Okul Öncesi Eğitim – Ahmet Çevikaslan
1 Eylül 2011 21 Haziran 2016 Ahmet ÇevikaslanÇocuk - Okul
– Anne babası veya bakıcıları tarafından aşırı derecede korunarak ve kollanarak büyütülmüş, bu nedenle de duygusal olgunluğu ve kendine güveni zayıf kalmış çocuk, evinin dışında bir mekanda uzun süre kalmaya tahammül edemediği için okulda duramaz.
– Aile içinde, yapılandırılmış bir disiplin içinde büyütülmeyen, yani günlük yaşam disiplininin zayıf olduğu çocuklar, okuldaki kurallı ortama uyum sağlayamazlar ve kolay pes ederler.
– Zeka ve genel gelişim düzeyi yaşıtlarının gerisinde olan çocuklar; hem yeterli sosyal olgunluğa erişemedikleri için, hem de yuvadaki aktivitelere katılamadıkları için yetersizlik duyarlar.
– Kreş veya anaokulunda kendisini çok rahat hissedemeyen; öğretmeniyle ve diğer çocuklar arasında soğuk, çekingen, tedirgin kalan çocuklar sosyal kaygı nedeniyle aktivitelere rahat katılamazlar.
– Her çocuğun; kreşe ve anaokuluna başlama yaşı gelmeden önce; yaşı ölçüsünde kendi kendine yetebilme becerisi gelişmiş olmalıdır. Yaşıtları ile bir arada olmayı, onlarla iletişime girmeyi, yabancılarla çekinmeden ilişki kurabilmeyi, anneden (veya bakıcıdan) bağımsız kendi kendisini oyalamayı başarmalıdır.
– Çocuğun zihinsel, bedensel, duygusal ve sosyal gelişimi yaşıtları ile aynı düzeyde olmalıdır.
– Eğer anne, babalar; çocuklarının yeterince olgunlaşmadığını düşünüyorlarsa, çocuğun okula başlamasını belki bir yıl daha geciktirebilirler veya çocuklarının okula hazır olup olmadığını, çocuk psikiyatri uzmanları ya da rehberlik araştırma merkezlerinin yardımıyla öğrenebilirler.
– Çocuğunuzun anne babaya aşırı bağımlı olduğunu düşünüyorsanız, okul sezonu başlamadan önce çocuğunuzun bireyselleşmesini ve kendine güvenini destekleyici önlemler alın, onun özgürlük alanını genişletin, gerekirse de psikolojik destek almayı düşünün.
– Okula hazırlık döneminde; okul seçimi, kayıt, okul alışverişi gibi karar anlarına onu da katın, fikrini alın.
– Gideceği okulun; çocuğunuzun gereksinimlerine uygun olup olmadığını araştırın. Okulun fiziki koşullarının uygun olması; okul temposunun yorucu ve örseleyici olmaması da önemlidir.
– Okul yaşamının nasıl olacağı, okuldan nasıl yararlanabileceği konusunda; ulaşımdan beslenmeye, tuvaletlerinden, teneffüslerine dek, (telaşını arttırmamaya dikkat ederek) açıklayıcı bilgiler verin.
– Okulunu önceden ziyaret edebilirsiniz, hatta olanak varsa öğretmeni ile de tanışabilirsiniz. Öğretmenini seven ve sayan çocuk okulda bulunmayı da sever.
– Okula başladıktan sonraki ilk hafta heyecan içinde geçebilir. Çocuğunuza duygusal desteğinizi hissettirin, cesaret verin, ilk zorluklarında yardımcı olun.
– Kreş ve anaokuluna başlarken, güvenilen birisinin birkaç gün süreyle çocuğa eşlik etmesinde zarar yoktur ancak okula giden kişi geri planda kalmalı, kısa zamanda uzaklaşmaya çalışmalı, çocuğun öğretmeni ve arkadaşları ile yüz yüze iletişime girmesine fırsat verilmelidir.
– Okula gitmek istemeyen çocuk karşısında herkesin kararlı durduğunu görmelidir ancak kararlılık çocukla inatlaşma mücadelesine dönüşmemelidir. Ölçüsüz inatlaşma çocuğun motivasyonunu daha da bozar. Unutmayın, çocuğunuz, normal koşullarda, kreş ve anaokulu dahil ortalama 12-15 yıl okula gidecek. Kötü başlarsanız kötü sürer. Okula ısınamadan yıllarca gönülsüz giden çocukların sayısı ülkemizde hiç de az değil.
– Okula gitme konusunda direnç iki haftadan fazla sürerse; çocuk, aktivitelere katılmıyorsa, hatta daha ileri davranış sorunları ortaya çıkmaya başlamışsa mutlaka profesyonel uzman yardımı alınmalıdır.