Gurbet Arslanlı Yok Olmaya Mahkum, Sessiz Kalmaya Mecbur !
18 Ekim 2018 - Perşembe 11:39 Bu yazı 674 kez okundu
Ölüyoruz işte yavaş yavaş. Bazen tek tek gidiyoruz hayattan bazen hep birlikte. Sonuçta yine ölüyoruz. Kimi zaman kimsesizlikten, kimi zaman çaresizlikten, kimi zaman yokluktan..
Yaşayamıyoruz, insan gibi bir arada. Ya çocuk olarak ölüyoruz ya da anne olurken ya da baba olup çocuğuna yetemeyince ölüyoruz. Parçalanıyoruz, biz yine yoksulluktan aile olmayı beceremiyoruz. İyisi olmadığı için elimizdekine sığınıyoruz. Oda olmayınca ölüyoruz. Gülemiyoruz, içimizde kopan fırtınalar yüzümüzdeki gülümsememize set çekiveriyor. Çocuk olup, gönlümüzce oynayamıyoruz oyunlarımızıda ölüyoruz. İnsan olamıyoruz biz. Birbirimize sahip çıkamıyoruz. Nerde bir can yansa oralı olamıyoruz. Üç maymunu oynuyoruz her zaman görmedim, duymadım, bilmiyorum deyip kaldığımız yerden devam ediyoruz. Yok olmaya mahkum, sessiz kalmaya mecbur gibi davranıp mücadele etmeye çalışmıyoruz. Duyurmayı seçmiyoruz sesimizi, bizler eşek olup sırtımıza vurulan semere boyun eğiyoruz. Susuyoruz işte bütün haksızlıklara ve bütün adaletsizliklere karşı sadece susuyoruz. Kolayı seçiyoruz biz kolay yaşamak basit davranmak bizim yolumuz oluveriyor.
Kendi içimizde kendi devrimimizi oluşturamıyoruz. Asıl devrim nedir bilmeyiz mesela. İnsan olabilmenin yolu susmayınca, görünce ve duyunca başlar bunu kabul etmiyoruz mesela. Kendi içinde kendini yetiştirmek yerine tembellik kolayımıza gidiyor. Balık hafızalı insanlar olmayı seçiyoruz unutmak işimize geliyor çünkü. Asıl devrim yaşamak ve yaşatmakla olur bunu bir türlü kavrayamıyoruz.
Sadece fikir olarak bir araya gelebiliniyor icraata gelince kimse sunduğu fikri ortaya koyamıyor. Birlik beraberlik şarkıları söylüyoruz, ama birlik ve beraberliğin anlamını bilmeden bunu uygulamadan laf olsun diye söyleniyor her söz, her şarkı.
Biz bir arada olabilirsek güçlü oluruz. Biz bir arada kalabilirsek insanca yaşayabiliriz. Biz bir arada olabilmeyi başarabilirsek gerçekten her zorluğu aşabiliriz…
Etiketler: Yok, Olmaya, Mahkum,, Sessiz, Kalmaya, Mecbur, !,
EVİ YÖNETEN ÜLKEYİ DE YÖNETİR