İletileri Göster - Ruknud-Dīn Khurshāh
Ruknud-Dīn Khurshāh profili
Konular - Ruknud-Dīn Khurshāh
1947 ve Günümüz / Kontrgerilla'nın Tarihçesi Klasik İlk Bölüm
« : 22 Aralık 2012, 09:38:14 »
Yakın tarihin belkide en büyük ve en gizemli yapılanmalarından biri Kontrgerilla diğer adıyla Gladio'nun Tarihini bu yazıda okuyacaksınız.Emin olun ki okumakta pişman olmayacak ve çok şey öğreneceksiniz.
Hitler'i tasfiye edince rahat bir nefes alabileceğini sanan ABD ve Batı, faşistlerden sonra komünist tehditle karşı karşıya kaldığını gördü. Bir taraftan Rusya'nın yayılmacı eğilimi, diğer taraftan ABD ve Batı ülke halkları arasında 1917 devriminden beri sürekli yayılan komünist ideoloji, kapitalist dünyada yaygın bir korku oldu. Örneğin, İtalya'da komünistlerden duyulan korku sebebiyle Rusların geleceği beklentisi içindeydi herkes. Bir Rus işgalinde komünist sempatizanların Rus ordularına yardım edeceğine inanılıyordu.
Sınırlı savaş teorisyenlerinin önem verdikleri bir konu, NATO stratejisinin yeniden ele alınıp iyice gözden geçirilmesi ve Sınırlı Savaş stratejisine uygun düşen bir savaş hazırlığına NATO ortaklarının ikna edilmesiydi. ( Bunun başarıldığı Gladio skandalı ile açığa çıkmıştır. NATO bünyesinde kurulan ACC (Allied Coordination Committee - Müttefik Koordinasyon Komitesi)'nin aralarındaki koordinasyonu sağladığı, yani komuta ettiği, NATO ülkelerinde kurulan antikomünist karakterli gizli yeraltı teşkilatlarının varlığı birçok NATO ülkesinin yetkilileri tarafından itiraf edildi. (9)
1836 - 1919 Tarih Aralığı / Herzl'in II. Abdülhamid'e teklifi
1947 ve Günümüz / 1980 Türkmen Liderlerinin Katliamı!
« : 22 Aralık 2012, 09:35:44 »
Irak'taki Baas rejiminin Türkler üzerindeki baskıları, 1979 yılında iyice arttı. Irak Türklerin lider durumunda olan önemli şahsiyetleri, 1979 yılında göz altına alınarak, ağır işkencelere maruz kaldı. Bunların arasında, Türkmen Kardeşlik Ocağı'nın uzun yıllar başkanlığını yapmış Emekli Albay Abdullah Abdurrahman ile Bağdat Üniversitesi'nde öğretim üyesi olan Doç. Dr. Necdet KOÇAK başta geliyordu. Ayrıca Abdullah Abdurrahman'ın yakın çalışma arkadaşı Dr. Rıza DEMİRCİ ve Müteahhit Adil Şerif de tutuklanarak, işkencelere tabi tutulmuşlardı. Bu tutuklamalar Türk halkı üzerinde büyük tepki ve üzüntü yaratmıştı.
Emekli Albay A. Abdurrahman, Irak ordusunda önemli hizmetler görmüş değerli bir subaydı. Ordudaki görevinden ayrıldıktan soma, Bağdat'ta açılan Türkmen Kardeşlik Ocağı'nın yıllarca başkanlığını yapmış ve hizmetlerinden dolayı, Irak'taki Türklerin büyük sevgisini kazanmıştı.
Doç. Dr. Necdet Koçak ise, Ziraat Makineleri alanında yetişmiş değerli bir uzman ve bilim adamı idi. Bağdat Üniversitesi'nde, Ziraat Makineleri Bölümünü kurarak, bu dalda yüzlerce öğrenci yetiştirmişti. Bunun ötesinde, insan sevgisi ve geniş hoşgörüsü sayesinde Türk toplumu arasında gerçekten çok sevilen ve sayılan kişiliğe sahipti.
Dr. Rıza Demirci; Orman Bakanlığı'nda Müsteşar, Ocağın çalışkan elemanı, öğrenci yurdunu kuran, gençlerin yetiştirmesinde büyük katkısından dolayı özellikle sevilen ve sayılan, sözü dinlenen bir kişi.Ayrıca, Kardaşlık Dergisi’nin çıkarılmasında, Irak Türkleri hakkında gerek coğrafik gerekse tarihi araştırmalar yapmasında, Irak’ta bulunan Türk nüfusunun yerleşim sahalarının tespitinde büyük çabalar harcamıştır.Dr. Rıza Demirci, Irak Ormancılık ihtisasındaki gelişmelere büyük katkılar sağlayıp, başarılı bir bilim adamı olduğunu da ispatlamıştır. Bununla birlikte milli şuuru yüksek, mütevazı, yardım sever, milli davasını her şeyin üstünde tutan, görevine bağlı ve cesur bir kişili-ğe sahipti.
Adil Şerif: Kerkük'te esnaf arasında, yardımlaşmayı, birleşmeyi, örgütleşmeyi isteyen, bu uğurda çalışır, maddi destek sağlardı. Baas yönetimi günlerce baskı ve insanlık dışı işkence ederek, Türklerin sevilen liderlerini suçlu göstermeğe gayret sarf etmesine rağmen, hiçbir sonuç alamamıştı. Özellikle şeker hastası olan A. Abdurrahman'a aldığı ilaçlar verilmeyince, gözlerini kaybetmesine ve karanlık bir dünyaya mahkûm edilmesine sebebiyet verilmişti.
Sonunda Bağdat yönetimi, Türk toplumuna korku vermek gayesiyle, Abdullah Abdurrahman, Necdet Koçak ve Adil Şerif 'i, 16 Ocak 1980 tarihinde idam etti. Ağır işkence altında can verdiği için, Rıza Demirci'nin akıbeti hakkında uzun yıllar cevap alınamadı. Ancak, 1998 yılında ailesine gönderilen bir yazıda; Rıza Demirci idam edilmiş. O'nu bir daha aramayın. Mezarı bulunulamadı. Türk toplumunun bu gözde ve değerli şahsiyetlerinin haksız yere idam edilmeleri, Irak Türkleri arasında büyük tepki ve nefrete yol açtı. Tek amaçları, ülkede insanca yaşama isteği gibi, Türk toplumunu en doğal hakkını savunan bu liderlerin idamları, Türk halkını yönetime karşı küstürdü.
Kaynak : http://www.haberkultur.net/
Genel Tarih Sohbetleri / Tapınak Şövalyeleri Mistizmi 3 (Baphomet)
« : 16 Şubat 2012, 15:58:25 »
Baphomet simgesinin tapınakçılarla bağdaştırılması Fransa kralı Yakışıklı Filip’in onları tutuklattıktan sonra haklarındaki iddiaları ve kendilerinin işkence altındayken ya da kendi iradeleriyle yaptıkları itiraflara dayanmaktadır.
İddianame sahiplerine göre Templiyerler, ’BAPHOMET’ adını verdikleri sakallı bir adam putuna tapıyorlardı. Gizli inisiyasyon törenleri esnasında put sunağa konuluyordu. Bazı Temliyerler’in itiraflarına göre bu kafa, uzun saçlı ve sakallıydı. Bir çok kişi için put, şeytanın bir simgesiydi. Ancak Baphomet’in menşei ve özellikleri hakkında tek ve somut bir iddia yoktur. Kimi iddialara göre Baphomet, eski karanlık gnostik ayinlerden devşirilmiş ‘fallus’ ibadeti kültüne dayanan bir simgeydi. O zamanki ifadelerden yola çıkan bir başka iddiaya göre ise Baphomet, gri, siyah veya kırmızı renkli bir kediydi. Hatta kedinin kuyruk altının öpüldüğü iddiası da tutanaklarda yer almıştı. Daha da ileri bir iddia olarak kedi putunun yakılmış çocukların yağlarından yapıldığı, şövalye cesedi küllerinin yemeklere serpidiği de söylenmiştir.
Baphomet ile ilgili başka bazı iddialar da vardır. Bunlar;
Vaftizci Yahya’nın kafatası olduğu,
Nicodemus’un yaptığı, HZ. İsa’nın çarmıhta acı çekişini gösteren bir heykele ait yüz olduğu,
Temliyerler’in Mandylion kefeninden kopyalamak suretiyle bir İsa yüzü yaptıkları ve o putun bu kefenden kopyalanan yüz olduğudur.
Diğer bir yaklaşım ise bunun bir cin yüzü olduğu şeklindedir. Bu cin, Süleyman mabedi yapımı sırasında Süleyman’a yardım ettiği söylenen koruyucu Asmodeus adlı cindi.
Bu konuda ortaya atılan diğer bir yaklaşım ise put yüzünün, tapınağın ilk kurucu önderi Hugues de Payens’e ait olduğu şeklindeydi. I
Çok fazla bilinen bir konu olmamasına rağmen, Eliphas Levi, şeytanın sembolü olarak Baphomet'i ters çevrilmiş pentagramın içinde simgeleyen ilk kişiydi.
Eliphas Levi 1810 yılında Fransa'da doğdu. Okula gittiği yıllarda rahiplik eğitimi almaya karar verdi. Fakat daha sonraları okülist olabilmek amacıyla rahiplik mesleğini bıraktı. Ortaya attığı ve Kilise tarafından günahkarlıkla suçlandığı konulardan bir tanesi de Katolik Kilisesi'ne karşı doktrinler vaazıydı. Hayatı boyunca gizemli konularla ve Kabala ile ilgilendi. Büyü ve Kabala üzerine birçok kitabı olmasına rağmen, Levi'nin en çok bilinen çalışması Tapınak şövalyelerinin taptığı şeytan Baphomet'tir. II
Eliphas Levi’nin yaptığı çizimlere bakarak Baphomet, keçi kafalı, insan vücutlu, üst vücudu kadın ama genel olarak erkeksi, boynuzları olan, kanatlı, kafasından ışık çıkan bir şekilde tasvir edilebilir. Çizimde her ayrıntının bir anlamı olduğu iddia edilir. Bunlar; alt ve üst köşelerdeki siyah ve beyaz hilal, kanatlar, vücudunun erkeksi ya da kadınsı olması, vücudundaki pullar ve bacak arasında bulunan çubuk olarak sıralanabilir.
Eliphas Levi dışında bu konu ile ilgilenen diğer bir kişi de Aleister Crowley’dir. Crowley, şeytanla anlaşma yaptığını ve bu anlaşma sayesinde bir takım gizli güçleri emri altına aldığını iddia etmekteydi. (Derin Dünya Devleti, S.236 - Timaş yayınları, İstanbul 2003)
Bütün bunlardan sonra, Baphomet ile ilgili gizemin Tapınak Şövalyelerinin bence en karanlık yönü olduğunu söyleyebilirim. Yukarıda yazılanlarda belirtilen iddiaların doğru ya da yanlış olması, çeşitli defalar dile getirdiğim gibi sitenin amacı ile örtüşmüyor ve hatta benim bu konuda görüşlerimden bile bahsetmiyorum. Zaten telif hakları ile ilgili çekincelerim, araştırdığım ve ulaştığım pek çok bilgiyi paylaşmama engel oldu, sadece şunu söylemek istiyorum, elimden geldiğince objektif olarak bu konuda da bazı temel taşları ortaya koymaya çalıştım ve yorumu okuyuculara bırakıyorum.
(I) Derin Dünya Devleti Gizli Doktrinlerin Küresel Efendileri, S.42-43, - Atilla Akar, Timaş Yayınları, İstanbul 2003
(III) Derin Dünya Devleti Gizli Doktrinlerin Küresel Efendileri, S.236, - Atilla Akar, Timaş Yayınları, İstanbul 2003
Genel Tarih Sohbetleri / Tapınak Şövalyeleri Mistizmi 2 (Gotik Akım)
Genel Tarih Sohbetleri / Tapınak Şövalyeleri Mistizmi Bölüm 1(Simya Ve Kabbala)
« : 16 Şubat 2012, 15:55:24 »
Simya, ansiklopedik anlam olarak, ucuz madenleri altına çevirmek için eski çağlarda yapılan çalışmalar olarak tanımlanır. Bilimsel bir yönü bulunmayan bu araştırmalar altın yapılmasıyla sonuçlanmadıysa da kimya bilimine yararlı bazı buluşlara yol açmıştır.
Simyanın ortaya çıkışı XII. yüzyıla denk gelmektedir. Simya ile ilgilenen ilk toplumlardan biri de Eski Mısır medeniyetidir ki bu bize mistik bir akım olan Kabala ile ilişkisinde ipucu veriyor.
Kabala, sözlük anlamı itibariyle, Yahudiler’de Tevrat’ın gizli anlamını araştırma işi, bir ikinci anlamda da, ruhlar ve cinlerle ilişki kurma işi olarak tanımlanabilir.
Kabala’nın da en çok yaygınlaştığı dönem yine XII. yüzyıla denk gelmektedir. Bu tarihlerin, kabala ve simyayı, yine XII. yüzyılda tarih sahnesine çıkan, Tapınak Şövalyeleri ile ilişkilendirmek için önemli olduğunu düşünüyorum. Zaten ‘tarihçe’ isimli bölümde bahsi geçtiği gibi, Tapınak Şövalyelerine Kudüs’te Süleyman Tapınağı’nın olduğu bölge tahsis edilmişti. Oradaki araştırmaları sonucunda bir ‘gizem’le karşılaştıkları tahmin ediliyor. İşte bu gizem belki de Kabala ile ilgiliydi.
Kabala, binlerce yıldır hemen her türlü büyü ritüelinin temel taşlarından birini oluşturmuştur. Kabala ile uğraşan hahamların büyü gücüne sahip olduğuna inanılmıştır. Yahudi olmayan pek çok insan da Kabala'nın gizeminden etkilenmiş, bu öğretiyi kullanarak büyü ile uğraşmıştır. Ortaçağ'ın sonlarında Avrupa'yı saran, özellikle simyacılar tarafından benimsenen batıni çalışmaların kökeninde de Kabala'nın büyük rolü vardır. I
Başka bir kaynakta Kabala ile ilgili çok ilginç bir noktaya değiniliyor. Buna göre; Kabala’nın gizeminin ardında daha farklı gerçekler vardır. Bu görüştekilerin ileri sürdükleri iddia, Kabala’nın, Yahudiliğin temeli olan Tevrat’tan da önce var olan, Tevrat’ın Musa’ya gönderilmesinden sonra Yahudiliğin içinde yayılan, ‘pagan’ kökenli bir öğreti olduğudur. II
Tapınak Şövalyelerinin Simya ve karabüyü ile ilişkilendirilmesinin nedeni yukarıda bahsedilenler olabilir. Tasfiye edilmeleri sürecinde de bunlar suçlamalar olarak karşılarına çıkmıştır.
(II) Geçmişten Günümüze Masonluk Tarihi, S.69 - Emre Avşar, Nokta Kitap 5.Baskı
Genel Tarih Sohbetleri / Tapınak Şövalyeleri Örgüt Yapısı
Genel Tarih Sohbetleri / Haçlı Seferleri Bölüm 3 (Tapınakçılarla Çok Alakası Var)
Genel Tarih Sohbetleri / Haçlı Seferleri Bölüm 2 (Tapınakçılarla Çok Alakası Var)
« : 16 Şubat 2012, 15:50:12 »
Papa II.Urbanus’un 27 kasım 1095’te yaptığı çağrı ile Haçlı seferleri fiili olarak başlamış oldu. Sefere katılacak olanların Haçlı yemini etmeleri ve üzerlerinde haç işareti taşımaları öngörüldü. Avrupa’dan küçük destek grupları bekleyen Bizans, Şövalyeler ile birlikte, her milletten o güne kadar eşine rastlanmamış büyüklükte bir ordunun geleceği haberi ile endişeye kapıldı. Sadece yardım amaçlı gelseler bile, bu kadar kalabalık bir ordunun Bizans topraklarından geçmesi sorunlara neden olacaktı. II
1096 yılında ilk haçlı seferi düzenlendi. Papa II. Urban ve Piyer Lermit, Avrupa'da büyük bir ordu hazırlamıştı. I. Kılıçarslan döneminde gönderilen gruplar düzensiz olduğundan yok edilmişlerdi. I
Piyer Lermit’in bu girişimi aşağıda daha ayrıntılı olarak ele alınıyor.
Haçlı seferini duyurmak için harekete geçen vaizlerden biri olan keşiş Pierre l’Ermite’in ateşli konuşmaları halk üzerinde büyük tesir uyandırdı. Etrafında çoğunluğu Fransızlardan oluşan büyük bir güç topladı. 1096 mayıs ayında yürüyüşe geçen bu ilk ordu Ağustos 1096’da İstanbul’a ulaştı. Pierre’in yeterli vasıflara sahip olmadığını anlayan Bizans imparatoru düzenli ordu gelinceye kadar onları İstanbul civarında tutmaya karar verdi. Ancak bu çapulcu takımını kontrol altında tutmak mümkün olmadığı için onları Yalova yakınındaki Kibatos’a yerleştirdi. Burada durmayan çapulcular etrafı yakıp yıkmaya girişti. Fakat Haçlıların bu ilk girişimleri Türkler tarafından engellenerek başarısızlıkla sonuçlandı. II
Birinci Haçlı seferi ;
Pierre’in girişiminden sonra asillerin kumandasında yola çıkan büyük ordular, 1096 sonbaharından itibaren birbiri ardına İstanbul’a gelmeye başladı. Haçlı reislerinin gelmesi ile gerçek amaçlarının Doğu’da devletler kurmak olduğunu anlayan Bizans imparatoru onlardan “vassallik yemini” etmelerini istedi. Bu yemin ile imparatorluk sınırları dışında kuracakları Haçlı devletlerinde imparatoru gerçek otorite olarak tanıyacaklardı. II
Haçlı ordusu ilk olarak Anadolu Selçuklu Devleti'nin merkezi İznik'i kuşattı. Ardından Antakya'yı ele geçiren Haçlı ordusu I. Kılıçarslan'ı mağlup etti. I
Daha önce Pierre I’Ermite’in ordusuna karşı başarı kazanmış olan I.Kılıcarslan, Haçlılar’ın gücü hakkında yanılmıştı. İznik’i kurtarmak için süratle buraya geldiyse de başarılı olamadı. Yardım alma ümidi kalmayan İznik garnizonu da şehri 19 Haziran 1097’de Bizans İmparatoruna teslim etti. Şehri ele geçirip yağmalayan Haçlılar, bir hafta sonra Eskişehir yakınındaki Dorylaion yönünde ilerlemeye başladılar. I.Kılıcarslan Dorylaion yönünde onları kıstırdıysa da onları mağlup edemeyeceğini ,hatta yürüyüşlerine bile engel olamayacağını anlayarak, yolları üzerindeki bölgeleri boşaltıp, tarlaları yakarak onları zor durumda bırakmaya çalıştı. Haçlılar, Dorylaion‘dan Akşehir, Konya, Ereğli yolunu takip ederek Antakya önlerine vardılar. Ayrıca Haçlı ordusundan ayrılan bir grup Urfa’da ilk Haçlı devletini kurdu. Antakya sağlam surlarla çevriliydi. Takviye edilmiş olan Haçlı orduları aylar süren kuşatmadan sonuç alamadılar. Büyük Selçuklu hükümdarı Berkyaruk, Musul valisi Kürboğa idaresinde mahalli kuvvetleri Antakya’ya yardıma gönderdi. Kürboğa’nın gelişi Haçlı ordusunda bir paniğe neden olduysa da sonuç Antakya’nın ele geçirilmesi ve Haçlılar için nihai bir başarı oldu. II
1099 yılında Kudüs'ü Fatimiler'den almayı başardılar. I
Kudüs’ün Haçlılar tarafından alınması, ilgilendiğimiz konu açısından Haçlı seferlerinin en önemli sonucu olarak görülebilir. Bunun nedeni, Tapınakçılar tarikatının ortaya çıkmasını sağlamasıdır.
7 Haziran 1099’da Kudüs önlerine gelen Haçlılar şehri kuşattı. Büyük Selçuklular’ın düşmanı olan Fatımiler Kudüs’e hakimdi bu yüzden son büyük saldırı Mısır Fatımilerine karşı oldu. 8 temmuz günü oruç tutma emri verildi, bütün ordu başlarında din adamları ile şehrin etrafında dolaşıp Sion dağına çıktılar. 13-14 Temmuzda taarruz edildi ve 15 Temmuz günü şehre girildi. Kudüs’e giren Haçlılar, eşi görülmemiş bir vahşet sergiledi. Müslümanlar kılıçtan geçirildi, Mescid-i Aksa’ya sığınanlar öldürüldü. Museviler, Müslümanlara yardım etikleri gerekçesiyle sığındıkları yerlerde yakıldı. Haçlı ordusunda bulunan tarihçiler bile yaşadıkları dehşeti ifade etmişlerdir. Mesela tarihçi Raimundus Aguilers, zaptın ertesi sabahı Harem-i Şerife giderken her tarafı kaplayan cesetlerin arasından ve dizlerine kadar olan kan birikintilerinin arasından geçmek zorunda kaldığını söyler.
Kudüs’ün ele geçirilmesinden sonra Haçlılar’ın gerçek isteğini ortaya koyacak şekilde feodal bir krallık kuruldu. Godefroi de Bouillon ‘’kutsal mezar savunucusu’’ ünvanıyla idarenin başına geçti. II
Bu ilk sefer sonunda İznik ve Batı Anadolu, Bizans'ın; Antakya, Urfa, Trablus, Şam, Sur, Yafa, Nablus gibi kentler ve Kudüs haçlıların eline geçmiş oldu. Anadolu Selçuklu Devleti İznik'i kaybedince başkenti Konya'ya taşımak zorunda kaldılar. I
Doğuda kurulan Haçlı devletlerinden özellikle konumuzla alakalı olan Kudüs Krallığı hakkında ayrıntıya girecek olursak;
I.Baudouin Venedik ve Cenova filoları sayesinde Filistin kıyı şehirlerini zapt ederek Kudüs Krallığı’nın sınırlarını genişletti. Yine I.Baudouin, güneye yaptığı sefer sonunda Eyle’ye (Akabe) kadar ilerledi. Ölümünden sonra tahta geçen II.Baudouin zamanında (1118-1131) Sur da (Tyros) zapt edildi. Bu dönemde Templier şövalye tarikatı kuruldu. Hospitaller de bir şövalye tarikatına dönüştürüldü. Bu dini-askeri kurumlar ülkenin stratejik noktalarında krallık ordularına hizmet etmeye başladılar. Yapılan bu ilk Haçlı seferinden sonra, ara bir girişim olarak, 1101 yılı haçlı seferleri yapıldı. Fakat bunun sonunda İstanbul’dan Suriye’ye inen yol, gerek Bizans için, gerekse Haçlı orduları için artık kapanmıştı. Haçlılar bundan sonra deniz yolunu kullanmak zorunda kalacaklardı. II
Genel Tarih Sohbetleri / Haçlı Seferleri Bölüm 1 (Tapınakçılarla Çok Alakası Var)
« : 16 Şubat 2012, 15:48:33 »
Haçlı seferleri, XI.yy'ın sonlarından, XIII. yy'ın ortalarına kadar gerçekleşen ve amacı Hıristiyanlarca kutsal sayılan toprakların, Müslümanların elinden geri alınması için, Papa'nın teşvikiyle gerçekleştirilen seferlerdir. Asırlarca devam eden Haçlı seferleri sonucu, pek çok kan dökülmüş ve milyonlarca insan can vermiştir. Bu seferler, dini, siyasi, sosyal, kültürel, iktisadi birçok gelişmelere sebep olurken Müslümanlara karşı savaşa katılmaya teşvik için, Avrupa'da bir çok Hıristiyan tarikatları kurulmuştu. Başta dini olmak üzere siyasi,sosyal ve iktisadi sebeplere dayanan bu seferler, 1095 yılında Papa II. Urbanus'un Clermont Konsili'nde yaptığı konuşma ile başlamıştır. I
Dönemin müslüman tarihçilerinin ‘Franklar’ kelimesiyle ifade ettiği Haçlılar tabiri, Osmanlılar tarafından ‘Ehl-İ Salib’, Araplar tarafından da ‘salibiyyun’ şeklinde kullanılmıştır. Bu isim, katılanların giydiği giysilerin üzerinde haç işareti olması nedeniyle verilmiştir. 1096 yılında başlayan haçlı seferleri, 1291’de Latin Hıristiyanların Doğu’daki son merkezleri olan Akka’dan çıkarılmasına kadar devam eden yaklaşık iki yüzyıllık dönemi kapsar. Bu dönem içinde 9 büyük haçlı seferi yapılmış ve bu seferler arasında bazı küçük girişimlerde olmuştur. II
İki yüzyıl süren bu seferlerin nedenleri üç başlıkta incelenebilir:
Dini nedenlerin başında Hıristiyanlar için önem taşıyan Kudüs'ün Müslümanlar'ın elinde bulunması gelmektedir. Din adamlarının etkisi ile Hıristiyanlarda koyu bir fanatizm oluşmuştu. Katolik olan Papa, Ortodoks dünyasını ele geçirerek nüfuzunu artırmak niyetindeydi. Bunun dışında XI. yy'da Fransa'da ortaya çıkan Kluni Tarikatı Hıristiyanları Müslümanlara karşı kışkırtmaktaydı.
Siyasi nedenler içinde en başta Avrupalılar’ın Türkler’i Anadolu, Suriye, Filistin ve Akdeniz'den uzaklaştırmak istemeleri gelmekteydi. Bizans, güçlenen Türk akınlarına karşı Papa'dan yardım istiyordu. Senyor ve şövalyelerin macera ve ganimet arayışları da buna eklenmişti.
Tüm bu durumun içinde İslam Dünyası'nın zenginliği Avrupa'nın dikkatini çekmekteydi. Avrupalılar özellikle doğudan gelen İpek Yolu gibi büyük ticaret yollarına sahip olmak istiyorlardı. Avrupa'da toprak sahibi olamayan soylular, seferler ile ganimet elde edip, toprak kazanmak niyetindeydiler. I
Haçlı Seferlerinin nedenlerini yukarıdaki başlıkların altında bu şekilde toparladıktan sonra başka bir kaynaktan faydalanarak konuyu açacak olursak;
Haçlı hareketinin çıkış sebebi, batılılara göre dini unsurlardır, fakat aslında orta çağ batı toplumunu bu seferlere zorlayan siyasi, sosyal ve ekonomik sebeplerdir. İleri sürdükleri dini motif ise sadece itici bir güçtür. Haçlı düşüncesinin ortaya çıktığı dönemde Avrupada açlık, yoksulluk, toprak azlığı gibi sıkıntıların neden olduğu kargaşa yanında, ücretli askerlik anlayışı ve kolonizatör bir taşma hareketi de başlamıştı. Avrupa toplumunda çok büyük bir gücü bulunan kilise bu gücünü Doğu’ya da hakim kılmak niyetindeydi. Seferlere katılanlara günahlarının affı ve uhrevi mükafat vaat eden kilise, ‘kutsal toprakları kurtarma’ sloganı ile aslında gerçek niyetini kamufle ediyordu. Hz. Ömer tarafından 638 yılında fethedilmesinden beri Kudüs Müslümanların elindeydi ve Batı Hıristiyanları buna en küçük bir tepki göstermemiş, Bizans ise durumu kabullenmişti. Ancak XI.yüzyıl sonuna doğru Batı toplumundaki elverişli durum Avrupalılar’a Müslümanlar’ın gücünü kırabileceği ve Anadolu’ya yerleşmekte olan Türkler’i söküp atabileceği inancını vermişti. Gerçekten de 1096 yılında başlayan Haçlı seferleri daha Kudüs’e ulaşmadan ve bu belli bile değilken Avrupa’lıların önce Urfa sonra Antakya’da Haçlı devletlerini kurmaları onların bu inancını çok net gösteriyor.
XI.yüzyıl Avrupasında bu hedefi gerçekleştirecek bir fırsat oraya çıktı. 1074 yılında Hıristiyanlığın doğu sınırını korumakla görevli Bizans’ın hükümdarı VII. Mikhail imparatorluğunun düştüğü zaaftan kurtulmak için papalık aracılığı ile Avrupa’dan askeri yardım istiyordu. Papa VII.Gregorius bu isteği olumlu karşıladı ancak yardımı gerçekleştiremedi. Bundan on beş yıl sonra papa olan II. Urbanus ile Bizans imparatoru I. Aleksios arasında bu konu yeniden ele alındı. Bu sırada Anadolu’da Türk beylikleri arasındaki anlaşmazlıklar yüzünden iktidar bölünmüştü. 1092 yılında Melikşah’ın vefatının ardından Büyük selçuklu devletinde otarite boşluğu baş göstermişti.
Papa II. Urbanus yapılacak seferlerde çok geniş kitleleri Doğu’ya göndermek istiyordu. Bunun için yoksulluk ve sefalet içindeki halka Doğu’daki zenginliklerden söz etmek, para ve toprak vaadiyle kandırmak bir ölçüde belki mümkündü ama tek başına yeterli olamazdı. Haçlı seferleri, kutsal değerler, İsa aşkı, fedakarlık ve din kardeşlerine sevgi temaları üzerine oturtulmalıydı.
Papa II.Urbanus, Clermont konsilinde din adamları ve halktan oluşan büyük bir kalabalığa hitap etmiş, Doğuda ki kardeşlerinin zulüm altında ezildiğinden, Müslümanların hakimiyetinde yaşamanın ne kadar zor olduğundan, Kutsal sayılan yerlere saygısızlık yapıldığından bahsetmiş ve onlara 1095 yılı kasım ayında Haçlı seferleri için çağrıda bulunmuştur. Aslında söylediklerinde hiçbir gerçeklik payı yoktur. Doğu’da yaşayan Hıristiyanlara Müslümanlar tarafından büyük bir hoş görü ile davranıldığı, VII. yüzyılda Müslümanlar tarafından Kudüs’ün fethedilmesinden beri buraya yapılan hac ziyaretlerinde hiçbir sorun yaşanmadığı Batı dünyasında zaten biliniyordu. Bütün bu iddialar yapılacak olan Haçlı seferlerinin ancak bahanesi olabilirdi.
Haçlı seferleri çağrısının geniş kitleler üzerinde bu kadar etkili olmasının nedenini anlamak için bir yüzyıl geriye gidilmelidir. X. yüzyılda Karolenjiyen devletinin merkezi gücü parçalanmış, otarite her eyalette ileri gelenlerin eline geçmişti. Savaş için geliştirilmiş toplum anlamsız kalmış ve saldırganlık içe dönerek terör eylemleri başlamıştı. Şövalyelerin başlattığı bu şiddet XI. yüzyılda da artarak devam etmişti. Kilise bu şiddete karşı önce barışçı bir tepki göstermiş, ancak bu etkili olmamıştı. Aynı dönemde Cluny merkezinin başlattığı reform hareketi de gelişiyordu. Cluny fikirleri ile bağlantılı olan Papa II.urbanus bu fikirleri laik dünyaya da aşılamak istiyordu. Reform hareketinin toplumda başlattığı Kudüs sevgisi tutkuya dönüşmekteydi.
Ayrıca Haçlı seferlerinin ana fikri olan öc alma duygusu, şövalyelerin hayat felsefesi ve toplumun genel yapısı ile uyumluydu.
Batıda arka arkaya gelen felaketler, salgınlar, kuraklıklar sonucu perişan durumda olan insanlardan oluşan Haçlılar bu seferlere Doğuda yaşayan kardeşlerine yardım amacıyla çıkmadıklarını daha başında yaptıkları davranışları ile hemen belli ettiler. Batılıların amacı aslında kendi mezheplerine dahil olmadıkları için nefret ettikleri Doğulu Hıristiyanları kurtarmaktan çok Doğuda kendi hakimiyetlerini kurmaktı. II