Adeka Etken Madde(ler): Lidokain HCl 20 mg/ml, Epinefrin HCI 0.0125 mg/ml
Kullanım Şekli: Yetişkinlerde (Lidokain HCI); terminal anestezilerde 1 ml ampul çözeltisi (20 mg), regional anestezilerde 1.5 ila 2 ml ampul çözeltisi (30-40 mg), cerrahi girişimlerde 3-5 ampul çözeltisi (64-100 mg) uygulanır. Çocuklarda (6-12 yaş) yetişkin dozunun yarısı uygulanır. Total Maksimum Doz: Vücut ağırlığının üzerinden 3 mg/kg etken madde (lidokain Hidroklorid). Önerilen bu dozlar bir çok rutin süreçler için gerekli anestezik miktara birer örnek oluşturur. Kullanılacak olan ampul çözeltisi mililitre hacmi cerrahi sürecin türü ve alanı, istenen anestezinin derinliği ve süresi, gereken kasgevşemesinin derecesi ile hastanın fiziksel durumu gibi bir çok etkenlere bağlıdır. Her durumda, istenen sonucu verebilecek olan en ufak doz uygulanmalıdır. Çocuklar, güçsüz hastalar, kalp ve/veya böbrek rahatsızlığı olan hastalarda bu dozlar azaltılmalıdır.
Endikasyonları: Diş hekimliğinde infiltrasyon ve sinir bloğu anestezisinde kullanılır.
Kontrendikasyonları: Amid türü lokal anesteziklere karşı aşırı duyarlığı olduğu bilinen hastalarda, amid türü lokal anestezikler karaciğer tarafından metabolize olduklarından, karaciğer rahatsızlığı olan kişilerde,diyabetlilerde, kardiyovasküler bozukluğu olanlarda dikkatlice kulanılmalıdır.
Uyarılar: İlaçların enjeksiyonluk çözeltisi uygun dozda, doğru teknik ile uygulandığında çok nadir olarak karşılaşılabilecek acil durumlar için uygun önlemlerin alınması ve hazırlıklı olunması ile güvenli ve etkin biçimde kullanılır. Lidokain HCI kullanıldığında nadiren doza bağlı olarak huzursuzluk, uyuşukluk, görmede bulanıklık, tremor ve ağır durumlarda konvülsiyon gibi merkezi sinir sistemi belirtileri görülebilir. İlaç, anhidr sodyum sülfit ihtava ettiğinden özellikle bronşiyal astma vakalarında kusma, dispne, diyare,akut astma krizi, oryentasyon bozukluğu veya şok ile karakterize olabilen aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir. İlacın enjeksiyonluk çözeltisinin enfekte alanlarda kullanımında çok dikkatli olunmalıdır. Etken maddenin dolaşıma geçerek sistemik istenmeyen etkilere neden olma olasılığı artmaktadır. Şok durumunda ve kalp bloğu, ağır karaciğer rahatsızlığı olan hastalarda kullanımının gerekli olduğu durumlarda çok dikkatli olunmalıdır. Yaşlı, düşkün kişilerde ve çocuklarda yaş ve fiziki durumları ile uyumlu biçimde kullanılması uygundur. Lokal anestezik uygulamasına bağlı acil durumlar genel olarak terapötik kullanım sonrası oluşan yüksek plazma düzeylerine veya yanlışlıkla subaraknoid aralığa ilaç enjeksiyonu sonucu ortaya çıkabilir. Önlem olarak lokal anesteziklerin uygulanması sırasında kardiyovasküler ve respiratuvar vital belirtiler ve hastanın bilinç durumu dikkatlice izlenmelidir. Herhangi bir acil durumla karşılaşıldığında hasta supin pozisyona getirilmeli ve ilk olarak oksijen desteği sağlanmalıdır. Birlikte resüsitativ ilaç ve cihazların kullanılması yararlıdır. Solunum desteğine karşın konvülsiyonlar sürüyor ise çok kısa etkili bir barbitürat (tiyopental gibi) ya da benzodiazepin (diazepam gibi) intravenöz yoldan verilebilir. Dolaşım depresyonu durumunda intravenöz sıvılar ve hastanın klinik durumu uygun ise vazopresör (örn. Efedrin) verilebilir. Anında müdahale edilmediği zaman, hipoksi, asidoz, bradikardi, aritmiler ve kardiyak arest gelişebilir. Hamilelik sırasındaki dental cerrahi müdahalelerde ağrını giderilmesi için kullanılabilecek ilacın hamilelik durumunu etkilemesi beklenmez. Ancak, en azından hamilelik sırasında sözkonusu olan tüm tedavilerde olduğu gibi özellikle ilk trimestr süresince potansiyel yararlar ve riksler dikkatlice gözden geçirilmelidir. Etken madde hızla yıkıldığından ve atıldığından dolayı dental uygulamalarda kullanılan küçük miktarlar ile Lidokain'in anne sütüne önemli miktarda geçmesi beklenmez. Duyarlılığı olan hastalarda ilaç enjeksiyonu sonrasında reaksiyon gösterme kabiliyetinde geçici bir azalma görülebilir (örn. Araç kullanma). Hekim her vakada hastanın motorlu araç ve cihaz kullanma kabiliyetini değerlendirmelidir.
Yan Etkileri: Özellikle uygun olmayan intravasküler enjeksiyon veya anormal rezorpsiyon (örneğin enflamasyonlu veya aşırı derecede vaskülerize olmuş dokularda olduğu gibi) durumlarının bir sonucu olarak aşırı doz sonrası advers reaksiyonlar oluşabilir ve bu reaksiyonlar santral sinir sistemi ve/veya vasküler semptomlar ile karakterizedir. Hafif semptomlar arasında, baş dönmesi, kusma, yorgunluk; şiddetli semptomlar arasında, sersemlik, konvülsiyonlar, koma hali ve merkezi solunum paralizisi bulunmaktadır. Şiddetli vasküler sorunlar, kan basıncında düşüş, taşikardi veya bradikardi gibi (bradikardi, muhtemelen kardiyak arest ile sonlanır) ileti bozuklukları veya Epinefrin'e bağlı taşikardi, taşiaritmi ve hipertansiyon ile kendini gösterir. Lidokain'e karşı allerjik reaksiyon oluşumu çok nadiren görülmüştür. Şiddetli advers reaksiyonların söz konusu olduğu durumlarda eğer mümkün ise oksijen kullanılarak solunumun idamesi gereklilik arz eder. Ve bu esnada nabız ve kan basıncı izlenmelidir. Çoğu vakalarda bu ölçümlerin yapılması yeterli olmuştur. Konvülsiyonların giderilmesinde ilaveten diazepam uygulanması yerinde olur. Şiddetli şok halinde oksijen uygulanması ile hasta supin pozisyona getirilmeli ve intravenöz infüzyon yolu ile kan sübstitüentleri verilmelidir.
İlaç Etkileşimleri: Mono Amin Oksidaz inhibitörleri veya trisiklik antidepresan ilaç alan hastalarda ciddi ve uzun sürenhipertansiyon yapabilir. Fenotiyazin ve Butirofenon'lar Epinefrin'in pressör etkisini azaltabilirler veya tersine dönüştürebilirler. Bu türden ilaçlarla birlikte kullanılmasından sakınılmalıdır. Eğer birlikte tedavi gerekiyorsa, hasta dikkatle monitörden izlenmelidir.