16 Ekim 2019, 12:23
Vatan, bir milletin evidir, yuvasıdır. Evimiz ise namusumuzdur, şerefimizdir.
Tek vatanımız Türkiye’dir. Vatan sevgisi; insanın yaratılışında ve gönlünde apayrı yeri olan bir duygudur. Vatan sevgisi kavramı kuru bir lâftan ibaret değildir. Gerektiğinde canını bile verebileceği, her şeyinden vazgeçebileceği en asil ve yüce bir sevgidir.
Ulu önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 100 yıl önce 4 Eylül 1919 Sivas Kongresinde: “Milli Sınırları İçinde Vatan Bölünmez Bir Bütündür Parçalanamaz” sözünden hareketle sınırlarımızdaki tehlikeyi bertaraf etmek için Türk Silahlı Kuvvetleri Suriye'de “Barış Pınarı Harekâtı”nı başlattı. Tüm Türkiye bu harekâta destek verirken akıl ve sağduyudan yoksun ne idüğü belirsiz bazı kişiler harekâta karşı çıkıyor.
Bir tarafta vatan savunmasında, kahpe pusularda şehit düşen kahraman Mehmetçikler.
Diğer tarafta bu vatandan servet kazanan, gününü gün eden, şerefsizler.
Dürüst, tutarlı, dik duruşlu olup şahsiyetli bir tavır takınacakları yerde, Türkiye düşmanlığı yapan ne idüğü belirsiz bu kişilere inanmıyoruz, güvenmiyoruz.
Dünyada eşi ve benzeri olmayan vatan hainliği yapan bu kişiler için kıssamızı anlatalım, o kişilerde hissesine düşeni alsın.
Vaktin birinde bir Padişah’a çok güzel bir tavus kuşu hediye etmişler. Demişler ki efendim bu tavus kuşunun eşi benzeri dünyada yok, çok cins bir hayvandır. Şöyle meziyeti var, böyle meziyeti var. Öve öve bitirememişler kuşu.
Neyse Padişah hediyeyi kabul etmiş.
Demiş ki vezirine nasıl buldun bakalım tavus kuşumu.
Vezir bu tavus kuşunun bir kusuru var efendim deyince Padişah hiddetlenmiş:
Nedir bakalım benim eşi benzeri olmayan tavus kuşumun kusuru?
Vezir: ‘’ Efendim önce siz bunu size hediye edene sorun sonra söyleyeyim.’’ deyince Padişah çok merak etmiş. Tavus kuşunu hediye edeni çağırtıp kuşun kusurunu sormuş. İlk önce kuşun hiçbir kusuru olmadığını söyleyen adam, kellesinin Padişah tarafından alınacağını anlayınca gerçeği itiraf etmiş:
—Efendim bu tavus kuşu yumurtadayken anası öldü biz de onu bir kaza kuluçkaya yatırdık ama bunun zarafeti ve güzelliğini gölgelemez.
Adamı yollayan Padişah, Vezir’i çağırtır ve tavus kuşundaki kusurun ne olduğunu ve bunu nereden anladığını sorar. Vezir:
— Efendim tavus kuşu alımlı hayvandır kasılır yürür. Suyu bile iki saatte içer çalım satmaktan. Ama bu tavus kuşu, su içerken kaz gibi boynunu uzatıyordu.
Aferin demiş Padişah ve emir vermiş: Vezirimin yemeğini bir tas artırın.
Aradan bir zaman geçtikten sonra Padişah’a muhteşem bir at hediye etmişler ki öve öve bitirememişler. Bu atı dünyada geçecek at olmadığını, şaha kalktı mı herkesi kendisine hayran bıraktığını, iki günlük mesafeyi birkaç saatte koştuğunu duyan Padişah büyük bir heyecanla hediyeyi kabul etmiş. Vezirini hemen çağırtıp muhteşem atını sormuş. Vezir beğenmediğini söyleyince padişah tekrar hiddetlenip bunda ne kusur bulduğunu sorunca Vezir daha önce olduğu gibi bunu Padişah’tan atı hediye edene sormasını ister. Tavus kuşu meselesinde haklı çıkan Vezir’ine güvenen Padişah atı hediye edeni çağırtır. Atın sahibi de aynı tavus kuşunun sahibi gibi kellenin gideceğini anlayınca başlar anlatmaya
— Bu atın anası, babası ataları hepsi soyludur amma velâkin bu at daha tayken anası öldü bunu bir inek emzirdi. Tek kusuru bu Efendi’miz.
Padişah Vezir’in cevabını çok merak ettiği için hemen adamı huzurundan kovmuş ve Vezir’i çağırtmış. Vezir huzura gelip sabırsızlıkla kendisini bekleyen Padişah’ı bekletmemek için cevabını verdi:
— Padişah’ım soylu at üzerine sinek konduğunda öyle bir silkinir ki sinekler üzerine bir daha konmaya çekinir. Fakat bu sizin at, inekler gibi kuyruğunu sallıyor.
Padişah, Vezirini tekrar takdir ediyor ve emir veriyor: Vezirimin yemeğini bir tas arttırın.
Vezir’in bunları nasıl tahmin ettiği Padişah’ın aklından bir türlü çıkmamaktadır.
Veziri bir gün tekrar yanına çağırttırdı ve sordu:
— Söyle bakalım Vezir, ben nasıl bir Padişah’ım benim asil soyum sopum hakkında ne söyleyebilirsin?
Vezir: ‘’ Efendim doğrusunu söylemek gerekirse siz soylu bir Padişah değilsiniz.’’ deyince, Padişah yerinden kalktı ve diğer vezirlerine, bu vezirin öldürmesini söyleyecekken merakı ağır bastı ve otururken neden böyle söylediğini sordu. Vezir padişah’tan validesi sultan hanım’la bu konuyu konuşmasını daha sonra kendisinin cevap vereceğini söyleyince Padişah hiç beklemeden valide Sultan’a gider ve kendisinin neden asil olmadığını sorar.
Valide Sultan oğluna: ‘’ Oğlum sen Beysin koca ülke senin iki dudağının arasında as dediğin asılır yaşa dediğin yaşar, sen istemezsen ülkede kuş bile uçamaz.’’
Annesinin kendisini kandırmaya çalıştığını anlayan Padişah kılıcını çeker ve annesinin üzerine yürür. Valide Sultan aman diyerek oğluna yalvarır ve gerçeği anlatır:
— Oğlum, baban sürekli savaşlardaydı ve benimle çok ilgilenmiyordu. Sarayda çok yakışıklı ve kuvvetli bir aşçıbaşı vardı, senin baban odur. Bu neyi değiştirir ki oğlum sen sonuçta Padişah’sın.
Padişah kendisini bekleyen Vezir’inin yanına gelir ve anlatmasını emreder kendisinin neden soylu olmadığını. Vezir başlar anlatmaya:
— Efendim Padişah dediğiniz ihsanda bulunurken kese kese altın verir gümüş verir fakat siz her defasında bir tas yemek veriyorsunuz. O yüzden sizde Padişahlık kumaşı yok.
Netice itibariyle katranı kaynat kaynat olmaz şeker cinsine tükürdüğüm cinsine çeker.
Siz isteseniz de istemeseniz de biz devletimizin, ordumuzun sonuna kadar yanındayız.
Ya Rabbi, kahraman ordumuzu muzaffer kıl. Onların yar ve yardımcıları ol.
b kilic 1 ay önce
osmanli torunu degil mi yani bu millet. asci torunu mu?
Allahim odumuzu devletimizi ve milletimizi önce icimizdeki kani bozuklardan sonrada dost görünen iki yüzlü düsmanlardan korusun, rabbim tirnaklarina tas degdirmeden sag salim Ailelerine kavustursun insAllah, saygilar.
Abicim düşmanı dışarda aramamıza hiç gerek yok içimizde okadar çok ki hain Vatan millet kavramından çoook uzak olan iki yüzlülük te adeta tavan yaptılar ama insAllah ülkemin yöneticileri bundan sonra kanmazlar çünkü birkez daha gördük ki şapka düştü kel göründü Türkün Türk ten başka dostu yoktur,iyi akşamlar.
İDRİS 1 ay önce