Doris Pilkington – Çit / Gözde Karadağ – DergiZan
İngilizler, aborjin haklının topraklarına yerleştikten sonra, tamamen kendi kurallarını uygulamak babında, kendi halinde, aileleriyle mutlu yaşamlar süren aborjin halkının birliğini bozup, sırf renklerinden ötürü hem köle, hem de hizmetçi olarak zorla çalıştırılmasıyla devam ediyor konu… Zaman ilerledikçe yerleşke yerinde, aborjin kadınların beyazlarla münasebetlerinden olan melez çocuklar toplum tarafından garipsenmiştir. Ancak bu garipsenme dışlama ve taşlama boyutuna geçmiştir. Bu sebeple aborjinlerin koruyucusu yüksek mevkilere telgraf gönderip, melez çocukları koruma evlerine aldırtma talebinde bulunur. Talebi kısa süre içinde onaylanır ve Doris, Gracie ve Molly adındaki melez çocuklar koruma evlerine götürülmek üzere yıla çıkarlar. Yolda, hayatları boyunca hiç görmedikleri yerler görürler ancak gözyaşları yol boyunca hiç dinmez. Zira arkalarında bıraktıkları ailelerinin son anlarını hafızalarından silemezler. Aslında bu ayrılık esnasında oldukça tuhaf bir geleneklerinin olduğunu öğrendim aborjinlerin. Onlar yakınlarından ayrıldıklarında yahut üzüntü duydukları zamanlarda kendilerine mutlaka bir şekilde zarar veriyorlarmış. Burayı okuduğumda çok üzüldüm. Çaresizliğin verdiği bir tepki olmalı diye düşünmekten de kendimi alamadım.
Kitabın teknik özelliklerine değinecek olursam;
Kapak tasarımı oldukça ilgi çekici ve içerikte anlatılanlarla uyumlu olduğunu düşünüyorum. Yazım puntolarıysa ne çok büyük ne de göz yoracak denli küçüktü. Orta boylarda, rahat okunabilecek ölçütlerdeydi. Dili akıcı, ancak biraz ağır ilerledi.(Belki de ben yoğun düşüncelere daldım bu kısmı tam net belirtlemiyorum) Genel itibariyle film izlemişçesine bir hava verdi bana kısaca. Naçizane eleştirim ise; (Eleştiri bile denmez esasında çünkü kişinin zevkine bağlı bir tercih kasettiğim şey.) betimlemeler çok güzeldi ancak o kaçış esnasında daha detaylı betimleme olsun isterdim. Zira bazı insanlar detayların çok uzatılmasından hoşlanmasalar da ben kişilik olarak detaycı olduğum için, en ince ayrıntısına kadar sindire sindire, ağır ağır okumayı seviyorum…
Kategoriler:	Kitap	/ Yorum yapılmamış / Yazar: ramazan 15 Ocak 2019