Urban Confessions » Blog Archive » Oldu da bitti
Otobüste yanımda oturan adam Kenzo sürmüş. Anımsama: 14 yıl önce Tünel’deki ev. Yerler ahşap. Duvara sırtımızı verip oturmuşuz. Creep sekizinci tekrarında.
Elbise yığınlarının arasından kitap çıktı. Anlamadım ne zaman bıraktın. Sen olduğunu da ilk sayfayı açınca anladım. Tarih ve imza atmışsın.
Kereviz yemezdim ben, biri sevdirmişti. Ya ben, ya kereviz dedi.
Karşılaştık. Onun göbeği çıkmış, parmağında yüzüğü. Benim saçım uzamış, elimde Marmara Büfe’den alma tostumun kalıntıları. Dört yıl dedim. O altı ay daha ekledi. Hoşçakal vakti geldiğinde temmuzmuş.
Uzaktan görmüş, yanıma gelmemiş, telefon etmemiş, mesaj da atmamış. Kalabalıklar varmış. Aramızda. Oysa, belki de, sanki, vazgeçti. Kaçırdık işte. Olasılık trenini.
Ne yemezsin diye sordum, istediğini yap dedi. Fırında salçalı bifteği koydum tabağa, afiyetle de yedi. İki ay sonra arkadaşı söyledi. Bizimki domates ve ürünlerini yemez ki.
İki hediye verdim, on ikiyi üç gece. Sevinçten gözleri doldu. Kimse dedi, beni senin kadar sevmemişti. Önce koşup kapıdan çıktı, bir saat sonra geri. Mutlu oldum tokatlanacak halimize.
1 yıl geçmiş aradan, çok daha uzun gibi dersem… çok mu özlemişim az mı?
Barmen tam zamanı, koy koy koy koy koy.
birileri söylemişti zamanında; eski aşkların son hakettiği tek gecelik bir dokunuş.. ancak sonra gerçekten eski aşk olabilirler.. en sevdiğiniz kitabın son cümlesini yıllar sonra açıp okumak gibi bir his olsa gerek.. kitabı ilk okuduğunuz “siz”e bürünerek…
3. baya güzeldi…
00:00 – 07:00 arası istanbul gurme hayatı
İstanbul’da saat 00:00 oldu mu, anca tantuni yenir, tost yenir, işkembe çorbası içilir, minibüse binilir de karşıya geçilir, DJ set olan yerlerden birine gidilir diye düşünenler, hayat o kadar basit değil. Bu işin fotokopi çektirmesi, Ben Dubai’ye gideceğim bir güzellik yapar mısın diyeceğin seyahat acentesi, portakalın yanında bavul da satan bakkalı, hatta geceyarısı gurmeleri için […]