Nihayet Söyleşi: Süleyman Hayri Bolay
Prof. Dr. Süleyman Hayri Bolay, 1937 yılında Konya’nın Ermenek ilçesi, Dindebol köyünde doğdu. 1961 yılında Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun oldu. 1961-1971 yılları arasında Sivas, Ordu ve Ankara’da ilkokul ve imam-hatip okullarında öğretmenlik yaptı. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından Irak Bağdat Üniversitesi Dil Fakültesi’ne yabancı dilini geliştirmek ve araştırma yapmak üzere gönderildi. 1971 yılında Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ne felsefe tarihi asistanı olarak atandı. 1976’da doktorasını bitirdi. 1980 yılında doçent oldu. Aynı yıl bir süre Fransa’da Sorbonne Üniversitesi’nde araştırmalar yaptı. 1987 yılında Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’ne profesör olarak atandı. 1997 yılında Gazi Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’ne tayin edildi. Atatürk Üniversitesi, Gazi Üniversitesi ve Polis Akademisi’nde lisans ve lisansüstü dersleri verdi. İslam felsefesi, Batı felsefesi, Osmanlı düşünce hayatı başlıca çalışma alanlarıdır.
Kapıdan girince hanımın yüzünü görünce veya torunun yüzünü görünce başlar.
Ailenin bütün fertleri bir arada olup da bir şey dolayısıyla geciktiğim veya gidemediğim zaman, sevdiğim bir kimse eve geldiği zaman.
(Birinci derecede mutfakta bir bozukluk olduğu aklımıza gelir.) Evin sıcaklığı, aile yuvasının sıcaklığı.
Evinizin en çok sevdiğiniz eşyası hangisi?
İnsanların parmak izleri vardır. Evlerin de parmak izleri var mıdır?
Bir dış bakımından farklı kılan var, bir de iç bakımından… İç bakımından farklı kılan, ailenin yapısı ve huzurudur. Orada geçerli olan örfler, âdetler, gelenekler, değerler… Dış yapısında da mimari özelliği veya diğerlerinden farklı bir tarafı varsa inşa özelliğidir yani, farklılığı. Evlerin parmak izleri dıştan farklılığıdır.
Ben ayrı bir daire alıp kitaplarımı oraya koymak istiyordum. O olmadı ama şimdi başka bir evim oldu, oraya taşıdık bir kısmını.
“Evlen evlen, ya mesut olursun ya da filozof.” Başka güzel şeyler de var ama şu an aklıma gelmiyor.
Eli her daim evin üzerinde olanlardan mısınız yoksa hiçbir şeye el sürmeyenlerden misiniz?
Evet, her daim evi düşünen, içeride ve dışarıda onun eksiğini gediğini görmeye çalışan ya da görülmesi hususunda tedbir almaya çalışan, alınmasını isteyen bir kimseyim.
Hobi kelimesini pek sevmem ama bir meşguliyet olarak düşünebiliriz belki. Evde beni dinlendiren huzurlu bir yuva, hanımın çocukların yakın ilgisi, ondan sonra da huzur içinde kitap okumak, yazmak.
Evimizde eşi dostu, akrabayı, ondan sonra değerli konu komşuyu, değerli bildiğimiz insanları ve değer verdiğimiz insanları, Tanrı misafirini ağırlamak isteriz.
Hoşlandığım adamın evinde; bizi seven, bize itibar eden kimselerin evinde ağırlanmak isteriz.
Unutamadığınız ev ziyaretleri?
Var, çok hem de; hangi birinden bahsedeceksin. Şimdi ben bizim yazlıkta da komşularla bir araya geldiğimizde böyle gevezelik yaparım, onlara fıkralar anlatırım. Onlar da buna dadandılar. Bir araya geldik mi konuştururlar beni. Ben de fırsattan istifade, araya başka şeyler sokuştururum. Yani bu tarz şeyler var ama esas, mesela babamı ziyaret… Ankara’dan Konya’ya gidip babamı, kardeşlerimi ziyaret veya diğer dostları, akrabaları, sevdiğimiz kimseleri ziyaret; onu da fırsat buldukça sık yapıyoruz.