SUSKUN BİR ADAM: Ufukta Bir Gemi Göründü
UFUKTA BİR DUMAN GÖRÜNDÜ
Altta deniz, üstte gök mavisi,
Ortada uzun bir ufuk çizgisi…
Kıyıda dalga ve martı sesleri,
Ufka bakan kısılmış insan gözleri.
Ufuk çizgisinde bir kara duman,
Uzun ve ak bir baca göründü sonradan.
Süzüldü güverte gelin misali,
Göründü gemi dev cüsseli.
Ağır ağır yaklaşmakta limana,
Gözlerin sabrı kalmamış oysa zamana.
O an kulakları sağır eden bir patlama,
Gemide gözlenen müthiş bir yalpalama.
Kısılmış gözler görüyordu atlayanları,
Filika sanıyordu denizdeki karaltıları.
Yaklaştıkça limana neler gördü gözler?
Meğer gemiden kaçarmış ilk önce fareler.
Gönderen suskunbiradam zaman: 19:10
harika bir şiir gözler neler gördü neler bu yaşantıda ne güzellikler ne çirkinlikler ...dostlukla..
12 Mart 2010 20:08
Bloğuma yaptığınız ziyarete ve yazdıklarımızı daha bir anlamlı kılan o güzel samimi ve içten yorumunuza çok teşekkür ederim.
Bir şiir ya da yazıyı tam çözebilmem için gerekirse en az on kere okurum. Her okuduğumda ayrı bir ayrıntıyı yakalayabilir ve sonlara doğru çözmeye başlarım. Belki tam on kere okuyamadım ama en az beş kez okudum ve şiirinizdeki satır aralarını bir türlü yakalayamadım.
Tam çözemediğim satırları da aşağıya aldım. Şimdi ben şiirinizde verilmek istenen mesajı almış bir bilgiç gibi yapmacık davranarak bir şeyler karalamak istemiyorum. Okuduğumu çözmek ve verilen mesajı almam gerek. Bana yardımcı olursanız sevinirim.
Ufka bakan kısılmış insan gözleri,
Gözlerin sabrı kalmamış oysa zamana,
O an kulakları sağı eden bir patlama,
Böyle davrandığım için affınıza sığınır, teşekkürlerimi sunarım.
12 Mart 2010 20:28
Evet arkadaşım; yaşadıkça daha neler görecek gözler...
12 Mart 2010 20:31
Sevgili dostum bu denli açık yürekli oluşunuz ve öğrenmek, anlamak çabanız beni sonsuz bir mutluluğa itti. Önce bunu belirteyim...
Ben genelde felsefik şiirler yazarım. Okuyan, o anki ruh haliyle dilediği anlamları yüklesin isterim şiirlrime. Bir çok örnekleri vardır bunun.
"Ufka bakan kısılmış insan gözleri" : Ufuktan, uzaktan gelen gemiyi "Umut" olarak nitelersek eğer, uzağı izleyen insanların da gözlerini kısarak daha net görme çabalarını hatırlarsak anlaşılır sanırım. Yani ufuktan umut bekleyen insanlar...
"Gözlerin sabrı kalmamış oysa zamana," : Umuda ve umudun getireceklerine, yani gemiye o kadar ihtiyaçları var ki insanların, artık sabırları kalmamışçasına beklemekteler. Heyecan son aşamada...
"O an kulakları sağır eden bir patlama," : Umutlar beklenirken, umudu yok edenlerin, yani gemideki farelerin, yani umutsuzluktan rant elde edenlerin bir sabotajla gemiyi patlatmaları. Dolayısıyla umudu yok etmeleri...
"Meğer gemiden kaçarmış ilk önce fareler." : Her batan gemiden önce fareler kaçarmış ya. Sahte dostların bizleri zor durumda terk ettikleri gibi...
12 Mart 2010 20:42
oldum olası 'gemi batarken ilk terkeden fareler olurmuş''lafını anlamamışımdır...ya da şöyle anladım da bunu ülke ya da batan iş yerinden kaçanlarla benzetilmesini anlamamışımdır..Bi gemi batıyorsa tabiki canını seven kaçar (bu durumda en hızlı fare kaçıyor diye onu suçlayamaz kimse:))
Neyse şaka bir yana hoş şiir ..Yüreğinize sağlık..Yüreğinizdeki güzelikler yolunuzu aydınlatsın..
12 Mart 2010 20:46
Teşekkür ederim... :)
Gemiden ufacık bir tehlikede kaçarsa herkes, kurtarılabilecekken nasıl kurtulur?
Bir dostu kurtarabilecekken yardımlar; önce yardım edecek dostlar uzaklaşırsa ne olur? :)
İşte öyle birşey... :))
12 Mart 2010 20:53
Sayın Hocam, açıklamalarınız için çok teşekkür ederim. Şiirinizde verilmek istenen mesajı anladım ve satır aralarında gizli kalanları açıklamalarınız ışığında görebildim. Sizin de söylediğiniz gibi herkes okur, ama kendince görmek istediğini görür. Ben bu şiiriniz de asıl sizin ne murad ettiğinizi de öğrenmek istemiştim, bana bunu sağladığınız için size çok ama çok teşekkür ederim.
Sağlık durumunuz nasıl, inşallah iyisinizdir?
12 Mart 2010 21:25
işte buyüzden farelerden nefret ederim..
12 Mart 2010 21:31
Teşekkürler Recep Bey... Haftaya ameliyat olacağım. Ama artık eskisi gibi yazıp çizmeye karar verdim. Beklemek, kendini dinlemek çok yordu beni...
12 Mart 2010 21:50
Ben de... :)))
12 Mart 2010 21:51
Kimbilir kaç gemi battı yüreğimizde...
Tutunmaya çalıştığım umutlar, olmayacağını bildiğim hayaller...
Birde dost dediğim niceler.
Kimbilir kaç gemi battı yüreğimde!
Ben akıllanmadım, akıllanmam da. Sanırım yine bineceğiz gemiye.
12 Mart 2010 21:59
İnanır mısın, en az 10 kez okudum şu yorumu. Harika birşey... Şiirsi bir ifade ve doğru anlamlar...
12 Mart 2010 22:17
Kaç gemi battı yüreğimizin okyanusunda,kaç fırtınaya dayandı beden,bizlerin filikası umut sevgili Üstad,sarıldıkça hayata dönüyor insan.
Her şeye rağmen küreklerimiz var,gerisinin ne önemi var'ki.
Hoş geldiniz ve çok iyi ettiniz.
12 Mart 2010 22:41
Çok güzel ve bir sürü anlam çıkarılabilecek bir şiir.Aslında şiirlere yorumlamayı veya anlam çıkartmayı sevmem sadece hissettirdiği yeterlidir benim için ama gemi su alınca kaçan farelerin,yanımızda olmaması daha iyi bence.
sevgi ve dostlukla
13 Mart 2010 00:02
Teşekkürler dostum... Hoşbuldum ve sanırım hep buradayım...
13 Mart 2010 12:52
Katılıyorum size... Daha iyi... :)
13 Mart 2010 12:53
Nurdan'dan dedi ki...
insan gözü ufka ancak kısılarak bakıyor ,ne yazık!
ziyaretiniz güzel yorumunuz için tşk,sevgiyle kalın
13 Mart 2010 14:34
Ben biliyordum geleceğini..de, kimeydi bu naz onu bilemedim!!!
13 Mart 2010 18:36
Huşu içinde dinledim...Gönlünüze sağlık.Sevgiler.
13 Mart 2010 19:00
sihirliyazilar dedi ki...
"Meğer gemiden kaçarmış ilk önce fareler."
Batan gemiyi en son kaptan terkeder. Geminin kaptanı sizsiniz. O kaçanlar da korkak fareler; zoru görünce bırakıp kaçıveriyorlar. Oysa marifet kalabilecek kadar yürekli olmakta... Geminize fareleri almayın bundan sonra, aslan-kaplan falan alın mesela, size onlar yakışır zaten...
Bir uyaksever olarak "patlama-yalpalama", "limana-zamana" gibi uyaklarınıza bayıldım! Bunu da belirtmeden geçmeyeyim... Ameliyatınızın başarılı geçmesini, en kısa zamanda sağlığınıza kavuşmanızı dilerim. Bu arada şiirlerinize devam etmeniz bizi mutlu eder çünkü şiir dünyası siz olmadan pek bir eksik kalıyor... Sevgilerimle...
13 Mart 2010 21:22
Ben teşekkür ederim ziyaretinize...
Sevgili dostum ben hiç naz yapar mıyım? :)
Geldim... Bazen inkıtalar olabilse de; artık burdayım :)
13 Mart 2010 21:32
Teşekkürler dostum... Onur verdiniz...
13 Mart 2010 21:33
Çok teşekkürler arkadaşım... Övgü dolu sözleriniz bana güç ve moral verdi...
Çok sevdiğim İzmir'i de gördüm ve ghissettim şahsınızda :))
13 Mart 2010 21:36
Öyle güzel şeyler hissettirdin ki! Bir de Sevgili Newbahar'ın harika yorumunu okuduktan sonra ..Başka ekleyecek birşey kalmadı bana.
Teşekkürler arkadaşım. Mahkeme anınız da beni mutlu etmişti.
Bu arada Edebiyatdefteri'ndeki gibi günün yorumu seçilme hakkı olsaydı Newbahar'ın yorumunu seçerdim. Harikaydı... Hemfikirim...
13 Mart 2010 21:41
iste suskunadamin muhtesem dönüsü..
gerek sunumu gerek yorumlari gerek ev sahipligi...
siir ise, gözleri kapatip, daliyorsunuz bisey düsünmeden sonra birden irkiliyorsunuz düsünüp kaliyorsunuz...
13 Mart 2010 21:57
Teşekkürler arkadaşım :)
Şımartmışsın beni.. Ama çok şımarırsam kim tutar beni? :))
13 Mart 2010 22:58
sevgili üstad,evet sizi burada görmek hoş gerçekten,hayat bir gemiyse bizlerde içinde bazan salınan dingin, bazan fırtınada savrulan gemileriz,hırçın dalgalardan korkanlar kaçacaktır elbet ama o fırtına dindiğinde o gemi eskisinden daha güçlü tuzlayıp yaralarını pişirecek ve yola devam edecektir.sevgiler sağlıkla kalın.
13 Mart 2010 23:36
Turgay, seni yeniden aramızda görmek çok güzel. Umarım herşey yolundadır.
Şiirini yine ilk okuduğum zaman ki gibi zevkle okudum, yüreğine sağlık.
14 Mart 2010 06:07
Teşekkür ederim arkadaşım... Çok güzel dile getirmişsin...
14 Mart 2010 14:22
NOT : Yukardaki yorum Gordion960 içindi...
14 Mart 2010 14:23
Hamiyet, inan bana ben de bilmiyorum herşey yolunda mı değil mi... Ama bildiğim birşey var ki; artık yolunda olsa da olmasa da herşey ben normal hayatımdayım. Anladım ki kendini dinlemek kadar kötü şey yokmuş... Bu sözleri bir zamanlar bir başka arkadaşıma da demiştim :) Şimdi kendime... :)
14 Mart 2010 14:26
gemi yalpada yapsa limana salimen ulaştığında...
yarı yolda atlayan farelerin trajikomik halleri kalacaktır geride :)
14 Mart 2010 18:44
Ne güzel yazmışsınız yine...
İyi geldi şiiriniz hem de çok iyi..
Gözlerini kısıp ufka bakan olmaktansa özgürce süzülen martı olmayı isterdim ben...
Çok şey istiyorum galiba bu aralar :)
Turuncu kıvamında bir gün diliyorum efendim..
15 Mart 2010 11:21