“Âlem-i uhreviye binasına layık zerreler olmak” ne demektir? Zerrelerin hareket etmeleriyle; “hayattar ve mânidar” olmalarının izahı nasıldır?
Tarih: 13.06.2020 - 09:30 | Güncelleme: 01.07.2020 - 16:56
İlgili cümle aynen şu şekildedir:
“Tahavvülât-ı zerrâtın ve zîhayat cisimlerde zerrât harekâtının binler hikmetlerinden bir hikmeti dahi zerreleri nurlandırmaktır ve âlem-i uhreviye binasına lâyık zerreler olmak için hayattar ve mânidar olmaktır.”(1)
Üstad Hazretleri Yirmi Üçüncü Söz'de, insanın iman nuru ile kendisinde tecelli eden manidar nakışları ve esma tecellilerini okuyabileceğini ve cennete lâyık bir misafir-i Rabbanî olabileceğini şu ifadelerle anlatıyor:
“İşte insan, Cenab-ı Hakk'ın böyle antika bir sanatıdır ve en nazik ve nâzenin bir mu'cize-i kudretidir ki insanı, bütün esmasının cilvesine mazhar ve nakışlarına medar ve kâinata bir misal-i musağğar suretinde yaratmıştır. Eğer nur-u iman, içine girse üstündeki bütün manidar nakışlar, o ışıkla okunur. O mü'min, şuur ile okur ve o intisapla okutur. Yani 'Sâni'-i Zülcelal'in masnuuyum, mahlukuyum, rahmet ve keremine mazharım.' gibi manalarla insandaki sanat-ı Rabbaniye tezahür eder."
"Demek Sâni'ine intisaptan ibaret olan iman, insandaki bütün âsâr-ı sanatı izhar eder. İnsanın kıymeti, o sanat-ı Rabbaniyeye göre olur ve âyine-i Samedaniye itibarıyladır. O halde şu ehemmiyetsiz olan insan, şu itibarla bütün mahlûkat üstünde bir muhatab-ı İlahî ve cennete lâyık bir misafir-i Rabbanî olur.”(2)
Bu manaları zerreler için de düşünebiliriz. Yani zerrelerin hareketi ve tahhavvülü esnasında her bir zerrenin hikmetli ve ilim çerçevesinde iş yapması ile ben Allah adına iş yapıyorum O’nun isimlerine ayna olmak üzere hareket ediyorum, O’nun adına çalışıyorum, "Sâni'-i Zülcelal'in masnuuyum, mahlukuyum” manalarını ders verdiği için zerreler nurlanıyor, hayattar ve mânidar oluyorlar ve böylece âlem-i uhreviye binasına lâyık zerreler oluyorlar.
Şualar isimli kitapta geçen,
“Evet, her gün her zaman, herkes için bir âlem gider, taze bir âlemin kapısı kendine açılmasından, o geçici her bir âlemini nurlandırmak için ihtiyaç ve iştiyakla Lailahe illallah cümlesini binler defa tekrar ile o değişen perdelere ve âlemlere her birisine bir 'Lailahe illallah’ı' lamba yaptığı gibi...”(3)
ifadelerden anlaşıldığı gibi, zerrelerin Allah’ın izni ve iradesi ile çalıştığı hikmetli işlerin her bir anında “Allah’tan başka ilah yoktur.” lambası ile nurlanıp, ahiret âlemine layık birer zerre oluyorlar.
(2) bk. age. Yirmi Üçüncü Söz, Birinci Mebhas.
(3) bk. Şualar, On Birinci Şua, Onuncu Mesele.
Bu tahavvülat-ı zerrat nedir ki; ehl-i dalalet bunu bütün düsturlarında esas ittihaz etmişler ve ayrıca masnuat-ı ilahiyeye masdar olarak göstermişlerdir? Burayı izah eder misiniz?
Müteharrik hava ve onun müteharrik zerresi ile sakin olan toprağın sakin zerresinin yaptığı faaliyetler mukayese ediliyor. Aralarındaki farklar nelerdir?
"Tahavvülât-ı zerrât, Nakkaş-ı Ezelînin kalem-i kudreti, kitâb-ı kâinatta yazdığı âyât-ı tekviniyenin hengâmındaki ihtizâzâtı ve cevelânıdır..." cümlesini devamıyla izah eder misiniz?
Zerre Risalesi'nde neticede meselenin “Emr-i kün feyekün”e bağlanmasının hikmeti ve sırrı nedir?