Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve ayymme tarafından 3 Haziran 2010 başlatılmıştır. 3 sayfadan 1. sayfa
2 yıllık evliyim 1 yaşında oğlum var (edebiyat fakültesini okudum. ama şuan ağlıyorum hiç düzgün bir Türkçe beklemeyin.)üniversiteyi bitirince evlendik.ve üniversiteyi okuduğum şehirde kalmış oldum ben de. eşimin annesi babası alt katımızda üst katımızda da eltim oturuyor. üniversite bitince bütün dostlarım arkadaşlarım çevrem hepsi memleketine döndü. kimsem kalmadı. ne eltimle kafa uğdurabiliyorum ne de kayınvalidemle.etrafımda hiç kimse yok. çok yalnızım.kadın danışma derneklerine üye oldum oğlum benden ayrılmadığı için onu da götürdüm bi kaç kez sorun oldu. artık onlara da gidemiyorum. kocamla da tartışınca iyice tek başıma kalıyorum. bi sıkıntımı ya da mutluluğumu paylaşacak bir Allahın kulu yok hayatımda. eltim çok başka onunla konuşunca olmuyo. kocamla kavga etsek herkes kapmıza üşüşüyo. meraktan çatlyorlar. normal günlerde hep ikisi birlikte bir şeyler yapıyorlar.kapımı çalan olmuyor. yanlarına gitsem rahat edemiyorum. ayak uydurmaya çalıştım olmuyor. bana hiç ama hiç uymuyor. küfürlü,gürültü konuşuyorlar. kültürsüzlükten midir cahillikten midir bilmiyorum ne desem alay konusu oluyor. çok kargaşa bir yaşam tarzları var. kitap okusam dalga geçiyorlar.el işi yapsam dalga geçiyorlar. evden çıkmıyorum. kimseyi görmüüyorum. çıldıracak gibiyim..bazen kocam da beni hiç ama hiç anlamıyor. tartışmamız bile çok yersiz hadsiz hududsuz oluyor.. tek hayatım oğlum.. onun dışında kendimi el işine verdim.. ama bi süre sonra çok saçma geliyor yaptıklarım...kimseyle paylaşamadıktan sonra..kusura bakmayın belki saçma bi dert bu ama çok bunaldım.. hayatım sanki boşlukta.. zaten çok duygusal takıntılı biriyim..nese yeter...
evlenince gerçekten eşinin ailesi ile de evleniyormuşsun. kültür, yaşayış tarzı evliliğin sağlıklı olması için büyük etkenmiş konunda bir daha görmüş oldum.:bbo:
onlar güldüğünde dalga geçtiğinde siz nasıl tepki veriyorsunuz?
türkiyede bi komsuluk kavrami vardi benim bilidgim cat kapi gelen olurdu artik öyle degilmi
hele bide yeni gelinsen falan dahada cok gelenin olurdu
esinizin ailesini degistiremezsiniz kitap okudunuz diye dalga geciyolarsa onlarin kendi ayibi bence
yerinizde olsam takmazdim el isi yapmanin zarari neymiski cok rahatsiz oluyorsaniz fazla gidip gelmeyin oglunuz biraz büyürse belki calisma imkaniniz olur cevre edinirsiniz allah yardimciniz olsun
bunlari kafaya takmamaya calismalisin. ayni seyleri bende yasiyorum.o yüzden de mümkün oldugunca uzak duruyorum esimin ailesinden.en azindan bi yavrun var onunla vakit gecirebilirsin.ayrica türkiyedesin.aksam esin isten gelince cocugunu ona devredip herhangi bir kursa falan gidebilirsin.bildigim kadariyla calisanlar icin özel kurslar falan var.acikögretim fakültesine yazilabilirsin.hem yeni cevre edinirsin hemde evdeyken bi ugrasin olur. simdilik aklima gelenler bunlar.ama sana tavsiyem cevrendeki insanlara odaklanip kendini de esini de yiyip bitirme.ben denedim inan hic bi faydasi olmuyor.
Aynı binada oturmanızın verdiği bir sıkıntı var canım. Doğal olarak özel hayatınız yok nerdeyse. Çalışma imkanın yokmu? oğlunu kreşe verirsin, hem mesleğini yaparsın, bu süreçtede kafan dağılmış olur. Bence çalışmayı düşün, hem eltin, kayinvalidenlede fazla muhattap olmamış olursun.
çok teşekkür ederim yorumlarınız için öncelikle. çalışmayı tabiki düşünüyorum,çalışmadan duramam. ama oğlum bana o kadar alışkki inanamazsnız babasıyla bile kalmıyor tek başına. odadan çıksam ağlıyor. 4 yaşına gelince kreşe vermeyi düşünüyorum. anca öyle çalışabilirim.
onlar güldüğünde dalga geçtiklerine hiçbir şey yapamıyorum. ağzımı bile açamıyorum. çünkü ben böyle yetişmedim. bana göre '' aptal ,salak'' kelimeleri bile küfürdür. insanlarla dalga geçmedim hayatım boyunca.eltimin kızı var 5 yaşında çok yaramaz günde 5 kere falan dövdüğü oluyor eltim. hayretler içinde izliyorum sadece. ben ailemden dayağı geçtim kavga bile görmedim. bu ortamda nasıl bi çocuk yetiştiricem bilmiyorum. zaten oğlum da bu yüzden bana çok bağlandı. herkesi uzak tuttum ondan.lohusa halimle bile kimse yardım etmedi ki yardım da istemedim. halbuki inanın bir 1 seneye kadar bir bebeği anca uzaktan sevmişimdir. nasıl bebek bakılır inanın bilmiyordum. ama yaşayınca zor durumda kalınca öğretiyormuş hayat..
eşimin maaşı artınca kiraya çıkarız dedi bi kaç kez.o da 2 seneyi bulur sanırım. o kadar bunaldım o kadar boğuluyorum ki anlatamam. tek bir arkadaşım bile yok.insan anlatınca rahatlar. sadece derdini değil mutluluğu bile paylaşmak güzeldir. içimde tıkanıyor herşey.ve çoğu zaman eşim kesinlikle beni anlamıyor. o sadece işe gidip geliyor. normal ev düzeni işte ona göre. kesinlikle yanlış anlaşılmasın ama lise mezunu o. bilmiyorum herkes dedi bana yapamazsınız diye en başta. fikir çatışması olur diye.. hem de en alasını yaşıyoruz. ama çok aşık oldum evlendim.vazgeçemedim. o kadar çocuksu tavırları varki bazen onu bir kez de ben yetiştiriyormuşum gibi oluyor.
kusura bakmayın çok doluyum uzun uzun yazıyorum. boğazımda düğümlü sanki her şey.dün gece yine tartıştık eşimle.onun üzerine açtım zaten bu konuyu. tartışmalarımız o kadar seviyesiz oluyorki çıldıracak gibi oluyorum. kafamı duvarlara vurasım geliyor. anlamıyor ne desem nasıl anlatsam anlamıyor.. yanlış anlamayın kendimi övmek için demiyorum kesinlikle ama edebiyat mezunuyum. o kadar çok anlatım tarzı biliyorum ki .. ama kocama tartışırken hiçbir şeyi anlatamıyorum. o sadece aynı şeyi tekrar ediyor. sanki beni dinlemiyor. susmayı denedim. o zaman da etrafa saldıryor etrafı dağıtıyor vuruyor kırıyor.. ben çok kötü oluyorum öyle olunca.yaşamadığım bilmediğim şeyler... off Allahıma dua ediyorum.. sabır sabır sabır... boğuluyorummmmm
Eşinizin aile yapısının böyle olduğunu bilmiyormuydunuz ki aynı binada oturmayı kabul ettiniz?
Hiç mi anlamadınız konuşma tarzlarından felan nasıl insan olduklarını...
Kiraya çıkma işi biraz zor olur belki ama denemenizde yarar var.
İşe girip bu sıkıntılarınızdan kurtulabilirsiniz.
arada sırada alienin yanına gitmeyi denesen eşinmi izin vermiyor ozaman biraz rahatlamş olurdun
yalnızlık bendede var burda ne bi arkadaş ne bi çevrem nede bi akrabam var ama napalım ki alışmak zorundayım senin çalışma ihtimalinde var günün birinde bile olsa komşuluk ilişkilerin nasıl peki