Bir ülkenin zafiyeti sadece düşmana yarar.
"Tamda düze çıktık, Türkiye'nin tarihi ve uluslararası konumu yeniden tanımlanıyor" derken, birdenbire ortaya çıkan;
"Gezi Parkında başlayan olaylar, Dolmabahçe'deki Başbakanlık Ofisi'ne girmeye kalkışmalar, tencereler-tavalar, kornalar, 'bende çapulcuyum' diyen baronlar, teknelerdeki gizli görüşmeler, yalıtımlı salonlardaki derin toplantılar, biber gazları, Tomaları ve günahsız vatandaşların araçlarını ateşe vermeler, maskeler, çadırlar, coplar,Polisi taşlayan yaşlı hainler, sopalar, olaylardan önce revire çevrilen oteller ve açık açık oynanan kahpece oyun!"
Peki bunca tantana, gürültüyü oluşturup, terör gruplarını harekete geçirebilen güç ne?
"Kim bu alçaklar güruhu?" diye kendi-kendimize sorup duruyor ve olan-biteni dış güçlerin bir oyunu olduğuna bağlıyorduk.
Evet dostlarım, işin içinde elbetteki dış güçler var ama, fuhuş tek başına yapılmaz ki!
İşin içinde bir de işbirlikçi fahişeler(!) olmalı demeye kalmadan, Takvim Gazetesinde yayınlanan bir köşe yazısında bütün kirli oyun ortaya dökülüverdi!
Meğer bütün sergilenen o alçakça provokasyonun içinde "30 tane sermaye fahişesi de varmış!"
Esas acı olanda ne biliyor musunuz dostlar, Erdoğan hükumetini devirmek için terör-gruplarını destekleyen 30 sermaye fahişesinin arasında maalesef kendilerini muhafazakar olarak tanımlayan isimler de var!
Bu arada anılan alçakça yapının Yurt-Dışı temsilcileri: Bedrettin Dalan, Turhan Çömez, Cem Uzan vd. derhal lobi faaliyetlerine girişerek; efendileri bilderberg ve diğer masonik şer yuvalarından "Erdoğan Hükumetinin" düşürülmesi konusunda yardım talep ettikleri de gelen bilgiler arasında...
Eh işin içinde hampadan para kazanmaya alışmış "Sermaye fahişeleri" olur da, malum medyadaki fikir fahişeleri boş durur mu!
Onlarda "28 Şubat Darbesinde" olduğu gibi derhal bir "Medya-Karargahı" oluşturup, "Sayın Erdoğan'ı,'One-minute' nedeniyle indirmeye ant-içmiş yabancı basında dahil tüm dünya basınını o karargahtan yönetmeye başlamışlar.
Karargahın(!) başında da, fikir-fahişeliğinde kaşarlanmış, gizli bir Yayın Yönetmeni, bütün gazete ve kanalları tek başına yöneterek, 28 Şubat Dönemindeki tecrübesini konuşturuyor muş!
Medya fahişeliğinde uzmanlaşmış(!) bu Yayın yönetmeninin sergilediği figürleri hayranlıkla izleyen yabancı basın mensupları ise, ona övgüler yağdırıyorlarmış!
AB dahil bütün dünya ekonomik ve mali krizle boğuşurken, Türk ekonomisini şaha kaldıran, kendi ülkesinin çıkarlarını ön planda tutan,hiçbir masonik örgüte bağlı olmayan, ülkemizi büyütmek için çırpınan halktan biri şer-odaklarına göre biri değil!
Dış-Güçler denilen melanet yuvası, bizi yönetmeye, bizim adımıza karar vermeye,dış-politikada kimlerle dost olacağımıza karar vermeye alışmışlar bir kere!
Kendi başına hareket eden, neyi nasıl yapacağına karar veren bir Türkiye, masonik çevrelerin hem ideallerine, hemde menfaatlerine ters gelir...
İşte bunun için; Kendileri dışarıdan, içerideki 30 PATRON da İSTANBUL'dan düğmeye bastı!
Ve "Çevre korumacılığı" adı altında tezgahlanan bir provokasyon, Erdoğan'ı devirme hareketine dönüştü. Sayın Erdoğan'dan en-kısa zamanda ve de derhal kurtulmak istiyorlar.
Dostlarım,siyasetin belli zorlukları vardır. Ama Türkiye'de siyaset yapmak daha da zordur. Ya halkın değilde bazı menfaat odaklarının hizmetinde olup,onların kirli emellerine hizmet edeceksiniz, ya da idamlık gömleğiniz ve kefeniniz hazır olacak!
Acı ama yaşadığımız onlarca deneyimden sonra çıkardığımız sonuç bu...
Halkına farklı bakan ve ona değer veren Sayın Erdoğan uyguladığı yerinde ve doğru manevralar pkk terörünü bitirdi. Bu defa da, Sermaye, dış-güçler,medya ve CHP terörü başladı.
Ne olur bir düşünün.
Düğün değil, bayram değil; bu şer ittifakının düğmesine kim bastı?
Dış-Güçleri boş-verin çünkü; içerideki Sermaye,medya ve CHP gibi işbirlikçileri olmasa Vallahi bu ülke hiç-bir dış-güç operasyon yapmaya cesaret edemez.
İşte bu durum bize ülkemizde sermaye-sınıfında ahlaki bir sorun bulunduğunu işaret ediyor.
"Kafa düştüğü zaman beden de düşer."
Demokrasi sadece siyasetin yönetiminde gelişir.
Ülkeyi yönetmek, millet adına karar vermek, sadece siyasetin sorumluluğunda olması lazım.
Sivil ya da askeri adı ne olursa olsun, darbelerin bedeli çok ağır.
Bundan sonra da bu bedeli bu millete ödetmeye kimsenin hakkı yok.
Demokrasi kurallarla işler. Kimin gidip yerine kimin geleceğine sermaye,medya, dış-güçler ve ana-muhalefet değil, sandıkta halk karar verir.
Bu kuralı değiştirmeye kalkarsak tıpkı trafikteki gibi kazalarla karşılaşmamız kaçınılmaz olur.
Ey halkım; Ülkemize ve bizim için mücadele edenlere ne olur gerektiği biçimde sahip çıkalım.
Gönderen RECEP AYDIN zaman: 07:13