Devri Hayat: 2013
Bebeğim hayatının 3. gününde erkek oldu :)
Sünnet konusunda hep çocukların acı çekmesinden dolayı ve adı üstünde sünnet farz değil ki diyerekten çocuğumu sünnet yaptırmam derdim. Ama bekara karı boşamak kolay işte. Erkek çocuğunuz olunca bu konuda duyarsız kalamıyorsunuz. Sonra uzun bir süre araştırdım. Bebekler doğdukları zaman ağrı hissetmiyorlarmış. Bu doğumda da kafalarının o kadar bükülmesinden ve oraları buraları çekiştirilmesine rağmen sesleri çıkmamasından anlaşılabilir sanırım. Bebek ağrı hissetmiyor da ben bakabilecek miyim sorusu var. Küçük bir et parçası olsa da sonuçda deneyimsiz bir anneyim. Hayatım boyunca bir kez kuzenimin ve bir kez de yeğenimin altını değiştirdim o da sadece çiş yapmışlardı. Yaşım birinde 7 diğerinde 17 idi. Şimdi ben altını her durumda değiştireceğim ve bir de mikrop kaptırmamam gereken yara var, zor iş diye düşündüm. Araştırmalar karar vermemde çok işe yaramadı. Canlı olarak birilerine danışmak da istedim.
Eşimle hastanede sünnet konusu açılınca bebek hemşiresine bir soralım dedik. O da bebekleri günlük kontrolüne gelen çocuk doktoruna bizi yönlendirdi. Doktor bize ağrı duymayacağından, daha iyi olacağından falan bahsetti ama o da çocuk cerrahının bu işi daha doğru anlatacağına inandığını söyleyerek bizi çocuk cerrahına yönlendirdi. Devlet dairesi gibi oradan oraya yönlendirildik. Tek farkla biz sabit hastanedeki odamızdayken onlar bizi ziyarete geliyorlardı. Daha sonra çocuk cerrahı gelerek opereasyonun çok kısa süreceğinden, canının hiç acımayacağından ve sağlık açısından çok iyi olacağından bahsetti.
Yeni doğan sünneti lokal anestezi ile yarım saat bile sürmedi. Kesik, dikiş olmadan şeffaf yara bandı ile bantlanmıştı. Bu bant benim yaramda da boylu boyunca vardı, Böylece banyo bile yapabiliyorsunuz. Gayet güzel bir keşif. Doktor 3-5 günde kendiliğinden düşer dedi ama bebek devamlı çiş yaptığından sanırım ilk gün hemen düştü. Doktorumuzu arayıp durumu sorduk, birşey olmaz dedi, olmadı da. Böylece minik yavrumuz hayatı boyunca hatırlayamayacağı ama mecburen bu acıyı çekmesi gerektiği bir yükümlülükten kurtuldu.
Temizlik ve hijyen olayına gelince; zaten bebeğin göbeğini hergün pansuman yapıyorsunuz. Aynı şekilde her sabah ilk bezinde de sünnetini pansuman yapıyorsunuz ve birşeyle de kapatmanız gerekmiyor, zaten bezliyorsunuz. Yorucu olmuyor hem anne hem de bebek için. Ayrıca sünnetsiz çocuğun temizliği daha zor oluyormuş (Öyle duydum).
Bu işin tek zorluğu bebeği sizden alıp yarım saat sonra getiriyorlar. Bu süreç de bebeğe mama verip lokal anesteziden önce tok olmasını sağlıyorlar. Operasyon 5 dakika. Ama bu yarım saat size dünyanın en uzun zamanı gibi geliyor. Ağrılarıma rağmen koridoru 4-5 kez gidip geldiğimi hatırlıyorum. Anne yüreği işte.
Şimdilik bu kadar. Diğer yazım bezlenme ile ilgili olacak. Hadi grş. Çok çok öptüm. Taze anne... :P
Gönderen Yeni Aileyiz zaman: 07:55
Etiketler: bebek , çocuk cerrahı , erken sünnet , Hastane , sünnet , yeni doğan sünneti
Gönderen Yeni Aileyiz zaman: 13:29
33. Hafta Bebeğim ve Ben
Bu hafta çok bir şey olmadı aslına bakarsanız, sadece zaman daralıyor işte. 50 günün altına düştük. Yatak odamız, kıyafetlerimiz her şeyimiz hazır. Bana yapılması gereken hazırlıklar kaldı. Onun için de annemin gelmesini bekliyorum. Bana neler alacağız. Aslında bir çoğu var ama kendim için yeni şeyler istiyorum. İnsan kaç kez ilk defa doğum yapabilir ki ilk olmasa bile kaç kez doğum yapar işte. Eşim ve tüm erkekler bunu anlamaz onların ilkleri çok fazla değil, detaylara önem vermezler, tipik bir durumdur bu :)
Evet neler alacağım konusuna gelince; bir adet sabahlıklı lohusa geceliği istiyorum. Emzirme konusunda kolaylık sağlayacak bir model seçmek lazım önden ya da göğsün ikili yanından düğmeli olanlardan tercih edeceğim. Bir adet beyaz üzerine kırmızı işlemeli ya da dantelli çift kişilik nevresim takımı. Eee fotoğraflar çekileceğiz eve gelince güzel ve yeni bir nevresim çok da fena olmaz. Ayrıca hastanede kullanmak için mutlaka kırmızı detayları olan tek kişilik bir nevresim ya da pike takımı. Hastane nevresimlerindense kendi nevresimimi kullanmayı tercih ederim. Hastane için terlik ve havlu. Sanırım şimdilik bu kadarı yeter. Ama elbette ufak bir şal da almak lazım tüy bırakmayan cinsten, çünkü bebişimin burnuna tüyler kaçsın istemem. Bir ay kala bu hastane bavulu olayını halletmem lazım. Kapının kenarına koymak lazım kesin unutulur o bavul ama napalım unutmamaya çalışacağız işte :)
Bu aralar kan ilaçlarım bitti, doktor yazmasına rağmen alamadım. Çünkü Cumartesi günü yazmıştı ve ben de sonra alırım dedim. Çarşamba gününe kadar da dışarı çıkamadım. Sonuçta eczacı reçetenizin günü geçmiş dedi. 3 günmüş bir reçetenin geçerliliği. Tekrar da gidip yazdıramadım işte. Bu işin tek iyi yanı ise midem yanmıyor artık. Kan ilaçlarının mideyi yaktığı kesinmiş. Ben de pekmez yiyip duruyorum, durumu telafi etmek adına. Bakalım ne zaman alacağım ilacımı :)
Ayrıca şunu yazmayı unutmuşum. Doktor çalışan bayanlar için rapor yazmak gerekiyor dedi. 5 hafta daha çalışabilir raporu verdi bana. 37. haftadan sonra sanırım çalışmayacağım. Aslında çalışamayacak bir durumum da yok işimden dolayı ama olsun bakalım. Kanunlar karşısında boynumuz kıldan ince işte :)
Hadi bu haftalık da bu kadar görüşürüz...
Gönderen Yeni Aileyiz zaman: 14:53