Mesaj Gönderim Zamanı: 22.07-2010, 17:14 #1
Başlığa bakıpta bu adam alaymı ediyor demeyin,asla böyle bir şeyi düşünmedim yaşamım boyu,düşünmek yada düşünen insanlar ise,1 saat sonrası ne olur hiç birşeyin garantisi yok.
Neden yazdım,şuan bir bacağım olmasın yada elim olmasın razı olurum.
Ben kalp kası hastasyım,yani kalp tam açılıp kapanmıyor,1 tane stent takıldı,sizler gibi sokakra dolaşamam,yada sizler gibi dıoya doya sohbet edemem,yada doya doya gülemem,çunki nefesin kesiliyor ve kalp bir anda taşikardisi fırlıyor,sizler gibi rahatta uyuyamam çunki nefes alamam.
Şikayet olsun diye yazmıyorum elbetteki,ama bazen okuyorum kimisi intihar edicem diyor,yada kendini bırakıyor,bu tür korkaklardan olmayın.
Hem bu intihar edicem diyenler iyi okuyun,siz ölüm anı nedir bilirmisiniz hiç sanmıyorum,2 defa yaşadım şokla hayata döndürmüşler,ölümüde yaşadım,orası bende kalsın.
Ölüm anı nedir bilirmisiniz,can vermek sandığınız gibi hiç ama hiç kolay değil,can veremiyorsunuz,ölüm bir anda gelmiyor,herşeyi yaşıyorsunuz ve o an geldiğinizde tek istediğiniz yaşamak,daha erken demek,hiç ama hiç kolay değil inanın.
Sizler gibi olmak isterdim,tekerlekli arabam yada koltuk değneklerim olsun,oltamı alıyım yavaş yavaş sahile iniyim,çayımı içiyin,sohbet ediyim,rahar rahat konuşabiliyim,ama hiç biri yok,camdan insanları izlerim,bazen koşanları görürüm o kadar özenirimki,elbetteki şükür ediyorum,şikayetci değilim,olamamda zaten.
Biraz eski kafalıyım,dinime düşkünüm,hastalığımla avunurum,kuranda dediği gibi hastalıklar sizin kefaletinizdir derim,ama sonra diğer hastalara bakarım,kanserli olanlar,o zamanda üzülürüm asıl onlar derim hastalık kefareti olanlar.
Sadece yazmak istedim,okuyanlara teşekkür ederim.
Mesaj Gönderim Zamanı: 22.07-2010, 17:32 #2
düşüncelerin ve hüznün çok güzel, işte bu hayat bir dağ gibi, bazıları o dağın zirvesine uçarak çıkıyor, bazılarımız da tırmanarak sürünerek, o dağın zirvesine ulaştığımızda herkes çektiği çilenin karşılığını alacak, senin çilen daha büyükse, mükafatın da daha büyük olacak. Allah a bazıları adaletsiz derler, ama Allah ın adaleti bu dünya için değildir, asıl ve sonsuz olan ahiret içindir, ahirette adaletin ne olduğunu herkes görecek. Yoksa Allah her kötülüğe ya da kötülük yapana cezasını bu dünyada verseydi heralde çok az canlı hayatta kalırdı, yine aynı şekilde Allah herkesin duasını bu dünyada kabul etseydi her hastalığa şifayı bu dünyada verseydi, ozaman da bu dünya zaten cennet olmuş olurdu. Tüm bunları Allah istese yapar hiç de zor değil, ama hayatın bir anlamı var, görmek anlamak düşünmek gerek. Sabretmeye devam etmek gerek. Bunların hepsi bir rüya.
Mesaj Gönderim Zamanı: 22.07-2010, 17:32 #3
Engelli denilince ne anladığınıza bağlı birazda.. Bence siz de engellisiniz.. Bahsettiğiniz sorunları yaşayan binlerce insan var şu an aramızda hatta daha ileri derecede sağlık sorunları olanlarda var.. Hayata "herşeye rağmen" pozitif bakabilmek şükürcü olabilmek zaman zaman çok zor olabiliyor.. Ben mesela kendimden örnek vereyim içime dert ettiğim konularda çoğunlukla şükürsüzümdür isyan etmem ama sorgularım "Neden" derim.. Karakter meselesidir belki de.. Bence kıyas yapmakda yanlış.. Kendini bütün artı ve eksilerini kabul ederse bi insan sindirirse tamamdır işte..
Yani kalp hastası olacağıma yürüyemeseydim yada göremeseydim demek ne kadar doğru? Sağlık sorunlarının en küçüğünden en büyüğüne kadar hepsi birdir bana göre. Yaşayan bilir ne çektiğini.. Yani şimdi çıkıpta bir başka biri "kalp hastası olsaydım da yürüyebilseydim keşke" de diyebilir bu durumda..
Allah sabrını veriyor dertlerin mutlaka bi tutar dalı oluyor insanların.. Artık kişisinden kişine göre değişir ne ile motive edebiliyorsa kendini hayata onunla tutunur.. Kimi Allah inancı ile Kimi umutları ile vs.vs.vs..
Mesaj Gönderim Zamanı: 21.04-2012, 16:04 #4
ALLAH c.c olmasa, bu Dünyada yaşamanın manası yok, en azından bana göre.
Bazen İntiharı düşünürüm, son bir yılda iyice kronikleşen Panik atağımda beni zorluyor, öyle anlar oluyorki, renkleri dahi fark edemiyorum, sanıyorumki ellerim mos mor olmuş, o anda herşey bitiyor, yanımda biri olmasa, büyük ihtimal Ölümü bulurlar, o heycanı ve paniği anlatmak zor.
Dedim ya, İntihar bazen bana çıkış yolu olarak geliyor, öyle bahaneler buluyorumki mesela Dinimiz İntihar haram, ama son günlerde buna sebeb buldum kendimce, Ölüm güzel olduğu için yasaklanmış diyorum, yoksa kimse yaşamak istemezdi.
İntihara meyillyim aslında biliyorum, Yaşadığım krizde Doktor öldüğümü söylemişti iki defa şok vermişler, o anlardan aklımda kalan, sadece huzur hissettiğimdi, hatta öyle sağlıklıydımki, yerimden kalkıp kendimi yokladım sevindim, eve gitmek istedim, kendime geldim ameliyat masasındaydım, bu hayal beni dahada güçlendiriyor, ölürsem özgür olacağım diyorum, şuan biraz korkuyorum, Ölmekten değil İntihar edersem aynı şekilde uyanmak istiyorum, Annemin yanına dönmek, hiç birşeyim yokmuş gibi yeniden yürümek, gezmek, balık tutmak, bir sürü hayalim var.
Doktorla konuştuğumda, 15 gün yatırmak istedi kabul etmedim, sanıyorumki Hastanelerden hiç çıkamıycam, birde bu korkum var, yoğun bakıma kaldırılıyorum ama kendime geldiğim anda imza atıp çıkıyorum, bu sebeble Hastanelerede gitmiyorum artık, hatta biri gidelim dese aklıma 100 tane kötü fikir geliyor, yatıracaklar, bırakacaklar, İşkence edecekler, tuaf şeyler işte, Doktorlarada güvenmem asla.
Aslında şuanda yaşadığım daire size tuaf gelicek, benden önce genç biri İntihar etmiş, kendini Öldürmüş, belkide kaderdir diyorum, kendini astığı kanca hala duruyor, söktürmedim bazen odaya girdiğimde bakarım acaba ne hissetmişti derim, bunlar hayal değil size gerçekleri yazıyorum, burası zaten engellilerin yeri, kimse kimseye duygu sömürüsüde yapamaz, bu sebeble korkmadan yazıyorum, hepimiz aynıyız çunki.
Benim umutlarım yok, yani beklediğim birşey yok, zengin olmak, güzel giysiler almak, yani yabancı kavramlar, şuan burdaysam Dini inancım yüzünden, olmasaydı zaten bu Dünyada olmazdım.
Mesaj Gönderim Zamanı: 21.04-2012, 17:27 #5
Değerli kardeşim sana birşeyler yazacağım ama şu an vaktim kısıtlı. Gece yazarım artık...
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.04-2012, 15:30 #6
Birşey yazın diye yazmadım, içimde olanları paylaştım.
2 gün önce 2 geni Arakdaşımız İntihar etti, artık İntihar bana görede özgürlük, boş yere çırpnamanın manası yok, kovada yakalanmaış balık gibi, sonuç belli, ya çırpınarak öleceksiniz yada onurlu bir şekilde.
Sevindiğim ise, Ölümden sonra bir daha bu Ülkeye gelmem, ne yapıcam biyormusunuz, Dünyadaki en sakin kumsala gidip, denizi seyredicem, tek hayalim bu, kimsenin olmadığı bir yer, sessizlik, rüzgarın ve kşların sesi birde dalgaların Anne ninnisi gibi sahile vurması, özelediğim tek şey.
Ölümü bu sebeble çok seviyorum, sadece kendiniz, çirkin yüzler yok, çirkin sözler yok, kötülük yok, ALLAH c.c hediyesi sadece, bana göre Dünyadaki en güzel en değerli hediye.
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.04-2012, 16:19 #7
O zaman sende kendini şanslı hissedebilirsin sonucda sende engelli katagorisine giriyorsun
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.04-2012, 18:10 #8
inşallah baştan sona kadar okursun...
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.04-2012, 21:15 #9
kardeş sen çok derinlerdesin senin yazdıkların hepsi bendede mevcut bende kalp hastasıyım bende kriz gecirdim bende şoklandım stentde var
ama neden o kadar karamsarsın beterin beteri var en azından ayaktasın görüyosun duyuyosun allah beterinden sakınsın
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.04-2012, 22:23 #10
deli dede - YouTube bu adama alalh akıl vermemiş yani nolmuş ki
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.04-2012, 23:55 #11
kalpkası arkadaşım çok geçmiş olsun inan seni çok iyi anladığımı düşünüyorum benden şanslısınız demişsin neden senden şanslı olalım arkadaşım sonuçta sende engelli bizlerde engelli hı senin kısıtlamaların farklı diye öyle düşünüyosun ama birde şöyle düşün belkide düşünmüşsündür ama ben söyleyeyim yinede mesela sadece nefes alıp verebilen onun haricinde yediğinin içtiyinin tadını dışarıyı camdan dahi görmenin nedemek olduğunu bilmeyen hatta dünyada var olup olmadığını bilemeyen bir çok engelli arkadalarımız var diyeceyim kimse kimseden şanslı deyildir mesela ben kaza geçirdiyimin ilk 2. ayında yoğun bakımdan çııktım kendi kendime dediyim ilk şey bittin olum sendedim bittin daha sonra gün gün düşündümkü neden bitmiş olayım ki hayat devam ediyor azönce yukarıda yazdıklarımı düşündüm daha sonra fizik için ankaraya yattık tan sonra döndüm dedim ki len arkadaş sende kendini engellidenmi sayıyosun bak şu etrafına ve akıllı ol dedim ve hep şükrettim hele hele şu neden ben kelimesinden okadar sakındım ki kendimi neden bir başkası olsun ki dedim bir başkası da ana kuzusu o da dünyaya sen gibi gelmiş oda 9 aylık oda insan dedim senmisin kurnaz diye hep kendimi frenledim ve allaha hep şükrettim ve diyer tarafta allahın izni ile alacağım mükafatın sevinci ile göç zamanımı saatimi beklemeye koyuldum allah hepimizin yardımcısı olsun arkadaşım sıkma canını herşey güzel olacak hepimiz için birgün o güneş bizlerinde içini ısıtacak.
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.04-2012, 01:29 #12
kalpkasii allah size ve tum hastalara sifa verir insllh...
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.04-2012, 08:04 #13
Aslında; dinine düşkün bir insan olarak sizde çok iyi biliyor olmalısınız ki buradaki hatta dünyadaki istediği yere girip çıkabilen engellilerden hatta Yaradılmışlardan belkide en şanslısı sizsiniz. Yanlış duymadınız şanslısınız diyorum. (Kızmayın sakın ama nefs öyle bir şey ki engel mengel dinlemiyor.) Şanslısınız diyorum, çünkü sizin anlattıklarınızdan yola çıkarak diyebiliyorum ki Yaradanımızı biliyorsunuz ve şükrediyorsunuz. Malesef Şükretmeyi unutan o kadar çok kişi var ki..
Sıkıntılardan dolayı ölümü istemeyin! Dayanamayan, "Ya Rabbi, hakkımda yaşamak hayırlı ise, yaşamayı, ölmek hayırlı ise, ölümü nasip et!" desin!.. (Buhari)
Mesaj Gönderim Zamanı: 09.03-2013, 14:21 #14
Yanlış anlaşıldım, ben Hastalığımdan şiakeyet etmiyorumki tam tersi ALLAH c.c hediyesi olarak görüyorum, isyan etmiyorum.
Mesaj Gönderim Zamanı: 09.03-2013, 14:40 #15
haYat ve imtihan...