İnsanlık görsel ve gösterilik bir sahne oyununda gibi insanlığının yıkımını seyrediyor. İnsanlar toplu bir kıyıma uğratılıyor, gaz bombaları üzerlerine yağdırılıyor. Bütün bunlar ekranlarda gösterime giriyor. Bir gala oyunu gibi izleniyor. Dünyanın yönetiminden sorumlu, kendini öyle gören egemenler bunu keyifle, bıyık altından kıs kıs gülerek izliyor.
Dünya tarihi belki de en vahşi dönemlerinden birini yaşıyor. Geçmiş zamanlarda da benzer durumlar yaşandı. Bunlardan kimsenin haberi olmadı. Lokal gibi yaşandı. Bunların çığlıkları ve acıları zamana yayıldı, daha sonra duyuldu bilindi. Haber alan âdil hükümdarlar, sultanlar olaya müdahil olunca bu gibi vahametler bastırıldı. Bunun en somut örneği Sultan Abdülhamit Han’dır. Gerektiğinde dünyanın bir ucuna elini uzattı. Afrika’nın içlerine temsilcilerini gönderdi. Kanuni Sultan Süleyman’ın Fransa sınırlarında Almanlara manevi yardıma koşması kıyımın oluşumunu engelledi. Kendilerinin ordularıyla gitmelerine gerek kalmadan temsilcileri ve gönderilen kıyafetleri bile yeterliydi.
Zalim kukla yöneticiler saltanatlarını korumak adına kendi insanlarını soykırıma uğratıyor. İnsanlarını bombalıyorlar, zehirliyorlar, soykırıma uğratıyorlar. Şu içinde yaşadığımız günlerde Mısır’da, Suriye’de yaşanan bu vahşete başta Müslümanlar olmak üzere bütün Batılılar da seyirci konumundadırlar. Sadece seyrediyor kısa ve kesik demeçler veriyorlar. Bir bakıma bu vahşete ortak oluyorlar. Olayları durdurmak yerine oyalıyorlar.
Bir kral kendi kentlerini bombalayarak nasıl yerle bir eder? Camilerin içinde çocuklar, yaşlılar ve kadınlar olduğu halde nasıl bombalar? Müslüman görünümlü bu vahşi insanlar kendi kendilerini yok ettiklerinin farkında değildirler.
Dünyaya düzen veren egemenler ise bundan oldukça mutludurlar. Çünkü onlar bir milletin yok oluşunu zaten istiyorlar. Bir milletten çok bir uygarlığın yıkımını, bir dinin ortadan kaldırılmasını arzuluyorlar. Savaş, İslâm’a ve Müslümanlara karşı. Müslümanların zayıflatılması, değerlerinden vazgeçmesi, yenilgiyi ve köleliği kabullenmeleri isteniyor. Batı, kendi dinini ve kültürünü farklı bir konumda görüyor. Kendilerinin dışındakileri asla insan yerine koymuyorlar. Papa, kendini bir elçi konumunda, Tanrı ile konuşan ve ona göre karar veren biri gibi görüyor. Bu sapkınlık kendilerini insanüstü görme iddiasıdır. Bu, insanlığı yok sayma düşüncesidir. Müslümanlar ise onları bir din olarak kabul ediyor, onların temsilcilerini eşit konumda görmek istiyor. Oysa onlar kendilerini Müslümanlar ile asla eşit konumda görmüyorlar. Görmedikleri için de Müslüman coğrafyadaki soykırımı sevinçle karşılıyorlar.
Bütün sorun Müslümanlarda. Müslümanların bin parçaya bölünmelerinde. Cemaatler, klikler, gruplar, sahih ve sapkın topluluklarla öylesine parçalanmışlardır ki iki yakaları bir araya gelmiyor, gelemiyor. Zaten amaçlanan da bu.
Bütün sorun Müslümanlarda. Bir araya gelmek yerine aradaki uçurumları büyütüyorlar ve bunu giderek derinleştiriyorlar. Türkiye örneğine baksak bile bunu çok rahat görebiliyoruz. Mezhep gerilimleri, kavmi çekişmeler, kent, kasaba, mahalle ve köy çekişmeleri, futbol takımları, tarikat çekişmeleri çok parçalı bir ülke konumunda. Her biri kendini diğerinden üstün görüyor, sahih kabul ediyor, diğerlerini küçümsüyor, yok sayıyor. Bu da arayı açıyor.
Modern ve seküler dünyada kendilerini hümanist ve demokrat görenler İslâm karşıtlıkları söz konusu olunca zalimleşebiliyorlar. Birden bire hümanist duyguları yok oluyor. Zalim krallardan yana olabiliyorlar. Ya da çıkarları için suskunlaşabiliyorlar. Hatta şu iddiada bile bulunabiliriz. Onlar da İslâm’ın yok olması, Müslümanların etkisiz kılınması adına düşmanlarıyla işbirliği yapabilirler. Kendileri için de önemli olan kendi saltanatlarıdır.
Bütün sorun Müslümanlarda. Örnek bir yaşayış örneği gösteremiyorlar. Âdil olmayı salt kendileri için kullanıyorlar. Yeri geldiğinde karşıtları gibi zalimleşebiliyorlar.
Bütün sorun Müslümanlarda. Zamanında tedbir almadıkları için sorumludurlar. Zamanında haksızlığa rıza gösterdikleri için sorumludurlar. Salt kendilerini düşündükleri için sorumludurlar. Çember giderek daralıyor ve giderek yangın kapıya kadar dayandı.
Bu kan gölünde başta Müslümanlar sonra da insanlık boğulacak.