Evet bir ay kadar once Babamin by-pass ameliyati icin Turkiye'te gelmistik. Elhamdulillah hersey yoluna gitti. Basarili bir ameliyat gecirdi. Hastahanemizden , doktorlarimizda, hemsireler ve butun personelden cok memnun kaldik. Hastanede kaldigimiz gunlerde kendimizi hic kotu hissetmedik. Hepsi guler yuzlu idiler. Ameliyatin hemen arkasindan ilk gunlerdeki hassas durumlarda ve bakimda zorlandigimzda da hep yanimizdaydilar. Ustelik temiz tertemiz bir hastaneydi. Her konuda cok titiz davranildi. Odalarin kapilarinin yanina dezenfektan sivi siseleri asilmisti. Odaya girecek olan herkes ellerini onunla yikiyordu. Ziyaretciye izin vermediler. Gelenler sadece karsidan gorebildi , onlari da ikiser ikiser yukariya aldilar... Butun bu hassas tutumun karsiliginda hicbir komplikasyon olmadan rahatca eve geldik.
(Bu arada hastahanemiz Bursa Ozel Kalp ve Aritmi hastanesi - ihtiyac duyan herkese tavsiye ederim. Ssk, emekli sandigi ve diger kurumlarla da anlasmali)
Bu arada cabuk iyilesme gostermenin bir sebebinin de babamin sigara icmemesine bagladilar. Bu sayede akcigerler cok cabuk toparladi. Evet bedenimiz bize emanet degil mi? Ona cok iyi bakmaliyiz. Bana birsey olmaz diyerek yapilan hatalar, sigara kullanimi , yanlis beslenme boyle bir saglik sorunu olunca iyilesmeyi olumsuz yonde etkiliyor.
Biz doktorlarin tavsiyesi uzerine enfeksiyon riskine karsi eve de bir hafta ziyaretci kabul edemedik. Gelenleri de ayri bir odada agirladik. Fakat arayanlar soranlar, hastahane bahcesinde ameliyat gunu gelip bizimle bekliyenler insani inanilmaz memnun ediyor. Bu sevgi cemberi butun yukleri daha da hafifletiyor. Dostluklar ne guzel.... Yillardir goremedigimiz uzaklardaki tanidiklardan bile gelen telefonlar bizleri cok duygulandirdi. Ne guzel hasletlerimiz var bizim insanimizin. Ne guzel ogretileri var bizim dinimizin. Yasami en zor aninda bile dayanilabilir kiliyor , yukleri hafifletiveriyor bu dayanisma zinciri. Bir telefon , yollanan selam, bir hatir sorma bile insana moral gucu oluyor.
Dikkat ettim babam bu sayede daha cok moral buldu , daha kolay yurudu, daha guzel yemeye basladi, daha cabuk iyiye yoneldi... Allah herkesten razi olsun. Bana da mail yollayip yalniz birakmayan butun gonul dostlarina cok tesekkur ediyorum.
Bu arada aklima takilan, dikkatimi ceken birsey oldu. Hep yaz tatillerinde gittigimizde es , dost akraba ile gorusuyoruz, gencleri, yeni yetisen cocuklari da goruyoruz ama simdiye dek pek dikkat etmemistim. Genc kusakta (tabiki hepsinde degil) bir kayitsizlik, ilgisizlik var..Bizim yasitlarimiz , orta ve yasli kusak bu dostluk ve akrabalik iliskilerine, komsuluk degerlerine sarilirken, gencler olaylara oldukca uzaklar. Sanki kendilerine baska dunyalar yaratmislar, kendilerini de oralara hapsetmisler. Daha az odalarindan cikiyor, daha az aile sorunlari ile ilgileniyor, buyuklere daha az deger veriyorlarmis gibi, insanlarla daha az diyalog kuruyorlar ..Sanki dunyalari Tv, bilgisayar, cep telefonu vede onlarla iletisim kurduklari arkadaslarindan ibaret , tabi birde onlerindeki universite ve lise sinavlarindan... Ben mi cok inceledim, cok sey mi bekledim acaba?
Tabi bu arada cok iyi yetismis, ailede paylasmayi, sevgiyi, dostlugu ve birliklte yasamanin degerlerini ogrenmis, bu terbiyeyi almis genclerimiz de var elhamdulillah. Hele bir tanidigimizin gencecik oglu babama kan vermek icin gelmisti, onu unutamiyorum. Oyle tatli sozlu , espirili, merhametli, edepli.. Cok takdir ettim, anne ve babasi da cok iyi insanlar , ne guzel evlat yetistirmisler. Hem duyarliligini gosterdi kan vermeye geldi hem de daha sonra babama "Ahmet amca bak karismam bundan sonra kisiliginde olabilecek degisiklikler icin sorumluluk almiyorum ona gore, artik yeme icme, muzik, gezme butun zevklerin degisebilir ne de olsa genc kani tasiyorsun" diye espiriler yapip butun moralleri yukselmeyi bildi. Allah hepsinden razi olsun.
Evet iste boyle biz son zamanlarda dostluklarin ve sevgilerin onemini de saglik gibi daha iyi anladik. Ve o aynadan bir gun sevgilerin donup geldiginide gozlerimizle gorduk. Bu guzellikleri hepimiz daima yasayabilelim insaallah.