Charlie Hebdo’ya yapılan saldırı bize yapılmıştır
07.01.2015 19:22 Karakter boyutu :
İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜ SAVUNMAK YA DA VAR OLMAMAK
Charlie Hebdo’ya saldırı evet yorumcuların teşhisi doğru Fransa’nın değil Avrupa’nın 11 Eylül’ü, ki Türk Ordusu’nu dahi tasfiye eden Orta-doğu’da bir yığın savaşın sürecin tetikleyicisi oldu..
İngiltere, Almanya ve Fransa’da göçmen karşıtlığıyla büyüyen aşırı sağın yükselişi ortada. Bu insanlıkdışı saldırı Avrupa Kültürü’nün egosuna bir meydan okumaydı sonuçlarını insan düşünmek bile istemiyor..
Avrupa kültürü nedir bir milyon sayfa konuşsak ilk sayfa ilk başlık: ifade özgürlüğü.. Ya da milyon sayfanın bir cümlecik özetini versek yine: İfade Özgürlüğü.. İfade Özgürlüğü yazarlar için olmazsa olmaz, hatta bir Avrupalı için, tarihin bütün din ve inançlarından daha yüksek bir ‘değer…’, hatta ifade özgürlüğünü, insanlığın ulaşabileceği en yüksek değer olarak görüyorlar..
Sorun da burda başlıyor, şimdi katledilen bu yazar çizerler Fransa’nın gözbebeği sanatçılar, Fransızların iftihar ettiği şeyleri beş maddeye bölsek, bir kozmetik markası, iki, tekstil moda markası, üç, dilleri ve müzikleri, ve dört ve beş: özgürce yazıp çizen bu sanatçıların varlığı.. Ki bu özgürlükler kökünü Fransız İhtilali’nden alıyor, Cumhuriyet denilince akan sular duruyor. Ki, Charlie Hebdo’nun çizer kadrosu 12 yıl kadar önce İstanbul’a misafirimiz olarak geldi, birlikte dergi çıkardık, aklınıza gelebilecek her soruyu sorduk röportajlar yaptık.. Şimdi öldürüldüler, ama üstümüzde yüzümüze karşı samimice söylenmiş sözleri var, bir insan olarak, harfi harfine değilse de hatırlatmak borcumuzdur..
İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜ SAVUNUYORUZ
Siz sansasyon ya da dergiyi çok satmak popüler olmak için mi bu karikatürleri çiziyorsunuz, defalarca ve ayrıntılı, no no no, bir daha, ayrıntılı soruyoruz, (her bir kelimeyi nazımızı argomuzu da çeviren yani tercüman vefat eden kardeşim olunca çok rahat konuşuyoruz) yeniden bir daha hep aynı cümleyi kullanıyorlar, o dine bu kutsala hakaret etmek gibi bir amacımız yok, bizim iddiamız, Avrupa kültürünün en büyük kazanımı ifade özgürlüğüdür, bu özgürlükten geri adım atmak Avrupa Kültürü’nü ve beş yüzyıllık birikimini hiçe saymaktır.. Ve Fransız ihtilaline göndermeler, Cumhuriyet binlerce rahibin kellesini giyotinle uçurarak ihtilalerden zorlu yollardan geçerek bugüne geldi, biz ifade özgürlüğünü insanlığın ve yazar çizerlerin en büyük kazanımları olarak görüyoruz…
Ve dinden kutsal değerlerden Hazreti Muhammed’den söz açılınca, en az bizler kadar saygı gösteren ifadeler kullandılar, şahidiyiz. Ancak, yine ısrarla ve yine bize bir şeyi ayrıntısıyla iyice anlatmak için üstüne basa basa, dinle dine hakaretle hiçbir ilişkimiz yok, biz sadece onu yazamazsın bunu çizemezsin yasaklarına dayatmasına karşıyız, o tabu bu yasak, içinde nefes aldığımız kültür biter yazarlığımızın hiçbir varlığı anlamı kalmaz…
Arkadaşlar Sultanahmet’i Müslüman mahalleleri gezdirdiler, çok mutlu oldular, hatta AKP iktidara geldiğinde, en ünlü çizerleri çok ünlü Fransız gazetesinde, AKP’nin iktidara gelişini, Sultanahmet, kubbeler, cıvıl cıvıl kuşlar, ellerini sevinçle açmış başörtülü kızlarla, yani çok mutlu çok pozitif bir karikatür çizdi..
ANLAMAK 300 YIL SÜRER
Sorun da burada, iki ayrı kültür birbirine kendini anlatamıyor, bir taraf, kutsalım dini değerlerimle alay edemezsin diyor, diğer taraf, benim de kutsalım ifade özgürlüğüdür, benim de en büyük değerim yasak baskı sansür konulmamasıdır, diyor..
Bu iki ayrı kültürün ‘değer’ ve ‘kutsal’ çatışması, birbirlerini bir üçyüz yıl daha anlamaları mümkün görünmüyor..
Bu çatışma bu topraklarda bizleri de bir varolma yokolma savaşının içine sürüklüyor.. Çünkü biz yazarların vatanı gerçek toprağı ifade özgürlüğüdür. Hayatımız ifade özgürlüğüyle kutsal değerler arasında ince bir sırat köprüsü üstünde cambaz gibi geçiyor.. Şüphesiz hepimiz dini kutsal değerlerimize ihtimam göstererek hayatımızı sürdürüyoruz..
Ancak aramızda ateşe tapanlar da yaşıyor toteme tapanlar da şamanlar da dinin her çeşidi her inanç biçimi de…
Ve kimse inad ettiği değerlerinden geri adım atmıyor, sakın ola ki bugünkü aklınızla bu büyük medeniyet problemini çözmeye çalışmayın, bu iki büyük kültürü medeniyeti karşı karşıya getiren devasa inanç değer sorunu, tam anlamıyla kördüğüm ve çatışma halindedir..
Söyleyebileceğimiz tek şey bu devasa inanç değer çatışmasını ‘zamana’ bırakmak, nasıl bir zaman(?), bu soruyu yine Avrupa kültürü cevaplıyor, bizim insanlar olarak elimizden gelen tek şey çatışmasız şiddete karşı bir zaman ve ortam oluşturabilmek. İşte bu yüzden bir büyük demokratik değer kazanmış oluyoruz, bu çatışmasız ortamı ve zamanı birlikte kazanabilmiş oluşturabilmiş olmamız, şimdilik en ‘ideal’ siyaset biçimimiz.. Bu siyaset biçimi içinde başka türlü inançlarınız yaşamlarınız olabilir, ama ortak sözleşmemiz: çatışmasız bir ortam.. Aramızdaki anayasal ve demokratik sözleşmenin özü de bu, bir arada çatışmasız bir ortam, işte bu demokratik sözleşme ve değerler, bilinen tarihler içinde insanlığın becerebildiği en yüksek ‘değerler’..
İç içe yaşayan kültürler inanç değer çatışmalarını ancak şiddetsiz bir ortamda yumuşatabilir. Kutsal değerlerinize ya da ifade özgürlüğü gibi Avrupa değerlerinin vazgeçilmezliğine inanabilirsiniz, her iki tarafı da güzelleştirecek tek şey bir arada tutacak şey ‘çatışmasız’ ortamdır..
HEPİMİZİ BİRARADA TUTAN DEĞER
Demokrasi denilen şey uzlaşmak anlaşmak barışmak değildir, kimseden entegre olmak diğerinin içinde eriyip kaybolmasını bekleyemeyiz, ama hepimiz ‘şiddetsiz’ bir ortamı koruyup kollamalı ve sadece yazı ve söz içinde kalabilmeliyiz..
Ki, yazı ve söz’ün ifade özgürlüğü Avrupa kültür teorisine göre herkese her düşünceye konuşma özgürlüğü vererek ‘şiddet’i iç çatışmayı önleyecek yegane demokratik kurum olarak baş tacı edilen en büyük değer..
Eski Yunan’dan bilinen ikibinbeşyüzyıllık felsefe tarihinin çözemediği bu devasa sorunu insanlığın bir üçbin yıl daha çözebileceği ihtimali görünmüyor, ama, çatışmasız şiddetsiz bir ortam hepimizin elinde, ve şiddete başvurmadan bildiğince keyfince efendisiz yazıp çizmenin özgürlüğünü herkes için istemek yine elimizde, görüldüğü üzere, çatışmasız şiddetsiz ortamı savunanlar hangi dinden hangi inançtan olursa olsun başka bir ‘uygarlığın’ diliyle bir araya geliyorlar.. Çatışmaya iç savaşa şiddete karşı olan herkes Avrupa kültürünün bu demokratik değerleriyle varlığını sürdürüyor…
Batının buzdolaplarını otomobillerini siyaset biçimlerini hukukunu anayasalarını aldık ve kabul ettik, ancak, iletişim ve ulaşımla artık bir köye dönmekte ve hergün daha çok karışmakta olduğumuz bu köyün yepyeni ‘adetleri’ olduğunu anlamakta hala güçlük çekiyoruz..
Hepimizi birarada tutan çatışmasız şiddetsiz bir demokratik ortamdan gücünü alan yepyeni bir ‘ahlak’ın içinde yaşadığımızı anlamak istemiyoruz.
Hepimizin ayrı ayrı inançları ahlakları olabilir, ama, hepimizi bir arada tutan başka tür bir ahlak var, şiddetsiz bir ortam ve özgürce konuşmak..
İster beğenin ister beğenmeyin ister kabul etmeyin yatağınızı ayrı serin, bütün insanlığı yakınlaştıran kaynaştıran bir küresel kültür içindeyiz..
Ve biz yazarlara düşen ilk görev, hepimizin vatanını yurdunu sokaklarını ‘ortaklaştıran’ ‘kaynaştıran’ hepimizi ‘sosyalleştiren’ İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ’nün artık hepimizin ORTAK VATANI olduğu gerçeğini, dilimiz yasalarımız ifadelerimiz masalımız fıkramız edebi estetik gücümüz yettiğince her şeye rağmen ANLATABİLMEYİ başarabilmektir..
Charlie Hebdo’ya yapılan saldırı Odatv’ye, bize yapılmıştır.
Nihat Genç Charlie Hebdo saldırı dergi röportaj karikatür