Ergenekon Belgelerinde Fethullah Gülen ve Cemaat - Nedim Şener | insanokur
Cemaat mi?, Hareket mi, Örgüt mü? Fethullah Gülen Hareketi (FGH), Gönüllüler Hareketi (GH), F Tipi yapılanma ya da Fethullahçılar ne derseniz deyin, cemaatin en önemli sorunu şeffaflıktır. Demokrasilerde -yasalara aykırı olmadığı sürece- hiç kimse, kimsenin örgütlenme hakkına karışamaz ve herhangi bir hareket veya faaliyet etrafında toplanmasına engel olamaz.
Fethullah Gülen 10 bin kilometre uzaktan Pensilvanya’dan yaptığı “Elimde olsa mezardan ölüleri kaldırıp evet oyu verdirirdim.” açıklaması ile Türkiye’de Anayasa değişikliğinin kaderi değişebiliyorsa, ne kendisi ne de cemaati şeffaflık taleplerine kayıtsız kalamaz. Çünkü o artık bir ülkenin kaderi üzerinde etkisi olacak noktaya gelmiş demektir. Demokrasi üzerinde yeni bir ?vesayet’ kurumu mu yoksa bir iyilik hareketi mi olduğuna şeffaflaştıkça karar verilecektir.
IHH’nın Gazze’ye götürdüğü yardım gemisi konusunda “Yardımı götürmeye kalkışmadan önce İsrail ile gerekli görüşmelerin yapılması gerekirdi.” diyerek Türkiye Cumhuriyeti hükümetinin açıklamalarının tersine tavır alıyorsa bu gücü nereden bulduğunun bilinmesi gerekir. “Bu işte bir Gatakulli” var diyerek henüz kesinleşmemiş Ergenekon davası hakkında hüküm açıklıyorsa eleştirilere de açık olması gerekir.
Bu kitap, Ergenekon iddianamelerinin ek klasörleri içinde yer alan MİT, polis ve jandarma raporlarına dayanıyor. Şeffaflık taleplerine kayıtsız kalan cemaatin işleyişini resmi belgelere dayalı olarak anlatıyor. Belgeler doğruysa neden şaffaf olamayacağı konusunda da cevap niteliği taşıyor. Çoğu istihbarat raporları olan bu belgeler son günlerdeki tartışmalar ışığında okunduğunda daha da önem kazanıyor. (Destek Yayınları Tanıtım Yazısı)
Güncel Yayınları Tanıtım Yazısı
Tedavi göreceği gerekçesiyle 1998 yılında Türkiye’den ayrıldı ve ABD’ye gitti… 10 yıldan bu yana bu ülkede yaşıyor. Pensilvanya’da ikamet ettiği çiftlik evi, sıkı güvenlik önlemleriyle korunuyor?
Hakkında açılan davalar beraatle sonuçlandı. Bizzat Adalet Bakanı’nın ifadesiyle, ülkeye dönmesinde hukuki açıdan da hiçbir engel bulunmuyor. Ama belli ki, süregelen bir ‘anlayış’ sorunu var orta yerde?
Türkiye’de yeni bir dönemin başlangıcı olarak kabul edilen ‘Ergenekon’ adlı soruşturma ve davayla birlikte Fethullah Gülen ve Gülen cemaati de ‘gündelik’ tartışmanın odağına oturdu. Bu tartışma gündemi ile birlikte toplumdaki farklı kesimler ve kurumlar arasındaki ayrışma, buna paralel olarak da sorular, yanıtlar ve yargılar netleşmeye başladı.
Artık çoğu insan, Fethullah Gülen ve cemaatini, ‘aynı duygu heyecan, ve hedefi paylaşanların bir araya geldiği bir hareket’ şeklindeki tarifle yetinmiyor. Hareketin hedefi içinse, ‘Hakk’ın rızasını kazanmak’ şeklindeki açıklama artık yeterince tatmin edici bulunmuyor.
İşte hem bu sürecin gelişimine ışık tutan hem de ‘devlet’in Fethullah Gülen ve Gülen cemaatine bakışını ortaya koyan belgeler, adeta bir külliyat gibi Ergenekon davasının eklerinde çıkıyor karşımıza…
Fethullah Gülen ve cemaati hakkında, en eskisi 1990’lı yılların başına, sonuncusu Genelkurmay’ın 2004, Emniyet genel müdür yardımcılarından birinin imzasıyla savcılığa giden 2006 tarihli ‘Poliste F Tipi yapılanma’ iddialarını gündeme getiren belge, tüm tartışmalara rağmen, en azından ‘resmi gözle’ Fethullah Gülen ve cemaatinin ne olduğunu, cemaatin polis içindeki elemanlarını, destekçilerini, amaçlarını ve büyüklüğünü okuma fırsatı veriyor.
Değişik tarihlerde hazırlanan raporlar, asıl olarak cemaatin bürokrasi ve özellikle asker ve Emniyet teşkilatındaki örgütlenmesine dikkat çekiyor. Raporlarda ‘resmi gözle’ Fethullah Gülen cemaatinin sivil hayattaki çalışma ve halen şeffaf olmadığı için tam olarak bilinmeyen organizasyon yapısı ortaya konuyor. Bu kitap hem cemaatin savunmaları hem de onlar hakkındaki iddialara ilişkin sorulara hayli çarpıcı, bir o kadar da güçlü yanıtlar veriyor…
Önceki İçerikKontrgerilla ve Ergenekon’u Anlama Kılavuzu / Ergenekon’da Kim Kimdir? (Kırk Katır Kırk Satır 1-2) – Ahmet Şık, Ertuğrul Mavioğlu
Sonraki İçerikÇokkültürlü Toplumlarda Eğitim (Türkiye ve İsveç’ten Örnekler) – Annika Rabo, Fatma Gök, Marie Carlson