Aradan iki yıl geçmiş. İki yıl, dile kolay. Ne oldu aradan geçen bunca zamanda?Soruyu biraz daha genişletelim isterseniz. Cumhuriyet tarihi boyunca olanlara şöyle bir bakıyorum da:Sabahattin Ali (1948)Abdi İpekçi (1979)Çetin Emeç (1990)Turan Dursun (1990)Uğur Mumcu (1993)Metin Göktepe (1996)Ahmet Taner Kışlalı (1999)Hrant Dink (2007)Var mı hatırlayan? Açıklığa kavuşmuş mu birisi?
Bazı insanlar vardır şu dünyada, elinden gelebilecek bir sürü şey varken yapamıyorum deyip çıkar işim içinden. Bazıları ise olanaksızlıklara meydan okurcasına en iyisini yapar yapabileceğinin. İşte ikince gruba girenlerden birisi Eşref Armağan.Belki bir çoğunuz/çoğumuz daha önce adını duymadık hiç. Bugüne kadar benim de varlığından haberim yoktu. Belki de helâl olsun deyip geçtik. Ama yetmez, yetmemeli. Dünyanın sahip çıktığı yeteneklerimize bir kuru söz yetmez. İşte bu yazının amacı da sadece övmek değil üstâdı, aynı zamanda daha fazla kişinin haberdar olmasını sağlamak ondan.Aşağıdaki görüntülerde yetenek ve azmin neler yapabileceğini göreceksiniz. Bilim insanlarını şaşırtmak, bu birlikteliğin yapabileceklerinden yalnızca biri.Kolaycı olmak yerine mücadeleci olun! Her alanda.
Uzunca bir zamandır yazmadım/yazamadım. Ama endişelenmeyin, okumaya devam ediyorum çevre blogları. Hatta sadece okumakla kalmayıp yorumlarımı da bırakıyorum. Gelgelelim, iki satır yazmak için ellerim tuşların üstüne doğru gittiğinde bir türlü dokunamıyorlar. Niçin kendimi bu kadar sıktığımı anlayabilmiş değilim. Bu yazıyı da bu konuyu düşünürken uygulamaya da geçirebilir miyim diye yazmaya başladım.Sunum yaptığım günden beri özellikle okuduklarım o kadar etkiledi ki beni, think twice, post once söylemini enine boyuna düşünmekten kurtulamadım. Kurtulmayı da istemem abartmamak kaydıyla. Bu konuyu yazının sonuna bırakıp içimden geldiği gibi karalamayı sürdüreyim en iyisi.Ne diyordum, bu yazamama hali ne kadar sürecek? Bitmesi için böyle iç sesli yazılar yazmaya devam edebilirim. Tam da bir önceki cümleyi yazarken deja vu oldu galiba, ben bu anı daha önce yaşamıştım. Yaşamamış da olabilirim. Yanılmıyor da.Aklıma gelen çeşitli yollardan biri de kendime haftanın belli günlerini ayırmak ve o günlerde yazı yazmak. Nedense bunun beni sınırlandıracağı hissine kapıldım ve bundan vazgeçtim şu anda. (O anın üstünden bir saat geçti. Yine dağıldı dikkatim farklı farklı yerlere.) Şimdilik bu kadar deyip bırakayım. Zira sabah erken kalkmam gerekli ve çok uykusuzum. Sonra görüşmek üzere.
Bugüne hazırlamam gereken Speaking dersi sunumu hazırlandı ve uygulandı. 15 dakikayı aşmamak ve fazla detaylı olmamak kaydıyla konu seçimi serbestti. Ben de ne yaptım, madem başından kalkmıyorum, blogging konusunda bir sunum hazırlayayım dedim ve başladım araştırmaya. İyi ki bu konuyu seçmişim, zira bir sürü yeni şey öğrendim. "Ne gibi?" dediğinizi duyar gibiyim. Hemen belirteyim efendim.Bir kere, içinde olunca araştırma merakım olmamıştı hiç. Bu yüzden tarihini çok iyi biliyordum. Wikipedia'da yazdığı kadarını hatim ettim. Ayrıca İngilizce Wikipedia sayfasındaki blog maddesinden yola çıkarak şu ilginç bilgiye ulaştım:The term "weblog" was coined by Jorn Barger on 17 December 1997. The short form, "blog," was coined by Peter Merholz, who jokingly broke the word weblog into the phrase we blog in the sidebar of his blog Peterme.com in April or May of 1999.Yani bizim bildiğimiz blog kelimesi İngilizce'ye şaka yollu fiil olarak girmiş.Tarihi demişken, 1993'den beri süregelen bir blogla tanıştırmak isterim sizi: Forest Protection BlogÖğrendiklerimden ilginç olan bir diğeri ise Blogossary diye bir sitenin varlığı. Çok hoş bir blog sözlüğü.Daha bir sürü, bir sürü bilgi. Buradan hepsini saymaya kalksam yerim yetmez, sadece Wikipedia sayfasını takip etmeniz yeterli.Bütün bunlar için teşekkürler blog!Görselin kaynağı