Güllü-1 - Edebiyat Defteri
215 şiiri ve 236 yazısı kayıtlı Takip Et
Güllü, Köroğlu Dağlarının eteğinde Kıbrısçık ilçesinde bir Romen kızı olarak dünyaya gelmişti! Çocukluğu, genç kızlığı, küçücük mahallesinde; yöreye has ahşap evde ışık hızıyla yoksulluk içinde geçti.
Ne okula gidebildi ne de okuma yazma öğrendi. Romen kızı olmanın ezikliğini duydu her zaman. İlçede zaten birkaç hane Romen vardı. Hepsi bir mahallede toplanmış, komşu evlerde yaşıyordu. Güllüde her Romen kızı gibi, fal bakıyor bohçacılık yaparak aile bütçesine katkı sağlıyordu.
Allı güllü şalvarı, pazen elbisesi ile fark ediliyor, her geçen gün güzelliği yaşıtı gençlerin dikkatini çekiyor, iştahını kabartıyordu.
Güllü 18'ine bastığında, komşusunun oğlu Mehmet onu sevdiğini bir köy yolunda ulu orta söyleyiverdi. Güllü şaşırmıştı! Mehmet'ten hiç böyle bir şey beklemiyordu.
Kardeş değillerdi ama kardeş gibi büyümüşlerdi.
Cevap vermekte zorlandı.
Yüzü kızardı, eli ayağı titremeye başladı. Mehmet'in yüzüne bakmadan biraz oturalım mı diye sordu, o zaten hazırdı!
Stabilize köy yoldan çıktılar, bir çam ağacının gölgesine çöküverdiler.
Gülü'nün ne diyeceğini merak ediyor, onun da eli ayağı birbirine dolaşıyordu.
Mehmet, Gülü'nün gözlerinin içine baktı, içeceğin su olsun der gibi sessizce kalktı, elini ona uzatarak ayağa kalkmasına yardımcı oldu, birlikte SERKE Deresi'ne doğru yürüdüler.
Dereye gelince ikisi de diz çöktü, suyun üzerine uzandı, akan suya ağzını gömerek kana, kana içtiler. Güllü dereden başını kaldırdı, elinin tersiyle ağsını sildi, akan suya uzun uzun baktı. Sonra derenin kıyısına oturup havadan sudan konuşmaya başladılar.
Serke deresinde bir aşağı bir yukarı koşuşturan balıkları izlediler.
Güllü kendini toplamış, ne diyeceğini hesaplamıştı.
Gözlerini Mehmet'in yüzüne çevirdi, ne zamandan beri beni istiyorsun diye sordu. Mehmet, nasıl anlatsam bilmem ki diye söz başladı. Hani çocukken sokakta sek sek oynadığımız günleri hatırlıyor muzun? Taaa o günlerden beri ben seni seviyorum. Bir türlü sana açılmaya cesaret edemedim. Bir de hayır dersin diye çok korktum çok dedi.
Güllü, sen bir budalasın dedi ve kıkırdadı. Bu güne kadar neden söylemedin?
Zaten Nadas Köyüne yaklaşmışlardı.
Hızlı adımlarla yürüdüler, köyde birkaç gencin falına baktılar, beş-on yumurta, bir tavuk ve bir miktar bulgur toparlayıp akşam olmadan evlerine geri döndüler.
Mehmet olup biteni Annesi Pembe'ye, Güllüde kendi annesi Zarafet'e heyecanla ballandıra ballandıra anlattı.
İki aile de çocuklarının karanına karşı çıkmadı.
Hatta bunu bekliyorlarmış gibi makul karşıladı. Mademki çocuklar birbirini seviyordu, onlara da onların yuvasını kurmak düşerdi.
Romen gelenekleri neyi gerektiriyorsa bir bir yerine getirildi. Dünür gidildi. Kız istendi, Nişan, Kına, Düğün ardı ardına yapıldı.
Folklor oynandı, türküler söylendi. Güllü' düğününde oryantal yaptı, folklor oynadı. Kıbrısçık' Türkülerinden "Mezerlikte gezerim, çıkı çıkı buldum çözerim, ben âlemden güzelim, niçin bekâr gezerim! Sarıçam sakızı alınmaz, Koca adama varılmaz, koca adamın çocuğu, kucağa da alınmaz" türküsüne eşlikte etti.
İki gönül bir olunca samanlık seyran olur, atasözü sanki Güllü ile Mehmet için söylenmişti. Fakirlik ve yoksulluk ikisinin de kaderiydi, fakat mutluluğuna engel olamamıştı.
Güllü ile Mehmet tencerede pişiyor, kapağında yiyor, mutlu mesut geçinip gidiyorlardı. Hayattan pek çok beklentileri olmadığı için mutlu görünüyorlardı.
Evliliklerinin üzerinden aylar, yıllar göz kamaştıran bir hızla arka arkaya serke dere suyu gibi aktı geçti. Dünya hızlı dönüyor, günler çabuk da geçiyordu?
Evliliklerinin üzerinden seneler geçmişti ama Gülü'nün daha bir çocuğu bile olmamıştı. Aile bireyleri bunu dert etse de Mehmet Güllüyü seviyor, çocuk olup olmamasını çok önemsemiyordu.
Eteğini toplamış, şalvarını dizinin üstüne kadar çekmişti. Tülbendi başından boynuna düşmüş, entarisinin düğmeleri çözülmüş, göğsü fistanın altından fırlamıştı.
O kendinden geçmiş çamaşırları tokaçlarken Mehmet'in üvey abisi Kamil Kır atıyla geldi. Güllü'yü bahçe de o halde görünce, içi gıcıklandı; Gülü'nün çamaşır yıkarken ki seksi hali Kamil'in aklını başından aldı. Acele atan indi, uçar gibi kendi odasına gidip pencereden üvey kardeşinin karısını odasına çağırdı.
Güllü ağabey dediği Kâmil'in evine her zaman girip çıkıyordu.
İşini bıraktı, üstünü başını topladı, başını örtü ve gitti.
Kamil Güllü gelir gelmez hiçbir şey demeden ona sarıldı, gözü kızarmış arenada matador kovalayan boğa gibi burnundan soluyordu. Güllünün direnmesi yalvarması para etmedi.
Kamil ona zorla sahip oldu.
Kimseye söylemesi için de ölümle tehdit etti.
Kamil'in tecavüzü, Güllünün yoksul fakat mutlu evliliği üzerine karabulut gibi çökmüştü.. Şalvarını toplayıp çamaşır yıkadığı yere geldiğinde beyninde fırtınalar kopuyor, yüreği kan ağlıyordu.
Ne yapacağına bir türlü karar veremedi. Önce yarasını yüreğine gömmek, eşine söylememek gerektiğini düşündü. Mehmet duyarsa olacakları biliyordu.
Lakin mutluluğu üzerine düşen kara bulut bir türlü dağılmıyordu. Kamil ne zaman yalnız yakalasa Güllüyü tehditle ona sahip olmaya devam etti.
Bu olay daha fazla gizli kalamazdı.
En sonunda dayanamadı Önce Mehmet'in öz, Kâmil'in üvey annesi Pembe'ye durumu anlattı.
Mehmet gelir gelmez onu yanına çağırdı!
Olup biteni önce annesi anlattı sonra da Güllü teyit etti.
Bir plan yaptılar!
Bir gün Güllü, Kâmil'i Nadas köyü kırsalına daha rahat ve uzun süre beraber olmak için davet etti! Güllü planı eksiksiz uyguladı kendi erken çıkıp Nadas köyü kırsalına gitti.
Kamil Yazıca köyüne saman almaya gidiyorum diye Kır Atına bindi, Nadas köyü kırsalına Güllü ile buluşmaya doludizgin koştu.
Mevsim kış sonu, ilkbahar başıydı. Yerde ki kar, yer yer erimiş, alca bulaca bir örtü doğaya renk katmıştı. Güllü taşların arasında Kâmil'i beklerken, Kır At'ın sırtında Kamil kırmızı görmüş bir boğa gibi göründü. Güllü'nün yüzünde sahte bir gülümseme, içinde alacağı intikamın ateşi vardı.
Kamil Attan indi, susuz kalmış bir boğanın göle abandığı gibi Güllü'ye sarıldı, alaca karın üzerinde, kuş tüyü yatakta sevişir gibi birlikte yuvarlandılar. Kamil şehvetten burnundan solurken, Mehmet ve yanındakiler ortaya çıktı, Kâmil'in başına kalın bir sopa ile vurdu ve onu bayılttı. Sonra sicimle elini arkasından bağlayıp yere yatırdılar.
Yüzünü, karla ovarak ayıltılar.
Önce olup biteni, kendisi hakkında verdikleri ölüm cezasını yüzüne açıkladılar.
Sanığın yalvarması, şeytana uyduğunu, pişmanlık duyduğunu söylemesi cezasını hafifletmeye yetmedi.
Güllü öfkesi geçene kadar Kâmil'e eline ne geçirdiyse vurarak intikamını aldı, öfkesini kinini hafifletmeye çalıştı.
Faili Meçhul Cinayetin Aydınlanması
Cinayeti planlayan Pembe sonrası için de bir senaryo yazmıştı. Kamil'in aile içi ölüm infazını faili meçhul listesine yazacak, jandarmaya yıllarca faili meçhul dosyası takip ettirecekti.
Karakol nöbetçisi onu karakol komutanının odasına aldığında, komutan, günlük işleri toparlamaya çalışıyor, mesaisini bitirmeye hazırlanıyordu
Duraksamadan söze başladı! "Üvey oğlum Kâmil sabah erkenden atına binip saman almak için Yazıca köyüne gitmişti, Atı başıboş geri geldi, Kamil dönmedi!
Başına kötü bir şey gelmiş olmasından çok korkuyorum" dedi sesi titreyerek.
Karakol komutanı Pembe'nin Romen olduğunu biliyordu.
Romenler yaşadıkları yöreyi avucunun içi gibi iyi bilir. Bu yüzden Komutan Pembe'ye "bölgeyi siz bizden iyi bilirsiniz, etrafı iyice araştırın sonra bana gelin. Kıbrısçık Küçük bir yer, Kâmil'i herkes tanır. Onun başına bir şey gelse siz benden önce duyar ve haber alırsınız. Telaşlanmadan bekleyin! Bir gelişme olursa gece gündüz demeden haber verin" diye gönderdi.
Ertesi gün daha kargalar yuvasından uçmadan, sabah güneşi perdeleri yırtmadan Pembe, karakol'un önündeydi.
Kamil, Nadas Köyü Kırsalı'nda kargasekmez mevkisinde işkence edilerek, silahla başından vurmuş ve öldürülmüştü
Karakol Komutanı önce Pembe'nin şikâyetini zapta geçirdi, sonra hazırladığı devriyeyi yanına alıp olay yerine gitti.
Komutan, Maktul'ün cesedi başına gitti, askere olay yerine toplanmış kalabalığın uzaklaştırılması emrini verdi.
Güllünün eşi, Kamil'in üvey kardeşi Mehmet de oradaydı.
Komutan Mehmet'in gömleğinde eksik düğmeyi görünce onu kalabalıktan ayırıp devriye aracına bindirerek gözaltına alıverdi.
Mehmet, ısrarla ve inatla üvey ağabeyi Kâmille aralarında hiçbir anlaşmazlık olmadığını, onu kimin öldürdüğünü bilmediğini, Kamil'in düşmanı olup olmadığını tekrarlayıp duruyordu.
Görevli ekip, Maktul Kamil ve sanık Mehmet'in evlerine gelindiğinde, tam bir cenaze evi hüznü ile yüz yüze kaldı.
Komutan, Mehmet'le birlikte Güllüyü de arabaya aldı, onları doğruca karakola götürdü.
Mehmet'i Nezarethaneye, Güllüyü karakol komutan odasına koyarak başına birer asker görevlendirdi.
Birbirleriyle konuşmasına kesinlikle müsaade edilmeyecekti
Fakat jandarma olmak demek çözümsüzlüğe çözüm üretmek demekti. Karakol komutanı bir teyp ayarladı, Nezarethanede ranzanın altına gizlice yerleştirdi. Pembe'yi Sabah erkenden gelmek üzere eve gönderirken, Güllü ve Mehmet'i nezarete attı.
Demli çaylar içilirken, Güllü ve Mehmet'in Emniyet odasındaki konuşmaları teypten suçu itiraf etmeye başladı.
Baktılar ki inkâr etmenin kimseye yararı yok! Olayı önce Güllü, sonra Pembe, ardından da Mehmet' in ince ayrıntısına kadar anlattı.
Faili meçhul olarak ihbar edilen olay çözüldü, taammüden adam öldürme suçu olarak adli kayıtlara geçti.
Yargılanmaları, Bolu Ağır Ceza Mahkemesinde yapıldı. 1974' yılında çıkan ve Rahşan Ecevit affı diye literatüre giren af yasası, iki gencin imdadına yetişti.
İki yıllık mahkûmiyetten sonra yeniden özgürlüğe merhaba deyip, kaldıkları yerden yaşama devam ettiler.
O, Kıbrscık mezarlığında ki, çam ağaçlarının koyu gölgesinde; nefsine yenik düşmenin, vicdan azabıyla ebedi uykusunun derinliğinde kaybolmuştu.
Faili meçhul cinayeti kısa süre içinde çözen Doruk, hem ilçe C. Savcısı hem de Bolu il Valisi tarafından takdirname ile taltif edildi. Bu onun aldığı ilk takdirnamesiydi. Aldığı takdirnamelere mektep çocukları gibi sevinmişti
Kayıt Tarihi:26 Mart 2020 Perşembe 11:25:52
GÜLLÜ-1 YAZISI'NA YORUM YAP
"Güllü-1" başlıklı yazı ile ilgili
28 Mart 2020 Cumartesi 20:55:34
Necati Kavlak tarafından 3/28/2020 9:03:30 PM zamanında düzenlenmiştir.
27 Mart 2020 Cuma 16:38:59
Merhaba Necati Kavşlak kalemdost komutanım, hoş öykülerinizin birisini daha okuma şansım oldu. İlkokul yıllarında 5. sınıf kitabımızda öykücülüğümüzün köşe taşlarından Ömer Seyfettin'in umutamadığım akıcı anlatım tarzıyla yazılmış öykülerinden doyumsuz tatlar alırdım. Sizin öyküleriniz de aynı hoşlukta öyküler. Ant öyküsü vardı, anımsarsınız. Son cümlesini okuyunca ne kadar üzülmüştüm. "Bir de duyduk ki, Mıstık ölmüş." Kaşağı öyküsü ve orta birde okuduğum Bomba adlı öyküsüde çok ilginç bir finalle bitiyordu. Bilirsiniz Ö. Seyfettin subay kökenli bir değerdi. Sizin de subay olmanızın güzel öykü yazmanızda bir yeri olsa gerek. İlginç yaşam öyküleriye karşılaşmışsınız. Elbette bu yaşanmışlıkları öyküleştirmek önemli.
Siz bu işi başarıp bizlere güzel öyküler sunuyorsunuz. var olun, engin algı gücünüzle binler yaşayın.
C. Aymatof'tan öykünüzün kurgusuna benzeyen bir öykü okumuştum. iki genç büyük aşk yaşayarak evlenir. yıllar geçer çocukları olmaz. kadın kaynıyla sevişir. Olayı duyan koca gelini öldüresiye döver. kadınlar gelinin üstüne kırk kova soğuk su dökerler . Güya gelin temizlenecek böylece. maalesef gelin ölür...
yeni öykülerinizde buluşmak dileğiyle şen ve esen kalın. selam ve saygımla...
Necati Kavlak 28 Mart 2020 Cumartesi 20:56:29
İbrahim Yılmaz Öğretmenim İyi Akşamlar!
Güllü'ye yazdığınız yoruma cevap vermekte geciktim
Engin hoşgörünüze sığınmak isterim.
Yorumlarınız o kadar içten ki bazen cevaplamakta
zorlandığımı ifade etmek isterim.
Doruk Bolu Kıbrısçık'ta ki anılara Güllü ile nokta koydu.
Bunda sonra Erzurum Kara Yazı Söylemez'den
Aras nehri kıyısından bir kaç anıyla çıkacak huzura.
Söylemez demişken, Şavşatlı Bestami Hocanın kulaklarını
Ne yazık ki soy adını hatırlamıyorum.
Bu gün çamaşır günü Necati Kavlak
Kaza Necati Kavlak