Babalar Günü | Metropol Haber, metropolhaber, metropolnews
Mehmet KARAKAYA kayserikontv@hotmail.com
Annelik gibi dünyanın en büyük nimetlerinden “Baba” olmak.
Ancak bu güzel nimeti sadece o çocuklara sahip olmakla değil, onlarla bütünleşerek ve yol arkadaşlığı yaparak yürütmek daha da zenginleştirir hayatı..
Çocuk.. Çocuk sadece fark edilmek ve hissedilmek ister. Bu onun benzin deposu gibidir. Benzinin kesildiği yerde ne fark edilecekse onu yapar. Hastalanacaksa hastalanır. Orasını burasını kıracaksa kırar. Orasını burasını kesecekse keser. Kırılacak vazolar varsa kırar. Camlar varsa camları kırar, komşuya rezillik çıkaracaksa çıkarır. Donla gömlekle sokağa çıkılacaksa çıkar. Yeter ki anne onu farketsin. Bunların hepsi çocuk tarafından geliştirilen stratejiler. Tek derdi var, bana bak ve beni gör. Pazar yerinde annenin eteğini çeker, anne bak der anne tamam sus der. Yani aslında oyuncağa bile gerek yok.
Yani “İLGİLENİLME ihtiyacı” onun için en değerli şey.
Bir çocuğa vakit ayıramıyorsanız, önüne bir ton oyuncak koyun, bunun hiçbir önemi yoktur. Farkedilmek çok büyük bir ihtiyaç çocuk için. Bu ihtiyacı anne ve baba tarafından yeterince karşılanmayan çocuk, bunun karşılanması için yaramazlık yapar, birşeyleri kırabilir, idrarını kaçırır, parmağını emer, tırnağını yer, öfke nöbeti hatta okulda arkadaşının silgisini alır vb..
Oysa baba çocuğuyla ilgilenirse, korkulan ve zulmeden değil, tam tersi eşit, erişkin bir ilişki gibi arkadaş olursa yani, baba kendisine yaklaşılmasına izin verir de kendi yeti ve yeteneklerinin çocuğu tarafından alınmasına gurur duyarsa ve kendisi baba gibi oldukça baba onu ödüllendirirse, babayla savaşmaktan vazgeçip babayı olduğu gibi kabul edip, onun gibi iyi biri olma yolunda mücadeleye başlar.
Baba, çocuk için bir sevgi kaynağı, bir özdeşim modeli. Çocuğun dünyaya açılmasını, anne bağımlılığından kopmasını ve birey olarak, hayatında özgüvenli olmasını sağlayan en önemli kişi.
ÖZELLİKLE 3-6 yaşlarındaki çocuklarıyla çok daha sık iletişim kuran babaların çocukları, ilerde çok daha az ruhsal problemli çocuklar olacaklarıdır.
Baba, hem eşine hem de çocuğuna karşı koruyucu bir rol üstlenirken, bir yandan da çocuğun bakım ve sorumluluğunu daha az üstlenir. Bu da, babanın çocuğuna daha az bağlı oduğu gibi görünse de TRİADİK İLİŞKİ dediğimiz çocuk için olmazsa olmaz 3’lü ilişkide, yani anneden sonra hayatında gördüğü en büyük ekran babasıdır.
Bu üçlü ilişkiyi sağlanmayan ailenin çocukları, ilerki yıllarda empati yapamayan, mesela trafikte aracıyla dönerken sinyal vermeyen, kurallara uymayı önemsemeyen, yolun ortasına parkeden, sevdiği insanları kırabilen ve bunun kendisi ve toplum için hayati olduğunu bir türlü çözemeyen bir yapıya dönüşür.
Bir yerde kurallara uymayan birini görürseniz, onun küçükken BABASIYLA YAŞADIĞI İLETİŞİMSİZLİK sorununu aklınıza getirebilirsiniz.
Bazı insanların sorunlu ve dengesiz olmasının temelinde bu iletişimsizlik ve ilgisizlik yatmaktadır.
Çünkü baba, çocuğun erken duygusal ve sosyal gelişiminde çok önemli bir rol oynar. Baba, bebeğin kendi vücudunun bir parçası gibi gördüğü annesinin dışında var olan, kendisiyle iletişim kuran, kendisine bağlı olan, bebeğin ilgi gördüğü bir varlık olarak, onun dünyaya açılmasındaki anahtar gibidir.
Araştırmalar babaların, annelere kıyasla çocuğun hayatında daha çok oyun oynayan, keyifli zaman geçiren, daha toleranslı kişiler olarak rol aldıklarını göstermektedir.
Babalar, her şey yolunda gitiğinde çocuklarına karşı son derece duyarlı ve tepki vericidirler. Ancak bebek-çocuk ağlamaya başladığında, sorun çıkardığında, mesajı alan ve çözüme yönelen baba değil, annedir.
Fakat baba ise, çocuk için kendisinden farklı olarak algıladığı, kendisine benzemeyen (anne gibi fiziksel bir parçası olmayan) bir sevgi nesnesi ve örnek alınacak kişi/ modeldir.
O yüzden çocuk bir yandan babasını taklit ederek sosyalleşip, toplumla ilişki kurmayı öğrenirken; diğer yandan da erkek çocuk için “cinsel kimlik” gelişiminde, kız çocuk içinse “karşı cinsle ilişki” sürecinde tartışmasız en büyük rolü oynar.
Bu nedenle babalarıyla yeterince birlikte olmayan, dolayısıyla “özdeşleşme” sürecini yeterince yaşayamayan çocukların cinsel kimlik gelişimine ilişkin sorunlara açık olması muhtemeldir.
Bu noktada, erkek çocuğun “özdeşim modeli” olarak anneyi aldığı, cinsel kimlik sapması yaşayarak, kendisini anne ile özdeşleştirdiği, zaman zaman annesinin makyaj malzemelerini kullandığı, onun davranışlarını taklit ettiği, onun gibi giyinmek istediği örnekleri görülebilmektedir.
Diğer yandan babalarıyla yeterince birlikte olmayan, sağlıklı iletişim içinde bulunmayan kız çocuklarının da sosyal ilişkilerde, karşı cinsten sürekli sevgi ve ilgi bekleyen, daha hırçın, dikkat çekmek için olumsuz davranışlara daha çok yönelen, yaşından büyük erkeklerle ilişki kurma eğilimli çocuklar olarak büyüdükleri izlenebilmektedir.
Bununla beraber, baba, tüm çocuklar için “Güven kaynağı”dır. Baba güç, koruma ve sahiplenilme, yanlız olmama duygusunu verendir. Bu nedenle, yoksunluğu, duygusal eksikliği söz konusu olduğunda çocukta, bazı korkuların, güvensizliğin ve sosyal gelişimde gecikmelerin, özgüven düşüklüğü ve çekingenliğin görülmesi mümkündür.
Yapılan araştırmalar, ÖZGÜVENİ EN YÜKSEK OLAN çocukların, babalarıyla en çok ilişki kuran çocuklar olduğunu; erken gelişim yıllarından itibaren çocuklarıyla “Tensel, duygusal ve sosyal paylaşım” içerisinde olan babaların çocuklarının, hayat içinde uyum süreçlerinin (Okula uyum, arkadaş ilişkilerine uyum, değişikliklere uyum vb.) ve başarılarının daha yüksek olduğunu göstemektedir.
İnsanoğlunun çalışma hayatı, özellikle büyük şehir hayatı, zaman konusundaki sınırlılığı da birlikte getirmekte.
Ancak hem anne hem baba olarak çoçuğunuzun size EN ÇOK ihtiyacı olduğu zaman 0-6 yaşlarını içererek okul öncesi dönemdir.
Babalar olarak, çocukları özellikle 3-6 yaşa geldiklerinde, onlarla ilgiyi alakayı iletişimi arttırmalı. Bunun okul hayatındaki başarı ve hayatındaki mutluluklarında da çok büyük pozitif etkileri görülecektir.
Sonrasında okul çağı ile beraber, arkadaşlık ve ebeveynler dışındaki sosyal hayatı daha çok önem kazanan çocuk -gelişim sürecinin bir sonucu olarak- sizden uzaklaşacaktır, bu gayet normaldir. Sihirli dokunuşlarını 3-6 yaş arası daha çok yapmalı babalar.
Sözü edilen yaş döneminde baba-çocuk birlikteliği, kaliteli geçirilen zamanın çokluğu, onun kişilik gelişiminde, doyumunda önemli rol oynayacaktır. Bir diğer ifadeyle, bugünkü zamanı çok iyi değerlendirin.
Birlikte ortak etkinliklerde bulunmak, hem keyifli zaman geçireceği hem de ona hayatı tanıtıp öğretebileceğiniz etkinlikler gibi, çocuğun ruhsal gelişimi için çok büyük bir önem taşır.
O yüzden olabildiğince baba-oğul, baba-kız etkinlik saatleri yapmalı.
Belli zeka oyunları çok faydalıdır. Satranç gibi.
Mesela, kağıttan uçak oyunuyla, veya farklı bu tür oyunlarla, masallarla, hayal dünyasını genişleten sözlerinizle çocuğunuzun ufkunu görüş açısını iyice açın.
Sık sık sarılın çocuklarınıza. Sevginizi güveninizi hissetttirin de.
Gün sonu akşam yemeklerinde, sofraya birlikte oturmayı ihmal etmeyin. Hem sizden görgü kurallarını öğrenecek hem de o gün yaşadıklarını anlatma fırsatı bulacaktır.
Düşünün.. Hayatınızda hiç tanımadığınız, ilk kez gördüğünüz bir kişi, bir komşu, bir müşteri için sarfedebildiğiniz emeği, harcadığınız zamanı düşünün…
Veya bir dostunuz, bir misafiriniz için ayırdığınız zamanı, ertelediğiniz önceliklerinizi, yorgunluklarınızı düşünün…
Biliyorum diyeceksiniz ki babalar gününde hep “Bebeleri, çocukları” anlatmışsın hocam, ya babalar?
Kendimde bir baba olarak, bugün bana en büyük hediye, sağlıklı ruhsal yapısı oluşmuş ve her halükarda mutlu ve güzel olmasını becerebilen geleceğin vizyon ve misyon sahibi, hedefini bilen, hayallerine koşmasını toplum kuralları çerçevesinde yapabilen, milli ve kutsal değerlerimizi içselleştirip ve tertemiz yaşayan, kitap okumasını çok seven, empati yapabilen, tüketen değil üretken, sevgi dolu çocuklarımızın olmasıdır.
Yukarda sıralanan bir kaç maddeyi uygulamanın “En kıymetlimiz çocuklarımız” için olmazsa olmaz olduğunu bu yüzden unutmayalım.
Bir baba yada anne olarak, hep güzel çocuklarımız olsun, onları özellikle 0-6 yaş arasında ilgisiz sevgisiz yalnız bırakmayalım.
6 yaşından sonra, zaten otomatik olarak, yanlarında hayat boyu her yerde bizi hissedeceklerdir. Güvenli, mutlu ve sağlıklı olacaklarıdır.
Bunu hangi baba anne istemez ki!
“Ramazan ayı, İslam toplumlarının ibadetlerinde ve hayırlarında bir yarış, sağlıklı beslenmeye ve açlığa sabıra geçişe, bir fırsat ayı olmalıdır. Sağlıklı olan herkes bu ayda oruç tutabilir. Bu dönem, hem ibadet hem de vücudumuzu dinlendirmek için bir fırsat olmalıdır. Çünkü dengeli ve her vitamini ihtiva eden besinlerle beslenmek bizi daha zinde tutar. Ramazan ayında yanlış beslenme sonucu en çok bitkinlik, yorgunluk, halsizlik, üşüme hissi, uykuya meyil, baş ağrısı, dalgınlık, dikkatsizlik, çalışma isteksizliği, mide ağrıları ve kabızlık şikâyetlerimiz meydana gelmektedir. Gün içinde yemek yemediğimiz için iftar ve sahur yemeklerimiz daha abartılı bir şekilde ve kalorisi yüksek besinlerden olmakta, bu beslenme şeklinin ise hem kilo aldırdığı hem de ciddi sağlık problemlerine neden olduğu bilinmektedir. UNUTMAYALIM ki kalp krizleri, akşam yenen ağır yemekler sonrası, ağır yemek yemeyenlere göre 8 kat daha fazla görülmektedir (Amerikan Kardiyoloji Derneği yayınları, 2013) Sonuçta iftar, bir akşam yemeğidir ve çok dikkatli olunmalı, çorba salata ve hafif bir yemek şeklinde yapılmalıdır. Zaten örnek olarak aldığımız Sevgili Peygamber Efendimiz (sav) hiçbir zaman dolu dolu sofralarda yemek yememişlerdir. Bundaki hikmet sadece manevi değil aynı zamanda tıbbidir. Fazla ve aniden yemek yeme, mideyi, mide üzerinden geçen sinirlerin kalbe yaptığı baskı sonucu kalbimizi, dolayısıyla bedenimizin hantallaşmasına sebep olacağından, düzgün bir beslenme anlayışımızın sağlığımıza, ibadetimize ve huzurumuza da ne kadar etkisi olduğu ortadadır. Yemeklerden hemen sonra aniden tatlı yenmesi de 1-2 saat içerisinde vücuttaki yüksek şekerimizi düşüren insülin miktarının hızlı bir şekilde artmasına, bu nedenle tekrar daha yoğun bir şekilde acıkmamıza ve sahur süresince ( akşamdan geceye kadar ) yemek yeme isteğimize neden olmaktadır. Mümkünse yemekten hemen sonra meyve ve tatlı yenmemeli, birkaç saat sonrasına bırakılmalıdır. İftar soframızda kola vb. asitli içecekler yerine 1-2 bardak ev yapımı ayran veya meyve suyu tüketilmesi sağlığımız açısından da çok faydalıdır. Özellikle iftar ve sahur vaktinde bol bol su içmek vücut için çok faydalı olduğu gibi iftar sonrası namaz kılmak da egzersiz ve yürüyüş gibi faydalıdır. Sevdiklerinizle mutlu, rahat, sağlıklı ve manen de huzurlu Ramazan’larınız ve bayramlarınız olsun diliyorum. / Mehmet Karakaya“Ramazan ayı, İslam toplumlarının ibadetlerinde ve hayırlarında bir yarış, sağlıklı beslen...
KALKANLARHani diyoruz ya "Bu çocuk Hristiyan ya da yahudi olsaydı dünya ayağa kalkardı" diye. K...
Bizimle UğraşılmazDoğrusu büyük Milletimizin birlik olamama sorunu yok. Biz diğer milletlere kıyasla bu h...