HAMUŞ | Hiç olan biriyim ben, hiçin biri..
Hz. Mevlana’nın Ramazan ayı ve oruç ibadeti hakkındaki görüşlerini şöylece özetleyebiliriz:
Oruç ayı olan Ramazan’a neşeli olarak girilmeli; ona kavuşulduğu için Allah’a şükredilip sevinilmelidir.
Oruç; kişide imanın, Allah’ı sevmenin, O’na bağlanmanın, O’ndan sakınmanın, haramdan kaçınmanın varlığına şahitlik eder.
Ramazan’da sadece yemek ve içmekten kaçınmak değil, kötü söz söylemek ve kötü iş işlemekten de kaçınmak, bunlara sabır göstermek gerekir.
Orucun bazı zorlukları varsa da, yüzlerce çeşit hüneri de vardır. Oruç;şeytanı ve nefsi güçsüz ve etkisiz hâle getirir, maddî ve manevî açıdan temizliği gerçekleştirir, gönlü bedenî isteklerin tahakkümünden kurtarır, nefsi kirlerinden arındırır, ruhu özgürleştirir, gönül gözünü açar, manevî görüşü artırır, sabrı öğretir, bedenî hastalıklardan korunmanın yollarını öğretir, insanın insanlığı olgunlaşır, manevî rızıklara ulaştırır, Allah’a yakınlaştırır.
Can, bedenin hantallığından kurtuldu;tabiatımızın isteklerinin eli bağlandı! Aşk ve iman ordusu geldi,sapıklık ve imansızlık ordusunu kırdı geçirdi!
Bizi kötü işler, günahlar işlemeye teşvik eden kirli nefsimiz, arınmaya,temizlenmeye muhtaçtı! Ramazan gelince, günah zindanının kapısı kırıldı; can, nefsin esaretinden kurtuldu, miraca çıktı, sevgiliye kavuştu!
Bu mübarek ayda gönül de boş durmadı; ümitsizlik perdesini yırttı, göklere uçtu! Can, zaten bu kirli dünyaya mensupdeğildi, meleklerdendi; onlara ulaştı!
Ramazan günlerinde sarkıtılan merhamet ipine sarıl da, şu beden kuyusundaki hapistenkendini kurtar! Yusuf aleyhisselam kuyunun ağzına geldi, seni çağırıyor; çabuk ol, vakit geçirme!
Haydi, elini ağzını yıka; ne yemek ye, ne iç, ne de söyle! Hakikate erdikleri,Hakk’ı buldukları için susup duran ermişlere gelen mana sözlerini, mana lokmalarını ancak Şems-i Tebrîzî’nin himmeti ile bulabilirsin!
Sen,orucu, şaşılacak acayip meziyetleri bulunan bir şey olarak bil! Oruç,insana can bağışlar. Gönül lütfeder. Sen, şaşılacak bir şey görmekistersen, oruca şaş!
Sen, göklere çıkmak, Mi’rac etmek sevdasındaysan, şunu bil ki, oruç, senin önüne getirilmiş bir Arap atıdır.
Oruç,can gözünün açılması için bedenleri kör eder. Senin gönül gözün kör de,o yüzden kıldığın namazlar, yaptığın ibadetler sana o aydınlığıvermiyor, hakikati göstermiyor.
Padişahlarpadişahının kapısında kendisine gizli, özel bir vazife verilmiş,çabucak faydalı olan, kâr bağışlayan kim var? Kim olacak? Oruç!
Nefisile savaşa girişen mücahidin, gönül maksadına ulaşma yolunda oruç, yüzbinlerce yardımcı canın yaşayışından daha da iyidir.
İslam’ın binası şu beş direk üstüne kurulmuştur: “Kelime-i şahadet, Zekât, Hac,Oruç, Namaz.” Allah’a yemin ederim ki, bu direklerin en kuvvetlisi, en büyüğü oruçtur!
Oruç,Allah’ın has kullarına Hz. Süleyman’ın saltanatını bağışlayan bir yüzüktür yahut da taçtır. Onu ancak seçkin kullarının başlarına giydirir.
Oruçlunun gülüşü, oruçsuzun secdedeki halinden iyidir. Çünkü oruç, o Rahman’ın sofrasına oturtacaktır.
Sen, canının içinde Kur’an nurunu istiyorsan, şunu bil ki, oruç bütün Kur’an’ın tertemiz nurunun sırrıdır.
Oruç ayına girdiğin zaman, o aya kavuştuğun için Hakk’a şükrederek, sevinerek, neşeli olarak gir! Çünkü Ramazanın gelişinden üzülenlere, gamlılara oruç haramdır. Onlar, oruca layık değillerdir.
Artık,ekmeğe karsı ağzını kapa, tatlı oruç geldi. Şimdiye kadar, yemenin,içmenin hünerini gördün. Şimdi de orucun hünerini seyret!
Boynunu inceltir ama, seni ölümden emin eder. Mide dolgunluğu, rahatsızlığı,fazla yiyip içmeden meydana gelir. Oruç ise seni manen mest eder.
Şeytanın bütün hileleri, tedbirleri, bütün okları, oruç kalkanına çarpar, kırılır.
Ey gönül! Oruçlu iken Allah’a misafirsin; sana gökyüzü sofrası yakışır!
No comments	| Posted in Hamuş Yazıları	Aug
Mevlana ve Oruç…
Ey Hamuşan! 11 Ayın Sultanına yaklaşmadayız. O gelmiyor, Ramazan bize yaklaşmıyor biz O’na gidiyoruz. Hep derler ya; “Ramazan geliyor ne mutlu” diye.. Ramazan hep var, sadece biz O’nun içinden gelip geçiyoruz. Bu mana ile bu güzel günlere sayılı günler kala Mevlana Hazretlerinin oruç ve ramazan ile ilgili dediklerine gelin bakalım..
Mevlâna’ya göre oruç, nefsi yenmek için en önemli silâhtır ve nefsi yendikten sonra ulaşılan bir manevi haz kaynağıdır.
“Açlık zahmeti hem güzellik, hem hafiflik hem de tesir bakımından o hastalıklardan yeğdir. Açlıkta yüzlerce fayda vardır. Açlık ilaçların padişahıdır; açlığı canla gönülle benimse, onu hor görme. Bütün hastalıklar açlıkla iyileşir, bütün güzel yemekler acıkmadıkça hoşa gitmez.”
Mevlâna, Ramazan ayının bir yol gösterici olduğunu, eğer onun yüzü atlas gibi sararmışsa, bunun oruç kumaşından bir elbise giymesinden ileri geldiğini, bu ayda duaların kabul göreceğini anlatır. Oruç kuyusunda sabreden kişiyi, Mısır melikinin yani Tanrı’nın, Yusuf peygamberi sevdiği gibi seveceğini müjdeler ve şöyle der:
“Ey efendi!. otuz gün bu denizde bu baştan öte uca, öte uçtan bu başa yüzersin de, sonunda oruç incisine, yani inci gibi sevaba ulaşırsın.
Oruç kalkanı önünde şeytanın bütün düzenleri, hileleri, tezvirleri ve okları kırıldı”
Mevlâna bir başka gazelinde ramazanın gelişini ve insanlara kazandırdıklarını şöyle müjdeler:
“Ramazan geldi fakat bayram bizimle birlikte; kilit geldi, fakat anahtar bizde.
Oruç ağzı bağladı, gönül gözünü açtı, gözün gördüğü o nur bizimle birlikte.
Oruç tutmak zahmetlidir ama, görünmeyen gönül definesi bizimle birlikte.”
Oruca övgüler düzdüğü bir şiirinin bazı bölümleri şöyledir:
“Oruç can gözünün açılması için bedenleri kör eder, senin gönül gözün kör olduğu için hiçbir ibadet seni aydınlatamıyor.
İslâm beş direk üstüne kurulmuştur, ama vallahi o direklerin en büyüğü oruçtur. Oruçlunun gülüşü, oruçsuzun secdedeki halinden daha iyidir, çünkü oruç onu Rahman’ın sofrasına oturtmaktadır.
Oruç hamama benzer, bütün kötülüklerden, içini dolduran yiyeceklerin pisliklerinden seni yur ve arındırır.”
Mevlâna’nın, oruç ve namazın da üstünde tuttuğu yegâne değer “muhabbet”tir, Allah sevgisidir. Fîhi Mâfih’te Hz. Ebu Bekir’in üstünlük nedeninin oruç, namaz ve yardımdan ileri gelmediğini; onun ashab içinde seçkin bir yer almasının asıl sebebinin imanı, Allah’a ve resulüne olan sevgisi olduğunu belirtir ve ekler: “Kıyamette namazları, oruçları ve sadakaları teraziye koyarlar. Muhabbeti teraziye getirdikleri vakit ise, muhabbet teraziye sığmaz. Demek ki asıl olan muhabbettir. O halde muhabbetini arttırmaya çalış!.”
Sonuç olarak Mevlâna’ya göre oruç, insanların arzuları ve nefisleriyle yaptıkları savaştır; onlara taze can bağışlar, onları olgunlaştırır. Varlıkta yokluğa ulaştırır. Oruç ayı olan Ramazanın manevi değeri büyüktür. Bu aydaki Kadir gecesini Mevlâna Tanrı’nın gecesi olarak kabul eder.
Fîhi Mâfih’te Karadeniz fıkralarını aratmayacak bir olay anlatılır. Konu adak orucuyla ilgilidir. Bilindiği gibi, önem verdiğimiz bir şeyin, bir arzumuzun gerçekleşmesi durumunda şu kadar gün oruç tutacağım.. diyerek, kendi kendimizi sorumlu hale getirebiliriz. Buna “adak orucu” denir. Bazılarına göre adağın önceden yerine getirilmesi daha uygun düşer. Mevlâna’nın anlattığı hikâye şöyle:
Adamın biri eşeğini kaybetmiş ve onu bulmak niyetiyle üç gün oruç tutmuştu. Üç günün sonunda eşeğini ölü olarak buldu. Çok üzüldü ve bu üzüntü içinde yüzünü göğe çevirip şöyle seslendi: “Eğer bu tuttuğum oruç yerine Ramazan’da altı gün yemezsem insan değilim! Bakalım benden kârlı mı olacaksın!..” Aşk ile..
No comments	| Posted in Hamuş Yazıları	Jul
Sitare.. Nedir Sitare ey Hamuşan bilir misiniz? Farsça yıldız demektir Sitare. Öyle bir yıldız deyiş ki bu hatta; İngilizcedeki “Star” kelimesine bile kökenlik yapacak bir yıldız. Uzaktadır Sitare, elle dokunamayız, anca gözle görürürüz. O da bir noktadan ibarettir. G