suçluluk duygusu | Huzur Ailede Başlar
Huzur Ailede BaşlarDini ilimler,Evlilik,Aile,Çocuk eğitimi alanında uzman kişilerin yazılarının paylaşıldığı kişisel gelişim sitesi	All posts tagged suçluluk duygusu	Çocuk Eğitimi mi Anne-Baba Eğitimi mi?	Çocuğunuz öfkeyle karşınıza dikiliyor ve size meydan okuyor mu? Onun nereye gittiğini bilmiyor, meraktan çatlıyorsunuz ve gelince de size hiçbir şey söylemek istemiyor mu? Evde hiçbir şey yapmak zorunda olmadığını, doğmayı kendisinin istemediğini ve bu sebepten sizin ona bakmakla yükümlü olduğunuzu söylüyor mu? İnanç ve değerleriniz çocuğunuzun inanç ve değerleriyle çatışıyor mu? İsteklerini yerine getirmediğinizden şikâyet ediyor mu? Bu soruların hepsine “hayır” cevabı verecek anne-babaların sayısı çok azdır. Çünkü her çocuğun çeşitli istekleri olur, davranışla ilgili veya hissî problemleri bulunabilir. Meselâ, arkadaşı veya kardeşiyle iyi geçinemez, sürekli yeni eşya veya giyim ister, okul ve ödevler sıkıcı gelir, sizin uygun görmediğiniz kişilerle arkadaşlık eder; hattâ yatma kalkma saati, yemesi, odasını düzenlemesi, hafta sonu ve boş zamanını nasıl değerlendireceği konularında anne-babasıyla anlaşamaz. Bu tip problemler karşısında siz, ona emirler vererek yönlendirmeye mi çalışıyorsunuz? Uyarıp gözdağı mı veriyorsunuz? Yoksa nasihat edip, nutuk çekip, çözüm teklifleri sunup, ahlâk dersi mi veriyorsunuz? Ya da yargılıyor, suçluyor, tenkit ediyor ve aynı düşüncede olmadığınızı mı söylüyorsunuz? Veya ad takarak, alay ederek utandırıyor musunuz? Yoksa aynı düşüncede olduğunuzu belirtmeyi, övmeyi, her yaptığını desteklemeyi ve güven vermeye çalışmayı mı tercih ediyorsunuz? Veya onun davranış ve düşüncelerini analiz edip yüzüne karşı yorumlar mı yapıyorsunuz? Ya da onu oyalıyor, konuyu saptırıyor, sorular sorarak anlatmak istediklerini mi sınırlıyorsunuz? Bu soruların en azından bazılarına “evet” demek ebeveynlere ters gelmez. Oysa bunlar anne-baba ile çocuk arasında iletişim kurulmasını engeller. Emir ve yönlendirme, çocuğa duygularının ve ihtiyaçlarının önemli olmadığını anlatır. O hâliyle kabullenilmediğini iletir. Bu ise çocuğu kırar, kızdırır ve düşmanca hareketlere sebep olur. Gözdağı vermek, çocuğu korkak yapar ve küstürür. Yerli yersiz ahlâk dersi verilen çocukta suçluluk duygusu uyanabilir. Hep nasihat etmek ve çözüm teklif etmek, çocuk için, “anne-babam benim çözüm bulma kabiliyetimin olmadığını düşünüyor” anlamına gelir. Böylece çocuk düşünmeye değil, anne-babasına bağımlı kalmaya yönelir ve aşağılık duygusuna kapılabilir. Çocuklar nutuk dinlemeyi de, hatalarının yüzlerine vurulmasını da sevmezler. Bunlar ona, onu küçük gördüğümüz, yetersiz bulduğumuz düşüncesini verir. Yargılamak, eleştirmek ve suçlamak, çocuklara kendisini yetersiz, aptal, değersiz hissettirir. Tenkit, çocuklarda sevilmedikleri duygusunu uyandırır. Ad takmak, alay etmek ve utandırmak, çocukların kişiliği üzerinde olumsuz etki yapar. Söylenenin tersini yapıp kendisini haklı çıkarmaya çalışabilir. Oyalamak ve konuyu saptırmak, onunla ilgilenmediğimiz, saygı duymadığımız ya da reddettiğimiz zannını uyandırır. Aşırı iltifat da çocuklar üzerinde olumsuz tesire sahiptir. Sürekli övülen çocuklar övülmediklerinde bunu kabul edilmeme veya yargılanma olarak algılayabilirler. Arkadaşlarının yanında övülen çocuk utanır ve rahatsız olur.O hâlde ebeveyn olarak ne yapacağız? Çocuklarla ilişkilerimiz neye dayanacak? Onları nasıl etkileyeceğiz? Bu konuda çok farklı şeyler söylenmiştir. Ama mesele, iki önemli esas üzerine oturtulabilir. Birincisi, “etkin dinleme” yoluyla, çocuğun açılmasını, duygularını dışa vurmasını sağlamak, onu belli söylem ve davranışa iten esas faktörleri anlamak ve çözüm yolunu çocuğun kendisine buldurmaya yardımcı olmaktır. İkincisi, onunla nasıl konuşacağımızı, düşüncelerimizi ve isteklerimizi nasıl ileteceğimizi bilmek ve ona göre davranmaktır. Bu ise “sen-iletisi” yerine “ben-iletisi”ni kullanmaya dayanır.Etkin dinleme ve ben-iletisi, anne-baba ve çocuk arasında iyi bir diyalog kurulmasını, tarafların birbirlerinin duygularını anlamasını sağlar; çocuğa doğruluk, cömertlik, yardımseverlik gibi değerleri kazandırır ve inançlarımızı kolaylıkla öğreteceğimiz bir ortam hazırlar. Bunları öğretmek, anne-babanın hem hakkı, hem de görevidir. Çocuk değer ve inançları hakkındaki bilgiyi, büyüklerin bu konulardaki konuşmalarına kulak misafiri olarak veya bizzat kendisiyle konuşularak ya da okul, arkadaş ortamı gibi aile dışı çevrelerden öğrenir. Ama en önemlisi, anne-babanın bir hayat boyu yaşayışıyla, davranışıyla çocuğa iyi bir model olmasıdır. Kendimiz ahlâklı ve dürüst isek, inançlarımızın gereğini yerine getiriyorsak çocuk bizden bunları alır. Yetişkinlerin dedikleri ve yaptıkları birbiriyle çelişiyorsa, çocuklara ve gençlere değer ve inançları adına verebilecekleri hiçbir şey yoktur. Bunlar baskıyla değil, onlara uygun yaşayarak öğretilebilir.
Alt ıslatma sorununda aile en önemli unsuru oluşturuyor	Uykuda alt ıslatma, tedavi edilmediği takdirde ergenlik dönemi ve sonrasında da problem olabiliyor. Normal aile içinde sevgiyle büyüyen bir çocuk 5 yaşına kadar tuvalet alışkanlığını kazanıyor. Bu yaştan sonra çocuk altını ıslatmaya devam ediyorsa rahatsızlık olarak algılanıyor ve en kısa zamanda tedavisi gerekiyor.
Fatih Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nden Yard. Doç. Dr. Bünyamin Işık, ailenin çocuğun tuvalet alışkanlığını kazanması konusunda önemine değinerek, bu konuda çocuğun bedenine uyarı kazandırılması gerektiğini dile getiriyor. Çocuğun 5 yaşına kadar altını ıslatmasının normal karşılandığını söyleyen Işık, altını ıslatan çocuğun cezalandırılmaması gerektiğini belirtiyor. Çünkü aile içinde tepkiye maruz kalan çocuk farklı ortamlarda suçluluk duygusu taşıyor. Işık, bazı çocukların tuvalet alışkanlığını kazandığı halde yeniden altını ıslatmaya başlamalarını ise değişik nedenlere dayandırarak bu nedenleri şöyle açıklıyor: “Anne-baba tarafından yoğun bir sevgiyle büyüyen çocuk ikinci bir kardeş dünyaya geldiğinde kıskançlık duygusu başlıyor. Çocuk kaybettiğini düşündüğü ilgiyi tekrar kazanmak için, bıraktığı davranışlarını yeniden sergiliyor. Aile, çocuklarına eşit sevgi göstermeli. Çünkü çocuklar kamera gibidir. 9 yaşına kadar ne kaydederlerse onu seyrettirirler.”
Yapılan araştırmalara göre Türkiye’deki çocuklarda alt ıslatma sıklığı yüzde 10-15 arasında değişiyor ve kız çocuklarına oranla erkek çocuklarda daha sık görülüyor. Altını ıslatma başta büyük bir sorun olarak görülmese de ileri de çocuğun sosyal yaşantısı için olumsuzluklar oluşturabiliyor. Yaşı ilerlemesine rağmen hâlâ altını ıslatan çocuk; ezilmiş, dışlanmış ve özgüvenini kaybetmiş bir birey olarak toplumda yer alıyor. Alt ıslatma sorununa karşı geliştirilen ve kola takılarak şartlı refleks gerçekleştiren alet sayesinde çocuk tuvaletinin geldiğini anlayabiliyor. Alet çocuğun rahatsızlığını algılamasını sağlarken, anne-babanın da yardımıyla tedavide başarı sağlanıyor. Aile içinde sevgiyle büyüyen çocuğun davranışlarında tutarlılık dikkat çekerken alışkanlıklar da daha çabuk kazanılabiliyor.
Posted in AİLEM, ÇOCUK EĞİTİMİ, GENEL, SAĞLIK
Tagged aile, alt ıslatma, anne-baba, çocuk, çocukarda altına işeme, cezalandırma, ergenlik dönemi, kıskançlık, rahatsızlık, suçluluk duygusu, türkiye, tedavi, tuvalet alışkanlığı
Severek yapılan iş, stresi önlüyor	Trafik, hava kirliliği, işsizlik, zorlamalar, çatışmalar ve kayıplar, değer yargıları karmaşası gibi etkenler strese sebep oluyor.
Kişinin işini severek yapması ve kendiyle barışık olması ise stresi önlüyor. İstanbul Tıp Fakültesi ve Bahçelievler Belediyesi işbirliğiyle açılan Hasta Okulu’nda konuşan Prof. Dr. Sedat Özkan, baskı, engelleme ve çatışmaların stresi tetiklediğini söyledi. Stresi yenmek için anahtar kelimeler ise çalışmak, sevmek ve insanlarla iletişim kurmak. Duygularını ve gerginliklerini ifade etmeyen insanlarda stresin bastırıldığını vurgulayan Özkan, stresin, ruhsal, zihinsel, sosyal ve fiziksel yansımalarıyla anlaşıldığını belirtti.
Suçluluk duygusu, kin duyma, hayatın anlamının kaybolması, kâbus görme ve can sıkıntısı ruhsal, yalnızlık, hoşgörüsüzlük ve insanlarla ilişki kurmamak sosyal, kafa karışıklığı, hafıza sorunları, kararsızlık, hayattan zevk almama zihinsel, ağrılar, uykusuzluk, kronik yorgunluk, alkol ve sigara tüketimi ise stresin fiziksel belirtileri olarak sıralanıyor. Stresin oluşmasının eşin ölümü, boşanma, hapis cezası, kayıplar, işten çıkarılma, ciddi sakatlık ve hastalıkların yanı sıra kişilik yapısıyla da ilgili olduğunu kaydeden Özkan, mükemmeli arayan, aceleci, yarışmacı kişilik özellikleri olan kişilerin de stres altında bulunduğunu ifade etti. Kronik hastalığı olanlara, hasta yakınlarına, bilgi sahibi olmak isteyenlere yönelik açılan okulun ilk dersi, “kronik stres ve hastalıklar”dı. Necip Fazıl Kısakürek Kültür Merkezi’nde düzenlenen seminerde, stresli insanların yaşamı ve çevreyi kendilerine dar ederek beynini yorduğunu ifade eden Özkan, stresten korkulmaması gerektiğini kaydetti. Hasta Okulu Proje Sorumlusu Prof. Şükrü Sever, 7 yıldır İstanbul Üniversitesi bünyesinde çalıştıklarını söyledi. Sevgi, stresten uzak tutuyor
Suçluluk duygusu, kin duyma, hayatın anlamının kaybolması, kâbus görme ve can sıkıntısı, yalnızlık, insanlarla ilişki kurmamak hafıza sorunları, kararsızlık, uykusuzluk, yorgunluk, alkol ve sigara tüketimi stresin belirtileri olarak sıralanıyor. İşini severek yapmak, kendisi ve çevresiyle barışık bir hayat yaşamak ise , insanı stresten uzaklaştırıyor.
Posted in GENEL, SAĞLIK
Tagged çalışmak, hava kirliliği, insanlarla iletişim, işi severek yapma, işsizlik, ruhsal, sevmek, stres, stresi yenmek için, suçluluk duygusu, trafik, zihinsel
Sitemizi bugüne kadar	403,590 Kişi ziyaret etmiştir - Teşekkur ederiz.
Bugün Çok OkunanlarÇocuğu sadece öperek sevmek doğru değildir…
Eyvah, Çocuğum Konuşamıyor !