Aralık | 2012 | Kalemimden Birazoku
“ Bütün insanlar hür,haysiyet ve haklar bakımından eşit doğarlar.Akıl ve vicdana sahiptirler ve birbirlerine karşı kardeşlik zihniyeti ile hareket etmelidirler.”
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi(UDHR)
İnsan hakları diye bir kavram dillerde dönüp dolaşmaktadır asırlardır.Peki nedir bu haklar,neden senelerdir tartışılır, neden birileri bu haklara karşı çıkar ve tanımaz,tanımak istemez. Neden,neden ve neden?
Bu nedenleri çoğaltmak mümkün. Bu soruların çözümü konusunda ise ciddi sıkıntılarımız vardır. İnsanlığın insanlığa zararının, faydasından çok olduğu bu dünyada yine insanları insanlardan koruyan kanunların var olması,oldukça ironik bir durumdur.Bu kanunların varlığı, insanoğlunun güç ile iktidar ile zenginlik ile ne kadar tehlikeli olabileceğinin de göstergesidir. Ortada bir kanun varsa,o kanunun oluşmasını sağlayan nedenler de vardır. Nedenlerin varlığıysa kanunun oluşmasında insanlığın ne kadar çile çektiğinin bir göstergesidir adeta.
Peki suçlu kimdir? Bu düzen neden böyle işlemektedir?
Bunca olanların tek suçlusu vardır, EGO! İnsanlar hareketlerinde egosunun etkisi ile gayet acımasız olabilmektedir. Bir yerlere gelebilmek için iki seçenek vardır.Ya çok maharetli o lmalısındır ya da birilerinin sırtına binip, onları ezerek yükselmelisindir. Maalesef ve maalesef insanoğlu daima işin kolayına kaçmış ve yaşadığımız dünya genellikle birilerinin sırtına binerek yükselen insanların yönetiminde dönmüştür. Bundandır ki ezilenler sürekli haksızlığa uğramış,köle gibi çalıştırılmış,ezilmişlerdir eski dönemlerden taa günümüze kadar. İşte bu ezilen insanlar dönem dönem isyan etmiş,kanlarını dökmüş,kayıplar vermiş ve nihayetinde bazı hakların sahibi olmuşlardır. Bu hakların ayrıntıları ise zamanla gelişmeye başlamış ve eskiye nazaran sözüm ona demokratikleşmeden bahsedilebilmiştir.
Tarihi sürece bakacak olursak ilk olarak; M.Ö 539lu yıllarda Pers İmparatoru Büyük Kiros tarafından Yeni Babil imparatorluğu fethedilince, Kirosun yazılı olarak niyetlerini belirttiği ‘Kiros Silindiri’ insan haklarının temel taşlarındandır.
Zamanla dinlerin yaygınlaşması ile dinler arası çatışmalar olmuş ve insanlar sebepsiz yere savaşmışlardır. Bu sorunu çözmek için 622 de Müslümanlar,Yahudiler ve Paganlarıda kapsayacak şekilde Medinenin önde gelen aşiretleri tarafından ‘Medine Sözleşmesi’ imzalanmıştır.
Yine 1215 yılında Magna Carta, İngiliz hukuk tarihi için ayrı bir önemi olduğu kadar günümüz Uluslar arası Hukuk ve Anayasa Hukuku için de ayrı bir öneme sahiptir.
Unutmamalıyız ki doğada her etkinin bir tepkisi vardır. Bundandır ki zalimler elbet bir gün cezasını çekmiş ve en tepeden alaşağı edilmişlerdir. Bunun en belirgin göstergesi ise 18.yy da yaşanmıştır. Baskıcı,totaliter zalimlere karşı 1776 da ABD, 1789 da Fransa halkı isyan etmiş ve ilerde dünyamızın düzenini değiştirecek olan ‘Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi’ ve ‘Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi’ yayınlanmıştır. Artık zalimlerin kolu bir nebze olsun bağlanmış ve insanlık biraz olsun rahat nefes almıştır. Artık demokrasi,hürriyet gibi sözcükler konuşulur olmuştur.
ABD ve Fransa’daki yenilikler dünyanın düzenini değiştire dursun, iktidar uğruna insanlar illaki birilerinin canını yakmışlardır,yakacaklardır ve yaktılar. Bundandır ki kendi halkına hak tanıyan bu insanlar,bu güçlerini elinden kaybedince bu defa gözünü başka ülkelere,o ülkenin değerlerine dikmişlerdir.Bu diktatörlerin tek amaçları vardır. Sömürmek! İşte bundandır ki kendilerinden daha güçsüz olan veya iç karışıklığa müsait olan ülkeleri sömürmeye başlamıştır. Kendi halklarına insanlık namına hak tanıyan bu diktatörler,bu defa kendilerinden olmayan başka ülkenin insanlarına zarar vermeye niyetlenmiştir.Güç burada da kendini göstermiştir. Taa ki halk yine akıllanıp ayaklanana kadar.
Artık İmparatorluklar yıkılmış ve zalimlerin kendi iç hesaplaşmaları başka zalimlerin iç hesaplaşmalarıyla çatışmıştır. İzlerini hala taşımakta olduğumuz 1.ve 2. Dünya savaşları ile dünyanın şekli bir defa daha değişmiştir. Savaşlarla ayyuka çıkan faşizm ile acı çeken insanlık savaşlardan sonra bu defa toplu olarak hep beraber Birleşmiş Milletleri kurmuş ve 1948 de İnsan Hakları Evrensel Beyannamesini yayınlamışlardır.
Günümüzde hala geçerliliğini koruyan bu sözleşmeye zalim iktidarların ne kadar uyduğu ise hala tartışma konusudur.Şunu söyleyebilirim ki asla ve asla zalimlere göz açtırmamalıyız. Geçmişte yaşananlar hepimize ders olmalı, bu olanları unutmamalı gelecek nesillere sürekli hatırlatmalıyız. Aksi taktirde gelecek nesilleri büyük tehlikeler bekleyecektir. Unutmamalıyız ki zalimlerin yaptıkları zulme karşı vermediğimiz her tepki,kısa vadede onlar için,onların zulmünü destekler nitelikte olacaktır. Önümüzdeki olası tehlikelere karşı uyanık olmalı ve insanlığı zalimlerden yine hep beraber korumalıyız. Hep beraber vereceğimiz tepkiler ile onları zalimliklerinden yıldırmak mümkündür. Haklarımızın elimizden alınmadığı günler dileyerek sözümü şiddet karşıtı Martin Luther King’in sözü ile bitiriyorum. ” Bir hayalim var! ” Sevgilerimle…
Deneme içinde insan hakları etiketleriyle 29 Aralık 2012 tarihinde Emrah Yayla tarafınadan gönderildi.
Üç kişilik bir hikayenin, mutlaka kaybedeni olur. Kaybeden üç kişi bilir olanları. Biri ölür ama hikayenin sonunda.
Tek gerçek, bu.
Üç kişilik bir hikaye siler insanı. Gururunu kırar, acıtır. Ki acıyan herkes yalan söyler, kendinden kaçmak ister. Yalan kalır hikayenin sonunda. Tek doğru, bu.
En çok kadın yalan söyler, en çok o acır çünkü. Kadın, hem kanan, hem bırakılan.
İki kafanın (?) arasında kadın, bir yanı utanç. Diğer yanı hüsran ki acımasız …
Biri hep arafta kalır hikayenin sonunda.
Tek ağlayan, o.
Üç kişilik bir hikaye; herkesi kandırır, kanatır.
Tek son, bu.
Bu yazı Serbest kategorisine 18 Aralık 2012 tarihinde HusnuYek tarafından gönderildi.
Sen benim Kâbe’m, Kudüs’üm, Beyrut’um, kutsalım. Ağlatan, ayıran bütün duvarlarım, ucunda durduğum uçurumlarım.
Biliyorum, bırakmazsan kendini bana ya da uçurumdan, yaşayamam.
Sana dokunduğuma inanıyorum. İnandığım için sana dokunuyorum. Ki biliyorum, günahım; sana olan uzaklığım.
Ve dudakların, dudakların cennete açılan kapım.
Öncesi hep yavan sen yoksun diye. Aynı, ışıltısız ve tatsız. Ama ya sonrası, dudaklarından sonrası? Uçurumun kenarında olsa bile hep çiçek. Yine mi çiçek, evet, -hamd-olsun. Ama kahretsin işte! Bırakamazsan kendini kalır boşlukta ruhum. Öncekiler, daha öncekiler ve daha öncekiler. Ya da olası sonrakiler gibi ol işte. Al özgürlüğünü yanına, karış ruhuma.
Ölüme en yakın, bilinmez ve hep anlatılan o kutsal anda öp beni.
Hayat vur ruhuma.
Bu yazı Serbest kategorisine 12 Aralık 2012 tarihinde HusnuYek tarafından gönderildi.
Yanık türkülerle geldim sana
Penceremin kenarında duran saksım,
Yüreğimde sana ayırdığım tahtın
Bitmeyecek olan türkülerimle geldim sana
Elimi tut, elini ver diyemem ki
Gözlerim her şeyi anlatır nasılsa
Sana biriktirdiğim müziklerle geldim
Her birinin kendi içinde notası var da
Es’lerimi kaybettiğim şarkılarımla geldim sana
Sana kanarken tutamadım kendimi
Kanı bozuk şiirlerle geldim sana
İçeri alman için yalvaramadım
Onlar anlatırlardı her şeyi nasılsa
Aslımı kaybettiğim yollarla geldim sana
Sana çıktı fallarım
Vücudumun derin yaralarıyla sardım gönül yaramı
Bendeki yarayı bilmezsin, anlamazsın canım…
O yaradan kurtulabileceğimi söylüyorlar
Orada geçmişim yatıyor boylu boyunca
Saçları ağarmış, korkularından arınmış,
Yalnızlığına sığınmamış geçmişim yatıyor.
Seni tanırım, bilirim de adını söyleyemem
Ben bile bilmedim ki hiç adını
Sana geldim ufalan yanlarımla
Küçücük kaldım, örtündüm aşkına
Susadım senliğimin en derin varlığına
Sen olarak ölmek istedim
Yaşamak da seninle güzeldi aslında
İlham perilerimle geldim sana
Kucağına yattık sere serpe
Zamanımın çalınmışlığında kalbimi de verdim sana
Çalmadığın hiçbir şeyim kalmasın
Gözyaşlarımı da çal, hakkındır
Hakkımı da al, helâl olsun ama…
Gelecek vaat etmeyen ânlarımla geldim sana
Tek bir ân…
Bir dakikalık sevgi duruşumla geldim sana
Saygımızı zaten kaybetmiştik!
Büyüdükçe kirlenirdi zaten insanlar
Kalemimle geldim sana
Seni görünce yazar belki dedim
Bir sonumuz bile yoktu yazılacak
Silgimi de aldım yanıma
Geçmişi sil baştan yapıp
Gelecek inşa edelim dedim
Olmayan ne çok şey varmış!
Sen ol ama hayatımda diyemedim
Olmazdın, olamazdın aslında.
Noktayı koyma cesaretine sahip olunca
Noktalarım bile güzelleşti
Sadece küçük bir nokta
Serbest, Şiir içinde boşuna, dilara aksoy etiketleriyle 01 Aralık 2012 tarihinde Dilâra AKSOY tarafınadan gönderildi.