AYŞE'NİN KİTAP KULÜBÜ: PETER BICHSEL’DEN MÜPTELALARA ...
Dün bahsetmiştim, yazımın sonunda müptela deyince aklıma başka bir yazarın kitaplarla ilgili söyledikleri geldi diye. Sakın gülmeyin bu sözleri de bir yayınevinin ayracında görmüş (evet ben ayraç okuruyum, her yerde okuyacak bir şey ararım, deterjan kutuları da dahil olmak üzere bulunduğum ortamda ne var ise okurum!) ve hemen not defterime yazmış ve ayracı saklamıştım:
“Kitap iptiladır. Bazı insanlar kendilerini okur sayar. Sonra da “ Biliyor musunuz ben doktorum”, derler “okumaya hiç vaktim yok”. Şimdiye kadar bir alkoliğin “ Biliyor musunuz ben doktorum, içmeye hiç vaktim yok” dediğini duymadım. Herhangi bir tiryakinin, “Aslında günde üç paket içerim ama şu sırada hiç vaktim yok” dediğine de şahit olmadım. İptila nedir, ona işaret etmeye çalışıyorum. Okumak, harfleri yan yana dizmek ve bu harflerin ağaçlar ve evler ve insanlar ve anlaşmazlıklar ve güçlükler yaratması, bunların sadece harflerden oluşabilmesi gibi bir mucize, bu coşku, insanı müptela yapar ya da yapmaz. Ve bir müptela ihtiyacı neyse ona ulaşmanın yolunu her vakit bulur.”
Her ne kadar Peter Bichsel’i bu sözleri ile tanımışsam da itiraf ediyorum ki –kütüphanemde kitabı olmasına rağmen- henüz okuma fırsatı yaratamadım. Peter Bichsel 1935 doğumlu İsviçre-Alman kökenli bir yazar ve gazeteci ve modern Alman Edebiyatı’nın temsilcisi olarak anılıyor. Bir dönem ilkokul öğretmenliği, İsviçre Federal Konsey üyesi Willy Ritschard’ın kişisel danışmanlığını yapıyor.
En çok bilinen eseri aynı zamanda yazarın ilk eseri olan Aslında Bayan Blum Sütçüyü Tanımak İstiyordu(And Really Frau Blum Would Very Much Like to Meet the Milkman) Bu eseri bir hikâye kitabı ve içinde 21 tane öykü bulunuyor. Bichsel’in bu öykülerde genellikle çağımız insanın bireyselleşmesini ve bu bireyselleşmenin nasıl bir şekilde iletişim eksikliği yarattığını ve sıradan insanların gündelik yaşamlarını etkileyişini dile getirdiği ifade ediliyor.
Bichsel’in diğer başlıca eserleri Konukevi (Das GasteHaus-1965), Mevsimler (Die Jahreszeiten-1967) ve Çocuk Öyküleri (Kindergeschichten). Türkiye’de "Paris’e Giderken" (Zur Stadt Paris) ve Edebiyat Dersleri adlı çevrilmiş ve yayımlanmış iki eseri bulunuyor.
Peter Bichsel’in Masa Masadır (Ein Tisch ist Ein Tisch) adlı kısa öyküsü ise gerçekten eğlenceli bir öykü ve ilk okuduğumda aklıma nesneler, bu nesnelere neden sahip oldukları isimleri verdiğimiz, neden gerçekte dolap sandalye, sandalye çiçek olmadı diye gençlik yıllarımda kafamı yediğim ve İdealist/Materyalist felsefe bağlamında (İdealar Dünyası vb) uzun uzun yazılar okumamı aklıma getirdi. Bu öyküyü [aslında pek çok başka öyküyü)Gergin Ruhlar Antolojisi adlı derleme çalışmanın içinde bulabilirsiniz:
Bu öykü vesilesi ile Edip Cansever’in “Masa da Masaymış Ha” adlı şiirini atlamak mümkün olmayacak sanırım:
İmgeler ve Simgeler Dünyasında Kaybolmamak Dileği ile,
Gönderen Ayşe'nin Kitap Kulübü zaman: 2.9.09
Etiketler: Aslında Bayan Blum Sütçüyü Tanımak İstiyordu, Billur, Edebiyat, Edebiyat Dersleri, Edip Cansever, Ein Tisch ist Ein Tisch, Masa da Masaymış Ha, Masa Masadır, Paris'e Giderken, Peter Bichsel
bende peter bichsel hayranıyım..yıllarca bu adamın kitaplarını aradım durdum..ama elazığ gibi bi yerde benden başka peter bichseli tanıyan yok..hatta doğu anadoluda bile okuyan varmı bilmiyorum..bu yüzden entellektüel bi yalnızlık yaşıyor ve neden istanbulda yaşamıyorum diye hayıflanıyorum..elime geçirdiğim her kitabını en az bir milyon defa okuyarak müptela ötesi bir konuma gelen ben burada peteri görünce duygulandım doğrusu..aslında bayan blum sütçüyü tanımak istiyordu mükemmeldir..
14 Nisan 2014 23:47