SibelAlem: Beni kategorize etme
Yaşamın sanki bir standardı varmış gibi herkesi aynı sanıyorsun bazen. Benzer yaşamlar sürdüğünü herkesin, benzer şeylere gülüp ağladığını... Oysa tanıdığını sandığın kişileri aslında hiç tanımadığını öğrendiğinde görüyorsun ki hiçbir şey göründüğü gibi değil. Sen küçücük bir çocukken annen sana dondurma almadı diye ağlarken, birbaşkası yanında annesi olmadığı için ağlıyordu. Sen burnuma estetik yaptırsam da şöyle adama benzesem diye kendine yapay sorunlar çıkarırken birbaşkası keşke ayaklarım olsaydı da bir kez olsun koşup oynamanın tadını anlasaydım diye hayal kuruyordu. Sen babana şu kırmızı Converse'leri aldırmak için cinlikler planlarken birbaşkası babasını görebilecek mi o haftasonu bilmiyordu. Herkes farklı farklı acılardan, mutluluklardan ve sevgilerden geçerek büyümüş. Var mı ki bir standardı bunun? Şöyle şöyle büyüyen daha iyi olur da, öbürleri kötü olur diyebilir misin?
Herşey Hayat Bilgisi, Fen Bilgisi kitaplarındaki gibi olmalı mı sanki? O kitaplarda yazanlar gibi olduğunda iyi, olmadığında kötü olduğunun bir ispatı mı var? İstisna ne demek? Kural ne? Mesela çekirdek aile anne, baba ve çocuklardan oluşurmuş. Kim demiş!? Yerim çekirdeğini! Hangi aile bu, biyolojik mi? Her doğuran veya her doğuma neden olan kişi anne veya baba olabilir mi? Herkes bir çocuğa ihtiyacı olan asıl şeyi, koşullar ne olursa olsun verebilir mi? Aile dediğin seni seven, kollayan, senin için varını yoğunu feda edenlerdir. Sonra küçücük bir çocuk haftanın belli bir günü gelip tüm çocukları aileleri ziyaret ettiğinde kendisini dünyanın en yalnız insanı hissedebiliyor, bir diğeri "Biz aile sayılmayız ki" diye patavatsızca bir laf edebiliyor işte.
Sinirliyim işte! Okulda soyağacı denen zımbırtıdan yaptırmalarına küçücük çocuklara, yetimhanede büyüyenlere uzaylı gözüyle bakanlara, insanın özünü görmeyi denemek yerine kalıplar içinde kalmayı yeğleyenlere, "elalem ne der" laflarına "ben ne istiyorum"dan daha çok önem verenlere kızgınım. Öf, kızgınlık ve öfke bana göre değil yahu. Bak, kızgınım, sinirliyim diye yazdığım için bile üzüldüm şimdi. Kötüyü görmek yerine güzelliklere açıyorum gözlerimi.
Gözümü açtığımda çirkin ördek yavrusundan güzel bir kuğuya dönüşen muhteşem birini görüyorum! O kendini biliyor! not: Bu arada merak edenlere duyurulur. Bu haftaki sayısal loto performansım daha iyi. 5 rakamı farklı sıralarda da olsa tutturdum. Olacak bir gün, biliyorum ;)
"hiçbir şey göründüğü gibi değil." sözün özü bu sanırım,içinde çok güzel dersler barındıran bir yazı olmuş severek sayarak okudum.-lotoda daha iyi olacağız ben uğurlu sayımı buldum 8 miş yani çarşamba günü oynayacağım :))
Severek okuyan yüreğine sağlık dbb. 8'i ben de severim, yan çevirince sonsuz işareti olur :))
Aklını, kalbini seviyorum. Uzatmak istemiyorum, yazdıkların kalbimi acıttı, o kadar.
5 Eylül 2010 15:05
ben de seni seviyorum Aslım...
5 Eylül 2010 15:45
Numaraları istiyorum stopPaylaşacağım seninle stopÖpüyorum stopŞimdiden iyi bayramlar stopYükseleni Terazi Sazan :)
sana da iyi bayramlar Sazan'ım..
......sıkıştırıp tıkıştırma beni depolaştırmaduygularım yok oldu, yüreğimi nasırlaştırmabeni demoralize etme, depolitize etmeher işten kaçar oldum, illegalize etme:)