Barbara Kruger'ın Fikirleri Hala Güncelliğini Koruyor
1970'lerden bu yana sosyal konulara yorum getiren Barbara Kruger’in sanatı her zamanki gibi cesur.
"Sanatçı, otuz yılı aşkın bir süredir, eserlerini en zorlu yerlere enjekte etti, alışveriş merkezlerinin yanlarında tüketiciliği eleştirdi ve kariyerini destekleyen müzelerin duvarlarında kurumsal otoriteyi sorguladı."
Amerikalı kavramsal sanatçı Barbara Kruger, sanat piyasası ve cinsiyet, ırk, tüketim, kimlik ve daha fazlası hakkındaki agitprop yorumları ile mesaj veriyor. 40 yıldan fazla bir süredir, kamuoyunda geniş formatlı resimlerde, enstalasyonlarda, videolarda ve eserlerde güç ve toplum arasındaki karmaşık ilişkileri araştırıyor. 1980'lerde dikkat çeken dünya çapındaki ilk feminist sanatçılardan biri olan Kruger, bugün uluslararası alanda büyük beğeni topluyor.
Tüm geleneksel piyasa göstergelerine göre, 1970'li yılların sonlarında ana sanat dünyasının dikkatini ilk çekmesinden bu yana Kruger’in kariyeri, özellikle sosyal meselelere odaklanıyor.
Barbara Kruger’ın 'Plenty' başlıklı sergisinde, ziyaretçilerle karşan Kruger’ın grafik yorumu mesajını şöyle söylüyordu: ‘İstiyorsun / ihtiyacın var / Satın alıyorsun / unut gitsin. Bir diğeri izleyiciyi gözlemledi: “Para, para kazanıyor ve zengin bir adamın şakaları her zaman komik”. Daha küçük yan galerideki bir video enstalasyonunda 'Nemlendiriciler, spor ayakkabılar, cep telefonları, rujlar, bilgisayarlar, arabalar, seks, güneş gözlükleri, büyük göğüsler, dolgun dudaklar, evcil hayvanlar' kelimeleriyle cep telefonlarında konuşan insanların görüntüleri yansıtılmıştı.
Sanatçı, otuz yılı aşkın bir süredir, eserlerini en zorlu yerlere enjekte etti, alışveriş merkezlerinin yanlarında tüketiciliği eleştirdi ve kariyerini destekleyen müzelerin duvarlarında kurumsal otoriteyi sorguladı. Kültürel eleştirisi sayısız poster, tişört, kupa ve mutfak mıknatıslarıyla yayıldı. Futura Bold Oblique fontundaki ticari marka metin yazıları, bir Warhol serigrafı kadar tanınır hale geldi.
“Çalışmamın bir şekilde pazarı aştığını sanmıyorum. Pazarın dışında hiçbir şey yok” diyor eskiden Wallpaper’a verdiği bir röpörtajda Kruger. Sanat dünyası çoğu pazarın işleyişiyle aynı çalışır. Sanat kültürüne antropolojik bir şekilde bakıyorum.”
Grafik tasarım, Kruger’in pratiğinde her zaman önemli oldu. 1965 yılında New York'ta Parsons Tasarım Okulu'na girdi. Burada fotoğrafçı Diane Arbus ve daha az tanınmış ancak etkili bir figür olan ressam ve editoryal sanat olarak çalışmasına ek olarak grafik ve fotoğrafçılık dersleri veren sanatçı Marvin Israel ile çalıştı. Kruger, ilk yılının ardından Parsons'tan ayrıldı ve Condé Nast yayınlarından çıkan Mademoiselle'de sanat direktörü asistanı olarak çalıştı. Hızla baş tasarımcılığa terfi etti. 1968'de Mademoiselle'den ayrıldı ve sonraki on yılını House & Garden'da ve diğer dergilerde serbest resim editörü ve grafik tasarımcısı olarak çalıştı ve bu süre boyunca sanatçı yönünü besledi.
1970'lerin sonlarında Kruger, gazete ve dergilerden metinlerle üst üste bindirilmiş siyah-beyaz görüntüleri kullanarak kolajlar yapmaya başladı. Reklam ve editoryal tasarımın stratagemlerini kullanarak, cinsiyet, ırk, tüketim, kimlik, güç, kurumsal açgözlülük ve tarihin inşası üzerine agitprop yorumlar oluşturdu.
1990'larda Kruger, mesajlarının hacmini arttıran heykel, video enstalasyonları ve büyük ölçekli sürükleyici ortamlarla deneyler yapmaya başladı. “Mimarlık benim ilk aşkımdı. Çocukken evler çizerdim. Mimari ve çevre, gün ve gecelerimizi renklendirir. Çalışmalarıma mekansal bir boyut ekleme fikri doğal olarak ortaya çıktı” diye açıklıyor.
Kruger, ilk kolajlarının temalarından uzak durmasa da, 21. yüzyıl medyasının yarattığı sarsıcı sosyal medya değişimleri onun sanatına yeni malzemeler sağladı. “Facebook ve televizyonu düşünün. İnsanların bir mercekten geçmediği sürece dünyayı görmesi veya birileri mercekten bakmadığı sürece kendilerini görmesi zor. Hepsi objektif ve ekranlar” diyor.
Kruger, geçmiş için özlem duymadığı konusunda ısrar ediyor. Çalışmaları, kınama değil, gözlem, tanıma ve bağlantı anlarının - bazen sarsıcı, bazen ince - bir kelime ve imge koleksiyonunun birleşmesine dayanıyor.
Yorumlarını ve sanatını daha on yıllarca görebilmeyi umut ettiğimiz Kruger’ın 2020 yılında Şikago Sanat Enstitüsü’nde kişisel sergisi açılacak. Ve 13 Şubat’ta başlayacak olan Frieze Los Angeles’da Patrick Jackson, Paul McCarthy ve Tino Sehgal’ın da aralarında olduğu on üç sanatçıyla birlikte özel bir enstalasyon serisinde gösterilecek. Konukları fuar çadırından film setlerinin arka sokaklarına yönlendirecek Kruger, tarafından tasarlanan grafikler, ziyaretçileri “Gözyaşı tarihini kim yazacak?” “Cennette hayvanlar var mı?” gibi felsefi soruları düşünmeye teşvik edecek.