geysel notlarım: 1915 acımız ve nefret saçan ağızlar
Nakhar G.Y.A 24 Nisan 2015 10:42
Olması gereken de bu aslında, inatla söylemeye çalıştığımız bu, 1 asırlık bir yara her yıl kaşınıyor, kulislerde her yıl aynı dedikodular dolaşıyor... Bu işin doğrusu ne? Gerçek, çapıtılmamış gerçek tarih ne?
Ne olması gerektiği belli, ne olacağı konusunda hiçbir fikrim yok...
Geylesof 25 Nisan 2015 12:50
Hrant Dink'in güzel bir sözü aslında bu olaylara Ermeniler ve Türkler'in bakışını özetleyen:
"Türklere diyorum ki, Ermeniler neden bu kadar çok ısrar ediyor diye bu sorunun üzerinde durun, o zaman onların bu duruşunda bir onur göreceksiniz.
Ermenilere de diyorum ki, Türklerin 'hayır bu bir soykırım değildir' sözü üzerinde de bir onurlu duruş görmeye çalışın. Nedir o onurlu duruş? 'Bir Türk olarak ben soykırıma, ırkçılığa karşıyım, nasıl ya benim atalarım böyle bir şey yapamaz, çünkü ben yapmam' Dolayısıyla burada bir onurlu duruş var."
Ne olacağı çok açık aslında. Bu sıkıntıyı çözebilecek tek gerçek duruş Hrant Dink'in idi, ama onu da emperyalizm harcadı. Çünkü Hrant Dink Türkiye'nin bir değeriydi, emperyalizmle kol kola olan ülkesi Türkiye'yi zor duruma sokmaya çalışan bir hain değildi. Bir sorunumuz var tamam ama biz kendimiz çözeriz, çözmeliyiz diyen çok önemli bir düşünce insanıydı. "Avrupalılar bana gelip sorduğunda, 'size ne!' diyorum, 'bizim iyiliğimizden kötülüğümüzden size ne!'" diyen biri.
Geylesof 25 Nisan 2015 13:01
Bu vesileyle Hrant Dink'i saygıyla anıyorum, ışıklar içinde uyusun.
Onun adını, ölene dek karşı çıktığı, emperyalizm uşaklığı için kullananlara da lanet okuyorum. Hrant'ın Ermeni-Türk dostluğuna hizmet eden tüm emeklerini yok ederek, bugün Ermenilerde Türk nefreti oluşturmaya, sanki Hrant'ın duruşu da böyleymiş gibi göstermeye çalışan hainler var. Bu bir adı kirletmek, bir insanın tüm emeğini çiğnemektir. O yüzden tüm hiddetim bu manipülasyoncu uşaklaradır.
Kalbî'nin Sesi 25 Nisan 2015 14:15
Bu topraklarda yaşananlar şüphesiz hepimizin acıları. Artık bu coğrafya savaşlara, acılara, nefretlere doydu. Keşke bunların hiçbirini yaşamasaydık. Barış adına çalışmak için hiçbir zaman geç değil. Yepyeni beyaz bir sayfayı ortak yanlarımızla açmalıyız. Her iki taraftan da böyle düşünenler sayesinde güzel bir geleceği birlikte kurabiliriz.
Yaşanan acıları yok sayalım demiyorum. Başka devletleri taraf hâline getirmeden oturup konuşmalıyız. Belirli kavramlarla oluşturulan söylemler kısır bir döngü hâline geliyor ve tarafları birbirinden daha da uzaklaştırıyor. Sadece gerçekleri ortaya koyalım, ortak bir tarih oluşturalım. Devletlerin nefret söylemleri de ortadan kalkmalı. Eğer öyle olursa ortak noktalarımızın sanılandan daha çok olduğunu görebiliriz. Diasporadaki Ermenilere, samimi bir dille Türkiye'ye dönmeleri için çağrı yapmalıyız.
Sınırların kapalı olması da Ermenistan'la aramızda önemli bir siyasî sorun. Türkiye artık taşın altına elini koymalı. Ermenistan ve Azerbaycan'la masaya oturmalı, sorunlarda taraf değil arabulucu olmalı. İşte o zaman kimseyi kırmadan gerçek bir barış mümkün olur. En azından ben öyle ümit ediyorum.
Hrant Dink'in öldürülmesine de şaşmamak lazım. Çünkü bu ülkede iyi şeyler yapmaya kalkan, sorunları gerçekçi bir bakış açısıyla ortaya koyan değerli insanlarla aynı sonu paylaşmıştı ne yazık ki. Önemli olan bu görüşlerin yok edilememesi.