Solak İçmimar: Ekim 2014
Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin İç Mimarlık bölüm girişinde öğrencilerimizin çalışması sergilenmekte.
Kraliçenin Vedası Filmi ile Kısaca Neoklasik Neoklasik Dönem - XVI. Louis Stili üzerine film arayanlara Kraliçenin Vedası filmini önerebilirim.
Sadece Neoklasik dönem stillerini görmekle kalmayıp kendinizi türlü skandallar içinde buluyorsunuz.
Film Marie Antoinette-Gabrielle de Polignac- Sidonie Laborde arasında geçen aşk üçgenini anlatıyor.
Hayır bu üçgende ne yazık ki XVI.Louis yok. Üzüldüm ya XVI.Louisciğime..
Koskoca Fransa kralısın hem eşin başka kadını seviyor hem giyotinle idam ediliyorsun.
Duvarlarda sıva üzerine yapılmış ince alçı kabartmalar ve
boyalı desenler vardır.
Yatakların baş ve ayak kısımları aynı yükseklikte
düz renkli ya da desenli kağıt ve kumaşların üzerine çerçeveli resimler
Ekonomik krizdeyken fazla gelen kumaşların değerlendirilmek istenmesi sanırım bu oluyor.Yatak başlıklarında, koltuklarda, perdelerde hatta duvarlarda bile aynı desen kullanılmış.Bu görüntüye daha fazla bakmak istemiyorum.Hemen koltuklara sandalyelere geçeyim.
Dikey yivli bacaklar aşağı doğru daralır
Ayaklar ise kare ya da oval kesitli.
Dikdörtgen arkalıklar da mevcut.
Yine ayaklara doğru incelen zarif bacaklar...
Barok ve Rokoko'nun aşırı süslemeciliğine tepki göstermiş halleri böyle.
Bize hala çok süslü geliyor ama o dönemin sadeleştirmesi de bu işte ne yapalım..
83 dereceye kadar açılabilen Tower Bridge, yılda yaklaşık 1000 kez açılmaktadır. 11.000 ton çeliğin kullanıldığı köprü yapıldığı dönemde birçok insanın eleştirisiyle karşılaşmıştır ama yine de başı dik bir şekilde Londra'nın gözbebeği oluşunun tadını çıkarıyor. Karşı çıkacaksan git London Bridge'e karşı çık yani. Benim güzel masal kuleli köprüme kimse karışmasın.
Napolyon'un mürüvvetini göremediği anıt: Zafer Takı
Yine Paris, yine bir anıt, yine heybetli bir eser.
Napolyon Bonapart, Austerlitz Zaferi'ni büyük bir takla taçlandırmak ister ve askerlerine şöyle seslenir:
"Evlerinize ancak zafer taklarının altından geçerek dönebileceksiniz!"
İşte büyük konuşmayacaktın Napolyon, sonra böyle mürüvvetini göremeden ölürsün.
Napolyon yapım emrini 1806'da vermiş ve takın inşası 30 yıl sürmüş.
1836 yılında Napolyon Bonapart'ın ölümünden sonra tamamlanmış.
Romalıların her zaferden sonra zafer takı diktirme geleneğini devam ettirmek istemiş heralde.
Roma'daki Titus Takı'na benzetilmeye çalışılmıştır fakat Zafer Takı daha yüksektir.
Belki de bu yüzden Psikopat Titus'un ahı tutmuştur kim bilir?
Sonuçta Kolezyum'dan daha görkemli amfitiyatro inşa edilmesin diye mimarı hayvanlara yem ettiği söylenmiyor mu?
Zafer Takı, Titus Takı'ndan yüksek olmayacaktı Napolyon!!
Zafer Takı'nı Jean Chalgrin tasarlamıştır.
Bu anıtın eni 22, boyu 45 ve yüksekliği 49 metredir.
Adı bilinmeyen bir askerin mezarı takın altına yerleştirilmiştir ve burada hiç sönmeyen bir ateş vardır, II.Dünya Savaşı'nda ölen Fransızların anısına.. Anmayın demiyorum ama böyle anmayın. İsraf olmasın.
Tak üzerinde Almanlara karşı mücadele ederken görülen askerlerin tasvirleri vardır.
Zafer Takı ( Arc de triomphe ) Bu da benim üstünde Zafer Takı olan Paris'ten aldığım cüzdanım
Paris yerini İstanbul ile değiştirelim. Ühü.
(Ali Rıza Özcan - İstanbul'un 100 Kitabesi Kapak )
Kitabenin tanımı, bana göre cevaptır. Biraz daha açacak olursak;
sorularına cevap veren yüklemin 3 boyuta geçmiş halidir.
Bir anıtın, bir binanın, bir yapının sahibini, mimarını, yapılış amacını belirten yazılardır.
Bu yazılar taş, mermer, ahşap, çini, maden gibi maddeler üzerine kazarak ya da kabartarak işlenir.
Kitabeler, tarih açısından birinci derecede önemlidir. Direkt bilgi vermesinin yanında kitabeler sanatlıdır da.
Bir kitabe hayranı olarak, kitabelerin üzerindeki motiflere, düzenlemelerine bayılıyorum.
Hat sanatına ayrı bir hayranlığım var zaten.
Kitabın yazarı Ali Rıza Özcan'ın emeğine sağlık. Gerçekten çok güzel bir eseri bizlere kazandırmış.
Kitabın tanıtım yazısından bir bölüm paylaşmak istiyorum:
"Kültür ve sanat tarihimizin önemli unsurlarından han, hamam,
çeşme, sebil, medrese, cami, vb. eserlerin üzerindeki kitabeler, dili, tezyinatı,
tasarımıyla bir dünya telakkisinin tezahürü olarak kültürümüzün aynalarıdır. Kitabeler
üzerinden hat, tezyinat ve edebiyat tarihinin seyrini belli bir açıdan da olsa gözlemlemek
mümkündür. Bu açıdan bakıldığında kitabelerin korunmasının ve muhafazasının önemi bir kere
daha ortaya çıkmaktadır. Onlara sahip çıkmak demek, tarihimizin hafıza kayıtlarını korumak,
muhafaza etmek demektir. Zira kitabeler, geçmişe tutulan ışık kaynaklarıdır."
(İstanbul'un 100 Kitabesi eserinden örnek bir sayfa)
Ben de isterim Eyfel Kulesi'nin eteklerinden tepesine doğru açılı fotoğraf çekip de buraya koymak;
ama onun yerine Eyfel Kuleli ödev çalışmam var, olur mu?
Pek değerini karşılamadı sanki hı?
Tabi canım. Benim dünyalar güzeli ödevimle o demir yığını yarışabilir mi?! Hiç.
Aslında ödevimin bitmiş halini paylaşmak isterdim ama 1.sınıftaki çoğu çalışmamın fotoğrafını çekmemişim. Bu fotoğrafı da küçük eyfelcikleri yapıştırırken sırası karışmasın diye çekmiştim.
Olsun olsun.. İyi ki de bitmiş halini çekmemişim yoksa Eyfel Kulesi yerine benim çalışmamı ziyarete gelirlerdi.
O kadar üne henüz hazır değilim. Ehe.
Eyfel Kulesi'ne hiç çıkmadım. Bırak çıkmayı bahçesinden geçmedim. Okuyan da sanacak Paris'e gitti de Eyfel'e gidemedi. Bir kez daha fakir olduğumu hatırladım şuan.
Bizim gibi fakirler anca internet üzerinden 3D gezer Eyfel'i.
3.katına çıkmış kadar oldum yani.
Kulede şimdiye kadar 400 kişi intihar etmiş. İntihar etmek için bile gidemedim Eyfelciğime ah..
İntihar etmek günah tabiki özendirmeyelim ama güzel yer seçmişler intihar için tebrik ederim.
İntiharların önüne geçmek için açık kısımları kapatmışlar sonradan.
Parislilerin 'Demir Bayan' dediği kulenin inşa sebebi; Paris Dünya Fuarı'na sembol giriş kapısı arayışıdır.
Başlangıçta çokça da tepki alan Demir Bayan, sadece 20 yıl için müsaade almıştı.
Ancak kule iletişim için çok uygun yüksekliğe ulaştığından ve yeni yüzyılda Atlantik ötesi haberleşmeye imkan tanıdığından kalmasına izin verildi.
Ben de o kadar kâr ettiğim yapının kalmasına izin verirdim yani. İletişim falan hikaye.
Aaa şuan resmen mimarlık kültürünü kapitalist zihniyete sattım.
Uyluk kemiğindeki kafes örgülerden ilham alınarak inşa edilen kulede , bu tasarım sayesinde havalandırma problemi ortadan kalkmış. Cemal Süreya Korseli A'ya, Nazım Hikmet çelik bir zürafaya, arkadaşım Gizem ise bildiğin elektrik direğine benzetti. Seveni çok olduğu kadar sevmeyeni de çok anlaşıldığı üzere.
Bedri Rahmi'nin şiirlerinde Eyfel'i Galata Kulesi ile evlendirmeye çalışmasından bahsetmiyorum bile.
Galata Kulesi'ni yar etmem Eyfel'e. O, biricik Kız Kulesi'nin eşidir. Bu da böyle biline!
İlk zamanlarda o kadar karşı çıkılsın sonra da şehrin sembolü haline gelsin. Nereden nereye hey gidi.
7 yılda bir 25 boyacı tarafından, 60 ton boya ile 15 ayda boyanırmış.
Yapımı dert, bakımı dert.
En iyisi siz yıllar önceki yanlış kararınızdan dönüp yıkın bu kuleyi.
Benim dünyalar güzeli ödevimi gösteririz.