Bayramda siyaset kulisleri - Abdulkadir SELVİ
Haberler>Yazarlar>Abdulkadir SELVİ>Bayramda siyaset kulisleri
Erdoğan ile Gül, 31 Mart yerel seçimlerinden bir gün sonra görüştüler. Birlikte yemek yiyecekler diye bir beklenti doğmuştu ama öyle bir ortam oluşmadı. Görüşme, Abdullah Gül’ün araması üzerine gerçekleşti. Gül, “Seçimde çalıştınız, gayret ettiniz, yoruldunuz. Sonuçlar hayırlı olsun. Artık önümüzde 2023 yılına kadar uzun bir süre var. Önümüze bakalım” dedi. Tayyip Bey de teşekkür etti. Kapsamlı bir seçim değerlendirmesi yapmadıklarını öğrendim. Daha çok nezaket sınırları içinde kalan bir görüşme olmuş. Gül, “Ben her seçimden sonra aradım, tebrik ettim. Hayırlı olsun dedim” diyor.
Ekrem İmamoğlu’nun başarısının Ali Babacan’ı umutlandırdığı söyleniyor. Altı ay önce isteksiz bir görüntü çizen Babacan, ramazan ayında 15’er kişilik iftar programları düzenlemiş. “Ali Babacan çok heyecanlı. Atanmamış Macron gibi” yorumları yapılıyor. Abdullah Gül, önplanda gözükmek yerine Ali Babacan’ın partinin başına geçmesini istemiş. Babacan’ın hızlı bir giriş yaptığı söyleniyor. İstanbul ve Londra’da ekonomistler ve işadamlarıyla görüşmeler yapmış. Kuracağı partide AK Partili isimlerin yanı sıra sosyal demokrat ve liberallerin olmasına özen gösteriyor. Babacan’ın konuşmalarında iki mesaj ön plana çıkıyor:
İstanbul seçimleri için kırgın AK Partililerin ikna edilmesini öncelikli hedef olarak belirledi. Kırgın AK Partililer diyoruz ama bunlar niye kırılmış? AK Parti bu yönde bir çalışma yaptırdı. İlk sırada “kibir” geliyor. Sonra ekipçilik. Belediye hizmetlerinden kaynaklanan sorunlar onu takip ediyor. Ama işin özü, “adam yerine konulmamak”.
Erdoğan, İstanbul’dan sonra halkayı genişletip ülke çapında kırgın AK Partilileri kucaklamak için bir seferberlik başlatabilir. Zaten Bülent Arınç ve Cemil Çiçek’in Cumhurbaşkanlığı Yüksek İstişare Kurulu’nda görev alması, yıllar sonra Abdulkadir Aksu ve Faruk Çelik’in hatırlanması bu yönde bir adımdı. Ayrıca Gül-Babacan partisinin etkinliğini azaltmak için “çevreyi boşaltma” hareketiydi.
Kimi buna fabrika ayarlarına dönme diyecek, kimi evin içini düzenleme. Netice itibarıyla ihtiyaç olduğu ortada. 2014’te 669 bin oy farkıyla kazanılan İstanbul’da 31 Mart’ta 13 bin oyla geriye düşmek her şeyi anlatmaya yetiyor.