Bir tunç tas has kayısı hoşafı
21.03.2011 - 8:00 | - Tüm hikayeler
Henüz internetin icat olmadığı yıllarda yemek listesi "kulaktan kulağa" müessesesi ile güncellenirdi.
Çalıştığım işyerinde tabildotta çıkacak yemekler bir hafta öncesinden, yemek listesinde olabilecek değişiklikler ise gün içinde duyurulur.
Bir gün yemekhaneye çıkıyorum. Yemekte ne olduğunu öğrenmiş, yemeğe karar vermişim.
Merdivenlerde karşılaştığım, işyerinde daha önce görmediğim, hani eskilerin haza beyefendi dediklerinden yaşlıca iki bey:
"Hanımefendi yemekte ne varmış bir malumatınız var mı?" diye sordular.
Ödevime çalışmış olmanın rahatlığıyla ve fakat hanımefendiliğimi hiç bozmadan:
"Ekşili köfte, fırında makarna ve kayısı hoşafı varmış" dedim.
Sen misin böyle diyen. Beyefendilerden biri gözlüğünü çıkardı. Beni şöyle bir tepeden aşağıya süzdü ve:
"Sizin gibi genç ve nazik bir hanımefendiye "hoşaf" kelimesi hiç yakışıyor mu? Komposto deseniz daha hoş olmaz mı?" dedi ve gitti…
Bu çıkış karşısında ben de hoşafın yağı kesildi tabi, söyleyecek söz, verecek karşılık bulamadım şaşkınlıktan. Ağzım beş karış açık arkalarından baka kaldım beyefendilerin.
Az önce bir fıkrada rol almıştım resmen…
O gün şaşkınlıktan ve gülmekten bir şey diyememiştim ama yanıtı biliyordum.
Hoşaf, bütün veya dilimler hâlindeki kuru meyvenin şekerli suyla kaynatılmasıyla yapılan bir tür tatlıdır ve Farsça kökenli bir kelimedir. Komposto ise, bütün veya dilimler hâlindeki yaş meyvenin şekerli suyla kaynatılmasıyla yapılan bir tür tatlıdır ve kökeni İtalyancadır.
Temelde aynı şeymiş gibi duruyor ama biri yaş diğeri kuru meyve ile yapılıyor.
Şaka bir yana, bugün Türkçemizde kaba ya da argo olduğunu düşünerek kullanmaktan çekindiğimiz bir sürü kelime var. Hoşaf da bundan nasibini aldı. O gün işyerinde yediğimiz tatlı, kuru kayısıdan yapıldığı için resmen "kayısı hoşafıydı".
Güzel Türkçemizde hoşafa hoşaf, eşeğe eşek denir. Bunun kabalıkla bir ilgisi yoktur.
Ceylana nasıl ceylan diyorsunuz, kanaryaya kanarya o hesap…
3092 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum Yaz!