İzEdebiyat - Murat Tali - Üşüyor İnsan Yalnızlığında
hep gülüşle teslim etmiyor kendini geceye
hep çiğ taneleriyle başlamıyor güne
tanyeri hep kızıl olmuyor,
saatler hep aynı ilerlemiyor günün içinde.
korkulukları açılmıyor pencerelerin,
dalgalar aynı sessizlikle
batıyor kimi zaman tekneler denizlerde,
devriliyor en güçlü ağaçlar,
mutluluk her zaman sarmıyor
beyaz duvakların sardığı gibi
bir gelinin başını.
bulutlarda terk etmiyor güneşi
üşüyor insan yalnızlığında