Saçkıran (Bölgesel Saç Dökülmesi)
Saçkıran diğer adları alopesi areata ya peladdır. Özetle para gibi bölgesel ve sınırları net dökülme şeklinde tarif edilir. Kıl olan her yerde görülebilir. Diğer saç dökülmelerinden farklı olarak dökülme kısa sürede olur ve geride parlak bir cilt kalır yani tüyleşerek dökülme değildir. Yani ani bir kayıp vardır.
Bir çok neden söylense de en çok kabul edilen görüş bağışıklık sistemindeki hatadan kaynaklanan ve saç köklerinin ölümüne neden olan maddeler oluşmasıdır.
Yani vücut köklere zarar veren bir madde oluşturur bu tür hastalıklarıa otoimmün hastalık denir. Oluşan bu madde sçı üreten kökteki hücreleri çalışamaz hale getirir ve kıl üretemez olur. Tedavi seçiminde bu çok önem arz etmektedir çünkü bu oluşan zararlı maddelerin zararını engellemedikçe gerçek bir etkiden söz edilmez. Bu maddelerin köke zararını engelleyen tedavi yöntemine immun terapi yani immün olarak zarar veren maddenin zararını engellemektir. İmmunterapi için iki madde kullanılmaktadır SADBE ( suquarik asit di butil ester) ve DPCP (difensipron) tedavide en iyi sonuç vermektedir.
Bu zararlı maddelerin neden oluştuğu konusunda fikir birliği yoktur ancak stresin önemli bir başlatıcı faktör olduğu, tekrar oraya çıkmasında stres faktörünün etkili olduğu tespit edilmiştir.
Farklı bölgelerde sakal kıran, kaş kıran tanımlamaları olsa da bölgelere göre adlandırılmamıştır, ancak dar alanda, tüm kafada yada tüm vücutta olabilmektedir.
Saçkıran Görülen Yerler ;
Kılla ilgili bir hastalıktır ve kıl olan her alanda görülebilir, görülme sıklığı şu şekildedir;
Sakal- bıyık yani erkeklerde yüz bölgesi
Kaş, daha çok kadınlarda olur
Kirpik, yine kadınlarda sıktır
Saçkıran Nasıl Teşhis edilir ?
Şu bulgulardan biri veya birkaçı görüldüğünde teşhis doğrulanır;
-Para gibi yuvarlak be keskin sınırlı dökülme alanları vardır.
-Kayıp kısa sürede ortaya çıkar o alanda günler içinde tam kelleşme olur.
-Sıklıkla tüy dahi kalmaz
-Saçlar acısız çekilebilir
Tedavi başarı sıralaması şu şekildedir;
SADBE ve DPCP aynı guruba girer, immuno terapi denir.
SADBE tedavi ; Saçıran hastalığının sebebi olan immün maddelerin köke zararını engelleyen tek madde SADBE (Squarik Asit Di Butil Ester ) dir. Sorunu temelden çözmektedir ve bu sayede başarısı farklı çalışmalarda % 90-97 arasında verilmiştir.
DPCP ( difensipron) etki mekanizması suquarik asit di butil ester (SADBE) aynıdır. Mutajenik yani vücut gen yapısında değişiklik yapması (sonradan olacak çocuklarının sakat kalabileceği) sebebiyle DPCP adlı maddenin kullanımı SADBE ye göre daha azdır, başarısı yakındır % 90-95 ler düzeyindedir.
Saçkıran İğne Tedavisi
Depo kortizonlar kullanılır, enjeksiyondan sonra 15 gün kadar etkisi devam eder.Farklı kaynaklar % 60 ile % 80 lar düzeyinde kabul edilebilir düzeyde tedavi ettiğini yazmaktadır. Burada kabul edilebilir başarı eskisi kadar sık çıkmasa da kozmetik olarak büyük oranda iyileşmeyi ifade etmektedir. Genel ortalamaya bakıldığında % 80 ler düzeyinde bir tedavi başarısı olduğu söylenebilir. Ciltte incelme yapma yan etkisi varr, ve dökülme alanında çukurlaşma görülebilir.
Halk arasında ilk akla gelen tedavidir, cildi tahriş ederek etkili olur. Başarısı % 50 kadardır yani kullanan 100 kişiden 50 kişide kozmetik olarak kabul edilebilir düzeyde geri saç çıkması elde edilir diğer 50 kişide hiçbir değişiklik olmaz
Saçkırana Saç Ekilir mi ?
Son tercih olmalıdır çünkü doğru tedaviyle % 95 ler düzeylerdedir ve bu yüksek ihtimal kullanılmadan ekime karar verilmemelidir. Ekilen saçlarda hastalığın olma ihtimali diğer alanlardaki ile aynıdır, yani eilenlerde hastalığa tutulabilir.
Hiçbir Tedavi Uygulamamak;
Hiçbir şey yapmayan yani ilgilenmeyen kişilerin % 35 inde kendiliğinden çıkar.
Psikolojik Olarak Rahatlatıcı İlaçlar;
Saçkıran oluşumunda ve ilerlemesinde kişinin ruh hali de etkilidir. Sedatiflerle tedavi desteklenir. Stresle mücadele edilmeli ve tedaviye inanılmalıdır, bu şekilde başarı daha da artacaktır.
En az 4 ay olmalıdır yani başlanan tedavi 4 ay olmadan kesilmemelidir. Az da olsa çıkma varsa 8 ay devam edilmelidir.
Kesinlikle bulaşıcı değildir, aynı ailede birden fazla kişide görülmesi daha çok öykünme şeklindedir.
Genetik özelliği olduğu yönünde bilimsel veri yoktur.