Klasik Şiir Keyfi (Halk, Tasavvuf, Divan Şiiri) :)) - Sayfa 2
24-10-2004, 22:19 #31
Elimin kanın yur bulamadım
Güzel olan neyler altın akçeyi
Vücudunda seyr eyledim bahçeyi
Dosta el değmedik nar bulamadım
Bir zamalar sağ gezdim bir zaman hasta
Felek kırdı benim kolum kanadım
Baykuş gibi viranlarda tündeim
Can feda yoluna der bulamadım
Felek benim kurulu yayım astı
Pir Sultan Abdal'ım dağlar ben olsam
02-11-2004, 23:07 #32
Şaştım, hey Allahım ben'de pek şaştım,
Devrettim Akdağ'ı Bozok'a düştüm.
Biter Kırşehir'in gülleri biter,
Çığrışır dalında bülbüller öter.
Ufacık güzeller hep beni yeter,
Gün günden artmakta yiğidin zarı.
Çifte bedestenli koca Kayseri,
Erciyes karşında yaman görünür.
Dadaloğlu'm der zatından zatı,
Çekin eğerleyin gökçe kır atı,
Göçmek değil bizim ilin muradı,
Ağ yare gitmemiz güman görünür.
07-11-2004, 22:34 #33
Hele bir düşün ki gözümün nuru,
Bu kadar parayı sana kim verdi?
Bazı fukaraya bulma kusuru,
Mesti, kundurayı sana kim verdi?
Anadan doğunca kürkün var mıydı?
Üryan gelmedin mi, börkün var mıydı?
Torba torba mecidiyen var mıydı?
Tükenmez parayı sana kim verdi?
Kuş tüyü döşekte yattın uzandın,
Haftada bir çeşit getdin özendin,
Aferin aklına, sen mi kazandın,
Şu tompu, tarlayı sana kim verdi?
Dinle Ruhsati'yi ni diyom sana,
İyi bir öğüttür, sanma ki cene,
Çalışmayla verse, verirdi bana,
Bu köşkü sarayı sana kim verdi?
Ruhsati (1856 - 1911)
23-11-2004, 01:24 #34
Kara gözlü dilber lebin lezzeti,
Sükker midir, şerbet midir, bal mıdır?
Dükülmüştür ak gerdanın üstüne,
Kakül müdür, sırma mıdır, tel midir?
Kudretinden eğnine hulle biçilmiş,
Gerdanına siyah benler saçılmış,
Hüsnünün bağında çiçek açılmış,
Lale midir, sümbül müdür, gül müdür?
Gönlümdür aşk ile arayup süzen,
Ağyar olur yarin ardınca gezen,
Söyledikçe kara bağrımız ezen,
Ağız mıdır, dudak mıdır, dil midir?
Alçakları koyup yüksekte uçmak,
Rakib-i naşiye sırrını açmak,
Yadlara meyledip fakirden kaçmak,
Adet midir, kanun mudur, yol mudur?
Mustafa der acep gördüğüm düşü,
Dilbere meyletmek aşıkın işi,
Yolunda harcolan gözümün yaşı,
Derya mıdır, ırmak mıdır, göl müdür?
14-04-2005, 00:17 #35
Dostun bahçesine yad el girmesin
Eşsiz kalmaz koç yiğidin yatağı
Korkarım bir kötüye değer eteği
Geri dur ha nazlı dilber geri dur
Dadaloğlu’m der ki ben ne yapayım
Eğil bir yol al yanaktan öpeyim
Beri dur ha nazlı dilber beri dur
17-04-2005, 23:03 #36
Şu meydanda kuruludur postumuz
Çok şükür Mevla’ya gördük dostumuz
Çürüdür hey benli dilber çürüdür
Hak hilal kaşına eylemiş nazar
Huridir hey benli dilber huridir
Dervişe nolursa kendi tacından
İrakibe ölüm yare geçinden
Benzimiz sarısı senin ucundan
Pir Sultan Abdal’ım başından başlar
İyisin yerde kemini taşlar
26-04-2005, 00:21 #37
"Öldürmeli beni, dövmeli değil..."
Ilgıt ılgıt esen seher yelleri!
Esip esip yare değmeli değil,
Ak elleri elvan elvan kınalı,
Karadır gözleri sürmeli değil.
Kimini ağlatır, kimini küstürür,
Kadir Mevla’m kısmet ise gösterir,
Sevmeli güzeli övmeli değil.
Bir bölük turna da havada kışlar,
Bak başıma geldi gördüğüm düşler,
Size derim size, yiğit yoldaşlar:
Sözü yalan yari sevmeli değil.
Karac’oğlan der ki, konup göçmedim,
Yar elinden dolu bade içmedim,
Fırsat elde iken alıp kaçmadım,
05-05-2005, 23:16 #38
‘Zekatsız dilberi sevmeli değil...’
Şunda bir güzele günül düşürdüm,
Öpmeli, koçmalı, değmeli değil;
Aşkın deryasını boydan aşırdım,
Karadır güzleri sürmeli değil.
Dilber senin ile yiyip içmedim,
Yiyip içip ak göğsünü açmadım;
Fırsat elde iken belin koçmadım,
Beni öldürmeli, döğmeli değil.
Dilber haram(i) olup yola durmuşsun,
Cellat olup cana başa kıymışsın;
Kuzum bugün al hareler giymişsin,
Göğsü sıra sıra düğmeli değil.
Gevheri der yola durur varırlar,
Adam öldürürler kana girerler;
Zekatsız dilberi sevmeli değil.
12-06-2005, 00:18 #39
Ben Gönlümü Bilmezmiyim?....
Gayre bakma yüzün göster,
Ben gönlümü bilmezmiyim;
Günde padişahlık ister,
Ben gönlümü bilmez miyim.
Yürü ey şeh nazın nazın,
Edelim Hakk’a niyazın;
Götürmez muhannet sözün
Ben gönlümü bilmezmiyim.
Şahinleyin yüksek uçar,
Kaplan gibi kanlar saçar,
Gökte buluttan nem kapar,
Köroğlu der, giden gelmez,
Bir yaram vardır onulmaz,
Attan, civandan ayrılmaz,
29-06-2005, 23:51 #40
"Ben gönlümü bilmez miyim?..."
Yüce dağlar duman olmaz,
Çeşmim yaşı revan olmaz,
Değme kişiye kul olmaz,
Ben gönlümü bilmez miyim?
Engine saldım özümü,
Hakk’a döndürdüm yüzümü,
Çekmezem nadan sözünü,
Arslan gibi çalar çarpar,
Kaplan gibi yola bakar,
Der ki Aşık yari gözler,
Yaktı derunumu közler,
Beş padişahlık yer özler,
17. yy.’ın ilk yarısında yaşadığı tahmin ediliyor.
Yaşadığı çağdaki aşıklar divan şiirinin etkisi altında kaldığı halde, Aşıkta katıksız ve saf bir dil göze çarpar.
Şiirlerinde özellikle aşk ve yiğitlik konularını işlemiştir.
Nadan: Bilgisiz, ham kişi
Derun: İç, yürek
31-07-2005, 00:59 #41
Emeğin yete mi dersin
Tuti olup öte mi dersin
Pir Sultan Abdalım coşmıyan
İlkin Hakka’a ulaşmıyan
04-09-2005, 01:55 #42
Bu halk insana derem
Aşk kuşları dirilse
Üslubum toya benzer
Gerçi Hakk’ın halkıyım
Benden mana sorarlar
Aşikar gördü Hak’kı
Miskin Sarayı kıydın
Kul oldun sen nefesine
Senin hırs u hevesin
18-09-2005, 20:57 #43
Giermezsin demedim mi?
Bizim gizli sırrımıza
Eremezsin demedim mi?
Bu sırrı değmeniz bilmez
Bilenler de haber vermez
Bu sırrı gayri göz görmez
Göremezsin demedim mi?
Evvel bir mürşide ulaş
Akıt gönlünden kanlı yaş
Yezid’den kaç behey kardaş
Kaçamazsın demedim mi?
Erenlerden bu bir name
Ne gesersin Haleb Şame
Gel uy Oniki İmame
Uyamazsın dmedim mi?
Üçler yediler erkanın
Bilenler sürer devranın
Kırklar cem"inde kurbanın
Kesemezsin demedim mi?
Ali"ye ismillah derler
Yüzüne secde kılarlar
Taş yerine baş koyarlar
Oku ilmini Ali"den
1341 – 1444 yılları arasında yaşadığı süylenir. Bektaşilikle yakın ilişkiler içinde olan bir tasavvuf ozanıdır.
Kaygusuz Abdal yermeyi, gülmeyi, güldürmeyi seven, akıcı dilini bu yolda kullanan bir ozan, bir tasavvuf aydını. En ağır başlı bir süşünceyi en güldürücü bir konu bütünlüğünde sergilemeyi seviyor, güldürürken düşündürüyor, düşündürürken güldürüyor. Tarikatçılar tarafından yerilmesine sövüp sayılmasına karşın, halk tarafından sevilen ve koşukları okunan ve ezberlenen bir ozandır Kaygusuz Abdal, İsmet Zeki Eyuboğlu’nun deyişi ile.
04-10-2005, 22:38 #44
Hak yanında kıymetl’olur
08-11-2005, 23:25 #45
Yazı Belli Değil, Hat Belli Değil...
Bir vakta erdi ki bizim günümüz,
Fark ettik ahır vaktın yiğitin,
Merhamet çekip göğe gittiğin,
Gücü yeter soyar gücü yettiğin,
Adalet kalmadı hep zulüm doldu.
Dünyanın gidişi acayip oldu.
Ah ettükçe duman çıkıyor festen,
Harabe yüz tuttu bezm-i gülistan,
Yayla belli değil yurt belli değil.
Çarh bozulmuş, dünya ıslah olmuyor.
Ehl-i fukaranın yüzü gülmüyor.
Ruhsati de dediğini bilmiyor.
Yazı belli değil, hat belli değil.
13-12-2005, 23:02 #46
Sözünü bir söyliyenin
Sözünü eder sağ bir söz
Pir nefesin dinliyenin
Yüzünü eder ağ bir söz
Bir söz vardır halk içinde
Dahı söz vardır hulk içinde
Olmıya bir dalk içinde
Diyesin çarkadağ bir söz
Söz vardır kestirir başı
Söz vardır keser savaşı
Bal ile yağ eder bir söz
Sözünü yahşı pişirgil
Yahşı us ile düşürgil
Canına olur dağ bir söz
İsterem göreyim yari
Bu remzi anlagıl varı
Hezaran gevher dinarı
Eder kara toprağ bir söz
Şah hatayi ayatından
Sözün söyle öz zatından
Olmıya kim pir katından
Seni ede ırağ bir söz
Hatayi (1486-87 – 1524)
Yunus Emre"ye nazire (bakınız: Klasik Şiir Keyfi 1.ci sayfa)
Hulk: Huy, tabiat
Remzi: işaret, gizli ve kapalı şekilde söyleme
14-01-2006, 01:29 #47
Merdivenden itirler yüksekten bakarısa
Gönül yüksekte gezer daima yoldan azar
Dış yüzüne o sızar içinde ne varısa
Ak sakallı bir koca hiç bilmez ki hal nice
Emek yemesin hacca bir gönül yıkarısa
Gönül Çalab'ın tahtı Çalab gönüle bahtı
Kördür münkirin gözü alem münevverise
Bilire bir söz yeter sende hüner varısa
Sen sana ne sanırsın ayruğa da anı san
Dört kitabın manası budur eğer varısa
Bildin gelenler geçmiş konanlar geri göçmüş
Işk şarabından içmiş kim mana duyarısa
Yunus yoldan ırmasın yüksek yerde durmasın
Sinle sırat görmesin sevdiği didarısa
Sin: Mezar, Kabir
05-02-2006, 03:03 #48
Yine hubdan huba düştü
Mah cemalin şulesinden
Dalgalandı göle düştü
Kiminin meskeni külhan
Kimi yari ile mihman
Bu ayrılık bana düştü
Kimi aşka vermiş değer
Kimisi boynunu eğer
Şükür bize aba düştü
Kul Yusuf'undur bu demler
Didemden akıttım nemler
Benim çektiğim sitemler
Dosttan bize caba düştü
Kimliği konusunda herhangi bir bilgi yok. Tahminen Pir Sultan Abdal zamanında yaşamış.
26-02-2006, 22:07 #49
Dedim sarhoşmusun söyledi yok yok
Dedimki göreyim söyledi yok yok
Nesimi 17. yy
04-03-2006, 12:40 #50
Dedim mahmur musun dediki yok yok
Dedim ak memeler dedi koynumda
Dedim ver ağzıma söyledi yok yok
XVIII. yüzyılın sonlarında Erzurumun Tanbura Köyünde doğmuştur. Ölümü: 1854
Bazı kaynaklar Erzurumlu Emrahın 1775 yılında Bayburt'un Aksaçlı köyünde doğduğunu ve 1860 yılında öldüğünü belirtmektedir.
Bir Halk Ozanı olan Emrahın şiierlerinde zamanın diğer halk şairlerinde olduğu gibi divan şiirinin büyük etkisi görülmektedir. Şair günümüzde en çok hece düzeni ile yazdığı şiirleri ile tanınmaktadır.
Erzurumlu Emrah'la 17. yüzyılda yaşadığı bilinen Ercişli Emrah çoğu zaman birbiri ile karıştırılmaktadır. Arı bir halk dili kulanan Ercişli Emrahın bir çok şiiri Erzurumlu Emraha mal edilmektedir.
12-03-2006, 13:04 #51
Dedim alma nedir dedi yüzümdür
Dedim zulüm nedir dedi boynumda
Dedim satar mısın söyledi yoh yoh
Hem Erzurumlu Emrah'a hem de Erçişli Emrah'a mal edilen 'Dedim Dedi' şiirinin yukarıya aldığım iki söylenişinin dışında daha başka, yöreden yöreye değişen, söylenişleri de var. Kime mal edilirse edilsin, yahutta hangi yörede söylenirse söylensin şiirin ana çatısı değişmiyor.
24-03-2006, 22:54 #52
Dedim dilber ak gerdanın dişlenmiş
Dedim dilber sana yazılmış kanım
Dedi niçün böyle edesin sultanım
Dedim teşne vermiş ince miyanın
Dedi ben sarıldım kol yarasıdır
Dedim seni saran serini vermiş
Dedi beni saran murada ermiş
Dedim peri yanakların kızarmış
Dedim dilber niçin sarardın soldun
06-04-2006, 20:32 #53
Dedim: dilber, sen de sevdakar mısın?
Dedi: Senden evvel nara ben yandım.
Dedim: Doğru söyle, bana yar mısın?
Dedi: Sadık yarim, gönülde andım.
Dedim; Gel ağyarı feramus eyle.
Dedim: Gam - ı aşkı sen de nuş eyle.
Dedi: Çoktan anı nuş edip kandım
Dedi: Gerdanına benler dizilmiş.
Dedi: görenlerin başrı ezilmiş.
Dedim: Mahmur musun güzel gözler süzülmüş?
Dedi: Hab - ı nazdan yeni uyandım.
Dedim: Emrah gibi var mı aşıkın?
Dedi: Elbet benim senin layıkın.
Dedim: Halinden bil bağrı yanığın.
Dedi: Bilmez idim,şimdi inandım.
07-04-2006, 09:50 #54
hazırladığınız bu arşiv için büyük efor ve sevgi sarfettiğinizi biliyorum..
teşekkürler..aşık veyselin deyişlerinden de bekliyorum..
07-04-2006, 21:12 #55
Aşık Veysel'den bir veya iki şiir alırsam mirasçılarının hemen yaka'ma yapışıp 'telif hakkı' diyeceklerini ve bunun da hem benim için hem de THS için iyi olmıyacağını biliyorum.
Bu sebepten ölümünün üstünden 70 sene geçmemiş olan çağdaş şair ve aşıklardan parça almıyorum buraya. Hem emeğe saygıdan hem de yasaya ters düşmemek düşüncesinden.
03-05-2006, 23:50 #56
Şunda bir dilberin sallanışın da
Derya kenarında ırmak yüzünde
Turnaya benzettim göller içinde
Hakk'a doğru giden yolu basmazlar
Söyletirler şirin dili kesmazler
Güzel sevdi deyü çekip asmazlar
Bir zaman söylenir diller içinde
Yarinden ayrılan nerden bellidir
Melul mahzun gezer iller içinde
Alma deli gönül alma eline
Ciğerciğim aşk oduna deline
Yarim al yeşiller giyip salına
Ko beni yatayım şallar içinde
Huseyni'yem azdur işim zar m'ola(*)
Aşk kemendi boynumuza dar m'ola
Benim yarim gibi güzel var m’ola
Hakkın yarattığı kullar içinde
(*) mı ola
XVII. yüzyılda yaşadığı ve Pir Sultan mensubu olduğu tahmin ediliyor
10-05-2006, 21:28 #57
Acep karın kalktı m'ola
Su yoluna çıktı m'ola
Hoş akar Munzur'un özü
Koc ırmak tutardı buzu
Koca Nallı büyük dayım
Uzun Yayla dede yurdum
Çerkez kazık kaktı m'ola
Dadaloğlum oldum yetim
Nerde kaldı gök kır atım
Melül olan aşiretim
Avşarlık'tan bıktı m'ola
Kavga ve özgürlük şairi Dadaloğlunun doğum yeri ve tarihi kesin olarak bilinmemektedir.Atilla Özkırımlı'nın, şiirlerinde geçen olaylardan ve adlardan yola çıkarak belirttiğine göre 1785-1868 yılları arasında yaşadığı sanılmaktadır.Dadaloğlu Türkmenlerin göçebe Avşar Boyundan gelmektedir. Şiirlerinde Avşarların Osmanlıların iskan politikasına karşı gösterdikleri kavga ve direnişi dile getirir.
23-05-2006, 18:07 #58
Kozan’a eller Koza’a
Beşyüz atlı gelmeyinen
Çıktım Kozanın Dağına
Kaç kurtul Gavur Dağı’na
Kozan Dağı karlı, buzlu
İçi dolu gelin, kızlı
Sürdürür atın sürdürür
05-06-2006, 16:54 #59
Bire afet, sürdür atın
Çağın geçer demedim mi
Yollar keser, demedim mi
Huma gibi şol kafesten
Bir gün uçar, demedim mi
Bak şol kaş ile göze
Anlar bile baki kalmaz size
Bir yakasız gömlek bize
Felek biçer, demedim mi
Konan göçer, demedim mi
Karac'oğlan der, cananım
Kurban olsun sana canım
Çarhı felek benim kanım
Bir gün içer, demedim mi
08-06-2006, 22:30 #60
Ilgı ılgıt esen garibin yeli
Şol Gavur dağının başı duman mı?
Yoksa bu gün delirdiğin zaman mı?
Asır m'azdı yoksa ahır zaman mı?
KARAC'OĞLAN der ki, girdin düşüme
Azrail'den özge kula aman mı?
THS Sunucusu bu sayfayı 0,07370901 saniyede 16 sorgu ile oluşturdu.