Yok Olmak İle İlgili Sözler ve kitap alıntıları
İçerisinde Yok Olmak geçen, Yok Olmak temalı, Yok Olmak tarafından söylenmiş veya Yok Olmak hakkında sözler ve kitap alıntıları listelenmektedir.
İkinci olarak, herkes bir başka kimsede kendisinin yoksun olduğu mükemmeliyetleri arzu eder ve kendisininkinin tersi olan kusurları güzellik olarak düşünür. Bu sebepten ötürüdür ki, örneklersek çe­limsiz sıska erkekler iri kadınları tercih eder, sarışınlar esmerlerden hoşlanır. Güzel bir kadın gördüğünde bir erkeğin içine dolan ve onunla birleşmenin en büyük mutluluk olduğunu düşündüren alda­tıcı coşkunluk, türün duyusundan başka bir şey değildir
"Onu gönül rahatlığıyla övememekten rahatsızdım.Gel gör ki,sırf karşında oturduğu için bir adamın yeteneğini pohpohlamak bütün yalanların en bağışlanmazıydı;çünkü bu onu yüreklendirmek demekti,gerçek yetenekten yoksun birini yüreklendirmek hayatını harcamasını telkin etmekti.Çok insan yapar bunu,dostlar ve arkadaşlar özellikle."
“Bir gün,” dedim Jan’e, “evrenin dördüncü boyutuna geçmek mümkün olduğunda, şöyle bir yürüyüşe çıkıp yok olabileceksin. Gömülme yok, gözyaşı yok, cennet yok, cehennem yok. İnsanlar otururken birden, “George’a ne oldu?” diye soracaklar ve biri, “Bilmiyorum, bir paket sigara almaya gitmişti,” diyecek.
Hepimiz günün birinde yok olacağız.
Nasıl anlamıyorsun senin için yok olduğumu artık!.. Seni benim sandığımın ikinci yılında yoktum sana. Başlamış bulundum, dönemem artık!.. Başladıklarımın sorumluluğunu ömrümce taşıyorum.
Onu kaybettiğinde de kısmen ölürsün. İnsan bir kere ölür derler, insan bir kere ölmez, insan sadece bir kere yok olur. Toprak olur, kül olur ama insan bir kere ölmez.
Gitmek istiyordum. Yıllar önce olduğu gibi. Yok olmak. Kelimelerini içtiğim büyük şairlerin "Kaybolup gitti" cümlesiyle biten hayat hikayelerine benzer biçimde yok olmak istiyordum. Benim için, "İzine rastlanmadı" densin istiyordum.
Artık gövdesi ilgilendirmezdi beni, o gövde ki yok olmaya mahkumdur ve yerin altında kurtların, farelerin yiyeceği olacaktır!
Kısacası onu kimden kıskandığını bilmiyordum; ancak dün akşam iki kere iki dört ettiği gibi yalnız şunu hissettim, şuna inandım ki o benim için artık yok olmuştu.
Şairler dolunayı severler, hakkında binlerce şiir yazılmıştır; oysa Veronika en çok yeniayı severdi, çünkü daha gelişecek, büyüyecek, kendi yüzeyini tümüyle ışığa boğacak zaman olurdu, kaçınılmaz yok oluşundan önce.
Kimsenin kimseyi yargılayacak durumu yok. Her insan kendi bilir çektiği acının boyutlarını ya da yaşamında anlamın hepten yok olduğunu.
Ölmeye karar vermesinin çok basit iki nedeni vardı, bunları açıklayan bir mektup bırakacak olsa pek çok kişinin ona hak vereceğinden hiç kuşkusu yoktu. Birinci neden: Yaşamındaki her şey hep aynıydı ve bir kez gençliği sona erdi mi hep yokuş aşağı gideceği belliydi. Yaşlılık, dönüşü olmayan izler bırakacak, hastalıklar birbirini kovalayacak, dostlar birer birer yok olacaktı. Yaşamını sürdürmekle hiçbir şey kazanmayacaktı, tam tersine acı çekme olasılığı hep artacaktı. İkinci neden daha felsefiydi: Veronika gazete okuyan, televizyon seyreden, dünyada olup bitenlerden haberli biriydi. Her şey yanlıştı ve kendisi herhangi bir şeyi düzeltebilecek durumda değildi -bu, tamamıyla aciz olduğu duygusunu büyütüyordu içinde.
Varlık ve hiçlik, işte sorun bu. Çık, in, git, gel, insan bunu öyle çok yineler ki sonunda yok olup gider.