ŞİMDİ GEZELİM: Esaslı bir kinesiofobi krizi için mutlaka gitmeniz gereken 7 şehir + 7 zaman
Kinesiofobi, az sayıda insanda görülen "hareket korkusu"dur. Bu fobiden muzdarip kimsenin aklına hareket etme düşüncesi geldiği an hareket etmekten zarar göreceği düşüncesiyle derin bir korku başlar.
Dünyamızda öyle yerler var ki en sağlam olanımızda bile kinesiofobi krizine yol açabilir: hareket edersem başıma kimbilir neler gelecek, neremi sakatlarım burada, bu kalabalıklar hangi organımı koparır cinsi düşüncelerin en fazla görülebileceği ortamları sizin için Şimdigezelim derledi.
Eğer esaslı bir kinesiofobi krizi geçirmek istiyorsanız, işte mutlaka gitmeniz gereken 7 şehir + 7 zaman.
7) Mongkok Mahallesi, Hong Kong. Yaz akşamları saat 20-24 arası
Hong Kong'un Mongkok mahallesini yukarıda görüyorsunuz. Kalabalık bir yer dememe gerek var mı? Türkiye'de ortalama olarak kilometrekare başına 73 kişi yaşıyor, Hong Kong'un Mongkok mahallesinde ise kilometrekare başına tam 130,000 kişi yaşıyor. Özellikle yaz akşamları yürüyüşe çıkan Mongkok'lular ve bölgeye alışverişe gelenlerle birlikte sokaklarda metrobüse binmişçesine bir kalabalık oluyor. Görmek için güzel ama yaşamak için zor bir yer. Herkes üstünüze üstünüze geldikçe en ufak bir hareket bile acı verecekmiş gibi geliyor. Ne dersiniz, kinesiofobi krizi için Mongkok iyi bir aday mı?
6) Phnom Penh, Kamboçya. Nehrin suyunun ters yöne akmaya başladığı gün.
Mekong ve Tonle Sap nehirleri Kamboçya için hayati öneme sahip.Yaklaşık dört milyon kişi bu iki nehirden geçiniyor. Mekong yağmurn mevsiminde Tonle Sap'a doğru akarken , kuru mevsimde ters akmaya başlıyor. Biz de türküsü bile var,olmayacak işleri anlatmak için " Fatsa'nın dereleri aksa yukarı " diye ya, işte aynen nehir yukarı akmaya başlıyor. Nehrin bu terse akmaya başladığı gün her yıl Kasım ayında Kamboçya'da büyük şenliklerle kutlanıyor. Bu şenliklerin en büyüğü başkent Phnom Penh'de. Şehrin nüfusu 1.2 milyondan 2.5 milyona vuruyor, hayat duruyor, şu şenlikleri başlıyor. Küçük bir şehre fazladan 1,300,000 kişi ekleyin. Bütün şehir hep beraber içsin, sabahlara kadar dans etsin, kafayı bulanlar birbirine girsin, sızıp kaldırımda uyuyanlar oteller dolu olduğu için kaldırımda yatanlarla aynı sayıda olsun ve siz bu kalabalıktan korkmayın. Olmaz. Kinesiofobiniz olacaksa burada olur.
5) Singapur, Orchard rd. Haftasonu akşamüstü .
Singapur alışveriş çılgınlığının zirve yaptığı yerlerden. Ülkenin milli sporunun alışveriş olduğunu savunanlar var. Singapurlular kendilerinden beklentileri boşa çıkarmayıp haftasonları alışveriş merkezlerine hucüm ediyorlar. Özellikle AVM'lerin caddenin iki yanına pıtrak gibi sıralandığı Orchard road tam kinesiofobik bir yer. Yukarıdaki fotoğrafı hafta içi çektim, haftasonu kalabalıktan kaçmaktan kameramı çıkaracak vaktim olmadı.
4) Hindistan. Herhangi bir tren istasyonunda yer kapmak için koşan kalabalığın önü her zaman.
Kural 1: Bir Hintliyle yetişmek için koşturduğu tren arasında durmak iyi değildir.
Kural 2: İki Hintliyle yetişmek için koşturdukları tren arasında durmak tehlikelidir.
Kural 3: Üç Hintliyle yetişmek için koşturdukları tren arasında durmak %99 sakatlanmayla son bulan talihsiz bir durumdur.
Kural 4: Dört Hintlinin önünde durmak=100% sakatlanma ve üstüne kinesiofobi .
Anladınız. Hindistan'da tren istasyonlarında kalabalığı gördüğümüz an en kötüsünü düşünüp tedbirimizi alıyoruz. Yoksa kinesiofobik olup çıkıyoruz.
3) Ho Chi Minh (Saygon), Vietnam. Tet (Vietnam yeni yılı öncesi) pazar alışverişleri sırası.
Vietnam'ın önemli kenti Saygon "dünya motorsiklet başkenti" olarak tanınıyor. Şehrin nüfusu çevre illerden günlük gelenlerle birlikte 8 milyona çıkıyor ve bunların yaklaşık 6 milyonu motorsiklet kullanıyor. Sağdan soldan tepeden aşağdaın her yerden motor fırlıyor. Bir şekilde size çarpmamayı beceriyorlar. Karşıdan karşıya geçmek isteyip bu işi beceremeyen yüzlerce batılı otel kaldırımlarında mahsur kalıp melul gözlerle geçenlere bakıyorlar. Bunun bir üst sürümü ise Vietnamlıların çok önem verdikleri Vietnam Yeni Yılı ( Tet ) sırasında oluyor: alışveriş etmek için bütün bir şehrin motorları aynı anda sokağa çıkıyor. Ya eğlenmeyi öğrenin ya da kinesiofobinizden zevk almayı.
2) Madagaskar, Antananarivo minibüs istasyonu. Sabah saatleri.
"Küçük gördün de Karamürsel sepeti mi zannettin?" lafı Madagaskar'ın başkenti için söylenmiş olabilir mi acaba? Bu küçük ama çok tepeli ve beladan uzak durmak için çaba gerektiren yorucu şehirden uzaklaşması başlı başına kinesiofobik bir olay.
Şehrin güneye giden minibüslerin kalktığı terminale beni götüren taksi, terminalden bir kaç kilometre ötede durdu. Şoför el kol hareketleriyle ücreti şimdi istediğini anlattı. Ben ona inince öderim dediysem de bir kaç tekrardan sonra sıkılıp ücreti ödedim. Sonra terminale doğru yolumuza devam ettik. Vee terminal girişinde arabanın üzerine saldırıp kapıları zorla açmaya çalışan ve arabanın tepesine ve kapısına güm güm vuran bir topluluk tarafından karşılandık. Taksinin etrafı sanırsınız ki maç girişi millet toplandı her kafadan bir ses çıkıyor. Noooluyoruz? derken olay aydınlandı. Bunlar hanutçu, en fazla komisyon aldıkları minibüse beni bindirmek istiyorlar. Güzel kardeşlerim bunu yirminiz birden arabanın tepesine vurmadan ve beni kinesiofobi bir krize zorlamadan önce yapamazmıydınız? Sürprizi bozdum sanırım ama terminale siz de gidin, eminim sizi de krize sokmak için ellerinde geleni yapacaklardır.
1) Tokyo, Japonya. Sabah 7-9, akşam 17-19 arası Yamanote tren hattı.
Tokyo'nun merkezinde 14 milyon, dış mahallelerle beraber 38 milyon kişi yaşıyor. Kinesiofobik olmayı garantilemek için işe gidiş-geliş saatlerinde Tokyo merkezine hizmet veren Yamanote hattı üzerinde herhangi bir tren binmeniz yeterli. Ve evet sizi trene sığdırmak için beyaz eldivenli görevliler canla başla oranızı buranızı trene doğru sıkıştırıyor. Sonuç : kesin kinesiofobi.