"Uyan Ey Gözlerim Gafletten Uyan!"
Bu mısralar Sultan III.Murat Han Hazretleri tarafından yazılmış. Eserin güftesi ve bestesi insanın içini titretiyor. Çünkü bu eserin yazılış nedeni çok farklı. Sultan bu sözleri bir sabah yatağında iki büklüm halde pişmanlık içinde yazmış. Peki neden ?
Nedeni Allah korkusudur, bunu hissettiren ise o sabah kaçırdığı namazıdır...
Ne gariptir ki, bir sabah namazı için bu beste yapılmış. Bu sayede tevbe edilmiştir. Biz her gün kaçırdığımız namazlarımıza bırakın beste yaparak pişmanlığımızı dile getirmeyi, pişmanlığa bile kapılmıyoruzdur. Var mı böyle içten bir tevbe edenimiz?
O büyük zât, namazın ehemmiyetinin farkına varmış ve Allahu â’lem tövbe istiğfarı da kabul olmuş ki, meşhur bir hâle gelip bizlere ibret olmuş.
Namazın ehemmiyetini kâmil olanlar daha iyi anlıyor. Ben onlara “Namaz İnsanı” demeyi uygun buluyorum. Çünkü hayatlarının her ânını Rabbine karşı olan borcunu ödeme, Rabbinin verdiği nimetlere teşekkür etme azmi, gayreti, şevki içinde geçiriyorlar. Ona göre de yaşıyor. Namaz insanı için namaz, kâinatta hiçbir şeye değişilmeyecek, fedâ edilemeyecek, olmazsa olmazı konumunda oluyor. Ezan okunduğu anda ki en önemli vazifesi, vakti edâ etmek olan bu namaz insanlarının hassasiyetlerini kavramakta bazen idrakim yetersiz kalıyor. Bazıları uyku için namazı terk ederken, "Namaz İnsanı" olan o kâmil zatlar ise namaz için uykuyu terk ediyor...
Asrımızda ki en büyük Namaz İnsanlarından biri de Üstad Bediüzzaman Hazretleri.
Sözler’in tam bir ihlâs ve samimiyet ile yazıldığı ve oradaki hakikatlerin en zirvesini Bediüzzaman’ın yaşadığı aşikâr. İnsan, okudukça vazifesinin ne kadar önemli olduğunu, namaz kılmamanın ne kadar büyük bir gaflet olduğunu tekrar tekrar anlıyor. Şimdi ise daha iyi anlıyorum, Risâle-i Nurların şu zamanın yaralarına Kur’ân-ı Hakîm’in eczahanesinden gelen ilâçlar olduğunu. Yoksa, yaralarımıza derman bulmak ne mümkün?
Kendine gel, şu gaflet bataklığında boğulma. Üzerine saçılan rahmet suyundan istifadesiz kalma. Yoksa hem dünyada, hem de ahirette, hasarette kalanlardan olacaksın.
Muharrem Sokur’a bu yazının yazılmasına vesile olduğu için Teşekkürü bir borç bilirim …