Yaren Ünsüz - Defolarla sevebilmek - İnegöl Gazete Okur
Tarih: 05-02-2019 10:12:00 Güncelleme: 05-02-2019 10:25:00
Bizi defolarımızla seven bir Rabbimiz var ve beklentisi kendimizi bu kusur ve eksiklerimizle kabullenip hak yolda çabalamamız. Bununsa ilk adımı tövbe kapısından geçmek. Ne güzel söylemiş Orta Asyalı ünlü sufi Ebu Said Ebu’l Hayr “Gel... Gel, ne olursan ol, gel! İster kafir, ister mecusi, ister putperest ol, gel! Bizim dergahımız ümitsizlik dergahı değildir. Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel!..”
İnsan defolarını kendine yakıştıramayıp allanıp pulladıkça, daha da kötüsü kendi kendini maskeleyip de ortaya çıkardığı varlığı kendisi zannedip kibre sarıldıkça tövbe kapısından ne kadar uzaklaştığını bilse yine de sarılır mıydı o maskelere?
Savaş dediğin atla, kılıçla, mızrakla mı olur? Cihattan kast edilen mana sadece bu mudur? İnsanın yüreğindeki cihattan daha ötesi var mıdır şu koca alemde? Şeytan ve nefisle her an mücadele içindeki kişiye daha büyük bir savaş var mıdır dünya üzerinde?
Seher vakti tüm kainat şükürle secde ve tesbih ederken insanı ağırlaştırıp da yerinden kaldırmayan uykuya teslim edilmiş bedenler; şeytanın zaferine, adına yatak dedikleri mezarda tanıklık etmekteler. İblis adına, savaşmadan kazanılmış nice zaferler!
Ne zaman hak yolda büyük yada küçük bir adım atmaya niyetlensen tüm silahlarını kuşanıp da önüne dikilen şeytanla girdiğin mücadelenin farkına varabiliyor musun? Şeytanı anlayabiliyor musun? Günaha her yeltenişinde emrine koşan, sana türlü türlü yollar açan, zevkle sefayla seni parmağında oynatan iblisin yönettiği nefsini ne kadar biliyorsun?
“Allah nerede?” diye soran aklına hiç sordun mu sen nerdesin diye? “Kendini bilen, Rabbini bilir.” Sen daha kendini bilmekten acizken bu nasıl bir sabırsızlık? Bizi bizden daha iyi bilen Rabbimiz, Enbiya suresi 37. ayette “İnsan aceleci yaratılmıştır” der.
Kendini bilmenin yolu nefsini bilmekten geçer. Kendini bilmek, gözlerine perde ettiğin gururu ardında bırakıp defolarını kabullenmek ve kendini Rabbinin seni sevdiği gibi defolarınla sevmekten geçer. Kendini bildikçe tövbe kapısına giden yolda atarsın adımlarını… Rahmetiyle seni kuşatan o yüce merhamet sahibi kapıyı açmak için bekliyordur seni. Yeter ki niyet et, yeter ki sev kendini; O’nun seni sevdiği gibi…