insan olmak...: Giden yıllara ve gelen yıla dair (5)
This entry was posted on 27.12.2009 at Pazar, Aralık 27, 2009 and is filed under duygular, Geçmiş, gelecek, yeni yıl . You can follow any responses to this entry through the comments feed .
Asuman hanım,öncelikle belirtmek isterim ki bana uğradığınız için gelmedim.Bu gece ziyaretinize gelmeyi dün planlamıştım.Beden
lerimiz yaşlansa bile ruhumuzun genç kalabilmesi,ancak sizin olağanüstü kaleminizden ancak bu kadar muhteşem anlatılabilirdi.
Bendeniz iltifat yapmasını beceremediğim gibi,hislerimide anlatmakta bazen acizkalabiliyorum.
Sizin daha önce turkuaz renk kazak gençlik fotonuz vardı,çok eskiden tanıdığım saygıdeğer bir asil hanımefendiyi bana anımsatan.
Bedenlerimiz yaşlansa da ruhumuzun genç kalması dileklerimle,
sizin,ailenizin,sevgiliyeğenlerinizin yeni yılını candan kutlar,
27 Aralık 2009 23:12
Yazılarımla ilgili hiç esirgemediğiniz güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim. Evet gerçekten "orantısız yaşlanma" ya da "yaşlanırken çocuklaşma" (her iki tanımlama da şu an aklıma geldi emin olun) gibi şanssız bir sürecin içine girdiğimi hissediyorum.
Bu arada turkuaz bluzlu resmin hangisi olduğunu anlayamadım. Eğer önceki avatarı kastediyorsanız o geçtiğimiz değil ondan önceki yaza ait. :((
28 Aralık 2009 00:35
Sevgili Asuman ablacım. Bu hoş yazıyla ilgili bir yorum yazma hakkını yaşımdan ötürü kendimde bulmuyorum nedense. Ama o kadar güzel bir anlatım olmuşki kendimi yeni yıldan beklentisiz yaşadığın yıllarda buldum. Lütfen yaşadığın bu zaman dilimini 'şanssız bir süreç' diye nitelendirme. Çünkü ben içinden olumsuz kelimeler geçen hiç bir cümleyi sana ait saymıyorum.
Bu güzel yorumun ve duyarlı sözlerin için çok teşekkür ederim.
Eğer seni mutlu edecekse, kullandığım o betimleme benim ruh halimi çok da olumsuz etkilemiyor. Azıcık korkutuyor yalnızca.
Beni anlayabileceğin yaşlara ve daha sonrasına mutlu, sorunsuz, sağlıklı bir yaşam diliyorum.
28 Aralık 2009 16:55
asuman haniiiim :)
merhaba buraya ilk yorumum ama ilk kez okumuyorum tabii ki :)
yeni yil gecesini 31. araligi ben artik gözümden pek büyütmüyorum. mesela neden her gün kutlanmaz ki?
degisen sadece bir sayi. baska birsey degil. oysa her gün bir sayi degistiriyoruz hayatimizda...
bence insanlar cok abartarak yasiyor - ama mutluda oluyorlar abartinca :) yinede bir sekilde bazi günleri özel kilmak gerekiyor herhalde...
ayrica esnafta seviniyor, bir sürü cerez portakal vs...bunlar ekonomiyi yükseltiyor degil mi :)
Canım, senin her günün yılbaşı bu sıralar eminim. Dilerim, hep bu modda olursun. Olmaman için sebep yok aslında.
31 Aralık coşkusunu ben de her sene bir şekilde yaşadım canım. Esnafı da yeterince sevindirdiğimden emin olabilirsin. Özel günleri, dostlarımız ve sevdiklerimize yoğunlaştırdığı için ben de severim.
Duygularımı anlaman içinse en az 35-40 yıla ihtiyacın var.
Nişanlına ve hayırsız annene selam :)
canim beniiiim,hayirsiz annesi aldi selamini:))
Okuyamadigim tüm yazilarini bir solukta okudum. Dergilerine, ayy pardon,mecmualarina bayildim:))Bende SES ve Hayat mecmualarini nasilda severek okurdum. SES Almanyada bile vardi. Ne yazikki saklamayi hic akil edememisim. Zaten her seyi atmak gibi kötü bir huyum var:( Kizima cekmemisim:) Onun ilerde kamyonla arsivi olcak bu gidisle.Hatta gecen izmirde bir antikacidan iki tane SES mecmuasi buldu aldi. Galiba iyi yapiyor. Baksana yillar sonra onlari karistirmak insani nasilda sicacik gülümsetiyor:)
Bak bir sürü sey yazdim daha da yazasim var.
Yoksa arasammi müsaitmisin?
29 Aralık 2009 01:12
Selam Sünter' cim,
Mutfakta işim vardı şimdi oturdum ve hemen cevaplıyorum seni.
Ayçi çok iyi yapıyor. Bazı şeyleri hatta anı olacak her şeyi saklamalı insen. Geçmişin değeri geçmiş olduktan sonra anlaşılıyor. Elde bir şey kalmayınca da iş işten geçmiş oluyor.:)))
Canım araman için sormana gerek yok.
Ne zaman istersen. Hemen şimdi olabilir.
29 Aralık 2009 01:56