Mü'min yalnız değildir
"Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz" diyen şairimizin gönlüne sağlık. Fakat biz böyle bir cümleyi kurabilen bir vatandaşımızın yalnız olduğunu zannetmiyoruz, yani bize öyle geldi. Yalnız olan insanlar, daha başka cümleller kurar, bilirsiniz
"Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz" diyen şairimizin gönlüne sağlık. Fakat biz böyle bir cümleyi kurabilen bir vatandaşımızın yalnız olduğunu zannetmiyoruz, yani bize öyle geldi. Yalnız olan insanlar, daha başka cümleller kurar, bilirsiniz hiç yalnız kalmadınız mı?
Yalnızlık eskiden kalma bir alışkanlıktı bizim için; "zikrullah" denen güzel ibadeti henüz keşfetmeden önce. O zamanlar yalnız ağaçlar bile yalnızlığı hatırlatırdı, çözümsüzlüktü yalnızlığı doğuran, kucağında besleyip büyüten. Çünkü gerçekten çözümsüz olduğuna inandığımız şeyler vardı. Bu, bazan diğer insanlara ulaşma güçlüğü, bazen önünü alamadığımız bir çöküntü, ruh daralması, kendini henüz yeterince tanıyamamış olmanın verdiği kendine yabancılaşma... Özetlemek gerekirse, özden kopuşluğun, Rabb'dan uzaklaşmış olmanın, ıssız, kimsesiz, okyanuslarda kaybolmuş, ümitsiz kalmış olmanın -aslında ümit kesmek kafirlere mahsus değil midir?- neden olduğu bir iç bunaltısı.
İşte gerçekten yalnız olan insanlar bu tür cümleler kurar, çöküntü, bunalmışlık ve bütün bunların asıl sebebi olan: "Arayış"...
İnsanların kendi gönül dünyasında kendini bulmaya çalışması bu sırada çöllere uğraması, uçurumlardan geçmesi, depremler yaşaması... Ve sonra çözüm: "Allah" (cc) kelimesi, bütün çözümleri içinde barındıran, susuz toprağa yağmur olan, bunalmışa kapı açan, yalnıza yalnızlığını unutturan, insanın kendi kendini tanımasını ve saygı duymasını sağlayan, ihtiyaçları farkettiren, çözüm üreten, çözümsüzlüğün düğümlerini çözen, kaybolan dengeleri yeniden kurduran, en önemlisi insanın kendinde sevilecek bir şeyler bulduran bir kelime... Dikkat edin, gerçekten Allah'ı seven insanlar kendilerini de seven, moda deyimi ile "kendi kendisi ile barışık" insanlardır.
İnsan kendi kendine şah damarından daha yakın olan Rabb'ine gönül kapılarını ardına kadar açtıktan sonra, yaşamak bir ağır yük olmaktan çıktığı zaman yalnızlıktan bahsetmeye ne gerek var? Ancak; işte çile yok mu o çile, isteseniz de istemeseniz de çekeceksiniz... "Tekkeyi beklemeyen, çorbayı içemez" derler büyüklerimiz. Yalnızlık aslında çekici bir kelime, hem bazen gerekli. Fakat sizin kafa ve gönül yapınızda bir arkadaş ile sohbet etmek de, Güzel Allah'ın (cc) bir lütfu olsa gerek.... ~|~
haber 5006728 false