Sed: Hey Yemiş!
Durumu şu fotoyla ifade etmek istiyorum!!
Bakıyorum ortada cidden yaptığım birşey de yok.
Kalabalık, haraket vs. vs.
Sabah Postaneye gittim.
Ofise geldim kırtasiyeye gittim.
Bu sırada bin kere telefon bin kere kapı çaldı.
Bir email aradım eskiye dönük yaklaşık 30 dk. sürdü.
Anneme göndereceğim ıvır zıvırları paketledim.
Bir zırtı çorba bir kırtı salata yedim.
Kart vizitleri düzenledim.
Masa hala dağınık & gazete okuyamadım.
Araştırmam gereken bir haber var halim de kalmadı!
Akşama Lis'le çalışmamız var. Facebook'da açacağımız yeni bir grupla ilgili. Kendisi Facebook sorumlusudur da:)
Bu arada Almanlar Facebook'u protesto ediceklermiş.
Özel hayatı istediği gibi kullanıyor diye.
E nooldu şimdi ben accountumu silmiştim resimler orda kaldı bugün yarın onları da kullanıcak mı Facebook.. Peki adama sen salak mısın demezler mi? Ya aptal ya man kafa sana kim dedi donunun rengine kadar yükle Facebooka diye. Sen adama onun imkanlarını kullanarak bilgilerini elinle verdin. Bilemedim. Neyse bizim ki özel birşey değil de böyle gönlümce atıp tutuyorum:))
Bak yine geldi aklıma herkesin tıklanma peşinde olduğu:)
Yorum yapmazsanız cicişlerim bir de zırt pırt zart zurt tıklamazsanız vallaa darılmam ne de olsa yorumları kapatıcam blog yazıyorum ama okuyanları sallamıyorum havası var bende. ama siz azimle beni okuyup yorum yazamazsanız mail atacaksınız süperegom şişecek ama hep marjinal takılacağım. böyle sanki burda değil de çok havalı bir şehir de uçuk & sosyal bir hayat yaşıyor sadece kendim gibi marjinallerle görüşüp ayınsız fotolarımızı da kafamızı yüzümüzü göstermeden buraya yükleyerek beni takip edeni etmeyeni de sinsice takip ederek ama bütün bunların yanında çok meşgul havası yaratarak tıklanmaya devam ettireğim kendimi...
İşte bir blogır karaketeriyle daha son bulan bu baharın en manyamış havasına denk gelen blog günü de burada sona eriyor sevenlerim darılanlarım & bana gıcık olanlarım.
Sizleri yine yer yer "LAN" lı yer yer "siz"li "biz"li cümlelerimle ağırladığım blogumdan habudiyar habudiyar habudi habudi habudiyar isimli biricik Müzik Eğitmenim Sayın İbrahim Korhan'nın o mikemmmel müzik derselerinde "oy Nazife" isimli türküyle beraber beynime zorla yerleştiridği bana göre çip Milli Eğitim'e göre türkü sayılan bu şarkı ile uğurlarım.
PS: Yok ben gitmicem burda kalıcıyım dersen onu da sen bilirsin be bılog.
Gönderen Sedeniko zaman: 16:44
Etiketler: Günlük Hikayeler, Sedd
Ben seni sinsice takip edenlerdenim...Sonra sen bana sorduğunda...Aaaaaa okumadım öylemi diyenlerden!!
Hadi kanka olalım..vıcık vıcık öpüş kokuş fotolarımızı koyalım..Ama ne olur sonrasında ezeli düşman olalım tamam mı?
Ayrıca benim reytingim seninkini döveeeeer!!
14 Nisan 2010 20:04
Pişttttt... Tanya'dan uzak dur!!! Sana burdan bir kötü enerji yollarım...Sittin sene (60) kurtulamazsın.
14 Nisan 2010 20:06
Muhahahhaa..Londra gece klubü fotoğrafları onlar...Türk kültürü cokta fifi derken aslında bağrından kopup gelmiş bloggırların karşı konulamaz saçmalıkları..
Sahi ya..bugün neden kafanı kaldıramadın ki ben gezmeye bile gittim nihohohoho.
Çok şenim bugün..feyzbokunmda yok ya ondandır..
14 Nisan 2010 21:44