Persephone: KIZ KULESİ VE GALATA KULESİ'NİN AŞKI
İstanbul, masallardaki kaf dağı…
İstanbul, aşkların, aşıkların kenti…
İstanbul, sarhoşların meyhanesi…
Ve İstanbul’u onun varlığıyla İstanbul yapan, gizemini taşıyan, alımlı, sevdalı, denizin ortasında, bir başına, yalnız, kendi kendine yeten, İstanbul’un uyurgezer kızı… Ulaşılmaz Kız Kulesi…
Ve rüyalar aleminden gerçeğe kanatlarıyla akmış, Haliç’ten Boğaz’a doğru usul usul süzülen, var olduğundan bu yana dimdik ayakta İstanbul’u seyreden Galata Kulesi…
Galata Kulesi’nin Kız Kulesi’ne aşkını bilir misiniz?
İstanbul’un topraklarından fışkıran, gökyüzünden akan, denizinden çıkan hep sevdayken vurulmuş Galata Kulesi Kız Kulesi’ne… Zerafetine, ihtişamına hayran kalmış…
Bakmayın Kız Kulesi'nin aldırmaz tavırlarına, her ne kadar ilgilenmiyormuş gibi gözükse de o da vurulmuş Galata Kulesi'ne. Lakin Kız Kulesi’nin ünü fazla olduğundan, endamlı olduğundan,alımlı olduğundan herkesin gönlü varmış onda… Ve Kız Kulesi de bundandır gözü yükseklerdeymiş…
Galata Kulesi bunu bildiği halde asırlardır gözlerinin içine bakmış sevdiğinin ve sevmiş hep sevmiş… Bu büyük sevda uğruna kaç kez ıslanmış İstanbul’un delicesine yağan yağmurunda…
Sonunda Kız Kulesi de sevdiğini söylemiş Galata Kulesi’ne… İstanbul’un uykuda olduğu zamanlar fısıldaşır dururlarmış. Öyle gizli konuşurlarmış ki dalgaların sesi örtermiş seslerini… Çünkü martıların konuştuklarını duymalarını istemezlermiş. Galata Kulesi sevdiceğine şiirler yazar, yürek çalkalayan şarkılar söylermiş. Kız Kulesi de yunuslarla gönderirmiş selamını…
Ama gel gör ki koskoca bir Boğaz varmış hep aralarında…Ve bu Boğaz Galata Kulesi ile Kız Kulesi’nin birleşmelerine hiç izin vermezmiş…
Onlar da asırlar boyunca yaptıkları gibi bakışmalarla, geceleri konuşmalarla , yunuslar aracılığıyla selam göndermelerle yetinirlermiş…
Hikayesini bilir misiniz dedim ya Galata Kulesi ile Kız Kulesi’nin…
İşte ben bir Kız Kulesi…
İstanbul’un uyuyan prensesi…
Ve sen Galata Kulesi…
Bu dünyada bir deli aşık yani…
Ve şimdiye gelelim..
Vapurdayız. Ahmet omuzumu dürterek,
- Altan, Kız Kulesi'ni görüyormusun?
- Evet… Çok güzel. Aslında İstanbul çok güzel bir şehir.
- İstanbul'dan etkilendiğine göre, anlatacağım öyküden de çok etkileneceksin. Dinle bak şimdi, dedi ve öyküyü anlatmaya başladı.
-İstanbul'da gökyüzü daha masmaviyken, Halicinde yakamoz eksik olmuyorken, boğazın soluğu insanı sarhoş ediyorken daha; yani aşk varken henüz, topraktan fışkıran, gökyüzünden akan, denizden çıkan hep sevdaymış.
-Ya şimdi, şimdi böylemi peki?
-Dur acele etme de dinle… Her şey çok güzelmiş, ama bir gün mavisi terk etmiş gökyüzünü, Haliç'te
yakmozlar öldürmüş kendini, motor dumanı boğazı boğmuş, aşk da Gülhane'de meşeden bir sandığa
kitlemiş kendini, küskün.
-Yani şimdilerde adına aşk denilen şey, aşk değil, öyle mi?
-Evet, öyle ne yazık ki. Ama yine de birbirlerine bağlı bir çift kalmış İstanbul'da.
-Galata Kulesi ile Kız Kulesi. Seviyorlarmış birbirlerini hâlâ. Her şey yarım kalsa da, aşk meşe sandığa kitlese de kendini. İstanbul'un derin uykuda olduğu gecelerde fısıldaşır dururlarmış birbirlerine.
Fısıltılar öyle sessiz, öyle derindenmiş ki, dalgaların sesi örtermiş seslerini. Çünkü martıların,
konuştuklarını duymalarını istemezlermiş. Galata Kulesi boyuna şiirler dizer, yürek çalkalayan şarkılar söylermiş Kız Kulesi'ne. Kız Kulesi yunuslarla gönderirmiş selamını. Galata Kulesi sormuş:
- Ey Kız Kulesi, neden bu kadar güzelsin?
Kız Kulesi yanıt vermiş:
- Senin beni sevmen için.
Galata Kulesi sormuş:
- Ey Kız Kulesi, peki sen beni seviyormusun?
Kız Kulesi'nden ses yok. Bir kez daha sormuş kederli bir sesle:
- Ey Kız Kulesi beni seviyormusun?
Kız Kulesi üzgün:
- Evet… Evet, çok ama…
- Aşk meşe sandıkta, bıraktı gitti bizi. Deniz kirlendi. Gökyüzü karardı. O olmadan nasıl?.. demiş.
Galata Kulesi çok kederlenmiş bu işe. Artık şiirlerinden, şarkılarından keder akıyormuş. Kız Kulesi
ağlıyor, yüreğini dalgalara dövdürüyormuş. Yunusları bile görmez olmuş gözü.
- Bir başkası mı varmış yoksa?
- Hayır, bu keder ikisinde de varmış. Çünkü aşkın meşe sandığa kendisini hapsetmesiyle, birbirlerine
karşı duydukları sonsuz sevginin anlamını yitireceğinden korkuyorlarmış. İkisi de üzgün, ama umutlu, anlaşmışlar birlikte. Sevgimiz temiz kalmalı, denizin pisliği, gökyüzünün dumanı kirletmemeli sevdamızı, diye. İşte o gün bu gündür bekler durur Galata Kulesi ile Kız Kulesi. Heyecanla bekler ikisi de aşkın meşe sandıktan çıkarak doğayı yeniden kucaklamasını.
Gönderen Persephone zaman: 22:09
Etiketler: galata kulesi, kız kulesi
Seyma Tanis 6 Mayıs 2014 22:27
Ne güzel bir hikaye bu böyle :))
Persephone 6 Mayıs 2014 23:37
gerçekten de öyle...çok etkilendim...sevgiler...:)
bilgin balaban 7 Mayıs 2014 01:47
“Ernest Hemingway, ‘Dünya güzel bir yer ve de uğruna savaşmaya değer’ demiş. Ben cümlenin ikinci yarısına katılıyorum.” (William Sommerset)
Havva Peynirci 7 Mayıs 2014 07:10
etkileyici,ama senin yorumun da var:))
Persephone 7 Mayıs 2014 08:22
Yok canım yok,direkt yorumsuz:)))sevgiler...
selma yunak 7 Mayıs 2014 11:27
Çocuğunu asma köprüde sallayan, Bir annedir İstanbul. Ki onun içi süt dolu, Biberonudur Kız Kulesi.Soğusun diye suya tutulan.. / Sunay akın.
Bu yazı muhteşem ama :)
Persephone 7 Mayıs 2014 11:37
evet ben de çok sevdim..:)sevgiler...İstanbul her şeye rağmen güzel...
deeptone 7 Mayıs 2014 17:01
hah haaa iyimiş, bilmiyodum. ben galata kulesini çok severim. haftada bikaç defa giderim. galata bence istanbulun merkezi ya. orda nohut pilav yerim çay içerim. her sokağına girerim filan işte :)
Persephone 7 Mayıs 2014 17:35
İşte bu da galata kulesi ve kız kulesinin hikayesi;)günümüzde aşkın olmaması da meşe sandıkta kilitli kalmış olmasındanmış:)))onu da öğrenmiş olduk hehehee...Benim de çok uzun zamanlarım geçti galata da...fotoğrafçılık eğitimi aldım oralarda...halen de ara ara gider lavazz da otutur,kahve mi yudumlarken insanları izlerim...büyük keyif doğrusu...güzel İstanbul'un nadide yerlerinden...sevgiler...
deeptone 7 Mayıs 2014 17:37
lavazza. bayılırım. kekleri de çok güzel ayrıca. :)
Persephone 7 Mayıs 2014 19:37
Bir daha ki gidişimde yirim o zaman;)
Yağmur Sayaner 8 Kasım 2014 18:31
Ah o İstanbul, en güzel başlangıçların, en hazin sonların, en büyük aşkların kenti.. İstanbul, aşkların başkenti.. Ne güzel bir hikâye, ne harika bir şehir...
Persephone 9 Kasım 2014 19:45
Gerçekten güzel bir şehir, ama biz insanlar ruhunu kirletiyoruz:( Sevgiler...
Sosyal Medya Kafe 20 Şubat 2015 14:28
Çok güzel bir hikaye ,çok etkilendim doğrusu :)
Persephone 20 Şubat 2015 21:24
Ben de okuduğumda çok sevmiştim... Sevgiler...
Ebru Bayirci 11 Mart 2015 13:07
cok güzel bir hikaye...
Persephone 11 Mart 2015 17:34
Teşekkürler... Galata kulesi ve kız kulesinin aşkını biliyordum. İnternetten bu hikayeye ulaştım. Çok sevdim ve paylaştım... Sevgiler...
Adsız 17 Mart 2017 18:39
İlk önce yazıya gerçekten bayıldım ve senden izin almak istiyorum. Ben bir kitap yazıyorum ve kitabımın bazı yerlerinde senin bu güzel yazının bazı yerlerini kullanmak istiyorum
persephone 17 Mart 2017 19:45
İlginiz ve inceliğiniz için teşekkürler. Ancak yazı bana ait değil, yazının sonunda alıntı olduğunu yazmıştım. Kime ait olduğunu ben de bilmiyorum, o nedenle kaynak belirtemedim:( Sevgiler...