Claudio Monteverdi - Claudio Monteverdi - qwe.wiki
"Monteverdi" buraya yönlendiriyor. Diğer kullanımlar için, bkz. Monteverdi (anlam ayrımı) .
Tarafından Monteverdi Bernardo Strozzi'nin ( c. 1.630 )
Claudio Giovanni Antonio Monteverdi ( / ˌ m ɒ n t ɪ v ɛər d i / , aynı zamanda ABD : / - v ɜːr d - / , İtalyan: [klaudjo Monteverdi] ( dinleme ) ; 1567 15 Mayıs vaftiz - 1643 Kasım 29) bir İtalyan oldu besteci , dize oyuncu , koro şefi ve rahip . İkisinden de besteci laik ve kutsal müzikve opera gelişiminde bir öncü olarak, müzik tarihinin Rönesans ve Barok dönemleri arasında önemli bir geçiş figürü olarak kabul edilir .
İlk müzik çalışmalarını ve bestelerini üstlendiği Cremona'da doğan Monteverdi, kariyerini önce Mantua mahkemesinde geliştirdi ( c. 1590-1613 ) ve daha sonra bazilikada maestro di cappella olduğu Venedik Cumhuriyeti'nde ölümüne kadar arasında San Marco . Hayatta kalan mektupları, dönemin İtalya'daki gelir, patronaj ve politika sorunları da dahil olmak üzere profesyonel bir müzisyenin hayatına dair fikir veriyor.
Birçok sahne çalışması da dahil olmak üzere Monteverdi'nin üretiminin çoğu kayboldu . Hayatta kalan müziği, dokuz madrigal kitabı , 1610 Vespro della Beata Vergine ( Kutsal Bakire Vespers) gibi büyük ölçekli dini eserler ve üç tam opera içerir. Operası L'Orfeo (1607) halen yaygın olarak yapılan türün en eskisidir; hayatının sonuna doğru Patria'daki Il ritorno d'Ulisse ve L'incoronazione di Poppea gibi Venedik için eserler yazdı .
Daha önceki Rönesans polifonisi geleneğinde, madrigallerinde kanıtlandığı gibi yoğun bir şekilde çalışırken , form ve melodide büyük gelişmeler yaşadı ve Barok'tan farklı olan basso sürekli teknik kullanmaya başladı . Tartışmaya yabancı değil, bazen yeni tekniklerini , prima pratica olarak adlandırdığı daha ortodoks daha önceki stille zıt olarak bir seconda pratica'nın unsurları olarak savundu . On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyılların çoğunda büyük ölçüde unutulmuş olan eserleri, yirminci yüzyılın başlarında yeniden keşfedildi. Artık hem Avrupa müzik tarihinde önemli bir etki hem de eserleri düzenli olarak yapılan ve kaydedilen bir besteci olarak kurulmuştur.
1.1 Arka plan: Monteverdi zamanında İtalya
1.3.1 Saray müzisyeni
1.3.2 Artusi tartışması ve seconda pratica
1.3.3 Opera, çatışma ve ayrılma
1.4 Venedik 1613–1643
1.4.1 Olgunluk: 1613-1630
1.4.2 Duraklatma: 1630–1637
1.4.3 Geç çiçeklenme: 1637-1643
2.1 Tarihçe: Barok Rönesans
2.2 Acemi yıl: Madrigal kitapları 1 ve 2
2.3 Madrigals 1590–1605: kitaplar 3, 4, 5
2.4 Opera ve kutsal müzik, 1607–1612
2.5 Madrigals 1614–1638: 6, 7 ve 8 numaralı kitaplar
2.5.1 Altıncı kitap
2.5.2 Yedinci kitap
2.5.3 Sekizinci kitap
2.6 Diğer Venedik müziği, 1614–1638
2.7 Geç operalar ve final çalışmaları
3 Tarihsel bakış açısı
Arka plan: Monteverdi zamanında İtalya
Monteverdi, yaşamı boyunca "İtalya" kavramı yalnızca coğrafi bir varlık olarak var olmasına rağmen, genellikle "İtalyan" besteci olarak tanımlanır. Yarımada sakinleri tarih, kültür ve dil bakımından çok ortak bir şekilde paylaşmış olsalar da, siyasi anlamda insanlar çeşitli (çoğunlukla yabancı) otorite ve yargı yetkisi katmanları yaşadılar. İlk olarak, şehir devletlerinin yerel yöneticilerine, Gonzagas ve Medicis gibi güçlü ailelere maruz kaldılar . Bunların üstünde, on altıncı yüzyılda başta İspanya olmak üzere emperyal güçler ve ayrıca Katolik inancının koruyucuları olan Kutsal Roma İmparatorları rolündeki Viyana Habsburg'larının otoritesi vardı .
Monteverdi, 15 Mayıs 1567'de Cremona, SS Nazaro e Celso kilisesinde vaftiz edildi. Kayıt, adını "Messer Baldasar Mondeverdo" nun oğlu "Claudio Zuan Antonio" olarak kaydediyor. Eczacı Baldassare Monteverdi ve ilk karısı Maddalena'nın (née Zignani) ilk çocuğuydu; önceki yılın başlarında evlendiler. Claudio'nun kardeşi Giulio Cesare Monteverdi (d. 1573) de müzisyen olacaktı; Baldassare'nin Maddalena ile evliliğinden ve sonraki 1576 veya 1577'deki evliliğinden iki erkek ve iki kız kardeş daha vardı. Cremona , İspanyol mülkiyeti olan Milan'ın yetkisi altındaydı , böylece Monteverdi teknik olarak bir İspanyol öznesi olarak doğdu. Cremona, Venedik Cumhuriyeti sınırına yakındı ve Mantua tarafından kontrol edilen topraklardan çok uzak değildi , her ikisinde de Monteverdi daha sonra kariyerini kuracaktı.
Monteverdi'nin öğretmeni Ingegneri'nin maestro di capella olduğu Cremona Katedrali
Monteverdi'nin erken müzik eğitiminin açık bir kaydı ya da (bazen iddia edildiği gibi) Katedral korosunun bir üyesi olduğunu ya da Cremona Üniversitesi'nde okuduğunu gösteren kanıtlar yoktur. Monteverdi'nin ilk yayınlanmış çalışması, bir dizi motets , Sacrae cantiunculae (Kutsal Şarkılar) o sadece on beş yaşında iken üç sesler için, 1582 yılında Venedik'te yayınlandı. Bu ve onun başka çıkış yayınlarda, o gözbebeği olarak tanıtan Marc'Antonio INGEGNERI 1592 için 1581 den (ve muhtemelen 1576) idi, maestro di capella de Cremona Katedrali . Müzikolog Tim Carter , Ingegneri'nin " kontrpuan ve kompozisyonda sağlam bir temel verdiğini " ve Monteverdi'nin de viyola ailesinin çalma ve şarkı söyleme çalışmalarını inceleyeceğini söylüyor.
Monteverdi'nin ilk yayınları, ilk yıllarında bile Cremona'nın ötesindeki bağlantılarına dair kanıtlar veriyor. Yayınladığı ikinci eseri Madrigali spirituali (Spiritual Madrigals, 1583) Brescia'da basıldı . Biyografi yazarı Paolo Fabbri'ye göre bir sonraki eserleri (ilk yayınlanan laik kompozisyonları) beş parçalı madrigallerden oluşuyordu : "on altıncı yüzyılın ikinci yarısının herhangi bir bestecisi için kaçınılmaz kanıtlama zemini ... laik tür mükemmelliği " . Madrigallerin ilk kitabı (Venedik, 1587) Verona Kont Marco Verità'ya ithaf edilmiştir ; ikinci madrigal kitabı (Venedik, 1590) 1587'de viyola da braccio'yu oynadığı Milano Senatosu Giacomo Ricardi'ye ithaf edildi .
Duke Vincenzo I Gonzaga taç giyme cübbelerinde (1587)
İkinci madrigal kitabının adanmışlığında, Monteverdi kendini vivuola'nın bir oyuncusu olarak tanımlamıştı ( viola da gamba veya viola da braccio anlamına gelebilir ). 1590 veya 1591'de Mantua'dan Duke Vincenzo I Gonzaga'nın hizmetine girdi ; Duke, üçüncü madrigal kitabının (Venedik, 1592) Düküne olan bağlılığında , " vivuola'nın en asil egzersizinin bana hizmetinize şanslı yol açtığını " hatırlattı . Aynı özveri ile enstrümantal oyununu "çiçekler" ve kompozisyonlarını "olgunlaştıkça" daha değerli ve daha mükemmel bir şekilde hizmet edebileceği "şeklinde karşılaştırır ve kendisini besteci olarak kurma niyetini gösterir.
Dük Vincenzo, bir müzik merkezi olarak mahkemesini kurmaya hevesliydi ve önde gelen müzisyenleri işe almaya çalıştı. Monteverdi Mantua'ya vardığında , mahkemedeki maestro di capella Flaman müzisyeni Giaches de Wert'ti . Bu dönemde mahkemedeki diğer önemli müzisyenler besteci ve kemancı Salomone Rossi , Rossi'nin kız kardeşi, şarkıcı Madama Europa ve Francesco Rasi'yi içeriyordu . Monteverdi, 1599'da mahkeme şarkıcısı Claudia de Cattaneis ile evlendi; üç çocuğu olacaktı, iki oğlu (Francesco, d. 1601 ve Massimiliano, d. 1604) ve 1603'te doğumdan kısa süre sonra ölen bir kız çocuğu olacaktı. Monteverdi'nin kardeşi Giulio Cesare 1602'de mahkeme müzisyenlerine katıldı.
Wert 1596'da öldüğünde görevi Benedetto Pallavicino'ya verildi , ancak Monteverdi Vincenzo tarafından açıkça kabul edildi ve ona Macaristan'daki askeri kampanyalarında (1595) ve ayrıca 1599'da Flanders ziyaretinde eşlik etti. Burada Spa kasabasında kardeşi Giulio Cesare tarafından canto alla francese ile karşılaştığı ve İtalya'ya geri getirildiği bildirildi . (Bunun anlamı, kelimenin tam anlamıyla "Fransız tarzında şarkı" tartışmalıdır, ancak bazılarının Scherzi müzikalinde Monteverdi tarafından kurulan ve geleneksel İtalyanlardan ayrılan Gabriello Chiabrera'nın Fransız tarafından etkilenen şiirine atıfta bulunabilir. 9 veya 11 heceli çizgi stili). Monteverdi, muhtemelen 1600 yılında Floransa'daki Vincenzo'nun Floransa'daki mahallesinin bir üyesi olabilir ve kutlamalarında Jacopo Peri'nin en eski operası olan Euridice operasının prömiyerinin yapıldığı Maria de 'Medici ve Fransa IV. Henry'nin evliliği . 1601'de Pallavicino'nun ölümü üzerine Monteverdi yeni maestro di capella olarak doğrulandı .
Artusi tartışması ve seconda pratica
Cenaze töreni için 1644 hatıra şiir kitabı Fiori poetici'nin başlık sayfasından Claudio Monteverdi'nin portresi
17. yüzyılın başında Monteverdi kendini müzikal tartışmaların hedefi olarak buldu. Etkili Bolognese teorisyeni Giovanni Maria Artusi , 1600'lü yılların L'Artusi, overo Delle imperfettioni della moderna musica'nın (Artusi veya Modern müziğin kusurları üzerine) çalışmalarında Monteverdi'nin müziğine (besteci adını vermeden) saldırdı ve ardından 1603'te devam etti. Artusi, henüz yayınlanmamış olan Monteverdi'nin eserlerinden alıntılar yaptı (daha sonra 1603 ve 1605'in dördüncü ve beşinci madrigal kitaplarının bir kısmını oluşturdular), on altıncı yüzyılın ortodoks polifonik uygulamasına kıyasla uyum kullanımlarını ve müzikal modları kullanmadaki yeniliklerini kınadılar. yüzyıl. Artusi bu konularda Monteverdi ile yazışmaya çalıştı; besteci yanıt vermeyi reddetti, ancak sahte bir destekçi "L'Ottuso Academico" da ("Obtuse Academic") bir şampiyon buldu . Sonunda Monteverdi önsözde beşinci madrigal kitabına mahkemedeki görevlerinin ayrıntılı bir cevap vermesini engellediğini; ancak "çalışkan okuyucu" ile ilgili bir notta Seconda Pratica, overo Perfettione della Moderna Musica (Modern Müziğin İkinci Stili veya Mükemmelliği) adlı kişinin kısa süre içinde bir yanıt yayınlayacağını iddia etti . Bu çalışma asla ortaya çıkmadı, ancak Claudio'nun kardeşi Giulio Cesare'nin daha sonraki bir yayını, Monteverdi'nin savunduğu seconda pratica'nın onun tarafından radikal bir değişiklik veya kendi icadı olarak görülmediğini, ancak önceki tarzlardan ( prima pratica ) bir evrim olduğunu açıkça belirtti. onlar için tamamlayıcıydı.
Bu tartışma her halükarda bestecinin profilini yükseltmiş ve önceki madrigal kitaplarının yeniden basılmasına yol açmıştır. Bazı madrigalleri 1605 ve 1606'da Kopenhag'da yayınlandı ve şair Tommaso Stigliani, 1605 şiiri "O sirene de 'fiumi" nde bir övgü yayınladı. Madrigal komedilerinin bestecisi ve teorisyen Adriano Banchieri 1609'da şöyle yazdı: "En asil besteci Monteverdi'den bahsetmeyi ihmal etmemeliyim ... etkileyici nitelikleri gerçekten en yüksek övgüyü hak ediyor ve bunlarda sayısız eşsiz örnek buluyoruz ... benzer harmonilerle güçlendirildi. " Modern müzik tarihçisi Massimo Ossi, Artusi meselesini Monteverdi'nin sanatsal gelişimi bağlamına yerleştirmiştir: "Tartışma, Monteverdi'nin tarihsel konumunu tanımlıyor gibi görünüyorsa, 1600 Monteverdi'nin şimdiye kadar yaşadığı stilistik gelişmelerle de ilgili gibi görünüyor".
Monteverdi'nin vaat edilen açıklayıcı incelemesinin ortaya çıkmaması kasıtlı bir manevra olabilir, çünkü 1608'e kadar Monteverdi'nin hesaba katılmasıyla Artusi, müzikteki modern eğilimlerle tamamen uzlaşmıştı ve seconda pratica o zamana kadar iyi kurulmuştu; Monteverdi'nin konuyu tekrar gözden geçirmesine gerek yoktu. Öte yandan, 1632'den Giovanni Battista Doni'ye mektuplar , Monteverdi'nin hala Melodia başlıklı bir tezde seconda uygulamasının savunmasını hazırladığını gösteriyor ; on yıl sonra hala ölümünde bunun üzerinde çalışıyor olabilir.
Opera, çatışma ve ayrılış
Dük Francesco IV Gonzaga, Genç Frans Pourbus stüdyosu tarafından
1606 yılında Vincenzo varisi Francesco Monteverdi bir opera yaptırılan Orfeo a, libretto ile Alessandro Striggio için,