Mehmet Can Şaşmaz, 1985 yılında Edirne'de doğdu. İlkokulu İstanbul'da, ortaokul ve liseyi Diyarbakır'da okudu. Şu an Haliç Üniversitesi'nde psikoloji üçüncü sınıf öğrencisi. Öykü yazmaya 1999 yılında başlayan Şaşmaz'ın öyküleri, Adam Öykü, Notos Öykü, Lâl Kültür Sanat, Tigris, Bajar ve Kül Öykü dergilerinde yayımlandı ve bazı ulusal yarışmalarda ödüller aldı.
@Kusolurgidersin·05 Eyl 2015·Kitabı okudu
Belki de sokaktaki yalnızlığımdı, odama sızan. Bir kitap okusam herhalde gece geçerdi.
Çeşitli Yalnızlık Söylentileri, Mehmet Can Şaşmaz
@Kusolurgidersin·11 Nis 2015·Kitabı okudu
Bir yazarın banka hesabı, çocukluğudur.
@Kusolurgidersin·18 Nis 2015·Kitabı okudu
Uyursam belki rüyamda kalabalıklaşırdım.
@Kusolurgidersin·15 Nis 2015·Kitabı okudu
Halbuki insan hastayken acınmak ister. Acı beraberinde merhameti getirir, merhamet de sahte bir sevgiyi. Beni kimse öyle sevmesin, istemem.
Esengül Sarıkaya bir alıntı ekledi.
@Esenrose·06 Mar 20:50·Kitabı okudu
@Esenrose·09 Mar 22:38·Kitabı okudu
Dönüşü olmayan öyküler
Ben hayatları değiştirmek istemiyorum. Harflerle yeni hayatlar yaratmak istiyorum.
Yalnızlık; bir süreçte korkuya mı dönüşürdü, bir zamanda korkuyla mı tanışırdı? Yalnızlık; belki de, evden her çıktığında kapıyı kilitlemekti.
@Trafalgar·26 Tem 2018·Kitabı okudu
"Her yalnız kalan kendini assın o zaman!" diye çıkıştı ihtiyar.
"Yalnız kalan değil!" dedi Kaptan, "Yalnızlığa dayanamayan kendi yolunu seçer, biz onun yalnızlığına dokunamıyorsak, kendini asacağı urgana da dokunamayız."
Güzey, Mehmet Can Şaşmaz
Bu kasabadan pek çok okuyan, makam sahibi olan kişi çıkmıştı; ya da bu kasabadan çıkmak için çok kişi okumuştu.
Coğrafyayı buradan giden bir yol bulmak için, fiziği o yolu katetmek, dilbilgisini gideceği şehirlerdekilerle anlaşmak, tarihiyse burayı unutmak için öğrenip kitapları sular seller gibi ezberlerlemişlerdi.
Kaptan da başını kaldırıp ona baktı ve gülümsedi.
" Ne biçim kasaba di mi?" dedi. "Sanki herkes cebinde saatli bombayla dolaşıyor. Canına tak edince saati ileri alıyor, 'Hadi eyvallah '
"Saati ileri sarmak..."diye mırıldandı Devran. " Yaşamak sadece zamanı tüketmek midir?"
"Mutsuz olan için öyle. Çünkü bana mutluluk nedir diye sorarsan 'Zamanı unutmaktır' derim." "Sen hiç mutluluktan uçarken yarını bekleyen birini gördün mü?"