13 Temmuz 2016, Çarşamba 9:00
“…bir de hikâyesi var
kanadı kırık martıdan dinlediğim:
zebaniler yakıp geçerken şehri
üç damla baldıran zehri
üç damla hıyanet dökmüşler mavi denize
üç martıyı boğmuşlar
her şeyi gördüler diye…”*
Siz de haklısınız bu kadar gürültü yapmakla! Şehirde o kadar çok uğultu var ki ancak duyabiliyor insanlar sizi hiç durmadan çığlık çığlığa uçuştukça semalarımızda, çatılarımızda.
Çoğu kere kızsam da size ve bir anlam veremesem de hareketlerinize içten içe şehri bizden daha çok sevdiğinize şüphem kalmadı! Kalmadı zira onca çöpü öğütebilmek hiç de kolay olmasa gerek!
Bir şehrin kalbine inatla dökülmeye devam eden ve zamanla bir tepeden dağa evrilen devasa bir endüstriyel atık yumağını minicik gövdenizle eritmeye çabalıyorsunuz. Ne kadar övülseniz, bu emeklerinizin karşılığı ödenmiş olmaz zannımca. Her türlü takdire şayandır yaptıklarınız, bence. Sizleri gönüllü çöp öğütücüleri ilan ediyorum şehrin. Üstün başarı belgeleri ile taltif edilmenizi teklif ediyorum şehrin ileri gelenlerine. Hatta şehrin altın anahtarı verilmelidir size.
Bir de utanmadan şikâyet ediyoruz sizlerden. Neymiş efendim çöpten aşırdıklarınızı evlerin çatılarına, arabalarını üzerlerine, insanların üstlerine atıyormuşsunuz! Bak bak bak!!! Ne kadar ayıp! Hiç yakışıyor mu sizin gibi centilmenlere? Hiç biz öyle şeyler yapıyor muyuz? Gördünüz mü mesela insanoğlunu denizi kirletirken ya da doğayı katlederken? Mesela kaç martının şahitliği yeterlidir insanoğlunun yaptığı fenalıkları ispatlamaya?
Bütün bunlara rağmen sizin de yok değil kusurlarınız, eksiklikleriniz, hatalarınız? Öncelikle her yere her şeye imzanızı atmaktan vazgeçmelisiniz. Anlıyorum, haklısınız. Nasıl ki insanoğlu en ufacık bir şeyde dahi mührünü vurmaktan, imzasını atmaktan, kaşesini basmaktan geri durmuyor küçük dağları ben yarattım dercesine. Siz de doğal olarak varlığınızı göstermek adına, biz de buradayız demek için kendinizce bir üslup belirlemiş olabilirsiniz, eyvallah…
Ama yine de olur olmaz her yere gelişigüzel imza atmaktan birazcık olsun imtina etseniz süsünüz mü bozulur? Yıl olmuş 2016 diye kendinizi bu kadar da özgür sanmayın.
Hiç yakışıyor mu sizin gibi görmüş geçirmişlerin Ayşe teyzenin daha makineden yeni çıkmış deterjanının kokusu bile üzerinde duran indirimden aldığı çiçekli böcekli nevresimlerinin üzerine kıskanırcasına tuvaletinizi yapmak? Ya da Ali amcanın kendi gözünden bile sakındığı son model arabasının sileceklerinin yetişemediği camlarına, kapı kollarına Allah ne verdiyse boca etmek? Veya yarım saattir aynanın karşısında şekil olmak için saçını şekilden şekle sokan ve az sonra bir hafta içinde bilmem kaçıncı sevgili adayı ile buluşmak üzere üstü açık arabasına binen tek marifeti saçı ve kası olan Kerem'in kafasına imza atmak?
Gayri resmi olarak tutulan istatistiklere göre sayınızın her geçen gün arttığı tespit edilmiş. Her ne kadar resmi makamlara bu bilgiyi teyit ettiremesek de apartmanların çatıları ve “Alo martı hattı”na gelen şikâyet telefonları ile sizden çekindiği için şehirden köye kesin dönüş yapan karga cenaplarının yokluğundan çöp başına düşen martı miktarının çığ gibi büyüyen çöp dağıyla paralel olarak arttığını görebiliyoruz.
Size bir teklifim var. Bir kahramanlık teklifi. Size modern çağın Ebrehe müsveddeleri ile yaka paça olma fırsatını sunuyorum. Siz de Ebabil kuşları gibi tarihin akışını değiştirebilirsiniz. Nasıl mı?
Şimdi hep beraber şehir çöplüğüne gidiyor ve oradan alabildiğiniz kadar çöpü (cephaneyi) alıp rotanızı güney sınırlarımıza yöneltmenizi ve oradan tüm dünyaya yayılan cahillik, kötülük, nefret gibi kötü hasletlerin mümessillerini tıpkı Ayşe teyzenin nevresimlerine, Ali amcanın arabasına, Kerem'in kafasına yaptığınız gibi tam isabet sağlayabilir ve tüm insanlığı kanserli bir hücreden temizleyebilirseniz.
Gittikçe çöpleşen, çölleşen bir dünyaya ve katılaşan, kuraklaşan insanlığa bundan ala hizmet mi olur? Ama diyorsanız ki Ebreheler her yerde bize susmak düşer..
*Ben Aşkı Satın Aldım, İbrahim Sadri