Herkes büyük bir ustalıkla kendi rolünü oynadıktan sonra, çekip gitti bu akşam. 15-20 dakika daha kaldım, işlerimi koltuğumun altına aldım ve yola koyuldum. O anlardan şimdiye 5,5 saat geçmiş... Düşünürken zaman geçmiyor. Bir yandan da açtım tabloları, size, çalıştığım yere borcumu tamamlıyorum. Güzel bir iş çıksın istiyorum ki layıkıyla veda edebileyim. Hindi gibi düşünüyorum ve kahroluyorum. Böyle bir son için üzgünüm. Ben istemedim böyle olmasını. Yaşanan gerginlikler, araya girenler, seviyesizlikler, kandırmalar, kandırılmalar, tatlı yalanlar, gözlere inen siyah perdeler,....Ne kadar kırılırsa kırılsın hevesim ve kalbim, ben hep eskiai gibi olacağım. Bundan yana emin olun. Sonuçta, geçmişe baktığımda size kırılmıyorum ki, yapamıyorum zaten . Müsterih olun. Topu kimseye atmıyorum. Bu hafta sonu çok zor geçecek benim için belli... Pazartesi yine gerginliklere gebe olsa bile, ben bu metanetimle çalışmalarımı tamamlayacağım. Hafta sonu bitireceğim. Kanıma dokunsa da böyle gitmek, böyle bitirmek; bu şekilde, parazitlerle, kremlinlerle, sizi aralarına aldıklarını, kandırdıklarını ve üzerime saldıklarını gördükçe Ontomsan’a faydalı olamam çünkü Ben burasının kültürünü sizden öğrendim, sizden başka kimse elimden tutmadı burada. Üstelik sizinle güzel kalan herşeyi elimden alacaklar. İleride birbirimizin yüzüne bakmamaktansa, Ontomsan hikayemi bitirmek en iyisi. Bugün siz kaçarcasına giderken bir kere daha anladım, yenildik. Ben görevimin başında olmak ve desteğiniz olmak için elimden geleni yaptım, yapmaya çalıştım. Hatalarım için özür dilerim. Siz ise diyemeseniz bile, beni zor durumda bıraktığınız anlarda bile bir mahcubiyet yaşadınız belki kendi içinizde. Neyse bu saatten sonra bütün bunların ne önemi var! Affedin beni. Cismen olmasa bile eğer bir gün hatırlamak isterseniz ismen bir yerlerde olacağım. . Siz ve aileniz Allah’a emanet olun. Bu arada sizin yanınızda olayım olmayayım, ailenizi hiç bir şeyin üzmesine, tedirgin etmesine izin vermeyin. “Ne alakası var, nereden böyle düşünceler geliyor aklına”, ya da “Melike, saçma sapan konuşma üzerine vazife değil, sana soracak değilim” dediğinizi duyar gibiyim. Bilmem söylemek istedim sadece. Akvaryumunuzda çok güzelsiniz. Bu tabloyu kimsenin bozmasına izin vermeyin. Niye bunları yazdım biliyor musunuz? Yüzünüze bunları diyemiyorum, artık beni dinlemeye tahammülünüz yok. Belki okursunuz dedim. Belki paranoya yapmadığımı, son derece insani olan içimdekileri paylaştığımı göstermek istedim. Hem bakın bunu yazarken ne odanızın kapısından giren oldu, ne kıyıdan köşeden dans eden, ne de kapılarınızı dinleyen. Şekilden şekile girmeden yazıverdim. Eğer bu satıra kadar okuyup geldiyseniz, vakit ayırdığınız için gerçekten çok minnettarım. 15 Haziran, elimdeki müşteriler için işi bağlama son günüdür. Bunu kafama böyle kazıdım. 10 gün var. Bu süre içinde, iyi dileklerinizle, beni iğnelemeden, haksızca saldırmadan yanımda olduğunuzu hissedeyim. Ben ban zarar vermeyeceğinizi hissettiğimde, inanın kuyruğumu keserim, değil indirmek.... İyi geceler.