Üstadımızın Hissiyatını Hüsnü Ağabeyden sorduk | Dr.Mehmet Rıza Derindağ
1955 senesi ve o senelerde Isparta'nın civar kazalarında ardı ardına medrese-i nuriyeler açılıyor, ve alakadar ağabeyler anahtarlarını getirip Üstadımızı davet ediyorlardı. Bir gün Üstadımız, Ceylan, Zübeyir, Bayram Ağabeyler ve ben bu medreseleri ziyaret ettik. Yalvaç, Bozanönü, Eğirdir gibi kaza ve köyleri ziyaret ettik. Üstadımız fevkalade mesud oldular. Isparta'ya döndüğümüzde bu mektubu bize yazdırdılar.
Ben dokuz yaşımdan beri şefkatli validemi görmediğimden sohbetinde bulunamadım. O hürmetli muhabbetten mahrum kaldığım ve üç hemşiremi de onbeş yaşımdan sonra göremediğim, Allah rahmet etsin validemle beraber berzah alemlerine gittikleri için dünyanın çok zevkli, lezzetli olan uhuvvetkarane sohbetlerinden, merhamet ve hürmetten mahrum kaldığımdan ve üç kardeşimden iki kardeşimi elli seneden beri görmediğimden (Allah onlara rahmet etsin) öyle kıymetdar, dindar, alim iki kardeşimin sohbetinden, hürmetkarane muhabbet, merhametkarane şefkatteki sürurdan mahrum kaldığımdan bu dünyada Risale-i Nur’un imanda Cennet çekirdeği bulunduğunu gösterdiği gibi, bugün dört fedakar hizmetimde bulunan manevi evlatlarımla bir seyahat ettiğim zaman imandaki Cennet çekirdeğinin bir zerreciği kat’iyyen ruhuma ihtar edildi.
Mübarek bir kısım ziruhlarda hiss-i kablel vuku olduğu gibi, masum çocukların bir hiss-i kablel vuku ile Risale-i Nur’un onlara dünyevi, uhrevi bir babalıkla terbiye ve muhafaza etmesini ruhları hissetmiş ki, Nurun hizmetkarına babalarından ve validelerinden daha şiddetli bir hürmet gösteriyorlar. Hatta benim hiç görmediğim, tanımadığım üç yaşındaki bir kız çocuğu yalın ayak dikenlere basarak, koşarak geldi. Hatta pekçok dostlarım Bolvadin’de bulunduğu için otomobil ile çok hızlı gittiğimiz halde kurtulamıyoruz. Hatta her yerde hiç beni işitip görmedikleri halde, peder ve validesine gösterdikleri alakayı göstermeleri benim hakkımda; nefsim, hevesim cismani cihetinde dahi imanda bir Cennet çekirdeği var olduğunu gördüm.
Bolvadin de bazı tarlalardan geçerdik, ekinler derilmiş olurdu, derilen ekinlerin anızları diken gibi olduğu halde arabamızı gören 4-5 ten 14-15 yaşına kadar kız ve erkek çucuklar koşarlardı, hatta düşerlerdi o anızlar dizlerini yaralar, kanlar akardı ama onlar Bediüzzaman dede, Bediüzzaman dede diye Üstad'a koşarlardı. Üstadımız arabayı durdurur onları beklerdi, beklerken bana Hüsnü şimdi Bayur ( Celal Bayar'a Bayur dermiş) gelse ben burda beklemem ama bunlar masum, istikbalin nur talebeleri onları bekleyeceğiz dermiş.
İhsan Şenocak Hoca Diyanete Başkan Olacak İstidata sahiptir