Aynştayn ve Ben - Edebiyat Defteri
Benim sevgili genim,
neden bu kadar tatlısın?Niye bu kadar azimli,kararlı,hırslı ve inatçısın la?Aferim afferim,olumm ağıllı ol!Biricik genim benim!Hep böyle kal,hep elde etmeye çalış istediğini.Oyyyşş yerim len seni genim!Muhteşem derecede zekamı kime borçluyum bilmem ki.Aslında dün annemle babam konuşurlarken duydum.Ben Aynştayn’ın 18.kuşaktan torunuymuşum.ehehe:D Daha küçükmüşüm,bebeymişim,1 buçuk yaşındaymışım.Dedişkom Aynştayn’la dışarı çıkmışız,Foto Şakir’e gitmişiz önce,Aynştayn dedem geri dönmüş çünkü bilim adamı ya hani kendisi o yüzden bilimsel bir fotoğrafçıya gidip çekilecekmiş fotoğraf.Sonra Foto Sentez’e girmişiz.Burası tam anlamıyla bilimsel bir fotoğrafçıymış.Aynştayn dedem fotoğraf çekilmek için sandalyeye oturduğunda ona tip tip hareketler yapmışım.Gıcık olmuş bana.ben ona dil çıkarıp duruyormuşum.O da dayanamamış kocaman bir tane dil çıkarmış.Bi de acele vesikalık çekildiği için fotoğrafta öyle çıkmış canım dedem.Yani Aynştayn dedemle bildiğim tek anım bu.Keşke genlerimle ve atalarımla ilgili daha çok şey bilseydim...
Kayıt Tarihi:17 Ağustos 2014 Pazar 03:08:21
AYNŞTAYN VE BEN YAZISI'NA YORUM YAP
"Aynştayn ve Ben" başlıklı yazı ile ilgili
17 Ağustos 2014 Pazar 18:04:38
Bir kez, ben de birine dil çıkardım.
17 Ağustos 2014 Pazar 15:15:08
'imdat halinde camı kırınız'değildir otobüs Ayşe Melek
Geçenlerde oturuyordum yineee Ayşe Melek