalıştığını öğrendiğimiz keyboard üstadı Rudy Reydl‘in org soloları, uzun süreli trans hali biraz ürkütücü de olsa asalet ünvanlı basist Sir Charles Williamson’ın basgitar hakimiyeti görmeye ve dinlemeye değerdi.
Dün akşam yaptığım kısa bir araştırmada ekibin patronu Mike Russell’ın bazı minör formasyon hamleleriyle bu şovu uzun süredir devam ettirdiğini öğrendim. En son Nisan 2016’da başka bir kadroyla aynı konsepti gerçekleştirmiş. Bunlarla ilgili en taze bilgiyi Quasimodo caz barına ait web sitesinden edinebilirsiniz.
Kısa bir Mike Russell biyografisi;
Mike Russell klasik gitar ve flamenko gitar eğitimi almış, 60 ve 70’li yıllarda birçok soul ve blues gruplarda çalışmış. 1972’de Water-Forest adlı kendi caz-rock grubunu kurup Kennedy – Center (Washington D.C.)’de Andy Warhol‘a bile eşlik etmiş. 1989’da da Berlin’e yerleşerek Eddie Harris, Billy Bang gibi sanatçılarla çalışmaya odaklanmış.
Kadrodaki müzisyenlerin kendi kariyerlerinde önemli sanatçı ve gruplarla sahneyi paylaşmışlar. Aşağıda bu isimleri okuyunca siz de ortaya konulan performansın ister istemez iyi düzeyde bir kaliteyi yansıttığına hemfikir olacaksınız.
Bahsettiğim sanatçılar şunlar;
Falco, Meat Loaf, Steve Winwood, The Michael Jackson Band (The Immortal World Tour), The Weather Girls, Donna Summer, Donald Byrd & The Blackbyrds, Patti Labelle, Eddie Harris, Rick Derringer, vs.
Aşağıda Mike Russell ve ekibinin önceki Quasimodo performanslarından bir video:
Mike Russell (gitar, vokal)
Rudy Redl (keyboard)
Sir Charles Williamson (bas)
Di Carlo (davul)
Eb Davis (vokal)
Süperstar düzeyinde olmayan, ama ne yaptıklarını iyi bilen bu müzisyenlerin performansı izlemeye değerdi. Mekanın küçük ve samimi oluşu akustiğe de son derece olumlu bir şekilde yansımıştı. Grup ve seyirci etkileşimi de keyifli olunca soul ve funk’a doyum olmadı.
Not: Bu yazımı TXL İsmail‘e ithaf ediyorum. Seni seviyorum “kleiner Bruder”.
Posted in Konser, Tüm YazılarEtiketler Berlin, Eb Davis, Etkinlik, Funk, Konser, Live, Live Concert, Mike Russell, Mike Russell's Funky Soul Kitchen, Quasimodo Berlin, Soul