Misbah HİCRİ O DEĞERLER GERİ GELİR Mİ?
18 Aralık 2016 - Pazar 14:01 Bu yazı 1331 kez okundu
Her şehir, her millet kendi içinden çıkan insanlara büyük değer verir onları sahiplenir onların isimlerinin yaşaması için her türlü çalışmayı sürdürür çabayı gösterirler. Nedense ilimizde kendi bağrında çıkmış insanlara, edip, şair yazar, bilim adamı, ressam, politikacı, siyasetçilere değer vermezler. Yabancılara sahip çıkmak bir marifettir. Kaç tane Urfalının ismi nereye verilmiş hiç merak ettiniz mi?
İsmi verilenlere bir bakınız. Örneğin falan Urfa'da doğmuş. Bir başkasının ata babası Urfa'dan çıkmış. Falan Urfa'dan geçerken Urfa da su içmiş, bir gece handa kalmış. Gidip onu handaki izlerini arayanları duyduğumda hayretimi gizleyemedim. Falanın atı Urfa'dan geçerken atın nalı düşmüş. Birinin babası Urfa'da memur dolaysıyla o da burada doğmuş, dolaysıyla bize de gün doğmuş. Onlar kendi yaşamında biz onların derdindeyiz. Velhasıl herkes kendine cahiliye dönemi gibi onlar puttan tanrılar yaparken bizimkiler yeni liderler yakınlık kurma çabasındadırlar. Oysa onlar; "kuru kuru kurbanın olam, akça keseme dokunma" demelerini her alanda duyarız. Yorulmazlar, parmaklarını oynatmazlar…
Gelenler ağızlara bir parmak çalarlar. Bizde inanır, güveniriz. Sıra gecesine katılır, vaatlerde bulunurlar. Yer, içer gittiği gün her şeyi unuturlar. Dostluk, dayanışma ve yaranma adına beyinlerimiz istila ve tahkim altında. Oysa haysiyetli toplumlarda düşüncesini açıklama, özgür olmayı arzulama vazgeçemeyecekleri en temel haklardır.
Tektek Dağları milli park oldu, doğal gaz geldi. Otoban ve çevre yolları bitmiş durumda. Üst geçitler, dalgeçler yapılıyor. Yollar her gün biraz daha bir yenilikle trafik rahata kavuşturma çabasında… Yakında tramvay gelir, teleferikler kurulur. Bunlar hepsi olur, hemde daha fazlası, ancak kaybettiğimiz değerler geri gelir mi?
Bizim aradığımız ve toplumun sahip çıkması gereken, insanları ayakta tutacak olan eğitimdir. Eğitimden isteyen istediği kadar şikayetçi olsunlar. Eğitim, dairesiyle müdürüyle olacak bir şey değil.
Bu insanın fıtratı, aile yapısı ve eğitimcilerle ilgilidir. Eğitimciler mağdur edildikçe, ekonomik bağımsızlığa kavuşmadıkça yaşanacak olan başarısızlıktır. Sözleşmeli, ücretli öğretmenlerle nereye kadar gidilir. Onlar başlar başlamaz yeni yılın stresi içindedirler. Onların ömürleri bir yıl… Her yeni darbe ülkemizi yıllar gerisine götürmektedir.
Sağlık sorunun çözülmesine ramak kalmış. O ilaç kuyrukları, hastanelerden hasta kaçırmalar bitti derken; birden bire sağlık ticarete döndü. Hastalar müşteri gibi görülmeye başladı. Suçlu suçsuz o devletin nezdinde belgelerle bellidir. Bizim kimseyi yargılamaya suçlamaya veya aklama gibi bir hakkımız yok. Hastaneler kapatıldı, binlerce sağlık çalışanı kimisi evine hapsoldu, kimisi yeni iş arayışına girdi.
Bu ben seçtim sen seçtinle alakalı bir durum değildir. Politik işlerde boşluk bırakırsan birileri senin yerini doldurur. Adam köyünden, ilçesinden kalkıp geliyor, yıllarca şehirde politika yapıyor. Sen şehir merkezinde politikadan kaçıyorsun. Doğmatizm ve kaderciliği yaşamımızın bir parçası haline getirmişiz de farkında değiliz. "Kısmetse, hayırlısı ise" derler. Oysa bu sözlerin için "bana verirlerse" gizlidir.
Ermişin biri rüyasında cehenneme gider. Rüya alemi onu nere götürürse gider. Dolaysıyla fıkranın yaratılmasına vesile olur. Cehennemde kocaman kazanlar görür. Kazan dedikse öyle şıra kazanı gibi değil; fazlasıyla büyük. Her kazanın başında zebaniler dururmuş. Başını çıkaranları bir tokmakla tekrar kazanın dibine batırırmış. Bir kazandan kimse başını çıkarmadığı gibi o kazanın başında da üstelik Zebani de yokmuş. Merak bu ya! Evliya orada duran zebaniye sorar.
"Hem bu kazanın başında zebani yok, hem kimse başını dışarı çıkmıyor. Zebani" o Urfalılar'ın kazanıdır. Yukarı çıkmak isteyeni dipte olanlar ayağından tutup çekerler." Şakalaştıkları söylenemez. Çünkü o kazandan hava almak lazım ki daha dayanabilesin. Evliyanın bize anlatmak istediği; Urfalılar birbirini çekemedikleri, haset oldukları, kıskanç ve bencil davrandıklarının ifadesi. Onun için demişler "Urfa'nın terazisi urfalıyı hafif tartar." Elin yabancısını yüceltir birbirimizi küçümseriz.
Değişim ve dönüşüme ihtiyacımız var. Her ne kadar "kabuk kırıyoruz" diyorsak da daha insanlığın erdeminden edindiklerimizi her gün fazlasıyla kaybetmekteyiz. Toplumun istikrarını anlamlandırma adına; milliyetçilik değil yurtseverlik yapın.
Kul olmak yerine vatandaş olmayı seçin. Rica, minnet duyguları ile yaşayacağınıza hak aramasını bilin. Saygı sevgi gösterisinde bulunun yalakalık yapmayın. Üstün görme, yerine eşit olmaya çalışın. Eylem ve tepki, hak arama en doğal hakkımız. El pençe divan duracağınıza sorgulayınız.
Etiketler: O, DEĞERLER, GERİ, GELİR, Mİ