Hakan Balta dönüş nedenini açıkladı!
Galatasaraylı eski futbolcu Hakan Balta'nın oğlu Çağrı, Bayern Münih takımının altyapısına kabul edilince tüm aile Almanya'ya taşındı. Üç ay geçmeden geri döndüler ve anne Derya Balta, "Vatanımız, insanımız, evimiz, ezan sesimiz burnumuzda tüttü" diyerek bir tweet attı.
Çağrı Balta, Galatasaray Futbol Kulübü'nde uzun yıllar top koşturmuş, kaptanlık yapmış Hakan Balta'nın 12 yaşındaki oğlu. Instagram'da şimdiden 40 bine yakın takipçisi olan Çağrı, futbol yeteneğiyle Bayern Münih'in dikkatini çekince ve teklif alınca, aile Almanya'ya taşındı.
Balta ailesi üç ay Münih'te yaşadıktan sonra işler umdukları gibi gitmedi ve vatan hasretiyle İstanbul'a geri döndü. Derya Balta Almanya'da yaşadıklarını sosyal medyada şöyle ifade etti, "Soranlara yapamadılar, döndüler dersiniz. Özledik, vatanımızı, insanımızı, evimizi, Galatasaray'ımızı, ezan sesimizi... Burnumuzda tüttü. Benim insanıma, ülkeme can feda".
Derya Balta'nın bu dokunaklı mesajının arkasında neler yaşandığını konuşmak üzere evlerine konuk olduk. Derya ve Hakan Balta, Almanya'ya gittikleri ilk dakikadan itibaren yaşadıkları yalnızlığı, sosyal hayata adaptasyondaki zorlukları, Türkiye ve Türk insanına duydukları özlemi, kültür ve anlayış farkının kendilerini nasıl mutsuz ettiğini anlattılar.
İşte Balta çiftinin Sabah'tan Sonat Bahar'a verdiği röportaj:
- Derya Balta: 2017 yılında Hakan, Manisaspor'da oynadığı sırada evlendik. İkimiz de Almanya doğumluyuz. Hatta bir sokak üstümüzde oturuyorlarmış o dönemde... Birlikte büyüdük. Evliliğe evlilik gibi bakmıyorum, sevgililik hayatımızı devam ettirdiğimiz sürece bir sıkıntı yok. Çok iyi bir eşim var. Sakin, saygılı, bize çok düşkün. Beni çok törpüleyip, idare etmiştir. Bu evliliğin mimarı, bugünlere gelmesinin sebebi Hakan'dır.
ALMANYA'DA ÇOCUKLAR DAHA BİREYSEL
Hakan Balta: Orada insanlar çocuklarını çok daha bireysel yetiştiriyorlar, "Sensin, tek başınasın. Bu forma yarışında da, hayat mücadelesinde de tek başınasın" diyorlar. Çok profesyonel büyütüyorlar çocuklarını, oysa bunlar oyun çocuğu. Bu da çok farklı geldi bize. Oradaki toplumsal yapı, ailenin çocuğa bakışı farklı. Büyük kulüplerde oynayan küçük yaş çocuklarını turnuvalarda gözlediğinizde, Türk çocuklar maç aralarında eğlenir, birlikte vakit geçirir, onlarda öyle değil, onlar soyunma odalarına gider beklerler... Daha bireyseller. Çocuklarımız her şeyimiz... Çağrı 11, Ömer sekiz yaşında.
FUTBOL OYNAMAYI ÖZLEMEDİM
- Nasıl gidiyor futbol sonrası hayat?
- İlk başlarda bir dinlenmek istiyor insan. Ama yavaş yavaş dinlenmekten de yoruluyor. Yavaş yavaş eğitimlere başladım. İngiltere'de antrenörlük lisansları için eğitimlerimi tamamlıyorum. Almanya'da spor yönetimi eğitimleri alacağım. Kendimi iyi eğitip, işe atılmak istiyorum.
- Futbolu erken bıraktığınızı düşünüyor musunuz?
- Erken bıraktığımı düşünmüyorum. Hem fiziksel hem de kafa olarak epey yorulmuştum. Az da oynamadım. Bir kulüp çatısı altında bu kadar top koşturunca özel bir bağ da gelişiyor, çocuklar Galatasaraylı, biz zaten Galatasaraylıyız.
- Futbolu bıraktıktan sonra zorlandınız mı?
- Abilerim, "Futbolu bıraktıktan sonra çok zorlanacaksın" diyorlardı. Ben de anlamıyordum niye zorlanayım, keyfime bakarım diyordum. Ama öyle olmuyor insan bir şey yapmak istiyorum. Zaten çocuklardan dolayı haftanın iki günü tesisteyim. Görüyorum herkesi. Orada olan her şeyi görüyorum. Sadece bizim kulüp için değil ama altyapılarda çok şeyin değişmesi gerektiğini düşünüyorum.
- Florya'ya gidip, eski takım arkadaşlarınızı görünce özeniyor musunuz?
- Hayır. Oynamayı özlemedim. Bıraktıktan sonra bir kez top oynadım o da mecburen oldu. Eğitim için Madrid'e gittim, tam benim olduğu tarihlerde bir veteran maçı düzenlendi. Zorla oynadım. Futbolu seviyorum ama oynamayı özlemedim. Florya evim gibi, Florya'dan girince içeri huzurlu hissediyorum.
- Sizi hep sessiz, sakin bir futbolcu diye tanımlıyorlardı... Öyle misiniz gerçekten?
- Sessiz sakin derlerdi benim için. Kulüpte böyle değildim ki, sonuçta bu takımın kaptanlığını yapmış biriyim. Kiminle konuşulması gerekiyorsa konuşurdum. Aile hayatım düzgün bir şekilde hep oldu... Göz önünde olmam gerekmiyordu. Sahada kendim için oynadım, tribünlere değil.
AİLENİN ÇOCUĞA BAKIŞI FARKLI
HakanBalta: Orada insanlar çocuklarını çok daha bireysel yetiştiriyorlar, "Sensin, tek başınasın. Bu forma yarışında da, hayat mücadelesinde de tek başınasın" diyorlar. Çok profesyonel büyütüyorlar çocuklarını, oysa bunlar oyun çocuğu. Bu da çok farklı geldi bize. Oradaki toplumsal yapı, ailenin çocuğa bakışı farklı. Büyük kulüplerde oynayan küçük yaş çocuklarını turnuvalarda gözlediğinizde, Türk çocuklar maç aralarında eğlenir, birlikte vakit geçirir, onlarda öyle değil, onlar soyunma odalarına gider beklerler... Daha bireyseller. Çocuklarımız her şeyimiz... Çağrı 11, Ömer sekiz yaşında. (Sabah)
1 Sofiane Feghouli'nin tek rakibi Bafetimbi Gomis! 2 Galatasaray'ın 50 milyon Euro'luk kulübesi! 3 Nzonzi o talebi geri çevirdi! 4 Kewell geri mi dönüyor? 5 Radamel Falcao'dan İspanyol basınına açıklamalar! 6 Galatasaray'da korkulan olmadı! 7 Galatasaray'ı taraftarı yine yalnız bırakmadı! 8 Galatasaray’dan Atatürk’e özel forma bandı 9 Sumudica'dan Fatih Terim'e; "İşte... 10 İşte Falcao'nun sahalara dönüş tarihi!
Sofiane Feghouli'nin tek rakibi Bafetimbi Gomis!