~~ Bike'nin Yolculuğu/ Bike's Journey ~~ : Bir sınav gözetmenliği yolculuğu
Sınav haftasına giren üniversitelerde hocaların imdadına sevgili proje asistanları, yüksek lisans öğrencileri yetişiyor tabii!
Ne gibi yardımları oluyor? Sınav gözetmenliğinde bulunuyorlar çünkü bir hocanın bir kaç tane sınıfta durma imkanı yok ;)
Ben tabii ki bir gözetmen olarak sizlerle bir gözetmenin ne gibi yolculuklardan geçtiğini yazmak istedim. Aman yanlış anlamayın.. Sınav esnasında yazmıyorum, yazsam dahi bir gözüm öğrencilerde ;) Görevimi büyük bir dikkatle yapmaktayım efendim!
Ben bir gözetmenin gözünden dünyayı yansıtmak istedim. Duygularımı yazıp okurken eskilere gittim.. Nostalji oldu benim için bazen.. Empati kurdum bazı bazı.. Sıkıldım veya eğlenmesini bildim kimi zaman.. Bu yolculuklardan geçerken yazdım bulduğum bir kağıda ve o kağıtlara rastladım bugün.. Buraya dökmek istedim her satırını -- ha düzeltip ha direk olarak ha ekleyerek..
Kim bilir o küçük sınıflarda veya büyük amfilerde neler yaşanıyor?
Kim ne gibi yolculuklardan geçiyor?
Kim ne gibi duyguları yaşıyor?
Yolculuğun başı nerede devamı nasıl sonu nerede?
Ne bir saat sırası
Ne bir tarih sırası
Ne bir mekan sırası var
Bir hikaye belki var içinde
Bir kişi veya bir kaç kişi..
Siz çözün içindeki bulmacayı da olur mu?;)
Buyurun sınıfın kapısı açık siz de bizle yolculuğa çıkabilirsiniz?
Tedirginliği hissetmek ve gülümsemek -- gözlerden, nefes alış verişlerden anlaşılıyor.. Gülümseyerek ortamı yumuşatmak
Tetikte bekleyen bir gözetmen -- çünkü belli bir kaç yaramaz var sınıfta;)
Göz teması kuruluyor bazen, bazen de sadece hareketlerden farketme/ hissetme neler olup bittiğini sırada..
Gözetmenin paranoyaya bağlaması -- Ne düşünüyorlar bana bakarken? Kimisi beni inceliyor - cok mu yorgunun, cok mu ciddiyim, cok mu guluyorum?
Günü gününü tutmayan gözetmen -- Bazen tepki vermek, bazen tepkisiz kalmak silgi vs alışverişlere, fısıldaşmalara..
Bencillik duygusu hakim -- gözetmen olarak ben dakikalar biterken seviniyorum ama sınavdaki öğrenciler üzülüyor -- adil değil bu dünya!
Hoşgörü -- silgi, hesap makinesi, kurşun kalem gibi ihtiyaclarda sınıfa seslenmek "Arkadaşlar fazla... olan var mııııı?"
Terapide hissetmek kimi zaman - boşluğa bakmak, tek düşündüğün/ odaklandığın öğrenciler
Sorumluluk tutkunu olmak -- Biliyorum "gozunu bir kere de bizden ayırsa" diyorlar ama elimdeki kağıtlara yazarken bile saniyesinde bakıyorum geri
Farklılıklarla karşılaşmak -- Sacı ile oynayan kızlar, oynamayayım diye sacını toplayan kızlar, cool tavrını takılanlar;)
Sessizlikteki ses -- Sabahın körü veya aksam uzeri hadi eve gidelim dedirten sınavlarda karın gurultusu ..Esnemelerin artması - oksijen eksikliginden :)
Küçük mutluluklar -- gözetmen olarak zamanı değerlendirebileceğimiz anların mutlulugu -- yoklama almak, tahtada "kalan süre"yi değiştirmek, sınıfta bir kaç tur atmak.
Bu yolculuklar deneyim yasadıkca sekillenecek, degisecek elbet..
Ben daha mı kül yutmam abi olurum yoksa Hafize ana mı olurum bilmem ama hic bir haksızlık yapılsın istemem! Hic kimsenin hakkını da yedirtmem! Bu şekilde davranabilirsek, bu şekilde bir düşünce ile yolculuğa cıkabilirsek daha bilincli cocuklar yetisir diye dusunuyorum.
Inciltmeden, eglenerek ve ogreterek..
Gencler lutfen elinizdekilerin degerini bilin
Biliyorum su an cok anlamsız gelen o kagıt parcaları size aslinda daha farkli seyler ogretiyor.
O farkli seyleri de yasadıkca goreceksiniz.
Bir baska sınavda bir baska gozetmenlikte gorusuruz o halde ;)
Hadi sevgiyle kalın!
Gonderen Bike Kilic zaman: 15:40