sessiz teyyare: kaynanasını seven...
ayağa kalksın !
şimdi diyeceksiniz ki ; ben seviyorum (özellikle nişanlılar pek bi bayılır,evlendikten sonra görürürsün nasıl kıskandığını )
tamam sevebilirsin ,ama bu sevgi nasıl bir sevgi ?
ne kadar kırılsan da içinden atamadığın bir sevgi mi ?
yoksa en ufak fikir ayrılığında kaybolup giden bir sevgi mi ?
kayınannesinden yüz bulamayıp da onu seven bir gelin düşünemiyorum varsa da mazoşist olma ihtimali kuvvetli
severiz onları da (nasıl sevmem biricik goncamın sebeb-i hayat ıdır çünkü ) AMA bu biraz şartlı sevgidir
sevme derecemiz onların bizi nasıl idare ettiklerine,tavırlarına bağlıdır çok kez.
nerden mi biliyorum ? tabiki hayat tecrübesi,gözlem ve kayınannemle benim yaşadıklarımdan...
kaynanam evlendiğimizde bence bana gıcık oluyordu ; istanbullu gelin oğlumu (en sevdiği -bunu ben söylemiyorum) aldı götürdü uzaklara diye ,bi de ben öyle ukalaydım ki, hiç mihnetim yoktu buna eşimin ailesi anaerkil kayınvalidemin dediği oluyor ,eh gelin bu işe dur derse kötü olur tabii. bi de lafları var kimseye batmıyor millet alışmış gülüp geçiyor ama melek timsali annemden sonra hem batıyor hem kaşındırıyor
hal böyle olunca da sürtüşme kaçınılmaz oldu tabii..bayağı badireler atlattık o söyledi bazen ben de söyledim,bazen tavır koydum,bazen tersledim eşim harikaydı asla karışmıyacağım dedi ve yaptı
eğer o karışsaydı herkes daha fazla üzülücekti iki sene hiç görüşmediğimiz oldu ondan sonra ne oldu bilinmez hikmetten sual olunmaz misali benim kayınvalide değiştirme gibi oldu (herhalde bu benden deli uymiyim şimdi buna dedi )
geçim için en güzel şeyi yaptı ; GÖRMEMEYİ ve SUSMAYI öğrendi .
ben de onu idare etmeyi ve hoşgörmeyi .şimdi annemle konuşamadığım şeyleri onunla konuşuyorum ,annemi eleştiremediğim kadar onu eleştiriyorum ama hakkını yemeden .annemle gezmediğim kadar onunla geziyorum
birbirimizin sınırlarını öğrendik ,aşmamaya çalışıyoruz sonuç ; senede bir kez 3-4 haftalığına misafirim oluyorlar gelmelerini dört gözle bekliyoruz onunla ne gezmelerimiz ,maceralarımız var bizim ( bazen nerdeyse beni sevdiğinden kuşkulanıyorum )
şimdi nerden çıktı bu kaynana muhabbeti diyorsanız a dostlar 14 yaşında bir oğulcağımızım var benim !
elbet bir gün evlenecek o zaman ben ne yapacağımdır ? babasını öpünce beni de öppp diye çığrım çığrım çağıran annesi olaraktan . ya da birisi üzdüğünde olmayan uzun tırnaklarımla yüzünü yolmak isteğim ?
oyy terledim ha !
kesinlikle üniversiteyi bitirene kadar bekar gezelim i sarıp sarıp dinletmeli beynini yıkamalı ,o zamana kadar anca alışırım ben bu fikre
yarın ; kayınvalidemle maceralarımız
:)))) e güzel.sendeki stres benim esimde var kizimi baskasiyla paylasamam diye. damat yandi diyorum bende..
17 Mayıs 2010 20:01
sevgili betül ;sorma o babaların kanayan yarası babam da beni vermemek için neler yaptı anlatsam roman olur
17 Mayıs 2010 20:17
kayınvalidesinin muthis cabaları planları oyunlarından sebep bosanan ben ayaga kalkmak ne demek totomu koltuga mıhlayıp omur boyu oturduum yerden kalkmamaı tercih ederim.
ayrıca simdi ki durumunuz hosumustu olmus.sevindim adına:)
hahayy...teyzem geldi aklıma...
arada kayınvalidelerden konu açıldığında"ayyy susun benimde oğullarım var"deyip sızlanıyo :)
bu arada nedendir bilinmez erkek anneleri;kaynana! kız anneleri;cici anne oluyo :)
yok bızım elektırıgımız tutmuyor zor bıraz bu kıvama gelmemız:))
Kayınvalideniz ile ilişkinizi ne güzelde aktarmışsınız..
Aslında gelecekte kayınvalide olacağımızı düşünerek hareket etsek daha mı iyi olur herşey acaba ?
Eşimin de dediği gibi sorun kadınlardan kaynaklanıyor empati azlığı hatta yokluğu ...
Üç günlük dünya oysa düşününce ne gerek var hır güre ki..
17 Mayıs 2010 23:01
ben müstakbelim kaynanamı pek seviorum:) ama hani öle lafta deil gerçekten ynnda kendimi ii hissediorum. insana değer verio karşısındakininde bi annenin evladı olduunun farkında. kaynana derken bile bi grip oluorum. rabbim şimdiki neşemizi huzurumuzu evlenebilrsek o zamnda bzmasın inş.
son durumunuzu sevdim:)
18 Mayıs 2010 09:11
sizin adınıza çok sevindim her kaynana sizin ki gibi değişebilse keşke. Ben de anlaşamam bir türlü. Sevemiyorum kadını ya.
18 Mayıs 2010 11:54
Nevalciğim helal olsun sana kadına en sonunda pes ettirmeyi başarmışsın:)))
Allah hayırlı bir gelin versinde oda sana pes ettirmesin dikkat et emi:))
sende susmayı görmezden gelmeyi uzaktan mutlu olmayı öğreneceksin bir gün o çooook sevdiğin kıyamadığın yavrunun hatırına:(
benim kayın annem ağzı var dili yok bir kadındır ve birbirimizi gerçekten çok severiz Allah razı olsun ondan da yetiştirdiği evladından (goncam)danda şimdi nasip olursa 23 yaşındaki oğluma bu yıl kız arkadaşını isteyip söz takıcaz bende gelin kızımı çok sevdim inşaallah oda beni sever de iy geçiniriz diye dua ediyorum Rabbim hepimiza hayırlısını versin AMİN
diğer yazını da merakla bekliyorum sevgiler
SENİHACIĞIM ;bi de seninki gibi çirkefleri var Allah onların şerrinden gelinleri korusun , onlara güç yetmez
ANNEM DİKTİ BEN GİYDİM ; kaynana lafına kızdığına göre oğlun var herhalde ,öyleyse aramıza hoşgeldin cicim
NOHUT ODA;kimin elektriği tutmuş ki iki taraf da tahammül ediyor sadece birbirine
SEVGİ ;diyorum ya paçalar tutuştu bende benim gelinim nasıl olacak diye .tabiiki haklısın üç günlük dünyada iyi geçinilse ne olur sanki ama şu da bir gerçekki alçakgönüllü olunca çoğunluk seni eziyor maalesef
KÜBRACIĞIM ;dedim ya nişanlıyken sevilir kaynana ah bi de evlenince kıskanmasa
DAKİKADAN ÖNCE ;fıtratımızda var herhalde sevememek
SEVGİLİ PAPATYA ;amin canım inş.
aslında hiç istemezdim böyle olmasını,ama o beni pes ettiricekti yoksa
halbuki evladı mutlu olan kaynana saygıdan başka şey beklememeli gelininden,eh o da bizde vardı canım
18 Mayıs 2010 17:05
Bu notlar bize ilerde faydalı olacak :)
inşallah iyi anlaşabileceğim bir kayınvalidem olur.ne oğlunu üzer ne beni biz isteyelim de Rabbim verir inş. sevgiler...
20 Mayıs 2010 01:52