05 Mart 2020, 04:11
Niyazi ve Cemaliye ile kavga.
Türkiye ve Patagonya ile kavga.
Arıklı ve Boris ile kavga.
Talat ve Trump ile kavga.
Yetmedi Siber ve Merkel ile kavga.
Sıradaki gelsin hesabı.
Sanki er meydanındayım mübarek.
Kim goflamışsa fena yanıltmış haberim yok.
Birileri fısıldamıştır elbette ama unuttum.
Kavga edersen makul olursun diye.
Laf atarsan kral olursun diye.
Şeytana uymak gibi bişey.
Şeytana mı uydum yoksa?
Tamam da bunun sonu yok.
Böyle giderse iş çatallaşacak.
Ya bir gün aynaya bakarsam!
Bakıp da aynadakine “niye bakıyorsun sen” diye celallenirsem.
Aynadaki ile de kavgaya tutuşursam!
Korkum bu yani.
Yoksa başka birşey değil.
E nihayetinde bizim de kalbimiz var.
Bu kadar öfke, bu kadar sinir nereye kadar.
E yaş var, tansiyon da var.
Geçirdiğim ciddi bir de rahatsızlık var.
Allah korusun ama sağlık önemli.
Devir zaten stres devri.
Bir de her dakika kavga.
Olmaz, olmaz, dikkatli olmam lazım.
Hava kapalı, yağmurlu, bahar gelemiyor.
Ali cemre düştü der ama, yanlışlıkla Mısır’a düştü galiba.
E napacağım bu kadar gün.
Dikkatli olurum dedim ama olmuyor.
Ortalama haftada bir kavga etsem nasıl olur?
8-9 kavgacık yeter, çağır da yaz geldi zaten.
Mesela Güzelyurt’lu Hatice Aba var.
Annemin canını sıkmıştı.
Onunla bir kavga iyi gider.
Lefkoşa’lı Hasan Abi var.
Dereboyunda yol vermemişti bana.
E hade Mağusalı Zehra’yı da ekleyim.
Facebook’ta atıp tutmuştu.
Vallahi başka bulamıyorum.
Neyse vazgeçtim, hiç uğraşamam.
Ben en iyisi köpeklerimle başbaşa oturayım.
Neme lazım şimdi.