STUDIO-X ISTANBUL - Anne ben beton dökmeye gidiyorum
Antonio bu fotoğraflarda hızla değişen mekanların karakteristik özelliklerinin izini sürüyor. Distopik bir görünüm, mekanların kullanım şekilleri veya alanların mikrokozmosuna doğru minör bir yolculuk olarak da tanımlanabilir bu çalışma.
Antonio’nun sergideki bir diğer işi ise büyük bir teneke enstalasyon. Tenekenin periferide kullanım değeri büyük. Yok olmuyor, hep dönüşüyor, başka bir hayatla tekrar şehirde, binada, sokakta yerini buluyor. Teneke enstalasyonun var olma nedeni tam da bu süreklilik olgusu.
Çocukluğumuzun geçtiği pek çok yerin bugün artık olmayışı, çoğumuzun doğduğu evi bile bulamayacak olması, değiştirilen mekan sebebiyle kaybolan hatıraların yarattığı duygusal travma bize şunu fısıldıyor: Her şey yok olacak.
Caddeler, sokaklar ve evler insanlara kesintisiz kazanç sağlayacak yeni imkanlar yaratmak için sürekli yıkım, sürekli yeniden inşa ile kılık değiştiriyorlar. Bu mekansal yıkım taşınmayı ve göçü süreklileştiriyor, toplumsal belleği siliyor. Bu saldırı otoriter iktidarı güçlendirirken, insanlar tarihsel mekanları ve kişisel hatıraları olmayan ‘yeni’ alanlara sıkışıyorlar.
Serginin diğer sanatçısı Extramücadele ise, Antonio Cosentino’nun fotoğraflarındaki semtlerde yaşayan çocuklar için 3 küre tasarlıyor. Bu mahallelerde binaların çoğu kaçak inşa edilmiş ve çocukların sokakta vakit geçireceği boş alan yok. Sıkışıklık büyük bir sorun. Kürelerin çelik ayaklar vasıtasıyla binaların üzerinde, havada durmasının sebebi işte bu sıkışıklık. Koridorlar ile birbirine bağlı bu 3 kürenin isimleri sırasıyla: Okuyan Kütüphane, Çoklu Tapınak ve Milli Zort.
1) Okuyan Kütüphane: En güzel kitapların en güzel paragraflarının bulunduğu küre şeklinde bir kütüphane. Kürenin dışarıya açılan hoparlörü sayesinde, her gün 5 farklı paragraf, günün 5 ezanının ardından sokağa, semt sakinlerine okunur.
“İnsan, bizim evren adını verdiğimiz bütünün, zaman ve mekanla sınırlı bir parçasıdır. Kendini, düşüncelerini ve hislerini, geri kalandan ayrıymışçasına deneyimler, bu bilincin bir tür optik hileye kanmasını andırır. Bu aldanma bizim için bir tür hapishaneye benzer, bizi kişisel arzularımızla, ve bize en yakın birkaç kişiye yönelik sevgiyle sınırlar. Bize düşen, şefkat dairemizi tüm canlı yaratıkları, ve tüm güzelliği içerisinde doğanın tamamını kucaklayacak şekilde genişleterek kendimizi bu hapishaneden kurtarmaktır.”
“Kötülük, hatalara, açık uçlara ve kaba tahminlere katlanamaz. Bu yüzden de bürokratik akılla akrabadır. İyilik tam tersine, şeylerin kusurlu, tamamlanmamış doğasını sever.”
[Kötülük Üzerine Bir Deneme]
2) Çoklu Tapınak: Tüm dinlerin ve tanrıların sembolleriyle dekore edilmiş, dinler hakkında yeterli bilginin bulunduğu ve Beatles’ın en güzel şarkılarının sürekli çaldığı küre formunda çoklu tapınak.
3) Milli Zort: Milli Zort isimli küre, belleğinde pek çok farklı osurma sesleri barındırır ve bu sesleri aynen camilerdeki gibi sokağa açık hoparlörüyle duyurabilir. Seçilen osurma sesi ile aynı anda o sese uygun renkte bir duman egzosttan dışarıya, mahalleye püskürtülür. Ayrıca Milli Zort’un içinde dünyanın tüm milli marşları dinlenebilir ve küçük balkonundan tam aşağıdaki Kanyon alışveriş merkezinin üzerine işenebilir.