Prof. Dr. Sefa Saygılı`nın Resmi Web Sitesi
Çocukların aileye egemen olduğu bir çağda yaşıyoruz. Hepimiz onlar için en iyi şeyleri yapmak istiyoruz, ama çocuğumuzu eğitirken yanlış yapmaktan da endişe duyuyoruz.
Günümüz dünyasında çocuklarımız eskiye oranla daha hızlı büyüyor. Televizyon ve bilgisayar sıradan ev eşyası haline geldiler. Anne-babanın çocuklar üzerindeki etki ve kontrolü azaldı.
Bütün bu değişmelere rağmen aile çocuk üzerinde yine de en belirleyici olma konumunu sürdürüyor. Bilhassa okul öncesi dediğimiz ilk altı-yedi yaş döneminde.
Bu devir aynı zamanda kişiliğimizin oluştuğu ve oturduğu yaşlar olması bakımından çok önemli. Hatta hayatımızın en mühim dönemi diyebiliriz.
Çalışma masasına oturmuş işinizle uğraşırken veya bir dostunuzla sohbet ederken birden korkunç bir his göğsünüzden boğazınıza doğru yükseliyor. Kalbiniz hızlı çarpmaya başlıyor. Nefes alamıyor, terliyor, titriyor ve başınız dönüyor. Titremenize engel olmak için sandalyenize yapışırken, “Neler oluyor böyle? Deliriyor muyum?” diye düşünüyorsunuz. SÜT DEVRESİNDE VERİLEN SÜT, TABİAT VE KARAKTERİ DEĞİŞTİRİR.
Anne sütü çocuğun gelişimi için çok öenmli olduğu gibi karakter üzerinede etkili olur.
Günlük hayatımızda her korkunun bir sebebi ve açıklaması vardır. Korku, insan hayatının temel Saiklerindendir. Kendimizi yersiz risklerden koruma vesilesidir. Sevgi kadar hayat verici bir unsurdur. Oysa, fobi korku­dan başka bir şeydir. Hayatı korumak bir yana, yaşayışımızı karartır ve ya­şanmaz hale getirir. Fobide korkunun mantıklı bir açıklaması yoktur. Fobi sahibi de bunun farkındadır. Yine de bir şeylerden uzak durmaya, bir şeyleri yapmaktan kaçınmaya bakar. Sözgelimi kapalı yerlerde bulunmak, yüksek bir yere çıkmak kanını dondurur. Neredeyse insanlar sayısınca fobi olsa da, temel üç çeşit fobi vardır...
Belirtileri kişiden kişiye değişiklikler göstermekle beraber, en az 6 ay süren ve günlük hayatı etkileyen yaygınlaşmış bir anksiyete (endişe) ve üzüntü (endişeli beklentiler) duyma halidir. Hemen her gün belirtiler ortaya çıkar.
Bu hastalık normal insan yaşantısının dışında kalan, hemen herkes için travmatik olan bir olayın ardından ortaya çıkan belirtileri tanımlar. Bun­lar savaş yaşantıları, doğal afetler, soygun, ırza tecavüz, saldırı, trafik ka­zaları vb. gibi olaylardır. Aşağıdaki özellikler klinik tabloda önem taşımakta­dır:
Toplum içinde otururken, konuşurken veya herhangi bir eylem ya­parken kızarma, terleme, ellerin titremesi kendini küçük düşürecek yanlış bir şeyler yapma korkusu olarak tarif edilir. Bu yüzden kişi topluluk içine gir­mekten kaçınır. Kişi, devamlı kontrol edildiği, hareketlerinde ve yaptığı işte bir noksanlık arandığı endişesindedir.
Nöbet şeklinde aniden ortaya çıkan yoğun bir korku hissidir. Hasta, endişe ve dehşet içinde olup, başına kötü bir iş geleceğinden, öleceğinden, çıldıracağından veya bir felaketle karşılaşacağından korkmaktır.