2. Akıl Dansı
O derin karanlığa bakarken, orada uzun uzun durdum. Daha önce hiç bir ölümlünün düşlemeye cesaret edemediği o hayalleri kurarak.
&quot;Şiddet ve masallar, sevgilim. Kanımı hatırla.&quot;
Üff girdi arkadaşlar parsa lafı baya soktu resmen içimin yağları eridi valla
Gençler film değil enrique iglasias in finally found you sarkisinin klibi
Kitap dedin mi böyle başlanır. Ahhh yeniden başlamanın heycani kalbimi uçuruyor mdkdmsk
Hala anlayamadı salak kız. Ben bile anladım, Pars=Kandırıkçı, adi pislik, şeref yoksunu insan dışı varlık vghcghc
Almadı canım sen verdin. (fesat anlayabilirsiniz) fiddmndkfjf
Herkes kendi cehenneminde boğulurken; o seni, sen de onu istiyorsun. Ama bir araya geldiğinizde birbirinize hem cehennemi hem de cenneti yaşatabiliyorsunuz. Ne kadar kesin bir insan olsan da Pars, sen kafa karışıklığının soyut damgasısın.
Reply Get notified when 2. Akıl Dansı is updated Continue with FacebookContinue
Güz Serisi: Kitap 2
1. Önceki Uyku
O, derin bir uykudaydı.
Ve bu hikâyeyi duyan herkes yanlış anladı.
Bütün bunlardan önce, Almila Soyer normal bir genç kız değildi. Kendisi hakkında tüm bildiği en sevdiği rengin mor olduğu, rock müzik dinlediği ve fındıklı kahveyi sevdiğiydi. Bir de, bir adamı öldürdüğünü biliyordu. On sekiz yaşına geldiğinde; artık hayatında sorumsuz bir abla, varlığı olmayan bir anne ve çok konuşan bir arkadaş vardı. Fakat kafasının içinde boşluklarla yaşıyordu. Geçmişi sisli bir gölgeydi.
Bir an sonra, bir adamdan duyduğu boğuk sesi.
Kapandı kapılar, içinde iblisler dışında sanrılar kaldı.
Bozuk musluklar bir saatin tik-tak etmesi gibi ritimli uğultuları takip ederken, Almila Soyer hâlâ moru seviyor, rock müzik dinliyor ve fındıklı kahve içiyordu.
Uyandığı odaya daha da dikkatli baktı.
Artık o adamı öldürüp öldürmediğinden o kadar da emin olamazdı.
"Uyku ve uyanıklık arasında, doğruya teslim olamazsın. O, ona teslim oldu."
Tanrı, Âdem'i ve Havva'yı ateşinde pişirirken onu ateşinde pişiren şeytandı. Küçük bir kız çocuğu bir kafeste masumların kanı ile beslenip ringin duvarlarına kanı ile çentik attığı her gecede büyüdü ve ruhunu şeytana sattı. O kadının öfkesi yumruklarını peydahlarken cennetin ağacına döktüğü her kan, günahkar kuluna cehennemin meyvesini sundu. Kadın, cehennemin ve cennetin terazisini kırdığında o, artık bir nifak tohumu değil; şeytanın ta kendisiydi.
Ruhunu şeytana satmış olsa da, damarlarındaki kanın rengi beyazdı. O, beyaz bir yalandı. Yalanın beyazıydı. İnsanoğlunun söylediği beyaz yalanlarla beslenen, bir yalandı.
Beyaz bir yalan ne kadar zarar verebilirdi?
Yalanın en masumu değil miydi?
Saçlarında, gözlerinde ve ruhunda siyahı taşıyan bir kadının, damarlarında beyazı taşıması Tanrı'nın bir lütfu muydu?
Yoksa şeytanın intikamı mıydı?
Bu topraklar bizim canlı canlı yanacağımız vatan.
Bu beden günahların en temizini ağırlayacağım tabut.
Bu kader, varlığımın seninle anlam kazanmasının imzası.
Boğulmayı göze alarak girdiğim bu deniz benim mezarım. Sesinin tınısı dalgaların sesi, öfken boğulduğum fırtına.
"Sana ihtiyacım varmış, bilmiyordum."
Bu bir mücadelenin; kaybolmamak için karanlığa teslim olmayışın savaşı.
(Bu isimle olan ilk hikayedir! İzinsiz alıntı dahi yapılması yasaktır.)
Kimi zaman göğsümde bir hırıltı baş gösterirdi. Öksürüp onu yok etmeye çalışmam başarısız girişimlerle sonuçlanır, nihayetinde hırıltı yeniden uyanmak üzere sessizliğe gömülürdü.
Daha sonra en beklenmedik anda yine ortaya çıkardı.
Oysa bilmeliydim; ben ölmeden önce dudaklarıma fısıldadığın kelimelerin içimde sıkışıp kaldığını.
Soluğuma karıştığını, sırf o soluk için yaşadığımı.
Keşke onları duyabilecek kadar sağır olsaydım.
Geçmişin ucu köreltildi. Gelecek kurtarılmayı hak ediyor mu?
2016 yılında başlayan Ssis salgınında 6 milyar insan hayatını kaybetti. İnsanlar birbirlerini yağmalamaya ve hayatta kalmak adına öldürmeyi, ölüm vaat edenlerle birlik olmayı göze aldı. Nicholas ve Periyot, olanlardan sonra güvenli sığınağı bulabilenler arasındaydı.
Gece yarısı olduğunda Anastasia Kohen, kendini hep aynı yerde buluyordu; bir ormanda. Anastasia burada ne yaptığını hatırlamıyordu. Farkında olduğu tek şey, ellerindeki kandı.
Yıl 2036. Dünya tersine döndü. Düzen yok oldu. Gizemli virüsün kaynağı ne?
Nicholas Edmon, büyük bu karmaşanın içinde kaybolmuş bir vampir. Ve insanlığın kaderi, artık insanların elinde değil.
Bu defa her şey şehre gelen yeni biriyle başlamamıştı, bu defa her şey başladığı için şehre yeni biri gelmişti. O gün bir şeylerin ters gideceğini anlamam gereken bir gündü ama hiç birimiz ateşin başında kimin daha çok içtiğinden başka bir şey düşünmedik.
Kulaklarıma güneş gibi parladığımı fısıldarken, yıldızları görebilmek için güneşin batması gerektiğini savunuyordu.
Güzelliğinde şairane bir keder vardı.
O benim için kayan yıldızdan umduğum dileğimdi,
Ben onun için sürgün edildiği bu yerde ödemesi gereken bedelin kefareti.
"Bazı günahların affı yoktur sevgilim, karıştırma; Adem cennetten kovulsa da şeytan günahını haklı çıkartmak uğruna sürgün edilmeyi talep etmişti."
|Yıldızları dost bilin, gecenin en karanlık olduğu saatlerde.