23 Ağustos 2016, Salı / 08:10
Lisanslı yediemin depoları yönetmeliği, 23 Ağustos 2016 tarihinde 29810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandı. İşte yönetmeliğin tam metni..
Lisanslı yediemin depoları yönetmeliği, 23 Ağustos 2016 tarihinde 29810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandı.
9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanununun 88 inci maddesinin beşinci fıkrasına dayanılarak hazırlanan yönetmelik, depolara ilişkin usul ve esasları düzenliyor.
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu uyarınca muhafaza altına alınmasına karar verilen malların muhafaza edileceği gerçek veya tüzel kişilere ait lisanslı yediemin depolarının kuruluşuna, bu depolarda bulunması gereken asgari niteliklere, depolar için alınacak teminata, muhtemel rizikolara karşı yapılacak sigortaya, Adalet Bakanlığı tarafından lisans ve işletme belgesinin verilmesine, işletme yetkisinin devrine, Adalet Bakanlığının lisanslı işletmelerle ilgili görev ve yetkilerine, faaliyetin durdurulması ya da iptali gibi idarî tedbir ve tasarruflara, bu depoların denetimine, depolarda tutulması gereken kayıtlara ve muhafaza işlemlerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
b) Depo: Adalet Bakanlığının yetki verdiği gerçek veya tüzel kişiler tarafından işletilen lisanslı yediemin depolarını,
c) Depo görevlisi: Depo işleticisini veya bu kişi tarafından lisans kapsamında kalan hizmetlerin yerine getirilmesi için görevlendirilen kişileri,
ç) Depo İşleticisi: Lisanslı yediemin deposu için işletme belgesi alan gerçek veya tüzel kişiyi,
d) Kanun: 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanununu,
e) Komisyon: Değerlendirme ve Ücret Tespit Komisyonunu,
f) Lisans: Bu Yönetmelik kapsamında yer alan hizmetlerin yerine getirilebilmesi için Bakanlık tarafından verilen izni,
g) Lisans sahibi: Lisans belgesi almaya hak kazanan gerçek veya tüzel kişiyi,
ğ) Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP): Adalet hizmetlerinin elektronik ortamda yürütülmesi amacıyla oluşturulan bilişim sistemini,
Lisansın Kapsamı, Başvuru Şartları, Depoların Kuruluşu ve Nitelikleri, İlan,
Başvuruların Değerlendirilmesi, Lisansın Verilmesi, Alt İşleticiler,
Değerlendirme ve Ücret Tespit Komisyonu
MADDE 4 – (1) Lisans verilecek yerler, yetki çevreleri, lisansın süresi ve kapsamı ile lisansla ilgili diğer hususlar, iş ve ihtiyaç durumu dikkate alınarak Bakanlık tarafından belirlenir.
(2) Lisansın kapsamı şunlardır:
a) İcra ve iflâs daireleri tarafından daire dışında yapılacak görevlerin ifası için gerekli çilingir, çekici ve nakliye gibi hizmetlerin yerine getirilmesi.
b) Kanunun 88 inci maddesinin birinci fıkrasında sayılan kıymetli eşyalar hariç olmak üzere icra ve iflâs daireleri tarafından muhafaza altına alınmasına karar verilen malların bu Yönetmelik hükümleri gereğince muhafazası.
c) Depodaki malların idare ve bakımı ile satış mahallinde hazır bulundurulması.
ç) İlanda belirlenecek diğer hizmetlerin yerine getirilmesi.
Lisans başvurusunda aranacak şartlar
MADDE 5 – (1) Gerçek veya tüzel kişiler depo açmak için lisans başvurusunda bulunabilirler.
(2) Lisans başvurusunda bulunacak gerçek kişilerde aşağıdaki şartlar aranır:
b) Başvuru tarihinde fiil ehliyetine sahip olmak.
c) Affa uğramış veya 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; taksirli suçlar hariç olmak üzere kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da zimmet, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflâs, kaçakçılık suçları, ihaleye ve edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, vergi kaçakçılığı veya muhafaza görevini kötüye kullanma suçlarından dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunmamak.
ç) İhalelere girmekten ve yedieminlik yapmaktan yasaklanmamış olmak.
d) Mali ve ticari itibar bakımından lisanslı yediemin depo işletmesinin itibarına zarar verebilecek nitelikte engel bir durumunun bulunmaması.
e) Hakkında iflâs veya iflâsın ertelenmesi kararı verilmemiş ya da konkordato ilan edilmemiş veyahut aciz vesikası düzenlenmemiş olmak.
f) Sosyal Güvenlik Kurumu prim borcu ve vergi borcu bulunmamak.
(3) Lisans başvurusunda bulunacak tüzel kişilerde aşağıdaki şartlar aranır:
a) Tüzel kişinin sermaye veya şahıs şirketi olması halinde şirket ana sermayesinin yarıdan fazlasını elinde bulunduran gerçek kişi ortaklar ile tüzel kişinin yönetim kurulu üye tam sayısının yarıdan fazlasının Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olması.
b) Yönetim kurulu üyelerinin bu maddenin ikinci fıkrasının (b), (c), (ç), (d), (e) ve (f) bentlerinde yer alan şartları taşıyor olması.
c) Kendileri veya sınırsız sorumlu oldukları tüzel kişiler hakkında iflâs, iflâsın ertelenmesi kararı verilmemiş ya da konkordato ilan edilmemiş olması.
d) Sosyal Güvenlik Kurumu prim borcu ve vergi borcu bulunmamak.
Depoların kuruluşu ve nitelikleri
MADDE 6 – (1) Lisanslı yediemin depolarının, verilecek lisansın yetki çevresi içinde ve bütünlük arz edecek şekilde kurulmuş olması esastır.
(2) Depolarda, aşağıdaki asgari nitelikler aranır:
a) İlanda belirtilen büyüklükten az olmamak üzere, kapalı alan ve motorlu araçların muhafazasına elverişli otoparkın bulunması.
b) Kapalı alan tabanlarının betonlanmış olması.
c) Otoparkların korunaklı, çamur veya su birikintisini önleyecek şekilde betonlanmış veya kaplanmış olması.
ç) Kapalı ve açık alanların; muhafaza edilen malların taşınması, boşaltılması, yüklenmesi ve nakli için iş makinesi ve taşıma araçlarının kolayca çalışabileceği zemin, genişlik ve yüksekliğe sahip olması.
d) İdari işlerin yürütüleceği uygun bir kapalı alanın bulunması.
e) Müzayede salonunun bulunması.
f) Uygun ve yeterli bir havalandırma sisteminin bulunması.
g) Yangına karşı yeterli ekipmanın bulunması.
ğ) Deponun tamamını kapsayan ve en az üç ay öncesine kadar kayıt verebilen güvenlik kamera sisteminin bulunması.
h) Depolama hizmetleri ile ihtiyaç duyulan diğer yan hizmetleri yerine getirebilecek nitelikte teçhizatın bulunması.
ı) İlanda belirtilen diğer niteliklerin bulunması.
(3) Depolarda bulunan mallar mümkün olduğunca teşhire imkân verecek şekilde muhafaza edilir.
(4) Lisans verilmesinden sonra ilave depo açılması veya mevcut depoların yerlerinin değiştirilmesi Bakanlığın iznine tabidir.
Lisans başvuru mercii ve istenecek belgeler
MADDE 7 – (1) Lisans almak isteyen gerçek veya tüzel kişiler, şahsen veya temsilcileri ya da vekilleri aracılığıyla ilanda belirtilen süre ve usullere uygun olarak Bakanlığa başvuruda bulunur.
(2) İlanda öngörülen başvuru süreleri dışında yapılan başvurular dikkate alınmaz.
(3) Başvuru dilekçesinde, başvuru sahibinin veya temsilcisinin ya da vekilinin adı ve soyadı, varsa unvanı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, vergi kimlik numarası veya Merkezi Sicil Kayıt Sistemi numarası ile iletişim bilgilerinin yer alması zorunludur.
(4) Başvuru dilekçesine aşağıdaki belgeler eklenir:
a) Gerçek kişilerce yapılan başvurularda kendisinin, tüzel kişiler adına yapılan başvurularda tüzel kişilerin yönetim organlarında yer alan kişilerin nüfus müdürlüğünden onaylı nüfus kayıt örneği, adli sicil ve arşiv kaydı.
b) Tüzel kişiliğin ortakları, üyeleri veya kurucuları ile tüzel kişiliğin yönetiminde görev alan kişileri belirten ticaret sicil gazetesi.
c) Tüzel kişilerin yönetim organlarında görev yapanların yabancı uyruklu olması halinde vatandaşı olduğu ülkenin mevzuatına göre alınmış olan nüfus kaydı ile 5 inci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen suçlardan hükümlü olmadığına dair belgenin aslı ve yeminli tercüman tarafından Türkçeye çevrilmiş onaylı sureti.
ç) Gerçek kişilerin kendisinin, tüzel kişilerin kendisi ile birlikte yönetim kurulu üyelerinin ihalelere girmekten yasaklı olmadığını gösteren belge.
d) Gerçek kişilerin kendisinin, tüzel kişilerin kendisi ile birlikte yönetim kurulu üyelerinin vergi borcu ve sosyal güvenlik prim borcunun olmadığını gösteren belge.
e) Bakanlık tarafından ilanda belirtilecek diğer belgeler.
MADDE 8 – (1) Lisansın verilmesine ilişkin ilanlar Bakanlık internet sitesinde yayınlanır.
(2) İlanda; lisansın kapsamı ve lisans verilecek yerler, lisans süresi, lisans bedeli, başvuru sahibinde aranacak şartlar, başvuruda istenecek belgeler, depolarda bulunması gereken asgari nitelikler, lisans verilecek yere ait kapalı ve açık alan büyüklükleri, depo teminatı ve asgari sigorta bedeli gibi hususlara yer verilir.
MADDE 9 – (1) Başvurular, Komisyon tarafından incelenerek karara bağlanır.
(2) Başvuru için sunulan belgelerde bilgi veya belge eksikliği bulunması halinde Bakanlıkça ilgiliye eksikliğin niteliğine göre on beş günü aşmamak üzere süre verilerek bu eksikliğin giderilmesi yazılı olarak istenir. Belirlenen sürede istenen bilgi ve belgeleri tamamlamayanların başvuruları değerlendirme dışı bırakılır.
MADDE 10 – (1) Komisyon tarafından yapılan değerlendirme sonucunda bu Yönetmelikte ve ilanda belirtilen şartları taşıyanların başvurusu kabul edilir.
(2) Başvurunun incelenmesi sonucunda aranan şartların taşınmadığının tespiti halinde başvuru reddedilir.
(3) Başvurunun kabulü veya reddine dair kararlar Bakanlık oluru ile kesinleşir ve başvuru sahibi ile o yer icra dairelerine bildirilir.
(4) İlan yapılan mahal için lisans başvurusunda bulunulmaması veya yapılan başvuruların Komisyon tarafından uygun görülmemesi halinde depo hizmetleri Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu tarafından yerine getirilebilir.
(5) Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu, Bakanlıkça uygun görülecek mahallerde lisans hizmetlerini doğrudan ve münhasıran yerine getirir.
MADDE 11 – (1) Lisans başvurusu kabul edilenlere lisans belgesi verilir.
(2) Lisans belgesinde lisans sahibinin kimlik bilgileri, ticaret unvanı, lisans süresi, yetki çevresi gibi bilgilere yer verilir.
MADDE 12 – (1) Lisans sahibi yetkilerini bizzat kullanır. Lisans sahibi noter sözleşmesi ile yetkilerini bu Yönetmelikte lisans sahibi için aranan şartları taşıyan alt işleticilere devredebilir. Devir işlemi, Bakanlığın onayı ile geçerlilik kazanır. Bu Yönetmelikte belirtilen hak ve yükümlülüklerin yerine getirilmesi hususunda alt işletici ile lisans sahibi birlikte sorumludur.
MADDE 13 – (1) Lisans sahibi veya alt işleticiler, işletecekleri depoları faaliyete geçirmek üzere lisans belgesinin verilme tarihinden itibaren altı ay içinde Bakanlığa başvuru yaparak işletme belgesi almak zorundadır.
(2) İşletme belgesi verilebilmesi için aşağıdaki şartlar aranır:
b) Depo teminatının yatırıldığına dair belge.
c) Sigorta poliçesi.
ç) İlgili belediyeden alınacak işyeri açma ve çalışma ruhsatı.
(3) Başvuru üzerine depoların bu Yönetmelikte belirtilen asgari nitelikleri ve ilanda belirtilen diğer özellikleri taşıyıp taşımadığı Bakanlıkça tespit edilebileceği gibi deponun bulunduğu yer Cumhuriyet başsavcılığına da tespit ettirilebilir. Varsa tespit giderleri başvuru sahibi tarafından peşin olarak yatırılır.
(4) Lisans sahibinin süresinde işletme belgesi almak için başvuru yapmaması ya da depoların belirtilen özellikleri taşımadığının tespit edilmesi halinde lisans belgesi iptal edilerek lisans bedeli hazineye irat kaydedilir.
MADDE 14 – (1) Lisans başvurularının incelenmesi ve lisans kapsamında kalan hizmetler için ödenecek ücret ile lisans bedeli, depo teminat miktarı ve asgari sigorta bedelinin belirlenmesi amacıyla Personel Genel Müdürlüğü, Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü, Strateji Geliştirme Başkanlığı, İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanlığı ve Teknik İşler Dairesi Başkanlığında görev yapan beş asıl ve beş yedek üyeden teşekkül eden Komisyon oluşturulur. Komisyonun oluşturulmasına ilişkin Bakanlık Olurunda Komisyona başkanlık yapacak üye de belirtilir.
(2) Komisyon, başkanın yazılı daveti üzerine toplanır. Davette, toplantının gündemi, tarihi, yeri ve saati belirtilir.
(3) Komisyon, asıl üyelerinin katılımı ile toplanır ve toplantıya katılanların çoğunluğuyla karar verir. Asıl üyenin yokluğunda toplantılara yedeği katılır. Komisyonun kararları tutanak haline getirilir ve toplantıya katılan üyelerce imzalanır. Karara muhalif olanlar, muhalefet gerekçesini yazarak tutanağı imzalarlar.
(4) Komisyon gerek duyduğu her türlü inceleme ve araştırmayı yapabilir.
(5) Komisyon kararlarına karşı, ilgililer, kararın tebliğinden itibaren bir hafta içinde Komisyona yeniden inceleme talebinde bulunulabilirler. Yeniden inceleme talepleri, Komisyon asıl ve yedek üyelerinin katılımıyla yapılacak toplantıda incelenerek kesin olarak karara bağlanır. Bu durumda Komisyon, asıl ve yedek üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır, toplantıya katılanların salt çoğunluğuyla karar verir.
(6) Komisyonun sekretarya hizmetleri Personel Genel Müdürlüğü tarafından yerine getirilir.
Lisans Sahibinin Hak ve Yükümlülükleri
MADDE 15 – (1) Lisans sahibinin hakları şunlardır:
a) Lisansın kapsamında yer alan hizmetleri yerine getirmesi karşılığında Bakanlığın belirlediği ücret tarifesi miktarınca ücret talep etmek.
b) İlgili mevzuat ve ilanda öngörülen diğer yetkileri kullanmak.
MADDE 16 – (1) Lisans sahibi aşağıdaki hususları yerine getirmek zorundadır:
a) Lisans kapsamındaki hizmetlerin etkin, hızlı ve verimli bir şekilde yürütülmesi için gerekli tedbirleri almak.
b) Lisans kapsamında kalan hizmetlerin yerine getirilmesi işlemlerinin koordinasyonunu sağlamak.
c) Depoların bu Yönetmelik ve ilanda belirtilen niteliklerinin korunmasına dair tedbirleri almak ve bu şartların kaybolması halinde durumu derhal Bakanlığa bildirmek.
ç) Bu Yönetmelikte yer alan sigortaya ilişkin yükümlülükleri yerine getirmek.
d) 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek iş tevzi kriterlerine uygun şekilde davranmak.
e) Depoda bulunan malların muhammen bedelinin sigorta teminat miktarını aşıp aşmadığını takip etmek, aşan miktarın sigortalanmasını temin etmek.
f) Depo içerisinde ya da depoya veya satış alanına mal nakliyesi esnasında mala gelecek zararların tazmin edilmesini sağlamak.
g) İcra daireleri tarafından muhafazasına karar verilen mallar ile adli merciler tarafından teslim edilen diğer malları depoya kabul etmek, teslim alınan malların korunmasında gerekli özeni göstermek ve gereken tedbiri almak.
ğ) İcra dairesinin talebi üzerine haczedilen malları satış mahalline getirmek ve götürmek.
h) Lisansın iptali halinde depoda bulunan malların muhafaza işlemlerinin yerine getirilmesi için gerekli tedbirleri almak.
ı) Bu Yönetmelikte öngörülen kayıtları tutmak.
i) Bakanlık tarafından veya denetim sırasında istenecek bilgi, belge ve raporları vermek.
j) En fazla üçer aylık aralıklarla yapılacak incelemelerle, muhafaza altına alınan mallar üzerindeki haczin devam edip etmediğini takip etmek.
k) Hukuken muhafazasına gerek kalmayan malın teslim alınması, teslim alınmayan mallar hakkında Kanunun 88 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre işlem yapılması için icra dairesinden talepte bulunmak.
l) Bakanlıktan izin almaksızın bu Yönetmelik ve ilanda belirtilenler ile lisans kapsamında kalanlar dışında depoda faaliyette bulunmamak.
m) Alt işleticiler tarafından açılan depoların denetimlerini yerine getirmek ve denetim sonuçlarını Bakanlığa rapor etmek.
n) Depolara teslim edilen araçlara ilişkin plaka, motor ve şasi numara bilgilerini ilgisi belgelenmek kaydıyla talep eden sigorta şirketi ile paylaşmak.
o) Bakanlık tarafından ilgili mevzuat ve ilan çerçevesinde verilen diğer görevler ile talimatları yerine getirmek.
MADDE 17 – (1) Lisans sahibi lisans kapsamındaki hizmetlerin yerine getirilmesi sırasında doğan zararlardan sorumludur.
(2) Depoda bulunan mallarda bir hasarın meydana gelmesi durumunda, lisans sahibi bu durumu ve tahmini zarar miktarını derhal ilgili icra dairesine bildirir.
Muhafaza İşlemleri ve Muhafaza Avansı, Malların Depoya Giriş
ve Çıkışı, Çalışma Usulü
MADDE 18 – (1) İcra ve iflâs daireleri tarafından muhafaza altına alınmasına karar verilen mallar, mevzuattaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla Bakanlık tarafından yetki verilen ve yetki çevresi belirlenen lisanslı yediemin depolarında muhafaza edilir.
(2) Birden fazla lisanslı yediemin deposu bulunan mahallerde muhafaza altına alınan mallar eşitlik esası gözetilmek suretiyle Bakanlıkça belirlenecek tevzi kriterleri doğrultusunda lisanslı yediemin depolarına teslim edilir.
(3) Muhafazası özellik gerektiren; bir arada bulundukları eşya için tehlike arz eden mallar, her türlü ateşli silah, patlayıcı, yanıcı, tahrip edici ve aşındırıcı madde, zehirli gaz, nükleer yakıt, radyoaktif madde ile can ve mal güvenliği yönünden tehlikeli olduğu saptanmış her nevi katı, sıvı ve gaz halinde olan maddeler, kısa sürede bozulabilecek gıda maddeleri, kötü koku yayan mallar, canlı hayvanlar gibi muhafazası özel bakım ve tesise lüzum gösteren şeyler, ikinci fıkra uyarınca belirlenen yediemin deposu yeterli altyapıya sahip değilse, yeterli altyapıya sahip en yakın lisanslı yediemin deposuna teslim edilir. Bunun mümkün olmaması halinde, icra memuru tarafından alacaklının göstereceği gerekli nitelikleri haiz yerlere teslimine de karar verilebilir.
(4) Üçüncü fıkraya göre haczedilen malların muhafazasını talep eden alacaklı, icra memuru tarafından belirlenen satış giderlerini de peşin olarak yatırmak zorundadır. Bu mallar icra dairesi tarafından en kısa süre içinde satışa sunulur.
(5) Gümrük antrepolarında bulunan malların haczine karar verilmesi halinde icra memuru, malın yediemin olarak antrepoda bırakılmasına karar verebilir. Bu yerlere bırakılan hacizli mallar hakkında gümrük antrepolarının tâbi olduğu ücret tarifesi uygulanır.
(6) Bu maddede belirtilen malların muhafazası için özel hüküm bulunan hallerde ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.
MADDE 19 – (1) İcra ve iflâs daireleri, Bakanlığın belirlediği ücret tarifesine göre Kanunun 59 uncu maddesi, 88 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 90 ıncı maddesi gereğince takdir edeceği muhafaza avansını alacaklıdan peşin olarak tahsil eder.
(4) Adli merciler tarafından depoya teslim edilen diğer mallardan muhafaza avansı alınmaz.
MADDE 20 – (1) Muhafaza altına alınmasına karar verilen mallar, depo görevlisi tarafından haciz mahallinde teslim alındıktan sonra giriş makbuzu düzenlenerek depoya alınır ve depo emanet kaydı yapılır.
(4) Teslim alınan malın cins, tür, renk, marka, model, numara ve ölçü gibi benzerlerinden ayırmaya yeterli bütün nitelikleri ile dosya numarasını, tarafların isim ve unvanlarını gösteren barkot veya benzeri sistemler kullanılmak suretiyle üretilmiş bir etiket eşyaya yapıştırılır.
MADDE 21 – (1) İcra daireleri tarafından kayıtlarına yakalama şerhi konulup kolluk birimleri tarafından yakalanan araçlar, aracı yakalayan kolluk görevlisinin talebi üzerine depo görevlisi tarafından bulunduğu yerden alınarak depoya götürülür. Depo görevlisi tarafından en geç üç iş günü içerisinde alınmaması durumunda araç kolluk görevlisi tarafından başka bir lisanslı yediemin deposuna teslim edilir.
(3) Teslim alınan araçlar hakkında 20 nci madde hükümleri uygulanır.
MADDE 22 – (1) İcra ve iflâs daireleri lisans kapsamında kalan hizmetleri, Bakanlığın tespit edeceği esaslara göre kendi yetki alanında bulunan lisanslı yediemin deposundan talep etmek zorundadır. Bu hizmetlere ait masraflar takip giderlerinden sayılır ve icra dairesi tarafından alacaklıdan peşin alınan avanstan karşılanır.
MADDE 23 – (1) Depolarda muhafaza edilen mal, ilgili icra ve iflas dairesi veya adli birimin yazılı talimatı ya da kararı olmadıkça depodan çıkarılamaz.
(2) Yazıda veya kararda belirtilen şahsın kimliği tam olarak tespit edildikten sonra ve malın giriş makbuzundaki nitelik ve vasıfları taşıyıp taşımadığı belirlendikten sonra çıkış makbuzu düzenlenmek suretiyle mal teslim edilir.
(3) Çıkış makbuzunun bir sureti icra dairesine gönderilir.
(4) Muhafaza altına alınan malın icra dairesi tarafından bizzat teslimi gereken hallerde teslimat, icra memuru tarafından yerine getirilir.
MADDE 24 – (1) Depo işleticisi, depoculuk faaliyetlerini yürütmek üzere yeterli sayıda ve nitelikteki depo görevlisini istihdam etmek ve depolarını faaliyete hazır şekilde açık bulundurmak zorundadır.
MADDE 25 – (1) Depo işleticisi tarafından personeline isim ve görevlerini belirten fotoğraflı bir kimlik kartı düzenlenerek verilir. Çalışma saatlerinde personele verilen kimlik kartlarının görülür bir şekilde personelin üzerinde bulunması zorunludur.
MADDE 26 – (1) Lisans kapsamında kalan hizmetler için ödenecek ücret, piyasa koşulları dikkate alınmak suretiyle Komisyon tarafından belirlenir.
(3) Depo işleticisine ödenecek ücret hesaplanırken malın depoda fiili olarak kaldığı tarihlerde yürürlükte olan ücret tarifeleri dikkate alınır. Lisans kapsamında kalan hizmetlerin yerine getirilmesine karar veren icra ve iflâs dairesi ve ilgili depo işleticisi Bakanlık tarafından belirlenen ücret tarifesine uymak zorundadır.
(4) Komisyon ülke genelinde tek bir ücret tarifesi belirleyebileceği gibi bölgesel olarak da ücret tarifesi belirleyebilir.
MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre hesaplanan ücrete hak kazanan depo işleticisi, fatura ibraz etmek suretiyle ücretin ödenmesini talep edebilir.
(2) İcra ve iflâs daireleri tarafından depo işleticisine yapılacak olan ödemeler, depo işleticisi tarafından bildirilen banka hesabına aktarılmak suretiyle yerine getirilir.
(3) İcra ve iflâs daireleri tarafından ücret tarifesine göre hesaplanıp bildirilen ücretin depo işleticisi tarafından doğrudan tahsil edilmesi halinde düzenlenen faturanın bir örneği dosyasına konulmak üzere icra dairesine gönderilir.
(5) İcra daireleri tarafından kayıtlarına haciz şerhi konulup kolluk birimleri tarafından yakalanarak gerçek veya tüzel kişilerce işletilen otoparklara çekilen araçların çekici ücretleri ile depo görevlisine teslimine kadar geçen süre içerisindeki otopark ücretleri de bu madde kapsamında değerlendirilir.
Lisans Bedeli, Depo Teminatı, Sigorta ve Denetim
MADDE 28 – (1) Lisans başvurusu kabul edilenlerden lisans verilecek mahallin niteliğine göre ilanda belirtilen şekilde ve miktarda lisans bedeli alınır. Bu bedelin lisans belgesinin verilmesinden önce ödenmesi gerekir.
(2) Lisans bedeli, genel bütçeye gelir olarak kaydedilir.
(3) Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu lisans bedelinden muaftır.
MADDE 29 – (1) Lisans sahibinden, deponun bulunduğu mahallin iş hacmi, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak açık ve kapalı alanının toplamı üzerinden metrekare başına elli Türk Lirasından az olmamak üzere depo teminatı alınır.
(2) Teminat olarak kabul edilecek şeyler şunlardır:
b) Türkiye’de yerleşik bankalar veya katılım bankaları tarafından verilip Bakanlık adına ve lehine düzenlenen, vazgeçilmesi imkânsız, kesin, süresiz, kayıtsız ve şartsız teminat mektupları.
ç) Türkiye’de yerleşik sigorta şirketleri tarafından Bakanlık lehine düzenlenen vazgeçilmesi imkânsız, kesin, süresiz, kayıtsız ve şartsız kefalet senetleri.
(3) Nakit verilecek teminatlar Bakanlık Merkez Saymanlık Müdürlüğünün veznesine veya banka hesabına yatırılır. Diğer teminatlar veya teminatın niteliğine göre teminatı temsil eden belgeler ise ilgili muhasebe birimine teslim edilir.
(4) Depo hizmetlerinin yerine getirilmesi sırasında meydana gelen zararlar lisans sahibi tarafından giderilmediği takdirde teminattan karşılanır.
(5) Lisans sahibinin sorumluluklarını yerine getirmemesi nedeniyle lisansın iptali durumunda, meydana gelen zararlar teminattan karşılandıktan sonra varsa teminatın kalan kısmı hazineye irat kaydedilir.
(6) Bu maddede belirtilen teminat miktarlarını artırmaya ve eksiltmeye Bakanlık yetkilidir. Bu durumda alınmış bulunan teminatlar tebliğ tarihini takiben en geç otuz gün içinde tamamlanır ya da yenilenir.
(7) Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu depo teminatından muaftır.
MADDE 30 – (1) Depo işleticisi muhafaza altına alınan mallar için; Hazine Müsteşarlığı tarafından yayımlanan Yangın Sigortası Genel Şartları ile Hırsızlık Sigortası Genel Şartları çerçevesinde yangın, duman, yıldırım, infilak, deprem, grev, lokavt, kargaşalık, halk hareketleri, kötü niyetli hareketler ve terör, sel-su baskını, fırtına, kar ağırlığı, yer kayması, kara-deniz-hava taşıtları çarpması ile emniyeti suistimal ve hırsızlık rizikolarına karşı sigorta yaptırmak zorundadır. Bakanlık yeni rizikolar belirleyebileceği gibi mevcut rizikoları azaltmaya da yetkilidir.
(2) Depolar için düzenlenen sigorta poliçelerinde sigortalı, dain-i mürtehin Bakanlık olmak üzere hasarın meydana geldiği tarihteki mudidir. Poliçelerde rücuya esas olmak üzere muafiyet kararlaştırılması mümkündür.
(3) Depoya kabul edilen malların muhammen bedelinin sigorta teminat miktarını aşması halinde depo işleticisi bu aşan kısmı ilgili sigorta şirketine zeyilname yaptırmak zorundadır.
(4) Depoda sigorta kapsamına giren bir hasar meydana gelmesi durumunda, depo işleticisi bu durumu ve muhtemel zarar miktarını derhal Bakanlığa ve ilgili sigorta şirketine bildirir. Zarar hesabında malın, zararın oluştuğu tarihteki değeri dikkate alınır. Ödenecek tazminat miktarı o malın muhammen bedeli ile sınırlıdır.
(5) Herhangi bir nedenle sigorta sözleşmesinin feshedilmesi halinde sigortacı ve depo işleticisi durumu derhal Bakanlığa yazılı olarak bildirir. Depo işleticisi derhal depolara ilişkin yeni poliçe tanzim ettirerek en kısa sürede Bakanlığa gönderir. Aksi halde lisans iptal edilir.
(6) Depo işleticisi sigorta poliçesinde öngörülen kurallara uygun davranmak ve personelin de bu sigorta hükümlerini ihlal edecek veya geçersiz kılacak davranışlardan kaçınmalarını sağlayacak tedbirleri almak zorundadır.
(7) Depoların kurulacağı bölgelerin niteliği ve depoların alan büyüklükleri dikkate alınarak asgari sigorta bedeli Komisyon tarafından belirlenir.
(8) Sigorta poliçesi ve sözleşmesi düzenlenirken bu Yönetmelikte yazılı yükümlülükler de dikkate alınır.
(9) Poliçe sigorta şirketlerinin risk kabul politikalarına göre düzenlenir ve bu kapsamda sigorta şirketi ilave tedbirler isteyebilir.
(10) Sigorta poliçesi her yıl ara verilmeksizin yenilenir ve Bakanlığa gönderilir.
MADDE 31 – (1) Depolar, deponun bulunduğu yer Cumhuriyet başsavcılığının gözetim ve denetimine tâbidir. Cumhuriyet başsavcısı veya görevlendirdiği Cumhuriyet savcısı Bakanlığın isteği ile ya da resen depoların bu Yönetmelikte belirtilen asgari nitelikleri muhafaza edip etmediğini, kayıt ve belgeleri ile tüm işlemlerini denetler.
(2) Bakanlık, görevlendireceği personeli eliyle de depoları her zaman denetleyebilir.
(3) Denetim sırasında teknik konularda bilirkişi yardımından faydalanılabilir.
(4) Bu maddeye göre yapılacak denetim, lisans kapsamında kalan tüm hizmetleri kapsar.
(5) Depo yöneticisi ve personeli, denetim amacıyla gelenlerin işletme ve tesislere girmesine engel olmamak, depoda bulunan veya bulunması gereken her çeşit mal ve eşya ile sair varlıkları, numuneleri, cihazları, belgeleri, kayıt ve defterleri göstermek, bunların incelenmesine yardımcı olmak, istenilen bilgileri eksiksiz ve gerçeğe uygun olarak vermek ve diğer her türlü yardımı yapmak zorundadır.
(6) Denetim raporlarının bir örneği depoda ve Cumhuriyet başsavcılığında muhafaza edilir, bir örneği ise Bakanlığa gönderilir.
İşletme Faaliyetlerinin Durdurulması ve Lisansın İptali
MADDE 32 – (1) Yapılmış bir tespit veya denetim sonucunda bu Yönetmeliğe veya ilanda belirtilen şartlara aykırılığın belirlenmesi durumunda Bakanlık tarafından fiilin önem ve mahiyetine göre işletmenin faaliyetlerinin tamamı veyahut bir kısmı geçici olarak durdurulabilir.
(2) Faaliyetinin durdurulmasına karar verilen depoya yeni mal teslim edilmez. Ancak daha önce teslim edilen mallara ilişkin işlemler lisans sahibi tarafından yerine getirilir.
(3) Depo işleticisine eksiklikleri gidermesi için bu hususun tebliğ tarihinden itibaren bir ayı geçmemek üzere süre verilir. Aykırılık ve eksikliklerin bu sürenin sonunda da giderilmemesi halinde lisans iptal edilir.
(4) Bu madde kapsamında yapılması gereken zorunlu giderlerden lisans sahibi sorumludur.
(5) Faaliyetin durdurulmasına dair karar Bakanlık tarafından ilgililere tebliğ edilir.
Lisansın ve işletme belgesinin iptali
MADDE 33 – (1) Aşağıdaki hallerde lisans Bakanlıkça iptal edilir. Lisans sahibinin;
a) Ölümü, iflâsı veya tüzel kişiliğinin son bulması.
b) Lisansın iptalini talep etmesi.
c) İlgili mevzuatta veya ilanda belirtilen yükümlülükleri yerine getirmemesi.
ç) Süresi içinde işletme belgesi almak için başvuruda bulunmaması.
d) Bu Yönetmelikte düzenlenen başvuru şartlarını taşımadığının veya bu şartları sonradan kaybettiğinin tespit edilmesi.
(2) Lisansın iptal edilmesi halinde lisansa bağlı olarak verilen tüm işletme belgeleri de iptal edilmiş sayılır.
(3) Lisansın iptal edilmesi halinde lisans sahibinin hak ve yükümlülüklerini yerine getirmek üzere Bakanlık tarafından mahkemeden kayyum tayini istenir. Kayyum tayin edilinceye kadar lisans kapsamındaki hizmetlere mevcut lisans sahibi tarafından devam olunur.
(4) Ölüm veya tüzel kişiliğin sona ermesi halinde tereke hâkimliğine bildirimde bulunulması da dâhil olmak üzere Cumhuriyet savcılığınca gerekli tedbirler alınır.
(5) Deponun herhangi bir nedenle kapanması halinde, masrafı lisans sahibi tarafından karşılanmak suretiyle depoda bulunan malların başka bir depoya nakledilmesi hususunda Cumhuriyet başsavcılığı icra daireleri ile koordineli bir şekilde gerekli tedbirleri alır.
(6) Bu Yönetmelik hükümlerine göre almış olduğu lisansı kendi kusuru nedeniyle iptal edilen gerçek kişiler, tüzel kişilerin şahıs şirketi olması halinde şirket ortaklarının tamamı, sermaye şirketi olması halinde sermayesinin yarısından fazlasına sahip olan gerçek veya tüzel kişi ortaklar iptal tarihinden itibaren iki yıl süreyle lisans başvurusunda bulunamazlar. Bu fıkraya göre lisans başvurusunda bulunamayacak olanların gerçek veya tüzel kişi olması durumuna göre; ayrıca bir şahıs şirketinde ortak olmaları halinde bu şahıs şirketi ile sermaye şirketinde ortak olmaları halinde ise sermayesinin yarısından fazlasına sahip olmaları kaydıyla bu sermaye şirketi de aynı süreyle lisans başvurusunda bulunamaz.
(7) Bu madde kapsamında yapılması gereken zorunlu giderlerden lisans sahibi sorumludur.
(8) Lisansın iptaline dair karar Bakanlık tarafından ilgililere tebliğ edilir.
MADDE 34 – (1) Depolarda, malî mevzuatın öngördüğü defter, kayıt ve belgelerin dışında bu Yönetmelikte ve ilanda gösterilen kayıtların tutulması, makbuz ve kartonların kullanılması zorunludur.
MADDE 35 – (1) Depolarda giriş makbuzu ve çıkış makbuzu düzenlenir.
(2) Depolarda; depo emanet, gelen giden evrak ve zimmet kayıtları ile gereken diğer kayıtların tutulması zorunludur.
MADDE 36 – (1) Haczedilen malların depoya kabulü esnasında düzenlenecek giriş makbuzu;
b) Malı teslim eden icra ve iflas dairesi ile dosya numarası,
c) Alacaklı ve borçlunun isim ve unvanı,
e) Haciz tutanağında belirtilmişse malın muhammen bedeli,
f) Malı teslim eden ve alanın adı ve soyadı ile imzası,
hususlarını ihtiva eder.
MADDE 37 – (1) Haczedilen malların depodan çıkışı esnasında düzenlenecek olan çıkış makbuzu, giriş makbuzundakilerle aynı bilgileri içerir.
MADDE 38 – (1) Depo emanet kaydı, depoda muhafaza edilmek üzere teslim edilen mallara ilişkin bilgilerin tutulduğu kayıttır.
(2) Depo emanet kaydı;
b) İcra ve iflas dairesi esas numarası,
c) Alacaklı ve borçlunun adı, soyadı, unvanı, biliniyorsa Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, vergi kimlik numarası veya MERSİS numarası, adresleri,
ç) Giriş ve çıkışta malı teslim eden ve teslim alanın adı soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, vergi kimlik numarası veya MERSİS numarası,
d) Malın cinsi, miktarı, adedi, teslim tarihindeki evsafı ile biliniyorsa muhammen bedeli,
e) Taşıtların modeli, markası, tipi, değeri,
f) Haciz tarihi, malın depoya giriş ve çıkış tarihi, kalma süresi,
g) Alınan ücret,
MADDE 39 – (1) Gelen giden evrak kaydı, depoya gelen giden evraka ilişkin bilgilerin tutulduğu kayıttır.
(2) Gelen giden evrak kaydı; sıra numarası, evrakın tarih ve numarası, gönderilen veya gönderen daire, geliş veya sevk tarihi ile evrakın konusu gibi bilgileri içerir.
MADDE 40 – (1) Zimmet kaydı, depodan çeşitli mercilere gönderilen evrakın işlendiği kayıttır.
MADDE 41– (1) Depoda;
MADDE 42 – (1) Lisansın iptali veya lisans süresinin sona ermesi hallerinde mevcut depolarda bulunan mallar Bakanlıkça belirlenecek lisanslı yediemin deposu tarafından teslim alınır. Teslim alınan mallar ile ilgili olarak 20 nci maddedeki hükümler uygulanır.
(2) Malların yeni depoya nakliyesi ile ilgili tüm masraflar lisansı iptal edilen veya lisans süresi dolan depo işleticisi tarafından karşılanır.
(3) Lisans sahibinin yükümlülükleri, mevcut depodaki malların yeni depo işletmesi tarafından teslim alınmasına kadar devam eder.
(4) Teslim işlemi tamamlanıp önceki depo işleticisinin sorumluluğunun kalmadığı tespit edilmedikçe alınan teminat iade edilmez.
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Lisanslı yediemin depoları faaliyete geçinceye kadar mevcut depo ve garajlardaki muhafaza işlemlerine, 14/5/2014 tarihinde yürürlükten kaldırılan 13/7/1987 tarihli ve 19516 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Mahcuz Malların Muhafaza Edileceği Adalet Bakanlığı Depo ve Garajlarının Çalıştırılmasına Dair Yönetmelik ve bu Yönetmelik gereğince çıkarılan ücret tarifesi çerçevesinde devam olunur.
(2) Lisanslı yediemin depoları faaliyete geçtikten sonra mevcut depolarda bulunan ve hukuken haczi devam eden mallar, mevcut depo sahibinin talebi halinde icra dairesinin kararı üzerine mevcut deponun bulunduğu yerdeki lisanslı yediemin deposu tarafından teslim alınır. Bunun için yapılan nakliye masrafları varsa muhafaza avansından yoksa malın satış bedelinden ödenmek üzere malların devredildiği depo işleticisi tarafından karşılanır. Teslim tarihine kadar tahakkuk eden yediemin ücreti icra ve iflas dairesi tarafından mevcut depo sahibine muhafaza avansından peşin olarak ödenir.
(4) Bu madde gereğince lisanslı yediemin depolarına teslim edilecek mallar için 20 nci maddedeki işlemler yerine getirilir. Düzenlenecek tutanaklar icra memuru, mevcut depo sahibi ve lisanslı yediemin deposu yetkilisi tarafından imzalanır.
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Depolar ile UYAP arasında uyum ve işbirliği sağlanıncaya kadar elektronik ortamda tutulması gereken kayıtlar ile diğer işlemler fiziki ortamda yapılmaya devam olunur.
Ücret tarifelerine ilişkin geçiş hükümleri
GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Mevcut depo ve garajlarda muhafaza edilen mallarla ilgili olarak Bakanlık tarafından ayrı bir ücret tarifesi belirlenebilir. Bu durumda söz konusu ücret tarifesi Resmî Gazete’de ilanı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 43 – (1) 14/5/2014 tarihli ve 29000 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Lisanslı Yediemin Depoları Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE 45 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Adalet Bakanı yürütür.
Lisanslı yediemin depoları yönetmeliği 2016
Lisanslı yediemin depoları yönetmeliği tam metni
Lisanslı yediemin depoları yönetmeliği!
Lisanslı yediemin depoları hakkında yönetmelik taslağı!