Çocuklar Spor Yapsın – Çocuk ve Eğitimi
Çocuklar Spor Yapsın
Ruhumuzun ve bedenimizin ihtiyaçlarına uygun bir yaşam sürebilmek, aynı zamanda bizi en mutlu yapan yaşam tarzıdır, şüphesiz.
Bedenimize ve ruhumuza en iyi gelense, hareket! Bu yüzden spor yapmak, hayatımızın vazgeçilmez bir parçası olmalı.
Çağımızın getirisi olan teknolojik gelişmeler, eskisine göre hareketlerimizi daha fazla kısıtlıyor. Bilinçli bir biçimde spora zaman ayırmak şart.
Eskiden çocukluk daha farklı yaşanırdı. Sokaklar çocuklarındı. İki tekerlekli bisikleti sürmeyi öğrenirken, annemize duyduğumuz sonsuz güvenle dengemizi sağlayarak ilerlemeyi başardığımızda, annemizin bisikletin arkasından tutmayı ne zaman bıraktığını anlayamazdık. Başarımızı farkettiğimiz zamansa, önümüzde uzanan yolda yardımsız giderken, bu başarımızın coşkusunu hissederdik.
Çocuklar, hiçbir büyüğün yönlendirmesi olmadan kendi kuralları ve içlerinden taşan istekle kendi dünyalarını kurarlardı. Tıpkı yetişkinlerin dünyasında olduğu gibi, onlar da kendi sosyal hayatlarını bu yolla oluştururlardı.
Artık çocuklar eskisi gibi sokaklara çıkmıyor. Öyleyse onların kısıtlı hareket alanlarını genişletecek adımlar atmamız gerekiyor.
Sadece hareket kısıtlılığından değil ama, bir disiplin kazanabilmek için de sporu düzenli hale getirmek gerekiyor. Hayatımızın en doğal ve temel unsurlarından biri spor olmalı. Buna rağmen çok çok az kişi spor yapıyor ve yine çok az aile çocuğunu spor yapmaya teşvik ediyor. Acaba, sporun çocuklarımıza sağladığı ruhsal ve bedensel katkıları küçümsüyor olabilir miyiz?
Ebeveynler olarak, çocuğumuzla gerçekleştireceğimiz aktiviteler, onlarla aramızdaki bağın niteliğini derinleştirecektir. Bu sayede, çocuğumuzla yaşayacağımız iletişim problemlerini en aza indirgeyebiliriz. Çünkü, onlar, karşılaştıkları sorunları annelerine aktarmaya daha açık olacaklardır.
Çocuklarımızın spor yapmasını sağlamak, onların kendi sorumluluklarını alabilen, düzenli bir yaşam süren birer yetişkine dönüşmelerini sağlayacaktır. Spor, disiplin ister. Sporcu çocuklarımız, spor malzemelerini önceden hazırlamak, belli bir saatte uyanmak, belli bir yeme düzenine uymak durumundadırlar. Böylelikle sağlıklı yiyecekler tüketme alışkanlığı kazandıkları gibi, günlük yaşamın sorumluluklarını da benimseyebilmiş bireyler olurlar. Yatmaya gitmek ya da ödev yapmak gibi sorumlulukları ebeveynlerinin zorlamasıyla yerine getiren, günlük yaşantısının kontrolünü elinde tutmayan ne çok çocuğumuz olduğunu bir düşünün. Çocuklarımızı spora teşvik etmek, onların kendilerini ifade etmesine olanak tanıyan, özgüvenli ve disiplinli bir yetişkinliğe atılan önemli bir adımdır.
Çağımızda hareketsizlik artarken, ruhsal sorunların da artmış olması, bir rastlantı değil. Haydi bir deneme yapın: Elinize basit bir top alın ve sevdiğiniz bir arkadaşınıza paslayın. O da bir başkasına paslasın… Yaptığınız şeyin sadece hareket etmek olmadığını hissedeceksiniz. Kafanızın içinde de bir şeyler oluşmaya başladı; farkettiniz mi? Bir takım düşünce ve duygularınız oyununuza eşlik etmeye başladı. Topu arkadaşınıza atmadan önceki o tatlı heyecanı, ıskalamadan arkadaşınızın yakalamasını sağladığınızda rahatladığınızı, bir diğerinin attığını yakaladığınızda kendinizle duyduğunuz gururu, topu tutamayınca bir anlık mahcubiyet ve yenilgi hissinin ardından, oyuna devam ederken onun yerine gelen azmi… Tüm oyun boyunca kendinizi grubun içinde var etme çabanızı sürdürdüğünüzü farkedin… Hayatın ta kendisinin bir kopyası değil mi? Aynı şekilde, çocuklarımız da bir spor etkinliğinin içinde benzer etkileşimlere girecekler. Sosyal ortamlarda girişken, kendine ve başkalarına saygılı bireyler haline gelmenin temelleri atılmış olacak.
Ergenlik Döneminde Cinsellik