Mai: Ömer'ime... (Gerçek Yaşam Öyküleri'nden)
zaman: Pazar, Haziran 28, 2015 Gönderen Kadriye Zihni Erdem
Meri Bagatur 28 Haziran 2015 16:18
İçim sizladi,bebekler cennette diye avutuyorum kendimi. Annesi nasıl avuttu?Sen nasıl avuttun? Arkadaşın ölümün gölgesini nasıl tanıdı? Ölümün gölgesi hepimizin üzerinde aslında da, niye kimize çabucak geliyor?
Birkac ay önce bana kizmis bir kadin arkadaşıma benim için çok yaşamayacak ölümü çok yakın demiş. Tirstim şimdi. Yapmak istediklerim bitmedi, ama ölüm sormaz ki ne zaman geleyim diye.
Omercik nur içinde yat..
Kadriye Zihni Erdem 28 Haziran 2015 17:26
Tövbe tövbeeeee..o ne çeşit bir arkadaşmış öyle senin için bu temennide bulunan?
Sen kalbini ferah tut Meri...üzüldüm böyle bir şey duyduğuna.
Avuntuya gelince...avuntu yok...olmadı.Ne anne kendine gelebildi ne ben kimseyi affedebildim.Öfke acıya, acı soruya dönüştü,asıl olmaktan çıktıysa da bunca sene içinde hiç yok olmadı.
Yazdan Kalan 28 Haziran 2015 23:34
Ömercik melek olmuş, anneyi ve seni hep hatırlayacağınız bir ağlamanın içinde bırakarak...
Kadriye Zihni Erdem 29 Haziran 2015 06:37
Tam da özetlediğin gibi sevgili Yazdan Kalan...Uzun uzun anlatılabilecek sonuç/yaşananlar paragraflarını bir cümleye sığdırmışsın
Güliz GÜL 29 Haziran 2015 01:12
Kadiyecim çok üzücü..Özelikle çocukların ölmesi..insanı dahada derinden etkiliyor...Çocuklar keşke hiç ölmese mutlu mesut büyüseler...Ömercik eminim cennettedir şu an..İnşallah orada mutludur..Ayrıca Y beyde çok ilginçmiş...Korkarım ben öyle insanlardan ya :) değişikmiş doğrusu :)
Kadriye Zihni Erdem 29 Haziran 2015 06:39
Güliz Y Bey bir garip adamdı evet haklısın. Çocuklar ölmesin acı çekmesin
Hatta Nazım'ın dediği gibi:Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne
Ersin DOĞAN 29 Haziran 2015 09:01
Ölüm ile ilgili ilk tanışmam, annemin bizden önceki çocuklarını nasıl kaybettiğini anlattığında olmuştu. Hiç tanışmadığım ablam ve abilerim var benim de. Ölüm öyle yakın-öyle uzak ki bize. Ne denilebilir? Ömer, masum bir melekti. Melek olarak da kaldı.
Yüce gönlün için, saygı ile eğildim önünde...
Kadriye Zihni Erdem 30 Haziran 2015 21:27
Ersin senin yazılarında bir şey var, gönlümün bam telini titretiyor.
Hayatı kabullenmişliğin bile soldurmadığı bir hüzün?
Açtığın dost kapısı için, anladığın için ve anlattığın için minnet ve teşekkür sana.
Gulsah Onen 29 Haziran 2015 09:43
benim bile okurken tüylerim diken diken oldu özellikle anne olduktan sonra daha bir kalbim sızlar oldu masum çocukların gidişine.Allah kimseyi evladı ile sınamasın.
Kadriye Zihni Erdem 30 Haziran 2015 21:28
Gülşah sen çok annesin biliyor musun :) Bayılıyorum bu yönüne senin :)
Allah kimseyi sevdikleri ile sınamasın..amin.
Bu çok güzel bir dua ,amin ve çok teşekkürler
Oytunla Hayat 29 Haziran 2015 11:15
Söylenecek kelam kalmamış durumlar bunlar :(
Ahhh be kuzucum...
Gülümsüyordur sana o melek şimdi tatlı tatlı yukarıdan...
Kadriye Zihni Erdem 30 Haziran 2015 21:29
Bütün melekler gibi masum ve mutlu di mi Şebnem ....
Yazar Yildirim 29 Haziran 2015 11:26
Yazı gerçekten hüzünlü bir yazı gibi olmuş..Yorumlara katılıyorum..Eminim o yavrucak bir melek olmuştur..Allah rahmet eylesin..
Kadriye Zihni Erdem 30 Haziran 2015 21:30
Güzel yorumunuz ve dualarınız için çok teşekkür ediyorum.
Sertaç Cihan 30 Haziran 2015 09:25
Senin yazılarında söze dökemediğim kelimeleri buluyorum Kadriye...Kadersiz küçük melek Ömercik :(( Annesini gördün mü daha sonra Kadriye?
Sertaç Cihan 30 Haziran 2015 09:27
Bu arada Y Bey'de nasıl bir altıncı his varmış böyle?
Kadriye Zihni Erdem 30 Haziran 2015 21:33
Sertaç, Y Bey 'i de anlatmak isterdim burada ama sakıncalı bilgiler de var onunla yaşanmışlıklarda bu ülke gerçeklerini içeren.Artık onunla görüşmüyoruz , ben görüşmeyi kestim ama gerçekten çok ilginç bir insandı o.
Ömer'in annesini gördüm daha sonra yardımların devamı için geldi ama ben , yüzü gülebildiği için hatta bir seferinde ruj sürüp geldiği için kızgındım ona. Sonra, aradan zaman geçti Nehir doğdu ben uzak bir yere sürüldüm geri döndüğümde (hay ben bu üülkenin siyasetinin...) Seneler sonra geldi beni buldu, üşenmedi büroma geldi ve orada bulunan herkese "bu kadın var ya...gökten düşmüş bir melektir onu kırmayın" dedi, helallik aldı sonra bir daha görmedim...
deeptone 30 Haziran 2015 13:33
offf ya hayatın bu adalaetsizliği offf yaaa.
Kadriye Zihni Erdem 30 Haziran 2015 21:35
Hani Yüzüklerin Efendisi'nde var ya "Yaşayanların bir çoğu ölümü hakediyor ve ölenlerin bir kısmıda yaşamayı hak ediyor. Yaşamı onlara verebilir misin? O halde hak, hukuk adına ölüm buyurmakta çok acele etme; çünkü en bilge olanlar bile herşeyin sonunu göremez."
mantığı var tesellisi yok bir çok şeyin...
Adsız 1 Temmuz 2015 15:10
Ayy Allah korusun dedim direk içimden. Ürperdim ya :( kıyamam o meleğe ben
kedilievin tarzi 2 Temmuz 2015 23:49
yutkundum durdum okurken,boğazımdaki yumru gitsin diye,ne çok var bu hikayelerden aslında,ama her biri çok acıtıyor.