İsrâ ve Mîrâc Mûcizesi -2-
Mı’râcta Cenab-ı Hakk, sevgili Peygamberine sas nice âlemler gösterdi. Kuluna vahyedeceğini vâsıtasız vahyetti. Bu makamda Peygamber (s.a.s.)'e sayısız nimetler verildi. Bunlardan üç tanesi şunlardır.(115)
1) Namaz ibadeti beş vakte çıkarılıb iki rekat olarak ve vakitli olarak bir gece ve gündüz normal yerlerde, anormal yerlerde ise 24 saatte beş vakit namaz farz kılındı.(116)
b) Mîrâc Mûcizesine Karşı Müşriklerin Tutumu:
Peygaber Efendimiz sas, isra ve mîrâcda gördüklerini ertesi sabah anlattı. Mü'minlerin çoğunluğu Rasûlullah (s.a.s.)'i tasdik ve tebrik ettiler, bazı zayıf olanlar ise inkara giderek dinden çıktılar, Müşrikler ise inkâr ettiler. Bir gecede dünyayı gezib sonra Kudüs'e gidip gelmek imkânsız bir şey, dediler. İçlerinde Kudüs'e gitmiş ve Mescid-i Aksâ'yı görmüş olanlar vardı.
Mescid-i Aksânın kaç kapısı var? Şurası nasıl, burasında ne var? diye Rasûlullah (s.a.s.)'i soru yağmuruna tuttular.(117)
Peygamberimiz sas bu konuyu daha sonra şöyle anlatmıştır:
Bu durumda ne yapacaklarını şaşıran müşrikler Ebû Bekir'e ra koştular. Muhammed sas dün dünyayı gezmiş sonra gece Kudüs'e gidip geldiğini, göklere çıktığını... söylüyor. Buna da mı inanacaksın, dediler. Ebû Bekir ra, hiç tereddüt göstermeden:
"Bunu O söylemişse inandım gitti. Ben O'nu bundan daha önemli olan konularda tasdik ediyorum. Akşam- sabah göklerden vahiy geldiğini söylüyor, buna inanıyorum..." dedi. Bu yüzden Ebû Bekir'e ra "Sıddîk" denildi.
Ehli- sünnet bilginlerinin çoğunluğuna göre, İsrâ ve Mîrâc aynı gecede; Rasûlullah (s.a.s.) 'in rûh ve vücuduyla birlikte uyanık hâlde iken olmuştur. İsrâ ile Mîrâcın ayrı gecelerde olduğunu, rüyâ hâlinde ve rûhâni olarak vuku bulduğunu kabûl eden bilginler de vardır; fakat bunların sayısı azdır(119), görüşleri şazdır. Bu tür tevillere gidenlerde ehli sünnet olmaktan zaten çıkmıştır. İsrâ ayetle sabit olduğu gibi Mi’râcta ayetle sabittir. Her iki ayettede de abdehü ile ifade edilmiştirki arap lisanında abd kelimesi ruh ve cesedin beraber olduğu şeye verilen isimdir. Ehli sünnet olduğunu söyleyip şaz görüşlere sapanlara itibar edilmemiş ve Sahabe ra dan bu güne kadar İsrâ ve Mi’râcın recebin 27 gecesi bir defa hicretten önce gerçekleştiği konusu itikadi mütevâtir olmuştur. Aksini iddiaya kalkan bu yoldan saf dışı olmuş, sürüden ayrılıncada şeytana yem olmuştur. Zamanımızda dahi İsrâ ve Mi’râc mucize özelliğini devam ettirmekte ve hersene bu tarih gelince nice gemiler denizde batarak boğulmaktalar. Allah cc kalbimizi iman üzere sabit eylesin.
c) Gâbe Gavseyde Konulan Hükümler
Kur'ân-ı Kerîm'de, Mi’râc'ın en yüksek hâli anlatılırken:
Bu âyetlerden Rasûlullah (s.a.s.)'e, Mi’râc'ta pek çok esrâr ve maârifin bildirildiği anlaşılmaktadır.
Baştan sona Mi’râc ve Mi’râc'ta teşri kılınan hükümlerin anlatıldığı el-İsrâ Sûresi'nin 80'inci âyetinde Peygamber (s.a.s.)'e: "Rabbim, beni şerefli bir girişle (Medine'ye) koy, sâlim bir çıkışla da (Mekke'den) çıkar" diye dua etmesi emredilerek yakında hicretine izin verileceğini; 81 'inci âyetinde ise:
"De ki: Hakk geldi, bâtıl yok olup gitti, esâsen bâtıl yok olmağa mahkûmdur" buyurularak çok yakında İslâm'ın küfre ğalebe çalacağına, neticede Mekke'nin Rasûlullah (s.a.s.) tarafından fethedilip Kâbe'nin putlardan temizleneceğine işâret olunmuştur. Yine aynı sûrenin 23-29'uncu âyetlerinde dinin temelini teşkil eden hükümler yer almıştır. Bu âyetlerin anlamları şöyledir:
7) Hukuki bir sebep olmadıkça cana kıymayın,
11) Hakkında bilginiz olmayan şeyin peşine düşmeyin. Bilmediğinize biliyorum, duymadığınıza duydum ve görmediğineize gördüm demeyin,
Muhterem okuyuclarım bu yazımızdan itibaren Rasulüllah sas bu gece, İsrâ yolcuğunda gördüklerinde bahsedeceğiz inşallah
Bu iki vakit namazdan başka, "Müzzemmil Sûresi"nin ilk âyetleri ile "gece namazı" farz kılınmıştı.
Müslümanlar geceleri ayakları şişinceye kadar namaz kılıyorlardı. Gece namazı bir sene kadar farz olarak devâm ettikten sonra, aynı sûre'nin son âyeti (Müzzemmil Sûresi, 20) ile farziyeti kaldırıldı, nâfile (tatavvu) namaz oldu. Mîrâc'da farz kılınan 5 vakit namaz ile bütün bu namazlar kaldırıldı. Ancak, Hz. Peygamber (s.a.s.)'e hâs, ona âit olmak üzere gece namazının farziyeti devâm etti. (Bkz. İsrâ Sûresi, 79; Tecrid Tercemesi, 2/231-232, Hadis No: 227'nin açıklaması; Tahir Olgun, İbâdet Târihi, 28-38, İst., 1946)