İstanbul Üniversitesi Lisansüstü Eğitim-Öğretim Yönetmeliği
Klavuzun amacı, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü’nde yaptırılacak bitirme projelerinin yazımında standartlaşmayı sağlayacak ilke ve kuralları belirlemektir.
Çalışmada, içeriğin üç ana ilkeyi karşılaması gerekir. Bunlar:
a. Olabildiğince öz, ancak yeterince ayrıntılı olması,
b. Okuyucuya bağımsız yorum ve yargıda bulunabilme olanağı vermesi,
c. Projeyi hazırlayan kişinin kendi yorum, yargı ve önerilerinin açık olmasıdır.
Her türlü iletişimde amaca en kısa yoldan ulaşmak esastır. Gereksiz yere uzatılmış bir anlatım okuyucu açısından sıkıcı olabilir. Bununla birlikte, bir projenin değerlendirilebilmesi için gerekli tüm bilgi kategorileri ve bunların ayrıntıları da çalışmada yer almalıdır.
2.2. Bölüm ve Alt Bölümler
Projelerde, içeriği oluşturan bilgi türleri çeşitli bölüm ve alt bölümler halinde kümelendirilir. Okuyucu çalışmayı baştan sona okumadan da aradığını kolayca bulmak ve öğrenmek ister.
Çalışma, genellikle, üç kümede toplanabilen bölümler halinde düzenlenir. Bunlar:
a. Ön bölüm,
b. Ana bölüm (metin),
c. Arka bölüm (ekler ve kaynakça)dır.
Ön ve arka bölümler, yardımcı nitelikte olup, ana bölümleri tanıtıcı ve tamamlayıcı görevleri vardır. Ön, ana ve arka bölümlerde bulunması gereken bilgiler ile bu bilgilere ilişkin yazım ilke ve kuralları ileriki sayfalarda açıklanmıştır.
Bitirme projesinin yazımıyla ilgili temel ilkeler aşağıda sıralanmıştır:
a. Çalışmada kullanılan terimlerde birlik sağlanmalıdır. (Örneğin, metinde ‘kanun’/’yasa’, ‘tabiat’/’doğa’, ‘teori’/’kuram’ gibi aynı anlama gelen terimlerin hangisi tercih edilecekse, o terim kullanılmalıdır. Başka kaynaklardan aynen yapılan aktarmalar, bu kuralın dışındadır.)
b. ÜslÃ»p birliği sağlanmalıdır.
c. Bir veya birden fazla kaynaktan yapılan aktarma veya alıntılar, birbiri ardı sıra bir sayfa veya daha fazla yer tutacak şekilde verilmemelidir. Bunun yerine, ya alıntı/aktarmalar arasında, çalışmayı hazırlayanın eleştiri, yorum veya açıklamaları da yer almalı veya bu tür uzun aktarmalar, çalışmanın ‘Ekler’ kısmında gösterilmelidir.
3.2. Kullanılacak Kağıt Cinsi ve Sayfa Düzeni
3.2.1. Kağıt Cinsi
A4 standartında, beyaz birinci hamur kağıt kullanılır.
3.2.2. Yazı Alanı (Sayfa Düzeni)
Kağıdın yalnız bir yüzü kullanılır. Her sayfanın sol kenarıyla üst kenarından 4 cm., sağ kenarıyla alt kenarından ise 2,5 cm. boşluk bırakılmalıdır. Kalan kısım yazı alanı olarak kullanılır ve çok önemli bir neden (şekil ve tablolardaki bazı küçük taşmalar gibi) olmaksızın bu alanın dışına çıkılmaz.
3.3.3. Satır Aralıkları ve Düzeni
Çalışmanın metin kısmında satırlar ‘iki yana yasla’ (justified) biçiminde yazılmalı ve 1,5 aralıklı olmalıdır. Ancak, tablo, şekil, grafik vb.nin listeleri veya metindeki uzun aktarmalar ile dipnotlarda, satırlar tek aralıklı yazılmalıdır.
Paragraflar arasında bir satır boş bırakılır. Başlıklar sayfanın son satırı olarak yazılamaz. Başlıkların altında en az iki satır yazı olmalıdır. Aksi taktirde başlık bir sonraki sayfada yer almalıdır. Başlıklar ile metin arasında bir satır boş bırakılır.
3.3.4. Yazı Biçimleri ve Punto
Times New Roman-12 punto veya Arial-11 punto kullanılır. Dipnotlar için ise 10 punto kullanılır. Bu punto düzeni, çalışmanın bütününde standart bir biçimde uygulanmalıdır.
Virgülden sonra bir, noktadan sonra iki karakter boşluk bırakılır.
3.3.5. Sayfaların Numaralanması
Çalışmanın ön kısmının sayfaları küçük Romen rakamlarıyla ( i,ii,iii, iv …gibi), metin kısmı ise, girişten başlayarak ek/ler kısmının sonuna kadar rakamlarla (1,2,3,4..gibi) numaralandırılır.
Numaralama, çalışmanın ön kısmının bir parçası olan iç kapaktan başlatılır. Ancak, hem iç kapak, hem de proje onay sayfasında numara belirtilmez. Numaraların gösterildiği ilk sayfa, öz sayfasıdır. Bu sayfanın numarası, Romen rakamıyla (iii)’dür.
Sayfa numaraları, birbirini izleyecek biçimde, sayfaların sağ alt kenarına konulmalıdır.
Her paragraf, yazı alanı sol kenarından bir ”tab” içeriden başlar. Burada önemli olan, her paragrafın nereden başladığını ilk bakışta görebilmeyi sağlamaktır.
4. BİTİRME PROJESİNİN KISIMLARI
Bitirme projeleri, Ön Bölüm, Ana Bölüm (metin) ve Arka Bölüm (kaynakça ve ekler) olmak üzere üç kısımdan oluşur. Bölümler aşağıdaki sıraya uygun olarak düzenlenmelidir.
A. Ön Bölüm:
Tablo, şekil, resim, grafik ve benzeri unsurların listeleri
B. Ana Bölüm:
Çalışmanın bölümleri (metin kısmı)
C. Arka Bölüm:
4.1. Ön Bölümler
Bu bölümde, sırasıyla iç kapak sayfası, proje onay sayfası, öz sayfası, önsöz sayfası, içindekiler sayfası, çalışmanın içeriğine göre tablolar, şekiller, grafikler, resimler ve fotoğraflar listesi sayfalarından biri ya da birkaçı ile çalışmada kısaltmalar var ise kısaltmalar listesi sayfası bulunur.
4.1.1. İç Kapak Sayfası
İç kapakta, bitirme projesini hazırlatan üniversite ve yüksekokulun adı (İ.Ü. İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü), bitirme projesinin başlığı, danışmanın ünvanı, adı ve soyadı, bitirme projesini hazırlayan kişinin adı soyadı ve öğrenci no.su, çalışmanın türü (bitirme projesi) ve projenin yapıldığı tarih yer almalıdır. Bu bilgilerin iç kapak sayfasına yerleştirilmesi Ek-A’daki örnekte olduğu gibidir.
4.1.2. Proje Onay Sayfası
Bitirme projelerinde, projenin aranan nitelikleri taşıdığı ve başarı ile savunulduğunu belgeleyen Ek-B’deki sayfa bulunur. Proje Danışman’ı, projeyi onayladığı taktirde, proje onay sayfasında ilgili kısmı, mürekkepli kalemle imzalamalıdır.
4.1.3. Öz Sayfası
Öz sayfası, çalışmayı kısaca tanıtmak amacıyla hazırlanan sayfadır. Öz sayfasında, okuyucuya, bitirme projesinde araştırılan sorun, araştırmada kullanılan işlem, yöntem ve teknikler, sonuç ve öneriler hakkında temel bilgiler verilir. Öz sayfası bir sayfayı aşmamalıdır. Öz’lerde tablo, şekil, kaynak vb. bilgilere yer verilmez. ‘Öz’ ibaresi, büyük harflerle ve sayfanın her iki tarafında bırakılan boşlukların içinde kalan kısmın üst ortasına gelecek şekilde yazılmalıdır.
‘Önsöz’ ibaresi, büyük harflerle ve sayfanın her iki tarafında bırakılan boşlukların içinde kalan kısmın üst ortasına gelecek şekilde yazılmalıdır. Önsöz’ün sol alt kısmına Ay ve Yıl (Haziran 2004), aynı satırın sağına öğrencinin adı ve soyadı yazılır. Önsöz iki sayfayı geçmemelidir.
Çalışmanın ön, ana ve arka bölümlerindeki bütün bölüm ve alt bölüm başlıkları ile bunların başlangıç sayfa numaraları, çalışmadaki sıralarına göre, içindekiler sayfasında yer alır. Ek-C’ de içindekiler sayfasına ilişkin bir örnek verilmiştir. Bu sayfanın düzenlenmesinde göz önüne alınması gereken önemli noktalar şunlardır:
a. ‘İçindekiler’ ibaresi , büyük harflerle ve sayfanın her iki tarafında bırakılan boşlukların içinde kalan kısmın üst ortasına gelecek şekilde yazılır.
b. Başlıktan iki satır aralığı aşağıya, yazı alanı sağ kenarında bitecek şekilde, küçük harflerle “Sayfa” yazılarak altı çizilir.
c. Bundan bir satır aralığı aşağıdan, yazı alanı sol kenarından başlayarak, büyük harflerle ve normal satır aralıklarıyla bitirme çalışmasının ön bölümlerinde yer alan ÖZ, ÖNSÖZ, İÇİNDEKİLER, TABLOLAR LİSTESİ, ŞEKİLLER LİSTESİ ve KISALTMALAR LİSTESİ başlıkları büyük harflerle alt alta yazılır.
d. Bir satır aralığı aşağıdan, birinci ana bölümün, aynı satıra, önce numarası, sonra büyük harflerle adı yazılır. Bölüm numarasının sonuna bir nokta konulur. Nokta ile bölümün adı arasında iki harf boşluğu aralık bırakılır.
e. Alt bölüm başlıkları, ana bölüm başlığından bir satır aralığı aşağıdan başlar ve kendi aralarında normal satır aralıkları bırakılarak yazılır. Bir bölümdeki en son alt bölüm ile daha sonraki ana bölüm başlığı arasında da bir satır aralığı boşluk bırakılır. Böylece, her ana bölümdeki alt bölümler kendi aralarında kümelenmiş olur.
f. Her başlık, kendinden bir üst derecedekine göre bir tab içeriden yazılır.
g. Ana bölümlerin yazımı bittikten bir satır aralığı sonra, yazı alanı sol kenarından başlayarak, büyük harflerle ve normal satır aralıklarıyla önce KAYNAKÇA sonra EKLER yazılır.
h. Her bölüm ve alt bölüm başlığının hizasına, “sayfa” sütununun altına, o başlığın çalışmadaki başlangıç sayfasının numarası yer alır. Sayfa numaraları, yazı alanı sağ kenar çizgisinde bitecek şekilde, ön bölüm küçük Romen rakamları ile diğerleri ise Arap rakamlarıyla yazılır.
ı. Bölüm ve alt bölüm başlıkları içindekiler sayfasına yazılırken, hiçbir değiştirme yapılmaz ve metindeki ayrıntı olduğu gibi korunur.
4.1.6 . Tablo, Şekil vb.’nin Listeleri
Bitirme projesinde tablo, şekil, resim ve benzeri açıklayıcı veya belgeleyici bilgiler kullanılmışsa, bunlara ait listeler, ‘Tablolar Listesi’, ‘Şekiller Listesi’ vb. gibi başlıklarla ve çalışmada yer aldıkları sayfaların numarasıyla birlikte belirtilir. Ek-D ve Ek-E’de bir örnek verilmiştir.
4.1.7. Kısaltmalar Listesi
Bitirme projesinde kısaltmalar kullanılmış ise, bunlar alfabetik sırayla alt alta dizilir. Her kısaltmanın karşısında, kısaltmanın açık hali belirtilir.
4.2. Ana Bölümler
Giriş kısmı, çalışmanın metin kısmının ilk öğesidir. Bu nedenle, çalışma metninin sayfaları, ‘Giriş’ kısmından başlayarak rakamlarla numaralandırılır. Giriş kısmında, çalışmada çözümlenmesi amaçlanan bilimsel sorun/sorunlar etraflıca tanımlanmalı; kullanılan kavramsal çerçeve, yöntem ve teknikler yeterince açıklanmalıdır.
Giriş’ten sonra, çalışmanın bölümleri yer alır. Bölümler, gerek duyulan ayrıntı düzeyine bağlı olarak çalışmayı sonuca götürecek bilgi ve açıklamaları, uygun düşünce silsilesi içinde ortaya koyar.
Metin kısmının son bölümü, ‘Sonuç’ veya gerek duyulursa ‘Sonuç ve Öneriler’ başlıklarını taşır. Bu bölümde, girişte açıklanan bitirme projesinin amacından başlayarak çalışmanın yöntemi, tekniği, sınırlılıkları çerçevesinde çalışmada ulaşılan çözüm, çalışmanın çeşitli bölümlerinde varılan sonuçlardan da yararlanarak açıklanır. Bu açıklamalar mümkünse veya gerek varsa daha sonraki çalışmalara ışık tutacak çeşitli önerilerle desteklenir. Ayrıca, yapılan araştırmada çözümlenemeyen sorunlar varsa, bunların gelecekte hangi tür veya konudaki araştırmalarla çözümlenebileceğine ilişkin bilgiler de verilir.
4.2.1. Bölüm ve Alt Bölümlerin Başlatılması
Çalışmalarda, konuları ve aralarındaki hiyerarşik ilişkileri yansıtan anahatların yazıdan da kolayca çıkartılabilmesi gerekir. Bu nedenle, bölüm ve alt bölümleri temsilde kullanılan başlık türünün yazı alanına yerleştirilmesi ve gerekirse numaralandırılması özel bir önem taşır. Bu bölüm ile ilgili olarak, aşağıda yapılan açıklamalar Ek-F’de örneklendirilerek sunulmuştur.
4.2.1.1. Bölüm ve Alt Bölüm Başlıkları
Her bölümün bir başlığı ve numarası vardır. Bölüm başlığı, yazı alanının üst kenar çizgisinin üç normal satır aralığı aşağısından başlar ve büyük harflerle yazılır.
Bölümlerdeki bilgiler, kavramsal bir bütünlük ve akış düzeni içinde kümeleştirilerek sunulur. Birbirinden başlıklarla ayrılan bu kümelere alt bölümler denir. Bölümleri alt bölümlere ayırmakta amaç, konuyu, okuyucuya daha iyi sunabilmektir.
4.2.1.2. Bölüm ve Alt Bölüm Başlıklarının Numaralandırılması
Bölüm ve alt bölüm başlıkları rakamlar ile numaralandırılır. Bölümler sırasıyla 1, 2, 3, 4 şeklinde numaralandırılırken, alt bölümler ve onların da altında yer alanlar ise 1.1., 1.1.1., 1.1.2., 1.2., 1.2.1.,1.2.2., 2., 2.1., 2.1.1., 2.1.2. gibi numaralandırma yapılır. Burada 1.1, birinci bölümün birinci alt bölümü, 1.1.1 birinci bölümün birinci alt bölümünün birinci alt bölümü anlamına gelir.
4.2.2. Atıflar (Referans, Gönderme)
Çalışmada, başka kaynaklardan yapılan alıntılar, ya aynen aktarılır veya özü değiştirilmemek kaydıyla çalışmayı yapanın kendi cümleleriyle özetlenerek yahut yorumlanarak verilir. Her iki durumda da, alıntı yapılan kaynağa (metin, tablo, şekil ve benzeri dahil) mutlaka atıfta bulunulmalıdır. Bu konuda aşağıdaki ilkeler uygulanır.
a. Kaynaktan aynen alınan bilgiler (quotation), çift tırnak içinde(“…..”) gösterilirler. Bitirme projesini hazırlayanın, kaynaktaki bilginin özünü değil, biçimini değiştirerek yaptığı alıntılar ise, çift tırnak arasına alınmadan gösterilirler. Her iki alıntı türünde de, ilgili kaynağa mutlaka atıf yapılır ve atıfların her birine, birbirini izleyen numaralar verilir.
b. Çalışmada, kaynaktan aynen aktarılan bilgilerin tamamı verilebileceği gibi, örneğin cümle, paragraf veya sayfalar halindeki bilgilerin sadece belli kısımları da verilebilir. Bu durumda, cümlelerde belli kelimelerin, çeşitli cümlelerin, paragraf ve sayfaların atlanarak verildiğini göstermek üzere, atlanan yerler üç nokta ile belirtilir.
d. Başka kaynaklardaki bilgilerin aynen aktarılması durumunda, kaynaklarda noktalama işaretleri ve çeviri yanlışları dahil olmak üzere harf, cümle, tarih, yer vb. gibi yanlışlıklar da tekrarlanır. Çalışmayı yapan kişi, kaynak metindeki yanlışlıkları düzelterek vermek isterse, o zaman doğru bilgi, yanlış bilgiden hemen sonra bir parantez içinde gösterilir.
e. Kaynaklardan aynen yapılan alıntılar, bir cümleyi aşmayacak uzunluktaysa, çalışma metninin içinde verilirler. Daha uzun alıntılarda, alıntının ilk ve son satırları ile çalışma metni arasında en az çift aralıklı boşluk bırakılarak, alıntı ile metnin ayırt edilmesi sağlanır. Bu tür alıntılar için, çalışma metninde kullanılan puntodan daha küçük punto kullanılır.
1. Ya referans dipnotu şeklinde,
4.2.3.1. Dipnotun Metindeki Yeri ve Numaralandırılması
Çalışma metninin sayfa altlarında, 4.2.2 no’lu başlığın f-1 maddesinde açıklanan türde atıflar, gerekli görüldüğü ölçüde metin içinde yer verilmeyen alıntılar veya metnin ilgili sayfasındaki herhangi bir bilgiyle ilgili kısa açıklama, karşılaştırma veya yorumları ortaya koymak için de dipnotlar verilir.
4.2.3.2. Referans Dipnotları İle İlgili Kurallar
Referans dipnotlarında, ilgili kaynağa ilk kez referans veriliyorsa, bu referansta, eserle ilgili mevcut bibliyografik bilgilerin tümü, şu sırayla yer alır: Yazar adı ve soyadı, eser adı, yayına hazırlayan (veya editör), çeviren veya çizer adı ve soyadı, cilt, basım, baskı ve yayın bilgisi (cilt sayısı, basım sayısı, baskı sayısı, seri adı, yayın yeri, yayınevi, yayın tarihi), cilt numarası ve sayfa sayıları.
Eğer referans dipnotlarında, aynı kaynağa ikinci veya daha fazla atıfta bulunuluyorsa, yukarıdaki bilgiler kısaltılarak verilir. (Bakınız: Dipnotlarla İlgili Diğer Kurallar)
1. Yazar Adı: Bir eserde yazar, kişi veya tüzel kişi (kurum, kuruluş gibi) özelliğini taşıyabilir. Dipnotta, yazar adları, kaynak kitabın iç kapağında verildiği şekilde tekrarlanır. Yani önce yazar adı, (varsa önce ilk, sonra ikinci adı), sonra yazarın soyadı belirtilir.
11. Proje Adı: Yayınlanmamış projelerin adları, makale adı gibi çift tırnak içinde verilir.
a. Eser, aynı zamanda daha önce basılı halde yayınlanmışsa, o zaman, önce yazının yer aldığı ilk kaynağın referans dipnotu, sonra parantez içinde ‘çevrimiçi’ ibaresi ve daha sonra da eserin yer aldığı elektronik kaynağın site adı ile siteden yararlanılan tarih verilir.
b. Eğer eser daha önce basılı halde yayınlanmamışsa, varsa yazarın adı ve soyadıyla eser adı, sonra ‘çevrimiçi’ ibaresi ile eserin yer aldığı elektronik kaynağın site adı ve siteden yararlanılan tarih verilir.
b. Basım, baskı bilgisi: Atıfta bulunulan eser ilk basım (edition) ise, dipnotta basım sayısı belirtilmez. Ancak eserin, 2. veya daha sonraki basımlarından yararlanıldıysa, o zaman basım sayısı, 2. bs., 3. bs. şeklinde belirtilir.
c. Yayım bilgisi: Bu bilgi, atıf yapılan eserin yayım yeri, eseri yayımlayan kuruluş ve eserin yayım tarihinden oluşur. (İstanbul, Remzi Kitabevi, 1999 gibi) Yayım yeri ile yayımcı kuruluş arasına virgül konulur.
Eserin iç kapağında yayım tarihi belirtilmemişse, ancak iç kapağın arkasında copyright tarihi (Â© sembolünden sonra verilen tarih) gösterilmişse, o zaman bu tarih, dipnotta yayım tarihi olarak verilir.
17. Latin ve Eski Yunanca klasik eserlere yapılan atıflarda, eser adları, koyu renkle yazılır. Ancak, bu eserlerin cilt numaraları küçük Romen rakamlarıyla, bölümleri ve sayfa numaraları ise Arap rakamlarıyla gösterilir.
Konuya ilişkin örnekler Ek G’de verilmiştir.
4.2.3.3. Dipnotlarla İlgili Diğer Kurallar
Bu konuda aşağıdaki listede verilen uluslararası ve Türkçe kısaltmalardan bir tanesi tercih edilmeli; tercih edilen kısaltma yöntemi çalışmanın bütününde uygulanmalıdır.
4.2.4. Tablo ve Şekiller
Her tablo ve şeklin bir numarası ve başlığı bulunur. Tablo ve şekillere, ilk rakam bölüm numarası, ikinci rakam tablonun veya şeklin bölüm içindeki sıra numarası olmak üzere, ana bölümlerde “Tablo 1.2″, Şekil 1.1” biçiminde sıra verilir. Numara ve başlıklar, tablolarda üstte, şekillerde altta yer alır.Her iki durumda da başlık numarayı izler ve çerçeveyi ortalar. Aşağıda hem tablo hem de şekil için bir örnek verilmiştir.
Tablo ve şekil numaraları rakamlar ile, başlıklar küçük harflerle gösterilir.
Sunulan bilgilerin birbirleriyle ve çalışma metniyle karışmaması için, her tablo ve şeklin bir çerçevesinin bulunmasında fayda vardır.
Tablo dipnotları tablonun son çizgisinin altına, sol baştan bir tab içeriden başlar ve dipnot formu içinde devam eder. Şekil dipnotları ise, şekil başlığının altına ve şekli tümüyle kapsayacak şekilde çizilecek bir dipnot çizgisinin altında verilir.
Hazırlanan tablo ve şekiller, metin içinde ya da metni gereksiz ayrıntıya boğmadan eklerde verilebilir. Metin içinde verilen tablolar, büyüklüklerine göre, metinle birlikte ya da ayrı sayfalarda verilir. Genellikle, yarım sayfadan az yer tutan tablolar metinle birlikte, daha büyük tablolar ayrı sayfalarda verilir.
Şekil 1.1. Müşterilerin Kalite ve Tatmine Yönelik Algılamaları
Tablo 1.1. En Çok Tercih Edilen Uçuş İçi Eğlence Hizmetleri
Uçuş İçi Eğlence Hizmetleri Ortalama Değer
(0: İlgi Duymuyorum, 5: Çok İlgi Duyuyorum)
Bilgisayarlar için güç kaynağı girişleri 3.59
Kabin içi telefon 3.06
Kabin içi faks 2.80
Veri tabanlarına online bağlantı imkanı 2.66
Araba kiralama hizmetleri ve bağlantı uçuşları için online rezervasyon imkanı 2.44
Katalogdan alışveriş imkanı 1.12
4.3. Arka Bölümler
Arka bölüm, kaynakça ve eklerden oluşur.
Çalışma metninde Ek’ler kısmından hemen önce veya sonra yer alması gereken kaynakçada, atıf yapılan kaynaklarla ilgili olarak dipnotlarda verilen tam bibliyografik kimlikler, kaynakçada da aynen yansıtılır. Ancak, kaynakçada, kaynakların yazarlarının soyadı en başa alınır. Soyadı ile ad arasına virgül konur. Addan sonra da iki nokta üstüste konur. Kaynakçada, yazar soyadı ve adından sonra yer alacak bilgilerin düzenlenişinde, Ek-H ve Ek-I’da gösterilen yöntemlerden biri tercih edilebilir.
Kaynakçada yer alan kitaplar için, sayfa numarası belirtilmez. Ancak, makalelerde, makalenin hangi sayfalar arasında yer aldığı belirtilir.
Kaynakça unsurları, girişlerinin ilk harflerinden başlayan bir düzen içinde alfabetik olarak dizilir.
4.2.2. no’lu başlıktaki f-2 uyarınca metin içinde gösterilen referanslar, kaynakçada, 4.2.3.2. no’lu başlıkta ilk defa atıfta bulunulan eserler için belirtildiği gibi, açık ve tam olarak verilir.
Çalışma metninin ek kısmında, metinle ilgili tablolar, formlar, anket sorularının listeleri, kolay bulunamayacak belgelerin kopyaları, fotoğraf, harita vb. gibi malzemeler bulunur. Bu tür tek bir malzeme için sadece bir ek, birden çok malzeme için de, gerekli görülürse, birden çok ek yer alır. Ekler, birbirinden ayırt edilmesi gerekecek sayıda ise büyük rakamlarla veya Romen rakamlarıyla ya da büyük harfler ile, birbirini izleyecek biçimde numaralanır. Her numaranın karşısına, Ek’in mahiyetini belirten bir başlığın konulması tavsiye edilir.
Ek’te yer alan bilgiler, başka kaynaklardan aktarıldığı takdirde, bu kaynaklara ilişkin referanslar, mutlaka belirtilmelidir.
İŞLETME FAKÜLTESİ İŞLETME İKTİSADI ENSTİTÜSÜ
İKİNCİ ÖĞRETİM İŞLETME YÖNETİCİLİĞİ
(DÖNEM PROJESİNİN ADI YAZILACAK)
Proje Danışmanı : Ünvan ve ad soyad
Hazırlayan : Ad soyad ve numarası
İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü ……………………….. no’lu öğrencilerinden …………………………………………………………’in bitirme projesi olarak yaptığı “…………………………………………………………………………….” başlıklı çalışması, ………………….. tarihinde, değerlendirilerek başarılı/başarısız bulunmuştur.
Bitirme Projesi Danışmanı
TABLOLAR LİSTESİ viii
ŞEKİLLER LİSTESİ ix
BÖLÜM 1. XXX 6
1.1. XXX 7
1.2. XXX 11
1.2.1. XXX 11
1.2.2. XXX 15
1.2.3. XXX 16
1.3. XXX 18
1.3.1. XXX 21
1.3.2. XXX 25
1.3.3. XXX 29
BÖLÜM 2. XXX 34
2.1. XXX 35
2.1.1. XXX 39
2.1.2. XXX 50
2.2. XXX 55
2.2.1. XXX. 58
2.2.2. XXX. 60
BÖLÜM 3. XXX 62
3.1. XXX 65
3.1.1. XXX 67
3.1.2. XXX 69
3.2. XXX 70
EKLER 82 EK-D:
Tablo 1.1. :XXX ……..xx
Tablo 1.2. :XXX xx
Tablo 2.1. :XXX xx
Tablo 3.1. :XXX xx
Şekil 1.1. : XXX xx
Şekil 2.1. : XXX xx
Şekil 2.2. : XXX xx
Şekil 3.1. : XXX xx
1. 1. Müşteri Tatmini
Günümüzde işletmeler müşteri tatmininin artan öneminin bilincinde olarak faaliyetlerini sürdürmektedirler. Yaşanan küresel rekabet, teknolojideki değişim hızı ve müşteri taleplerinde meydana gelen değişiklikler, işletmeleri müşteri tatmininin sağlanmasına yönelik olarak daha fazla çaba sarf etmeye yöneltmektedir.
1. 1. 1. Müşteri Tatmini Kavramı
Müşteriler hizmetleri; hizmete yönelik tüm deneyimlerinden elde ettikleri tatmin ve hizmet kalitesi olmak üzere, bu iki kavram doğrultusunda algılamaktadırlar. Müşteri yönlü kavramlar olan kalite ve tatmin kavramları son on yılı aşkın süredir uzmanların ve araştırmacıların dikkatlerini odakladıkları konular olmuşlardır. Tatmin ve kalite kavramları çoğu zaman için aynı anlamlarda kullanılsa da, araştırmacılar bu iki kavramın anlam ve ölçümü açısından daha titiz davranmaktadırlar.
1. 2. Müşteri Tatmininin İşletmeler Açısından Önemi ve Ekonomik Sonuçları
Müşteri tatmininin sağlanması, müşterilerin işletmeye ve işletmenin ürün ve hizmetlerine yönelik tutum ve davranışları açısından önemli sonuçları da beraberinde getirmektedir.
Bohannan, Paul: “Law and Legal Institutions,” International Encyclopedia of Social Sciences, Vol.IX, Ed. by., David L. Shils, w. Place, McMillan and Free Press, Â© 1968, pp.73-77.