Geçenlerde bir gönüldasimizla sohbet ederken laf döndü dolasti, "ülkücü hareketin 12 Eylül ve sonrasi"na geldi.Ülkücüler, fikrî sahada dün neyi savunuyorlarsa bugün de ayni seyi savunuyorlardi. Türkiye'nin sartlarinda "uzun boylu" bir degisiklik olmamisti. Renkli televizyon yayinlari baslamis, cep telefonlari çogalmis, alis-veris kredi kartlariyla yapilmaya baslanmisti.
Bebek ölümlerinin hizi kesilmemis, trafik canavarina "kelepçe" takilmamisti.Rn islek caddelerde hâla travestiler pazarlik yapiyor, hâla Manukyanlar vergi rekoru kiriyordu.Millî varligimiza düsman olan milletlerin sayisinda bir azalma olmamis, sinirlarimiza göz dikenlerin gözü oyulmamisti.Bagimsiz, güçlü bir Türkiye istemeyen odaklarin piyonlari "gavurun kilicini salllamaya" devam ediyordu. Bir yandan kiliç salliyor, diger yandan da Türk düsüncesine kuyu kaziyordu.
Yöneticilerimiz sIkIstIklari zaman "milli birlik ve beraberlik" nutuklari atarken, Türk milliyetçilerini "kara liste"ye almayida ihmal etmiyorlardi."Devrim kanla yazilir" diyerek silah kusanan, devlete isyan etmeyi "romantik" bir hâle sokan yoldaslarin efsaneleri yerine "pop ilahlari" konuyordu."Vatanim için ne yapabilirim?" diyecegine; "en kisa zamanda nasil köseyi dönebilirim?" diyen bir gençlik yetisiyordu. Kitap yerine bira sisesi kavruyordu genç eller ve "devlet baba" sirça köskünden seyretmekle yetiniyordu olan biteni.
Gayem, Türkiyemizin manzarasini çizmek degil. Bu "malumu ilân etmek" olur. Belki on sene sonrada ayni sIkIntilarin yasanmasi devam edecek. Burada esas olan, bütün bu menfilikler yasanirken Ülkücü Hareket'in tavrinin ne oldugudur.Mektubun basinda zikrettigimiz ülküdasimizin görüslerini aynen nakletmek istiyorum. Kardesimiz diyor ki:
Türkiye'de her türlü iç ve dis engellemelere ragmen iktidara yaklasan Milliyetçi Hareket'in en büyük rakibi -dilim varmiyor ama, en büyük düsmani- yine kendisidir.12 Eylül öncesinde disa yönelik olan hareketimiz, son yillarda içe dönük mücadelelere itiliyor. Türk-Íslâm ülküsüne gerçekten inanmis dava adamlarina hiçbir "köksüz" tesir edemezken, kisiligi olusmamis, ülkücülügü bir etiket olarak kullanmaktan öte bir sey yapmiyan fikir sahtekârlari insan suretiyle seytanlarin yörüngesine çabucak girebilmektedir.
Bunlarin içerisinde hatasini anlayan ve "tövbe" edenlerin basimiz üzerinde yeri vardir.Ayni sapik düsüncede sabit olan ve "kaleyi içten feth etmek" üzere aramizda dolasmaya baslayan yilan tabiatlilara karsi da "tepki" mizi de açikça ortaya koymaliyiz. Bu "Türkes ve Türkçülük" düsmanlari, iyi niyetli arkadaslarimizi istismar ederken teskilâtta "yönetici" kademesine geçebilir Aptallarin gevsekliginden istifade ederek il veya ilçe baskanligi için aday olan; çevresine aldatabildigi kadar saf kardesimizi toplayan bu insanlara karsi teskilat otoritesi ortaya konmali; teskilat, bu ise karistirilmak istenmiyorsa suurlu delegelere gerçek izah edilerek yeni bir fitne dikeninin bas göstermesine firsat verilmemelidir.
Iki elin parmaklarindan fazla bir sayiya ulasmayan bu "iyi gün keneleri"nin ülkücü harekete zarar vermemesi için camiamiz uyandirilmalidir. Bir gider bin gelir, buna inanalim.Ülkücü hareketten kopup da, serefli bir hayat sürdüren "insan" görülmüs mü hiç!
Durgunlugu sevmeyen Türk'ün bütün özellikleri ülkücüde toplanmistir. Türk, asil fetih adamiysa, ülkücüde öyledir. Ülkücüye hedef göstermek lâzim. Basbug'un isaret ettigi gibi, Türk'ü yüceltme sevdasiyla "yildizlari hedef alan" ülkücüler, "su agbey mi baskan olsun, bu mu?" diye soru sormamali; siyasi hayatinda ülkücü çizgiden sapmamis; saga sola egilmemis ülkücüleri omuzlamalidir.Bir ülküdasimizi baska bir ülküdasimizla kiyaslamayalim. Teskilata zarar veridiginden/vereceginden emin oldugumuz kisiler varsa, bunlari teskilat otoritesine havale edelim!!