Ece's sun: Fal& kalp
En çok seni sevdim güneş... 13 Kasım 2011 Pazar
Hiç sesini kısmayı denediniz mi? Kulaklarınızı tıkamayı, içinizden başka hikayeler anlatmayı. Hiç denediniz mi?
Ben çok yaptım. Denedim. Bir işe yaramadı.
İşimize gelmeyince, istediğimiz şekle sokabileceğimiz bir kurabiye hamuru değil kalp. Onun bir hissi var, bir gücü var, karşı koyamazsın, koysan da kırarsın kalbini. Üzersin kendini, kendi kendine.
Geçtiğimiz hafta Zeytinler/ Hanedan'da içtiğim kahvenin güzel fincanı.
Çok sevdiğim bir dostum şu sıralar Kore'de. Suchi dediğim arkadaşım, Japonya yerine Kore'yi tercih etti. Anneannemi o da çok sever, ufak bir arkadaş grubu gibiyiz ben, suchi ve anneannem. Bana mail de sormuş: "Emel teyze ne hissediyor benim hakkımda?", diye. Dedim benim anneannem falcı mı? :)
Tam sebebini bilmeden, bir şeylerin belki onu çağırmasından mı bilinmez, ama en güzel kısımda bu bilinmemezlik aslında, Suchi bir buçuk ay önce Kore'ye gitti. Korece bilmiyor, öğrenmeye hevesli. Onun dışında İngilizce, Almanca tam destek yanında. Ama yok, o Korece öğrenecek.
Ancak işi de yok. Sadece tanıdık birkaç arkadaş evi var, o kadar. 2 haftalık bir fuar görevinde yer aldı, ondan sonrası ona kaldı. Ama Suchim, Kore'de kalmaya niyetlendi kalben.
Uzun sancılı dönemlerin ardından, bir insan neyi istediğine karar verince ve hayatı saçından başından çekmeyince, ailesi de ona destek verdi. Şimdi Suchim Seul'da bir üniversitede dil kursuna başlayacak, iş arayacak ve orada kendine minik bir balık hayatı kuracak. Yolu açık olsun.
Anneannem'e sordum, ne diyorsun Suchi için diye: "Kalbinin sesini dinlesin, gerisi boş" dedi.
Fallara lüzum yok. Asıl fal içimizde.
Kalp yalan söylemez. Kalp bazen söyledikleriyle acıtır. Kalp iyidir, dinleyelim....
숯인 SuChi'iN13 Kasım 2011 20:59cenem dostum, seni ve arkadaş grubumuzu o kadar özledim ki! Ne güzel yazmışsın, yazında okuyunca demek o kadar olmuş, ne kadar çok olmuş buraya geleli diye düşündüm..ben oysaki dün gelmiş gibiyim. Bilinmezlik getirdi beni buraya, ne kadar güzel söylemişsin, kalbimi dinledim bu sefer, zira beynimi dinleseydim burası çekilcek çile değil^^..her şeye rağmen mutluyum, tek hüznüm sizden uzak olmak...dilerim sen de kalbini dinliyorsundur,kalp insanı pek yanıltmıyor...YanıtlaSilEces'sun14 Kasım 2011 00:49evet, dinliyorum cenem. dinlemesem bu yazı çıkmazdı:) beni bir şeyler dürtüyor ve tutamıyorum yazıyorum. buluşuruz bir şekilde, sorun değil, dünya küçük. kalpler bir olsun. ps: hiç bir yer çekilecek çile değil:)YanıtlaSilYorum ekleDaha fazlasını yükle...