Baba bana geyiyken bayık kıyaker al…
Posted on 06 Haziran 2011 by atakan310309
Baba bana balık kıyaker al
Pazar sabahı yine kalkar kalkmaz sahil, kayık binme, denize taş atma, kumdan kale, denize girme, enfes kahvaltı, bağ bahçe koşturma, parka gitme, akşam yemeği derken ayrılış vakti geldi. Kalsam mı gitsem mi diye çok düşündüm vee maalesef kaldım.
Ayrılık hep böyle olsun tabi ama içim şöyle biii cız etti, gözlerim doldu ama toparlandım anneyim çünkü, zaten oğluş ayrılış anını çok hissetmesin diye hemen oyun oynamaya götürdüm. Şu lafın için sağol canım sevdiğim. Ya Atakan hasta olursa burada, çok uzak burası hastaneye, dediğimde haber ver iki saatte yanınızdayım demen beni çok rahatlattı bu laf üzerine kalmaya karar verdim zaten. Seni Çokkk Seviyorum Canım Kocam…
Baba- Oğul arasındaki geçen konuşma ayrılırken aynen şöyleydi; Tamamını aktarıyorum;
Canım oğlum ben şimdi İzmir’e gidicem annen sana emanet, ben gelene kadar annene çok iyii bak. Ben işe gitmek zorundayım tamam mı babacım. Sen annenle yazlıkda kalıcaksınız. Annen seni hergün denize götürücek.
Gelirken sana ne alayım babacım.
Ben yine duygusala bağladım tabi olayı. Temiz hava, bağ bahçe, deniz, tavukların sana iyi geleceğini düşünürken bir yandan da seni babandan mı ayırıyorum acaba diye düşünceler kafamda gitti geldi.
Biz yazlıkda kaldık babamız İzmir’ e döndü.
Beş gün sonra gelicek inşallah yanımıza. Cumayı sabırsızlıkla bekliyoruz ve tabiî ki balık krakerleride… J