YÜZÜNÜ DÖN GÜNEŞE şiiri - (kapkaranlık) şairine ait şiirler - (kapkaranlık) şiirleri - Edebiyat Defteri
 İlâhî adalet
 Bitkisel hayat
Yüzünü dön Güneş’e
Ve ondan biraz iyilik iste
Çünkü o iyiliklerin anasıdır
Umut koyar belki arka cebine
Rüzgarın asla deviremediği
Dimdik bir fidan ol, büyü, ağaç ol
Yol göster taze fidanlara
Taşıdığın umudu onlarla da paylaş
Yaşat onları hep
Yaşatamazsan yaşasan ne yaşamasan ne...
Kendi ezginle seslen doğaya
Hiçbir zaman incitme başkasını
İncitirsen incinirsin bir gün
Sonra sana umut dağıtan o Güneş’e
Bakmaya için el verir mi hiç?
Yazık edersin tüm aydınlıklara
Altın çamura düşse bakır olur mu?
Hiç sevenle sevmeyen bir olur mu?
Mümin beyazlara bürünürken bir gün
Kâfir hiç dünyanın sahibi olur mu?
Sen sen ol, arkanı dönme Güneş’e
Çünkü o Güneş Tanrı’nın merhametiyle doğar
Bir daha doğmak için batar
Umutları tazelemek için...
ağaç asla bakır belki bir daha doğmak güneş hiç o olur sana sen taze tüm umut zaman
17 Eylül 2018 Pazartesi 11:54:27
YÜZÜNÜ DÖN GÜNEŞE şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.