makale yazcaz da cok acill lütfen cevap layın
Konu 'Türkçe 8. Sınıf' bölümünde mert147 tarafından paylaşıldı.
Şehirde yaşıyan insanların küçük yerlerdeki yaşamla ilgili düşüncelerini ifade eden makale yazınız. Çok acill şimdiden ÇOK TEŞEKKÜRLER .. !!
mert147, 16 Ekim 2010
Arkadaslar Banada Lazım Lütfen Bu konuyla İlgilenin?:s
Dilayda1903, 16 Ekim 2010
Bu yazıya bakın bir belki yardımcı olabilir
BÜYÜK ŞEHİRDE YAŞAYAN KÜÇÜK İNSAN
Büyük şehirde yaşayan küçük insan…
Küçük şehirde yaşayan büyük insan…
Hangisi olmak isterdin?
Küçük bir şehirde yaşardım.
İşlek tek bir caddesi olan, her çarşıya çıkıyorum diyeni anında bulabileceğiniz, sıkıldıkça malum caddede üç kere beş kere turlanan,sadece iki sineması olan, akşamları kaldırımlarına oturulup çekirdek çitlenen, gelip geçenlerin genellikle birbirini tanıyor olduğu ve sürekli aynı muhabbetlerin döndüğü(merhaba, nasıl gidiyor? Hoşça kal), alışverişe çıkılıp bir şey bulamadan dönülen, bir iki iyi okulu olan küçük bir şehir…
Yazları köye gider, küçük de olsa şehrime minnet duyardım. Kendiminkinden küçük yerlerin de olduğunu ve buralarda da insanların yaşadığını görmek içten içe bir sevinç yaşatırdı bana.
Şehrime geri döndüğümde sanki o caddeyi ilk defa dolaşıyormuş gibi hissederdim. İlk defa sinemaya gidiyormuş gibi… İlk defa alışverişten elim boş dönüyormuşum gibi…
Okulumda derece öğrencileri arasında olmamın kendime verdiği güven, en güzel restoranlarda en özel şeyleri yediğimi düşünmem, annesi babası öğrenim görmüş ve çalışıyor olan öğrenci kesimine girmem, bu şehrin kalbinin benim üstünde yürüdüğüm caddede atıyor olduğunu bilmem, yeni açılan bir kafenin, parkın, havuzun mutluluğunu yaşamam, üniversite kampüsünde oturmanın doğallığını, temizliğini, güvenini ve ayrıcalığını yaşıyor olmam güzeldi. Çok güzeldi.
Küçük şehirde yaşayan insanlar kendilerini büyük hissederler veya kendilerinde büyük şeyler hissederler.
Sonraları büyük bir şehre taşındık.
Büyük. Diğeriyle kıyaslayamayacağım kadar büyük.
İşlek onlarca caddesi olan, artık çarşı diye bir kavramın kalmadığı, sıkılmanın imkansız olduğu, her bir semtinde en az bir sinema olan, her akşam farklı bir kaldırımda çekirdek çitlenebilen, karşıdan gelen kişiyi tanıma ihtimalinizin çok düşük olduğu, aradığınız şeyi bulamama şansınızın olmadığı, en iyi sekizinci Anadolu lisesindeyim derken bile gurur duyacağınız büyük bir şehir…
Yazları köye gider, büyük şehrime binlerce kere özlem duyardım. Kendiminkinden büyük yerlerin olup olmadığını merak eder, insanlar bu köyde nasıl yaşıyorlar ki diye içimden geçirirdim. Şehrime geri döndüğümde yeni açılmış alışveriş merkezlerine gider, Türkiye’nin en büyük sinema salonunda filmimi izler, indirim üstüne indirim yapan mağazalarda alışveriş yapardım.
Okulumu kıl payı kazanmıştım ve yeni yeni ortalama bir yerlere geliyordum. Güzel restoranlarda öncekilere kıyasla daha güzel şeyler yerken, buralardan daha güzel yerler olduğunu biliyordum. Herkesin annesi babası çalışıyordu, büyük şehirde geçim gerçekten zordu. Bu şehrin kalbinin benim üstünde yürüdüğüm cadde dışında daha onlarca yerde attığından emindim. Yeni açılan hiçbir kafede, parkta, bahçede mutluluk duymuyordum, çünkü her yerde böyle mekanlar vardı. Ne yazık ki kampüste oturmak için babamın saçlarında bir tane bile siyah saç kalmaması gerekiyordu. Ve şehrin merkezi sayılabilecek bir mahallesinin yapaylığını, kirliliğini, güvensizliğini yaşıyordum. Kötüydü. Gerçekten kötü…
Büyük şehirde yaşayan insanlar kendilerini küçük hissederler veya kendilerinde küçük şeyler hissederler.
selene, 17 Ekim 2010
Yeşim Gülümser Üye
Çoq Teşekkür Ederim ...
Yeşim Gülümser, 19 Ekim 2010