Tarımsal arazi edindirme yönetmeliği
Gönderen Konu: Tarımsal arazi edindirme yönetmeliği (Okunma sayısı 315 defa)
« : Nisan 14, 2018, 02:55:40 »
Çokyönlü etkileri olabilecek bir yönetmelik yayımlanmış. Örneğin mülkiyeti çözülemeyen arazinin talibi adına kamulaştırılması gibi uygulamalar getirilmiş. Detaylı inceleyemedim, ancak önemli sonuçları olabilecek bir düzenleme.
Ynt: Tarımsal arazi edindirme yönetmeliği
« Yanıtla #1 : Nisan 14, 2018, 07:11:38 »
Bir ara konuşuluyordu işlenmeyen tarım arazilerini devlet kamulaştıracak, mülkiyet yine sahibinde olacak ama şirketler işleyecek diye sanırım bu o.
Bana göre mantıklı, ben yıllardır söylüyordum yapılması gereken bu diye. Ama şirketler yapmasın köylünün kendi yapsın diyordum. Yine zengine verecekler anlaşıldı.
« Yanıtla #2 : Nisan 14, 2018, 14:43:51 »
Alıntı yapılan: DeHLiZ - Nisan 14, 2018, 07:11:38
şirkete verilecekse çözeriz gülüm ammma yandaşa verilecekse yandı gülüm keten helva
« Yanıtla #3 : Nisan 15, 2018, 14:22:10 »
Daha geniş kapsamlı bir şey bu. İncelemeye başladım. Daha 6. maddeye geldim. Dedim yanlış mı okudum:
« Yanıtla #4 : Nisan 15, 2018, 14:46:26 »
Bence köy tüzel kişiliklerine bırakılmalı böyle arazilerin işletilmesi. Süne ilacı atılsın ya da atılmasın kararını veren tarım il müdürlüğündeki işyükü dengesini bozmamak için mühendis kadrosuna ilave ziraat mühendisi alıp, ziraat bankasından milyar dolar serveti olan iş adamlarına verilen belli süre ödemesiz düşük faizli kredilerden 15-20 bin TL kullandırıp yem bitkileri, meyvecilik falan yapmalarını sağlamak daha faydalı olur. En azından köydeki insanlara faydası olur.
« Yanıtla #5 : Nisan 15, 2018, 17:49:30 »
Kabaca göz gezdirdim. Tebliğin temel amacı, hisseli arazilerin toplulaştırılması.
1-) X köyünde hisseli bir araziniz var. Siz şehirde başka işle meşgulsünüz. Bir akrabanız işliyor ama ne kira alabiliyorsunuz, ne de burasını satışa çıkartabiliyorsunuz. Buradan, kira ya da satış bir şekilde gelir elde etmek istiyorsunuz.
2-) Bir tarla işliyorsunuz. Kendi hisseniz de var ama diğer hissedarlar ne satmaya yanaşıyor, ne de bu hisseleri toplayabilmek için koşturabiliyorsunuz. İcar sözleşmesi yapmaya kalsanız adamları toplamak imkansız. Ekiyorsunuz ama çks’de gösteremiyor, dolayısı ile desteklerden faydalanamıyorsunuz. Üstüne bu yere “benim” diyemediğiniz için toprak ıslahı, drenaj ya da organik gübreleme gibi faaliyetler yapmak içinizden gelmiyor. Burası kendi malınız olsun istiyorsunuz. En kötü ihtimal icadını vereyim, kanunen işleyen gözükeyim istiyorsunuz.
3-) Kendi arazilerinizin dibinde, 4 kardeşinizle ortak hisseli bir talanız var. Fiilen araziyi bölmüşsünüz ama hisseli yapısı nedeni ile kendi tarlanıza ekleyemiyor, tek tapu yapamıyorsunuz, çözüm arayışı içerisindesiniz.
Yukarıdaki durumlara sahip iseniz, bu tebliğ sizi ilgilendiriyor.
Tebliğ, yukarıdaki sorunların Kişiler arasında çözülemediğini durumlarda, sorunu devlet müdahalesi ile çözmeyi amaçlıyor. Maddi işlemleri devlet gözetiyor ve denetliyor.
I. Öncelikle yukarıdaki şartlardan biri sizin için geçerli ise, başvuru yapıyorsunuz. Bu başvuru satış İçin de olabilir, kiralama için de.
II. İlk olarak arazi belirleniyor. Hisseli arazinin yeri, hissedarlar ve araziyi fiilen işleyen Kişilerin listesi yapılıyor.
III. Devlet ardından doğru alıcıyı beliriyor. Tek alıcı varsa zaten sorun yok. Ama araziye talep çok olursa, bunun İçin de bir öncelik sıralaması yapılmış. Öncelik sıralaması şu şekilde:
a. Hissedar olmak: Alacak kişi kesinlikle ön alım hakkına sahip olacak. Bunun anlamı “o arazide hissesi” olacak. Bilindiği üzere tarım arazilerinin parçalanmasını engellemek için 20 dekar sınırı getirilmişti. İşte bu “ön alım hakkı” bu kanunun devamı niteliğinde. 60 dekar tarla var diyelim. 4 kardeş bunu bölüşmek isterse, bölünme sonrası parsel büyüklüğü 20 dekarın altına düşeceğinden kimse müstakil tapu alamıyor, ya da hissesini yabancı birine satamıyordu.
Buna göre, ilgili araziyi bu 4 kardeşten başkasının alabilme imkanı yok. Yani bu aşamada şirketler ya da alakasız kişilere arazi satışı söz konusu değil. Öncelikte aranan ilk şart bu. Hissedar olmak.
b. Arazinin fiilen kullanımı: araziyi fiilen eken / biçen kişi diğerlerine göre öncelik kazanıyor. Yani 60 dekarın tamamını işliyorsanız, satın alma hakkı sizde. Bu sayede “fiili olarak çiftçilikle işi olmayan”, şehirde yaşayan, öğretmen, doktor, işçi elenmiş oluyor.
Ha ola ki, herkes eşit yer işliyor. İşte o zaman bir sonraki madde devreye giriyor.
c. Yeter büyüklükte tarım arazisine ulaşmak: bu tanım 2 yıl önce hayatımıza girdi. 1 ailenin geçimini sağlayabilmesi için gerekli olan bir toprak büyüklüğü var. Bu boyut, bölgeye ve arazinin sulu/kuru olmasına göre değişiyor. Kuru tarım İçin bu çoğu bölgede 70-120 dekar arasında. İşte bu noktada, araziyi satın almaya niyetli kişilere bakılıyor. Araziyi satın aldığında, işlediği toprak miktarı “yeter büyüklüğe ulaşan” biri varsa, hak sahibi olarak o tanınıyor. Amaç, işletmeleri yeterli bir büyüklüğe ulaştırmak. İşletmelerin hiç biri yeterli büyüklüğe sahip değilse, en çok araziye sahip olan öne çıkıyor.
Ola ki, tüm hissedarlar yeter büyüklükte araziye sahip. O zaman sonraki madde devreye giriyor.
d. Genç çiftçi olmak: Bunun mantığı çok basit. İlk neden, araziyi yolun sonuna gelmiş yaşlı bir insana satıp 3 sene öldüğünde, sil baştan yine hisse problemleri ile boğulmaktan kurtulmak. Diğer bir nedeni de bilinç ve verim. İstatistiksel olarak genç çiftçiler modern uygulamalarla daha verimli ve sürdürülenilir bir tarım yapıyor.
Bu aşamalardan sonra belirlenen alıcılar askıya çıkıyor. Bakanlığın internet sitesinde ve mahalli birimlerde 15 gün askıda duruyor. İtirazlar alınıyor ve değerlendiriliyor.
IV. Alıcı belirlendikten sonra sıra arazi fiyatının belirlenmesi. Bu noktada kilit konus “6. Madde”
İşte burada, tarımın bekası için şeriatın kestiği parmak acımaz mantığı güdülmüş. Devlet “sorunu siz çözebiliyorsunuz çözün” diyor saten. Ha oldu ki çözemediniz, o zaman durumlarda ben müdahil olurum, ancak bu birilerinin hoşuna gitmeyebilir, diyor.
“Hoşa gitmecek ne var” diyorsanız, bu. Konumu ve emlakçı simsarlığı nedenleri ile fiyatı şişirilmiş tarım arazileri, olması gereken fiyatlara düşecek. Yani gerçekten tarım yapacak kişilerin satın alabileceği fiyatlara inecek.
Arazide elde edilen toplam gelir (münavebe varsa her ürün İçin ayrı) hesaplanıyor. Yani bir tarla ne kadar verimli ise o kadar pahalı, ne kadar verimsiz ise o kadar ucuz oluyor.
Tarlanın fiyatı belirlenirken, deniz görmesi ya da şehire yakın olması gibi “yatırımsal” detaylar değil, “sulu olması ya da hangi ürünlerin yetiştirilebildiği” gibi üretimsel detaylara bakılıyor. Üstüne tarımsal kazançlar düşük olduğu İçin tarla fiyatları “çiftçiler tarafından ulaşılabilir” seviyelere inecektir. En azından teoride durum bu şekilde.
Örneklemek gerekirse: 2 ürün alınan sulu bir arazide yıllık “net” kazanç 650 lira diyelim. 20 yılda 13.000 lira ediyorsa arazinin dekar fiyatı 13.000 lira. (Böyle bir arazinin şu anda dekar fiyatı 25 bin liradan aşağı bulmak zor)
Ya da yılda 250 kg buğday yetiştirililen kuru, çorak bir arazi için net kazanç 110 lira olsun. 20 X 110 = 2200 lira dekar fiyatı.
Devlet böyle hesaplanacak diyor. Fazla olur, eksik olur ama bu uygulama, gerçek çiftçilerin tekrar arazi satın alabilme imkanı sağlayacak gibi görünüyor.
5. Arazi belirlendi, alıcı belirlendi, fiyat belirlendi, sıra ödemede. Bu aşamada da farklılık var. Para doğrudan bakanlığa ödeniyor. Kredi ile alım yapmak isteyenler için sübvansiyonlu krediler ile alakalı bakanlık danışmalarından destek ve danışmanlık alınabiliyor. Kredi ya da nakit, para bakanlığın hesabına geçildikten sonra tapuya gidiliyor ve satış gerçekleşiyor. Satış sonrası hissedarlara parası yine devlet tarafından ödeniyor. “60 dekar tarlada 2 dekar hissesi olup da herkesin anlaştığı bir durumda kişisel tatmin için “Yok efendim ben fiyatı beğenmedim, satmıyorum” işkencesi bitiyor. Alıcı ile satıcı hiç karşılaşmayabilir.
Hani sahibinden.com’daki güvenli e-ticaret ilanları var ya, olay o. Burada sahibinden yerine, aracı kurum olarak tarım bakanlığı geçiyor.
Her yeni sistemde olduğu gibi bu yeni sistemde de bir takım aksaklıklar ve kötüye kullanımlar söz konusu olabilir. Ama tebliğin, amaç ve hizmet bakımından, “hisseli arazilerin toplulaştırılma ve çiftçilerin arazi edinimine kolaylaştırma” hedefi güttüğü aşikar.
« Yanıtla #6 : Nisan 16, 2018, 16:27:43 »
Anlasilan amac bu ancak, yasada tanimlanan durumu olusturup bir suru akraba ile sorunlu hale gelmeyi kim ister? Ne sis yansin, ne kebab yansin buda bir yere varamasin durumu var gibi geldi bana...