Kücük Dünyalar: 01.05.2011
Harika bir hafta sonu gecirmek icin yola ciktik... Annem, babam, oglum, kizim ve kocaaaaaman karnimla ben... :)
Yol boyu yavrularimin iyi vakit gecirmeleri ve muhtelif "anne ne kadar daha kaldi" sorularina iki de bir muhatab olmamak icin dvd de film izlemekten tutunda cesitli esyalarina kadar yanimiza aldik.
Arada bir kere de cay ve namaz molasi verdik. Annem (resimde görüldügü üzere) cay olmadan yapamaz. Yolculukta cayin keyfi de baska bir türlü cikiyor dogrusu.
Bizimkilerin filmleri sayesinde biz de rahat bir yolculuk gecirdik.
Havalar son günlerde gayet iyi olmasina ragmen, Bremen´e varinca bizi ceviz büyüklügünde dolu karsiladi.
Cocuklar doluyu izlerken cok keyif aldilar. Bagrismalar cagrismalar, bir heyecan... :)
Gercektende cocuklarin heyecanlandigi kadar varmis, her yer dakikalar icinde bembeyaz oldu.
Dolunun ardindan bir kermes ziyaretine gittik... yedik ictik, alisverisler yaptik, cocuklarda her zamanki gibi eglendiler...
:) Kizimin ceketini giymis oglum :) hava soguyunca böyle bir careye basvurduk. Bir zaman sonra cicekli ceketten rahatsiz olup cikarmak zorunda kaldi :)
Bizim buralarda camilerimiz böyle mekanlara kurulmus yerler... Malesef vatanimizda ki gibi heryerde minareli kocaman camilere sahip degiliz. Bazi sehirlerde minareli camilerimiz mevcut olsa da sayilari cok sinirli tabiki...
Caminin dis görünüsü de bu... Cami demeye bin sahit ister yani... Yine burasi gayet güzel, sadece bir apartman dairesinde ibadet ettigimiz günleri bilirim.
Yavrularim Bremen´de sevgili Yusuf´la cok güzel dostluk kurdular. Ilk defa tanismalarina ragmen cok samimi idiler.
Gezimize kermesten sonra da devam ettik. Cocuklar heryerin tadini cikardilar. Ama ben pek uzun bir geziye dayanamadim. Fenalasir gibi oldum. Artik bu son aylar zor gecmeye basladi.
Bir ara kizimi kaybettik. Tam telaslanip caresizligi yasayacagim an birden bu oyuncak arabanin icinde iki yesil gözün bizi sessizce izledigini farkettim. :)
Meger arabaya binmis, oradan bizim onu nasil aradigimizi keyifle izliyor. :)
Kücük zimbirti ne olacak... Onu yakalayinca nasil da kahkahalar atti bir bilseniz...
Iki güzel günden sonra ayrilik vakti geldi catti...
Cocuklar birbirlerinden ayrilirken üzüldüler, karsilikli sözler verildi bir dahaki ziyaretlere dair...
Hadi bakalim bir dahaki bulusma ne zamana kismet...
Eingestellt von Hatice Mungan um 18:44 11 yorum:
Anneler gününün en manali hediyesi: Maide- i Kuran
Her zaman söyledigimiz gibi anneler günü bizler icin senede bir kez degil, her gün olmali...
Ama herseye ragmen anneler gününde bir sürü anne hediye alirken, özel olarak hatirlanirken neden kendi annemizi bundan mahrum edelim.
Ben de anneme herhangi bir hediye almak yerine, onu Maide-i Kuran´a götürmeyi tercih ettim. Göze degil gönle hitab oldu bu sefer hediyem.
Canim annem sana uzun, saglikli ve mutlu bir ömür dilerim...
Cennet annelerin ayaklari altindaysa, o ayak altini haketmek isterim vesselam...
Eingestellt von Hatice Mungan um 15:52 Hiç yorum yok:
Kücük Tavsan "HUDI"
Bir cok cocuk yatarken yanina ayicik vs. bir seyler almak ister. Benim kizimin da en cok sevdigi oyuncagi tavsani Hudi. Bu ismin de bir gecmisi var tabiki. Aslinda tavsan ogluma ait. Cok kücükken Felix´i cok sevdigi icin ona bu tavsani hediye etmistim. O da kücük cocuklugunu bu güzel tavsanla gecirmisti. Tavsanin özel bebek arabasindan tutunda artik bir cok esyasina kadar biriktirmistik. Simdi ise kizim da sira. Hudi ismini de kizim koydu. Cünkü en sevdigi arkadasi Hodhayfa´nin da buna cok benzer hic ayrilamadigi bir tavsani var. Onun adi Hudi. Eee bu kadar samimi arkadaslik olurda tavsanlarin ismi ayni olmaz mi. Sumeyra´da tutturdu illa benim tavsanim da Hudi olacak diye. Güzel olan Hodhayfa esmer bir cocuk ve tavsani da bizimkine nazaran daha esmer. Sumeyra acik tenli ve tavsani da daha acik renkte. Tesadüfün bu kadari yani...
Simdi bizde Muharrem oglumun kücüklügünde oldugu gibi tavsana özel esyalar aliyoruz. Resimdeki gecelik gibi mesela. Kizima bu geceligi almak istedigimde ona takili bir de bu yedek parcayi gördüm. Artik bu geceligi kizima ve Hudi´sine almak sart olmustu. Kendiside cok sevindi zaten. O gün bu gündür tavsanimiz geceligini hic cikarmadi. Gece günüdüz ayni gecelikle dolasiyor. Hatta tatile bile bu gecelikle gitti, o kadar yani.
Bazen koltuga uzandigim siralar kizim Hudi´yi koynuma getiriyor ve de kendi yorganiyla beni örtüyor. "Böyle daha rahat uyursun anne" diye de ekliyor. Artik benim de yatmak icin bir tavsanim var. :)
Eingestellt von Hatice Mungan um 16:48 4 yorum:
Labels: kizim, oyuncak, uyku
Dün babamizi bisiklet turu yapmak icin ikna ettik. Hemen kuzularim bisikletlerini hazirladi ve sokaga indi. Ben iki günüdür pek iyi degilim, bas dönmelerim siklasti. O yüzden yavrularim en azindan babalari ile güzel bir gün gecirsin istedim.
Nitekim büyük ördek ve yavrulari yola ciktilar. Ben de onlari ancak balkondan yakalayabildim.
Bizim yavrular babalarini bile beklemeden firlamislar. Babamizda peslerinden yetismeye calismis durmadan... Bu güzel turu dondurma ile sonuclandirmislar ve eve dönmüsler. Oglum arkadasi Simon´a gitmek icin izin istedi. Ne zamandir görüsmedikleri icin izin verdim ben de. Kizim da bos dururmu tutturdu ben de Simon´la oynayacagim diye. Onu kendi yasit ve arkadaslari ile oynamasi icin zorla ikna ettim.
Derken avlu ya indi ve her gün kapiya gelip onu evden özellikle cikaran arkadaslari ile oynamaya basladi.
Önce karpuz esliginde piknik yaptilar, 100 kere eve inip ciktilar, ben durmadan kapi acmakla mesgul oldum.
Ama kizim ve arkadasi keyiflerini sürdürdüler.
Daha sonra hava serin oldugu icin kizim üsüdü, avludan anne diye bagirarak ortaligi yikti. Illaki ceketimi at, üsüyorum diye...
Ben de aman bir daha yukari cikmasinlar diye ceketi pencereden firlatinca ceket agacin dalina takili kaldi. :)
Iyiki de takilmis, cocuklara oyun cikti. Ben ceketi daldan kurtarmak adina yukardan su siseleri vs. firlatinca cocuklar bayram etmeye basladi. :)
Derken bu eyleme komsularimda katildi. Onlarda pencerelerden ceketi düsürmek icin esyalar firlatmaya basladilar. :) En sonunda yüksek dallardan asagi dallara inen ceketi komsumuzun yardim sever kizi kendi cabalari ile indirdi, sagolsun.
Ceketine nihayet ulasan kizim bu güzel kokulu cicegi avludan kopararak bana hediye etti. Kendi güzel kokusunun yanisira bu güzel cicekle evimiz harika kokulara karisti vesselam.
Bugüne yine bisiklet turu ile basladilar, bakalim arkasindan neler gelecek...
Eingestellt von Hatice Mungan um 13:52 5 yorum:
Labels: baba, kizim, oglum
Anneler gününün en manali hediyesi: Maide- i Kuran...