Bilimsel Bilim, Allahu Teâlâ’yı niçin “sebep” ve “fail” ve “açıklama” olarak kabul etmez, hatta reddeder!? (2) | Metabilgi – Metabilim – İslâmî B/ilim Çalışmaları
19 Ocak 2015 Genelakıl ve din, akıl ve inanç, ateizm, ayhan küflüoğlu, bedi'üzzaman, bilim, bilim felsefesi, bilim ve din, bilimsellik felsefesi, determinizm, epistemoloji, felsefe, islam ve bilim, islami bilim, mantık, materyalizm, medreset-üz zehra, medresetüz zehra, metabilgi, metabilim, natüralizm, ontoloji, risale-i nur, risalei nur, said nursi, teoloji, vahiy ve akılAyhan KÜFLÜOĞLU
Bu bilime “İslâmî” sıfatını eklememiz; maksadımızı ifade edecek daha iyi bir kelime bulamamamızdan kaynaklanıyor! Başındaki “İslâm” sıfatı; bu yeni Bilim’in, gözlem ve ifadelerinde ve bunun teknolojiye uyarlanmasında İslâmî hassasiyetlerle hareket edeceğini, etmeye çalışacağını söylemektedir. Kendi B/İlim Kriterlerini de, Bilimsel Bilim’den almadığını; çünkü bu metodların (hatta kâmilen çok daha iyisinin); 1800’lü yıllarda doğan Bilimsel Bilim’den (science) çok daha önceki yüzyıllarda zaten varolup, uygulandığını; bizim de geçmişin bu silinmiş izlerini takip edeceğimizi imâ etmektedir.
Ayrıca İslâmiyet’i; diğer din ve inançlarla “İbrahimî Dinler, İlâhî Dinler veya Tek Tanrılı Dinler” gibi (güya) ortak paydalar altında eşitlemeye çalışmadığımızı, yani dinimizi “dinlerden bir din” gibi göstermeye çalışmadığımızı; dolayısıyle bu olmayan geçitlerden geçerek, diğer din / inançlarla bir diyalog kurmamızın mümkün olmadığını ihsas etmektedir! Zaten diğer dinlerin müntesipleriyle diyaloğa girmek için, inandıkları din üzerinden ortak bir zemin inşasının şart olmadığını da bilenlerdeniz! Yani birbirimizle iletişim kurmak için zaten bir sürü siyasî, ekonomik, kültürel, tarihî nedenlerimiz ve bunun için ortak iletişim kanallarımız var ama “inançlarda ortak noktalar kurmak, yoksa da inşa etmek” bunlardan biri değil! Çünkü bizim dinimiz hak, onlarınki batıl!
O hâlde dinimizle, diğer dinler arasında ortak nokta arayış ve te’sisi yerine; içimizde güya “diyalog” adı altında, “benim dinime gel” gibi ikinci bir niyet saklamadan; yani içimiz dışımız bir, “emin bir müslüman” olarak; tüm samimîyet ve içtenliğimizle dinimizin hak din olduğunun yaşayış ve sözlerimizle ilân ve ispatı, birinci ve sonuncu önceliğimizdir! Elhasıl mevcut Ateist Bilim ve diğer modern anlayışlardan 180 derece farklı ve ayrı bir amaç ve metodun ürünü olacağını anlatmak sadedinde, bu bilime “İslâmî Bilim” dedik.
İslâmî Bilim yerine, “Teist” veya “Deist Bilim” veya “Tevhidî Bilim” de diyebilirdik ama bu yanlış olurdu. Çünkü biz sadece “kâinatın bir yaratıcı ve mimarı var” veya hıristiyan veya eski putperestlerin de kabul edip, üzerinde anlaştığı (yerden kopuk, mücerred) “Lâ İlâhe illâllah”ı söylemekle yetinmiyor; daha ilerisini de söylüyor ve bunun sonuçlarına da bir “müslüman” olarak “teslim” oluyoruz! Çünkü Peygamberimiz, Rabbimiz’in tek olmasından başka; diğer isim – sıfatlarını ve bunun muktazî ve sonuçlarını da bize bildirmiş. Nasıl iman ve itâat edileceğini de göstermiş. (Evet “iman etmek” başkadır, “inkâr etmemek” daha başkadır; aynı şekilde “kabul etmemek” ayrıdır, “reddetmek” çok daha ayrıdır.)
Evet Kur’ân-ı Kerîm’deki âyetlerin de ifade ettiği gibi; cahiliye asrında yaşamış ve şimdiki hıristiyan ve yahudiler, hatta o asırdaki putperest ve müşrikler de tek Allah’a, yer – göğü yaratan tek bir İlâh’a inanıyorlardı! O gün de, bugün de problem “Muhammedun Resulûllah”a iman, dolayısıyle O’nun anlattığı gerçek Allah’a iman da kilitleniyor! Yani onlar ve şimdiki “teist, deist veya agnostikler veya hıristiyan ve yahudiler” de; Peygamberimiz’in peygamberliğine ve O’nun haber verdiği gerçek Allah’a iman etmiyorlar. Taş veya zihinlerinde yonttukları vehmî ve zannî bir tanrıya, bir isme inanıyor ve tapıyorlar! Peygamberimiz’in haber verdiği, gerçek özellik ve sıfatlarıyla Allah’ı kabul etmeyip; üstelik reddedip, inkâr ediyorlar!
Yani “Muhammedun Resulûllah”a iman olmadan; “Allah’a iman” da mümkün değil! Peygamberimiz’in, yani son ve bozulmamış vahyin taşıyıcısı olan Hz. Muhammed (S.Â.V.) Efendimiz’in rehberliği olmadan da “kâinatın bir İlâhı, bir yaratıcısı olduğu”na “inanırsın” belki ama bu El Esma-ül Hüsnâ’sıyla gerçek Allah’a “iman” ol(a)maz! Kafanda yonttuğun bir ilâha iman olur!
Elhasıl geçmeyi zaruret olarak görüp, geçmekte geç bile kalındığını düşündüğümüz Bilim anlayışının başına “İslâmî” sıfatı eklemekle; böylece sadece mücerred bir “Lâ İlâhe illâllah”ı söylemekten çok daha fazlası olduğunu; bu yeni Bilim’in, El Esma-ül Hüsnâ’sıyla Muhammed Efendimiz’in (S.Â.V.) anlattığı Rabbimiz’in fiil / faâliyet, eserlerini inceleyip, gözleyeceğini ve ölçüp, sınıflandıracağını ifade ediyor. Yani Kur’ân Kitabındaki âyetleri okurken “euzü-besmele”yle başlamak gibi; Kâinat Kitabındaki ayetleri de “euzü-besmele”yle okumaya başlayacağımızı; herşeye O’nun ismi ve adı ve helâl dairesindeki izniyle bakacağımızı ifade ediyor. Zaten İslâmî Bilim’in, kâinatı incelemekten en birinci maksadı: Rabbimiz’i, Peygamberimiz’i; yani hak din İslâmiyet’i, tanıtmak ve sevdirmek; yani tebliğ etmek! Yani biz hak – batıl tüm din ve inanışlara eşit ve uzak mesafede değiliz; İslâmiyet’e taraftarız ve hak olduğunu iddia ediyoruz; çünkü müslümanız elhamdulillâh! Ve bu hakkaniyeti görmeyenlere de “İslâmî Bilim”le göstermeye çalışıyoruz!…
Soru şu: “Bilimsel Bilim’in felsefesini, varlık ve bilgi anlayışını (ontoloji ve epistomolojisini) ve buradan kaynaklanan metafizik inanç ve hurafelerini kabul etmiyorsun ama ‘bilimselliği’ne, yani eşyayı incelerken kullandığı Bilimsel Yöntem ve Kriterlerine niye karşısın? Bilim’in ateist – materyalist felsefesini ve diğer yanlış ve eksiklerini alma tamam ama Bilimsel Yöntemini al!”
Cevap: Amerika’ya tekrar keşfetmeye gerek yok; Bilim’in şu ana kadar elde ettiği gözlem – deney – ölçüm data / sonuçlarını ve bunun teknolojiye uyarlanmasını alırız, fakat Bilimsellik Kriterleri ve Bilimsel Yöntemlerine ihtiyacımız yok, almayız. Çünkü eksik ve yanlışları var; çünkü bu Bilimsel Yöntem ve Kriterleri de, batıl felsefe ve paradigmalarının bir sonucu.
Atom bombası ve diğer çeşit bombaların keşif ve kullanımı ve bunun sonucunda 2 Dünya Savaşlarında ölen insan sayısının, tüm dünya tarihindeki savaşlarda ölen insan sayısından çok daha fazla olması; diğer yandan sömürgeci ve ırkçı–milliyetçi anlayış ve politikalara bırakın engel olmak, (Darwin Teorisi gibi teorileriyle) meşruiyet / onay mekanizması sağlaması; yani dünyadaki savaş–çatışmaları “doğal ayıklanma / elenme ve adaptasyon” süreciymiş gibi gösterip, doğallaştırması ve normâlize etmesi gibi insan nesli ve ahlâki değerlerine verdiği zarardan sarfı nazar, belki 50 yıl sonra; “küresel ısınma, ozondaki delik, içilebilir su kaynaklarının azalması, toprağın ölmesi” gibi, gittikçe telâfisi imkânsızlâşan ekolojik zarar ve felaketlerin sayısı – alanı ve şiddeti arttıkça, yani Dünya ve yaşam formları tükendikçe, Bilimsel Bilim’in insanlığa (ve diğer türlere) zararının, faydasından kat be kat fazla olduğu daha bir netleşecek!…
Yani ileride başka gezegenlere taşınmak zorunda kalınıpta, örneğin Mars’a taşınacak kadar Bilim – Teknoloji gelişirse, bunun için Bilim’e minnettar olmak yerine; dünyamızı niye yaşanmaz hâle getirdiğini, ayrıca buna niçin seyirci kaldığını düşünmek çok daha sağlıklı olur! Mes’elâ; üretim – tüketim çarklarının durmaksızın dönmesiyle çalışabilen “kapitalizm” yerine; dünyayı üretim ve tüketim çöplüğüne dönüştürmeyecek ve tüketmeyecek, insanı her gün 10 – 12 saat çalışma mecburiyetinde bırakmayacak başka ekonomi alternatiflerini niye araştırmadığını veya üretmediğini veya sakladığını sormak çok daha yerinde olur!…
Çamaşır–bulaşık için 10 çeşit kimyasal; yoğurt–çikolata bozulmasın diye 20 çeşit katkı maddesi; meyve kurtlanmayıp, iri olsun ve çabuk büyüsün diye 50 çeşit tarım ilâcı / hormon kullanan; hareket edemeyeceği kadar daracık mekânlara sıkıştırıp, hiç güneş yüzü göstermeden, sun’î ve ilâçlı yemlerle beslediği zavallı tavuk, inek gibi hayvanları iliğine kadar sömüren!… Mide çeperi biraz daha yağ bağlasın diye televizyonu uzaktan kumandayla kontrol eden günümüz insanına, bütün bunlar bugün için mecburî ve normâl gelebilir ve ilerleme olarak görülebilir! Bütün bunlara mecbur olup olmadığımız ayrı konu; mecbur olduklarımız için de, “bizi kim ve niçin bu zorunlu duruma düşürdü?”, ayrıca araştırılması gereken bir soru!
Böyle giderse yakın bir gelecekte “otomobil kullanmak” gibi nisbeten zararsız ve mecburî ve normâl görünen fiiller bile, “uzun zaman – mekâna yayılmış cinayet” kategorisinde suç olarak kabul edilecektir. [Ümit ŞİMŞEK abinin tespitiyle konunun bir de şu yönü var: “Otomobil bize zaman – emek kazandırıyor gibi gözüküyor ama o otomobili almak için harcamış olduğumuz zaman – emekle (ben bir de buna, arabanın bakım – onarım – servisinde harcanan zaman – emeği ekliyorum) bir karşılaştırma yaptık mı?!”]
“Eğer bunlar suçsa, bunun sebebi Bilim değil, Bilim’in yanlış kullanımı” iddiası da geçersiz. Çünkü Bilim zaten insan ve içinde yaşadığı dünya ve diğer canlıların ortak menfaat ve saadeti için kurulmamış; şu ânda da böyle bir amacı yok! Zaten ateist ve materyalist, natüralist ve determinist olan ve hiçbir şeyi kutsal kabul etmeyen, hatta gerçek kutsalları bile insan ürünü olarak gören Bilim’den; insana yaptırımı olan, yani insanın kendisini “isteyerek veya istemeyerek uymak zorunda hissedeceği” ahlâk kaideleri ve manevî polisler çıkartmasını bekleyemezsiniz! Günümüzde durum nasıl bilmiyorum ama; teflon, internet, cep telefonu, bilgisayar vs. gibi hayatımızda olan teknolojik aletlerin çoğu “savunma ve savaş”(!) amacıyla yapılan araştırmaların sonucu veya yan ürünüdür! Asker veya devletten, bilmem kaç yıl sonra halkın arzına sunulmuştur ve sunuluyor…
Kapitalizm’in bir açıdan sebebi, başka açıdan sonucu olan Bilimsel Bilim’in, şimdiki ve gelecekteki insanoğlu ve diğer canlı – cansızlara olası kâr – zararını hesapladığını, ona göre hareket ettiğini düşünmek, buna göre ahlâkî ve uzun vadeli kıstaslarla kendini sınırlandırdığını zannetmek, saflık derecesinde aşırı iyimserlik gibi gözüküyor. Büyük bilimsel çalışma ve Ar&Ge’lerin sadece zengin devlet ve şirketler eliyle yapılabildiği ve bunun en birinci nedenlerinden birisi; “kâr, kuvvet, savunma, savaş”, yani “iktidar ve menfaat” olduğu düşünülürse; böyle bir amaç ve insan tipinin ürünü ve aleti olan Bilimsel Bilim’in bir an önce terkedilip; artık Kâinat Kitabındaki Âyetlerin bir ân önce doğru telâffuz edilmesi ve tercüme ve anlamlarının doğru yapılması, yani İslâmî Bilim’e geçilmesi zarureti daha bir anlaşılır!…
Dünyadan bugün silinmiş bazı yaşam türleri gibi; meselâ bir nükleer savaş veya kaza sonucu insanlığın çoğu veya tamamı yeryüzünden silinirse; bunun faturası da, freni olmayan Bilimsel Bilim’e ve onun otokontrolsüz (veya iktidar – menfaat – kâr kontrolünde) ve denetimsiz teknolojik ilerlemelerine kesilmeli! Evet teknoloji insanlığın asgarî bir kesiminin hayatını kolaylaştırıyor ve kısa vadede faydalı ama bunun ekoloji ve diğer tür ve gelecek nesillere (biyosfer, atmosfer vs.) toplam mâliyeti henüz hesaplanmış değil. Kâr–zarar hesabı şimdi bile yapılsa, zarar hanesinin çok kabarık, hatta faydasını geçtiği görülecektir! Mes’elâ sadece dinamit ve bombanın (buna atom ve kimyasal silâhlar da dahil) keşfiyle, son 150 -200 yılda, Bomba Felsefesinin suçlu suçsuz ayrımı yapmayan toplu katliâmlarıyla ölen insan sayısı, dünya tarihinde o güne kadar olan savaşlarda ölen insan sayısından çok daha fazla!
İslâmî Bilim ise, insanlığın ve diğer canlı – cansızların ekserisine olan fayda ve saadeti kabul eder. Eskiden insan 3 – 5 şeye muhtaç ve bununla hayatını idame edebilirken; şimdiki Bilim 100 tane yeni sun’î ihtiyaç veya sun’î zorunluluklar doğuruyor! İnsanın bunları elde etmeye ve her gün artan yeni ürünlere yetişmeye, emek ve zamanı yetmediği için; aslında mevcut Bilim (ve sebep – sonucu olan medeniyet, kapitalizm, kültür) insanlığın ekserisini zenginleştirmiyor ve hayatını kolaylaştırmıyor ve zaman – emekten tasarrruf sağlamıyor; aksine insanları fakirleştiriyor, yaşamı zorlaştırıyor, zaman – emeğinden çalıyor; öyle ki ailenin kadın erkek, çoluk çocuk tüm fertlerini, yılın neredeyse tamamında sabahtan akşama kadar çalışmak zorunda bırakıyor! (Ufacık bebekler bile sabah erkenden kreş mesaisine gidiyor!)
Gelelim sorudaki “Bilim’in gözlem – deney – ölçme” yöntemlerini al” problemli ifade biçimine. Bu yöntemler Bilimsel Bilim’in malı değil ki ondan alayım; o icad etmiş değil ki ondan talep edeyim; patenti ona ait değil ki ondan izin alayım! Yani “gözlem – deney – ölçme” Bilimsel Bilim’in tekelinde değil! Bunları gökten vahiyle almış veya ilk defa kendisi bulmuş, keşfetmişte değil! Bu yöntemler ilk insandan beri var ve kullanılıyordu. Belki bu “gözlem – deney – ölçme”yi ellerini ateşe sokmak gibi basit yöntemlerle yapıyorlardı ama vardı. Hatta Kur’ân’da, Kabil bile cenazeyi nasıl defnedeceğini kargayı gözleyerek öğreniyor! Fakat Bilimsel Bilim bunu öyle lânse ediyor ki; sanki kendisinden önce gözlem – deney – ölçme yapan insan, toplum ve medeniyet yokmuş; sanki bu yöntemleri kendisi keşfedip, icad etmiş! Yani sanki bunların patenti sadece kendisinde olup; “bilimsellikten vazgeçen, bu gözlem – deney – ölçüm yöntemlerinden de vazgeçmek zorundaymış” ilüzyonu uyandırıyor! Bu yöntemler Bilim’in tekelinde değil ve keşfedip, icad eden de kendisi değil ki; onu taklid edip, bu yöntemleri ondan alayım! Kendisinden önce yaşamış Mısır, Hint, Çin, Mezopotamya Medeniyetleri ve özellikle İslâm Medeniyeti; bu yöntemlerin değişik şekil ve yoğunluklarda kullanıldığı medeniyetlerdendir. Yoksa Batı Medeniyeti ve buradan doğan Bilimsel Bilim, köksüz bir biçimde gökten zembille inmiş değil!
Bilimsel Bilim’e alternatif olduğunu ve onun yanlış – eksiklerine düşmeyerek, ondan daha geniş ve derin ve zengin bir okuma biçimi olduğunu göstermeye çalıştığımız İslâmî Bilim; mevcut Bilim’in gözlem – deney – ölçme verilerinin yanlış olduğunu da iddia etmiyor ve bu dataları da kullanır, doğru kimin elinden gelirse gelsin zaten kabul etmek gerek. İnsanlığın mevcut çalışma ve birikimlerini reddedip, silbaştan yeniden başlamanın mantığı yok. Fakat daha önceki yazılarımızda da belirttiğimiz gibi: Bir ifadenin “bilimsel olmaması” ayrı şey, “doğru olmaması” ayrı şeydir; çünkü ‘bilim’, ‘bilgi’ye eşit değildir; olsa olsa ve sadece kâinatta mevcut bilgi’nin 5 duyuya daraltılmış ve saptırılmış bir hâlidir! Yani ‘bilgi’ (data – information – knowledge) ile ‘bilim’ (science) aynı şeyler değil.
Sonuç olarak: İslâmî Bilim’i, mevcut Bilim’in bir sonucu veya bir uzantı ve sonraki aşama ve evrimi olarak anlaşılmasına sebep olacak şekilde davranmak; yani mevcut Bilim’i, İslâmî Bilim’le revize etmek doğru değil. Doğru olmamasının bir sebebi de: İslâmî Bilim’in, şu ânki Bilim’den 180 derecelik bir kırılma ve kopuşu ifade etmesidir. Yani Bilim’in ateist – materyalist felsefe ve buradan kaynaklanan Bilimsel Yöntemiyle birlikte; kavram – anlam haritaları ve isimlendirme – sınıflandırmalarının belki % 95’inin değişmesi gerekiyor, gerekecek.
Bizler, Bilimsel Yayın ve ifadelerde Rabbimiz’in isminin sansür edilmesine karşıyız! O’na atıf yapmaktan çekinen veya O’ndan bahsetmekten utanan biliminsanları istemiyoruz! Kâinattaki faâliyetlerde, asıl sebep ve fail olan Rabbimiz’i görmeyen Bilimsel İfadelerden bıktık!
← Bilimsel Bilim, Allahu Teâlâ’yı niçin “sebep” ve “fail” ve “açıklama” olarak kabul etmez, hatta reddeder!? (1) Bilimsel Bilim, yani Büyüklere Sihirli Masallar, yani Öğrenilmiş Cehalet! (1) →