kara kitap: işimden nefret edenler buraya
gelip de bu koltuğa oturdummu midem bulanmaya başlıyor. ensemden gözlerime ve tüm kafa bölgeme bir ağrı musallat oluyor. işler gözümde büyüyor büyüyor büyüyor. masamdaki kağıtların üzerine kusmak ve işimle ilgili olarak içimde büyüyen ifrazatı dışarı boşaltmak istiyorum. yaklaşık 15 gündür başım ağrıyor, ama sadece haftaiçi. sabah baş ağrısıyla kalkıyorum, akşam eve gidene kadar başım ağrıyor. hani işte kötü giden bir şey de yok, iş sadece kendisi üzerime yük gibi geliyor.
internetten yaşam koçluğu ya da diyet uzmanlığı gibi eğitimler bakıyorum. hani bu tarz bir şey yapsam daha mutlu olacağım sanki. kağıtlar, sayılar beni mutlu etmiyor. bunalıyorum. tembel desem tembel değilim, işten kaçmak da değil benimkisi. hani keyif almadığımdan bunalmam. şimdi insan düşünüyor, herkes işini çok mu seviyor diye. yok işte, bu benimki öyle bir şey değil. artık bardak taşmak üzere. baraj artık doluluk oranını çok aştı ve sınırlarını zorlayıp baş ağrısı yapıyor. üç gündür hiç bir şey yapmıyorum. bu üç günün işi de birikti. ne yapıyorsun dediklerinde bas bas paraları leyla'ya bi daha mı gelicez dünyaya diyip, öffff sıkıldım diyesim var.
bugün hava güzel, sabah yatak odama doğan güneş bile işimin gözüme güzel gözükmesini sağlamadı. yoğunluktan falan değil bunalmam, bu farklı bir şey. önümdeki işlere baktıkça kalbim mengeneyle sıkılıyor. sıkıp sıkıp suyumu çıkarıyorum.
yazan kara kitap zaman: Pazartesi, Mart 19, 2012
Nehir İda 19 Mart 2012 18:14
Kişiliğime tamamen ters bir işle uğraşıyorum ben de:) Rakamlar ve para. (Aynıyız) Eşime ben insanların evlerini dekore etmeliyim çok mutlu oluyorum diyorum sevdiğin şeyi yapabilme şansını kaçıralı 15sene oldu diyor:)
Her sabah yine mi sabah oldu diye gözümü açıyorum. Öyle olunca da gün bitmiyor. Neyseki çok zevk aldığım şeyi yapabilme şansım da var ama bu defa da esas işlerim aksıyor.
Yusuf Ünlü 19 Mart 2012 21:45
Ben daha sizin kadar olmadın çünkü yaklaşık 6 aydır çalışıyorum yeni mezun yazılım mühendisi olarak.Benim işim de sadece bir bilgisayardan ibaret neredeyse.
Kendimin farkına daha çok varıyorum bir süredir.Resim yapmayı,müzik yapmayı(bağlama çalmak) ve birçok aktiviteyi seven bir insan olarak bu böyle gitmez demeye başladım ben de çaresini düşünüyorum.
Bir yandan da şunu düşünüyorum herkeste bir sıkılmışlık var ya da sevdiğimi düşündüğüm şeyler de uzun süre yapılınca sıkacak mı?
İş dediğin sıkıcı mı olur, hayat bu mudur ?
Zeynep Özmen Ünlü 20 Mart 2012 22:10
sıkıntılı bir durum, ama bence işsiz olduğunu ve kazancının olmadığını düşün bir an. şükret. bence sen işte mutsuz değilsin, başka birşey seni mutsuz ediyor.
bende işe mutsuz gitmeye başladım son haftalarda ( yine) kalbim çarpıyor. ve ensem boynum tutuluyor. yarım hap atarax alıyorum. rahatım birkaç gündür. sonra evde zaten bir sürü problem çözmece ama, kendime vakit ayırıyorum. o zaman mutlu oluyorum...
Vladimir 26 Mart 2012 11:21
İşinden mutsuz isen değiştirmeye bakmalısın.. Şartlar işini değiştirmene mani ise ya da o işte devam etmeye mecbursan iş yerini senin için katlanılır kılan bir şeyler bulabilirsin, sabah kalktığında oraya gitmeni daha kolay hale getirir en azından. Benim de hayatımda aynı yukarıda anlattığın gibi bir dönem oldu. Sakın aniden yürüryüp çıkma. Bir iş bul, yerini ayarla önce. Boş kalmak yorucu oluyor :)