NE HİSSEDİYORSAN O'SUN | KENDİN DİK...
modaHİCdegil 18 Kasım 2014 15:55
Ben de son yazıma "terzi parçası" yazınızın linkini ekledim. Sizden izin almadım ama umarım sakıncası yoktur.
Kendin Dik 18 Kasım 2014 17:08
Ne demek! Gurur duyarım; sevgiler :)
a kumasca 18 Kasım 2014 16:13
Google araştırması yaptığım bir günde (resimler bölümünden) karşımda karlar üstünde yaz havası yaşayan birini gördüm. " Kim bu cesur yürek?" dediğim anda çoktan sitenizi açmıştım. Ben o resme dikişle ilgilenen biri olarak bakmadım, çok farklı çağrışımlar yaptı bana(kendine güven vb.).O resim aradığım şeyin yanıtı değildi ama sizi tanımam için açılan kapıydı. Sitenizi açınca bir "dikişsever" olduğunuzu görmek ayrıca mutlu etti beni. Çoğu zaman hikaye okurmuş gibi okuyorum yazılarınızı, "keşke devamı olsa" dediğim bile olmuştur. Ben de şanslı olanlardanım ama yazınızı okuyunca şunu farkettim ki yaptığım şeyleri fazlaca benimseyerek gösteriyormuşum çevremdekilere. Sevgiler...
Kendin Dik 18 Kasım 2014 17:10
Ne güzel bir tesadüf atmış sizi buralara :) vallahi poz verme konusunda öyle çok da böbürlenecek kadar havlı değilim hala :)))
Ben de yazmayı çok seviyorum; sizlerin yazdıklarıma yorum yazmanızı ise daha çok :) sevgiler!
birdik binbak 18 Kasım 2014 20:29
Bir de valla kimse kusura bakmasın biz de tasarımcı sayılırız! her ne kadar acemi terziysek o kadar da acemi tasarımcıyız! sonuçta kalıpları hazır kullanıyoruz ama her kalıbı mutlaka değiştirerek kendimizden bir şeyler katarak kumaşını kendimiz seçerek istediğimiz özgürlükte yapıyoruz bunu, sonuçta her tasarımcı böyle çalışıyor bence, en önemli markalar bile, süper kumaşlar kullanarak basit bir elbise dikiyorlar, yoksa gömleği, pantolonu, elbiseyi kimse yeni bulmadı!
Kendin Dik 20 Kasım 2014 13:19
Adsız 19 Kasım 2014 15:30
O kadar güzel ifade ediyorsunuz ki,daha fazla ne yazabilirim inanın bilemedim.Ama ben de kendi hikayemi kısacık anlatarak katkıda bulunayım.
Evinde yıllarca hem dikiş dikip hem üç kız çocuk büyüten ama kendisi çok çektiği için kızlarının hiçbirine dikiş öğretmeyen bir annenin ortanca kızıyım.Giydiklerimi annemin diktiğini her zaman gururla anlattım.Artık gözleri pek iyi göremese de dikmeye devam eden bir kadın ama ne yazık ki yıllarca kendi için değil bizleri daha iyi büyütebilmek adına evine katkı sağlamak için çalışmış bir mahalle terzisi!
Evimizde dikiş makinesi olduğu için ,makinesiz bir ev düşünemezdim :)Ben de evlendikten sonra hemen bir makine edindim ancak tam anlamıyla birşeyler dikmem çok mümkün olmadı.Sizin deyiminizle'çok havalı işler'yapmasam da işletmem gereken bir eczanem vardı(hala var).O makinem de yine annemle mesai yaptı:).Benim çocuklarıma,yeğenlerime,eşlerimize neler neler dikmedi ki?
Taa ki içimdeki gerçek aşkı dikişi keşfedene kadar!Bu keşfe kadar boş durmayı sevmeyen ve el işlerini seven biri olarak kumaş booyamadan takı yapımına,şişe boyamadan örgüye kadar bir çok ürün ortaya çıkardım.
Ona hiç sormadan kendi kendime patronsuz diktiğim pantalonlarla annemi şok etmişliğim de var!Böyle başlayan serüvenimde, acaba kendim neler yapabilirim derken sizin sitenizle karşılaştım ve her ne kadar şimdiye dek hiçbir şey paylaşmasam da müdaviminiz oldum.Belki İzmir kızı olmaktan kaynaklanan bir yakınlıktı bilemiyorum.
Tam iki yıldır söke dike bir sürü şey diktim.Arkadaşlarıma iki yazdır tatil kreasyonları hazırlıyorum,mayo üzeri elbiseler,çantalar ve bundan inanılmaz zevk duyuyorum.Ben dikiyorum bir arkadaşım da motifler örüyor ve elbiseleri süslüyoruz.Kızıma taytlar elbiseler penye tişörtler vs vs.
Bu yıl kendime hediye yeni bir pfaff makine aldım onunla tarifsiz bir aşk yaşıyorum :))
Çok havalı markalara saçma paralar vermektense kendim diktim hem de şu kadara demek inanılmaz zevk veriyor.Bu arada bir kumaş manyağı oldum belki kıyafete para vermiyorum ama kumaş görünce dayanamıyorum şu an evde dikilmeyi bekleyen bir yığın kumaş var!
Annemi seyretmek farkında olmasam da birşeyler öğretmiş,,makası ve kumaşı elime alınca ortaya birşeyler çıkıyor ve pratik dikmeyi çok seviyorum.
İyi ki kısacık anlatacaktım ama bunca yılın takibi çok da kısa anlatılamıyormuş.
Öpüyorum sizi,sevgiyle ve dikişle kalın.
Öğrenen çekirge Selma Can
ne güzel bir paylaşım bu! çok teşekkür ederim sevgili Selma :)
Bir bloğum da olmadığı ve tembellikten dolayı yaptıklarımın fotoğraflarını bile yollamıyorum :)
:)) o da olur bir gün! en iyi blog yazarları blog okurlarından çıkar derler ;)
birdik binbak 20 Kasım 2014 14:34