22 Kasım 2017 Çarşamba 23:32
Türkler, tarihin akışı içinde Orta Asya`dan batı dünyasında doğru akarken, hiç kuşkusuz sosyal kültürel özelliklerini de birlikte götürmüşlerdir. Yoğun göç dalgaları ve tutulan yeni ``yurtluklar-vatan``da karşılaşılan değişik ulus ve halklarla da etkileşimde bulunmuşlardır. 1071 öncesi ve sonrasında Anadolu`ya akmaya başlayan Türk-­Budun-Boy ve Oymakları çok kısa bir zaman diliminde Anadolu`yu Türkleştirip, İslamlaştırırlar. Yalnız Türkler, Anadolu`nun ötesindeki Türk ellerinde İslamiyet`i her ne kadar benimsememişlerse de eski ``Gök dinleri`` ya da ``şamanist`` inanımlarının kalıntılarını çağımıza dek yaşatabilmişlerdir. Bugün Anadolu`nun kırsal ve dağlık kesimlerinde, Orta Asya`nın kültürel özelliklerini şamanist inanımlarını görmek mümkündür.
Oğuz Türkleri 12. yy`dan itibaren sürekli ve yoğun bir şekilde Karadeniz yöresini yurt tutmaya başlarlar. 200 yıl içerisinde bu olgu tamamlanır, tüm Karadeniz yörelerini fetheden ve Türkleştiren Oğuz Türklerinden olan ``ÇEPNİLER``ir. Çepniler, bu yöreyi kıyı çizgisine paralel olarak doğu-batı yönünde fethederken Anadolu`nun iç kesimlerinden de diğer Türk boy ve oymakları Erzincan, Gümüşhane ve Harput dolaylarından sahile akmaya başlarlar. 1461 yılı başlarında iç kesimlerden gelen 100.000 Çepni Türk`ün Giresun-Trabzon arasına yerleştirildiğini, yine Yavuz Sultan Selim`in Trabzon`da, Şehzadeliği sırasında İran`da Şah İsmail`in kılıcından kaçan Akkoyunlu Türkleri`ni de Rize-Trabzon arasındaki yörelere yerleştirildiğini tarihi kaynaklardan biliyoruz. Yöreye yapılan bu tarihi göç Doğu Karadeniz`in kısa bir zaman içinde Türkleşmesini sağlar.
Romanya`da düğünlerde oynanan halk danslarına ``Gagauz Türkleri ``nce ``horon" denilmektedir. Yine eski bir Bulgar ve Peçenek Türklerinde varolması dikkate şayandır. Öte yandan Erzincan, Malatya, Siirt ve Afyon`da birer yerin adı ``Horon``dur.
unan "xogos" kelimesi ile büyük bir benzerlik gösteren horonun nereden geldiği hakkında bazı fikirler ortaya atılmıştır. Bunlardan birisi Yunanlıların Karadeniz`in doğu sahillerine yerleş-miş olması, bir diğeri ise; horonun kemençe gibi Cenevizlilerden kalmasıdır. Gerçekten Fransa`da ``Carole`` adı ile tanınmış bir oyun vardır ki bir halka oluşturularak oynanırdı. ``Carole`` keli-mesini Fransızca sözlükler bozuk Latince ``Carola`` olarak, gös-teriyorlardı. Ancak, bu kelimenin diğer şekilleri olan ``Harol , Horol`` kelimeleri ve oyunun kalabalık oynanması dikkate alınırsa, Fransız oyunu ile Doğu Karadeniz oyunu (Horon) arasında şaşırtıcı bir benzerlik göstermektedir. O halde Yunanca "xogos" nedir?
a. "xogos" kelimesinde ``topluluk`` esas olarak görülüyor. Bu Karadeniz horonlarında da böyledir.
b."xogos" kelimesinin üçüncü maddesi ``kilise görevlilerinin kilisede durdukları. yer`` dir. Kelimenin bu anlamı ile Carole kelimesinin ikinci anlamı olan ``Halka şeklinde oynanan oyun`` arasında açıkça görülen bir ilişki vardır.
Mimari ve kuyumculukta daire teşkil eden birçok şeye ve 18. yy`da kilisedeki koro dairesine Carole deniyordu.
Yukarıdaki karşılaştırmalar gösterir ki, Horon, Carole ve "xogos" kelimeleri arasında bir anlam birliği oluşturur.
Xor (hor) veya Kör -Destan söylenirken nakarat xoroy (horoy)-Sırayla durmak (Pekarski-Yakut sözlüğü)
Esas vasıfları ``topluluk`` olan bu Yakutça kelimeler ile Karadeniz horonu, Fransız ``carole``sı ve "xogos" Yunanca arasındaki anlam birliğini tespit ettikten sonra yukarıdaki araştırmalarımızı şöylece özetleyebiliriz: Horon, Carole, "xogos" ,Hor, Kör, Horoy kelimeleri birbirlerinden ayrı olmayıp, aynı Hor kökünün muhtelif şekilleridir.
Bu açıklamalarla yöredeki ``horom`` ve ``horon`` kelimelerinin kullanımı arasında benzerlik olduğu görülmektedir. Horom; mısır saplarının ve çayır (ot) `ların 10-15 kucak bir araya getirilerek dikey durumda yığılıp, tarlada bulunan ``KABAK DEVEKLERİ`` ile üst kısımdan bağlanmasıdır. Başka bir deyişle daire (halka) şeklinde sıkıca bağlamaktır.
Yöre oyunlarını oynarken bir arada toplanarak sıkıca elele tutup daire halinde horon kurmalarındaki şekil ve benzerlik Horon ile Horom sözcüğünün gerek mana gerekse kelime yapısı bakımından birbirini tamamlamaktadır. Horona başlarken ``Hayde bir horom kuralım`` sözü, bir araya toplanıp, sıkıca birbirimize bağlanalım demekten başka bir şey değildir.
Yürekleri dolduran coşkular, sevinçler buralarda horona dönüşür. Nerede bir durak, bir oturak yeri varsa orası ``HORONDÜZÜ`` dür. üstünde horon oynanmayan tek bir düzlük yoktur Karadeniz`de...
Horon Karadeniz`in soluk alışı, yürek atışı, dalgalanışıdır.
İneğiyle, çadırıyla, çoluku-çocuğuyla, silahıyla, giysisiyle dağlara çıkması, yol boyunca yol havalarının kemençe ve davul-zurna eşliğinde çalınıp söylenmesi, horon oynaya oynaya yolların bitirilmesi ve yayla düzüne silah atarak, nara atarak ve tabi ki horon oynayarak (sallama ritminde) kollar halinde girmeleri, halka içinde saatlerce horon oynamaları bahara olan özlemin coşkuya dönüşmesi, dile gelmesidir.
Karadeniz`e özgü horonun yapısında tarım kültürünün varlığı apaçık ortadadır. Horonda görülen öne eğilmeler ve kolların öne uzatılıp sallandırılması; tarlada kazma ile çapa yapılması gibidir. Horoncuların el tutması ve hamle yapmaları ile belcilerin ``VOL ATMA`` hamleleri aynıdır.
Karadeniz`de yalnız başına iş yapmak çok zor olduğundan horon; Karadenizlinin her işte elele verilmesini, birlikte çalışmaya duyduğu ihtiyacı anlatmasıdır.
`Mısır Gumulları hep, beraber bağlanır;
Neş`eli zannederler, en garip aşığıdır...
Oyna horoncu oyna,i horon, milli konudur... `
1.DÜZ HORON BÖLÜMÜ: Horon oynanmaya başlarken ağır tempoda oynanır. Bundan ötürü oyunun bu bölümüne ``ağır horon bölümü`` de denir. Oyun halkası saat ibresinin tersi yönünde döner. Söylenen türkülere ellerle tempo tutulur. Müzik ne kadar yüksek tempolu çalınırsa, oyuncular da o kadar kıvrak ve hareketli olurlar. Ritim arttıkça vücut dikleşir, kollar yukarıya kalkar. Gelen komutla ``yenlik yenlik`` ``alaşağı`` ya da ``ufak ufak`` diğer oyuncular da uyarılarak doğrudan sert bölüme geçildiği gibi yenlike bölüme de geçilir.
2. YENLİK BÖLÜMÜ: Kollar aşağıya iner, dizler kırık ve bel kısmı dizlerin açısında öne doğru eğiktir. Kol çıkarmalar ve omuz sallamalar bu bölümde ön plandadır. Adımlar geriye, yana ve öne basarak belli alan içinde gezinilir. Vücudun yapmış olduğu çalımlar yumuşak ve hafiftir. Oyunun ritmi düz horon bölümüne oranla biraz daha hızlıdır. Komutçudan gelen ``alaşağa``, ``aloğlum``, ``kimola``, ``taktum``, ``yıkoğlum`` veya ``ıslık`` şeklinde gelen komutla sert bölüme geçilir.
3. SERT BÖLÜMÜ: Diğer bölümlere nazaran hareketler dahasert ve canlıdır. Omuz sallamalar daha seri, ayaklar yere daha sert basar. Oyunun en gösterişli, temposunun oldukça yüksek olduğu ve oyuncuların tüm yeteneklerini ortaya koyduğu bir bölümdür. Oyuna devam edilecekse tekrar düz horon bölümüne geçilir.