Avrupa'daki sınıfsal gerilimler kırılma noktasında
Almanya’da yayımlanan Süddeutsche Zeitung, kendinden memnun bir şekilde, Fransa Devlet Başkanı François Hollande’ın, geçen ilkbaharda seçildikten bu yana “radikal bir paradigma değişikliği” geçirmekte olduğunu belirtiyor. Gazete, onun önceli Nicolas Sarkozy’nin toplumsal “reform” konusunda çok şey konuştuğu ama çok az şey yaptığı; öte yandan Sosyalist Partili yeni devlet başkanının, hiçbir yaygara koparmadan, önemli “reformlar” (yani işçi sınıfına yönelik saldırılar) başlattığı yorumunda bulunuyor.
Hollande’ın hükümeti, işgücü maliyetlerini 20 milyar avro kesmiş, emek piyasasını daha “esnek” hale getirmeye başlamış ve devlet harcamalarını her yıl 12 milyar avro azaltmaya karar vermiş durumda. Bununla birlikte, Süddeutsche Zeitung’a göre, bu yalnızca başlangıç: “Görev, onlarca yıl boyunca geciktirilmiş reformları başarıyla tamamlamaktır.”
Almanya’da, Eylül ayında yapılacak olan genel seçimlerin iki önde gelen adayı olan Hristiyan Demokrat Birlik’ten (CDU) Başbakan Angela Merkel ile Sosyal Demokrat Parti’den (SPD) Peer Steinbrück, Avrupa işçi sınıfına yönelik saldırıların koşulsuz savunucusudur. Onlar, kendilerini seçimlerden sonra yeni toplumsal saldırılar başlatmaya adamış durumdalar.
Bu toplumsal karşıdevrim ile el ele, militarizm yeniden canlanıyor. Kıta Avrupalı devletler, geçmişte, Afganistan’da ve Irak’ta olduğu gibi ABD’nin dümen suyunda müdahale eder ya da büyük ölçüde bundan sakınırken, şimdi, “Afrika için yeni bir kapışma”da başı çeken saldırganlar durumundalar. Libya’ya karşı savaş büyük ölçüde bir Fransız girişimiydi; Mali’de ise Fransa tek taraflı olarak davrandı. Britanya ve Almanya, bu zengin kaynaklara sahip kıtanın yeniden sömürgeleştirilmesi söz konusu olduğunda acilen işin içinde olmak istiyorlar ve Fransa’ya askeri destek sözü verdiler.
Hollande, hem dış hem de iç politikada “radikal bir paradigma değişikliği” geçirmektedir. O, seçim kampanyasında, “Fransız Afrikası” politikasını -yani, eski Fransız sömürgelerindeki müflis hükümdarlara arka çıkma politikasını- terk etme sözü vermişti. O şimdi, Mali’de sömürgeci bir fatih kisvesine bürünüyor.
Bu yüzseksen derece dönüşte, yerli ve uluslararası etmenler önemli rol oynamaktadır. Nouvel Observateur, Hollande’ın, Mali’ye müdahalesiyle, devlet başkanı olarak gerçek kalitesini göstermiş ve içerideki saygınlığını arttırmış olduğunu beğeniyle yazdı.
Fransa’da, İçişleri Bakanı Manuel Valls, polise ve istihbarat örgütünün, işçi huzursuzluklarının patlayacabileceği sorunlu şirketlerdeki gelişmeleri “yakından” izlemesi ve “çatışmanın keskinleşmesi durumunda üretime yönelik tehditleri” takip etmesi uygulamasını başlattı. Fransız polisi, kısa süre önce kapsamlı işten çıkartmalara karşı Strasbourg’da gösteri yapan çelik işçilerini gözaltına aldı, onların üstlerini aradı ve onlara gözyaşartıcı gaz ile saldırdı.
Önceki Yazı Önceki Yazı: Taral Makina’da işten çıkarma
Sonraki Yazı Sonraki Yazı: BMC işçilerinin iş bırakma eylemi