Ülkemizde eğitim noktasında çok önemli adımlar atılmaktadır. Ancak gelin görün ki bir türlü arzu edilen eğitim kalitesi yakalanamıyor. Son on yılda beş tane Milli Eğitim Bakanı değişti. Her gelen de sil baştan formatlayıp, yeni bir eğitim sistemi yüklemeye çalışıyor. Ama bir türlü olmuyor, becerilemiyor. Daha bir ortaokulların sınav sistemini bile oturtturamadılar. Nedir eksiklik acaba? Nereden kaynaklanıyor? Doğrusu bu konuda bir fikri olan yok. Şunu deneyelim; olmadı, bunu deneyelim; o da olmadı, ötekini deneyelim. Bakalım nereye varacak bu işin sonu. Hani bir atasözümüz vardır. Son zamanlarda daha sıkça kullanılıyor. ‘Deveye sormuşlar; “Boynun niye eğri?” diye, o da cevap vermiş; “Nerem doğru ki?” Var mı bir fikri olan ağabeyler?
Yok mu? Yoksa ben şimdi burada yazıyorum. Ama bu defa es geçmeyin. Yoksa her seferinde millet olarak biz kaybediyoruz. Bu defa diyorum çünkü ilk defa ben dile getirmiyorum. Daha evvel Milli Görüş ve Lideri Erbakan Hocamız yıllarca dilendirdi durdu. Rahmetli Hocamız, hayattayken de bu hususa ziyadesiyle önem verdi ve icraatlarda bulundu.
Şimdi bir kez daha bu satırlarımızla buradan aktarıyorum. Öncelikle bizim en büyük eksikliğimiz ‘Önce Ahlak ve Maneviyat’tır. Okullarımızın bu kanadı ne yazık ki eksiktir. Yıllardan beri tamamlamak yerine es geçilmiş ve hatta unutulmuştur.
… Bakınız şu içinde yaşadığımız kâinat iki ana âlemden yaratılmıştır. Biri Madde diğeri ise mâna. Madde âleminin varlıklarının da mana âleminin varlıklarının da kendilerine has bir takım ihtiyaçları vardır ve karşılanması gerekir. İnsan, bu her iki âlemin de ortak varlığıdır. Başka da bir varlık bu özelliğe sahip değildir. İnsan ruh ve bedenden yaratılmıştır ve ruh mana beden ise madde âleminin varlığıdır. Nasıl ki bedenin ihtiyaçları karşılanıyorsa ruhun da ihtiyaçlarının karşılanması gerekir. Bu hususta geniş açıklamayı ‘İnsan ve Asr Suresi’ başlıklı yazımızda bulabilirsiniz. (Bu isimle arattırmanız yeterli.) İşte biraz önceki önerimiz olan ‘Önce Ahlak ve Maneviyat’ genel manada insan ruhunun ihtiyaçlarının karşılanması ile ilgilidir. Bugün Milli eğitimimizde bu ayrıntı nazarlardan uzak tutuluyor. İddia ediyorum bu işte şer güçlerin parmağı var ve iktidar asıl bu konuda tedbir alması gerekiyor. Ancak ne yazık ki içi boş projelerle oyalanıp duruyor. Bugün okullarda dini dersler veriliyor gibi yapılıyor. Ancak, inanın şuur aşılanmıyor. Eğer aşılansa toplumda mevcut ahlaki çöküntü yaşanmaz. Mesela size kısa bir anımı anlatayım. Manevi eğitim veriliyor dediğimiz imam hatiplerin birinde yaşadığım bir anımı. Veli toplantısına katılmıştım. Okulun sosyoloji öğretmeni veliler olarak bizlere telkinde bulunuyor.
“Sevgili veliler… malum çocuklarımız ergenlik dönemini yaşıyorlar. Onların şimdi kapıyı çarpma zamanları. Lütfen bu durumlarda anlayış gösteriniz!” … Haydaa! ‘Buyur buradan yak.’ Şimdi bu ifadeyi nereye koyarsınız? Nasıl kabullenirsiniz? İmam hatip okulları kapıyı çarpıp çıkan insan mı yetiştirecek, yoksa ‘Anne babanıza “Üf” bile demeğin.’ anlayışına sahip insan mı? Siz Kur’an ahlakı mı öğreteceksiniz yoksa gammaz Batılıların fütursuzca ahlakını mı? Bu çelişki ne zaman çözülecek? Beyler! Bey ağabeyler! Aldığınız kararlar, getirdiğiniz çözümler, şu bizim sosyoloji öğretmeninin düşünceleri vari şeyler değil de nedir? İman ışığı almamış kapkara kalpli Batılıların fikri ürünleri daha ne zamana kadar Müslüman bir ülkenin Milli eğitimini hegemonyası altında tutacak?
Burada önemli hem de çok önemli bir mevzu vardır. Onun üzerine eğilirsek çözüm kendiliğinden gelecektir. Nedir o mevzu? … Bana göre bu iş öğretmenlerde biter. Bugün öğretmenlerimiz ne yazık ki mana âleminden kopuk bir hayat yaşamaktadırlar. Siz müfredatınızı bu yönde ne kadar iyileştirirseniz iyileştirin, öğretmenlerinizin mâna boyutlu problemini çözmeden bu işi başaramayacaksınız. Tabii burada işin büyüğü, öğretmenlere düşüyor. Allah rızası için kendilerini inançları doğrultusunda yetiştirsinler. İnsan madde ve mana âleminin varlığı olduğu için iki türlü ihtiyaca gereksinim duyarlar. O ihtiyaçlar ancak bütün bu âlemlerin yaratıcısı Yüce Allah’ın dilediği şekilde karşılanması gerekir. Sevgili öğretmenlerimiz lütfen samimiyetime itibar ediniz! Kardeşane duygularla sizleri şuna davet ediyorum! Helal-haram ölçülerinizi Kur’an standartlarına uygun hale gelinceye kadar kendinizi düzeltme mücadelesi veriniz. Zira öğrencileriniz öncelikle Yüce Allah’ın sizlere birer emanetidir. Siz ise o emanete gözünüz gibi bakmalısınız. Onların yanlış yönlenmesi yeminle ifade ediyorum sizin aleyhinizedir. Huzur-u ilahi de karşınıza dikilecekleridir. Tabii sizler öğretmenlerimizsiniz, lafın tamamı ise çocuğa söylenir…
Evet, gerek idarecilerimiz ve gerekse öğretmenlerimize: “Bir de bu pencereden bakıp son bir kez daha mevcut sistemi formatlayıp, şu Milli Eğitim’in hakkı olan hakkını verelim.” diyorum. Allah rızası için!