O Büyürken Biriktirdiklerim: Bir İlk Daha
Yazan AdanınAnnesi Zaman: 13:10
ÖZGÜNÜN ANNESİ 23 Temmuz 2012 13:32
:)hem sosyalleşmeleri gerekli,hem de düzenlerinin bozulmaması ve huzurlarının kaçmaması gerekli,artık nabza göre şerbet vermemiz gerekiyor sanırım,onların keyfine göre.
pis bir düşme olayı bizde de gerçekleşti geçen hafta.Özgün de yatak koruyucusuna tırmanıp düştü yataktan,en korktuğum düşme şekliydi ama birşey olmadı çok şükür.ben de yanında yerde oturuyordum,bana çarptı da hızı kesildi biraz.aklımı kaçırıyorum sandım onu yerden alırken.söktüm kaldırdım yatak koruyucuyu,hiç koruyuculuğa sığmadı yaptığı :) düşmeleri çok korkutucu ama bundan sonra,bu kudurukla daha çok düşerler,Allah korusun onları.Ada hanım da koltuklara,sehpalara çıkıyormuş,çok zor artık idare etmesi yaa size de geçmiş olsun,Allah beterinden saklasın
Adanın Annesi 23 Temmuz 2012 13:42
Sizede çok gecmiş olsun Ayşegülcüm. Bende aşırı korkuyorum düşmesinden. Koltukta arkanı dön, in aşağı diyorum uygulamalı olarak ama bir kez yapıyorsa ikincide bildiğini okuyor. Allah'ım korusun tüm çocukları. Melekleri korusun.
Bahar ve kızısı Yağmur 23 Temmuz 2012 14:01
canım beterinden korusun, çok geçmiş olsun.
ÖZGÜNÜN ANNESİ 23 Temmuz 2012 14:08
aynen bizde de durum aynı,arkasını dönüp inmeyi biliyor aslında ama bir diğer denemede dümdüz gidiyor :)
SadeAnne 23 Temmuz 2012 14:30
Bence öyle düşünmemelisin. Düzenleri elbette olacak ama artık büyüyorlar, biraz düzenin dışına çıkılabilir bence. Saati saatine düzene alışınca da çıktığın anda fazla tepki verebiliyorlar. Ben mesela sessiz ortamda uyumaya alıştırdım. Şimdi tatilde gürültüde asla uyumuyor ve bir alışveriş merkezine gittiğimizde bazı çocuklar bebek arabasında mışıl mışıl uyurken bizimki asla uyumuyor. Ben alıştırmadım ki nasıl uyusun. Biraz rahat olmak en güzeli. Başınıza gelen ufak kaza için çok geçmiş olsun. Allah korusun hepsini. Büyüdükçe daha da hareketleniyorlar. Eda bir koltuktan diğerine zıplıyor, erkek çocuğu sanırsın. Enerjilerini atamıyorlar, ne yapsınlar.
Adanın Annesi 23 Temmuz 2012 14:34
Amin Bahar. Teşekkür ederim.
Adanın Annesi 23 Temmuz 2012 14:36
Haklısın Haticecim de ama artık geç kaldığımı düşünüyorm. Bizde de durum farklı değil. Hep sessizlikte uyuttum bende, şimdi en küçük ses te bile uyanıyor. Çok gürültü ortamlarda uyuyamadığı için eziyet malesef düğünler dernekler. Rahat olmak istesemde zaman zaman olamıyorum galiba
Adanın Annesi 23 Temmuz 2012 14:38
Al bizdende o kadar. Sonuç bu oluyor işte :(
tubanne 23 Temmuz 2012 20:51
Geçmiş olsun,bu ara yavrulara ne oluyor bilmiyorum,enerji fışkırıyor.Allah hepsini korusun:)
Adanın Annesi 24 Temmuz 2012 08:39
Amin tubanne :) Hakikaten enerji patlaması :)
nazli 24 Temmuz 2012 11:39
Aynennn. 1 saniye yanlız bırakamıyorum artık, koltuga cikmak ve oradan atlamak! bi de bizimkinin en buyuk eglencesi! Bir de bizim korktugumuzu gorunce egleniyorlar sanki bebek akıllarıyla :) Bir de bizde de kitap okuma seansi aynı sekilde geciyor, geliyor oturuyo kucagima:) Çok tatlı donemleri :) Bosver misafir cagirmakla iyi yapmıssın, sosyallesmek te onemli, hem onun icin hem de senin!
Adanın Annesi 24 Temmuz 2012 12:30
Nazlıcım ben sosyalleştim mi cebelleştim mi bilemedim :) Bu koltuk olayını ne zamana kadar oyun sanacaklar bilmiyorum. Ama en kısazamanda bitirseler iyi olacak :)
Ada'lı Günler 24 Temmuz 2012 16:10
Ada daha küçük bizim ama bende sürekli evde olmaktan bunalıp, sosyalleşmeliyim diye gezmeler, davetler falan yaptım.Ama Ada'nın uyku düzeni hemen bozuldu.Hatta kız kardeşim gelmişti, o zaman bile değişti düzeni.Alışana kadar..Geçmiş olsun Ada'ya, sevgiler..
Adanın Annesi 24 Temmuz 2012 16:26
Biz zorluyoruz galiba kızları :) davet, kalabalık bir ortam olunca düzenleride hemen değişiyor. Bence biraz daha büyüyünceye kadar yarı sosyal olmalıyız galiba :)
Bizden de sevgiler küçük Ada'ya :)
beyaz otesi 25 Temmuz 2012 14:52
Biz mi çok fazla sağduyuluyuz nedenini bilmiyorum ama herkez bu sorunları yaşamıyo yada işi vurdumduymazlığa getiriyo bilemiyorum. Ama dikkatimi çekiyo bu durum biz fazla mı duyarlı davranıyoruz diye kendime sormadan edemiyorum. Herşeyden vazgeçip sırf çalışan bi anne olduğumuz için mi bu kadar ağır bir suçluluk hissediyoruz ve kendi hayatımızdan vazgeçiyoruz orası da ayrıca bir tartışma konusu. Aynı şeyleri bende yaşıyorum sırf o mutlu olsun yeter.:)))
Adanın Annesi 25 Temmuz 2012 15:01
Kızımla ilgili hiçbir konuyu asla vurdumduymazlığa getiremem Ebrucum. Evet belkide çalışan anne olduğumu için böyle bu kadar abartıyoruz :)
Onlar mutlu olsun yeter :D
Syhn 25 Temmuz 2012 19:09
davet etmesen veya gitmesen sen hayatı kaçırıyormuşsun gibi davet etsen bu seferde adayı ihmal ediyormuşsun gibi...
çok zorlama bence yetişebildiğin kdrını yap ;)
Adanın Annesi 25 Temmuz 2012 19:21
Aynen öyle Seyhan :) Şaşırdım ne yapayım.
Akışına bırakmak gerek bazen ;)
emir kaanın annesi 25 Temmuz 2012 22:27
Ben de hep ikilemdeyim:) biz mi ona uyacagiz yoksa onu bizim hayatimiza mi uyduracagiz. Su rahat annelerden olmak istiyor bir yanim:) bir yanim da her seyi mukemmel yapan kuralci ve disiplinli anne:)mesela gundemde kisa bir taril plani var. Hala kararsizim ilk denemeyi yapmalimiyiz yoksa biraz buyuyene kadar ertelemelimiyiz???
Adanın Annesi 26 Temmuz 2012 11:46
Bende rahat anne olmak istiyorum ama olamıyorum malesef :) Ama bak konu tatilse mutlaka yaşanmalı derim. Hepiniz için değişiklik :) Bizde tecrübe edicez inşallah. Ertelemeyiiiin :)