Ağaç Yaş iken Eğilir : Bir İK'cı Gözü ile Çocuk Şehirleri - ezgifeda.com
Geçtiğimiz günlerde 3 yaşındaki oğlumu İstanbul’da son zamanlarda duyduğumuz çocuk şehirlerinden birine götürdüm. İçeriye girene kadar tam olarak ne ile karşılaşacağımı bilemesem de içeri girdiğimde İK cı kimliğim otomatikman devreye girdi.0-14 yaş için tasarlanan ancak daha ziyade 4-14 yaş arasına hitap eden çocuk şehirleri kurgusu inanılmaz hoşuma gitti.
Bilmeyenler için bu şehirler hakkında kısa bir bilgi verip bende çağrıştırdıklarını paylaşmak istedim. Çocukların birçok aktiviteye katılarak sanatsal, fiziksel ve sosyal becerilerini geliştirdiği, tercih ettikleri birbirinden farklı mesleği deneyimleyebildiği, kendi kararlarını verip, özgürce hareket ettiği, yaratıcılığını kullandığı, arkadaşlar edindiği, ürettiği bir ortam yaratılmış.
Çocuklar, yetişkinlerin dünyasına adım atarak farklı iş alanlarını tanıma, yetişkinlerin mesleklerini deneyimleme ve sorumluluk alma fırsatını yakalıyor. Seçtikleri meslekle ilgili her konuda bilgilendiriliyor ve gerçek bir üniforma giyip işbaşı yapıyorlar. Örneğin pilot olmak isteyenler uçak kullanıyor, gizli ajanlar sır perdelerini aralıyor, arkeologlar kazı yapıyor ve şefler birbirinden leziz yiyecekler hazırlıyor. Tabir-i caizse çocuklar tam anlamı ile gerçek dünyanın tadına bakıyor. 21. yüzyılın ön plana çıkan meslekleriyle tanışan çocuklar, bir diğer yandan da çevre, sürdürülebilirlik, finansal okuryazarlık, ekip çalışması, sorumluluk bilinci, özgüven gibi önemli kavramları öğreniyor ve geleceğe hazırlanıyor. Bu mesleklerden para kazanıyorlar ve ister harcıyor ister biriktiriyorlar. Böylece yaşamın ekonomik dengesini kavrıyorlar. Çocukların özgüven sahibi olmalarına, sosyalleşmelerine, meslekleri tanımalarına, yaratıcı düşünmelerine katkı sağlıyor.
Kardeşim 5 yaşından beri doktor olmak istiyordu.Sanmayın ki bilinçli bu meslek hakkında detaylı bilgi sahibi olarak , çevresinde gördüğü doktorlardan ilham almıştı. Biraz daha büyüdüğünde ise doktor temalı yabancı dizilerden (House MD, Grey’s Anatomy)kulak aşinalığı olan terimler vardı yani herhangi bir deneyim yaşama şansına sahip olmadan/olamadan tıp fakültesine gitti. Ben orta okuldayken hedefim gazeteci olmaktı yine elbette deneyimlediğim bir şey olmadan kendi hayal gücümde yarattığım detaylar sebebi ile bu mesleği istiyordum.
O gün bir çok mesleğin deneyimlenme şansını gördüğüm çocuk şehri belki de beni bu yüzden çok etkiledi. Çocuklar daha ufak yaşlarda bir çok mesleği görme, öğrenme ve deneyimleme şansı buluyordu. Düşünsenize belki de geleceğin doktorları, mühendisleri kendi kariyerlerine bu deneyim sonrasında karar verebilecek. Ne kadar muhteşem değil mi ? Beni okuyanların belirli bir yaş üzere olduğunu düşünerek sormak istiyorum sizde sizin zamanınızda böyle bir şansa sahip olmak istemez miydiniz ? Kendi adıma konuşacak olursam ben çok isterdim.
Meslek seçimini -belki de daha önce hiç düşünmemiş olarak- üniversite sınavı sonrası puanına göre yapan,iş hayatı ile şanslı ise üniversite stajlarında tanışan bir nesil var. Hep aklımda olan bir düşünceyi buradan da paylaşayım üniversite iş hayatı ile tanışmak için çok çok geç o yüzden meslek liselerinin staj programlarını ben çok değerli buluyorum. İş hayatı deneyimleme şansının lisede hatta mümkün olduğunda ortaokulda verilmesi çok daha bilinçli ve ne istediğini bilen nesiller yetiştirmeye aracı olacak diye düşünüyorum. Çocuk şehirleri mantığı belki de bu düşünceme paralellik gösterdiği için hoşuma gitmiş olabilir.
Bir ziyaretten aklımdan kalemime dökülenleri sizinle de paylaşmak istedim.