Serbest Kalemler: Kelebeğin Ömrü
Kapatmadığım o kadar hesap varki sen varlığımı bile unutmuşken, bu karışık, sıkıcı satırlara nasıl başlayacağımı bilmiyorum.. Yaşadıklarım aşkın üçüncü yüzüydü sanırım.. Herkesçe kabul edilen ama bilinmeyenler var bu kez sahnede.. Bana geçmişin acıları ve koskocaman bir şehrin yalnızlığı eşlik ediyor sana attığım her adımda.. Ama sen yoksun.. Duyguların yok.. Sevgin yok.. Yokluğun var sadece, birde tamamladıklarım..
Seni severken imkansızı sevdim ben.. Bedeli yokluğunda olsa yaptığım hatalardan dersimi aldım prenses.. Senden çok çok uzakta, bir gülüşün için imkansızı yendim sessizce.. Sen yine yoktun.. Ulaşılmaz bir yerdeydin kalbimde.. Başka başka hayatlardaydın.. Sessizce beklediğim uçup giden kelebeğimdin sen..
Mor kapaklı defterimizin son satırlarında; ne sevgimi, ne acımı, ne de yalnızlığımı unuttum.. Senin kapattığın benim bitirdiğim o defter, biraz sonra kül olmadan bilmeni istedim, yeni bir defter aldım kendime.. Orada ismin yazarmı yazmazmı bilmiyorum ama senin için bir sayfa var.. Senin yazmaya değer bir geleceğin varsa, benimde kötü bir geçmişim yok ve yaşanmaya değer bir gelecek var görebilirsen.. Ben gördüm umarım sende bir gün görürsün..
Bazen herşey doğru görünür bazı yanlışlarla, ama bir yanlışı düzeltmek gerçek bir doğru kazanmaktır bu hayatta ...
Gönderen Uğur Coşkun zaman: 03:46