İstemeden | SENİNLE YAŞAYALIM:)
Posted on 14 Ağustos 2013 by atakan310309
İstemeden olmaz mı kırgınlıklar, söylenen çirkinlikler, kalpleri kırmalar, söylersin arkadan tövbeye gelirsin, yeterki içini acıtsın ağzından çıkan kelimeler, tek derdin o an odur. Dönüp ben ne dedim dersin ama iş işten geçmiştir. Sonra uzar gider. Adım atmak istersin gururun, onurun önceliğini çoktan almıştır. Düşünürüm bu aşkın finali bu olmamalı diye, verilen emekleri düşünürüm, mutluluğu, aradaki sevgiyi, sevgiyle büyüyen yavruyu haketmiyor dersin. Kırdım, kırıldım hağla uzayıp giden saçmalıklar Allah sonumuzu hayır etsin.
rba on 14 Ağustos 2013, 13:48 said:
Gamze..elbette seni merak ediyorum ne oldu diye sormak istiyorum ama sen o kadar güçlü bir insansın ki herşeyi aşacağını ve herşeyin Allah’ın izniyle atlatacağına inanıyorum..
Kırgınlığın kızgınlığın her kimeyse biraz zaman tanıman lazım güzel yüzlü anne..kimse senin ne yaşadığını tam anlamıyla hissedemese bile ailende olan herkes eminim en derinden acını hissetmişlerdir..o yüzden kimi kırdıysan yada kime kırıldıysan biraz zamana bırak..çok şükür atlattığın dönemin nazarlığı olsun bu küçük olumsuzluklar..önce sen ii olmalısın ki herkese faydan dokunsun o yüzden lütfen biran önce ruhen toparlan..kimseye kırılma kimseyi kırmamaya özen göster çünkü senin kadar çevrendeki insanlarında biraz anlaşılmaya ihityacı var canım..
Mutluluk her zaman elimizde..kötü düşünüp negatif enerji yüklenmekte tercihimiz çünkü en kolayı budur.kendine de çocuğuna da ailene de bunu yap kuzum..
Saliha on 14 Ağustos 2013, 13:52 said:
Yaşadıkların gerçekten normal bir insanın kaldırabileceğinden çok fazla ve sen o kadar güçlüsün ki hala ayaktasın.. O yüzdendir ki bizler pek yorum yazamıyoruz, çünkü sen çoğumuzdan daha çok mücedele gücüne sahipsin. Ben nacizane, sadece biraz kafanı başka şeylerle meşgul etmen gerektiğini ve ruhunu başka şeylerle beslemen gerektiğini hissettim bu aralar.. Sana eğer hala okumadıysan ‘Şimdinin Gücü’ kitabını önermek istiyorum. Aşağıda linklerini verdiğim e-kitap’ları da var.. Anı yaşamak, olayları geçmişte yaşadıklarımızın oluşturduğu değer yargılarımızdan etkilenmeden değerlendirmek insanı rahatlatıyor diye düşünüyorum. Hepimizin yapabilmesi dileğiyle..
zece on 14 Ağustos 2013, 14:18 said:
Her daim acaba nasıldır diye düşüncelerimin bir tarafında olan Gamzecim…Eşinle aranda neler geçti bilinmez ama her ne kadar kalbin kırıldıysa ya da kırdıysan şu an derinden bunun acısını yaşıyorsan emin ol hala sevdiğindendir, sevildiğindendir..Sen değilmiydin yazılarında her zaman Atakanımın babası ya da eşim yerine “SEVDİĞİM” kelimesini kullanan! Hatasız insan olmaz demeyeceğim bu bilinen bir gerçek! Gururun onurun öncülüğüne gelince, şu an onun öldüğü haberini alsan ne gurur kalır ne onur değil mi?! İşte o zaman en büyük pişmanlık en ön sırayı alır ve demir atar oraya. Allahım hakkınızda hayırlısını verir inşallah.. Su akar yatağını bulur derler ya herşey olacağına varır. Gamzecim karanlık karamsar bir dünyanın içine atma kendini..Cansın,kıymetlisin.. Seni seviyoruz….
Ece Evcin Altınkeser on 14 Ağustos 2013, 16:07 said:
Gamzecim aşkta ne gurur ne de onur olur sadece AŞK vardır ki; kalbin hala bu kadar acıyorsa ve yazıya dökebiliyorsan… İnişler çıkışlar, gidişler gelişler hepsi aşkın gerçeğidir sonucunda daha da sıkı bağlar sizi birbirinize… İnan bana hepimiz yaşıyoruz bunları… Hayatın sınavlarları bazen çok zorlu ne yazık ki… Sen kalbine güven ve içinde sadece sevgi sakla… Tüm kırıklıklar, üzüntüler, göz yaşları unutulur ama unutulmayan hep sevgidir…
Sevgiyle sarılmanız dileğiyle…
Süreyya on 14 Ağustos 2013, 19:36 said:
Bütün ramazan boyunca kendim ve ailemden sonra dua ederken tek aklıma gelen sendin Gamzecim,inan hep senin için her gün dua ettim, bir süredir yazdıklarından eşinle ilgili hassas bir dönemden geçtiğiniz hissediliyor,önce sağlığın sonra eşinle sınavdan geçiyorsun, bununda üstesinden geleceksiniz inşallah,Allah muhabbetinizi artırsın ve eskisi gibi burada herkesin gıptayla takip ettiği gibi sevdiğinle yuvanızda yavrunuzla sağlıklı ,huzurlu bir ömürle yine beraber yaptığınız etkinlikleri paylaşacaksınız inşallah.,..Sabır Gamzecim biraz daha sabır,Allah yüzünüzü güldürecek inşallah…Sevgiler…
Sara on 14 Ağustos 2013, 20:02 said:
Gamze anne senin için dua ediyorum herşey geçer biter İnan Allah her zaman yanında olsun oğlundan asla ayırmasın hiç bişeye üzülme atakanı düşün herşey iyi olacak buna İnan oğlunu öp benim için yanındaysa.
Ferda on 15 Ağustos 2013, 09:52 said:
Sevgili Gamze. Nasıl milyonlarca kalp senin sağlığına kavuşman için dua ettik hatırla. Sevgi,iyi niyet ve hoşgörü bütün kabusları dağıtacak inan. Sen bir an önce yürümeye çalışan bebekler gibisin şu an. Nasıl anlıyorum seni bir bilsen… Sabırsızlanıyorsun, hiddetleniyorsun, üzülüyorsun… Ve belki de bu dolgunlukla üzüyorsun… Bilemem… Ama en az senin kadar çevrendeki insanların da psikolojilerinin bu yönde olduğunu anımsamaya çalış bu hiddet anlarında. Hastanede yanı başında gözünü kırpmadan seni izleyenleri düşün… En yüksek moral seviyesinde olman gereken dönemdesin. Her şey yoluna girecek, hiç tasalanma. Sen bize güzel gamzelerini hep göster yeter. Şahane günler bekliyor seni. Sadece gülümse ve bekle… Seni seviyoruz biz, unutma…
Funda on 15 Ağustos 2013, 12:48 said:
Gamzecimm sen cok zorlu bi mucadelesen sonra hayatini kazandin, bunlar da gelir gecer sen kendini uzme icini ferah tut Allaha havale et, hayirlisiyla o gonlundekini verir
Ne mutlu sana ki annen baban oglun yaninda, senin en buyuk desteklerin…
Sen neleri astin bu da gelir gecer, guzel gunler seni bekler 🙂
betül on 15 Ağustos 2013, 15:40 said:
Gamze Anne , Hastalık Ve Aşk sınavı böyledir. Bir taraf hep pes eder. Malesef ki kızamayız. Ya pes eder bir taraf dünyaya veda eder. Ya pes eder diğer taraf artık yapamayacağım der. 2 tarafta sağ kalırsa bu yaşanacak sıradaki sınavdır.. Sen pes etmedin yaşadın. Şimdi de pes etme ve hissettiklerini gurur-onur süzgecinden geçirmeden göster sevdiğine. İstenmeyen sözler söylenmişse aranızda yada istenmeyen durumlar yaşanmışsa bile pişman olmak, konusmak, af dilemek ayıp şeyler değil ki. Ne yaşadığını sen bilirsin. Ama bende sana yakın bir yoldan geçtim. Çok pes ettim eşimde çok pes etti. Ama ölmediysem ve yaşamaya devam ettiysem bir sebebi olmalı. ya bu sıradaki sınavı kaybedersem yıkılmamam gerek yada bu sınavı da başarmam gerek.
Zaman geçip dönüp arkana baktığında yanında sevdiğin adam olsun yada olmasın, iyi ki yaşamışım iyi ki şu andaki Gamze olmuşum diyeceksin. Bunun garantisini veriyorum sana. Dönüştüğün insanı daha çok seveceksin. Gün gelecek lanet hastalık benden şunları şunları aldı diyeceksin.
Sonra dönecek ama beni ben yaptı diyeceksin. “Hamdım, yandım, oldum” diyeceksin..
Ben iyileştim bak. Ama belki hiç bir zaman çocuk sahibi olamayacağım. Acaba eşim bir gün bunu sorun yapacak mı ihtimaliyle halen bir yanım korkulu.sadece umuyorum ki yanımda kalır.
Kalmazsa da onun canı sağolsun. Ama benim senin gibi ne olursa olsun beni terketmeyecek bir bağ ile bağlı bir evladım asla olmayacak. Şükretmeye devam Gamze Anne. Yeniden sağlığına kavuşanlar diğer insanlardan daha farklı bir dünyaya uyanırlar, daha farklı renklerle görürler ve asla pes etmezler .. Sevgiler…
sebul on 15 Ağustos 2013, 15:46 said:
Nur yüzlü Gamze;
Yazını okuduğumda çok üzüldm yazdıklarına , anladığım kadarıyla eşinle zor bi dönmden geçiyorsnuz, emin ol eşin de bu zorlu sağlık mücadelesi sırasında çok yıprandı, yorgun düştü, aynı şekilde sende. Emrah değil mydi, ‘Allah ım Gamze sağlığına kavuşsun tek isteğim bu’ diye…. Çok şükür dualarımızla , Allah ın izniyle hastalığından eser kalmadı , ama başka problemler çıktı ortaya..
İkinize sesleniyorum , Emrah ve Gamze;
Dünyanın taa öbür ucunda , duyarlı italyan bir kişinin donörünün birebir uyuşmasıyla sağlığına kavuşan yeryüzündeki nadir, şanslı kişilersiniz…. !! tekrar ediyorum nadir kişi!! Bunu sakın unutmayın…
Peki ne oluyor şimdi, bu aranzdaki müsipet niye, eğer donör bulunmasaydı ve Allah korusun Gamze nin başına kötü bişey gelseydi, Emrah ne halde olurdu şimdi?? Bunları düşünmek bile insanı ürpertiyor!! Problem her neyse zamana bırakıp çözmeye çalışın lütfen, ATAKAN bunu hiç mi hiç haketmiyor!!! Böyle tutkulu , birbirine aşık bi çiftin bu kadar çabuk pes etmesi hiç olmuyor…
Allah tan gelen çok büyük bi imtihan bu, Emrah sen iyi bir baba ve eşsin emin ol , sabrın ve gücün tükenmiş olabilir, yaşadıklarınz çok zor ama biraz daha sabır lütfen, zorlukların çoğu gitti azı kaldı… Gamze ve oğluna sımsıkı sarıl ve hiç bırakma!! Onlar sensiz, sen de onlarsız olamazsın.. Allah sizi nazardan korusun. Güzel haberlerinizi ve resimlerinizi bekliyoruz 🙂
Gamze içini ferah tut, herşey düzelecek inşallah, Sevdiğin elini sımsıkı tutup hiç bırakmayacak..
seni seviyoruz ve hep yanındayız.
duygu on 16 Ağustos 2013, 15:27 said:
gamze anne bu cümleler yakışmadı senin gibi güçlü birine. ben seni örnek alıyorum kendime hayatta karşıma bir sorun çıkarsa açıp yazılarına bakıyorum. oğluna bakıyorum oğlum da seninki gibi balyanak olsun diye . umduğunu bulamamnın kırığı var sanki kelimelerinde içimde bir yerde bişeye dokundun yine hayal kırığı bu sanki 😦 ama şunu anladım yazılarından sanki eşine kırılmışsın. umarım böyle değildir ben yanlış anlamışımdır. çünkü uzun zamandır takipteyim bloğunu ve hep şunu düşündüm Allahım sağlıktan almış AŞKtan aileden vermiş diye. çok şanslı onu böyle çok seven bir eşi ailesi dünya tatlısı bir çocuğu var diye. ve senin de onları ne kadar çok sevdiğin belli. hastalığın grip nezle değil ki yıprandın hormonların kanın herşeyin altüst oldu doğal olarak psikolojin de ama senin kadar çevrendekiler de yıprandı. ama sizi hala ayakta tutan aranızdaki O KOCAMAN SEVGİ . eminim ki herşeyi atlatacaksınız ve buradan yine mutlu fotoğraflarınızı göreceğiz.
allahım yuvanda huzur ve sağlığı mutluluğu eksik etmesin. dualarım seninle
ALLAHA EMANET OL SAĞLIKLA KAL
Saliha on 20 Ağustos 2013, 13:03 said:
Bu maili gördüm eski mailler arasında, 08 Temmuz 2012’de yazılmış. Siz çoook güçlü bağları olan bir ailesiniz. Çok çektiniz şimdi mutlu olma zamanı. Nazar değdirmelerine izin vermeyin!
NORMAL BİR AİLE
Saat 01:30 cep telefonumdan babama mesaj atıyorum:””Baba, Atakan yanımda uyuyor onu senin beni sevdiğin gibi ARKA KALEM diye seviyorum, ben senin arka kalen olabildim mi bilmiyorum ama sen benim hep ön kalemdin”. Baba olmak gerçekten dünyanın en güzel ama en zor işlerinden biri. Mart 2009 dan beri üç kişi yattığımız yatakta şimdi iki kişiyiz Atakan ve ben, annesi ise bir hastane odasında muhtemelen o da uyumuyor veya uyuyorsa bile birazdan ya ilaç takacaklar diye yada ateşini ölçmeye gelecekler diye uyanacak.
Sivri sinek sesi duyuyorum Atakan uyanır diye ışığı açamıyorum ama havanın sıcak olmasına rağmen üzerine bir çarşaf örtüyorum sinekler yemesin diye. Tam 50 gün Gamzenin yanındaydım sadece o, ben ve yanımıza gelen doktor ve hemşireler, şimdi bir haftadır Atakanın yanındayım. Hastanede yaşadıklarımız tam bir sabır işi, hergün Gamze’nin farklı acılar çekmesi,benim ise o acıları yaşarken sadece ona destek olmaya çalışmam ve ÇARESİZLİK. Ve bir haftadır Gamze’yi annesine emanet edip yavrumun yanına geldim. Kim bilir o 50 gündür annesiz babasız neler yaşadı iç dünyasında daha 3,5 yaşında bile değil ama tam 5 aydır normal bir ailesi yok, ve bu da ilk böyle geçen 5 ayı değil. İlk hastalığında daha anne, baba bile diyemiyordu ama şimdi ilk geldiğim gün baba diye kucağıma atladı ve ardından yaşadığım o 50 günlük çaresizlik mi yok sa bu mu dedirten soruyu patlattı “Annem ne zaman gelecek?” bende gelecek babacım gelecek kursu daha bitmedi biraz daha çalışması lazım dedim. Bunları söylerken gerçekten umutluydum çünkü elin İtalyanı; karıma, oğluna kavuşsun onlar da NORMAL BİR AİLE olsun diye iliğini vermişti ve kime verdiğini bilmeden. Canım acır mı diye düşünmeden kalça kemiğinden iki ünite iliği göndermişti.
İşimiz daha bitmedi Allahta yardımcı olursa inşallah, Gamze nin kursunu bitirmesi için biraz daha çabalaması gerekiyor, çünkü bir sebebi var o bir anne ve onun dünya tatlısı bir evladı var. Baba olmak zor iş geldiğimden beri Atakanla türlü türlü oyunlar oynuyoruz o içten gülüyor, eğleniyor ama ya ben, bir yarım eksik gülmeye çalışıyorum, aklım orada ateşi çıktı mı, tansiyonu ne oldu diye. Ama bunu o küçük yavrucuğa belli etmemen lazım çünkü 50 gündür görmediği babasının üzgün olduğunu hiç bir evlat görmek istemez 3 yaşında bile olsa. Dedim ya umutluyuz diye çünkü elin İtalyanı üşenmedi donör oldu ve vazgeçmedi iliğini verdi. Hani Vehbi Koç bir üniversitede konferans verirken tahtaya bir tane 1 yazmış sonra mezun olduğu okullar için birer sıfır kurduğu her şirket için birer sıfır koymuş ve işte benim bu servetim demiş ve o birin ne anlama geldiği sorduklarında o 1’in sağlık olduğunu söylemiş o olmadan hepsi kocaman bir sıfır. Evet elbetteki bizim onun kisi kadar sıfırımız yok ama herkesin bir serveti var en büyük servet ise NORMAL BİR AİLE. Yıllardır organlarımı bağışlamayı düşünürüm evet hepsini bağışlıyorum çünkü birilerinin de belki bu sayede normal bir ailesi olur. Ama eğer kısmet olurda birilerine yararsa önce o kişilerin ailelerinin de organ bağışı yapmalarını şartıyla çünkü öldükten sonra hiç bir işe yaramayacaklar. Ama eğer aileleri bağışlamak istemezse yinede organlarım helal olsun yeter ki bir şeylerin farkına varsınlar. Bir de ölmeden bağış yapmak başkalarının hayatını kurtarmak var nasıl mı bizim İtalyanın yaptığı gibi vücudumuzun fabrika gibi ürettiği iliğimizi bağışlayarak. Sırf birilerinin NORMAL BİR AİLESİ olsun diye. Bu yazıyı niye yazdım biliyor musunuz ? Ey bu yazıyı okuyan kişiler eğer sizinde farkında olmadığınız ama kocaman bir servetiniz olan normal bir aileniz varsa değerini bilin. Eğer öften püften sebeplerden o aileyi bozacaksanız, önce bir düşünün. Ve Allaha her gün normal bir ailem olsun diye dua eden insanlara yardımcı olmak için bir şeyler yapın. Ve sayın devlet büyüklerimiz lütfen verilen o kanlar çöpe gitmesin sizlerinde bir gün o bir damla kana ihtiyacınız olabilir çünkü onlar binlerce insan için umut, normal bir aile olabilmenin anahtarı. Saygılarımla. (Emrah AKBAŞ)
Zeynep on 04 Ekim 2013, 12:39 said:
Umarım aranız düzelmiştir . Sizin için üzüldüm , Allah hakkınızda hayırlısını eylesin ve inşAllah yine mutlu günlerinize geri dönersiniz 🙂