AK PARTİ MHP İTTİFAKI - Mustafa OKÇU
Çözülen vesayet sisteminin yerine Demokratik Hukuk Devletinin inşasının sağlanacağı demokratik dönüşüm döneminde iktidar partisi ile MHP belirleyici siyaseti temsil etmeye çalışıyor. İktidarın, % 50+1 taşınması sonrası yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde MHP, kendi adayının CHP tarafından desteklenmesini sağlamasına rağmen başarılı olunamamıştı. İktidar olmanın % 50+1 taşınmasının, Cumhurbaşkanlığı yönetim sistemiyle bütünleştirilmesinde iktidar partisine verdiği destekle, güvenlikçi, milliyetçi siyasetin gözetilmesinde etkinliğe ulaştı. Ulaştığı konumu, Cumhurbaşkanlığı yönetim sisteminin, Demokratik Hukuk Devletinin inşasında sürdürebilmek için 2019 seçimlerinde iktidar partisi ile ittifak hazırlıklarının başlatılmasını sağladı.
İKTİDAR PARTİSİ MHP ETKİLEŞİMİ
İktidar partisi, belirleyici siyaset olma yaklaşımlarıyla başat konumu sergilemektedir. Vesayet sisteminin çözülmesini sağlayan kararlılığını, çözülen sistemin yerine inşa edilecek sisteminin oluşturulmasında da yerine getirmeyi hedeflemektedir. Yoğunlaşan sorunlar, güvenlikçi, milliyetçi siyaseti öncelik haline getirince, iktidar partisi de bu eğilime yöneldi. İktidar partisinin, güvenlikçi, milliyetçi politikaları gözetmesi MHP’ nin siyaset alanını daralttı. Milliyetçiliği merkeze alan MHP, daralan siyaset alanı nedeniyle, daha demokratik ve kapsayıcı siyasete dönüşüp, dönüşmemekle ilgili karar vermek zorunda kaldı. Mevcut kadrolar kendi konumlarını sürdürebilmek için iktidar partisinin, milliyetçi politikalarında etkin olmak eğilimini tercih etti. Bu tercihi yeterli bulmayanlar ise, İyi Parti’yi kurarak yeni bir siyaset alanını oluşturma çabalarına yöneldiler.
ANA MUHALEFET PARTİSİ MHP İTTİFAKI
MHP’ nin liderin ve merkezin belirleyici olduğu girişimlerle ulaştığı anahtar parti konumu, Türkiye’ nin demokratik dönüşüm döneminde, demokratik dönüştürücü siyasete en fazla ihtiyaç duyulan kırılma noktasında aşılamadı. Dönemin yoğunlaşmaya başladığı Cumhurbaşkanlığı seçiminde MHP kendi adayını, ana muhalefet partisine ortak aday olarak kabul ettirebildi. Ana muhalefet partisi, MHP’ li adayı, demokratik dönüştürücü siyaseti sahiplenecek konumda olmadığı için liderinin belirleyiciliğine uyarak kabul etti. Ana muhalefet partisi, Cumhurbaşkanlığı seçiminde, demokratik dönüştürücü siyaseti temsil etmek için alternatiflik biriktirmek yerine, MHP’nin güvenlikçi, milliyetçi siyasetine katkı yapmış oldu.
MHP İTTİFAKININ CHP’ YE ETKİLERİ
Ana muhalefet partisi, milliyetçi, ulusal değerlere yakınlığı gözeterek Cumhurbaşkanlığı seçiminde örtülü ittifak yapmış MHP’ li adayı desteklemişti. İttifakın, iktidar partisine karşı alternatifliği güçlendirmesi bekleniyordu. Demokratik dönüştürücü siyasetle örtüşmeyen bu zorlama, CHP’ nin beklentilerini karşılamak yerine, güvenlikçi, milliyetçi politikaların güçlenmesine yaradı. MHP, Cumhurbaşkanı seçiminde ulaştığı konumunu bu defa iktidar partisinin politikalarında etkinlik sağlamaya yöneltti. İktidar partisi siyasetinin. Cumhurbaşkanlığı sistemine dönüşmesinde belirleyici oldu. Kazanımlarını sürdürmek için 2019 seçimlerinde iktidar partisinin Cumhurbaşkanı adayını destekleyeceğini açıkladı. MHP’ nin sergilediği siyaset, ihtiyaç duyulan demokratik dönüştürücü siyaset alanının sahiplenilmemesi nedeniyle ortaya çıkan çaresizliği açıkça yansıttı.
AK PARTİ İTTİFAKININ YANSIMALARI
İktidar partisi MHP ittifakı için yapılan eleştirileri ve değerlendirmeler, siyasi partilerin merkez kadrolarının konumuyla ilgili olduğu için halkta yeterince karşılık bulamamaktadır. MHP ittifakları, Türkiye siyasetinin lidere ve merkeze bağlı yetersizliğinin görünmesini sağladı. Lider ve merkez kadroların belirleyiciliğiyle, eski alışkanlıkları üzerinden yapılan siyasetin, halkın iradesinin yapabilirliği temeline dayanmadığını, demokrasinin kural ve kurumlarıyla yapılmadığını, sorunların çözümünü, ihtiyaç ve beklentilerin karşılanmasını sağlamadığını bütün yönleriyle açığa çıkmıştır.
Halkın iradesinin yapabilirliği, evrensel demokrasinin kural ve kurumlarıyla, siyasi partilerin kendilerini aşması, yeniden üretebilmesiyle sağlanabilecektir. Merkez siyasi konumun belirleyiciliğine özgülenen siyaset, uzlaşmayı, normalleşmeyi, demokratikleşmeyi değil, kendi konumunu merkeze aldığı için halkta yeterli karşılık bulamamaktadır. Son seçimler, referandum oylaması, adalet yürüyüşü bu gerçekliği yansıtmaktadır. Vesayet sistemi koşullarında oluşan birikimle sürdürülen siyasetin, Demokratik Hukuk Devletinin inşasına yetmemesi, Türkiye gerçekliğiyle bütünleşen demokratik dönüştürücü siyaset alanının temsilini vazgeçilmez hale getirmiştir. Siyasi partilerin siyasi işleyişlerini demokratikleştirmeden, halkın iradesinin yapabilirliğini sağlamaya yetmeyeceği gerçeklik haline gelmesine rağmen, 2019 seçimlerine eski alışkanlıklar üzerinden hazırlık yapılmaktadır