İNSAN NELERDEN KORKAR - Ebru Kont
Ana SayfaAMATÖR SPORGünün HaberleriArşivSitene Eklee-Gazete25 Mayıs 2017 PerşembeWEB TVFOTO GALERİGÜNDEMEKONOMİSİYASETSPORASAYİŞSAĞLIKGÜNCELTEKNOLOJİKÜLTÜR SANATKADINMAGAZİNRÖPORTAJLAREĞİTİMMEDYAÖZEL HABERRESMİ İLANLARÇELED UŞAGLARPUAN CETVELLERİFİKSTÜRRA MUTFAKTAMUSTAFA KIZIL’DAN AÇIKLAMA GELDİBİR ZAM DAHAUÇAK ŞİRKETLERİNDEN EK SEFERTARAFTARLAR YÜRÜYÜŞE HAZIRLANIYORUYUŞTURUCUYA VALİ YUMRUĞUANKARA'DA GAZİANTEP SESLERİKUYUMCUYA BASKIN KANLI BİTTİBEYAZ EŞYANIN ADRESİ: SAYIN TİCARETAİLE BOYU CAMBAZLIK YAPIYORLARHEDEFİ YAKALAYACAĞIZGaziantep14 °CYAZARLAREbru KontİNSAN NELERDEN KORKAREbru KontE-posta: Yazarın Tüm Yazıları >14:0504 Şubat 2013İNSAN NELERDEN KORKARA+A-Hayatta kalabilmek, daha doğrusu böylesi zor bir yaşam savaşında mücadele etmek yürek ister; belki de bu yüzden dünyaya gelenlerin çok azı doya doya yaşar. İnsanların büyük bölümü sadece yaşadığı günü kurtarma derdindedir, işte onlar; var olmakla yetinir ve kendi varlığı altında ezildikçe ezilir. Değiştiremeyeceği gerçekleri olduğu gibi kabul etmek ve bu değişmez gerçeklerden kendine yeni bir yaşam sevinci, yaşam alanı yaratmak da yürek ister; değiştirebileceğine inandığı gerçekleri değiştirmeye çalışmak da. Bilindiği gibi insanı korkutan; hayat, dünya, zorluklar, yaşam koşulları ya da başkaları değildir. İnsan, en çok kendi iç dünyasından korkar; kendi duygularından, kendi güçsüzlüklerinden, kendi zaaflarından, kendi acılarından, kendi coşkularından ürker ve kaçar. Hayata, yaşamaya her dokunduğunda, duygularının bir alev yumağı haline gelip kendisini yakacağını bilir ve bu yüzden çekinir. Onun için kaçar yaşamaktan, aşktan kaçar, öfkeden, hareketten, sevinçten,en önemlisi de kendisinden kaçar. Korku yüzünden yaşanamamış bir yaşamı ellerinde taşımaktan yorularak, kendisine uydurduğu bin bir türlü mazeretle yaşama arkasını dönmeye, gizlenmeye uğraşıp, gizliden gizliye yok olmaya çabalar.
İşte bu korkuysa beraberinde kendine acımayı getirir; ve böylelikle insan kendini zavallılaştırmaya başlar yaşamdan korktukça. Yaşamla yüz yüze gelmektense ağır ağır erimeyi yok olmayı tercih eder. Korktukça azalır gücü; korkuyla yaralanan bedeni artık en küçük bir dokunuşta acıyla inler. Her acıda korkusu biraz daha artar ve girdap gibi çeker içine güçsüzlük onu. Kendi korkusuna kalkıp kader der sonra, korkuyu değiştirilmez bir gerçek, alnına yazılmış bir yazgı olarak görür. Yeni bir aşkın düşüncesi bile titretir onu. Kalabalıktan korktuğu kadar yalnızlıktan da korkar. Hayatın hiçbir haline dayanamaz durumlara gelir. Sırtında yaşayamadığı hayatı, önünde yaşanacak günleriyle, kendi geçmişiyle geleceği arasında sıkışır kalır artık.
NE KADAR KORKARSANIZ KORKUNUZ O KADAR ARTAR
Kendi gerçeklerimiz, kendi duygularımızdır bizi böylesine ürküten; çatal diliyle tıslayan bir yılan görmüş tavşan gibi kendi kendimizi hareketsiz bırakan. Ve ne kadar çok korkarsanız, korkunuz o kadar artar. Ne kadar yaşarsanız, cesaretiniz o ölçüde bilenir. Yaşayamıyorsanız eğer, bu başkalarından dolayı değildir. Sizi güçsüzleştiren, sizi çaresizleştiren, sizi isyanlardan alıkoyan, değiştiremeyeceklerinizi kabul etmenize engel olan, değiştirebileceklerinizin üstüne gitmenize izin vermeyen, sizi yaşatmayan, sizin kendi korkularınızdır.Önceki ve Sonraki YazılarNEREYE GİDİYORUZ?ANAYASADAN "TÜRKLÜĞÜ" ÇIKARMAK!..YAZIYA YORUM KATUYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.Gaziantep27 Gazetesi