Bugün 17 Aralık! Senin doğum günün | Realite Haber
Ana Sayfa Basından Seçmeler Bugün 17 Aralık! Senin doğum günün
Ben bugün senin üfleyemediğin mumları yakayım. Bir pastanın üstüne yerleştireyim. Özge’yi gök gürültüsü sesinden, Sevgi’yi ağrılarından, ablamı arılardan koruyacağıma söz vereyim. Senin sevdiğin şeyleri annemle beraber yiyeyim. Sonra sana geleyim. 10 demet kasımpatıyla. İyi ki doğdun babacığım diye boynuna sarılayım… Ben, Alaz. Küçük kızın.
Kendime ait birkaç cümle kuracağım. Bazı kişilerden bahsedeceğim, belki tanımadığınız. Arada baba diyeceğim, baba derken utanacağım. Siz bahsettiğim kişileri tanımayacak, baba dediğim için neden utandığımı anlamayacaksınız. Olsun.
Ben her 7 Kasım sabahı uyanıp 10 demet kasımpatı alıyorum. Her renkten olmalı. Çünkü babamın en sevdiği çiçek kasımpatı. Bazılarınız o günü yaşıyor ama tarihi bilmiyor bile. Bazılarınız evlenmek istiyorsunuz ve 7 Kasım uygun geliyor, sevinip tamam diyorsunuz, 7 Kasım hafta sonu, arkadaşlarınızla program yapıyorsunuz.
1 Kasım Özüm kuzenimin doğum günüydü. Türküler’le beraber kutlama yemeğine çıkardık kuzenimizi. Pastasının mumlarını biz üfledik ama. Çünkü öyle bir küçüklük fotoğrafımız var. Güzel bir pasta yaptırılmış. Ama önünde ablamla ben varız. Özüm’ün doğum günü ama mumlarını ablam ve ben üflüyoruz. Benim güzel ailem. Benim tatlı kuzenlerim.
7 Kasım doğum gününüz belki. Pastanızın mumlarını kendiniz üflüyorsunuz. Bizim ailemizde mumları ablam üflüyor ya da ben. Tarih fark etmez. Ablam ve ben. Mutlu olmalıyız. Buna küçüklük aklıyla kuzenlerimiz ikna. Onların doğum günü pastalarını biz üfleyebiliriz. Doğum günü pastası mumu üflemek ne ki? Bizim ailemizde baba demek yasak. Kuzenlerimiz babalarına baba diyemiyor. Birisinin adı ‘Bacanak’ mesela. Çünkü babamın bacanağı. Bacanak senelerce bizi okula götürdü. Hepimizin babası gibi. Hepimizin ‘Bacanak’ı. Babamın bacanağı, bizim babamız.
Geçen hafta Özge Mumcu ile çok sevdiğimiz arkadaşımız Sevgi’nin evine gittik. Bize balık yaptı. Rakı koyduk. Sohbet esnasında Uğur Amca dedi Sevgi. Sonra İlhan Amca dedi başka bir yerde. Ne çok istedim o an Sevgi, babama İlhan Amca diye seslensin. Ben Uğur Amca diye telefon açayım. Nevin Teyze bize balık yapsın. Rakıları ben koyayım. Türkü dinleyelim. Mum yakalım, kimse üflemesin.
Geçen gün Ertuğrul babası ve annesiyle ilgili komik bir an anlattı. Daha önce anlatmıştı aslında ama dinlemek o kadar çok hoşuma gidiyor ki, ilk kez dinliyormuş gibi yaptım. Annesinin bal alerjisinden ve babasının bunu kullanıp gerçek balı tespit etmesinden bahsediyor, ben gülüyorum. Aklıma annemin anlattığı piknik hikayesi geliyor çünkü. Babam, annem, ablam beraber pikniğe gidiyorlar, ben henüz doğmamışım. Arılar basıyor oturdukları yeri. Babam arılardan korkup kaçıyor. Baldan tatlı babam bir yandan da gülüyor.
Benim babam. Bir kere bile baba diyemediğim babam. Ölesiye dövülürken bile bizi düşünen babam. “Küçük kızımı uyandırmaya kıyamadan buraya geldim, bizi dövdürmeyin” diyen babam. Uyanırız diye bizi öpmeye kıyamayan babam. Benimle bir hikayesi olmayan ama ona dair ne anlatılırsa yüzümü güldüren babam.
Evimde kasetler var. Annemin evinden getirdim. Kasetlerde türküler. Annemle babam misafir geldiğinde seslerini kaydetmişler. Açıp açıp dinliyorum. Açıp açıp bilmediğin sesinle söylediğin türküleri duymaya çalışıyorum. Açıp açıp sesini seçmeye çalışıyorum. Aralarda konuşuyorsun, duyuyor, seviniyorum. Anneme eşlik ediyorsun. Annemin güzel sesine. Çocuk halimi hatırlıyorum. Annemin salonda dinlediği şarkıyı. 10 kere. 100 kere. “Başa geldi olmaz işler, binbir dertle soldu gönlüm”. Tolga’ya gidiyorum. Bana bunu söyle diyorum. O söylüyor ben ağlıyorum, ben ağlıyorum o söylüyor. Annemin yazdığı şiirleri buluyorum. Kulaklarımda Tolga’nın sesi yankılanıyor: “Hasretinle yandı gönlüm.”
Önceki İçerikMeclis’te HDP ve AKP arasında Kürdistan gerilimi
Gülmen ve Özakça, Leman’ın kapağında
SDG, IŞİD bağlantılı iki kadın ve altı çocuğu ABD’ye iade etti
SYKP’nin yeni eş genel başkanları belli oldu
HDK’den bayram mesajı: Onurlu bir barışa vesile olsun