Kerem ile Aslı 3. Bölüm – Karala
Ah bu lanet sabahlar. Neden bu kadar erken kalkmak zorunda insan? Daha sokak köpekleri bile uyanıp etrafımı saracak vakit bulamazken neden ben kafede olmak zorundayım? Patronumuzun aklından ne geçiyor merak ediyorum. Acaba insanlar uykusunun en tatlı yerindeyken birden uyanıp “Aman Allah’ım neler oluyor bana böyle hemen gidip Kafe Sinemasal’dan bir cappuccino içmeliyim.” mi diyecekler? Şuan birisi bunu yapmasa da ilerde benim yerime geçecek olan insan boşa erken kalkmış olmasın diye sabahın ilk ışıklarıyla gelip kahvemi içeceğim. O gönlü güzel, uykusuz kalmış çalışana bütün gün toplayacağı bahşişi o anda kazandıracağım. Bunu bir gün gerçekten yapacağım.
Kafeye vardığımda benimle birlikte üç arkadaş daha uyuklayarak da olsa hazırlıklara başlamıştık. Saat 9.15 gibi ilk müşterimizin gelmesiyle de günü gerçek anlamda açtık diyebilirim. Adam içeri girdiği gibi kasaya en yakın masaya oturdu ve hemen etrafına bakınmaya başladı. Biz de elemanlar olarak kafeyi aramızda parçalara ayırmıştık. Ben teras kısmına baktığım için adamla göz göze gelmeyi denemedim bile. Bir süre daha ayaküstü uyuklama fırsatımı kullanmadan geçmek istemiyordum.
İlerleyen saatlerde havanın da ısınmasıyla teras da dolmaya başlamıştı. Ortamın kalabalıklaşması sorun değildi ama benimle birlikte terasla ilgilenen arkadaşın sürekli işten kaytarmaya çalışması her geçen dakika beni daha çok germeye başlamıştı. Gözlerim sürekli onu ararken, müşterilerin giderek daha hızlı olmamı bekleyen gözleri de dikkatimden kaçmıyordu. Hepsine yetişmeye çalışırken en son beklenen patlama hiç beklemediğim bir masadan geldi. İçeri girdiğinden beri tek başına oturup laptopuna kitlenmiş tatlı bir kız, bir anda deliye dönmüş gibi geciken kahvesinin peşine düşmüştü. Tatlılık işte tam da o sırada yerini bir cadaloza bırakmıştı. Fark ettiğim gibi yanına gitsem de aklına koymuştu, içini dökecekti bir kere.
“Yaklaşık yirmi dakikadır kahve bekliyorum. Uykum açılsın diye istemiştim. Gerek kalmadı sayenizde fazlasıyla açtınız.”
“Çok özür dilerim hanımefendi, getirdiğimi sanıyordum ama masanıza uzak olduğumdan göremedim. Hemen geliyor kahveniz.”
“Söyleseniz size yakın olan bir masaya otururdum. Benim hatam lütfen siz kusura bakmayın…”
Cevap vermek içimden gelse de işi bırakacağım gün, bugün değildi. Biraz daha sabır gerekiyordu. Sadece susup gülümsemekle yetinsem de karşımdaki delinin susmaya niyeti yoktu.
“Şekersiz olduğunu da unutmazsınız umarım.”
Yirmi dakikadır öylece laptopuna gömülmüş oyalanıyordun zaten kahve aklında bile yoktu. O bilgisayarda her ne yapıyorsan beceremedin işte. Hırsını benden niye çıkarıyorsun? Sanki on dakika erken içsen dünyayı kurtaracaksın. Şekersiz kahvelerin en güzelini içeceksin birazdan haberin yok.
“Buyurun kahveniz. Gecikme için tekrar kusura bakmayın.”
Yüz ifadesini en net şekilde görebilmek için kahveyi bıraktığım gibi çaprazındaki masada pusuya yatmıştım. Yüzüne kitlenmiş şekilde kahveyi yudumlamasını bekliyordum. Çok fazla geçmedi ki beklenen an geldi. Kahvenin ağzına değmesiyle yüzündeki ekşimsi ifade, kazandığım zaferi temsil ediyordu. Yudumunu tamamlamasıyla gözleri sinirle beni aramaya başladı. Biraz daha anın tadını çıkardıktan sonra beni yakalamasına izin verdim.
“Kahve gerçekten çok güzel olmuş ama bardağın içine bakarsanız ufak bir kir var sanki. Tekrar değişir misiniz?
“Bardaklarımız özenle temizleniyor ama istiyorsanız elbette tekrar getiririm.”
“Teşekkürler. Lütfen aynı bu şekilde şekersiz olsun o da.”
Beklediğimden çok farklı bir tepkiyle karşılaşmıştım. Beklediği kahveyi çok farklı bir yoldan istemişti. “Şekersiz” diyerek bastırarak söylemesi ve tam o anda imalı bir bakış atması da gerekli mesajı almamı fazlasıyla sağlamıştı. Şaşkınlık içinde kahveyi ikinci defa getirdim. Ancak aradan birkaç dakika geçmedi ki ikinci kez beni işaret etti.
“Kaşığımı yere düşürdüm de yeni bir kaşık verir misiniz?
“Tabi hemen geliyor.”
Kaşıkla başlayan olay, ilerleyen dakikalarda kafenin mutfağıyla kızın masası arasında mekik dokumaya dönüşmüştü. Kazandım sandığım zaferi her geçen dakika lehine çevirmeyi başarıyor ve ağır bir yenilgiye doğru hızla ilerliyordum. Masasına artık her gittiğimde laptopunda girdiği yerlere, yanındaki kağıda, yazdığı adreslere dikkat etmeye başlamıştım. Galiba o da iş arıyordu. Ekrandaki ilan listesinin içinden birkaç tanesini kağıda da geçirmiş karşılarına tarih atmıştı. Yanına her geldiğimde kağıdı biraz daha yakından incelemeye başlamıştım. Yazdığı ilanlar içerisinde radyo kanalı olması en çok ilgimi çeken olmuştu. Karşısındaki tarihse sadece iki gün sonrasıydı. O an aklıma düşen fikir birkaç dakika içinde uygulamaya dönüşmüştü. İşimi şansa bırakamazdım elbette. Ancak adresi net bir şekilde alabilmem için biraz daha zaman kazanmam gerekiyordu. Madem bu taktik savaşını o başlatmıştı, ben de zevkle eşlik edecektim.
“Bugünkü verdiğimiz gecikmeden dolayı bir özür adı altında kafemizin özel tatlısını getirdim.”
“Utandırdınız şuan ama. Evet biraz gecikme oldu ama gerek yoktu tatlıya. Teşekkür ederim.”
“Lütfen ikramımızdır. Umarım beğenirsiniz. Bu arada not alıyorsunuz galiba isterseniz fazladan kağıt getirebilirim.”
“Yok teşekkürler kalkacaktım zaten. Tatlı için biraz daha oturmuş bulundum.”
“Öyleyse yorumlarınızı merakla bekliyorum.”
Tatlıdan ilk çatalı almasıyla beğendiği hissini yüz ifadesinden hemen anlamıştım. Yine de yüzsüzlük yaparak tepkisini duyana kadar yanından ayrılmadım.
“Gerçekten kafenize özel olduğuna inandım. Farklı bir tat oldu kesinlikle. Tekrar teşekkürler.”
Gerekli zamanı fazlasıyla kazanmış adresi önce hafızama sonra da telefonuma hemen geçirmiştim. Kafenin ikramı diyerek gizlice verdiğim tatlıyı kendi paramla ödeyecek olmam biraz ağır gelmiş olsa da ucunda aldığım adres sonuna kadar değeceğini hissettiriyordu.
Genç kız tatlıyı bitirir bitirmez gururla kalkmıştı masasından. İlk kahveyi istediği zamanki deli hallerinden eser yoktu artık. İntikamını çok net almıştı. Gerçi kahveyi şekerli bulduğu sırada içindeki siniri boşaltmak yerine farklı metotlarla tekrar istemesi ilgimi çekmedi desem yalan olurdu. Çok farklı bir taktik denemiş ve şuan için kazanmıştı. Ya da kazandığını sanıyordu. İki gün sonra gideceği iş başvurusunda beni radyo programında gördüğü anda ki yüz ifadesini artık merakla bekliyordum.
1 Nisan 2018 Ally
Kerem ile Aslı 4.Bölüm → ← Kerem ile Aslı 2. Bölüm
4 thoughts on “Kerem ile Aslı 3. Bölüm”
2 Nisan 2018, 01:02
Devamını merakla bekliyorum çok güzel olmuş.
Deli.kız dedi ki:
Sürükleyici, tatlı bir hikaye.