Bağışlanan her organ ile yapılan her nakil aslında kurtarılan bir hayatı ifade eder. Ancak Türkiye’de organ bağışının istenilen düzeye ulaşmamasında ve toplumda yeterli duyarlılığın oluşmamasında bilgi eksikliği, önyargılar ve yanlış inanışlar önemli rol oynamaktadır. Organ bağışı ve naklinde doğru zannedilip inanılan yanlışlar ile yıllarca diyalize bağlı kalan ya da organ bağışında bulunmayan birçok insan bulunmaktadır.
“Organ nakli sadece canlı vericiden diğer bir canlıya yapılır”
“Karaciğer naklinde canlı verici olamaz; çünkü tümü alınır”
“Bitkisel hayata girmiş bir kişinin organları alınabilir”
Bitkisel hayata girmiş bir kişiden organ alınamaz. Bitkisel hayat ile beyin ölümü arasındaki farkı ayırmak gerekir. Kişiden kadavra sayılabilmesi için beyin fonksiyonlarının tamamen olmaması gerekir. Kısacası beyin ölümü gerçekleşmiş olmalıdır. Bitkisel hayatta ise beynin bazı fonksiyonları devam ettiğinden yaşıyor sayılır ve organları alınamaz.
“Kan grubu uyumsuz ise organ nakli gerçekleşemez”
“Böbreğimin tekini verirsem ben yarım insan olurum”
“Organ naklini her hastane ve her cerrah yapabilir”
“Yaşlıyım benim organlarım işe yaramaz”
Yaşa bağlı olarak organın sağlam olup olmadığı belirtilemez.. Beyin ölümü olan kişinin organ fonksiyonları değerlendirilir daha sonra risk faktörlerine bağlı olarak organlar kullanılabilir.
“Kronik böbrek yetmezliği olan her hastaya böbrek nakli olur”
Kronik böbrek yetmezliği olan her hasta böbrek nakli olamaz. Komorbit durumlar yani aktif hepatit ya da enfeksiyon taşıması, damar problemleri, kalp yetmezliği ya da ileri derecede akciğer yetmezliği gibi riskler böbrek yetmezliği olan hastaların organ nakli olmasına izin vermeyebilir.
“Kadavradan alınan organ nakli ameliyatında kadavra parçalanır”