SİNAN ve AİLESİ: Kasım 2011
Uzun zaman olunca yine yazmayalı, birikiyor anlatacak şeyler tabi.
Ana konumuz minik erkeğin koca erkek olma yolundaki hızlı ilerleyişi. Çünkü cancağızım 2 yaşında çok tatlı bir yaramaz oldu. Sinirleniyor, isteklerini anlatıyor, müdahale ediyor. Anlayacağınız insani aktivitelerin hepsi var :) Bu sene doğumgünü partisi şeklinde bir durum olmadı bizimkisi. Çünkü doğumgünümüz bayram programına gelince, Adana yolculuğumuz olayı ile Adanada bir üff yaptık; sonra İstanbul'a da dönünce tam doğumgününde bir üff yaptık. Çok hızlı geçti günlerimiz.
Sırası ile anlatmak gerekirse;
Önce 27.10 tarihinde babamızın doğumgünü vardı. Doğumgününde bir pasta ve 2 hediye ile kutladık. Hediyemiz babamızın doğduğu güne ait Hürriyet Gazetesini hediye verdik. Tabi şaşırdı :) Şimdi çerçeveletip şirketine asacak.
İkinci olayımız kurban bayramı dolayısı ile Adana yolculuğumuz oldu. Giderken uçak yolculuğu, gelirken de dede-anneannemiz ile araba ile dönüş yaptık. Şirket içi eğitimlerimin artması, bazı kendi eğitimlerim ve yüksek lisans derken yoğun bir tempoya gireceğimden dolayı anneannemiz takviyeye geldi sağolsun. Bir de tabi bir ameliyat meselem varda onu sonra anlatırım.
Uçak yolculuğumuzda malum yoğunluk fazla olunca babamız ile bizi yanyana koltuklara veremediler. Bizde uçaktaki yolculardan rica ettik, malum çocuklar yolculuklarda rahat bir oturma yaşamadıklarından dolayı tek kişinin zapt etmesi zor oluyor. Tabi bizim Adanalı milletinden de öküz çıkmaz diye bir kaide yok. Yanımda oturan kadın yerini vermek istemeyince sinir,stres dolu bir yolculuk yaşadık. En son inmeden dayanamayıp, umarım bir daha sizin gibi anlayışsız ve tipik bir insanla karşılaşmaz diyerek kavga etmek istediğimi belirttim ama kız oralı bile olmadı :) Bende tabi içimi dökmüş oldum neyse ki.
Uçaktan iner inmez kendimizi sevgili Adanamın en sevdiğimiz kebapçısına giderek ödüllendirdik. Gerçi ertesi gün, ertesi gün ve yine ertesi gün de et yedik ama insan yine de dayanamıyor :)
Adanayı ve yakınlarımızı özlediğimizden bir köye uğramadan olmaz dedik ama iki kuzen ve iki bebek olunca yolculuk ne resim ne de tam sohbet olabildi. Sonunda annemlerle halamların rezil çocukla yolculuklarını bizde yaşar olduk. Ama canım kuzenimin Efe'si bir tatlı, bir tatlı olmuş ki anlatamam. Maşallah boy-pos çok çok şeker bir çocuk benim yiğenim. Sonra abimlerde geldi ve oğluşun doğum günü içi pasta alıp Ege-Sinan ikilisi ile bir doğumgünü yaptık. Bir abim, bir Ege, Bir Sinan üfledi pastayı ve sonunda kestik apar topar :)
Bu üçlünün bu kadar masum göründüğüne bakmayın. Ev kuzenler tarafından alaşağı edildi desem yeridir. Tabi Sİnan ile Ege nin yaşları da yakın olunca hiçbirşeyi paylaşamadılar. En son abim doğumgünü hediyesi olarak Sinana aldığı arabadan iki tane alarak bileee çözemedi desem yeridir. Bu sefer ikisini de Ege istedi :) Neyse biraz Sinan dayak yedikten sonra arada sakinleşen Ege tarafından dinletmeye bırakılıyordu.
Bu da bizim İstanbula dönünce evde yaptığımız doğumgünü kutlamamız. Tavşanlı bir ufak pasta aldık ve mumlarmızı üfledik. Sinan'ın üflemesi çok tatlı oluyor.
Bu arada doktor kontrolümüzü atlattık. Boyumuz 2,5 yaş çocuğunun boyunda ama kilosu 1,5 yaş çocuğuna göreymiş. Üff artık üzülmeye hacet yok dedi doktorumuz. Çünkü boyu artmasa müdahale ederiz ama boyu artıyor dedi doktor; o nedenle müdahale edilecek bir durum yok. Yeteri kadar yiyor ama demek ki kilo almıyor dedi. Hakikaten öyle. Tamam zorla yediriyoruz ama hareketli de bir çocuk olduğu için somalili gibi dolaşıyor işte ufaklığımız. Onun dışında vitamine bile gerek görmedi doktorumuz ama yine de ben istediğimiz için bir nutrigen verdi bize. Bunun dışında anneannemiz ve dedemiz geldi geleli oğluş çok mutlu. Tabi tek kişi ile bir eve tıkınmak hakikaten bunaltıcı bir durum.
Adana dönüşümüzde çok fazla ara vermeden geldik sağsalim. Yanlız dedemiz bir ara daldı yorgunluktan ama Serhat alınca kontrolü neyse ki sağsalim geldik İstanbul'a. Aslında dedemiz yılların şöforü ama malum artık yorgunluk çok etkiliyor bedenlerini.
सोमुर्टकन-मुज़ुर्लुक्लार्दा çok फज्लाचा gelişटिक. Yalancıktan ağlama, एलिन्देकी बीर şeyi verecekmiş गीबी yapıp kandırma, yalancıktan gülme। Çok मुज़ुरुज़।सोनर sayı saymayı öğrendik. बबी, इतीई, üşşşş :)
Sइनन kaç yaşındasın . İtiii. :)))
Sonuç benim oğlum çok büyüyor, gülüyor, mutlu ve çok zıpır. Ama benim oğlum dünya tatlısu, dünya güzeli, bıdışım, hayatım, aşkım ve herşeyim benim.
Canım oğlum, hayat sana sevdiklerini yanından ayırmayarak, istediğin şeyleri eninde sonunda gösatererek, uzun, sağlıklı, analı-babalı bir ömür versin. Seni çok ama çok seviyorum.
Gönderen SNS SEFİK zaman: 07:12 Hiç yorum yok: Bu yayına verilen bağlantılar