Birkaç cümle duyduk! - Hayat Haberleri - Radikal
Birkaç cümle duyduk!
'Sürgün İnek'te sinemamızın 1970'ler ve 1980'lerde zirvesini yaşadığı toplumsal komedi geleneğini yenileme isteği göze çarpıyor.
28 Şubat süreciyle hesaplaşmanın beyazperdedeki yansıması ‘Sürgün İnek’, bunu ‘yaşanmış’ bir olay üzerinden komedi sineması kurallarıyla yapmaya çalışıyor, ki ‘kışkırtıcı’ unsurlardan arınmış tavırlarıyla derdini az çok anlamamızı sağlıyor. Bir filmin meselesini bu şekilde anlatmaya sıvanması, en azından niyete dair ‘kötü fikirler’ edinmemizin önüne geçiyor.
Önemli isimlerden oluşan kalabalık oyuncu kadrosuyla dikkat çeken, dolayısıyla da bol karakterli komedik bir atmosfer yaratan film, buna rağmen ‘güldürme’ konusunda pek başarılı değil. Örnek aldığı Arzu Film komedilerinin ‘rahatlığı’nı burada göremiyoruz. Ele aldığı konunun ‘baskısı’ da etkin tabii bu ‘kasılma’da. ‘ Asker korkusu’yla sürgüne gönderilen bir ineğin başrolde olduğu hikâye, bu yanıyla absürt komediye yakın duruyor, ancak genel toplamda buradaki absürtlüğün ‘toplumsal komedi’ formuna hizmet ettiği söylenebilir. Özellikle Ertem Eğilmez ve Zeki Ökten komedilerinin izini takip eden film, ‘uzlaşmacı’ bakışıyla ‘şiş/kebap’ paradoksunu derinden yaşıyor. Belli bir noktadan sonra görüşlerin önemsizleştiğini, ortak bir ‘değer’ üzerinden hareketle bir arada yaşama motivasyonunun öne çıkması gerektiğini işaret etmeye çalışıyor, ama bunu yaparken herkesi ve her şeyi tek çizgiye mahkûm etmek gibi bir yanlışa düşüyor.
‘Sürgün İnek’, bir çırpıda burun kıvrılabilecek bir film değil. Sinemamızın 1970’ler ve 1980’lerde zirvesini yaşadığı toplumsal komedi geleneğini yenileme isteği göze çarpıyor burada. Her ne kadar bu geleneğin ‘kakofoniden fikir üretme’ özelliğini pek yansıtamasa da birkaç cümle kurmayı beceriyor Ayhan Özen’in filmi. Biz de bu cümlelerle idare etmeye çalışıyoruz iki saat boyunca, ötesine kafayı takmamaya çabalayarak...
Oyuncular: Hasan Kaçan, Şebnem Sönmez, Fırat Tanış, Cezmi Baskın, Vildan Atasever