Engelliler İle İlgili Bir Hikaye Yazınız.
Sabahın ilk ışıklarıyla uyanıp hemen okula gitmeye hazırlanıyordum. Babamın mesleği askerlik olduğu için dört beş yılda bir yer değiştirmek zorunda kalıyorduk. Bu yıl da Ankara’ya göç etmiştik ve orada okula başlamıştım. Bugün okulun ilk günüydü. Hemen kahvaltıyı yapıp yola koyuldum. Yeni arkadaşlarım, yeni öğretmenlerim olacaktı. Hem heyecanlıydım hem de biraz huzursuzdum. Acaba yeni insanlar ile tanışmak bana iyi mi yok sa kötü mü gelecekti? Bu yıl ortaokul ikiye gidecektim. Ben bunları düşünürken az ilerde yere düşen birinin sesini duydum.
Elinde asa ile yürüyen, gür saçlı, beyaz tenli, uzun boylu, babayiğit bir çocuk vardı karşımda. Gözünde ise siyah bir gözlük vardı. Yere düşen çocuğun hemen yanına gittim ve onu düştüğü yerden kaldırdım. Hemen onunla tanışmaya koyuldum. O da benim gibi ortaokul ikiye gidiyor ve ikimizde aynı okula gidiyorduk. Koluna girdim hemen ve yolda tanışıp konuşmaya başladık. Arkadaşımın adı Kubilay’dı. Arkadaşım görme engelli bir arkadaştı. Küçük yaşta geçirdiği kazadan dolayı görme duyusunu tamamen kaybetmiş ve iki gözü de görmüyormuş. Bunları duyunca çok üzüldüm ve kendimi onun yerine koydum. Ne kadar zor bir şey. Yıllardır görüp de sonradan görmemek. Onu anlamaya çalışıyor aynı zaman da onun durumuna çok üzülüyordum. Derken okula geldik ve yeni öğrenciler ile öğretmenler ile tanıştım. Her şey iyi gidiyordu fakat sınıfımızda büyük bir sorun vardı. Kimi kendini bilmez densizler Kubilay’ı eskiden beri tanıdıkları için ona sürekli olumsuz bakıyorlardı. Onu küçümsüyorlar ve zaman kaybı olarak görüyorlardı. Ben bunun çok yanlış olduğunu onlara defalarca anlattım fakat ne yazık ki cahilliklerinden bir türlü kurtulamadılar. Kubilay da onların yanlış davranışlarına maruz kalıyor ve bir köşeye geçip sessizce ağlıyordu . Bu duruma kayıtsız kalamazdım ve kalmadım da. Kubilay ile çok iyi arkadaş oldum ve onun da mutlu olması için, sosyal olması için onunla çok iyi arkadaş oldum. Günler geçip giderken Kubilay sınıfın en çalışkanlarından biri haline gelmişti. Çünkü okul çıkışı onların evine gidiyor ve ona dersleri anlatıyordum. Onun harika bir konuşma yeteneği vardı. Anlattığım her şeyi hemen kavrıyor ve her şeyi aklında süper tutuyordu.
O ilerde iyi bir öğretmen olmak istiyor ve diğer engelli kardeşlerimize örnek olmak istiyordu. Onu çok sevmiştim. Çok cana yakın ve içten bir insandı. Sınıfta kendini bilmez arkadaşlara kendilerini onun yerine koymaları gerektiğini söylediğimde onlar da yaptıklarından çok pişman olmuşlar ve Kubilay’dan özür dilemişlerdi. Kubilay o kadar naif o kadar vicdanlı bir çocuktu ki onları hemen affetti. Böylece sınıfımız daha kaynaşmış ve bir sınıf olmuştu. Ankara’da bu yılım çok güzel geçeceğe benziyordu.
08:32Hakkında Bilgiengelli bireyler ile ilgili hikaye, engelliler ile ilgili bir hikaye yazınız, engelliler ile ilgili hikaye örneği, engelliler konulu hikaye örneği, Kompozisyon Örnekleriİlk Yorumu Sen Yap