Axtarış	Haqqımızda	Unudam Gerek
Ayrıldıq...guc geldi bize hucumlar, Ayrıldıq,usanıb teneden sozden. Bizden razı qaldı yadlar,qohumlar, Biz razı qalmadıq oz-ozumuzden. Ayrıldıq...neğmemiz qaldı yarımcıq, Fikirler perishan,konuller qırıq. Ayrıldıq de harda lengidi zemane Indi ne sen sensen,ne de men menem. Başımda tufanlar hayqırığından Meyvesi deymemiş tokulen menem. Dağlara dırmanıb ardımca qoshdun, O axar sulara qarıshan menem Taleyin hokmuyle sen çox vurushdun, Bu ağır hokm ile barıshan menem. Doyen de,vuran da,yıxılan da men,
Ayrıldıq... bilmedik nechin,neden biz Ayrıldıq... Ayrılmaq istemeden biz. Yoxdur sene qezeb,kin Yadıma dusmeyir bed emellerin Nifretsiz ayrılıq ayrılıq deyil. Nifretsiz ayrılıq olumden shirin. Gulum seve-seve ayrılırıq biz, Urek kokden düşen tek sime benzer. Bizim guzu yashlı bedbext eshqimiz Atalı-analı yetime benzer. Deyirem unudum seni men gerek.
Mumkunmu Arzuya emel ten gerek! Unuda bilmekcun seni sevgilim, Tezeden doğulum,tezeden gerek.