Harikalar Dünyası: Temmuz 2014
Zaman nede çabuk geçiyor, blogumu açalı tam bir yıl olmuş, bu güne kadar yorumları ve beğenileriyle destek olan tüm arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum. Sevgilerimle...
Gönderen mehlikakaganblogspot.com zaman: 14:16 10 yorum:
Evet itiraf ediyorum gülmeyin :( koulrofobiyim ben (palyaço korkusu). Herkes duyunca gülüyor, böcekten, çıyandan, kediden, köpeklerden, bilimum haşerelerden korkmayan Mehlika palyaçodan korkuyor. Tamam korkuyorum dediysem öyle cıyak cıyak bağırmıyorum, sadece hoşlanmıyorum, yanlarına yaklaşmıyorum, uzak duruyorum. Zaten hiç anlamadım palyaçoları gerçekten korkunçlar beyaz bir yüz kocaman kırmızı bir dudak sevimsiz bence :( . Hep benim abimin yüzünden bu palyaço korkusu kaldı bende. Bilmem kaçıncı Bergama Uluslararası Grup Psikoterapi Kongresinde çocuklar için düzenlenen etkinlikte palyaço vardı. Düzenlenen yerde Bergama Asklepionu'ydu. Benim akıllı abim yanında beni götürmek istememişti, tabi annem galip gelmiş, beni yanında göndermişti. Her zaman olduğu gibi, beni orada bırakıp arkadaşlarının yanına gitti. Sonra beni bulamayınca, bende bilerek yerimi değiştirdim tabi, abime gıcıklık olsun diye ama değiştirmez olaydım bu fobi oluştnu :) bizimki korkuya kapılıp anons ettirdi beni, telaşını görüp ne çok sevinmiştim meğer az sonra yıllar boyu bu olayı unutamayacakmışım. Sahneye gelmem için anons ettiler beni i tabi vee sahnede palyaço vardı, bana sarıldı, elimden tutu o an bak bu kız kaybolmuş diye sesler falan duyunca ben bozuldum tabi, aslında mikrofonu elime alıp ben kaybolmadım bilerek yaptım demek geldi içimden, ama palyaçodan çekiniyordum, yoğun duygular içindeydim :)) daha ilkokula gidiyorum ve böylece fobim hayırlı uğurlu oldu bana :)
Ama haksız mıyım baksanız ya fotoğrafı eklerken ki halimi görseniz :))
Burası da etkinliğin yapıldığı yer. Bir başka değişle fobimin yeri :)))
Gönderen mehlikakaganblogspot.com zaman: 11:59 12 yorum:
Yer yer güldüm yer yer hüzünlenmedim değil kitabı okurken ama Emrah Serbes farkı diyelim çok güzeldi. Kitabı elime aldım ve bitmiş olarak bıraktım.
"Her neyse... Korhan Ağbi'nin kardeşi olduğu için Aycan'ı sevmiyordum, onun sene onun yerine Esra'yı seviyordum. Okulun ilk günü silgi istemiştim Esra'dan. Silgisini ısırıp ikiye bölmüş, yarısını bana vermişti. Ben de ona aşık olmaya karar vermiştim. Sıramı değiştirip onun arkasındaki sıraya geçmiştim. Din dersi dışındaki derslerde çaktırmadan saçıyla oynuyordum. O da bir şey demiyordu."
Erkek çocukların enerjik, hüzünlü, alengirli dünyasına giriyoruz...
Gönderen mehlikakaganblogspot.com zaman: 08:34 2 yorum:
Bir solukta okuduğum kitaplardan oldu. O kadar güzel ki, elimden bırakamadım. İnsanın içini acıtan hikayeler var ama süper bir kitap. Teşekkürler Emrah Serbes.
Gecenin ilk müşterisi olan, sabahçı kahvelerinde, çorbacılarda ayılan genç adamlar. Bazen en anlamsız yüzü yaşamanın ve bazen yel değirmenini arayan içli bir hatıra. Henüz ölmemişler ve ölümle tanışmamışlara yazılmış hikâyeler... Namluya sürülmüş küfür... Büyümemiş bir çocuk... Pati yapan arabalar, yutkuna yutkuna dinlenen şarkılar ve hayattan meseleler. Kutlanan yenilgiler, “hayat kerpiçten bir gökdelen sevgili kardeşim, yanlış bir parantezde yaşıyoruz. Bırak konuşalım, iki çift laf edelim, yüz yüze bakıyoruz...”
Emrah Serbes’ten parça parça anlar, parça parça anılar, paramparça hikâyeler...
Gönderen mehlikakaganblogspot.com zaman: 10:16 2 yorum:
Son Hafriyat Behzat Ç. Bir AnKara Polisiyesi - Emrah Serbes
Kitap bir solukta bitiverdi. Zaten tüm afilli filintaları seviyorum.Türkiye'de seri katil olur mu? Redkit oldukça başarılı bir seri katil. Benim en sevdiğim karaktekter Red Kit'ti kitapta. Diziyi izlediyseniz bile muhakkak ki kitaplarını da okuyun derim.
Gönderen mehlikakaganblogspot.com zaman: 11:25 2 yorum:
Son Hafriyat Behzat Ç. Bir AnKara Polisiyesi - Em...