1812: iklimimiz ve kışımız bizim için savaştı? »Askeri İnceleme
12: 26 22 Ekim
1812: iklimimiz ve kışımız bizim için savaştı?
Önemli olan zekâsı
Napolyon Bonapart'ın 12 hatası. Napolyon ile belirleyici savaşın arifesinde, Rusya, istekli ve büyük ölçüde savaşa hazır olmayan bir gücün aldatıcı bir izlenim bıraktı. Aynı zamanda, genellikle gizli İskender’in nasıl gelecekteki düşmanına nasıl savaşacağını ayrıntılı olarak anlatması şaşırtıcı.
İskender I. Fransızların ve Almanların General Moroz tarafından mağlup edildiklerini tekrar etmeye devam etmeleri önerisinde değildi mi?
Mayıs 1811’te, kral Fransız Büyükelçisi Kolenkur’u bilgilendirdi:
“İmparator Napolyon bana karşı bir savaş başlatırsa, savaşı kabul edersek bizi yenmesi muhtemeldir ve muhtemelen savaşması da muhtemeldir, ancak bu ona barış vermez. ... Bizim için - muazzam bir alan ve iyi organize edilmiş bir orduyu koruyacağız. ... eğer çok оружия Bana karşı karar verirse o zaman Kamçatka'ya geri çekilmeyi tercih ederim, illerimden vazgeçmek ve yalnızca geçici olan başkentimde anlaşmalar imzalamak yerine. Fransız adam cesur, ancak uzun zorluklar ve zayıf bir iklim lastiği ve onu cesaretini kırıyor. İklimimiz ve kışımız bizim için savaşacak. ”
Açıkçası, gösterişli bravado sözlerini alarak Alexander’ın Paris’te inanmadıklarını söylediler. Ancak bu durumda, çok içten konuştu. Kutuzov’un Napolyon’la ilgili karakteristik açıklaması iyi biliniyor: “Yenilemiyorum, zekâ deneyeceğim”. İskender'in kısa sürede baş komutanı atadığı kişi ile aynı fikirde olması mümkün değildir.
Bu yüzden, St. Petersburg’daki düşmanlıkların patlamasından çok önce, Napolyon’la savaş stratejisinin ana bileşenlerine karar verdik: genel savaştan kaçınmak, iç bölgelere çekilmek (ve Volzogen'in planladığı gibi, iki ordu geri çekilmek üzere), sürekli saldırılara ve tacizlere maruz kalmaktan sabotaj ve partizan baskınları da dahil olmak üzere.
İklim faktörü de dikkate alınmıştır. Açıkçası, o zaman bile başkentlerden birinin teslim olma olasılığı göz ardı edilemedi. Tam da bu nedenle İskender’in Moskova’yı terketmesi oldukça sakin bir şekilde mümkün. Aynı Bernadotte'ye yazdığı bir mektupta haklı olarak şöyle dedi: "Bu zalim bir kayıp, ancak askeri değil ahlaki ve politik olarak daha fazla."
Yarbay Muravyov liderliğinde Rus istihbaratının mükemmel çalışması sayesinde, Petersburg'un Napolyon birliklerinin durumu hakkında ayrıntılı olarak bilgilendirildiğini de sözlerine ekledik. Savaşın başlangıcında, İskender ve Savaş Bakanı ne yapmaları gerektiğini, düşmanın ne yapabileceğini ve neler yapabileceğini çok iyi biliyorlardı.
Rus ordusu için acil bir eylem planının geliştirilmesi, Prusya generali Karl Ful'un adıyla ilişkilendirilir. Fula ve planı, eski astı ve adaşı Clausewitz'den başlayıp yerli ve yabancı modern tarihçilerle biten tembel olanlar dışında azarlanmadı. Ancak bu seçeneğin kendisi oynamadı ve gerçekten de belirleyici bir rol oynamamalıydı.
Bildiğiniz gibi, buna göre, Rus birlikleri üç orduya bölündü. Benzer bir bölünme, tüm savaş öncesi gelişmelerde, elbette bir kaza değildi, elbette çok daha az bir yanlış hesaplama oldu. Bölünme, genel bir genel savaş olasılığını dışladı ve ordunun tamamen mağlup olma riskini önemli ölçüde azalttı ve daha fazla geri çekilmek için ön şartlar yarattı.
Halka açık Fransız haritalarında, Rusya'nın işgali bir şekilde mütevazı görünüyor
Düşmanın davranışına uygun olarak, Napolyon da güçlerini yeniden dağıtmak zorunda kaldı. Fransız komutan için böylesine bir bölünmeyle dolup taşan şey, açık bir Waterloo örneği gösterildi. Elbette, Rus kampanyası sırasında ortaya çıkan sonuçlar çok da çarpıcı değildi, ama öyleydi.
Eylemlerin koordinasyonu ihlal edildi, Jerome Bonaparte ile Mareşal Davout arasındaki "gösterime" benzer şekilde, çeşitli tutarsızlıklar, yanlış anlaşılmalar ve hatta askeri liderler arasındaki çatışmalar için koşullar ortaya çıktı. Bütün bunlar doğrudan Büyük Ordu operasyonlarının etkinliğini etkiledi. Rus askeri departmanının analistlerinin bu faktörü göz önüne aldıklarını söylemek zor, ancak yine de elimizde oynadı.
Fransızlarla yüzleşmede önemli bir rol oynaması beklenen ve oynamamış olduğu Drisse müstahkem kampı ile Ful fikrine gelince, bu ikincil durumu abartmaya değmez, düşmanlıkların seyrini kritik olarak etkilemiyor.
Sabır Zafer Getiriyor
Barclay'ın altındaki 1 Ordusu, Dries kampında sadece beş gün geçirdi. Temmuz 1'te imparator buraya geldi, aynı gün askeri bir konsey yapıldı, ertesi gün kamptan ayrılmaya karar verildi, bir sonraki gün 1 Ordusu Vitebsk'e çekildi ve 2 Bagration Ordusu ile bağlantı kurdu. Yani, ilk plan temelde değişmedi, ancak sadece operasyonel durum göz önüne alınarak ayarlandı.
Bununla birlikte, en ayrıntılı planın hala uygulanması gerekmektedir. Ama kime? İskender şefe komutan atamadan ordudan ayrıldı. İmparator, bu kadar garip bir kararın askerlerin komutasını ve kontrolünü büyük ölçüde zorlaştırdığının, görevlerini yerine getirmelerini engellediğini ve komutanları belirsiz bir konuma soktuğunun farkına varamadı. Fakat bunu yapmak için kendi sebepleri vardı.
Açılan "İskit savaşı" ülkedeki vatansever yükselişiyle keskin bir çatışma içine girdi. Dedesi ve babası, hoşnutsuz soyluların komplo sonucu hayatlarını ve güçlerini kaybeden Alexander, kamuoyunu görmezden gelemezdi. Başarı getirebilecek tek kişi, iç bölgelere çekilme stratejisini reddedemedi.
Paradoksal bir durum vardı. Bir yandan yetkililer, mümkün olan her yolla, Fransız karşıtı duyguların büyümesini teşvik etti ve işgalcilere karşı ölümcül bir mücadele çağrısında bulundu; öte yandan, sürekli olarak düşmanla birlikte belirleyici çatışmaları içeren savaş planını uyguladılar.
Bu durumdan çıkış yolu optimal olamazdı. Aslında orada değildi. İskender kendisini ordunun liderliğinden uzaklaştırmanın en iyi yolunu düşündü, bu da - prensipte olduğu gibi - olan bitenlerin sorumluluğunu ortadan kaldırmak için.
Birliklerdeki biçimsel anarşi, imparatorun dışarıdan sanki, “vatansever” Bagration ile savaşa ihanet eden “hain” Barclay arasındaki çatışmayı gözlemlemesini sağladı. Çok riskli bir oyundu, fakat kral diğer seçeneklerin daha büyük tehditlerle dolu olduğuna karar verdi.
Barclay de Tolly ve Bagration, Kutuzov liderliğinde bile rekabet etmeyi durdurmadı
İskender’in Rus silahlarının zaferi için can atan özneleri, inatla bu zaferi kazanma fırsatını reddetti. Barclay de Tolly'nin geri çekilmesinin ana suçlusu, en yakın yardımcısı Volzogen ve Levenstern ve aynı zamanda "yanlış" isimleri olan diğer bütün generallerin hakaret için uygun bir hedef olduğu ortaya çıktı.
“Rus Partisi” “Alman yenilgilere” şiddetle saldırdı, onları korkaklıkla, Anavatan'ın kaderine kayıtsızlıkla ve hatta doğrudan ihanetle suçladı. Bununla birlikte, hakaret edilen ulusal gurur ve içten yanılsama duygusunu bencil motiflerden ayırmak zordur: yaralı hırsını eğlendirmek ve kişinin kariyer pozisyonunu sessizce geliştirmek arzusu.
Elbette, Savaş Bakanını hedef alan oklar, imparatora dokundu. Ve dahası, dahası. Ancak, Alexander mümkün olduğu kadar bekledi ve Barclay'i yalnızca birleşik ordular Smolensk'ten ayrıldıktan sonra ordudan çıkardı. “Moor işini yaptı”: savaş öncesi planı geniş çapta uygulandı - düşman iç kesime çekildi, iletişimlerini tehdit etti ve savaşa hazır orduyu korudu.
Bununla birlikte, Barclay olarak ünlenmiş bir askeri liderin önderliğinde yeni bir geri çekilme patlamasıyla doldu. Başkomutan'a acilen ihtiyaç duyuldu; randevusu uzun süren hayali başarısızlık dönemini geçmek ve kampanyada yeni bir aşama açmak gibi görünüyordu. Orduya ve insanlara ilham verebilecek birini gerektiriyordu.
SV Gerasimov. “Varış M.I. Tsarevo-Zaimishche bölgesindeki Kutuzov »
Mikhail Illarionovich Kutuzov, soyadı ve halkla ilişkileriyle zaten "Askeri İnceleme" de yazıldığı gibi, tamamdı. Ordu "konuşma ve sadece" bıraktı, ama "Kutuzov Fransızları yenmeye geldi".
En Huzurlu Prens tecrübeli ve yetenekli bir generaldi, ama o sırada başka özellikler öne çıktı. Kutuzov popülerdi ve buna ek olarak, Odysseus'un kurnazlığı ve Scylla ile Charybdis arasında kayma ya da bir iğnenin gözüne tırmanma kabiliyeti ile ayırt edildi.
Yeni komutanın şu bulmacayı çözmesi gerekiyordu: “Savaşmak için geri çekilemezsiniz.” Kutuzov da doğru yeri belirlemeye başladı: önce geri çekildi, sonra savaş verdi. Operasyonel durum gerektirdiği için geri çekildi ve Rusya farklı bir karar vermeyeceğinden savaş verdi.
Kutuzov kavga etmeden ayrılsa da, garip bir şekilde Fransızlar daha da zor bir durumda olacaktı. Aslında, Borodin'in yakınlarında meydana gelen kayıplar olmadan, daha fazla gıda ve yem, disiplini yönetmek ve sürdürmek için daha fazla çabaya ihtiyaçları vardı. Ancak Kutuzov ya da evindeki başka bir komutan başka türlü hareket edemezdi: O andaki ahlaki faktör kilit öneme sahipti.
Borodino savaşında Kutuzov, en azından Rus ordusunun ezici yenilgisini önleme göreviyle karşı karşıya kaldı ve başarılı bir şekilde çözüldü. Ardından kampanyanın son aşaması geldi. Başarılı bir şekilde tamamlanması için tüm koşullar yaratılmıştır. Ordu için ana gıda üslerinin, Bryansk'ın yüz mil güneyindeki Novgorod, Tver, Trubchevsk'te ve tam olarak operasyon tiyatrosunun çevresinde, Chernihiv bölgesindeki Sosnitsy'de yer alması dikkat çekiyor.
Bulunduğu yer, Rus birlikleri kuzeybatı ve güneybatı yönlerini güvenilir bir şekilde kapattığında, Moskova ve Tarutin manevrasının kaybından sonra ortaya çıkan güç dengesiyle mükemmel bir şekilde uyuşuyordu.
Silahların ve depolarının üretiminin Tula'nın yanı sıra Petersburg ve çevre bölgelerinde yoğunlaştığı gerçeği göz önüne alındığında, Rus birlikleri (Polotsk yakınlarında başarılı bir şekilde faaliyet gösteren Wittgenstein kolordu ve Volyn'deki 3 ordusu dahil) arkaya hızla dayandı. İhtiyacınız olan her şey ile doğru miktarda onları. Ve Napolyon'un arkası, tam bir devamsızlığıydı ve sürekli olarak binlerce kilometrelik ince bir iletişim hattını kesti.
Napolyon'u, olmadığı gibi saf bir basitlik olarak temsil etmek istemem. Bu yüzden Bonaparte, Kutuzov'un İskender'in soylulara imtiyaz olarak atanmasını doğru bir şekilde değerlendirdi, yeni Rus komutanın daha sonra Moskova'yı teslim edecek genel bir savaş vereceğini varsaydı.
Ancak düşmanın niyetini çözen Bonaparte bundan pratik bir fayda sağlamamıştır. Napolyon’un davranışının bu özelliği kampanya boyunca onun karakteristiğiydi: Korsikalılar durumu ve yaklaşan riskleri gerçekten değerlendiriyor gibi görünüyordu, ancak bu neredeyse eylemlerini etkilemedi.
Burada sır yok. Kelimenin tam anlamıyla Rusya'da kaldığı ilk dakikadan son dakikaya kadar, Bonaparte düşmanın uyguladığı kurallara göre oynadı. İskender, kendisine izin verdiği sürece, takip ettiği kendi senaryosunu yazdı.
Napolyon’un büyük bir sınır savaşı yapma planının gerçekçi olmadığı ortaya çıktıktan sonra, Büyük Ordu’nun yeni bir stratejik planı yoktu. Daha derin ve daha derin Rusya'ya tırmanan Fransızlar, "Orta Avrupa Savaşı" nı sürdürmeye devam ettiler, sanki Rusların diktesi altında hareket ettiklerini fark etmiyorlar, sürekli olarak ölüme yaklaşıyorlardı.
Bu resimde, Mısır sfenksinin profilini kimse göremez. Ressam Wojciech Kossak (Polonya), “1812 Yılın Savaşı”.
Bu Napolyon'un ölümcül bir sonuç öngörmediğini söylemek değildir. Rusya'ya gitmeden önce bile, Avusturya Şansölyesi Metternich'e: “Zaferi daha sabırlı olacak. Kampanyayı Neman'ı geçerek açacağım. Bunu Smolensk ve Minsk'te bitireceğim. Orada kalacağım. ”
Ancak durmadı. Üç kez - Vilna, Vitebsk ve Smolensk'te - imparator, ilerlemenin uygunluğunu ciddi olarak düşündü. Ayrıca, Smolensk'te Ney ve Murat gibi çaresiz kafaları bile durdurması tavsiye edildi.
Daha iyi bir uygulamaya layık olan sebatla, Napolyon düşmandan bir sabır örneği almak istemedi, ama tuzağa düşmeye devam etti. İmparator, net bir sonuç olmadan Rusya'dan bir geri çekilmenin bir durgunluğun Avrupa tarafından açıkça zayıf bir belirti olarak algılanacağını ve bugün adamaksızın gözlerine bakan müttefiklerini boğazlarını kavrayacaklarını açıkça kabul etti.
“İmparatorluğum korkunç olmayı bıraktığım anda çökecek ... Hem içimde hem de dışardan ilham aldığım korku yüzünden hüküm sürdüm ... Durumum bu ve davranışlarımın nedenleri bu!”
Napolyon, Rusya'nın işgalinden uzun süre önce yakın arkadaşı ile bir konuşma yaptığını itiraf etti. Korkunç olmaktan vazgeçme korkusu, acımasız bir şekilde düşmekte olan şanslı yıldızı umuduyla imparatoru ileri sürdü.
Ruslar Borodino'yu bir yenilgi olarak görmeme hakkına sahipler.
Napolyon Rusya'da. Korkunun peşinde
Rusya'nın stratejik planı ve birliklerin yılbaşındaki 1812 savaşının arifesinde konuşlandırılması