PKK elebaşı Abdullah Öcalan yıllarca o ülke senin bu ülke benim “ağırlandıysa” bunu iki ülkeye borçludur: Yunanistan ve Suriye.
Öcalan’ın Kenya’da paketlendiği güne kadar sponsorluğunu üstlenen Yunanistan, 2000’lerin başında DHKP-C terör örgütünün lideri Dursun Karataş’a da kol kanat germişti.
En son helikopterle Yunanistan’a kaçan FETÖ’cü hainlerin teslim edilmemesi de gösterdi ki Yunanistan Türkiye’de eylem yapan terör örgütleriyle olan bu dirsek temasını hiç kesmedi, kesemedi.
Bunlar yetmezmiş gibi geçtiğimiz günlerde Yunan Dışişleri Bakanı akıllara ziyan bir açıklama yaptı: “Türkiye Genelkurmay Başkanı istese de Kardak’a çıkamazdı!”
Yunan devlet adamlarının ve komutanlarının tarihte başlarına gelenlerden hiç ders almamış olması trajik bir durum! Aslına bakarsanız öyle bakan, başbakan filan olmaya da gerek yok. Azıcık tarih okuyan sıradan bir Yunan vatandaşı aklından Türklerle sadece dost olmaktan başka bir düşünce geçirmez.
Biz işgalci bir millet değiliz. Tarihimizde kimsenin vatanını işgale kalkmak gibi bir utanç yok. Biz terörist bir devlet değiliz. Tarihimizde bebek katillerine hamilik etmek gibi bir alçaklık göremezsiniz. Ama bizim de bir sabrımız var. Ve taştığında neler yapabildiğimizi en iyi Yunan kardeşlerimiz bilir.
Dikkat etsinler... Dua etsinler... Zira Kardak filan değil de Türkiye Genelkurmay Başkanı’nın canı Atina’da Türk kahvesi içmek isterse bu sefer atlayacak deniz bulamazlar.