YUVADAN UÇAN UÇANA Makalesi | Gülçin ÜSTÜNTAŞ
YUVADAN UÇAN UÇANA
Şu yaşamda payımıza düşen zaman dilimini epey kat etmişiz anlaşılan. Ailemiz dediğimiz yuvadan sırayla ayrılıyoruz.
İsa Küçük… Tiyatroya geldiğinde liseyi yeni bitirmişti. 1974 de “OBKT’ye oyuncu arıyoruz” ilanı üzerine diğer gençlerle birlikte gelmişlerdi. Dört elle sarıldılar tiyatroya, zaten sevdalananlar kaldı, diğerleri birkaç oyun sonrası gittiler. Çünkü zordur tiyatro yapmak. Ona yüreğinizde kocaman bir yer açmazsanız başa çıkamazsınız. İzleyici olmak gibi değildir o iş, dışarıdan pek anlaşılmaz. OBKT’nin oyuncuları geçinebilmek için gündüz başka işlerde çalışır, akşamları ruhunu dinlendirmek için, aynı duyguları paylaşan insanlarla bir araya gelip saatlerce çalışırlar, bazen çok gülerler bazen tartışırlar ama hep dost kalırlar.
Hani, herkesin bir hikâyesi vardır ya, bizler kendi hikâyemizi bırakıp, sahnede başka hikâyelerin içine gireriz. İşte o hikâyeler bizim kendi hikâyemizle başa çıkmamızı sağlar. Zira orada çok daha zorlu hayatlar vardır, zoru başarma mücadelesi nasıl verilir anlarsınız. Hayatı tanırsınız… Ve bunu seyirciyle paylaşır, ona da bir şeyleri aktarmaya çalışırsınız. Bu büyük keyif verir oyuncuya, kendini güçlü hisseder. Mütevazılığını korursa ne ala, yoksa egolar şişer bir işe yaramazsınız.
Niye anlattım bunları, bazı arkadaşlarımızın hikâyeleri bitti de ondan. İsa iyi oyuncuydu, hep çaba gösterdi, kimseye zararı dokunmadı kendinden başka. Bir oyuncu ekmek parasını kazandığı işinden emekli olabilir ancak, ruhunu arındırdığı işinden uzaklaştırılırsa ruhu ölür. Herkes başa çıkamaz bu durumla. Sanırım İsa da başa çıkamayanlardan, koah hastası olmasına rağmen sigaraya, içkiye veda edememiş. Sanki kolaylaştırmak istemiş bu zorunlu gidişi. Öyle ise huzura kavuşmuştur.
Son yıllarda art arda gittiler, Tiyatronun direği, ustası çekti başı Aydın Üstüntaş, hemen sonra Mustafa Gencel, Seyhan Güngör Münir Akça, Uğur Gürsoy ve İsa… Işıklar içinde uyuduklarından eminim. Kimseye bir kötülükleri olmadı ki… Sanat yapanlardan kimseye bir zarar gelmez de nedense dışarıdakiler korkar onlardan.