Hiçbir yer: Biskuvi kavanozu : ofiste bir psikolojik gerilim
Ofiste soyle herkesi ortalayacak sekilde bir espresso
makinesi bir de dev biskuvi kavanozu var. bendeniz her daim tertemiz beyaz bir
sayfa gibi masum oldugum icin o espressolarla biskuvilerin sirket tarafindan
temin edildigini sanmistim. Espresso ile hamile oldugum icin isim olmuyor da,
biskuvi kavanozuna bir iki parmak banmisligim var. Ingilizlerde kibar millet
azizim, biri de bana donup demedi ki ‘ ovacim, masallah Agop’un kazi gibi
dadandin kremali biskuvilere ama nereden geliyor bu degirmenin suyu diye merak
etmedin?’ neden cunku saniyorum ki o biskuvi kavanozunu sirket dolduruyor. Ne kadar
guzel flowchartlar uretiyor kafam, canim benim.
Efendim neyse benim mudur saymin gecen gun soyle bir gostere
gostere paket paket puskevitler getirdi. Megersem herkes oyle arada alir oraya
puskevit atarmis. Saymin’in bunu gostere gostere yapmasinin sebebi de ‘ ey ofis
ahalisi, bakin burbon kremali, bir de digestive puskevit aldim, SIRAMI SAVDIM’
diye uzerindeki stresi atmakti elbette. Sonra saymin o buskevitleri neredeyse
komple kendi yedi gerci, ama olsun. Bense o gunden beri PUSKEVIT ALMAM LAZIM
ADIM BELESCIYE CIKTI ULAN diye gerilsem de surekli almayi unutuyorum. Ama o gun saymin’in buskivi kavanozunu sov yaparak
SIRAMI SAVDIM GAVATLAR YEYIN GARI diye diye doldurusunu gordukten sonra ofisin
o bolgesinden, kendi payima dusen puskevitleri alip getirene kadar ayagimi
Eminim bu ibneler simdi benim arkamda, ‘ulen ovaya da bak
ha, bi puskeviti esirgedi bizden’ diyorlardir.
Ama yok canim, bugun de Helen getirmis zaten, ben sizin gibi
gidip en ucuzundan Tesco Value biskuvi almam, giderim Waitrose’dan alirim,
hepinizi de ezerim. Zaten ingilizleri ezmek cok kolay abi heriflerde boyle isin
ucuzuna kacma ya da isten komple popo kacirma konusunda hicbir utanma sikilma
olmadigi icin.. Ben Saymin ile konustum, aaa dedim ben bilmiyordum o
biskuvileri bizim aldigimizi. Acik acik isim vermeden yapilan serzenislerden anladigim
kadari ile oraya hic biskuvi koymadan kavanoza dadanan baska tipler de var, simdi ben de biskuvi getirirsem herkese goz
suzup, sen misin lan o belesci? Cek elini puskevitimden diye kirim kirim
Yok be ne kirilicam. Yiyen yesin helali hos olsun. TURKUZ
OGLUM BIZ. Gerekirse bizi ac birakani doyururuz oh yeah.
Bizim de burada bana çok enteresan gelen bir adet var.Kimin doğum günü varsa veya işten ayrılıyorsa-başka bir departmana/pozisyona geçiyorsa, o gün paket paket krakerler, bisküviler, çikolata ve hatta pastalar alıp geliyor.Herkesin o getirilenlerden alırken suratlarında sahte gülümsemeyle sorduğu fix soru şu: ''What is the occasion?'' ce''Bugün benim doğum günüm, bugün işte son günüm, bugün isim günüm, cart-curt''.Lan mallar, hepi-topu 15-20 kişiyiz. Bazılarının doğum günü de hafta sonuna filan denk gelse, hepitopu yılda sekiz-on gün pasta alacaksınız, ''mutlu yıllar'' diyeceksiniz.Yok!Deli oluyorum bu paket paket taşıyanları gördükçe.Bi' de, getirilenlerden bi' parça fazla alıp-yesen ''öküzsün sen, öküz!'' bakışları yok mu suratlarında....alleaaaaah! gel de sinirlenme!Yirmi paket almışsın, hepsini de açıp kağıt tabaklara sıralamışsın, herkes birer parça alsa on küsur paket kuruyacak, çöpe gidecek. ''Olsun, çöpe gitsin ama sen yeme'' mantığı var.Bugüne dek almadım, ısrarla-zorla verilmediği sürece de yemedim.Almam da-yemem de.Bi' de aklıma gelmişken, senin şu postcard yavşaklığına dair yaptığın gönderiye çok gülmüştüm. Burada da aynısı var :)))On yıldır aynı ofiste çalışıp birbirlerinin cep telefonu numaralarını dahi bilmezler ama kart önlerine geldiğinde hepsi sevgi böcüğü kesilip cümleleri sıralarlar kart üstüne.Medeniyet dediğin iki yüzlü canavar işte.Çok konuştum be, ne dertlenmişim :)Nokta.
Mayıs 08, 2013 11:45 ÖS
heheh sittirella, bu adamlarin adetleri, kiyintidan yaptikklari seyle bize cok komik geliyo ve gelmeye de devam edecek¬
Mayıs 09, 2013 11:30 ÖÖ
ahahaa sonuna çok güldüm!! ben ajansta çalışırken ajansa kutu kutu kolalar, sütler, içkiler, paket paket bisküviler, sepet sepet simitler ve peynirler alınırdı. hatta birkaç yıl boyunca ptesi sabahları ofiste kahvaltı yapılırdı. zeytini, açması, balı, kaymağı hiçbir şeyi eksik olmayan sofralar düzülürdü ajans bütçesiyle. kıpti ingilizler bunları duysa düşer bayılır. içiniz fakir lan! pound kıymetli olsa noolur?!
Mayıs 09, 2013 2:49 ÖS
ege cidden öyle ya. inanır mısın şimdi sen deyince aklıma geldi, amerika ofisinde gazoz/kola/ekmek bedavaymış muhabbeti olmuştu forumda (işyerinin web sitesinde) orada yazılanları bi görsen, gülmekten ölürsün ya. hani orada ekmek neden bedava da burada değil diye isyan etmek isteyen fakat bunu kibarlıkla, politically correct olarak söylemek için kıvranan ingilizlerin dramı diyorum :))
Mayıs 10, 2013 12:10 ÖS
öyle bi içleracısı durum ki, ingiliz olmak zormuş abi... gülsem mi ağlasam mı...uehuehue
Mayıs 10, 2013 12:56 ÖS
vay gavatlar, dingilizler püahahahbu ofis canlısı türü dünyanın her yerinde ayrı bir cins, kıl tüy ve de yün oluyor. Mayıs 19, 2013 9:28 ÖS
bizim işyerinde çalışabilirsin. çay, püskevit ve her türlü güzel şey şirketten. ben bazen arsızlığın üst seviyesine çıkıp patronu markete göndermeye yelteniyorum ama sonra o bana para veriyor ve gidip bi şeyler alıyorum. burdaki küçük taktiği anlamışsınızdır sanırım
Mayıs 22, 2013 5:45 ÖS
BEN ÇALIŞIRKEN TENCERE TENCERE LAHANA SARMASI, KISIR, HEDİK TAŞIMIŞTIM İŞ YERİNE.
Mayıs 27, 2013 9:23 ÖS