Türkiye’nin ilk boks maçı 1 Nisan 1932 tarihinde tarihi Tepebaşı Tiyatrosunda yapılmıştı. Fransız boksör Franki Marken, kendisi ile dövüşecek kimse bulamayınca zamanın gazetelerine “ karşıma benimle dövüşecek kimse çıkmazsa Fransa’ya döneceğim ve Türkleri dövdüm diyeceğim” diye kışkırtıcı ilanlar verir. Bu ilan pehlivanların buluştuğu kahvede de konuşulur. İlana sinirlenen Cemal Pehlivan boksörün cüssesine de bakarak “abe bu nasıl bir adamdır ki bizi böyle hakir görür” diyerek dövüşmeye talip olur. Kurtdereli Mehmet Pehlivan “Cemal bu bizim bildiğimiz bir spor değil” diye kendini ikaz etse de o kararını vermiştir. Şöyle bir anlaşma yapılır. Bu sadece, hususi bir boks maçı olacaktır. İki boksör yerine bir boksör ile bir pehlivan arasında olacak ve maç tamamen boks kuralları dairesinde cereyan edecektir. Franki, gazetecilere verdiği röportajda Cemal pehlivanla yapacağı maç hakkında izahat verdikten sonra bu maçı kazanacağına tamamen emin olduğunu söyler. Maçı kazanacağından o kadar emindir ki, bu dövüşten bir hafta, on gün sonra Selim isminde birisi ile de maç yapmağa hazır olduğunu ve maç mukavelesini de imzalamağa hazır olduğunu söyler. İki sporcu 1 Nisan günü saat 15.00 de karşılaşacaklardır. Tepebaşı Tiyatrosu, bir boksörle bir pehlivanın yapacağı bu müsabakayı merak edenlerle tamamen dolmuştu. İzleyiciler, biri diğerine tamamen aykırı iki sporcunun nasıl karşılaşacağını merakla bekliyordu. Cemal pehlivanın, soyunup arkasında bir havlu sarılı olduğu halde iri cüssesiyle ringe gelmesi uzun alkışlarla karşılandı. Pehlivan, kendine ayrılan köşeye gidip oturdu ama Franki daha meydanda görünmüyordu. Ancak 20-25 dakika sonra göründü. Franki’nin de ringe çıkması ile Ringe gelen hakem Todori, biri pehlivan öbürü boksör iki sporcuyu görünce böyle bir müsabakanın mümkün olamayacağını dolayısıyla bu maçın hakemliğini yapmak istemediğini, bu işin mesuliyetini alamayacağını söyledi. Güreş Federasyonu da bu işin geriye bırakılmasını isteyince seyirciler arasında bir curcuna başladı. Her ağızdan bir ses çıkıyordu. İzleyiciler, biz buraya maç seyretmeğe geldik, paramızı geri isteriz diye bağırmaya başladılar. Kıdemli güreşçilerde itirazda bulundular zira Franki, karşıma kimse çıkmazsa Türkleri dövdüm diyeceğim diyordu. Gürültülerden ahşap salon sanki yıkılacak bir hale geldi. Kalabalığın gözü o sırada salonda bulunan genç Eşref Şefik’e takılınca onun hakemlik yapması için tezahürat yapmaya başladılar. Etrafında bulunanların da teşviki ile ringe çıkan Eşref Şefik, “bu iş her ne kadar sportif bir hareket değilse de bir tehlikesi de olmadığını, bir boksörle bir güreşçinin kurallar dâhilinde dövüşebileceğini söyledi ve maçın hakemi olmayı kabul etti ve maç başladı. Genel manzara şöyle idi. Franki, dev cüsseli pehlivanın heybetinden korkuyor, yanına yanaşmağa cesaret edemiyordu. Cemal pehlivan da, daha bir boks yumruğunun nasıl vurulacağını bilememenin tesiri altında kararsız, ama iri cüssesiyle Franki’yi korkutuyor, birbirlerine açık vermemeye çalışıyorlardı. İlk raund böyle birbirlerinin etrafında dönmeleriyle bitti. İkinci raund da Cemal Pehlivan birkaç yumruk vurarak Franki’yi yere serdi. Dokuza kadar saydıktan sonra ancak ayağa kalkabildi. Üçüncü raund da Franki kendini toplayıp bir kaç tesirli yumruk vurmaya muvaffak oldu. Dördüncü raund da epeyce sinirlenen Cemal Pehlivan birkaç yumruktan sonra bir biçimine getirerek Franki’ye okkalı bir Osmanlı tokadı yapıştırdı. Yere yapışan Franki kalkıp yumruk vurmak isterken kolunun incindiği fark etti. Müsabakaya devam edemeyeceğini söyledi. Cemal Pehlivan Türklerin onurunu kurtarmak için kabul ettiği bu boks maçından böylece galip çıktı. Sıkı bir Osmanlı Tokadı işi bitirmişti.