Divan Şiirinden Beyitler- 5
İnsan odur ki ayine-veş kalbi saf ola
Sinende n’eyler adem isen kine-i peleng
Sevgilinin yüzü, aşığın gönlü , canı yerine kullanılır ayna. Baki insanın kalbini aynaya benzeterek, bu kalbin ayna gibi temiz, aydınlık, parlak, yalansız dolansız olması gerektiğini söylerken; insan olanın gönlünde kaplan kininin ne aradığını sorar. Aynaya bakılmadıkça ayna nasıl toz bağlayacaksa, insan da gönlünden uzaklaştıkça gönlü toz bağlayacaktır, değerini kaybedecektir. Buradaki toz da kin, öfke, nefret gibi insana da çevresine de zarar veren vahşice, şiddet dolu, karanlık duygulardır. İnsanın gönlü temiz olmalıdır, iyilik ve güzelliklerle dolu olmalıdır; şiddet, kin, öfke gibi kötücül duygulardan uzak durup hoşgörüye, sevgiye, anlayışa yüreğinde yer açmalıdır.
Previous Divan Şiirinden Beyitler 4
Next Divan Şiirinden Beyitler-6