Dostumuz Missy Kampta Kayboldu | Keyif Peşinde
HomeMissy & GasparDostumuz Missy Kampta Kayboldu
admin Ekim 25, 2018 Ekim 26, 2018
Tarih Eki. 25, 2018 at 10:19 pm Ekim 26, 2018
Merhaba arkadaşlar, geçtiğimiz hafta sonu karavancı dostlarımız ile birlikte İstanbul’a yakın olması nedeniyle sıkça gittiğimiz Kartepe taraflarında bulunan Altıoluk Yaylası‘ndaydık. Her zamanki gibi karavanlarımızı yerleştirdikten sonra masa ve tentelerimizi açarak kurulmaya başladık. Biraz odun toplayıp, çay suyunu koyduktan sonra diğer gelecek olan dostlarımızı beklerken, orada bulunan dostlarımız ile de sohbetin belini kırmaya başlamıştık. Harika bir cuma gecesi geçirdikten sonra bir sonra ki gün için karavanlarımıza çekildik. Korna seslerinden, araç seslerinden uzak, alarmın kurulu olmadığı bir güne, kuş sesleri içerisinde merhaba diyerek cumartesi günü bizim için başlamış oldu. Kahvaltı için hazırlıklar başladı, bir yandan ateş yakılırken, bir yandan çaylar demlenmeye başlandı tabi ki kampın olmazsa olmazlarından yumurtada kamp kahvaltısındaki yerini aldı. Dostlar eşliğinde güne harika başladık ve gün boyu da bu şekilde devam etti ta ki akşam üstüne kadar! En çok özen gösterdiğimiz konuların başında, dostlarımızla yaptığımız kamplarda, hava kararmaya başlamadan önce onları güvenli bir yerde tutmak. Karavana ya da bahçe bağlama aparatları ile yanımıza bir yere sabitleyerek güvenli ortamda bulunmalarını sağlamak. Çünkü her ne kadar dostlarımız oldukça sadıkta olsa, koku alma duyuları alma duyuları çok gelişmişte olsa tedbir amaçlı onları korumalıyız. Tabi işin aslına inecek olursakta onları doğal ortamlarından ve içgüdüsel olarak sahip oldukları bazı yeteneklerini, şehirde evlerde, bahçelerde büyüterek bu özelliklerinden mahrum bırakıyoruz.
Her seferinde bu kadar özen gösterdiğimiz, resmen üstüne titrediğimiz bir konuda en ufak bir ihmal sonucunda korktuğumuz başımıza geldi !
Hava kararmak üzereydi ve o sıra resmen çocuklar gibi eğleniyorduk. 90’larda çocukluk yaşamış herkesin bildiği gibi bulaşık teli yakıp eğlenilirdi, bizde o kampta bunu defalarca yaparak eğlencenin doruğundaydık. Olaya yeni başladığımızda Missy’nin kamp alandan uzaklaştığını farkettim ve çağırdım. Yanıma geldiğinde tam bağlamak üzereydim ki bir arkadaşımız birşey istedi, ona yardımcı olurken bir an olsun Missy’i bağlamak aklımdan gidiverdi ve o eğlenceye geri dönerek fotoğraflar çekmeye başladık, şarkılar, türküler resmen bir festival havasıydı.
Eğlence bittikten sonra ateş başına toplanarak geceye sohbet eşliğinde devam ederken, gözüm Missy’i aradı, seslendim, ıslık çaldım gelmedi. Başlarda buralardadır, gelir, dedim ancak bir süre sonra hala gelmeyince ister istemez, keyifler bozulmaya başladı. O saatten sonra arama kurtarma ekibi gibi elimizde fenerler, bazılarımız araçlara binerek civarda aramaya başladı ancak nafile ne gelen var ne giden. Zaman ilerledikçe aklımın kamptan ziyade Missy’e kaydığını hissedince, içimde ki keyifsizlik yerini huzursuzluğa bıraktı. Gecenin ilerleyen saatlerinde etrafta yaban hayvanlarının sesleri de çoğalmaya başladığında artık içimdeki huzursuzlukla beraber tedirginlikte bende ki yerini aldı. Onu bulmaktan öte yavaş yavaş sağlığından endişelenmeye başladım. Bir an önce Missy’nin yanımıza gelmesini bekliyordum, gözüm yolda, kulağım onun ayak seslerindeydi. Ara ara ıslık çalarak ” haydi kızım çabuk eve ” diyordum. Saatler 00:00’ı geçtikten sonra yolda aniden bir köpeğin bize doğru geldiğini gördüm, ” Allah’ım şükürler olsun dedim ” aynı renkte olmasına rağmen gelen orada bulunan çobanların köpeklerinden biriymiş. Bir de bu şekilde hayal kırıklığı yaşamak, hepsinin üstüne tuz biber oldu. Genelde akşam üstü, hava kararmaya başladığı anda dostlarımızı karavana ya da bahçe bağlama aparatı hemen yanımıza bağlıyoruz. Bugüne kadarda en çok dikkat ettiğimiz, özen gösterdiğimiz durumlardan biriside budur. Bu duygularla bir şekilde karavana geçip uyumak istedim çünkü sabah uyandığımda, Missy’i karavanın yanında görme düşüncesi içimi ısıtmıştı.Sabah karavanın sarsıntısıyla uyandım ” Allah’ım şükürler olsun” dedikten sonra mutlu ve keyifli bir şekilde karavandan çıkıp baktığımda arkadaşımın mutfakta kahve yaptığını görünce yine bir hayal kırıklığı oldu. Uyanır, uyanmaz sabah arama çalışmalarına tekrar devam .. Araç ile yaylayı uzun bir süre yavaş yavaş turladım. Islık çalmalar, seslenmeler .. Bir süre sonra koyunları otlatan bir çoban gördüm ve direk yanına giderek; sarı tüylü, kalıplı tasmalı bir köpek görüp görmediğini sordum ve sağolsun içime su serpen o cümleyi kurdu
” görmedim ama eğer ki bizim oraya geldiyse bizim köpekler onu boğmuştur ”
Teşekkür ettim ve olur da görür ise yaylada bulunduğumuz yeri tarif ederek, bize söylemesini rica ettim.Bende tekrar kamp alanımıza döndüm. Bir süre sonra tekrardan haydi çıkıp bir daha bakalım dediğimiz de yolda çoban ile karşılaştık ve bize o istediğimiz haberi sonunda verdi!
Sizin köpek yukarıda, köşede bulunan yayla evinde müsait olduğunuzda gidin alın.
Onu görene kadar sevinmek istemiyordum çünkü defalarca hayal kırıklığı yaşamıştım. Araca bindiğimiz gibi bahsedilen evin yolunu tuttuk ve vardığımızda onu bahçede korkmuş bir şekilde yatarken gördüm. BULMUŞTUM! BULMUŞTUK! Evdekilere teşekkür ederek oradan ayrıldık ve kamp alanına geri döndük fakat bu sefer Missy yanımızdaydı. Araçtan indiğinde, onu gören dostlar bile o kadar mutlu olmuşlarda ki haklıydılarda çünkü o kadar saat benimle beraber üzüldüler, benimle beraber aradılar, beni motive ettiler. Buradan onlarada teker teker çok teşekkür ediyorum. Missy kamp alanına geldiğinde bir süre kendi gelemedi, artık o da neler yaşadı ve hangi duygular hissettiyse.. Biraz sevdikten, sarıldıktan sonra enerjisi değişti ve kendini buldu. Bu kötü anımızda unutulmazlarımız arasında yerini almış oldu. Tabi ki artık bununla ilgili yeni önlemler almam gerektiğini de hissetttim. Köpeklerle beraber güvenli bir kamp nasıl yapılır, nelere dikkat etmeliyiz ? başlıklı bir yazıda yakında gelecek. Kamp alanından ayrılmadan önce ki mutluluğun bir karesini de sizle paylaşmak istiyorum.
Geçtiğimiz hafta sonu altıoluk yaylasında kamptaydık. Dostumuz Missy de bizimle beraberdi. Cumartesi akşam üzeri ilginin üstünden çekildiği bir anda kamp alanından sessizce uzaklaştı. Farkettiğimizde havanın kararmasi nedeniyle yaptığımız aramalar sonuç vermedi ve artık kendisinin gelmesini bekledik fakat bu bekleyiş sabahın ilk ışıklarına kadar sürdü. Sabah, araçlar ile aramaya koyulduk, dönüş yolunda yaylada koyunları otlatan bir çoban gördük, durumu anlattık ve oradan kamp yerine doğru tekrar elimiz boş olarak döndük. Bir süre sonra tekrar aramak için yola çıktığımızda çoban ile karşılaştık ve bir köpek gördüğünü, Missy olabileceğini söyledi.. hemen bahsettiği lokasyona gittik ve dostumuz Missy’yi çok korkmuş bir şekilde yatarken bulduk. Tabii aradan geçen 15 saat boyunca bizim düşündügümüz felaket senaryolarini ve yabani hayvan seslerini anlatmıyoruz. Her zaman çok dikkatli olduğumuzu düşündüğümüz bir konuda böyle bir tecrübe edindik. Şimdi biraz daha dikkatli ve güvenli kamplar için tasmamıza tekrar künye ve gps gibi önlemler almak için hazırlıklar yapıyoruz.
A post shared by Keyif Peşinde (@keyifpesinde) on Sep 17, 2018 at 10:41pm PDT
Etiketleraltıoluk yaylasıkampta köpeğim kaybolduköpek ile kampta güvenlik önlemleriKöpekle kamp
admin Ekim 25, 2018 Ekim 26, 2018 94 Görüntüleme