Merkezi derneklerle Diyarbakır’ın gönlünü alamazsınız!
16 Kasım 2017, Perşembe 14:41
Ak Parti, davasını takip edebilecek bir gençlik oluşturamadığını fark edince kendince harekete geçti ve paralelinde çalışan dernekler, vakıflar, kulüpler türedi.
TÜGVA, TÜRGEV, Ensar Vakfı, Türkiye Gençlik Teşkilatı(TGT), Akil gençler Osmanlı Ocakları ve saire ve saire.
Bunlar da olsun, hayırlı da olsun, fakat bu şekilde tam hız çalışılırsa bile bu şehrin %1’ine ulaşamazlar.
İsterseniz bir anket yapın mesela ben emekli, eğitimi önemseyen ilgili bir öğretmen, bir şehir yazarıyım, şehrin 3-5 insanından biri sayılacak kadar Sivil Toplum örgütleriyle ilgili çalışma ve çabam var, beni dahi görmezlikten gelen bir örgüt şehre nasıl kendini kabul ettirecek, soruyorum.
Aslında bunların hepsine de gitmişliğim vardır, ama kendi zorlamamla gidiyorum. Yani “gelin beraber çalışalım” diyen olmadı.
Güya cumhurbaşkanımızın oğlu Bilal Erdoğan buraya birkaç defa gelmiş ama hiçbir çalışmasına davet edilmedim. Sanki bu tür çalışmalar/oluşumlar birilerinden uzak tutuluyor.
Eğer, “benim adamlarım bana yeter gerisinin canı cehenneme diyorsanız” o başka, buyurun yolunuza devam edin. Fakat amacınız Diyarbakır ile selamlaşmak ise bu tarzınız pek verimli değildir bilesiniz.
Bu bir az da Külliyeye davet edilen sözüm ona kanaat insanlarının seçilme tarzına benziyor. Sanki genellikle “Aman orada birileri ters bir şey dile getirmesin!” endişesiyle insanlar seçiliyor, birileri demiyor ki “Asıl olan doğru bilgilendirmedir, orada Cumhurbaşkanının nasihati ikinci sırada olmalı” ama bakıyoruz sanki tersi oluyor.
İşte bu merkezi Ankara ve İstanbul olan sivil toplum örgütleri de buna benzer bir tarzda çalışıyorlar. Zaten baştan beri vatandaş nezdinde hükümet devlet taraftarı dernekler olarak mimleniyorlar. Dolayısıyla şehrin bir kısım insanları onlardan uzak duruyor, bir kısım insanları da onlar arasına almıyor, neticede çalışmaları kendi içinde güzel, ama çok sınırlı kalıyor.
Haftalık seminerleri var, yarışmaları var, spor etkinlikleri var, ama inanın bu şehrin nüfusuna göre ulaştıkları insan sayısı deveden kulak kalıyor.
Eğer sivil toplum kuruluşları önemseniyorsa en az 40 dernek seçilerek bunları destekleyip, aktif hale getirmek lazım. İnanın Diyarbakır’daki dernek sayısı fazla olsa da bu kadar aktif dernek ancak vardır.
Kanaatim o ki üye sayısı yüzden fazla olan 40 dernek Diyarbakır’da yoktur bile.
Bu yerel dernekler ile merkezi dernekler arasında bir koordinasyon oluşturup her bir dernek 5 tane aktif elemanını toplumun hizmetine sunarak bir iş bölümü ile bu şehre sahip çıkılırsa 6 ay bir yıl sonra şehir kendine gelir, bir nefes alır diye düşünüyorum.
Diyarbakır’ın sivil ruhunu az çok bilen bir kişi olarak ben bu kanaatteyim başka bir fikri olan varsa söylesin.