Suriye’ye ABD, İngiltere, Fransa, Türkiye, İsrail ve gerici Körfez Arap monarşilerinin doğrudan askeri müdahalesine yönelik baskı kritik bir noktaya ulaşıyor. Her an, drone grevlerini veya uçuşa yasak bölge ve diğer savaş eylemlerini kurma girişimlerini duyabiliyorduk. Amerikan halkı, kamuoyu araştırmalarında, ABD’nin Suriye’de savaşmalarını istemediklerini belirtti. Şimdi çok geç olmadan yüksek sesle konuşma zamanı.
Müdahalenin şu anki pateni, yüzlerce insanı öldürdüğü ve daha fazla rahatsız ettiği söylenen Şam banliyölerinde meydana gelen kimyasal silah saldırısına ilişkin haberler tarafından teşvik edildi. Gerçekler bilimsel ve nesnel olarak analiz edilmeden önce, saldırının Suriye Devlet Başkanı Beşir Esad'ın güçlerinden geldiğine dair iddialar yapıldı. Esad hükümeti bu suçlamaları reddetti ve asilerin sorumlu olduğunu iddia etti.
İngiltere Dışişleri Bakanı William Hague, NATO’nun güçlerinin ve müttefiklerini Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’ni bozabilecek ve doğrudan silahlı müdahaleye girebileceklerini belirtti. Türk ve Fransız hükümetleri benzer şekilde savaşçı ilanlar yapıyorlar. Obama yönetiminde, sivil danışmanlar cumhurbaşkanını atmaya çağırırken, görünüşte ordu daha ihtiyatlı davranıyor.
Esad'ı ve hükümetini savunmuyoruz. Irak savaşı sırasında, hükümetin Bush yönetimi ile en barbar eylemlerinden birinde, "olağanüstü yorumlamalar" ve suçsuz mahkum olan insanlara işkence yapma konusunda sadece çok istekli olduğunu hatırlıyoruz. Esad rejiminin siyasi baskısı da açıkça geniş iç muhalefetlere yol açtı.
Ancak, Suriye silahlı isyancıları, geniş çapta bildirildiği üzere, eylemleri aynı derecede acımasız olan ve daha da önemlisi, Alevi üyeleri de dahil olmak üzere Suriye'deki tüm sosyal ve dini grupları bastıracaklarını belirten bir devlet kurma tehdidinde bulunan insanları içerir. Esad'ın (Esad ve hükümetinin bazı üyelerinin) ait olduğu Hıristiyanlar, Şii Müslümanları ve diğerleri. Ayrıca, asi gücünün en güçlü kesimlerinden biri olan Al Nusra Cephesi, El Kaide ile bağlantılara sahip ve hükümet düşerse çok daha ılımlı asi kuvvetleri bir kenara atması muhtemel. Bu tür insanlar devlet iktidarı alırsa insan hakları durumunun daha da kötüleşmesi muhtemeldir. Bunlar Amerikan halkının arkadaşları değil.
Hızlandırılmış bir savaş bütün Orta Doğu’yu çok iyi ayarlayabilir. Suriye’nin Irak ve Lübnan’la olan sınırlarını çoktan atlatıyor ve muhtemelen İran da dahil olmak üzere Ürdün ve diğer ülkeleri de dahil etmekle tehdit ediyor.
Bu ani itişme nedenlerini kitlesel biçimde tırmanan bir savaş için sorgularız. Suriye büyük bir petrol üreticisi olmasa da, bölgedeki merkezi coğrafi konumu, Orta Doğu petrol kaynaklarını kontrol etmek isteyenler için çok önemli bir gayrimenkul parçası haline getiriyor. Uluslararası tekel sermayesinin petrol gündemini teşvik etmek için insan hakları endişesi kullanıldığında bunu reddediyoruz. Suudi Arabistan ve Körfez Ülkeleri gibi feodal despotizmleri içeren bir ittifakın demokrasi, özgürlük ve insan haklarını savunma mantosunu talep etmesi de ikiyüzlüdür. Başbakan Erdoğan'ın otoriter hükümeti aynı zamanda insan hakları savunucuları için "garip bir yatak arkadaşı" dır.
Yeni suçlamaların gerçekleştiği noktada isyancı koalisyonunun başının dertte olduğu dikkat çekicidir. İslamcı ve laik dalları arasında ve Arap İslamcıları ile Türkiye sınırına yakın Kürt unsurları arasında fiili bir mücadele yaşandı. Ve çoğu analist, Suriye hükümet güçlerini bu noktada kazanan olarak görüyor. Birçok yorumcu, Suriye hükümetinin bu noktada ABD ve NATO müdahalesi için bir bahane oluşturmasının mantıksız ve kendi kendini yıkıcı olacağını belirtti.
Peki ya kimyasal saldırılar hükümet tarafından gerçekleştiyse ortaya çıkarsa? Böyle bir durumda bile, ABD ve NATO müdahalesiyle savaşın tırmanmasına şiddetle karşı çıkıyoruz. Kimyasal saldırılardan kimin suçlanacağı önemli değil, ABD ve NATO'nun katılımıyla artan bir savaş felaket olur.
Kabul edilebilir tek seçenek, barışçıl bir çözümü müzakere etmek için önemli diplomatik ve ekonomik güçlerini uygulamak için Rusya, İran ve BM ile işbirliği içinde çalışan ABD ve NATO için.
Çok geç, ama uçurumun üzerinden geçmeden önce frene basmak için belki de çok geç değil.
Tüm iyi niyet insanlarını, Beyaz Saray, Dışişleri Bakanlığı ve kongre temsilcileriyle ABD’nin eşiğinden uzaklaşmasını talep etmek üzere temas kurmaya çağırıyoruz.
Bu editoryal aslen yayınlandı Halk Dünya
Buradasınız: ANASAYFA > Sosyal ve Politik > düşmanlıklar > Halk Dünyası Editörlüğü: Suriye'de ABD NATO Müdahale Yok