Aşk biyolojik mi, fizyolojik mi; yanılsama mı, gerçek mi; tek mi, ilk mi; nedir, ne değildir derken Siri yapıştırmış cevabı.
Bu Siri diri mi, değil mi?
"Kendimizi evlenince, bir bebek sahibi olunca, sonra bir tane daha olunca yaşamın daha güzel olacağına inandırmışızdır.
Sonra büyürler ve biz yine bunalırız,
çünkü onlarla didişmemiz gerekir. Şu delikanlılık çağını atlatsalar daha mutlu olacağız tabii.
Bu bakış açısı, mutluluğa bir yol olmadığını anlamama yardımcı oldu.
Şimdi, aşağıdaki soruları düşünüp yanıtlamaya çalışın: 1 – Dünyadaki en zengin 5 kişinin adını söyleyin.
Bir süre önce, Seattle Olimpiyatlarında, zekaca veya vücutça engelli dokuz atlet, 100 metrelik bir yarışın başlama noktasında duruyorlardı. Hepsi koşmuyordu, ama herkes katılmak ve kazanmak istedi. Tabanca atıldı ve yarış başladı. Bir çocuk takıldı ve düştü, bir iki yuvarlandı ve ağlamaya başladı.
Down Sendromu hastası bir kız, çocuğun yanına oturdu, sarıldı ve sordu: “Şimdi kendini daha iyi hissediyor musun?”
Bir mum, diğerini yakmak için kullanıldığında hiç bir şey kaybetmez."*
*Alıntı olan bu mesajı dün aldım ve bugün de sizlere gönderiyorum. Kabul edin ve mutlu olmaya hemen şimdi başlayın :)
O giderken, bir daha asla bu kadar çıkarsız sevilemeyeceğimi düşünmüştüm; henüz yanılmadım. Unutmadan yaşadım seni. Okumuştum bir yerde çok önce: "Bir insanın size ne yaptığını unutabilirsiniz ama ne hissettirdiğini asla." Yer etti hafızamda. Test ettim, onayladım. Bana hissettirdiğin hiçbir güzelliği unutmadım. Sen, güzel insan, anlatsaydın keşke gitmeden herkesin senin gibi hissettirmeyeceğini. Söyleseydin keşke çok mu salak gözüküyorum dışarıdan, yoksa insanlar beni kandırdığını sanacak kadar aptallar mı? Muhtemelen anlatmazdın, çok da konuşmazdın zaten. Yaşayarak öğrenmeme izin verirdin. Bilmişlik taslamaz, müdahil olmaya çalışmazdın. Kendi halinde gözükürken içinde fırtınalar kopmasına rağmen saygılıydın hayatıma. Korkardın oysaki zarar görmemden. Ama biz seninle sadece kahkaha attık. Hep gülerken varsın hafızamda. Şimdi söyle bana gittiğin yerden insanların sessizliğini, asaletini, anlayışını, fedakarlığını ve iyi niyetini kullanmaya çalışanlar seninle aynı soydan geliyor olabilirler mi? İnsanoğlunun bu farklılığı karşısında senin gibi sessiz kalmalı mıyım? Sahte sevgilere ve ilgilere aynı şekilde karşılık vererek öc mü almalı mıyım yoksa?
Korkma, iyi şeyler de oluyor. Ama bazı şeyler hiç olmuyor. Cin olmadan adam çarpmak, bu esnada çarpılmak ve hatta yok olmak var ya işte bunlar çok komik oluyor.
Kızıl Siyah Topuklar
Geri giden Merkür mü insanlık mı bilmiyorum ama üzerime gelen bir şeyler olduğu kesin.
Bu blogu oluşturduğumda üniversite mezunu işsiz kategorisinde, içi dolup taşan ve rahatlamayı bir yerlerde arayandım. Kendime hatırlatmalarım olsun istedim. Her yazımın bende bir sembolü oldu. Hayatın akışında unutmamak istediklerimdi yazdıklarım. İçimi kendime döktüm aslında. Tıpkı bugünkü gibi…
Çok şanslı başlangıçlarım oldu benim. Bir kere, hayata şanslı başladım; sahip olduğum aile dolayısıyla. İlkokul öğretmenim gerçek bir eğitimciydi, eğitim hayatıma şanslı başladım. İlk aşkımın şu an kocam olması en büyük kanıt değil mi? Üniversitenin ilk günü tanıştığım kızın hala en yakın arkadaşlarımdan olması da şanslı bir başlangıçtı.
Ve o başlangıçların birini de kızıl siyah topuklu kadının sayesinde yaptım.
Nankörlüğün, ikiyüzlülüğün, ufak hesaplaşmaların ne demek olduğunu da bu kadına yapılanlar vasıtasıyla öğrendim.
Benim dünyam, kendi yarattığım dünyaydı. İzin verdiklerim vardı hayatımda. Seçemediklerim konusunda da zaten şanslıydım.
İş hayatı mı? Tamamen seçemedikleriniz ve MARUZ kaldıklarınız.
Dedikoducular, kalıbının ve yaşının insanı olamayanlar, hırslarına kurban gidip insanlıklarını unutanlar; kendi güvensizliklerini etrafa yayanlar, dünyayı kirleten, bizi de o dünyada yaşamaya mahkûm edenler: AZ ÖTE GİDİN, KENDİ ÇÖPLÜĞÜNÜZDE ÖTÜN.
Bugün benim meselem çok daha büyük.
Bugün ben sadece özleyeceğim kızıl siyah topukla ve onun hayatıma kattıklarıyla ilgiliyim.
Kendime olan hatırlatmam ise iş ahlakının, insanlığın, vicdanın insanı zora sokabileceği.
Ama hep söylediğim gibi: İLAHİ ADALET! O hep var, her şeye ve herkese karşı.
Ve sen kızıl siyah topuklu kadın, gerçekten özelsin...
Unutmamak lazım. Hatırlamak...
Kıymet bilmek, bildiğini hissettirmek...
Geçen zaman ne olursa olsun hatırı olmalı.
Çok değil, üç ay geçti. Sonrasında, sizi her gördüğümde de içimden bu teşekkür geçti. Ne zaman, nerede edeceğimi bilemedim; keza siz de teşekkürü çok sevmezsiniz bilirim.
Tabiidir sizin için, arkadaşlığınız budur çünkü. Karşılıksız, içten ve samimi.
Belki de üzerinden yıllar geçse de hatırlamak istediğim için yazıyorum. Kendimi ne kadar şanslı hissettiğimi hiçbir zaman unutmamak için. Bu teşekkür 6 Eylül için.
Biriktirdiğim tüm güzel arkadaşlarıma.
Nasıl ifade edilir bilmiyorum ama sanırım ev sahipliğiniz için demek en doğrusu.
Misafir değil; en candan, en coşkulu, gerçekten mutlu ev sahipleriydiniz siz.
Sayenizde anılarımda çok güzel bir düğün var.
Düşündüğüm zaman kafamda canlanan pozlarda hep siz varsınız, en içten gülen gözlerinizle.
İşte en çok da bunun için teşekkür ederim size...
Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuzkalınca anlar insan...Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir;sevmeninkini yalnızlık...Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır.Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedenikaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek...Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş birilişkiyi bitirmek de öyle...En acıktığın anda dumanı tüten bir somunun köşesinibölmek, korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, daradüştüğünde dost kapısını çalabilmek bayramdır.Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemedeüstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyleokşayan anne bayramdır."Ona güvenmiştim, yanılmamışım" sözü bayramdır.Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram...Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmışilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun sontaksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır.Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıdakarşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi,nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayaktaölebilmek bayram..Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur.Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler.Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır.Her gününüz bayram olsun..!"
AŞKtan Yüce Bir Duygu "Aşktan daha yüce bir duygu." demiş Levent Yüksel, Sertap Erener ile biten evliliğinin ardından aralarındaki ilişkiyi tanımlamak ...