Hiçbir şey bizi Tanrı sevgisinden, Dünya Çapında Tanrı İsviçre Kilisesi'nden (WKG) ayıramaz.
Tekrar tekrar «Pavlus Romalılara Mektup'ta Tanrı'nın bizi haklı gördüğü Mesih'e borçlu olduğumuzu savunuyor. Bazen günah işlemiş olsak da, bu günahlar Mesih'le çarmıha gerilmiş eski benliğe sayılır; günahlarımız Mesih'te olduğumuz şeye sayılmaz. Günahla savaşma görevimiz var - kurtarılamaz, çünkü zaten Tanrı'nın çocuklarıyız. Bölüm 8'in son bölümünde, Paul şanlı geleceğimize odaklanıyor.
Tüm yaratılış bizi bekliyor
Hıristiyan yaşamı kolay değildir. Günahla mücadele kolay değil. Kalıcı zulüm kolay değildir. Düşmüş bir dünyada gündelik hayatla, yozlaşmış insanlarla başa çıkmak hayatı zorlaştırıyor. Yine de Paul şöyle diyor: “şu anda acı çekmek bize açıklanacak olan zafere sayılmaz” (18'e). Tıpkı İsa için olduğu gibi, sevinç de bizim için orada - şimdiki denemelerimizin önemsiz görüneceği kadar harika bir gelecek.
Ama bundan faydalanacak olan sadece biz değiliz. Pavlus Tanrı'nın planının içimizde çalışmakta olan kozmik bir kapsamı olduğunu söylüyor: "Çünkü yaratığın korkulu bekleyişi Tanrı'nın çocuklarının açığa çıkmasını bekliyor" (19'e). Yaratılış bizi sadece görkemle görmek istemez, aynı zamanda Tanrı'nın planı mükemmelliğe getirilirse yaratılışın kendisi de değişimle kutsanacaktır, Pavlus'un bir sonraki ayette söylediği gibi: «Yaratılış geçişe tabidir ... evet umut için; Yaratılış için de, Tanrı'nın çocuklarının harika özgürlüğüne süreksizliğin esaretinden kurtulmuş olacak »(Ayetler 20-21).
Yaratılış şimdi çürüyor, ama olması gerektiği gibi değil. Dirilişte, bize Tanrı'nın çocuklarına ait olan zafer verilirse, evren bir şekilde esaretinden kurtulur. Tüm evren İsa Mesih'in (Koloseliler 1,19-20).
Fiyat zaten ödenmiş olmasına rağmen, Tanrı'nın başaracağı için her şeyi henüz görmüyoruz. "Yaratılışın tümü artık sanki emek sancılarındaymış gibi iç çekiyor" (Romalılar 8,22 Yeni Cenevre çeviri). Yaratılış sanki doğum sancılarındaymış gibi acı çeker çünkü doğduğumuz kucağı oluşturur. Sadece bu değil, "Ruhun ilk armağanına sahip olduğumuz kendimiz de, hala içe çekiyor ve oğul olarak evlat edinmeyi ve bedenlerimizin kurtuluşunu bekliyorlar" (Verse 23 New Geneva 'nun Çevirisi). Kutsal Ruh'a kurtuluş için bir vaat olarak verilmiş olsak da, biz de savaşıyoruz çünkü kurtuluşumuz henüz tamamlanmadı. Günahla mücadele ediyoruz, fiziksel sınırlamalar, acı ve acıyla mücadele ediyoruz - Mesih'in bizim için yaptıklarından sevinsek bile.
Kurtuluş, vücudumuzun artık çürümeye maruz kalmayacağı anlamına gelir (1 Korintliler 15,53), yeni yapılmış ve zafere dönüşmüştür. Fiziksel dünya bertaraf edilmesi gereken bir atık değildir - Tanrı onu iyileştirdi ve yeniden yenileyecek. Bedenlerin nasıl diriltildiğini bilmiyoruz, ne de yenilenen evrenin fiziğini bilmiyoruz, ama Yaradan'a işini yapması için güvenebiliriz.
Ne evrende, ne de yeryüzünde, ne de bedenlerimizde mükemmel bir yaratı görmüyoruz, ama her şeyin dönüştürüleceğinden eminiz. Paul'un dediği gibi: “Çünkü kurtarıldık, ama umuyoruz. Fakat gördüğünüz umut umut değildir; çünkü gördüklerinizi nasıl umut edebilirsiniz? Ama görmediğimiz şeyi umut edersek sabırla bekleriz »(Romalılar 8,24-25).
Evlat edinme tamamlandıktan sonra bedenlerimizin diriltilmesini sabırla ve hevesle bekliyoruz. «Zaten, ama henüz değil» durumunda yaşıyoruz: zaten kullanılmış ama henüz tam olarak kullanılmamış. Zaten kınamadan serbest bırakıldık, ama henüz tamamen günahtan çıkmadık. Zaten krallıktayız, ama henüz tam olarak değil. Hâlâ o çağın bazı yönleriyle mücadele ederken, gelecek çağın yönleriyle yaşıyoruz. "Benzer şekilde, ruh da zayıflığımıza yardımcı olur. Çünkü ne dua edeceğimizi, nasıl olması gerektiğini bilmiyoruz; ama ruhun kendisi bizi ifade edilemez bir nefesle temsil ediyor »(26'e). Tanrı sınırlarımızı ve hayal kırıklıklarımızı bilir. Etimizin zayıf olduğunu biliyor. Ruhumuz istekli olsa bile, Tanrı'nın ruhu bizim için ve aynı zamanda kelimelere dökülemeyen ihtiyaçlar için ayağa kalkar. Tanrı'nın Ruhu zayıflığımızı ortadan kaldırmaz, ancak zayıflığımızda bize yardımcı olur. Eski ve yeni, gördüğümüz ve bize açıkladıkları arasındaki boşluğu dolduruyor. Örneğin, iyiyi yapmak istememize rağmen günah işliyoruz (7,14-25). Yaşamlarımızda günah görüyoruz, ama Tanrı bizi dürüst ilan ediyor çünkü süreç yeni başlamış olsa bile Tanrı nihai sonucu görüyor.
Gördüklerimiz ile istediklerimiz arasındaki tutarsızlığa rağmen, Kutsal Ruh'un yapamayacağımız şeyi yaptığından emin olabiliriz. Bizi halledecek. "Ama kalbi keşfeden kişi zihnin zihninin neye yönelik olduğunu bilir; çünkü azizleri Tanrı onları memnun ederken temsil eder »(8,27). Kutsal Ruh bizim tarafımızda ve bize güvenebilmemiz için bize yardım ediyor!
Beyanına Çağırıldı Duruşmalarımız, zayıflığımız ve günahlarımıza rağmen, "Tanrıyı sevenlerin öğütlerinden sonra arananlar için her şeye iyi hizmet ettiğini biliyoruz" (28'e). Tanrı her şeye neden olmaz, ama onlara izin verir ve onun tavsiyesine göre onlarla çalışır. Bizim için bir planı var ve içimizdeki çalışmasını gerçekleştireceğinden emin olabiliriz (Filipililer 1,6).
Tanrı önceden Oğlu İsa Mesih gibi olmamız gerektiğini planladı. Bu yüzden bizi müjde aracılığıyla çağırdı, bizi oğlu aracılığıyla haklı çıkardı ve görkemiyle onunla birleştirdi: "Seçtikleri için, oğlunun resmi ile aynı olması gerektiğini önceden belirledi, böylece ilk doğan olacaktı. birçok kardeş arasında. Ama önceden belirlediği şey, aynı zamanda; ama aradığı, haklı çıktı; ama haklı bulduğu, aynı zamanda yüceltti »(Romalılar 8,29-30).
Seçim ve öngörünün anlamı yoğun bir tartışma konusudur, ancak bu ayetler tartışmayı netleştirmez, çünkü Paul burada bu terimlere konsantre değildir (ve başka hiçbir yerde değil). Örneğin Pavlus, Tanrı'nın insanların kendileri için planladığı yüceliği reddetmesine izin verip vermediği konusunda yorum yapmaz. Burada, Paul, müjde ilanının zirvesine yaklaşırken, Paul okuyuculara kurtuluşları hakkında endişelenmeye gerek olmadığını garanti etmek ister. Kabul ederlerse, onlar da alacaktır. Ve retorik açıklama için Pavlus, Tanrı'nın geçmiş zamanı kullanarak onu zaten yücelttiğini bile söylüyor. Neredeyse bitti. Bu hayatta mücadele etsek bile, bir sonraki yaşamda yüceltmeye güvenebiliriz.
Sadece gelenlerden daha fazlası
«Şimdi ne söylemek istiyoruz? Tanrı bizim içindir, kim bize karşı olabilir? Kendi oğlunu kim yedeklemedi, ama onu hepimize bıraktı - bize onunla her şeyi nasıl veremezdi? » (31-32. Ayetler). Tanrı, günahkarken Oğlunu bize verecek kadar ileri gittiğinden, bize yapmamız gereken her şeyi vereceğinden emin olabiliriz. Bize kızmayacağından ve hediyesini alıp götürmeyeceğinden emin olabiliriz. «Kim Tanrı'nın seçimlerini suçlamak ister? Tanrı dürüst olan buradadır »(33'e). Hiç kimse bizi Amo'nun Kıyamet Günü ile suçlayamaz çünkü Tanrı bizi masum ilan etti. Kimse bizi yargılayamaz, çünkü Kurtarıcımız Mesih ayağa kalkar: «Kim kınamak ister? İsa Mesih burada, kim öldü, daha doğrusu kim yükseltildi, kim Tanrı'nın sağında ve bizi temsil etti »(34'e). Sadece günahlarımız için bir fedakarlığımız değil, aynı zamanda zafer yolunda her zaman bizimle birlikte olan yaşayan bir Kurtarıcı var.
Pavlus'un retorik becerisi, bölümün hareketli doruk noktasında gösterilmiştir: «Bizi İsa aşkından ayırmak isteyen var mı? Sıkıntı ya da korku ya da zulüm ya da açlık ya da çıplaklık ya da tehlike ya da kılıç? Yazıldığı gibi (Mezmur 44,23): »Senin iyiliğin için gün boyu öldürüldük; koyun kesimi gibi saygı duyuluyor «» (35-36. Ayetler). Koşullar bizi Tanrı'dan ayırabilir mi? İnanç için öldürülürsek, savaşı kaybettik mi? Hiçbir şekilde, diyor Paul: "Bütün bunlarda bizi çok sevenlerin fatihlerinden daha fazlasıyız" (37 Ayet Elberfeld). Biz de acı ve ıstırap çekmiyoruz - üstesinden gelmekten daha iyiyiz çünkü İsa Mesih'in zaferini paylaşıyoruz. Zafer ödülümüz - mirasımız - Tanrı'nın ebedi zaferi! Bu fiyat maliyetten sonsuz daha büyüktür.
"Ne ölümün ne de yaşamın, ne meleklerin, ne güçlerin, ne güçlerin, ne mevcut ne de gelecek, ne yüksek ne de düşük ne de başka herhangi bir yaratığın bizi Mesih İsa'da Rabbimiz olan Tanrı sevgisinden ayıramayacağından eminim" (38-39. Ayetler). Tanrı'nın bizim için sahip olduğu plandan hiçbir şey durduramaz. Kesinlikle hiçbir şey bizi sevgisinden ayıramaz! Bize verdiği kurtuluşa güvenebiliriz.