Ömer Faruk Hüsmüllü - Çapulcu Manyak-26
Şehrin merkezine gelince durdum. Geniş bir meydan, etrafında sıralanmış lokantalar, mağazalar, bürolar ve bir köşeye sıkışmış küçük bir parkta oyun oynayan üç küçük çocuk. Büyükler mi? Tabii onlardan da çok var. Yürüyen, koşan, mağaza vitrinlerini seyreden, münakaşa eden hatta yumruklaşan büyükler... Sırtımdaki çuvalı yere indirdim. Ardımdaki bütün günahlar etrafımı sardı. Ortalık insan dolu ve herkes bana bakıyor. Kavga edenler bile benim yüzümden kavgalarını bıraktılar. Merak eden de var içlerinde acıyan da. Öyle ya belki “bu adam ne kadar çok günah işlemiş böyle” diye de düşünüyorlardır. Onlara bir sürpriz yapmaya karar veriyorum: Çuvalı ters çevirip boşaltıyorum. Günah, günah, günah... Her tarafta günah. İnsan topluluğu önce şaşırıyor, sonra paniğe kapılıp kaçmaya başlıyor ve tabii ne kadar günah varsa bunların hepsi de onların peşinden koşuyor. Kaçarken düşenler, düşenleri çiğneyenler, bir tarafları yanmış ya da kesilmiş gibi çığlık atanlar... Günahtan kaçıyorsunuz, günahtan korkuyorsunuz ama günah işlemekten de kendinizi alıkoyamıyorsunuz. Günahları attınız ve kaçtınız; kurtuldunuz mu? Bence kaçmayı bırakın, alın karşınıza günahlarınızı ve konuşun; mutlaka bir uzlaşı yolu bulacaksınız.