bisikletle yokuş aşağı inerken ön frene abanmak -ekşisözlükten-
Yusuf Z. Şipal ve İsmail.Emre.Padır bunu beğendi.
Sayfaların yarısını falan okudum herhalde hatıralarım canlandı birden, acaba hangimiz abanmamışızdır en az bir defa. Bir de aklıma küçükken çokça oynadığımız borular geldi. Hani içine külah kıvırıp tüf tüf birbirimize, kedilere falan atıyorduk. Arada iyice sadist olanlar çıkıyordu da külahları iğneli falan yapıp kedileri vuruyorlardı. Külah yapmak işi de sanattı yani. İyi bir külah, kalem ucu gibi simetrik ve ucu biçimli olur bir de kütburun külah vardı, tam iğne gibi kıvıracakken sın kısmı katlayıp içeri büker, öyle yalar kapatırdık. Bu da ilk 10- 15 atışta can yakardı Boruları kibrit kutusuyla birbirine bağlar, 2' li, 4' lü silahlar !!!yapardık. Dürbün yerine geçecek şekilde borulardan 3- 4 cm lik kesip borunun ucuna yapıştırır fazla cephaneyi (külahları) oralara takardık. Ha bir de, külah için kestiğimiz kağıtları donumuzun, şortumuzun önünden sallardık ya... of çocukluğum. Yıllar; 1980- 87 arası yani 5- 12 yaş arası dönem, yer Ankara, Cebeci.
Bir sonrakine tornetleri hatırlamak isterdim
Çocukluğumuzun bu güzel ve unutulmaya yüz tutmuş anılarını toparlasak ya
olgun şenel, Gökhan Semiz, ouzoo ve 3 kişi daha bunu beğendi.
80'lerde çocuk olmak güzeldi
ben bisikletten ön freni sökmüştüm.
çok güzel anılarmış, en çok unutulmaya yüz tuttukları kısmı sevdim.
Tamı tamına aynı şekilde geçirdim çocukluğumu Güzeldi yahu...
Sadistlik kısmı hariç tabii. Ben çok merhametli biriyim. Halen daha mutfakta tezgahın üstünde karınca gördüğümde alır balkonun pervazına koyarım.
Yusuf Z. Şipal ve Eser Sevinç bunu beğendi.
15 Ocak 2014 Konu Sahibi #6
ben denk gelmedim, zaten yapmazdım da, bir abimizin çocukluğu dere kenarında geçmiş, kurbağa falan şişiriyorlarmış pipetle. töbe töbe
durmak için biraz abanmak gereken, üstü camlaşmış gibi sertleşmiş pabuçları olan v-frenlerimi disk frenle değiştirdiğim gün yaşadım ben bunu, alışamamıştım tabi tepkisini bilmiyordum. ama sanki o kadar da abanmamıştım da arkadan ekstra bi güç beni ittirmiş de öyle takla atmışım gibi hissediyorum hala, bilemedim.
Arkadaşlar bir şey merak edip sorucam,konumuzla biraz alakalı sayılır;Acaba ön amartisör lü bisikletler de hızlı giderken ön fren sıkılınca,bisiklet takla atar mı yoksa amartisörler esneyip eski halini alır mı(yani fren yapılınca öne yatırıp sonra normale döner mi)Bunu çok merak ediyorum
Umut Y. demiş ki: ↑
bu hızınla ve frenin ayar-sertliğiyle alakalı. benim bisikletim de önden amartisörlü. amartisöre ve frenin yumuşaklığına güvenerek ön freni gönül rahatlığıyla kullanabiliyorum. kaygan, ıslak, mıcırlı yollarda bu sıkıntı tabi . ama çocukluğumda süratli iken ön frene abanıp, hızlıca yavaşlayıp sonra arka tekerin takla atmaya ramak kalacak kadar havalanıp geri düştüğünü hatırlarım şimdi girmiyorum öyle atraksiyonlara, yaş kemale erdi sakin kullanıcıyım
forumda frene aralıksız sonuna kadar abanmak yerine , kesik kesik basarak abs etkisi oluşturmayı önerenler de var. böyle yaptığında amartisörünün çalıştığını görebilirsin.
Erhan B. ninde dediği gibi yokuş aşağı inerken kesik kesik fren yaparım, stabil yavaşlıyor ve güven hissi veriyor.