Kucaklaşma Böyle Olur!.. ‎ / HÜSEYİN YEĞİN
09 Haziran 2019 - 21:38
2020 Avrupa Şampiyonası Elemeleri maçında Türkiye ile Fransa karşı karşıya geldiler. Konya Stadını dolduran seyircilerin birlik beraberlik görüntüleri yıllardır açlığını çektiğimiz özlemlerimizi gerçekleştiriyordu.
Siyasetin kutuplaştırdığı bir yaşam biçimini neredeyse benimsemiş, bizden yana olmayanlara bakışımız iyice değişir olmuştu.
Tüm bunlara siyasetçiler çanak tutmuştu. Evet, siyasetçiler sayesindeydi tüm bunlar!.. Arada bir birlik beraberlik nutukları atmalarının aldatıcı olduğunu bilmeyen kalmamıştı!..
Acıyla doldurdular içimizi!..
Sancılı bir yapının köşeye sıkışmış birer bireyi olmanın ezikliği hayatımızın tadını iyice kaçırmıştı. Bizim olan güzelliklerimizi kinle, nefretle, iftiralarla ve kumpaslarla alıp götürmüşlerdi.
Ve işin ilginç yanı doymuyorlardı. Hiç mi hiç doymuyorlardı!..
Beynimiz bu ülke insanının kucaklaşmasını istiyor, ama bir türlü başaramıyorduk. Önümüze dizdikleri engelleri kaldırıp atabilecek istenç ve gücümüz kalmamıştı. Bu yönde başarı gösterenler olsa bile ömürleri kısa oluyor çabucak onlar da toplumun genel kabulleri arasında kaynayıp gidiyorlardı.
Ta ki düne kadar!..
2020 Avrupa Şampiyonası Elemeleri maçında Türkiye ile Fransa karşı karşıya geldiklerinde Fransızlar sahaya adım atarken Dünya Şampiyonu olmanın öz güvenini yansıtıyorlardı.
Şenol Güneş'in liderliğindeki Milli Takım son iki maçını kazanmıştı. Bu başarıları Fransa karşısında da başarılı olacakları anlamına gelmiyordu. Futbol yorumcuları Türkiye'ye pek şans tanımıyor, hatta kimileri hiç şans vermiyordu. Şenol Güneş öncesi dökülen bir milli takımdan ne bekleyebilirlerdi ki!..
Konya stadı kırmızı al bayraklarla bezenmiş, toplumsal başarıya özlem duyan izleyicilerin hararetli alkışları ve gök gürültüsünü andıran tezahüratları çın çın ötüyordu.
Takımlar sahaya çıktığında stat inliyordu. Futbolcularımızın formaları kırmızıydı ve göğüslerindeki ay yıldız pırıl pırıl parlıyordu. Bu mukaddes görüntü stadın coşkusunu artırıyor, yüreklerde atıp duran heyecan dalgaları birbiri peşi sıra gelip gidiyordu.
Şenol Güneş'in takımına verdiği taktik, kimilerince eleştirilse de kendi yarı sahamızda verilen güçlü ve dikkatli bir savunmaya dayanıyordu. Milli takım oyuncuları sorumluluklarının bilincinde ellerinden geleni yapıyor, ayrıca oluşturdukları takım düzenini bozmamak için çaba gösteriyorlardı.
Karşımızda Dünya Şampiyonu vardı ve ölçüyü kaçırmamalıydık. Ama tedirgin ve endişe dolu yüreklerle değil; tam tersine cesur, akıllı, yardımlaşma ve dayanışmanın güzel örneklerini sergileyerek.
Fransa yükleniyordu. Ama olsun, varsın yüklensinler. Ne de olsa Dünya Şampiyonuydu.
Geçen dakikalarda gol gelmeyince Fransa'nın düzeni ve siniri bozulmaya başlamıştı bile.
Maçın 30. Dakikasında gök gürledi Konya stadında! Seyircilerin hep birlikte ayağa kalkıp narayı basmaları ve birbirlerine sarılmaları sırasında top Fransa'nın kalesinden içeriye çoktan girmişti.
Sarılmak, kucaklaşmak bir ihtiyaçtı. İzleyiciler sağında solunda bulunanlara tanıyıp tanımadıklarına aldırmadan sımsıkı sarılıyor, yıllanmış dostlar gibi bulundukları yerde zıplayıp duruyorlardı.
İşte kucaklaşma böyle olmalıydı!
Bu ülkenin yıllardır muhtaç olduğu, özlemini duyduğu…
Ve maçın 40. dakikasında bir öncekinden daha büyük bir gürleme duyuldu Konya Stadından…
Hayret ne kadar da açmışız birbirimize sarılmaya ve kucaklaşmaya…
Sarılanlar birbirini bırakmıyor, bulundukları yerde birlikte zıplıyorlardı. Yaşlı genç hiç fark etmiyordu…
Dünya Şampiyonu yenileceğini anladığında iş işten geçmiş öz güvenini iyice yitirmişti.
Hakemin bitiş düdüğü yüzlere kocaman sevinç pırıltıları yerleştirdi.
Gururluydular ve başları dik öz güvenlerini kucaklıyorlardı.
Başta Şenol Güneş olmak üzere bu maçta emeği geçen herkese teşekkür ederiz.
Onlar bize birlik olduğumuzda neler yapacağımızı bir daha anımsattılar.
Öyle sanıyoruz ki bu maçtan en çok da siyasetçiler ders almalıdır.
Yaptıkları büyük hatalarla bu ülke insanını nereye sürüklediklerini derin derin düşünüp gerçekleri görmek zorundalar.