Kendi türüne özen ve sevgi zorunluluğu
Kapitalizm, Modernizm toplumsal insanı esas almadı onu kendine göre kıldı, yalnız kıldı, muhtaç kıldı, insandan yoksunlaştırdı. Doğayı da maliyetine göre alabildiğine tahrip etti..
İnsanın şimdi kendini ele geçirme ve eş zamanlı doğayı da kapitalizmden geri alma gibi bir ikili misyonu var: İnsanın insana dönme şartı var…
Dayanışma temelli gönüllü toplumsal hayatın yayılması egemen olması doğal evrime yeniden dönüş olarak tanımlanabilir.
Doğal olan insan nedir?
Tabi kılındığımız yadırgamadan razı olduğumuz şu anki gündelik hayatı doğal buluyor muyuz?
Kent kentte tabi olduklarımızı kent tanımı içinde yer alan adaletsizlikleri… Paranın ve iktidarın ayrıcalıklarını… doğal buluyor muyuz?
Beraber çalışma, hayatı kolaylaştırmak; zamanı çoğalmak için işbirliği, karşılıklı dayanışma ve sevgi kültürel nitelikler kadar doğal niteliklerdir.
Tüm fiziksel biyolojik süreçlerimiz toplumda gerçekleşir; insan toplumsallaşır, toplumu belirleyen zihniyet ise kurumsal yapılara egemen zihniyettir. Modern hayat insanın dayanışma temelli karşılıklı özen ve sevgi ihtiyacına karşılık gelmeyen bir hayat sunmaktadır ve hiçbir zamanda insana doğal olanı veremez.
İnsan birbirine muhtaç ve karşılıklı olarak bağımlıdır.. Yaşamın sürekliliği içinde çalışma zorunludur. Ancak çalışma modern hayatın dayattığı şekliyle olmak zorunda değil..
Çalışma, Sosyal dayanışma temelinde ve gönülden en az zorunlu ihtiyaçların temini için gerekli.. Ve insani özen ve sevgi insanın doğal evrimine dönüşü için zorunlu kendiliğinden varolması gereken disiplinler. Karşılık beklemeden ve gönülden sunulan, her türlü tahakkümün zehiridir.
Özgür ve boş zamanı sınırsız olanlar şu an çoğunluğun çalışmasını kendilerine tabi kılanlardır.
İnsani hangi duyarlılıklara ahlaki yargılara sahip çıkarak yeni toplumsal yaşantıya doğru yol alabiliriz? Bu soruya verdiğimiz cevapların arkasında durmamız yeni yaşam örneklerini insanlara sunacaktır.
yazıya döktüğünüz bu fikirleri kolayca kendi hayatınıza da dökebiliyor buna uygun davranabiliyor musunuz? örneğin sizin fikirlerinize tamamıyle zıt fikirlere tahammül edebiliyor,blog yazılarınıza yönelik eleştirel yorumlara asla hakaret içermediği halde cevap verebilecek kadar zıt fikirli yorumculara da saygı duyabiliyor musunuz ? yoksa cevapsız bırakıp görmezden gelmeyi mi tercih edersiniz? hayata uygulamak yazmak kadar kolay değildir ve pek az insan bu başarabiliyor...
merhaba, demokrat olma çabası kendimize ilişkin bir disiplini zorunlu kılıyor; anlama ve anlatma çabası; olabilecek farklılıkları dahi öngörme... sezgisel olanın önemliliği ve bilinemezcilik... yayınlamadığım hiç bir yorum olmadı.. bu sayede kazandığım dostlar oldu.. blogta çok farklı çevrelerden.. söylediklerimi yorumlar cevaplardan teyit edebilirsiniz.. selamlar.. 10.01.2011 20:17
İnsanın, kendi iç dünyasındaki hesaplaşmalarını (muhakemelerini) tetikleyen bir yazı. Kaleminize sağlık... “Dayanışma, karşılıklı özen, sevgi”; “Ben”i değil, “Biz”i çağrıştırıyor. “Ben”ler toplumundan, “Biz” toplumuna yükselebildiğimizde, hayat daha yaşanabilir olacaktır muhakkak... Karamsar değilim, ümid ediyorum, öyleyse yaşıyorum :)) Hayalini kurduğunuz bir yıl dilerim size Salih Bey... Sağlıcakla Kalın...
selamlar:).. 2010 çok ağır geçti dilerim bu yıl daha ferah geçer.. bende seviinçli ve huzurlu bir yıl dierim.. çok sevgiler selamlar.. sağol.. 05.01.2011 21:22