VEFATININ 6.YILINDA M. KEMAL YILMAZ'I ANMAK
Ne zaman yolum Ankara’ya düşse Sayın Yılmaz’ı arar, onunla bir araya gelme imkânını bulurdum. Hiç bir zaman “Hocam, ben şimdi uçağa binip İstanbul’a gidiyorum veya Ankara’nın dışındayım “demiyordu. Söz yerinde ise insanı baştan savmıyordu.
Yine öyle bir günde tarih 2002 yazı temmuzunda idi. Ankara’ dayım. Sayın Yılmaz’ı telefonla aradım. Aynen şöyle dedi: “ Şairim, yarın seni Kızılay’da Zafer Çarşısının hemen yanında bekliyorum. Oraya gelince beni bir daha telefonla arayınız. Sizleri öyleden sonra saat 13.30‘da bekleyeceğim “ demişti. Sayın Yılmaz verdiği randevuya çok önem veren bir yapıya sahipti. Onun vermiş olduğu saatte göre kendimi hazırladım ve tam saat 13.00 sıralarında Kızılay’da Zafer Çarşısının yanında hazır oldum. Birazdan telefon açtım. “Şairim, Mehmet Aydın ve Nurettin Özdemirle yakın bir pastanedeyiz. Hemen geliyoruz “ dediler. Az sonra geldiler. Karşıdan gelen sarı bir taksiye binip doğrudan TBMM ‘ne gittik. Daha sonra şair Şinasi Özdenoğlu ve kızı Dr. Bilge Özdenoğlu ile birlikte yanımıza geldiler. Birlikte sohbet ettik, TBMM ‘de yemek yedik, bu arada eski Milli Eğitim Bakanlarımızdan şair Ali Naili Erdemle de bir araya geldik. Sanatımız ve şiirimiz üzerine konuştuk. Çaylarımızı içerken şiirler de okuduk. Tabi ev sahibi M. Kemal Yılmaz’dı. Sayın Nurettin Özdemir” hesaplar benden olsun” dediyse de sevgili Yılmaz Ağabeyim “ sizler benim konuğumsunuz, ısrar etmenize gerek yok “ diyordu.
(Varlık, 15 Haziran 1960 )
M.K.YILMAZ3. baskı Aydın 2012 .s.1
Bu makale 279 kez okundu.
• AYDIN'DA BİR ŞİİR ŞÖLENİ (2)AYDIN'DA BİR ŞİİR ŞÖLENİ (2)