OLUR MU DERSİN?
Çıkar mı karanlıklar tekrar aydınlığa?
Bulur mu bir umut kırıntısı ışığını?
Ayrılmadan çiçek mevsimi,
Bahar terk etmeden döngüsünü,
Su bulmuşken yönünü,
Bu sefer güneş doğar mı dersin?
Bütün yabancı şarkılar susar belki.
Tüm lisanlar tek düze iner.
Ezeli rakipler paylaşmayı öğrenir.
Yürek, yürek ile bilenir.
Sen tanıdıkça ben, ben tanıdıkça sen olurum belki.
Ben sazın telinde bulurum seni, sen gitarın nefesinde beni.
Hani üç harflik bir kelime var ya.
Yüreğe dökülen, inceden inceye.
İşte o ’biz’ olur mu dersin?
Evet, belki zor idi.
Komedi gelir belki ama,
Yürek bile bunun olacağını bilemezdi.
Kulak verirsen şiir bile söyledi.
Bir daha hissetmez sanırdım bu kalp.
Hislerim seninle yeniden ekildi.
Biliyorum belki saçma belki de acelesi yok.
Ama yine de olur mu dersin?
Tabiri caiz ise en yetenekli bakırcıdır zaten yaratan.
Ben ay iken kapak olurum,
Sen güneş iken tencere.
Belki herkes yakıştırır bizi birbirimize.
Şimdi sırası değil ama bir gün sorsam,