Çal Kanunum Çal - DÖRDÜNCÜ KUVVET MEDYA - Özgür Gazeteciler Platformu
Aktif 28 Şubat 2014 .
Sizlere bu satırları yazarken bestesi Rahmetli Yıldırım Gürses, sözleri Cengizhan Mutlu’ya ait Türk Müziğinin ölümsüz eseri ‘Çal Kanunum Çal’ şarkısını dinliyorum, tavsiye ederim.
İçinde ‘kanun’ , ‘çalma’ olup sanatsal değeri olan tek şey bu şarkı kaldı elimizde.
Türk izleyicisinin Şehzade Mustafa’nın katlini öğrenmesi iyi olmadı.
Halkımız anlaşılan Şehzade Mustafa’nın babası Kanuni Sultan Süleyman tarafından verilen emirle katledildiğini öğrenmeye henüz hazır değildi , infial büyük oldu !
Ekranlarda bir tarihçimiz halkı ‘ inanmayın bunlar filim, yalan ‘ diye teskin etmeye çalışırken işi kendi açısından daha beter hale getirdi .
İki ucu ‘aptal’ bu değneği kayda geçirelim.
Hadise 1553 de olduğuna göre aradan 461 yıl geçmiş , halk Şehzade Mustafa’nın babasının emriyle katlini öğrenmeye ne zaman hazır olur diye soracak olursanız bu kafa ve bu medyayla bir beş yüz yıl daha geçse de hazır olacak, tarihleriyle yüzleşecek noktaya gelemeyecekler.
Sanalla gerçek arasındaki farkı anlayamayanlara çok gülüp geçtik, Çakır öldü gıyabi cenaze namazı kılındı , Dallas’da Dusty öldü mevlüt okutanlar oldu , algıları yönetilenleri alay konusu yaptık, işi hafife aldık.
Algı yönetimi ile ilgili Sayın Nurullah Aydın’ın sayısız makalelerini okumanızı öneririm ben kendi durduğum yerden kayda geçirmeye devam edeyim.
Peki memleketi medya mı idare ediyor ? , Hayır medya kendini idare edemiyor
Bu yüzden senaryo yazmak öyle Sayın Başbakan’ın söylediği gibi kolay değildir.
İyi senaryolarla , illüzyon yakalayacak veya kamu yararına olmayan illüzyonları bozacaksın bunu Sayın Başbakan’ın ‘zor değil’ olarak görmesi beni şaşırttı, çevresindeki iltifatlarına mazhar olan kötü senaryoları görüp fikrini değiştirmesi için artık çok geç.
İnsanları birbiriyle çatıştırmayan , tam aksi birbirlerine geçmişteki çatışmalarına rağmen razı , hayatı yaşanası kılacak senaryolar yerine ‘o kötü, bu kötü sadece bu iyi ‘ senaryoları yazanlara teşekkür ederek toplum sadece yeni çatışma, ayrışmalara hazırlanırken birlikte gelecek kurma hayalleri harap olur , bireyler, etnisiteler birbirlerine kin ve nefretten bitap düşerken , biçare bir toplum kimin yararına olur ki ... bu toplumun fütürist projeleri kimin umuru olur ?
Susuzluk gibi ciddi bir sorun kapımızdayken suları kalabalıklara , geleceğin ta kendisi genç nesillere sıkıyorlar , orayı burayı olağanüst yetkilerle donatmakla meşgul hükümet şimdi merak ediyorum tomaları doldurmak için ‘Yağmur Yağdırma’ yetkisini kime verecek ama biliyoruz ki her kim olacak ise o yetkili yağmur yağdırma gücüne asla sahip olamıyacak. Allahın işine karışılmaz , hikmetinden sual olmaz, o sular masumların üzerine sıkıldıkça yağmur yağdırmaz oldu.
Nogay’ların şarkısını tornistan edip dombra’nın yerine başbakanın ismini koymak hangi sanatkarın aklına gelir yahu ! Yaratıcılığın tövbe Yarabbim dibe vurduğu an.