Orhan Göktaş - Eğitimin sorunları
Giriş Tarihi : 04-01-2016 09:57
Eğitim sisteminin sorunları yıllardır tartışıla gelmektedir. Fakat bu tartışmalar “sistemin ürettiği sorunlara” odaklanmaktadır.
Eğitim sisteminin bizatihi kendisinin “yapısı ve resmi ideolojisiyle”sorun olduğu gerçeği ise genellikle göz ardı edilmektedir.
Eğitim sorunlarını mevcut “eğitim sistemi içindeki sorunlardan” söz ederek tartışmak, çözüm değil çözümsüzlük getirecektir. Çünkü asıl “sorunları üreten sistemi tartışmak gerekiyor.”
Ben mevcut eğitim sisteminin “temelden yanlış” olduğunu düşünmekteyim.
Bu sistem eğitimin “amaç ve hedeflerini” yanlış üzerine bina etmiştir.
Sistemi değiştirmediğimiz sürece sorunlar devam edecektir, çözüm için harcanan zaman ve enerji de kaybolacaktır.
Milli eğitimin temel kanunun da,
“(Değişik: 16/6/1983 - 2842/1 md.) Atatürk inkılap ve ilkelerine ve Anayasada ifadesini bulan Atatürk milliyetçiliğine bağlı; Türk Milletinin milli, ahlaki, insani, manevi ve kültürel değerlerini benimseyen, koruyan ve geliştiren; ailesini, vatanını, milletini seven ve daima yüceltmeye çalışan, insan haklarına ve Anayasanın başlangıcındaki temel ilkelere dayanan demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devleti olan Türkiye Cumhuriyetine karşı görev ve sorumluluklarını bilen ve bunları davranış haline getirmiş yurttaşlar olarak yetiştirmek;” Şeklinde tanımlanmaktadır.
Eğitim sistemimize “milli eğitim” denilmesi ve mili kelimesinin “Atatürk milliyetçiliği” ile tanımlanması bize eğitim sistemimizin dayandığı düşünce hakkında yeterli ipuçlarını vermektedir aslında.
Eğitim sistemimiz “akılcı, ahlaki, insani, bilimsel, evrensel” değerlere değil, “Atatürk milliyetçiliğine”bağlı olmak şartıyla bu değerlere bağlı bir sistem olarak planlanmıştır.
Eğitimin sonunda oluşacak davranış değişikliği ise; “Türkiye Cumhuriyetine karşı görev ve sorumluluklarını bilen ve bunları davranış haline getirmiş yurttaşlar olarak yetiştirmek” cümlesiyle ifade edilmektedir.
Bu eğitim sisteminin yetiştirmek istediği insan “hakka, adalete, doğruya, ahlaki değerlere, hukuka yani insani değerlere” karşı sorumluluğunu bilen değil, “devletine karşı” sorumluluğunu bilen ve bunları davranış haline getiren bir insandır.
Devlete itaati merkeze alarak, “devleti kutsal sayan” bir eğitim sisteminde “özgür ve üretken” bir insan yetişmez. Olsa olsa “İtaatkar, söz dinleyen, güdülenmeyi bekleyen emir kulları” yetişir.