Dağa Kaçtım: Hanya yada Chania
Halidon Sokağı, denize doğru Elefterios Venizelos Meydanı’na kavuşuyor. Sokağın Zambeliou Sokağı ile birleştiği köşede kitabesi de mevcut eski bir Osmanlı Çeşmesi, meydanda ise eski bir Osmanlı Hamamı ve şadırvan yer alıyor.
Venizelos Meydanı’nda yüzümüzü denize döndüğümüzde, sağımızda Kastelli Tepesi diye bilinen ve Minos yerleşimi antik Kidonia kentinin ilk kurulduğu alan uzanır. Bir anlamda bu tepe, kentin akropolisi gibidir. Limanın yine sağ kanadında; biraz ilerde Osmanlı döneminde kentin bir anlamda simgesi haline gelen ve Türklerin adayı terk edişlerinin ardından minaresi Giritli Rumlar tarafından ertesi gün halatla çekilerek devrilen Küçük Hasan Paşa Camisi yada diğer ismiyle Yalı Camisi bulunmaktadır. Cami, bir adet büyük, altı adet küçük kubbesi ve büyük kubbeyi destekleyen 4 adet çeyrek kemeri ile sıra dışı bir mimariye sahip. Caminin limana bakan ön cephesinde bir de güzel çeşme ve üzerinde Hicri 1311 tarihini taşıyan kitabesi yer alıyor. Fetihten sonra; 1649 yılında, Hanya’nın ilk Türk Valisi Küçük Hasan Paşa’nın adına yapılmış. Mübadele sürecinde adadan Türklerin ayrılmasından sonra ise; ironik bir şekilde, Türklerin adayı terk ettiği günün ardından yıkılan minaresinin göğe yükselen toz bulutu ile birlikte Girit ruhunun da Türklerle beraber uçup gittiğini söyleyen Giritli aydınlar olmuş.
Yalı Camisi; Hanya
Limanın girişini tutan Osmanlı dönemi yapısı görkemli Fener ve karşı kıyıdaki liman girişini kontrol etmek amacıyla inşa edilmiş olan Fırka Kalesi, limanın kilidi gibidirler. Fener ilk kez Venedik döneminde yapılmış olmakla birlikte, bugünkü haline Mısır Valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa yönetimindeyken (1830 – 1840 yılları) getirilmiş. Fenerin yer aldığı mendireğin ortasında Fırka Kalesi ile birlikte açık denizin azgın dalgalarına karşı limanı koruyan ve bir anlamda dalgakıran işlevi gören Aziz Nikolas Burcu da yer almaktadır. Bugün Fırka Kalesi’nin içinde ise Denizcilik Müzesi bulunmaktadır.
Limanın Doğu yakasında Venedik dönemi tersaneleri; Batı yakasında Fırka Kalesi’nin arkasında, hareketli Teolokopulo sokağının çevresinde gelişen Tophane (Topana) semti yer alıyor. Tophane, bulunduğu tepelik alanda, bugün Venedik ve Türk dönemi evlerin en güzel örneklerinin yer aldığı, ayrıca restoran, kafeterya ve alışveriş mekânlarıyla oldukça canlı bir bölge olarak dikkatimizi çekti.
Limanın Doğu yakasında yer alan ve Türklerin zamanında yoğun yaşadığı ve aynı adı taşıyan meydanın çevresinde konumlanmış Splantzia Mahallesi… Sofoklis Venizelos Meydanı’ndan denize doğru, Kapalı Çarşı’nın sağ yanından inen ve Osmanlı’ya karşı 18.yy.ın başlarında ayaklanan bir Giritli’nin adını taşıyan Daskoloyanni Caddesi’ni takip ederseniz; Ağa Camisi’nin arkasında, iki katlı Türk evlerinden bozma bir sokak sonunda sizi o meydana çıkarır. Bu mahallenin mübadele ile Türkiye’ye göçen Hanya göçmeni Türk aileleri için silinmez hatıraları vardı. Hanya göçmeni bir mübadil ailesine mensup Ayvalıklı yazar Ahmet Yorulmaz, Savaşın Çocukları isimli romanında; 19.yy. sonları Splantzia Meydanı’nı şöyle anlatıyor:
Hasanaki’nin Splantzia Meydanı’nda çınar altında kahvehaneler
“Splantzia Meydanı, Hanya’nın büyük bakkalıyla çakkalının, mandıracısının, gayet geniş kahvehanelerinin ortasında koca bir şadırvanı bulunan; feslisini fessizsini, yani Müslümanını Hristiyanını bir arada barındıran, ünlü bir meydandı. Peynir tüccarı Kokoloyannis gibi tutucu Venizelistler, kralcılar; köyünden kovalanmış, bu meydanı mesken edinmiş Türkler; doğma büyüme Hanyalılar; varlıklılar, varlıksızlar; yalınayaklılar, çizmeliler, çarıklılar… Tümü de bir çarşı görünümündeki bu meydanın insanlarıydı. Ama bu kalabalıkta çoğunluk, Türklerdeydi. Örnekse, dokuz büyük kahvehane vardı, dokuzunun da işletmecisi Türk’tü.
Tuzlanıp kurutulmuş, kanat halinde satılan bakalaryostan tutun, sardalyasına, kolyozuna, salamura palamutuna varana dek tüm tuzlu balıkların satıldığı dükkânın sahibi kralcı bir Rum’du. Peynir tüccarı Kokoloyannis ise, bizi evimizden, yurdumuzdan kovmaya çalışan Venizelos’un yandaşıydı, o da Rum’du. Meyhaneci Sifis Voleonitis ile bakkal Manusos ise yansız görünmekle birlikte kralı tutuyorlardı.”(10)
Hanya’da Splantzia Meydanı’nda Hünkar Camisi yada Aya Nikola Kilisesi
Meydandaki bugünkü manzara biraz daha farklıydı. Kahvehanelerin yerlerini daha modern Batı tarzı kafeteryalar almıştı. Çınar ağaçlarının altında, şadırvanın biraz ilerisinde, Kavalalı Mehmet Ali Paşa’nın 19 Mayıs 1821’de gerçekleştirdiği Girit’teki ayaklanmaları bastırma girişimi sırasında öldürülen Giritlilerin anısına dikilen bir anıt vardı. Meydanın sol köşesinde yer alan Venedik döneminden kalma eski Katolik kilisesi (Aziz Rocco Kilisesi) hala yerindeydi. Şimdiki işlevi, sergiler düzenlemek için kullanılan bir kültür evi gibiydi. Meydanın sağ yanında ise çan kulesi ve Osmanlı döneminden kalma dev gibi minaresi ile ihtişamlı Agios Nikolaos Kilisesi yada Osmanlı döneminin Hünkar Camisi bulunmaktaydı. Orijinali kilise olan yapı, Türkler adayı ele geçirdikten sonra Sultan İbrahim adına Hünkar Camisi adıyla camiye dönüştürülmüştü. Şimdiki manzaraya göre; Türkler adayı terk ettikten sonra yapı aslına dönmüştü. Ancak güzel olan, Liman’daki Yalı Camisi’nin minaresinin başına gelenlerin bu yapının başına gelmemiş olmasıydı.
Splantzia Meydanı’nda Kavalalı Mehmet Ali Paşa’nın 1821’de bastırdığı isyanı anlatan anıt
“Hanya kentinin yaşamına, barındırdığı çeşitli insanlarla ve meslek gruplarıyla damgasını vurmuş Splantzia Alanı’nın bir büyük süsü de, bizim Hünkar Camisi idi; Yunanların adayı tamamen ele geçirdikten sonra kiliseleştirdikleri yer… Bu Müslüman olsun, Hristiyan olsun, inanç dünyasının bir mücevheriydi. Floru’nun kahvehanesi de, büyüklüğü, çalışanlarının güler yüzlülüğü nedeniyle o alanın başka bir ünüydü.
Ramazan aylarındaki gece eğlencelerinin en zenginleri, bu kahvede yapılırdı. Tombalaların büyük hediyeleri; palyaçoların, karagözlerin en güldürenleri bu kahvede olurdu. Normal ayların, günlerin nargile meraklıları bu kahvede toplanırlardı. Kimi zaman nargile içenlerin çokluğundan, içeriye girdiğimde, birbirini izleyen nargile fokurtuları ve yoğun tömbeki dumanı, duraklamama neden olurdu. Buna karşın nargilenin suyunda banyosunu yaparak çıkan tömbekinin kokusuna bayılıyordum. Kahve ocağının üstünü çevreleyen camlı rafta, aşağı yukarı kırk kadar nargile şişesi dizili dururdu. Marpuçları da rafın yanında, kol kalınlığında, ağaçtan yapılmış iki çivide asılıydı.”(11)
Hanya Eski Liman’da mekanların kardeşliği
Meydanda oturdum; Savaşın Çocukları’ndan Hasanaki’nin aşağı yukarı 120 sene önce nefes alıp verdiği bu mekânın atmosferini bir Türk kahvesi içerek içime sindirdim. Büyük bir hazdı doğrusu… Meydanın karşısındaki bıçakçı dükkânı daha yeni açılmıştı. Hünkâr Camisi’nin yanındaki sokağa doğru yürüdüm. Kemerli bir kapıdan girilen bir avlu ve onu çevreleyen eski Türk evleri vardı. Girit ruhu Splantzia Meydanı’nda bir şekilde hala nefes alıp veriyordu. Geri döndüm ve Kandiye’ye dönüş yoluna hazırlanmak üzere Ağa Camisi’nin önünden geçerek Kapalı Çarşı’ya ulaştım.
Kapalı Çarşı; Hanya
Bizim Kurban ve Cumhuriyet; onların ise OHİ Bayramları’nın kesiştiği, yazdan kalma güzün bu güzel günlerinde, Girit’te Girit’i anlama ve tanıma fırsatımız oldu. Bazen eskiyi; eskiden her iki tarafın çektiği acıları ve çileyi hatırladık; içimizi hüzün kapladı. Ama bugünkü Girit’in dostlukla yaklaşan güzel insanlarını, yerli acentanın yetkilileri Yorgo ve Türk eşi Papatya’nın sevgi dolu yaklaşımlarını ve birlikteliklerini gördükçe umutlandık. Neden olmasın dedik.
Hanya Eski Liman’da bir Venedik evinin merdiveni altındaki Osmanlı çeşmesi
Splantzia Meydanı’da Venedik Aziz Rocco Katolik Kilisesi
Hanya, Eski Liman’da üst üste evler
Hanya Eski Liman’da Venizelos Meydanı ve şadırvan
Hanya Eski Liman ve Yalı Camisi
Hanya’da Eski Liman’ın arka sokaklarında bir mağazanın içindeki Osmanlı camisinin mihrabı
Hanya; Fırka Kalesi
Topanas’da (tophane) Türk evleri
Topanas’ın seramik fenerleri; Hanya
Kandiye Havaalanı’ndan gece yarısı İzmir’e havalanacak uçağımıza doğru ilerlerken dilimizde Nikos Çiluris’ten dinlediğimiz; ezgisiyle bize hiç de yabancı gelmeyen ve bir Türk arkadaşı için söylenmiş, dostluğu anlatan eski bir Girit şarkısı “Fil Ethem”(Arkadaşım Ethem anlamında) ezgileri ve kışın habercisi bir yağmurun ilk sağanağı altında ıslanmaya umursamadan yürüdük, yürüdük. (13)
İşte Nikos Çiluris'ten Arkadaşım Ethem (Fil Edem) şarkısı:
Hanya Arkeololoji Müzesi(14)
(14) Knossos Sarayı canlandırma resmi dışındaki tüm fotoğraflar, Ekim 2012’dekiGirit gezisi sırasında İbrahim Fidanoğlu tarafından çekilmiştir.
Gönderen Mehmet Yavuzcezzar zaman: 16:03
eyuphuseyin HANÇER 7 Haziran 2013 17:59
Giritli olduğumuzdan bizler için güzel bir paylaşım olduğunu söylemeliyim.Emeğinize sağlık.teşekkür ederiz.
M.YC 10 Haziran 2013 18:01
Biz de size teşekkür ederiz, güzel yazılar yayımlamaya gayret ediyoruz...