Ana Sayfa > Haberler > Kent > Bırak kalsın
Tarih: 8 Eylül 2008 Kaynak: Evrensel Yazan: Ertuğrul Ünlütürk
ODTÜ’deki birçok bina için ruhsatsız olduğu gerekçesi ile yıkım kararı veren, 2 milyon liraya yakın para cezası kesen Ankara Büyükşehir Belediyesine mahkemeler geçit vermedi. Melih Gökçek, bir kez daha hukuka yenik düştü, mahkeme bu kararda telafisi mümkün olmayan zararların doğacağını tespit ederek kararın yürütmesini durdurdu.
Onun böyle bir karar almasının tek nedeni, ODTÜ arazilerine uygulamak istediği talan için bir yoklama yapmak, gelecek tepkileri ölçmekti. ODTÜ aslında imarsız değildir, kuruluşundan beri master planı vardır, 1/5000 planı 1992’de onaylanmıştır ve 1/1000’lik imar planı da Çankaya Belediyesinde onay aşamasındadır. 5216 sayılı son Büyükşehir Belediyesi Yasası ile büyükşehir belediyelerinin, ilçe belediyeleri üzerinde büyük bir tahakküm hakkı doğmuştur. Bu yasaya göre küçük ölçek imar planlarında, büyükşehir belediyeleri düzenleme ortaklık payı adı altında, o alanda eksik olan kamu hizmetlerinin yapımı amacıyla imara konu arazinin yüzde 40’ına kadar el koyabilir. Bu kamu hizmetleri de yeşil alan, yol, eğitim gibi hizmetlerdir; bunların dışında başka bir şey yapılamaz. Melih Gökçek aslında bunu kullanarak ODTÜ arazisi içinde kalan Eymir Gölü’ne el koymak istiyor, bu niyetini de saklamıyor. Gölü besleyen İmrahor Vadisi’ni, süren yargı kararına rağmen yapılaşmaya açtı, şimdi millete internet sitesinden, maketten daire satıyor.
Onun Ankara’ya zararı sadece ODTÜ arazileri ile sınırlı değil, Gölbaşı (Mogan Gölü) Havzası’nı da kapsıyor. Gölbaşı civarındaki yüzde 5 yapılaşma oranı olan tarımsal nitelikli koruma alanlarını, Özel Çevre Koruma Kurumunun önerisi ve onayı ile yüzde 20’ye çıkarttı; yani bir kalem oynaması ile bu alanlar tarım arazisi dışına çıkarıldı ve dört kat fazla yapılaşma sağlandı. Şimdi bu arazilerde, Büyükşehir Belediyesinin şirketi villa yapıp satacak. Bu arada belirtelim; Özel Çevre Koruma Kurulu, Çevre ve Orman Bakanlığına bağlıdır, hani şu orman arazilerini ve sahil şeritlerini yağmalatan bakanlığın bünyesindedir.
Melih Gökçek’in yapılaşmaya açtığı bir başka yer de Bayındır Barajı ve Havzası’dır. Bu baraj, Ankara’nın içme suyu ihtiyacının bir kısmını karşılamak üzere DSİ tarafından yapılmıştı, hatta barajdan isale hattı ile çekilen su, yine DSİ’nin yaptırdığı bir içme suyu arıtma tesisinde arıtılarak kente dağıtılıyordu. Şimdi hem baraj, hem isale hattı, hem de arıtma tesisi işlevini yitirmiş durumdadır; çünkü bu göl artık içme suyu amaçlı kullanılmıyor. Bayındır Gölü civarına çirkin restoranlar kurularak yapılaşma yolu açıldı ve o içme suyu barajı şimdi geceleri ışıl ışıl parlıyor o görgüsüz, o yeşil aydınlatma lambalarıyla. Doğrudur, belediyecilikte misyon değil vizyon önemlidir; yaptığını göstereceksin, kim görecek boru hattını, arıtma tesisini? Özetle, DSİ’nin halkın kesesinden yaptırdığı bu içme suyu sistemine AKP’li belediye el koyuyor, AKP’nin eski DSİ Genel Müdürü, şimdiki Çevre ve Orman Bakanı Veysel Eroğlu ise bir yandan oturmuş seyrediyor, ama bir yandan da “Su temini bizim işimizdir” diye böbürleniyor.
Koskoca Akşehir Gölü’nü, Sultan Sazlığı’nı ve birçok sulak alanı yanlış sulama yöntemleriyle birkaç yılda kurutmayı beceren, cumhuriyet tarihinin en başarısız DSİ Genel Müdürü Veysel Eroğlu, bu başarısızlığının sonucunda bakanlık koltuğu ile ödüllendirilince, her gün konuşuyor ve hep boşa konuşuyor. İnsan biraz esnaf olur, geriye döner bakar, altı sene önce Akşehir Gölü vardı şimdi neden yok, diye düşünür; altın madencilerinin çıkarı için neden meclise yalan bilgi verdiğini düşünür.
Veysel Eroğlu, İzmir’in sağlıklı içme suyunu karşılamak üzere yapımı planlanan Çamlı Barajı’na ısrarla ÇED olumlu belgesi vermiyor, çünkü o barajın havzasına siyanürcü altın madencilerini hem de o belgeyi vererek önceden yerleştirdi, şimdi de bu madencilerin açacağı tazminat davalarından korkarak barajın yapımını engelliyor. Geçenlerde üstün yeteneklerinden bahsederek yine İzmir Büyükşehir Belediyesini beceriksizlikle suçladı, “Onlar yapamıyorsa ben yaparım” dedi. Biz de diyoruz ki; aman yorma kendini, ne olur dokunma, bırak öyle kalsın!