Senem KARABULUT Tarihten Günümüze Türk Toplumunda Kadın
Güncelleme : 2018-02-26 01:35:19
Hani bir söz vardır ya: ‘’Tarihten Türk’ü çıkar, geriye hiçbir şey kalmaz.’’ Hakikaten de tarihin tozlu sayfalarının hangisine göz gezdirseniz, nereye el atsanız Türkler muhakkak oradadır. Bilinen milletler tarihinin en kadim üyesidir. Tarihin hiçbir döneminde devletsiz kalmamış ve kurmuş olduğu medeniyetle dünyaya yol göstermiş, musikide, mimaride, sanatta, diyalaktikte hep en önde olan millet olmuştur. Dini inancı ne olursa olsun, ahlaki değerlerinden zerre taviz vermemiş, toplumsal hayattaki ahenki asla sarsmamıştır. Bilindiği gibi eski Türklerde; vatana ihanet, savaşta gevşeklik, ülke çıkarlarını yabancı ülkelere karşı korumama, elçilik görevlerinde kusur, ağır siyasi suçlardı ve cezası ölümdü. Türk hukuku, cinsel tecavüz ve ırza geçmeyi, bağlı atı çalmayla birlikte ad suç sayıyor ve bu suçları da ölümle cezalandırıyordu. Tecavüze uğrayan kadın toplumdan dışlanmıyor, ona sahip çıkılıyordu. Tecavüz nedeniyle çocuğu olursa, kadın ulu bir ağaçla evlendiriliyor, doğan çocuk bu yolla meşrulaştırılıyordu. Yaş farkı çok olan evliliklere izin verilmiyor; yaşlı kuşaktan erkek, genç kuşaktan br kadınla evlenemiyordu. Evlilik, kesin olarak nikâha ve tek eşliliğe dayanıyordu. 
Türklerde kadın, en az erkek kadar değer görür ve toplum içinde, sosyal hayatta yer alırdı. Mitolojik olaylarda “Ak ana” “Tanrı Ülgen”e yaratma ilhamını verir. Çocukları koruyan Kübey hatun, yeni evlileri koruyan Ayızıt… Tanrılar da kadına önem vermiştir. Bu sebeple “kadın” her zaman ahlak timsali olmuş ve Türk töresinde özenle davranılması gerektiği düşünülmüştür. Ünlü İtalyan gezgin Marco Polo, br “seyahatname klasi” olan İl Mllone adlı yapıtında, Türk kadınlarının “ahlak temizliğini” över ve onların “tüm dünyanın en temiz ve ahlaklı kadınları” olduğunu söyler. Mary Wortley Montagu ise “Türk kadınlarının en büyük süsü Türk oluşlarıdır. Onlar süslenmek için elmas veya zümrüt takınmıyorlar, belki üzerilerinde taşıdıkları o taşları süslemiş ve kıymetlendirmiş oluyorlar. Çünkü her Türk kadını canlı bir inci ve paha biçilmez bir pırlantadır.” Sözleri tarihe geçmiştir. Gel gelelim ki kadın, dünya tarihinde her zaman ezilen, ikinci plana atılan, cadı yerine koyulup idam ettirilen, hayatının sömürülmesi hak olan bir canlı olarak görülmüştür.
Günümüzde bazı coğrafyalarda kadın “nesne” statüsündeyken, geçtiğimiz senelerde “memeli canlı” statüsüne alınmıştır.  Günümüz dünyasında ise kadın hakları ihlal edilmekten asla geri kalınmamaktadır. Tecavüz, taciz, şiddet eylemleri kadınların hem psikolojik hem de fiziksel izler taşımalarına sebep olmaktadır. Giyiminden gezmesine, attığı kahkahadan makyajına kadın bir çok alanda kısıtlanmaya çalışılmaktadır.
-Şort giydi diye dolmuşta dayak yiyen Asena Melisa Sağlam’ın suçu olduğunu düşünmek sizce normal mi?
-Ağzı kapatıldığı için çığlığının basıncından kulak zarı patlayan 3 yaşındaki yavrunun suçu bağırmak mı?
-17 yaşındaki Ecem Balcı’nın sadece iç çamaşırlarıyla diri diri gömülmesindeki suçu ne peki? Ailesinin yakınlarına güvenmek mi?
-4.5 yaşındaki çocuğa babasının tecavüz etmesinin cevabı nedir?
-Nevin Yıldırım’ın ödediği bedelin diyetini kim verebilir?
- Ya Özge Can Aslan’nın katiline ne demeli? Sokağa çıkmak da suç mu şimdi?! O kadar fazla ki saymakla bitmeyecek ve kimsenin yazmaya da gücü yetmeyecek kadar uzun ve acı
dolu bir liste…
Kadına tecavüzün bu denli dünya çapında yayılmasıyla birlikte çocuk gelinlerin de sayısında artış göstermektedir. Aileleri “başlık parası” adı altında aldıkları sus payıyla çocuklarını göz kırpmadan dedesi yaşındaki adamlara teslim edebilmektedir. İşte bunlar ahlaki sistemin çöktüğü gösteren birkaç unsurdur. Ahlaki sistem dediğimiz kültürel algı domino taşı gibidir. Biri yıkılırsa devamı gelir. Bu taşların sağlam kalabilmesi için çocuklarımızı en baştan eğitmemiz gerekmektedir. Ailede başlayan eğitimde öncelikle çocuklarımıza birine kadın veya erkek olarak davranmayı değil karşısındakine “bir insan olarak” davranması gerektiğini öğretmek zorundayız. O zaman birinin gözlerinin içine baktığımızda onun Allah’tan bir parça olduğunu anlarız ve daha çok kıymet veririz.
Çocuklara bir şeylerden korkmayı değil, ailesine güvenmeyi ve onun kendini bilerek hayata adepte olmasını öğretmek zorundasınız. Başına gelen en ufak durumda bile sığınacağı limanların sizler olduğunuzu bilmeliler. Onlara ne olursa olsun destek olacağınızı öğretmek onların daha güvende yaşamasını sağlamak demektir. Sağlıklı birey yetiştirirseniz sağlıklı nesiller ve aileler yetişir.
Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar geçerli olan Türk Töresi binlerce yıl bu “ahlak” çerçevesinde hayatlarını sürdürdüler de şimdi ne oldu? Olan şu; Giyimimiz “Türk işi” olmadığı için kendimizi toplumumuza ait hissedemiyoruz. Konuşmamız “Türk işi ” olmadığı için toplumumuzla anlaşamıyoruz. Adaletimiz “Türk işi ” olmadığı için olması gerektiği şekilde yargılayamıyoruz. Yiyeceklerimiz “Türk işi” olmadığı için sağlıklı beslenemiyoruz. Yani biz günlük hayatımızdaki aktivitelerden çoğunu Türk işi gibi yapmıyoruz, yapamıyoruz. Bu yüzden Türk Töre’sinin zayıflamasına kızmakla yanlış yapıyoruz. Bizler bu sorunu çözmek için ilk olarak Türk olmalıyız. Türk gibi konuşmalı, Türk gibi karar vermeliyiz. O zaman kadına, çocuğa, gence ve yaşlıya gereken önemi verir ve adaletimizi buna göre şekillendiririz; çünkü bizler “ahlak” felsefesini DNA’sına işletmiş bir milletiz. Bunun bilincini tüm Türkistan coğrafyasına yaymalı, Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün dediği gibi kahraman Türk kadınını omuzlarda göklere yükseltmeyi amaçlamalıyız.
A.G.E SYF: 273